>

Livre, Chap.
[5, 17]	καὶ ἀποτίκτει οἷον σικύου σπέρμα,	ᾧ	γινώσκουσι σημείῳ οἱ ἰατροὶ τοὺς
[5, 3]	ὃ οἱ πόροι συνάπτουσιν καὶ	ᾧ	ἐν τῇ ὀχείᾳ πλησιάζουσιν, οἷον
[5, 22]	εἰς γύργαθον πλεξάμενα παχύν, ἐφ´	ᾧ	ἐπῳάζουσιν. Τίκτουσι δ´ αἱ μὲν
[5, 24]	δ´ ἐν τοῖς ἀργοῖς, τρυπῶντες	ᾧ	ἔχουσιν ὄπισθεν ὀξεῖ, καθάπερ καὶ
[5, 17]	αὐξηθῶσιν· τότε δ´ ἐξέρχονται διακόψαντες	ᾧ	καταλήλειπται ὁ κύτταρος. Γίνονται δὲ
[5, 13]	ἔχει ἡ πορφύρα μεῖζον δακτύλου,	ᾧ	νέμεται καὶ διατρυπᾷ τὰ κογχύλια
[5, 9]	θερινάς· τίκτει δὲ θυλακοειδές, ἐν	ᾧ	πολλὰ ἐγγίνεται καὶ μικρὰ ᾠά.
[5, 12]	ἔκγονα ἐλάττω, τῶν δὲ τὰ	ᾠά.	Αἱ δ´ ἡλικίαι τοῖς ὀχεύουσιν
[5, 28]	ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ δ´	ᾠὰ	ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν ὥσπερ αἱ
[5, 16]	πεντεκαίδεκα· ὅταν δ´ ἀποτέκῃ τὰ	ᾠά,	γίνεται ἐν ἄλλαις πεντεκαίδεκα ἡμέραις
[5, 4]	καὶ ἀποτικτουσῶν δ´ ἀνακάπτουσι τὰ	ᾠά·	ἐκ δὲ τῶν παραλειπομένων γίνονται
[5, 9]	ἅμα πάντα λαμβάνει τελέωσιν τὰ	ᾠά.	Ἔνια δὲ τίκτει πᾶσαν ὥραν,
[5, 16]	αὐτὰ ὑφ´ αὑτὰ θέμενα τὰ	ᾠὰ	ἐπῳάζει, ὁ δὲ πολύπους καὶ
[5, 10]	τῷ ἔαρι φαίνεται τὰ καλούμενα	ᾠὰ	ἔχοντα καὶ ἐν τῷ μετοπώρῳ,
[5, 8]	δ´ ἡ ἁλκυὼν περὶ πέντε	ᾠά.	Ἡ δ´ αἴθυια καὶ οἱ
[5, 16]	Καὶ αὐξάνεται δὲ ταῦτα τὰ	ᾠά,	καὶ εὐθὺς μέν ἐστι λευκά,
[5, 9]	ᾧ πολλὰ ἐγγίνεται καὶ μικρὰ	ᾠά.	Καὶ οἱ ῥυάδες τοῦ θέρους
[5, 24]	ὀχείαν αἱ θήλειαι· ἔχουσι γὰρ	ᾠὰ	λευκά. Ἀναπετόμενοι δ´ ὅταν σοβήσῃ
[5, 10]	δέκα. Ὅταν δὲ τέκῃ τὰ	ᾠά,	ὁ ἄρρην παρακολουθῶν καταφυσᾷ τὸν
[5, 27]	θαλάττιαι χελῶναι ἐν τῇ γῇ	ᾠὰ	ὅμοια τοῖς ὄρνισι τοῖς ἡμέροις,
[5, 16]	δὲ περὶ τὴν θαλάμην τὰ	ᾠά,	ὅταν ἐκτέκῃ. {Τὸ δὲ πλῆθος
[5, 15]	ὀχείαν κύουσι καὶ ἴσχουσι τὰ	ᾠὰ	περὶ τρεῖς μῆνας, Σκιρροφοριῶνα καὶ
[5, 9]	ἡ σμύραινα. Τίκτει δ´ αὕτη	ᾠὰ	πολλά, καὶ ἐκ μικροῦ ταχεῖαν
[5, 27]	δὲ ποτάμιος κροκόδειλος τίκτει μὲν	ᾠὰ	πολλά, τὰ πλεῖστα περὶ ἑξήκοντα,
[5, 27]	Ἡ μὲν οὖν χελώνη τίκτει	ᾠὰ	σκληρόδερμα καὶ δίχροα ὥσπερ τὰ
[5, 1]	ἰχθύων ἐνίοις, ὅταν αὐτόματα γεννήσωσιν	ᾠά,	συμβαίνει ἐκ τούτων καὶ ζῷα
[5, 16]	κεφαλῆς, ἐν ᾗ ἔχει τὰ	ᾠά.	Τὰ μὲν οὖν τῶν πολυπόδων
[5, 15]	οἷον πῶμα. {Ἔοικε δὲ τὰ	ᾠὰ	τίκτουσα προσάγειν πρὸς τὰ χονδρώδη
[5, 27]	καὶ γὰρ εἰς ἑκατὸν τίκτουσιν	ᾠά.	Τίκτουσι δὲ καὶ σαῦροι καὶ
[5, 23]	γὰρ ἐκτίκτουσιν. Διαμένει δὲ τὰ	ᾠὰ	τὸν χειμῶνα ἐν τῇ γῇ·
[5, 27]	ἐπῳάζει ἄνωθεν· ἐκλέπεται δὲ τὰ	ᾠὰ	τῷ ὑστέρῳ ἔτει. Ἡ δ´
