>

Livre, Chap.
[13, 49]	ἐλλογιμώταται πόλεις τῶν Αἰολέων καὶ	ὁ	Ἀδραμυττηνὸς κόλπος ἐκδέχεται, ἐν ᾧ
[13, 27]	γυναῖκα, ἐφιλοφρονεῖτο πρὸς τοὺς Ἰλιέας	ὁ	Ἀλέξανδρος· ὁ δὲ Καῖσαρ καὶ
[13, 44]	ποταμοῦ. ~συμπίπτει δ´ εἰς αὐτὸν	ὁ	Ἄνδιρος ἀπὸ τῆς Καρησηνῆς, ὀρεινῆς
[13, 54]	τοῦ Θεοφράστου βιβλία· ἦν δὲ	ὁ	Ἀπελλικῶν φιλόβιβλος μᾶλλον ἢ φιλόσοφος·
[13, 35]	Σκαμανδρίῳ πεδίῳ συντελουμένης πιθανῶς ἂν	ὁ	Ἄρης ἄλλοτε μὲν τὴν ἐγκέλευσιν
[13, 21]	πρὸς τῇ Ἀρίσβῃ ῥεῖν, εἴπερ	ὁ	Ἄσιος Ἀρίσβηθέν τε ἧκε καὶ
[13, 51]	φασιν ὑπὸ τοῦ Πάριδος, καὶ	ὁ	Ἀσπανεὺς τὸ ὑλοτόμιον τῆς Ἰδαίας
[13, 31]	πόλις, καὶ τὸ ναύσταθμον καὶ	ὁ	Ἀχαιῶν λιμὴν καὶ τὸ Ἀχαϊκὸν
[13, 65]	ἱερὸν ἐχούσης. αὐτοῦ δὲ καὶ	ὁ	Ἀχίλλειος χάραξ· ἐν δὲ τῇ
[13, 53]	ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως· φησὶ γοῦν	ὁ	Ἀχιλλεύς „ἢ οὐ μέμνῃ, „ὅτε
[13, 35]	τοῦ ἐρινεοῦ, ἐφ´ οὗ φησιν	ὁ	Ἀχιλλεύς „ὄφρα δ´ ἐγὼ μετ´
[13, 21]	ἐν Τροίᾳ, Ῥῆσος δὲ καὶ	ὁ	βασιλεὺς τῶν Θρᾳκῶν. ἔστι δὲ
[13, 19]	θηλυκῶς λεγομένη αἱ Γέργιθες, ὅθενπερ	ὁ	Γεργίθιος ἦν Κεφάλων· καὶ νῦν
[13, 19]	Λαρίσῃ. ἐκ Παρίου μὲν οὖν	ὁ	γλωσσογράφος κληθεὶς ἦν Νεοπτόλεμος μνήμης
[13, 54]	ἦν καὶ ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους·	ὁ	γοῦν Ἀριστοτέλης τὴν ἑαυτοῦ Θεοφράστῳ
[13, 12]	Παριανῶν καὶ ἡ τῶν Λαμψακηνῶν·	ὁ	γοῦν Ξέρξης τῷ Θεμιστοκλεῖ εἰς
[13, 54]	δεῦρο δὲ κομισθεῖσαν Τυραννίων τε	ὁ	γραμματικὸς διεχειρίσατο φιλαριστοτέλης ὤν, θεραπεύσας
[13, 43]	ὅ τε Σκάμανδρος ῥεῖ καὶ	ὁ	Γράνικος καὶ Αἴσηπος, οἱ μὲν
[13, 11]	Αἰσήπου καὶ τοῦ Πριάπου μεταξὺ	ὁ	Γράνικος ῥεῖ τὰ πολλὰ δι´
[13, 55]	πρὸς Τιγράνην τὸν Ἀρμένιον πρεσβείαν·	ὁ	δ´ ἄκοντα ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ
[13, 54]	σύνταξιν. Θεόφραστος δὲ Νηλεῖ παρέδωκεν·	ὁ	δ´ εἰς Σκῆψιν κομίσας τοῖς
[13, 7]	δ´ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν, ἴφθιμον Μελάνιππον·	ὁ	δ´ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς
[13, 30]	μὲν ἦρε τῇ Αἰγυπτίᾳ χαριζόμενος,	ὁ	δὲ θεοῖς ἀπέδωκε. ~Μετὰ δὲ
[13, 70]	καταστρέφουσι δὲ εἰς τὸν Κάικον·	ὁ	δὲ Κάικος οὐκ ἀπὸ τῆς
[13, 27]	πρὸς τοὺς Ἰλιέας ὁ Ἀλέξανδρος·	ὁ	δὲ Καῖσαρ καὶ φιλαλέξανδρος ὢν
[13, 57]	θᾶσσον „ὀλέ„ θρου πείραθ´ ἵκηαι.	ὁ	δὲ λιμὴν χώματι κατεσκεύασται μεγάλῳ.
