>

Livre, Chap.
[5, 16]	τὸ σηπίδιον αὐτὸ ἐφ´ οὗ	Δ.	Κύει δὲ τοῦ ἔαρος, ἀποτίκτει
[5, 12]	τὰ ἔκγονα τῶν πρεσβυτέρων. Κάπρος	δ´	ἀγαθὸς μὲν ὀχεύειν μέχρι ἐπὶ
[5, 24]	τὸ ὑπόζωμα, οἱ ᾄδοντες, οἱ	δ´	ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ ᾄδοντες. Καλοῦσι
[5, 12]	ὀχεύει καὶ ὀχεύεται. Καὶ ἐπιδίδωσι	δ´	ἀεὶ ἐπὶ τὸ βελτίω τὰ
[5, 14]	λευκοὺς ἐφιζούσης τῆς ἰλύος, τούτους	δ´	ἀεὶ μέλανας. Τὰ μὲν οὖν
[5, 22]	παχύν, ἐφ´ ᾧ ἐπῳάζουσιν. Τίκτουσι	δ´	αἱ μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ
[5, 17]	ἰατροὶ τοὺς ἔχοντας αὐτήν. Γίνονται	δ´	αἱ μὲν καλούμεναι ψυχαὶ ἐκ
[5, 18]	τῷ ἄλλῳ γόνῳ πεφυκότες. Κέντρον	δ´	αἱ μὲν μέλιτται ἔχουσιν, οἱ
[5, 2]	θῆλυ καὶ τὸ ἄρρεν, εἰσὶ	δ´	αἱ ὀχεῖαι οὔθ´ ὅμοιαι πᾶσιν
[5, 11]	τῶν τοιούτων ἡ τρυγών. Τίκτουσι	δ´	αἱ περιστεραὶ πᾶσαν ὥραν καὶ
[5, 20]	τοῖς τῆς ἀνθρήνης κηρίοις. Γίνονται	δ´	αἱ σχάδονες οὐκ ἐν τῷ
[5, 13]	τὴν αὔξησιν ἔχει ταχεῖαν, μάλιστα	δ´	αἵ τε πορφύραι καὶ οἱ
[5, 2]	ἀλλ´ ἢ τῷ βόσκοντι. Τὸ	δ´	αἰδοῖον ἔχει ὁ κάμηλος νεῦρον
[5, 8]	μὲν λάρος τοῦ θέρους, ἡ	δ´	αἴθυια ἀρχομένου τοῦ ἔαρος εὐθὺς
[5, 8]	ἁλκυὼν περὶ πέντε ᾠά. Ἡ	δ´	αἴθυια καὶ οἱ λάροι τίκτουσι
[5, 2]	τρόπον ὅνπερ καὶ κύων. Οἱ	δ´	αἴλουροι οὐκ ὄπισθεν συνίοντες, ἀλλ´
[5, 17]	λαμβάνει λευκόν, εἶτα μέλαν, τελευτῶσα	δ´	αἱματῶδες· {ὅταν δὲ τοιαύτη γένηται,
[5, 23]	γῆς τοῦ ἔαρος. Οὐ γίνονται	δ´	ἀκρίδες οὔτ´ ἐν τῇ ὀρεινῇ
[5, 23]	τὰς ἑπτάδας τὰς τέτταρας. ~Αἱ	δ´	ἀκρίδες ὀχεύονται μὲν τὸν αὐτὸν
[5, 15]	πλαγίου οὐ δύναται συμπεριλαμβάνειν, τοῦ	δ´	ἄκρου προσεπιτεθέντος καλύπτει πάντα, καὶ
[5, 4]	τὴν τῆς ὀχείας ποίησιν. Ἡ	δ´	ἀληθινὴ σύνοδος τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων
[5, 8]	τοὺς τόκους, πλὴν ἁλκυόνος. Ἡ	δ´	ἁλκυὼν τίκτει περὶ τροπὰς τὰς
[5, 13]	δοκεῖ εἶναι τὸ ἄνθος. Ἡ	δ´	ἄλλη φύσις οἷον στυπτηρία. Ὅταν
[5, 14]	οὓς δέχεται τὴν τροφήν. Ἔστι	δ´	ἄλλο γένος ὃ καλοῦσιν ἀπλυσίας
[5, 14]	μὲν μεγάλους πόρους ἔχει, τὸ	δ´	ἄλλο πυκνόν ἐστι πᾶν· διατμηθὲν
[5, 28]	δὲ πλείω ἢ εἴκοσιν. Οἱ	δ´	ἄλλοι ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ
[5, 12]	περὶ τὰ τρὶς ἑπτά. Τοῖς	δ´	ἄλλοις ζῴοις ἥβη μὲν οὐ
[5, 2]	ἀναβαίνει ἐπὶ τὸν ἄρρενα. Τῶν	δ´	ἄλλων τῶν μὲν πλείστων ὁ
[5, 10]	τῷ εὐρίπῳ τῶν Πυρραίων· ἐκεῖνοι	δ´	ἀμείνους τοῦ χειμῶνος. Εἰσὶ δὲ
[5, 19]	ἔνιαι δ´ ἑπτὰ ζῶσιν. Σμῆνος	δ´	ἂν διαμείνῃ ἔτη ἐννέα ἢ
[5, 25]	τῶν ἀνδρῶν μᾶλλον φθειρώδεις. Ὅσοις	δ´	ἂν ἐγγίνωνται ἐν τῇ κεφαλῇ,
[5, 12]	ὀχείαν διὰ τρίτου ἔτους· ὃν	δ´	ἂν ἐγκύμονα ποιήσῃ, τούτου πάλιν
[5, 6]	ἐλάττων ἐκ τοῦ ὄπισθεν· ὅταν	δ´	ἀναβῇ οὗτος, ὁ μείζων πλάγιος
[5, 4]	ἄρρενες τοῖς θήλεσι, καὶ ἀποτικτουσῶν	δ´	ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά· ἐκ δὲ
[5, 13]	αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι διαμένουσιν· ὅταν	δ´	ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι δύνανται ζῆν. Ὁ
[5, 25]	αἱ κεφαλαὶ γίνονται φθειρώδεις, τοῖς	δ´	ἀνδράσιν ἧττον. Γίνονται δὲ καὶ
[5, 13]	λευκῶν πολλὰ συμπαγείη. Οὐκ ἔχει	δ´	ἀνεῳγμένον πόρον οὐδὲν τούτων, οὐδὲ
[5, 13]	μὲν μέγεθος γίνονται μικραί, τὸ	δ´	ἄνθος ἐρυθρὸν ἔχουσιν. Ἔτι δ´
[5, 13]	κρύπτουσιν ἑαυτὰς καὶ φωλοῦσιν. Τὸ	δ´	ἄνθος ἔχουσιν ἀνὰ μέσον τῆς
[5, 20]	αἱ μέλιτται τοιαῦτα ποιοῦσιν. ~Αἱ	δ´	ἀνθρῆναι καὶ οἱ σφῆκες ποιοῦσι
[5, 12]	τοῦτον ἔχουσι τὸν τρόπον. Γεννᾷ	δ´	ἄνθρωπος μὲν τὸ ἔσχατον μέχρι
[5, 19]	μὲν ὂν κεῖται πλάγιον, ὕστερον	δ´	ἀνίσταται αὐτὸ ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ
[5, 7]	διαιρῇ τὰς ὀχευομένας μυίας. Ἀπολύονται	δ´	ἀπ´ ἀλλήλων μόλις· πολὺν γὰρ
[5, 8]	οἷον μυῖαι καὶ μύρμηκες. Τίκτει	δ´	ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ τὰ πολλὰ
[5, 17]	ὡς ἐπὶ τὸ πολύ. Τούτων	δ´	ἀπὸ μὲν τῆς ὀχείας ἐν
[5, 19]	γλυκύτητι καὶ τῷ πάχει. Φέρει	δ´	ἀπὸ πάντων ἡ μέλιττα ὅσα
[5, 1]	καὶ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων. Ὅσα	δ´	ἀπὸ ταὐτομάτου γίνεται ἐν ζῴοις
[5, 18]	τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου, ἄλλοι	δ´	ἀπὸ τοῦ ἄνθους τῆς ἐλαίας·
[5, 18]	τοῦ ἄνθους τοῦ καλλύντρου, οἱ	δ´	ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου,
[5, 8]	πέντε καὶ ἓξ ᾠά· φωλεῖ	δ´	ἀπὸ τοῦ μετοπώρου μέχρι τοῦ
[5, 3]	πᾶν τὸ τοιοῦτον γένος. Τὰ	δ´	ἄποδα καὶ μακρὰ τῶν ζῴων,
[5, 23]	τὸν τράχηλον. Καὶ οἱ ἄρρενες	δ´	ἀποθνήσκουσι περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον.
[5, 14]	ἀπολυόμεναι μεταχωροῦσιν. Καὶ αἱ λεπάδες	δ´	ἀπολύονται καὶ μεταχωροῦσιν. Τῶν δὲ
[5, 13]	ἐὰν ἀποπέσῃ, μὴ ἀπολλύηται. Μάλιστα	δ´	ἀποπίπτει, ἐὰν πλήρης ᾖ· κενῆς
[5, 14]	τὰς ῥίζας τὰς ὑπολοίπους· ἐὰν	δ´	ἀπορραγῇ, φύεται πάλιν ἐκ τοῦ
[5, 16]	δ´ ἐν ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν	δ´	ἀποτέκῃ τὰ ᾠά, γίνεται ἐν
[5, 22]	περὶ ἕνδεκα τὸν ἀριθμόν. ~Τὰ	δ´	ἀράχνια ὀχεύεται μὲν πάντα τὸν
[5, 19]	ὅταν ἐρινεὸν σῦκον φανῇ· σχάδονας	δ´	ἀρίστας ποιοῦσιν, ὅταν μέλι ἐργάζωνται.
[5, 1]	τὸ πλείστην ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον	δ´	ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ
[5, 15]	μὲν οὖν πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ	δ´	ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει τὰ ᾠά. Τῶν
[5, 24]	καὶ μείζους, καὶ ᾄδουσιν. Εἰσὶ	δ´	ἄρρενες μὲν οἱ ᾄδοντες ἐν
[5, 12]	καὶ μικρὰν αἱ θήλειαι, οἱ	δ´	ἄρρενες μικρὰν μέν, μείζω μέντοι
[5, 12]	ὁ δὲ πρεσβύτατος πεντεκαίδεκα· ὁ	δ´	ἄρρην βαίνει πεντέτης ὢν ἢ
[5, 12]	ὁ χρόνος τῆς κυήσεως) Ὁ	δ´	ἄρρην γεννᾷ μὲν ὀκτάμηνος, φαῦλα
[5, 12]	καὶ λεπτὰ καὶ ὑγρά. Ὁ	δ´	ἄρρην, ἐὰν μὲν εὐτραφὴς ᾖ,
[5, 2]	θήλεια συγκαθιεῖσα καὶ διαβαίνουσα, ὁ	δ´	ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει. Ὀχεύεται δὲ
[5, 16]	ἐρυθρὰ δύο οἷον μαστούς, ὁ	δ´	ἄρρην οὐκ ἔχει. Ἡ δὲ
[5, 17]	τότε κατειργάσθαι τὴν κόπρον. Ἡ	δ´	ἀρχὴ τῶν σκωληκίων μικρά· πρῶτον
[5, 17]	γίνονται ἐκ τῶν ἀσκαρίδων. Αἱ	δ´	ἀσκαρίδες γίνονται ἔν τε τῇ
[5, 15]	τοῖς τραχέσι καὶ πετρώδεσιν, οἱ	δ´	ἀστακοὶ ἐν τοῖς λείοις· ἐν
[5, 20]	ἀλλ´ ἐν τῷ μετοπώρῳ· τὴν	δ´	αὔξησιν ἐπίδηλον λαμβάνουσι μάλιστ´ ἐν
[5, 9]	ὥραν, οἷον ἡ σμύραινα. Τίκτει	δ´	αὕτη ᾠὰ πολλά, καὶ ἐκ
[5, 13]	καὶ ἀνθίζει τὴν χεῖρα. Διατείνει	δ´	αὐτὴν οἷον φλέψ· τοῦτο δὲ
[5, 15]	ᾠὰ ὥσπερ οἱ σκώληκες. Τὸ	δ´	αὐτὸ τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν
[5, 1]	ἀπὸ σπέρματος ἑτέρων φυτῶν, τὰ	δ´	αὐτόματα γίνεται, συστάσης τινὸς τοιαύτης
[5, 1]	κατὰ συγγένειαν τῆς μορφῆς, τὰ	δ´	αὐτόματα καὶ οὐκ ἀπὸ συγγενῶν,
[5, 13]	ἐπίδηλον οὐδεμίαν οὗτοι λαμβάνουσιν. Φασὶ	δ´	αὐτοὺς οἱ ἁλιεῖς ἅμα συγγίνεσθαι
[5, 17]	οἷον αἱ καλούμεναι ἕλμινθες. Ἔστι	δ´	αὐτῶν γένη τρία, ἥ τε
[5, 17]	διαρθρούμενον γίνεται τὸ ζῷον. Γίνεται	δ´	αὐτῶν τὰ μὲν ἐκ ζῴων
[5, 23]	ἀττέλαβοι, καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται	δ´	αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὑπὸ τῶν
[5, 23]	ὑδάτων, ὅταν πολλὰ γένηται· ἂν	δ´	αὐχμὸς συμβῇ, τότε γίνονται μᾶλλον
[5, 16]	εὐθὺς μέν ἐστι λευκά, ὅταν	δ´	ἀφῇ τὸν θορόν, καὶ μείζω
[5, 25]	τὴν οὐρὰν ἔχουσι πλατεῖαν. Ἓν	δ´	εἶδός ἐστι τῶν φθειρῶν τῶν
[5, 2]	ὀχεῦον τὸ δ´ ὀχευόμενον. Ἀποχωροῦσι	δ´	εἰς ἐρημίαν, ὅταν ποιῶνται τὴν
[5, 23]	γὰρ ἄρρεν ἔλαττόν ἐστι) τίκτουσι	δ´	εἰς τὴν γῆν καταπήξασαι τὸν
[5, 13]	τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων, πολλάκις	δ´	εἰς τοὺς κήρυκας τοὺς μικρούς.
[5, 9]	ἐν τῷ φθινοπώρῳ μᾶλλον· ὁ	δ´	εἷς τόκος γίνεται περὶ ἑπτὰ
[5, 13]	τοὺς κήρυκας τοὺς μικρούς. Ὅταν	δ´	εἰσδύσῃ, συμπεριφέρει τοῦτο καὶ ἐν
[5, 14]	τὸ εἰσελθεῖν διοίγοντες αὐτά, ὅταν	δ´	εἰσέλθῃ, συνάγοντες. Ἔστι δὲ τῶν
[5, 14]	μὲν ἄλλοι πόροι συγκεκλεισμένοι, φανεροὶ	δ´	εἰσὶ τέτταρες ἢ πέντε· διό
[5, 14]	ἔχειν καὶ πολυχρόνιον εἶναι. Διάδηλοι	δ´	εἰσὶν ἐν τῇ θαλάττῃ πρὸς
[5, 14]	προσφύσεως οὖσα ἡ τροφή. Ἀσθενέστεροι	δ´	εἰσὶν οἱ πυκνοὶ τῶν μανῶν
[5, 12]	αὐτῷ ἐπίδοσις οὐδὲ ῥώμη. Ὀχεύειν	δ´	εἴωθε χορτασθεὶς καὶ μὴ προβιβάσας
[5, 23]	περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον. Ἐκδύνουσι	δ´	ἐκ τῆς γῆς τοῦ ἔαρος.
[5, 17]	σκώληκες τοιοῦτοι καὶ δασεῖς· οἱ	δ´	ἐκ τῆς ἐν Μηδίᾳ χιόνος
[5, 9]	δὲ τρίγλη μόνη τρίς. Τεκμαίρονται	δ´	ἐκ τοῦ γόνου· τρὶς γὰρ
[5, 17]	καὶ κόπρον ἔχοντες φαίνονται· {ὅταν	δ´	ἐκ τῶν σκωλήκων εἰς τὴν
[5, 12]	γάλα μετὰ τὸν τόκον. Τὰ	δ´	ἔκγονα κατὰ μὲν τὴν ἡλικίαν
[5, 11]	μή, τοῦ θέρους μόνον. Τὰ	δ´	ἔκγονα τοῦ ἔαρος βέλτιστα καὶ
[5, 12]	ἄρρενες δ´ ὀχεύουσιν ὡσαύτως. Τὰ	δ´	ἔκγονα τῶν ἀρρένων διαφέρει ἐπὶ
[5, 23]	λεπτῆς ὥσπερ ὑμένος· ἐκ ταύτης	δ´	ἐκπέττονται. Γίνεται δὲ μαλακὰ τὰ
[5, 23]	μικρὸν ὑπὸ γῆς ἐστιν. Ὅταν	δ´	ἐκπεφθῶσιν, ἐκδύνουσιν ἐκ τοῦ γεοειδοῦς
[5, 15]	τοῦ ἔαρος ἄρισταί εἰσιν, ὅταν	δ´	ἐκτέκωσι, χείρισται. Ἐκδύνουσι δὲ τὸ
[5, 9]	τοῦ ἔνθα μὲν πλεονάκις ἔνθα	δ´	ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ αὐτά. ~{Τίκτει
[5, 17]	σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες καλούμενοι (εἰσὶ	δ´	ἐλάττους τῶν ἑτέρων) τὰ φαλάγγια
[5, 12]	καὶ μικρότερα τὰ ἔκγονα. Τίκτει	δ´	ἐλάχιστα μὲν ὗς, ὅταν ᾖ
[5, 2]	ἐκ τούτου τοῖς τόξοις. Οἱ	δ´	ἐλέφαντες ὀχεύονται μὲν ἐν ταῖς
[5, 12]	διαλιποῦσα ὀχεύεται ἡ θήλεια. Ὁ	δ´	ἐλέφας ἄρχεται μὲν βαίνεσθαι ὁ
[5, 12]	ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον· τὸ	δ´	ἔμβρυον γίνεται ὅσον μόσχος δίμηνος
[5, 17]	αὐτῶν, οἱ καλούμενοι βόστρυχοι. Αἱ	δ´	ἐμπίδες γίνονται ἐκ τῶν ἀσκαρίδων.
[5, 27]	ᾠὰ τῷ ὑστέρῳ ἔτει. Ἡ	δ´	ἑμὺς ἐξιοῦσα ἐκ τοῦ ὕδατος
[5, 17]	ξύλοις, τὰ μὲν φυτῶν, τὰ	δ´	ἐν αὔοις ἤδη, τὰ δ´
[5, 13]	τοῖς ἀμμώδεσι καὶ βορβορώδεσιν. Ἔχουσι	δ´	ἐν αὑταῖς πιννοφύλακα, αἱ μὲν
[5, 17]	νοτία γένηται πλείω χρόνον· τὰ	δ´	ἐν βορβόρῳ καὶ κόπρῳ σηπομένοις,
[5, 14]	ὥσπερ οἱ ἐν Τορώνῃ. Τρέφει	δ´	ἐν ἑαυτῷ ζῷα, ἕλμινθάς τε
[5, 13]	ἐν ἐνιαυτῷ γίνεται τέλεια. Ἐμφύονται	δ´	ἐν ἐνίοις τῶν ὀστρακοδέρμων καρκίνοι
[5, 8]	τῆς Πλειάδος βορείου γενομένης. Λέγεται	δ´	ἐν ἑπτὰ μὲν ἡμέραις ποιεῖσθαι
[5, 1]	γῆς λαμβάνει τὴν τροφήν, τὰ	δ´	ἐν ἑτέροις ἐγγίνεται φυτοῖς, ὥσπερ
[5, 10]	Τίκτει δὲ πᾶσαν ὥραν, ἀποτίκτει	δ´	ἐν ἡμέραις πέντε καὶ δέκα.