[5, 15]	μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει τὰ	ᾠά.	Τῶν δὲ κυφῶν καρίδων ἡ
[5, 23]	ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται δ´ αὐτῶν τὰ	ᾠὰ	ὑπὸ τῶν μετοπωρινῶν ὑδάτων, ὅταν
[5, 8]	τίκτει δὲ πέντε καὶ ἓξ	ᾠά·	φωλεῖ δ´ ἀπὸ τοῦ μετοπώρου
[5, 15]	πτύχας, καὶ αὐξάνεται αὐτῶν τὰ	ᾠὰ	ὥσπερ οἱ σκώληκες. Τὸ δ´
[5, 16]	{Τὸ δὲ πλῆθος ἔχει τοσαῦτα	ᾠὰ	ὥστ´ ἐξαιρεθέντων ἐμπίπλαται ἀγγεῖον πολλῷ
[5, 12]	ὀχείας κατὰ τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν	ὧδε	τοῖς ζῴοις. Πρόβατον μὲν καὶ
[5, 13]	καὶ οἱ κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι.	Ὧι	δ´ οἱ γραφεῖς ὀστρέῳ χρῶνται,
[5, 12]	οὖσα καὶ ὁ ἄρρην τριετὴς	ὤν·	μετὰ δὲ τὸν τόκον ἓν
[5, 12]	ὁ δ´ ἄρρην βαίνει πεντέτης	ὢν	ἢ ἑξέτης. Χρόνος δὲ τῆς
[5, 1]	κοινωνίας πρὸς τοὺς ἄρρενας· περὶ	ὧν	ἀκριβέστερον ἔσται δῆλον ἐν τοῖς
[5, 1]	ἐστιν, ἄρρενα δ´ οὔ· ἐξ	ὧν	γίνεται ὥσπερ ἐν τοῖς ὄρνισι
[5, 17]	χειμῶνα καὶ ἐντίκτουσι σκωλήκια, ἐξ	ὧν	γίνονται κάνθαροι. Γίνονται δὲ καὶ
[5, 16]	τὰ φαλάγγια, πολλὰ τὸ πλῆθος·	ὧν	ἡ μὲν καθ´ ἕκαστα φύσις
[5, 12]	ὄντες ἧττον γόνιμοί εἰσιν (ἀφ´	ὧν	καὶ τὰς ἀμπέλους, ὅταν μὴ
[5, 1]	τῶν ψυλλῶν σκώληκες ᾠοειδεῖς, ἐξ	ὧν	οὔτε τὰ γεννήσαντα γίνεται οὔτε
[5, 16]	πεντεκαίδεκα ἡμέραις οἷον ῥάγες βότρυος,	ὧν	περιρραγέντων ἐκδύεται ἔσωθεν τὰ σηπίδια.
[5, 17]	οἷον θύλακοι μείζους ῥαγῶν, ἐξ	ὧν	ῥηγνυμένων ἐξέρχεται ζῷον πτερωτὸν τετράπουν·
[5, 16]	οὗ τὸ Α, ὀφθαλμοὶ ἐφ´	ὧν	τὸ ΒΓ, τὸ σηπίδιον αὐτὸ
[5, 1]	καὶ ἐκ τῶν ψυλλῶν σκώληκες	ᾠοειδεῖς,	ἐξ ὧν οὔτε τὰ γεννήσαντα
[5, 23]	ὅταν τέκωσιν, ἐνταῦθα γίνονται σκώληκες	ᾠοειδεῖς,	οἳ περιλαμβάνονται ὑπό τινος γῆς
[5, 21]	οἱ σκορπίοι οἱ χερσαῖοι σκωλήκια	ᾠοειδῆ	πολλά, καὶ ἐπῳάζουσιν. Ὅταν δὲ
[5, 16]	θῆλυς ὁτὲ μὲν ἐπὶ τοῖς	ᾠοῖς	ὁτὲ δ´ ἐπὶ τῷ στόματι
[5, 1]	ἐστὶ ταῦτα (μέχρι γὰρ τοῦ	ᾠὸν	γεννῆσαι δύναται ἡ φύσις αὐτῶν
[5, 15]	τὸ ᾠόν. Τὸ μὲν οὖν	ᾠὸν	γίνεται ψαθυρὸν τῶν καράβων, διῃρημένον
[5, 16]	καὶ ἐν τούτοις οἱ ὀφθαλμοί.	Ὠὸν	ἐφ´ οὗ τὸ Α, ὀφθαλμοὶ
[5, 16]	τοῦ συνδυασμοῦ καὶ τῆς ὀχείας	ᾠὸν	ἴσχει λευκόν· τοῦτο δὲ γίνεται
[5, 10]	δύο μῆνας. Τίκτει δὲ τὸ	ᾠὸν	καθάπερ βοστρύχιον, ὅμοιον τῷ τῆς
[5, 27]	ἐκ τούτων· τὸ μὲν γὰρ	ᾠὸν	οὐ μεῖζόν ἐστι χηνείου, καὶ
[5, 15]	ᾠοτοκοῦσιν· αὐξάνεται γὰρ πάντων τὸ	ᾠόν.	Τὸ μὲν οὖν ᾠὸν γίνεται
[5, 16]	τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ δ´	ᾠόν,	ὥσπερ ἡ σηπία, ἀποτίκτει συνεχές.