[13, 36]	τὸ τεῖχος (ἢ οὐδ´ ἐγένετο,	ὁ	δὲ πλάσας ποιητὴς ἠφάνισεν, ὡς
[13, 19]	αὐτοί, καθάπερ καὶ οἱ Λαμψακηνοί.	ὁ	δὲ ποιητὴς εἴρηκεν ἀμφοτέρως, καὶ
[13, 69]	τὴν Τευθρανίαν καὶ τὸν Κάικον,	ὁ	δὲ ποιητὴς ἐπὶ τοσοῦτον μέμνηται
[13, 21]	ἧκε καὶ ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος·	ὁ	δὲ Πράκτιος ποταμὸς μὲν ἔστι,
[13, 43]	Προποντίδα ἐκ πλειόνων πηγῶν συλλειβόμενοι,	ὁ	δὲ „Σκάμανδρος ἐπὶ δύσιν ἐκ
[13, 51]	„πρῶτα μὲν Ἄντανδρος Λελέγων πόλις.	ὁ	δὲ Σκήψιος ἐν ταῖς παρακειμέναις
[13, 47]	καὶ τὴν χώραν ἔχουσιν ἐκεῖνοι·	ὁ	δὲ τόπος ἐν ᾧ νῦν
[13, 34]	ὁ μὲν τῷ Σιγείῳ πλησιάσας	ὁ	δὲ τῷ Ῥοιτείῳ, μικρὸν ἔμπροσθεν
[13, 55]	~Ἐκ δὲ τῆς Σκήψεως καὶ	ὁ	Δημήτριος ἔστιν οὗ μεμνήμεθα πολλάκις,
[13, 39]	πόλεμον. ~Τίμαιον δὲ ψεύσασθαί φησιν	ὁ	Δημήτριος ἱστοροῦντα ἐκ τῶν λίθων
[13, 36]	ἀπὸ τείχεός εἰμεν. παρατίθησι δ´	ὁ	Δημήτριος καὶ τὴν Ἀλεξανδρίνην Ἑστίαιαν
[13, 33]	πόλις ποτὲ Κεβρήνη. ὑπονοεῖ δ´	ὁ	Δημήτριος μέχρι δεῦρο διατείνειν τὴν
[13, 43]	τόπων ὡς ἂν ἐπιχώριος ἀνὴρ	ὁ	Δημήτριος τοτὲ μὲν οὕτως λέγει
[13, 35]	τὸ πεδίον ἡ Θύμβρα καὶ	ὁ	δι´ αὐτοῦ ῥέων ποταμὸς Θύμβριος,
[13, 57]	ἦν Κλεάνθης, ὁ στωικὸς φιλόσοφος,	ὁ	διαδεξάμενος τὴν Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως
[13, 44]	„καλεῖται Ῥοείτης, εἰ μὴ ἄρα	ὁ	εἰς τὸν Γράνικον ἐμβάλλων Ῥῆσός
[13, 67]	δὲ τῆς Πιτάνης ἐστὶν Ἀρκεσίλαος	ὁ	ἐκ τῆς Ἀκαδημίας, Ζήνωνος τοῦ
[13, 68]	Ἀδραμυττηνὸν κόλπον, οὗ μέρος καὶ	ὁ	Ἐλαϊτικός ἐστι. Κάναι δὲ πολίχνιον
[13, 51]	τούτῳ ὀνόματι, ἐν ᾧ καὶ	ὁ	Ἐλαϊτικὸς περιλαμβάνεται· ἰδίως μέντοι τοῦτον
[13, 21]	Ξάνθος ποταμὸς ἐν Τροίᾳ· Ἄρισβος	ὁ	ἐμβάλλων εἰς τὸν Ἕβρον, Ἀρίσβη
[13, 69]	τῷ Μυσῶν βασιλεῖ συνῆλθε καὶ	ὁ	ἐξ αὐτῆς διεδέξατο τὴν ἐκείνου
[13, 5]	θάλαττα ὅ τε Ἑλλήσποντός ἐστιν	ὁ	ἔξω καὶ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος.
