>

Livre, Chap.
[5, 17]	καίεσθαι συστάσεις τινὰς ζῴων, ἡ	σαλαμάνδρα	ποιεῖ φανερόν· αὕτη γάρ, ὡς
[5, 9]	Σκιρροφοριῶνι· μετοπώρου δ´ ὀλίγοι, οἷον	σάλπη	καὶ σαργὸς καὶ ὅσα ἄλλα
[5, 9]	ἔαρος καὶ μετοπώρου· ἡ δὲ	σάλπη	τοῦ μετοπώρου ἅπαξ. Ἡ δὲ
[5, 9]	δίς. Τίκτει δὲ καὶ ὁ	σαργὸς	δίς, ἔαρος καὶ μετοπώρου· ἡ
[5, 9]	χελῶνες τοῦ Ποσειδεῶνος καὶ ὁ	σαργὸς	καὶ ὁ σμύξων καλούμενος καὶ
[5, 9]	δ´ ὀλίγοι, οἷον σάλπη καὶ	σαργὸς	καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα μικρὸν
[5, 17]	θριξὶ ζῴων, τὰ δ´ ἐν	σαρκὶ	τῶν ζῴων, τὰ δ´ ἐν
[5, 25]	μή ἐστι, ζῇ δὲ χυμοῖς	σαρκὸς	ζώσης, οἷον οἵ τε φθεῖρες
[5, 25]	κινούμενον. ~Τῶν δ´ ἐντόμων ὅσα	σαρκοφάγα	μὲν μή ἐστι, ζῇ δὲ
[5, 25]	οἱ δὲ φθεῖρες ἐκ τῶν	σαρκῶν.	Γίνονται δ´ ὅταν μέλλωσιν, οἷον
[5, 27]	λέγεται γὰρ ἕκμηνος εἶναι βίος	σαύρας.	Ὁ δὲ ποτάμιος κροκόδειλος τίκτει
[5, 27]	τίκτουσιν ᾠά. Τίκτουσι δὲ καὶ	σαῦροι	καὶ κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι καὶ
[5, 27]	γῇ· οὐ γὰρ διετίζει ὁ	σαῦρος·	λέγεται γὰρ ἕκμηνος εἶναι βίος
[5, 27]	γῆν. Ἐκλέπεται δὲ τὰ τῶν	σαύρων	αὐτόματα ἐν τῇ γῇ· οὐ
[5, 3]	δὲ τρόπον καὶ τὸ τῶν	σαύρων	γένος· ὁμοίᾳ γὰρ περιπλοκῇ ποιοῦνται
[5, 4]	τὰ θήλεα μείζω τῶν ἀρρένων.	Σελάχη	δ´ ἐστὶ τά τ´ εἰρημένα
[5, 4]	τὰ γαλεώδη. Τὰ μὲν οὖν	σελάχη	πάντα τεθεώρηται ὑπὸ πολλῶν τούτους
[5, 4]	Ἔστι δ´ ἐν πᾶσι τοῖς	σελαχώδεσι	μεῖζον τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος·
[5, 4]	πολύν. Διαφέρουσι δ´ ἔνιοι τῶν	σελαχωδῶν	ἰχθύων οἱ ἄρρενες τῶν θηλειῶν
[5, 4]	ἑωρακέναι φασὶ καὶ συνεχόμενα τῶν	σελαχῶν	ἔνια ὄπισθεν, ὥσπερ τοὺς κύνας.
[5, 9]	ὃ καλοῦσιν ἀφαρέα. Τῶν δὲ	σελαχῶν	ἡ ῥίνη μόνη τίκτει δίς·
[5, 4]	ἰχθύες ἅπαντες, ἔξω τῶν πλατέων	σελαχῶν,	παραπίπτοντες τὰ ὕπτια πρὸς τὰ
[5, 15]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς τοιούτοις	σημείοις,	ὅταν βούλωνται ἐν τῷ πελάγει
[5, 14]	δὲ καὶ αἴσθησιν, ὡς φασίν.	Σημεῖον	δέ· ἐὰν γὰρ μέλλοντος ἀποσπᾶν
[5, 18]	ὑπό τινων μητέρες ὡς γεννῶντες.	Σημεῖον	δὲ λέγουσιν ὅτι ὁ μὲν
[5, 14]	τρέφονται δ´ ἐν τῇ ἰλύϊ.	Σημεῖον	δέ· ὅταν γὰρ ληφθῶσι, φαίνονται
[5, 19]	ποιεῖ, ἀλλὰ φέρει τὸ πῖπτον,	σημεῖον·	{ἐν μιᾷ γὰρ ἢ δυσὶν
[5, 18]	τοῦ ἄνθους τῆς ἐλαίας· καὶ	σημεῖον	λέγουσιν ὅτι, ἂν ἐλαιῶν φορὰ
[5, 17]	οἷον σικύου σπέρμα, ᾧ γινώσκουσι	σημείῳ	οἱ ἰατροὶ τοὺς ἔχοντας αὐτήν.
[5, 25]	αἱ μὲν ψύλλαι ἐξ ἐλαχίστης	σηπεδόνος	(ὅπου γὰρ ἂν κόπρος ξηρὰ
[5, 17]	γίνεται καὶ ἐν τοῖς ἔργοις·	σήπεται	γὰρ τὰ τοιαῦτα θᾶττον. Καὶ
[5, 14]	δὲ μηδ´ ἀλέαν εἶναι σφόδρα·	σήπεται	γάρ, ὥσπερ τὰ φυόμενα. Διὸ
[5, 16]	τὸ δ´ ᾠόν, ὥσπερ ἡ	σηπία,	ἀποτίκτει συνεχές. Ἔστι δὲ καὶ
[5, 16]	καὶ ὁ τεῦθος καὶ ἡ	σηπία	βραχύβιον· οὐ γὰρ διετίζουσιν, εἰ
[5, 16]	ὁ δὲ πολύπους καὶ ἡ	σηπία	καὶ τἆλλα τὰ τοιαῦτα ἐκτεκόντα,
[5, 16]	αὐτῶν ᾖ, μάλιστα μὲν ἡ	σηπία·	πολλάκις γὰρ ὑπερφαίνεται πρὸς τῇ
[5, 16]	τὴν πλεκτάνην ἐπέχων. Ἡ δὲ	σηπία	πρὸς τὴν γῆν ἐκτίκτει περὶ
[5, 10]	πρώτοις τίκτει τῶν θαλαττίων ἡ	σηπία.	Τίκτει δὲ πᾶσαν ὥραν, ἀποτίκτει
[5, 16]	ἄρρην οὐκ ἔχει. Ἡ δὲ	σηπία	τοῦτό τ´ ἔχει διάφορον, καὶ
[5, 16]	ἁπτομένων δὲ κινεῖσθαι. Αἱ δὲ	σηπίαι	ἀποτίκτουσι, καὶ γίνεται ὅμοια μύρτοις
[5, 5]	μυκτῆρα τῆς θηλείας. Αἱ δὲ	σηπίαι	καὶ αἱ τευθίδες νέουσιν ἅμα
[5, 5]	δὲ μαλάκια, οἷον πολύποδες καὶ	σηπίαι	καὶ τευθίδες, τὸν αὐτὸν τρόπον
[5, 15]	χονδρώδη γὰρ ἀποτίκτουσι, καθάπερ αἱ	σηπίαι	πρὸς τὰ κλήματα καὶ τὸν