[5, 28]	αὑτῷ πρῶτον ᾠοτοκήσας· τὸ δ´	ᾠόν,	ὥσπερ τῶν ἰχθύων, μονόχρουν ἐστὶ
[5, 1]	τῶν πεζῶν λεκτέον, ὅσα τ´	ᾠοτόκα	καὶ ὅσα ζῳοτόκα. Ζῳοτόκα δ´
[5, 3]	τῶν πεζῶν τὰ τετράποδα καὶ	ᾠοτόκα	ποιεῖται τὴν ὀχείαν. Τὰ μὲν
[5, 4]	καὶ τὰ ἄλλα πάντα ὅσα	ᾠοτοκεῖ	πόδας ἔχοντα. Τοῦτο δὴ συμπεραίνει
[5, 28]	ζῳοτοκεῖ ἔξω, ἐν αὑτῷ πρῶτον	ᾠοτοκήσας·	τὸ δ´ ᾠόν, ὥσπερ τῶν
[5, 1]	τό τε ζῳοτόκον καὶ τὸ	ᾠοτόκον	αὐτῶν, εἶτα τὸ τῶν ὀρνίθων·
[5, 17]	τρεῖς γίνονται ἑπτάδες, τοῖς δ´	ᾠοτοκοῦσι	τέτταρες ὡς ἐπὶ τὸ πολύ.
[5, 15]	ἐστὶ καὶ τῶν ἰχθύων, ὅσοι	ᾠοτοκοῦσιν·	αὐξάνεται γὰρ πάντων τὸ ᾠόν.
[5, 28]	εἴκοσιν. Οἱ δ´ ἄλλοι ὄφεις	ᾠοτοκοῦσιν	ἔξω, τὰ δ´ ᾠὰ ἀλλήλοις
[5, 27]	δὲ τετραπόδων καὶ ἐναίμων καὶ	ᾠοτόκων	αἱ μὲν γενέσεις εἰσὶ τοῦ
[5, 4]	ἔχουσα· αἱ χελῶναι δὲ τῶν	ᾠοτόκων	εἰσίν. Ἡ δὲ τῶν ᾠοτόκων
[5, 4]	Ἡ δ´ ἀληθινὴ σύνοδος τῶν	ᾠοτόκων	ἰχθύων ὀλιγάκις ὁρᾶται διὰ τὸ
[5, 4]	ᾠοτόκων εἰσίν. Ἡ δὲ τῶν	ᾠοτόκων	ἰχθύων ὀχεία ἧττον γίνεται κατάδηλος·
[5, 4]	τῶν ζῳοτόκων ἐστὶν ἢ τῶν	ᾠοτόκων.	Καὶ δελφῖνες δὲ καὶ πάντα
[5, 28]	ἔτι δὲ τῶν τετραπόδων καὶ	ᾠοτόκων,	τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον.
[5, 16]	πολύποδες. Γίνεται δ´ ἐξ ἑνὸς	ᾠοῦ	ἓν σηπίδιον· ὁμοίως δὲ καὶ
[5, 4]	τὸ ταχέως ἀπολύεσθαι παραπεσόντας, ἐπεὶ	ὦπται	ἡ ὀχεία καὶ ἐπὶ τούτων
[5, 6]	πρὸς τῇ γῇ (ἤδη γὰρ	ὦπται	ἡ ὀχεία πάντων τῶν τοιούτων)
[5, 16]	τὸ πλῆθος αὐτῶν. Ἤδη δ´	ὦπται	καὶ οὕτω πάμπαν μικρὰ ὥστ´
[5, 16]	ἡ πρόσφυσις ἡ ὀμφαλώδης, οὔπω	ὦπται,	πλὴν ὅτι αὐξανομένου τοῦ σηπιδίου
[5, 2]	καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἐλάφων	ὦπται	τοῦτο συμβαῖνον, τῶν γε τιθασσῶν.
[5, 24]	τὸ κέλυφος. {Ὅταν δ´ ἡ	ὥρα	ἔλθῃ περὶ τροπάς, ἐξέρχονται νύκτωρ,
[5, 8]	δ´ ἐστὶν ἡ τοῦ ἔαρος	ὥρα,	ἐν ᾗ τὰ πλεῖστα καὶ
[5, 8]	τὸν συνδυασμὸν ἐν τῇ ἀπαρτιζούσῃ	ὥρᾳ.	Ὀργᾷ δὲ πρὸς τὴν ὁμιλίαν
[5, 27]	γένεσιν τῶν ἐκγόνων ἡ ἐπιοῦσα	ὥρα	συμφέρει. Ἡ μὲν οὖν χελώνη
[5, 12]	οἱ μὲν ἄρρενες, ὅταν ἡ	ὥρα	τῆς ὀχείας ᾖ, αἱ δὲ
[5, 8]	τοῦτον γίνεται τὸν τρόπον πάντων,	~ὧραι	δὲ καὶ ἡλικίαι τῆς ὀχείας
[5, 10]	μάλιστα μὲν ἐν ταύταις ταῖς	ὥραις,	οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἀεὶ
[5, 4]	μὲν γὰρ τὴν τῆς ὀχείας	ὥραν	αἱ θήλειαι τοῖς ἄρρεσιν ἑπόμεναι
[5, 27]	δ´ οὐ πάντα τὴν αὐτὴν	ὥραν,	{ἀλλὰ τὰ μὲν ἔαρος τὰ
[5, 10]	ἡ σηπία. Τίκτει δὲ πᾶσαν	ὥραν,	ἀποτίκτει δ´ ἐν ἡμέραις πέντε
[5, 19]	ἐστίν, ἀνθεῖ δὲ ταύτην τὴν	ὥραν,	ἀφ´ οὗ φέρουσι τὸ μέλι.