[13, 10]	διαβάσεις τῇ αὐτῇ ὁδῷ, καθάπερ	ὁ	Ἑπτάπορος, ὅν φησιν ὁ ποιητής.
[13, 70]	τόποις φαίνεται βεβασιλευκὼς καθ´ Ὅμηρον	ὁ	Εὐρύπυλος, ὥστ´ ἴσως καὶ τῶν
[13, 27]	ἐπανορθώμασι. καθ´ ἡμᾶς μέντοι Καῖσαρ	ὁ	θεὸς πολὺ πλέον αὐτῶν προὐνόησε
[13, 67]	ἐπιπλεούσας. μετὰ δὲ τὴν Πιτάνην	ὁ	Κάικος εἰς τὸν Ἐλαΐτην καλούμενον
[13, 4]	μέντοι Ἀτραμυττίου πρόεισι· Σκύλαξ δὲ	ὁ	Καρυανδεὺς ἀπὸ Ἀβύδου ἄρχεται· ὁμοίως
[13, 62]	δ´ αὐτῷ ἐξ Ἴδης φερόμενος	ὁ	Κίλλαιος ποταμός· ταῦτα δ´ ἐστὶ
[13, 28]	τῶν Ῥωμαίων ἡγεμὼν καὶ Μιθριδάτης	ὁ	κληθεὶς Εὐπάτωρ, καὶ συνέβησαν πρὸς
[13, 62]	καὶ Ἀντάνδρου. φησὶ δὲ Δάης	ὁ	Κολωναεὺς ἐν Κολωναῖς ἱδρυθῆναι πρῶτον
[13, 42]	κατὰ παλαιὸν ἔθος, καθάπερ καὶ	ὁ	Κροῖσος ἐξελὼν τὴν Σιδήνην, εἰς
[13, 4]	ἄλλοι δ´ ἄλλως· Χάρων δ´	ὁ	Λαμψακηνὸς τριακοσίους ἄλλους ἀφαιρεῖ σταδίους,
[13, 51]	τῇ περαίᾳ ἡ Ἐλαία καὶ	ὁ	λοιπὸς μέχρι Κανῶν κόλπος. λέγωμεν
[13, 30]	ἀναθήματα ἐκ τῶν ἐπιφανεστάτων ἱερῶν	ὁ	μὲν ἦρε τῇ Αἰγυπτίᾳ χαριζόμενος,
[13, 4]	τῶν κατὰ τὴν Προποντίδα τόπων	ὁ	μὲν Ὅμηρος ἀπὸ Αἰσήπου τὴν
[13, 2]	τοιούτων δὲ τῶν τόπων ὄντων	ὁ	μὲν ποιητὴς ἀπὸ τῶν περὶ
[13, 44]	ποταμῷ. Πάλιν δ´ οὕτως φησίν	„ὁ	μὲν Ῥῆσος ποταμὸς νῦν „καλεῖται
[13, 34]	τε Σκάμανδρος καὶ ὁ Σιμόεις,	ὁ	μὲν τῷ Σιγείῳ πλησιάσας ὁ
[13, 38]	αἱ δ´ ἠφανισμέναι. Πιττακὸς δ´	ὁ	Μιτυληναῖος, εἷς τῶν ἑπτὰ σοφῶν
[13, 48]	τὴν ἐτυμότητα τοῦ ὀνόματος σῶζον,	ὁ	μῦς, ὑπόκειται τῷ ποδὶ τοῦ
[13, 7]	οἷον τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο χαλκῷ“	ὁ	Νεοπτόλεμος „ἥρω Εὐρύπυλον. ταῦτα δὴ
[13, 37]	χάριν· πέντε γὰρ διέχει σταδίους	ὁ	νῦν δεικνύμενος τοῦ Αἰσυήτου τάφος
[13, 63]	ἡμερήσιός πως, ὅσον φαίνεται πλεύσας	ὁ	Ὀδυσσεύς. ἐκβὰς γὰρ εὐθὺς παρίστησι
[13, 67]	Αἰολική, δύο ἔχουσα λιμένας, καὶ	ὁ	παραρρέων αὐτὴν ποταμὸς Εὔηνος, ἐξ
[13, 25]	διαφορὰς ὑπογράφειν φησὶ τὸν ποιητὴν	ὁ	Πλάτων, τῆς μὲν πρώτης πολιτείας
[13, 6]	πρὸς νότον ἐπ´ εὐθείας ἐστὶν	ὁ	πλοῦς, πρῶτον ἐπὶ Σηστὸν καὶ
[13, 50]	ἄξιον δὲ μνήμης πεποίηκεν ὀνομάζων	ὁ	ποιητὴς αὐτόν. οὗτοι δ´ οἱ
[13, 63]	δείκνυται, οὐδὲ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν·	ὁ	ποιητὴς δὲ συζεύγνυσιν „ὃς Χρύσην
[13, 34]	λέγεται, καὶ τοὺς πλείστους ἀγῶνας	ὁ	ποιητὴς ἐνταῦθα ἀποδίδωσι· πλατύτερον γάρ
[13, 32]	δέ· διὸ καὶ οὕτως εἴρηκεν	ὁ	ποιητής „Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν, χήρωσε
[13, 20]	περὶ ὧν οὕτως εἴρηκε συλλαβὼν	ὁ	ποιητὴς καὶ τὴν Λαμψακηνὴν καὶ
[13, 43]	παρέχει δὲ λόγον πῶς φησὶν	ὁ	ποιητής „κρουνὼ „δ´ ἵκανον καλιρρόω,
[13, 46]	τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος, καθάπερ καὶ	ὁ	ποιητὴς μαρτυρεῖ „Τενέδοιό τε ἶφι
[13, 32]	τοὺς δὲ μή. ἔοικε δὲ	ὁ	ποιητὴς μικρὰν ἀποφαίνειν τὴν πόλιν
[13, 49]	οἷς πρῶτον τοὺς Λέλεγας ἱδρυμένους	ὁ	ποιητὴς πεποίηκεν. ~Εἴρηται δὲ περὶ
[13, 21]	ποταμῶν τὸν μὲν Σελλήεντά φησιν	ὁ	ποιητὴς πρὸς τῇ Ἀρίσβῃ ῥεῖν,
[13, 44]	τοῦ Καρήσου ποταμοῦ, ὃν ὠνόμακεν	ὁ	ποιητής „Ῥῆσός θ´ Ἑπτάπορός τε
[13, 50]	ἐρήμη. ὀνομάζει δὲ τὸν ποταμὸν	ὁ	ποιητής· „Σάτνιον οὔτασε „δουρὶ Οἰνοπίδην,
[13, 24]	Αἰνείᾳ. διττῶς δὲ ταῦτ´ ὀνομάζει	ὁ	ποιητής, τοτὲ μὲν οὕτω λέγων
[13, 16]	τῆς λίθου. ἐντεῦθέν ἐστιν Ἀριστέας	ὁ	ποιητὴς τῶν Ἀριμασπείων καλουμένων ἐπῶν,
[13, 33]	κατὰ Ζέλειαν Λυκίων. ταύτην δ´	ὁ	ποιητὴς ὑπ´ Αἰνείᾳ τάττει καὶ
[13, 10]	καθάπερ ὁ Ἑπτάπορος, ὅν φησιν	ὁ	ποιητής. ~Ὑπὲρ δὲ τῆς ἐκβολῆς
[13, 65]	ἡ Θήβη ἔρημος, ἥν φησιν	ὁ	ποιητής „ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ. οὔτε
[13, 49]	τοὺς πλείους τῶν Λελέγων κατοικίζων	ὁ	ποιητὴς φαίνεται καὶ τοὺς Κίλικας
[13, 36]	τῆς πόλεως καὶ τῆς θαλάττης	ὁ	ποιητὴς φράζει· τὸ μὲν γὰρ
[13, 36]	εἰ περὶ τὴν νῦν πόλιν	ὁ	πόλεμος συνέστη, καὶ τὸ Τρωικὸν
[13, 36]	„ἠὲ πόλινδε „ἂψ ἀναχωρήσουσι. καὶ	ὁ	Πολυδάμας „ἀμφὶ μάλα „φράζεσθε, φίλοι·
[13, 48]	ἐν Κρήτῃ προσονομάσαι. Ἡρακλείδης δ´	ὁ	Ποντικὸς πληθύοντάς φησι τοὺς μύας
[13, 19]	ἐνὶ Παισῷ ναῖε πολυκτήμων“ καὶ	ὁ	ποταμὸς νῦν οὕτω καλεῖται. Μιλησίων
[13, 7]	ὅτι δὲ τούτων ἁπάντων ἦρχεν	ὁ	Πρίαμος οἱ τοῦ Ἀχιλλέως λόγοι
[13, 32]	Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν. καὶ φαίνεται	ὁ	Πρίαμος τῷ τοιούτῳ λόγῳ μέγας
[13, 44]	δὲ τῆς καλῆς πεύκης Ἄτταλος	ὁ	πρῶτος βασιλεύσας οὕτως γράφει· τὴν
[13, 19]	συγγραφεὺς καὶ Ἀδείμαντος καὶ Ἀναξιμένης	ὁ	ῥήτωρ καὶ Μητρόδωρος ὁ τοῦ
[13, 41]	πόλεως, ὧν ἔστι καὶ Λυκοῦργος	ὁ	ῥήτωρ· μνησθεὶς γὰρ τῆς Ἰλιέων
[13, 28]	Ἀβύδου ἑβδομήκοντα σταδίους. μεταξύ τε	ὁ	Ῥοδίος ἐκπίπτει ποταμός, καθ´ ὃν
[13, 57]	θυγατέρα ἀδελφοῦ συνῴκισε. Μέμνων δ´	ὁ	Ῥόδιος ὑπηρετῶν τότε τοῖς Πέρσαις
[13, 30]	πάλιν, καθάπερ καὶ ἄλλοις {ἄλλους}	ὁ	Σεβαστὸς Καῖσαρ. τὰ γὰρ κάλλιστα
[13, 34]	ποταμοὶ ὅ τε Σκάμανδρος καὶ	ὁ	Σιμόεις, ὁ μὲν τῷ Σιγείῳ
[13, 35]	Καλλικολώνη, λόφος τις, παρ´ ὃν	ὁ	Σιμόεις ῥεῖ πενταστάδιον διέχων· γίνεται
[13, 34]	τε Σιμοείσιον πεδίον δι´ οὗ	ὁ	Σιμόεις φέρεται, καὶ τὸ Σκαμάνδριον
[13, 36]	πρὸς Σιγείῳ, πλησίον δὲ καὶ	ὁ	Σκάμανδρος ἐκδίδωσι διέχων τοῦ Ἰλίου
[13, 31]	γὰρ ὅ τε Σιμόεις καὶ	ὁ	Σκάμανδρος ἐν τῷ πεδίῳ πολλὴν
[13, 58]	ἡμιβαρβάρους γενέσθαι φησὶ Δημήτριος αὐτοὺς	ὁ	Σκήψιος ἀντὶ Αἰολέων. καθ´ Ὅμηρον
[13, 53]	εἰς τὴν οἰκείαν. ~Οἴεται δ´	ὁ	Σκήψιος καὶ βασίλειον τοῦ Αἰνείου
[13, 27]	τοῦ Ταύρου. φησὶ γοῦν Δημήτριος	ὁ	Σκήψιος, μειράκιον ἐπιδημήσας εἰς τὴν
[13, 64]	καὶ τοὺς μύας, ἀφ´ ὧν	ὁ	Σμινθεύς, ἐπειδὴ σμίνθοι οἱ μύες,
[13, 57]	κατεσκεύασται μεγάλῳ. ἐντεῦθεν ἦν Κλεάνθης,	ὁ	στωικὸς φιλόσοφος, ὁ διαδεξάμενος τὴν
[13, 19]	ἐκ Λαμψάκου δὲ Χάρων τε	ὁ	συγγραφεὺς καὶ Ἀδείμαντος καὶ Ἀναξιμένης
[13, 10]	περὶ μὲν οὖν τὴν Ζέλειαν	ὁ	Τάρσιος ἔστι ποταμός, εἴκοσιν ἔχων
[13, 54]	Σύλλας ἦρε τὴν Ἀπελλικῶντος βιβλιοθήκην	ὁ	τὰς Ἀθήνας ἑλών, δεῦρο δὲ
[13, 69]	πεπίστευται δ´ οὖν ὅτι καὶ	ὁ	Τεύθρας καὶ ὁ Τήλεφος ἐβασίλευσαν
[13, 69]	σταδίους ἐντὸς τοῦ Καΐκου, καὶ	ὁ	Τεύθρας Κιλίκων καὶ Μυσῶν ἱστόρηται
[13, 69]	ὅτι καὶ ὁ Τεύθρας καὶ	ὁ	Τήλεφος ἐβασίλευσαν τῆς χώρας τῆς
[13, 48]	Τεύκροις (οὓς πρῶτος παρέδωκε Καλλῖνος	ὁ	τῆς ἐλεγείας ποιητής, ἠκολούθησαν δὲ
[13, 55]	Δημήτριος ἔστιν οὗ μεμνήμεθα πολλάκις,	ὁ	τὸν Τρωικὸν διάκοσμον ἐξηγησάμενος γραμματικός,
[13, 50]	ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι. καὶ νῦν	ὁ	τόπος δείκνυται τῆς πόλεως ἔρημος.
[13, 39]	τὸν προσπολεμοῦντα; Ἀχίλλειον δ´ ἔστιν	ὁ	τόπος ἐν ᾧ τὸ Ἀχιλλέως
[13, 20]	ὅτι ἡ πάλαι Περκώτη μετωνομάσθη	ὁ	τόπος. ~Τῶν δὲ ποταμῶν τὸν
[13, 19]	Ἀναξιμένης ὁ ῥήτωρ καὶ Μητρόδωρος	ὁ	τοῦ Ἐπικούρου ἑταῖρος· καὶ αὐτὸς
[13, 54]	γεγόνασιν Ἔραστος καὶ Κορίσκος καὶ	ὁ	τοῦ Κορίσκου υἱὸς Νηλεύς, ἀνὴρ
[13, 42]	ἐξελὼν τὴν Σιδήνην, εἰς ἣν	ὁ	τύραννος κατέφυγε Γλαυκίας, ἀρὰς ἔθετο
[13, 49]	διττοὺς ὄντας. ἐνταῦθα δὲ καὶ	ὁ	τῶν Μιτυληναίων ἐστὶν αἰγιαλός, κώμας
[13, 28]	δὲ συνῆλθον Σύλλας τε Κορνήλιος	ὁ	τῶν Ῥωμαίων ἡγεμὼν καὶ Μιθριδάτης
[13, 27]	Ἰλιέων „οὐ γὰρ ἦν Ἕκτωρ	ὁ	„ὑπερ„ μαχῶν τῆς πόλεως. τοῦτον
[13, 35]	νῦν πόλεως πάμπολυ ἀφέστηκε· καὶ	ὁ	φηγὸς δὲ μικρὸν κατωτέρω ἐστὶ
[13, 27]	τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ. συνεπέμφθη δὲ	ὁ	Φιμβρίας ὑπάτῳ Ὀυαλερίῳ Φλάκκῳ ταμίας
[13, 43]	γάρ θ´ ὕδατι λιαρῷ „ῥέει,	ὅ	ἐστι θερμῷ· ἐπιφέρει δέ „ἀμφὶ
[13, 5]	Κυζικηνήν· ἡ δ´ ἑσπερία θάλαττα	ὅ	τε Ἑλλήσποντός ἐστιν ὁ ἔξω
[13, 35]	Ἰλίου καὶ πεντήκοντα σταδίους διέχει.	ὅ	τε ἐρινεός, τραχύς τις τόπος
[13, 63]	τῷ Θήβης πεδίῳ δείκνυται πλησίον·	ὅ	τε πλοῦς ἀπὸ μὲν τῆς
[13, 37]	εἶναι τῶν ποταμῶν ὕστερον γεγονός.	~ὅ	τε Πολίτης „ὃς Τρώων σκοπὸς
[13, 31]	τοῦ Σκαμάνδρου ