>

Livre, Chap.
[5, 16]	ὀφθαλμοί. Ὠὸν ἐφ´ οὗ τὸ	Α,	ὀφθαλμοὶ ἐφ´ ὧν τὸ ΒΓ,
[5, 17]	μυιῶν μικρόν τι μείζονα, ὑπόπτερα,	ἃ	διὰ τοῦ πυρὸς πηδᾷ καὶ
[5, 12]	κατὰ μὲν τὴν ἡλικίαν βέλτιστα	ἃ〉	ἐν ἀκμῇ, κατὰ δὲ τὰς
[5, 13]	τῇ γῇ συστάντα πορφύρια μικρά,	ἃ	ἔχουσαι ἁλίσκονται αἱ πορφύραι ἐφ´
[5, 14]	ἕλμινθάς τε καὶ ἕτερ´ ἄττα,	ἃ	κατεσθίει, ὅταν ἀποσπασθῇ, τὰ ἰχθύδια
[5, 21]	οἱ μύρμηκες καὶ τίκτουσι σκωλήκια,	ἃ	οὐ προσπέφυκεν οὐδενί· αὐξανόμενα δὲ
[5, 12]	οἱ κάπροι δεκάμηνοι ἄρχονται ὀχεύειν,	ἀγαθοὶ	δὲ μέχρι ἐπὶ τριετές. Κύων
[5, 12]	ἔκγονα τῶν πρεσβυτέρων. Κάπρος δ´	ἀγαθὸς	μὲν ὀχεύειν μέχρι ἐπὶ τριετές,
[5, 16]	τοσαῦτα ᾠὰ ὥστ´ ἐξαιρεθέντων ἐμπίπλαται	ἀγγεῖον	πολλῷ μεῖζον τῆς κεφαλῆς, ἐν
[5, 1]	Τὰ μὲν οὖν τῶν ὀρνίθων	ἄγονα	πάντα ἐστὶ ταῦτα (μέχρι γὰρ
[5, 12]	τοῖς ζῴοις τὸ μὲν πρῶτον	ἄγονον,	γονίμων δ´ ὄντων ἀσθενέστερα καὶ
[5, 11]	~Τῶν δ´ ὀρνέων τὰ μὲν	ἄγρια,	ὥσπερ εἴρηται, ἅπαξ ὀχεύεται καὶ
[5, 25]	δὲ γένος φθειρῶν οἳ καλοῦνται	ἄγριοι,	καὶ σκληρότεροι τῶν ἐν τοῖς
[5, 8]	τοῦ ἐνιαυτοῦ τὰ πολλὰ τῶν	ἀγρίων,	ὅσα μὴ ἐπικυΐσκεται ὥσπερ δασύπους.
[5, 17]	δὲ κρότωνες γίνονται ἐκ τῆς	ἀγρώστεως,	αἱ δὲ μηλολόνθαι ἐκ τῶν
[5, 14]	ἀκταῖς εἰσι κάλλιστοι, ἂν ὦσιν	ἀγχιβαθεῖς·	εὖ γὰρ κέκρανται πρὸς ἄμφω
[5, 24]	ὑπόζωμα, οἱ ᾄδοντες, οἱ δ´	ἀδιαίρετοι,	οἱ οὐκ ᾄδοντες. Καλοῦσι δὲ
[5, 16]	καὶ οὕτω πάμπαν μικρὰ ὥστ´	ἀδιάρθρωτα	μὲν εἶναι, ἁπτομένων δὲ κινεῖσθαι.
[5, 24]	δὲ τοὺς μὲν μεγάλους καὶ	ᾄδοντας	ἀχέτας, τοὺς δὲ μικροὺς τεττιγόνια·
[5, 24]	Εἰσὶ δ´ ἄρρενες μὲν οἱ	ᾄδοντες	ἐν ἀμφοτέροις τοῖς γένεσι, θήλεις
[5, 24]	οἱ δ´ ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ	ᾄδοντες.	Καλοῦσι δὲ τοὺς μὲν μεγάλους
[5, 24]	διῃρημένοι εἰσὶ τὸ ὑπόζωμα, οἱ	ᾄδοντες,	οἱ δ´ ἀδιαίρετοι, οἱ οὐκ
[5, 24]	ἀπόλλυνται, οἱ δὲ μεγάλοι, {οἱ	ᾄδοντες}	οἳ καὶ ὕστερον γίνονται καὶ
[5, 24]	ἀχέτας, τοὺς δὲ μικροὺς τεττιγόνια·	ᾄδουσι	δὲ μικρὸν καὶ τούτων οἱ
[5, 24]	σκληρότεροι εὐθὺς καὶ μείζους, καὶ	ᾄδουσιν.	Εἰσὶ δ´ ἄρρενες μὲν οἱ
[5, 12]	καὶ πρότερον. Πολλάκις δ´ οἱ	ἀδύνατοι	ἢ διὰ τὴν ἡλικίαν ἢ
[5, 19]	λεῖον καὶ ὁμαλόν ἐστιν. Οὐκ	ἀεὶ	δὲ τοῦτο ποιοῦσιν, ἀλλὰ τοῦ
[5, 16]	πλὴν ὅτι αὐξανομένου τοῦ σηπιδίου	ἀεὶ	ἔλαττον γίνεται τὸ λευκόν, καὶ
[5, 12]	καὶ ὀχεύεται. Καὶ ἐπιδίδωσι δ´	ἀεὶ	ἐπὶ τὸ βελτίω τὰ ἔκγονα
[5, 10]	ὥραις, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ	ἀεὶ	ἔχουσι, καὶ μάλιστα ταῖς πανσελήνοις
[5, 14]	ἐφιζούσης τῆς ἰλύος, τούτους δ´	ἀεὶ	μέλανας. Τὰ μὲν οὖν περὶ
[5, 11]	θήλειαι τῶν ἀλεκτορίδων καὶ τίκτουσιν	ἀεί,	πλὴν τῶν ἐν χειμῶνι τροπικῶν
[5, 8]	οὖν τοὺς ἐνταῦθα τόπους οὐκ	ἀεὶ	συμβαίνει γίνεσθαι ἁλκυονίδας ἡμέρας περὶ
[5, 8]	δὲ τῷ Σικελικῷ πελάγει σχεδὸν	ἀεί.	Τίκτει δ´ ἡ ἁλκυὼν περὶ
[5, 12]	γ´ ἕωθεν· καὶ γηράσκων ἧττον	ἀεί,	ὥσπερ εἴρηται καὶ πρότερον. Πολλάκις
[5, 19]	δὲ τὸ πῖπτον ἐκ τοῦ	ἀέρος,	καὶ μάλιστα ἐν ταῖς τῶν
[5, 4]	καὶ βοῦς καὶ λάμια καὶ	ἀετὸς	καὶ νάρκη καὶ βάτραχος καὶ
[5, 8]	αὐτῆς. Τίκτει δὲ καὶ ἡ	ἀηδὼν	τοῦ θέρους ἀρχομένου, τίκτει δὲ
[5, 23]	ὃν οἱ ἄρρενες οὐκ ἔχουσιν.	Ἀθρόα	δὲ τίκτουσι καὶ κατὰ τὸν
[5, 13]	ἐν τοῖς κύρτοις, ἕως ἂν	ἀθροίσωσι	καὶ σχολάσωσιν. Οἱ μὲν οὖν
[5, 15]	εἴκοσιν ἡμέραις ἀποβάλλει συνεστηκὸς καὶ	ἀθρόον,	ὥσπερ φαίνεται καὶ ἐκτός· εἶτ´
[5, 15]	δὲ τὸ Σίγειον καὶ τὸν	Ἄθων	κάραβοι. Διασημαίνονται δὲ τοὺς τόπους
[5, 25]	ἄμφω· τὰ δὲ πρόβατα καὶ	αἱ〉	αἶγες κρότωνας, φθεῖρας δ´ οὐκ
[5, 8]	ἐκ τροπῶν, καὶ ἐπικαθεύδει ὥσπερ	αἱ	ἄλλαι ὄρνιθες. Οὐδέτερον δὲ φωλεῖ
[5, 2]	στρουθία ὀξέως. {Τῶν δὲ τετραπόδων	αἱ	ἄρκτοι παρακεκλιμέναι τὸν αὐτὸν τρόπον
[5, 17]	καὶ αἱ στρογγύλαι, καὶ τρίται	αἱ	ἀσκαρίδες. Ἐκ μὲν οὖν τούτων
[5, 17]	Μᾶλλον δὲ καὶ θᾶττον γίνονται	αἱ	ἀσκαρίδες ἐν τοῖς ἔχουσι παντοδαπὴν
[5, 2]	μὴ ὀλιγάκις, οὔτε τοὺς ταύρους	αἱ	βόες διὰ τὴν τοῦ αἰδοίου
[5, 2]	οὐ συγκαθείσης τῆς θηλείας, οἷον	αἱ	γέρανοι· ἐν τούτοις γὰρ ὁ
[5, 25]	ἀνδράσιν ἧττον. Γίνονται δὲ καὶ	αἱ	γυναῖκες τῶν ἀνδρῶν μᾶλλον φθειρώδεις.
[5, 23]	περὶ τὰς ἑπτάδας τὰς τέτταρας.	~Αἱ	δ´ ἀκρίδες ὀχεύονται μὲν τὸν
[5, 20]	πᾶσαι αἱ μέλιτται τοιαῦτα ποιοῦσιν.	~Αἱ	δ´ ἀνθρῆναι καὶ οἱ σφῆκες
[5, 17]	ἐμπίδες γίνονται ἐκ τῶν ἀσκαρίδων.	Αἱ	δ´ ἀσκαρίδες γίνονται ἔν τε
[5, 17]	ἐξ αὐτῶν, οἱ καλούμενοι βόστρυχοι.	Αἱ	δ´ ἐμπίδες γίνονται ἐκ τῶν
[5, 19]	μέλι ποιοῦσι δὶς τοῦ μηνός.	Αἱ	δ´ ἐν Θεμισκύρᾳ περὶ τὸν
[5, 13]	ἔνιαι τῶν μεγάλων καὶ μναῖαι·	αἱ	δ´ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς καὶ
[5, 14]	κοίλοις οὐκ ἀπολύονται τῶν πετρῶν,	αἱ	δ´ ἐπὶ τοῖς λείοις καὶ
[5, 12]	ἐλάττω, τῶν δὲ τὰ ᾠά.	Αἱ	δ´ ἡλικίαι τοῖς ὀχεύουσιν αὐτοῖς
[5, 17]	μύωπες γίνονται ἐκ τῶν ξύλων.	Αἱ	δ´ ὀρσοδάκναι ἐκ τῶν σκωληκίων
[5, 12]	ἡ ὥρα τῆς ὀχείας ᾖ,	αἱ	δὲ θήλειαι, ὅταν φοβηθῶσιν. Ἔστι
[5, 2]	τὰς ὀχείας, καὶ συνοῦσαι κράζουσιν.	Αἱ	δὲ κάμηλοι ὀχεύονται τῆς θηλείας
[5, 17]	ἐν τοῖς καυλοῖς τῆς κράμβης.	{Αἱ	δὲ κανθαρίδες ἐκ τῶν πρὸς
[5, 13]	αὑταῖς πιννοφύλακα, αἱ μὲν καρίδιον	αἱ	δὲ καρκίνιον· οὗ στερισκόμεναι διαφθείρονται
[5, 13]	συνίσταται πρῶτον αὐτῶν ἡ ἀρχή.	Αἱ	δὲ κόγχαι καὶ αἱ χῆμαι
[5, 25]	κόπρος ξηρὰ γένηται, ἐνταῦθα συνίστανται)	αἱ	δὲ κόρεις ἐκ τῆς ἰκμάδος
[5, 12]	εἰ δὲ μή, ἀναθυᾷ πάλιν.	Αἱ	δὲ κύνες ὀχεύονται οὐ διὰ
[5, 22]	νέοις οὖσι, παχὺς καὶ λευκός.	Αἱ	δὲ λειμώνιαι ἀράχναι προαποτίκτουσιν εἰς
[5, 17]	ἀράχνου ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου.	Αἱ	δὲ μεταβολαὶ γίνονται τοῖς πλείστοις
[5, 17]	κρότωνες γίνονται ἐκ τῆς ἀγρώστεως,	αἱ	δὲ μηλολόνθαι ἐκ τῶν σκωλήκων
[5, 13]	περὶ τὸ Σίγειον καὶ Λεκτόν,	αἱ	δὲ μικραί, οἷον ἐν τῷ
[5, 17]	πτερωτὰ ζῷα ὁμοίως τοῖς εἰρημένοις.	Αἱ	δὲ μυῖαι ἐκ τῶν σκωλήκων
[5, 4]	καὶ τῶν αἰδοίων ὀσμῶνται ἀλλήλων.	Αἱ	δὲ πέρδικες ἂν κατ´ ἄνεμον
[5, 9]	ὀρφὼς ἐκ μικροῦ γίνεται μέγας.	Αἱ	δὲ πηλαμύδες καὶ οἱ θύννοι
[5, 13]	τοῖς ἀμμώδεσι λαμβάνουσι τὴν σύστασιν.	Αἱ	δὲ πίνναι ὀρθαὶ φύονται ἐκ
[5, 4]	τὸ οὐραῖον δεινὸν ἔχον πάχος.	Αἱ	δὲ ῥῖναι, καὶ ὅσοις τῶν
[5, 16]	μὲν εἶναι, ἁπτομένων δὲ κινεῖσθαι.	Αἱ	δὲ σηπίαι ἀποτίκτουσι, καὶ γίνεται
[5, 5]	εἰς τὸν μυκτῆρα τῆς θηλείας.	Αἱ	δὲ σηπίαι καὶ αἱ τευθίδες
[5, 16]	μετὰ πόνου γινομένης τῆς προέσεως.	Αἱ	δὲ τευθίδες πελάγιαι ἀποτίκτουσιν· τὸ
[5, 12]	δέ, ὥσπερ εἴρηται, ὁμοίως συμβαίνουσιν	αἱ	ἡλικίαι· ἐνιαχοῦ μὲν {γὰρ αἱ
[5, 27]	τὸ ὕδωρ. Τίκτουσι δὲ καὶ	αἱ	θαλάττιαι χελῶναι ἐν τῇ γῇ
[5, 2]	αὑτήν· εἰσὶ δὲ τὴν φύσιν	αἱ	θήλειαι ἀφροδισιαστικαί, καὶ προσάγονται τοὺς
[5, 24]	ἄρρενες, μετὰ δὲ τὴν ὀχείαν	αἱ	θήλειαι· ἔχουσι γὰρ ᾠὰ λευκά.
[5, 12]	ἀφιᾶσι φωνὴν λεπτὴν καὶ μικρὰν	αἱ	θήλειαι, οἱ δ´ ἄρρενες μικρὰν
[5, 4]	γὰρ τὴν τῆς ὀχείας ὥραν	αἱ	θήλειαι τοῖς ἄρρεσιν ἑπόμεναι τοῦτο
[5, 11]	γὰρ οἱ ἄρρενες καὶ ὀχεύονται	αἱ	θήλειαι τῶν ἀλεκτορίδων καὶ τίκτουσιν
[5, 4]	πέρδικες ἂν κατ´ ἄνεμον στῶσιν	αἱ	θήλειαι τῶν ἀρρένων, ἔγκυοι γίνονται·
[5, 2]	ἐχόντων οὔτε τοὺς ἄρρενας ἐλάφους	αἱ	θήλειαι ὑπομένουσιν, εἰ μὴ ὀλιγάκις,
[5, 12]	ἀφιᾶσι καὶ οἱ ἄρρενες καὶ	αἱ	θήλειαι. Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ
[5, 15]	Τοῖς δὲ χρόνοις παραπλησίως καὶ	αἱ	καλούμεναι ἄρκτοι τίκτουσι τοῖς καράβοις·
[5, 17]	ἀπορραγέντα φέρεται κατὰ τὸ ὕδωρ,	αἱ	καλούμεναι ἀσκαρίδες. Μεθ´ ἡμέρας δ´
[5, 17]	ὄντων ἐν τοῖς ζῴοις, οἷον	αἱ	καλούμεναι ἕλμινθες. Ἔστι δ´ αὐτῶν
[5, 1]	ἔκ τε τῶν φθειρῶν ὀχευομένων	αἱ	καλούμεναι κονίδες καὶ ἐκ τῶν
[5, 26]	οὗτος ὁ σκώληξ χρυσαλλὶς ὥσπερ	αἱ	κάμπαι, καὶ ζῇ ἀκινητίζων· ὅ
[5, 7]	ὀχεύεται, αἵ τε μυῖαι καὶ	αἱ	κανθαρίδες καὶ αἱ σπονδύλαι καὶ
[5, 6]	τρόπον καὶ οἱ ἀστακοὶ καὶ	αἱ	καρίδες ὀχεύονται. Οἱ δὲ καρκίνοι
[5, 25]	χρωτός. Παισὶ μὲν οὖν οὖσιν	αἱ	κεφαλαὶ γίνονται φθειρώδεις, τοῖς δ´
[5, 13]	ἐρρίζωνται, οἱ δὲ σωλῆνες καὶ	αἱ	κόγχαι ἀρρίζωτοι διαμένουσιν· ὅταν δ´
[5, 12]	αἵ τ´ ὀχεῖαι συμβαίνουσι καὶ	αἱ	κυήσεις αὐτῶν· οὐ μὴν ἀλλ´
[5, 8]	ἀλέαν καὶ εὐτροφίαν, ὅσων καὶ	αἱ	κυήσεις ὀλιγοχρόνιοί εἰσιν, οἷον ὑὸς
[5, 2]	τῇ ὀχείᾳ πολὺν χρόνον, ὥσπερ	αἱ	κύνες· ἔχουσι δὲ καὶ τὸ
[5, 14]	καὶ πλαταμώδεσιν ἀπολυόμεναι μεταχωροῦσιν. Καὶ	αἱ	λεπάδες δ´ ἀπολύονται καὶ μεταχωροῦσιν.
[5, 13]	βάλανοι καὶ τὰ ἐπιπολάζοντα, οἷον	αἱ	λεπάδες καὶ οἱ νηρεῖται. Ἅπαντα
[5, 5]	τῶν πλεκτανῶν, ἐν ᾗ δύο	αἱ	μέγισται κοτυληδόνες εἰσίν· εἶναι δὲ
[5, 19]	καὶ παχὺ σφόδρα, ὃ ποιοῦσιν	αἱ	μέλιτται ἄνευ κηρίων πρὸς τοῖς
[5, 19]	πρὶν πτερὰ ἔχειν, ἐξεσθίουσιν αὐταὶ	αἱ	μέλιτται· καὶ κηφῆνος πτερὸν ἂν
[5, 20]	κηρίον. Ἐναφιᾶσι δὲ γόνον, ὥσπερ	αἱ	μέλιτται, ὅσον σταλαγμὸν εἰς τὸ
[5, 19]	κηρία πάντα τοιαῦτα, οὔτε πᾶσαι	αἱ	μέλιτται τοιαῦτα ποιοῦσιν. ~Αἱ δ´
[5, 20]	ἀλλ´ ἀποπλανηθῶσι καὶ μὴ εὑρίσκωσιν,	αἱ	μὲν ἀνθρῆναι ἐπὶ μετεώρου τινός,
[5, 27]	τετραπόδων καὶ ἐναίμων καὶ ᾠοτόκων	αἱ	μὲν γενέσεις εἰσὶ τοῦ ἔαρος,
[5, 22]	ἐφ´ ᾧ ἐπῳάζουσιν. Τίκτουσι δ´	αἱ	μὲν γλαφυραὶ ἐλάττω τὸ πλῆθος,
[5, 13]	καὶ περὶ τὴν Καρίαν, καὶ	αἱ	μὲν ἐν τοῖς κόλποις μεγάλαι
[5, 17]	τοὺς ἔχοντας αὐτήν. Γίνονται δ´	αἱ	μὲν καλούμεναι ψυχαὶ ἐκ τῶν
[5, 13]	Ἔχουσι δ´ ἐν αὑταῖς πιννοφύλακα,	αἱ	μὲν καρίδιον αἱ δὲ καρκίνιον·
[5, 18]	ἄλλῳ γόνῳ πεφυκότες. Κέντρον δ´	αἱ	μὲν μέλιτται ἔχουσιν, οἱ δὲ
[5, 12]	ηὐξήθη ὅσον ἔμελλε, καὶ οὐκέτι.	Αἱ	μὲν οὖν ἀρχαὶ τοῖς ζῴοις
[5, 14]	δὲ τῶν κνιδῶν δύο γένη·	αἱ	μὲν οὖν ἐν τοῖς κοίλοις
[5, 13]	ὡς εἰπεῖν ὅλον τὸ γένος.	Αἱ	μὲν οὖν πορφύραι τοῦ ἔαρος
[5, 28]	καὶ ταῦτα τῷ ὑστέρῳ ἔτει.	{Αἱ	μὲν οὖν τῶν ὄφεων καὶ
[5, 13]	οὔ. Τῶν δὲ μὴ μεταβαλλόντων	αἱ	μὲν πίνναι ἐρρίζωνται, οἱ δὲ
[5, 13]	τραχεῖαι, καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν	αἱ	μὲν πλεῖσται μέλαν ἔχουσιν, ἔνιαι
[5, 25]	πάλιν. Αὐτῶν δὲ γίνονται τούτων	αἱ	μὲν ψύλλαι ἐξ ἐλαχίστης σηπεδόνος
[5, 12]	ὥσπερ εἴρηται ἐν τοῖς πρότερον,	αἱ	νέαι ἐλάττω τὰ ἔκγονα τῶν
[5, 2]	καὶ τὸ ἄρρεν, εἰσὶ δ´	αἱ	ὀχεῖαι οὔθ´ ὅμοιαι πᾶσιν οὔθ´
[5, 13]	καὶ ἔνιαι μὲν μεγάλαι, οἷον	αἱ	περὶ τὸ Σίγειον καὶ Λεκτόν,
[5, 11]	δύναται, ταῦτα δὲ πλεονάκις, οἷον	αἱ	περιστεραὶ καθ´ ἅπαν τὸ θέρος,
[5, 11]	τοιούτων ἡ τρυγών. Τίκτουσι δ´	αἱ	περιστεραὶ πᾶσαν ὥραν καὶ ἐκτρέφουσιν,
[5, 17]	καμπῶν πρῶτον γίνονται πυγολαμπίδες, οὐχ	αἱ	πετόμεναι· αὗται δὲ πάλιν μεταβάλλουσι,
[5, 13]	τούτων, οὐδὲ γίνονται ἐκ τούτων	αἱ	πορφύραι, ἀλλὰ φύονται καὶ αὗται
[5, 13]	πορφύρια μικρά, ἃ ἔχουσαι ἁλίσκονται	αἱ	πορφύραι ἐφ´ αὑτῶν, ἔνια δ´
[5, 10]	καιρὸν τοῦτον. Γίνονται δὲ καὶ	αἱ	πορφύραι περὶ τὸ ἔαρ, καὶ
[5, 13]	οἷον στυπτηρία. Ὅταν δὲ κηριάζωσιν	αἱ	πορφύραι, τότε χείριστον ἔχουσι τὸ
[5, 13]	καὶ οἱ κτένες, ὥσπερ καὶ	αἱ	πορφύραι. Φύεται μὲν οὖν τὰ
[5, 17]	Ἐκ δὲ τῶν κραμβῶν γίνονται	αἱ	πρασοκουρίδες· ἴσχουσι δὲ πτερὰ καὶ
[5, 15]	τὰ χονδρώδη γὰρ ἀποτίκτουσι, καθάπερ	αἱ	σηπίαι πρὸς τὰ κλήματα καὶ
[5, 7]	μυῖαι καὶ αἱ κανθαρίδες καὶ	αἱ	σπονδύλαι καὶ τὰ φαλάγγια, καὶ
[5, 17]	ἥ τε ὀνομαζομένη πλατεῖα, καὶ	αἱ	στρογγύλαι, καὶ τρίται αἱ ἀσκαρίδες.