[5, 13]	οἱ κήρυκες, καὶ τὴν αὐτὴν	ὥραν.	Ἔχουσι δὲ καὶ τὰ ἐπικαλύμματα
[5, 11]	Τίκτουσι δ´ αἱ περιστεραὶ πᾶσαν	ὥραν	καὶ ἐκτρέφουσιν, ἂν τόπον ἔχωσιν
[5, 4]	πλήρεις περὶ τὴν τῆς ὀχείας	ὥραν,	καὶ προΐενται ὑγρότητα γαλακτώδη πάντες.
[5, 8]	πτηνῶν· ἄνθρωπος δὲ μάλιστα πᾶσαν	ὥραν,	καὶ τῶν συνανθρωπευομένων ζῴων πολλὰ
[5, 8]	ἤματα τεσσαρακαίδεκα, λαθάνεμόν τέ μιν	ὥραν	καλέουσιν ἐπιχθόνιοι, ἱερὰν παιδοτρόφον ποικίλας
[5, 9]	ᾠά. Ἔνια δὲ τίκτει πᾶσαν	ὥραν,	οἷον ἡ σμύραινα. Τίκτει δ´
[5, 12]	ἐὰν μὲν εὐτραφὴς ᾖ, πᾶσαν	ὥραν	ὀχεύειν δύναται, καὶ μεθ´ ἡμέραν
[5, 4]	τῶν ζῴων· περὶ γὰρ τὴν	ὥραν	τῆς ὀχείας ἀπορραίνουσι καὶ τὰ
[5, 9]	πλὴν ἡ μὲν σμύραινα πᾶσαν	ὥραν	τίκτει, ὁ δ´ ἵππουρος ἔαρος.
[5, 10]	κοχλίαι πάντες ὁμοίως τὴν αὐτὴν	ὥραν.	~Τῶν δ´ ὀρνέων τὰ μὲν
[5, 12]	ἐν ἀκμῇ, κατὰ δὲ τὰς	ὥρας,	ὅσα τοῦ χειμῶνος ἀρχομένου γίνεται·
[5, 18]	καὶ καλοῦνται ὑπό τινων μητέρες	ὡς	γεννῶντες. Σημεῖον δὲ λέγουσιν ὅτι
[5, 12]	τοὺς χρόνους ἐλάττω καὶ ἀσθενικώτερα.	Ὡς	δ´ ἐπὶ τὸ πλεῖστον τριετὴς
[5, 12]	ἐν ταύταις ταῖς ἡλικίαις τέκνα·	ὡς	δ´ ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖς
[5, 26]	πάμπαν· καὶ ὅλως ἐν πᾶσιν	ὡς	εἰπεῖν, ἔν τε τοῖς ξηροῖς
[5, 13]	τοῦτο γάρ ἐστιν ἀνόχευτον μόνον	ὡς	εἰπεῖν ὅλον τὸ γένος. Αἱ
[5, 27]	τὰ δὲ περὶ τὸ μετόπωρον,	ὡς	ἑκάστοις πρὸς τὴν γένεσιν τῶν
[5, 13]	ἐν δὲ τοῖς νοτίοις ἐρυθραὶ	ὡς	ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰπεῖν. Ἁλίσκονται
[5, 12]	ὀχεύεται. Οὐ μέντοι γεννῶσί γ´	ὡς	ἐπὶ τὸ πολὺ ἀλλ´ ἢ
[5, 12]	μέχρι ἐπὶ τριετές. Κύων δ´	ὡς	ἐπὶ τὸ πολὺ μὲν ὀχεύεται
[5, 12]	ἢ τέως, ἄχρι ἐτῶν εἴκοσιν	ὡς	ἐπὶ τὸ πολύ· μετὰ μέντοι
[5, 12]	γίνεσθαι τὴν ὀχείαν· ζῇ γὰρ	ὡς	ἐπὶ τὸ πολὺ ὁ μὲν
[5, 17]	ἑπτάδες, τοῖς δ´ ᾠοτοκοῦσι τέτταρες	ὡς	ἐπὶ τὸ πολύ. Τούτων δ´
[5, 24]	διὰ τὸ ἀμυδρῶς γὰρ ὁρᾶν	ὡς	ἐπὶ φύλλον ἀναβαίνουσι κινούμενον. ~Τῶν
[5, 24]	ὕδωρ, ὃ λέγουσιν οἱ γεωργοὶ	ὡς	κατουρούντων καὶ ἐχόντων περίττωμα καὶ
[5, 19]	κηρίον, εἶτα τὸν γόνον ἐναφιᾶσιν,	ὡς	μὲν ἔνιοι λέγουσιν, ἐκ τοῦ
[5, 12]	οἱ ἄρρενες καὶ αἱ θήλειαι.	Ὡς	μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολύ,
[5, 12]	βίου ἀλλὰ μέχρι τινὸς ἀκμῆς	ὡς	μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ
[5, 9]	τῆς ἰλύος καὶ τῆς ἄμμου.	Ὡς	μὲν οὖν ἐπὶ τὸ πολὺ
[5, 16]	δὲ καὶ ἀπορραίνει ἐξ ἀναγωγῆς,	ὡς	μετὰ πόνου γινομένης τῆς προέσεως.
