>

Livre, Chap.
[5, 12]	τι προτερῇ διά τι τερατῶδες	πάθος	ἢ διὰ βλάβην τῆς φύσεως.
[5, 8]	μιν ὥραν καλέουσιν ἐπιχθόνιοι, ἱερὰν	παιδοτρόφον	ποικίλας ἁλκυόνος. Γίνονται δ´ εὐδιειναί,
[5, 25]	καὶ δυσαφαίρετοι ἀπὸ τοῦ χρωτός.	Παισὶ	μὲν οὖν οὖσιν αἱ κεφαλαὶ
[5, 17]	ζῷα, οἷον ἐν χιόνι τῇ	παλαιᾷ.	Γίνεται δ´ ἡ παλαιὰ ἐρυθροτέρα,
[5, 17]	τῇ παλαιᾷ. Γίνεται δ´ ἡ	παλαιὰ	ἐρυθροτέρα, διὸ καὶ οἱ σκώληκες
[5, 26]	Καὶ ἐπὶ κηρίῳ δὲ γίνεται	παλαιουμένῳ,	ὥσπερ ἐν ξύλῳ ζῷον, ὃ
[5, 12]	ὦτα· εἰ δὲ μή, ἀναθυᾷ	πάλιν.	Αἱ δὲ κύνες ὀχεύονται οὐ
[5, 25]	δὲ τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται	πάλιν.	Αὐτῶν δὲ γίνονται τούτων αἱ
[5, 12]	δὲ τῆς ὀχείας τὸ ἔαρ.	Πάλιν	δὲ βαίνει μετὰ τὴν ὀχείαν
[5, 13]	ὀστράκων εἰσδύεται, καὶ αὐξανόμενον μετεισδύνει	πάλιν	εἰς ἄλλο μεῖζον ὄστρακον, οἷον
[5, 13]	τούτῳ τρέφεται πάλιν· καὶ αὐξανόμενον	πάλιν	εἰς ἄλλο μετεισδύνει μεῖζον. ~Τὸν
[5, 17]	εἶτα κινηθὲν ὕστερον γίνεται ἀκίνητον	πάλιν·	ἐκ δὲ τούτου μυῖα ἀποτελεῖται,
[5, 14]	ὑπολοίπους· ἐὰν δ´ ἀπορραγῇ, φύεται	πάλιν	ἐκ τοῦ καταλοίπου καὶ ἀναπληροῦται.
[5, 13]	τοῦτο καὶ ἐν τούτῳ τρέφεται	πάλιν·	καὶ αὐξανόμενον πάλιν εἰς ἄλλο
[5, 24]	ἄκρου ἐπικάμπτων τε καὶ ἐπεκτείνων	πάλιν,	μᾶλλον ὑπομένουσιν ἢ ἐὰν εὐθὺς
[5, 17]	οὐχ αἱ πετόμεναι· αὗται δὲ	πάλιν	μεταβάλλουσι, καὶ γίνονται πτερωτὰ ζῷα
[5, 7]	ἀποτεταμένων ἀραχνίων ἀπὸ τοῦ μέσου,	πάλιν	ὁ ἄρρην ἀντισπᾷ· τοῦτο δὲ
[5, 12]	δ´ ἂν ἐγκύμονα ποιήσῃ, τούτου	πάλιν	οὐχ ἅπτεται. Κύει δ´ ἔτη
[5, 12]	ἐκτρέφεται εἰς τέλος. Τεκοῦσα δὲ	πάλιν	ὀχεύεται ἕκτῳ μηνί, καὶ οὐ
[5, 24]	οὗ ἐλαῖαι· οὐ γὰρ γίνονται	παλίνσκιοι.	Ἐν γὰρ τοῖς ψυχροῖς οὐ
[5, 1]	δ´ ἕτερα, ἔνια δὲ καὶ	πάμπαν	ἴδια. Τὰ δὲ θήλεα μέν
[5, 26]	σκορπίοις ἄνευ τῆς οὐρᾶς, μικρὰ	πάμπαν·	καὶ ὅλως ἐν πᾶσιν ὡς
[5, 16]	Ἤδη δ´ ὦπται καὶ οὕτω	πάμπαν	μικρὰ ὥστ´ ἀδιάρθρωτα μὲν εἶναι,
[5, 13]	καρκίνοι λευκοί, τὸ μέγεθος μικροὶ	πάμπαν,	πλεῖστοι μὲν ἐν τοῖς μυσὶ
[5, 17]	δὲ λέγεται ὑφῆναι ἐν Κῷ	Παμφίλη	Πλάτεω θυγάτηρ. Ἐκ δὲ τῶν
[5, 14]	τὸ δ´ ἄλλο πυκνόν ἐστι	πᾶν·	διατμηθὲν δὲ πυκνότερόν ἐστι καὶ
[5, 14]	οὔτε καθ´ ἓν οὔτε κατὰ	πᾶν·	μεταξὺ γάρ εἰσι πόροι κενοί.
[5, 16]	ἐχόμενά ἐστιν, οἷον βότρυς τὸ	πᾶν,	περιπεπλεγμένα τινὶ ἑνί, καὶ οὐκ
[5, 3]	οἷον φρῦναι καὶ βάτραχοι καὶ	πᾶν	τὸ τοιοῦτον γένος. Τὰ δ´
[5, 20]	ἐπίδηλον λαμβάνουσι μάλιστ´ ἐν ταῖς	πανσελήνοις.	Ἔχεται δὲ καὶ ὁ γόνος
[5, 10]	ἀεὶ ἔχουσι, καὶ μάλιστα ταῖς	πανσελήνοις	καὶ ταῖς ἀλεειναῖς ἡμέραις, πλὴν
[5, 25]	κόρεις, ἐκ μὲν τῆς ὀχείας	πάντα	γεννᾷ τὰς καλουμένας κόνιδας, ἐκ
[5, 25]	μάλιστα δὲ περὶ τὰς τρίγλας.	Πάντα	δὲ πολύποδα ταῦτ´ ἐστὶ καὶ
[5, 7]	οἷον μυιῶν τε καὶ κανθαρίδων.	Πάντα	δὲ τὸν τρόπον τοῦτον ὀχεύεται,
[5, 20]	ὑπὸ γῆν. Ἑξάγωνα μὲν οὖν	πάντα	ἐστὶ τὰ κηρία αὐτῶν, ὥσπερ
[5, 1]	μὲν οὖν τῶν ὀρνίθων ἄγονα	πάντα	ἐστὶ ταῦτα (μέχρι γὰρ τοῦ
[5, 15]	τοῦ δ´ ἄκρου προσεπιτεθέντος καλύπτει	πάντα,	καὶ γίνεται τοῦτ´ αὐτοῖς οἷον
[5, 1]	οὖν ἔχουσι μόρια τὰ ζῷα	πάντα	καὶ τῶν ἐντὸς καὶ τῶν
[5, 9]	δὲ συμβαίνει, ὅτι οὐχ ἅμα	πάντα	λαμβάνει τελέωσιν τὰ ᾠά. Ἔνια
[5, 22]	τρισὶν ἡμέραις διαρθροῦται. {Τίκτει δὲ	πάντα	μὲν ἐν ἀραχνίῳ, ἀλλὰ τὰ
[5, 17]	πλεῖστα τὸν τόκον. Τίκτει δὲ	πάντα	ὅσα ὀχεύεται σκώληκας πλὴν γένος
[5, 4]	τοὺς ὄρχεις, καὶ τὰ ἄλλα	πάντα	ὅσα ᾠοτοκεῖ πόδας ἔχοντα. Τοῦτο
[5, 2]	γεννητικήν, οὐ μὴν ὁμοίως γε	πάντα	πλησιάζουσιν, ἀλλὰ τὰ μὲν ὀπισθουρητικὰ
[5, 5]	καὶ τευθίδες, τὸν αὐτὸν τρόπον	πάντα	πλησιάζουσιν ἀλλήλοις· κατὰ τὸ στόμα
[5, 22]	τοῦ ἀραχνίου. Οὐχ ἅμα δὲ	πάντα	τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ δ´
[5, 2]	τῶν ἐναίμων ἔχει μὲν ὄργανα	πάντα	τὰ ἄρρενα πρὸς τὴν πρᾶξιν
[5, 4]	καὶ νάρκη καὶ βάτραχος καὶ	πάντα	τὰ γαλεώδη. Τὰ μὲν οὖν
[5, 4]	ᾠοτόκων. Καὶ δελφῖνες δὲ καὶ	πάντα	τὰ κητώδη τὸν αὐτὸν τρόπον·
[5, 13]	στερισκόμεναι διαφθείρονται θᾶττον. Ὅλως δὲ	πάντα	τὰ ὀστρακώδη γίνεται ἐν τῇ
[5, 4]	γαλεώδη. Τὰ μὲν οὖν σελάχη	πάντα	τεθεώρηται ὑπὸ πολλῶν τούτους ποιούμενα
[5, 27]	τοῦ ἔαρος, ὀχεύεται δ´ οὐ	πάντα	τὴν αὐτὴν ὥραν, {ἀλλὰ τὰ
[5, 19]	Ἔστι δ´ οὔτε τὰ κηρία	πάντα	τοιαῦτα, οὔτε πᾶσαι αἱ μέλιτται
[5, 22]	~Τὰ δ´ ἀράχνια ὀχεύεται μὲν	πάντα	τὸν εἰρημένον τρόπον, γεννᾷ δὲ
[5, 12]	μέντοι πρὶν γενέσθαι ἐνιαύσιος. Οὐ	πανταχοῦ	δέ, ὥσπερ εἴρηται, ὁμοίως συμβαίνουσιν
[5, 25]	φθειρῶν τῶν θαλαττίων, καὶ γίνονται	πανταχοῦ,	μάλιστα δὲ περὶ τὰς τρίγλας.
[5, 25]	κυσὶν οἱ καλούμενοι γίνονται κυνοραϊσταί.	Πάντες	δ´ οἱ φθεῖρες ἐν τοῖς
[5, 17]	μεγάλοι καὶ λευκοί· δυσκίνητοι δὲ	πάντες.	Ἐν δὲ Κύπρῳ, οὗ ἡ
[5, 14]	Φύονται δ´ ἢ πρὸς πέτρᾳ	πάντες	ἢ ἐν ταῖς θισί, τρέφονται
[5, 10]	δὲ φαίνονται καὶ οἱ κοχλίαι	πάντες	ὁμοίως τὴν αὐτὴν ὥραν. ~Τῶν
[5, 4]	ὥραν, καὶ προΐενται ὑγρότητα γαλακτώδη	πάντες.	Οὗτοι δ´ οἱ πόροι εἰς
[5, 15]	Εἰσὶ δ´ οἱ κάραβοι μακρόβιοι	πάντες.	~Τὰ δὲ μαλάκια ἐκ τοῦ
[5, 18]	μελιττῶν οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον	πάντες	ὑπολαμβάνουσιν. Οἱ μὲν γάρ φασιν
[5, 17]	αἱ ἀσκαρίδες ἐν τοῖς ἔχουσι	παντοδαπὴν	ὑπόστασιν, οἷον ἐν μαγειρείοις τε
[5, 8]	δὲ φωλεῖ τούτων τῶν ὀρνέων.	Πάντων	δὲ σπανιώτατον ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν·
[5, 19]	τῷ πάχει. Φέρει δ´ ἀπὸ	πάντων	ἡ μέλιττα ὅσα ἐν κάλυκι
[5, 26]	δοκεῖ ἐλάχιστον εἶναι τῶν ζῴων	πάντων	καὶ καλεῖται ἀκαρί, λευκὸν καὶ
[5, 25]	ὃν καλοῦσι φθεῖρα· ὃς γίνεται	πάντων	πιότατος διὰ τὸ ἀπολαύειν τροφῆς
[5, 4]	γαλεώδεσιν· ἐπὶ γὰρ τούτων ὑπάρχει	πάντων	τὸ εἰρημένον. Ὄρχεις μὲν οὖν
[5, 15]	ἰχθύων, ὅσοι ᾠοτοκοῦσιν· αὐξάνεται γὰρ	πάντων	τὸ ᾠόν. Τὸ μὲν οὖν
[5, 14]	πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται δὲ μάλιστα παρὰ	πάντων	τοῦτο τὸ γένος αἴσθησιν ἔχειν
[5, 4]	ὀχείαν· χρονιωτέρα γὰρ ἡ συμπλοκὴ	πάντων	τῶν ζῳοτόκων ἐστὶν ἢ τῶν
[5, 6]	(ἤδη γὰρ ὦπται ἡ ὀχεία	πάντων	τῶν τοιούτων) ἐνιαχοῦ δὲ καὶ
[5, 7]	ζῴων τοῦτον γίνεται τὸν τρόπον	πάντων,	~ὧραι δὲ καὶ ἡλικίαι τῆς
[5, 7]	λόγον τοῦ ὅλου σώματος, καὶ	πάνυ	μικρῶν ὄντων, ἐπ´ ἐνίων δ´
[5, 19]	οὐκ ἔχοντα κηρὸν πολὺν ἀλλὰ	πάνυ	σμικρόν, μέλι δὲ παχύ· τὸ
[5, 14]	σύνολον πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται δὲ μάλιστα	παρὰ	πάντων τοῦτο τὸ γένος αἴσθησιν
[5, 4]	αὐτὸν τρόπον· παραπίπτοντα γὰρ ὀχεύει	παρὰ	τὸ θῆλυ τὸ ἄρρεν, καὶ
[5, 2]	{Τῶν δὲ τετραπόδων αἱ ἄρκτοι	παρακεκλιμέναι	τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ τἆλλα
[5, 10]	τέκῃ τὰ ᾠά, ὁ ἄρρην	παρακολουθῶν	καταφυσᾷ τὸν θορόν, καὶ γίνεται
[5, 4]	τὰ ᾠά· ἐκ δὲ τῶν	παραλειπομένων	γίνονται οἱ ἰχθύες. {Περὶ δὲ
[5, 4]	ὁρᾶται διὰ τὸ ταχέως ἀπολύεσθαι	παραπεσόντας,	ἐπεὶ ὦπται ἡ ὀχεία καὶ
[5, 4]	καὶ τὰ τοιαῦτα, οὐ μόνον	παραπίπτοντα	ἀλλὰ καὶ ἐπιβαίνοντα τοῖς ὑπτίοις
[5, 4]	τὰ κητώδη τὸν αὐτὸν τρόπον·	παραπίπτοντα	γὰρ ὀχεύει παρὰ τὸ θῆλυ
[5, 4]	ἅπαντες, ἔξω τῶν πλατέων σελαχῶν,	παραπίπτοντες	τὰ ὕπτια πρὸς τὰ ὕπτια
[5, 1]	ἐχομένοις ἔσται φανερόν· σχεδὸν γὰρ	παραπλήσια	συμβαίνει καὶ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων.
[5, 19]	τὸν δ´ ὄγκον εὐθέως ἔχει	παραπλήσιον	τῷ γινομένῳ ἐξ αὐτοῦ. Σκώληξ
[5, 15]	τὸ ψῦχος. Τοῖς δὲ χρόνοις	παραπλησίως	καὶ αἱ καλούμεναι ἄρκτοι τίκτουσι
[5, 4]	τῶν τοιούτων πολὺ τὸ οὐραῖον,	παρατριβόμενα	μόνον ὀχεύεται τὰ ὕπτια πρὸς
[5, 13]	ὥσθ´ ὅ τι ἂν λάβῃ,	παραχρῆμα	ἐξαιρούμενον δίεφθον εἶναι. Φασὶ δὲ
[5, 16]	τινα μυξώδη· ὃ τὴν γλισχρότητα	παρέχει.	Καὶ αὐξάνεται δὲ ταῦτα τὰ
[5, 12]	μὴ φέρωσι, τραγᾶν καλοῦσιν) ἀλλὰ	παρισχναινόμενοι	δύνανται ὀχεύοντες γεννᾶν. Ὀχεύουσι δ´
[5, 19]	τὰ κηρία πάντα τοιαῦτα, οὔτε	πᾶσαι	αἱ μέλιτται τοιαῦτα ποιοῦσιν. ~Αἱ
[5, 10]	θαλαττίων ἡ σηπία. Τίκτει δὲ	πᾶσαν	ὥραν, ἀποτίκτει δ´ ἐν ἡμέραις
[5, 11]	τρυγών. Τίκτουσι δ´ αἱ περιστεραὶ	πᾶσαν	ὥραν καὶ ἐκτρέφουσιν, ἂν τόπον
[5, 8]	τῶν πτηνῶν· ἄνθρωπος δὲ μάλιστα	πᾶσαν	ὥραν, καὶ τῶν συνανθρωπευομένων ζῴων
[5, 9]	τὰ ᾠά. Ἔνια δὲ τίκτει	πᾶσαν	ὥραν, οἷον ἡ σμύραινα. Τίκτει
[5, 12]	ἄρρην, ἐὰν μὲν εὐτραφὴς ᾖ,	πᾶσαν	ὥραν ὀχεύειν δύναται, καὶ μεθ´
[5, 9]	τάχιστα, πλὴν ἡ μὲν σμύραινα	πᾶσαν	ὥραν τίκτει, ὁ δ´ ἵππουρος
[5, 17]	μησὶ μεταβάλλει ταύτας τὰς μορφὰς	πάσας.	Ἐκ δὲ τούτου τοῦ ζῴου
[5, 17]	ἀπίοις καὶ ταῖς πεύκαις (πρὸς	πᾶσι	γὰρ τούτοις γίνονται σκώληκες) καὶ
[5, 12]	τῆς φωνῆς· οὐ μὴν ἐν	πᾶσί	γε τοῖς ζῴοις, ἀλλ´ ἐνίοις
[5, 17]	κινήσῃ· τότε δ´ ἤδη πέτεται.	Πᾶσι	δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις σκώληξι
[5, 9]	πολλάκις. Συμβαίνει μὲν οὖν σχεδὸν	πᾶσι	ταχεῖαν γίνεσθαι τὴν αὔξησιν τοῖς
[5, 12]	τὸ γὰρ τῶν νέων ἐν	πᾶσι	τοῖς ζῴοις τὸ μὲν πρῶτον
[5, 20]	τῷ τοίχῳ. {Οὐχ ἅμα δὲ	πᾶσι	τοῖς κυττάροις ἔνεστι γόνος, ἀλλ´
[5, 4]	τοὺς κύνας. Ἔστι δ´ ἐν	πᾶσι	τοῖς σελαχώδεσι μεῖζον τὸ θῆλυ
[5, 2]	δ´ αἱ ὀχεῖαι οὔθ´ ὅμοιαι	πᾶσιν	οὔθ´ ὁμοίως ἔχουσαι. Τὰ μὲν
[5, 26]	μικρὰ πάμπαν· καὶ ὅλως ἐν	πᾶσιν	ὡς εἰπεῖν, ἔν τε τοῖς
[5, 22]	καὶ μικρῷ, τὰ δ´ ἐν	παχεῖ,	καὶ τὰ μὲν ὅλως ἐν
[5, 13]	δ´ οἱ γραφεῖς ὀστρέῳ χρῶνται,	πάχει	τε πολὺ ὑπερβάλλει, καὶ ἔξωθεν
[5, 19]	γὰρ τῇ γλυκύτητι καὶ τῷ	πάχει.	Φέρει δ´ ἀπὸ πάντων ἡ
[5, 4]	ἐμποδίζει τὸ οὐραῖον δεινὸν ἔχον	πάχος.	Αἱ δὲ ῥῖναι, καὶ ὅσοις
[5, 19]	ταύταις ταῖς ἡμέραις, οὐκ ἔχει	πάχος)	ἐν εἴκοσι δὲ μάλιστα συνίσταται.
