Livre, Chap.
[17, 46]	οὐκ ἔχω διισχυρίσασθαι· διὰ γὰρ	τὸ	ἄδηλον τῆς αἰτίας πᾶν μᾶλλον
[17, 19]	τινὸς Βουσίριδος· προσεπιφημισθῆναι δὲ καὶ	τὸ	„Αἴγυπτόνδ´ ἰέναι δολιχὴν ὁδὸν ἀργαλέην
[17, 54]	καὶ Φιλὰς ἐξ ἐφόδου διὰ	τὸ	αἰφνίδιον καὶ ἐξηνδραποδίσαντο, ἀνέσπασαν δὲ
[17, 7]	ὃ καὶ αὐτὸ συμβαίνει διὰ	τὸ	ἀμφίκλυστον καὶ τὸ εὔκαιρον τῆς
[17, 11]	οὐ φέρουσα τὸ βάναυσον καὶ	τὸ	ἀνελεύθερον. ἧκε δ´ ἀντ´ ἐκείνου
[17, 4]	κορυφῇ χωρίον ὁμωνύμως κέκληται διὰ	τὸ	ἀρχὴν εἶναι τοῦ λεχθέντος σχήματος,
[17, 53]	τὸ πλέον ἐξ ἀρχῆς διὰ	τὸ	αὔταρκες τῆς χώρας καὶ τὸ
[17, 37]	λίμνη διὰ τὸ μέγεθος καὶ	τὸ	βάθος ἱκανή ἐστι κατὰ τὰς
[17, 11]	ἀπεστραγγάλισεν ἡ βασίλισσα οὐ φέρουσα	τὸ	βάναυσον καὶ τὸ ἀνελεύθερον. ἧκε
[17, 54]	ἐπὶ Ναπάτων· τοῦτο δ´ ἦν	τὸ	βασίλειον τῆς Κανδάκης, καὶ ἦν
[17, 31]	δὲ καὶ ἡ Μέμφις αὐτὴ	τὸ	βασίλειον τῶν Αἰγυπτίων· ἔστι γὰρ
[17, 18]	δὲ τὸ Κανωβικὸν στόμα ἔστι	τὸ	Βολβιτικόν, εἶτα τὸ Σεβεννυτικὸν καὶ
[17, 18]	Μῆδον) κατέσχον εἰς τὸ στόμα	τὸ	Βολβίτινον, εἶτ´ ἐκβάντες ἐτείχισαν τὸ
[17, 18]	ἀποκεκλειμένων, ὡς προείπομεν. μετὰ δὲ	τὸ	Βολβίτινον στόμα ἐπὶ πλέον ἔκκειται
[17, 18]	μεγάλοις πλοίοις ἀλλ´ ὑπηρετικοῖς διὰ	τὸ	βραχέα εἶναι καὶ ἑλώδη. μάλιστα
[17, 10]	ἀναθημάτων καὶ ἱερῶν· κάλλιστον δὲ	τὸ	γυμνάσιον μείζους ἢ σταδιαίας ἔχον
[17, 10]	τὸ μῆκος πλατεῖα διατείνει παρὰ	τὸ	γυμνάσιον μέχρι τῆς πύλης τῆς
[17, 4]	ἐν δεξιᾷ τῆς κατὰ Πηλούσιον,	τὸ	δ´ ἐν ἀριστερᾷ τῆς κατὰ
[17, 4]	διὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ σχήματος·	τὸ	δ´ ἐπὶ τῇ κορυφῇ χωρίον
[17, 36]	καὶ μεσαίτατόν ἐστιν ἡ γῆ,	τὸ	δ´ ἧττον τοιοῦτον καὶ ἐφεξῆς
[17, 5]	περὶ Συήνην οὐ συμπίπτουσιν ὄμβροι·	τὸ	δ´ ὅτι ἐξ ὄμβρων αἱ
[17, 3]	τὸ καλυπτόμενον ἐν ταῖς πλημμυρίσι,	τὸ	δ´ ὑπερδέξιον καὶ μετεωρότερον τοῦ
[17, 37]	αὐλὴν πάροδόν τε καὶ ἔξοδον.	τὸ	δὲ θαυμαστόν, ὅτι αἱ στέγαι
[17, 4]	ὧν τὸ μὲν Πηλουσιακὸν καλεῖται,	τὸ	δὲ Κανωβικὸν καὶ Ἡρακλειωτικόν· μεταξὺ
[17, 16]	ἄκρα ναΐσκον ἔχουσα Ἀρσινόης Ἀφροδίτης·	τὸ	δὲ παλαιὸν καὶ Θῶνίν τινα
[17, 8]	γυνὴ Ῥωξάνη ἀπῆραν εἰς Μακεδονίαν·	τὸ	δὲ σῶμα τοῦ Ἀλεξάνδρου κομίσας