[5, 20]	τῆς ἀνθρήνης κηρίοις. Γίνονται δ´	αἱ	σχάδονες οὐκ ἐν τῷ ἔαρι
[5, 5]	θηλείας. Αἱ δὲ σηπίαι καὶ	αἱ	τευθίδες νέουσιν ἅμα συμπεπλεγμέναι, τὰ
[5, 8]	καὶ καλοῦνται, ὅταν εὐδιειναὶ γένωνται	αἱ	τροπαί, ἀλκυονίδες ἡμέραι ἑπτὰ μὲν
[5, 28]	ᾠὰ ἀλλήλοις συνεχῆ ἐστιν ὥσπερ	αἱ	τῶν γυναικῶν ὑποδερίδες· ὅταν δὲ
[5, 17]	τριήμερον ἢ τετραήμερον, ὥσπερ καὶ	αἱ	τῶν νόσων συμβαίνουσι κρίσεις. Τῶν
[5, 12]	αἱ ἡλικίαι· ἐνιαχοῦ μὲν {γὰρ	αἱ	ὕες ὀχεύονται μὲν καὶ ὀχεύουσι
[5, 25]	φθεῖρας δ´ οὐκ ἔχουσιν· καὶ	αἱ	ὕες φθεῖρας μεγάλους καὶ σκληρούς.
[5, 12]	Καὶ τῶν ἵππων δὲ διαφέρουσιν	αἱ	φωναί· εὐθὺς μὲν γὰρ γενόμεναι
[5, 4]	πόρον ἔχει, καίτοι κύστιν ἔχουσα·	αἱ	χελῶναι δὲ τῶν ᾠοτόκων εἰσίν.
[5, 13]	ἀρχή. Αἱ δὲ κόγχαι καὶ	αἱ	χῆμαι καὶ οἱ σωλῆνες καὶ
[5, 9]	τῶν ζῴων τῶν τετραπόδων πολλὴν	αἱ	χῶραι ποιοῦσι διαφορὰν οὐ μόνον
[5, 25]	οἷον οἵ τε φθεῖρες καὶ	αἱ	ψύλλαι καὶ κόρεις, ἐκ μὲν
[5, 2]	γῆν ἐπιβαίνει τὸ ἄρρεν, ὥσπερ	αἱ	ὠτίδες καὶ οἱ ἀλεκτρυόνες, τὰ
[5, 12]	τὸ πολὺ μέχρι ἐτῶν δώδεκα	αἵ	τ´ ὀχεῖαι συμβαίνουσι καὶ αἱ
[5, 14]	τὰ μὴ ἔχοντα ὄστρακον, οἷον	αἵ	τε κνῖδαι καὶ οἱ σπόγγοι,
[5, 7]	δὲ τὸν τρόπον τοῦτον ὀχεύεται,	αἵ	τε μυῖαι καὶ αἱ κανθαρίδες
[5, 13]	αὔξησιν ἔχει ταχεῖαν, μάλιστα δ´	αἵ	τε πορφύραι καὶ οἱ κτένες·
[5, 17]	καλούμεναι ψυχαὶ ἐκ τῶν καμπῶν,	αἳ	γίνονται ἐπὶ τῶν φύλλων τῶν
[5, 17]	πηνία ἔκ τινων τοιούτων ἄλλων,	αἳ	κυμαίνουσι τῇ πορείᾳ καὶ προβᾶσαι
[5, 19]	Πόντῳ. Εἰσὶ δὲ καὶ μέλιτται	αἳ	ποιοῦσι κηρία τριπλᾶ ἐν τῇ
[5, 19]	εἰσί τινες μέλιτται λευκαὶ σφόδρα,	αἳ	τὸ μέλι ποιοῦσι δὶς τοῦ
[5, 25]	τὰ δὲ πρόβατα καὶ αἱ〉	αἶγες	κρότωνας, φθεῖρας δ´ οὐκ ἔχουσιν·
[5, 13]	μναῖαι· αἱ δ´ ἐν τοῖς	αἰγιαλοῖς	καὶ περὶ τὰς ἀκτὰς τὸ
[5, 13]	τενάγεσι, τὰ δ´ ἐν τοῖς	αἰγιαλοῖς,	τὰ δ´ ἐν τοῖς πηλώδεσι
[5, 25]	θαλάττῃ τῇ ἀπὸ Κυρήνης πρὸς	Αἴγυπτον	ἔστι περὶ τὸν δελφῖνα ἰχθὺς
[5, 10]	τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν ἁλιέων	αἰδοῖον	ἐν τῇ πλεκτάνῃ λευκόν. Ἐπῳάζει
[5, 24]	Ἔχει δὲ καὶ ἡ θήλεια	αἰδοῖον	ἐσχισμένον· θήλεια δ´ ἐστὶν εἰς
[5, 2]	ἢ τῷ βόσκοντι. Τὸ δ´	αἰδοῖον	ἔχει ὁ κάμηλος νεῦρον οὕτως
[5, 2]	κύνες· ἔχουσι δὲ καὶ τὸ	αἰδοῖον	οἱ ἄρρενες μέγα. ~Τὸν αὐτὸν
[5, 2]	αἱ βόες διὰ τὴν τοῦ	αἰδοίου	συντονίαν, ἀλλ´ ὑπάγοντα τὰ θήλεα
[5, 5]	τινες καὶ τὸν ἄρρενα ἔχειν	αἰδοιῶδές	τι ἐν μιᾷ τῶν πλεκτανῶν,
[5, 4]	καὶ τὰ θήλεα, καὶ τῶν	αἰδοίων	ὀσμῶνται ἀλλήλων. Αἱ δὲ πέρδικες
[5, 12]	τῆς φωνῆς μεταβολὴν καὶ τῶν	αἰδοίων	οὐ μόνον μεγέθει ἀλλὰ καὶ
[5, 8]	λάρος τοῦ θέρους, ἡ δ´	αἴθυια	ἀρχομένου τοῦ ἔαρος εὐθὺς ἐκ
[5, 8]	περὶ πέντε ᾠά. Ἡ δ´	αἴθυια	καὶ οἱ λάροι τίκτουσι μὲν
[5, 2]	ὅνπερ καὶ κύων. Οἱ δ´	αἴλουροι	οὐκ ὄπισθεν συνίοντες, ἀλλ´ ὁ
[5, 17]	λευκόν, εἶτα μέλαν, τελευτῶσα δ´	αἱματῶδες·	{ὅταν δὲ τοιαύτη γένηται, φύεται
[5, 12]	καὶ κύει, μᾶλλον δ´ ἡ	αἴξ·	καὶ οἱ ἄρρενες δ´ ὀχεύουσιν
[5, 12]	τοῖς ζῴοις. Πρόβατον μὲν καὶ	αἲξ	αὐτοετὲς ὀχεύεται καὶ κύει, μᾶλλον
[5, 1]	ἔτι δὲ περί τε τῶν	αἰσθήσεων	καὶ φωνῆς καὶ ὕπνου, καὶ
[5, 14]	παρὰ πάντων τοῦτο τὸ γένος	αἴσθησιν	ἔχειν καὶ πολυχρόνιον εἶναι. Διάδηλοι
[5, 14]	κατ´ ἔλαττον. Ἔχει δὲ καὶ	αἴσθησιν,	ὡς φασίν. Σημεῖον δέ· ἐὰν
[5, 14]	δέ· ἐὰν γὰρ μέλλοντος ἀποσπᾶν	αἴσθηται,	συνάγει ἑαυτὸν καὶ χαλεπὸν ἀφελεῖν
[5, 26]	τῶν ζῴων πάντων καὶ καλεῖται	ἀκαρί,	λευκὸν καὶ μικρόν. Καὶ ἐν
[5, 19]	κηφήν, μεγέθει μὲν μέγιστος ἁπάντων,	ἄκεντρος	δὲ καὶ νωθρός· διὸ καὶ
[5, 17]	καὶ ἐνταῦθα ἐρυθραίνεται καὶ ἐξ	ἀκινησίας	λαμβάνει κίνησιν οἷον πεφυκότα· εἶτα
[5, 17]	ἵστανται ὀρθαὶ ἐπὶ τοῦ ὕδατος	ἀκινητίζουσαι	καὶ σκληραί, κἄπειτα περιρραγέντος τοῦ
[5, 20]	Καὶ ἔστ´ ἂν νύμφαι ὦσιν,	ἀκινητίζουσι	καὶ ἐπαλήλιπται ὁ κύτταρος. Καταντικρὺ
[5, 17]	μικραί· μετὰ δὲ ταῦτα αὐξηθεῖσαι	ἀκινητίζουσι,	καὶ μεταβάλλουσι τὴν μορφήν, καὶ
[5, 17]	κόπρον ἔτ´ ἔχουσιν, ἀλλὰ περιειργμένοι	ἀκινητίζουσιν	ἕως ἂν αὐξηθῶσιν· τότε δ´
[5, 26]	ὥσπερ αἱ κάμπαι, καὶ ζῇ	ἀκινητίζων·	ὅ τι δ´ ἐξ αὐτοῦ
[5, 17]	τὸν αὐτὸν τρόπον· πρῶτον μὲν	ἀκινητισάντων	τῶν σκωλήκων, εἶτα περιρραγέντος τοῦ
[5, 17]	οἷον πεφυκότα· εἶτα σκωλήκιον ἀποβαίνει	ἀκίνητον·	εἶτα κινηθὲν ὕστερον γίνεται ἀκίνητον
[5, 17]	ἀκίνητον· εἶτα κινηθὲν ὕστερον γίνεται	ἀκίνητον	πάλιν· ἐκ δὲ τούτου μυῖα
[5, 12]	ᾖ πρωτοτόκος· δευτεροτόκος δ´ οὖσα	ἀκμάζει·	γηράσκουσα δὲ τίκτει μὲν ὁμοίως,
[5, 12]	τὴν ἡλικίαν βέλτιστα ἃ〉 ἐν	ἀκμῇ,	κατὰ δὲ τὰς ὥρας, ὅσα
[5, 12]	διὰ βίου ἀλλὰ μέχρι τινὸς	ἀκμῆς	ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ
[5, 4]	πολλάκις δὲ καὶ τῆς φωνῆς	ἀκούουσαι〉	ἐὰν ὀργῶσαι τύχωσι, καὶ ὑπερπετομένων
[5, 1]	πρὸς τοὺς ἄρρενας· περὶ ὧν	ἀκριβέστερον	ἔσται δῆλον ἐν τοῖς ὕστερον.
[5, 17]	καὶ ἀραχνίων, καὶ ἀττέλαβοι καὶ	ἀκρίδες	καὶ τέττιγες· τὰ δ´ {οὐκ
[5, 23]	ἐκ τοῦ γεοειδοῦς τοῦ περιέχοντος	ἀκρίδες	μικραὶ καὶ μέλαιναι· εἶτα περιρρήγνυται
[5, 23]	γίνονται ἐκ τῶν περυσινῶν κυημάτων	ἀκρίδες.	Ὁμοίως δὲ τίκτουσι καὶ οἱ
[5, 23]	τοῦ ἔαρος. Οὐ γίνονται δ´	ἀκρίδες	οὔτ´ ἐν τῇ ὀρεινῇ οὔτ´
[5, 23]	ἑπτάδας τὰς τέτταρας. ~Αἱ δ´	ἀκρίδες	ὀχεύονται μὲν τὸν αὐτὸν τρόπον
[5, 24]	κινῶν τὸν δάκτυλον προσίῃ ἀπ´	ἄκρου	ἐπικάμπτων τε καὶ ἐπεκτείνων πάλιν,
[5, 15]	οὐ δύναται συμπεριλαμβάνειν, τοῦ δ´	ἄκρου	προσεπιτεθέντος καλύπτει πάντα, καὶ γίνεται
[5, 26]	ποικίλη, καὶ οἱ πόδες ἐπ´	ἄκρου,	ὥσπερ τοῖς ἄλλοις σκώληξιν, ἐν
[5, 14]	φυόμενα. Διὸ οἱ πρὸς ταῖς	ἀκταῖς	εἰσι κάλλιστοι, ἂν ὦσιν ἀγχιβαθεῖς·
[5, 15]	καὶ τοὺς πηλώδεις ταῖς τ´	ἀκταῖς	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς τοιούτοις
[5, 13]	τοῖς αἰγιαλοῖς καὶ περὶ τὰς	ἀκτὰς	τὸ μὲν μέγεθος γίνονται μικραί,
[5, 14]	καὶ σκληρότητι. Δεῖ δὲ μηδ´	ἀλέαν	εἶναι σφόδρα· σήπεται γάρ, ὥσπερ
[5, 8]	συνανθρωπευομένων ζῴων πολλὰ διὰ τὴν	ἀλέαν	καὶ εὐτροφίαν, ὅσων καὶ αἱ
[5, 15]	πελάγει, διώκοντα ὁτὲ μὲν τὴν	ἀλέαν	ὁτὲ δὲ τὸ ψῦχος. Τοῖς
[5, 10]	μάλιστα ταῖς πανσελήνοις καὶ ταῖς	ἀλεειναῖς	ἡμέραις, πλὴν τῶν ἐν τῷ
[5, 11]	καὶ ἐκτρέφουσιν, ἂν τόπον ἔχωσιν	ἀλεεινὸν	καὶ τὰ ἐπιτήδεια· εἰ δὲ
[5, 11]	τὸ θέρος, καὶ τὸ τῶν	ἀλεκτορίδων	γένος· ὀχεύουσι γὰρ οἱ ἄρρενες
[5, 11]	καὶ ὀχεύονται αἱ θήλειαι τῶν	ἀλεκτορίδων	καὶ τίκτουσιν ἀεί, πλὴν τῶν
[5, 2]	ὥσπερ αἱ ὠτίδες καὶ οἱ	ἀλεκτρυόνες,	τὰ δ´ οὐ συγκαθείσης τῆς
[5, 4]	τῆς ὀχείας ποίησιν. Ἡ δ´	ἀληθινὴ	σύνοδος τῶν ᾠοτόκων ἰχθύων ὀλιγάκις
[5, 13]	λαμβάνουσιν. Φασὶ δ´ αὐτοὺς οἱ	ἁλιεῖς	ἅμα συγγίνεσθαι γινομένοις. Ἀφανίζονται δέ
[5, 16]	κλήματα ἢ λίθοι· καὶ οἱ	ἁλιεῖς	δὲ κλήματα τιθέασιν ἐπίτηδες· καὶ
[5, 15]	Διασημαίνονται δὲ τοὺς τόπους οἱ	ἁλιεῖς	τούς τε τραχεῖς καὶ τοὺς
[5, 10]	καὶ τὸ καλούμενον ὑπὸ τῶν	ἁλιέων	αἰδοῖον ἐν τῇ πλεκτάνῃ λευκόν.
[5, 13]	συστάντα πορφύρια μικρά, ἃ ἔχουσαι	ἁλίσκονται	αἱ πορφύραι ἐφ´ αὑτῶν, ἔνια
[5, 13]	ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον εἰπεῖν.	Ἁλίσκονται	δὲ τοῦ ἔαρος, ὅταν κηριάζωσιν·
[5, 13]	κηριάζωσιν· ὑπὸ κύνα δ´ οὐχ	ἁλίσκονται·	οὐ γὰρ νέμονται, ἀλλὰ κρύπτουσιν
[5, 25]	ἤδη τοῦτον τὸν τρόπον, ὥσπερ	Ἀλκμᾶνά	τέ φασι τὸν ποιητὴν καὶ
[5, 8]	ὀρνέων. Πάντων δὲ σπανιώτατον ἰδεῖν	ἁλκυόνα	ἐστίν· σχεδὸν γὰρ περὶ Πλειάδος
[5, 8]	τόπους οὐκ ἀεὶ συμβαίνει γίνεσθαι	ἁλκυονίδας	ἡμέρας περὶ τὰς τροπάς, ἐν
[5, 8]	ὅταν εὐδιειναὶ γένωνται αἱ τροπαί,	ἀλκυονίδες	ἡμέραι ἑπτὰ μὲν πρὸ τροπῶν,
[5, 8]	καλέουσιν ἐπιχθόνιοι, ἱερὰν παιδοτρόφον ποικίλας	ἁλκυόνος.	Γίνονται δ´ εὐδιειναί, ὅταν συμβῇ
[5, 8]	ὀχείαν καὶ τοὺς τόκους, πλὴν	ἁλκυόνος.	Ἡ δ´ ἁλκυὼν τίκτει περὶ
[5, 8]	σχεδὸν ἀεί. Τίκτει δ´ ἡ	ἁλκυὼν	περὶ πέντε ᾠά. Ἡ δ´
[5, 8]	τόκους, πλὴν ἁλκυόνος. Ἡ δ´	ἁλκυὼν	τίκτει περὶ τροπὰς τὰς χειμερινάς.
[5, 12]	οὐ φέρει τῶν ἑξήκονθ´ ἡμερῶν,	ἀλλ´	ἄν τι καὶ γένηται, οὐκ
[5, 20]	ὅταν μὲν μὴ ἔχωσιν ἡγεμόνα	ἀλλ´	ἀποπλανηθῶσι καὶ μὴ εὑρίσκωσιν, αἱ
[5, 26]	τῷ σκώληκι, καὶ οὐκ ἀποπίπτει	ἀλλ´	ἀποσπᾶται ὥσπερ προσπεφυκότα· καὶ ἐάν
[5, 1]	οὐ ταὐτὸ δ´ ἐξ οὐδενὸς	ἀλλ´	ἀτελές, οἷον ἔκ τε τῶν
[5, 17]	τὰ δ´ {οὐκ ἐκ ζῴων	ἀλλ´	αὐτόματα, τὰ μὲν ἐκ τῆς
[5, 19]	ἐρυσίβη, ἐλάττων γίνεται ὁ γόνος·	ἀλλ´	αὐχμοῦ μὲν ὄντος μέλι ἐργάζονται
[5, 13]	φορμίσιν οὐχ ὅπου ἔτυχεν ἐκτίκτουσιν,	ἀλλ´	εἰς ταὐτὸ ἰοῦσαι, ὥσπερ καὶ
[5, 25]	οὐκ ἐξ αὐτῶν τῶν ἰχθύων	ἀλλ´	ἐκ τῆς ἰλύος· εἰσὶ δὲ
[5, 20]	σκώληκες οὐ κάτωθεν τοῦ κυττάρου,	ἀλλ´	ἐκ τοῦ πλαγίου. ~Ἔνια δὲ
[5, 20]	σύγκειται δ´ οὐκ ἐκ κηροῦ	ἀλλ´	ἐκ φλοιώδους καὶ ἀραχνιώδους ὕλης
[5, 23]	ὀρεινῇ οὔτ´ ἐν τῇ λυπρᾷ,	ἀλλ´	ἐν τῇ πεδιάδι καὶ κατερρωγυίᾳ·
[5, 20]	οὐκ ἐν τῷ ἔαρι τούτων,	ἀλλ´	ἐν τῷ μετοπώρῳ· τὴν δ´
[5, 20]	πᾶσι τοῖς κυττάροις ἔνεστι γόνος,	ἀλλ´	ἐνίοις μὲν ἤδη μεγάλα ἔνεστιν
[5, 12]	ἐν πᾶσί γε τοῖς ζῴοις,	ἀλλ´	ἐνίοις τοὐναντίον, οἷον ἐπὶ τῶν
[5, 19]	οὐ γίνεται πρότερον ἐκ τούτου,	ἀλλ´	εὐθέως ἡ μέλιττα, ὡς φασίν.
