>| Livre, Chap. |
| [5, 15] |
φανερά,
προσβλέποντι
δὲ
συνεστηκός
τι
|
φαίνεται· |
καὶ
γίνεται
δὲ
μέγιστα
οὐ |
| [5, 15] |
ἀποβάλλει
συνεστηκὸς
καὶ
ἀθρόον,
ὥσπερ
|
φαίνεται |
καὶ
ἐκτός·
εἶτ´
ἐκ
τούτων |
| [5, 7] |
μόριον
ἐπὶ
μὲν
ἐνίων
καὶ
|
φαίνεται |
μεῖζον
ὂν
ἢ
κατὰ
λόγον |
| [5, 9] |
ἐκ
τοῦ
γόνου·
τρὶς
γὰρ
|
φαίνεται |
ὁ
γόνος
περί
τινας
τόπους. |
| [5, 10] |
ὀστρακόδερμα
ἔν
τε
τῷ
ἔαρι
|
φαίνεται |
τὰ
καλούμενα
ᾠὰ
ἔχοντα
καὶ |
| [5, 10] |
δὲ
τῶν
ᾠῶν.
Κύοντες
δὲ
|
φαίνονται |
καὶ
οἱ
κοχλίαι
πάντες
ὁμοίως |
| [5, 24] |
οἱ
μὲν
μικροί,
οἳ
πρῶτοι
|
φαίνονται |
καὶ
τελευταῖοι
ἀπόλλυνται,
οἱ
δὲ |
| [5, 14] |
Σημεῖον
δέ·
ὅταν
γὰρ
ληφθῶσι,
|
φαίνονται |
μεστοὶ
ἰλύος·
ὅπερ
συμβαίνει
καὶ |
| [5, 17] |
τρέφονταί
τε
καὶ
κόπρον
ἔχοντες
|
φαίνονται· |
{ὅταν
δ´
ἐκ
τῶν
σκωλήκων |
| [5, 16] |
τὸ
λευκὸν
ἀφανίζεται.
Μέγιστοι
δὲ
|
φαίνονται |
πρῶτον,
ὥσπερ
καὶ
ἐν
τοῖς |
| [5, 17] |
δ´
ἐλάττους
τῶν
ἑτέρων)
τὰ
|
φαλάγγια |
ἀποκτείναντες
φέρουσι
πρὸς
τειχίον
ἤ |
| [5, 7] |
καὶ
αἱ
σπονδύλαι
καὶ
τὰ
|
φαλάγγια, |
καὶ
εἴ
τι
ἄλλο
τοιοῦτόν |
| [5, 16] |
πολυπόδια,
καὶ
ἐξέρπει,
ὥσπερ
τὰ
|
φαλάγγια, |
πολλὰ
τὸ
πλῆθος·
ὧν
ἡ |
| [5, 22] |
ἐλάττω
τὸ
πλῆθος,
τὰ
δὲ
|
φαλάγγια |
πολὺ
τὸ
πλῆθος·
καὶ
αὐξηθέντα |
| [5, 17] |
ἐκ
ζῴων
τῶν
συγγενῶν,
οἷον
|
φαλάγγιά |
τε
καὶ
ἀράχνια
ἐκ
φαλαγγίων |
| [5, 7] |
τῶν
ὀχευομένων.
Ποιοῦνται
δὲ
τὰ
|
φαλάγγια |
τὴν
ὀχείαν
τόνδε
τὸν
τρόπον, |
| [5, 22] |
τούτῳ
ἐπῳάζουσαι
ζῳοποιοῦσιν.
Τὰ
δὲ
|
φαλάγγια |
τίκτει
εἰς
γύργαθον
πλεξάμενα
παχύν, |
| [5, 22] |
γίνονται
καὶ
τριακόσια
περὶ
ἓν
|
φαλάγγιον. |
Ἐκ
δὲ
μικρῶν
τέλειοι
οἱ |
| [5, 22] |
καὶ
αὐξηθέντα
περιέχει
κύκλῳ
τὸ
|
φαλάγγιον, |
καὶ
ἀποκτείνει
τὴν
τεκοῦσαν
ἐκβάλλοντα, |
| [5, 17] |
φαλάγγιά
τε
καὶ
ἀράχνια
ἐκ
|
φαλαγγίων |
καὶ
ἀραχνίων,
καὶ
ἀττέλαβοι
καὶ |
| [5, 16] |
διάδηλος,
ἡ
δ´
ὅλη
μορφὴ
|
φανερά. |
Διὰ
δὲ
τὴν
μικρότητα
καὶ |
| [5, 13] |
ἕξ,
καὶ
καθ´
ἕκαστον
ἐνιαυτὸν
|
φανερά |
ἐστιν
ἡ
αὔξησις
τοῖς
διαστήμασι |
| [5, 15] |
Ταῦτα
δὲ
διαστέλλοντι
μὲν
γίνεται
|
φανερά, |
προσβλέποντι
δὲ
συνεστηκός
τι
φαίνεται· |
| [5, 14] |
οἱ
μὲν
ἄλλοι
πόροι
συγκεκλεισμένοι,
|
φανεροὶ |
δ´
εἰσὶ
τέτταρες
ἢ
πέντε· |
| [5, 7] |
δ´
ἧττον.
Τοῦτο
δ´
ἐστὶ
|
φανερόν, |
ἄν
τις
διαιρῇ
τὰς
ὀχευομένας |
| [5, 17] |
τινὰς
ζῴων,
ἡ
σαλαμάνδρα
ποιεῖ
|
φανερόν· |
αὕτη
γάρ,
ὡς
φασί,
διὰ |
| [5, 1] |
τούτων
ἐν
τοῖς
ἐχομένοις
ἔσται
|
φανερόν· |
σχεδὸν
γὰρ
παραπλήσια
συμβαίνει
καὶ |
| [5, 19] |
τὰ
σμήνη,
ὅταν
ἐρινεὸν
σῦκον
|
φανῇ· |
σχάδονας
δ´
ἀρίστας
ποιοῦσιν,
ὅταν |
| [5, 13] |
δ´
ἐπίδηλον
οὐδεμίαν
οὗτοι
λαμβάνουσιν.
|
Φασὶ |
δ´
αὐτοὺς
οἱ
ἁλιεῖς
ἅμα |
| [5, 9] |
ἔχει
καὶ
ἔσωθεν
καὶ
ἔξωθεν.
|
Φασὶ |
δ´
ὥσπερ
καὶ
τἆλλα,
τὸν |
| [5, 13] |
λάβῃ,
παραχρῆμα
ἐξαιρούμενον
δίεφθον
εἶναι.
|
Φασὶ |
δὲ
καὶ
σίνος
μέγιστον
εἶναι |
| [5, 5] |
ποιοῦνται
τὰς
κοτυληδόνας
πρὸς
ἀλλήλας.
|
Φασὶ |
δέ
τινες
καὶ
τὸν
ἄρρενα |
| [5, 17] |
ποιεῖ
φανερόν·
αὕτη
γάρ,
ὡς
|
φασί, |
διὰ
τοῦ
πυρὸς
βαδίζουσα
κατασβέννυσι |
| [5, 4] |
Εἰσὶ
δέ
τινες
οἳ
ἑωρακέναι
|
φασὶ |
καὶ
συνεχόμενα
τῶν
σελαχῶν
ἔνια |
| [5, 18] |
ἑσμοὶ
ἀφίενται
πλεῖστοι.
Οἱ
δέ
|
φασι |
τὸν
μὲν
τῶν
κηφήνων
γόνον |
| [5, 25] |
τὸν
τρόπον,
ὥσπερ
Ἀλκμᾶνά
τέ
|
φασι |
τὸν
ποιητὴν
καὶ
Φερεκύδην
τὸν |
| [5, 25] |
ὄρνιθες
ἔχουσι,
καὶ
οἱ
καλούμενοι
|
φασιανοὶ |
ἐὰν
μὴ
κονιῶνται,
διαφθείρονται
ὑπὸ |
| [5, 19] |
ἐκ
τοῦ
στόματος,
ὅσοι
φέρειν
|
φασὶν |
ἄλλοθεν,
εἶθ´
οὕτω
τὸ
μέλι |
| [5, 5] |
καθ´
ὃν
ἔνιοι
καὶ
ὀχεύεσθαί
|
φασιν |
αὐτάς.
~Τὰ
δὲ
μαλακόστρακα
ὀχεύεται, |
| [5, 14] |
εἰσὶ
τέτταρες
ἢ
πέντε·
διό
|
φασιν |
ἔνιοι
τούτους
εἶναι
καθ´
οὓς |
| [5, 19] |
ἀλλ´
εὐθέως
ἡ
μέλιττα,
ὡς
|
φασίν. |
Ὅταν
δὲ
τέκῃ
ἐν
τῷ |
| [5, 19] |
τὸ
ἄναρχοι
εἶναι,
ἀλλ´
ὡς
|
φασίν, |
ὅτι
συμβάλλονται
εἰς
τὴν
γένεσιν |
| [5, 18] |
πάντες
ὑπολαμβάνουσιν.