[17, 36]	κοίλη ἐντὸς ἔχουσα τὴν γῆν·	τὸ	δὲ τῆς προνοίας, ὅτι βεβούληται
[17, 6]	χώματι διειργόμενοι ἀπ´ αὐτοῦ παράκεινται·	τὸ	δὲ χῶμά ἐστιν ἀπὸ τῆς
[17, 18]	τὰ πρῶτα δύο, οἷς ὥρισται	τὸ	Δέλτα· καὶ γὰρ οὐ πόρρω
[17, 51]	Ἰουδαίᾳ καὶ ὅμοροι οἱ περὶ	τὸ	Δέλτα καὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν τοσοῦτον
[17, 51]	οὐκ εὔβρωτον ἐν τοῖς περὶ	τὸ	Δέλτα τόποις καὶ περὶ τὴν
[17, 48]	Συήνῃ καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ	τὸ	διασημαῖνον τὰς θερινὰς τροπάς, διότι
[17, 53]	τὸ αὔταρκες τῆς χώρας καὶ	τὸ	δυσείσβολον τοῖς ἔξωθεν, ἀπὸ μὲν
[17, 46]	πᾶν μᾶλλον ἐπέρχεται πιστεύειν ἢ	τὸ	ἐκ τῶν λίθων οὕτω τεταγμένων
[17, 37]	τό τε εἰσρέον ὕδωρ καὶ	τὸ	ἐκρέον. πρὸς δὲ τούτοις ἡ
[17, 29]	παρέλαβον παρὰ τῶν μεθερμηνευσάντων εἰς	τὸ	Ἑλληνικὸν τὰ τῶν ἱερέων ὑπομνήματα·
[17, 9]	φίλων. εἶτα τὸ Καισάρειον καὶ	τὸ	ἐμπόριον καὶ ἀποστάσεις, καὶ μετὰ
[17, 42]	δὲ ἡ κατὰ τὸ μαντεῖον	τὸ	ἐν Ἄμμωνι· καὶ αὗται δὲ
[17, 43]	ὀρνιθείας καὶ διοσημιῶν. διόπερ καὶ	τὸ	ἐν Ἄμμωνι σχεδόν τι ἐκλέλειπται
[17, 43]	ὁ Καλλισθένης, ὅτι τοῦ Ἀπόλλωνος	τὸ	ἐν Βραγχίδαις μαντεῖον ἐκλελοιπότος, ἐξ
[17, 3]	διῄρητο ὥσπερ τὸ σύμπαν καὶ	τὸ	ἐν ἑκάστῳ τῷ νομῷ πλῆθος,
[17, 48]	γὰρ καὶ συνταπεινοῦται τῷ ποταμῷ	τὸ	ἐν τῷ φρέατι ὕδωρ. εἰσὶν
[17, 12]	καὶ στρατιωτικοῦ τρία τάγματα, ὧν	τὸ	ἓν κατὰ τὴν πόλιν ἵδρυται
[17, 18]	πόρρω τῆς κορυφῆς σχίζεται εἰς	τὸ	ἐντὸς τοῦ Δέλτα. τῷ δὲ
[17, 25]	ὑπὸ Δαρείου τοῦ πρώτου, διαδεξαμένου	τὸ	ἑξῆς ἔργον. καὶ οὗτος δὲ
[17, 36]	τῆς σφαίρας τὸ μέσον καὶ	τὸ	ἐξωτάτω. ἀλλ´ ἐπειδὴ τῇ γῇ
[17, 10]	~Ἑξῆς δ´ Εὐνόστου λιμὴν μετὰ	τὸ	ἑπταστάδιον, καὶ ὑπὲρ τούτου ὁ
[17, 25]	δὲ δόξῃ ψευδεῖ πεισθεὶς ἀφῆκε	τὸ	ἔργον περὶ συντέλειαν ἤδη· ἐπείσθη
[17, 6]	γέφυρα μόνον ἐπὶ τὴν νῆσον	τὸ	ἔργον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ὑδραγώγιον,
[17, 6]	γέφυρα ἐπὶ τὴν νῆσον κατὰ	τὸ	ἑσπέριον αὐτῆς μέρος ἐκτεταμένη, δύο
[17, 6]	τῆς εἰσβολῆς τοῦ λιμένος. καὶ	τὸ	ἑσπέριον δὲ στόμα οὐκ εὐείσβολόν
[17, 7]	καὶ εἰς τὸν λιμναῖον καὶ	τὸ	εὐάερον ἄξιον σημειώσεώς ἐστιν, ὃ
[17, 7]	συμβαίνει διὰ τὸ ἀμφίκλυστον καὶ	τὸ	εὔκαιρον τῆς ἀναβάσεως τοῦ Νείλου.
