Livre, Chap.
[17, 33]	μελῶν ποιήτρια καλεῖ Δωρίχαν, ἐρωμένην	τοῦ	ἀδελφοῦ αὐτῆς Χαράξου γεγονυῖαν, οἶνον
[17, 18]	ὁ Μενελαΐτης ἐστὶ νομὸς ἀπὸ	τοῦ	ἀδελφοῦ τοῦ πρώτου Πτολεμαίου καλούμενος,
[17, 4]	περὶ Συήνην τόπων καταγόμενα μέχρι	τοῦ	Αἰγυπτίου πελάγους· ἐφ´ ὅσον γὰρ
[17, 45]	ἅπας καὶ ὁ Ἀράβιος καὶ	τοῦ	Αἰθιοπικοῦ ὁ τῷ Ἀραβίῳ κόλπῳ
[17, 53]	βραχεῖ κατέλυσε. Πετρώνιός τε ὕστερον	τοῦ	Ἀλεξανδρέων πλήθους τοσούτων μυριάδων ὁρμήσαντος
[17, 43]	περὶ τῆς ἐκ Διὸς γενέσεως	τοῦ	Ἀλεξάνδρου καὶ τῆς ἐσομένης περὶ
[17, 8]	εἰς Μακεδονίαν· τὸ δὲ σῶμα	τοῦ	Ἀλεξάνδρου κομίσας ὁ Πτολεμαῖος ἐκήδευσεν
[17, 19]	προσλαμβάνοντος πρὸς τοῦτο πάμπολυ καὶ	τοῦ	ἀλιμένου καὶ τοῦ μηδὲ τὸν
[17, 43]	ἀξιόλογοι. ~Πολλὰ δ´ εἰρηκότες περὶ	τοῦ	Ἄμμωνος τοσοῦτον εἰπεῖν βουλόμεθα ὅτι
[17, 31]	οἰκείαν στάσιν. τό τε δὴ	τοῦ	Ἄπιδός ἐστιν ἱερὸν παρακείμενον τῷ
[17, 31]	ἔχει δὲ ἱερά, τό τε	τοῦ	Ἄπιδος ὅς ἐστιν ὁ αὐτὸς
[17, 42]	τῶν Αἰγυπτίων ἄλσος ἐστὶν ἱερὸν	τοῦ	Ἀπόλλωνος. ἔοικε δὲ ὑπάρξαι ποτὲ
[17, 43]	δὲ τούτοις ὁ Καλλισθένης, ὅτι	τοῦ	Ἀπόλλωνος τὸ ἐν Βραγχίδαις μαντεῖον
[17, 21]	δὲ μεταξὺ τοῦ Νείλου καὶ	τοῦ	Ἀραβίου κόλπου Ἀραβία μέν ἐστι,
[17, 5]	πρὸς ἕω μερῶν {τὰ} μεταξὺ	τοῦ	Ἀραβίου κόλπου καὶ τοῦ Νείλου
[17, 2]	Ἐρατοσθένους ἀποφάσεις προεκθετέον. ~Φησὶ δὴ	τοῦ	Ἀραβίου κόλπου πρὸς τὴν ἑσπέραν
[17, 26]	ἡ Κλεοπατρὶς ἐν τῷ μυχῷ	τοῦ	Ἀραβίου κόλπου τῷ πρὸς Αἴγυπτον
[17, 2]	παρασκευάζειν. ὑπὲρ δὲ τὰς συμβολὰς	τοῦ	Ἀσταβόρα καὶ τοῦ Νείλου σταδίοις
[17, 42]	λαβύρινθος Μεμνόνιον ἂν εἴη καὶ	τοῦ	αὐτοῦ ἔργον οὗπερ καὶ τὰ
[17, 51]	καρυωτὸν γεννώσης, οὐ πολὺ κρείττονα	τοῦ	Βαβυλωνίου. διττὸς δ´ ἐστὶν ὅ
[17, 15]	καὶ μάλιστα τοῦ καρυωτοῦ, καὶ	τοῦ	βαλσάμου· οὐ γὰρ ἐῶσι πολλαχοῦ
[17, 11]	τιμηθέντος ὑπὸ Ῥωμαίων, πάππος δὲ	τοῦ	βασιλεύσαντος Καππαδόκων ὑστάτου καθ´ ἡμᾶς,
[17, 33]	θεραπαίνης κομίσειεν εἰς Μέμφιν καὶ	τοῦ	βασιλέως δικαιοδοτοῦντος ὑπαιθρίου, γενόμενος κατὰ
[17, 11]	μὲν οὖν δολοφονοῦσιν οἱ μετὰ	τοῦ	βασιλέως· ἐπελθὼν δὲ Καῖσαρ τόν
[17, 6]	γραμμήν, ἐπιλιπούσης τῆς γῆς καὶ	τοῦ	βασιλέως ἐπιόντος, οἱ διοικηταὶ τῶν
[17, 12]	ὁ μὲν οὖν πεμφθεὶς τὴν	τοῦ	βασιλέως ἔχει τάξιν, ὑπ´ αὐτῷ
[17, 33]	Ναυκρατιτῶν ἀναχθείη καὶ γένοιτο γυνὴ	τοῦ	βασιλέως, τελευτήσασα δὲ τοῦ λεχθέντος
[17, 16]	τινα πόλιν ἐνταῦθά φασιν, ἐπώνυμον	τοῦ	βασιλέως τοῦ δεξαμένου Μενέλαόν τε
[17, 31]	καὶ ἄλλος σηκὸς τῆς μητρὸς	τοῦ	βοός· εἰς ταύτην δὲ τὴν
[17, 11]	τῆς Συρίας κυβιοσάκτην τινά, προσποιησάμενον	τοῦ	γένους εἶναι τῶν Συριακῶν βασιλέων·
[17, 46]	ἀλλήλων πλησίον, ὁ μὲν σώζεται,	τοῦ	δ´ ἑτέρου τὰ ἄνω μέρη
[17, 43]	ἐσομένης περὶ Ἄρβηλα νίκης καὶ	τοῦ	Δαρείου θανάτου καὶ τῶν ἐν
[17, 49]	καὶ σώζονται σὺν αὐτῇ ἀπαθεῖς.	τοῦ	δὲ καταράκτου μικρὸν ἐπάνω τὰς
[17, 28]	ἀλλὰ τῶν ἀλόγων ζῴων τινός·	τοῦ	δὲ προνάου παρ´ ἑκάτερον πρόκειται
[17, 38]	ἐπὶ τὴν λίμνην, κομίζων ἀπὸ	τοῦ	δείπνου πλακουντάριόν τι καὶ κρέας
[17, 26]	οἱ τόποι πλησιάζουσι τῇ κορυφῇ	τοῦ	Δέλτα. ~Αὐτοῦ δὲ καὶ ἡ
[17, 4]	χώραν σὺν ταῖς ἀπαντικρὺ ποταμίαις	τοῦ	Δέλτα· ἐν δὲ ταῖς ἀναβάσεσι
[17, 4]	τῆς Αἰθιοπίας μέχρι τῆς κορυφῆς	τοῦ	Δέλτα. ἔοικεν οὖν κειρία ψυχομένη
[17, 24]	ἐν τοῖς αὐτοῖς μέρεσιν ἔξω	τοῦ	Δέλτα. ἔστι δὲ καὶ νομὸς
[17, 6]	σταδίων, ὃ δὴ καὶ βάσιν	τοῦ	Δέλτα ἔφαμεν· ἐντεῦθεν δ´ ἐπὶ
[17, 24]	δὴ τῆς Ἀλεξανδρείας ἐπὶ τὴν	τοῦ	Δέλτα κορυφὴν αὕτη ἡ περιήγησις.