[5, 12]	γ´ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ	ἀλλ´	ἢ τριετὴς ἢ τριετὴς καὶ
[5, 2]	ὀχείαν, καὶ οὐκ ἔστι πλησιάσαι	ἀλλ´	ἢ τῷ βόσκοντι. Τὸ δ´
[5, 12]	αἱ κυήσεις αὐτῶν· οὐ μὴν	ἀλλ´	ἤδη τισὶ καὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη
[5, 8]	δὲ πλῆθος δύο ἢ τρία·	ἀλλ´	ὁ μὲν λάρος τοῦ θέρους,
[5, 2]	δ´ αἴλουροι οὐκ ὄπισθεν συνίοντες,	ἀλλ´	ὁ μὲν ὀρθός, ἡ δὲ
[5, 17]	ζῷον, ὥσπερ ἐκ τῶν ᾠῶν,	ἀλλ´	ὅλον αὐξάνεται καὶ διαρθρούμενον γίνεται
[5, 7]	εἰς τὸ ἄρρεν τὸ ἐπάνω,	ἀλλ´	οὐ τὸ ἄρρεν εἰς τὸ
[5, 18]	καὶ ἡγεμόνες ἔχουσι μὲν κέντρον,	ἀλλ´	οὐ τύπτουσι, διὸ ἔνιοι οὐκ
[5, 9]	ἔνια καὶ φθινοπώρου καὶ χειμῶνος·	ἀλλ´	οὔθ´ ἅπασιν ὁμοίως τοῦτο συμβαίνει
[5, 2]	διὰ τὴν τοῦ αἰδοίου συντονίαν,	ἀλλ´	ὑπάγοντα τὰ θήλεα δέχονται τὴν
[5, 12]	σπέρμα ἐκκρίνεσθαι καὶ γεννᾶν δύναται,	ἀλλ´	ὕστερον· τὸ γὰρ τῶν νέων
[5, 19]	οὕτω διὰ τὸ ἄναρχοι εἶναι,	ἀλλ´	ὡς φασίν, ὅτι συμβάλλονται εἰς
[5, 13]	κηρίον, πλὴν οὐχ οὕτω γλαφυρόν,	ἀλλ´	ὥσπερ ἂν εἰ ἐκ λεπυρίων
[5, 12]	δὲ πεντεκαιδεκαετεῖς ὦσιν, οὐκέτι γεννῶσιν	ἀλλὰ	γραῖαι γίνονται. Ἐὰν δ´ εὐτραφὴς
[5, 9]	Ἡ δὲ θυννὶς ἅπαξ τίκτει,	ἀλλὰ	διὰ τὸ τὰ μὲν πρώϊα
[5, 9]	τὰ πλεῖστα κυΐσκεται, οὐ μὴν	ἀλλά,	καθάπερ εἴρηται, καὶ θέρους ἔνια
[5, 2]	ὁ ἄρρην ὀχεύει, οὐκ ἀντίπυγος,	ἀλλὰ	καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα τετράποδα·
[5, 10]	ταύταις ταῖς ὥραις, οὐ μὴν	ἀλλὰ	καὶ ἀεὶ ἔχουσι, καὶ μάλιστα
[5, 12]	τῶν αἰδοίων οὐ μόνον μεγέθει	ἀλλὰ	καὶ εἴδει, καὶ ἐπὶ τῶν
[5, 4]	τὰ τοιαῦτα, οὐ μόνον παραπίπτοντα	ἀλλὰ	καὶ ἐπιβαίνοντα τοῖς ὑπτίοις ἐπὶ
[5, 9]	μόνον κατὰ μέγεθος καὶ εὐτροφίαν	ἀλλὰ	καὶ κατὰ τοὺς τόκους καὶ
[5, 9]	τὴν ἄλλην τοῦ σώματος εὐημερίαν	ἀλλὰ	καὶ πρὸς τὸ πλεονάκις ὀχεύεσθαι
[5, 15]	δ´ εὐθὺς ἐχόμενα τοῦ πόρου,	ἀλλὰ	κατὰ μέσον· ἑκατέρωθεν γὰρ ἀπὸ
[5, 13]	οὐχ ἁλίσκονται· οὐ γὰρ νέμονται,	ἀλλὰ	κρύπτουσιν ἑαυτὰς καὶ φωλοῦσιν. Τὸ
[5, 13]	τοῖς ἄλλοις ὀστρακοδέρμοις, οὐ μὴν	ἀλλὰ	μᾶλλον ὅταν προϋπάρχῃ τὰ ὁμοιογενῆ·
[5, 12]	κύνες ὀχεύονται οὐ διὰ βίου	ἀλλὰ	μέχρι τινὸς ἀκμῆς ὡς μὲν
[5, 23]	συνθλίβεσθαι. Ταῦτα δ´ οὐκ ἐπιπολῆς	ἀλλὰ	μικρὸν ὑπὸ γῆς ἐστιν. Ὅταν
[5, 19]	κηρία οὐκ ἔχοντα κηρὸν πολὺν	ἀλλὰ	πάνυ σμικρόν, μέλι δὲ παχύ·
[5, 12]	ὅταν μὴ φέρωσι, τραγᾶν καλοῦσιν)	ἀλλὰ	παρισχναινόμενοι δύνανται ὀχεύοντες γεννᾶν. Ὀχεύουσι
[5, 17]	τρυφὴν οὐδὲ κόπρον ἔτ´ ἔχουσιν,	ἀλλὰ	περιειργμένοι ἀκινητίζουσιν ἕως ἂν αὐξηθῶσιν·
[5, 15]	οὐ τὰ πρὸς τῷ πόρῳ	ἀλλὰ	τὰ κατὰ μέσον, ἐλάχιστα δὲ
[5, 27]	οὐ πάντα τὴν αὐτὴν ὥραν,	{ἀλλὰ	τὰ μὲν ἔαρος τὰ δὲ
[5, 22]	δὲ πάντα μὲν ἐν ἀραχνίῳ,	ἀλλὰ	τὰ μὲν ἐν λεπτῷ καὶ
[5, 2]	μὴν ὁμοίως γε πάντα πλησιάζουσιν,	ἀλλὰ	τὰ μὲν ὀπισθουρητικὰ συνιόντα πυγηδόν,
[5, 1]	γίνεται οὔτε ἄλλο οὐδὲν ζῷον,	ἀλλὰ	τὰ τοιαῦτα μόνον. Πρῶτον μὲν
[5, 19]	Οὐκ ἀεὶ δὲ τοῦτο ποιοῦσιν,	ἀλλὰ	τοῦ χειμῶνος· ὁ γὰρ κιττὸς
[5, 12]	ἄρρην, γυνὴ δὲ μέχρι πεντήκοντα.	Ἀλλὰ	τοῦτο μὲν σπάνιον· ὀλίγοις γὰρ
[5, 19]	δὲ μέλι ὅτι οὐ ποιεῖ,	ἀλλὰ	φέρει τὸ πῖπτον, σημεῖον· {ἐν
[5, 18]	τίκτειν οὐδ´ ὀχεύεσθαι τὰς μελίττας,	ἀλλὰ	φέρειν τὸν γόνον, καὶ φέρειν
[5, 9]	κεστρέων οὐ γίνονται ἐκ συνδυασμοῦ,	ἀλλὰ	φύονται ἐκ τῆς ἰλύος καὶ
[5, 13]	γίνονται ἐκ τούτων αἱ πορφύραι,	ἀλλὰ	φύονται καὶ αὗται καὶ τἆλλα
[5, 26]	μικρόν. Καὶ ἐν τοῖς βιβλίοις	ἄλλα	γίνεται, τὰ μὲν ὅμοια τοῖς
[5, 1]	περὶ τῶν μαλακοστράκων, καὶ τὰ	ἄλλα	δὴ τοῦτον τὸν τρόπον ἐφεξῆς·
[5, 26]	τοῦ δελφῖνος. ~{Γίνεται δὲ καὶ	ἄλλα	ζῳδάρια, ὥσπερ ἐλέχθη καὶ πρότερον,
[5, 4]	ἔχουσι τοὺς ὄρχεις, καὶ τὰ	ἄλλα	πάντα ὅσα ᾠοτοκεῖ πόδας ἔχοντα.
[5, 9]	δ´ ὄρκυνες καὶ σκορπίδες καὶ	ἄλλα	πολλὰ γένη ἐν τῷ πελάγει.
[5, 2]	ἀντίπυγος, ἀλλὰ καθάπερ καὶ τὰ	ἄλλα	τετράποδα· καὶ διημερεύει τὸ μὲν
[5, 9]	σάλπη καὶ σαργὸς καὶ ὅσα	ἄλλα	τοιαῦτα μικρὸν πρὸ ἰσημερίας τῆς
[5, 8]	τροπῶν, καὶ ἐπικαθεύδει ὥσπερ αἱ	ἄλλαι	ὄρνιθες. Οὐδέτερον δὲ φωλεῖ τούτων
[5, 16]	ἀποτέκῃ τὰ ᾠά, γίνεται ἐν	ἄλλαις	πεντεκαίδεκα ἡμέραις οἷον ῥάγες βότρυος,
[5, 19]	μικρὰ καὶ στρογγύλη καὶ ποικίλη,	ἄλλη	δὲ μακρά, ὁμοία τῇ ἀνθρήνῃ,
[5, 13]	εἶναι τὸ ἄνθος. Ἡ δ´	ἄλλη	φύσις οἷον στυπτηρία. Ὅταν δὲ
[5, 2]	ἐχῖνοι ὀρθοὶ τὰ ὕπτια πρὸς	ἄλληλα	ἔχοντες. Τῶν δὲ ζῳοτόκων καὶ
[5, 6]	τὰ ἐπικαλύμματα τὰ πτυχώδη πρὸς	ἄλληλα	συμβάλλοντες. Πρῶτον δ´ ὁ καρκίνος
[5, 1]	τῇ δὲ τρόπον τινὰ προσεοίκασιν	ἀλλήλαις.	Ἐπεὶ δὲ διῄρηται τὰ γένη
[5, 5]	καὶ τὰς πλεκτάνας ἐφαρμόττουσαι καταντικρὺ	ἀλλήλαις,	νέουσαι ἐναντίως· ἐναρμόττουσι δὲ καὶ
[5, 5]	συνεχεῖς ποιοῦνται τὰς κοτυληδόνας πρὸς	ἀλλήλας.	Φασὶ δέ τινες καὶ τὸν
[5, 24]	Ὀχεύονται δ´ ὁμοίως οἱ μεγάλοι	ἀλλήλοις	καὶ οἱ μικροί, ὕπτιοι συνδυαζόμενοι
[5, 5]	τὸν αὐτὸν τρόπον πάντα πλησιάζουσιν	ἀλλήλοις·	κατὰ τὸ στόμα γὰρ συμπλέκονται,
[5, 28]	ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ δ´ ᾠὰ	ἀλλήλοις	συνεχῆ ἐστιν ὥσπερ αἱ τῶν
[5, 3]	σφόδρα οἵ γ´ ὄφεις περιελίττονται	ἀλλήλοις,	ὥστε δοκεῖν ἑνὸς ὄφεως δικεφάλου
[5, 24]	οἱ μικροί, ὕπτιοι συνδυαζόμενοι πρὸς	ἀλλήλους·	ἐναφίησι δ´ ὁ ἄρρην εἰς
[5, 4]	θήλεα, καὶ τῶν αἰδοίων ὀσμῶνται	ἀλλήλων.	Αἱ δὲ πέρδικες ἂν κατ´
[5, 4]	Φοινίκην καὶ θήραν ποιοῦνται δι´	ἀλλήλων·	ἄρρενας μὲν γὰρ ὑπάγοντες κεστρέας
[5, 16]	τινὶ ἑνί, καὶ οὐκ εὐαπόσπαστα	ἀλλήλων.	Ἐπαφίησι γὰρ ὁ ἄρρην ὑγρότητά
[5, 16]	μύρτοις μεγάλοις καὶ μέλασιν· καὶ	ἀλλήλων	ἐχόμενά ἐστιν, οἷον βότρυς τὸ
[5, 7]	ὀχευομένας μυίας. Ἀπολύονται δ´ ἀπ´	ἀλλήλων	μόλις· πολὺν γὰρ χρόνον ὁ
[5, 4]	πόρος ἔξωθεν· ἔσωθεν δὲ σύνεγγυς	ἀλλήλων.	Ὁμοίως δὲ ταῦτα ἔχει τοῖς
[5, 6]	δὲ καρκίνοι κατὰ τὰ πρόσθια	ἀλλήλων	συνδυάζονται, τὰ ἐπικαλύμματα τὰ πτυχώδη
[5, 12]	εἴωθε χορτασθεὶς καὶ μὴ προβιβάσας	ἄλλην·	εἰ δὲ μή, ὀλιγοχρονιωτέρα ἡ
[5, 17]	ἐργασίαν ὄντες μηχανῶνται χωρίζειν τὴν	ἄλλην	τὴν μεμιγμένην, καὶ λέγουσι τότε
[5, 9]	διαφορὰν οὐ μόνον πρὸς τὴν	ἄλλην	τοῦ σώματος εὐημερίαν ἀλλὰ καὶ
[5, 14]	δέχεται τὴν τροφήν. Ἔστι δ´	ἄλλο	γένος ὃ καλοῦσιν ἀπλυσίας διὰ
[5, 16]	ἢ εἰς κεράμιον ἤ τι	ἄλλο	κοῖλον ὅμοιον βοστρυχίοις οἰνάνθης καὶ
[5, 13]	καὶ αὐξανόμενον μετεισδύνει πάλιν εἰς	ἄλλο	μεῖζον ὄστρακον, οἷον εἴς τε
[5, 6]	οὗτος, ὁ μείζων πλάγιος ἐπιστρέφει.	Ἄλλο	μὲν οὖν οὐδὲν ἡ θήλεια
[5, 13]	πάλιν· καὶ αὐξανόμενον πάλιν εἰς	ἄλλο	μετεισδύνει μεῖζον. ~Τὸν αὐτὸν δὲ
[5, 1]	οὔτε τὰ γεννήσαντα γίνεται οὔτε	ἄλλο	οὐδὲν ζῷον, ἀλλὰ τὰ τοιαῦτα
[5, 14]	μεγάλους πόρους ἔχει, τὸ δ´	ἄλλο	πυκνόν ἐστι πᾶν· διατμηθὲν δὲ
[5, 26]	σκώληξιν, ἐν χιτῶνι δὲ τὸ	ἄλλο	σῶμα ἀραχνιώδει, καὶ περὶ αὐτὸ
[5, 7]	τὰ φαλάγγια, καὶ εἴ τι	ἄλλο	τοιοῦτόν ἐστι τῶν ὀχευομένων. Ποιοῦνται
[5, 4]	μὲν οὖν οὔτ´ ἰχθύες οὔτ´	ἄλλο	τῶν ἀπόδων ἔχει οὐδέν, πόρους
[5, 17]	ἀραχνιώδεσιν οὔτε στόμα ἔχουσαι οὔτ´	ἄλλο	τῶν μορίων διάδηλον οὐδέν. Χρόνου
[5, 19]	τοῦ στόματος, ὅσοι φέρειν φασὶν	ἄλλοθεν,	εἶθ´ οὕτω τὸ μέλι τροφὴν
[5, 9]	θύννοι τίκτουσιν ἐν τῷ Πόντῳ,	ἄλλοθι	δ´ οὔ· κεστρεῖς δὲ καὶ
[5, 19]	τοῖς δένδρεσιν· γίνεται δὲ καὶ	ἄλλοθι	τοιοῦτον ἐν τῷ Πόντῳ. Εἰσὶ
[5, 18]	ἀπὸ τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου,	ἄλλοι	δ´ ἀπὸ τοῦ ἄνθους τῆς
[5, 28]	πλείω ἢ εἴκοσιν. Οἱ δ´	ἄλλοι	ὄφεις ᾠοτοκοῦσιν ἔξω, τὰ δ´
[5, 14]	πρόσφυσις. {Ἄνωθεν δ´ οἱ μὲν	ἄλλοι	πόροι συγκεκλεισμένοι, φανεροὶ δ´ εἰσὶ
[5, 23]	μὲν τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς	ἄλλοις	ἐντόμοις, ἐπιβαίνοντος τοῦ ἐλάττονος ἐπὶ
[5, 12]	τὰ τρὶς ἑπτά. Τοῖς δ´	ἄλλοις	ζῴοις ἥβη μὲν οὐ γίνεται
[5, 4]	σχεδὸν δὲ καὶ ἐν τοῖς	ἄλλοις	ἰχθύσι τὰ θήλεα μείζω τῶν
[5, 16]	πρῶτον, ὥσπερ καὶ ἐν τοῖς	ἄλλοις,	καὶ ἐν τούτοις οἱ ὀφθαλμοί.
[5, 13]	ὀστρακοδέρμων τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς	ἄλλοις	ὀστρακοδέρμοις, οὐ μὴν ἀλλὰ μᾶλλον
[5, 17]	πέτεται. Πᾶσι δὲ καὶ τοῖς	ἄλλοις	σκώληξι καὶ τοῖς ζῴοις τοῖς
[5, 26]	πόδες ἐπ´ ἄκρου, ὥσπερ τοῖς	ἄλλοις	σκώληξιν, ἐν χιτῶνι δὲ τὸ
[5, 15]	ταῖς τ´ ἀκταῖς καὶ τοῖς	ἄλλοις	τοῖς τοιούτοις σημείοις, ὅταν βούλωνται
[5, 14]	ἰλύος· ὅπερ συμβαίνει καὶ τοῖς	ἄλλοις	τοῖς φυομένοις ἀπὸ τῆς προσφύσεως
[5, 9]	πολλὰ κυήματα ὁμοίως ἐν τοῖς	ἄλλοις	χρόνοις. Ὅλως δὲ δεῖ μὴ
[5, 1]	μή τις {αὐτοῖς συμβῇ τρόπος	ἄλλος	τῆς κοινωνίας πρὸς τοὺς ἄρρενας·
[5, 17]	τίκτεται, οἷον ὑπ´ ἀράχνου ἢ	ἄλλου	τινὸς τοιούτου. Αἱ δὲ μεταβολαὶ
[5, 18]	ἓξ ἢ ἑπτά, ἐναντίως τῷ	ἄλλῳ	γόνῳ πεφυκότες. Κέντρον δ´ αἱ
[5, 17]	τὰ πηνία ἔκ τινων τοιούτων	ἄλλων,	αἳ κυμαίνουσι τῇ πορείᾳ καὶ
[5, 17]	οἷον κέρατα καὶ διαφέρει τῶν	ἄλλων,	γίνεται πρῶτον μὲν μεταβάλλοντος τοῦ
[5, 19]	κάλυκι ἀνθεῖ, καὶ ἀπὸ τῶν	ἄλλων	δ´ ὅσα ἂν γλυκύτητα ἔχῃ,
[5, 25]	ὑπὸ τῶν φθειρῶν. Καὶ τῶν	ἄλλων	δ´ ὅσα πτερὰ ἔχει ἔχοντα
[5, 1]	εἶτα μετὰ ταῦτα περὶ τῶν	ἄλλων	ἐφεξῆς, τά τε καθ´ ἕκαστα
[5, 25]	κεφαλάς. Ἐγγίνονται δὲ καὶ τῶν	ἄλλων	ζῴων ἐν πολλοῖς φθεῖρες. Καὶ
[5, 18]	μελίττας. {Ἔστι δὲ τῶν μὲν	ἄλλων	ἡ γένεσις ἐν τοῖς κοίλοις
[5, 12]	τίκτειν, καθάπερ καὶ ἐπὶ τῶν	ἄλλων.	{Ἡ δὲ κάμηλός ἐστι μὲν
[5, 7]	τὸ θῆλυ, ὥσπερ ἐπὶ τῶν	ἄλλων.	Καὶ τοῦτο τὸ μόριον ἐπὶ
[5, 12]	διαφέρει ἐπὶ τούτων καὶ τῶν	ἄλλων·	οἱ γὰρ ἄρρενες βελτίους γίνονται
[5, 2]	ἐπὶ τὸν ἄρρενα. Τῶν δ´	ἄλλων	τῶν μὲν πλείστων ὁ αὐτὸς
[5, 13]	τοῦ στρόμβου καὶ τὸ τῶν	ἄλλων	τῶν τοιούτων, πολλάκις δ´ εἰς
[5, 24]	διὸ οὐδ´ ἐν τοῖς συσκίοις	ἄλσεσιν.	Ὀχεύονται δ´ ὁμοίως οἱ μεγάλοι
[5, 13]	μορφήν. {Ἐὰν δὲ πρὶν ἐκτεκεῖν	ἁλῶσιν,	ἐνίοτε ἐν ταῖς φορμίσιν οὐχ
[5, 23]	τοῦ θέρους, {καὶ τεκοῦσαι ἀποθνήσκουσιν·	ἅμα	γὰρ τικτούσαις σκώληκες ἐγγίνονται περὶ
[5, 22]	περιέχεται ὑπὸ τοῦ ἀραχνίου. Οὐχ	ἅμα	δὲ πάντα τὰ〉 ἀράχνια, γίνεται·
[5, 20]	ἔχεται πρὸς τῷ τοίχῳ. {Οὐχ	ἅμα	δὲ πᾶσι τοῖς κυττάροις ἔνεστι
[5, 23]	τὸν χειμῶνα ἐν τῇ γῇ·	ἅμα	δὲ τῷ θέρει γίνονται ἐκ
[5, 17]	δὲ τοῦ ἡλίου ἀπομαραίνεται, καὶ	ἅμα	δυομένου ἀποθνήσκει βιῶσαν ἡμέραν μίαν,
[5, 9]	τοῦτο δὲ συμβαίνει, ὅτι οὐχ	ἅμα	πάντα λαμβάνει τελέωσιν τὰ ᾠά.
[5, 13]	Φασὶ δ´ αὐτοὺς οἱ ἁλιεῖς	ἅμα	συγγίνεσθαι γινομένοις. Ἀφανίζονται δέ τινα
[5, 19]	ἐπομβρίας δὲ γόνον, διὸ καὶ	ἅμα	συμβαίνει ἐλαιῶν φορὰ καὶ ἐσμῶν.