[17, 13]	τά τε ἐκ θαλάττης διὰ	τὸ	εὐλίμενον, καὶ τὰ ἐκ τῆς
[17, 16]	Ταπόσειρις μετὰ τὴν Νικόπολιν καὶ	τὸ	Ζεφύριον, ἄκρα ναΐσκον ἔχουσα Ἀρσινόης
[17, 44]	τοτὲ μὲν ἐξέλκοντες δικτύῳ πρὸς	τὸ	ἡλιαστήριον, ὡς καὶ ὑπὸ τῶν
[17, 18]	~Μετὰ δὲ τὸν Κάνωβον ἔστι	τὸ	Ἡράκλειον Ἡρακλέους ἔχον ἱερόν· εἶτα
[17, 31]	παρακείμενον τῷ Ἡφαιστείῳ καὶ αὐτὸ	τὸ	Ἡφαίστειον πολυτελῶς κατεσκευασμένον ναοῦ τε
[17, 9]	Ῥόδῳ ἐνάμιλλον. ὑπέρκειται δὲ τούτου	τὸ	θέατρον· εἶτα τὸ Ποσείδιον, ἀγκών
[17, 47]	βοῦς· ἔπειτα Κροκοδείλων πόλις τιμῶσα	τὸ	θηρίον· εἶτα Ἀφροδίτης πόλις καὶ
[17, 38]	δὲ ἐπὶ τῷ χείλει κείμενον	τὸ	θηρίον· προσιόντες δὲ οἱ ἱερεῖς
[17, 3]	διακρίνεται τό τε ἀλλότριον καὶ	τὸ	ἴδιον· ἀνάγκη δὴ ἀναμετρεῖσθαι πάλιν
[17, 35]	καὶ τοῦ Παραιτονίου) μὴ ὥσπερ	τὸ	ἱερὸν ἐκεῖνο εἰκάζειν ἔστι πρότερον
[17, 27]	πόλις ἐπὶ χώματος ἀξιολόγου κειμένη,	τὸ	ἱερὸν ἔχουσα τοῦ Ἡλίου καὶ
[17, 27]	οὖν ἐστι πανέρημος ἡ πόλις,	τὸ	ἱερὸν ἔχουσα τῷ Αἰγυπτίῳ τρόπῳ
[17, 32]	κίνδυνον, εἰ τῷ βαδίζοντι πρὸς	τὸ	ἱερὸν λαῖλαψ ἐπιπέσοι. πόλις δ´
[17, 43]	Βραγχίδαις μαντεῖον ἐκλελοιπότος, ἐξ ὅτου	τὸ	ἱερὸν ὑπὸ τῶν Βραγχιδῶν σεσύλητο
[17, 37]	πως ἔχουσα τὴν πλευρὰν καὶ	τὸ	ἴσον ὕψος· Ἰμάνδης δ´ ὄνομα
[17, 9]	ἔρημος τῶν τοσούτων φίλων. εἶτα	τὸ	Καισάρειον καὶ τὸ ἐμπόριον καὶ
[17, 8]	δὲ τῶν βασιλείων ἐστὶ καὶ	τὸ	καλούμενον Σῆμα, ὃ περίβολος ἦν
[17, 3]	αὐτῶν τὸ μέρος ἀπολείπων μόνον	τὸ	καλυπτόμενον ἐν ταῖς πλημμυρίσι, τὸ
[17, 2]	ἀπὸ τοῦ Πηλουσιακοῦ στόματος πρὸς	τὸ	Κανωβικὸν στάδιοι χίλιοι τριακόσιοι. ~Ἐρατοσθένης
[17, 18]	ὧν καὶ Ἀρτεμίδωρος. μετὰ δὲ	τὸ	Κανωβικὸν στόμα ἔστι τὸ Βολβιτικόν,
[17, 18]	Ἡράκλειον Ἡρακλέους ἔχον ἱερόν· εἶτα	τὸ	Κανωβικὸν στόμα καὶ ἡ ἀρχὴ
[17, 11]	Παλαιφαρσάλου πρὸς τὸ Πηλούσιον καὶ	τὸ	Κάσιον ὄρος· τοῦτον μὲν οὖν
[17, 2]	ἀπὸ μεσημβρίας καὶ σχεδόν {τι}	τὸ	κατ´ εὐθεῖαν σῶμα τοῦ Νείλου
[17, 15]	ὁ Αἰγύπτιος κύαμος ἐξ οὗ	τὸ	κιβώριον, σχεδόν τι ἰσοΰψεις ῥάβδοι
[17, 35]	ἄλσος τῆς Θηβαϊκῆς ἐξ ἧς	τὸ	κόμμι. εἶθ´ ὁ Ἀφροδιτοπολίτης νομὸς
[17, 38]	ἐνέθηκε τὸ πέμμα καὶ πάλιν	τὸ	κρέας, εἶτα τὸ μελίκρατον κατήρασε·