[5, 21]	καταλείφοντα· τοῦτο δὲ σφόδρα καὶ	παχὺ	καὶ σκληρόν· λόγχῃ γὰρ μόλις
[5, 19]	Ἀμισὸν μέλι ἄνωθεν λευκὸν καὶ	παχὺ	σφόδρα, ὃ ποιοῦσιν αἱ μέλιτται
[5, 19]	ἀλλὰ πάνυ σμικρόν, μέλι δὲ	παχύ·	τὸ δὲ κηρίον λεῖον καὶ
[5, 19]	δὲ λεπτότητά ἐστιν οἷον μέλι	παχύ·	τὸν δ´ ὄγκον εὐθέως ἔχει
[5, 22]	φαλάγγια τίκτει εἰς γύργαθον πλεξάμενα	παχύν,	ἐφ´ ᾧ ἐπῳάζουσιν. Τίκτουσι δ´
[5, 22]	καὶ ἐν αὐτοῖς νέοις οὖσι,	παχὺς	καὶ λευκός. Αἱ δὲ λειμώνιαι
[5, 23]	τῇ λυπρᾷ, ἀλλ´ ἐν τῇ	πεδιάδι	καὶ κατερρωγυίᾳ· ἐν ταῖς ῥωγμαῖς
[5, 24]	Κυρήνῃ οὐ γίνονται ἐν τῷ	πεδίῳ,	περὶ δὲ τὴν πόλιν πολλοί,
[5, 8]	τὰ πλεῖστα καὶ πτηνὰ καὶ	πεζὰ	καὶ πλωτὰ ὁρμᾷ πρὸς τὸν
[5, 2]	Τὰ μὲν γὰρ ζῳοτόκα καὶ	πεζὰ	τῶν ἐναίμων ἔχει μὲν ὄργανα
[5, 4]	δὲ τοῖς μὲν ζῳοτόκοις καὶ	πεζοῖς	ὁ αὐτὸς πόρος τοῦ τε
[5, 1]	μετὰ δὲ ταῦτα περὶ τῶν	πεζῶν	λεκτέον, ὅσα τ´ ᾠοτόκα καὶ
[5, 3]	αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ τῶν	πεζῶν	τὰ τετράποδα καὶ ᾠοτόκα ποιεῖται
[5, 1]	τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ νῦν	πειρατέον	ποιεῖσθαι τὴν θεωρίαν· πλὴν τότε
[5, 15]	τοῦ δὲ θέρους ἐν τῷ	πελάγει,	διώκοντα ὁτὲ μὲν τὴν ἀλέαν
[5, 15]	σημείοις, ὅταν βούλωνται ἐν τῷ	πελάγει	ποιεῖσθαι τὴν θήραν. Γίνονται δ´
[5, 8]	τροπάς, ἐν δὲ τῷ Σικελικῷ	πελάγει	σχεδὸν ἀεί. Τίκτει δ´ ἡ
[5, 9]	ἄλλα πολλὰ γένη ἐν τῷ	πελάγει.	Τίκτουσι δ´ οἱ πλεῖστοι τῶν
[5, 16]	τῆς προέσεως. Αἱ δὲ τευθίδες	πελάγιαι	ἀποτίκτουσιν· τὸ δ´ ᾠόν, ὥσπερ
[5, 11]	ἔστι γὰρ ἕτερον περιστερὰ καὶ	πελειάς.	Ἐλάττων μὲν οὖν ἡ πελειάς,
[5, 11]	μᾶλλον ἡ περιστερά· ἡ δὲ	πελειὰς	καὶ μέλαν καὶ μικρὸν καὶ
[5, 11]	πελειάς. Ἐλάττων μὲν οὖν ἡ	πελειάς,	τιθασσὸν δὲ γίνεται μᾶλλον ἡ
[5, 14]	φανεροὶ δ´ εἰσὶ τέτταρες ἢ	πέντε·	διό φασιν ἔνιοι τούτους εἶναι
[5, 10]	ὥραν, ἀποτίκτει δ´ ἐν ἡμέραις	πέντε	καὶ δέκα. Ὅταν δὲ τέκῃ
[5, 8]	τοῦ θέρους ἀρχομένου, τίκτει δὲ	πέντε	καὶ ἓξ ᾠά· φωλεῖ δ´
[5, 12]	ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖς μὲν	πέντε	καὶ ἑξήκοντα ὅρος, ταῖς δὲ
[5, 12]	καὶ ἑξήκοντα ὅρος, ταῖς δὲ	πέντε	καὶ τετταράκοντα. Πρόβατον δὲ τίκτει
[5, 12]	πολὺ ὁ μὲν ἄρρην περὶ	πέντε	καὶ τριάκοντα ἔτη, ἡ δὲ
[5, 12]	ἐβίωσεν ἵππος ἔτη ἑβδομήκοντα καὶ	πέντε.	Ὄνος δὲ τριακοντάμηνος ὀχεύει καὶ
[5, 8]	Τίκτει δ´ ἡ ἁλκυὼν περὶ	πέντε	ᾠά. Ἡ δ´ αἴθυια καὶ
[5, 16]	τὰ ᾠά, γίνεται ἐν ἄλλαις	πεντεκαίδεκα	ἡμέραις οἷον ῥάγες βότρυος, ὧν
[5, 15]	οἱ κάραβοι ἐν ἡμέραις μάλιστα	πεντεκαίδεκα,	καὶ λαμβάνονται πολλάκις ἐλάττους ἢ
[5, 12]	δέκ´ ἐτῶν, ὁ δὲ πρεσβύτατος	πεντεκαίδεκα·	ὁ δ´ ἄρρην βαίνει πεντέτης
[5, 16]	ἔαρος, ἀποτίκτει δ´ ἐν ἡμέραις	πεντεκαίδεκα·	ὅταν δ´ ἀποτέκῃ τὰ ᾠά,
[5, 12]	ὀχεύεται δὲ βραδύτερον· ὅταν δὲ	πεντεκαιδεκαετεῖς	ὦσιν, οὐκέτι γεννῶσιν ἀλλὰ γραῖαι
[5, 12]	πεντεκαίδεκα· ὁ δ´ ἄρρην βαίνει	πεντέτης	ὢν ἢ ἑξέτης. Χρόνος δὲ
[5, 12]	ὁ ἄρρην, γυνὴ δὲ μέχρι	πεντήκοντα.	Ἀλλὰ τοῦτο μὲν σπάνιον· ὀλίγοις
[5, 16]	τῶν πολυπόδων μεθ´ ἡμέρας μάλιστα	πεντήκοντα	γίνεται ἐκ τῶν ἀπορραγέντων πολυπόδια,
[5, 6]	καὶ ὅταν τὰ σῦκα ἄρχηται	πεπαίνεσθαι.	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[5, 4]	αἰδοίων ὀσμῶνται ἀλλήλων. Αἱ δὲ	πέρδικες	ἂν κατ´ ἄνεμον στῶσιν αἱ
[5, 1]	καὶ ποῖα ἄρρενα, πρότερον εἴρηται	περὶ	ἁπάντων· {περὶ δὲ τῶν γενέσεων
[5, 8]	Στησίχορος τοῦτον τὸν τρόπον ἐμνήσθη	περὶ	αὐτῆς. Τίκτει δὲ καὶ ἡ
[5, 26]	τὸ ἄλλο σῶμα ἀραχνιώδει, καὶ	περὶ	αὐτὸ κάρφη, ὥστε δοκεῖν προσέχεσθαι
[5, 1]	ἕκαστα καὶ τὰ κοινῇ συμβαίνοντα	περὶ	αὐτῶν. ~Ὀχεύεται μὲν οὖν ταῦτα
[5, 17]	δὲ τὸν Ὕπανιν ποταμὸν τὸν	περὶ	Βόσπορον τὸν Κιμμέριον ὑπὸ τροπὰς
[5, 4]	καὶ τὰ τετράποδα τῶν ζῴων·	περὶ	γὰρ τὴν ὥραν τῆς ὀχείας
[5, 13]	ἀμμώδει κόγχαι καὶ τὰ εἰρημένα,	περὶ	δὲ τὰς σήραγγας τῶν πετριδίων
[5, 18]	μύωπες καὶ τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων.	~Περὶ	δὲ τὴν γένεσιν τὴν τῶν
[5, 24]	οὐ γίνονται ἐν τῷ πεδίῳ,	περὶ	δὲ τὴν πόλιν πολλοί, μάλιστα
[5, 4]	τῶν παραλειπομένων γίνονται οἱ ἰχθύες.	{Περὶ	δὲ τὴν Φοινίκην καὶ θήραν
[5, 13]	ὀχευομένων τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον.	~Περὶ	δὲ τῆς γενέσεως καὶ τῶν
[5, 15]	καὶ περὶ Θάσον ἀστακοὶ γίνονται,	περὶ	δὲ τὸ Σίγειον καὶ τὸν
[5, 17]	πυρὸς βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ πῦρ.	Περὶ	δὲ τὸν Ὕπανιν ποταμὸν τὸν
[5, 1]	ἄρρενα, πρότερον εἴρηται περὶ ἁπάντων·	{περὶ	δὲ τῶν γενέσεων αὐτῶν λοιπὸν
[5, 10]	τοῦ ἔαρος, ὅτε καὶ φωλεῖ	περὶ	δύο μῆνας. Τίκτει δὲ τὸ
[5, 22]	τὸ πλῆθος γίνονται καὶ τριακόσια	περὶ	ἓν φαλάγγιον. Ἐκ δὲ μικρῶν
[5, 21]	τῶν τέκνων· πολλάκις γὰρ γίνονται	περὶ	ἕνδεκα τὸν ἀριθμόν. ~Τὰ δ´
[5, 27]	μὲν ᾠὰ πολλά, τὰ πλεῖστα	περὶ	ἑξήκοντα, λευκὰ τὴν χρόαν, καὶ
[5, 9]	ὁ δ´ εἷς τόκος γίνεται	περὶ	ἑπτὰ ἢ ὀκτώ. Δοκοῦσι δ´
[5, 13]	μακρόβια· ζῇ γὰρ ἡ πορφύρα	περὶ	ἔτη ἕξ, καὶ καθ´ ἕκαστον
[5, 8]	λάροι τίκτουσι μὲν ἐν ταῖς	περὶ	θάλατταν πέτραις, τὸ δὲ πλῆθος
[5, 15]	καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ μὲν καὶ	περὶ	Θάσον ἀστακοὶ γίνονται, περὶ δὲ
[5, 13]	μάλιστα περὶ τοὺς τόπους τοὺς	περὶ	Καρίαν. Τὸ δὲ καρκίνιον γίνεται
[5, 4]	Τοῦτο γὰρ πολλάκις ὁρᾶται γινόμενον·	περὶ	μὲν γὰρ τὴν τῆς ὀχείας
[5, 12]	ὅσον μόσχος δίμηνος ἢ τρίμηνος.	Περὶ	μὲν οὖν τῆς ὀχείας τῶν
[5, 8]	τίκτειν καὶ ἐκτρέφειν τὰ νεόττια.	Περὶ	μὲν οὖν τοὺς ἐνταῦθα τόπους
[5, 12]	τὸ πολὺ ὁ μὲν ἄρρην	περὶ	πέντε καὶ τριάκοντα ἔτη, ἡ
[5, 8]	ἀεί. Τίκτει δ´ ἡ ἁλκυὼν	περὶ	πέντε ᾠά. Ἡ δ´ αἴθυια
[5, 9]	καὶ ἀρχομένου τοῦ φθινοπώρου καὶ	περὶ	Πλειάδος δύσιν, εὐημερεῖ δ´ ἐν
[5, 8]	ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν· σχεδὸν γὰρ	περὶ	Πλειάδος δύσιν καὶ τροπὰς ὁρᾶται
[5, 12]	Ἄρχεται δὲ φέρειν τὸ σπέρμα	περὶ	τὰ δὶς ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς
[5, 14]	κενοί. Περιτέταται δ´ ὥσπερ ὑμὴν	περὶ	τὰ κάτω· κατὰ πλείω δ´
[5, 25]	τῶν θύννων οἶστρος γίνεται μὲν	περὶ	τὰ πτερύγια, ἔστι δ´ ὅμοιος
[5, 19]	νωθρός· διὸ καὶ πλέκουσί τινες	περὶ	τὰ σμήνη ὥστε τὰς μὲν
[5, 12]	δὶς ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς δὲ	περὶ	τὰ τρὶς ἑπτά. Τοῖς δ´
[5, 17]	οἶστροι· διὸ καὶ οἱ πλεῖστοι	περὶ	τὰ ὕδατα γίνονται οὗ τὰ
[5, 16]	σηπία πρὸς τὴν γῆν ἐκτίκτει	περὶ	τὰ φυκία καὶ τὰ καλαμώδη,
[5, 13]	δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς καὶ	περὶ	τὰς ἀκτὰς τὸ μὲν μέγεθος
[5, 22]	μικρῶν τέλειοι οἱ ἀράχναι γίνονται	περὶ	τὰς ἑπτάδας τὰς τέτταρας. ~Αἱ
[5, 13]	μὲν οὖν τὰ συμβαίνοντα ἴδια	περὶ	τὰς πορφύρας ἐστίν. {Τὸν αὐτὸν
[5, 25]	καὶ γίνονται πανταχοῦ, μάλιστα δὲ	περὶ	τὰς τρίγλας. Πάντα δὲ πολύποδα
[5, 8]	ἀεὶ συμβαίνει γίνεσθαι ἁλκυονίδας ἡμέρας	περὶ	τὰς τροπάς, ἐν δὲ τῷ
[5, 17]	κατὰ μέρος· διὸ καὶ οἱ	περὶ	ταύτην τὴν ἐργασίαν ὄντες μηχανῶνται
[5, 1]	καὶ τῶν ἐκτός, ἔτι δὲ	περί	τε τῶν αἰσθήσεων καὶ φωνῆς
[5, 15]	κυφῶν καρίδων ἡ κύησίς ἐστι	περὶ	τέτταρας μῆνας. Γίνονται δ´ οἱ
[5, 4]	μὲν ἔχειν ἀποκρεμώμενα ἄττα δύο	περὶ	τὴν ἔξοδον τῆς περιττώσεως, τὰς
[5, 16]	καθάπερ εἴρηται πρότερον. Ἐκκρεμάννυνται δὲ	περὶ	τὴν θαλάμην τὰ ᾠά, ὅταν
[5, 13]	οἷον ἐν τῷ Εὐρίπῳ καὶ	περὶ	τὴν Καρίαν, καὶ αἱ μὲν
[5, 14]	γίνονται οἱ μανοί, καὶ πλεῖστοι	περὶ	τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι δ´ οἱ
[5, 4]	καὶ τὴν γλῶτταν ἔξω ἔχουσι	περὶ	τὴν τῆς ὀχείας ποίησιν. Ἡ
[5, 4]	ἔχουσιν, οἳ γίνονται θοροῦ πλήρεις	περὶ	τὴν τῆς ὀχείας ὥραν, καὶ
[5, 1]	τοιαῦτα μόνον. Πρῶτον μὲν οὖν	περὶ	τῆς ὀχείας λεκτέον, ὅσα ὀχεύεται,
[5, 9]	τρὶς γὰρ φαίνεται ὁ γόνος	περί	τινας τόπους. Ὁ δὲ σκορπίος
[5, 10]	Γίνονται δὲ καὶ αἱ πορφύραι	περὶ	τὸ ἔαρ, καὶ οἱ κήρυκες
[5, 8]	γένος, ὥσπερ εἴρηται, τὸ πλεῖστον	περὶ	τὸ ἔαρ ποιεῖται καὶ ἀρχομένου
[5, 17]	πτερωτά, καὶ τῶν πτερῶν συσπωμένων	περὶ	τὸ μετόπωρον· οἱ δὲ μύωπες
[5, 27]	τὰ δὲ θέρους τὰ δὲ	περὶ	τὸ μετόπωρον, ὡς ἑκάστοις πρὸς
[5, 17]	σκωλήκων οἳ γίνονται ἐκ τῆς	περὶ	τὸ ὄξος ἰλύος· καὶ γὰρ
[5, 8]	ἐν τοῖς ὑφόρμοις ὅσον περιιπταμένη	περὶ	τὸ πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς, διὸ
[5, 13]	ἔνιαι μὲν μεγάλαι, οἷον αἱ	περὶ	τὸ Σίγειον καὶ Λεκτόν, αἱ
[5, 19]	δὲ κηρὸν μὲν καὶ ἐριθάκην	περὶ	τοῖς σκέλεσι, τὸ δὲ μέλι
[5, 20]	σκώληκες ἔτι. Κόπρος δὲ μόνον	περὶ	τοῖς σκώληξιν, ὥσπερ καὶ ταῖς
[5, 23]	Καὶ οἱ ἄρρενες δ´ ἀποθνήσκουσι	περὶ	τὸν αὐτὸν χρόνον. Ἐκδύνουσι δ´
[5, 8]	οὖν ἡ φύσις τῶν πλείστων	περὶ	τὸν αὐτὸν χρόνον ποιεῖσθαι τὴν
[5, 25]	ἀπὸ Κυρήνης πρὸς Αἴγυπτον ἔστι	περὶ	τὸν δελφῖνα ἰχθὺς ὃν καλοῦσι
[5, 9]	λάβραξ, κεστρεύς, βελόνη, θέρους δὲ	περὶ	τὸν Ἑκατομβαιῶνα θυννίς, περὶ τροπὰς
[5, 19]	μηνός. Αἱ δ´ ἐν Θεμισκύρᾳ	περὶ	τὸν Θερμώδοντα ποταμὸν ἐν τῇ
[5, 9]	δ´ ὁ μὲν πρῶτος τόκος	περὶ	τὸν Ποσειδεῶνα πρὸ τροπῶν, ὁ
[5, 23]	ἅμα γὰρ τικτούσαις σκώληκες ἐγγίνονται	περὶ	τὸν τράχηλον. Καὶ οἱ ἄρρενες
[5, 9]	ὀχεύεσθαι καὶ γεννᾶν, οὕτω καὶ	περὶ	τοὺς ἰχθῦς πολλὴν ποιοῦσι τὴν
[5, 2]	Εἰσὶ δὲ διαφοραί τινες καὶ	περὶ	τοὺς ὄρνιθας· τὰ μὲν γὰρ
[5, 2]	ἐν ταῖς ἐρημίαις, μάλιστα δὲ	περὶ	τοὺς ποταμοὺς καὶ οὗ διατρίβειν
[5, 14]	ἀεὶ μέλανας. Τὰ μὲν οὖν	περὶ	τοὺς σπόγγους καὶ τὴν τῶν
[5, 13]	εἰσὶ δὲ τὰ τοιαῦτα μάλιστα	περὶ	τοὺς τόπους τοὺς περὶ Καρίαν.