[5, 16]	ὧν περιρραγέντων ἐκδύεται ἔσωθεν τὰ	σηπίδια.	Ἐὰν δέ τις περισχίσῃ πρότερον
[5, 16]	ἤδη τετελειωμένων, προΐενται κόπρον τὰ	σηπίδια,	καὶ τὸ χρῶμα μεταβάλλει ἐρυθρότερον
[5, 16]	ἐφ´ ὧν τὸ ΒΓ, τὸ	σηπίδιον	αὐτὸ ἐφ´ οὗ Δ. Κύει
[5, 16]	μείζω καὶ μέλανα. Ὅταν δὲ	σηπίδιον	γένηται, ὅλον ἐκ τοῦ λευκοῦ
[5, 16]	δ´ ἐξ ἑνὸς ᾠοῦ ἓν	σηπίδιον·	ὁμοίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν
[5, 16]	χάλαζα· ἐκ γὰρ τούτου τὸ	σηπίδιον	φύεται ἐπὶ κεφαλήν, ὥσπερ οἱ
[5, 16]	ὦπται, πλὴν ὅτι αὐξανομένου τοῦ	σηπιδίου	ἀεὶ ἔλαττον γίνεται τὸ λευκόν,
[5, 17]	οὖν πρῶτον αὐτὴ ἡ ἰλὺς	σηπομένη	χρῶμα λαμβάνει λευκόν, εἶτα μέλαν,
[5, 1]	τούτων τὰ μὲν ἐκ γῆς	σηπομένης	καὶ φυτῶν, ὥσπερ πολλὰ συμβαίνει
[5, 17]	δ´ ἐν βορβόρῳ καὶ κόπρῳ	σηπομένοις,	τὰ δ´ ἐν ξύλοις, τὰ
[5, 13]	τὰ εἰρημένα, περὶ δὲ τὰς	σήραγγας	τῶν πετριδίων τήθυα καὶ βάλανοι
[5, 14]	καὶ οἱ σπόγγοι, ἐν ταῖς	σήραγξι	τῶν πετρῶν. Ἔστι δὲ τῶν
[5, 26]	ἐξ ἐρίων ἐστίν, οἷον οἱ	σῆτες,	οἳ ἐμφύονται μᾶλλον ὅταν κονιορτώδη
[5, 21]	τινὶ ποιοῦσι πήλινον ὀξύ, ὥσπερ	σιάλῳ	καταλείφοντα· τοῦτο δὲ σφόδρα καὶ
[5, 13]	μεγάλαι, οἷον αἱ περὶ τὸ	Σίγειον	καὶ Λεκτόν, αἱ δὲ μικραί,
[5, 15]	ἀστακοὶ γίνονται, περὶ δὲ τὸ	Σίγειον	καὶ τὸν Ἄθων κάραβοι. Διασημαίνονται
[5, 8]	τὰς τροπάς, ἐν δὲ τῷ	Σικελικῷ	πελάγει σχεδὸν ἀεί. Τίκτει δ´
[5, 17]	τῷ ἐντέρῳ καὶ ἀποτίκτει οἷον	σικύου	σπέρμα, ᾧ γινώσκουσι σημείῳ οἱ
[5, 8]	δὲ μετὰ τροπάς, καθάπερ καὶ	Σιμωνίδης	ἐποίησεν ὡς ὁπόταν χειμέριον κατὰ
[5, 13]	δίεφθον εἶναι. Φασὶ δὲ καὶ	σίνος	μέγιστον εἶναι τοῦτο ἐν τῷ
[5, 19]	μὲν καὶ ἐριθάκην περὶ τοῖς	σκέλεσι,	τὸ δὲ μέλι ἐμεῖ εἰς
[5, 24]	καλάμους, καὶ ἐν τοῖς τῆς	σκίλλης	καυλοῖς. Ταῦτα δὲ τὰ κυήματα
[5, 15]	τὰ ᾠὰ περὶ τρεῖς μῆνας,	Σκιρροφοριῶνα	καὶ Ἑκατομβαιῶνα καὶ Μεταγειτνιῶνα· μετὰ
[5, 9]	ἐν μησὶ τρισί, Μουνυχιῶνι, Θαργηλιῶνι,	Σκιρροφοριῶνι·	μετοπώρου δ´ ὀλίγοι, οἷον σάλπη
[5, 17]	ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἀκινητίζουσαι καὶ	σκληραί,	κἄπειτα περιρραγέντος τοῦ κελύφους ἡ
[5, 27]	μὲν οὖν χελώνη τίκτει ᾠὰ	σκληρόδερμα	καὶ δίχροα ὥσπερ τὰ τῶν
[5, 16]	τῷ χρόνῳ, ὥσπερ τὰ τῶν	σκληροδέρμων,	ψαθυρόν. Καὶ ἀποτίκτει ὁ μὲν
[5, 14]	οὗτος. Τῶν δὲ πυκνῶν οἱ	σκληροὶ	σφόδρα καὶ τραχεῖς τράγοι καλοῦνται.
[5, 13]	τόποις, ἔνια δ´ ἐν τοῖς	σκληροῖς	καὶ τραχέσι, τὰ δ´ ἐν
[5, 17]	μορφήν, καὶ καλοῦνται χρυσαλλίδες, καὶ	σκληρὸν	ἔχουσι τὸ κέλυφος, ἁπτομένου δὲ
[5, 21]	δὲ σφόδρα καὶ παχὺ καὶ	σκληρόν·	λόγχῃ γὰρ μόλις διαιροῦσιν. Ἐνταῦθα
[5, 17]	γένος τι ψυχῶν· αὗται δὲ	σκληρόν,	ὅμοιον κνήκου σπέρματι, ἔσω δὲ
[5, 24]	τεττιγομήτρας, καὶ γίνονται μέλανες καὶ	σκληρότεροι	εὐθὺς καὶ μείζους, καὶ ᾄδουσιν.
[5, 25]	φθειρῶν οἳ καλοῦνται ἄγριοι, καὶ	σκληρότεροι	τῶν ἐν τοῖς πολλοῖς γινομένων·
[5, 14]	οἱ ἐντὸς διαφέρουσι μαλακότητι καὶ	σκληρότητι.	Δεῖ δὲ μηδ´ ἀλέαν εἶναι
[5, 25]	αἱ ὕες φθεῖρας μεγάλους καὶ	σκληρούς.	Ἐν δὲ τοῖς κυσὶν οἱ
[5, 14]	γὰρ πνεῦμα καὶ ὁ χειμὼν	σκληρύνει,	καθάπερ καὶ τἆλλα τὰ φυόμενα,
[5, 1]	τότε μὲν τὴν ἀρχὴν ἐποιούμεθα	σκοποῦντες	περὶ τῶν μερῶν ἀπ´ ἀνθρώπου,
[5, 9]	ῥέωσιν· οἱ δ´ ὄρκυνες καὶ	σκορπίδες	καὶ ἄλλα πολλὰ γένη ἐν
[5, 21]	ἔαρος. Τίκτουσι δὲ καὶ οἱ	σκορπίοι	οἱ χερσαῖοι σκωλήκια ᾠοειδῆ πολλά,
[5, 26]	τοῖς ἱματίοις, τὰ δὲ τοῖς	σκορπίοις	ἄνευ τῆς οὐρᾶς, μικρὰ πάμπαν·
[5, 25]	πτερύγια, ἔστι δ´ ὅμοιος τοῖς	σκορπίοις,	καὶ τὸ μέγεθος ἡλίκος ἀράχνης.
[5, 9]	περί τινας τόπους. Ὁ δὲ	σκορπίος	τίκτει δίς. Τίκτει δὲ καὶ
[5, 19]	ταῦτα δὲ μέλι μὲν ἴσχει,	σκώληκας	δ´ οὐκ ἴσχει. Ἔστι δ´
[5, 17]	Τίκτει δὲ πάντα ὅσα ὀχεύεται	σκώληκας	πλὴν γένος τι ψυχῶν· αὗται
[5, 17]	μὲν ἔλαττον κέγχρου, εἶτα μικροὶ	σκώληκες	αὐξανόμενοι, ἔπειτα ἐν τρισὶν ἡμέραις
[5, 23]	τεκοῦσαι ἀποθνήσκουσιν· ἅμα γὰρ τικτούσαις	σκώληκες	ἐγγίνονται περὶ τὸν τράχηλον. Καὶ
[5, 20]	δὲ νύμφαι, ἐν τοῖς δὲ	σκώληκες	ἔτι. Κόπρος δὲ μόνον περὶ
[5, 17]	(πρὸς πᾶσι γὰρ τούτοις γίνονται	σκώληκες)	καὶ ἐκ τῶν ἐν τῇ
[5, 1]	κονίδες καὶ ἐκ τῶν μυιῶν	σκώληκες	καὶ ἐκ τῶν ψυλλῶν σκώληκες
[5, 17]	ὅσοι ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται ζῴων	σκώληκες,	καὶ ὅσοι ἄνευ ὀχείας. Καὶ
[5, 17]	βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ οἱ	σκώληκες	καὶ ταῦτα χωριζόμενα τὰ μὲν
[5, 20]	καὶ ὁ γόνος καὶ οἱ	σκώληκες	οὐ κάτωθεν τοῦ κυττάρου, ἀλλ´
[5, 15]	αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὥσπερ οἱ	σκώληκες.	Τὸ δ´ αὐτὸ τοῦτο καὶ
[5, 17]	παλαιὰ ἐρυθροτέρα, διὸ καὶ οἱ	σκώληκες	τοιοῦτοι καὶ δασεῖς· οἱ δ´
[5, 1]	σκώληκες καὶ ἐκ τῶν ψυλλῶν	σκώληκες	ᾠοειδεῖς, ἐξ ὧν οὔτε τὰ
[5, 23]	Εἶθ´ ὅταν τέκωσιν, ἐνταῦθα γίνονται	σκώληκες	ᾠοειδεῖς, οἳ περιλαμβάνονται ὑπό τινος
[5, 17]	καὶ σφηκῶν ὅταν μὲν νέοι	σκώληκες	ὦσι, τρέφονταί τε καὶ κόπρον
[5, 26]	ὄστρακον, οὕτω τὸ ἅπαν τῷ	σκώληκι,	καὶ οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´ ἀποσπᾶται
[5, 21]	καὶ οἱ μύρμηκες καὶ τίκτουσι	σκωλήκια,	ἃ οὐ προσπέφυκεν οὐδενί· αὐξανόμενα
[5, 19]	κηφήνων λευκός, ἐξ οὗ τὰ	σκωλήκια	γίνεται· αὐξανόμενα δὲ γίνονται μέλιτται
[5, 17]	ἢ τειχίοις, {καὶ ἐνταῦθα τὰ	σκωλήκια	ἐντίκτουσιν. Ὁ δὲ χρόνος τῆς
[5, 17]	τε τὸν χειμῶνα καὶ ἐντίκτουσι	σκωλήκια,	ἐξ ὧν γίνονται κάνθαροι. Γίνονται
[5, 21]	Ἐνταῦθα δὲ τίκτουσι, καὶ γίνεται	σκωλήκια	λευκὰ ἐν ὑμένι μέλανι. Χωρὶς
[5, 22]	τὸν εἰρημένον τρόπον, γεννᾷ δὲ	σκωλήκια	μικρὰ πρῶτον· ὅλα γὰρ μεταβάλλοντα
[5, 17]	τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων· τὰ δὲ	σκωλήκια	ταῦτα γίνεται ἐν τοῖς καυλοῖς
[5, 21]	καὶ οἱ σκορπίοι οἱ χερσαῖοι	σκωλήκια	ᾠοειδῆ πολλά, καὶ ἐπῳάζουσιν. Ὅταν
[5, 17]	λαμβάνει κίνησιν οἷον πεφυκότα· εἶτα	σκωλήκιον	ἀποβαίνει ἀκίνητον· εἶτα κινηθὲν ὕστερον
[5, 26]	ψῆνας. Γίνεται δὲ τοῦτο πρῶτον	σκωλήκιον,	εἶτα περιρραγέντος τοῦ δέρματος ἐκπέτεται
[5, 19]	Ἐν δὲ τῷ κηρίῳ τὸ	σκωλήκιον	μικρὸν μὲν ὂν κεῖται πλάγιον,
[5, 26]	αὐτῶν ζωήν. Ἔστι δέ τι	σκωλήκιον	ὃ καλεῖται ξυλοφθόρον, οὐδενὸς ἧττον
[5, 19]	δὲ προΐεται, ἕως ἂν ᾖ	σκωλήκιον,	ὕστερον δ´ οὐκέτι, πλὴν ἐὰν
[5, 17]	Αἱ δ´ ὀρσοδάκναι ἐκ τῶν	σκωληκίων	μεταβαλλόντων· τὰ δὲ σκωλήκια ταῦτα
[5, 17]	κόπρον. Ἡ δ´ ἀρχὴ τῶν	σκωληκίων	μικρά· πρῶτον μὲν γὰρ καὶ
[5, 17]	μὲν οὖν σκώληξι καὶ τοῖς	σκωληκοειδέσι	τοῖς πλείστοις τρεῖς γίνονται ἑπτάδες,
[5, 17]	γίνεται πρῶτον μὲν μεταβάλλοντος τοῦ	σκώληκος	κάμπη, ἔπειτα βομβυλίς, ἐκ δὲ
[5, 17]	τῆς κάμπης. Ἐκ δέ τινος	σκώληκος	μεγάλου, ὃς ἔχει οἷον κέρατα
[5, 17]	φαίνονται· {ὅταν δ´ ἐκ τῶν	σκωλήκων	εἰς τὴν διατύπωσιν ἔλθωσι, καλοῦνται
[5, 17]	τρόπον· πρῶτον μὲν ἀκινητισάντων τῶν	σκωλήκων,	εἶτα περιρραγέντος τοῦ κελύφους ἐξέρχονται
[5, 17]	καὶ τἆλλα ὅσα γίνεται ἐκ	σκωλήκων,	καὶ ὅσοι ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται
[5, 17]	ὕλης. Οἱ δὲ κώνωπες ἐκ	σκωλήκων	οἳ γίνονται ἐκ τῆς περὶ
[5, 17]	δὲ χύμα. Ἐκ δὲ τῶν	σκωλήκων	οὐκ ἐκ μέρους τινὸς γίνεται
[5, 17]	τοῖς ζῴοις τοῖς ἐκ τῶν	σκωλήκων	περιρρηγνυμένοις ἡ ἀρχὴ γίνεται τῆς
[5, 17]	Αἱ δὲ μυῖαι ἐκ τῶν	σκωλήκων	τῶν ἐν τῇ κόπρῳ τῇ
[5, 17]	αἱ δὲ μηλολόνθαι ἐκ τῶν	σκωλήκων	τῶν ἐν τοῖς βολίτοις καὶ
[5, 17]	Πλάτεω θυγάτηρ. Ἐκ δὲ τῶν	σκωλήκων	τῶν ἐν τοῖς ξύλοις τοῖς
[5, 17]	Γίνονται δὲ καὶ ἐκ τῶν	σκωλήκων	τῶν ἐν τοῖς ὀσπρίοις πτερωτὰ
[5, 17]	γινομένων ἔκ τε καμπῶν καὶ	σκωλήκων	ὑπὸ ἀραχνίων κατέχεται τὸ πρῶτον.