[17, 15]	ἐν δὲ τοῖς κάτω μέρεσι	τοῦ	Δέλτα πολλή, ἡ μὲν χείρων,
[17, 4]	αὐτὸν τρόπον καὶ τὰ ἐπάνω	τοῦ	Δέλτα ποτίζεται, πλὴν ὅτι ἐπ´
[17, 18]	Κανωβικὸν στόμα καὶ ἡ ἀρχὴ	τοῦ	Δέλτα. τὰ δ´ ἐν δεξιᾷ
[17, 30]	ὁ Νεῖλός ἐστιν ὁ ὑπὲρ	τοῦ	Δέλτα· τούτου δὴ τὰ μὲν
[17, 31]	τῶν Αἰγυπτίων· ἔστι γὰρ ἀπὸ	τοῦ	Δέλτα τρίσχοινον εἰς αὐτήν· ἔχει
[17, 18]	κορυφῆς σχίζεται εἰς τὸ ἐντὸς	τοῦ	Δέλτα. τῷ δὲ Φατνιτικῷ συνάπτει
[17, 16]	ἐνταῦθά φασιν, ἐπώνυμον τοῦ βασιλέως	τοῦ	δεξαμένου Μενέλαόν τε καὶ Ἑλένην
[17, 8]	~Ἔστι δὲ χλαμυδοειδὲς τὸ σχῆμα	τοῦ	ἐδάφους τῆς πόλεως, οὗ τὰ
[17, 35]	κατ´ Ἀλεξάνδρειαν κήπων, οἳ μέχρι	τοῦ	ἐλαίαν χορηγεῖν ἱκανοί εἰσιν, ἔλαιον
[17, 9]	τὸ Ποσείδιον, ἀγκών τις ἀπὸ	τοῦ	ἐμπορίου καλουμένου προπεπτωκώς, ἔχων ἱερὸν
[17, 29]	πέντε ἡμέραις εἰς τὴν ἐκπλήρωσιν	τοῦ	ἐνιαυσίου χρόνου παρέδοσαν· ἀλλ´ ἠγνοεῖτο
[17, 9]	μετὰ ταῦτα τὰ νεώρια μέχρι	τοῦ	ἑπτασταδίου. ταῦτα μὲν τὰ περὶ
[17, 6]	διέξιμεν. ἐπεὶ δὲ τὸ πλεῖστον	τοῦ	ἔργου τούτου καὶ τὸ κυριώτατον
[17, 12]	τούτου τοῦ πλήθους μάλιστα ὑπὸ	τοῦ	Εὐεργέτου τοῦ Φύσκωνος, καθ´ ὃν
[17, 6]	καὶ τοῦτο ἄλλον λιμένα τὸν	τοῦ	Εὐνόστου καλούμενον· πρόκειται δ´ οὗτος
[17, 11]	καὶ αὐτὸς εἶναι Μιθριδάτου υἱὸς	τοῦ	Εὐπάτορος Ἀρχέλαος, ὃς ἦν μὲν
[17, 44]	ἄλλοι καίπερ εἰδότες τὴν κακίαν	τοῦ	ζῴου καὶ ὡς ὀλέθριον τῷ
[17, 27]	ἀξιολόγου κειμένη, τὸ ἱερὸν ἔχουσα	τοῦ	Ἡλίου καὶ τὸν βοῦν τὸν
[17, 27]	νομός. ἐνταῦθα δ´ ἐστὶν ἡ	τοῦ	Ἡλίου πόλις ἐπὶ χώματος ἀξιολόγου
[17, 4]	τὴν μεταξὺ τοῦ Πηλουσίου καὶ	τοῦ	Ἡρακλείου. γέγονε δὴ νῆσος ἔκ
[17, 18]	καλούμενος, οὐ μὰ Δία ἀπὸ	τοῦ	ἥρωος, ὡς ἔνιοί φασιν ὧν
[17, 7]	λιμὴν ὁ λιμναῖος ὑπῆρχε πλουσιώτερος	τοῦ	θαλαττίου· ταύτῃ δὲ καὶ τὰ
[17, 5]	λαβόντα, ἐκεῖνον δὲ παρὰ Θρασυάλκου	τοῦ	Θασίου (τῶν ἀρχαίων δὲ φυσικῶν
[17, 7]	τοῦ τοσούτου πελάγους, ὥστε κάλλιστα	τοῦ	θέρους Ἀλεξανδρεῖς διάγουσιν. ~Ἔστι δὲ
[17, 7]	κατάρχει παθῶν. ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ	τοῦ	θέρους ἀρχομένου πληρούμενος ὁ Νεῖλος
[17, 4]	ὄψιν. πλείους δὲ τετταράκοντα ἡμέρας	τοῦ	θέρους διαμεῖναν τὸ ὕδωρ ἔπειθ´