[5, 5]	σηπίαι καὶ αἱ τευθίδες νέουσιν	ἅμα	συμπεπλεγμέναι, τὰ στόματα καὶ τὰς
[5, 12]	ὀχείαν. Πρῶτον μὲν οὖν οὐχ	ἅμα	τοῖς πολλοῖς ἄρχεταί τε τὸ
[5, 19]	θέρους τὴν δὲ τοῦ μετοπώρου·	ἄμεινον	δ´ ἐστὶ τὸ μετοπωρινὸν μέλι.
[5, 10]	εὐρίπῳ τῶν Πυρραίων· ἐκεῖνοι δ´	ἀμείνους	τοῦ χειμῶνος. Εἰσὶ δὲ μικροὶ
[5, 19]	μέλι. Κατάγεται δὲ καὶ εἰς	Ἀμισὸν	μέλι ἄνωθεν λευκὸν καὶ παχὺ
[5, 9]	ἐκ τῆς ἰλύος καὶ τῆς	ἄμμου.	Ὡς μὲν οὖν ἐπὶ τὸ
[5, 13]	δέ τινα χρόνον ἐν τῇ	ἄμμῳ	καὶ οἱ κτένες, ὥσπερ καὶ
[5, 13]	τὰ ὄστρεα, ἐν δὲ τῇ	ἀμμώδει	κόγχαι καὶ τὰ εἰρημένα, περὶ
[5, 13]	ἐκ τοῦ βυσσοῦ ἐν τοῖς	ἀμμώδεσι	καὶ βορβορώδεσιν. Ἔχουσι δ´ ἐν
[5, 13]	καὶ οἱ κτένες ἐν τοῖς	ἀμμώδεσι	λαμβάνουσι τὴν σύστασιν. Αἱ δὲ
[5, 13]	τραχέσι, τὰ δ´ ἐν τοῖς	ἀμμώδεσιν.	Καὶ τὰ μὲν μεταβάλλει τοὺς
[5, 24]	καλάμοις ἐν οἷς ἱστᾶσι τὰς	ἀμπέλους,	διατρυπῶντες τοὺς καλάμους, καὶ ἐν
[5, 12]	εἰσιν (ἀφ´ ὧν καὶ τὰς	ἀμπέλους,	ὅταν μὴ φέρωσι, τραγᾶν καλοῦσιν)
[5, 24]	ἐπὶ τὸν δάκτυλον· διὰ τὸ	ἀμυδρῶς	γὰρ ὁρᾶν ὡς ἐπὶ φύλλον
[5, 14]	δέ τινες οἳ περὶ τούτου	ἀμφισβητοῦσιν,	ὥσπερ οἱ ἐν Τορώνῃ. Τρέφει
[5, 13]	καὶ τὰ ἐπικαλύμματα κατὰ ταὐτὰ	ἀμφότερα,	καὶ τἆλλα τὰ στρομβώδη, ἐκ
[5, 13]	ἡ πορφύρα καὶ ὁ κῆρυξ	ἀμφότερα	μακρόβια· ζῇ γὰρ ἡ πορφύρα
[5, 12]	βίου συμβαίνει ὀχεύειν καὶ ὀχεύεσθαι	ἀμφοτέροις.	{Οἱ δὲ τράγοι πίονες ὄντες
[5, 24]	ἄρρενες μὲν οἱ ᾄδοντες ἐν	ἀμφοτέροις	τοῖς γένεσι, θήλεις δ´ οἱ
[5, 14]	ἀγχιβαθεῖς· εὖ γὰρ κέκρανται πρὸς	ἄμφω	διὰ τὸ βάθος. Ἄπλυτοι δ´
[5, 25]	κρότωνας. Οἱ δὲ βόες ἔχουσιν	ἄμφω·	τὰ δὲ πρόβατα καὶ αἱ〉
[5, 19]	ἐνούσης ἔτι ἢ σπανίας, ἐνεγίνετο	ἄν,	εἴπερ ἐποίουν ἐκ τῶν ἀνθέων.
[5, 19]	μόνος· ἀπόλλυται δὲ τὸ σμῆνος,	ἄν	τε ἡγεμόνες μὴ ἱκανοὶ ἐνῶσιν
[5, 19]	τὴν γένεσιν τὴν τῶν μελιττῶν)	ἄν	τε πολλοὶ ὦσιν οἱ ἡγεμόνες·
[5, 26]	ἂν ἀράχνης συγκατακλεισθῇ· ἐκπίνων γάρ,	ἄν	τι ἐνῇ ὑγρόν, ξηραίνει. Γίνεται
[5, 12]	φέρει τῶν ἑξήκονθ´ ἡμερῶν, ἀλλ´	ἄν	τι καὶ γένηται, οὐκ ἐκτρέφεται
[5, 23]	μαλακὰ τὰ κυήματα οὕτως ὥστ´	ἄν	τις ἅψηται συνθλίβεσθαι. Ταῦτα δ´
[5, 7]	ἧττον. Τοῦτο δ´ ἐστὶ φανερόν,	ἄν	τις διαιρῇ τὰς ὀχευομένας μυίας.
[5, 25]	μικροί, οὐκ ἔχοντες πύον· τούτους	ἄν	τις κεντήσῃ, ἐξέρχονται φθεῖρες. Ἐνίοις
[5, 13]	φυλάττουσιν ἐν τοῖς κύρτοις, ἕως	ἂν	ἀθροίσωσι καὶ σχολάσωσιν. Οἱ μὲν
[5, 19]	αἱ μέλιτται· καὶ κηφῆνος πτερὸν	ἂν	ἀποκνίσας ἀφῇ τις, τῶν λοιπῶν
[5, 26]	ἔρια ᾖ, μάλιστα δὲ γίνονται	ἂν	ἀράχνης συγκατακλεισθῇ· ἐκπίνων γάρ, ἄν
[5, 17]	ἔχουσιν, ἀλλὰ περιειργμένοι ἀκινητίζουσιν ἕως	ἂν	αὐξηθῶσιν· τότε δ´ ἐξέρχονται διακόψαντες
[5, 13]	Τὰ δὲ λιμνόστρεα καλούμενα, ὅπου	ἂν	βόρβορος ᾖ, ἐνταῦθα συνίσταται πρῶτον
[5, 19]	ἀπὸ τῶν ἄλλων δ´ ὅσα	ἂν	γλυκύτητα ἔχῃ, οὐδένα βλάπτουσα καρπόν·
[5, 23]	μετοπωρινῶν ὑδάτων, ὅταν πολλὰ γένηται·	ἂν	δ´ αὐχμὸς συμβῇ, τότε γίνονται
[5, 19]	δ´ ἑπτὰ ζῶσιν. Σμῆνος δ´	ἂν	διαμείνῃ ἔτη ἐννέα ἢ δέκα,
[5, 25]	ἀνδρῶν μᾶλλον φθειρώδεις. Ὅσοις δ´	ἂν	ἐγγίνωνται ἐν τῇ κεφαλῇ, ἧττον
[5, 12]	διὰ τρίτου ἔτους· ὃν δ´	ἂν	ἐγκύμονα ποιήσῃ, τούτου πάλιν οὐχ
[5, 13]	οὐχ οὕτω γλαφυρόν, ἀλλ´ ὥσπερ	ἂν	εἰ ἐκ λεπυρίων ἐρεβίνθων λευκῶν
[5, 18]	ἐλαίας· καὶ σημεῖον λέγουσιν ὅτι,	ἂν	ἐλαιῶν φορὰ γένηται, τότε καὶ
[5, 27]	τινες ὅτι καὶ αὐξάνεται ἕως	ἂν	ζῇ. ~Τῶν δ´ ὄφεων ὁ
[5, 19]	ἐκπέταται. {Κόπρον δὲ προΐεται, ἕως	ἂν	ᾖ σκωλήκιον, ὕστερον δ´ οὐκέτι,
[5, 17]	ἡ ἐμπὶς ἄνω ἐπικάθηται, ἕως	ἂν	ἥλιος ἢ πνεῦμα κινήσῃ· τότε
[5, 4]	ὀσμῶνται ἀλλήλων. Αἱ δὲ πέρδικες	ἂν	κατ´ ἄνεμον στῶσιν αἱ θήλειαι
[5, 25]	ἐξ ἐλαχίστης σηπεδόνος (ὅπου γὰρ	ἂν	κόπρος ξηρὰ γένηται, ἐνταῦθα συνίστανται)
[5, 13]	τὴν φύσιν, ὥσθ´ ὅ τι	ἂν	λάβῃ, παραχρῆμα ἐξαιρούμενον δίεφθον εἶναι.
[5, 1]	δύναται ἡ φύσις αὐτῶν ἐπιτελεῖν)	ἂν	μή τις {αὐτοῖς συμβῇ τρόπος
[5, 20]	καὶ ταῖς μελίτταις. Καὶ ἔστ´	ἂν	νύμφαι ὦσιν, ἀκινητίζουσι καὶ ἐπαλήλιπται
[5, 9]	χρυσόφρυες καὶ λάβρακες μάλιστα οὗ	ἂν	ποταμοὶ ῥέωσιν· οἱ δ´ ὄρκυνες
[5, 17]	ἰλύϊ τῶν φρεάτων καὶ ὅπου	ἂν	σύρρευσις γένηται ὕδατος γεώδη ἔχουσα
[5, 16]	τἆλλα τὰ τοιαῦτα ἐκτεκόντα, οὗ	ἂν	τὰ κυήματα αὐτῶν ᾖ, μάλιστα
[5, 11]	περιστεραὶ πᾶσαν ὥραν καὶ ἐκτρέφουσιν,	ἂν	τόπον ἔχωσιν ἀλεεινὸν καὶ τὰ
[5, 23]	φθορὰ αὐτῶν, καὶ γίνεσθαι ὅπως	ἂν	τύχῃ. ~Τῶν δὲ τεττίγων γένη
[5, 14]	πρὸς ταῖς ἀκταῖς εἰσι κάλλιστοι,	ἂν	ὦσιν ἀγχιβαθεῖς· εὖ γὰρ κέκρανται
[5, 13]	φωλοῦσιν. Τὸ δ´ ἄνθος ἔχουσιν	ἀνὰ	μέσον τῆς μήκωνος καὶ τοῦ
[5, 2]	καὶ πολλάκις ἡ θήλεια προτέρα	ἀναβαίνει	ἐπὶ τὸν ἄρρενα. Τῶν δ´
[5, 6]	συμβάλλοντες. Πρῶτον δ´ ὁ καρκίνος	ἀναβαίνει	ὁ ἐλάττων ἐκ τοῦ ὄπισθεν·
[5, 24]	γὰρ ὁρᾶν ὡς ἐπὶ φύλλον	ἀναβαίνουσι	κινούμενον. ~Τῶν δ´ ἐντόμων ὅσα
[5, 24]	ἢ ἐὰν εὐθὺς ἐκτείνας, καὶ	ἀναβαίνουσιν	ἐπὶ τὸν δάκτυλον· διὰ τὸ
[5, 6]	ἐκ τοῦ ὄπισθεν· ὅταν δ´	ἀναβῇ	οὗτος, ὁ μείζων πλάγιος ἐπιστρέφει.
[5, 13]	τῆς καλουμένης κοιλίας· ἀφαιρεθέντος οὖν	ἀνάγκη	διῃρῆσθαι. Σπουδάζουσι δὲ ζώσας κόπτειν·
[5, 16]	Ἀποτίκτει δὲ καὶ ἀπορραίνει ἐξ	ἀναγωγῆς,	ὡς μετὰ πόνου γινομένης τῆς
[5, 12]	τὰ ὦτα· εἰ δὲ μή,	ἀναθυᾷ	πάλιν. Αἱ δὲ κύνες ὀχεύονται
[5, 25]	δὲ πολύποδα ταῦτ´ ἐστὶ καὶ	ἄναιμα	καὶ ἔντομα. Ὁ δὲ τῶν
[5, 4]	τὰ θήλεα τὸν τῶν ἀρρένων	ἀνακάπτοντα	θορόν. Τοῦτο γὰρ πολλάκις ὁρᾶται
[5, 4]	τοῖς θήλεσι, καὶ ἀποτικτουσῶν δ´	ἀνακάπτουσι	τὰ ᾠά· ἐκ δὲ τῶν
[5, 19]	τούτων τῷ ὁμοίῳ τῇ γλώττῃ	ἀναλαμβάνουσα	κομίζει. Βλίττεται δὲ τὰ σμήνη,
[5, 17]	τοῦ ζῴου καὶ τὰ βομβύκια	ἀναλύουσι	τῶν γυναικῶν τινὲς ἀναπηνιζόμεναι, κἄπειτα
[5, 24]	θήλειαι· ἔχουσι γὰρ ᾠὰ λευκά.	Ἀναπετόμενοι	δ´ ὅταν σοβήσῃ τις, ἀφιᾶσιν
[5, 17]	βομβύκια ἀναλύουσι τῶν γυναικῶν τινὲς	ἀναπηνιζόμεναι,	κἄπειτα ὑφαίνουσιν· πρώτη δὲ λέγεται
[5, 14]	πάλιν ἐκ τοῦ καταλοίπου καὶ	ἀναπληροῦται.	Μέγιστοι μὲν οὖν γίνονται οἱ
[5, 19]	ἐνῶσιν (οὐχ οὕτω διὰ τὸ	ἄναρχοι	εἶναι, ἀλλ´ ὡς φασίν, ὅτι
[5, 13]	κόγχαι ἀρρίζωτοι διαμένουσιν· ὅταν δ´	ἀνασπασθῶσιν,	οὐκέτι δύνανται ζῆν. Ὁ δὲ
[5, 25]	κεφαλαὶ γίνονται φθειρώδεις, τοῖς δ´	ἀνδράσιν	ἧττον. Γίνονται δὲ καὶ αἱ
[5, 25]	δὲ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν	ἀνδρῶν	μᾶλλον φθειρώδεις. Ὅσοις δ´ ἂν
[5, 4]	Αἱ δὲ πέρδικες ἂν κατ´	ἄνεμον	στῶσιν αἱ θήλειαι τῶν ἀρρένων,
[5, 13]	προσῆπτον τοὺς κύρτους, ὥστε συνέβαινεν	ἀνεσπασμένην	ἤδη πολλάκις ἀποπίπτειν· οἱ δὲ
[5, 1]	καθ´ αὑτά, τῶν δ´ οὐκ	ἄνευ	ἄρρενος· ὃν δὲ τρόπον, καὶ
[5, 19]	σφόδρα, ὃ ποιοῦσιν αἱ μέλιτται	ἄνευ	κηρίων πρὸς τοῖς δένδρεσιν· γίνεται
[5, 17]	γίνονται ζῴων σκώληκες, καὶ ὅσοι	ἄνευ	ὀχείας. Καὶ γὰρ οἱ τῶν
[5, 26]	ἱματίοις, τὰ δὲ τοῖς σκορπίοις	ἄνευ	τῆς οὐρᾶς, μικρὰ πάμπαν· καὶ
[5, 13]	πολλὰ συμπαγείη. Οὐκ ἔχει δ´	ἀνεῳγμένον	πόρον οὐδὲν τούτων, οὐδὲ γίνονται
[5, 19]	πολὺς ἐν τῷ Πόντῳ ἐστίν,	ἀνθεῖ	δὲ ταύτην τὴν ὥραν, ἀφ´
[5, 19]	ἡ μέλιττα ὅσα ἐν κάλυκι	ἀνθεῖ,	καὶ ἀπὸ τῶν ἄλλων δ´
[5, 19]	Γίνεται δὲ κηρίον μὲν ἐξ	ἀνθέων,	κήρωσιν δὲ φέρουσιν ἀπὸ τοῦ
[5, 19]	ἄν, εἴπερ ἐποίουν ἐκ τῶν	ἀνθέων.	Συνίσταται δὲ τὸ μέλι πεττόμενον·
[5, 19]	ποιεῖ, ὥσπερ εἴρηται, ἐκ τῶν	ἀνθέων·	τὸ δὲ μέλι ὅτι οὐ
[5, 19]	μέλιτος. Ἔτι δὲ τοῦ μετοπώρου	ἄνθη	μὲν γίνεται, μέλι δ´ οὔ,
[5, 13]	ἀφαιροῦσιν· θλιβόμενος δὲ βάπτει καὶ	ἀνθίζει	τὴν χεῖρα. Διατείνει δ´ αὐτὴν
[5, 13]	μεγάλαι καὶ τραχεῖαι, καὶ τὸ	ἄνθος	αὐτῶν αἱ μὲν πλεῖσται μέλαν
[5, 13]	γὰρ πρότερον ἀποθάνῃ, συνεξεμεῖ τὸ	ἄνθος·	διὸ καὶ φυλάττουσιν ἐν τοῖς
[5, 13]	περιελόντες τὸ ὄστρακον ἀφαιροῦσι τὸ	ἄνθος.	Διὸ καὶ χωρίζεται ὁ τράχηλος
[5, 13]	μήκων· μεταξὺ γὰρ τούτων τὸ	ἄνθος,	ἐπάνω τῆς καλουμένης κοιλίας· ἀφαιρεθέντος
[5, 13]	καὶ ἔξωθεν τοῦ ὀστράκου τὸ	ἄνθος	ἐπιγίνεται· εἰσὶ δὲ τὰ τοιαῦτα
[5, 13]	μέγεθος γίνονται μικραί, τὸ δ´	ἄνθος	ἐρυθρὸν ἔχουσιν. Ἔτι δ´ ἐν
[5, 13]	ἑαυτὰς καὶ φωλοῦσιν. Τὸ δ´	ἄνθος	ἔχουσιν ἀνὰ μέσον τῆς μήκωνος
[5, 13]	τοῦτο δὲ δοκεῖ εἶναι τὸ	ἄνθος.	Ἡ δ´ ἄλλη φύσις οἷον
[5, 13]	πορφύραι, τότε χείριστον ἔχουσι τὸ	ἄνθος.	Τὰς μὲν οὖν μικρὰς μετὰ
[5, 18]	καλάμου, ἄλλοι δ´ ἀπὸ τοῦ	ἄνθους	τῆς ἐλαίας· καὶ σημεῖον λέγουσιν
[5, 18]	καλλύντρου, οἱ δ´ ἀπὸ τοῦ	ἄνθους	τοῦ καλάμου, ἄλλοι δ´ ἀπὸ
[5, 18]	φέρειν οἱ μὲν ἀπὸ τοῦ	ἄνθους	τοῦ καλλύντρου, οἱ δ´ ἀπὸ
[5, 20]	καὶ μὴ εὑρίσκωσιν, αἱ μὲν	ἀνθρῆναι	ἐπὶ μετεώρου τινός, οἱ δὲ
[5, 20]	μέλιτται τοιαῦτα ποιοῦσιν. ~Αἱ δ´	ἀνθρῆναι	καὶ οἱ σφῆκες ποιοῦσι κηρία
[5, 19]	ἄλλη δὲ μακρά, ὁμοία τῇ	ἀνθρήνῃ,	τρίτος δ´ ὁ φὼρ καλούμενος
[5, 20]	μέλιτος ἐγγίνεται ἐν τοῖς τῆς	ἀνθρήνης	κηρίοις. Γίνονται δ´ αἱ σχάδονες
[5, 20]	γλαφυρώτερον δὲ πολλῷ τὸ τῶν	ἀνθρηνῶν	ἐστὶν ἢ τὸ τῶν σφηκῶν
[5, 17]	γὰρ οἱ τῶν μελιττῶν καὶ	ἀνθρηνῶν	καὶ σφηκῶν ὅταν μὲν νέοι
[5, 12]	τῆς φύσεως. Τοῖς μὲν οὖν	ἀνθρώποις	ἐπισημαίνει κατά τε τὴν τῆς
[5, 8]	γένη ἄττα καὶ τῶν πτηνῶν·	ἄνθρωπος	δὲ μάλιστα πᾶσαν ὥραν, καὶ
[5, 12]	ἔχουσι τὸν τρόπον. Γεννᾷ δ´	ἄνθρωπος	μὲν τὸ ἔσχατον μέχρι ἑβδομήκοντα
[5, 1]	ἐστὶ τῶν τετραπόδων ἔνια, καὶ	ἄνθρωπος	τῶν διπόδων μόνον. Κοινὸν μὲν
[5, 1]	σκοποῦντες περὶ τῶν μερῶν ἀπ´	ἀνθρώπου,	νῦν δὲ περὶ τούτου τελευταῖον
[5, 12]	μάλιστα δῆλον ἐπί τε τῶν	ἀνθρώπων	καὶ τῶν ζῳοτόκων τετραπόδων καὶ
[5, 25]	Ἐνίοις δὲ τοῦτο συμβαίνει τῶν	ἀνθρώπων	νόσημα, {ὅταν ὑγρασία πολλὴ ἐν
[5, 8]	δὲ πρὸς τὴν ὁμιλίαν τῶν	ἀνθρώπων	τὸ μὲν ἄρρεν ἐν τῷ
[5, 19]	ὂν κεῖται πλάγιον, ὕστερον δ´	ἀνίσταται	αὐτὸ ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ τρέφεται,
[5, 1]	ἔχουσαι ποικιλίαν, καὶ τῇ μὲν	ἀνόμοιοι,	τῇ δὲ τρόπον τινὰ προσεοίκασιν
[5, 27]	δ´ ἡμέρας ἐλάττους ἢ τριάκοντα	ἀνορύττει	καὶ ἐκλέπει ταχύ, καὶ ἀπάγει
[5, 13]	τῶν ὀστρακοδέρμων· τοῦτο γάρ ἐστιν	ἀνόχευτον	μόνον ὡς εἰπεῖν ὅλον τὸ
[5, 13]	καὶ τῶν ὀχευομένων καὶ τῶν	ἀνοχεύτων	λεκτέον, καὶ πρῶτον περὶ τῶν
[5, 19]	τῷ κηρίῳ ἔχεται ὥστε καὶ	ἀντειλῆφθαι.	Ὁ δὲ γόνος ἐστὶ τῶν
[5, 7]	πολλάκις οὕτω συνέρχεται καὶ συμπλέκεται	ἀντίπυγα·	διὰ γὰρ τὴν περιφέρειαν τῆς
[5, 2]	δ´ ὁ ἄρρην ὀχεύει, οὐκ	ἀντίπυγος,	ἀλλὰ καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα
[5, 7]	τοῦ μέσου, πάλιν ὁ ἄρρην	ἀντισπᾷ·	τοῦτο δὲ ποιήσαντα πολλάκις οὕτω
[5, 28]	καὶ μαλακόδερμον. Ὁ δὲ νεοττὸς	ἄνω	ἐπιγίνεται, καὶ οὐ περιέχει φλοιὸς
[5, 17]	περιρραγέντος τοῦ κελύφους ἡ ἐμπὶς	ἄνω	ἐπικάθηται, ἕως ἂν ἥλιος ἢ
[5, 27]	τεκοῦσα δὲ κατορύττει καὶ τὸ	ἄνω	ποιεῖ ἐπίκροτον· ὅταν δὲ τοῦτο
[5, 14]	πλείω δ´ ἐστὶν ἡ πρόσφυσις.	{Ἄνωθεν	δ´ οἱ μὲν ἄλλοι πόροι
[5, 27]	δὲ τοῦτο ποιήσῃ, φοιτῶσα ἐπῳάζει	ἄνωθεν·	ἐκλέπεται δὲ τὰ ᾠὰ τῷ
[5, 17]	ἄρρενα τῶν θηλειῶν καὶ ἐπιβαίνει	ἄνωθεν,	καὶ πῶς ποιεῖται τὴν ὀχείαν,
[5, 19]	δὲ καὶ εἰς Ἀμισὸν μέλι	ἄνωθεν	λευκὸν καὶ παχὺ σφόδρα, ὃ
[5, 17]	τῶν κολεοπτέρων καὶ μικρῶν καὶ	ἀνωνύμων	ζῴων τοῦ πηλοῦ τρώγλας ποιοῦνται
[5, 24]	τις κινῶν τὸν δάκτυλον προσίῃ	ἀπ´	ἄκρου ἐπικάμπτων τε καὶ ἐπεκτείνων
[5, 7]	τὰς ὀχευομένας μυίας. Ἀπολύονται δ´	ἀπ´	ἀλλήλων μόλις· πολὺν γὰρ χρόνον
[5, 1]	ἐποιούμεθα σκοποῦντες περὶ τῶν μερῶν	ἀπ´	ἀνθρώπου, νῦν δὲ περὶ τούτου
[5, 27]	ἀνορύττει καὶ ἐκλέπει ταχύ, καὶ	ἀπάγει	τοὺς νεοττοὺς εὐθὺς εἰς τὸ
[5, 2]	ἄρρενος, καὶ τὸ τῶν ὀρνίθων	ἅπαν	γένος οὕτω τε καὶ μοναχῶς.
[5, 5]	εἰς μέσην τὴν πλεκτάνην προσπεφυκὸς	ἅπαν,	ᾗ ἐσπιφράναι εἰς τὸν μυκτῆρα
[5, 11]	πλεονάκις, οἷον αἱ περιστεραὶ καθ´	ἅπαν	τὸ θέρος, καὶ τὸ τῶν
[5, 3]	ὄφεως δικεφάλου τὸ σῶμα εἶναι	ἅπαν.	Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ
[5, 26]	κοχλίᾳ τὸ ὄστρακον, οὕτω τὸ	ἅπαν	τῷ σκώληκι, καὶ οὐκ ἀποπίπτει
[5, 13]	λεπυριώδη συνίσταται. Ταῦτα μὲν οὖν	ἅπαντα	διαχεῖται, ἀφίησι δ´ ὃ εἶχεν
[5, 13]	αἱ λεπάδες καὶ οἱ νηρεῖται.	Ἅπαντα	μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα τὴν
[5, 13]	τἆλλα τὰ στρομβώδη, ἐκ γενετῆς	ἅπαντα·	νέμονται δ´ ἐξείροντα τὴν καλουμένην
[5, 4]	τὴν ὀχείαν. ~Οἱ δ´ ἰχθύες	ἅπαντες,	ἔξω τῶν πλατέων σελαχῶν, παραπίπτοντες
[5, 19]	τῷ κηρίῳ, μέλι ἐκ τοῦ	ἀπαντικρὺ	γίνεται. Φύει δ´ ἡ σχάδων
[5, 19]	ὁ κηφήν, μεγέθει μὲν μέγιστος	ἁπάντων,	ἄκεντρος δὲ καὶ νωθρός· διὸ
[5, 1]	ποῖα ἄρρενα, πρότερον εἴρηται περὶ	ἁπάντων·	{περὶ δὲ τῶν γενέσεων αὐτῶν
[5, 11]	(πρωϊαίτατα γὰρ τίκτει τῶν ὀρνέων	ἁπάντων)	τὸν δ´ ὕστερον τόκον εἰς
[5, 9]	ἡ δὲ σάλπη τοῦ μετοπώρου	ἅπαξ.	Ἡ δὲ θυννὶς ἅπαξ τίκτει,
[5, 9]	καὶ τῶν ἰχθύων οἱ πλεῖστοι	ἅπαξ,	οἷον οἱ {χυτοί (καλοῦνται δὲ
[5, 11]	τὰ μὲν ἄγρια, ὥσπερ εἴρηται,	ἅπαξ	ὀχεύεται καὶ τίκτει τὰ πλεῖστα,
[5, 9]	μετοπώρου ἅπαξ. Ἡ δὲ θυννὶς	ἅπαξ	τίκτει, ἀλλὰ διὰ τὸ τὰ
[5, 8]	μυῖαι καὶ μύρμηκες. Τίκτει δ´	ἅπαξ	τοῦ ἐνιαυτοῦ τὰ πολλὰ τῶν
[5, 8]	ποιεῖται τὸν συνδυασμὸν ἐν τῇ	ἀπαρτιζούσῃ	ὥρᾳ. Ὀργᾷ δὲ πρὸς τὴν
[5, 9]	φθινοπώρου καὶ χειμῶνος· ἀλλ´ οὔθ´	ἅπασιν	ὁμοίως τοῦτο συμβαίνει οὔθ´ ἁπλῶς
[5, 10]	ζῷον· ἐκ γὰρ τοῦ ἀποτικτομένου	ἄπειρον	γίνεται τὸ πλῆθος. Διαφέρει δ´
[5, 19]	τῶν λοιπῶν αὐταὶ τὰ πτερὰ	ἀπεσθίουσιν.	Βίος δὲ τῶν μελιττῶν ἔτη
[5, 17]	ταῖς συκαῖς καμπῶν καὶ ταῖς	ἀπίοις	καὶ ταῖς πεύκαις (πρὸς πᾶσι
[5, 14]	δ´ ἄλλο γένος ὃ καλοῦσιν	ἀπλυσίας	διὰ τὸ μὴ δύνασθαι πλύνεσθαι·
[5, 14]	πρὸς ἄμφω διὰ τὸ βάθος.	Ἄπλυτοι	δ´ ὄντες καὶ ζῶντες ἰδεῖν
[5, 9]	ἅπασιν ὁμοίως τοῦτο συμβαίνει οὔθ´	ἁπλῶς	οὔτε καθ´ ἕκαστον γένος, ὥσπερ
[5, 1]	καὶ τῶν ζῴων τὰ μὲν	ἀπὸ	ζῴων γίνεται κατὰ συγγένειαν τῆς
[5, 25]	Ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ τῇ	ἀπὸ	Κυρήνης πρὸς Αἴγυπτον ἔστι περὶ
[5, 17]	Ὁ δὲ χρόνος τῆς γενέσεως	ἀπὸ	μὲν τῆς ἀρχῆς μέχρι τοῦ
[5, 17]	ἐπὶ τὸ πολύ. Τούτων δ´	ἀπὸ	μὲν τῆς ὀχείας ἐν ταῖς
[5, 19]	καὶ τῷ πάχει. Φέρει δ´	ἀπὸ	πάντων ἡ μέλιττα ὅσα ἐν
[5, 1]	τῶν φυτῶν· τὰ μὲν γὰρ	ἀπὸ	σπέρματος ἑτέρων φυτῶν, τὰ δ´
[5, 1]	Τῶν δὴ τὴν γένεσιν ἐχόντων	ἀπὸ	συγγενῶν ζῴων ἐν οἷς μὲν
[5, 1]	τὰ δ´ αὐτόματα καὶ οὐκ	ἀπὸ	συγγενῶν, καὶ τούτων τὰ μὲν
[5, 1]	ἐπὶ τῶν ὀρνίθων. Ὅσα δ´	ἀπὸ	ταὐτομάτου γίνεται ἐν ζῴοις ἢ
[5, 17]	γινομένων τὸ οἰκεῖον χρῶμα λαμβάνει	ἀπὸ	τῆς κάμπης. Ἐκ δέ τινος
[5, 15]	ἀλλὰ κατὰ μέσον· ἑκατέρωθεν γὰρ	ἀπὸ	τῆς κέρκου καὶ ἀπὸ τοῦ
[5, 14]	καὶ τοῖς ἄλλοις τοῖς φυομένοις	ἀπὸ	τῆς προσφύσεως οὖσα ἡ τροφή.
[5, 18]	τῶν κηφήνων γόνον αὐτὰς φέρειν	ἀπό	τινος ὕλης τῶν προειρημένων, τὸν
[5, 18]	ἄνθους τοῦ καλάμου, ἄλλοι δ´	ἀπὸ	τοῦ ἄνθους τῆς ἐλαίας· καὶ
[5, 18]	ἄνθους τοῦ καλλύντρου, οἱ δ´	ἀπὸ	τοῦ ἄνθους τοῦ καλάμου, ἄλλοι
[5, 18]	γόνον, καὶ φέρειν οἱ μὲν	ἀπὸ	τοῦ ἄνθους τοῦ καλλύντρου, οἱ
[5, 19]	ἐξ ἀνθέων, κήρωσιν δὲ φέρουσιν	ἀπὸ	τοῦ δακρύου τῶν δένδρων, μέλι
[5, 15]	γὰρ ἀπὸ τῆς κέρκου καὶ	ἀπὸ	τοῦ θώρακος δύο διαστήματα ἐπέχει
[5, 7]	θήλεια σπάσῃ τῶν ἀποτεταμένων ἀραχνίων	ἀπὸ	τοῦ μέσου, πάλιν ὁ ἄρρην
[5, 8]	καὶ ἓξ ᾠά· φωλεῖ δ´	ἀπὸ	τοῦ μετοπώρου μέχρι τοῦ ἔαρος.
[5, 25]	εἰσὶ δ´ οὗτοι καὶ δυσαφαίρετοι	ἀπὸ	τοῦ χρωτός. Παισὶ μὲν οὖν
[5, 19]	Δῆλον δ´ ἐστὶν εὐθέως τὸ	ἀπὸ	τοῦ χυμοῦ· διαφέρει γὰρ τῇ
[5, 19]	ὅσα ἐν κάλυκι ἀνθεῖ, καὶ	ἀπὸ	τῶν ἄλλων δ´ ὅσα ἂν
[5, 25]	κόρεις ἐκ τῆς ἰκμάδος τῆς	ἀπὸ	τῶν ζῴων συνισταμένης ἐκτός, οἱ
[5, 1]	ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον δ´ ἀρκτέον	ἀπὸ	τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ δὲ ταῦτα
[5, 17]	κίνησιν οἷον πεφυκότα· εἶτα σκωλήκιον	ἀποβαίνει	ἀκίνητον· εἶτα κινηθὲν ὕστερον γίνεται
[5, 15]	ἐνταῦθα μάλιστα ἐν εἴκοσιν ἡμέραις	ἀποβάλλει	συνεστηκὸς καὶ ἀθρόον, ὥσπερ φαίνεται
[5, 15]	πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον	ἀποβάλλει	τὰ ᾠά. Τῶν δὲ κυφῶν
[5, 3]	τὸ τοιοῦτον γένος. Τὰ δ´	ἄποδα	καὶ μακρὰ τῶν ζῴων, οἷον
[5, 4]	οὔτ´ ἰχθύες οὔτ´ ἄλλο τῶν	ἀπόδων	ἔχει οὐδέν, πόρους δὲ δύο
[5, 13]	ζώσας κόπτειν· ἐὰν γὰρ πρότερον	ἀποθάνῃ,	συνεξεμεῖ τὸ ἄνθος· διὸ καὶ
[5, 17]	ἡλίου ἀπομαραίνεται, καὶ ἅμα δυομένου	ἀποθνήσκει	βιῶσαν ἡμέραν μίαν, διὸ καὶ
[5, 26]	ἐάν τις τὸν χιτῶνα περιέλῃ,	ἀποθνήσκει	καὶ γίνεται ὁμοίως ἀχρεῖος ὥσπερ
[5, 17]	τοῦ πυρὸς πηδᾷ καὶ βαδίζει.	Ἀποθνήσκουσι	δὲ καὶ οἱ σκώληκες καὶ
[5, 23]	τράχηλον. Καὶ οἱ ἄρρενες δ´	ἀποθνήσκουσι	περὶ τὸν αὐτὸν χρόνον. Ἐκδύνουσι
[5, 23]	λήγοντος τοῦ θέρους, {καὶ τεκοῦσαι	ἀποθνήσκουσιν·	ἅμα γὰρ τικτούσαις σκώληκες ἐγγίνονται
[5, 23]	καὶ οἱ ἀττέλαβοι, καὶ τεκόντες	ἀποθνήσκουσιν.	Φθείρεται δ´ αὐτῶν τὰ ᾠὰ
[5, 13]	συσσήψεως. Τοῦτο δὲ συμβαίνει ὥσπερ	ἀποκάθαρμα	καὶ ταύταις καὶ τοῖς κήρυξιν·
[5, 19]	μέλιτται· καὶ κηφῆνος πτερὸν ἂν	ἀποκνίσας	ἀφῇ τις, τῶν λοιπῶν αὐταὶ
[5, 18]	γίνονται κάτω πρὸς τῷ κηρίῳ,	ἀποκρεμάμενοι	χωρίς, ἓξ ἢ ἑπτά, ἐναντίως
[5, 4]	θηλειῶν τῷ τοὺς μὲν ἔχειν	ἀποκρεμώμενα	ἄττα δύο περὶ τὴν ἔξοδον
[5, 17]	ἐλάττους τῶν ἑτέρων) τὰ φαλάγγια	ἀποκτείναντες	φέρουσι πρὸς τειχίον ἤ τι
[5, 22]	περιέχει κύκλῳ τὸ φαλάγγιον, καὶ	ἀποκτείνει	τὴν τεκοῦσαν ἐκβάλλοντα, πολλάκις δὲ
[5, 25]	γίνεται πάντων πιότατος διὰ τὸ	ἀπολαύειν	τροφῆς ἀφθόνου θηρεύοντος τοῦ δελφῖνος.
[5, 13]	προσάπτουσιν, ὅπως ἐὰν ἀποπέσῃ, μὴ	ἀπολλύηται.	Μάλιστα δ´ ἀποπίπτει, ἐὰν πλήρης
[5, 24]	οἳ πρῶτοι φαίνονται καὶ τελευταῖοι	ἀπόλλυνται,	οἱ δὲ μεγάλοι, {οἱ ᾄδοντες}
[5, 24]	καὶ ὕστερον γίνονται καὶ πρότερον	ἀπόλλυνται.	Ὁμοίως δ´ ἔν τε τοῖς
[5, 21]	ἐκβάλλονται, ὥσπερ οἱ ἀράχναι, καὶ	ἀπόλλυνται	ὑπὸ τῶν τέκνων· πολλάκις γὰρ
[5, 19]	ἡγεμόνες, καὶ οὐχ εἷς μόνος·	ἀπόλλυται	δὲ τὸ σμῆνος, ἄν τε
[5, 11]	πρῶτα τοῦ κοττύφου ὑπὸ χειμῶνος	ἀπόλλυται	(πρωϊαίτατα γὰρ τίκτει τῶν ὀρνέων
[5, 4]	ὀλιγάκις ὁρᾶται διὰ τὸ ταχέως	ἀπολύεσθαι	παραπεσόντας, ἐπεὶ ὦπται ἡ ὀχεία
[5, 14]	ἐπὶ τοῖς λείοις καὶ πλαταμώδεσιν	ἀπολυόμεναι	μεταχωροῦσιν. Καὶ αἱ λεπάδες δ´
[5, 7]	τις διαιρῇ τὰς ὀχευομένας μυίας.	Ἀπολύονται	δ´ ἀπ´ ἀλλήλων μόλις· πολὺν
[5, 14]	μεταχωροῦσιν. Καὶ αἱ λεπάδες δ´	ἀπολύονται	καὶ μεταχωροῦσιν. Τῶν δὲ σπόγγων
[5, 14]	οὖν ἐν τοῖς κοίλοις οὐκ	ἀπολύονται	τῶν πετρῶν, αἱ δ´ ἐπὶ
[5, 17]	δείλης, καταφερομένου δὲ τοῦ ἡλίου	ἀπομαραίνεται,	καὶ ἅμα δυομένου ἀποθνήσκει βιῶσαν
[5, 13]	δὲ νῦν προσάπτουσιν, ὅπως ἐὰν	ἀποπέσῃ,	μὴ ἀπολλύηται. Μάλιστα δ´ ἀποπίπτει,
[5, 26]	ἅπαν τῷ σκώληκι, καὶ οὐκ	ἀποπίπτει	ἀλλ´ ἀποσπᾶται ὥσπερ προσπεφυκότα· καὶ
[5, 13]	ἀποπέσῃ, μὴ ἀπολλύηται. Μάλιστα δ´	ἀποπίπτει,	ἐὰν πλήρης ᾖ· κενῆς δ´
[5, 14]	καὶ κλύδων, πρὸς τὸ μὴ	ἀποπίπτειν.	Εἰσὶ δέ τινες οἳ περὶ
[5, 13]	ὥστε συνέβαινεν ἀνεσπασμένην ἤδη πολλάκις	ἀποπίπτειν·	οἱ δὲ νῦν προσάπτουσιν, ὅπως
[5, 26]	καὶ διὰ στιγμάτων ποιεῖ μὴ	ἀποπίπτειν	τὰ ἐρινεά· διὸ περιάπτουσί τε
[5, 20]	μὲν μὴ ἔχωσιν ἡγεμόνα ἀλλ´	ἀποπλανηθῶσι	καὶ μὴ εὑρίσκωσιν, αἱ μὲν
[5, 17]	μέν τινα κινεῖται προσπεφυκότα, ἔπειτ´	ἀπορραγέντα	φέρεται κατὰ τὸ ὕδωρ, αἱ
[5, 16]	μάλιστα πεντήκοντα γίνεται ἐκ τῶν	ἀπορραγέντων	πολυπόδια, καὶ ἐξέρπει, ὥσπερ τὰ
[5, 14]	ῥίζας τὰς ὑπολοίπους· ἐὰν δ´	ἀπορραγῇ,	φύεται πάλιν ἐκ τοῦ καταλοίπου
[5, 16]	τῶν βοστρύχων. Ἀποτίκτει δὲ καὶ	ἀπορραίνει	ἐξ ἀναγωγῆς, ὡς μετὰ πόνου
[5, 4]	γὰρ τὴν ὥραν τῆς ὀχείας	ἀπορραίνουσι	καὶ τὰ ἄρρενα καὶ τὰ
[5, 16]	ἐξέρχεται. Γίνεται δ´ ὅταν πρῶτον	ἀπορράνῃ	ἡ θήλεια, οἱονεὶ χάλαζα· ἐκ
[5, 14]	Σημεῖον δέ· ἐὰν γὰρ μέλλοντος	ἀποσπᾶν	αἴσθηται, συνάγει ἑαυτὸν καὶ χαλεπὸν
[5, 13]	ᾖ· κενῆς δ´ οὔσης καὶ	ἀποσπάσαι	χαλεπόν. Ταῦτα μὲν οὖν τὰ
[5, 14]	ἕτερ´ ἄττα, ἃ κατεσθίει, ὅταν	ἀποσπασθῇ,	τὰ ἰχθύδια τὰ πετραῖα, καὶ
[5, 26]	σκώληκι, καὶ οὐκ ἀποπίπτει ἀλλ´	ἀποσπᾶται	ὥσπερ προσπεφυκότα· καὶ ἐάν τις
[5, 12]	ἄρρενα τῶν θηλειῶν, ὅσων ἐστὶν	ἀπότασις	τῆς φωνῆς· οὐ μὴν ἐν
[5, 16]	ἐν ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν δ´	ἀποτέκῃ	τὰ ᾠά, γίνεται ἐν ἄλλαις
[5, 17]	πάλιν· ἐκ δὲ τούτου μυῖα	ἀποτελεῖται,	καὶ κινεῖται πνεύματος ἢ ἡλίου
[5, 7]	ὅταν ἡ θήλεια σπάσῃ τῶν	ἀποτεταμένων	ἀραχνίων ἀπὸ τοῦ μέσου, πάλιν
[5, 10]	σηπία. Τίκτει δὲ πᾶσαν ὥραν,	ἀποτίκτει	δ´ ἐν ἡμέραις πέντε καὶ
[5, 16]	Δ. Κύει δὲ τοῦ ἔαρος,	ἀποτίκτει	δ´ ἐν ἡμέραις πεντεκαίδεκα· ὅταν
[5, 16]	ᾠῶν, οἷον τὸ τῶν βοστρύχων.	Ἀποτίκτει	δὲ καὶ ἀπορραίνει ἐξ ἀναγωγῆς,
[5, 15]	τὰ κλήματα καὶ τὸν φορυτόν.	Ἀποτίκτει	μὲν οὖν τοῦτον τὸν τρόπον,
[5, 16]	τὰ τῶν σκληροδέρμων, ψαθυρόν. Καὶ	ἀποτίκτει	ὁ μὲν πολύπους εἰς τὰς
[5, 17]	τε μόνη τῷ ἐντέρῳ καὶ	ἀποτίκτει	οἷον σικύου σπέρμα, ᾧ γινώσκουσι
[5, 16]	δ´ ᾠόν, ὥσπερ ἡ σηπία,	ἀποτίκτει	συνεχές. Ἔστι δὲ καὶ ὁ
[5, 15]	καὶ προσπιέσασα εὐθὺς καὶ κεκαμμένη	ἀποτίκτειν.	Τὰ δὲ χονδρώδη κατὰ τοὺς
[5, 10]	τὸ ζῷον· ἐκ γὰρ τοῦ	ἀποτικτομένου	ἄπειρον γίνεται τὸ πλῆθος. Διαφέρει
[5, 15]	ᾠῶν· πρὸς τὰ χονδρώδη γὰρ	ἀποτίκτουσι,	καθάπερ αἱ σηπίαι πρὸς τὰ
[5, 16]	δὲ κινεῖσθαι. Αἱ δὲ σηπίαι	ἀποτίκτουσι,	καὶ γίνεται ὅμοια μύρτοις μεγάλοις