[5, 8]	τροπάς, καθάπερ καὶ Σιμωνίδης ἐποίησεν	ὡς	ὁπόταν χειμέριον κατὰ μῆνα πινύσκῃ
[5, 17]	σαλαμάνδρα ποιεῖ φανερόν· αὕτη γάρ,	ὡς	φασί, διὰ τοῦ πυρὸς βαδίζουσα
[5, 19]	τούτου, ἀλλ´ εὐθέως ἡ μέλιττα,	ὡς	φασίν. Ὅταν δὲ τέκῃ ἐν
[5, 19]	διὰ τὸ ἄναρχοι εἶναι, ἀλλ´	ὡς	φασίν, ὅτι συμβάλλονται εἰς τὴν
[5, 14]	ἔλαττον. Ἔχει δὲ καὶ αἴσθησιν,	ὡς	φασίν. Σημεῖον δέ· ἐὰν γὰρ
[5, 12]	εἴδει, καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν	ὡσαύτως,	μάλιστα δὲ τῇ τριχώσει τῆς
[5, 12]	καὶ οἱ ἄρρενες δ´ ὀχεύουσιν	ὡσαύτως.	Τὰ δ´ ἔκγονα τῶν ἀρρένων
[5, 13]	οὕτω θερμός ἐστι τὴν φύσιν,	ὥσθ´	ὅ τι ἂν λάβῃ, παραχρῆμα
[5, 17]	Τὸ μὲν οὖν πρῶτον, ὅταν	ὦσι	κάμπαι, τρέφονται καὶ περίττωμα ἀφιᾶσιν·
[5, 17]	σφηκῶν ὅταν μὲν νέοι σκώληκες	ὦσι,	τρέφονταί τε καὶ κόπρον ἔχοντες
[5, 14]	ταῖς ἀκταῖς εἰσι κάλλιστοι, ἂν	ὦσιν	ἀγχιβαθεῖς· εὖ γὰρ κέκρανται πρὸς
[5, 20]	μελίτταις. Καὶ ἔστ´ ἂν νύμφαι	ὦσιν,	ἀκινητίζουσι καὶ ἐπαλήλιπται ὁ κύτταρος.
[5, 19]	τῶν μελιττῶν) ἄν τε πολλοὶ	ὦσιν	οἱ ἡγεμόνες· διασπῶσι γάρ. Ὅταν
[5, 12]	δὲ βραδύτερον· ὅταν δὲ πεντεκαιδεκαετεῖς	ὦσιν,	οὐκέτι γεννῶσιν ἀλλὰ γραῖαι γίνονται.
[5, 8]	εὐθὺς ἐκ τροπῶν, καὶ ἐπικαθεύδει	ὥσπερ	αἱ ἄλλαι ὄρνιθες. Οὐδέτερον δὲ
[5, 26]	καὶ οὗτος ὁ σκώληξ χρυσαλλὶς	ὥσπερ	αἱ κάμπαι, καὶ ζῇ ἀκινητίζων·
[5, 2]	ἐν τῇ ὀχείᾳ πολὺν χρόνον,	ὥσπερ	αἱ κύνες· ἔχουσι δὲ καὶ
[5, 20]	σφηκῶν κηρίον. Ἐναφιᾶσι δὲ γόνον,	ὥσπερ	αἱ μέλιτται, ὅσον σταλαγμὸν εἰς
[5, 28]	δ´ ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν	ὥσπερ	αἱ τῶν γυναικῶν ὑποδερίδες· ὅταν
[5, 2]	τὴν γῆν ἐπιβαίνει τὸ ἄρρεν,	ὥσπερ	αἱ ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες,
[5, 25]	τινες ἤδη τοῦτον τὸν τρόπον,	ὥσπερ	Ἀλκμᾶνά τέ φασι τὸν ποιητὴν
[5, 13]	πλὴν οὐχ οὕτω γλαφυρόν, ἀλλ´	ὥσπερ	ἂν εἰ ἐκ λεπυρίων ἐρεβίνθων
[5, 13]	καὶ συσσήψεως. Τοῦτο δὲ συμβαίνει	ὥσπερ	ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις καὶ τοῖς
[5, 15]	περιφύεται, καὶ τὸ ὅλον γίνεται	ὥσπερ	βότρυς· σχίζεται γὰρ ἕκαστον εἰς
[5, 17]	φθείρονται δ´ ἐρρικνωμένων τῶν μορίων,	ὥσπερ	γήρᾳ τὰ μείζω τῶν ζῴων·
[5, 8]	τῶν ἀγρίων, ὅσα μὴ ἐπικυΐσκεται	ὥσπερ	δασύπους. ~Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν
[5, 11]	δ´ ὀρνέων τὰ μὲν ἄγρια,	ὥσπερ	εἴρηται, ἅπαξ ὀχεύεται καὶ τίκτει
[5, 19]	Τὸ μὲν οὖν κηρίον ποιεῖ,	ὥσπερ	εἴρηται, ἐκ τῶν ἀνθέων· τὸ
[5, 1]	δ´ ἐν ἑτέροις ἐγγίνεται φυτοῖς,	ὥσπερ	εἴρηται ἐν τῇ θεωρίᾳ τῇ
[5, 12]	νέας οὐ διώκουσιν. Τίκτουσι δ´,	ὥσπερ	εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον, αἱ
[5, 19]	Ἡγεμόνων δὲ γένη δύο ἐστίν,	ὥσπερ	εἴρηται καὶ πρότερον. Εἰσὶ δὲ