[5, 14]	ἀποπίπτειν. Εἰσὶ δέ τινες οἳ	περὶ	τούτου ἀμφισβητοῦσιν, ὥσπερ οἱ ἐν
[5, 1]	μερῶν ἀπ´ ἀνθρώπου, νῦν δὲ	περὶ	τούτου τελευταῖον λεκτέον διὰ τὸ
[5, 1]	ἄρρενος· ὃν δὲ τρόπον, καὶ	περὶ	τούτων ἐν τοῖς ἐχομένοις ἔσται
[5, 15]	κύουσι καὶ ἴσχουσι τὰ ᾠὰ	περὶ	τρεῖς μῆνας, Σκιρροφοριῶνα καὶ Ἑκατομβαιῶνα
[5, 24]	{Ὅταν δ´ ἡ ὥρα ἔλθῃ	περὶ	τροπάς, ἐξέρχονται νύκτωρ, καὶ εὐθὺς
[5, 9]	δὲ περὶ τὸν Ἑκατομβαιῶνα θυννίς,	περὶ	τροπὰς θερινάς· τίκτει δὲ θυλακοειδές,
[5, 8]	ἁλκυόνος. Ἡ δ´ ἁλκυὼν τίκτει	περὶ	τροπὰς τὰς χειμερινάς. Διὸ καὶ
[5, 1]	ὅσα ὀχεύεται, εἶτα μετὰ ταῦτα	περὶ	τῶν ἄλλων ἐφεξῆς, τά τε
[5, 1]	τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ δὲ ταῦτα	περὶ	τῶν μαλακοστράκων, καὶ τὰ ἄλλα
[5, 1]	μὲν τὴν ἀρχὴν ἐποιούμεθα σκοποῦντες	περὶ	τῶν μερῶν ἀπ´ ἀνθρώπου, νῦν
[5, 13]	τῶν ἀνοχεύτων λεκτέον, καὶ πρῶτον	περὶ	τῶν ὀστρακοδέρμων· τοῦτο γάρ ἐστιν
[5, 1]	τῶν ὀρνίθων· μετὰ δὲ ταῦτα	περὶ	τῶν πεζῶν λεκτέον, ὅσα τ´
[5, 1]	αὐτῶν λοιπὸν διελθεῖν, καὶ πρῶτον	περὶ	τῶν πρώτων. Εἰσὶ δὲ πολλαὶ
[5, 1]	εἴρηται ἐν τῇ θεωρίᾳ τῇ	περὶ	φυτῶν. Οὕτω καὶ τῶν ζῴων
[5, 1]	τῆς κοινωνίας πρὸς τοὺς ἄρρενας·	περὶ	ὧν ἀκριβέστερον ἔσται δῆλον ἐν
[5, 26]	ὁμοίως ἀχρεῖος ὥσπερ ὁ κοχλίας	περιαιρεθέντος	τοῦ ὀστράκου. Χρόνου δὲ προϊόντος
[5, 26]	μὴ ἀποπίπτειν τὰ ἐρινεά· διὸ	περιάπτουσί	τε τὰ ἐρινεὰ πρὸς τὰς
[5, 4]	γὰρ ὑπάγοντες κεστρέας τὰς θηλείας	περιβάλλονται	συνάγοντες, θηλείας δὲ τοὺς ἄρρενας.
[5, 2]	κάμηλοι ὀχεύονται τῆς θηλείας καθημένης·	περιβεβηκὼς	δ´ ὁ ἄρρην ὀχεύει, οὐκ
[5, 17]	οὐδὲ κόπρον ἔτ´ ἔχουσιν, ἀλλὰ	περιειργμένοι	ἀκινητίζουσιν ἕως ἂν αὐξηθῶσιν· τότε
[5, 26]	καὶ ἐάν τις τὸν χιτῶνα	περιέλῃ,	ἀποθνήσκει καὶ γίνεται ὁμοίως ἀχρεῖος
[5, 3]	δὲ σφόδρα οἵ γ´ ὄφεις	περιελίττονται	ἀλλήλοις, ὥστε δοκεῖν ἑνὸς ὄφεως
[5, 13]	ῥᾴδιον ἀφελεῖν· τῶν δὲ μειζόνων	περιελόντες	τὸ ὄστρακον ἀφαιροῦσι τὸ ἄνθος.
[5, 22]	πολὺ τὸ πλῆθος· καὶ αὐξηθέντα	περιέχει	κύκλῳ τὸ φαλάγγιον, καὶ ἀποκτείνει
[5, 28]	νεοττὸς ἄνω ἐπιγίνεται, καὶ οὐ	περιέχει	φλοιὸς ὀστρακώδης, ὥσπερ οὐδὲ τὰ
[5, 22]	στρογγύλῳ, τὰ δὲ μέχρι τινὸς	περιέχεται	ὑπὸ τοῦ ἀραχνίου. Οὐχ ἅμα
[5, 9]	δὲ χυτοὶ οἱ τῷ δικτύῳ	περιεχόμενοι)	θύννος, πηλαμύς, κεστρεύς, χαλκίδες, κολίαι,
[5, 23]	ἐκδύνουσιν ἐκ τοῦ γεοειδοῦς τοῦ	περιέχοντος	ἀκρίδες μικραὶ καὶ μέλαιναι· εἶτα
[5, 8]	καὶ ἐν τοῖς ὑφόρμοις ὅσον	περιιπταμένη	περὶ τὸ πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς,
[5, 23]	ἐνταῦθα γίνονται σκώληκες ᾠοειδεῖς, οἳ	περιλαμβάνονται	ὑπό τινος γῆς λεπτῆς ὥσπερ
[5, 16]	ἐστιν, οἷον βότρυς τὸ πᾶν,	περιπεπλεγμένα	τινὶ ἑνί, καὶ οὐκ εὐαπόσπαστα
[5, 3]	οἷον ὄφεις τε καὶ {σμύραιναι,	περιπλεκόμεναι	τοῖς ὑπτίοις πρὸς τὰ ὕπτια.
[5, 3]	τῶν σαύρων γένος· ὁμοίᾳ γὰρ	περιπλοκῇ	ποιοῦνται τὴν ὀχείαν. ~Οἱ δ´
[5, 16]	τοῦ λευκοῦ γενόμενον ἔσω, τούτου	περιρραγέντος	ἐξέρχεται. Γίνεται δ´ ὅταν πρῶτον
[5, 26]	δὲ τοῦτο πρῶτον σκωλήκιον, εἶτα	περιρραγέντος	τοῦ δέρματος ἐκπέτεται τοῦτο ἐγκαταλιπὼν
[5, 17]	μὲν ἀκινητισάντων τῶν σκωλήκων, εἶτα	περιρραγέντος	τοῦ κελύφους ἐξέρχονται οἱ καράμβιοι.
[5, 17]	ὕδατος ἀκινητίζουσαι καὶ σκληραί, κἄπειτα	περιρραγέντος	τοῦ κελύφους ἡ ἐμπὶς ἄνω
[5, 16]	ἡμέραις οἷον ῥάγες βότρυος, ὧν	περιρραγέντων	ἐκδύεται ἔσωθεν τὰ σηπίδια. Ἐὰν
[5, 24]	καὶ εἰσὶ τότε ἥδιστοι, πρὶν	περιρραγῆναι	τὸ κέλυφος. {Ὅταν δ´ ἡ
[5, 17]	ζῴοις τοῖς ἐκ τῶν σκωλήκων	περιρρηγνυμένοις	ἡ ἀρχὴ γίνεται τῆς γενέσεως
[5, 28]	μικρὰ ἐχίδια ἐν ὑμέσιν, οἳ	περιρρήγνυνται	τριταῖοι· ἐνίοτε δὲ καὶ τὰ
[5, 23]	ἀκρίδες μικραὶ καὶ μέλαιναι· εἶτα	περιρρήγνυται	αὐταῖς τὸ δέρμα καὶ γίνονται
[5, 17]	Χρόνου δ´ οὐ πολλοῦ διελθόντος	περιρρήγνυται	τὸ κέλυφος, καὶ ἐκπέτεται ἐξ
[5, 19]	δὲ λάβῃ τέλος, τὸν ὑμένα	περιρρήξας´	ἐκπέταται. {Κόπρον δὲ προΐεται, ἕως
[5, 11]	τιθασσὸν δὲ γίνεται μᾶλλον ἡ	περιστερά·	ἡ δὲ πελειὰς καὶ μέλαν
[5, 11]	ὄντα γένη· ἔστι γὰρ ἕτερον	περιστερὰ	καὶ πελειάς. Ἐλάττων μὲν οὖν
[5, 11]	ταῦτα δὲ πλεονάκις, οἷον αἱ	περιστεραὶ	καθ´ ἅπαν τὸ θέρος, καὶ
[5, 11]	ἡ τρυγών. Τίκτουσι δ´ αἱ	περιστεραὶ	πᾶσαν ὥραν καὶ ἐκτρέφουσιν, ἂν
[5, 11]	δὲ μικρῷ μείζων ἐστὶ τῆς	περιστερᾶς·	ἐλάχιστον δὲ τῶν τοιούτων ἡ
[5, 11]	χειμῶνι τροπικῶν ἡμερῶν. {Τῶν δὲ	περιστεροειδῶν	πλείω τυγχάνει ὄντα γένη· ἔστι
[5, 16]	τὰ σηπίδια. Ἐὰν δέ τις	περισχίσῃ	πρότερον ἤδη τετελειωμένων, προΐενται κόπρον
[5, 14]	μεταξὺ γάρ εἰσι πόροι κενοί.	Περιτέταται	δ´ ὥσπερ ὑμὴν περὶ τὰ
[5, 17]	ὅταν ὦσι κάμπαι, τρέφονται καὶ	περίττωμα	ἀφιᾶσιν· ὅταν δὲ γένωνται χρυσαλλίδες,
[5, 6]	ὃ ἐκτίκτουσι καὶ ᾗ τὸ	περίττωμα	ἐξέρχεται. Μόριον δ´ οὐδὲν προΐεται
[5, 24]	γεωργοὶ ὡς κατουρούντων καὶ ἐχόντων	περίττωμα	καὶ τρεφομένων τῇ δρόσῳ. Ἐὰν
[5, 17]	οὐδενὸς οὔτε γεύονται οὔτε προΐενται	περίττωμα.	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[5, 17]	ζῴων, τὰ δ´ ἐν τοῖς	περιττώμασι,	καὶ τούτων τὰ μὲν ἐκκεχωρισμένων,
[5, 1]	αὐτοῖς ἐκ τῶν τοῖς μορίοις	περιττωμάτων.	Τῶν δὴ τὴν γένεσιν ἐχόντων
[5, 4]	σπέρματος καὶ τῆς τοῦ ὑγροῦ	περιττώσεως	ἔξωθεν, ἔσωθεν δ´ ἕτερος πόρος,
[5, 4]	ὁ αὐτὸς καὶ τῆς ξηρᾶς	περιττώσεως	πόρος ἔξωθεν· ἔσωθεν δὲ σύνεγγυς
[5, 4]	δύο περὶ τὴν ἔξοδον τῆς	περιττώσεως,	τὰς δὲ θηλείας ταῦτα μὴ
[5, 7]	συμπλέκεται ἀντίπυγα· διὰ γὰρ τὴν	περιφέρειαν	τῆς κοιλίας οὗτος ἁρμόττει ὁ
[5, 15]	ἐστὶ χονδρῶδές τι πρὸς ὃ	περιφύεται,	καὶ τὸ ὅλον γίνεται ὥσπερ
[5, 23]	τῷ θέρει γίνονται ἐκ τῶν	περυσινῶν	κυημάτων ἀκρίδες. Ὁμοίως δὲ τίκτουσι
[5, 5]	πλεκτάνας, ἅτερος ἐφαρμόττει ἐπὶ τὸ	πέτασμα	τῶν πλεκτανῶν, καὶ συνεχεῖς ποιοῦνται
[5, 20]	ἤδη μεγάλα ἔνεστιν ὥστε καὶ	πέτεσθαι,	ἐνίοις δὲ νύμφαι, ἐν τοῖς
[5, 17]	πτερωτὸν τετράπουν· ζῇ δὲ καὶ	πέτεται	μέχρι δείλης, καταφερομένου δὲ τοῦ
[5, 17]	πνεῦμα κινήσῃ· τότε δ´ ἤδη	πέτεται.	Πᾶσι δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[5, 17]	πρῶτον γίνονται πυγολαμπίδες, οὐχ αἱ	πετόμεναι·	αὗται δὲ πάλιν μεταβάλλουσι, καὶ
[5, 14]	καλοῦνται. Φύονται δ´ ἢ πρὸς	πέτρᾳ	πάντες ἢ ἐν ταῖς θισί,
[5, 9]	ὁ τριχίας δὲ καὶ τὰ	πετραῖα	δίς, ἡ δὲ τρίγλη μόνη
[5, 14]	ὅταν ἀποσπασθῇ, τὰ ἰχθύδια τὰ	πετραῖα,	καὶ τὰς ῥίζας τὰς ὑπολοίπους·
[5, 8]	μὲν ἐν ταῖς περὶ θάλατταν	πέτραις,	τὸ δὲ πλῆθος δύο ἢ
[5, 13]	περὶ δὲ τὰς σήραγγας τῶν	πετριδίων	τήθυα καὶ βάλανοι καὶ τὰ
[5, 15]	κάραβοι ἐν τοῖς τραχέσι καὶ	πετρώδεσιν,	οἱ δ´ ἀστακοὶ ἐν τοῖς
[5, 14]	τοῖς κοίλοις οὐκ ἀπολύονται τῶν	πετρῶν,	αἱ δ´ ἐπὶ τοῖς λείοις
[5, 14]	σπόγγοι, ἐν ταῖς σήραγξι τῶν	πετρῶν.	Ἔστι δὲ τῶν κνιδῶν δύο
[5, 19]	ἀνθέων. Συνίσταται δὲ τὸ μέλι	πεττόμενον·	ἐξ ἀρχῆς γὰρ οἷον ὕδωρ
[5, 17]	καὶ ταῖς ἀπίοις καὶ ταῖς	πεύκαις	(πρὸς πᾶσι γὰρ τούτοις γίνονται
[5, 15]	οὕτω γὰρ καὶ τὰ ἐπικαλύμματα	πέφυκεν.	Αὐτὰ μὲν οὖν τὰ ἐκ
[5, 17]	ἐξ ἀκινησίας λαμβάνει κίνησιν οἷον	πεφυκότα·	εἶτα σκωλήκιον ἀποβαίνει ἀκίνητον· εἶτα
[5, 18]	ἑπτά, ἐναντίως τῷ ἄλλῳ γόνῳ	πεφυκότες.	Κέντρον δ´ αἱ μὲν μέλιτται
[5, 15]	ἐπικαλυμμάτων τῶν ἐκ τοῦ πλαγίου	πεφυκότων	ἐστὶ χονδρῶδές τι πρὸς ὃ
[5, 22]	δὲ πάντα τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται·	πηδᾷ	δ´ εὐθὺς καὶ ἀφίησιν ἀράχνιον.
[5, 17]	ὑπόπτερα, ἃ διὰ τοῦ πυρὸς	πηδᾷ	καὶ βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι δὲ καὶ
[5, 9]	μικροῦ γίνεται μέγας. Αἱ δὲ	πηλαμύδες	καὶ οἱ θύννοι τίκτουσιν ἐν
[5, 9]	οἱ τῷ δικτύῳ περιεχόμενοι) θύννος,	πηλαμύς,	κεστρεύς, χαλκίδες, κολίαι, χρομίς, ψῆττα
[5, 21]	λίθῳ ἢ τοιούτῳ τινὶ ποιοῦσι	πήλινον	ὀξύ, ὥσπερ σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο
[5, 17]	μικρῶν καὶ ἀνωνύμων ζῴων τοῦ	πηλοῦ	τρώγλας ποιοῦνται μικρὰς ἢ πρὸς
[5, 21]	δὲ τοῦ ὑμένος ἐν τῷ	πηλῷ	ἐγγίνεται κηρός· οὗτος δ´ ὁ
[5, 17]	τι τοιοῦτον τρώγλην ἔχον, καὶ	πηλῷ	προσκαταλείψαντες ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα, καὶ γίνονται
[5, 15]	τούς τε τραχεῖς καὶ τοὺς	πηλώδεις	ταῖς τ´ ἀκταῖς καὶ τοῖς
[5, 13]	αἰγιαλοῖς, τὰ δ´ ἐν τοῖς	πηλώδεσι	τόποις, ἔνια δ´ ἐν τοῖς
[5, 15]	τοῖς λείοις· ἐν δὲ τοῖς	πηλώδεσιν	οὐδέτεροι· διὸ καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ
[5, 17]	καὶ τὰ ὕπερα καὶ τὰ	πηνία	ἔκ τινων τοιούτων ἄλλων, αἳ
[5, 27]	αὐξανόμενος δὲ γίνεται καὶ ἑπτακαίδεκα	πήχεων.	Λέγουσι δέ τινες ὅτι καὶ
[5, 12]	γηράσκουσα· ἔγκυος δ´ οὖσα ἐὰν	πιαίνηται	σφόδρα, ἔλαττον ἴσχει τὸ γάλα
[5, 27]	τοῦ ὕδατος τίκτει, ὀρύξασα βόθυνον	πιθώδη,	καὶ ἐντεκοῦσα καταλείπει· ἐάσασα δ´
[5, 13]	δὲ μὴ μεταβαλλόντων αἱ μὲν	πίνναι	ἐρρίζωνται, οἱ δὲ σωλῆνες καὶ
[5, 13]	λαμβάνουσι τὴν σύστασιν. Αἱ δὲ	πίνναι	ὀρθαὶ φύονται ἐκ τοῦ βυσσοῦ
[5, 13]	πυελώδεσιν, ἔπειτα καὶ ἐν ταῖς	πίνναις	οἱ καλούμενοι πιννοτῆραι. Γίνονται δὲ
[5, 13]	ἐν ταῖς πίνναις οἱ καλούμενοι	πιννοτῆραι.	Γίνονται δὲ καὶ ἐν τοῖς
[5, 13]	βορβορώδεσιν. Ἔχουσι δ´ ἐν αὑταῖς	πιννοφύλακα,	αἱ μὲν καρίδιον αἱ δὲ
[5, 14]	σπόγγων ἐν ταῖς θαλάμαις γίνονται	πιννοφύλακες.	Ἔπεστι δ´ οἷον ἀράχνιον ἐπὶ
[5, 8]	ὡς ὁπόταν χειμέριον κατὰ μῆνα	πινύσκῃ	Ζεὺς ἤματα τεσσαρακαίδεκα, λαθάνεμόν τέ
[5, 12]	ὀχεύεσθαι ἀμφοτέροις. {Οἱ δὲ τράγοι	πίονες	ὄντες ἧττον γόνιμοί εἰσιν (ἀφ´
[5, 25]	καλοῦσι φθεῖρα· ὃς γίνεται πάντων	πιότατος	διὰ τὸ ἀπολαύειν τροφῆς ἀφθόνου
[5, 19]	τῶν δένδρων, μέλι δὲ τὸ	πῖπτον	ἐκ τοῦ ἀέρος, καὶ μάλιστα
[5, 19]	οὐ ποιεῖ, ἀλλὰ φέρει τὸ	πῖπτον,	σημεῖον· {ἐν μιᾷ γὰρ ἢ
[5, 17]	δρόσου τῆς ἐπὶ τοῖς φύλλοις	πιπτούσης,	κατὰ φύσιν μὲν ἐν τῷ
[5, 9]	τὸ χρῶμα ἔχει ὅμοιον τῇ	πίτυϊ,	καὶ ὀδόντας ἔχει καὶ ἔσωθεν
[5, 20]	μέλιτται, ὅσον σταλαγμὸν εἰς τὸ	πλάγιον	τοῦ κυττάρου, καὶ ἔχεται πρὸς
[5, 19]	σκωλήκιον μικρὸν μὲν ὂν κεῖται	πλάγιον,	ὕστερον δ´ ἀνίσταται αὐτὸ ὑφ´
[5, 6]	δ´ ἀναβῇ οὗτος, ὁ μείζων	πλάγιος	ἐπιστρέφει. Ἄλλο μὲν οὖν οὐδὲν
[5, 20]	τοῦ κυττάρου, ἀλλ´ ἐκ τοῦ	πλαγίου.	~Ἔνια δὲ τῶν βομβυλιοειδῶν πρὸς
[5, 15]	μὲν οὖν τὰ ἐκ τοῦ	πλαγίου	οὐ δύναται συμπεριλαμβάνειν, τοῦ δ´
[5, 15]	τῶν ἐπικαλυμμάτων τῶν ἐκ τοῦ	πλαγίου	πεφυκότων ἐστὶ χονδρῶδές τι πρὸς
[5, 14]	δ´ ἐπὶ τοῖς λείοις καὶ	πλαταμώδεσιν	ἀπολυόμεναι μεταχωροῦσιν. Καὶ αἱ λεπάδες
[5, 4]	ποιοῦνται τὸν συνδυασμόν. Τὰ δὲ	πλατέα	καὶ κερκοφόρα, οἷον βάτος καὶ
[5, 15]	προσάγειν πρὸς τὰ χονδρώδη τῷ	πλάτει	τῆς κέρκου προσαναπτυττομένης, καὶ προσπιέσασα
[5, 17]	γένη τρία, ἥ τε ὀνομαζομένη	πλατεῖα,	καὶ αἱ στρογγύλαι, καὶ τρίται
[5, 17]	ἕτερον οὐδὲν γίνεται· ἡ δὲ	πλατεῖα	προσπέφυκέ τε μόνη τῷ ἐντέρῳ
[5, 25]	πολύποσι, πλὴν τὴν οὐρὰν ἔχουσι	πλατεῖαν.	Ἓν δ´ εἶδός ἐστι τῶν
[5, 17]	λέγεται ὑφῆναι ἐν Κῷ Παμφίλη	Πλάτεω	θυγάτηρ. Ἐκ δὲ τῶν σκωλήκων
[5, 17]	δὲ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς	πλατέων	ζωδαρίων τῶν ἐπιθεόντων οἱ οἶστροι·
[5, 4]	δ´ ἰχθύες ἅπαντες, ἔξω τῶν	πλατέων	σελαχῶν, παραπίπτοντες τὰ ὕπτια πρὸς
[5, 19]	(οὗτος δ´ ἐστὶ μέλας καὶ	πλατυγάστωρ)	τέταρτος δ´ ὁ κηφήν, μεγέθει
[5, 8]	νοτίους γίνεσθαι τὰς τροπάς, τῆς	Πλειάδος	βορείου γενομένης. Λέγεται δ´ ἐν
[5, 9]	ἀρχομένου τοῦ φθινοπώρου καὶ περὶ	Πλειάδος	δύσιν, εὐημερεῖ δ´ ἐν τῷ
[5, 8]	ἁλκυόνα ἐστίν· σχεδὸν γὰρ περὶ	Πλειάδος	δύσιν καὶ τροπὰς ὁρᾶται μόνον,
[5, 19]	δ´ οὐ γίνεται μέλι πρὸ	Πλειάδος	ἐπιτολῆς. Τὸ μὲν οὖν κηρίον
[5, 19]	εἴρηται καὶ πρότερον. Εἰσὶ δὲ	πλείους	ἐν ἑκάστῳ σμήνει ἡγεμόνες, καὶ
[5, 17]	διὸ καὶ καλεῖται ἐφήμερον. Τὰ	πλεῖστα	δὲ τῶν γινομένων ἔκ τε
[5, 8]	ἔαρος ὥρα, ἐν ᾗ τὰ	πλεῖστα	καὶ πτηνὰ καὶ πεζὰ καὶ
[5, 9]	τὸ πολὺ τοῦ ἔαρος τὰ	πλεῖστα	κυΐσκεται, οὐ μὴν ἀλλά, καθάπερ
[5, 27]	τίκτει μὲν ᾠὰ πολλά, τὰ	πλεῖστα	περὶ ἑξήκοντα, λευκὰ τὴν χρόαν,
[5, 17]	δ´ ὀχευθῇ, ταχέως ποιεῖται τὰ	πλεῖστα	τὸν τόκον. Τίκτει δὲ πάντα
[5, 2]	γὰρ ποιοῦνται συνδυασμὸν τά τε	πλεῖστα	τῶν τετραπόδων, ἐπιβαίνοντος ἐπὶ τὸ
[5, 11]	ἅπαξ ὀχεύεται καὶ τίκτει τὰ	πλεῖστα,	χελιδὼν δὲ δὶς τίκτει καὶ
[5, 13]	τὸ ἄνθος αὐτῶν αἱ μὲν	πλεῖσται	μέλαν ἔχουσιν, ἔνιαι δ´ ἐρυθρὸν
[5, 1]	τούτου τελευταῖον λεκτέον διὰ τὸ	πλείστην	ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον δ´ ἀρκτέον
[5, 9]	δὲ καὶ τῶν ἰχθύων οἱ	πλεῖστοι	ἅπαξ, οἷον οἱ {χυτοί (καλοῦνται
[5, 13]	λευκοί, τὸ μέγεθος μικροὶ πάμπαν,	πλεῖστοι	μὲν ἐν τοῖς μυσὶ τοῖς
[5, 4]	ἧττον γίνεται κατάδηλος· διόπερ οἱ	πλεῖστοι	νομίζουσι πληροῦσθαι τὰ θήλεα τὸν
[5, 18]	γένηται, τότε καὶ ἑσμοὶ ἀφίενται	πλεῖστοι.	Οἱ δέ φασι τὸν μὲν
[5, 17]	οἱ οἶστροι· διὸ καὶ οἱ	πλεῖστοι	περὶ τὰ ὕδατα γίνονται οὗ
[5, 14]	οὖν γίνονται οἱ μανοί, καὶ	πλεῖστοι	περὶ τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι δ´
[5, 9]	τῷ πελάγει. Τίκτουσι δ´ οἱ	πλεῖστοι	τῶν ἰχθύων ἐν μησὶ τρισί,
[5, 17]	μέχρι τοῦ τέλους σχεδὸν τοῖς	πλείστοις	ἑπτάσι μετρεῖται τρισὶν ἢ τέτταρσιν.
[5, 17]	Αἱ δὲ μεταβολαὶ γίνονται τοῖς	πλείστοις	κατὰ τριήμερον ἢ τετραήμερον, ὥσπερ
[5, 12]	ἔχει τὸ θῆλυ ἐν τοῖς	πλείστοις	ὀξυτέραν, καὶ τὰ νεώτερα τῶν
[5, 12]	πρὸς αὑτὰ τοῖς γένεσι τοῖς	πλείστοις	σχεδὸν κατὰ τὸν αὐτὸν γίνονται
[5, 9]	καθ´ ἕκαστον γένος, ὥσπερ τοῖς	πλείστοις	τοῦ ἔαρος· οὐδὲ δὴ κύουσι
[5, 17]	σκώληξι καὶ τοῖς σκωληκοειδέσι τοῖς	πλείστοις	τρεῖς γίνονται ἑπτάδες, τοῖς δ´
[5, 13]	νοτίοις ἐρυθραὶ ὡς ἐπὶ τὸ	πλεῖστον	εἰπεῖν. Ἁλίσκονται δὲ τοῦ ἔαρος,
[5, 8]	ὀρνίθων γένος, ὥσπερ εἴρηται, τὸ	πλεῖστον	περὶ τὸ ἔαρ ποιεῖται καὶ
[5, 12]	ἀσθενικώτερα. Ὡς δ´ ἐπὶ τὸ	πλεῖστον	τριετὴς ὀχεύει καὶ ὀχεύεται. Καὶ
[5, 2]	Τῶν δ´ ἄλλων τῶν μὲν	πλείστων	ὁ αὐτὸς τρόπος· τὸν ἐνδεχόμενον
[5, 8]	μὲν οὖν ἡ φύσις τῶν	πλείστων	περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον ποιεῖσθαι
[5, 14]	ὑμὴν περὶ τὰ κάτω· κατὰ	πλείω	δ´ ἐστὶν ἡ πρόσφυσις. {Ἄνωθεν
[5, 28]	ἡμέρᾳ καθ´ ἕν, τίκτει δὲ	πλείω	ἢ εἴκοσιν. Οἱ δ´ ἄλλοι
[5, 13]	Εἰσὶ δὲ τῶν πορφυρῶν γένη	πλείω,	καὶ ἔνιαι μὲν μεγάλαι, οἷον
[5, 11]	τροπικῶν ἡμερῶν. {Τῶν δὲ περιστεροειδῶν	πλείω	τυγχάνει ὄντα γένη· ἔστι γὰρ
[5, 12]	τριάκοντα ἔτη, ἡ δὲ θήλεια	πλείω	τῶν τετταράκοντα· ἤδη δέ τις
[5, 15]	βότρυς· σχίζεται γὰρ ἕκαστον εἰς	πλείω	τῶν χονδρωδῶν. Ταῦτα δὲ διαστέλλοντι
[5, 17]	ὅταν εὐδία καὶ νοτία γένηται	πλείω	χρόνον· τὰ δ´ ἐν βορβόρῳ
[5, 19]	δὲ καὶ νωθρός· διὸ καὶ	πλέκουσί	τινες περὶ τὰ σμήνη ὥστε
[5, 5]	τὴν γῆν καὶ διαπετάσῃ τὰς	πλεκτάνας,	ἅτερος ἐφαρμόττει ἐπὶ τὸ πέτασμα
[5, 5]	συμπεπλεγμέναι, τὰ στόματα καὶ τὰς	πλεκτάνας	ἐφαρμόττουσαι καταντικρὺ ἀλλήλαις, νέουσαι ἐναντίως·
[5, 5]	τὸ στόμα γὰρ συμπλέκονται, τὰς	πλεκτάνας	πρὸς τὰς πλεκτάνας συναρμόττοντες. Ὁ
[5, 5]	συμπλέκονται, τὰς πλεκτάνας πρὸς τὰς	πλεκτάνας	συναρμόττοντες. Ὁ μὲν οὖν πολύπους
[5, 10]	τῶν ἁλιέων αἰδοῖον ἐν τῇ	πλεκτάνῃ	λευκόν. Ἐπῳάζει δέ, ὅταν τέκῃ·
[5, 16]	στόματι προκάθηται τῆς θαλάμης, τὴν	πλεκτάνην	ἐπέχων. Ἡ δὲ σηπία πρὸς
[5, 5]	νευρῶδες, μέχρι εἰς μέσην τὴν	πλεκτάνην	προσπεφυκὸς ἅπαν, ᾗ ἐσπιφράναι εἰς
[5, 5]	αἰδοιῶδές τι ἐν μιᾷ τῶν	πλεκτανῶν,	ἐν ᾗ δύο αἱ μέγισται
[5, 5]	ἐφαρμόττει ἐπὶ τὸ πέτασμα τῶν	πλεκτανῶν,	καὶ συνεχεῖς ποιοῦνται τὰς κοτυληδόνας
[5, 22]	δὲ φαλάγγια τίκτει εἰς γύργαθον	πλεξάμενα	παχύν, ἐφ´ ᾧ ἐπῳάζουσιν. Τίκτουσι
[5, 9]	τὰς ὀχείας, τοῦ ἔνθα μὲν	πλεονάκις	ἔνθα δ´ ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ
[5, 11]	ἢ ἡμεροῦσθαι δύναται, ταῦτα δὲ	πλεονάκις,	οἷον αἱ περιστεραὶ καθ´ ἅπαν
[5, 9]	εὐημερίαν ἀλλὰ καὶ πρὸς τὸ	πλεονάκις	ὀχεύεσθαι καὶ γεννᾶν, οὕτω καὶ
[5, 8]	κυνός, καὶ τῶν πτηνῶν ὅσα	πλεονάκις	ποιοῦνται τοὺς τόκους. Πολλὰ δὲ
[5, 14]	κνημῖδας ὑποτιθέασι, καὶ ἧττον ἡ	πληγὴ	ψοφεῖ. Σπανιώτατος δὲ γίνεται οὗτος.
[5, 16]	καὶ τὴν ἀσθένειαν φθείρεται τὸ	πλῆθος	αὐτῶν. Ἤδη δ´ ὦπται καὶ
[5, 22]	τῇ θηλείᾳ. Ἐνίοτε δὲ τὸ	πλῆθος	γίνονται καὶ τριακόσια περὶ ἓν
[5, 10]	τοῦ ἀποτικτομένου ἄπειρον γίνεται τὸ	πλῆθος.	Διαφέρει δ´ ὁ ἄρρην τῆς
[5, 8]	περὶ θάλατταν πέτραις, τὸ δὲ	πλῆθος	δύο ἢ τρία· ἀλλ´ ὁ
[5, 16]	ᾠά, ὅταν ἐκτέκῃ. {Τὸ δὲ	πλῆθος	ἔχει τοσαῦτα ᾠὰ ὥστ´ ἐξαιρεθέντων
[5, 22]	τὰ δὲ φαλάγγια πολὺ τὸ	πλῆθος·	καὶ αὐξηθέντα περιέχει κύκλῳ τὸ
[5, 22]	αἱ μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ	πλῆθος,	τὰ δὲ φαλάγγια πολὺ τὸ
[5, 25]	ἐν νόσοις δέ τισι γίνεται	πλῆθος	φθειρῶν. Ἔστι δὲ γένος φθειρῶν
[5, 16]	ὥσπερ τὰ φαλάγγια, πολλὰ τὸ	πλῆθος·	ὧν ἡ μὲν καθ´ ἕκαστα
[5, 27]	τὰς νύκτας. Τίκτουσι δὲ πολὺ	πλῆθος	ᾠῶν· καὶ γὰρ εἰς ἑκατὸν
[5, 8]	τὴν ὀχείαν καὶ τοὺς τόκους,	πλὴν	ἁλκυόνος. Ἡ δ´ ἁλκυὼν τίκτει
[5, 17]	δὲ πάντα ὅσα ὀχεύεται σκώληκας	πλὴν	γένος τι ψυχῶν· αὗται δὲ
[5, 19]	ᾖ σκωλήκιον, ὕστερον δ´ οὐκέτι,	πλὴν	ἐὰν μὴ ἐξέλθῃ, ὥσπερ ἐλέχθη
[5, 4]	ἄρρεσιν· οὐ γὰρ ἔχουσι κύστιν	πλὴν	ἐπὶ χελώνης, τούτων δ´ ἡ
[5, 9]	ἐξ ἐλαχίστου μέγιστα γίνεται τάχιστα,	πλὴν	ἡ μὲν σμύραινα πᾶσαν ὥραν
[5, 9]	χρομίς, ψῆττα καὶ τὰ τοιαῦτα,	πλὴν	ὁ λάβραξ· οὗτος δὲ δὶς
[5, 25]	καυλόν, καὶ τῶν ἐχόντων τρίχας.	Πλὴν	ὄνος οὐκ ἔχει οὔτε φθεῖρας
[5, 16]	πρόσφυσις ἡ ὀμφαλώδης, οὔπω ὦπται,	πλὴν	ὅτι αὐξανομένου τοῦ σηπιδίου ἀεὶ
[5, 13]	Τοῦτο δ´ ἐστὶν οἷον κηρίον,	πλὴν	οὐχ οὕτω γλαφυρόν, ἀλλ´ ὥσπερ
[5, 25]	ὅμοιοι τοῖς ὄνοις τοῖς πολύποσι,	πλὴν	τὴν οὐρὰν ἔχουσι πλατεῖαν. Ἓν
[5, 1]	νῦν πειρατέον ποιεῖσθαι τὴν θεωρίαν·	πλὴν	τότε μὲν τὴν ἀρχὴν ἐποιούμεθα
[5, 10]	πανσελήνοις καὶ ταῖς ἀλεειναῖς ἡμέραις,	πλὴν	τῶν ἐν τῷ εὐρίπῳ τῶν
[5, 11]	τῶν ἀλεκτορίδων καὶ τίκτουσιν ἀεί,	πλὴν	τῶν ἐν χειμῶνι τροπικῶν ἡμερῶν.
[5, 10]	ἔχοντα καὶ ἐν τῷ μετοπώρῳ,	πλὴν	τῶν ἐχίνων τῶν ἐδωδίμων· οὗτοι
[5, 1]	ἐκ τούτων καὶ ζῷα γίνεσθαι,	πλὴν	τῶν μὲν καθ´ αὑτά, τῶν
[5, 10]	χειμῶνος. Εἰσὶ δὲ μικροὶ μέν,	πλήρεις	δὲ τῶν ᾠῶν. Κύοντες δὲ
[5, 4]	ἄρρενες ἔχουσιν, οἳ γίνονται θοροῦ	πλήρεις	περὶ τὴν τῆς ὀχείας ὥραν,
[5, 19]	μιᾷ γὰρ ἢ δυσὶν ἡμέραις	πλήρη	εὑρίσκουσι τὰ σμήνη οἱ μελιττουργοὶ
[5, 13]	ἀπολλύηται. Μάλιστα δ´ ἀποπίπτει, ἐὰν	πλήρης	ᾖ· κενῆς δ´ οὔσης καὶ
[5, 4]	κατάδηλος· διόπερ οἱ πλεῖστοι νομίζουσι	πληροῦσθαι	τὰ θήλεα τὸν τῶν ἀρρένων
[5, 2]	οὐ μὴν ὁμοίως γε πάντα	πλησιάζουσιν,	ἀλλὰ τὰ μὲν ὀπισθουρητικὰ συνιόντα
[5, 5]	τευθίδες, τὸν αὐτὸν τρόπον πάντα	πλησιάζουσιν	ἀλλήλοις· κατὰ τὸ στόμα γὰρ
[5, 12]	τὸ κάμνειν τῇ στάσει συγκατατακλιθέντες	πλησιάζουσιν.	Κυΐσκεται δὲ μάλιστα ἡ ὗς,
[5, 3]	καὶ ᾧ ἐν τῇ ὀχείᾳ	πλησιάζουσιν,	οἷον φρῦναι καὶ βάτραχοι καὶ
[5, 2]	τὴν ὀχείαν, καὶ οὐκ ἔστι	πλησιάσαι	ἀλλ´ ἢ τῷ βόσκοντι. Τὸ
[5, 26]	συκᾶς οἱ γεωργοί, καὶ φυτεύουσι	πλησίον	ταῖς συκαῖς ἐρινεούς. ~Τῶν δὲ
[5, 8]	ὑφόρμοις ὅσον περιιπταμένη περὶ τὸ	πλοῖον	ἀφανίζεται εὐθύς, διὸ καὶ Στησίχορος
[5, 14]	ἀπλυσίας διὰ τὸ μὴ δύνασθαι	πλύνεσθαι·	τοῦτο δὲ τοὺς μὲν μεγάλους
[5, 8]	καὶ πτηνὰ καὶ πεζὰ καὶ	πλωτὰ	ὁρμᾷ πρὸς τὸν συνδυασμόν. Ποιεῖται
[5, 14]	εὐδιεινοῖς μαλακώτατοί εἰσιν· τὸ γὰρ	πνεῦμα	καὶ ὁ χειμὼν σκληρύνει, καθάπερ
[5, 17]	ἐπικάθηται, ἕως ἂν ἥλιος ἢ	πνεῦμα	κινήσῃ· τότε δ´ ἤδη πέτεται.
[5, 14]	τοῦτο ποιεῖ καὶ ὅταν ᾖ	πνεῦμα	πολὺ καὶ κλύδων, πρὸς τὸ
[5, 17]	τούτου μυῖα ἀποτελεῖται, καὶ κινεῖται	πνεύματος	ἢ ἡλίου γενομένου. Οἱ δὲ
[5, 17]	γενέσεως ὑφ´ ἡλίου ἢ ὑπὸ	πνεύματος.	Μᾶλλον δὲ καὶ θᾶττον γίνονται
[5, 13]	Γίνονται δὲ καὶ οἱ κανούμενοι	πνεύμονες	αὐτόματοι. Ὧι δ´ οἱ γραφεῖς
[5, 14]	τοῦ σπόγγου, καὶ τὸ σύνολον	πνευμονῶδες.	Ὁμολογεῖται δὲ μάλιστα παρὰ πάντων
[5, 4]	τὰ ἄλλα πάντα ὅσα ᾠοτοκεῖ	πόδας	ἔχοντα. Τοῦτο δὴ συμπεραίνει καὶ
[5, 19]	γίνεται. Φύει δ´ ἡ σχάδων	πόδας	καὶ πτερά, ὅταν καταλειφθῇ· ὅταν
[5, 26]	κελύφους προέρχεται ποικίλη, καὶ οἱ	πόδες	ἐπ´ ἄκρου, ὥσπερ τοῖς ἄλλοις
[5, 2]	τρόπον ὅνπερ τἆλλα ἐπὶ τῶν	ποδῶν	ποιούμενα τὴν ὀχείαν, πρὸς τὰ
[5, 1]	ὕπνου, καὶ ποῖα θήλεα καὶ	ποῖα	ἄρρενα, πρότερον εἴρηται περὶ ἁπάντων·
[5, 16]	ὄρνιθες κατὰ τὴν κοιλίαν προσηρτημένοι.	Ποία	δέ τίς ἐστιν ἡ πρόσφυσις
[5, 1]	καὶ φωνῆς καὶ ὕπνου, καὶ	ποῖα	θήλεα καὶ ποῖα ἄρρενα, πρότερον
[5, 19]	τὸ δὲ μέλι ὅτι οὐ	ποιεῖ,	ἀλλὰ φέρει τὸ πῖπτον, σημεῖον·
[5, 4]	δόξαν ἐποίησε τῆς ὀχείας ταύτην,	ποιεῖ	δέ τι τοιοῦτον καὶ τὰ
[5, 27]	δὲ κατορύττει καὶ τὸ ἄνω	ποιεῖ	ἐπίκροτον· ὅταν δὲ τοῦτο ποιήσῃ,
[5, 14]	ἀφελεῖν ἐστιν. Ταὐτὸ δὲ τοῦτο	ποιεῖ	καὶ ὅταν ᾖ πνεῦμα πολὺ
[5, 26]	συκῶν ἐρινεά, καὶ διὰ στιγμάτων	ποιεῖ	μὴ ἀποπίπτειν τὰ ἐρινεά· διὸ
[5, 17]	συστάσεις τινὰς ζῴων, ἡ σαλαμάνδρα	ποιεῖ	φανερόν· αὕτη γάρ, ὡς φασί,
[5, 19]	ἐπιτολῆς. Τὸ μὲν οὖν κηρίον	ποιεῖ,	ὥσπερ εἴρηται, ἐκ τῶν ἀνθέων·
[5, 1]	αὐτὸν τρόπον καὶ νῦν πειρατέον	ποιεῖσθαι	τὴν θεωρίαν· πλὴν τότε μὲν
[5, 15]	ὅταν βούλωνται ἐν τῷ πελάγει	ποιεῖσθαι	τὴν θήραν. Γίνονται δ´ ἐν
[5, 8]	δ´ ἐν ἑπτὰ μὲν ἡμέραις	ποιεῖσθαι	τὴν νεοττιάν, ἐν δὲ ταῖς
[5, 8]	πλείστων περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον	ποιεῖσθαι	τὴν ὁμιλίαν ταύτην, ὅταν ἐκ
[5, 8]	πλωτὰ ὁρμᾷ πρὸς τὸν συνδυασμόν.	Ποιεῖται	δ´ ἔνια τὴν ὀχείαν καὶ
[5, 5]	ἡ δ´ ἐπὶ τὸ στόμα	ποιεῖται.	Ἐκτίκτει δὲ κατὰ τὸν φυσητῆρα
[5, 8]	τὸ πλεῖστον περὶ τὸ ἔαρ	ποιεῖται	καὶ ἀρχομένου τοῦ θέρους τὴν
[5, 17]	πρότερον· ὅταν δ´ ὀχευθῇ, ταχέως	ποιεῖται	τὰ πλεῖστα τὸν τόκον. Τίκτει
[5, 17]	καὶ ἐπιβαίνει ἄνωθεν, καὶ πῶς	ποιεῖται	τὴν ὀχείαν, καὶ ὅτι διαλύεται
[5, 3]	πεζῶν τὰ τετράποδα καὶ ᾠοτόκα	ποιεῖται	τὴν ὀχείαν. Τὰ μὲν γὰρ
[5, 8]	τὰς ἐκτροφὰς τῶν τέκνων στοχαζόμενα	ποιεῖται	τὸν συνδυασμὸν ἐν τῇ ἀπαρτιζούσῃ
[5, 7]	ὁ ἄρρην ἀντισπᾷ· τοῦτο δὲ	ποιήσαντα	πολλάκις οὕτω συνέρχεται καὶ συμπλέκεται
[5, 6]	ὑπτίαν ὁ δ´ ἐπὶ ταύτης	ποιήσῃ	τὴν κέρκον. Ὀχεύεται δὲ τοῦ
[5, 12]	ἔτους· ὃν δ´ ἂν ἐγκύμονα	ποιήσῃ,	τούτου πάλιν οὐχ ἅπτεται. Κύει
[5, 27]	ποιεῖ ἐπίκροτον· ὅταν δὲ τοῦτο	ποιήσῃ,	φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν· ἐκλέπεται δὲ
[5, 4]	ἔχουσι περὶ τὴν τῆς ὀχείας	ποίησιν.	Ἡ δ´ ἀληθινὴ σύνοδος τῶν
[5, 25]	ὥσπερ Ἀλκμᾶνά τέ φασι τὸν	ποιητὴν	καὶ Φερεκύδην τὸν Σύριον. Καὶ
[5, 8]	ὥραν καλέουσιν ἐπιχθόνιοι, ἱερὰν παιδοτρόφον	ποικίλας	ἁλκυόνος. Γίνονται δ´ εὐδιειναί, ὅταν
[5, 19]	ἀρίστη μικρὰ καὶ στρογγύλη καὶ	ποικίλη,	ἄλλη δὲ μακρά, ὁμοία τῇ
[5, 26]	κεφαλὴ ἔξω τοῦ κελύφους προέρχεται	ποικίλη,	καὶ οἱ πόδες ἐπ´ ἄκρου,
[5, 1]	δὲ πολλαὶ καὶ πολλὴν ἔχουσαι	ποικιλίαν,	καὶ τῇ μὲν ἀνόμοιοι, τῇ
[5, 9]	σμύραινα· ἡ μὲν γὰρ σμύραινα	ποικίλον	καὶ ἀσθενέστερον, ὁ δὲ σμῦρος
[5, 16]	τ´ ἔχει διάφορον, καὶ ὅτι	ποικιλώτερός	ἐστιν ὁ ἄρρην τῆς θηλείας,
[5, 10]	δ´ ὁ ἄρρην τῆς θηλείας	ποικιλώτερος	καὶ μελάντερος τὸν νῶτον. Ὁ
[5, 18]	ὁ δ´ ἕτερος μέλας καὶ	ποικιλώτερος,	τὸ δὲ μέγεθος διπλάσιος τῆς
[5, 2]	ὅνπερ τἆλλα ἐπὶ τῶν ποδῶν	ποιούμενα	τὴν ὀχείαν, πρὸς τὰ πρανῆ
[5, 4]	πάντα τεθεώρηται ὑπὸ πολλῶν τούτους	ποιούμενα	τοὺς τρόπους τὴν ὀχείαν· χρονιωτέρα
[5, 7]	ἄλλο τοιοῦτόν ἐστι τῶν ὀχευομένων.	Ποιοῦνται	δὲ τὰ φαλάγγια τὴν ὀχείαν
[5, 4]	δὲ τὴν Φοινίκην καὶ θήραν	ποιοῦνται	δι´ ἀλλήλων· ἄρρενας μὲν γὰρ
[5, 2]	νεῦρον οὕτως ὥστε καὶ νευρὰν	ποιοῦνται	ἐκ τούτου τοῖς τόξοις. Οἱ
[5, 17]	ἀνωνύμων ζῴων τοῦ πηλοῦ τρώγλας	ποιοῦνται	μικρὰς ἢ πρὸς τάφοις ἢ
[5, 2]	αὐτὸς τρόπος· τὸν ἐνδεχόμενον γὰρ	ποιοῦνται	συνδυασμὸν τά τε πλεῖστα τῶν
[5, 5]	πέτασμα τῶν πλεκτανῶν, καὶ συνεχεῖς	ποιοῦνται	τὰς κοτυληδόνας πρὸς ἀλλήλας. Φασὶ
[5, 3]	σαύρων γένος· ὁμοίᾳ γὰρ περιπλοκῇ	ποιοῦνται	τὴν ὀχείαν. ~Οἱ δ´ ἰχθύες
[5, 4]	τὰ ὕπτια πρὸς τὰ ὕπτια	ποιοῦνται	τὸν συνδυασμόν. Τὰ δὲ πλατέα
[5, 8]	καὶ τῶν πτηνῶν ὅσα πλεονάκις	ποιοῦνται	τοὺς τόκους. Πολλὰ δὲ καὶ
[5, 9]	τῶν τετραπόδων πολλὴν αἱ χῶραι	ποιοῦσι	διαφορὰν οὐ μόνον πρὸς τὴν
[5, 19]	λευκαὶ σφόδρα, αἳ τὸ μέλι	ποιοῦσι	δὶς τοῦ μηνός. Αἱ δ´
[5, 19]	γῇ καὶ ἐν τοῖς σμήνεσι	ποιοῦσι	κηρία οὐκ ἔχοντα κηρὸν πολὺν
[5, 19]	Εἰσὶ δὲ καὶ μέλιτται αἳ	ποιοῦσι	κηρία τριπλᾶ ἐν τῇ γῇ·
[5, 20]	δ´ ἀνθρῆναι καὶ οἱ σφῆκες	ποιοῦσι	κηρία τῷ γόνῳ, ὅταν μὲν
[5, 21]	πρὸς λίθῳ ἢ τοιούτῳ τινὶ	ποιοῦσι	πήλινον ὀξύ, ὥσπερ σιάλῳ καταλείφοντα·
[5, 9]	καὶ περὶ τοὺς ἰχθῦς πολλὴν	ποιοῦσι	τὴν διαφορὰν αὐτοὶ οἱ τόποι
[5, 13]	τοῦ ἔαρος συναθροιζόμεναι εἰς ταὐτὸ	ποιοῦσι	τὴν καλουμένην μελίκηραν. Τοῦτο δ´
[5, 19]	οὔτε πᾶσαι αἱ μέλιτται τοιαῦτα	ποιοῦσιν.	~Αἱ δ´ ἀνθρῆναι καὶ οἱ
[5, 19]	λευκὸν καὶ παχὺ σφόδρα, ὃ	ποιοῦσιν	αἱ μέλιτται ἄνευ κηρίων πρὸς
[5, 19]	ἐστιν. Οὐκ ἀεὶ δὲ τοῦτο	ποιοῦσιν,	ἀλλὰ τοῦ χειμῶνος· ὁ γὰρ
[5, 19]	σῦκον φανῇ· σχάδονας δ´ ἀρίστας	ποιοῦσιν,	ὅταν μέλι ἐργάζωνται. Φέρει δὲ
[5, 2]	Ἀποχωροῦσι δ´ εἰς ἐρημίαν, ὅταν	ποιῶνται	τὴν ὀχείαν, καὶ οὐκ ἔστι
[5, 24]	τῷ πεδίῳ, περὶ δὲ τὴν	πόλιν	πολλοί, μάλιστα δ´ οὗ ἐλαῖαι·
[5, 9]	ὄρκυνες καὶ σκορπίδες καὶ ἄλλα	πολλὰ	γένη ἐν τῷ πελάγει. Τίκτουσι
[5, 23]	ὑπὸ τῶν μετοπωρινῶν ὑδάτων, ὅταν	πολλὰ	γένηται· ἂν δ´ αὐχμὸς συμβῇ,
[5, 8]	ὅσα πλεονάκις ποιοῦνται τοὺς τόκους.	Πολλὰ	δὲ καὶ πρὸς τὰς ἐκτροφὰς
[5, 8]	ὥραν, καὶ τῶν συνανθρωπευομένων ζῴων	πολλὰ	διὰ τὴν ἀλέαν καὶ εὐτροφίαν,
[5, 9]	τίκτει δὲ θυλακοειδές, ἐν ᾧ	πολλὰ	ἐγγίνεται καὶ μικρὰ ᾠά. Καὶ
[5, 9]	σμύραινα. Τίκτει δ´ αὕτη ᾠὰ	πολλά,	καὶ ἐκ μικροῦ ταχεῖαν τὴν
[5, 21]	σκορπίοι οἱ χερσαῖοι σκωλήκια ᾠοειδῆ	πολλά,	καὶ ἐπῳάζουσιν. Ὅταν δὲ τελειωθῇ,
[5, 9]	τοῦ ἔαρος· οὐδὲ δὴ κύουσι	πολλὰ	κυήματα ὁμοίως ἐν τοῖς ἄλλοις
[5, 1]	γῆς σηπομένης καὶ φυτῶν, ὥσπερ	πολλὰ	συμβαίνει τῶν ἐντόμων, τὰ δ´
[5, 13]	εἰ ἐκ λεπυρίων ἐρεβίνθων λευκῶν	πολλὰ	συμπαγείη. Οὐκ ἔχει δ´ ἀνεῳγμένον
[5, 27]	ποτάμιος κροκόδειλος τίκτει μὲν ᾠὰ	πολλά,	τὰ πλεῖστα περὶ ἑξήκοντα, λευκὰ
[5, 16]	καὶ ἐξέρπει, ὥσπερ τὰ φαλάγγια,	πολλὰ	τὸ πλῆθος· ὧν ἡ μὲν
[5, 8]	δ´ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ τὰ	πολλὰ	τῶν ἀγρίων, ὅσα μὴ ἐπικυΐσκεται
[5, 1]	περὶ τῶν πρώτων. Εἰσὶ δὲ	πολλαὶ	καὶ πολλὴν ἔχουσαι ποικιλίαν, καὶ
[5, 13]	κύρτους, ὥστε συνέβαινεν ἀνεσπασμένην ἤδη	πολλάκις	ἀποπίπτειν· οἱ δὲ νῦν προσάπτουσιν,
[5, 21]	καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ τῶν τέκνων·	πολλάκις	γὰρ γίνονται περὶ ἕνδεκα τὸν
[5, 16]	ᾖ, μάλιστα μὲν ἡ σηπία·	πολλάκις	γὰρ ὑπερφαίνεται πρὸς τῇ γῇ
[5, 13]	τὸ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων,	πολλάκις	δ´ εἰς τοὺς κήρυκας τοὺς
[5, 12]	ἀεί, ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον.	Πολλάκις	δ´ οἱ ἀδύνατοι ἢ διὰ
[5, 4]	θήλειαι τῶν ἀρρένων, ἔγκυοι γίνονται·	πολλάκις	δὲ καὶ τῆς φωνῆς ἀκούουσαι〉
[5, 22]	καὶ ἀποκτείνει τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα,	πολλάκις	δὲ καὶ τὸν ἄρρενα, ἐὰν
[5, 17]	φύσιν μὲν ἐν τῷ ἔαρι,	πολλάκις	δὲ καὶ τοῦ χειμῶνος, ὅταν
[5, 15]	ἡμέραις μάλιστα πεντεκαίδεκα, καὶ λαμβάνονται	πολλάκις	ἐλάττους ἢ δακτυλιαῖοι. Προεκτίκτει μὲν
[5, 2]	λύγκες· τῶν δὲ δασυπόδων καὶ	πολλάκις	ἡ θήλεια προτέρα ἀναβαίνει ἐπὶ
[5, 4]	Τοῦτο μὲν οὖν διὰ τὸ	πολλάκις	ὁρᾶσθαι τὴν δόξαν ἐποίησε τῆς
[5, 4]	ἀρρένων ἀνακάπτοντα θορόν. Τοῦτο γὰρ	πολλάκις	ὁρᾶται γινόμενον· περὶ μὲν γὰρ
[5, 7]	ἄρρην ἀντισπᾷ· τοῦτο δὲ ποιήσαντα	πολλάκις	οὕτω συνέρχεται καὶ συμπλέκεται ἀντίπυγα·
[5, 9]	εἰς τὸ ξηρόν, καὶ λαμβάνονται	πολλάκις.	Συμβαίνει μὲν οὖν σχεδὸν πᾶσι
[5, 17]	ἡ χαλκῖτις λίθος καίεται, ἐπὶ	πολλὰς	ἡμέρας ἐμβαλλόντων, ἐνταῦθα γίνεται θηρία
[5, 25]	τῶν ἀνθρώπων νόσημα, {ὅταν ὑγρασία	πολλὴ	ἐν τῷ σώματι ᾖ· καὶ
[5, 9]	καὶ τῶν ζῴων τῶν τετραπόδων	πολλὴν	αἱ χῶραι ποιοῦσι διαφορὰν οὐ
[5, 1]	πρώτων. Εἰσὶ δὲ πολλαὶ καὶ	πολλὴν	ἔχουσαι ποικιλίαν, καὶ τῇ μὲν
[5, 9]	οὕτω καὶ περὶ τοὺς ἰχθῦς	πολλὴν	ποιοῦσι τὴν διαφορὰν αὐτοὶ οἱ
[5, 24]	τίκτουσιν ἐν τοῖς ἀργοῖς, διὸ	πολλοὶ	ἐν τῇ Κυρηναίᾳ γίνονται. Ἐντίκτουσι
[5, 24]	πεδίῳ, περὶ δὲ τὴν πόλιν	πολλοί,	μάλιστα δ´ οὗ ἐλαῖαι· οὐ
[5, 23]	αὐχμὸς συμβῇ, τότε γίνονται μᾶλλον	πολλοὶ	οἱ ἀττέλαβοι διὰ τὸ μὴ
[5, 24]	εἰς τὴν γῆν. Γίνονται δὲ	πολλοὶ	ὅταν ἐπομβρία γένηται. Ὁ δὲ
[5, 19]	τὴν τῶν μελιττῶν) ἄν τε	πολλοὶ	ὦσιν οἱ ἡγεμόνες· διασπῶσι γάρ.