[17, 7]	τοὺς ἀέρας ἐν τοῖς καύμασι	τοῦ	θέρους· ἐπὶ γὰρ τοῖς χείλεσιν
[17, 10]	διώρυγος τῆς Κανωβικῆς. διὰ δὲ	τοῦ	ἱπποδρόμου διελθόντι ἡ Νικόπολις ἔστιν,
[17, 45]	ἀλίμενον μὲν τῇ δ´ εὐκαιρίᾳ	τοῦ	ἰσθμοῦ καταγωγὰς ἐπιτηδείους ἔχουσαν. λέγεται
[17, 21]	ἰσθμὸς Πηλουσίου καὶ τοῦ μυχοῦ	τοῦ	καθ´ Ἡρώων πόλιν χιλίων μέν
[17, 54]	καὶ ἧκον εἰς Σάμον, ἐνταῦθα	τοῦ	Καίσαρος ὄντος καὶ μέλλοντος εἰς
[17, 4]	ὁ Νεῖλος πρὸς ἄρκτους ἕως	τοῦ	καλουμένου χωρίου Δέλτα· εἶτ´ ἐπὶ
[17, 5]	ἐν τῇ παραλίᾳ τὰ ἀπὸ	τοῦ	Κανωβικοῦ στόματος μέχρι Καταβαθμοῦ καὶ
[17, 16]	παραλίᾳ τῇ ἀπὸ Φάρου μέχρι	τοῦ	Κανωβικοῦ στόματος· στενὴ γάρ τις
[17, 6]	τὴν ἑσπέραν πλέουσι μέχρι μὲν	τοῦ	Κανωβικοῦ στόματος χιλίων που καὶ
[17, 15]	ἐπὶ τοῦ φοίνικος καὶ μάλιστα	τοῦ	καρυωτοῦ, καὶ τοῦ βαλσάμου· οὐ
[17, 13]	πρῶτον τὴν παραλίαν ἀρξαμένην ἀπὸ	τοῦ	Καταβαθμοῦ· μέχρι δεῦρο γάρ ἐστιν
[17, 37]	ἔργον καὶ ὁ παρακείμενος τάφος	τοῦ	κατασκευάσαντος βασιλέως τὸν λαβύρινθον. ἔστι
[17, 32]	δ´ ἐφ´ ὕψους καθήκοντα μέχρι	τοῦ	κάτω τῆς πόλεως ἐδάφους· συνάπτει
[17, 14]	αὕτη οὐκ εὔοινος, πλείω δεχομένου	τοῦ	κεράμου θάλατταν ἢ οἶνον ὃν
[17, 12]	ὅμως ἀνέκαθεν ἦσαν καὶ ἐμέμνηντο	τοῦ	κοινοῦ τῶν Ἑλλήνων ἔθους· ἠφανισμένου
[17, 46]	ἀπὸ τῆς βάσεως εἴτε ἀπὸ	τοῦ	κολοσσοῦ εἴτ´ ἐπίτηδες τῶν κύκλῳ
[17, 43]	ἐπιπεσόντων βιάσασθαι, πλανώμενον δ´ ὑπὸ	τοῦ	κονιορτοῦ σωθῆναι γενομένων ὄμβρων καὶ
[17, 36]	τὴν γῆν, τὰ ἄκρα τῶν	τοῦ	κόσμου μερῶν· ἄκρα δὲ τῆς
[17, 6]	τι σημεῖον κατὰ τὴν ὑπογραφὴν	τοῦ	κτίσματος συμβάν· τῶν γὰρ ἀρχιτεκτόνων
[17, 37]	ἐκρέον. πρὸς δὲ τούτοις ἡ	τοῦ	λαβυρίνθου κατασκευὴ πάρισον ταῖς πυραμίσιν
[17, 8]	τὸ σῶμα ἀφελόμενος Περδίκκαν ὁ	τοῦ	Λάγου Πτολεμαῖος κατακομίζοντα ἐκ τῆς
[17, 6]	λιμένος· ὁ μὲν γὰρ ἐκ	τοῦ	λεχθέντος πύργου τῆς Φάρου τὸν
[17, 4]	κέκληται διὰ τὸ ἀρχὴν εἶναι	τοῦ	λεχθέντος σχήματος, καὶ ἡ κώμη
[17, 33]	γυνὴ τοῦ βασιλέως, τελευτήσασα δὲ	τοῦ	λεχθέντος τύχοι τάφου. ~Ἓν δέ
[17, 6]	προσπλέουσιν ὥστ´ εὐστοχεῖν τῆς εἰσβολῆς	τοῦ	λιμένος. καὶ τὸ ἑσπέριον δὲ