[5, 24]	ὅταν ἐπομβρία γένηται. Ὁ δὲ	σκώληξ	αὐξηθεὶς ἐν τῇ γῇ γίνεται
[5, 19]	παραπλήσιον τῷ γινομένῳ ἐξ αὐτοῦ.	Σκώληξ	δ´ οὐ γίνεται πρότερον ἐκ
[5, 26]	δὲ καὶ ἐν χιτῶνι ὁ	σκώληξ	οὗτος. Καὶ ἐπὶ κηρίῳ δὲ
[5, 26]	προϊόντος γίνεται καὶ οὗτος ὁ	σκώληξ	χρυσαλλὶς ὥσπερ αἱ κάμπαι, καὶ
[5, 22]	δὲ χυμὸς ὅμοιος ἐν τοῖς	σκώληξι	θλιβομένοις καὶ ἐν αὐτοῖς νέοις
[5, 17]	Πᾶσι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις	σκώληξι	καὶ τοῖς ζῴοις τοῖς ἐκ
[5, 17]	ἢ τέτταρσιν. Τοῖς μὲν οὖν	σκώληξι	καὶ τοῖς σκωληκοειδέσι τοῖς πλείστοις
[5, 26]	ἐπ´ ἄκρου, ὥσπερ τοῖς ἄλλοις	σκώληξιν,	ἐν χιτῶνι δὲ τὸ ἄλλο
[5, 20]	Κόπρος δὲ μόνον περὶ τοῖς	σκώληξιν,	ὥσπερ καὶ ταῖς μελίτταις. Καὶ
[5, 19]	Εἰσὶ δὲ πλείους ἐν ἑκάστῳ	σμήνει	ἡγεμόνες, καὶ οὐχ εἷς μόνος·
[5, 19]	τῇ γῇ καὶ ἐν τοῖς	σμήνεσι	ποιοῦσι κηρία οὐκ ἔχοντα κηρὸν
[5, 19]	δυσὶν ἡμέραις πλήρη εὑρίσκουσι τὰ	σμήνη	οἱ μελιττουργοὶ μέλιτος. Ἔτι δὲ
[5, 19]	ἀναλαμβάνουσα κομίζει. Βλίττεται δὲ τὰ	σμήνη,	ὅταν ἐρινεὸν σῦκον φανῇ· σχάδονας
[5, 19]	καὶ πλέκουσί τινες περὶ τὰ	σμήνη	ὥστε τὰς μὲν μελίττας εἰσδύεσθαι,
[5, 19]	εἷς μόνος· ἀπόλλυται δὲ τὸ	σμῆνος,	ἄν τε ἡγεμόνες μὴ ἱκανοὶ
[5, 19]	ἕξ· ἔνιαι δ´ ἑπτὰ ζῶσιν.	Σμῆνος	δ´ ἂν διαμείνῃ ἔτη ἐννέα
[5, 19]	ἔχοντα κηρὸν πολὺν ἀλλὰ πάνυ	σμικρόν,	μέλι δὲ παχύ· τὸ δὲ
[5, 9]	καὶ ὁ σαργὸς καὶ ὁ	σμύξων	καλούμενος καὶ ὁ κέφαλος· κύουσι
[5, 9]	δ´ ὁ σμῦρος καὶ ἡ	σμύραινα·	ἡ μὲν γὰρ σμύραινα ποικίλον
[5, 9]	γίνεται τάχιστα, πλὴν ἡ μὲν	σμύραινα	πᾶσαν ὥραν τίκτει, ὁ δ´
[5, 9]	ἡ σμύραινα· ἡ μὲν γὰρ	σμύραινα	ποικίλον καὶ ἀσθενέστερον, ὁ δὲ
[5, 9]	τίκτει πᾶσαν ὥραν, οἷον ἡ	σμύραινα.	Τίκτει δ´ αὕτη ᾠὰ πολλά,
[5, 3]	ζῴων, οἷον ὄφεις τε καὶ	{σμύραιναι,	περιπλεκόμεναι τοῖς ὑπτίοις πρὸς τὰ
[5, 9]	ἵππουρος ἔαρος. Διαφέρει δ´ ὁ	σμῦρος	καὶ ἡ σμύραινα· ἡ μὲν
[5, 9]	ποικίλον καὶ ἀσθενέστερον, ὁ δὲ	σμῦρος	ὁμόχρους καὶ ἰσχυρός, καὶ τὸ
[5, 24]	ᾠὰ λευκά. Ἀναπετόμενοι δ´ ὅταν	σοβήσῃ	τις, ἀφιᾶσιν ὑγρὸν οἷον ὕδωρ,
[5, 19]	ἢ οὐκ ἐνούσης ἔτι ἢ	σπανίας,	ἐνεγίνετο ἄν, εἴπερ ἐποίουν ἐκ
[5, 12]	μέχρι πεντήκοντα. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν	σπάνιον·	ὀλίγοις γὰρ γεννᾶται ἐν ταύταις
[5, 8]	τούτων τῶν ὀρνέων. Πάντων δὲ	σπανιώτατον	ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν· σχεδὸν γὰρ
[5, 14]	καὶ ἧττον ἡ πληγὴ ψοφεῖ.	Σπανιώτατος	δὲ γίνεται οὗτος. Τῶν δὲ
[5, 7]	ὑφαίνει ἀράχνια· ὅταν ἡ θήλεια	σπάσῃ	τῶν ἀποτεταμένων ἀραχνίων ἀπὸ τοῦ
[5, 12]	τοῖς πολλοῖς ἄρχεταί τε τὸ	σπέρμα	ἐκκρίνεσθαι καὶ γεννᾶν δύναται, ἀλλ´
[5, 12]	ἐπισημαίνει τήν τ´ ἀρχὴν τοῦ	σπέρμα	ἔχειν καὶ τοῦ τὸ γόνιμον
[5, 12]	ἥβης. Ἄρχεται δὲ φέρειν τὸ	σπέρμα	περὶ τὰ δὶς ἑπτὰ ἔτη,
[5, 17]	ἐντέρῳ καὶ ἀποτίκτει οἷον σικύου	σπέρμα,	ᾧ γινώσκουσι σημείῳ οἱ ἰατροὶ
[5, 17]	αὗται δὲ σκληρόν, ὅμοιον κνήκου	σπέρματι,	ἔσω δὲ χύμα. Ἐκ δὲ
[5, 1]	φυτῶν· τὰ μὲν γὰρ ἀπὸ	σπέρματος	ἑτέρων φυτῶν, τὰ δ´ αὐτόματα
[5, 4]	ὁ αὐτὸς πόρος τοῦ τε	σπέρματος	καὶ τῆς τοῦ ὑγροῦ περιττώσεως
[5, 14]	αἵ τε κνῖδαι καὶ οἱ	σπόγγοι,	ἐν ταῖς σήραγξι τῶν πετρῶν.
[5, 14]	πυκνότερόν ἐστι καὶ γλισχρότερον τοῦ	σπόγγου,	καὶ τὸ σύνολον πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται
[5, 14]	Τὰ μὲν οὖν περὶ τοὺς	σπόγγους	καὶ τὴν τῶν ὀστρακοδέρμων γένεσιν
[5, 14]	πρὸς τοὺς σπόγγους τῷ τοὺς	σπόγγους	μὲν εἶναι λευκοὺς ἐφιζούσης τῆς
[5, 14]	ἐν τῇ θαλάττῃ πρὸς τοὺς	σπόγγους	τῷ τοὺς σπόγγους μὲν εἶναι
[5, 14]	ἀπολύονται καὶ μεταχωροῦσιν. Τῶν δὲ	σπόγγων	ἐν ταῖς θαλάμαις γίνονται πιννοφύλακες.