[5, 16]	Κύει δὲ τοῦ ἔαρος, ἀποτίκτει	δ´	ἐν ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν δ´
[5, 19]	ποιοῦσι δὶς τοῦ μηνός. Αἱ	δ´	ἐν Θεμισκύρᾳ περὶ τὸν Θερμώδοντα
[5, 17]	δ´ ἐν αὔοις ἤδη, τὰ	δ´	ἐν θριξὶ ζῴων, τὰ δ´
[5, 13]	δ´ ἄνθος ἐρυθρὸν ἔχουσιν. Ἔτι	δ´	ἐν μὲν τοῖς προσβορείοις μέλαιναι,
[5, 15]	πελάγει ποιεῖσθαι τὴν θήραν. Γίνονται	δ´	ἐν μὲν τῷ χειμῶνι καὶ
[5, 28]	ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ ἐξέρχεται. Τίκτει	δ´	ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ καθ´ ἕν,
[5, 17]	βορβόρῳ καὶ κόπρῳ σηπομένοις, τὰ	δ´	ἐν ξύλοις, τὰ μὲν φυτῶν,
[5, 4]	ὄπισθεν, ὥσπερ τοὺς κύνας. Ἔστι	δ´	ἐν πᾶσι τοῖς σελαχώδεσι μεῖζον
[5, 22]	ἐν λεπτῷ καὶ μικρῷ, τὰ	δ´	ἐν παχεῖ, καὶ τὰ μὲν
[5, 17]	δ´ ἐν θριξὶ ζῴων, τὰ	δ´	ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων, τὰ
[5, 14]	ἢ ἐν ταῖς θισί, τρέφονται	δ´	ἐν τῇ ἰλύϊ. Σημεῖον δέ·
[5, 13]	τῶν μεγάλων καὶ μναῖαι· αἱ	δ´	ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς καὶ περὶ
[5, 13]	αὐτῶν {ἐν τοῖς τενάγεσι, τὰ	δ´	ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς, τὰ δ´
[5, 13]	τοῖς σκληροῖς καὶ τραχέσι, τὰ	δ´	ἐν τοῖς ἀμμώδεσιν. Καὶ τὰ
[5, 24]	ἣν ἀφίησιν ὁ ἄρρην. Τίκτουσι	δ´	ἐν τοῖς ἀργοῖς, τρυπῶντες ᾧ
[5, 1]	πολλὰ συμβαίνει τῶν ἐντόμων, τὰ	δ´	ἐν τοῖς ζῴοις αὐτοῖς ἐκ
[5, 17]	ἐν σαρκὶ τῶν ζῴων, τὰ	δ´	ἐν τοῖς περιττώμασι, καὶ τούτων
[5, 13]	δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς, τὰ	δ´	ἐν τοῖς πηλώδεσι τόποις, ἔνια
[5, 13]	ἐν τοῖς πηλώδεσι τόποις, ἔνια	δ´	ἐν τοῖς σκληροῖς καὶ τραχέσι,
[5, 20]	καὶ ἐπαλήλιπται ὁ κύτταρος. Καταντικρὺ	δ´	ἐν τῷ κυττάρῳ τοῦ γόνου
[5, 9]	καὶ περὶ Πλειάδος δύσιν, εὐημερεῖ	δ´	ἐν τῷ φθινοπώρῳ μᾶλλον· ὁ
[5, 24]	γίνονται καὶ πρότερον ἀπόλλυνται. Ὁμοίως	δ´	ἔν τε τοῖς μικροῖς καὶ
[5, 12]	Κύει δὲ δώδεκα μῆνας, τίκτει	δ´	ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον. Ἄρχεται
[5, 12]	Κύει δ´ ἔτη δύο, τίκτει	δ´	ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον· τὸ
[5, 17]	οἱ δὲ τῆς χιόνος. Ὅτι	δ´	ἐνδέχεται καὶ μὴ καίεσθαι συστάσεις
[5, 9]	καὶ νάρκη καὶ ῥίνη. Τίκτει	δ´	ἔνια καὶ χειμῶνος καὶ θέρους,
[5, 8]	ὁρμᾷ πρὸς τὸν συνδυασμόν. Ποιεῖται	δ´	ἔνια τὴν ὀχείαν καὶ τὸν
[5, 13]	δ´ ἐρυθρὸν καὶ μικρόν. Γίνονται	δ´	ἔνιαι τῶν μεγάλων καὶ μναῖαι·
[5, 9]	περὶ ἑπτὰ ἢ ὀκτώ. Δοκοῦσι	δ´	ἔνιοι τῶν γαλεῶν, οἷον ὁ
[5, 4]	ὀλίγον οὔτε λίαν πολύν. Διαφέρουσι	δ´	ἔνιοι τῶν σελαχωδῶν ἰχθύων οἱ
[5, 15]	οὖν τοῦτον τὸν τρόπον, συμπέψασα	δ´	ἐνταῦθα μάλιστα ἐν εἴκοσιν ἡμέραις
[5, 8]	μετοπώρου μέχρι τοῦ ἔαρος. Τὰ	δ´	ἔντομα καὶ τοῦ χειμῶνος ὀχεύεται
[5, 7]	προΐεται θάτερον εἰς θάτερον. ~Τὰ	δ´	ἔντομα συνέρχεται μὲν ὄπισθεν, εἶτ´
[5, 17]	θηλείας, καθάπερ εἴρηται πρότερον. ~Τὰ	δ´	ἔντομα τῶν ζῴων ὅτι μὲν
[5, 25]	ἐπὶ φύλλον ἀναβαίνουσι κινούμενον. ~Τῶν	δ´	ἐντόμων ὅσα σαρκοφάγα μὲν μή
[5, 26]	καὶ ζῇ ἀκινητίζων· ὅ τι	δ´	ἐξ αὐτοῦ γίνεται τῶν πτερωτῶν
[5, 16]	δὲ καὶ οἱ πολύποδες. Γίνεται	δ´	ἐξ ἑνὸς ᾠοῦ ἓν σηπίδιον·
[5, 1]	γίνεται μέν τι, οὐ ταὐτὸ	δ´	ἐξ οὐδενὸς ἀλλ´ ἀτελές, οἷον
[5, 13]	στρομβώδη, ἐκ γενετῆς ἅπαντα· νέμονται	δ´	ἐξείροντα τὴν καλουμένην γλῶτταν ὑπὸ
[5, 17]	ἀκινητίζουσιν ἕως ἂν αὐξηθῶσιν· τότε	δ´	ἐξέρχονται διακόψαντες ᾧ καταλήλειπται ὁ
[5, 12]	ἀρρένων ἢ τῶν θηλειῶν. Κύει	δ´	ἑξήκοντα καὶ μίαν ἢ καὶ
[5, 12]	δὲ χρόνου προϊόντος μείζονα· διετὴς	δ´	ἐπειδὰν γένηται καὶ τῆς ὀχείας
[5, 6]	ὅταν ὁ μὲν ὑπτίαν ὁ	δ´	ἐπὶ ταύτης ποιήσῃ τὴν κέρκον.
[5, 12]	χρόνους ἐλάττω καὶ ἀσθενικώτερα. Ὡς	δ´	ἐπὶ τὸ πλεῖστον τριετὴς ὀχεύει
[5, 12]	ταύταις ταῖς ἡλικίαις τέκνα· ὡς	δ´	ἐπὶ τὸ πολὺ τοῖς μὲν
[5, 5]	μὲν ἐπὶ τὸ ὄπισθεν, ἡ	δ´	ἐπὶ τὸ στόμα ποιεῖται. Ἐκτίκτει
[5, 14]	οὐκ ἀπολύονται τῶν πετρῶν, αἱ	δ´	ἐπὶ τοῖς λείοις καὶ πλαταμώδεσιν
[5, 16]	μὲν ἐπὶ τοῖς ᾠοῖς ὁτὲ	δ´	ἐπὶ τῷ στόματι προκάθηται τῆς
[5, 7]	συνδυασμός ἐστι τῶν τοιούτων. Δῆλον	δ´	ἐπὶ τῶν ἐν ποσίν, οἷον
[5, 13]	καὶ ἐν τοῖς λιμνοστρέοις· αὔξησιν	δ´	ἐπίδηλον οὐδεμίαν οὗτοι λαμβάνουσιν. Φασὶ
[5, 6]	θήλεια τοῦ ἄρρενος διαφέρει· τὸ	δ´	ἐπικάλυμμα μεῖζόν ἐστι τὸ τῆς
[5, 19]	τῶν μελιττῶν ἔτη ἕξ· ἔνιαι	δ´	ἑπτὰ ζῶσιν. Σμῆνος δ´ ἂν
[5, 26]	πτερωτῶν ζῴων, οὔπω συνῶπται. Τὰ	δ´	ἐρινεὰ τὰ ἐν τοῖς ἐρινεοῖς
[5, 17]	τρόπος ἐστὶ τῆς γενέσεως· φθείρονται	δ´	ἐρρικνωμένων τῶν μορίων, ὥσπερ γήρᾳ
[5, 13]	μὲν πλεῖσται μέλαν ἔχουσιν, ἔνιαι	δ´	ἐρυθρὸν καὶ μικρόν. Γίνονται δ´
[5, 19]	δ´ ὁ φὼρ καλούμενος (οὗτος	δ´	ἐστὶ μέλας καὶ πλατυγάστωρ) τέταρτος
[5, 4]	θήλεα μείζω τῶν ἀρρένων. Σελάχη	δ´	ἐστὶ τά τ´ εἰρημένα καὶ
[5, 7]	ἔλαττον ἐπὶ τὸ μεῖζον· {τοῦτο	δ´	ἐστὶ τὸ ἄρρεν. Ἐναφίησι δὲ
[5, 19]	τὴν δὲ τοῦ μετοπώρου· ἄμεινον	δ´	ἐστὶ τὸ μετοπωρινὸν μέλι. Γίνεται
[5, 1]	ᾠοτόκα καὶ ὅσα ζῳοτόκα. Ζῳοτόκα	δ´	ἐστὶ τῶν τετραπόδων ἔνια, καὶ
[5, 7]	ἐπ´ ἐνίων δ´ ἧττον. Τοῦτο	δ´	ἐστὶ φανερόν, ἄν τις διαιρῇ
[5, 24]	ἡ θήλεια αἰδοῖον ἐσχισμένον· θήλεια	δ´	ἐστὶν εἰς ἣν ἀφίησιν ὁ
[5, 19]	εἴκοσι δὲ μάλιστα συνίσταται. Δῆλον	δ´	ἐστὶν εὐθέως τὸ ἀπὸ τοῦ
[5, 14]	περὶ τὰ κάτω· κατὰ πλείω	δ´	ἐστὶν ἡ πρόσφυσις. {Ἄνωθεν δ´
[5, 13]	μήκωνος καὶ τοῦ τραχήλου· τούτων	δ´	ἐστὶν ἡ σύμφυσις πυκνή, τὸ
[5, 8]	μεταβάλλῃ πρὸς τὸ θέρος· αὕτη	δ´	ἐστὶν ἡ τοῦ ἔαρος ὥρα,
[5, 13]	ποιοῦσι τὴν καλουμένην μελίκηραν. Τοῦτο	δ´	ἐστὶν οἷον κηρίον, πλὴν οὐχ
[5, 1]	ἰχθύων τὰ αὐτά, τῷ εἴδει	δ´	ἕτερα, ἔνια δὲ καὶ πάμπαν
[5, 12]	ἐν ἐνίοις ἐπίδηλός ἐστιν· τοῖς	δ´	ἕτερα τοῦ σώματος μόρια ἐπισημαίνει
[5, 18]	ὁ μὲν βελτίων πυρρός, ὁ	δ´	ἕτερος μέλας καὶ ποικιλώτερος, τὸ
[5, 4]	τοῦ ὑγροῦ περιττώσεως ἔξωθεν, ἔσωθεν	δ´	ἕτερος πόρος, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ
[5, 12]	τούτου πάλιν οὐχ ἅπτεται. Κύει	δ´	ἔτη δύο, τίκτει δ´ ἕν·
[5, 17]	τούτων τὰ μὲν ἐκκεχωρισμένων, τὰ	δ´	ἔτι ὄντων ἐν τοῖς ζῴοις,
[5, 8]	ἱερὰν παιδοτρόφον ποικίλας ἁλκυόνος. Γίνονται	δ´	εὐδιειναί, ὅταν συμβῇ νοτίους γίνεσθαι
[5, 15]	ἐστιν ἡλίκον κεγχραμίς. Οὐκ ἔστι	δ´	εὐθὺς ἐχόμενα τοῦ πόρου, ἀλλὰ
[5, 22]	πάντα τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ	δ´	εὐθὺς καὶ ἀφίησιν ἀράχνιον. Ὁ
[5, 12]	γεννῶσιν ἀλλὰ γραῖαι γίνονται. Ἐὰν	δ´	εὐτραφὴς ᾖ, θᾶττον ὁρμᾷ πρὸς
[5, 20]	δὲ σφῆκες ἐν τρώγλαις, ὅταν	δ´	ἔχωσιν ἡγεμόνα, ὑπὸ γῆν. Ἑξάγωνα
[5, 11]	τόκον εἰς τέλος ἐκτρέφει. Ὅσα	δ´	ἢ ἥμερα ἢ ἡμεροῦσθαι δύναται,
[5, 14]	καὶ τραχεῖς τράγοι καλοῦνται. Φύονται	δ´	ἢ πρὸς πέτρᾳ πάντες ἢ
[5, 12]	αὐτοετὲς ὀχεύεται καὶ κύει, μᾶλλον	δ´	ἡ αἴξ· καὶ οἱ ἄρρενες
[5, 8]	Σικελικῷ πελάγει σχεδὸν ἀεί. Τίκτει	δ´	ἡ ἁλκυὼν περὶ πέντε ᾠά.
[5, 16]	ἐπὶ τῶν τευθίδων ἔχει. Διαφέρει	δ´	ἡ ἄρρην τευθὶς τῆς θηλείας·
[5, 4]	κύστιν πλὴν ἐπὶ χελώνης, τούτων	δ´	ἡ θήλεια ἕνα πόρον ἔχει,
[5, 12]	καὶ ὀχεύει πρῶτον ὀκτάμηνος, τίκτει	δ´	ἡ θήλεια μὲν ἐνιαυσία (οὕτω
[5, 2]	καὶ οὗ διατρίβειν εἰώθασιν· ὀχεύεται	δ´	ἡ μὲν θήλεια συγκαθιεῖσα καὶ
[5, 12]	δὲ θήλειαι, ὅταν φοβηθῶσιν. Ἔστι	δ´	ἡ μὲν τῆς θηλείας φωνὴ
[5, 11]	τοιούτων ἡ φάττα ἐστί, δεύτερον	δ´	ἡ οἰνάς· αὕτη δὲ μικρῷ
[5, 17]	ἐν χιόνι τῇ παλαιᾷ. Γίνεται	δ´	ἡ παλαιὰ ἐρυθροτέρα, διὸ καὶ
[5, 19]	ἐκ τοῦ ἀπαντικρὺ γίνεται. Φύει	δ´	ἡ σχάδων πόδας καὶ πτερά,
[5, 24]	πρὶν περιρραγῆναι τὸ κέλυφος. {Ὅταν	δ´	ἡ ὥρα ἔλθῃ περὶ τροπάς,
[5, 18]	μελιττῶν τίκτειν τοὺς ἡγεμόνας. Τῶν	δ´	ἡγεμόνων ἐστὶ γένη δύο, ὁ
[5, 17]	ἥλιος ἢ πνεῦμα κινήσῃ· τότε	δ´	ἤδη πέτεται. Πᾶσι δὲ καὶ
[5, 12]	τῶν δὲ τὰ ᾠά. Αἱ	δ´	ἡλικίαι τοῖς ὀχεύουσιν αὐτοῖς μὲν
[5, 27]	πιθώδη, καὶ ἐντεκοῦσα καταλείπει· ἐάσασα	δ´	ἡμέρας ἐλάττους ἢ τριάκοντα ἀνορύττει
[5, 27]	λευκὰ τὴν χρόαν, καὶ ἐπικάθηται	δ´	ἡμέρας ἑξήκοντα (καὶ γὰρ καὶ
[5, 22]	ἥμισυ πρὸς αὐταῖς ἐστι, τὸ	δ´	ἥμισυ ἔξω· καὶ ἐν τούτῳ
[5, 7]	πάνυ μικρῶν ὄντων, ἐπ´ ἐνίων	δ´	ἧττον. Τοῦτο δ´ ἐστὶ φανερόν,
[5, 9]	σμύραινα πᾶσαν ὥραν τίκτει, ὁ	δ´	ἵππουρος ἔαρος. Διαφέρει δ´ ὁ
[5, 4]	περιπλοκῇ ποιοῦνται τὴν ὀχείαν. ~Οἱ	δ´	ἰχθύες ἅπαντες, ἔξω τῶν πλατέων
[5, 1]	δῆλον ἐν τοῖς ὕστερον. Τῶν	δ´	ἰχθύων ἐνίοις, ὅταν αὐτόματα γεννήσωσιν
[5, 24]	ὕπτιοι συνδυαζόμενοι πρὸς ἀλλήλους· ἐναφίησι	δ´	ὁ ἄρρην εἰς τὴν θήλειαν,
[5, 2]	ὀχεύονται τῆς θηλείας καθημένης· περιβεβηκὼς	δ´	ὁ ἄρρην ὀχεύει, οὐκ ἀντίπυγος,
[5, 10]	Βαδίζουσι δὲ κατὰ ζυγά· ἔστι	δ´	ὁ ἄρρην τῆς θηλείας ποικιλώτερος
[5, 10]	ἄπειρον γίνεται τὸ πλῆθος. Διαφέρει	δ´	ὁ ἄρρην τῆς θηλείας τῷ
[5, 9]	δ´ ὕστερος τοῦ ἔαρος. Διαφέρει	δ´	ὁ θύννος ὁ ἄρρην τοῦ
[5, 12]	γεννᾶν μέχρι ἐτῶν εἴκοσιν. Ὀχεύει	δ´	ὁ ἵππος ὁ ἄρρην μέχρι
[5, 6]	πτυχώδη πρὸς ἄλληλα συμβάλλοντες. Πρῶτον	δ´	ὁ καρκίνος ἀναβαίνει ὁ ἐλάττων
[5, 21]	τῷ πηλῷ ἐγγίνεται κηρός· οὗτος	δ´	ὁ κηρὸς πολύ ἐστιν ὠχρότερος
[5, 19]	ἐστὶ μέλας καὶ πλατυγάστωρ) τέταρτος	δ´	ὁ κηφήν, μεγέθει μὲν μέγιστος
[5, 9]	προΐεσθαι δὶς δοκεῖ τίκτειν· ἔστι	δ´	ὁ μὲν πρῶτος τόκος περὶ
[5, 9]	ὁ δ´ ἵππουρος ἔαρος. Διαφέρει	δ´	ὁ σμῦρος καὶ ἡ σμύραινα·
[5, 9]	δὲ δὶς τούτων μόνος, γίνεται	δ´	ὁ τόκος αὐτῷ ὁ ὕστερος
[5, 19]	μακρά, ὁμοία τῇ ἀνθρήνῃ, τρίτος	δ´	ὁ φὼρ καλούμενος (οὗτος δ´
[5, 13]	μὲν οὖν ἅπαντα διαχεῖται, ἀφίησι	δ´	ὃ εἶχεν εἰς τὴν γῆν·
[5, 19]	ἐστιν οἷον μέλι παχύ· τὸν	δ´	ὄγκον εὐθέως ἔχει παραπλήσιον τῷ
[5, 12]	ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Πολλάκις	δ´	οἱ ἀδύνατοι ἢ διὰ τὴν
[5, 13]	οἱ κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι. Ὧι	δ´	οἱ γραφεῖς ὀστρέῳ χρῶνται, πάχει
[5, 14]	Ἀχίλλειοι στιφρότεροι τούτων εἰσίν. Ὅλως	δ´	οἱ ἐν τοῖς βαθέσι καὶ
[5, 24]	ἐν ἀμφοτέροις τοῖς γένεσι, θήλεις	δ´	οἱ ἕτεροι. Καὶ τὸ μὲν
[5, 12]	γεννᾶν καὶ ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ	δ´	οἱ κάπροι δεκάμηνοι ἄρχονται ὀχεύειν,
[5, 15]	καρκίνοι καὶ οἱ κάραβοι. Εἰσὶ	δ´	οἱ κάραβοι μακρόβιοι πάντες. ~Τὰ
[5, 12]	παρισχναινόμενοι δύνανται ὀχεύοντες γεννᾶν. Ὀχεύουσι	δ´	οἱ κριοὶ τὰς πρεσβυτάτας πρῶτον,
[5, 14]	δ´ ἐστὶν ἡ πρόσφυσις. {Ἄνωθεν	δ´	οἱ μὲν ἄλλοι πόροι συγκεκλεισμένοι,
[5, 12]	τῶν θηλειῶν φθέγγονται βαρύτερον. Φθέγγονται	δ´	οἱ μὲν ἄρρενες, ὅταν ἡ
[5, 15]	ἐστι περὶ τέτταρας μῆνας. Γίνονται	δ´	οἱ μὲν κάραβοι ἐν τοῖς
[5, 9]	γένη ἐν τῷ πελάγει. Τίκτουσι	δ´	οἱ πλεῖστοι τῶν ἰχθύων ἐν
[5, 4]	προΐενται ὑγρότητα γαλακτώδη πάντες. Οὗτοι	δ´	οἱ πόροι εἰς ἓν συνάπτουσιν,
[5, 14]	πλεῖστοι περὶ τὴν Λυκίαν, μαλακώτατοι	δ´	οἱ πυκνοί· οἱ γὰρ Ἀχίλλειοι
[5, 25]	οἱ καλούμενοι γίνονται κυνοραϊσταί. Πάντες	δ´	οἱ φθεῖρες ἐν τοῖς ἔχουσιν
[5, 25]	αὐτῶν γίνονται τῶν ζῴων. Γίνονται	δ´	οἱ φθεῖρες μᾶλλον ὅταν μεταβάλλωσι
[5, 14]	ταῖς θαλάμαις γίνονται πιννοφύλακες. Ἔπεστι	δ´	οἷον ἀράχνιον ἐπὶ τῶν θαλαμῶν,
[5, 16]	τῶν μελῶν οὔπω διάδηλος, ἡ	δ´	ὅλη μορφὴ φανερά. Διὰ δὲ
[5, 17]	αἱ καλούμεναι ἀσκαρίδες. Μεθ´ ἡμέρας	δ´	ὀλίγας ἵστανται ὀρθαὶ ἐπὶ τοῦ
[5, 9]	τρισί, Μουνυχιῶνι, Θαργηλιῶνι, Σκιρροφοριῶνι· μετοπώρου	δ´	ὀλίγοι, οἷον σάλπη καὶ σαργὸς
[5, 25]	μὲν περὶ τὰ πτερύγια, ἔστι	δ´	ὅμοιος τοῖς σκορπίοις, καὶ τὸ
[5, 24]	ἐν τοῖς συσκίοις ἄλσεσιν. Ὀχεύονται	δ´	ὁμοίως οἱ μεγάλοι ἀλλήλοις καὶ
[5, 14]	μανός, ὁ δὲ πυκνός, τρίτος	δ´	ὃν καλοῦσιν Ἀχίλλειον λεπτότατος καὶ
[5, 14]	ἄμφω διὰ τὸ βάθος. Ἄπλυτοι	δ´	ὄντες καὶ ζῶντες ἰδεῖν μέν
[5, 12]	τὸ μὲν πρῶτον ἄγονον, γονίμων	δ´	ὄντων ἀσθενέστερα καὶ ἐλάττω τὰ
[5, 9]	οὗ ἂν ποταμοὶ ῥέωσιν· οἱ	δ´	ὄρκυνες καὶ σκορπίδες καὶ ἄλλα
[5, 11]	ὁμοίως τὴν αὐτὴν ὥραν. ~Τῶν	δ´	ὀρνέων τὰ μὲν ἄγρια, ὥσπερ
[5, 17]	γίνονται ἐκ τῶν ξύλων. Αἱ	δ´	ὀρσοδάκναι ἐκ τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων·
[5, 19]	ἀνθεῖ, καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων	δ´	ὅσα ἂν γλυκύτητα ἔχῃ, οὐδένα
[5, 25]	τῶν φθειρῶν. Καὶ τῶν ἄλλων	δ´	ὅσα πτερὰ ἔχει ἔχοντα καυλόν,
[5, 25]	φθεῖρες ἐκ τῶν σαρκῶν. Γίνονται	δ´	ὅταν μέλλωσιν, οἷον ἴονθοι μικροί,
[5, 16]	ἔσω, τούτου περιρραγέντος ἐξέρχεται. Γίνεται	δ´	ὅταν πρῶτον ἀπορράνῃ ἡ θήλεια,
[5, 24]	ἔχουσι γὰρ ᾠὰ λευκά. Ἀναπετόμενοι	δ´	ὅταν σοβήσῃ τις, ἀφιᾶσιν ὑγρὸν
[5, 19]	ὅταν κατασκήψῃ ἡ ἶρις· ὅλως	δ´	οὐ γίνεται μέλι πρὸ Πλειάδος
[5, 19]	τῷ γινομένῳ ἐξ αὐτοῦ. Σκώληξ	δ´	οὐ γίνεται πρότερον ἐκ τούτου,
[5, 27]	γενέσεις εἰσὶ τοῦ ἔαρος, ὀχεύεται	δ´	οὐ πάντα τὴν αὐτὴν ὥραν,
[5, 17]	τῶν μορίων διάδηλον οὐδέν. Χρόνου	δ´	οὐ πολλοῦ διελθόντος περιρρήγνυται τὸ
[5, 2]	ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες, τὰ	δ´	οὐ συγκαθείσης τῆς θηλείας, οἷον
[5, 12]	τρεῖς ἡμέρας τὸ μακρότατον· ἔλαττον	δ´	οὐ φέρει τῶν ἑξήκονθ´ ἡμερῶν,
[5, 1]	δὲ θήλεα μέν ἐστιν, ἄρρενα	δ´	οὔ· ἐξ ὧν γίνεται ὥσπερ
[5, 9]	τίκτουσιν ἐν τῷ Πόντῳ, ἄλλοθι	δ´	οὔ· κεστρεῖς δὲ καὶ χρυσόφρυες
[5, 19]	μετοπώρου ἄνθη μὲν γίνεται, μέλι	δ´	οὔ, ὅταν ἀφαιρεθῇ. Ἀφῃρημένου οὖν
[5, 13]	μὲν μεταβάλλει τοὺς τόπους, τὰ	δ´	οὔ. Τῶν δὲ μὴ μεταβαλλόντων
[5, 24]	δὲ τὴν πόλιν πολλοί, μάλιστα	δ´	οὗ ἐλαῖαι· οὐ γὰρ γίνονται
[5, 6]	ᾗ τὸ περίττωμα ἐξέρχεται. Μόριον	δ´	οὐδὲν προΐεται θάτερον εἰς θάτερον.