[17, 42]	ἄγουσα ἐπὶ τὸν τόπον ἀπὸ	τοῦ	μεγάλου ποταμοῦ. περὶ δὲ τὴν
[17, 24]	εἰσιν, ἐν ἀριστερᾷ δὲ κεῖνται	τοῦ	μεγάλου ποταμοῦ ὑπὲρ τὸ Πηλούσιον
[17, 28]	ἔχων τὴν κατασκευήν· πλὴν γὰρ	τοῦ	μεγάλων εἶναι καὶ πολλῶν καὶ
[17, 46]	καὶ νῦν δ´ ἴχνη δείκνυται	τοῦ	μεγέθους αὐτῆς ἐπὶ ὀγδοήκοντα σταδίους
[17, 50]	στρογγύλον, λεῖον ἱκανῶς, ἐγγὺς σφαιροειδοῦς,	τοῦ	μέλανος καὶ σκληροῦ λίθου, ἐξ
[17, 46]	ἐκπέμπεσθαι τὸν ἦχον. ὑπὲρ δὲ	τοῦ	Μεμνονίου θῆκαι βασιλέων ἐν σπηλαίοις
[17, 17]	Ἀλεξανδρείας πεζῇ ἰοῦσιν, ἐπώνυμος Κανώβου	τοῦ	Μενελάου κυβερνήτου ἀποθανόντος αὐτόθι, ἔχουσα
[17, 46]	πληγῆς οὐ μεγάλης ἀποτελεῖται ἀπὸ	τοῦ	μένοντος ἐν τῷ θρόνῳ καὶ
[17, 6]	ἀρτίστομον· πρὸς δὲ τῇ στενότητι	τοῦ	μεταξὺ πόρου καὶ πέτραι εἰσὶν
[17, 19]	πάμπολυ καὶ τοῦ ἀλιμένου καὶ	τοῦ	μηδὲ τὸν ὄντα λιμένα ἀνεῖσθαι
[17, 28]	ἱερὸς οὗτος „Ἀνούβιδος. διὰ δὲ	τοῦ	μήκους παντὸς ἑξῆς ἐφ´ ἑκάτερα
[17, 3]	πᾶσαν καὶ ἐπ´ εὐθείας ἀπὸ	τοῦ	μικροῦ καταράκτου ὑπὲρ Συήνης καὶ
[17, 39]	μεστὴ τῶν κροκοδείλων καὶ ἡ	τοῦ	Μοίριδος λίμνη· σέβονται γὰρ καὶ
[17, 8]	ᾧ τὸ συσσίτιον τῶν μετεχόντων	τοῦ	Μουσείου φιλολόγων ἀνδρῶν. ἔστι δὲ
[17, 45]	εἶναι καὶ μάλιστα τοῖς ἐκ	τοῦ	μυχοῦ πλοϊζομένοις. ἐφάνη δὴ τῇ
[17, 21]	δὲ μεταξὺ ἰσθμὸς Πηλουσίου καὶ	τοῦ	μυχοῦ τοῦ καθ´ Ἡρώων πόλιν
[17, 7]	καὶ τὸ εὔκαιρον τῆς ἀναβάσεως	τοῦ	Νείλου. αἱ μὲν γὰρ ἄλλαι
[17, 5]	ποιήσαντας καθ´ ἡμᾶς τὸ περὶ	τοῦ	Νείλου βιβλίον, Εὔδωρόν τε καὶ
[17, 52]	(πλείους δ´ εἰσὶ) τὰς πηγὰς	τοῦ	Νείλου εἶναι, καὶ βάθος ἄβυσσον
[17, 2]	οἱ κατὰ τὴν Μερόην Τρωγλοδύται	τοῦ	Νείλου. ἐξ ἀριστερῶν δὲ τῆς
[17, 21]	ἡ ὁδός. ἡ δὲ μεταξὺ	τοῦ	Νείλου καὶ τοῦ Ἀραβίου κόλπου
[17, 4]	Δέλτα· ἐν δὲ ταῖς ἀναβάσεσι	τοῦ	Νείλου καλύπτεται πᾶσα καὶ πελαγίζει
[17, 3]	καὶ δώδεκα μόνον πληρώσαντος πήχεις	τοῦ	Νείλου μέτρου, μεγίστη ἦν ἡ
[17, 5]	οἰκούμενον αὐτὸ καὶ ποτιζόμενον ὑπὸ	τοῦ	Νείλου μόνον Αἴγυπτον ἐκάλουν ἀπὸ
[17, 2]	ἐξ ἀριστερῶν δὲ τῆς ῥύσεως	τοῦ	Νείλου Νοῦβαι κατοικοῦσιν ἐν τῇ
[17, 48]	φρέαρ, ἐν ᾧ τὰς ἀναβάσεις	τοῦ	Νείλου σημειοῦνται τὰς μεγίστας τε