[5, 12]	μὲν οὖν οὐχ ἅμα τοῖς	πολλοῖς	ἄρχεταί τε τὸ σπέρμα ἐκκρίνεσθαι
[5, 25]	καὶ σκληρότεροι τῶν ἐν τοῖς	πολλοῖς	γινομένων· εἰσὶ δ´ οὗτοι καὶ
[5, 25]	καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ἐν	πολλοῖς	φθεῖρες. Καὶ γὰρ οἱ ὄρνιθες
[5, 17]	διάδηλον οὐδέν. Χρόνου δ´ οὐ	πολλοῦ	διελθόντος περιρρήγνυται τὸ κέλυφος, καὶ
[5, 16]	ᾠὰ ὥστ´ ἐξαιρεθέντων ἐμπίπλαται ἀγγεῖον	πολλῷ	μεῖζον τῆς κεφαλῆς, ἐν ᾗ
[5, 20]	ὕλης τὸ κηρίον· γλαφυρώτερον δὲ	πολλῷ	τὸ τῶν ἀνθρηνῶν ἐστὶν ἢ
[5, 4]	οὖν σελάχη πάντα τεθεώρηται ὑπὸ	πολλῶν	τούτους ποιούμενα τοὺς τρόπους τὴν
[5, 12]	γεννῶσί γ´ ὡς ἐπὶ τὸ	πολὺ	ἀλλ´ ἢ τριετὴς ἢ τριετὴς
[5, 21]	κηρός· οὗτος δ´ ὁ κηρὸς	πολύ	ἐστιν ὠχρότερος τοῦ τῶν μελιττῶν.
[5, 12]	Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ	πολύ,	καθάπερ εἴπομεν, διαφέρει ἡ φωνὴ
[5, 14]	ποιεῖ καὶ ὅταν ᾖ πνεῦμα	πολὺ	καὶ κλύδων, πρὸς τὸ μὴ
[5, 12]	Κύων δ´ ὡς ἐπὶ τὸ	πολὺ	μὲν ὀχεύεται ἐνιαυσία καὶ ὀχεύει
[5, 12]	ἐτῶν εἴκοσιν ὡς ἐπὶ τὸ	πολύ·	μετὰ μέντοι τὸν χρόνον τοῦτον
[5, 12]	ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ	πολὺ	μέχρι ἐτῶν δώδεκα αἵ τ´
[5, 12]	ζῇ γὰρ ὡς ἐπὶ τὸ	πολὺ	ὁ μὲν ἄρρην περὶ πέντε
[5, 27]	ἐπῳάζουσι τὰς νύκτας. Τίκτουσι δὲ	πολὺ	πλῆθος ᾠῶν· καὶ γὰρ εἰς
[5, 4]	ῥῖναι, καὶ ὅσοις τῶν τοιούτων	πολὺ	τὸ οὐραῖον, παρατριβόμενα μόνον ὀχεύεται
[5, 22]	τὸ πλῆθος, τὰ δὲ φαλάγγια	πολὺ	τὸ πλῆθος· καὶ αὐξηθέντα περιέχει
[5, 12]	τέκνα· ὡς δ´ ἐπὶ τὸ	πολὺ	τοῖς μὲν πέντε καὶ ἑξήκοντα
[5, 9]	Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ	πολὺ	τοῦ ἔαρος τὰ πλεῖστα κυΐσκεται,
[5, 17]	ᾠοτοκοῦσι τέτταρες ὡς ἐπὶ τὸ	πολύ.	Τούτων δ´ ἀπὸ μὲν τῆς
[5, 13]	γραφεῖς ὀστρέῳ χρῶνται, πάχει τε	πολὺ	ὑπερβάλλει, καὶ ἔξωθεν τοῦ ὀστράκου
[5, 10]	τῆς λεύκης καρπῷ. Ἔστι δὲ	πολύγονον	τὸ ζῷον· ἐκ γὰρ τοῦ
[5, 19]	ποιοῦσι κηρία οὐκ ἔχοντα κηρὸν	πολὺν	ἀλλὰ πάνυ σμικρόν, μέλι δὲ
[5, 7]	Ἀπολύονται δ´ ἀπ´ ἀλλήλων μόλις·	πολὺν	γὰρ χρόνον ὁ συνδυασμός ἐστι
[5, 4]	χρόνον οὔτ´ ὀλίγον οὔτε λίαν	πολύν.	Διαφέρουσι δ´ ἔνιοι τῶν σελαχωδῶν
[5, 27]	(καὶ γὰρ καὶ βιοῖ χρόνον	πολύν)	ἐξ ἐλαχίστων δ´ ᾠῶν ζῷον
[5, 2]	καὶ συνέχονται ἐν τῇ ὀχείᾳ	πολὺν	χρόνον, ὥσπερ αἱ κύνες· ἔχουσι
[5, 25]	περὶ τὰς τρίγλας. Πάντα δὲ	πολύποδα	ταῦτ´ ἐστὶ καὶ ἄναιμα καὶ
[5, 16]	αὐτῶν· ὁμοίως δὲ καὶ οἱ	πολύποδες.	Γίνεται δ´ ἐξ ἑνὸς ᾠοῦ
[5, 5]	τρόπον. ~{Τὰ δὲ μαλάκια, οἷον	πολύποδες	καὶ σηπίαι καὶ τευθίδες, τὸν
[5, 16]	πεντήκοντα γίνεται ἐκ τῶν ἀπορραγέντων	πολυπόδια,	καὶ ἐξέρπει, ὥσπερ τὰ φαλάγγια,
[5, 16]	ᾠά. Τὰ μὲν οὖν τῶν	πολυπόδων	μεθ´ ἡμέρας μάλιστα πεντήκοντα γίνεται
[5, 25]	ὄψεις ὅμοιοι τοῖς ὄνοις τοῖς	πολύποσι,	πλὴν τὴν οὐρὰν ἔχουσι πλατεῖαν.
[5, 16]	ψαθυρόν. Καὶ ἀποτίκτει ὁ μὲν	πολύπους	εἰς τὰς θαλάμας ἢ εἰς
[5, 16]	τὰ ᾠὰ ἐπῳάζει, ὁ δὲ	πολύπους	καὶ ἡ σηπία καὶ τἆλλα
[5, 16]	τὸ κύτος αὐτῆς. Ὁ δὲ	πολύπους	ὁ θῆλυς ὁτὲ μὲν ἐπὶ
[5, 5]	πλεκτάνας συναρμόττοντες. Ὁ μὲν οὖν	πολύπους	ὅταν τὴν λεγομένην κεφαλὴν ἐρείσῃ
[5, 10]	μελάντερος τὸν νῶτον. Ὁ δὲ	πολύπους	ὀχεύεται τοῦ χειμῶνος, τίκτει δὲ
[5, 19]	τοῦ χειμῶνος· ὁ γὰρ κιττὸς	πολὺς	ἐν τῷ Πόντῳ ἐστίν, ἀνθεῖ
[5, 14]	τὸ γένος αἴσθησιν ἔχειν καὶ	πολυχρόνιον	εἶναι. Διάδηλοι δ´ εἰσὶν ἐν
[5, 16]	ἀπορραίνει ἐξ ἀναγωγῆς, ὡς μετὰ	πόνου	γινομένης τῆς προέσεως. Αἱ δὲ
[5, 25]	ἐγγίνωνται ἐν τῇ κεφαλῇ, ἧττον	πονοῦσι	τὰς κεφαλάς. Ἐγγίνονται δὲ καὶ
[5, 9]	οἱ θύννοι τίκτουσιν ἐν τῷ	Πόντῳ,	ἄλλοθι δ´ οὔ· κεστρεῖς δὲ
[5, 19]	καὶ ἄλλοθι τοιοῦτον ἐν τῷ	Πόντῳ.	Εἰσὶ δὲ καὶ μέλιτται αἳ
[5, 19]	δοκεῖ διαγεγενῆσθαι. Ἐν δὲ τῷ	Πόντῳ	εἰσί τινες μέλιτται λευκαὶ σφόδρα,
[5, 19]	γὰρ κιττὸς πολὺς ἐν τῷ	Πόντῳ	ἐστίν, ἀνθεῖ δὲ ταύτην τὴν
[5, 17]	τοιούτων ἄλλων, αἳ κυμαίνουσι τῇ	πορείᾳ	καὶ προβᾶσαι τῷ ἑτέρῳ κάμψασαι
[5, 4]	γαλακτώδη πάντες. Οὗτοι δ´ οἱ	πόροι	εἰς ἓν συνάπτουσιν, ὥσπερ καὶ
[5, 14]	κατὰ πᾶν· μεταξὺ γάρ εἰσι	πόροι	κενοί. Περιτέταται δ´ ὥσπερ ὑμὴν
[5, 14]	{Ἄνωθεν δ´ οἱ μὲν ἄλλοι	πόροι	συγκεκλεισμένοι, φανεροὶ δ´ εἰσὶ τέτταρες
[5, 3]	δέ τι εἰς ὃ οἱ	πόροι	συνάπτουσιν καὶ ᾧ ἐν τῇ
[5, 17]	ἁπτομένου δὲ κινοῦνται. Προσέχονται δὲ	πόροις	ἀραχνιώδεσιν οὔτε στόμα ἔχουσαι οὔτ´
[5, 4]	τούτων δ´ ἡ θήλεια ἕνα	πόρον	ἔχει, καίτοι κύστιν ἔχουσα· αἱ
[5, 7]	τὸ ἄρρεν. Ἐναφίησι δὲ τὸν	πόρον	κάτωθεν τὸ θῆλυ εἰς τὸ
[5, 13]	συμπαγείη. Οὐκ ἔχει δ´ ἀνεῳγμένον	πόρον	οὐδὲν τούτων, οὐδὲ γίνονται ἐκ
[5, 4]	αὐτὸς καὶ τῆς ξηρᾶς περιττώσεως	πόρος	ἔξωθεν· ἔσωθεν δὲ σύνεγγυς ἀλλήλων.
[5, 4]	ζῳοτόκοις καὶ πεζοῖς ὁ αὐτὸς	πόρος	τοῦ τε σπέρματος καὶ τῆς
[5, 4]	περιττώσεως ἔξωθεν, ἔσωθεν δ´ ἕτερος	πόρος,	ὥσπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον ἐν
[5, 15]	ἔστι δ´ εὐθὺς ἐχόμενα τοῦ	πόρου,	ἀλλὰ κατὰ μέσον· ἑκατέρωθεν γὰρ
[5, 4]	ἄλλο τῶν ἀπόδων ἔχει οὐδέν,	πόρους	δὲ δύο καὶ οἱ ὄφεις
[5, 14]	τοῦτο δὲ τοὺς μὲν μεγάλους	πόρους	ἔχει, τὸ δ´ ἄλλο πυκνόν
[5, 13]	ὄστρακον. Ἔστι δὲ καὶ ἡ	πορφύρα	καὶ ὁ κῆρυξ ἀμφότερα μακρόβια·
[5, 13]	μέγεθος τῆς γλώττης ἔχει ἡ	πορφύρα	μεῖζον δακτύλου, ᾧ νέμεται καὶ
[5, 13]	ἀμφότερα μακρόβια· ζῇ γὰρ ἡ	πορφύρα	περὶ ἔτη ἕξ, καὶ καθ´
[5, 13]	οὐδὲ γίνονται ἐκ τούτων αἱ	πορφύραι,	ἀλλὰ φύονται καὶ αὗται καὶ
[5, 13]	μικρά, ἃ ἔχουσαι ἁλίσκονται αἱ	πορφύραι	ἐφ´ αὑτῶν, ἔνια δ´ οὔπω
[5, 13]	ταχεῖαν, μάλιστα δ´ αἵ τε	πορφύραι	καὶ οἱ κτένες· ταῦτα γὰρ
[5, 10]	τοῦτον. Γίνονται δὲ καὶ αἱ	πορφύραι	περὶ τὸ ἔαρ, καὶ οἱ
[5, 13]	στυπτηρία. Ὅταν δὲ κηριάζωσιν αἱ	πορφύραι,	τότε χείριστον ἔχουσι τὸ ἄνθος.
[5, 13]	τὸ γένος. Αἱ μὲν οὖν	πορφύραι	τοῦ ἔαρος συναθροιζόμεναι εἰς ταὐτὸ
[5, 13]	οἱ κτένες, ὥσπερ καὶ αἱ	πορφύραι.	Φύεται μὲν οὖν τὰ ὄστρεα
[5, 13]	αὐτὸν δὲ τρόπον γίνονται ταῖς	πορφύραις	καὶ οἱ κήρυκες, καὶ τὴν
[5, 13]	τὰ συμβαίνοντα ἴδια περὶ τὰς	πορφύρας	ἐστίν. {Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[5, 13]	γίνεται ἐν τῇ γῇ συστάντα	πορφύρια	μικρά, ἃ ἔχουσαι ἁλίσκονται αἱ
[5, 13]	οἱονεὶ βότρυς. Εἰσὶ δὲ τῶν	πορφυρῶν	γένη πλείω, καὶ ἔνιαι μὲν
[5, 15]	μέγιστα οὐ τὰ πρὸς τῷ	πόρῳ	ἀλλὰ τὰ κατὰ μέσον, ἐλάχιστα
[5, 9]	μὲν πρῶτος τόκος περὶ τὸν	Ποσειδεῶνα	πρὸ τροπῶν, ὁ δ´ ὕστερος
[5, 9]	κεστρέων οἱ μὲν χελῶνες τοῦ	Ποσειδεῶνος	καὶ ὁ σαργὸς καὶ ὁ
[5, 7]	Δῆλον δ´ ἐπὶ τῶν ἐν	ποσίν,	οἷον μυιῶν τε καὶ κανθαρίδων.
[5, 27]	κροκόδειλοι οἱ χερσαῖοι καὶ οἱ	ποτάμιοι	εἰς τὴν γῆν. Ἐκλέπεται δὲ
[5, 27]	εἶναι βίος σαύρας. Ὁ δὲ	ποτάμιος	κροκόδειλος τίκτει μὲν ᾠὰ πολλά,
[5, 9]	καὶ λάβρακες μάλιστα οὗ ἂν	ποταμοὶ	ῥέωσιν· οἱ δ´ ὄρκυνες καὶ
[5, 17]	Ἐκ δὲ τῶν ἐν τοῖς	ποταμοῖς	πλατέων ζωδαρίων τῶν ἐπιθεόντων οἱ
[5, 19]	ἐν Θεμισκύρᾳ περὶ τὸν Θερμώδοντα	ποταμὸν	ἐν τῇ γῇ καὶ ἐν
[5, 17]	πῦρ. Περὶ δὲ τὸν Ὕπανιν	ποταμὸν	τὸν περὶ Βόσπορον τὸν Κιμμέριον
[5, 17]	τροπὰς θερινὰς καταφέρονται ὑπὸ τοῦ	ποταμοῦ	οἷον θύλακοι μείζους ῥαγῶν, ἐξ
[5, 2]	ἐρημίαις, μάλιστα δὲ περὶ τοὺς	ποταμοὺς	καὶ οὗ διατρίβειν εἰώθασιν· ὀχεύεται
[5, 1]	λεκτέον διὰ τὸ πλείστην ἔχειν	πραγματείαν.	Πρῶτον δ´ ἀρκτέον ἀπὸ τῶν
[5, 12]	ἢ ἐλάττους τῶν ἐν τοῖς	πρανέσιν)	ἡ δὲ φωνὴ μεταβάλλουσα ἐν
[5, 4]	ἐπιβαίνοντα τοῖς ὑπτίοις ἐπὶ τὰ	πρανῆ	τῶν θηλειῶν, ὅσοις μὴ ἐμποδίζει
[5, 2]	ποιούμενα τὴν ὀχείαν, πρὸς τὰ	πρανῆ	τῶν θηλειῶν τὰ ὕπτια τῶν
[5, 2]	πάντα τὰ ἄρρενα πρὸς τὴν	πρᾶξιν	τὴν γεννητικήν, οὐ μὴν ὁμοίως
[5, 17]	δὲ τῶν κραμβῶν γίνονται αἱ	πρασοκουρίδες·	ἴσχουσι δὲ πτερὰ καὶ αὐταί.