[5, 16]	προέσεως. Αἱ δὲ τευθίδες πελάγιαι	ἀποτίκτουσιν·	τὸ δ´ ᾠόν, ὥσπερ ἡ
[5, 4]	οἱ ἄρρενες τοῖς θήλεσι, καὶ	ἀποτικτουσῶν	δ´ ἀνακάπτουσι τὰ ᾠά· ἐκ
[5, 2]	μὲν ὀχεῦον τὸ δ´ ὀχευόμενον.	Ἀποχωροῦσι	δ´ εἰς ἐρημίαν, ὅταν ποιῶνται
[5, 12]	ἐγκύμονα ποιήσῃ, τούτου πάλιν οὐχ	ἅπτεται.	Κύει δ´ ἔτη δύο, τίκτει
[5, 17]	καὶ σκληρὸν ἔχουσι τὸ κέλυφος,	ἁπτομένου	δὲ κινοῦνται. Προσέχονται δὲ πόροις
[5, 16]	μικρὰ ὥστ´ ἀδιάρθρωτα μὲν εἶναι,	ἁπτομένων	δὲ κινεῖσθαι. Αἱ δὲ σηπίαι
[5, 12]	ὀχείας ὁ χρόνος ἐν τῇ	Ἀραβίᾳ	κατὰ τὸν Μαιμακτηριῶνα μῆνα. Κύει
[5, 22]	Ἐκ δὲ μικρῶν τέλειοι οἱ	ἀράχναι	γίνονται περὶ τὰς ἑπτάδας τὰς
[5, 21]	δὲ τελειωθῇ, ἐκβάλλονται, ὥσπερ οἱ	ἀράχναι,	καὶ ἀπόλλυνται ὑπὸ τῶν τέκνων·
[5, 22]	καὶ λευκός. Αἱ δὲ λειμώνιαι	ἀράχναι	προαποτίκτουσιν εἰς ἀράχνιον, οὗ τὸ
[5, 25]	σκορπίοις, καὶ τὸ μέγεθος ἡλίκος	ἀράχνης.	Ἐν δὲ τῇ θαλάττῃ τῇ
[5, 26]	ᾖ, μάλιστα δὲ γίνονται ἂν	ἀράχνης	συγκατακλεισθῇ· ἐκπίνων γάρ, ἄν τι
[5, 22]	Οὐχ ἅμα δὲ πάντα τὰ〉	ἀράχνια,	γίνεται· πηδᾷ δ´ εὐθὺς καὶ
[5, 17]	συγγενῶν, οἷον φαλάγγιά τε καὶ	ἀράχνια	ἐκ φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων, καὶ
[5, 22]	πρῶτον· ὅλα γὰρ μεταβάλλοντα γίνεται	ἀράχνια,	καὶ οὐκ ἐκ μέρους, ἐπεὶ
[5, 7]	τὸν τρόπον, ὅσα γε ὑφαίνει	ἀράχνια·	ὅταν ἡ θήλεια σπάσῃ τῶν
[5, 22]	ἕνδεκα τὸν ἀριθμόν. ~Τὰ δ´	ἀράχνια	ὀχεύεται μὲν πάντα τὸν εἰρημένον
[5, 14]	γίνονται πιννοφύλακες. Ἔπεστι δ´ οἷον	ἀράχνιον	ἐπὶ τῶν θαλαμῶν, ὃ διοίγοντες
[5, 22]	πηδᾷ δ´ εὐθὺς καὶ ἀφίησιν	ἀράχνιον.	Ὁ δὲ χυμὸς ὅμοιος ἐν
[5, 22]	δὲ λειμώνιαι ἀράχναι προαποτίκτουσιν εἰς	ἀράχνιον,	οὗ τὸ μὲν ἥμισυ πρὸς
[5, 22]	μέχρι τινὸς περιέχεται ὑπὸ τοῦ	ἀραχνίου.	Οὐχ ἅμα δὲ πάντα τὰ〉
[5, 22]	{Τίκτει δὲ πάντα μὲν ἐν	ἀραχνίῳ,	ἀλλὰ τὰ μὲν ἐν λεπτῷ
[5, 26]	χιτῶνι δὲ τὸ ἄλλο σῶμα	ἀραχνιώδει,	καὶ περὶ αὐτὸ κάρφη, ὥστε
[5, 17]	δὲ κινοῦνται. Προσέχονται δὲ πόροις	ἀραχνιώδεσιν	οὔτε στόμα ἔχουσαι οὔτ´ ἄλλο
[5, 20]	κηροῦ ἀλλ´ ἐκ φλοιώδους καὶ	ἀραχνιώδους	ὕλης τὸ κηρίον· γλαφυρώτερον δὲ
[5, 7]	ἡ θήλεια σπάσῃ τῶν ἀποτεταμένων	ἀραχνίων	ἀπὸ τοῦ μέσου, πάλιν ὁ
[5, 17]	καὶ ἀράχνια ἐκ φαλαγγίων καὶ	ἀραχνίων,	καὶ ἀττέλαβοι καὶ ἀκρίδες καὶ
[5, 17]	τε καμπῶν καὶ σκωλήκων ὑπὸ	ἀραχνίων	κατέχεται τὸ πρῶτον. Ταῦτα μὲν
[5, 17]	ὅσα γόνῳ τίκτεται, οἷον ὑπ´	ἀράχνου	ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου. Αἱ
[5, 24]	οἱ ἀττέλαβοι τίκτουσιν ἐν τοῖς	ἀργοῖς,	διὸ πολλοὶ ἐν τῇ Κυρηναίᾳ
[5, 24]	ἄρρην. Τίκτουσι δ´ ἐν τοῖς	ἀργοῖς,	τρυπῶντες ᾧ ἔχουσιν ὄπισθεν ὀξεῖ,
[5, 21]	γὰρ γίνονται περὶ ἕνδεκα τὸν	ἀριθμόν.	~Τὰ δ´ ἀράχνια ὀχεύεται μὲν
[5, 15]	καὶ πρὶν ἐκτεκεῖν τοῦ ἔαρος	ἄρισταί	εἰσιν, ὅταν δ´ ἐκτέκωσι, χείρισται.
[5, 19]	ἐρινεὸν σῦκον φανῇ· σχάδονας δ´	ἀρίστας	ποιοῦσιν, ὅταν μέλι ἐργάζωνται. Φέρει
[5, 19]	γένη τῶν μελιττῶν, ἡ μὲν	ἀρίστη	μικρὰ καὶ στρογγύλη καὶ ποικίλη,
[5, 1]	πλείστην ἔχειν πραγματείαν. Πρῶτον δ´	ἀρκτέον	ἀπὸ τῶν ὀστρακοδέρμων, μετὰ δὲ
[5, 2]	ὀξέως. {Τῶν δὲ τετραπόδων αἱ	ἄρκτοι	παρακεκλιμέναι τὸν αὐτὸν τρόπον ὅνπερ
[5, 15]	χρόνοις παραπλησίως καὶ αἱ καλούμεναι	ἄρκτοι	τίκτουσι τοῖς καράβοις· διὸ καὶ
[5, 15]	οὖν πρὸ ἀρκτούρου, μετὰ δ´	ἀρκτοῦρον	ἀποβάλλει τὰ ᾠά. Τῶν δὲ
[5, 15]	δακτυλιαῖοι. Προεκτίκτει μὲν οὖν πρὸ	ἀρκτούρου,	μετὰ δ´ ἀρκτοῦρον ἀποβάλλει τὰ
[5, 7]	τὴν περιφέρειαν τῆς κοιλίας οὗτος	ἁρμόττει	ὁ συνδυασμὸς αὐτοῖς. Ἡ μὲν
[5, 12]	ἐπειδὰν γένηται καὶ τῆς ὀχείας	ἄρξηται,	φωνὴν ἀφίησιν ὁ μὲν ἄρρην
[5, 7]	τὸ ἐπάνω, ἀλλ´ οὐ τὸ	ἄρρεν	εἰς τὸ θῆλυ, ὥσπερ ἐπὶ
[5, 2]	ὑπάρχει τὸ θῆλυ καὶ τὸ	ἄρρεν,	εἰσὶ δ´ αἱ ὀχεῖαι οὔθ´
[5, 1]	ἐστι τὸ θῆλυ καὶ τὸ	ἄρρεν,	ἐκ συνδυασμοῦ γίνονται· ἐν δὲ
[5, 23]	ἐπὶ τὸ μεῖζον (τὸ γὰρ	ἄρρεν	ἔλαττόν ἐστι) τίκτουσι δ´ εἰς
[5, 8]	ὁμιλίαν τῶν ἀνθρώπων τὸ μὲν	ἄρρεν	ἐν τῷ χειμῶνι μᾶλλον, τὸ
[5, 7]	μεῖζον· {τοῦτο δ´ ἐστὶ τὸ	ἄρρεν.	Ἐναφίησι δὲ τὸν πόρον κάτωθεν
[5, 1]	τούτων μορίοις, ἔχουσι δὲ τὸ	ἄρρεν	καὶ τὸ θῆλυ, ἐκ τούτων
[5, 4]	ὀχεύει παρὰ τὸ θῆλυ τὸ	ἄρρεν,	καὶ χρόνον οὔτ´ ὀλίγον οὔτε
[5, 7]	κάτωθεν τὸ θῆλυ εἰς τὸ	ἄρρεν	τὸ ἐπάνω, ἀλλ´ οὐ τὸ
[5, 2]	ἐπὶ τὴν γῆν ἐπιβαίνει τὸ	ἄρρεν,	ὥσπερ αἱ ὠτίδες καὶ οἱ
[5, 1]	Τὰ δὲ θήλεα μέν ἐστιν,	ἄρρενα	δ´ οὔ· ἐξ ὧν γίνεται
[5, 22]	ἐκβάλλοντα, πολλάκις δὲ καὶ τὸν	ἄρρενα,	ἐὰν λάβωσιν· συνεπῳάζει γὰρ τῇ
[5, 5]	Φασὶ δέ τινες καὶ τὸν	ἄρρενα	ἔχειν αἰδοιῶδές τι ἐν μιᾷ
[5, 4]	τῆς ὀχείας ἀπορραίνουσι καὶ τὰ	ἄρρενα	καὶ τὰ θήλεα, καὶ τῶν
[5, 1]	ἰχθύων γένει ἔνια γίνεται οὔτ´	ἄρρενα	οὔτε θήλεα, τῷ γένει μὲν
[5, 2]	ἔχει μὲν ὄργανα πάντα τὰ	ἄρρενα	πρὸς τὴν πρᾶξιν τὴν γεννητικήν,
[5, 1]	καὶ ποῖα θήλεα καὶ ποῖα	ἄρρενα,	πρότερον εἴρηται περὶ ἁπάντων· {περὶ
[5, 9]	ὥσπερ καὶ τἆλλα, τὸν μὲν	ἄρρενα	τὴν δὲ θήλειαν εἶναι. Ἐξέρχονται
[5, 2]	θήλεια προτέρα ἀναβαίνει ἐπὶ τὸν	ἄρρενα.	Τῶν δ´ ἄλλων τῶν μὲν
[5, 17]	ὅτι μὲν ἐλάττω ἐστὶ τὰ	ἄρρενα	τῶν θηλειῶν καὶ ἐπιβαίνει ἄνωθεν,
[5, 12]	ἐν τῷ βαρύτερον φθέγγεσθαι τὰ	ἄρρενα	τῶν θηλειῶν, ὅσων ἐστὶν ἀπότασις
[5, 4]	ὑπερπετομένων ἐκ τοῦ καταπνεῦσαι τὸν	ἄρρενα·	χάσκει δὲ καὶ ἡ θήλεια
[5, 2]	θήλειαι ἀφροδισιαστικαί, καὶ προσάγονται τοὺς	ἄρρενας	εἰς τὰς ὀχείας, καὶ συνοῦσαι
[5, 2]	καὶ μέγεθος ἐχόντων οὔτε τοὺς	ἄρρενας	ἐλάφους αἱ θήλειαι ὑπομένουσιν, εἰ
[5, 4]	καὶ θήραν ποιοῦνται δι´ ἀλλήλων·	ἄρρενας	μὲν γὰρ ὑπάγοντες κεστρέας τὰς
[5, 18]	δέ φασιν ὀχεύεσθαι, καὶ εἶναι	ἄρρενας	μὲν τοὺς κηφῆνας, θηλείας δὲ
[5, 1]	ἄλλος τῆς κοινωνίας πρὸς τοὺς	ἄρρενας·	περὶ ὧν ἀκριβέστερον ἔσται δῆλον
[5, 4]	περιβάλλονται συνάγοντες, θηλείας δὲ τοὺς	ἄρρενας.	Τοῦτο μὲν οὖν διὰ τὸ
[5, 12]	καὶ τῶν ἄλλων· οἱ γὰρ	ἄρρενες	βελτίους γίνονται τῷ ὕστερον ἔτει,
[5, 23]	περὶ τὸν τράχηλον. Καὶ οἱ	ἄρρενες	δ´ ἀποθνήσκουσι περὶ τὸν αὐτὸν
[5, 12]	δ´ ἡ αἴξ· καὶ οἱ	ἄρρενες	δ´ ὀχεύουσιν ὡσαύτως. Τὰ δ´
[5, 4]	ὄφεις καὶ οἱ ἰχθύες οἱ	ἄρρενες	ἔχουσιν, οἳ γίνονται θοροῦ πλήρεις
[5, 12]	τοῦτον ἀσθενεστέραν ἀφιᾶσι καὶ οἱ	ἄρρενες	καὶ αἱ θήλειαι. Ὡς μὲν
[5, 11]	ἀλεκτορίδων γένος· ὀχεύουσι γὰρ οἱ	ἄρρενες	καὶ ὀχεύονται αἱ θήλειαι τῶν
[5, 2]	δὲ καὶ τὸ αἰδοῖον οἱ	ἄρρενες	μέγα. ~Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[5, 24]	μείζους, καὶ ᾄδουσιν. Εἰσὶ δ´	ἄρρενες	μὲν οἱ ᾄδοντες ἐν ἀμφοτέροις
[5, 24]	τὸ μὲν πρῶτον ἡδίους οἱ	ἄρρενες,	μετὰ δὲ τὴν ὀχείαν αἱ
[5, 12]	μικρὰν αἱ θήλειαι, οἱ δ´	ἄρρενες	μικρὰν μέν, μείζω μέντοι γε
[5, 12]	βαρύτερον. Φθέγγονται δ´ οἱ μὲν	ἄρρενες,	ὅταν ἡ ὥρα τῆς ὀχείας
[5, 23]	τῇ κέρκῳ καυλόν, ὃν οἱ	ἄρρενες	οὐκ ἔχουσιν. Ἀθρόα δὲ τίκτουσι
[5, 4]	κατὰ δὲ τὸν τόκον οἱ	ἄρρενες	τοῖς θήλεσι, καὶ ἀποτικτουσῶν δ´
[5, 4]	ἔνιοι τῶν σελαχωδῶν ἰχθύων οἱ	ἄρρενες	τῶν θηλειῶν τῷ τοὺς μὲν
[5, 12]	{ἐπεὶ καὶ οἱ ἔλαφοι οἱ	ἄρρενες	τῶν θηλειῶν φθέγγονται βαρύτερον. Φθέγγονται
[5, 12]	γὰρ τούτων τὸ θῆλυ τοῦ	ἄρρενος	βαρύτερον φθέγγεται, καὶ οἱ μόσχοι
[5, 6]	οὖν οὐδὲν ἡ θήλεια τοῦ	ἄρρενος	διαφέρει· τὸ δ´ ἐπικάλυμμα μεῖζόν
[5, 12]	φωνὴ βραχεῖα, ἡ δὲ τοῦ	ἄρρενος	ἔχει μῆκος. Καὶ ἡ τῶν
[5, 2]	ἐπιβαίνοντος ἐπὶ τὸ θῆλυ τοῦ	ἄρρενος,	καὶ τὸ τῶν ὀρνίθων ἅπαν
[5, 1]	αὑτά, τῶν δ´ οὐκ ἄνευ	ἄρρενος·	ὃν δὲ τρόπον, καὶ περὶ
[5, 4]	σελαχώδεσι μεῖζον τὸ θῆλυ τοῦ	ἄρρενος·	σχεδὸν δὲ καὶ ἐν τοῖς
[5, 4]	πληροῦσθαι τὰ θήλεα τὸν τῶν	ἀρρένων	ἀνακάπτοντα θορόν. Τοῦτο γὰρ πολλάκις
[5, 12]	ὡσαύτως. Τὰ δ´ ἔκγονα τῶν	ἀρρένων	διαφέρει ἐπὶ τούτων καὶ τῶν
[5, 4]	ἄνεμον στῶσιν αἱ θήλειαι τῶν	ἀρρένων,	ἔγκυοι γίνονται· πολλάκις δὲ καὶ
[5, 12]	δὲ τοῦτο γίνεται ἐπὶ τῶν	ἀρρένων	ἢ τῶν θηλειῶν. Κύει δ´
[5, 12]	εἴπομεν, διαφέρει ἡ φωνὴ τῶν	ἀρρένων	καὶ τῶν θηλειῶν ἐν τῷ
[5, 2]	τῶν θηλειῶν τὰ ὕπτια τῶν	ἀρρένων·	οἱ δὲ χερσαῖοι ἐχῖνοι ὀρθοὶ
[5, 4]	ἰχθύσι τὰ θήλεα μείζω τῶν	ἀρρένων.	Σελάχη δ´ ἐστὶ τά τ´
[5, 12]	συνέβη καὶ θηλείαις ὀχευθῆναι καὶ	ἄρρεσι	γεννῆσαι. Ἀφαιρεῖται δὲ καὶ τὸ
[5, 4]	ὀχείας ὥραν αἱ θήλειαι τοῖς	ἄρρεσιν	ἑπόμεναι τοῦτο δρῶσι, καὶ κόπτουσιν
[5, 4]	τοῖς θήλεσιν αὐτῶν καὶ τοῖς	ἄρρεσιν·	οὐ γὰρ ἔχουσι κύστιν πλὴν
[5, 7]	ἀπὸ τοῦ μέσου, πάλιν ὁ	ἄρρην	ἀντισπᾷ· τοῦτο δὲ ποιήσαντα πολλάκις
[5, 12]	δὲ πρεσβύτατος πεντεκαίδεκα· ὁ δ´	ἄρρην	βαίνει πεντέτης ὢν ἢ ἑξέτης.
[5, 12]	χρόνος τῆς κυήσεως) Ὁ δ´	ἄρρην	γεννᾷ μὲν ὀκτάμηνος, φαῦλα μέντοι
[5, 12]	ἔσχατον μέχρι ἑβδομήκοντα ἐτῶν ὁ	ἄρρην,	γυνὴ δὲ μέχρι πεντήκοντα. Ἀλλὰ
[5, 12]	λεπτὰ καὶ ὑγρά. Ὁ δ´	ἄρρην,	ἐὰν μὲν εὐτραφὴς ᾖ, πᾶσαν
[5, 24]	πρὸς ἀλλήλους· ἐναφίησι δ´ ὁ	ἄρρην	εἰς τὴν θήλειαν, ὥσπερ καὶ
[5, 2]	συγκαθιεῖσα καὶ διαβαίνουσα, ὁ δ´	ἄρρην	ἐπαναβαίνων ὀχεύει. Ὀχεύεται δὲ καὶ
[5, 2]	γέρανοι· ἐν τούτοις γὰρ ὁ	ἄρρην	ἐπιπηδῶν ὀχεύει τὴν θήλειαν, καὶ
[5, 4]	καὶ ἡ θήλεια καὶ ὁ	ἄρρην,	καὶ τὴν γλῶτταν ἔξω ἔχουσι
[5, 12]	ἄρξηται, φωνὴν ἀφίησιν ὁ μὲν	ἄρρην	μεγάλην καὶ βαρεῖαν, ἡ δὲ
[5, 12]	Ὀχεύει δ´ ὁ ἵππος ὁ	ἄρρην	μέχρι ἐτῶν τριάκοντα καὶ τριῶν,
[5, 16]	δύο οἷον μαστούς, ὁ δ´	ἄρρην	οὐκ ἔχει. Ἡ δὲ σηπία
[5, 2]	θηλείας καθημένης· περιβεβηκὼς δ´ ὁ	ἄρρην	ὀχεύει, οὐκ ἀντίπυγος, ἀλλὰ καθάπερ
[5, 10]	δὲ τέκῃ τὰ ᾠά, ὁ	ἄρρην	παρακολουθῶν καταφυσᾷ τὸν θορόν, καὶ
[5, 12]	ἐπὶ τὸ πολὺ ὁ μὲν	ἄρρην	περὶ πέντε καὶ τριάκοντα ἔτη,
[5, 16]	τευθίδων ἔχει. Διαφέρει δ´ ἡ	ἄρρην	τευθὶς τῆς θηλείας· ἔχει γὰρ
[5, 16]	καὶ ὅτι ποικιλώτερός ἐστιν ὁ	ἄρρην	τῆς θηλείας, καθάπερ εἴρηται πρότερον.