[17, 4]	ἐστὶν Αἴγυπτος ἡ ἑκατέρωθεν ἐσχάτη	τοῦ	Νείλου, σπάνιον εἴ που τριακοσίων
[17, 2]	τὰς συμβολὰς τοῦ Ἀσταβόρα καὶ	τοῦ	Νείλου σταδίοις ἑπτακοσίοις Μερόην εἶναι
[17, 4]	Δέλτα. δύο μὲν οὖν ταῦτα	τοῦ	Νείλου στόματα, ὧν τὸ μὲν
[17, 5]	μεταξὺ τοῦ Ἀραβίου κόλπου καὶ	τοῦ	Νείλου σχεδόν τι πάντα (οἱ
[17, 2]	{τι} τὸ κατ´ εὐθεῖαν σῶμα	τοῦ	Νείλου τοῦτον ποιεῖν· τὴν δὲ
[17, 48]	λίθῳ κατεσκευασμένον ἐπὶ τῇ ὄχθῃ	τοῦ	Νείλου φρέαρ, ἐν ᾧ τὰς
[17, 28]	τὸ πλάτος ἐστὶ τῆς κρηπῖδος	τοῦ	νεώ, ἔπειτ´ εἰς τὸ πρόσθεν
[17, 44]	τιμῶσι δὲ Ἀφροδίτην· ὄπισθεν δὲ	τοῦ	νεὼ τῆς Ἀφροδίτης Ἴσιδος ἔστιν
[17, 46]	ἕκαστον· εἰς δὲ τὴν ἐκπλήρωσιν	τοῦ	ὅλου ἐνιαυτοῦ, ἐπιτρέχοντος μορίου τινὸς
[17, 36]	πάντων ὑφ´ ἓν συννευόντων τὸ	τοῦ	ὅλου μέσον καὶ σφαιρουμένων περὶ
[17, 6]	Εὐνόστου καλούμενον· πρόκειται δ´ οὗτος	τοῦ	ὀρυκτοῦ καὶ κλειστοῦ λιμένος· ὁ
[17, 9]	καὶ ἡ Ἀντίρροδος νησίον προκείμενον	τοῦ	ὀρυκτοῦ λιμένος, βασίλειον ἅμα καὶ
[17, 23]	καὶ μικρὸν ταύτης ὕπερθε τὸ	τοῦ	Ὀσίριδος ἄσυλον, ἐν ᾧ κεῖσθαι
[17, 35]	ἐν τῇ Λιβύῃ καὶ τὸ	τοῦ	Ὀσίριδος ἱερὸν καὶ τὸ τῆς
[17, 23]	τόπους κατὰ γῆς θείη σοροὺς	τοῦ	Ὀσίριδος (μία δὲ τούτων ἦν
[17, 44]	Ὄσιριν· ἐν δὲ τῷ ἱερῷ	τοῦ	Ὀσίριδος οὐκ ἔξεστιν οὔτε ᾠδὸν
[17, 54]	λαμβάνει καὶ τὰ Νάπατα φυγόντος	τοῦ	παιδὸς καὶ κατασκάπτει· ἐξανδραποδισάμενος δ´
[17, 8]	βασίλεια, τέταρτον ἢ καὶ τρίτον	τοῦ	παντὸς περιβόλου μέρος· τῶν γὰρ
[17, 14]	ὁδὸς ἡμερῶν πέντε· ἀπὸ δὲ	τοῦ	Παραιτονίου {εἰς Ἀλεξάνδρειαν} χίλιοί που
[17, 35]	οὐδὲ πάμπολυ ἀφεστᾶσιν ἀλλήλων καὶ	τοῦ	Παραιτονίου) μὴ ὥσπερ τὸ ἱερὸν
[17, 6]	πᾶσαν ὥραν τὸ προσπῖπτον ἐκ	τοῦ	πελάγους κλυδώνιον. ἔστι δὲ καὶ
[17, 6]	ὑψηλοῦ καὶ λαμπροῦ τοῖς ἀπὸ	τοῦ	πελάγους προσπλέουσιν ὥστ´ εὐστοχεῖν τῆς
[17, 6]	ἀρχιτεκτόνων γῇ λευκῇ διασημαινομένων τὴν	τοῦ	περιβόλου γραμμήν, ἐπιλιπούσης τῆς γῆς
[17, 21]	σταδίων εἴκοσιν· ὠνόμασται δ´ ἀπὸ	τοῦ	πηλοῦ καὶ τῶν τελμάτων. ταύτῃ
[17, 21]	~Μεταξὺ δὲ τοῦ Τανιτικοῦ καὶ	τοῦ	Πηλουσιακοῦ λίμναι καὶ ἕλη μεγάλα
[17, 2]	παρὰ τὴν θάλαττάν ἐστιν ἀπὸ	τοῦ	Πηλουσιακοῦ στόματος πρὸς τὸ Κανωβικὸν
[17, 4]	δὲ τὴν παραλίαν τὴν μεταξὺ	τοῦ	Πηλουσίου καὶ τοῦ Ἡρακλείου. γέγονε
[17, 24]	μέτρῳ χρησάμενος. πρώτην δ´ ἐκ	τοῦ	Πηλουσίου προελθοῦσιν εἶναι διώρυγα τὴν
[17, 28]	μήκους παντὸς ἑξῆς ἐφ´ ἑκάτερα	τοῦ	πλάτους σφίγγες ἵδρυνται λίθιναι, πήχεις
[17, 12]	ἔθους· ἠφανισμένου δὲ καὶ τούτου	τοῦ	πλήθους μάλιστα ὑπὸ τοῦ Εὐεργέτου
[17, 54]	αἱρεῖ· προσαριθμουμένου δὲ τοῖς ἑαλωκόσι	τοῦ	πλήθους τῶν πεσόντων ἐν τῇ
[17, 46]	τόπων μετὰ Γάλλου Αἰλίου καὶ	τοῦ	πλήθους τῶν συνόντων αὐτῷ φίλων
[17, 12]	λοιπὸν ἦν τῷ ὄντι τὸ	τοῦ	ποιητοῦ „Αἴγυπτόνδ´ ἰέναι δολιχὴν ὁδὸν
[17, 8]	ταῖς ὑπαρχούσαις, ὥστε νῦν τὸ	τοῦ	ποιητοῦ ἐξ ἑτέρων ἕτερ´ ἐστίν·
[17, 23]	τῷ ποταμῷ Ναύκρατις, ἀπὸ δὲ	τοῦ	ποταμοῦ δίσχοινον διέχουσα ἡ Σάις
[17, 4]	θαλάττης καὶ τῶν ῥευμάτων ἀμφοῖν	τοῦ	ποταμοῦ, καὶ καλεῖται Δέλτα διὰ
[17, 25]	τῆς λεχθείσης μετεβάλοντο τῇ κράσει	τοῦ	ποταμοῦ, καὶ νῦν εἰσιν εὔοψοι,
[17, 3]	δὲ καὶ ἡ μείζων ἀνάβασις	τοῦ	ποταμοῦ πλείω ποτίζει γῆν, ἀλλ´
[17, 30]	Νείλου καθήκουσα, δι´ ἧς ἀπὸ	τοῦ	ποταμοῦ τροχοὶ καὶ κοχλίαι τὸ
[17, 4]	τετρακισχιλίοις σταδίοις δι´ ἑνὸς ῥείθρου	τοῦ	ποταμοῦ φερομένου, πλὴν εἴ πού
[17, 11]	ὃς ἦν μὲν Ἀρχελάου υἱὸς	τοῦ	πρὸς Σύλλαν διαπολεμήσαντος καὶ μετὰ
[17, 43]	κυανέῃσιν ἐπ´ „ὀφρύσι νεῦσε Κρονίων,	τοῦ	προφήτου τὸν Δία ὑποκριναμένου· τοῦτο
[17, 25]	βίον, ὕστερον δὲ ὑπὸ Δαρείου	τοῦ	πρώτου, διαδεξαμένου τὸ ἑξῆς ἔργον.
[17, 18]	ἐστὶ νομὸς ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ	τοῦ	πρώτου Πτολεμαίου καλούμενος, οὐ μὰ
[17, 5]	ἐπικρατείας. οἵ τε γὰρ ἀπὸ	τοῦ	Πτολεμαίου βασιλεῖς ἴσχυσαν τοσοῦτον, οἵ
[17, 8]	διαφθαρεὶς ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν, ἐπελθόντος	τοῦ	Πτολεμαίου καὶ κατακλείσαντος αὐτὸν ἐν
[17, 34]	ἐν τῇ κινήσει τῇ διὰ	τοῦ	ῥεύματος εὑρεσιλογίαν τινὰ ἔχουσιν, ἐκεῖ
[17, 3]	τὸ δ´ ὑπερδέξιον καὶ μετεωρότερον	τοῦ	ῥεύματος πᾶν ἀοίκητον διεξιὼν ἑκατέρωθεν
[17, 17]	κυβερνήτου ἀποθανόντος αὐτόθι, ἔχουσα τὸ	τοῦ	Σαράπιδος ἱερὸν πολλῇ ἁγιστείᾳ τιμώμενον
[17, 19]	δὲ τῇ μεσογείῳ τῇ ὑπὲρ	τοῦ	Σεβεννυτικοῦ καὶ Φατνιτικοῦ στόματος Ξόις