Οἱ
μὲν
γάρ
|
φασιν |
οὐ
τίκτειν
οὐδ´
ὀχεύεσθαι
τὰς |
| [5, 18] |
μελιττῶν
οὐκ
ἐγγίνεται.
Οἱ
δέ
|
φασιν |
ὀχεύεσθαι,
καὶ
εἶναι
ἄρρενας
μὲν |
| [5, 14] |
Ἔχει
δὲ
καὶ
αἴσθησιν,
ὡς
|
φασίν. |
Σημεῖον
δέ·
ἐὰν
γὰρ
μέλλοντος |
| [5, 11] |
μὲν
οὖν
τῶν
τοιούτων
ἡ
|
φάττα |
ἐστί,
δεύτερον
δ´
ἡ
οἰνάς· |
| [5, 12] |
δ´
ἄρρην
γεννᾷ
μὲν
ὀκτάμηνος,
|
φαῦλα |
μέντοι
πρὶν
γενέσθαι
ἐνιαύσιος.
Οὐ |
| [5, 19] |
τῇ
γλυκύτητι
καὶ
τῷ
πάχει.
|
Φέρει |
δ´
ἀπὸ
πάντων
ἡ
μέλιττα |
| [5, 19] |
ἀρίστας
ποιοῦσιν,
ὅταν
μέλι
ἐργάζωνται.
|
Φέρει |
δὲ
κηρὸν
μὲν
καὶ
ἐριθάκην |
| [5, 19] |
μέλι
ὅτι
οὐ
ποιεῖ,
ἀλλὰ
|
φέρει |
τὸ
πῖπτον,
σημεῖον·
{ἐν
μιᾷ |
| [5, 12] |
τὸ
μακρότατον·
ἔλαττον
δ´
οὐ
|
φέρει |
τῶν
ἑξήκονθ´
ἡμερῶν,
ἀλλ´
ἄν |
| [5, 18] |
μὲν
τῶν
κηφήνων
γόνον
αὐτὰς
|
φέρειν |
ἀπό
τινος
ὕλης
τῶν
προειρημένων, |
| [5, 18] |
ἀλλὰ
φέρειν
τὸν
γόνον,
καὶ
|
φέρειν |
οἱ
μὲν
ἀπὸ
τοῦ
ἄνθους |
| [5, 12] |
τριχώσει
τῆς
ἥβης.
Ἄρχεται
δὲ
|
φέρειν |
τὸ
σπέρμα
περὶ
τὰ
δὶς |
| [5, 18] |
οὐδ´
ὀχεύεσθαι
τὰς
μελίττας,
ἀλλὰ
|
φέρειν |
τὸν
γόνον,
καὶ
φέρειν
οἱ |
| [5, 19] |
λέγουσιν,
ἐκ
τοῦ
στόματος,
ὅσοι
|
φέρειν |
φασὶν
ἄλλοθεν,
εἶθ´
οὕτω
τὸ |
| [5, 25] |
τέ
φασι
τὸν
ποιητὴν
καὶ
|
Φερεκύδην |
τὸν
Σύριον.
Καὶ
ἐν
νόσοις |
| [5, 17] |
τινα
κινεῖται
προσπεφυκότα,
ἔπειτ´
ἀπορραγέντα
|
φέρεται |
κατὰ
τὸ
ὕδωρ,
αἱ
καλούμεναι |
| [5, 17] |
τῶν
ἑτέρων)
τὰ
φαλάγγια
ἀποκτείναντες
|
φέρουσι |
πρὸς
τειχίον
ἤ
τι
τοιοῦτον |
| [5, 19] |
ταύτην
τὴν
ὥραν,
ἀφ´
οὗ
|
φέρουσι |
τὸ
μέλι.