[17, 6]	πλεῖστον τοῦ ἔργου τούτου καὶ	τὸ	κυριώτατον ἡ Ἀλεξάνδρειά ἐστι καὶ
[17, 18]	τὸ Βολβίτινον, εἶτ´ ἐκβάντες ἐτείχισαν	τὸ	λεχθὲν κτίσμα· χρόνῳ δ´ ἀναπλεύσαντες
[17, 53]	δοκοῦντες δὲ τοῖς πάλαι διὰ	τὸ	λῃστρικῶς ἀφυλάκτοις ἐπιτίθεσθαι πολλάκις· οἱ
[17, 42]	λίμνην, τρίτη δὲ ἡ κατὰ	τὸ	μαντεῖον τὸ ἐν Ἄμμωνι· καὶ
[17, 49]	ὥσπερ καὶ τὴν Ἐλεφαντίνην καὶ	τὸ	μέγεθος ἴσην, ἱερὰ ἔχουσαν Αἰγύπτια·
[17, 37]	δ´ οὖν Μοίριδος λίμνη διὰ	τὸ	μέγεθος καὶ τὸ βάθος ἱκανή
[17, 37]	μονολίθοις ὡσαύτως ἐστέγασται πλαξὶν ὑπερβαλλούσαις	τὸ	μέγεθος, ξύλων οὐδαμοῦ καταμεμιγμένων οὐδ´
[17, 13]	εὐκαιρίας τῆς κατὰ τὴν πόλιν	τὸ	μέγιστόν ἐστιν ὅτι τῆς Αἰγύπτου
[17, 38]	καὶ πάλιν τὸ κρέας, εἶτα	τὸ	μελίκρατον κατήρασε· καθαλόμενος δὲ εἰς
[17, 42]	ταύτης ἡ Ἄβυδος, ἐν ᾗ	τὸ	Μεμνόνιον βασίλειον θαυμαστῶς κατεσκευασμένον ὁλόλιθον
[17, 46]	καὶ ἐν τῇ περαίᾳ ὅπου	τὸ	Μεμνόνιον· ἐνταῦθα δὲ δυεῖν κολοσσῶν
[17, 4]	ῥεῖθρα καθήκοντα μέχρι τῆς θαλάττης,	τὸ	μὲν ἐν δεξιᾷ τῆς κατὰ
[17, 6]	τῶν δ´ ἄκρων τῆς Φάρου	τὸ	μὲν ἑῷον μᾶλλόν ἐστι προσεχὲς
[17, 4]	ταῦτα τοῦ Νείλου στόματα, ὧν	τὸ	μὲν Πηλουσιακὸν καλεῖται, τὸ δὲ
[17, 40]	Μέμφιν· ἔστι δ´ ὁ κῆβος	τὸ	μὲν πρόσωπον ἐοικὼς σατύρῳ, τἆλλα
[17, 36]	μέσον καὶ σφαιρουμένων περὶ τοῦτο,	τὸ	μὲν πυκνότατον καὶ μεσαίτατόν ἐστιν
[17, 36]	προνοίας ἔργον εἰς ἓν συμφέροντας·	τὸ	μὲν τῆς φύσεως, ὅτι τῶν
[17, 18]	Δέλτα. τῷ δὲ Φατνιτικῷ συνάπτει	τὸ	Μενδήσιον, εἶτα τὸ Τανιτικὸν καὶ
[17, 20]	ᾧ Ἀφροδίτης πόλις. ὑπὲρ δὲ	τὸ	Μενδήσιον στόμα καὶ τὸ Τανιτικὸν
[17, 3]	ἀναβάσεις καὶ τοῦτ´ οἰκήσιμον αὐτῶν	τὸ	μέρος ἀπολείπων μόνον τὸ καλυπτόμενον
[17, 36]	μερῶν· ἄκρα δὲ τῆς σφαίρας	τὸ	μέσον καὶ τὸ ἐξωτάτω. ἀλλ´
[17, 34]	ἐν ἄλλοις καὶ διότι περὶ	τὸ	μέταλλον τῶν λίθων, ἐξ ὧν
[17, 31]	θεὸς ὡς ἔφην νομιζόμενος, διάλευκος	τὸ	μέτωπον καὶ ἄλλα τινὰ μικρὰ
[17, 46]	μεγέθους αὐτῆς ἐπὶ ὀγδοήκοντα σταδίους	τὸ	μῆκος· ἔστι δ´ ἱερὰ {τὰ}
[17, 10]	δὲ τῆς Νεκροπόλεως ἡ ἐπὶ	τὸ	μῆκος πλατεῖα διατείνει παρὰ τὸ
[17, 18]	εἶθ´ ἡ Περσέως σκοπὴ καὶ	τὸ	Μιλησίων τεῖχος· πλεύσαντες γὰρ ἐπὶ
[17, 12]	φῦλον ὀξὺ καὶ πολιτικόν, καὶ	τὸ	μισθοφορικὸν βαρὺ καὶ πολὺ καὶ