[17, 31]	ἔχοντος. ἔστι δ´ αὐλὴ προκειμένη	τοῦ	σηκοῦ, ἐν ᾗ καὶ ἄλλος
[17, 30]	Αἴγυπτον· ῥάχις δ´ ἐστὶν ἀπὸ	τοῦ	στρατοπέδου καὶ μέχρι Νείλου καθήκουσα,
[17, 4]	καλεῖται Δέλτα διὰ τὴν ὁμοιότητα	τοῦ	σχήματος· τὸ δ´ ἐπὶ τῇ
[17, 5]	φιλιστορῶν καὶ διὰ τὴν ἀσθένειαν	τοῦ	σώματος διαγωγὰς ἀεί τινας καὶ
[17, 46]	ἂν ἡ φυσικὴ γένηται κάθαρσις	τοῦ	σώματος· μετὰ δὲ τὴν κάθαρσιν
[17, 31]	μέτωπον καὶ ἄλλα τινὰ μικρὰ	τοῦ	σώματος, τἆλλα δὲ μέλας· οἷς
[17, 21]	αὐτῷ μεγάλη Τάνις. ~Μεταξὺ δὲ	τοῦ	Τανιτικοῦ καὶ τοῦ Πηλουσιακοῦ λίμναι
[17, 16]	γάρ τις ταινία μεταξὺ διήκει	τοῦ	τε πελάγους καὶ τῆς διώρυγος,
[17, 37]	δ´ εἰς αὐτὰς ὁδοὶ καταντικρὺ	τοῦ	τείχους εἰσί· πρόκεινται δὲ τῶν
[17, 21]	σταδίοις, τὸν δὲ κύκλον ἔχει	τοῦ	τείχους σταδίων εἴκοσιν· ὠνόμασται δ´
[17, 31]	ἐπιτήδειον εἰς τὴν διαδοχήν, ἀπογενομένου	τοῦ	τὴν τιμὴν ἔχοντος. ἔστι δ´
[17, 19]	νομῷ, διαβάλλειν τὴν ἀξενίαν βουλομένων	τοῦ	τόπου τούτου τῶν ὕστερον, οὐ
[17, 7]	πνέουσιν ἐκ τῶν βορείων καὶ	τοῦ	τοσούτου πελάγους, ὥστε κάλλιστα τοῦ
[17, 4]	τὸν τόπον τοῦτον· πλευρὰς δὲ	τοῦ	τριγώνου τὰ σχιζόμενα ἐφ´ ἑκάτερα
[17, 44]	πλευρῶν, ὥστε τοῖς θηρίοις ἐκβᾶσι	τοῦ	ὕδατος ἡλιαστήριον εἶναι, ἐκεῖνοι ἦσαν
[17, 48]	εἰς τὰ φρέατα βάλλειν μέχρι	τοῦ	ὕδατος τὰς αὐγάς, κἂν βαθύτατα
[17, 33]	ὁ δὲ καὶ τῷ ῥυθμῷ	τοῦ	ὑποδήματος καὶ τῷ παραδόξῳ κινηθεὶς
[17, 51]	~Καθ´ ὅλην δὲ τὴν Αἴγυπτον	τοῦ	φοίνικος ἀγεννοῦς ὄντος καὶ ἐκφέροντος
[17, 15]	ἐντρέχειαν, ἣν ἐκεῖνοι παρεῦρον ἐπὶ	τοῦ	φοίνικος καὶ μάλιστα τοῦ καρυωτοῦ,
[17, 48]	εἰσὶν οὖν ἐν τῷ τοίχῳ	τοῦ	φρέατος παραγραφαί, μέτρα τῶν τελείων
[17, 12]	πλήθους μάλιστα ὑπὸ τοῦ Εὐεργέτου	τοῦ	Φύσκωνος, καθ´ ὃν ἧκεν εἰς
[17, 27]	Μέμφει ὁ Ἆπις. πρόκεινται δὲ	τοῦ	χώματος λίμναι τὴν ἀνάχυσιν ἐκ
[17, 25]	τῶν Τρωικῶν, οἱ δὲ ὑπὸ	τοῦ	Ψαμμιτίχου παιδός, ἀρξαμένου μόνον, εἶτ´
[17, 18]	ἱερῷ αὐτῆς ἡ θήκη κεῖται	τοῦ	Ψαμμιτίχου· περὶ δὲ τὴν Βοῦτον
[17, 46]	στρατιωτῶν περὶ ὥραν πρώτην ἤκουσα	τοῦ	ψόφου· εἴτε δὲ ἀπὸ τῆς

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 31/01/2008