[5, 12]	ἕωθεν· καὶ γηράσκων ἧττον ἀεί,	ὥσπερ	εἴρηται καὶ πρότερον. Πολλάκις δ´
[5, 12]	γενέσθαι ἐνιαύσιος. Οὐ πανταχοῦ δέ,	ὥσπερ	εἴρηται, ὁμοίως συμβαίνουσιν αἱ ἡλικίαι·
[5, 12]	ἐστι μὲν ὀπισθουρητικόν, καὶ ὀχεύεται	ὥσπερ	εἴρηται πρότερον· τῆς δ´ ὀχείας
[5, 8]	{Τὸ δὲ τῶν ὀρνίθων γένος,	ὥσπερ	εἴρηται, τὸ πλεῖστον περὶ τὸ
[5, 17]	μέρους τινὸς γίνεται τὸ ζῷον,	ὥσπερ	ἐκ τῶν ᾠῶν, ἀλλ´ ὅλον
[5, 4]	ἔξωθεν, ἔσωθεν δ´ ἕτερος πόρος,	ὥσπερ	ἐλέχθη καὶ πρότερον ἐν τῇ
[5, 26]	~{Γίνεται δὲ καὶ ἄλλα ζῳδάρια,	ὥσπερ	ἐλέχθη καὶ πρότερον, τὰ μὲν
[5, 19]	οὐκέτι, πλὴν ἐὰν μὴ ἐξέλθῃ,	ὥσπερ	ἐλέχθη πρότερον. Ἐὰν δέ τις
[5, 9]	ἔνια καὶ χειμῶνος καὶ θέρους,	ὥσπερ	ἐλέχθη πρότερον, οἷον χειμῶνος μὲν
[5, 26]	ἐπὶ κηρίῳ δὲ γίνεται παλαιουμένῳ,	ὥσπερ	ἐν ξύλῳ ζῷον, ὃ δὴ
[5, 1]	δ´ οὔ· ἐξ ὧν γίνεται	ὥσπερ	ἐν τοῖς ὄρνισι τὰ ὑπηνέμια.
[5, 7]	τὸ ἄρρεν εἰς τὸ θῆλυ,	ὥσπερ	ἐπὶ τῶν ἄλλων. Καὶ τοῦτο
[5, 16]	πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ δ´ ᾠόν,	ὥσπερ	ἡ σηπία, ἀποτίκτει συνεχές. Ἔστι
[5, 13]	τῇ ἄμμῳ καὶ οἱ κτένες,	ὥσπερ	καὶ αἱ πορφύραι. Φύεται μὲν
[5, 17]	πλείστοις κατὰ τριήμερον ἢ τετραήμερον,	ὥσπερ	καὶ αἱ τῶν νόσων συμβαίνουσι
[5, 13]	ἐκτίκτουσιν, ἀλλ´ εἰς ταὐτὸ ἰοῦσαι,	ὥσπερ	καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ, καὶ
[5, 16]	ἀφανίζεται. Μέγιστοι δὲ φαίνονται πρῶτον,	ὥσπερ	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις, καὶ
[5, 1]	συμβέβηκε καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων,	ὥσπερ	καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν· τὰ
[5, 6]	καὶ καρίδες καὶ τὰ τοιαῦτα,	ὥσπερ	καὶ τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν τετραπόδων,
[5, 2]	ὀχεύει τὴν θήλειαν, καὶ συγγίνεται	ὥσπερ	καὶ τὰ στρουθία ὀξέως. {Τῶν
[5, 9]	τὴν αὔξησιν λαμβάνουσι τὰ γενόμενα,	ὥσπερ	καὶ τὰ τοῦ ἱππούρου· καὶ
[5, 20]	πάντα ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν,	ὥσπερ	καὶ τὰ τῶν μελιττῶν, σύγκειται
[5, 20]	δὲ μόνον περὶ τοῖς σκώληξιν,	ὥσπερ	καὶ ταῖς μελίτταις. Καὶ ἔστ´
[5, 24]	ὁ ἄρρην εἰς τὴν θήλειαν,	ὥσπερ	καὶ τἆλλα ἔντομα. Ἔχει δὲ
[5, 9]	ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. Φασὶ δ´	ὥσπερ	καὶ τἆλλα, τὸν μὲν ἄρρενα
[5, 4]	οἱ πόροι εἰς ἓν συνάπτουσιν,	ὥσπερ	καὶ τοῖς ὄρνισιν· οἱ γὰρ
[5, 9]	δὲ δεῖ μὴ λεληθέναι ὅτι,	ὥσπερ	καὶ τῶν φυομένων καὶ τῶν
[5, 26]	δὲ σύμφυτα τῷ χιτῶνί ἐστιν·	ὥσπερ	κοχλίᾳ τὸ ὄστρακον, οὕτω τὸ
[5, 5]	εἰσίν· εἶναι δὲ τὸ τοιοῦτον	ὥσπερ	νευρῶδες, μέχρι εἰς μέσην τὴν
[5, 26]	ἀποθνήσκει καὶ γίνεται ὁμοίως ἀχρεῖος	ὥσπερ	ὁ κοχλίας περιαιρεθέντος τοῦ ὀστράκου.
