HODOI ELEKTRONIKAI: Du texte à l'hypertexte

Alphabétiquement [« »]
ὅτε 3
ὅτι 14
ὅτου 1
οὐ 29
οὔ 1
οὗ 6
οὐδ´ 6

Fréquences [« »]
27 ἐστὶ
27 νῦν
27 ὑπὸ
29 οὐ
30 ἔστι
31 ἐστι
32 αἱ

HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Strabon, Geographica, livre XVII-1

οὐ

Livre, Chap.

[17, 19]   τοῦ τόπου τούτου τῶν ὕστερον, οὐ βασιλέως μὰ Δία οὐδὲ τυράννου

[17, 15]   ἐνταῦθα μὲν οὐ πολλὴ φύεται (οὐ γὰρ ἀσκεῖται) ἐν δὲ τοῖς

[17, 53]   ἀθρόαις ἐχρήσαντο οὐδ´ ἅπαξ Ῥωμαῖοι· οὐ γάρ εἰσιν οὔτ´ αὐτοὶ Αἰγύπτιοι

[17, 15]   τοῦ καρυωτοῦ, καὶ τοῦ βαλσάμου· οὐ γὰρ ἐῶσι πολλαχοῦ φύεσθαι, τῇ

[17, 36]   τὰ σύμπαντα καὶ μεταβολαῖς μεγάλαις (οὐ γὰρ οἷόν τε ἄλλως τὰ

[17, 54]   ὑπεδέξατο ἐμβάντας εἰς τὸν πόρον· οὐ γὰρ πολλοὶ ἦσαν ἐνταῦθα οἱ

[17, 6]   καὶ αὐτοὺς γεγεφυρωμένους· ἦν δ´ οὐ γέφυρα μόνον ἐπὶ τὴν νῆσον

[17, 18]   ἀδελφοῦ τοῦ πρώτου Πτολεμαίου καλούμενος, οὐ μὰ Δία ἀπὸ τοῦ ἥρωος,

[17, 46]   ἑκάστην ψόφος ὡς ἂν πληγῆς οὐ μεγάλης ἀποτελεῖται ἀπὸ τοῦ μένοντος

[17, 37]   ἀναβάντα τε ἐπὶ τὸ στέγος οὐ μεγάλῳ ὕψει ἅτε μονοστέγῳ ἔστιν

[17, 13]   καὶ ἐθνάρχας καλουμένους ἀποδείξαντες, πραγμάτων οὐ μεγάλων ἐπιστατεῖν ἠξιωμένους. τῆς δ´

[17, 51]   βασιλικὴ γὰρ ἦν, ἰδιώτῃ δ´ οὐ μετῆν, καὶ νῦν τῶν ἡγεμόνων

[17, 8]   Ἀλεξανδρείᾳ ὅπου νῦν ἔτι κεῖται, οὐ μὴν ἐν τῇ αὐτῇ πυέλῳ·

[17, 6]   δὲ στόμα οὐκ εὐείσβολόν ἐστιν, οὐ μὴν τοσαύτης γε δεῖται προνοίας·

[17, 22]   τρέφεται, οὗτοι δὲ θεοὶ μὲν οὐ νομίζονται ἱεροὶ δέ. ~Ὑπὲρ δὲ

[17, 6]   βασιλεῖς ἀγαπῶντες οἷς εἶχον καὶ οὐ πάνυ ἐπεισάκτων δεόμενοι, διαβεβλημένοι πρὸς

[17, 5]   καινοτέρας. οἱ πάλαι δὲ βασιλεῖς οὐ πάνυ ἐφρόντισαν τῶν τοιούτων· καίπερ

[17, 5]   τι πάντα (οἱ δ´ Αἰθίοπες οὐ πάνυ χρῶνται τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάττῃ)

[17, 42]   κατασκευῇ ᾗπερ τὸν λαβύρινθον ἔφαμεν, οὐ πολλαπλοῦν δέ· καὶ κρήνη ἐν

[17, 15]   ἡ δὲ βύβλος ἐνταῦθα μὲν οὐ πολλὴ φύεται (οὐ γὰρ ἀσκεῖται)

[17, 53]   εἰσὶ δ´ οὗτοι νομάδες καὶ οὐ πολλοὶ οὐδὲ μάχιμοι, δοκοῦντες δὲ

[17, 45]   τῶν πλοϊζομένων, καὶ τῆς Κοπτοῦ οὐ πολὺ ἀφέστηκεν ἡ καλουμένη Ἀπόλλωνος

[17, 51]   φοίνικι καὶ τὸν καρυωτὸν γεννώσης, οὐ πολὺ κρείττονα τοῦ Βαβυλωνίου. διττὸς

[17, 18]   καταναυμαχήσαντες Ἰνάρων πόλιν ἔκτισαν Ναύκρατιν οὐ πολὺ τῆς Σχεδίας ὕπερθεν. μετὰ

[17, 11]   καὶ τὴν θυγατέρα, χρόνον δ´ οὐ πολὺν τῇ βασιλείᾳ προσθεὶς τελευτᾷ

[17, 18]   ὥρισται τὸ Δέλτα· καὶ γὰρ οὐ πόρρω τῆς κορυφῆς σχίζεται εἰς

[17, 5]   Θηβαΐδι καὶ τῇ περὶ Συήνην οὐ συμπίπτουσιν ὄμβροι· τὸ δ´ ὅτι

[17, 5]   πῶς ἐκ τῶν τοιούτων ἀφορμῶν οὐ τελέως ἐναργὴς ἦν ἡ περὶ

[17, 11]   ὀλίγων ἡμερῶν ἀπεστραγγάλισεν ἡ βασίλισσα οὐ φέρουσα τὸ βάναυσον καὶ τὸ