[5, 10]	κατὰ ζυγά· ἔστι δ´ ὁ	ἄρρην	τῆς θηλείας ποικιλώτερος καὶ μελάντερος
[5, 10]	τὸ πλῆθος. Διαφέρει δ´ ὁ	ἄρρην	τῆς θηλείας τῷ τε τὴν
[5, 24]	ἐστὶν εἰς ἣν ἀφίησιν ὁ	ἄρρην.	Τίκτουσι δ´ ἐν τοῖς ἀργοῖς,
[5, 9]	Διαφέρει δ´ ὁ θύννος ὁ	ἄρρην	τοῦ θήλεος, ὅτι ἡ μὲν
[5, 12]	θήλεια τριετὴς οὖσα καὶ ὁ	ἄρρην	τριετὴς ὤν· μετὰ δὲ τὸν
[5, 16]	εὐαπόσπαστα ἀλλήλων. Ἐπαφίησι γὰρ ὁ	ἄρρην	ὑγρότητά τινα μυξώδη· ὃ τὴν
[5, 13]	δὲ σωλῆνες καὶ αἱ κόγχαι	ἀρρίζωτοι	διαμένουσιν· ὅταν δ´ ἀνασπασθῶσιν, οὐκέτι
[5, 12]	καὶ οὐκέτι. Αἱ μὲν οὖν	ἀρχαὶ	τοῖς ζῴοις τούτοις τῆς γεννήσεως
[5, 13]	καὶ σχολάσωσιν. Οἱ μὲν οὖν	ἀρχαῖοι	πρὸς τοῖς δελέασιν οὐ καθίεσαν
[5, 22]	μέρους, ἐπεὶ στρογγύλα ἐστὶ κατ´	ἀρχάς·	ὅταν δὲ τέκῃ, ἐπῳάζει τε
[5, 12]	δ´ ἕν· ἔστι γὰρ μονοτόκον.	Ἄρχεται	δὲ τῆς ὀχείας ἡ θήλεια
[5, 12]	δὲ τῇ τριχώσει τῆς ἥβης.	Ἄρχεται	δὲ φέρειν τὸ σπέρμα περὶ
[5, 12]	οὐ πρότερον. Ἵππος δ´ ὀχεύειν	ἄρχεται	διετὴς καὶ ὀχεύεσθαι, ὥστε καὶ
[5, 12]	ἡ θήλεια. Ὁ δ´ ἐλέφας	ἄρχεται	μὲν βαίνεσθαι ὁ μὲν νεώτατος
[5, 12]	οὖν οὐχ ἅμα τοῖς πολλοῖς	ἄρχεταί	τε τὸ σπέρμα ἐκκρίνεσθαι καὶ
[5, 13]	ἐνταῦθα συνίσταται πρῶτον αὐτῶν ἡ	ἀρχή.	Αἱ δὲ κόγχαι καὶ αἱ
[5, 17]	ἐκ τῶν σκωλήκων περιρρηγνυμένοις ἡ	ἀρχὴ	γίνεται τῆς γενέσεως ὑφ´ ἡλίου
[5, 17]	κατειργάσθαι τὴν κόπρον. Ἡ δ´	ἀρχὴ	τῶν σκωληκίων μικρά· πρῶτον μὲν
[5, 13]	δὲ καρκίνιον γίνεται μὲν τὴν	ἀρχὴν	ἐκ τῆς γῆς καὶ ἰλύος,
[5, 1]	θεωρίαν· πλὴν τότε μὲν τὴν	ἀρχὴν	ἐποιούμεθα σκοποῦντες περὶ τῶν μερῶν
[5, 12]	σώματος μόρια ἐπισημαίνει τήν τ´	ἀρχὴν	τοῦ σπέρμα ἔχειν καὶ τοῦ
[5, 19]	δὲ τὸ μέλι πεττόμενον· ἐξ	ἀρχῆς	γὰρ οἷον ὕδωρ γίνεται, καὶ
[5, 1]	αὐτόματα γίνεται, συστάσης τινὸς τοιαύτης	ἀρχῆς,	καὶ τούτων τὰ μὲν ἐκ
[5, 17]	τῆς γενέσεως ἀπὸ μὲν τῆς	ἀρχῆς	μέχρι τοῦ τέλους σχεδὸν τοῖς
[5, 6]	δὲ καὶ ὅταν τὰ σῦκα	ἄρχηται	πεπαίνεσθαι. Τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον
[5, 13]	προϋπάρχῃ τὰ ὁμοιογενῆ· ἀφιᾶσι γὰρ	ἀρχόμενα	κηριάζειν γλισχρότητα μυξώδη, ἐξ ἧς
[5, 12]	τὰς ὥρας, ὅσα τοῦ χειμῶνος	ἀρχομένου	γίνεται· χείριστα δὲ τὰ θερινά·
[5, 6]	κέρκον. Ὀχεύεται δὲ τοῦ ἔαρος	ἀρχομένου	πρὸς τῇ γῇ (ἤδη γὰρ
[5, 8]	καὶ ἡ ἀηδὼν τοῦ θέρους	ἀρχομένου,	τίκτει δὲ πέντε καὶ ἓξ
[5, 8]	τοῦ θέρους, ἡ δ´ αἴθυια	ἀρχομένου	τοῦ ἔαρος εὐθὺς ἐκ τροπῶν,
[5, 8]	περὶ τὸ ἔαρ ποιεῖται καὶ	ἀρχομένου	τοῦ θέρους τὴν ὀχείαν καὶ
[5, 9]	τίκτει δίς· τίκτει γὰρ καὶ	ἀρχομένου	τοῦ φθινοπώρου καὶ περὶ Πλειάδος
[5, 9]	οἱ ῥυάδες τοῦ θέρους τίκτουσιν.	Ἄρχονται	δὲ κύειν τῶν κεστρέων οἱ
[5, 12]	ἐνιαχοῦ δ´ οἱ κάπροι δεκάμηνοι	ἄρχονται	ὀχεύειν, ἀγαθοὶ δὲ μέχρι ἐπὶ
[5, 17]	ἐκπέτεται ἐξ αὐτῶν πτερωτὰ ζῷα,	ἃς	καλοῦμεν ψυχάς. Τὸ μὲν οὖν
[5, 17]	καὶ γὰρ ἐν τοῖς δοκοῦσιν	ἀσηπτοτάτοις	εἶναι ἐγγίνονται ζῷα, οἷον ἐν
[5, 12]	διὰ τὴν ἡλικίαν ἢ δι´	ἀσθένειαν,	οὐ δυνάμενοι ταχέως ὀχεύειν, κατακλινομένης
[5, 16]	δὲ τὴν μικρότητα καὶ τὴν	ἀσθένειαν	φθείρεται τὸ πλῆθος αὐτῶν. Ἤδη
[5, 12]	πρῶτον ἄγονον, γονίμων δ´ ὄντων	ἀσθενέστερα	καὶ ἐλάττω τὰ ἔκγονα. Τοῦτο
[5, 12]	μετὰ μέντοι τὸν χρόνον τοῦτον	ἀσθενεστέραν	ἀφιᾶσι καὶ οἱ ἄρρενες καὶ
[5, 14]	τῆς προσφύσεως οὖσα ἡ τροφή.	Ἀσθενέστεροι	δ´ εἰσὶν οἱ πυκνοὶ τῶν
[5, 9]	μὲν γὰρ σμύραινα ποικίλον καὶ	ἀσθενέστερον,	ὁ δὲ σμῦρος ὁμόχρους καὶ
[5, 9]	ὁ τόκος αὐτῷ ὁ ὕστερος	ἀσθενέστερος.	Καὶ ὁ τριχίας δὲ καὶ
[5, 12]	τούτους τοὺς χρόνους ἐλάττω καὶ	ἀσθενικώτερα.	Ὡς δ´ ἐπὶ τὸ πλεῖστον
[5, 17]	ἐκ τῶν ἀσκαρίδων. Αἱ δ´	ἀσκαρίδες	γίνονται ἔν τε τῇ ἰλύϊ
[5, 17]	αἱ στρογγύλαι, καὶ τρίται αἱ	ἀσκαρίδες.	Ἐκ μὲν οὖν τούτων ἕτερον
[5, 17]	δὲ καὶ θᾶττον γίνονται αἱ	ἀσκαρίδες	ἐν τοῖς ἔχουσι παντοδαπὴν ὑπόστασιν,
[5, 17]	κατὰ τὸ ὕδωρ, αἱ καλούμεναι	ἀσκαρίδες.	Μεθ´ ἡμέρας δ´ ὀλίγας ἵστανται
[5, 17]	δ´ ἐμπίδες γίνονται ἐκ τῶν	ἀσκαρίδων.	Αἱ δ´ ἀσκαρίδες γίνονται ἔν
[5, 15]	Ἑλλησπόντῳ μὲν καὶ περὶ Θάσον	ἀστακοὶ	γίνονται, περὶ δὲ τὸ Σίγειον
[5, 15]	τραχέσι καὶ πετρώδεσιν, οἱ δ´	ἀστακοὶ	ἐν τοῖς λείοις· ἐν δὲ
[5, 6]	αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ οἱ	ἀστακοὶ	καὶ αἱ καρίδες ὀχεύονται. Οἱ
[5, 6]	μαλακόστρακα ὀχεύεται, οἷον κάραβοι καὶ	ἀστακοὶ	καὶ καρίδες καὶ τὰ τοιαῦτα,
[5, 9]	ἔνιοι τῶν γαλεῶν, οἷον ὁ	ἀστερίας,	δὶς τοῦ μηνὸς τίκτειν· τοῦτο
[5, 13]	δύνανται ζῆν. Ὁ δὲ καλούμενος	ἀστὴρ	οὕτω θερμός ἐστι τὴν φύσιν,
[5, 19]	καὶ μάλιστα ἐν ταῖς τῶν	ἄστρων	ἐπιτολαῖς, καὶ ὅταν κατασκήψῃ ἡ
[5, 23]	τὸ μὴ φθείρεσθαι ὁμοίως, ἐπεὶ	ἄτακτός	γε δοκεῖ ἡ φθορὰ αὐτῶν,
[5, 1]	ταὐτὸ δ´ ἐξ οὐδενὸς ἀλλ´	ἀτελές,	οἷον ἔκ τε τῶν φθειρῶν
[5, 5]	γῆν καὶ διαπετάσῃ τὰς πλεκτάνας,	ἅτερος	ἐφαρμόττει ἐπὶ τὸ πέτασμα τῶν
[5, 26]	ὃ καλεῖται ξυλοφθόρον, οὐδενὸς ἧττον	ἄτοπον	τῶν ζῴων. Ἡ μὲν γὰρ
[5, 14]	ζῷα, ἕλμινθάς τε καὶ ἕτερ´	ἄττα,	ἃ κατεσθίει, ὅταν ἀποσπασθῇ, τὰ
[5, 4]	τῷ τοὺς μὲν ἔχειν ἀποκρεμώμενα	ἄττα	δύο περὶ τὴν ἔξοδον τῆς
[5, 8]	οἷον τῶν τ´ ἐνύδρων γένη	ἄττα	καὶ τῶν πτηνῶν· ἄνθρωπος δὲ
[5, 23]	τότε γίνονται μᾶλλον πολλοὶ οἱ	ἀττέλαβοι	διὰ τὸ μὴ φθείρεσθαι ὁμοίως,
[5, 17]	ἐκ φαλαγγίων καὶ ἀραχνίων, καὶ	ἀττέλαβοι	καὶ ἀκρίδες καὶ τέττιγες· τὰ
[5, 24]	ὄπισθεν ὀξεῖ, καθάπερ καὶ οἱ	ἀττέλαβοι·	καὶ γὰρ οἱ ἀττέλαβοι τίκτουσιν
[5, 23]	Ὁμοίως δὲ τίκτουσι καὶ οἱ	ἀττέλαβοι,	καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται δ´
[5, 24]	οἱ ἀττέλαβοι· καὶ γὰρ οἱ	ἀττέλαβοι	τίκτουσιν ἐν τοῖς ἀργοῖς, διὸ
[5, 15]	κοιλίαν εἰς τὰς πτύχας, καὶ	αὐξάνεται	αὐτῶν τὰ ᾠὰ ὥσπερ οἱ
[5, 15]	καὶ τῶν ἰχθύων, ὅσοι ᾠοτοκοῦσιν·	αὐξάνεται	γὰρ πάντων τὸ ᾠόν. Τὸ
[5, 16]	ὃ τὴν γλισχρότητα παρέχει. Καὶ	αὐξάνεται	δὲ ταῦτα τὰ ᾠά, καὶ
[5, 27]	Λέγουσι δέ τινες ὅτι καὶ	αὐξάνεται	ἕως ἂν ζῇ. ~Τῶν δ´
[5, 15]	χονδρώδη κατὰ τοὺς καιροὺς τούτους	αὐξάνεται	καὶ δεκτικὰ γίνεται τῶν ᾠῶν·
[5, 17]	ἐκ τῶν ᾠῶν, ἀλλ´ ὅλον	αὐξάνεται	καὶ διαρθρούμενον γίνεται τὸ ζῷον.
[5, 19]	ἐξ οὗ τὰ σκωλήκια γίνεται·	αὐξανόμενα	δὲ γίνονται μέλιτται καὶ κηφῆνες.
[5, 21]	σκωλήκια, ἃ οὐ προσπέφυκεν οὐδενί·	αὐξανόμενα	δὲ ταῦτα ἐκ μικρῶν καὶ
[5, 17]	ἔλαττον κέγχρου, εἶτα μικροὶ σκώληκες	αὐξανόμενοι,	ἔπειτα ἐν τρισὶν ἡμέραις κάμπαι
[5, 13]	κενὰ τῶν ὀστράκων εἰσδύεται, καὶ	αὐξανόμενον	μετεισδύνει πάλιν εἰς ἄλλο μεῖζον
[5, 13]	ἐν τούτῳ τρέφεται πάλιν· καὶ	αὐξανόμενον	πάλιν εἰς ἄλλο μετεισδύνει μεῖζον.
[5, 27]	ὁ νεοττὸς τούτου κατὰ λόγον,	αὐξανόμενος	δὲ γίνεται καὶ ἑπτακαίδεκα πήχεων.
[5, 16]	ὀμφαλώδης, οὔπω ὦπται, πλὴν ὅτι	αὐξανομένου	τοῦ σηπιδίου ἀεὶ ἔλαττον γίνεται
[5, 24]	ἐπομβρία γένηται. Ὁ δὲ σκώληξ	αὐξηθεὶς	ἐν τῇ γῇ γίνεται τεττιγομήτρα·
[5, 17]	κάμπαι μικραί· μετὰ δὲ ταῦτα	αὐξηθεῖσαι	ἀκινητίζουσι, καὶ μεταβάλλουσι τὴν μορφήν,
[5, 22]	φαλάγγια πολὺ τὸ πλῆθος· καὶ	αὐξηθέντα	περιέχει κύκλῳ τὸ φαλάγγιον, καὶ
[5, 17]	ἀλλὰ περιειργμένοι ἀκινητίζουσιν ἕως ἂν	αὐξηθῶσιν·	τότε δ´ ἐξέρχονται διακόψαντες ᾧ
[5, 13]	κτεσὶ καὶ ἐν τοῖς λιμνοστρέοις·	αὔξησιν	δ´ ἐπίδηλον οὐδεμίαν οὗτοι λαμβάνουσιν.
[5, 14]	τὰ φυόμενα, καὶ ἀφαιρεῖται τὴν	αὔξησιν·	διὸ καὶ οἱ ἐν Ἑλλησπόντῳ
[5, 20]	ἐν τῷ μετοπώρῳ· τὴν δ´	αὔξησιν	ἐπίδηλον λαμβάνουσι μάλιστ´ ἐν ταῖς
[5, 13]	μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα τὴν	αὔξησιν	ἔχει ταχεῖαν, μάλιστα δ´ αἵ
[5, 9]	καὶ ἐκ μικροῦ ταχεῖαν τὴν	αὔξησιν	λαμβάνουσι τὰ γενόμενα, ὥσπερ καὶ
[5, 9]	σχεδὸν πᾶσι ταχεῖαν γίνεσθαι τὴν	αὔξησιν	τοῖς ἰχθύσιν, οὐχ ἥκιστα δὲ
[5, 13]	ἕκαστον ἐνιαυτὸν φανερά ἐστιν ἡ	αὔξησις	τοῖς διαστήμασι τοῖς ἐν τῷ
[5, 17]	μὲν φυτῶν, τὰ δ´ ἐν	αὔοις	ἤδη, τὰ δ´ ἐν θριξὶ
[5, 17]	τῶν ἐν τοῖς ξύλοις τοῖς	αὔοις	οἱ καράμβιοι γίνονται τὸν αὐτὸν
[5, 28]	δὲ καὶ τὰ ἔσω διαφαγόντα	αὐτὰ	ἐξέρχεται. Τίκτει δ´ ἐν μιᾷ
[5, 15]	γὰρ καὶ τὰ ἐπικαλύμματα πέφυκεν.	Αὐτὰ	μὲν οὖν τὰ ἐκ τοῦ
[5, 14]	πρὸς μὲν τὸ εἰσελθεῖν διοίγοντες	αὐτά,	ὅταν δ´ εἰσέλθῃ, συνάγοντες. Ἔστι
[5, 9]	ἔνθα δ´ ἐλαττονάκις γεννᾶν τὰ	αὐτά.	~{Τίκτει δὲ καὶ τὰ μαλάκια
[5, 1]	ὄντα ἑτέροις τῶν ἰχθύων τὰ	αὐτά,	τῷ εἴδει δ´ ἕτερα, ἔνια
[5, 16]	φόβον. {Τὰ μὲν οὖν μαλακόστρακα	αὐτὰ	ὑφ´ αὑτὰ θέμενα τὰ ᾠὰ
[5, 16]	μὲν οὖν μαλακόστρακα αὐτὰ ὑφ´	αὑτὰ	θέμενα τὰ ᾠὰ ἐπῳάζει, ὁ
[5, 12]	τοῖς ὀχεύουσιν αὐτοῖς μὲν πρὸς	αὑτὰ	τοῖς γένεσι τοῖς πλείστοις σχεδὸν
[5, 1]	γίνεσθαι, πλὴν τῶν μὲν καθ´	αὑτά,	τῶν δ´ οὐκ ἄνευ ἄρρενος·
[5, 19]	σχάδονος πρὶν πτερὰ ἔχειν, ἐξεσθίουσιν	αὐταὶ	αἱ μέλιτται· καὶ κηφῆνος πτερὸν
[5, 17]	πρασοκουρίδες· ἴσχουσι δὲ πτερὰ καὶ	αὐταί.	Ἐκ δὲ τῶν ἐν τοῖς
[5, 19]	ἀποκνίσας ἀφῇ τις, τῶν λοιπῶν	αὐταὶ	τὰ πτερὰ ἀπεσθίουσιν. Βίος δὲ
[5, 17]	γίνονται πυγολαμπίδες, οὐχ αἱ πετόμεναι·	αὗται	δὲ πάλιν μεταβάλλουσι, καὶ γίνονται
[5, 17]	σκώληκας πλὴν γένος τι ψυχῶν·	αὗται	δὲ σκληρόν, ὅμοιον κνήκου σπέρματι,
[5, 13]	αἱ πορφύραι, ἀλλὰ φύονται καὶ	αὗται	καὶ τἆλλα τὰ ὀστρακόδερμα ἐξ
[5, 22]	οὗ τὸ μὲν ἥμισυ πρὸς	αὐταῖς	ἐστι, τὸ δ´ ἥμισυ ἔξω·
[5, 23]	μικραὶ καὶ μέλαιναι· εἶτα περιρρήγνυται	αὐταῖς	τὸ δέρμα καὶ γίνονται εὐθὺς
[5, 13]	καὶ βορβορώδεσιν. Ἔχουσι δ´ ἐν	αὑταῖς	πιννοφύλακα, αἱ μὲν καρίδιον αἱ
[5, 5]	ὃν ἔνιοι καὶ ὀχεύεσθαί φασιν	αὐτάς.	~Τὰ δὲ μαλακόστρακα ὀχεύεται, οἷον
[5, 18]	τὸν μὲν τῶν κηφήνων γόνον	αὐτὰς	φέρειν ἀπό τινος ὕλης τῶν
[5, 17]	ὑπόστασιν. Τὸ μὲν οὖν πρῶτον	αὐτὴ	ἡ ἰλὺς σηπομένη χρῶμα λαμβάνει
[5, 17]	ζῴων, ἡ σαλαμάνδρα ποιεῖ φανερόν·	αὕτη	γάρ, ὡς φασί, διὰ τοῦ
[5, 8]	χειμῶνος μεταβάλλῃ πρὸς τὸ θέρος·	αὕτη	δ´ ἐστὶν ἡ τοῦ ἔαρος
[5, 11]	ἐστί, δεύτερον δ´ ἡ οἰνάς·	αὕτη	δὲ μικρῷ μείζων ἐστὶ τῆς
[5, 9]	οἷον ἡ σμύραινα. Τίκτει δ´	αὕτη	ᾠὰ πολλά, καὶ ἐκ μικροῦ
[5, 17]	σημείῳ οἱ ἰατροὶ τοὺς ἔχοντας	αὐτήν.	Γίνονται δ´ αἱ μὲν καλούμεναι
[5, 13]	ἀνθίζει τὴν χεῖρα. Διατείνει δ´	αὐτὴν	οἷον φλέψ· τοῦτο δὲ δοκεῖ
[5, 27]	ὀχεύεται δ´ οὐ πάντα τὴν	αὐτὴν	ὥραν, {ἀλλὰ τὰ μὲν ἔαρος
[5, 13]	καὶ οἱ κήρυκες, καὶ τὴν	αὐτὴν	ὥραν. Ἔχουσι δὲ καὶ τὰ
[5, 10]	οἱ κοχλίαι πάντες ὁμοίως τὴν	αὐτὴν	ὥραν. ~Τῶν δ´ ὀρνέων τὰ
[5, 2]	ὀρθός, ἡ δὲ θήλεια ὑποτίθησιν	αὑτήν·	εἰσὶ δὲ τὴν φύσιν αἱ
[5, 16]	πρὸς τῇ γῇ τὸ κύτος	αὐτῆς.	Ὁ δὲ πολύπους ὁ θῆλυς
[5, 13]	διατρυπᾷ τὰ κογχύλια καὶ τὸ	αὐτῆς	ὄστρακον. Ἔστι δὲ καὶ ἡ
[5, 8]	τοῦτον τὸν τρόπον ἐμνήσθη περὶ	αὐτῆς.	Τίκτει δὲ καὶ ἡ ἀηδὼν
[5, 17]	δὲ τοιαύτη γένηται, φύεται ἐξ	αὐτῆς	ὥσπερ τὰ φυκία μικρὰ σφόδρα
[5, 16]	ὧν τὸ ΒΓ, τὸ σηπίδιον	αὐτὸ	ἐφ´ οὗ Δ. Κύει δὲ
[5, 26]	ἄλλο σῶμα ἀραχνιώδει, καὶ περὶ	αὐτὸ	κάρφη, ὥστε δοκεῖν προσέχεσθαι βαδίζοντι·
[5, 15]	ὥσπερ οἱ σκώληκες. Τὸ δ´	αὐτὸ	τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν μαλακίων
[5, 19]	κεῖται πλάγιον, ὕστερον δ´ ἀνίσταται	αὐτὸ	ὑφ´ ἑαυτοῦ καὶ τρέφεται, πρὸς
[5, 12]	ζῴοις. Πρόβατον μὲν καὶ αἲξ	αὐτοετὲς	ὀχεύεται καὶ κύει, μᾶλλον δ´
[5, 9]	ἰχθῦς πολλὴν ποιοῦσι τὴν διαφορὰν	αὐτοὶ	οἱ τόποι οὐ μόνον κατὰ
[5, 1]	τὰ δ´ ἐν τοῖς ζῴοις	αὐτοῖς	ἐκ τῶν τοῖς μορίοις περιττωμάτων.