Κατάγεται
δὲ
καὶ |
| [5, 19] |
μὲν
ἐξ
ἀνθέων,
κήρωσιν
δὲ
|
φέρουσιν |
ἀπὸ
τοῦ
δακρύου
τῶν
δένδρων, |
| [5, 12] |
καὶ
τὰς
ἀμπέλους,
ὅταν
μὴ
|
φέρωσι, |
τραγᾶν
καλοῦσιν)
ἀλλὰ
παρισχναινόμενοι
δύνανται |
| [5, 12] |
τῶν
θηλειῶν
ἐν
τῷ
βαρύτερον
|
φθέγγεσθαι |
τὰ
ἄρρενα
τῶν
θηλειῶν,
ὅσων |
| [5, 12] |
τὸ
θῆλυ
τοῦ
ἄρρενος
βαρύτερον
|
φθέγγεται, |
καὶ
οἱ
μόσχοι
τῶν
τελείων. |
| [5, 12] |
ἔλαφοι
οἱ
ἄρρενες
τῶν
θηλειῶν
|
φθέγγονται |
βαρύτερον.
Φθέγγονται
δ´
οἱ
μὲν |
| [5, 12] |
ἄρρενες
τῶν
θηλειῶν
φθέγγονται
βαρύτερον.
|
Φθέγγονται |
δ´
οἱ
μὲν
ἄρρενες,
ὅταν |
| [5, 25] |
τὸν
δελφῖνα
ἰχθὺς
ὃν
καλοῦσι
|
φθεῖρα· |
ὃς
γίνεται
πάντων
πιότατος
διὰ |
| [5, 25] |
πρόβατα
καὶ
αἱ〉
αἶγες
κρότωνας,
|
φθεῖρας |
δ´
οὐκ
ἔχουσιν·
καὶ
αἱ |
| [5, 25] |
λούονται,
ὅσα
ἔχει
τῶν
λουομένων
|
φθεῖρας. |
Ἐν
δὲ
τῇ
θαλάττῃ
γίνονται |
| [5, 25] |
οὐκ
ἔχουσιν·
καὶ
αἱ
ὕες
|
φθεῖρας |
μεγάλους
καὶ
σκληρούς.
Ἐν
δὲ |
| [5, 25] |
Πλὴν
ὄνος
οὐκ
ἔχει
οὔτε
|
φθεῖρας |
οὔτε
κρότωνας.
Οἱ
δὲ
βόες |
| [5, 25] |
ζῴων
συνισταμένης
ἐκτός,
οἱ
δὲ
|
φθεῖρες |
ἐκ
τῶν
σαρκῶν.
Γίνονται
δ´ |
| [5, 25] |
γίνονται
κυνοραϊσταί.
Πάντες
δ´
οἱ
|
φθεῖρες |
ἐν
τοῖς
ἔχουσιν
ἐξ
αὐτῶν |
| [5, 25] |
τούτους
ἄν
τις
κεντήσῃ,
ἐξέρχονται
|
φθεῖρες. |
Ἐνίοις
δὲ
τοῦτο
συμβαίνει
τῶν |
| [5, 25] |
σαρκὸς
ζώσης,
οἷον
οἵ
τε
|
φθεῖρες |
καὶ
αἱ
ψύλλαι
καὶ
κόρεις, |
| [5, 25] |
τῶν
ἄλλων
ζῴων
ἐν
πολλοῖς
|
φθεῖρες. |
Καὶ
γὰρ
οἱ
ὄρνιθες
ἔχουσι, |
| [5, 25] |
τῶν
ζῴων.
Γίνονται
δ´
οἱ
|
φθεῖρες |
μᾶλλον
ὅταν
μεταβάλλωσι
τὰ
ὕδατα |
| [5, 25] |
γίνονται
μὲν
ἐν
τοῖς
ἰχθύσι
|
φθεῖρες, |
οὗτοι
δ´
οὐκ
ἐξ
αὐτῶν |
| [5, 23] |
οἱ
ἀττέλαβοι
διὰ
τὸ
μὴ
|
φθείρεσθαι |
ὁμοίως,
ἐπεὶ
ἄτακτός
γε
δοκεῖ |
| [5, 23] |
οἱ
ἀττέλαβοι,
καὶ
τεκόντες
ἀποθνήσκουσιν.
|
Φθείρεται |
δ´
αὐτῶν
τὰ
ᾠὰ
ὑπὸ |
| [5, 16] |
τὴν
μικρότητα
καὶ
τὴν
ἀσθένειαν
|
φθείρεται |
τὸ
πλῆθος
αὐτῶν.
Ἤδη
δ´ |
| [5, 17] |
ὁ
τρόπος
ἐστὶ
τῆς
γενέσεως·
|
φθείρονται |
δ´
ἐρρικνωμένων
τῶν
μορίων,
ὥσπερ |
| [5, 25] |
αἱ
γυναῖκες
τῶν
ἀνδρῶν
μᾶλλον
|
φθειρώδεις. |
Ὅσοις
δ´
ἂν
ἐγγίνωνται
ἐν |
| [5, 25] |
οὖν
οὖσιν
αἱ
κεφαλαὶ
γίνονται
|
φθειρώδεις, |
τοῖς
δ´
ἀνδράσιν
ἧττον.