[5, 1]	τῶν μὲν καθ´ αὑτά, τῶν	δ´	οὐκ ἄνευ ἄρρενος· ὃν δὲ
[5, 17]	καὶ ἀκρίδες καὶ τέττιγες· τὰ	δ´	{οὐκ ἐκ ζῴων ἀλλ´ αὐτόματα,
[5, 20]	καὶ τὰ τῶν μελιττῶν, σύγκειται	δ´	οὐκ ἐκ κηροῦ ἀλλ´ ἐκ
[5, 25]	ἐν τοῖς ἰχθύσι φθεῖρες, οὗτοι	δ´	οὐκ ἐξ αὐτῶν τῶν ἰχθύων
[5, 23]	ἄν τις ἅψηται συνθλίβεσθαι. Ταῦτα	δ´	οὐκ ἐπιπολῆς ἀλλὰ μικρὸν ὑπὸ
[5, 12]	ὅλως οὐκ ἔχει τρίχας, τὰ	δ´	οὐκ ἔχει ἐν τοῖς ὑπτίοις,
[5, 9]	ὅτι ἡ μὲν ἔχει ὁ	δ´	οὐκ ἔχει ὑπὸ τῇ γαστρὶ
[5, 25]	καὶ αἱ〉 αἶγες κρότωνας, φθεῖρας	δ´	οὐκ ἔχουσιν· καὶ αἱ ὕες
[5, 19]	δὲ μέλι μὲν ἴσχει, σκώληκας	δ´	οὐκ ἴσχει. Ἔστι δ´ οὔτε
[5, 19]	ἕως ἂν ᾖ σκωλήκιον, ὕστερον	δ´	οὐκέτι, πλὴν ἐὰν μὴ ἐξέλθῃ,
[5, 13]	αἱ πορφύραι ἐφ´ αὑτῶν, ἔνια	δ´	οὔπω διηκριβωμένα τὴν μορφήν. {Ἐὰν
[5, 12]	ὗς, ὅταν ᾖ πρωτοτόκος· δευτεροτόκος	δ´	οὖσα ἀκμάζει· γηράσκουσα δὲ τίκτει
[5, 12]	καὶ νέα καὶ γηράσκουσα· ἔγκυος	δ´	οὖσα ἐὰν πιαίνηται σφόδρα, ἔλαττον
[5, 13]	ἀποπίπτει, ἐὰν πλήρης ᾖ· κενῆς	δ´	οὔσης καὶ ἀποσπάσαι χαλεπόν. Ταῦτα
[5, 19]	σκώληκας δ´ οὐκ ἴσχει. Ἔστι	δ´	οὔτε τὰ κηρία πάντα τοιαῦτα,
[5, 25]	ἐν τοῖς πολλοῖς γινομένων· εἰσὶ	δ´	οὗτοι καὶ δυσαφαίρετοι ἀπὸ τοῦ
[5, 13]	ἔαρος, ὅταν κηριάζωσιν· ὑπὸ κύνα	δ´	οὐχ ἁλίσκονται· οὐ γὰρ νέμονται,
[5, 28]	αὐξάνεται ἕως ἂν ζῇ. ~Τῶν	δ´	ὄφεων ὁ μὲν ἔχις ζῳοτοκεῖ
[5, 12]	ὀχεύεται ὥσπερ εἴρηται πρότερον· τῆς	δ´	ὀχείας ὁ χρόνος ἐν τῇ
[5, 2]	συμβαῖνον, τῶν γε τιθασσῶν. Λύκος	δ´	ὀχεύει καὶ ὀχεύεται τὸν αὐτὸν
[5, 12]	μηνί, καὶ οὐ πρότερον. Ἵππος	δ´	ὀχεύειν ἄρχεται διετὴς καὶ ὀχεύεσθαι,
[5, 12]	ὕστερον ἔτει, ὅταν γηράσκωσιν. Ὗς	δ´	ὀχεύεται μὲν καὶ ὀχεύει πρῶτον
[5, 17]	διαλύεται μόλις, εἴρηται πρότερον· ὅταν	δ´	ὀχευθῇ, ταχέως ποιεῖται τὰ πλεῖστα
[5, 2]	διημερεύει τὸ μὲν ὀχεῦον τὸ	δ´	ὀχευόμενον. Ἀποχωροῦσι δ´ εἰς ἐρημίαν,
[5, 12]	ἡ αἴξ· καὶ οἱ ἄρρενες	δ´	ὀχεύουσιν ὡσαύτως. Τὰ δ´ ἔκγονα
[5, 9]	τὸ τὰ μὲν πρώϊα τὰ	δ´	ὄψια προΐεσθαι δὶς δοκεῖ τίκτειν·
[5, 11]	τίκτει τῶν ὀρνέων ἁπάντων) τὸν	δ´	ὕστερον τόκον εἰς τέλος ἐκτρέφει.
[5, 9]	τὸν Ποσειδεῶνα πρὸ τροπῶν, ὁ	δ´	ὕστερος τοῦ ἔαρος. Διαφέρει δ´
[5, 28]	ἄλλοι ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ	δ´	ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν ὥσπερ
[5, 16]	δὲ τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ	δ´	ᾠόν, ὥσπερ ἡ σηπία, ἀποτίκτει
[5, 28]	ἐν αὑτῷ πρῶτον ᾠοτοκήσας· τὸ	δ´	ᾠόν, ὥσπερ τῶν ἰχθύων, μονόχρουν
[5, 17]	πλείστοις τρεῖς γίνονται ἑπτάδες, τοῖς	δ´	ᾠοτοκοῦσι τέτταρες ὡς ἐπὶ τὸ
[5, 16]	φθείρεται τὸ πλῆθος αὐτῶν. Ἤδη	δ´	ὦπται καὶ οὕτω πάμπαν μικρὰ
[5, 12]	δὲ μέχρι ἐπὶ τριετές. Κύων	δ´	ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ μὲν
[5, 12]	δὲ νέας οὐ διώκουσιν. Τίκτουσι	δ´,	ὥσπερ εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον,
[5, 9]	καὶ ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν. Φασὶ	δ´	ὥσπερ καὶ τἆλλα, τὸν μὲν
[5, 14]	γάρ εἰσι πόροι κενοί. Περιτέταται	δ´	ὥσπερ ὑμὴν περὶ τὰ κάτω·
[5, 27]	βιοῖ χρόνον πολύν) ἐξ ἐλαχίστων	δ´	ᾠῶν ζῷον μέγιστον γίνεται ἐκ
[5, 19]	κήρωσιν δὲ φέρουσιν ἀπὸ τοῦ	δακρύου	τῶν δένδρων, μέλι δὲ τὸ
[5, 15]	καὶ λαμβάνονται πολλάκις ἐλάττους ἢ	δακτυλιαῖοι.	Προεκτίκτει μὲν οὖν πρὸ ἀρκτούρου,
[5, 24]	ἐκτείνας, καὶ ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὸν	δάκτυλον·	διὰ τὸ ἀμυδρῶς γὰρ ὁρᾶν
[5, 24]	Ἐὰν δέ τις κινῶν τὸν	δάκτυλον	προσίῃ ἀπ´ ἄκρου ἐπικάμπτων τε
[5, 13]	γλώττης ἔχει ἡ πορφύρα μεῖζον	δακτύλου,	ᾧ νέμεται καὶ διατρυπᾷ τὰ
[5, 17]	καὶ οἱ σκώληκες τοιοῦτοι καὶ	δασεῖς·	οἱ δ´ ἐκ τῆς ἐν
[5, 17]	Ἐκ δὲ μελαινῶν τινων καὶ	δασειῶν	οὐ μεγάλων καμπῶν πρῶτον γίνονται
[5, 9]	γῇ καὶ τοῖς βρυώδεσι καὶ	δασέσιν.	{Ταχὺ δὲ καὶ ὁ ὀρφὼς
[5, 2]	πυγηδόν, οἷον λέοντές τε καὶ	δασύποδες	καὶ λύγκες· τῶν δὲ δασυπόδων
[5, 2]	δασύποδες καὶ λύγκες· τῶν δὲ	δασυπόδων	καὶ πολλάκις ἡ θήλεια προτέρα
[5, 8]	ἀγρίων, ὅσα μὴ ἐπικυΐσκεται ὥσπερ	δασύπους.	~Ὁμοίως δὲ καὶ τῶν ἰχθύων
[5, 12]	τῆς ὀχείας τὸ ἔαρ. Πάλιν	δὲ	βαίνει μετὰ τὴν ὀχείαν διὰ
[5, 13]	ὑμὴν λευκός, ὃν ἀφαιροῦσιν· θλιβόμενος	δὲ	βάπτει καὶ ἀνθίζει τὴν χεῖρα.
[5, 18]	δὲ κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν· οἱ	δὲ	βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνες ἔχουσι μὲν
[5, 25]	οὔτε φθεῖρας οὔτε κρότωνας. Οἱ	δὲ	βόες ἔχουσιν ἄμφω· τὰ δὲ
[5, 12]	δὲ τίκτει μὲν ὁμοίως, ὀχεύεται	δὲ	βραδύτερον· ὅταν δὲ πεντεκαιδεκαετεῖς ὦσιν,
[5, 18]	τοῖς κοίλοις τοῦ κηρίου, οἱ	δέ	γ´ ἡγεμόνες γίνονται κάτω πρὸς
[5, 21]	μακρὰ γίνεται καὶ διαρθροῦται· ἡ	δὲ	γένεσίς ἐστι τούτοις τοῦ ἔαρος.
[5, 19]	τὸ εἶναι αὐτοὺς μείζους. Ἡγεμόνων	δὲ	γένη δύο ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται
[5, 19]	οὐκ οἴονται ἔχειν αὐτούς. ~Εἰσὶ	δὲ	γένη τῶν μελιττῶν, ἡ μὲν
[5, 12]	μὲν καὶ ὀχεύουσι τετράμηνοι, ὥστε	δὲ	γεννᾶν καὶ ἐκτρέφειν ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ
[5, 25]	τισι γίνεται πλῆθος φθειρῶν. Ἔστι	δὲ	γένος φθειρῶν οἳ καλοῦνται ἄγριοι,
[5, 17]	τρέφονται καὶ περίττωμα ἀφιᾶσιν· ὅταν	δὲ	γένωνται χρυσαλλίδες, οὐδενὸς οὔτε γεύονται
[5, 12]	μῆκος. Καὶ ἡ τῶν κυνῶν	δὲ	γηρασκόντων γίνεται βαρυτέρα φωνή. Καὶ
[5, 27]	νεοττὸς τούτου κατὰ λόγον, αὐξανόμενος	δὲ	γίνεται καὶ ἑπτακαίδεκα πήχεων. Λέγουσι
[5, 11]	μὲν οὖν ἡ πελειάς, τιθασσὸν	δὲ	γίνεται μᾶλλον ἡ περιστερά· ἡ
[5, 14]	ἧττον ἡ πληγὴ ψοφεῖ. Σπανιώτατος	δὲ	γίνεται οὗτος. Τῶν δὲ πυκνῶν
[5, 26]	σκώληξ οὗτος. Καὶ ἐπὶ κηρίῳ	δὲ	γίνεται παλαιουμένῳ, ὥσπερ ἐν ξύλῳ
[5, 16]	ὀχείας ᾠὸν ἴσχει λευκόν· τοῦτο	δὲ	γίνεται τῷ χρόνῳ, ὥσπερ τὰ
[5, 26]	κονιορτώδη τὰ ἔρια ᾖ, μάλιστα	δὲ	γίνονται ἂν ἀράχνης συγκατακλεισθῇ· ἐκπίνων
[5, 17]	τὰ τοιαῦτα θᾶττον. Καὶ μετοπώρου	δὲ	γίνονται μᾶλλον· τότε γὰρ τὸ
[5, 19]	οὗ τὰ σκωλήκια γίνεται· αὐξανόμενα	δὲ	γίνονται μέλιτται καὶ κηφῆνες. Ὁ
[5, 25]	ἕτερον οὐδὲν γίνεται πάλιν. Αὐτῶν	δὲ	γίνονται τούτων αἱ μὲν ψύλλαι
[5, 19]	ὄντος μέλι ἐργάζονται μᾶλλον, ἐπομβρίας	δὲ	γόνον, διὸ καὶ ἅμα συμβαίνει
[5, 19]	ἐμεῖ εἰς τὸν κύτταρον. Τὸν	δὲ	γόνον ὅταν ἀφῇ, ἐπῳάζει ὥσπερ
[5, 20]	τὸ τῶν σφηκῶν κηρίον. Ἐναφιᾶσι	δὲ	γόνον, ὥσπερ αἱ μέλιτται, ὅσον
[5, 19]	ἔχεται ὥστε καὶ ἀντειλῆφθαι. Ὁ	δὲ	γόνος ἐστὶ τῶν μελιττῶν καὶ
[5, 2]	καὶ δασύποδες καὶ λύγκες· τῶν	δὲ	δασυπόδων καὶ πολλάκις ἡ θήλεια
[5, 9]	ἐν τοῖς ἄλλοις χρόνοις. Ὅλως	δὲ	δεῖ μὴ λεληθέναι ὅτι, ὥσπερ
[5, 12]	καλῶς, καὶ μέχρι ἕνδεκα· σχεδὸν	δὲ	διὰ βίου συμβαίνει ὀχεύειν καὶ
[5, 15]	εἰς πλείω τῶν χονδρωδῶν. Ταῦτα	δὲ	διαστέλλοντι μὲν γίνεται φανερά, προσβλέποντι
[5, 12]	βαρυτέρα φωνή. Καὶ τῶν ἵππων	δὲ	διαφέρουσιν αἱ φωναί· εὐθὺς μὲν
[5, 2]	οὕτω τε καὶ μοναχῶς. Εἰσὶ	δὲ	διαφοραί τινες καὶ περὶ τοὺς
[5, 1]	τρόπον τινὰ προσεοίκασιν ἀλλήλαις. Ἐπεὶ	δὲ	διῄρηται τὰ γένη πρότερον, τὸν
[5, 11]	καὶ τίκτει τὰ πλεῖστα, χελιδὼν	δὲ	δὶς τίκτει καὶ κόττυφος. Τὰ
[5, 9]	τοιαῦτα, πλὴν ὁ λάβραξ· οὗτος	δὲ	δὶς τούτων μόνος, γίνεται δ´
[5, 13]	δ´ αὐτὴν οἷον φλέψ· τοῦτο	δὲ	δοκεῖ εἶναι τὸ ἄνθος. Ἡ
[5, 4]	τῶν ἀπόδων ἔχει οὐδέν, πόρους	δὲ	δύο καὶ οἱ ὄφεις καὶ
[5, 12]	κατὰ τὸν Μαιμακτηριῶνα μῆνα. Κύει	δὲ	δώδεκα μῆνας, τίκτει δ´ ἕν·
[5, 14]	καὶ αἴσθησιν, ὡς φασίν. Σημεῖον	δέ·	ἐὰν γὰρ μέλλοντος ἀποσπᾶν αἴσθηται,
[5, 2]	ὕπτια πρὸς ἄλληλα ἔχοντες. Τῶν	δὲ	ζῳοτόκων καὶ μέγεθος ἐχόντων οὔτε
[5, 13]	ἀφαιρεθέντος οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι. Σπουδάζουσι	δὲ	ζώσας κόπτειν· ἐὰν γὰρ πρότερον
[5, 4]	τὴν γαστέρα τοῖς στόμασιν, οἱ	δὲ	θᾶττον προΐενται καὶ μᾶλλον· κατὰ
[5, 12]	τίκτει μέχρι ἐτῶν ὀκτώ, ἐὰν	δὲ	θεραπεύηται καλῶς, καὶ μέχρι ἕνδεκα·
[5, 15]	πρὸς τῇ γῇ μᾶλλον, τοῦ	δὲ	θέρους ἐν τῷ πελάγει, διώκοντα
[5, 27]	{ἀλλὰ τὰ μὲν ἔαρος τὰ	δὲ	θέρους τὰ δὲ περὶ τὸ
[5, 1]	δὲ καὶ πάμπαν ἴδια. Τὰ	δὲ	θήλεα μέν ἐστιν, ἄρρενα δ´
[5, 12]	ἄρρην μεγάλην καὶ βαρεῖαν, ἡ	δὲ	θήλεια μείζω καὶ λαμπροτέραν ἢ
[5, 12]	ἐτῶν τριάκοντα καὶ τριῶν, ἡ	δὲ	θήλεια ὀχεύεται μέχρι τετταράκοντα ἐτῶν,
[5, 12]	πέντε καὶ τριάκοντα ἔτη, ἡ	δὲ	θήλεια πλείω τῶν τετταράκοντα· ἤδη
[5, 2]	ἀλλ´ ὁ μὲν ὀρθός, ἡ	δὲ	θήλεια ὑποτίθησιν αὑτήν· εἰσὶ δὲ
[5, 12]	ὥρα τῆς ὀχείας ᾖ, αἱ	δὲ	θήλειαι, ὅταν φοβηθῶσιν. Ἔστι δ´
[5, 9]	τἆλλα, τὸν μὲν ἄρρενα τὴν	δὲ	θήλειαν εἶναι. Ἐξέρχονται δὲ ταῦτα
[5, 4]	τὴν ἔξοδον τῆς περιττώσεως, τὰς	δὲ	θηλείας ταῦτα μὴ ἔχειν, οἷον
[5, 8]	ἐν τῷ χειμῶνι μᾶλλον, τὸ	δὲ	θῆλυ ἐν τῷ θέρει. {Τὸ
[5, 9]	θυννίς, περὶ τροπὰς θερινάς· τίκτει	δὲ	θυλακοειδές, ἐν ᾧ πολλὰ ἐγγίνεται
[5, 9]	σάλπη τοῦ μετοπώρου ἅπαξ. Ἡ	δὲ	θυννὶς ἅπαξ τίκτει, ἀλλὰ διὰ
[5, 25]	τοῖς δ´ ἀνδράσιν ἧττον. Γίνονται	δὲ	καὶ αἱ γυναῖκες τῶν ἀνδρῶν
[5, 27]	εὐθὺς εἰς τὸ ὕδωρ. Τίκτουσι	δὲ	καὶ αἱ θαλάττιαι χελῶναι ἐν
[5, 10]	κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον. Γίνονται	δὲ	καὶ αἱ πορφύραι περὶ τὸ
[5, 14]	πρόσφυσιν εἶναι κατ´ ἔλαττον. Ἔχει	δὲ	καὶ αἴσθησιν, ὡς φασίν. Σημεῖον
[5, 26]	ἀφθόνου θηρεύοντος τοῦ δελφῖνος. ~{Γίνεται	δὲ	καὶ ἄλλα ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη
[5, 19]	κηρίων πρὸς τοῖς δένδρεσιν· γίνεται	δὲ	καὶ ἄλλοθι τοιοῦτον ἐν τῷ
[5, 16]	οἷον τὸ τῶν βοστρύχων. Ἀποτίκτει	δὲ	καὶ ἀπορραίνει ἐξ ἀναγωγῆς, ὡς
[5, 19]	οὗ φέρουσι τὸ μέλι. Κατάγεται	δὲ	καὶ εἰς Ἀμισὸν μέλι ἄνωθεν
[5, 17]	ἐξ ὧν γίνονται κάνθαροι. Γίνονται	δὲ	καὶ ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν
[5, 4]	τὸ θῆλυ τοῦ ἄρρενος· σχεδὸν	δὲ	καὶ ἐν τοῖς ἄλλοις ἰχθύσι
[5, 24]	ἐν τῇ Κυρηναίᾳ γίνονται. Ἐντίκτουσι	δὲ	καὶ ἐν τοῖς καλάμοις ἐν
[5, 13]	πίνναις οἱ καλούμενοι πιννοτῆραι. Γίνονται	δὲ	καὶ ἐν τοῖς κτεσὶ καὶ
[5, 26]	τι ἐνῇ ὑγρόν, ξηραίνει. Γίνεται	δὲ	καὶ ἐν χιτῶνι ὁ σκώληξ
[5, 12]	ἢ τριετὴς καὶ ἑξάμηνος. Ἤδη	δὲ	καὶ ἐνιαυσία ἐκύησεν ὥστε καὶ
[5, 16]	ἑνὸς ᾠοῦ ἓν σηπίδιον· ὁμοίως	δὲ	καὶ ἐπὶ τῶν τευθίδων ἔχει.
[5, 8]	τρόπον ἐμνήσθη περὶ αὐτῆς. Τίκτει	δὲ	καὶ ἡ ἀηδὼν τοῦ θέρους
[5, 24]	ὥσπερ καὶ τἆλλα ἔντομα. Ἔχει	δὲ	καὶ ἡ θήλεια αἰδοῖον ἐσχισμένον·
[5, 4]	τοῦ καταπνεῦσαι τὸν ἄρρενα· χάσκει	δὲ	καὶ ἡ θήλεια καὶ ὁ
[5, 13]	καὶ τὸ αὐτῆς ὄστρακον. Ἔστι	δὲ	καὶ ἡ πορφύρα καὶ ὁ
[5, 2]	δ´ ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει. Ὀχεύεται	δὲ	καὶ ἡ φώκη καθάπερ τὰ
[5, 8]	γίνεται τὸν τρόπον πάντων, ~ὧραι	δὲ	καὶ ἡλικίαι τῆς ὀχείας ἑκάστοις
[5, 17]	ἡλίου ἢ ὑπὸ πνεύματος. Μᾶλλον	δὲ	καὶ θᾶττον γίνονται αἱ ἀσκαρίδες
[5, 12]	ἐν ταῖς θερμημερίαις χείριστα. ~Διαφέρουσι	δὲ	καὶ κατὰ τὴν ἡλικίαν τὰ
[5, 19]	τοιοῦτον ἐν τῷ Πόντῳ. Εἰσὶ	δὲ	καὶ μέλιτται αἳ ποιοῦσι κηρία
[5, 19]	μεγέθει μὲν μέγιστος ἁπάντων, ἄκεντρος	δὲ	καὶ νωθρός· διὸ καὶ πλέκουσί
[5, 20]	μάλιστ´ ἐν ταῖς πανσελήνοις. Ἔχεται	δὲ	καὶ ὁ γόνος καὶ οἱ
[5, 9]	τοῖς βρυώδεσι καὶ δασέσιν. {Ταχὺ	δὲ	καὶ ὁ ὀρφὼς ἐκ μικροῦ
[5, 9]	δὲ σκορπίος τίκτει δίς. Τίκτει	δὲ	καὶ ὁ σαργὸς δίς, ἔαρος
[5, 16]	ἡ σηπία, ἀποτίκτει συνεχές. Ἔστι	δὲ	καὶ ὁ τεῦθος καὶ ἡ
[5, 13]	ὅμοιόν ἐστι τοῖς γραφομένοις. Γίνονται	δὲ	καὶ οἱ κανούμενοι πνεύμονες αὐτόματοι.
[5, 13]	τῷ ὀστράκῳ τῆς ἕλικος. Κηριάζουσι	δὲ	καὶ οἱ μύες. Τὰ δὲ
[5, 21]	ὠχρότερος τοῦ τῶν μελιττῶν. Ὀχεύονται	δὲ	καὶ οἱ μύρμηκες καὶ τίκτουσι
[5, 16]	μή τινες ὀλίγαι αὐτῶν· ὁμοίως	δὲ	καὶ οἱ πολύποδες. Γίνεται δ´
[5, 21]	ἐστι τούτοις τοῦ ἔαρος. Τίκτουσι	δὲ	καὶ οἱ σκορπίοι οἱ χερσαῖοι
[5, 17]	πυρὸς πηδᾷ καὶ βαδίζει. Ἀποθνήσκουσι	δὲ	καὶ οἱ σκώληκες καὶ ταῦτα
[5, 6]	ὀχεία πάντων τῶν τοιούτων) ἐνιαχοῦ	δὲ	καὶ ὅταν τὰ σῦκα ἄρχηται
[5, 1]	τῷ εἴδει δ´ ἕτερα, ἔνια	δὲ	καὶ πάμπαν ἴδια. Τὰ δὲ
[5, 4]	ἢ τῶν ᾠοτόκων. Καὶ δελφῖνες	δὲ	καὶ πάντα τὰ κητώδη τὸν
[5, 17]	ἐξέρχεται ζῷον πτερωτὸν τετράπουν· ζῇ	δὲ	καὶ πέτεται μέχρι δείλης, καταφερομένου
[5, 17]	τῶν ἐν τῇ κυνακάνθῃ· ὁρμῶσι	δὲ	καὶ πρὸς τὰ δυσώδη διὰ
[5, 8]	πλεονάκις ποιοῦνται τοὺς τόκους. Πολλὰ	δὲ	καὶ πρὸς τὰς ἐκτροφὰς τῶν
[5, 27]	εἰς ἑκατὸν τίκτουσιν ᾠά. Τίκτουσι	δὲ	καὶ σαῦροι καὶ κροκόδειλοι οἱ
[5, 13]	παραχρῆμα ἐξαιρούμενον δίεφθον εἶναι. Φασὶ	δὲ	καὶ σίνος μέγιστον εἶναι τοῦτο
[5, 13]	καὶ τὴν αὐτὴν ὥραν. Ἔχουσι	δὲ	καὶ τὰ ἐπικαλύμματα κατὰ ταὐτὰ
[5, 28]	ὑμέσιν, οἳ περιρρήγνυνται τριταῖοι· ἐνίοτε	δὲ	καὶ τὰ ἔσω διαφαγόντα αὐτὰ
[5, 10]	ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ αὐτά. ~{Τίκτει	δὲ	καὶ τὰ μαλάκια τοῦ ἔαρος,
[5, 9]	ὕστερος ἀσθενέστερος. Καὶ ὁ τριχίας	δὲ	καὶ τὰ πετραῖα δίς, ἡ
[5, 17]	ᾧ καταλήλειπται ὁ κύτταρος. Γίνονται	δὲ	καὶ τὰ ὕπερα καὶ τὰ
[5, 28]	εἰς τὴν γῆν, ἐπῳάζει. Ἐκλέπεται	δὲ	καὶ ταῦτα τῷ ὑστέρῳ ἔτει.
[5, 4]	τῶν ἀρρένων, ἔγκυοι γίνονται· πολλάκις	δὲ	καὶ τῆς φωνῆς ἀκούουσαι〉 ἐὰν
[5, 2]	χρόνον, ὥσπερ αἱ κύνες· ἔχουσι	δὲ	καὶ τὸ αἰδοῖον οἱ ἄρρενες
[5, 12]	ὀχευθῆναι καὶ ἄρρεσι γεννῆσαι. Ἀφαιρεῖται	δὲ	καὶ τὸ γῆρας ὥστε μὴ
[5, 17]	τότε δ´ ἤδη πέτεται. Πᾶσι	δὲ	καὶ τοῖς ἄλλοις σκώληξι καὶ
[5, 22]	ἀποκτείνει τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα, πολλάκις	δὲ	καὶ τὸν ἄρρενα, ἐὰν λάβωσιν·
[5, 5]	καταντικρὺ ἀλλήλαις, νέουσαι ἐναντίως· ἐναρμόττουσι	δὲ	καὶ τὸν καλούμενον μυκτῆρα εἰς
[5, 17]	μὲν ἐν τῷ ἔαρι, πολλάκις	δὲ	καὶ τοῦ χειμῶνος, ὅταν εὐδία
[5, 25]	ἧττον πονοῦσι τὰς κεφαλάς. Ἐγγίνονται	δὲ	καὶ τῶν ἄλλων ζῴων ἐν
[5, 9]	μὴ ἐπικυΐσκεται ὥσπερ δασύπους. ~Ὁμοίως	δὲ	καὶ τῶν ἰχθύων οἱ πλεῖστοι
[5, 9]	Πόντῳ, ἄλλοθι δ´ οὔ· κεστρεῖς	δὲ	καὶ χρυσόφρυες καὶ λάβρακες μάλιστα
[5, 13]	ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι δύνανται ζῆν. Ὁ	δὲ	καλούμενος ἀστὴρ οὕτω θερμός ἐστι
[5, 2]	ὀχείας, καὶ συνοῦσαι κράζουσιν. Αἱ	δὲ	κάμηλοι ὀχεύονται τῆς θηλείας καθημένης·
[5, 12]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων. {Ἡ	δὲ	κάμηλός ἐστι μὲν ὀπισθουρητικόν, καὶ
[5, 17]	τοῖς καυλοῖς τῆς κράμβης. {Αἱ	δὲ	κανθαρίδες ἐκ τῶν πρὸς ταῖς
[5, 17]	βολίτοις καὶ τῶν ὀνίδων. Οἱ	δὲ	κάνθαροι ἣν κυλίουσι κόπρον, ἐν
[5, 13]	τόπους τοὺς περὶ Καρίαν. Τὸ	δὲ	καρκίνιον γίνεται μὲν τὴν ἀρχὴν
[5, 13]	πιννοφύλακα, αἱ μὲν καρίδιον αἱ	δὲ	καρκίνιον· οὗ στερισκόμεναι διαφθείρονται θᾶττον.
[5, 6]	καὶ αἱ καρίδες ὀχεύονται. Οἱ	δὲ	καρκίνοι κατὰ τὰ πρόσθια ἀλλήλων
[5, 10]	θορόν, καὶ γίνεται στιφρά. Βαδίζουσι	δὲ	κατὰ ζυγά· ἔστι δ´ ὁ
[5, 5]	ἐπὶ τὸ στόμα ποιεῖται. Ἐκτίκτει	δὲ	κατὰ τὸν φυσητῆρα καλούμενον, καθ´
[5, 27]	ὥσπερ τὰ τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα	δὲ	κατορύττει καὶ τὸ ἄνω ποιεῖ
[5, 18]	διπλάσιος τῆς χρηστῆς μελίττης· τὸ	δὲ	κάτω τοῦ διαζώματος ἔχουσιν ἡμιόλιον
[5, 13]	ἄλλη φύσις οἷον στυπτηρία. Ὅταν	δὲ	κηριάζωσιν αἱ πορφύραι, τότε χείριστον
[5, 19]	σμικρόν, μέλι δὲ παχύ· τὸ	δὲ	κηρίον λεῖον καὶ ὁμαλόν ἐστιν.
[5, 19]	ἐστὶ τὸ μετοπωρινὸν μέλι. Γίνεται	δὲ	κηρίον μὲν ἐξ ἀνθέων, κήρωσιν
[5, 19]	ποιοῦσιν, ὅταν μέλι ἐργάζωνται. Φέρει	δὲ	κηρὸν μὲν καὶ ἐριθάκην περὶ
[5, 19]	τὰς μὲν μελίττας εἰσδύεσθαι, τοὺς	δὲ	κηφῆνας μὴ διὰ τὸ εἶναι
[5, 18]	αἱ μὲν μέλιτται ἔχουσιν, οἱ	δὲ	κηφῆνες οὐκ ἔχουσιν· οἱ δὲ
[5, 16]	ὥστ´ ἀδιάρθρωτα μὲν εἶναι, ἁπτομένων	δὲ	κινεῖσθαι. Αἱ δὲ σηπίαι ἀποτίκτουσι,
[5, 17]	σκληρὸν ἔχουσι τὸ κέλυφος, ἁπτομένου	δὲ	κινοῦνται. Προσέχονται δὲ πόροις ἀραχνιώδεσιν
[5, 16]	ἢ λίθοι· καὶ οἱ ἁλιεῖς	δὲ	κλήματα τιθέασιν ἐπίτηδες· καὶ πρὸς
[5, 13]	πρῶτον αὐτῶν ἡ ἀρχή. Αἱ	δὲ	κόγχαι καὶ αἱ χῆμαι καὶ
[5, 9]	αὔξησιν τοῖς ἰχθύσιν, οὐχ ἥκιστα	δὲ	κορακίνῳ τῶν μικρῶν· τίκτει δὲ
[5, 25]	ξηρὰ γένηται, ἐνταῦθα συνίστανται) αἱ	δὲ	κόρεις ἐκ τῆς ἰκμάδος τῆς
[5, 17]	ὑγρὸν συμβαίνει εἶναι ἔλαττον. Οἱ	δὲ	κρότωνες γίνονται ἐκ τῆς ἀγρώστεως,
[5, 9]	ῥυάδες τοῦ θέρους τίκτουσιν. Ἄρχονται	δὲ	κύειν τῶν κεστρέων οἱ μὲν
[5, 12]	δὲ μή, ἀναθυᾷ πάλιν. Αἱ	δὲ	κύνες ὀχεύονται οὐ διὰ βίου
[5, 17]	λευκοί· δυσκίνητοι δὲ πάντες. Ἐν	δὲ	Κύπρῳ, οὗ ἡ χαλκῖτις λίθος
[5, 15]	ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει τὰ ᾠά. Τῶν	δὲ	κυφῶν καρίδων ἡ κύησίς ἐστι
[5, 17]	ἐκ τοιαύτης γεγονέναι ὕλης. Οἱ	δὲ	κώνωπες ἐκ σκωλήκων οἳ γίνονται
[5, 19]	καὶ πτερά, ὅταν καταλειφθῇ· ὅταν	δὲ	λάβῃ τέλος, τὸν ὑμένα περιρρήξας´
[5, 17]	τινὲς ἀναπηνιζόμεναι, κἄπειτα ὑφαίνουσιν· πρώτη	δὲ	λέγεται ὑφῆναι ἐν Κῷ Παμφίλη
[5, 18]	τινων μητέρες ὡς γεννῶντες. Σημεῖον	δὲ	λέγουσιν ὅτι ὁ μὲν τῶν
[5, 22]	οὖσι, παχὺς καὶ λευκός. Αἱ	δὲ	λειμώνιαι ἀράχναι προαποτίκτουσιν εἰς ἀράχνιον,
[5, 19]	τὴν χρόαν γίνεται ὑπόπυρρος, τὴν	δὲ	λεπτότητά ἐστιν οἷον μέλι παχύ·
[5, 23]	καὶ γίνονται εὐθὺς μείζους. Τίκτουσι	δὲ	λήγοντος τοῦ θέρους, {καὶ τεκοῦσαι
[5, 13]	δὲ καὶ οἱ μύες. Τὰ	δὲ	λιμνόστρεα καλούμενα, ὅπου ἂν βόρβορος
[5, 19]	καὶ στρογγύλη καὶ ποικίλη, ἄλλη	δὲ	μακρά, ὁμοία τῇ ἀνθρήνῃ, τρίτος
[5, 23]	ἐκ ταύτης δ´ ἐκπέττονται. Γίνεται	δὲ	μαλακὰ τὰ κυήματα οὕτως ὥστ´
[5, 16]	οἱ κάραβοι μακρόβιοι πάντες. ~Τὰ	δὲ	μαλάκια ἐκ τοῦ συνδυασμοῦ καὶ
[5, 5]	γινομένη τὸν εἰρημένον τρόπον. ~{Τὰ	δὲ	μαλάκια, οἷον πολύποδες καὶ σηπίαι
[5, 6]	καὶ ὀχεύεσθαί φασιν αὐτάς. ~Τὰ	δὲ	μαλακόστρακα ὀχεύεται, οἷον κάραβοι καὶ
[5, 15]	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. ~Τῶν	δὲ	μαλακοστράκων οἱ κάραβοι μετὰ τὴν
[5, 12]	καὶ ἐλάττω τὰ ἔκγονα. Τοῦτο	δὲ	μάλιστα δῆλον ἐπί τε τῶν
[5, 12]	τῇ στάσει συγκατατακλιθέντες πλησιάζουσιν. Κυΐσκεται	δὲ	μάλιστα ἡ ὗς, ἐπειδὰν θυῶσα
[5, 10]	τῶν ἐχίνων τῶν ἐδωδίμων· οὗτοι	δὲ	μάλιστα μὲν ἐν ταύταις ταῖς
[5, 14]	καὶ τὸ σύνολον πνευμονῶδες. Ὁμολογεῖται	δὲ	μάλιστα παρὰ πάντων τοῦτο τὸ
[5, 8]	ἄττα καὶ τῶν πτηνῶν· ἄνθρωπος	δὲ	μάλιστα πᾶσαν ὥραν, καὶ τῶν
[5, 19]	οὐκ ἔχει πάχος) ἐν εἴκοσι	δὲ	μάλιστα συνίσταται. Δῆλον δ´ ἐστὶν
[5, 24]	φαίνονται καὶ τελευταῖοι ἀπόλλυνται, οἱ	δὲ	μεγάλοι, {οἱ ᾄδοντες} οἳ καὶ
[5, 18]	ἕτερος μέλας καὶ ποικιλώτερος, τὸ	δὲ	μέγεθος διπλάσιος τῆς χρηστῆς μελίττης·
[5, 13]	γλῶτταν ὑπὸ τὸ κάλυμμα. Τὸ	δὲ	μέγεθος τῆς γλώττης ἔχει ἡ
[5, 15]	ἐλάχιστα δὲ τὰ ἔσχατα. Τὸ	δὲ	μέγεθος τῶν ᾠῶν τῶν μικρῶν
[5, 15]	συνεστηκός τι φαίνεται· καὶ γίνεται	δὲ	μέγιστα οὐ τὰ πρὸς τῷ
[5, 13]	οὐ γὰρ ῥᾴδιον ἀφελεῖν· τῶν	δὲ	μειζόνων περιελόντες τὸ ὄστρακον ἀφαιροῦσι
[5, 17]	τὰ τοιαῦτα ζῷά ἐστιν. Ἐκ	δὲ	μελαινῶν τινων καὶ δασειῶν οὐ
[5, 19]	ἐριθάκην περὶ τοῖς σκέλεσι, τὸ	δὲ	μέλι ἐμεῖ εἰς τὸν κύτταρον.
[5, 19]	τριπλᾶ ἐν τῇ γῇ· ταῦτα	δὲ	μέλι μὲν ἴσχει, σκώληκας δ´
[5, 19]	εἴρηται, ἐκ τῶν ἀνθέων· τὸ	δὲ	μέλι ὅτι οὐ ποιεῖ, ἀλλὰ
[5, 8]	ἑπτὰ μὲν πρὸ τροπῶν, ἑπτὰ	δὲ	μετὰ τροπάς, καθάπερ καὶ Σιμωνίδης
[5, 17]	ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου. Αἱ	δὲ	μεταβολαὶ γίνονται τοῖς πλείστοις κατὰ
[5, 12]	κάπροι δεκάμηνοι ἄρχονται ὀχεύειν, ἀγαθοὶ	δὲ	μέχρι ἐπὶ τριετές. Κύων δ´
[5, 12]	ἑβδομήκοντα ἐτῶν ὁ ἄρρην, γυνὴ	δὲ	μέχρι πεντήκοντα. Ἀλλὰ τοῦτο μὲν
[5, 22]	ὅλως ἐν κύτει στρογγύλῳ, τὰ	δὲ	μέχρι τινὸς περιέχεται ὑπὸ τοῦ
[5, 12]	θυῶσα καταβάλλῃ τὰ ὦτα· εἰ	δὲ	μή, ἀναθυᾷ πάλιν. Αἱ δὲ
[5, 4]	διαφορᾷ τῇ τῶν μορίων. Τοῖς	δὲ	μὴ ἔχουσι κύστιν ὁ αὐτὸς
[5, 12]	μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ· εἰ	δὲ	μή, μάλιστα τό γ´ ἕωθεν·
[5, 13]	τόπους, τὰ δ´ οὔ. Τῶν	δὲ	μὴ μεταβαλλόντων αἱ μὲν πίνναι
[5, 12]	καὶ μὴ προβιβάσας ἄλλην· εἰ	δὲ	μή, ὀλιγοχρονιωτέρα ἡ ὀχεία γίνεται
[5, 11]	ἀλεεινὸν καὶ τὰ ἐπιτήδεια· εἰ	δὲ	μή, τοῦ θέρους μόνον. Τὰ
[5, 14]	διαφέρουσι μαλακότητι καὶ σκληρότητι. Δεῖ	δὲ	μηδ´ ἀλέαν εἶναι σφόδρα· σήπεται
[5, 17]	γίνονται ἐκ τῆς ἀγρώστεως, αἱ	δὲ	μηλολόνθαι ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν
[5, 17]	δὲ τούτου νεκύδαλος· ἐν ἓξ	δὲ	μησὶ μεταβάλλει ταύτας τὰς μορφὰς
[5, 28]	οὐδὲ τὰ τῶν ἰχθύων. Τίκτει	δὲ	μικρὰ ἐχίδια ἐν ὑμέσιν, οἳ
[5, 13]	τὸ Σίγειον καὶ Λεκτόν, αἱ	δὲ	μικραί, οἷον ἐν τῷ Εὐρίπῳ
[5, 10]	δ´ ἀμείνους τοῦ χειμῶνος. Εἰσὶ	δὲ	μικροὶ μέν, πλήρεις δὲ τῶν
[5, 24]	τοὺς δὲ μικροὺς τεττιγόνια· ᾄδουσι	δὲ	μικρὸν καὶ τούτων οἱ διῃρημένοι.