[5, 21]	ἐπῳάζουσιν. Ὅταν δὲ τελειωθῇ, ἐκβάλλονται,	ὥσπερ	οἱ ἀράχναι, καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ
[5, 14]	τινες οἳ περὶ τούτου ἀμφισβητοῦσιν,	ὥσπερ	οἱ ἐν Τορώνῃ. Τρέφει δ´
[5, 16]	τὸ σηπίδιον φύεται ἐπὶ κεφαλήν,	ὥσπερ	οἱ ὄρνιθες κατὰ τὴν κοιλίαν
[5, 15]	δὲ τὸ κέλυφος τοῦ ἔαρος,	ὥσπερ	οἱ ὄφεις τὸ καλούμενον γῆρας,
[5, 15]	καὶ αὐξάνεται αὐτῶν τὰ ᾠὰ	ὥσπερ	οἱ σκώληκες. Τὸ δ´ αὐτὸ
[5, 19]	δὲ γόνον ὅταν ἀφῇ, ἐπῳάζει	ὥσπερ	ὄρνις. Ἐν δὲ τῷ κηρίῳ
[5, 28]	καὶ οὐ περιέχει φλοιὸς ὀστρακώδης,	ὥσπερ	οὐδὲ τὰ τῶν ἰχθύων. Τίκτει
[5, 1]	ἐκ γῆς σηπομένης καὶ φυτῶν,	ὥσπερ	πολλὰ συμβαίνει τῶν ἐντόμων, τὰ
[5, 26]	καὶ οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´ ἀποσπᾶται	ὥσπερ	προσπεφυκότα· καὶ ἐάν τις τὸν
[5, 21]	τοιούτῳ τινὶ ποιοῦσι πήλινον ὀξύ,	ὥσπερ	σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο δὲ σφόδρα
[5, 27]	τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ δίχροα	ὥσπερ	τὰ τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα δὲ
[5, 16]	τοῦτο δὲ γίνεται τῷ χρόνῳ,	ὥσπερ	τὰ τῶν σκληροδέρμων, ψαθυρόν. Καὶ
[5, 16]	τῶν ἀπορραγέντων πολυπόδια, καὶ ἐξέρπει,	ὥσπερ	τὰ φαλάγγια, πολλὰ τὸ πλῆθος·
[5, 17]	τοιαύτη γένηται, φύεται ἐξ αὐτῆς	ὥσπερ	τὰ φυκία μικρὰ σφόδρα καὶ
[5, 14]	ἀλέαν εἶναι σφόδρα· σήπεται γάρ,	ὥσπερ	τὰ φυόμενα. Διὸ οἱ πρὸς
[5, 16]	γίνεται τὸ λευκόν, καὶ τέλος,	ὥσπερ	τὸ ὠχρὸν τοῖς ὄρνισι, τούτοις
[5, 26]	καὶ οἱ πόδες ἐπ´ ἄκρου,	ὥσπερ	τοῖς ἄλλοις σκώληξιν, ἐν χιτῶνι
[5, 9]	ἁπλῶς οὔτε καθ´ ἕκαστον γένος,	ὥσπερ	τοῖς πλείστοις τοῦ ἔαρος· οὐδὲ
[5, 4]	συνεχόμενα τῶν σελαχῶν ἔνια ὄπισθεν,	ὥσπερ	τοὺς κύνας. Ἔστι δ´ ἐν
[5, 28]	πρῶτον ᾠοτοκήσας· τὸ δ´ ᾠόν,	ὥσπερ	τῶν ἰχθύων, μονόχρουν ἐστὶ καὶ
[5, 23]	περιλαμβάνονται ὑπό τινος γῆς λεπτῆς	ὥσπερ	ὑμένος· ἐκ ταύτης δ´ ἐκπέττονται.