Γίνονται |
| [5, 25] |
νόσοις
δέ
τισι
γίνεται
πλῆθος
|
φθειρῶν. |
Ἔστι
δὲ
γένος
φθειρῶν
οἳ |
| [5, 25] |
μὴ
κονιῶνται,
διαφθείρονται
ὑπὸ
τῶν
|
φθειρῶν. |
Καὶ
τῶν
ἄλλων
δ´
ὅσα |
| [5, 25] |
πλῆθος
φθειρῶν.
Ἔστι
δὲ
γένος
|
φθειρῶν |
οἳ
καλοῦνται
ἄγριοι,
καὶ
σκληρότεροι |
| [5, 1] |
ἀτελές,
οἷον
ἔκ
τε
τῶν
|
φθειρῶν |
ὀχευομένων
αἱ
καλούμεναι
κονίδες
καὶ |
| [5, 25] |
Ἓν
δ´
εἶδός
ἐστι
τῶν
|
φθειρῶν |
τῶν
θαλαττίων,
καὶ
γίνονται
πανταχοῦ, |
| [5, 9] |
τοιαῦτα
μικρὸν
πρὸ
ἰσημερίας
τῆς
|
φθινοπωρινῆς, |
καὶ
νάρκη
καὶ
ῥίνη.
Τίκτει |
| [5, 9] |
τίκτει
γὰρ
καὶ
ἀρχομένου
τοῦ
|
φθινοπώρου |
καὶ
περὶ
Πλειάδος
δύσιν,
εὐημερεῖ |
| [5, 9] |
εἴρηται,
καὶ
θέρους
ἔνια
καὶ
|
φθινοπώρου |
καὶ
χειμῶνος·
ἀλλ´
οὔθ´
ἅπασιν |
| [5, 11] |
τοῦ
ἔαρος
βέλτιστα
καὶ
τοῦ
|
φθινοπώρου· |
τὰ
δὲ
τοῦ
θέρους
καὶ |
| [5, 9] |
δύσιν,
εὐημερεῖ
δ´
ἐν
τῷ
|
φθινοπώρῳ |
μᾶλλον·
ὁ
δ´
εἷς
τόκος |
| [5, 23] |
ἐπεὶ
ἄτακτός
γε
δοκεῖ
ἡ
|
φθορὰ |
αὐτῶν,
καὶ
γίνεσθαι
ὅπως
ἂν |
| [5, 13] |
χεῖρα.
Διατείνει
δ´
αὐτὴν
οἷον
|
φλέψ· |
τοῦτο
δὲ
δοκεῖ
εἶναι
τὸ |
| [5, 28] |
ἄνω
ἐπιγίνεται,
καὶ
οὐ
περιέχει
|
φλοιὸς |
ὀστρακώδης,
ὥσπερ
οὐδὲ
τὰ
τῶν |
| [5, 20] |
οὐκ
ἐκ
κηροῦ
ἀλλ´
ἐκ
|
φλοιώδους |
καὶ
ἀραχνιώδους
ὕλης
τὸ
κηρίον· |
| [5, 12] |
ᾖ,
αἱ
δὲ
θήλειαι,
ὅταν
|
φοβηθῶσιν. |
Ἔστι
δ´
ἡ
μὲν
τῆς |
| [5, 16] |
γινόμενον
ἐκ
λευκοῦ
διὰ
τὸν
|
φόβον. |
{Τὰ
μὲν
οὖν
μαλακόστρακα
αὐτὰ |
| [5, 4] |
οἱ
ἰχθύες.
{Περὶ
δὲ
τὴν
|
Φοινίκην |
καὶ
θήραν
ποιοῦνται
δι´
ἀλλήλων· |
| [5, 27] |
ἐπίκροτον·
ὅταν
δὲ
τοῦτο
ποιήσῃ,
|
φοιτῶσα |
ἐπῳάζει
ἄνωθεν·
ἐκλέπεται
δὲ
τὰ |
| [5, 18] |
σημεῖον
λέγουσιν
ὅτι,
ἂν
ἐλαιῶν
|
φορὰ |
γένηται,
τότε
καὶ
ἑσμοὶ
ἀφίενται |
| [5, 19] |
διὸ
καὶ
ἅμα
συμβαίνει
ἐλαιῶν
|
φορὰ |
καὶ
ἐσμῶν.