[5, 7]	κοιλίας οὗτος ἁρμόττει ὁ συνδυασμὸς	αὐτοῖς.	Ἡ μὲν οὖν ὀχεία τῶν
[5, 12]	Αἱ δ´ ἡλικίαι τοῖς ὀχεύουσιν	αὐτοῖς	μὲν πρὸς αὑτὰ τοῖς γένεσι
[5, 22]	τοῖς σκώληξι θλιβομένοις καὶ ἐν	αὐτοῖς	νέοις οὖσι, παχὺς καὶ λευκός.
[5, 15]	καλύπτει πάντα, καὶ γίνεται τοῦτ´	αὐτοῖς	οἷον πῶμα. {Ἔοικε δὲ τὰ
[5, 1]	αὐτῶν ἐπιτελεῖν) ἂν μή τις	{αὐτοῖς	συμβῇ τρόπος ἄλλος τῆς κοινωνίας
[5, 1]	Τῶν δ´ ἰχθύων ἐνίοις, ὅταν	αὐτόματα	γεννήσωσιν ᾠά, συμβαίνει ἐκ τούτων
[5, 1]	σπέρματος ἑτέρων φυτῶν, τὰ δ´	αὐτόματα	γίνεται, συστάσης τινὸς τοιαύτης ἀρχῆς,
[5, 27]	Ἐκλέπεται δὲ τὰ τῶν σαύρων	αὐτόματα	ἐν τῇ γῇ· οὐ γὰρ
[5, 1]	συγγένειαν τῆς μορφῆς, τὰ δ´	αὐτόματα	καὶ οὐκ ἀπὸ συγγενῶν, καὶ
[5, 13]	γίνεται ἐν τῇ ἰλύϊ καὶ	αὐτόματα,	κατὰ τὴν διαφορὰν τῆς ἰλύος
[5, 17]	δ´ {οὐκ ἐκ ζῴων ἀλλ´	αὐτόματα,	τὰ μὲν ἐκ τῆς δρόσου
[5, 13]	δὲ καὶ οἱ κανούμενοι πνεύμονες	αὐτόματοι.	Ὧι δ´ οἱ γραφεῖς ὀστρέῳ
[5, 12]	τοῖς πλείστοις σχεδὸν κατὰ τὸν	αὐτὸν	γίνονται χρόνον, ἐὰν μή τι
[5, 13]	περὶ τὰς πορφύρας ἐστίν. {Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον γίνονται ταῖς πορφύραις
[5, 14]	εἰς ἄλλο μετεισδύνει μεῖζον. ~Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον γίνονται τοῖς ὀστρακοδέρμοις
[5, 6]	τὰ σῦκα ἄρχηται πεπαίνεσθαι. Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον καὶ οἱ ἀστακοὶ
[5, 17]	γεύονται οὔτε προΐενται περίττωμα. Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον καὶ τἆλλα ὅσα
[5, 3]	τὸ σῶμα εἶναι ἅπαν. Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον καὶ τὸ τῶν
[5, 3]	αἰδοῖον οἱ ἄρρενες μέγα. ~Τὸν	αὐτὸν	δὲ τρόπον καὶ τῶν πεζῶν
[5, 23]	δὲ τίκτουσι καὶ κατὰ τὸν	αὐτὸν	τόπον, ὥστε εἶναι καθαπερεὶ κηρίον.
[5, 1]	διῄρηται τὰ γένη πρότερον, τὸν	αὐτὸν	τρόπον καὶ νῦν πειρατέον ποιεῖσθαι
[5, 2]	δ´ ὀχεύει καὶ ὀχεύεται τὸν	αὐτὸν	τρόπον ὅνπερ καὶ κύων. Οἱ
[5, 2]	τετραπόδων αἱ ἄρκτοι παρακεκλιμέναι τὸν	αὐτὸν	τρόπον ὅνπερ τἆλλα ἐπὶ τῶν
[5, 5]	καὶ σηπίαι καὶ τευθίδες, τὸν	αὐτὸν	τρόπον πάντα πλησιάζουσιν ἀλλήλοις· κατὰ
[5, 18]	τὴν τῶν μελιττῶν οὐ τὸν	αὐτὸν	τρόπον πάντες ὑπολαμβάνουσιν. Οἱ μὲν
[5, 4]	καὶ πάντα τὰ κητώδη τὸν	αὐτὸν	τρόπον· παραπίπτοντα γὰρ ὀχεύει παρὰ
[5, 17]	αὔοις οἱ καράμβιοι γίνονται τὸν	αὐτὸν	τρόπον· πρῶτον μὲν ἀκινητισάντων τῶν
[5, 23]	δ´ ἀκρίδες ὀχεύονται μὲν τὸν	αὐτὸν	τρόπον τοῖς ἄλλοις ἐντόμοις, ἐπιβαίνοντος
[5, 13]	τὰ κηριάζοντα τῶν ὀστρακοδέρμων τὸν	αὐτὸν	τρόπον τοῖς ἄλλοις ὀστρακοδέρμοις, οὐ
[5, 23]	ἄρρενες δ´ ἀποθνήσκουσι περὶ τὸν	αὐτὸν	χρόνον. Ἐκδύνουσι δ´ ἐκ τῆς
[5, 8]	φύσις τῶν πλείστων περὶ τὸν	αὐτὸν	χρόνον ποιεῖσθαι τὴν ὁμιλίαν ταύτην,
[5, 4]	δὲ μὴ ἔχουσι κύστιν ὁ	αὐτὸς	καὶ τῆς ξηρᾶς περιττώσεως πόρος
[5, 4]	μὲν ζῳοτόκοις καὶ πεζοῖς ὁ	αὐτὸς	πόρος τοῦ τε σπέρματος καὶ
[5, 2]	ἄλλων τῶν μὲν πλείστων ὁ	αὐτὸς	τρόπος· τὸν ἐνδεχόμενον γὰρ ποιοῦνται
[5, 26]	ἀκινητίζων· ὅ τι δ´ ἐξ	αὐτοῦ	γίνεται τῶν πτερωτῶν ζῴων, οὔπω
[5, 19]	ἔχει παραπλήσιον τῷ γινομένῳ ἐξ	αὐτοῦ.	Σκώληξ δ´ οὐ γίνεται πρότερον
[5, 18]	διὸ ἔνιοι οὐκ οἴονται ἔχειν	αὐτούς.	~Εἰσὶ δὲ γένη τῶν μελιττῶν,
[5, 19]	κηφῆνας μὴ διὰ τὸ εἶναι	αὐτοὺς	μείζους. Ἡγεμόνων δὲ γένη δύο
[5, 13]	οὐδεμίαν οὗτοι λαμβάνουσιν. Φασὶ δ´	αὐτοὺς	οἱ ἁλιεῖς ἅμα συγγίνεσθαι γινομένοις.
[5, 12]	ἔκγονα· οὐ γὰρ ἔτι γίνεται	αὐτῷ	ἐπίδοσις οὐδὲ ῥώμη. Ὀχεύειν δ´
[5, 9]	μόνος, γίνεται δ´ ὁ τόκος	αὐτῷ	ὁ ὕστερος ἀσθενέστερος. Καὶ ὁ
[5, 28]	μὲν ἔχις ζῳοτοκεῖ ἔξω, ἐν	αὑτῷ	πρῶτον ᾠοτοκήσας· τὸ δ´ ᾠόν,
[5, 13]	καὶ τραχεῖαι, καὶ τὸ ἄνθος	αὐτῶν	αἱ μὲν πλεῖσται μέλαν ἔχουσιν,
[5, 17]	αἱ καλούμεναι ἕλμινθες. Ἔστι δ´	αὐτῶν	γένη τρία, ἥ τε ὀνομαζομένη
[5, 25]	φθεῖρες ἐν τοῖς ἔχουσιν ἐξ	αὐτῶν	γίνονται τῶν ζῴων. Γίνονται δ´
[5, 25]	τούτων ἕτερον οὐδὲν γίνεται πάλιν.	Αὐτῶν	δὲ γίνονται τούτων αἱ μὲν
[5, 1]	τε ζῳοτόκον καὶ τὸ ᾠοτόκον	αὐτῶν,	εἶτα τὸ τῶν ὀρνίθων· μετὰ
[5, 13]	εἴρηται, φύεται δὲ τὰ μὲν	αὐτῶν	{ἐν τοῖς τενάγεσι, τὰ δ´
[5, 1]	ᾠὸν γεννῆσαι δύναται ἡ φύσις	αὐτῶν	ἐπιτελεῖν) ἂν μή τις {αὐτοῖς
[5, 1]	συγγενῶν ζῴων ἐν οἷς μὲν	αὐτῶν	ἐστι τὸ θῆλυ καὶ τὸ
[5, 26]	τοῖς ὑγροῖς ξηραινομένοις, ὅσα ἔχει	αὐτῶν	ζωήν. Ἔστι δέ τι σκωλήκιον
[5, 16]	ἐκτεκόντα, οὗ ἂν τὰ κυήματα	αὐτῶν	ᾖ, μάλιστα μὲν ἡ σηπία·
[5, 13]	βόρβορος ᾖ, ἐνταῦθα συνίσταται πρῶτον	αὐτῶν	ἡ ἀρχή. Αἱ δὲ κόγχαι
[5, 16]	τὴν ἀσθένειαν φθείρεται τὸ πλῆθος	αὐτῶν.	Ἤδη δ´ ὦπται καὶ οὕτω
[5, 23]	ἄτακτός γε δοκεῖ ἡ φθορὰ	αὐτῶν,	καὶ γίνεσθαι ὅπως ἂν τύχῃ.
[5, 4]	δὲ ταῦτα ἔχει τοῖς θήλεσιν	αὐτῶν	καὶ τοῖς ἄρρεσιν· οὐ γὰρ
[5, 1]	ἁπάντων· {περὶ δὲ τῶν γενέσεων	αὐτῶν	λοιπὸν διελθεῖν, καὶ πρῶτον περὶ
[5, 17]	καὶ γίνονται πτερωτὰ ζῷα ἐξ	αὐτῶν,	οἱ καλούμενοι βόστρυχοι. Αἱ δ´
[5, 17]	ἐντίκτουσιν ἐνταῦθα, καὶ γίνονται ἐξ	αὐτῶν	οἱ σφῆκες οἱ ἰχνεύμονες. Ἔνια
[5, 8]	καὶ νότια, ὅσα μὴ φωλεῖ	αὐτῶν,	οἷον μυῖαι καὶ μύρμηκες. Τίκτει
[5, 16]	διετίζουσιν, εἰ μή τινες ὀλίγαι	αὐτῶν·	ὁμοίως δὲ καὶ οἱ πολύποδες.
[5, 12]	ὀχεῖαι συμβαίνουσι καὶ αἱ κυήσεις	αὐτῶν·	οὐ μὴν ἀλλ´ ἤδη τισὶ
[5, 1]	καὶ τὰ κοινῇ συμβαίνοντα περὶ	αὐτῶν.	~Ὀχεύεται μὲν οὖν ταῦτα τῶν
[5, 17]	τὸ κέλυφος, καὶ ἐκπέτεται ἐξ	αὐτῶν	πτερωτὰ ζῷα, ἃς καλοῦμεν ψυχάς.
[5, 17]	γίνεται τὸ ζῷον. Γίνεται δ´	αὐτῶν	τὰ μὲν ἐκ ζῴων τῶν
[5, 23]	καὶ τεκόντες ἀποθνήσκουσιν. Φθείρεται δ´	αὐτῶν	τὰ ᾠὰ ὑπὸ τῶν μετοπωρινῶν
[5, 15]	εἰς τὰς πτύχας, καὶ αὐξάνεται	αὐτῶν	τὰ ᾠὰ ὥσπερ οἱ σκώληκες.
[5, 25]	φθεῖρες, οὗτοι δ´ οὐκ ἐξ	αὐτῶν	τῶν ἰχθύων ἀλλ´ ἐκ τῆς
[5, 20]	οὖν πάντα ἐστὶ τὰ κηρία	αὐτῶν,	ὥσπερ καὶ τὰ τῶν μελιττῶν,
[5, 13]	ἔχουσαι ἁλίσκονται αἱ πορφύραι ἐφ´	αὑτῶν,	ἔνια δ´ οὔπω διηκριβωμένα τὴν
[5, 19]	ἔαρ ὄψιον γένηται, καὶ ὅταν	αὐχμοὶ	καὶ ἐρυσίβη, ἐλάττων γίνεται ὁ
[5, 23]	ὅταν πολλὰ γένηται· ἂν δ´	αὐχμὸς	συμβῇ, τότε γίνονται μᾶλλον πολλοὶ
[5, 19]	ἐλάττων γίνεται ὁ γόνος· ἀλλ´	αὐχμοῦ	μὲν ὄντος μέλι ἐργάζονται μᾶλλον,
[5, 19]	ἀνθεῖ δὲ ταύτην τὴν ὥραν,	ἀφ´	οὗ φέρουσι τὸ μέλι. Κατάγεται
[5, 12]	πίονες ὄντες ἧττον γόνιμοί εἰσιν	(ἀφ´	ὧν καὶ τὰς ἀμπέλους, ὅταν
[5, 13]	ἄνθος, ἐπάνω τῆς καλουμένης κοιλίας·	ἀφαιρεθέντος	οὖν ἀνάγκη διῃρῆσθαι. Σπουδάζουσι δὲ
[5, 19]	γίνεται, μέλι δ´ οὔ, ὅταν	ἀφαιρεθῇ.	Ἀφῃρημένου οὖν ἤδη τοῦ γενομένου
[5, 19]	τινας ὑγρόν ἐστι (διὸ κἂν	ἀφαιρεθῇ	ἐν ταύταις ταῖς ἡμέραις, οὐκ
[5, 12]	θηλείαις ὀχευθῆναι καὶ ἄρρεσι γεννῆσαι.	Ἀφαιρεῖται	δὲ καὶ τὸ γῆρας ὥστε
[5, 14]	καὶ τἆλλα τὰ φυόμενα, καὶ	ἀφαιρεῖται	τὴν αὔξησιν· διὸ καὶ οἱ
[5, 13]	δὲ μειζόνων περιελόντες τὸ ὄστρακον	ἀφαιροῦσι	τὸ ἄνθος. Διὸ καὶ χωρίζεται
[5, 13]	ἰδεῖν ὥσπερ ὑμὴν λευκός, ὃν	ἀφαιροῦσιν·	θλιβόμενος δὲ βάπτει καὶ ἀνθίζει
[5, 8]	ὅσον περιιπταμένη περὶ τὸ πλοῖον	ἀφανίζεται	εὐθύς, διὸ καὶ Στησίχορος τοῦτον
[5, 16]	τοῖς ὄρνισι, τούτοις τὸ λευκὸν	ἀφανίζεται.	Μέγιστοι δὲ φαίνονται πρῶτον, ὥσπερ
[5, 13]	οἱ ἁλιεῖς ἅμα συγγίνεσθαι γινομένοις.	Ἀφανίζονται	δέ τινα χρόνον ἐν τῇ
[5, 9]	τῇ γαστρὶ πτερύγιον, ὃ καλοῦσιν	ἀφαρέα.	Τῶν δὲ σελαχῶν ἡ ῥίνη
[5, 14]	αἴσθηται, συνάγει ἑαυτὸν καὶ χαλεπὸν	ἀφελεῖν	ἐστιν. Ταὐτὸ δὲ τοῦτο ποιεῖ
[5, 13]	ὀστράκων κόπτουσιν· οὐ γὰρ ῥᾴδιον	ἀφελεῖν·	τῶν δὲ μειζόνων περιελόντες τὸ
[5, 19]	ἐλέχθη πρότερον. Ἐὰν δέ τις	ἀφέλῃ	τὰς κεφαλὰς τῆς σχάδονος πρὶν
[5, 6]	τὸ τῆς θηλείας καὶ μᾶλλον	ἀφεστηκὸς	καὶ συνηρεφέστερον, εἰς ὃ ἐκτίκτουσι
[5, 19]	κύτταρον. Τὸν δὲ γόνον ὅταν	ἀφῇ,	ἐπῳάζει ὥσπερ ὄρνις. Ἐν δὲ
[5, 19]	καὶ κηφῆνος πτερὸν ἂν ἀποκνίσας	ἀφῇ	τις, τῶν λοιπῶν αὐταὶ τὰ
[5, 16]	μέν ἐστι λευκά, ὅταν δ´	ἀφῇ	τὸν θορόν, καὶ μείζω καὶ
[5, 19]	μέλι δ´ οὔ, ὅταν ἀφαιρεθῇ.	Ἀφῃρημένου	οὖν ἤδη τοῦ γενομένου μέλιτος,
[5, 25]	πιότατος διὰ τὸ ἀπολαύειν τροφῆς	ἀφθόνου	θηρεύοντος τοῦ δελφῖνος. ~{Γίνεται δὲ
[5, 13]	μᾶλλον ὅταν προϋπάρχῃ τὰ ὁμοιογενῆ·	ἀφιᾶσι	γὰρ ἀρχόμενα κηριάζειν γλισχρότητα μυξώδη,
[5, 12]	μέντοι τὸν χρόνον τοῦτον ἀσθενεστέραν	ἀφιᾶσι	καὶ οἱ ἄρρενες καὶ αἱ
[5, 12]	φωναί· εὐθὺς μὲν γὰρ γενόμεναι	ἀφιᾶσι	φωνὴν λεπτὴν καὶ μικρὰν αἱ
[5, 17]	ὦσι κάμπαι, τρέφονται καὶ περίττωμα	ἀφιᾶσιν·	ὅταν δὲ γένωνται χρυσαλλίδες, οὐδενὸς
[5, 24]	Ἀναπετόμενοι δ´ ὅταν σοβήσῃ τις,	ἀφιᾶσιν	ὑγρὸν οἷον ὕδωρ, ὃ λέγουσιν
[5, 18]	φορὰ γένηται, τότε καὶ ἑσμοὶ	ἀφίενται	πλεῖστοι. Οἱ δέ φασι τὸν
[5, 13]	Ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα διαχεῖται,	ἀφίησι	δ´ ὃ εἶχεν εἰς τὴν
[5, 22]	γίνεται· πηδᾷ δ´ εὐθὺς καὶ	ἀφίησιν	ἀράχνιον. Ὁ δὲ χυμὸς ὅμοιος
[5, 24]	θήλεια δ´ ἐστὶν εἰς ἣν	ἀφίησιν	ὁ ἄρρην. Τίκτουσι δ´ ἐν
[5, 12]	καὶ τῆς ὀχείας ἄρξηται, φωνὴν	ἀφίησιν	ὁ μὲν ἄρρην μεγάλην καὶ
[5, 2]	δὲ τὴν φύσιν αἱ θήλειαι	ἀφροδισιαστικαί,	καὶ προσάγονται τοὺς ἄρρενας εἰς
[5, 24]	τοὺς μὲν μεγάλους καὶ ᾄδοντας	ἀχέτας,	τοὺς δὲ μικροὺς τεττιγόνια· ᾄδουσι
[5, 14]	δ´ οἱ πυκνοί· οἱ γὰρ	Ἀχίλλειοι	στιφρότεροι τούτων εἰσίν. Ὅλως δ´
[5, 14]	πυκνός, τρίτος δ´ ὃν καλοῦσιν	Ἀχίλλειον	λεπτότατος καὶ πυκνότατος καὶ ἰσχυρότατος·
[5, 26]	περιέλῃ, ἀποθνήσκει καὶ γίνεται ὁμοίως	ἀχρεῖος	ὥσπερ ὁ κοχλίας περιαιρεθέντος τοῦ
[5, 12]	μείζω καὶ λαμπροτέραν ἢ τέως,	ἄχρι	ἐτῶν εἴκοσιν ὡς ἐπὶ τὸ
[5, 23]	κυήματα οὕτως ὥστ´ ἄν τις	ἅψηται	συνθλίβεσθαι. Ταῦτα δ´ οὐκ ἐπιπολῆς