[5, 12]	Ὀχεύουσι δ´ οἱ κριοὶ τὰς	πρεσβυτάτας	πρῶτον, τὰς δὲ νέας οὐ
[5, 12]	νεώτατος δέκ´ ἐτῶν, ὁ δὲ	πρεσβύτατος	πεντεκαίδεκα· ὁ δ´ ἄρρην βαίνει
[5, 12]	ὀξυτέραν, καὶ τὰ νεώτερα τῶν	πρεσβυτέρων,	{ἐπεὶ καὶ οἱ ἔλαφοι οἱ
[5, 12]	νέαι ἐλάττω τὰ ἔκγονα τῶν	πρεσβυτέρων.	Κάπρος δ´ ἀγαθὸς μὲν ὀχεύειν
[5, 12]	μέχρι ἐπὶ τριετές, τῶν δὲ	πρεσβυτέρων	χείρω τὰ ἔκγονα· οὐ γὰρ
[5, 12]	γεννᾷ μὲν ὀκτάμηνος, φαῦλα μέντοι	πρὶν	γενέσθαι ἐνιαύσιος. Οὐ πανταχοῦ δέ,
[5, 13]	διηκριβωμένα τὴν μορφήν. {Ἐὰν δὲ	πρὶν	ἐκτεκεῖν ἁλῶσιν, ἐνίοτε ἐν ταῖς
[5, 15]	διὸ καὶ τοῦ χειμῶνος καὶ	πρὶν	ἐκτεκεῖν τοῦ ἔαρος ἄρισταί εἰσιν,
[5, 24]	τεττιγομήτρα· καὶ εἰσὶ τότε ἥδιστοι,	πρὶν	περιρραγῆναι τὸ κέλυφος. {Ὅταν δ´
[5, 19]	ἀφέλῃ τὰς κεφαλὰς τῆς σχάδονος	πρὶν	πτερὰ ἔχειν, ἐξεσθίουσιν αὐταὶ αἱ
[5, 15]	ἢ δακτυλιαῖοι. Προεκτίκτει μὲν οὖν	πρὸ	ἀρκτούρου, μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει
[5, 9]	καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα μικρὸν	πρὸ	ἰσημερίας τῆς φθινοπωρινῆς, καὶ νάρκη
[5, 19]	ὅλως δ´ οὐ γίνεται μέλι	πρὸ	Πλειάδος ἐπιτολῆς. Τὸ μὲν οὖν
[5, 8]	τροπαί, ἀλκυονίδες ἡμέραι ἑπτὰ μὲν	πρὸ	τροπῶν, ἑπτὰ δὲ μετὰ τροπάς,
[5, 9]	πρῶτος τόκος περὶ τὸν Ποσειδεῶνα	πρὸ	τροπῶν, ὁ δ´ ὕστερος τοῦ
[5, 22]	λευκός. Αἱ δὲ λειμώνιαι ἀράχναι	προαποτίκτουσιν	εἰς ἀράχνιον, οὗ τὸ μὲν
[5, 17]	αἳ κυμαίνουσι τῇ πορείᾳ καὶ	προβᾶσαι	τῷ ἑτέρῳ κάμψασαι ἐπιβαίνουσιν· ἕκαστον
[5, 25]	βόες ἔχουσιν ἄμφω· τὰ δὲ	πρόβατα	καὶ αἱ〉 αἶγες κρότωνας, φθεῖρας
[5, 12]	ταῖς δὲ πέντε καὶ τετταράκοντα.	Πρόβατον	δὲ τίκτει μέχρι ἐτῶν ὀκτώ,
[5, 12]	ἡλικίαν ἔχουσιν ὧδε τοῖς ζῴοις.	Πρόβατον	μὲν καὶ αἲξ αὐτοετὲς ὀχεύεται
[5, 12]	δ´ εἴωθε χορτασθεὶς καὶ μὴ	προβιβάσας	ἄλλην· εἰ δὲ μή, ὀλιγοχρονιωτέρα
[5, 18]	φέρειν ἀπό τινος ὕλης τῶν	προειρημένων,	τὸν δὲ τῶν μελιττῶν τίκτειν
[5, 15]	λαμβάνονται πολλάκις ἐλάττους ἢ δακτυλιαῖοι.	Προεκτίκτει	μὲν οὖν πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ
[5, 15]	καὶ Μεταγειτνιῶνα· μετὰ δὲ ταῦτα	προεκτίκτουσιν	ὑπὸ τὴν κοιλίαν εἰς τὰς
[5, 26]	γὰρ κεφαλὴ ἔξω τοῦ κελύφους	προέρχεται	ποικίλη, καὶ οἱ πόδες ἐπ´
[5, 16]	ὡς μετὰ πόνου γινομένης τῆς	προέσεως.	Αἱ δὲ τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν·
[5, 4]	τοῖς στόμασιν, οἱ δὲ θᾶττον	προΐενται	καὶ μᾶλλον· κατὰ δὲ τὸν
[5, 16]	τις περισχίσῃ πρότερον ἤδη τετελειωμένων,	προΐενται	κόπρον τὰ σηπίδια, καὶ τὸ
[5, 17]	χρυσαλλίδες, οὐδενὸς οὔτε γεύονται οὔτε	προΐενται	περίττωμα. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[5, 4]	τὴν τῆς ὀχείας ὥραν, καὶ	προΐενται	ὑγρότητα γαλακτώδη πάντες. Οὗτοι δ´
[5, 9]	μὲν πρώϊα τὰ δ´ ὄψια	προΐεσθαι	δὶς δοκεῖ τίκτειν· ἔστι δ´
[5, 19]	ὑμένα περιρρήξας´ ἐκπέταται. {Κόπρον δὲ	προΐεται,	ἕως ἂν ᾖ σκωλήκιον, ὕστερον
[5, 6]	περίττωμα ἐξέρχεται. Μόριον δ´ οὐδὲν	προΐεται	θάτερον εἰς θάτερον. ~Τὰ δ´
[5, 26]	περιαιρεθέντος τοῦ ὀστράκου. Χρόνου δὲ	προϊόντος	γίνεται καὶ οὗτος ὁ σκώληξ
[5, 12]	τῆς θηλείας· τοῦ δὲ χρόνου	προϊόντος	μείζονα· διετὴς δ´ ἐπειδὰν γένηται
[5, 16]	ὁτὲ δ´ ἐπὶ τῷ στόματι	προκάθηται	τῆς θαλάμης, τὴν πλεκτάνην ἐπέχων.
[5, 10]	τῷ τε τὴν κεφαλὴν ἔχειν	προμηκεστέραν	καὶ τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν
[5, 25]	τῇ θαλάττῃ τῇ ἀπὸ Κυρήνης	πρὸς	Αἴγυπτον ἔστι περὶ τὸν δελφῖνα
[5, 2]	χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ τὰ ὕπτια	πρὸς	ἄλληλα ἔχοντες. Τῶν δὲ ζῳοτόκων
[5, 6]	συνδυάζονται, τὰ ἐπικαλύμματα τὰ πτυχώδη	πρὸς	ἄλληλα συμβάλλοντες. Πρῶτον δ´ ὁ
[5, 5]	καὶ συνεχεῖς ποιοῦνται τὰς κοτυληδόνας	πρὸς	ἀλλήλας. Φασὶ δέ τινες καὶ
[5, 24]	καὶ οἱ μικροί, ὕπτιοι συνδυαζόμενοι	πρὸς	ἀλλήλους· ἐναφίησι δ´ ὁ ἄρρην
[5, 14]	ὦσιν ἀγχιβαθεῖς· εὖ γὰρ κέκρανται	πρὸς	ἄμφω διὰ τὸ βάθος. Ἄπλυτοι
[5, 12]	ἡλικίαι τοῖς ὀχεύουσιν αὐτοῖς μὲν	πρὸς	αὑτὰ τοῖς γένεσι τοῖς πλείστοις
[5, 22]	ἀράχνιον, οὗ τὸ μὲν ἥμισυ	πρὸς	αὐταῖς ἐστι, τὸ δ´ ἥμισυ
[5, 19]	αὐτὸ ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ τρέφεται,	πρὸς	δὲ τῷ κηρίῳ ἔχεται ὥστε
[5, 21]	πλαγίου. ~Ἔνια δὲ τῶν βομβυλιοειδῶν	πρὸς	λίθῳ ἢ τοιούτῳ τινὶ ποιοῦσι
[5, 14]	θηρεύουσι τὰ ἰχθύδια τὰ μικρά,	πρὸς	μὲν τὸ εἰσελθεῖν διοίγοντες αὐτά,
[5, 15]	πλαγίου πεφυκότων ἐστὶ χονδρῶδές τι	πρὸς	ὃ περιφύεται, καὶ τὸ ὅλον
[5, 17]	ταῖς ἀπίοις καὶ ταῖς πεύκαις	(πρὸς	πᾶσι γὰρ τούτοις γίνονται σκώληκες)
[5, 14]	τράγοι καλοῦνται. Φύονται δ´ ἢ	πρὸς	πέτρᾳ πάντες ἢ ἐν ταῖς
[5, 17]	τῇ κυνακάνθῃ· ὁρμῶσι δὲ καὶ	πρὸς	τὰ δυσώδη διὰ τὸ ἐκ
[5, 15]	γὰρ ἀποτίκτουσι, καθάπερ αἱ σηπίαι	πρὸς	τὰ κλήματα καὶ τὸν φορυτόν.
[5, 2]	τῶν ποδῶν ποιούμενα τὴν ὀχείαν,	πρὸς	τὰ πρανῆ τῶν θηλειῶν τὰ
[5, 4]	παρατριβόμενα μόνον ὀχεύεται τὰ ὕπτια	πρὸς	τὰ ὕπτια. Εἰσὶ δέ τινες
[5, 3]	καὶ {σμύραιναι, περιπλεκόμεναι τοῖς ὑπτίοις	πρὸς	τὰ ὕπτια. Οὕτω δὲ σφόδρα
[5, 4]	πλατέων σελαχῶν, παραπίπτοντες τὰ ὕπτια	πρὸς	τὰ ὕπτια ποιοῦνται τὸν συνδυασμόν.
[5, 15]	καὶ δεκτικὰ γίνεται τῶν ᾠῶν·	πρὸς	τὰ χονδρώδη γὰρ ἀποτίκτουσι, καθάπερ
[5, 15]	δὲ τὰ ᾠὰ τίκτουσα προσάγειν	πρὸς	τὰ χονδρώδη τῷ πλάτει τῆς
[5, 14]	ὥσπερ τὰ φυόμενα. Διὸ οἱ	πρὸς	ταῖς ἀκταῖς εἰσι κάλλιστοι, ἂν
[5, 17]	{Αἱ δὲ κανθαρίδες ἐκ τῶν	πρὸς	ταῖς συκαῖς καμπῶν καὶ ταῖς
[5, 8]	τοὺς τόκους. Πολλὰ δὲ καὶ	πρὸς	τὰς ἐκτροφὰς τῶν τέκνων στοχαζόμενα
[5, 12]	δ´ εὐτραφὴς ᾖ, θᾶττον ὁρμᾷ	πρὸς	τὰς ὀχείας καὶ νέα καὶ
[5, 5]	στόμα γὰρ συμπλέκονται, τὰς πλεκτάνας	πρὸς	τὰς πλεκτάνας συναρμόττοντες. Ὁ μὲν
[5, 26]	διὸ περιάπτουσί τε τὰ ἐρινεὰ	πρὸς	τὰς συκᾶς οἱ γεωργοί, καὶ
[5, 16]	δὲ κλήματα τιθέασιν ἐπίτηδες· καὶ	πρὸς	ταῦτα ἐκτίκτει μακρὸν καὶ συνεχὲς
[5, 17]	πηλοῦ τρώγλας ποιοῦνται μικρὰς ἢ	πρὸς	τάφοις ἢ τειχίοις, {καὶ ἐνταῦθα
[5, 17]	ἑτέρων) τὰ φαλάγγια ἀποκτείναντες φέρουσι	πρὸς	τειχίον ἤ τι τοιοῦτον τρώγλην
[5, 6]	Ὀχεύεται δὲ τοῦ ἔαρος ἀρχομένου	πρὸς	τῇ γῇ (ἤδη γὰρ ὦπται
[5, 9]	κορακίνῳ τῶν μικρῶν· τίκτει δὲ	πρὸς	τῇ γῇ καὶ τοῖς βρυώδεσι
[5, 15]	τῷ χειμῶνι καὶ τῷ ἔαρι	πρὸς	τῇ γῇ μᾶλλον, τοῦ δὲ
[5, 16]	ἡ σηπία· πολλάκις γὰρ ὑπερφαίνεται	πρὸς	τῇ γῇ τὸ κύτος αὐτῆς.
[5, 23]	εἰς τὴν γῆν καταπήξασαι τὸν	πρὸς	τῇ κέρκῳ καυλόν, ὃν οἱ
[5, 9]	χῶραι ποιοῦσι διαφορὰν οὐ μόνον	πρὸς	τὴν ἄλλην τοῦ σώματος εὐημερίαν
[5, 27]	περὶ τὸ μετόπωρον, ὡς ἑκάστοις	πρὸς	τὴν γένεσιν τῶν ἐκγόνων ἡ
[5, 16]	πλεκτάνην ἐπέχων. Ἡ δὲ σηπία	πρὸς	τὴν γῆν ἐκτίκτει περὶ τὰ
[5, 5]	ὅταν τὴν λεγομένην κεφαλὴν ἐρείσῃ	πρὸς	τὴν γῆν καὶ διαπετάσῃ τὰς
[5, 8]	τῇ ἀπαρτιζούσῃ ὥρᾳ. Ὀργᾷ δὲ	πρὸς	τὴν ὁμιλίαν τῶν ἀνθρώπων τὸ
[5, 12]	κατὰ τὴν ἡλικίαν τὰ ζῷα	πρὸς	τὴν ὀχείαν. Πρῶτον μὲν οὖν
[5, 2]	μὲν ὄργανα πάντα τὰ ἄρρενα	πρὸς	τὴν πρᾶξιν τὴν γεννητικήν, οὐ
[5, 8]	ὅταν ἐκ τοῦ χειμῶνος μεταβάλλῃ	πρὸς	τὸ θέρος· αὕτη δ´ ἐστὶν
[5, 14]	ᾖ πνεῦμα πολὺ καὶ κλύδων,	πρὸς	τὸ μὴ ἀποπίπτειν. Εἰσὶ δέ
[5, 9]	τοῦ σώματος εὐημερίαν ἀλλὰ καὶ	πρὸς	τὸ πλεονάκις ὀχεύεσθαι καὶ γεννᾶν,
[5, 13]	σχολάσωσιν. Οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι	πρὸς	τοῖς δελέασιν οὐ καθίεσαν οὐδὲ
[5, 19]	ποιοῦσιν αἱ μέλιτται ἄνευ κηρίων	πρὸς	τοῖς δένδρεσιν· γίνεται δὲ καὶ
[5, 8]	καὶ πεζὰ καὶ πλωτὰ ὁρμᾷ	πρὸς	τὸν συνδυασμόν. Ποιεῖται δ´ ἔνια
[5, 1]	συμβῇ τρόπος ἄλλος τῆς κοινωνίας	πρὸς	τοὺς ἄρρενας· περὶ ὧν ἀκριβέστερον
[5, 14]	δ´ εἰσὶν ἐν τῇ θαλάττῃ	πρὸς	τοὺς σπόγγους τῷ τοὺς σπόγγους
[5, 18]	δέ γ´ ἡγεμόνες γίνονται κάτω	πρὸς	τῷ κηρίῳ, ἀποκρεμάμενοι χωρίς, ἓξ
[5, 15]	γίνεται δὲ μέγιστα οὐ τὰ	πρὸς	τῷ πόρῳ ἀλλὰ τὰ κατὰ
[5, 20]	πλάγιον τοῦ κυττάρου, καὶ ἔχεται	πρὸς	τῷ τοίχῳ. {Οὐχ ἅμα δὲ
[5, 15]	{Ἔοικε δὲ τὰ ᾠὰ τίκτουσα	προσάγειν	πρὸς τὰ χονδρώδη τῷ πλάτει
[5, 2]	φύσιν αἱ θήλειαι ἀφροδισιαστικαί, καὶ	προσάγονται	τοὺς ἄρρενας εἰς τὰς ὀχείας,
[5, 15]	χονδρώδη τῷ πλάτει τῆς κέρκου	προσαναπτυττομένης,	καὶ προσπιέσασα εὐθὺς καὶ κεκαμμένη
[5, 13]	πολλάκις ἀποπίπτειν· οἱ δὲ νῦν	προσάπτουσιν,	ὅπως ἐὰν ἀποπέσῃ, μὴ ἀπολλύηται.