Ἐργάζονται
δὲ
πρῶτον |
| [5, 13] |
ἐκτεκεῖν
ἁλῶσιν,
ἐνίοτε
ἐν
ταῖς
|
φορμίσιν |
οὐχ
ὅπου
ἔτυχεν
ἐκτίκτουσιν,
ἀλλ´ |
| [5, 15] |
πρὸς
τὰ
κλήματα
καὶ
τὸν
|
φορυτόν. |
Ἀποτίκτει
μὲν
οὖν
τοῦτον
τὸν |
| [5, 17] |
ἔν
τε
τῇ
ἰλύϊ
τῶν
|
φρεάτων |
καὶ
ὅπου
ἂν
σύρρευσις
γένηται |
| [5, 3] |
ἐν
τῇ
ὀχείᾳ
πλησιάζουσιν,
οἷον
|
φρῦναι |
καὶ
βάτραχοι
καὶ
πᾶν
τὸ |
| [5, 19] |
μέλι
ἐκ
τοῦ
ἀπαντικρὺ
γίνεται.
|
Φύει |
δ´
ἡ
σχάδων
πόδας
καὶ |
| [5, 13] |
οὖν
τὰ
ὄστρεα
καθάπερ
εἴρηται,
|
φύεται |
δὲ
τὰ
μὲν
αὐτῶν
{ἐν |
| [5, 17] |
αἱματῶδες·
{ὅταν
δὲ
τοιαύτη
γένηται,
|
φύεται |
ἐξ
αὐτῆς
ὥσπερ
τὰ
φυκία |
| [5, 16] |
ἐκ
γὰρ
τούτου
τὸ
σηπίδιον
|
φύεται |
ἐπὶ
κεφαλήν,
ὥσπερ
οἱ
ὄρνιθες |
| [5, 13] |
κτένες,
ὥσπερ
καὶ
αἱ
πορφύραι.
|
Φύεται |
μὲν
οὖν
τὰ
ὄστρεα
καθάπερ |
| [5, 14] |
τὰς
ὑπολοίπους·
ἐὰν
δ´
ἀπορραγῇ,
|
φύεται |
πάλιν
ἐκ
τοῦ
καταλοίπου
καὶ |
| [5, 16] |
τὴν
γῆν
ἐκτίκτει
περὶ
τὰ
|
φυκία |
καὶ
τὰ
καλαμώδη,
κἄν
τι |
| [5, 17] |
φύεται
ἐξ
αὐτῆς
ὥσπερ
τὰ
|
φυκία |
μικρὰ
σφόδρα
καὶ
ἐρυθρά·
ταῦτα |
| [5, 13] |
συνεξεμεῖ
τὸ
ἄνθος·
διὸ
καὶ
|
φυλάττουσιν |
ἐν
τοῖς
κύρτοις,
ἕως
ἂν |
| [5, 17] |
τῆς
δρόσου
τῆς
ἐπὶ
τοῖς
|
φύλλοις |
πιπτούσης,
κατὰ
φύσιν
μὲν
ἐν |
| [5, 24] |
ἀμυδρῶς
γὰρ
ὁρᾶν
ὡς
ἐπὶ
|
φύλλον |
ἀναβαίνουσι
κινούμενον.
~Τῶν
δ´
ἐντόμων |
| [5, 17] |
καμπῶν,
αἳ
γίνονται
ἐπὶ
τῶν
|
φύλλων |
τῶν
χλωρῶν,
καὶ
μάλιστα
ἐπὶ |
| [5, 14] |
σφόδρα·
σήπεται
γάρ,
ὥσπερ
τὰ
|
φυόμενα. |
Διὸ
οἱ
πρὸς
ταῖς
ἀκταῖς |
| [5, 14] |
σκληρύνει,
καθάπερ
καὶ
τἆλλα
τὰ
|
φυόμενα, |
καὶ
ἀφαιρεῖται
τὴν
αὔξησιν·
διὸ |
| [5, 14] |
συμβαίνει
καὶ
τοῖς
ἄλλοις
τοῖς
|
φυομένοις |
ἀπὸ
τῆς
προσφύσεως
οὖσα
ἡ |
| [5, 9] |
λεληθέναι
ὅτι,
ὥσπερ
καὶ
τῶν
|
φυομένων |
καὶ
τῶν
ζῴων
τῶν
τετραπόδων |
| [5, 14] |
σφόδρα
καὶ
τραχεῖς
τράγοι
καλοῦνται.
|
Φύονται |
δ´
ἢ
πρὸς
πέτρᾳ
πάντες |
| [5, 9] |
οὐ
γίνονται
ἐκ
συνδυασμοῦ,
ἀλλὰ
|
φύονται |
ἐκ
τῆς
ἰλύος
καὶ
τῆς |
| [5, 13] |
σύστασιν.