[17, 8]	δὲ βασιλείων μέρος ἐστὶ καὶ	τὸ	Μουσεῖον, ἔχον περίπατον καὶ ἐξέδραν
[17, 16]	Σχεδία, κατοικία πόλεως, ἐν ᾗ	τὸ	ναύσταθμον τῶν θαλαμηγῶν πλοίων, ἐφ´
[17, 45]	ἐστὶ Μυὸς ὅρμος, πόλις ἔχουσα	τὸ	ναύσταθμον τῶν πλοϊζομένων, καὶ τῆς
[17, 48]	νειλομέτριον, καθάπερ Μέμφις. ἔστι δὲ	τὸ	νειλομέτριον συννόμῳ λίθῳ κατεσκευασμένον ἐπὶ
[17, 4]	τριακοσίων σταδίων ἐπέχουσα συνεχῶς πλάτος	τὸ	οἰκήσιμον ἀρξαμένη ἀπὸ τῶν ὅρων
[17, 5]	ἐστιν. οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι	τὸ	οἰκούμενον αὐτὸ καὶ ποτιζόμενον ὑπὸ
[17, 29]	ταύτην κατοικίαν ἱερέων γεγονέναι φασὶ	τὸ	παλαιὸν φιλοσόφων ἀνδρῶν καὶ ἀστρονομικῶν·
[17, 2]	βασιλείας διειλημμένοι. τῆς δ´ Αἰγύπτου	τὸ	παρὰ τὴν θάλαττάν ἐστιν ἀπὸ
[17, 4]	ἡμέραις τελέως γυμνοῦται καὶ ἀναψύχεται	τὸ	πεδίον· ὅσῳ δὲ θᾶττον ἡ
[17, 6]	γάρ ἐστι κολπώδης, ἄκρας εἰς	τὸ	πέλαγος προβεβλημένη δύο· τούτων δὲ
[17, 38]	τὸ στόμα, ὁ δὲ ἐνέθηκε	τὸ	πέμμα καὶ πάλιν τὸ κρέας,
[17, 38]	εἰς τὴν λίμνην διῇξεν εἰς	τὸ	πέραν· ἐπελθόντος δὲ καὶ ἄλλου
[17, 5]	μηνῦσαι τοὺς ποιήσαντας καθ´ ἡμᾶς	τὸ	περὶ τοῦ Νείλου βιβλίον, Εὔδωρόν
[17, 18]	εἶτα τὸ Τανιτικὸν καὶ τελευταῖον	τὸ	Πηλουσιακόν. ἔστι δὲ καὶ ἄλλα
[17, 21]	γε τῶν ἄκρων αὐτῆς ἵδρυται	τὸ	Πηλούσιον· ἀλλ´ ἔρημος ἅπασά ἐστι
[17, 24]	κεῖνται τοῦ μεγάλου ποταμοῦ ὑπὲρ	τὸ	Πηλούσιον ἐν τῇ Ἀραβίᾳ· καὶ
[17, 11]	ἧκε φεύγων ἐκ Παλαιφαρσάλου πρὸς	τὸ	Πηλούσιον καὶ τὸ Κάσιον ὄρος·
[17, 21]	πολλὰς ἔχοντα· καὶ αὐτὸ δὲ	τὸ	Πηλούσιον κύκλῳ περικείμενα ἔχει ἕλη,
[17, 28]	ἀπ´ ἀλλήλων μικρὸν πλέον ἢ	τὸ	πλάτος ἐστὶ τῆς κρηπῖδος τοῦ
[17, 6]	αὐτῆς νῦν διέξιμεν. ἐπεὶ δὲ	τὸ	πλεῖστον τοῦ ἔργου τούτου καὶ
[17, 53]	μὲν οὖν ἡ Αἴγυπτος εἰρηνικὴ	τὸ	πλέον ἐξ ἀρχῆς διὰ τὸ
[17, 3]	καὶ μὴν οἵ γε Αἰθίοπες	τὸ	πλέον νομαδικῶς ζῶσι καὶ ἀπόρως
[17, 5]	~Οἱ μὲν οὖν ἀρχαῖοι στοχασμῷ	τὸ	πλέον, οἱ δ´ ὕστερον αὐτόπται
[17, 36]	ἀπολαμβάνεσθαι τὸ σύμπαν ἢ καὶ	τὸ	πλέον ὕδωρ ἀποκρύπτον τὴν ὑπ´
[17, 29]	τοιαύτην τινὰ ἐπιστήμην, γελώμενος δὲ	τὸ	πλέον ὡς ἀλαζὼν καὶ ἰδιώτης·
[17, 43]	λόγων, ἀλλὰ νεύμασι καὶ συμβόλοις	τὸ	πλέον, ὡς καὶ παρ´ Ὁμήρῳ