[5, 14]	εἰσέλθῃ, συνάγοντες. Ἔστι δὲ τῶν	σπόγγων	τρία γένη, ὁ μὲν μανός,
[5, 7]	καὶ αἱ κανθαρίδες καὶ αἱ	σπονδύλαι	καὶ τὰ φαλάγγια, καὶ εἴ
[5, 13]	κοιλίας· ἀφαιρεθέντος οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι.	Σπουδάζουσι	δὲ ζώσας κόπτειν· ἐὰν γὰρ
[5, 20]	γόνον, ὥσπερ αἱ μέλιτται, ὅσον	σταλαγμὸν	εἰς τὸ πλάγιον τοῦ κυττάρου,
[5, 20]	τῷ κυττάρῳ τοῦ γόνου ὅσον	σταλαγμὸς	μέλιτος ἐγγίνεται ἐν τοῖς τῆς
[5, 12]	θηλείας διὰ τὸ κάμνειν τῇ	στάσει	συγκατατακλιθέντες πλησιάζουσιν. Κυΐσκεται δὲ μάλιστα
[5, 13]	τῇ θαλάττῃ, καὶ διὰ τὴν	στενοχωρίαν	γίνονται οἱονεὶ βότρυς. Εἰσὶ δὲ
[5, 13]	καρίδιον αἱ δὲ καρκίνιον· οὗ	στερισκόμεναι	διαφθείρονται θᾶττον. Ὅλως δὲ πάντα
[5, 8]	πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς, διὸ καὶ	Στησίχορος	τοῦτον τὸν τρόπον ἐμνήσθη περὶ
[5, 26]	τῶν συκῶν ἐρινεά, καὶ διὰ	στιγμάτων	ποιεῖ μὴ ἀποπίπτειν τὰ ἐρινεά·
[5, 10]	καταφυσᾷ τὸν θορόν, καὶ γίνεται	στιφρά.	Βαδίζουσι δὲ κατὰ ζυγά· ἔστι
[5, 14]	οἱ πυκνοί· οἱ γὰρ Ἀχίλλειοι	στιφρότεροι	τούτων εἰσίν. Ὅλως δ´ οἱ
[5, 5]	πάντα πλησιάζουσιν ἀλλήλοις· κατὰ τὸ	στόμα	γὰρ συμπλέκονται, τὰς πλεκτάνας πρὸς
[5, 17]	Προσέχονται δὲ πόροις ἀραχνιώδεσιν οὔτε	στόμα	ἔχουσαι οὔτ´ ἄλλο τῶν μορίων
[5, 5]	ὄπισθεν, ἡ δ´ ἐπὶ τὸ	στόμα	ποιεῖται. Ἐκτίκτει δὲ κατὰ τὸν
[5, 4]	κόπτουσιν ὑπὸ τὴν γαστέρα τοῖς	στόμασιν,	οἱ δὲ θᾶττον προΐενται καὶ
[5, 5]	τευθίδες νέουσιν ἅμα συμπεπλεγμέναι, τὰ	στόματα	καὶ τὰς πλεκτάνας ἐφαρμόττουσαι καταντικρὺ
[5, 16]	ᾠοῖς ὁτὲ δ´ ἐπὶ τῷ	στόματι	προκάθηται τῆς θαλάμης, τὴν πλεκτάνην
[5, 19]	μὲν ἔνιοι λέγουσιν, ἐκ τοῦ	στόματος,	ὅσοι φέρειν φασὶν ἄλλοθεν, εἶθ´
[5, 8]	πρὸς τὰς ἐκτροφὰς τῶν τέκνων	στοχαζόμενα	ποιεῖται τὸν συνδυασμὸν ἐν τῇ
[5, 22]	καὶ οὐκ ἐκ μέρους, ἐπεὶ	στρογγύλα	ἐστὶ κατ´ ἀρχάς· ὅταν δὲ
[5, 17]	τε ὀνομαζομένη πλατεῖα, καὶ αἱ	στρογγύλαι,	καὶ τρίται αἱ ἀσκαρίδες. Ἐκ
[5, 19]	ἡ μὲν ἀρίστη μικρὰ καὶ	στρογγύλη	καὶ ποικίλη, ἄλλη δὲ μακρά,
[5, 22]	τὰ μὲν ὅλως ἐν κύτει	στρογγύλῳ,	τὰ δὲ μέχρι τινὸς περιέχεται
[5, 21]	δὲ ταῦτα ἐκ μικρῶν καὶ	στρογγύλων	τὸ πρῶτον μακρὰ γίνεται καὶ
[5, 13]	τοῦ νηρείτου καὶ τὸ τοῦ	στρόμβου	καὶ τὸ τῶν ἄλλων τῶν
[5, 13]	ταὐτὰ ἀμφότερα, καὶ τἆλλα τὰ	στρομβώδη,	ἐκ γενετῆς ἅπαντα· νέμονται δ´
[5, 2]	καὶ συγγίνεται ὥσπερ καὶ τὰ	στρουθία	ὀξέως. {Τῶν δὲ τετραπόδων αἱ
[5, 13]	Ἡ δ´ ἄλλη φύσις οἷον	στυπτηρία.	Ὅταν δὲ κηριάζωσιν αἱ πορφύραι,
[5, 4]	δὲ πέρδικες ἂν κατ´ ἄνεμον	στῶσιν	αἱ θήλειαι τῶν ἀρρένων, ἔγκυοι
[5, 1]	μὲν ἀπὸ ζῴων γίνεται κατὰ	συγγένειαν	τῆς μορφῆς, τὰ δ´ αὐτόματα
[5, 1]	δὴ τὴν γένεσιν ἐχόντων ἀπὸ	συγγενῶν	ζῴων ἐν οἷς μὲν αὐτῶν
[5, 1]	δ´ αὐτόματα καὶ οὐκ ἀπὸ	συγγενῶν,	καὶ τούτων τὰ μὲν ἐκ
[5, 17]	τὰ μὲν ἐκ ζῴων τῶν	συγγενῶν,	οἷον φαλάγγιά τε καὶ ἀράχνια
[5, 13]	δ´ αὐτοὺς οἱ ἁλιεῖς ἅμα	συγγίνεσθαι	γινομένοις. Ἀφανίζονται δέ τινα χρόνον
[5, 2]	ἐπιπηδῶν ὀχεύει τὴν θήλειαν, καὶ	συγγίνεται	ὥσπερ καὶ τὰ στρουθία ὀξέως.
[5, 2]	τοὺς ὄρνιθας· τὰ μὲν γὰρ	συγκαθείσης	τῆς θηλείας ἐπὶ τὴν γῆν
[5, 2]	οἱ ἀλεκτρυόνες, τὰ δ´ οὐ	συγκαθείσης	τῆς θηλείας, οἷον αἱ γέρανοι·
[5, 2]	ὀχεύεται δ´ ἡ μὲν θήλεια	συγκαθιεῖσα	καὶ διαβαίνουσα, ὁ δ´ ἄρρην
[5, 26]	μάλιστα δὲ γίνονται ἂν ἀράχνης	συγκατακλεισθῇ·	ἐκπίνων γάρ, ἄν τι ἐνῇ
[5, 12]	διὰ τὸ κάμνειν τῇ στάσει	συγκατατακλιθέντες	πλησιάζουσιν. Κυΐσκεται δὲ μάλιστα ἡ
[5, 20]	ὥσπερ καὶ τὰ τῶν μελιττῶν,	σύγκειται	δ´ οὐκ ἐκ κηροῦ ἀλλ´
[5, 14]	δ´ οἱ μὲν ἄλλοι πόροι	συγκεκλεισμένοι,	φανεροὶ δ´ εἰσὶ τέτταρες ἢ
[5, 6]	ἐνιαχοῦ δὲ καὶ ὅταν τὰ	σῦκα	ἄρχηται πεπαίνεσθαι. Τὸν αὐτὸν δὲ
[5, 26]	γεωργοί, καὶ φυτεύουσι πλησίον ταῖς	συκαῖς	ἐρινεούς. ~Τῶν δὲ τετραπόδων καὶ
[5, 17]	κανθαρίδες ἐκ τῶν πρὸς ταῖς	συκαῖς	καμπῶν καὶ ταῖς ἀπίοις καὶ
[5, 26]	τε τὰ ἐρινεὰ πρὸς τὰς	συκᾶς	οἱ γεωργοί, καὶ φυτεύουσι πλησίον
[5, 19]	δὲ τὰ σμήνη, ὅταν ἐρινεὸν	σῦκον	φανῇ· σχάδονας δ´ ἀρίστας ποιοῦσιν,
[5, 26]	καὶ εἰσδύεται εἰς τὰ τῶν	συκῶν	ἐρινεά, καὶ διὰ στιγμάτων ποιεῖ
[5, 8]	τοὺς ἐνταῦθα τόπους οὐκ ἀεὶ	συμβαίνει	γίνεσθαι ἁλκυονίδας ἡμέρας περὶ τὰς
[5, 17]	μᾶλλον· τότε γὰρ τὸ ὑγρὸν	συμβαίνει	εἶναι ἔλαττον. Οἱ δὲ κρότωνες
[5, 1]	ἐνίοις, ὅταν αὐτόματα γεννήσωσιν ᾠά,	συμβαίνει	ἐκ τούτων καὶ ζῷα γίνεσθαι,
[5, 19]	δὲ γόνον, διὸ καὶ ἅμα	συμβαίνει	ἐλαιῶν φορὰ καὶ ἐσμῶν. Ἐργάζονται
[5, 1]	ἔσται φανερόν· σχεδὸν γὰρ παραπλήσια	συμβαίνει	καὶ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων. Ὅσα
[5, 14]	ληφθῶσι, φαίνονται μεστοὶ ἰλύος· ὅπερ	συμβαίνει	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς φυομένοις
[5, 9]	τὸ ξηρόν, καὶ λαμβάνονται πολλάκις.	Συμβαίνει	μὲν οὖν σχεδὸν πᾶσι ταχεῖαν
[5, 12]	θήλεια μὲν ἐνιαυσία (οὕτω γὰρ	συμβαίνει	ὁ χρόνος τῆς κυήσεως) Ὁ
[5, 9]	τοῦ μηνὸς τίκτειν· τοῦτο δὲ	συμβαίνει,	ὅτι οὐχ ἅμα πάντα λαμβάνει
[5, 9]	ἀλλ´ οὔθ´ ἅπασιν ὁμοίως τοῦτο	συμβαίνει	οὔθ´ ἁπλῶς οὔτε καθ´ ἕκαστον
[5, 12]	ἕνδεκα· σχεδὸν δὲ διὰ βίου	συμβαίνει	ὀχεύειν καὶ ὀχεύεσθαι ἀμφοτέροις. {Οἱ
[5, 12]	ὀχεύεται μέχρι τετταράκοντα ἐτῶν, ὥστε	συμβαίνει	σχεδὸν διὰ βίου γίνεσθαι τὴν
[5, 12]	καὶ ὀχεύει ἐνιαύσιος, ἐνίοτε δὲ	συμβαίνει	ταῦτα καὶ ὀκταμήνοις· μᾶλλον δὲ
[5, 25]	ἐξέρχονται φθεῖρες. Ἐνίοις δὲ τοῦτο	συμβαίνει	τῶν ἀνθρώπων νόσημα, {ὅταν ὑγρασία
[5, 1]	σηπομένης καὶ φυτῶν, ὥσπερ πολλὰ	συμβαίνει	τῶν ἐντόμων, τὰ δ´ ἐν
[5, 13]	ἰλύος καὶ συσσήψεως. Τοῦτο δὲ	συμβαίνει	ὥσπερ ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις καὶ
[5, 2]	ἐπὶ τῶν ἐλάφων ὦπται τοῦτο	συμβαῖνον,	τῶν γε τιθασσῶν. Λύκος δ´
[5, 13]	χαλεπόν. Ταῦτα μὲν οὖν τὰ	συμβαίνοντα	ἴδια περὶ τὰς πορφύρας ἐστίν.
[5, 1]	καθ´ ἕκαστα καὶ τὰ κοινῇ	συμβαίνοντα	περὶ αὐτῶν. ~Ὀχεύεται μὲν οὖν
[5, 12]	ἐτῶν δώδεκα αἵ τ´ ὀχεῖαι	συμβαίνουσι	καὶ αἱ κυήσεις αὐτῶν· οὐ
[5, 17]	ὥσπερ καὶ αἱ τῶν νόσων	συμβαίνουσι	κρίσεις. Τῶν μὲν οὖν ἐντόμων
[5, 12]	πανταχοῦ δέ, ὥσπερ εἴρηται, ὁμοίως	συμβαίνουσιν	αἱ ἡλικίαι· ἐνιαχοῦ μὲν {γὰρ
[5, 19]	εἶναι, ἀλλ´ ὡς φασίν, ὅτι	συμβάλλονται	εἰς τὴν γένεσιν τὴν τῶν
[5, 6]	ἐπικαλύμματα τὰ πτυχώδη πρὸς ἄλληλα	συμβάλλοντες.	Πρῶτον δ´ ὁ καρκίνος ἀναβαίνει
[5, 1]	διπόδων μόνον. Κοινὸν μὲν οὖν	συμβέβηκε	καὶ ἐπὶ τῶν ζῴων, ὥσπερ
[5, 8]	ἁλκυόνος. Γίνονται δ´ εὐδιειναί, ὅταν	συμβῇ	νοτίους γίνεσθαι τὰς τροπάς, τῆς
[5, 23]	πολλὰ γένηται· ἂν δ´ αὐχμὸς	συμβῇ,	τότε γίνονται μᾶλλον πολλοὶ οἱ
[5, 1]	ἐπιτελεῖν) ἂν μή τις {αὐτοῖς	συμβῇ	τρόπος ἄλλος τῆς κοινωνίας πρὸς
[5, 13]	ἐκ λεπυρίων ἐρεβίνθων λευκῶν πολλὰ	συμπαγείη.	Οὐκ ἔχει δ´ ἀνεῳγμένον πόρον
[5, 5]	καὶ αἱ τευθίδες νέουσιν ἅμα	συμπεπλεγμέναι,	τὰ στόματα καὶ τὰς πλεκτάνας
[5, 4]	ᾠοτοκεῖ πόδας ἔχοντα. Τοῦτο δὴ	συμπεραίνει	καὶ ἐπεκτείνεται εἰς τὴν τοῦ
[5, 15]	ἐκ τοῦ πλαγίου οὐ δύναται	συμπεριλαμβάνειν,	τοῦ δ´ ἄκρου προσεπιτεθέντος καλύπτει
[5, 13]	τοὺς μικρούς. Ὅταν δ´ εἰσδύσῃ,	συμπεριφέρει	τοῦτο καὶ ἐν τούτῳ τρέφεται
[5, 15]	μὲν οὖν τοῦτον τὸν τρόπον,	συμπέψασα	δ´ ἐνταῦθα μάλιστα ἐν εἴκοσιν
[5, 7]	ποιήσαντα πολλάκις οὕτω συνέρχεται καὶ	συμπλέκεται	ἀντίπυγα· διὰ γὰρ τὴν περιφέρειαν
[5, 5]	ἀλλήλοις· κατὰ τὸ στόμα γὰρ	συμπλέκονται,	τὰς πλεκτάνας πρὸς τὰς πλεκτάνας
[5, 4]	τὴν ὀχείαν· χρονιωτέρα γὰρ ἡ	συμπλοκὴ	πάντων τῶν ζῳοτόκων ἐστὶν ἢ
[5, 27]	τῶν ἐκγόνων ἡ ἐπιοῦσα ὥρα	συμφέρει.	Ἡ μὲν οὖν χελώνη τίκτει
[5, 13]	τραχήλου· τούτων δ´ ἐστὶν ἡ	σύμφυσις	πυκνή, τὸ δὲ χρῶμα ἰδεῖν
[5, 26]	δοκεῖν προσέχεσθαι βαδίζοντι· ταῦτα δὲ	σύμφυτα	τῷ χιτῶνί ἐστιν· ὥσπερ κοχλίᾳ
[5, 14]	ἐὰν γὰρ μέλλοντος ἀποσπᾶν αἴσθηται,	συνάγει	ἑαυτὸν καὶ χαλεπὸν ἀφελεῖν ἐστιν.
[5, 14]	διοίγοντες αὐτά, ὅταν δ´ εἰσέλθῃ,	συνάγοντες.	Ἔστι δὲ τῶν σπόγγων τρία
[5, 4]	ὑπάγοντες κεστρέας τὰς θηλείας περιβάλλονται	συνάγοντες,	θηλείας δὲ τοὺς ἄρρενας. Τοῦτο
[5, 14]	τῶν θαλαμῶν, ὃ διοίγοντες καὶ	συνάγοντες	θηρεύουσι τὰ ἰχθύδια τὰ μικρά,
[5, 13]	μὲν οὖν πορφύραι τοῦ ἔαρος	συναθροιζόμεναι	εἰς ταὐτὸ ποιοῦσι τὴν καλουμένην
[5, 8]	μάλιστα πᾶσαν ὥραν, καὶ τῶν	συνανθρωπευομένων	ζῴων πολλὰ διὰ τὴν ἀλέαν
[5, 3]	τι εἰς ὃ οἱ πόροι	συνάπτουσιν	καὶ ᾧ ἐν τῇ ὀχείᾳ
[5, 4]	δ´ οἱ πόροι εἰς ἓν	συνάπτουσιν,	ὥσπερ καὶ τοῖς ὄρνισιν· οἱ
[5, 5]	τὰς πλεκτάνας πρὸς τὰς πλεκτάνας	συναρμόττοντες.	Ὁ μὲν οὖν πολύπους ὅταν
[5, 24]	ἀλλήλοις καὶ οἱ μικροί, ὕπτιοι	συνδυαζόμενοι	πρὸς ἀλλήλους· ἐναφίησι δ´ ὁ
[5, 1]	καὶ τὸ θῆλυ, ἐκ τούτων	συνδυαζομένων	γίνεται μέν τι, οὐ ταὐτὸ
[5, 6]	καρκίνοι κατὰ τὰ πρόσθια ἀλλήλων	συνδυάζονται,	τὰ ἐπικαλύμματα τὰ πτυχώδη πρὸς
[5, 8]	τῶν τέκνων στοχαζόμενα ποιεῖται τὸν	συνδυασμὸν	ἐν τῇ ἀπαρτιζούσῃ ὥρᾳ. Ὀργᾷ
[5, 8]	καὶ πλωτὰ ὁρμᾷ πρὸς τὸν	συνδυασμόν.	Ποιεῖται δ´ ἔνια τὴν ὀχείαν
[5, 4]	πρὸς τὰ ὕπτια ποιοῦνται τὸν	συνδυασμόν.	Τὰ δὲ πλατέα καὶ κερκοφόρα,
[5, 2]	τρόπος· τὸν ἐνδεχόμενον γὰρ ποιοῦνται	συνδυασμὸν	τά τε πλεῖστα τῶν τετραπόδων,
[5, 7]	τῆς κοιλίας οὗτος ἁρμόττει ὁ	συνδυασμὸς	αὐτοῖς. Ἡ μὲν οὖν ὀχεία
[5, 7]	μόλις· πολὺν γὰρ χρόνον ὁ	συνδυασμός	ἐστι τῶν τοιούτων. Δῆλον δ´
[5, 9]	τῶν κεστρέων οὐ γίνονται ἐκ	συνδυασμοῦ,	ἀλλὰ φύονται ἐκ τῆς ἰλύος
[5, 1]	θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν, ἐκ	συνδυασμοῦ	γίνονται· ἐν δὲ τῷ τῶν
[5, 17]	ἐκ σκωλήκων, καὶ ὅσοι ἐκ	συνδυασμοῦ	γίνονται ζῴων σκώληκες, καὶ ὅσοι
[5, 16]	~Τὰ δὲ μαλάκια ἐκ τοῦ	συνδυασμοῦ	καὶ τῆς ὀχείας ᾠὸν ἴσχει
[5, 13]	οὐδὲ προσῆπτον τοὺς κύρτους, ὥστε	συνέβαινεν	ἀνεσπασμένην ἤδη πολλάκις ἀποπίπτειν· οἱ
[5, 12]	ὀκτωκαίδεκα ἔτη γεγονόσι καὶ εἴκοσι	συνέβη	καὶ θηλείαις ὀχευθῆναι καὶ ἄρρεσι
[5, 4]	περιττώσεως πόρος ἔξωθεν· ἔσωθεν δὲ	σύνεγγυς	ἀλλήλων. Ὁμοίως δὲ ταῦτα ἔχει
[5, 13]	κόπτειν· ἐὰν γὰρ πρότερον ἀποθάνῃ,	συνεξεμεῖ	τὸ ἄνθος· διὸ καὶ φυλάττουσιν
[5, 22]	καὶ τὸν ἄρρενα, ἐὰν λάβωσιν·	συνεπῳάζει	γὰρ τῇ θηλείᾳ. Ἐνίοτε δὲ
[5, 7]	τοῦτο δὲ ποιήσαντα πολλάκις οὕτω	συνέρχεται	καὶ συμπλέκεται ἀντίπυγα· διὰ γὰρ
[5, 7]	εἰς θάτερον. ~Τὰ δ´ ἔντομα	συνέρχεται	μὲν ὄπισθεν, εἶτ´ ἐπιβαίνει τὸ
[5, 15]	μάλιστα ἐν εἴκοσιν ἡμέραις ἀποβάλλει	συνεστηκὸς	καὶ ἀθρόον, ὥσπερ φαίνεται καὶ
[5, 15]	μὲν γίνεται φανερά, προσβλέποντι δὲ	συνεστηκός	τι φαίνεται· καὶ γίνεται δὲ
[5, 5]	τὸ πέτασμα τῶν πλεκτανῶν, καὶ	συνεχεῖς	ποιοῦνται τὰς κοτυληδόνας πρὸς ἀλλήλας.
[5, 16]	πρὸς ταῦτα ἐκτίκτει μακρὸν καὶ	συνεχὲς	ἐκ τῶν ᾠῶν, οἷον τὸ
[5, 16]	ᾠόν, ὥσπερ ἡ σηπία, ἀποτίκτει	συνεχές.	Ἔστι δὲ καὶ ὁ τεῦθος
[5, 28]	ἔξω, τὰ δ´ ᾠὰ ἀλλήλοις	συνεχῆ	ἐστιν ὥσπερ αἱ τῶν γυναικῶν
[5, 4]	τινες οἳ ἑωρακέναι φασὶ καὶ	συνεχόμενα	τῶν σελαχῶν ἔνια ὄπισθεν, ὥσπερ
[5, 2]	τὰ ὀπισθουρητικὰ τῶν ζῴων, καὶ	συνέχονται	ἐν τῇ ὀχείᾳ πολὺν χρόνον,
[5, 6]	θηλείας καὶ μᾶλλον ἀφεστηκὸς καὶ	συνηρεφέστερον,	εἰς ὃ ἐκτίκτουσι καὶ ᾗ
[5, 23]	οὕτως ὥστ´ ἄν τις ἅψηται	συνθλίβεσθαι.	Ταῦτα δ´ οὐκ ἐπιπολῆς ἀλλὰ
[5, 2]	πλησιάζουσιν, ἀλλὰ τὰ μὲν ὀπισθουρητικὰ	συνιόντα	πυγηδόν, οἷον λέοντές τε καὶ
[5, 2]	Οἱ δ´ αἴλουροι οὐκ ὄπισθεν	συνίοντες,	ἀλλ´ ὁ μὲν ὀρθός, ἡ
[5, 25]	ἰκμάδος τῆς ἀπὸ τῶν ζῴων	συνισταμένης	ἐκτός, οἱ δὲ φθεῖρες ἐκ
[5, 25]	ἂν κόπρος ξηρὰ γένηται, ἐνταῦθα	συνίστανται)	αἱ δὲ κόρεις ἐκ τῆς
[5, 19]	εἴπερ ἐποίουν ἐκ τῶν ἀνθέων.	Συνίσταται	δὲ τὸ μέλι πεττόμενον· ἐξ
[5, 19]	πάχος) ἐν εἴκοσι δὲ μάλιστα	συνίσταται.	Δῆλον δ´ ἐστὶν εὐθέως τὸ
[5, 13]	ὅπου ἂν βόρβορος ᾖ, ἐνταῦθα	συνίσταται	πρῶτον αὐτῶν ἡ ἀρχή. Αἱ
[5, 13]	μυξώδη, ἐξ ἧς τὰ λεπυριώδη	συνίσταται.	Ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα διαχεῖται,
[5, 4]	ὀχείας ποίησιν. Ἡ δ´ ἀληθινὴ	σύνοδος	τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων ὀλιγάκις ὁρᾶται
[5, 14]	γλισχρότερον τοῦ σπόγγου, καὶ τὸ	σύνολον	πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται δὲ μάλιστα παρὰ
[5, 2]	ἄρρενας εἰς τὰς ὀχείας, καὶ	συνοῦσαι	κράζουσιν. Αἱ δὲ κάμηλοι ὀχεύονται
[5, 2]	βόες διὰ τὴν τοῦ αἰδοίου	συντονίαν,	ἀλλ´ ὑπάγοντα τὰ θήλεα δέχονται
[5, 26]	γίνεται τῶν πτερωτῶν ζῴων, οὔπω	συνῶπται.	Τὰ δ´ ἐρινεὰ τὰ ἐν
[5, 25]	τὸν ποιητὴν καὶ Φερεκύδην τὸν	Σύριον.	Καὶ ἐν νόσοις δέ τισι
[5, 17]	τῶν φρεάτων καὶ ὅπου ἂν	σύρρευσις	γένηται ὕδατος γεώδη ἔχουσα ὑπόστασιν.
[5, 24]	τέττιγες, διὸ οὐδ´ ἐν τοῖς	συσκίοις	ἄλσεσιν. Ὀχεύονται δ´ ὁμοίως οἱ
[5, 17]	δὲ πτερωτά, καὶ τῶν πτερῶν	συσπωμένων	περὶ τὸ μετόπωρον· οἱ δὲ
[5, 13]	τὰ ὀστρακόδερμα ἐξ ἰλύος καὶ	συσσήψεως.	Τοῦτο δὲ συμβαίνει ὥσπερ ἀποκάθαρμα
[5, 13]	τόπῳ γίνεται ἐν τῇ γῇ	συστάντα	πορφύρια μικρά, ἃ ἔχουσαι ἁλίσκονται
[5, 17]	δ´ ἐνδέχεται καὶ μὴ καίεσθαι	συστάσεις	τινὰς ζῴων, ἡ σαλαμάνδρα ποιεῖ
[5, 1]	φυτῶν, τὰ δ´ αὐτόματα γίνεται,	συστάσης	τινὸς τοιαύτης ἀρχῆς, καὶ τούτων
[5, 13]	ἐν τοῖς ἀμμώδεσι λαμβάνουσι τὴν	σύστασιν.	Αἱ δὲ πίνναι ὀρθαὶ φύονται
[5, 17]	ὀχείας ἐν ταῖς ἑπτὰ ἡ	σύστασις	γίνεται, ἐν δὲ ταῖς λοιπαῖς
[5, 20]	ἐπὶ μετεώρου τινός, οἱ δὲ	σφῆκες	ἐν τρώγλαις, ὅταν δ´ ἔχωσιν
[5, 17]	καὶ γίνονται ἐξ αὐτῶν οἱ	σφῆκες	οἱ ἰχνεύμονες. Ἔνια δὲ τῶν
[5, 17]	τοῦτον τὸν τρόπον. Οἱ δὲ	σφῆκες	οἱ ἰχνεύμονες καλούμενοι (εἰσὶ δ´
[5, 20]	~Αἱ δ´ ἀνθρῆναι καὶ οἱ	σφῆκες	ποιοῦσι κηρία τῷ γόνῳ, ὅταν
[5, 20]	ἀνθρηνῶν ἐστὶν ἢ τὸ τῶν	σφηκῶν	κηρίον. Ἐναφιᾶσι δὲ γόνον, ὥσπερ
[5, 17]	τῶν μελιττῶν καὶ ἀνθρηνῶν καὶ	σφηκῶν	ὅταν μὲν νέοι σκώληκες ὦσι,
[5, 19]	Πόντῳ εἰσί τινες μέλιτται λευκαὶ	σφόδρα,	αἳ τὸ μέλι ποιοῦσι δὶς
[5, 12]	ἔγκυος δ´ οὖσα ἐὰν πιαίνηται	σφόδρα,	ἔλαττον ἴσχει τὸ γάλα μετὰ
[5, 17]	αὐτῆς ὥσπερ τὰ φυκία μικρὰ	σφόδρα	καὶ ἐρυθρά· ταῦτα δὲ χρόνον
[5, 21]	ὥσπερ σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο δὲ	σφόδρα	καὶ παχὺ καὶ σκληρόν· λόγχῃ
[5, 14]	Τῶν δὲ πυκνῶν οἱ σκληροὶ	σφόδρα	καὶ τραχεῖς τράγοι καλοῦνται. Φύονται
[5, 19]	μέλι ἄνωθεν λευκὸν καὶ παχὺ	σφόδρα,	ὃ ποιοῦσιν αἱ μέλιτται ἄνευ
[5, 3]	πρὸς τὰ ὕπτια. Οὕτω δὲ	σφόδρα	οἵ γ´ ὄφεις περιελίττονται ἀλλήλοις,
[5, 14]	Δεῖ δὲ μηδ´ ἀλέαν εἶναι	σφόδρα·	σήπεται γάρ, ὥσπερ τὰ φυόμενα.
[5, 19]	σμήνη, ὅταν ἐρινεὸν σῦκον φανῇ·	σχάδονας	δ´ ἀρίστας ποιοῦσιν, ὅταν μέλι
[5, 20]	ἀνθρήνης κηρίοις. Γίνονται δ´ αἱ	σχάδονες	οὐκ ἐν τῷ ἔαρι τούτων,
[5, 19]	τις ἀφέλῃ τὰς κεφαλὰς τῆς	σχάδονος	πρὶν πτερὰ ἔχειν, ἐξεσθίουσιν αὐταὶ
[5, 19]	ἀπαντικρὺ γίνεται. Φύει δ´ ἡ	σχάδων	πόδας καὶ πτερά, ὅταν καταλειφθῇ·
[5, 8]	ἐν δὲ τῷ Σικελικῷ πελάγει	σχεδὸν	ἀεί. Τίκτει δ´ ἡ ἁλκυὼν
[5, 1]	ἐν τοῖς ἐχομένοις ἔσται φανερόν·	σχεδὸν	γὰρ παραπλήσια συμβαίνει καὶ ἐπὶ
[5, 8]	δὲ σπανιώτατον ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν·	σχεδὸν	γὰρ περὶ Πλειάδος δύσιν καὶ
[5, 12]	θεραπεύηται καλῶς, καὶ μέχρι ἕνδεκα·	σχεδὸν	δὲ διὰ βίου συμβαίνει ὀχεύειν
[5, 4]	μεῖζον τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος·	σχεδὸν	δὲ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις
[5, 12]	μέχρι τετταράκοντα ἐτῶν, ὥστε συμβαίνει	σχεδὸν	διὰ βίου γίνεσθαι τὴν ὀχείαν·
[5, 12]	αὑτὰ τοῖς γένεσι τοῖς πλείστοις	σχεδὸν	κατὰ τὸν αὐτὸν γίνονται χρόνον,
[5, 9]	λαμβάνονται πολλάκις. Συμβαίνει μὲν οὖν	σχεδὸν	πᾶσι ταχεῖαν γίνεσθαι τὴν αὔξησιν
[5, 17]	τῆς ἀρχῆς μέχρι τοῦ τέλους	σχεδὸν	τοῖς πλείστοις ἑπτάσι μετρεῖται τρισὶν
[5, 15]	τὸ ὅλον γίνεται ὥσπερ βότρυς·	σχίζεται	γὰρ ἕκαστον εἰς πλείω τῶν
[5, 13]	κύρτοις, ἕως ἂν ἀθροίσωσι καὶ	σχολάσωσιν.	Οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι πρὸς
[5, 13]	μὲν πίνναι ἐρρίζωνται, οἱ δὲ	σωλῆνες	καὶ αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι διαμένουσιν·
[5, 13]	καὶ αἱ χῆμαι καὶ οἱ	σωλῆνες	καὶ οἱ κτένες ἐν τοῖς
[5, 26]	ἐν χιτῶνι δὲ τὸ ἄλλο	σῶμα	ἀραχνιώδει, καὶ περὶ αὐτὸ κάρφη,
[5, 3]	δοκεῖν ἑνὸς ὄφεως δικεφάλου τὸ	σῶμα	εἶναι ἅπαν. Τὸν αὐτὸν δὲ
[5, 25]	{ὅταν ὑγρασία πολλὴ ἐν τῷ	σώματι	ᾖ· καὶ διεφθάρησάν τινες ἤδη
[5, 9]	μόνον πρὸς τὴν ἄλλην τοῦ	σώματος	εὐημερίαν ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ
[5, 7]	ἢ κατὰ λόγον τοῦ ὅλου	σώματος,	καὶ πάνυ μικρῶν ὄντων, ἐπ´
[5, 12]	ἐστιν· τοῖς δ´ ἕτερα τοῦ	σώματος	μόρια ἐπισημαίνει τήν τ´ ἀρχὴν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 15/01/2009