Αἱ
δὲ
πίνναι
ὀρθαὶ
|
φύονται |
ἐκ
τοῦ
βυσσοῦ
ἐν
τοῖς |
| [5, 13] |
ἐκ
τούτων
αἱ
πορφύραι,
ἀλλὰ
|
φύονται |
καὶ
αὗται
καὶ
τἆλλα
τὰ |
| [5, 12] |
πάθος
ἢ
διὰ
βλάβην
τῆς
|
φύσεως. |
Τοῖς
μὲν
οὖν
ἀνθρώποις
ἐπισημαίνει |
| [5, 5] |
ποιεῖται.
Ἐκτίκτει
δὲ
κατὰ
τὸν
|
φυσητῆρα |
καλούμενον,
καθ´
ὃν
ἔνιοι
καὶ |
| [5, 2] |
ὑποτίθησιν
αὑτήν·
εἰσὶ
δὲ
τὴν
|
φύσιν |
αἱ
θήλειαι
ἀφροδισιαστικαί,
καὶ
προσάγονται |
| [5, 17] |
ἐπὶ
τοῖς
φύλλοις
πιπτούσης,
κατὰ
|
φύσιν |
μὲν
ἐν
τῷ
ἔαρι,
πολλάκις |
| [5, 13] |
ἀστὴρ
οὕτω
θερμός
ἐστι
τὴν
|
φύσιν, |
ὥσθ´
ὅ
τι
ἂν
λάβῃ, |
| [5, 1] |
τοῦ
ᾠὸν
γεννῆσαι
δύναται
ἡ
|
φύσις |
αὐτῶν
ἐπιτελεῖν)
ἂν
μή
τις |
| [5, 13] |
τὸ
ἄνθος.
Ἡ
δ´
ἄλλη
|
φύσις |
οἷον
στυπτηρία.
Ὅταν
δὲ
κηριάζωσιν |
| [5, 16] |
ὧν
ἡ
μὲν
καθ´
ἕκαστα
|
φύσις |
τῶν
μελῶν
οὔπω
διάδηλος,
ἡ |
| [5, 8] |
ζῴων.
Βούλεται
μὲν
οὖν
ἡ
|
φύσις |
τῶν
πλείστων
περὶ
τὸν
αὐτὸν |
| [5, 26] |
τὰς
συκᾶς
οἱ
γεωργοί,
καὶ
|
φυτεύουσι |
πλησίον
ταῖς
συκαῖς
ἐρινεούς.
~Τῶν |
| [5, 1] |
ἐν
ζῴοις
ἢ
γῇ
ἢ
|
φυτοῖς |
ἢ
τοῖς
τούτων
μορίοις,
ἔχουσι |
| [5, 1] |
τὰ
δ´
ἐν
ἑτέροις
ἐγγίνεται
|
φυτοῖς, |
ὥσπερ
εἴρηται
ἐν
τῇ
θεωρίᾳ |
| [5, 1] |
ἐν
τῇ
θεωρίᾳ
τῇ
περὶ
|
φυτῶν. |
Οὕτω
καὶ
τῶν
ζῴων
τὰ |
| [5, 1] |
μὲν
γὰρ
ἀπὸ
σπέρματος
ἑτέρων
|
φυτῶν, |
τὰ
δ´
αὐτόματα
γίνεται,
συστάσης |
| [5, 17] |
δ´
ἐν
ξύλοις,
τὰ
μὲν
|
φυτῶν, |
τὰ
δ´
ἐν
αὔοις
ἤδη, |
| [5, 1] |
ζῴων,
ὥσπερ
καὶ
ἐπὶ
τῶν
|
φυτῶν· |
τὰ
μὲν
γὰρ
ἀπὸ
σπέρματος |
| [5, 1] |
μὲν
ἐκ
γῆς
σηπομένης
καὶ
|
φυτῶν, |
ὥσπερ
πολλὰ
συμβαίνει
τῶν
ἐντόμων, |
| [5, 2] |
ὀχεύει.