[17, 37]	πεφυτευμένα, εἶτα ἐν τῇ ἀποβάσει	τὸ	πλεονάζον ἀποδοῦσα τῇ αὐτῇ διώρυγι
[17, 3]	ἐπιμεληθέντες. βασιλέα γὰρ ἀποδείξαντες τριχῆ	τὸ	πλῆθος διεῖλον καὶ τοὺς μὲν
[17, 35]	ἐπὶ τῇ θαλάττῃ ἱδρῦσθαι διὰ	τὸ	πλῆθος τῶν τεκμηρίων, καὶ ταῦθ´
[17, 4]	ἀριστερᾷ τῆς κατὰ Κάνωβον καὶ	τὸ	πλησίον Ἡράκλειον προσαγορευόμενον· βάσιν δὲ
[17, 13]	Ἀλεξάνδρεια τῶν τοιούτων ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ καὶ ὑποδοχεῖόν ἐστι καὶ
[17, 14]	ᾧ δὴ καὶ τῷ ζύθῳ	τὸ	πολὺ φῦλον χρῆται τῶν Ἀλεξανδρέων·
[17, 50]	ἂν μή τις ὑπέργομον ποιήσῃ	τὸ	πορθμεῖον. ~Καθ´ ὅλην δὲ τὴν
[17, 9]	δὲ τούτου τὸ θέατρον· εἶτα	τὸ	Ποσείδιον, ἀγκών τις ἀπὸ τοῦ
[17, 10]	τῆς πόλεως· εἶθ´ ἡ Νεκρόπολις	τὸ	προάστειον, ἐν ᾧ κῆποί τε
[17, 2]	ὁ μὲν Ἀσταβόρας καλεῖται κατὰ	τὸ	πρὸς ἕω πλευρὸν ῥέων, ἅτερος
[17, 28]	κρηπῖδος τοῦ νεώ, ἔπειτ´ εἰς	τὸ	πρόσθεν προϊόντι κατ´ ἐπινευούσας γραμμὰς
[17, 6]	καὶ ἐξέχουσαι, τραχύνουσαι πᾶσαν ὥραν	τὸ	προσπῖπτον ἐκ τοῦ πελάγους κλυδώνιον.
[17, 15]	ἐν σκάφαις θαλαμηγοῖς, ἐνδύνοντες εἰς	τὸ	πύκνωμα τῶν κυάμων καὶ σκιαζόμενοι
[17, 18]	στόμα ἔστι τὸ Βολβιτικόν, εἶτα	τὸ	Σεβεννυτικὸν καὶ τὸ Φατνιτικόν, τρίτον
[17, 18]	τὸ τῶν Μιλησίων τεῖχος ἐπὶ	τὸ	Σεβεννυτικὸν προϊόντι στόμα λίμναι εἰσίν,
[17, 37]	ὕλης οὐδεμιᾶς· ἀναβάντα τε ἐπὶ	τὸ	στέγος οὐ μεγάλῳ ὕψει ἅτε
[17, 38]	ἱερεῖς οἱ μὲν διέστησαν αὐτοῦ	τὸ	στόμα, ὁ δὲ ἐνέθηκε τὸ
[17, 18]	ἦν τὸν Μῆδον) κατέσχον εἰς	τὸ	στόμα τὸ Βολβίτινον, εἶτ´ ἐκβάντες
[17, 36]	ὥστ´ ἐν αἷς μὲν ἀπολαμβάνεσθαι	τὸ	σύμπαν ἢ καὶ τὸ πλέον
[17, 3]	ἐμπορίας. τριχῆ δὲ διῄρητο ὥσπερ	τὸ	σύμπαν καὶ τὸ ἐν ἑκάστῳ
[17, 8]	καὶ οἶκον μέγαν ἐν ᾧ	τὸ	συσσίτιον τῶν μετεχόντων τοῦ Μουσείου
[17, 29]	ἐκλέλοιπε δὲ καὶ τοῦτο νυνὶ	τὸ	σύστημα καὶ ἡ ἄσκησις. ἐκεῖ
[17, 8]	Ἀλεξανδρεῖς διάγουσιν. ~Ἔστι δὲ χλαμυδοειδὲς	τὸ	σχῆμα τοῦ ἐδάφους τῆς πόλεως,
[17, 4]	ἐπὶ πλέον ἐκτροπῶν. ποιεῖ δὲ	τὸ	σχῆμα τοῦτο τῆς ποταμίας ἧς
[17, 8]	καὶ ἡ Ἀλεξάνδρου· ἔφθη γὰρ	τὸ	σῶμα ἀφελόμενος Περδίκκαν ὁ τοῦ
[17, 23]	τὸν Τυφῶνα, μὴ ἐπελθὼν ἐκρίψειε	τὸ	σῶμα τῆς θήκης. ~Ἀπὸ μὲν
[17, 18]	Φατνιτικῷ συνάπτει τὸ Μενδήσιον, εἶτα	τὸ	Τανιτικὸν καὶ τελευταῖον τὸ Πηλουσιακόν.