[5, 24]	μεγάλους καὶ ᾄδοντας ἀχέτας, τοὺς	δὲ	μικροὺς τεττιγόνια· ᾄδουσι δὲ μικρὸν
[5, 11]	δεύτερον δ´ ἡ οἰνάς· αὕτη	δὲ	μικρῷ μείζων ἐστὶ τῆς περιστερᾶς·
[5, 22]	τριακόσια περὶ ἓν φαλάγγιον. Ἐκ	δὲ	μικρῶν τέλειοι οἱ ἀράχναι γίνονται
[5, 20]	τοῖς δὲ σκώληκες ἔτι. Κόπρος	δὲ	μόνον περὶ τοῖς σκώληξιν, ὥσπερ
[5, 13]	εὐρίπῳ τῷ τῶν Πυρραίων. Τὴν	δὲ	μορφὴν ὅμοιόν ἐστι τοῖς γραφομένοις.
[5, 17]	ζῷα ὁμοίως τοῖς εἰρημένοις. Αἱ	δὲ	μυῖαι ἐκ τῶν σκωλήκων τῶν
[5, 17]	πνεύματος ἢ ἡλίου γενομένου. Οἱ	δὲ	μύωπες γίνονται ἐκ τῶν ξύλων.
[5, 17]	συσπωμένων περὶ τὸ μετόπωρον· οἱ	δὲ	μύωπες καὶ τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων.
[5, 12]	κριοὶ τὰς πρεσβυτάτας πρῶτον, τὰς	δὲ	νέας οὐ διώκουσιν. Τίκτουσι δ´,
[5, 28]	μονόχρουν ἐστὶ καὶ μαλακόδερμον. Ὁ	δὲ	νεοττὸς ἄνω ἐπιγίνεται, καὶ οὐ
[5, 5]	μυκτῆρα εἰς τὸν μυκτῆρα. Τὴν	δὲ	νεῦσιν ἡ μὲν ἐπὶ τὸ
[5, 20]	ἔνεστιν ὥστε καὶ πέτεσθαι, ἐνίοις	δὲ	νύμφαι, ἐν τοῖς δὲ σκώληκες
[5, 13]	ἀνεσπασμένην ἤδη πολλάκις ἀποπίπτειν· οἱ	δὲ	νῦν προσάπτουσιν, ὅπως ἐὰν ἀποπέσῃ,
[5, 14]	δ´ ἐν τῇ ἰλύϊ. Σημεῖον	δέ·	ὅταν γὰρ ληφθῶσι, φαίνονται μεστοὶ
[5, 10]	ἐν τῇ πλεκτάνῃ λευκόν. Ἐπῳάζει	δέ,	ὅταν τέκῃ· διὸ καὶ χείριστοι
[5, 17]	πυγολαμπίδες, οὐχ αἱ πετόμεναι· αὗται	δὲ	πάλιν μεταβάλλουσι, καὶ γίνονται πτερωτὰ
[5, 12]	οὐκ ἐκτρέφεται εἰς τέλος. Τεκοῦσα	δὲ	πάλιν ὀχεύεται ἕκτῳ μηνί, καὶ
[5, 22]	ἐν τρισὶν ἡμέραις διαρθροῦται. {Τίκτει	δὲ	πάντα μὲν ἐν ἀραχνίῳ, ἀλλὰ
[5, 17]	τὰ πλεῖστα τὸν τόκον. Τίκτει	δὲ	πάντα ὅσα ὀχεύεται σκώληκας πλὴν
[5, 22]	ὑπὸ τοῦ ἀραχνίου. Οὐχ ἅμα	δὲ	πάντα τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται· πηδᾷ
[5, 13]	οὗ στερισκόμεναι διαφθείρονται θᾶττον. Ὅλως	δὲ	πάντα τὰ ὀστρακώδη γίνεται ἐν
[5, 17]	χιόνος μεγάλοι καὶ λευκοί· δυσκίνητοι	δὲ	πάντες. Ἐν δὲ Κύπρῳ, οὗ
[5, 10]	τῶν θαλαττίων ἡ σηπία. Τίκτει	δὲ	πᾶσαν ὥραν, ἀποτίκτει δ´ ἐν
[5, 20]	πρὸς τῷ τοίχῳ. {Οὐχ ἅμα	δὲ	πᾶσι τοῖς κυττάροις ἔνεστι γόνος,
[5, 19]	πολὺν ἀλλὰ πάνυ σμικρόν, μέλι	δὲ	παχύ· τὸ δὲ κηρίον λεῖον
[5, 11]	γίνεται μᾶλλον ἡ περιστερά· ἡ	δὲ	πελειὰς καὶ μέλαν καὶ μικρὸν
[5, 8]	ἀηδὼν τοῦ θέρους ἀρχομένου, τίκτει	δὲ	πέντε καὶ ἓξ ᾠά· φωλεῖ
[5, 12]	πέντε καὶ ἑξήκοντα ὅρος, ταῖς	δὲ	πέντε καὶ τετταράκοντα. Πρόβατον δὲ
[5, 12]	ὁμοίως, ὀχεύεται δὲ βραδύτερον· ὅταν	δὲ	πεντεκαιδεκαετεῖς ὦσιν, οὐκέτι γεννῶσιν ἀλλὰ
[5, 4]	τῶν αἰδοίων ὀσμῶνται ἀλλήλων. Αἱ	δὲ	πέρδικες ἂν κατ´ ἄνεμον στῶσιν
[5, 12]	τὰ δὶς ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς	δὲ	περὶ τὰ τρὶς ἑπτά. Τοῖς
[5, 25]	θαλαττίων, καὶ γίνονται πανταχοῦ, μάλιστα	δὲ	περὶ τὰς τρίγλας. Πάντα δὲ
[5, 1]	ἐντὸς καὶ τῶν ἐκτός, ἔτι	δὲ	περί τε τῶν αἰσθήσεων καὶ
[5, 16]	καρπῷ, καθάπερ εἴρηται πρότερον. Ἐκκρεμάννυνται	δὲ	περὶ τὴν θαλάμην τὰ ᾠά,
[5, 27]	ἔαρος τὰ δὲ θέρους τὰ	δὲ	περὶ τὸ μετόπωρον, ὡς ἑκάστοις
[5, 9]	μὲν λάβραξ, κεστρεύς, βελόνη, θέρους	δὲ	περὶ τὸν Ἑκατομβαιῶνα θυννίς, περὶ
[5, 2]	μὲν ἐν ταῖς ἐρημίαις, μάλιστα	δὲ	περὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ οὗ
[5, 1]	τῶν μερῶν ἀπ´ ἀνθρώπου, νῦν	δὲ	περὶ τούτου τελευταῖον λεκτέον διὰ
[5, 11]	ἐν χειμῶνι τροπικῶν ἡμερῶν. {Τῶν	δὲ	περιστεροειδῶν πλείω τυγχάνει ὄντα γένη·
[5, 9]	ἐκ μικροῦ γίνεται μέγας. Αἱ	δὲ	πηλαμύδες καὶ οἱ θύννοι τίκτουσιν
[5, 13]	ἀμμώδεσι λαμβάνουσι τὴν σύστασιν. Αἱ	δὲ	πίνναι ὀρθαὶ φύονται ἐκ τοῦ
[5, 4]	ὕπτια ποιοῦνται τὸν συνδυασμόν. Τὰ	δὲ	πλατέα καὶ κερκοφόρα, οἷον βάτος
[5, 17]	τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται· ἡ	δὲ	πλατεῖα προσπέφυκέ τε μόνη τῷ
[5, 19]	ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Εἰσὶ	δὲ	πλείους ἐν ἑκάστῳ σμήνει ἡγεμόνες,
[5, 28]	μιᾷ ἡμέρᾳ καθ´ ἕν, τίκτει	δὲ	πλείω ἢ εἴκοσιν. Οἱ δ´
[5, 11]	ἥμερα ἢ ἡμεροῦσθαι δύναται, ταῦτα	δὲ	πλεονάκις, οἷον αἱ περιστεραὶ καθ´
[5, 8]	ταῖς περὶ θάλατταν πέτραις, τὸ	δὲ	πλῆθος δύο ἢ τρία· ἀλλ´
[5, 16]	τὰ ᾠά, ὅταν ἐκτέκῃ. {Τὸ	δὲ	πλῆθος ἔχει τοσαῦτα ᾠὰ ὥστ´
[5, 7]	πάλιν ὁ ἄρρην ἀντισπᾷ· τοῦτο	δὲ	ποιήσαντα πολλάκις οὕτω συνέρχεται καὶ
[5, 1]	πρῶτον περὶ τῶν πρώτων. Εἰσὶ	δὲ	πολλαὶ καὶ πολλὴν ἔχουσαι ποικιλίαν,
[5, 24]	καταρρεῖ εἰς τὴν γῆν. Γίνονται	δὲ	πολλοὶ ὅταν ἐπομβρία γένηται. Ὁ
[5, 20]	ἀραχνιώδους ὕλης τὸ κηρίον· γλαφυρώτερον	δὲ	πολλῷ τὸ τῶν ἀνθρηνῶν ἐστὶν
[5, 27]	κατορύξασαι ἐπῳάζουσι τὰς νύκτας. Τίκτουσι	δὲ	πολὺ πλῆθος ᾠῶν· καὶ γὰρ
[5, 10]	τῷ τῆς λεύκης καρπῷ. Ἔστι	δὲ	πολύγονον τὸ ζῷον· ἐκ γὰρ
[5, 25]	δὲ περὶ τὰς τρίγλας. Πάντα	δὲ	πολύποδα ταῦτ´ ἐστὶ καὶ ἄναιμα
[5, 16]	θέμενα τὰ ᾠὰ ἐπῳάζει, ὁ	δὲ	πολύπους καὶ ἡ σηπία καὶ
[5, 16]	γῇ τὸ κύτος αὐτῆς. Ὁ	δὲ	πολύπους ὁ θῆλυς ὁτὲ μὲν
[5, 10]	καὶ μελάντερος τὸν νῶτον. Ὁ	δὲ	πολύπους ὀχεύεται τοῦ χειμῶνος, τίκτει
[5, 17]	κέλυφος, ἁπτομένου δὲ κινοῦνται. Προσέχονται	δὲ	πόροις ἀραχνιώδεσιν οὔτε στόμα ἔχουσαι
[5, 27]	ἕκμηνος εἶναι βίος σαύρας. Ὁ	δὲ	ποτάμιος κροκόδειλος τίκτει μὲν ᾠὰ
[5, 12]	μὲν νεώτατος δέκ´ ἐτῶν, ὁ	δὲ	πρεσβύτατος πεντεκαίδεκα· ὁ δ´ ἄρρην
[5, 12]	ὀχεύειν μέχρι ἐπὶ τριετές, τῶν	δὲ	πρεσβυτέρων χείρω τὰ ἔκγονα· οὐ
[5, 13]	οὔπω διηκριβωμένα τὴν μορφήν. {Ἐὰν	δὲ	πρὶν ἐκτεκεῖν ἁλῶσιν, ἐνίοτε ἐν
[5, 25]	δὲ βόες ἔχουσιν ἄμφω· τὰ	δὲ	πρόβατα καὶ αἱ〉 αἶγες κρότωνας,
[5, 19]	τὸν ὑμένα περιρρήξας´ ἐκπέταται. {Κόπρον	δὲ	προΐεται, ἕως ἂν ᾖ σκωλήκιον,
[5, 26]	κοχλίας περιαιρεθέντος τοῦ ὀστράκου. Χρόνου	δὲ	προϊόντος γίνεται καὶ οὗτος ὁ
[5, 9]	δὲ κορακίνῳ τῶν μικρῶν· τίκτει	δὲ	πρὸς τῇ γῇ καὶ τοῖς
[5, 8]	ἐν τῇ ἀπαρτιζούσῃ ὥρᾳ. Ὀργᾷ	δὲ	πρὸς τὴν ὁμιλίαν τῶν ἀνθρώπων
[5, 14]	ἰδεῖν μέν εἰσι μέλανες. Ἡ	δὲ	πρόσφυσίς ἐστιν οὔτε καθ´ ἓν
[5, 19]	ἐλαιῶν φορὰ καὶ ἐσμῶν. Ἐργάζονται	δὲ	πρῶτον μὲν τὸ κηρίον, εἶτα
[5, 17]	κραμβῶν γίνονται αἱ πρασοκουρίδες· ἴσχουσι	δὲ	πτερὰ καὶ αὐταί. Ἐκ δὲ
[5, 17]	τὰ μείζω τῶν ζῴων· ὅσα	δὲ	πτερωτά, καὶ τῶν πτερῶν συσπωμένων
[5, 14]	γένη, ὁ μὲν μανός, ὁ	δὲ	πυκνός, τρίτος δ´ ὃν καλοῦσιν
[5, 14]	ἄλλο πυκνόν ἐστι πᾶν· διατμηθὲν	δὲ	πυκνότερόν ἐστι καὶ γλισχρότερον τοῦ
[5, 14]	Σπανιώτατος δὲ γίνεται οὗτος. Τῶν	δὲ	πυκνῶν οἱ σκληροὶ σφόδρα καὶ
[5, 4]	οὐραῖον δεινὸν ἔχον πάχος. Αἱ	δὲ	ῥῖναι, καὶ ὅσοις τῶν τοιούτων
[5, 9]	δίς, ἔαρος καὶ μετοπώρου· ἡ	δὲ	σάλπη τοῦ μετοπώρου ἅπαξ. Ἡ
[5, 9]	πτερύγιον, ὃ καλοῦσιν ἀφαρέα. Τῶν	δὲ	σελαχῶν ἡ ῥίνη μόνη τίκτει
[5, 16]	θαλάμης, τὴν πλεκτάνην ἐπέχων. Ἡ	δὲ	σηπία πρὸς τὴν γῆν ἐκτίκτει
[5, 16]	δ´ ἄρρην οὐκ ἔχει. Ἡ	δὲ	σηπία τοῦτό τ´ ἔχει διάφορον,
[5, 16]	εἶναι, ἁπτομένων δὲ κινεῖσθαι. Αἱ	δὲ	σηπίαι ἀποτίκτουσι, καὶ γίνεται ὅμοια
[5, 5]	τὸν μυκτῆρα τῆς θηλείας. Αἱ	δὲ	σηπίαι καὶ αἱ τευθίδες νέουσιν
[5, 16]	καὶ μείζω καὶ μέλανα. Ὅταν	δὲ	σηπίδιον γένηται, ὅλον ἐκ τοῦ
[5, 17]	πλὴν γένος τι ψυχῶν· αὗται	δὲ	σκληρόν, ὅμοιον κνήκου σπέρματι, ἔσω
[5, 9]	γόνος περί τινας τόπους. Ὁ	δὲ	σκορπίος τίκτει δίς. Τίκτει δὲ
[5, 20]	ἐνίοις δὲ νύμφαι, ἐν τοῖς	δὲ	σκώληκες ἔτι. Κόπρος δὲ μόνον
[5, 22]	πάντα τὸν εἰρημένον τρόπον, γεννᾷ	δὲ	σκωλήκια μικρὰ πρῶτον· ὅλα γὰρ
[5, 17]	ἐκ τῶν σκωληκίων μεταβαλλόντων· τὰ	δὲ	σκωλήκια ταῦτα γίνεται ἐν τοῖς
[5, 24]	πολλοὶ ὅταν ἐπομβρία γένηται. Ὁ	δὲ	σκώληξ αὐξηθεὶς ἐν τῇ γῇ
[5, 9]	σμύραινα ποικίλον καὶ ἀσθενέστερον, ὁ	δὲ	σμῦρος ὁμόχρους καὶ ἰσχυρός, καὶ
[5, 8]	φωλεῖ τούτων τῶν ὀρνέων. Πάντων	δὲ	σπανιώτατον ἰδεῖν ἁλκυόνα ἐστίν· σχεδὸν
[5, 14]	δ´ ἀπολύονται καὶ μεταχωροῦσιν. Τῶν	δὲ	σπόγγων ἐν ταῖς θαλάμαις γίνονται
[5, 9]	δὶς τοῦ μηνὸς τίκτειν· τοῦτο	δὲ	συμβαίνει, ὅτι οὐχ ἅμα πάντα
[5, 12]	ἐνιαυσία καὶ ὀχεύει ἐνιαύσιος, ἐνίοτε	δὲ	συμβαίνει ταῦτα καὶ ὀκταμήνοις· μᾶλλον
[5, 13]	ἐξ ἰλύος καὶ συσσήψεως. Τοῦτο	δὲ	συμβαίνει ὥσπερ ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις
[5, 26]	ὥστε δοκεῖν προσέχεσθαι βαδίζοντι· ταῦτα	δὲ	σύμφυτα τῷ χιτῶνί ἐστιν· ὥσπερ
[5, 4]	ξηρᾶς περιττώσεως πόρος ἔξωθεν· ἔσωθεν	δὲ	σύνεγγυς ἀλλήλων. Ὁμοίως δὲ ταῦτα
[5, 15]	διαστέλλοντι μὲν γίνεται φανερά, προσβλέποντι	δὲ	συνεστηκός τι φαίνεται· καὶ γίνεται
[5, 20]	ἀνθρῆναι ἐπὶ μετεώρου τινός, οἱ	δὲ	σφῆκες ἐν τρώγλαις, ὅταν δ´
[5, 17]	γίνεται τοῦτον τὸν τρόπον. Οἱ	δὲ	σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες καλούμενοι (εἰσὶ
[5, 21]	ὀξύ, ὥσπερ σιάλῳ καταλείφοντα· τοῦτο	δὲ	σφόδρα καὶ παχὺ καὶ σκληρόν·
[5, 3]	ὑπτίοις πρὸς τὰ ὕπτια. Οὕτω	δὲ	σφόδρα οἵ γ´ ὄφεις περιελίττονται
[5, 13]	αἱ μὲν πίνναι ἐρρίζωνται, οἱ	δὲ	σωλῆνες καὶ αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι
[5, 15]	ἀλλὰ τὰ κατὰ μέσον, ἐλάχιστα	δὲ	τὰ ἔσχατα. Τὸ δὲ μέγεθος
[5, 12]	τοῦ χειμῶνος ἀρχομένου γίνεται· χείριστα	δὲ	τὰ θερινά· καὶ γὰρ μικρὰ
[5, 24]	τοῖς τῆς σκίλλης καυλοῖς. Ταῦτα	δὲ	τὰ κυήματα καταρρεῖ εἰς τὴν
[5, 13]	τὰ ὄστρεα καθάπερ εἴρηται, φύεται	δὲ	τὰ μὲν αὐτῶν {ἐν τοῖς
[5, 19]	τῇ γλώττῃ ἀναλαμβάνουσα κομίζει. Βλίττεται	δὲ	τὰ σμήνη, ὅταν ἐρινεὸν σῦκον
[5, 1]	τοῦτον τὸν τρόπον ἐφεξῆς· ἔστι	δὲ	τά τε μαλάκια καὶ τὰ
[5, 13]	ὀστράκου τὸ ἄνθος ἐπιγίνεται· εἰσὶ	δὲ	τὰ τοιαῦτα μάλιστα περὶ τοὺς
[5, 27]	ποτάμιοι εἰς τὴν γῆν. Ἐκλέπεται	δὲ	τὰ τῶν σαύρων αὐτόματα ἐν
[5, 7]	τοιοῦτόν ἐστι τῶν ὀχευομένων. Ποιοῦνται	δὲ	τὰ φαλάγγια τὴν ὀχείαν τόνδε
[5, 12]	γὰρ τὰ ἔκγονα ἐλάττω, τῶν	δὲ	τὰ ᾠά. Αἱ δ´ ἡλικίαι
[5, 15]	τοῦτ´ αὐτοῖς οἷον πῶμα. {Ἔοικε	δὲ	τὰ ᾠὰ τίκτουσα προσάγειν πρὸς
[5, 23]	ταῖς ῥωγμαῖς γὰρ ἐκτίκτουσιν. Διαμένει	δὲ	τὰ ᾠὰ τὸν χειμῶνα ἐν
[5, 27]	ποιήσῃ, φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν· ἐκλέπεται	δὲ	τὰ ᾠὰ τῷ ὑστέρῳ ἔτει.
[5, 8]	ἡμέραις ποιεῖσθαι τὴν νεοττιάν, ἐν	δὲ	ταῖς λοιπαῖς ἑπτὰ ἡμέραις τίκτειν
[5, 17]	ἑπτὰ ἡ σύστασις γίνεται, ἐν	δὲ	ταῖς λοιπαῖς τρισὶν ἐπῳάζουσι καὶ
[5, 18]	ἄρρενας μὲν τοὺς κηφῆνας, θηλείας	δὲ	τὰς μελίττας. {Ἔστι δὲ τῶν
[5, 25]	ἀλλ´ ἐκ τῆς ἰλύος· εἰσὶ	δὲ	τὰς ὄψεις ὅμοιοι τοῖς ὄνοις
[5, 13]	κόγχαι καὶ τὰ εἰρημένα, περὶ	δὲ	τὰς σήραγγας τῶν πετριδίων τήθυα
[5, 12]	βέλτιστα ἃ〉 ἐν ἀκμῇ, κατὰ	δὲ	τὰς ὥρας, ὅσα τοῦ χειμῶνος
[5, 17]	τρισὶν ἡμέραις κάμπαι μικραί· μετὰ	δὲ	ταῦτα αὐξηθεῖσαι ἀκινητίζουσι, καὶ μεταβάλλουσι
[5, 9]	τὴν δὲ θήλειαν εἶναι. Ἐξέρχονται	δὲ	ταῦτα εἰς τὸ ξηρόν, καὶ
[5, 21]	ἃ οὐ προσπέφυκεν οὐδενί· αὐξανόμενα	δὲ	ταῦτα ἐκ μικρῶν καὶ στρογγύλων
[5, 4]	ἔσωθεν δὲ σύνεγγυς ἀλλήλων. Ὁμοίως	δὲ	ταῦτα ἔχει τοῖς θήλεσιν αὐτῶν
[5, 1]	ἀρκτέον ἀπὸ τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ	δὲ	ταῦτα περὶ τῶν μαλακοστράκων, καὶ
[5, 1]	εἶτα τὸ τῶν ὀρνίθων· μετὰ	δὲ	ταῦτα περὶ τῶν πεζῶν λεκτέον,
[5, 15]	καὶ Ἑκατομβαιῶνα καὶ Μεταγειτνιῶνα· μετὰ	δὲ	ταῦτα προεκτίκτουσιν ὑπὸ τὴν κοιλίαν
[5, 16]	τὴν γλισχρότητα παρέχει. Καὶ αὐξάνεται	δὲ	ταῦτα τὰ ᾠά, καὶ εὐθὺς
[5, 19]	ἐν τῷ Πόντῳ ἐστίν, ἀνθεῖ	δὲ	ταύτην τὴν ὥραν, ἀφ´ οὗ
[5, 28]	αἱ τῶν γυναικῶν ὑποδερίδες· ὅταν	δὲ	τέκῃ εἰς τὴν γῆν, ἐπῳάζει.