Ὀχεύεται
δὲ
καὶ
ἡ
|
φώκη |
καθάπερ
τὰ
ὀπισθουρητικὰ
τῶν
ζῴων, |
| [5, 8] |
γένωνται
καὶ
νότια,
ὅσα
μὴ
|
φωλεῖ |
αὐτῶν,
οἷον
μυῖαι
καὶ
μύρμηκες. |
| [5, 8] |
δὲ
πέντε
καὶ
ἓξ
ᾠά·
|
φωλεῖ |
δ´
ἀπὸ
τοῦ
μετοπώρου
μέχρι |
| [5, 10] |
δὲ
τοῦ
ἔαρος,
ὅτε
καὶ
|
φωλεῖ |
περὶ
δύο
μῆνας.
Τίκτει
δὲ |
| [5, 8] |
αἱ
ἄλλαι
ὄρνιθες.
Οὐδέτερον
δὲ
|
φωλεῖ |
τούτων
τῶν
ὀρνέων.
Πάντων
δὲ |
| [5, 17] |
ἣν
κυλίουσι
κόπρον,
ἐν
ταύτῃ
|
φωλοῦσί |
τε
τὸν
χειμῶνα
καὶ
ἐντίκτουσι |
| [5, 13] |
νέμονται,
ἀλλὰ
κρύπτουσιν
ἑαυτὰς
καὶ
|
φωλοῦσιν. |
Τὸ
δ´
ἄνθος
ἔχουσιν
ἀνὰ |
| [5, 12] |
τῶν
ἵππων
δὲ
διαφέρουσιν
αἱ
|
φωναί· |
εὐθὺς
μὲν
γὰρ
γενόμεναι
ἀφιᾶσι |
| [5, 12] |
τῶν
τελείων.
Διὸ
καὶ
τὰς
|
φωνὰς |
τὰ
ἐκτεμνόμενα
μεταβάλλουσιν
ἐναντίως·
εἰς |
| [5, 12] |
δ´
ἡ
μὲν
τῆς
θηλείας
|
φωνὴ |
βραχεῖα,
ἡ
δὲ
τοῦ
ἄρρενος |
| [5, 12] |
κυνῶν
δὲ
γηρασκόντων
γίνεται
βαρυτέρα
|
φωνή. |
Καὶ
τῶν
ἵππων
δὲ
διαφέρουσιν |
| [5, 12] |
ἐν
τοῖς
πρανέσιν)
ἡ
δὲ
|
φωνὴ |
μεταβάλλουσα
ἐν
ἐνίοις
ἐπίδηλός
ἐστιν· |
| [5, 12] |
πολύ,
καθάπερ
εἴπομεν,
διαφέρει
ἡ
|
φωνὴ |
τῶν
ἀρρένων
καὶ
τῶν
θηλειῶν |
| [5, 12] |
γένηται
καὶ
τῆς
ὀχείας
ἄρξηται,
|
φωνὴν |
ἀφίησιν
ὁ
μὲν
ἄρρην
μεγάλην |
| [5, 12] |
εὐθὺς
μὲν
γὰρ
γενόμεναι
ἀφιᾶσι
|
φωνὴν |
λεπτὴν
καὶ
μικρὰν
αἱ
θήλειαι, |
| [5, 12] |
τὸ
γόνιμον
ἤδη.
Τὴν
δὲ
|
φωνὴν |
ὅλως
ἔχει
τὸ
θῆλυ
ἐν |
| [5, 4] |
γίνονται·
πολλάκις
δὲ
καὶ
τῆς
|
φωνῆς |
ἀκούουσαι〉
ἐὰν
ὀργῶσαι
τύχωσι,
καὶ |
| [5, 1] |
περί
τε
τῶν
αἰσθήσεων
καὶ
|
φωνῆς |
καὶ
ὕπνου,
καὶ
ποῖα
θήλεα |
| [5, 12] |
ἐπισημαίνει
κατά
τε
τὴν
τῆς
|
φωνῆς |
μεταβολὴν
καὶ
τῶν
αἰδοίων
οὐ |
| [5, 12] |
θηλειῶν,
ὅσων
ἐστὶν
ἀπότασις
τῆς
|
φωνῆς· |
οὐ
μὴν
ἐν
πᾶσί
γε |
| [5, 19] |
τῇ
ἀνθρήνῃ,
τρίτος
δ´
ὁ
|
φὼρ |
καλούμενος
(οὗτος
δ´
ἐστὶ
μέλας |