[5, 15]	δὲ διαστέλλοντι μὲν γίνεται φανερά,	προσβλέποντι	δὲ συνεστηκός τι φαίνεται· καὶ
[5, 13]	Ἔτι δ´ ἐν μὲν τοῖς	προσβορείοις	μέλαιναι, ἐν δὲ τοῖς νοτίοις
[5, 1]	ἀνόμοιοι, τῇ δὲ τρόπον τινὰ	προσεοίκασιν	ἀλλήλαις. Ἐπεὶ δὲ διῄρηται τὰ
[5, 15]	δύναται συμπεριλαμβάνειν, τοῦ δ´ ἄκρου	προσεπιτεθέντος	καλύπτει πάντα, καὶ γίνεται τοῦτ´
[5, 26]	περὶ αὐτὸ κάρφη, ὥστε δοκεῖν	προσέχεσθαι	βαδίζοντι· ταῦτα δὲ σύμφυτα τῷ
[5, 17]	τὸ κέλυφος, ἁπτομένου δὲ κινοῦνται.	Προσέχονται	δὲ πόροις ἀραχνιώδεσιν οὔτε στόμα
[5, 13]	τοῖς δελέασιν οὐ καθίεσαν οὐδὲ	προσῆπτον	τοὺς κύρτους, ὥστε συνέβαινεν ἀνεσπασμένην
[5, 16]	οἱ ὄρνιθες κατὰ τὴν κοιλίαν	προσηρτημένοι.	Ποία δέ τίς ἐστιν ἡ
[5, 6]	Οἱ δὲ καρκίνοι κατὰ τὰ	πρόσθια	ἀλλήλων συνδυάζονται, τὰ ἐπικαλύμματα τὰ
[5, 24]	δέ τις κινῶν τὸν δάκτυλον	προσίῃ	ἀπ´ ἄκρου ἐπικάμπτων τε καὶ
[5, 17]	τοιοῦτον τρώγλην ἔχον, καὶ πηλῷ	προσκαταλείψαντες	ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα, καὶ γίνονται ἐξ
[5, 17]	οὐδὲν γίνεται· ἡ δὲ πλατεῖα	προσπέφυκέ	τε μόνη τῷ ἐντέρῳ καὶ
[5, 21]	καὶ τίκτουσι σκωλήκια, ἃ οὐ	προσπέφυκεν	οὐδενί· αὐξανόμενα δὲ ταῦτα ἐκ
[5, 5]	μέχρι εἰς μέσην τὴν πλεκτάνην	προσπεφυκὸς	ἅπαν, ᾗ ἐσπιφράναι εἰς τὸν
[5, 17]	δὲ χρόνον μέν τινα κινεῖται	προσπεφυκότα,	ἔπειτ´ ἀπορραγέντα φέρεται κατὰ τὸ
[5, 26]	οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´ ἀποσπᾶται ὥσπερ	προσπεφυκότα·	καὶ ἐάν τις τὸν χιτῶνα
[5, 15]	πλάτει τῆς κέρκου προσαναπτυττομένης, καὶ	προσπιέσασα	εὐθὺς καὶ κεκαμμένη ἀποτίκτειν. Τὰ
[5, 14]	ἄλλοις τοῖς φυομένοις ἀπὸ τῆς	προσφύσεως	οὖσα ἡ τροφή. Ἀσθενέστεροι δ´
[5, 14]	τῶν μανῶν διὰ τὸ τὴν	πρόσφυσιν	εἶναι κατ´ ἔλαττον. Ἔχει δὲ
[5, 14]	κατὰ πλείω δ´ ἐστὶν ἡ	πρόσφυσις.	{Ἄνωθεν δ´ οἱ μὲν ἄλλοι
[5, 14]	μέν εἰσι μέλανες. Ἡ δὲ	πρόσφυσίς	ἐστιν οὔτε καθ´ ἓν οὔτε
[5, 16]	Ποία δέ τίς ἐστιν ἡ	πρόσφυσις	ἡ ὀμφαλώδης, οὔπω ὦπται, πλὴν
[5, 2]	δασυπόδων καὶ πολλάκις ἡ θήλεια	προτέρα	ἀναβαίνει ἐπὶ τὸν ἄρρενα. Τῶν
[5, 12]	γίνονται χρόνον, ἐὰν μή τι	προτερῇ	διά τι τερατῶδες πάθος ἢ
[5, 12]	δ´, ὥσπερ εἴρηται ἐν τοῖς	πρότερον,	αἱ νέαι ἐλάττω τὰ ἔκγονα
[5, 13]	δὲ ζώσας κόπτειν· ἐὰν γὰρ	πρότερον	ἀποθάνῃ, συνεξεμεῖ τὸ ἄνθος· διὸ
[5, 24]	οἳ καὶ ὕστερον γίνονται καὶ	πρότερον	ἀπόλλυνται. Ὁμοίως δ´ ἔν τε
[5, 19]	ἐὰν μὴ ἐξέλθῃ, ὥσπερ ἐλέχθη	πρότερον.	Ἐὰν δέ τις ἀφέλῃ τὰς
[5, 1]	ποῖα θήλεα καὶ ποῖα ἄρρενα,	πρότερον	εἴρηται περὶ ἁπάντων· {περὶ δὲ
[5, 19]	δύο ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται καὶ	πρότερον.	Εἰσὶ δὲ πλείους ἐν ἑκάστῳ
[5, 19]	αὐτοῦ. Σκώληξ δ´ οὐ γίνεται	πρότερον	ἐκ τούτου, ἀλλ´ εὐθέως ἡ
[5, 16]	καὶ λεύκης καρπῷ, καθάπερ εἴρηται	πρότερον.	Ἐκκρεμάννυνται δὲ περὶ τὴν θαλάμην
[5, 4]	ἕτερος πόρος, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ	πρότερον	ἐν τῇ διαφορᾷ τῇ τῶν
[5, 16]	σηπίδια. Ἐὰν δέ τις περισχίσῃ	πρότερον	ἤδη τετελειωμένων, προΐενται κόπρον τὰ
[5, 12]	ὀχεύεται ἕκτῳ μηνί, καὶ οὐ	πρότερον.	Ἵππος δ´ ὀχεύειν ἄρχεται διετὴς
[5, 9]	χειμῶνος καὶ θέρους, ὥσπερ ἐλέχθη	πρότερον,	οἷον χειμῶνος μὲν λάβραξ, κεστρεύς,
[5, 17]	καὶ ὅτι διαλύεται μόλις, εἴρηται	πρότερον·	ὅταν δ´ ὀχευθῇ, ταχέως ποιεῖται
[5, 12]	ἧττον ἀεί, ὥσπερ εἴρηται καὶ	πρότερον.	Πολλάκις δ´ οἱ ἀδύνατοι ἢ
[5, 16]	ἄρρην τῆς θηλείας, καθάπερ εἴρηται	πρότερον.	~Τὰ δ´ ἔντομα τῶν ζῴων
[5, 26]	ἄλλα ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ	πρότερον,	τὰ μὲν ἐν ἐρίοις καὶ
[5, 12]	ὀπισθουρητικόν, καὶ ὀχεύεται ὥσπερ εἴρηται	πρότερον·	τῆς δ´ ὀχείας ὁ χρόνος
[5, 1]	Ἐπεὶ δὲ διῄρηται τὰ γένη	πρότερον,	τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ νῦν
[5, 13]	οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον ὅταν	προϋπάρχῃ	τὰ ὁμοιογενῆ· ἀφιᾶσι γὰρ ἀρχόμενα
[5, 9]	ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ μὲν	πρώϊα	τὰ δ´ ὄψια προΐεσθαι δὶς
[5, 11]	τοῦ κοττύφου ὑπὸ χειμῶνος ἀπόλλυται	(πρωϊαίτατα	γὰρ τίκτει τῶν ὀρνέων ἁπάντων)
[5, 11]	καὶ κόττυφος. Τὰ μὲν οὖν	πρῶτα	τοῦ κοττύφου ὑπὸ χειμῶνος ἀπόλλυται
[5, 17]	γυναικῶν τινὲς ἀναπηνιζόμεναι, κἄπειτα ὑφαίνουσιν·	πρώτη	δὲ λέγεται ὑφῆναι ἐν Κῷ
[5, 24]	δύο, οἱ μὲν μικροί, οἳ	πρῶτοι	φαίνονται καὶ τελευταῖοι ἀπόλλυνται, οἱ
[5, 10]	τοῦ ἔαρος, καὶ ἐν τοῖς	πρώτοις	τίκτει τῶν θαλαττίων ἡ σηπία.
[5, 12]	πᾶσι τοῖς ζῴοις τὸ μὲν	πρῶτον	ἄγονον, γονίμων δ´ ὄντων ἀσθενέστερα
[5, 16]	περιρραγέντος ἐξέρχεται. Γίνεται δ´ ὅταν	πρῶτον	ἀπορράνῃ ἡ θήλεια, οἱονεὶ χάλαζα·
[5, 17]	ἔχουσα ὑπόστασιν. Τὸ μὲν οὖν	πρῶτον	αὐτὴ ἡ ἰλὺς σηπομένη χρῶμα
[5, 13]	ἂν βόρβορος ᾖ, ἐνταῦθα συνίσταται	πρῶτον	αὐτῶν ἡ ἀρχή. Αἱ δὲ
[5, 17]	καὶ δασειῶν οὐ μεγάλων καμπῶν	πρῶτον	γίνονται πυγολαμπίδες, οὐχ αἱ πετόμεναι·
[5, 1]	διὰ τὸ πλείστην ἔχειν πραγματείαν.	Πρῶτον	δ´ ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ὀστρακοδέρμων,
[5, 6]	τὰ πτυχώδη πρὸς ἄλληλα συμβάλλοντες.	Πρῶτον	δ´ ὁ καρκίνος ἀναβαίνει ὁ
[5, 24]	οἱ ἕτεροι. Καὶ τὸ μὲν	πρῶτον	ἡδίους οἱ ἄρρενες, μετὰ δὲ
[5, 21]	ἐκ μικρῶν καὶ στρογγύλων τὸ	πρῶτον	μακρὰ γίνεται καὶ διαρθροῦται· ἡ
[5, 17]	καράμβιοι γίνονται τὸν αὐτὸν τρόπον·	πρῶτον	μὲν ἀκινητισάντων τῶν σκωλήκων, εἶτα
[5, 17]	δ´ ἀρχὴ τῶν σκωληκίων μικρά·	πρῶτον	μὲν γὰρ καὶ ἐνταῦθα ἐρυθραίνεται
[5, 17]	ῥαφάνου, ἣν καλοῦσί τινες κράμβην,	πρῶτον	μὲν ἔλαττον κέγχρου, εἶτα μικροὶ
[5, 17]	καὶ διαφέρει τῶν ἄλλων, γίνεται	πρῶτον	μὲν μεταβάλλοντος τοῦ σκώληκος κάμπη,
[5, 12]	τὰ ζῷα πρὸς τὴν ὀχείαν.	Πρῶτον	μὲν οὖν οὐχ ἅμα τοῖς
[5, 1]	ζῷον, ἀλλὰ τὰ τοιαῦτα μόνον.	Πρῶτον	μὲν οὖν περὶ τῆς ὀχείας
[5, 19]	φορὰ καὶ ἐσμῶν. Ἐργάζονται δὲ	πρῶτον	μὲν τὸ κηρίον, εἶτα τὸν
[5, 12]	δ´ ὀχεύεται μὲν καὶ ὀχεύει	πρῶτον	ὀκτάμηνος, τίκτει δ´ ἡ θήλεια
[5, 22]	τρόπον, γεννᾷ δὲ σκωλήκια μικρὰ	πρῶτον·	ὅλα γὰρ μεταβάλλοντα γίνεται ἀράχνια,
[5, 17]	καλοῦμεν ψυχάς. Τὸ μὲν οὖν	πρῶτον,	ὅταν ὦσι κάμπαι, τρέφονται καὶ
[5, 13]	καὶ τῶν ἀνοχεύτων λεκτέον, καὶ	πρῶτον	περὶ τῶν ὀστρακοδέρμων· τοῦτο γάρ
[5, 1]	γενέσεων αὐτῶν λοιπὸν διελθεῖν, καὶ	πρῶτον	περὶ τῶν πρώτων. Εἰσὶ δὲ
[5, 26]	καλουμένους ψῆνας. Γίνεται δὲ τοῦτο	πρῶτον	σκωλήκιον, εἶτα περιρραγέντος τοῦ δέρματος
[5, 12]	δ´ οἱ κριοὶ τὰς πρεσβυτάτας	πρῶτον,	τὰς δὲ νέας οὐ διώκουσιν.
[5, 17]	σκωλήκων ὑπὸ ἀραχνίων κατέχεται τὸ	πρῶτον.	Ταῦτα μὲν οὖν γίνεται τοῦτον
[5, 28]	ἔχις ζῳοτοκεῖ ἔξω, ἐν αὑτῷ	πρῶτον	ᾠοτοκήσας· τὸ δ´ ᾠόν, ὥσπερ
[5, 16]	λευκὸν ἀφανίζεται. Μέγιστοι δὲ φαίνονται	πρῶτον,	ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις,
[5, 9]	τίκτειν· ἔστι δ´ ὁ μὲν	πρῶτος	τόκος περὶ τὸν Ποσειδεῶνα πρὸ
[5, 12]	ἐλάχιστα μὲν ὗς, ὅταν ᾖ	πρωτοτόκος·	δευτεροτόκος δ´ οὖσα ἀκμάζει· γηράσκουσα
[5, 1]	διελθεῖν, καὶ πρῶτον περὶ τῶν	πρώτων.	Εἰσὶ δὲ πολλαὶ καὶ πολλὴν
[5, 19]	τις, τῶν λοιπῶν αὐταὶ τὰ	πτερὰ	ἀπεσθίουσιν. Βίος δὲ τῶν μελιττῶν
[5, 25]	Καὶ τῶν ἄλλων δ´ ὅσα	πτερὰ	ἔχει ἔχοντα καυλόν, καὶ τῶν
[5, 19]	τὰς κεφαλὰς τῆς σχάδονος πρὶν	πτερὰ	ἔχειν, ἐξεσθίουσιν αὐταὶ αἱ μέλιτται·
[5, 17]	γίνονται αἱ πρασοκουρίδες· ἴσχουσι δὲ	πτερὰ	καὶ αὐταί. Ἐκ δὲ τῶν
[5, 19]	δ´ ἡ σχάδων πόδας καὶ	πτερά,	ὅταν καταλειφθῇ· ὅταν δὲ λάβῃ
[5, 19]	αὐταὶ αἱ μέλιτται· καὶ κηφῆνος	πτερὸν	ἂν ἀποκνίσας ἀφῇ τις, τῶν
[5, 25]	οἶστρος γίνεται μὲν περὶ τὰ	πτερύγια,	ἔστι δ´ ὅμοιος τοῖς σκορπίοις,
[5, 9]	οὐκ ἔχει ὑπὸ τῇ γαστρὶ	πτερύγιον,	ὃ καλοῦσιν ἀφαρέα. Τῶν δὲ
[5, 17]	ὅσα δὲ πτερωτά, καὶ τῶν	πτερῶν	συσπωμένων περὶ τὸ μετόπωρον· οἱ
[5, 17]	κέλυφος, καὶ ἐκπέτεται ἐξ αὐτῶν	πτερωτὰ	ζῷα, ἃς καλοῦμεν ψυχάς. Τὸ
[5, 17]	δὲ πάλιν μεταβάλλουσι, καὶ γίνονται	πτερωτὰ	ζῷα ἐξ αὐτῶν, οἱ καλούμενοι
[5, 17]	σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς ὀσπρίοις	πτερωτὰ	ζῷα ὁμοίως τοῖς εἰρημένοις. Αἱ
[5, 17]	μείζω τῶν ζῴων· ὅσα δὲ	πτερωτά,	καὶ τῶν πτερῶν συσπωμένων περὶ
[5, 17]	ἐξ ὧν ῥηγνυμένων ἐξέρχεται ζῷον	πτερωτὸν	τετράπουν· ζῇ δὲ καὶ πέτεται
[5, 26]	δ´ ἐξ αὐτοῦ γίνεται τῶν	πτερωτῶν	ζῴων, οὔπω συνῶπται. Τὰ δ´
[5, 8]	ἐν ᾗ τὰ πλεῖστα καὶ	πτηνὰ	καὶ πεζὰ καὶ πλωτὰ ὁρμᾷ
[5, 8]	ἐνύδρων γένη ἄττα καὶ τῶν	πτηνῶν·	ἄνθρωπος δὲ μάλιστα πᾶσαν ὥραν,
[5, 8]	ὑὸς καὶ κυνός, καὶ τῶν	πτηνῶν	ὅσα πλεονάκις ποιοῦνται τοὺς τόκους.
[5, 15]	ὑπὸ τὴν κοιλίαν εἰς τὰς	πτύχας,	καὶ αὐξάνεται αὐτῶν τὰ ᾠὰ
[5, 6]	ἀλλήλων συνδυάζονται, τὰ ἐπικαλύμματα τὰ	πτυχώδη	πρὸς ἄλληλα συμβάλλοντες. Πρῶτον δ´
[5, 2]	ἀλλὰ τὰ μὲν ὀπισθουρητικὰ συνιόντα	πυγηδόν,	οἷον λέοντές τε καὶ δασύποδες
[5, 17]	οὐ μεγάλων καμπῶν πρῶτον γίνονται	πυγολαμπίδες,	οὐχ αἱ πετόμεναι· αὗται δὲ
[5, 13]	μὲν ἐν τοῖς μυσὶ τοῖς	πυελώδεσιν,	ἔπειτα καὶ ἐν ταῖς πίνναις
[5, 13]	τούτων δ´ ἐστὶν ἡ σύμφυσις	πυκνή,	τὸ δὲ χρῶμα ἰδεῖν ὥσπερ
[5, 14]	ἐν Ἑλλησπόντῳ τραχεῖς εἰσι καὶ	πυκνοί,	καὶ ὅλως οἵ τ´ ἐπέκεινα
[5, 14]	τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι δ´ οἱ	πυκνοί·	οἱ γὰρ Ἀχίλλειοι στιφρότεροι τούτων
[5, 14]	τροφή. Ἀσθενέστεροι δ´ εἰσὶν οἱ	πυκνοὶ	τῶν μανῶν διὰ τὸ τὴν
[5, 14]	πόρους ἔχει, τὸ δ´ ἄλλο	πυκνόν	ἐστι πᾶν· διατμηθὲν δὲ πυκνότερόν
[5, 14]	ὁ μὲν μανός, ὁ δὲ	πυκνός,	τρίτος δ´ ὃν καλοῦσιν Ἀχίλλειον
[5, 14]	ὃν καλοῦσιν Ἀχίλλειον λεπτότατος καὶ	πυκνότατος	καὶ ἰσχυρότατος· ὃν ὑπὸ τὰ
[5, 14]	πυκνόν ἐστι πᾶν· διατμηθὲν δὲ	πυκνότερόν	ἐστι καὶ γλισχρότερον τοῦ σπόγγου,
[5, 14]	δὲ γίνεται οὗτος. Τῶν δὲ	πυκνῶν	οἱ σκληροὶ σφόδρα καὶ τραχεῖς
[5, 25]	οἷον ἴονθοι μικροί, οὐκ ἔχοντες	πύον·	τούτους ἄν τις κεντήσῃ, ἐξέρχονται
[5, 17]	τοῦ πυρὸς βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ	πῦρ.	Περὶ δὲ τὸν Ὕπανιν ποταμὸν
[5, 17]	ἐνταῦθα γίνεται θηρία ἐν τῷ	πυρί,	τῶν μεγάλων μυιῶν μικρόν τι
[5, 17]	γάρ, ὡς φασί, διὰ τοῦ	πυρὸς	βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ πῦρ. Περὶ
[5, 17]	ταῦτα χωριζόμενα τὰ μὲν τοῦ	πυρός,	οἱ δὲ τῆς χιόνος. Ὅτι
[5, 17]	μείζονα, ὑπόπτερα, ἃ διὰ τοῦ	πυρὸς	πηδᾷ καὶ βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι δὲ
[5, 10]	τῶν ἐν τῷ εὐρίπῳ τῶν	Πυρραίων·	ἐκεῖνοι δ´ ἀμείνους τοῦ χειμῶνος.
[5, 13]	ἐν τῷ εὐρίπῳ τῷ τῶν	Πυρραίων.	Τὴν δὲ μορφὴν ὅμοιόν ἐστι
[5, 18]	γένη δύο, ὁ μὲν βελτίων	πυρρός,	ὁ δ´ ἕτερος μέλας καὶ
[5, 15]	καὶ γίνεται τοῦτ´ αὐτοῖς οἷον	πῶμα.	{Ἔοικε δὲ τὰ ᾠὰ τίκτουσα
[5, 17]	θηλειῶν καὶ ἐπιβαίνει ἄνωθεν, καὶ	πῶς	ποιεῖται τὴν ὀχείαν, καὶ ὅτι