[17, 20]	δὲ τὸ Μενδήσιον στόμα καὶ	τὸ	Τανιτικὸν λίμνη μεγάλη καὶ ὁ
[17, 20]	καὶ ὁ Φαρβητίτης νομός· εἶτα	τὸ	Τανιτικὸν στόμα ὅ τινες Σαϊτικὸν
[17, 46]	ἱερεῖς· τούτων δ´ ἐστὶ καὶ	τὸ	τὰς ἡμέρας μὴ κατὰ σελήνην
[17, 9]	Τιμώνιον προσηγόρευσε. τοῦτο δ´ ἔπραξε	τὸ	τελευταῖον, ἡνίκα προλειφθεὶς ὑπὸ τῶν
[17, 16]	χώραν ἀναπλέουσιν· ἐνταῦθα δὲ καὶ	τὸ	τελώνιον τῶν ἄνωθεν καταγομένων καὶ
[17, 28]	κατὰ τὴν εἰσβολὴν τὴν εἰς	τὸ	τέμενος λιθόστρωτόν ἐστιν ἔδαφος, πλάτος
[17, 7]	λίμνην καὶ οὐδὲν ἐᾷ τελματῶδες	τὸ	τὴν ἀναφορὰν ποιῆσον μοχθηράν· τότε
[17, 45]	σταθμούς, τοῦτο δὲ πρᾶξαι διὰ	τὸ	τὴν Ἐρυθρὰν δύσπλουν εἶναι καὶ
[17, 35]	τὸ τοῦ Ὀσίριδος ἱερὸν καὶ	τὸ	τῆς ἀκάνθης ἄλσος τῆς Θηβαϊκῆς
[17, 43]	ἀναγράψαντες, προστιθέντες μὲν πολὺ καὶ	τὸ	τῆς κολακείας εἶδος ἐμφαίνοντες δέ
[17, 6]	κλυδώνιον. ἔστι δὲ καὶ αὐτὸ	τὸ	τῆς νησῖδος ἄκρον πέτρα περίκλυστος,
[17, 36]	{τὸ} τῆς φύσεως ἅμα καὶ	τὸ	τῆς προνοίας ἔργον εἰς ἓν
[17, 24]	παρὰ τοῖς Αἰγυπτίοις ἄστατόν ἐστι	τὸ	τῆς σχοίνου μέτρον, αὐτὸς ὁ
[17, 36]	νῦν δ´ ἐπὶ τοσοῦτον ὑπομνηστέον	{τὸ}	τῆς φύσεως ἅμα καὶ τὸ
[17, 36]	τῶν πάντων ὑφ´ ἓν συννευόντων	τὸ	τοῦ ὅλου μέσον καὶ σφαιρουμένων
[17, 23]	Σάις καὶ μικρὸν ταύτης ὕπερθε	τὸ	τοῦ Ὀσίριδος ἄσυλον, ἐν ᾧ
[17, 35]	ὁμοίως ἐν τῇ Λιβύῃ καὶ	τὸ	τοῦ Ὀσίριδος ἱερὸν καὶ τὸ
[17, 12]	πόλει λοιπὸν ἦν τῷ ὄντι	τὸ	τοῦ ποιητοῦ „Αἴγυπτόνδ´ ἰέναι δολιχὴν
[17, 8]	πρὸς ταῖς ὑπαρχούσαις, ὥστε νῦν	τὸ	τοῦ ποιητοῦ ἐξ ἑτέρων ἕτερ´
[17, 17]	Μενελάου κυβερνήτου ἀποθανόντος αὐτόθι, ἔχουσα	τὸ	τοῦ Σαράπιδος ἱερὸν πολλῇ ἁγιστείᾳ
[17, 12]	οὐδένειαν· τρίτον δ´ ἦν γένος	τὸ	τῶν Ἀλεξανδρέων οὐδ´ αὐτὸ εὐκρινῶς
[17, 18]	τῆς Σχεδίας ὕπερθεν. μετὰ δὲ	τὸ	τῶν Μιλησίων τεῖχος ἐπὶ τὸ