[5, 19]	ἡ μέλιττα, ὡς φασίν. Ὅταν	δὲ	τέκῃ ἐν τῷ κηρίῳ, μέλι
[5, 22]	στρογγύλα ἐστὶ κατ´ ἀρχάς· ὅταν	δὲ	τέκῃ, ἐπῳάζει τε καὶ ἐν
[5, 10]	ἡμέραις πέντε καὶ δέκα. Ὅταν	δὲ	τέκῃ τὰ ᾠά, ὁ ἄρρην
[5, 21]	ᾠοειδῆ πολλά, καὶ ἐπῳάζουσιν. Ὅταν	δὲ	τελειωθῇ, ἐκβάλλονται, ὥσπερ οἱ ἀράχναι,
[5, 2]	καὶ τὰ στρουθία ὀξέως. {Τῶν	δὲ	τετραπόδων αἱ ἄρκτοι παρακεκλιμέναι τὸν
[5, 27]	πλησίον ταῖς συκαῖς ἐρινεούς. ~Τῶν	δὲ	τετραπόδων καὶ ἐναίμων καὶ ᾠοτόκων
[5, 24]	τούτων οἱ διῃρημένοι. Οὐ γίνονται	δὲ	τέττιγες ὅπου μὴ δένδρα ἐστίν·
[5, 24]	γίνεσθαι ὅπως ἂν τύχῃ. ~Τῶν	δὲ	τεττίγων γένη μέν ἐστι δύο,
[5, 16]	πόνου γινομένης τῆς προέσεως. Αἱ	δὲ	τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ δ´
[5, 13]	τῇ βορβορώδει τὰ ὄστρεα, ἐν	δὲ	τῇ ἀμμώδει κόγχαι καὶ τὰ
[5, 25]	ἔχει τῶν λουομένων φθεῖρας. Ἐν	δὲ	τῇ θαλάττῃ γίνονται μὲν ἐν
[5, 25]	τὸ μέγεθος ἡλίκος ἀράχνης. Ἐν	δὲ	τῇ θαλάττῃ τῇ ἀπὸ Κυρήνης
[5, 12]	ἐπὶ τῶν μαστῶν ὡσαύτως, μάλιστα	δὲ	τῇ τριχώσει τῆς ἥβης. Ἄρχεται
[5, 18]	καὶ τῶν ὀμμάτων ἐξυδρωπιώντων. ~Περὶ	δὲ	τὴν γένεσιν τὴν τῶν μελιττῶν
[5, 16]	δ´ ὅλη μορφὴ φανερά. Διὰ	δὲ	τὴν μικρότητα καὶ τὴν ἀσθένειαν
[5, 24]	πρῶτον ἡδίους οἱ ἄρρενες, μετὰ	δὲ	τὴν ὀχείαν αἱ θήλειαι· ἔχουσι
[5, 24]	γίνονται ἐν τῷ πεδίῳ, περὶ	δὲ	τὴν πόλιν πολλοί, μάλιστα δ´
[5, 4]	παραλειπομένων γίνονται οἱ ἰχθύες. {Περὶ	δὲ	τὴν Φοινίκην καὶ θήραν ποιοῦνται
[5, 2]	δὲ θήλεια ὑποτίθησιν αὑτήν· εἰσὶ	δὲ	τὴν φύσιν αἱ θήλειαι ἀφροδισιαστικαί,
[5, 13]	τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. ~Περὶ	δὲ	τῆς γενέσεως καὶ τῶν ὀχευομένων
[5, 12]	ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον. Ἄρχεται	δὲ	τῆς ὀχείας ἡ θήλεια τριετὴς
[5, 12]	πεντέτης ὢν ἢ ἑξέτης. Χρόνος	δὲ	τῆς ὀχείας τὸ ἔαρ. Πάλιν
[5, 17]	τὰ μὲν τοῦ πυρός, οἱ	δὲ	τῆς χιόνος. Ὅτι δ´ ἐνδέχεται
[5, 3]	θαλαττία καὶ ἡ χερσαία. Ἔχουσι	δέ	τι εἰς ὃ οἱ πόροι
[5, 26]	ὅσα ἔχει αὐτῶν ζωήν. Ἔστι	δέ	τι σκωλήκιον ὃ καλεῖται ξυλοφθόρον,
[5, 4]	ἐποίησε τῆς ὀχείας ταύτην, ποιεῖ	δέ	τι τοιοῦτον καὶ τὰ τετράποδα
[5, 12]	δευτεροτόκος δ´ οὖσα ἀκμάζει· γηράσκουσα	δὲ	τίκτει μὲν ὁμοίως, ὀχεύεται δὲ
[5, 12]	δὲ πέντε καὶ τετταράκοντα. Πρόβατον	δὲ	τίκτει μέχρι ἐτῶν ὀκτώ, ἐὰν
[5, 9]	λαμβάνει τελέωσιν τὰ ᾠά. Ἔνια	δὲ	τίκτει πᾶσαν ὥραν, οἷον ἡ
[5, 21]	λόγχῃ γὰρ μόλις διαιροῦσιν. Ἐνταῦθα	δὲ	τίκτουσι, καὶ γίνεται σκωλήκια λευκὰ
[5, 23]	οἱ ἄρρενες οὐκ ἔχουσιν. Ἀθρόα	δὲ	τίκτουσι καὶ κατὰ τὸν αὐτὸν
[5, 23]	τῶν περυσινῶν κυημάτων ἀκρίδες. Ὁμοίως	δὲ	τίκτουσι καὶ οἱ ἀττέλαβοι, καὶ
[5, 13]	ἁλιεῖς ἅμα συγγίνεσθαι γινομένοις. Ἀφανίζονται	δέ	τινα χρόνον ἐν τῇ ἄμμῳ
[5, 5]	τὰς κοτυληδόνας πρὸς ἀλλήλας. Φασὶ	δέ	τινες καὶ τὸν ἄρρενα ἔχειν
[5, 4]	ὕπτια πρὸς τὰ ὕπτια. Εἰσὶ	δέ	τινες οἳ ἑωρακέναι φασὶ καὶ
[5, 14]	πρὸς τὸ μὴ ἀποπίπτειν. Εἰσὶ	δέ	τινες οἳ περὶ τούτου ἀμφισβητοῦσιν,
[5, 27]	γίνεται καὶ ἑπτακαίδεκα πήχεων. Λέγουσι	δέ	τινες ὅτι καὶ αὐξάνεται ἕως
[5, 17]	λαμβάνει ἀπὸ τῆς κάμπης. Ἐκ	δέ	τινος σκώληκος μεγάλου, ὃς ἔχει
[5, 19]	ἐξέλθῃ, ὥσπερ ἐλέχθη πρότερον. Ἐὰν	δέ	τις ἀφέλῃ τὰς κεφαλὰς τῆς
[5, 12]	θήλεια πλείω τῶν τετταράκοντα· ἤδη	δέ	τις ἐβίωσεν ἵππος ἔτη ἑβδομήκοντα
[5, 16]	κατὰ τὴν κοιλίαν προσηρτημένοι. Ποία	δέ	τίς ἐστιν ἡ πρόσφυσις ἡ
[5, 24]	καὶ τρεφομένων τῇ δρόσῳ. Ἐὰν	δέ	τις κινῶν τὸν δάκτυλον προσίῃ
[5, 16]	ἐκδύεται ἔσωθεν τὰ σηπίδια. Ἐὰν	δέ	τις περισχίσῃ πρότερον ἤδη τετελειωμένων,
[5, 25]	τὸν Σύριον. Καὶ ἐν νόσοις	δέ	τισι γίνεται πλῆθος φθειρῶν. Ἔστι
[5, 26]	τοῖς ἄλλοις σκώληξιν, ἐν χιτῶνι	δὲ	τὸ ἄλλο σῶμα ἀραχνιώδει, καὶ
[5, 1]	ἢ τοῖς τούτων μορίοις, ἔχουσι	δὲ	τὸ ἄρρεν καὶ τὸ θῆλυ,
[5, 15]	ὅταν δ´ ἐκτέκωσι, χείρισται. Ἐκδύνουσι	δὲ	τὸ κέλυφος τοῦ ἔαρος, ὥσπερ
[5, 19]	ἐποίουν ἐκ τῶν ἀνθέων. Συνίσταται	δὲ	τὸ μέλι πεττόμενον· ἐξ ἀρχῆς
[5, 19]	τοῦ δακρύου τῶν δένδρων, μέλι	δὲ	τὸ πῖπτον ἐκ τοῦ ἀέρος,
[5, 22]	συνεπῳάζει γὰρ τῇ θηλείᾳ. Ἐνίοτε	δὲ	τὸ πλῆθος γίνονται καὶ τριακόσια
[5, 15]	περὶ Θάσον ἀστακοὶ γίνονται, περὶ	δὲ	τὸ Σίγειον καὶ τὸν Ἄθων
[5, 19]	καὶ οὐχ εἷς μόνος· ἀπόλλυται	δὲ	τὸ σμῆνος, ἄν τε ἡγεμόνες
[5, 5]	αἱ μέγισται κοτυληδόνες εἰσίν· εἶναι	δὲ	τὸ τοιοῦτον ὥσπερ νευρῶδες, μέχρι
[5, 15]	ὁτὲ μὲν τὴν ἀλέαν ὁτὲ	δὲ	τὸ ψῦχος. Τοῖς δὲ χρόνοις
[5, 10]	φωλεῖ περὶ δύο μῆνας. Τίκτει	δὲ	τὸ ᾠὸν καθάπερ βοστρύχιον, ὅμοιον
[5, 17]	μέλαν, τελευτῶσα δ´ αἱματῶδες· {ὅταν	δὲ	τοιαύτη γένηται, φύεται ἐξ αὐτῆς
[5, 25]	φθεῖρας μεγάλους καὶ σκληρούς. Ἐν	δὲ	τοῖς κυσὶν οἱ καλούμενοι γίνονται
[5, 4]	θήλεος χώραν καὶ ὑποδοχήν. Ἔστι	δὲ	τοῖς μὲν ζῳοτόκοις καὶ πεζοῖς
[5, 13]	μὲν τοῖς προσβορείοις μέλαιναι, ἐν	δὲ	τοῖς νοτίοις ἐρυθραὶ ὡς ἐπὶ
[5, 15]	ἀστακοὶ ἐν τοῖς λείοις· ἐν	δὲ	τοῖς πηλώδεσιν οὐδέτεροι· διὸ καὶ
[5, 26]	τοῖς ἐν τοῖς ἱματίοις, τὰ	δὲ	τοῖς σκορπίοις ἄνευ τῆς οὐρᾶς,
[5, 7]	δ´ ἐστὶ τὸ ἄρρεν. Ἐναφίησι	δὲ	τὸν πόρον κάτωθεν τὸ θῆλυ
[5, 12]	ὁ ἄρρην τριετὴς ὤν· μετὰ	δὲ	τὸν τόκον ἓν ἔτος διαλιποῦσα
[5, 4]	θᾶττον προΐενται καὶ μᾶλλον· κατὰ	δὲ	τὸν τόκον οἱ ἄρρενες τοῖς
[5, 7]	μυιῶν τε καὶ κανθαρίδων. Πάντα	δὲ	τὸν τρόπον τοῦτον ὀχεύεται, αἵ
[5, 17]	βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ πῦρ. Περὶ	δὲ	τὸν Ὕπανιν ποταμὸν τὸν περὶ
[5, 12]	τῆς θηλείας φωνὴ βραχεῖα, ἡ	δὲ	τοῦ ἄρρενος ἔχει μῆκος. Καὶ
[5, 16]	αὐτὸ ἐφ´ οὗ Δ. Κύει	δὲ	τοῦ ἔαρος, ἀποτίκτει δ´ ἐν
[5, 6]	ταύτης ποιήσῃ τὴν κέρκον. Ὀχεύεται	δὲ	τοῦ ἔαρος ἀρχομένου πρὸς τῇ
[5, 13]	ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰπεῖν. Ἁλίσκονται	δὲ	τοῦ ἔαρος, ὅταν κηριάζωσιν· ὑπὸ
[5, 10]	πολύπους ὀχεύεται τοῦ χειμῶνος, τίκτει	δὲ	τοῦ ἔαρος, ὅτε καὶ φωλεῖ
[5, 17]	καὶ πέτεται μέχρι δείλης, καταφερομένου	δὲ	τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται, καὶ ἅμα
[5, 11]	βέλτιστα καὶ τοῦ φθινοπώρου· τὰ	δὲ	τοῦ θέρους καὶ ἐν ταῖς
[5, 19]	τὴν μὲν τοῦ θέρους τὴν	δὲ	τοῦ μετοπώρου· ἄμεινον δ´ ἐστὶ
[5, 19]	σμήνη οἱ μελιττουργοὶ μέλιτος. Ἔτι	δὲ	τοῦ μετοπώρου ἄνθη μὲν γίνεται,
[5, 21]	λευκὰ ἐν ὑμένι μέλανι. Χωρὶς	δὲ	τοῦ ὑμένος ἐν τῷ πηλῷ
[5, 4]	τὰς θηλείας περιβάλλονται συνάγοντες, θηλείας	δὲ	τοὺς ἄρρενας. Τοῦτο μὲν οὖν
[5, 24]	ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ ᾄδοντες. Καλοῦσι	δὲ	τοὺς μὲν μεγάλους καὶ ᾄδοντας
[5, 14]	τὸ μὴ δύνασθαι πλύνεσθαι· τοῦτο	δὲ	τοὺς μὲν μεγάλους πόρους ἔχει,
[5, 15]	καὶ τὸν Ἄθων κάραβοι. Διασημαίνονται	δὲ	τοὺς τόπους οἱ ἁλιεῖς τούς
[5, 12]	συμβαίνει ταῦτα καὶ ὀκταμήνοις· μᾶλλον	δὲ	τοῦτο γίνεται ἐπὶ τῶν ἀρρένων
[5, 14]	καὶ χαλεπὸν ἀφελεῖν ἐστιν. Ταὐτὸ	δὲ	τοῦτο ποιεῖ καὶ ὅταν ᾖ
[5, 27]	τὸ ἄνω ποιεῖ ἐπίκροτον· ὅταν	δὲ	τοῦτο ποιήσῃ, φοιτῶσα ἐπῳάζει ἄνωθεν·
[5, 19]	καὶ ὁμαλόν ἐστιν. Οὐκ ἀεὶ	δὲ	τοῦτο ποιοῦσιν, ἀλλὰ τοῦ χειμῶνος·
[5, 26]	ἔχουσι τοὺς καλουμένους ψῆνας. Γίνεται	δὲ	τοῦτο πρῶτον σκωλήκιον, εἶτα περιρραγέντος
[5, 25]	τις κεντήσῃ, ἐξέρχονται φθεῖρες. Ἐνίοις	δὲ	τοῦτο συμβαίνει τῶν ἀνθρώπων νόσημα,
[5, 17]	ὕστερον γίνεται ἀκίνητον πάλιν· ἐκ	δὲ	τούτου μυῖα ἀποτελεῖται, καὶ κινεῖται
[5, 17]	σκώληκος κάμπη, ἔπειτα βομβυλίς, ἐκ	δὲ	τούτου νεκύδαλος· ἐν ἓξ δὲ
[5, 17]	ταύτας τὰς μορφὰς πάσας. Ἐκ	δὲ	τούτου τοῦ ζῴου καὶ τὰ
[5, 25]	γεννᾷ τὰς καλουμένας κόνιδας, ἐκ	δὲ	τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται πάλιν.
[5, 12]	ὀχεύειν καὶ ὀχεύεσθαι ἀμφοτέροις. {Οἱ	δὲ	τράγοι πίονες ὄντες ἧττον γόνιμοί
[5, 9]	καλούμενος καὶ ὁ κέφαλος· κύουσι	δὲ	τριάκοντα ἡμέρας. Ἔνιοι δὲ τῶν
[5, 12]	ἔτη ἑβδομήκοντα καὶ πέντε. Ὄνος	δὲ	τριακοντάμηνος ὀχεύει καὶ ὀχεύεται. Οὐ
[5, 9]	καὶ τὰ πετραῖα δίς, ἡ	δὲ	τρίγλη μόνη τρίς. Τεκμαίρονται δ´
[5, 13]	τὰς πορφύρας ἐστίν. {Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον γίνονται ταῖς πορφύραις καὶ
[5, 14]	ἄλλο μετεισδύνει μεῖζον. ~Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον γίνονται τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ
[5, 6]	σῦκα ἄρχηται πεπαίνεσθαι. Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ οἱ ἀστακοὶ καὶ
[5, 1]	δ´ οὐκ ἄνευ ἄρρενος· ὃν	δὲ	τρόπον, καὶ περὶ τούτων ἐν
[5, 17]	οὔτε προΐενται περίττωμα. Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ τἆλλα ὅσα γίνεται
[5, 3]	σῶμα εἶναι ἅπαν. Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ τὸ τῶν σαύρων
[5, 3]	οἱ ἄρρενες μέγα. ~Τὸν αὐτὸν	δὲ	τρόπον καὶ τῶν πεζῶν τὰ
[5, 1]	καὶ τῇ μὲν ἀνόμοιοι, τῇ	δὲ	τρόπον τινὰ προσεοίκασιν ἀλλήλαις. Ἐπεὶ
[5, 17]	μὲν νύμφαι τότε, οὐ λαμβάνουσι	δὲ	τρυφὴν οὐδὲ κόπρον ἔτ´ ἔχουσιν,
[5, 23]	χειμῶνα ἐν τῇ γῇ· ἅμα	δὲ	τῷ θέρει γίνονται ἐκ τῶν
[5, 19]	ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ τρέφεται, πρὸς	δὲ	τῷ κηρίῳ ἔχεται ὥστε καὶ
[5, 19]	ἀφῇ, ἐπῳάζει ὥσπερ ὄρνις. Ἐν	δὲ	τῷ κηρίῳ τὸ σκωλήκιον μικρὸν
[5, 19]	δέκα, εὖ δοκεῖ διαγεγενῆσθαι. Ἐν	δὲ	τῷ Πόντῳ εἰσί τινες μέλιτται
[5, 8]	ἡμέρας περὶ τὰς τροπάς, ἐν	δὲ	τῷ Σικελικῷ πελάγει σχεδὸν ἀεί.
[5, 1]	ἄρρεν, ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται· ἐν	δὲ	τῷ τῶν ἰχθύων γένει ἔνια
[5, 19]	γίνονται μέλιτται καὶ κηφῆνες. Ὁ	δὲ	τῶν βασιλέων γόνος τὴν χρόαν
[5, 21]	ἀλλ´ ἐκ τοῦ πλαγίου. ~Ἔνια	δὲ	τῶν βομβυλιοειδῶν πρὸς λίθῳ ἢ
[5, 1]	πρότερον εἴρηται περὶ ἁπάντων· {περὶ	δὲ	τῶν γενέσεων αὐτῶν λοιπὸν διελθεῖν,
[5, 17]	καὶ καλεῖται ἐφήμερον. Τὰ πλεῖστα	δὲ	τῶν γινομένων ἔκ τε καμπῶν
[5, 17]	τῷ ἑτέρῳ κάμψασαι ἐπιβαίνουσιν· ἕκαστον	δὲ	τῶν γινομένων τὸ οἰκεῖον χρῶμα
[5, 17]	δὲ πτερὰ καὶ αὐταί. Ἐκ	δὲ	τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς πλατέων
[5, 25]	καὶ ἄναιμα καὶ ἔντομα. Ὁ	δὲ	τῶν θύννων οἶστρος γίνεται μὲν
[5, 9]	κύουσι δὲ τριάκοντα ἡμέρας. Ἔνιοι	δὲ	τῶν κεστρέων οὐ γίνονται ἐκ
[5, 14]	ταῖς σήραγξι τῶν πετρῶν. Ἔστι	δὲ	τῶν κνιδῶν δύο γένη· αἱ
[5, 17]	οἱ σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες. Ἔνια	δὲ	τῶν κολεοπτέρων καὶ μικρῶν καὶ
[5, 17]	κελύφους ἐξέρχονται οἱ καράμβιοι. Ἐκ	δὲ	τῶν κραμβῶν γίνονται αἱ πρασοκουρίδες·
[5, 19]	αὐταὶ τὰ πτερὰ ἀπεσθίουσιν. Βίος	δὲ	τῶν μελιττῶν ἔτη ἕξ· ἔνιαι
[5, 18]	κἂν μὴ ἐνῇ ἡγεμών, ὁ	δὲ	τῶν μελιττῶν οὐκ ἐγγίνεται. Οἱ
[5, 18]	τινος ὕλης τῶν προειρημένων, τὸν	δὲ	τῶν μελιττῶν τίκτειν τοὺς ἡγεμόνας.
[5, 18]	θηλείας δὲ τὰς μελίττας. {Ἔστι	δὲ	τῶν μὲν ἄλλων ἡ γένεσις
[5, 8]	θῆλυ ἐν τῷ θέρει. {Τὸ	δὲ	τῶν ὀρνίθων γένος, ὥσπερ εἴρηται,
[5, 4]	δ´ ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά· ἐκ	δὲ	τῶν παραλειπομένων γίνονται οἱ ἰχθύες.