[5, 13]	πυκνή, τὸ δὲ χρῶμα ἰδεῖν	ὥσπερ	ὑμὴν λευκός, ὃν ἀφαιροῦσιν· θλιβόμενος
[5, 14]	εἰσι πόροι κενοί. Περιτέταται δ´	ὥσπερ	ὑμὴν περὶ τὰ κάτω· κατὰ
[5, 15]	ἡμέραις ἀποβάλλει συνεστηκὸς καὶ ἀθρόον,	ὥσπερ	φαίνεται καὶ ἐκτός· εἶτ´ ἐκ
[5, 16]	ὦπται καὶ οὕτω πάμπαν μικρὰ	ὥστ´	ἀδιάρθρωτα μὲν εἶναι, ἁπτομένων δὲ
[5, 23]	δὲ μαλακὰ τὰ κυήματα οὕτως	ὥστ´	ἄν τις ἅψηται συνθλίβεσθαι. Ταῦτα
[5, 16]	δὲ πλῆθος ἔχει τοσαῦτα ᾠὰ	ὥστ´	ἐξαιρεθέντων ἐμπίπλαται ἀγγεῖον πολλῷ μεῖζον
[5, 12]	ὀχεύονται μὲν καὶ ὀχεύουσι τετράμηνοι,	ὥστε	δὲ γεννᾶν καὶ ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι,
[5, 3]	οἵ γ´ ὄφεις περιελίττονται ἀλλήλοις,	ὥστε	δοκεῖν ἑνὸς ὄφεως δικεφάλου τὸ
[5, 26]	ἀραχνιώδει, καὶ περὶ αὐτὸ κάρφη,	ὥστε	δοκεῖν προσέχεσθαι βαδίζοντι· ταῦτα δὲ
[5, 23]	καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον,	ὥστε	εἶναι καθαπερεὶ κηρίον. Εἶθ´ ὅταν
[5, 19]	πρὸς δὲ τῷ κηρίῳ ἔχεται	ὥστε	καὶ ἀντειλῆφθαι. Ὁ δὲ γόνος
[5, 12]	ὀχεύειν ἄρχεται διετὴς καὶ ὀχεύεσθαι,	ὥστε	καὶ γεννᾶν· τὰ μέντοι ἔκγονα
[5, 12]	Ἤδη δὲ καὶ ἐνιαυσία ἐκύησεν	ὥστε	καὶ ἐκτραφῆναι. Καὶ βοῦς ἐνιαυσία
[5, 12]	ἐκτραφῆναι. Καὶ βοῦς ἐνιαυσία ἔτεκεν	ὥστε	καὶ ἐκτραφῆναι· καὶ τὸ μέγεθος
[5, 2]	ἔχει ὁ κάμηλος νεῦρον οὕτως	ὥστε	καὶ νευρὰν ποιοῦνται ἐκ τούτου
[5, 20]	ἐνίοις μὲν ἤδη μεγάλα ἔνεστιν	ὥστε	καὶ πέτεσθαι, ἐνίοις δὲ νύμφαι,
[5, 12]	Ἀφαιρεῖται δὲ καὶ τὸ γῆρας	ὥστε	μὴ γεννᾶν μηδὲ τίκτειν, καθάπερ
[5, 12]	θήλεια ὀχεύεται μέχρι τετταράκοντα ἐτῶν,	ὥστε	συμβαίνει σχεδὸν διὰ βίου γίνεσθαι
[5, 13]	καθίεσαν οὐδὲ προσῆπτον τοὺς κύρτους,	ὥστε	συνέβαινεν ἀνεσπασμένην ἤδη πολλάκις ἀποπίπτειν·
[5, 19]	πλέκουσί τινες περὶ τὰ σμήνη	ὥστε	τὰς μὲν μελίττας εἰσδύεσθαι, τοὺς
[5, 12]	ὗς, ἐπειδὰν θυῶσα καταβάλλῃ τὰ	ὦτα·	εἰ δὲ μή, ἀναθυᾷ πάλιν.
[5, 2]	ἐπιβαίνει τὸ ἄρρεν, ὥσπερ αἱ	ὠτίδες	καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες, τὰ δ´
[5, 16]	λευκόν, καὶ τέλος, ὥσπερ τὸ	ὠχρὸν	τοῖς ὄρνισι, τούτοις τὸ λευκὸν
[5, 21]	δ´ ὁ κηρὸς πολύ ἐστιν	ὠχρότερος	τοῦ τῶν μελιττῶν. Ὀχεύονται δὲ
[5, 17]	τὸ ζῷον, ὥσπερ ἐκ τῶν	ᾠῶν,	ἀλλ´ ὅλον αὐξάνεται καὶ διαρθρούμενον
[5, 27]	χρόνον πολύν) ἐξ ἐλαχίστων δ´	ᾠῶν	ζῷον μέγιστον γίνεται ἐκ τούτων·
[5, 27]	νύκτας. Τίκτουσι δὲ πολὺ πλῆθος	ᾠῶν·	καὶ γὰρ εἰς ἑκατὸν τίκτουσιν
[5, 10]	μικροὶ μέν, πλήρεις δὲ τῶν	ᾠῶν.	Κύοντες δὲ φαίνονται καὶ οἱ
[5, 16]	μακρὸν καὶ συνεχὲς ἐκ τῶν	ᾠῶν,	οἷον τὸ τῶν βοστρύχων. Ἀποτίκτει
[5, 15]	αὐξάνεται καὶ δεκτικὰ γίνεται τῶν	ᾠῶν·	πρὸς τὰ χονδρώδη γὰρ ἀποτίκτουσι,
[5, 15]	ἔσχατα. Τὸ δὲ μέγεθος τῶν	ᾠῶν	τῶν μικρῶν ἐστιν ἡλίκον κεγχραμίς.

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009