[17, 30]	τοῦ ποταμοῦ τροχοὶ καὶ κοχλίαι	τὸ	ὕδωρ ἀνάγουσιν, ἀνδρῶν ἑκατὸν πεντήκοντα
[17, 36]	δ´ ἧττον τοιοῦτον καὶ ἐφεξῆς	τὸ	ὕδωρ, ἑκάτερον δὲ σφαῖρα, ἡ
[17, 49]	εἰς κρημνόν, καθ´ οὗ καταρρήγνυται	τὸ	ὕδωρ, ἑκατέρωθεν δὲ πρὸς τῇ
[17, 4]	τετταράκοντα ἡμέρας τοῦ θέρους διαμεῖναν	τὸ	ὕδωρ ἔπειθ´ ὑπόβασιν λαμβάνει κατ´
[17, 36]	προστιθεῖσαν ἑαυτῇ μηδ´ ἀφαιροῦσαν, μήτε	τὸ	ὕδωρ, μηδὲ τὴν ἕδραν ἔχειν
[17, 36]	ἀλλ´ ἐπειδὴ τῇ γῇ περίκειται	τὸ	ὕδωρ, οὐκ ἔστι δ´ ἔνυδρον
[17, 36]	τὴν γῆν ἀποκρύπτουσαν ὑφ´ ἑαυτῇ	τὸ	ὕδωρ, πλὴν ὅσον χρήσιμον τῷ
[17, 44]	θεατῶν ὁραθῆναι, ἐμβαίνοντες ἅμα εἰς	τὸ	ὕδωρ, τοτὲ δὲ πάλιν εἰς
[17, 6]	τῆς Ἀλεξανδρέων πόλεώς ἐστι μέρος	τὸ	ὑπερκείμενον τῶν νεωρίων, τότε δὲ
[17, 33]	γενόμενος κατὰ κορυφὴν αὐτοῦ ῥίψειε	τὸ	ὑπόδημα εἰς τὸν κόλπον· ὁ
[17, 33]	τῆς πλευρᾶς ἑκάστης μικρῷ μεῖζον	τὸ	ὕψος ἔχουσαι· μικρῷ δὲ καὶ
[17, 33]	θεάμασι καταριθμοῦνται· εἰσὶ γὰρ σταδιαῖαι	τὸ	ὕψος, τετράγωνοι τῷ σχήματι, τῆς
[17, 52]	τὴν τερατείαν προσφέροντες· οἷον καὶ	τὸ	φάσκειν περὶ τὰς νήσους τὰς
[17, 18]	Βολβιτικόν, εἶτα τὸ Σεβεννυτικὸν καὶ	τὸ	Φατνιτικόν, τρίτον ὑπάρχον τῷ μεγέθει
[17, 48]	ἐν δὲ τῇ Συήνῃ καὶ	τὸ	φρέαρ ἐστὶ τὸ διασημαῖνον τὰς
[17, 54]	ἀνέμου· προσβαλὼν δὲ ἐξ ἐφόδου	τὸ	φρούριον αἱρεῖ, καὶ μετὰ ταῦτα
[17, 54]	ἐξεβοήθησε καὶ φθάνει προσελθὼν εἰς	τὸ	φρούριον, καὶ πλείοσι παρασκευαῖς ἐξασφαλισάμενος
[17, 45]	ἐφάνη δὴ τῇ πείρᾳ πολὺ	τὸ	χρήσιμον, καὶ νῦν ὁ Ἰνδικὸς
[17, 37]	θάτερον τῶν στομάτων ἔχειν ὑπολειπόμενον	τὸ	χρήσιμον πρὸς τὰς ἐποχετείας καὶ
[17, 43]	Ἀλέξανδρον φιλοδοξῆσαι μάλιστα ἀνελθεῖν ἐπὶ	τὸ	χρηστήριον, ἐπειδὴ καὶ Περσέα ἤκουσε
[17, 7]	πολύτροπος· ἀμφίκλυστόν τε γάρ ἐστι	τὸ	χωρίον δυσὶ πελάγεσι, τῷ μὲν

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 31/01/2008