[5, 13]	στενοχωρίαν γίνονται οἱονεὶ βότρυς. Εἰσὶ	δὲ	τῶν πορφυρῶν γένη πλείω, καὶ
[5, 17]	σπέρματι, ἔσω δὲ χύμα. Ἐκ	δὲ	τῶν σκωλήκων οὐκ ἐκ μέρους
[5, 17]	Κῷ Παμφίλη Πλάτεω θυγάτηρ. Ἐκ	δὲ	τῶν σκωλήκων τῶν ἐν τοῖς
[5, 14]	ὅταν δ´ εἰσέλθῃ, συνάγοντες. Ἔστι	δὲ	τῶν σπόγγων τρία γένη, ὁ
[5, 28]	καὶ τῶν ἐντόμων γενέσεις, ἔτι	δὲ	τῶν τετραπόδων καὶ ᾠοτόκων, τοῦτον
[5, 11]	μείζων ἐστὶ τῆς περιστερᾶς· ἐλάχιστον	δὲ	τῶν τοιούτων ἡ τρυγών. Τίκτουσι
[5, 4]	καίτοι κύστιν ἔχουσα· αἱ χελῶναι	δὲ	τῶν ᾠοτόκων εἰσίν. Ἡ δὲ
[5, 4]	δὲ τῶν ᾠοτόκων εἰσίν. Ἡ	δὲ	τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων ὀχεία ἧττον
[5, 10]	Εἰσὶ δὲ μικροὶ μέν, πλήρεις	δὲ	τῶν ᾠῶν. Κύοντες δὲ φαίνονται
[5, 10]	πλήρεις δὲ τῶν ᾠῶν. Κύοντες	δὲ	φαίνονται καὶ οἱ κοχλίαι πάντες
[5, 16]	τούτοις τὸ λευκὸν ἀφανίζεται. Μέγιστοι	δὲ	φαίνονται πρῶτον, ὥσπερ καὶ ἐν
[5, 22]	γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ πλῆθος, τὰ	δὲ	φαλάγγια πολὺ τὸ πλῆθος· καὶ
[5, 22]	ἐν τούτῳ ἐπῳάζουσαι ζῳοποιοῦσιν. Τὰ	δὲ	φαλάγγια τίκτει εἰς γύργαθον πλεξάμενα
[5, 18]	καὶ ἑσμοὶ ἀφίενται πλεῖστοι. Οἱ	δέ	φασι τὸν μὲν τῶν κηφήνων
[5, 18]	τῶν μελιττῶν οὐκ ἐγγίνεται. Οἱ	δέ	φασιν ὀχεύεσθαι, καὶ εἶναι ἄρρενας
[5, 12]	τῇ τριχώσει τῆς ἥβης. Ἄρχεται	δὲ	φέρειν τὸ σπέρμα περὶ τὰ
[5, 19]	κηρίον μὲν ἐξ ἀνθέων, κήρωσιν	δὲ	φέρουσιν ἀπὸ τοῦ δακρύου τῶν
[5, 25]	τῶν ζῴων συνισταμένης ἐκτός, οἱ	δὲ	φθεῖρες ἐκ τῶν σαρκῶν. Γίνονται
[5, 8]	ὥσπερ αἱ ἄλλαι ὄρνιθες. Οὐδέτερον	δὲ	φωλεῖ τούτων τῶν ὀρνέων. Πάντων
[5, 12]	τῶν ἐν τοῖς πρανέσιν) ἡ	δὲ	φωνὴ μεταβάλλουσα ἐν ἐνίοις ἐπίδηλός
[5, 12]	τοῦ τὸ γόνιμον ἤδη. Τὴν	δὲ	φωνὴν ὅλως ἔχει τὸ θῆλυ
[5, 2]	τὰ ὕπτια τῶν ἀρρένων· οἱ	δὲ	χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ τὰ ὕπτια
[5, 15]	εὐθὺς καὶ κεκαμμένη ἀποτίκτειν. Τὰ	δὲ	χονδρώδη κατὰ τοὺς καιροὺς τούτους
[5, 12]	γὰρ μεταβάλλουσι τὰ ἐκτεμνόμενα. Οἱ	δὲ	χρόνοι τῆς ὀχείας κατὰ τὴν
[5, 15]	ὁτὲ δὲ τὸ ψῦχος. Τοῖς	δὲ	χρόνοις παραπλησίως καὶ αἱ καλούμεναι
[5, 17]	μικρὰ σφόδρα καὶ ἐρυθρά· ταῦτα	δὲ	χρόνον μέν τινα κινεῖται προσπεφυκότα,
[5, 17]	ἐνταῦθα τὰ σκωλήκια ἐντίκτουσιν. Ὁ	δὲ	χρόνος τῆς γενέσεως ἀπὸ μὲν
[5, 12]	καὶ βαρυτέραν τῆς θηλείας· τοῦ	δὲ	χρόνου προϊόντος μείζονα· διετὴς δ´
[5, 13]	ἐστὶν ἡ σύμφυσις πυκνή, τὸ	δὲ	χρῶμα ἰδεῖν ὥσπερ ὑμὴν λευκός,
[5, 17]	σκληρόν, ὅμοιον κνήκου σπέρματι, ἔσω	δὲ	χύμα. Ἐκ δὲ τῶν σκωλήκων
[5, 25]	σαρκοφάγα μὲν μή ἐστι, ζῇ	δὲ	χυμοῖς σαρκὸς ζώσης, οἷον οἵ
[5, 22]	εὐθὺς καὶ ἀφίησιν ἀράχνιον. Ὁ	δὲ	χυμὸς ὅμοιος ἐν τοῖς σκώληξι
[5, 19]	ἔχῃ, οὐδένα βλάπτουσα καρπόν· τοὺς	δὲ	χυμοὺς τούτων τῷ ὁμοίῳ τῇ
[5, 9]	ἅπαξ, οἷον οἱ {χυτοί (καλοῦνται	δὲ	χυτοὶ οἱ τῷ δικτύῳ περιεχόμενοι)
[5, 12]	πρὶν γενέσθαι ἐνιαύσιος. Οὐ πανταχοῦ	δέ,	ὥσπερ εἴρηται, ὁμοίως συμβαίνουσιν αἱ
[5, 14]	ἐντὸς διαφέρουσι μαλακότητι καὶ σκληρότητι.	Δεῖ	δὲ μηδ´ ἀλέαν εἶναι σφόδρα·
[5, 9]	τοῖς ἄλλοις χρόνοις. Ὅλως δὲ	δεῖ	μὴ λεληθέναι ὅτι, ὥσπερ καὶ
[5, 17]	ζῇ δὲ καὶ πέτεται μέχρι	δείλης,	καταφερομένου δὲ τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται,
[5, 4]	ὅσοις μὴ ἐμποδίζει τὸ οὐραῖον	δεινὸν	ἔχον πάχος. Αἱ δὲ ῥῖναι,
[5, 12]	μὲν βαίνεσθαι ὁ μὲν νεώτατος	δέκ´	ἐτῶν, ὁ δὲ πρεσβύτατος πεντεκαίδεκα·
[5, 19]	ἂν διαμείνῃ ἔτη ἐννέα ἢ	δέκα,	εὖ δοκεῖ διαγεγενῆσθαι. Ἐν δὲ
[5, 10]	δ´ ἐν ἡμέραις πέντε καὶ	δέκα.	Ὅταν δὲ τέκῃ τὰ ᾠά,
[5, 12]	ἑξάμηνοι, ἐνιαχοῦ δ´ οἱ κάπροι	δεκάμηνοι	ἄρχονται ὀχεύειν, ἀγαθοὶ δὲ μέχρι
[5, 15]	τοὺς καιροὺς τούτους αὐξάνεται καὶ	δεκτικὰ	γίνεται τῶν ᾠῶν· πρὸς τὰ
[5, 13]	μὲν οὖν ἀρχαῖοι πρὸς τοῖς	δελέασιν	οὐ καθίεσαν οὐδὲ προσῆπτον τοὺς
[5, 25]	πρὸς Αἴγυπτον ἔστι περὶ τὸν	δελφῖνα	ἰχθὺς ὃν καλοῦσι φθεῖρα· ὃς
[5, 4]	ἐστὶν ἢ τῶν ᾠοτόκων. Καὶ	δελφῖνες	δὲ καὶ πάντα τὰ κητώδη
[5, 25]	ἀπολαύειν τροφῆς ἀφθόνου θηρεύοντος τοῦ	δελφῖνος.	~{Γίνεται δὲ καὶ ἄλλα ζῳδάρια,
[5, 24]	γίνονται δὲ τέττιγες ὅπου μὴ	δένδρα	ἐστίν· διὸ καὶ ἐν Κυρήνῃ
[5, 19]	μέλιτται ἄνευ κηρίων πρὸς τοῖς	δένδρεσιν·	γίνεται δὲ καὶ ἄλλοθι τοιοῦτον
[5, 19]	φέρουσιν ἀπὸ τοῦ δακρύου τῶν	δένδρων,	μέλι δὲ τὸ πῖπτον ἐκ
[5, 23]	μέλαιναι· εἶτα περιρρήγνυται αὐταῖς τὸ	δέρμα	καὶ γίνονται εὐθὺς μείζους. Τίκτουσι
[5, 26]	πρῶτον σκωλήκιον, εἶτα περιρραγέντος τοῦ	δέρματος	ἐκπέτεται τοῦτο ἐγκαταλιπὼν ὁ ψήν,
[5, 11]	τῶν τοιούτων ἡ φάττα ἐστί,	δεύτερον	δ´ ἡ οἰνάς· αὕτη δὲ
[5, 12]	μὲν ὗς, ὅταν ᾖ πρωτοτόκος·	δευτεροτόκος	δ´ οὖσα ἀκμάζει· γηράσκουσα δὲ
[5, 14]	ἔνιοι τούτους εἶναι καθ´ οὓς	δέχεται	τὴν τροφήν. Ἔστι δ´ ἄλλο
[5, 2]	συντονίαν, ἀλλ´ ὑπάγοντα τὰ θήλεα	δέχονται	τὴν γονήν· καὶ γὰρ ἐπὶ
[5, 26]	ὥσπερ ἐν ξύλῳ ζῷον, ὃ	δὴ	δοκεῖ ἐλάχιστον εἶναι τῶν ζῴων
[5, 9]	τοῖς πλείστοις τοῦ ἔαρος· οὐδὲ	δὴ	κύουσι πολλὰ κυήματα ὁμοίως ἐν
[5, 4]	ὅσα ᾠοτοκεῖ πόδας ἔχοντα. Τοῦτο	δὴ	συμπεραίνει καὶ ἐπεκτείνεται εἰς τὴν
[5, 1]	τῶν τοῖς μορίοις περιττωμάτων. Τῶν	δὴ	τὴν γένεσιν ἐχόντων ἀπὸ συγγενῶν
[5, 1]	τῶν μαλακοστράκων, καὶ τὰ ἄλλα	δὴ	τοῦτον τὸν τρόπον ἐφεξῆς· ἔστι
[5, 7]	ὁ συνδυασμός ἐστι τῶν τοιούτων.	Δῆλον	δ´ ἐπὶ τῶν ἐν ποσίν,
[5, 19]	ἐν εἴκοσι δὲ μάλιστα συνίσταται.	Δῆλον	δ´ ἐστὶν εὐθέως τὸ ἀπὸ
[5, 1]	ἄρρενας· περὶ ὧν ἀκριβέστερον ἔσται	δῆλον	ἐν τοῖς ὕστερον. Τῶν δ´
[5, 12]	τὰ ἔκγονα. Τοῦτο δὲ μάλιστα	δῆλον	ἐπί τε τῶν ἀνθρώπων καὶ
[5, 4]	τὴν Φοινίκην καὶ θήραν ποιοῦνται	δι´	ἀλλήλων· ἄρρενας μὲν γὰρ ὑπάγοντες
[5, 12]	ἢ διὰ τὴν ἡλικίαν ἢ	δι´	ἀσθένειαν, οὐ δυνάμενοι ταχέως ὀχεύειν,
[5, 12]	Αἱ δὲ κύνες ὀχεύονται οὐ	διὰ	βίου ἀλλὰ μέχρι τινὸς ἀκμῆς
[5, 12]	τετταράκοντα ἐτῶν, ὥστε συμβαίνει σχεδὸν	διὰ	βίου γίνεσθαι τὴν ὀχείαν· ζῇ
[5, 12]	καὶ μέχρι ἕνδεκα· σχεδὸν δὲ	διὰ	βίου συμβαίνει ὀχεύειν καὶ ὀχεύεσθαι
[5, 12]	διά τι τερατῶδες πάθος ἢ	διὰ	βλάβην τῆς φύσεως. Τοῖς μὲν
[5, 7]	οὕτω συνέρχεται καὶ συμπλέκεται ἀντίπυγα·	διὰ	γὰρ τὴν περιφέρειαν τῆς κοιλίας
[5, 16]	ἡ δ´ ὅλη μορφὴ φανερά.	Διὰ	δὲ τὴν μικρότητα καὶ τὴν
[5, 26]	τὰ τῶν συκῶν ἐρινεά, καὶ	διὰ	στιγμάτων ποιεῖ μὴ ἀποπίπτειν τὰ
[5, 8]	καὶ τῶν συνανθρωπευομένων ζῴων πολλὰ	διὰ	τὴν ἀλέαν καὶ εὐτροφίαν, ὅσων
[5, 12]	Πολλάκις δ´ οἱ ἀδύνατοι ἢ	διὰ	τὴν ἡλικίαν ἢ δι´ ἀσθένειαν,
[5, 13]	καὶ ἐν τῇ θαλάττῃ, καὶ	διὰ	τὴν στενοχωρίαν γίνονται οἱονεὶ βότρυς.
[5, 2]	οὔτε τοὺς ταύρους αἱ βόες	διὰ	τὴν τοῦ αἰδοίου συντονίαν, ἀλλ´
[5, 12]	χρόνον, ἐὰν μή τι προτερῇ	διά	τι τερατῶδες πάθος ἢ διὰ
[5, 24]	καὶ ἀναβαίνουσιν ἐπὶ τὸν δάκτυλον·	διὰ	τὸ ἀμυδρῶς γὰρ ὁρᾶν ὡς
[5, 19]	μὴ ἱκανοὶ ἐνῶσιν (οὐχ οὕτω	διὰ	τὸ ἄναρχοι εἶναι, ἀλλ´ ὡς
[5, 25]	φθεῖρα· ὃς γίνεται πάντων πιότατος	διὰ	τὸ ἀπολαύειν τροφῆς ἀφθόνου θηρεύοντος
[5, 14]	εὖ γὰρ κέκρανται πρὸς ἄμφω	διὰ	τὸ βάθος. Ἄπλυτοι δ´ ὄντες
[5, 19]	εἰσδύεσθαι, τοὺς δὲ κηφῆνας μὴ	διὰ	τὸ εἶναι αὐτοὺς μείζους. Ἡγεμόνων
[5, 17]	δὲ καὶ πρὸς τὰ δυσώδη	διὰ	τὸ ἐκ τοιαύτης γεγονέναι ὕλης.
[5, 12]	ταχέως ὀχεύειν, κατακλινομένης τῆς θηλείας	διὰ	τὸ κάμνειν τῇ στάσει συγκατατακλιθέντες
[5, 14]	ἄλλο γένος ὃ καλοῦσιν ἀπλυσίας	διὰ	τὸ μὴ δύνασθαι πλύνεσθαι· τοῦτο
[5, 23]	γίνονται μᾶλλον πολλοὶ οἱ ἀττέλαβοι	διὰ	τὸ μὴ φθείρεσθαι ὁμοίως, ἐπεὶ
[5, 1]	δὲ περὶ τούτου τελευταῖον λεκτέον	διὰ	τὸ πλείστην ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον
[5, 4]	τοὺς ἄρρενας. Τοῦτο μὲν οὖν	διὰ	τὸ πολλάκις ὁρᾶσθαι τὴν δόξαν
[5, 9]	δὲ θυννὶς ἅπαξ τίκτει, ἀλλὰ	διὰ	τὸ τὰ μὲν πρώϊα τὰ
[5, 4]	τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων ὀλιγάκις ὁρᾶται	διὰ	τὸ ταχέως ἀπολύεσθαι παραπεσόντας, ἐπεὶ
[5, 14]	εἰσὶν οἱ πυκνοὶ τῶν μανῶν	διὰ	τὸ τὴν πρόσφυσιν εἶναι κατ´
[5, 16]	μεταβάλλει ἐρυθρότερον γινόμενον ἐκ λευκοῦ	διὰ	τὸν φόβον. {Τὰ μὲν οὖν
[5, 17]	φανερόν· αὕτη γάρ, ὡς φασί,	διὰ	τοῦ πυρὸς βαδίζουσα κατασβέννυσι τὸ
[5, 17]	μικρόν τι μείζονα, ὑπόπτερα, ἃ	διὰ	τοῦ πυρὸς πηδᾷ καὶ βαδίζει.
[5, 12]	δὲ βαίνει μετὰ τὴν ὀχείαν	διὰ	τρίτου ἔτους· ὃν δ´ ἂν
[5, 2]	ἡ μὲν θήλεια συγκαθιεῖσα καὶ	διαβαίνουσα,	ὁ δ´ ἄρρην ἐπαναβαίνων ὀχεύει.
[5, 19]	ἐννέα ἢ δέκα, εὖ δοκεῖ	διαγεγενῆσθαι.	Ἐν δὲ τῷ Πόντῳ εἰσί
[5, 14]	αἴσθησιν ἔχειν καὶ πολυχρόνιον εἶναι.	Διάδηλοι	δ´ εἰσὶν ἐν τῇ θαλάττῃ
[5, 17]	ἔχουσαι οὔτ´ ἄλλο τῶν μορίων	διάδηλον	οὐδέν. Χρόνου δ´ οὐ πολλοῦ
[5, 16]	ἕκαστα φύσις τῶν μελῶν οὔπω	διάδηλος,	ἡ δ´ ὅλη μορφὴ φανερά.
[5, 18]	μελίττης· τὸ δὲ κάτω τοῦ	διαζώματος	ἔχουσιν ἡμιόλιον μάλιστα τῷ μήκει,
[5, 7]	δ´ ἐστὶ φανερόν, ἄν τις	διαιρῇ	τὰς ὀχευομένας μυίας. Ἀπολύονται δ´
[5, 21]	καὶ σκληρόν· λόγχῃ γὰρ μόλις	διαιροῦσιν.	Ἐνταῦθα δὲ τίκτουσι, καὶ γίνεται
[5, 17]	ἂν αὐξηθῶσιν· τότε δ´ ἐξέρχονται	διακόψαντες	ᾧ καταλήλειπται ὁ κύτταρος. Γίνονται
[5, 12]	δὲ τὸν τόκον ἓν ἔτος	διαλιποῦσα	ὀχεύεται ἡ θήλεια. Ὁ δ´
[5, 17]	ποιεῖται τὴν ὀχείαν, καὶ ὅτι	διαλύεται	μόλις, εἴρηται πρότερον· ὅταν δ´
[5, 19]	ἑπτὰ ζῶσιν. Σμῆνος δ´ ἂν	διαμείνῃ	ἔτη ἐννέα ἢ δέκα, εὖ
[5, 23]	ἐν ταῖς ῥωγμαῖς γὰρ ἐκτίκτουσιν.	Διαμένει	δὲ τὰ ᾠὰ τὸν χειμῶνα
[5, 13]	σωλῆνες καὶ αἱ κόγχαι ἀρρίζωτοι	διαμένουσιν·	ὅταν δ´ ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι δύνανται
[5, 5]	ἐρείσῃ πρὸς τὴν γῆν καὶ	διαπετάσῃ	τὰς πλεκτάνας, ἅτερος ἐφαρμόττει ἐπὶ
[5, 17]	ᾠῶν, ἀλλ´ ὅλον αὐξάνεται καὶ	διαρθρούμενον	γίνεται τὸ ζῷον. Γίνεται δ´
[5, 21]	τὸ πρῶτον μακρὰ γίνεται καὶ	διαρθροῦται·	ἡ δὲ γένεσίς ἐστι τούτοις
[5, 22]	τε καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις	διαρθροῦται.	{Τίκτει δὲ πάντα μὲν ἐν
[5, 15]	Σίγειον καὶ τὸν Ἄθων κάραβοι.	Διασημαίνονται	δὲ τοὺς τόπους οἱ ἁλιεῖς
[5, 19]	τε πολλοὶ ὦσιν οἱ ἡγεμόνες·	διασπῶσι	γάρ. Ὅταν μὲν οὖν ἔαρ
[5, 16]	γὰρ ἡ θήλεια, ἐάν τις	διαστείλας	θεωρήσῃ τὴν κόμην εἴσω, ἐρυθρὰ
[5, 15]	πλείω τῶν χονδρωδῶν. Ταῦτα δὲ	διαστέλλοντι	μὲν γίνεται φανερά, προσβλέποντι δὲ
[5, 13]	φανερά ἐστιν ἡ αὔξησις τοῖς	διαστήμασι	τοῖς ἐν τῷ ὀστράκῳ τῆς
[5, 15]	καὶ ἀπὸ τοῦ θώρακος δύο	διαστήματα	ἐπέχει μάλιστα· οὕτω γὰρ καὶ
[5, 13]	βάπτει καὶ ἀνθίζει τὴν χεῖρα.	Διατείνει	δ´ αὐτὴν οἷον φλέψ· τοῦτο
[5, 14]	δ´ ἄλλο πυκνόν ἐστι πᾶν·	διατμηθὲν	δὲ πυκνότερόν ἐστι καὶ γλισχρότερον
[5, 2]	περὶ τοὺς ποταμοὺς καὶ οὗ	διατρίβειν	εἰώθασιν· ὀχεύεται δ´ ἡ μὲν
[5, 13]	μεῖζον δακτύλου, ᾧ νέμεται καὶ	διατρυπᾷ	τὰ κογχύλια καὶ τὸ αὐτῆς
[5, 24]	ἐν οἷς ἱστᾶσι τὰς ἀμπέλους,	διατρυπῶντες	τοὺς καλάμους, καὶ ἐν τοῖς
[5, 17]	ἐκ τῶν σκωλήκων εἰς τὴν	διατύπωσιν	ἔλθωσι, καλοῦνται μὲν νύμφαι τότε,
[5, 28]	ἐνίοτε δὲ καὶ τὰ ἔσω	διαφαγόντα	αὐτὰ ἐξέρχεται. Τίκτει δ´ ἐν
[5, 19]	εὐθέως τὸ ἀπὸ τοῦ χυμοῦ·	διαφέρει	γὰρ τῇ γλυκύτητι καὶ τῷ
[5, 16]	καὶ ἐπὶ τῶν τευθίδων ἔχει.	Διαφέρει	δ´ ἡ ἄρρην τευθὶς τῆς
[5, 10]	ἀποτικτομένου ἄπειρον γίνεται τὸ πλῆθος.	Διαφέρει	δ´ ὁ ἄρρην τῆς θηλείας
[5, 9]	ὁ δ´ ὕστερος τοῦ ἔαρος.	Διαφέρει	δ´ ὁ θύννος ὁ ἄρρην
[5, 9]	τίκτει, ὁ δ´ ἵππουρος ἔαρος.	Διαφέρει	δ´ ὁ σμῦρος καὶ ἡ
[5, 12]	Τὰ δ´ ἔκγονα τῶν ἀρρένων	διαφέρει	ἐπὶ τούτων καὶ τῶν ἄλλων·
[5, 12]	ἐπὶ τὸ πολύ, καθάπερ εἴπομεν,	διαφέρει	ἡ φωνὴ τῶν ἀρρένων καὶ
[5, 6]	οὐδὲν ἡ θήλεια τοῦ ἄρρενος	διαφέρει·	τὸ δ´ ἐπικάλυμμα μεῖζόν ἐστι
[5, 17]	ὃς ἔχει οἷον κέρατα καὶ	διαφέρει	τῶν ἄλλων, γίνεται πρῶτον μὲν
[5, 4]	οὔτ´ ὀλίγον οὔτε λίαν πολύν.	Διαφέρουσι	δ´ ἔνιοι τῶν σελαχωδῶν ἰχθύων
[5, 12]	καὶ ἐν ταῖς θερμημερίαις χείριστα.	~Διαφέρουσι	δὲ καὶ κατὰ τὴν ἡλικίαν
[5, 14]	ἐπέκεινα Μαλέας καὶ οἱ ἐντὸς	διαφέρουσι	μαλακότητι καὶ σκληρότητι. Δεῖ δὲ
[5, 12]	φωνή. Καὶ τῶν ἵππων δὲ	διαφέρουσιν	αἱ φωναί· εὐθὺς μὲν γὰρ
[5, 13]	αἱ δὲ καρκίνιον· οὗ στερισκόμεναι	διαφθείρονται	θᾶττον. Ὅλως δὲ πάντα τὰ
[5, 25]	καλούμενοι φασιανοὶ ἐὰν μὴ κονιῶνται,	διαφθείρονται	ὑπὸ τῶν φθειρῶν. Καὶ τῶν
[5, 4]	ἐλέχθη καὶ πρότερον ἐν τῇ	διαφορᾷ	τῇ τῶν μορίων. Τοῖς δὲ
[5, 2]	τε καὶ μοναχῶς. Εἰσὶ δὲ	διαφοραί	τινες καὶ περὶ τοὺς ὄρνιθας·
[5, 9]	τοὺς ἰχθῦς πολλὴν ποιοῦσι τὴν	διαφορὰν	αὐτοὶ οἱ τόποι οὐ μόνον
[5, 9]	τετραπόδων πολλὴν αἱ χῶραι ποιοῦσι	διαφορὰν	οὐ μόνον πρὸς τὴν ἄλλην
[5, 13]	ἰλύϊ καὶ αὐτόματα, κατὰ τὴν	διαφορὰν	τῆς ἰλύος ἕτερα, ἐν μὲν
[5, 16]	δὲ σηπία τοῦτό τ´ ἔχει	διάφορον,	καὶ ὅτι ποικιλώτερός ἐστιν ὁ
[5, 13]	συνίσταται. Ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα	διαχεῖται,	ἀφίησι δ´ ὃ εἶχεν εἰς
[5, 1]	δὲ τῶν γενέσεων αὐτῶν λοιπὸν	διελθεῖν,	καὶ πρῶτον περὶ τῶν πρώτων.