Livre, Chap.
[17, 19]	τοῦ τόπου τούτου τῶν ὕστερον,	οὐ	βασιλέως μὰ Δία οὐδὲ τυράννου
[17, 15]	ἐνταῦθα μὲν οὐ πολλὴ φύεται	(οὐ	γὰρ ἀσκεῖται) ἐν δὲ τοῖς
[17, 53]	ἀθρόαις ἐχρήσαντο οὐδ´ ἅπαξ Ῥωμαῖοι·	οὐ	γάρ εἰσιν οὔτ´ αὐτοὶ Αἰγύπτιοι
[17, 15]	τοῦ καρυωτοῦ, καὶ τοῦ βαλσάμου·	οὐ	γὰρ ἐῶσι πολλαχοῦ φύεσθαι, τῇ
[17, 36]	τὰ σύμπαντα καὶ μεταβολαῖς μεγάλαις	(οὐ	γὰρ οἷόν τε ἄλλως τὰ
[17, 54]	ὑπεδέξατο ἐμβάντας εἰς τὸν πόρον·	οὐ	γὰρ πολλοὶ ἦσαν ἐνταῦθα οἱ
[17, 6]	καὶ αὐτοὺς γεγεφυρωμένους· ἦν δ´	οὐ	γέφυρα μόνον ἐπὶ τὴν νῆσον
[17, 18]	ἀδελφοῦ τοῦ πρώτου Πτολεμαίου καλούμενος,	οὐ	μὰ Δία ἀπὸ τοῦ ἥρωος,
[17, 46]	ἑκάστην ψόφος ὡς ἂν πληγῆς	οὐ	μεγάλης ἀποτελεῖται ἀπὸ τοῦ μένοντος
[17, 37]	ἀναβάντα τε ἐπὶ τὸ στέγος	οὐ	μεγάλῳ ὕψει ἅτε μονοστέγῳ ἔστιν
[17, 13]	καὶ ἐθνάρχας καλουμένους ἀποδείξαντες, πραγμάτων	οὐ	μεγάλων ἐπιστατεῖν ἠξιωμένους. τῆς δ´
[17, 51]	βασιλικὴ γὰρ ἦν, ἰδιώτῃ δ´	οὐ	μετῆν, καὶ νῦν τῶν ἡγεμόνων
[17, 8]	Ἀλεξανδρείᾳ ὅπου νῦν ἔτι κεῖται,	οὐ	μὴν ἐν τῇ αὐτῇ πυέλῳ·
[17, 6]	δὲ στόμα οὐκ εὐείσβολόν ἐστιν,	οὐ	μὴν τοσαύτης γε δεῖται προνοίας·
[17, 22]	τρέφεται, οὗτοι δὲ θεοὶ μὲν	οὐ	νομίζονται ἱεροὶ δέ. ~Ὑπὲρ δὲ
[17, 6]	βασιλεῖς ἀγαπῶντες οἷς εἶχον καὶ	οὐ	πάνυ ἐπεισάκτων δεόμενοι, διαβεβλημένοι πρὸς
[17, 5]	καινοτέρας. οἱ πάλαι δὲ βασιλεῖς	οὐ	πάνυ ἐφρόντισαν τῶν τοιούτων· καίπερ
[17, 5]	τι πάντα (οἱ δ´ Αἰθίοπες	οὐ	πάνυ χρῶνται τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάττῃ)
[17, 42]	κατασκευῇ ᾗπερ τὸν λαβύρινθον ἔφαμεν,	οὐ	πολλαπλοῦν δέ· καὶ κρήνη ἐν
[17, 15]	ἡ δὲ βύβλος ἐνταῦθα μὲν	οὐ	πολλὴ φύεται (οὐ γὰρ ἀσκεῖται)
[17, 53]	εἰσὶ δ´ οὗτοι νομάδες καὶ	οὐ	πολλοὶ οὐδὲ μάχιμοι, δοκοῦντες δὲ
[17, 45]	τῶν πλοϊζομένων, καὶ τῆς Κοπτοῦ	οὐ	πολὺ ἀφέστηκεν ἡ καλουμένη Ἀπόλλωνος
[17, 51]	φοίνικι καὶ τὸν καρυωτὸν γεννώσης,	οὐ	πολὺ κρείττονα τοῦ Βαβυλωνίου. διττὸς
[17, 18]	καταναυμαχήσαντες Ἰνάρων πόλιν ἔκτισαν Ναύκρατιν	οὐ	πολὺ τῆς Σχεδίας ὕπερθεν. μετὰ
[17, 11]	καὶ τὴν θυγατέρα, χρόνον δ´	οὐ	πολὺν τῇ βασιλείᾳ προσθεὶς τελευτᾷ
[17, 18]	ὥρισται τὸ Δέλτα· καὶ γὰρ	οὐ	πόρρω τῆς κορυφῆς σχίζεται εἰς
[17, 5]	Θηβαΐδι καὶ τῇ περὶ Συήνην	οὐ	συμπίπτουσιν ὄμβροι· τὸ δ´ ὅτι
[17, 5]	πῶς ἐκ τῶν τοιούτων ἀφορμῶν	οὐ	τελέως ἐναργὴς ἦν ἡ περὶ
[17, 11]	ὀλίγων ἡμερῶν ἀπεστραγγάλισεν ἡ βασίλισσα	οὐ	φέρουσα τὸ βάναυσον καὶ τὸ

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher
Dernière mise à jour : 31/01/2008