[5, 17]	οὐδέν. Χρόνου δ´ οὐ πολλοῦ	διελθόντος	περιρρήγνυται τὸ κέλυφος, καὶ ἐκπέτεται
[5, 12]	τοῦ δὲ χρόνου προϊόντος μείζονα·	διετὴς	δ´ ἐπειδὰν γένηται καὶ τῆς
[5, 12]	πρότερον. Ἵππος δ´ ὀχεύειν ἄρχεται	διετὴς	καὶ ὀχεύεσθαι, ὥστε καὶ γεννᾶν·
[5, 27]	ἐν τῇ γῇ· οὐ γὰρ	διετίζει	ὁ σαῦρος· λέγεται γὰρ ἕκμηνος
[5, 16]	ἡ σηπία βραχύβιον· οὐ γὰρ	διετίζουσιν,	εἰ μή τινες ὀλίγαι αὐτῶν·
[5, 25]	ἐν τῷ σώματι ᾖ· καὶ	διεφθάρησάν	τινες ἤδη τοῦτον τὸν τρόπον,
[5, 13]	τι ἂν λάβῃ, παραχρῆμα ἐξαιρούμενον	δίεφθον	εἶναι. Φασὶ δὲ καὶ σίνος
[5, 13]	ἐφ´ αὑτῶν, ἔνια δ´ οὔπω	διηκριβωμένα	τὴν μορφήν. {Ἐὰν δὲ πρὶν
[5, 2]	καὶ τὰ ἄλλα τετράποδα· καὶ	διημερεύει	τὸ μὲν ὀχεῦον τὸ δ´
[5, 24]	καὶ τοῖς μεγάλοις οἱ μὲν	διῃρημένοι	εἰσὶ τὸ ὑπόζωμα, οἱ ᾄδοντες,
[5, 24]	δὲ μικρὸν καὶ τούτων οἱ	διῃρημένοι.	Οὐ γίνονται δὲ τέττιγες ὅπου
[5, 15]	ᾠὸν γίνεται ψαθυρὸν τῶν καράβων,	διῃρημένον	εἰς ὀκτὼ μοίρας. Καθ´ ἕκαστον
[5, 13]	καλουμένης κοιλίας· ἀφαιρεθέντος οὖν ἀνάγκη	διῃρῆσθαι.	Σπουδάζουσι δὲ ζώσας κόπτειν· ἐὰν
[5, 1]	τινὰ προσεοίκασιν ἀλλήλαις. Ἐπεὶ δὲ	διῄρηται	τὰ γένη πρότερον, τὸν αὐτὸν
[5, 3]	ἀλλήλοις, ὥστε δοκεῖν ἑνὸς ὄφεως	δικεφάλου	τὸ σῶμα εἶναι ἅπαν. Τὸν
[5, 9]	(καλοῦνται δὲ χυτοὶ οἱ τῷ	δικτύῳ	περιεχόμενοι) θύννος, πηλαμύς, κεστρεύς, χαλκίδες,
[5, 12]	δ´ ἔμβρυον γίνεται ὅσον μόσχος	δίμηνος	ἢ τρίμηνος. Περὶ μὲν οὖν
[5, 18]	μὲν κέντρον, ἀλλ´ οὐ τύπτουσι,	διὸ	ἔνιοι οὐκ οἴονται ἔχειν αὐτούς.
[5, 19]	ἐργάζονται μᾶλλον, ἐπομβρίας δὲ γόνον,	διὸ	καὶ ἅμα συμβαίνει ἐλαιῶν φορὰ
[5, 15]	ἐν δὲ τοῖς πηλώδεσιν οὐδέτεροι·	διὸ	καὶ ἐν Ἑλλησπόντῳ μὲν καὶ
[5, 24]	τέττιγες ὅπου μὴ δένδρα ἐστίν·	διὸ	καὶ ἐν Κυρήνῃ οὐ γίνονται
[5, 17]	δυομένου ἀποθνήσκει βιῶσαν ἡμέραν μίαν,	διὸ	καὶ καλεῖται ἐφήμερον. Τὰ πλεῖστα
[5, 8]	τίκτει περὶ τροπὰς τὰς χειμερινάς.	Διὸ	καὶ καλοῦνται, ὅταν εὐδιειναὶ γένωνται
[5, 14]	φυόμενα, καὶ ἀφαιρεῖται τὴν αὔξησιν·	διὸ	καὶ οἱ ἐν Ἑλλησπόντῳ τραχεῖς
[5, 17]	κόπρῳ τῇ χωριζομένῃ κατὰ μέρος·	διὸ	καὶ οἱ περὶ ταύτην τὴν
[5, 17]	ζωδαρίων τῶν ἐπιθεόντων οἱ οἶστροι·	διὸ	καὶ οἱ πλεῖστοι περὶ τὰ
[5, 17]	Γίνεται δ´ ἡ παλαιὰ ἐρυθροτέρα,	διὸ	καὶ οἱ σκώληκες τοιοῦτοι καὶ
[5, 11]	μικρὸν καὶ ἐρυθρόπουν καὶ τραχύπουν,	διὸ	καὶ οὐδεὶς τρέφει. Μέγιστον μὲν
[5, 19]	ἁπάντων, ἄκεντρος δὲ καὶ νωθρός·	διὸ	καὶ πλέκουσί τινες περὶ τὰ
[5, 8]	περὶ τὸ πλοῖον ἀφανίζεται εὐθύς,	διὸ	καὶ Στησίχορος τοῦτον τὸν τρόπον
[5, 12]	καὶ οἱ μόσχοι τῶν τελείων.	Διὸ	καὶ τὰς φωνὰς τὰ ἐκτεμνόμενα
[5, 15]	καλούμεναι ἄρκτοι τίκτουσι τοῖς καράβοις·	διὸ	καὶ τοῦ χειμῶνος καὶ πρὶν
[5, 13]	πρότερον ἀποθάνῃ, συνεξεμεῖ τὸ ἄνθος·	διὸ	καὶ φυλάττουσιν ἐν τοῖς κύρτοις,
[5, 10]	λευκόν. Ἐπῳάζει δέ, ὅταν τέκῃ·	διὸ	καὶ χείριστοι γίνονται· οὐ γὰρ
[5, 13]	τὸ ὄστρακον ἀφαιροῦσι τὸ ἄνθος.	Διὸ	καὶ χωρίζεται ὁ τράχηλος καὶ
[5, 19]	ἡμέρας μέν τινας ὑγρόν ἐστι	(διὸ	κἂν ἀφαιρεθῇ ἐν ταύταις ταῖς
[5, 14]	σήπεται γάρ, ὥσπερ τὰ φυόμενα.	Διὸ	οἱ πρὸς ταῖς ἀκταῖς εἰσι
[5, 24]	τοῖς ψυχροῖς οὐ γίνονται τέττιγες,	διὸ	οὐδ´ ἐν τοῖς συσκίοις ἄλσεσιν.
[5, 26]	ποιεῖ μὴ ἀποπίπτειν τὰ ἐρινεά·	διὸ	περιάπτουσί τε τὰ ἐρινεὰ πρὸς
[5, 24]	ἀττέλαβοι τίκτουσιν ἐν τοῖς ἀργοῖς,	διὸ	πολλοὶ ἐν τῇ Κυρηναίᾳ γίνονται.
[5, 14]	δ´ εἰσὶ τέτταρες ἢ πέντε·	διό	φασιν ἔνιοι τούτους εἶναι καθ´
[5, 14]	μικρά, πρὸς μὲν τὸ εἰσελθεῖν	διοίγοντες	αὐτά, ὅταν δ´ εἰσέλθῃ, συνάγοντες.
[5, 14]	ἀράχνιον ἐπὶ τῶν θαλαμῶν, ὃ	διοίγοντες	καὶ συνάγοντες θηρεύουσι τὰ ἰχθύδια
[5, 4]	ἰχθύων ὀχεία ἧττον γίνεται κατάδηλος·	διόπερ	οἱ πλεῖστοι νομίζουσι πληροῦσθαι τὰ
[5, 18]	καὶ ποικιλώτερος, τὸ δὲ μέγεθος	διπλάσιος	τῆς χρηστῆς μελίττης· τὸ δὲ
[5, 1]	τετραπόδων ἔνια, καὶ ἄνθρωπος τῶν	διπόδων	μόνον. Κοινὸν μὲν οὖν συμβέβηκε
[5, 9]	πρώϊα τὰ δ´ ὄψια προΐεσθαι	δὶς	δοκεῖ τίκτειν· ἔστι δ´ ὁ
[5, 9]	Τίκτει δὲ καὶ ὁ σαργὸς	δίς,	ἔαρος καὶ μετοπώρου· ἡ δὲ
[5, 12]	φέρειν τὸ σπέρμα περὶ τὰ	δὶς	ἑπτὰ ἔτη, γεννητικὸς δὲ περὶ
[5, 9]	τριχίας δὲ καὶ τὰ πετραῖα	δίς,	ἡ δὲ τρίγλη μόνη τρίς.
[5, 9]	σελαχῶν ἡ ῥίνη μόνη τίκτει	δίς·	τίκτει γὰρ καὶ ἀρχομένου τοῦ
[5, 9]	τόπους. Ὁ δὲ σκορπίος τίκτει	δίς.	Τίκτει δὲ καὶ ὁ σαργὸς
[5, 11]	τίκτει τὰ πλεῖστα, χελιδὼν δὲ	δὶς	τίκτει καὶ κόττυφος. Τὰ μὲν
[5, 19]	σφόδρα, αἳ τὸ μέλι ποιοῦσι	δὶς	τοῦ μηνός. Αἱ δ´ ἐν
[5, 9]	τῶν γαλεῶν, οἷον ὁ ἀστερίας,	δὶς	τοῦ μηνὸς τίκτειν· τοῦτο δὲ
[5, 9]	πλὴν ὁ λάβραξ· οὗτος δὲ	δὶς	τούτων μόνος, γίνεται δ´ ὁ
[5, 27]	χελώνη τίκτει ᾠὰ σκληρόδερμα καὶ	δίχροα	ὥσπερ τὰ τῶν ὀρνίθων, τεκοῦσα
[5, 15]	δὲ θέρους ἐν τῷ πελάγει,	διώκοντα	ὁτὲ μὲν τὴν ἀλέαν ὁτὲ
[5, 12]	πρῶτον, τὰς δὲ νέας οὐ	διώκουσιν.	Τίκτουσι δ´, ὥσπερ εἴρηται ἐν
[5, 8]	ἡλικίαι τῆς ὀχείας ἑκάστοις εἰσὶ	διωρισμέναι	τῶν ζῴων. Βούλεται μὲν οὖν
[5, 19]	ἔτη ἐννέα ἢ δέκα, εὖ	δοκεῖ	διαγεγενῆσθαι. Ἐν δὲ τῷ Πόντῳ
[5, 13]	αὐτὴν οἷον φλέψ· τοῦτο δὲ	δοκεῖ	εἶναι τὸ ἄνθος. Ἡ δ´
[5, 26]	ἐν ξύλῳ ζῷον, ὃ δὴ	δοκεῖ	ἐλάχιστον εἶναι τῶν ζῴων πάντων
[5, 23]	φθείρεσθαι ὁμοίως, ἐπεὶ ἄτακτός γε	δοκεῖ	ἡ φθορὰ αὐτῶν, καὶ γίνεσθαι
[5, 9]	τὰ δ´ ὄψια προΐεσθαι δὶς	δοκεῖ	τίκτειν· ἔστι δ´ ὁ μὲν
[5, 3]	γ´ ὄφεις περιελίττονται ἀλλήλοις, ὥστε	δοκεῖν	ἑνὸς ὄφεως δικεφάλου τὸ σῶμα
[5, 26]	καὶ περὶ αὐτὸ κάρφη, ὥστε	δοκεῖν	προσέχεσθαι βαδίζοντι· ταῦτα δὲ σύμφυτα
[5, 9]	γίνεται περὶ ἑπτὰ ἢ ὀκτώ.	Δοκοῦσι	δ´ ἔνιοι τῶν γαλεῶν, οἷον
[5, 17]	ἰλύος· καὶ γὰρ ἐν τοῖς	δοκοῦσιν	ἀσηπτοτάτοις εἶναι ἐγγίνονται ζῷα, οἷον
[5, 4]	διὰ τὸ πολλάκις ὁρᾶσθαι τὴν	δόξαν	ἐποίησε τῆς ὀχείας ταύτην, ποιεῖ
[5, 17]	αὐτόματα, τὰ μὲν ἐκ τῆς	δρόσου	τῆς ἐπὶ τοῖς φύλλοις πιπτούσης,
[5, 24]	ἐχόντων περίττωμα καὶ τρεφομένων τῇ	δρόσῳ.	Ἐὰν δέ τις κινῶν τὸν
[5, 4]	θήλειαι τοῖς ἄρρεσιν ἑπόμεναι τοῦτο	δρῶσι,	καὶ κόπτουσιν ὑπὸ τὴν γαστέρα
[5, 12]	ἡλικίαν ἢ δι´ ἀσθένειαν, οὐ	δυνάμενοι	ταχέως ὀχεύειν, κατακλινομένης τῆς θηλείας
[5, 13]	διαμένουσιν· ὅταν δ´ ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι	δύνανται	ζῆν. Ὁ δὲ καλούμενος ἀστὴρ
[5, 12]	φέρωσι, τραγᾶν καλοῦσιν) ἀλλὰ παρισχναινόμενοι	δύνανται	ὀχεύοντες γεννᾶν. Ὀχεύουσι δ´ οἱ
[5, 14]	καλοῦσιν ἀπλυσίας διὰ τὸ μὴ	δύνασθαι	πλύνεσθαι· τοῦτο δὲ τοὺς μὲν
[5, 12]	τὸ σπέρμα ἐκκρίνεσθαι καὶ γεννᾶν	δύναται,	ἀλλ´ ὕστερον· τὸ γὰρ τῶν
[5, 1]	(μέχρι γὰρ τοῦ ᾠὸν γεννῆσαι	δύναται	ἡ φύσις αὐτῶν ἐπιτελεῖν) ἂν
[5, 12]	εὐτραφὴς ᾖ, πᾶσαν ὥραν ὀχεύειν	δύναται,	καὶ μεθ´ ἡμέραν καὶ νύκτωρ·
[5, 15]	τὰ ἐκ τοῦ πλαγίου οὐ	δύναται	συμπεριλαμβάνειν, τοῦ δ´ ἄκρου προσεπιτεθέντος
[5, 11]	δ´ ἢ ἥμερα ἢ ἡμεροῦσθαι	δύναται,	ταῦτα δὲ πλεονάκις, οἷον αἱ
[5, 5]	μιᾷ τῶν πλεκτανῶν, ἐν ᾗ	δύο	αἱ μέγισται κοτυληδόνες εἰσίν· εἶναι
[5, 14]	πετρῶν. Ἔστι δὲ τῶν κνιδῶν	δύο	γένη· αἱ μὲν οὖν ἐν
[5, 15]	κέρκου καὶ ἀπὸ τοῦ θώρακος	δύο	διαστήματα ἐπέχει μάλιστα· οὕτω γὰρ
[5, 19]	αὐτοὺς μείζους. Ἡγεμόνων δὲ γένη	δύο	ἐστίν, ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον.
[5, 12]	ἑξήκοντα καὶ μίαν ἢ καὶ	δύο	ἢ τρεῖς ἡμέρας τὸ μακρότατον·
[5, 8]	θάλατταν πέτραις, τὸ δὲ πλῆθος	δύο	ἢ τρία· ἀλλ´ ὁ μὲν
[5, 4]	ἀπόδων ἔχει οὐδέν, πόρους δὲ	δύο	καὶ οἱ ὄφεις καὶ οἱ
[5, 10]	ἔαρος, ὅτε καὶ φωλεῖ περὶ	δύο	μῆνας. Τίκτει δὲ τὸ ᾠὸν
[5, 18]	Τῶν δ´ ἡγεμόνων ἐστὶ γένη	δύο,	ὁ μὲν βελτίων πυρρός, ὁ
[5, 24]	δὲ τεττίγων γένη μέν ἐστι	δύο,	οἱ μὲν μικροί, οἳ πρῶτοι
[5, 16]	θεωρήσῃ τὴν κόμην εἴσω, ἐρυθρὰ	δύο	οἷον μαστούς, ὁ δ´ ἄρρην
[5, 4]	τοὺς μὲν ἔχειν ἀποκρεμώμενα ἄττα	δύο	περὶ τὴν ἔξοδον τῆς περιττώσεως,
[5, 12]	οὐχ ἅπτεται. Κύει δ´ ἔτη	δύο,	τίκτει δ´ ἕν· ἔστι γὰρ
[5, 17]	τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται, καὶ ἅμα	δυομένου	ἀποθνήσκει βιῶσαν ἡμέραν μίαν, διὸ
[5, 25]	γινομένων· εἰσὶ δ´ οὗτοι καὶ	δυσαφαίρετοι	ἀπὸ τοῦ χρωτός. Παισὶ μὲν
[5, 9]	τοῦ φθινοπώρου καὶ περὶ Πλειάδος	δύσιν,	εὐημερεῖ δ´ ἐν τῷ φθινοπώρῳ
[5, 19]	σημεῖον· {ἐν μιᾷ γὰρ ἢ	δυσὶν	ἡμέραις πλήρη εὑρίσκουσι τὰ σμήνη
[5, 8]	ἐστίν· σχεδὸν γὰρ περὶ Πλειάδος	δύσιν	καὶ τροπὰς ὁρᾶται μόνον, καὶ
[5, 17]	Μηδίᾳ χιόνος μεγάλοι καὶ λευκοί·	δυσκίνητοι	δὲ πάντες. Ἐν δὲ Κύπρῳ,
[5, 17]	ὁρμῶσι δὲ καὶ πρὸς τὰ	δυσώδη	διὰ τὸ ἐκ τοιαύτης γεγονέναι
[5, 12]	ἐπὶ τὸ πολὺ μέχρι ἐτῶν	δώδεκα	αἵ τ´ ὀχεῖαι συμβαίνουσι καὶ
[5, 12]	τὸν Μαιμακτηριῶνα μῆνα. Κύει δὲ	δώδεκα	μῆνας, τίκτει δ´ ἕν· ἔστι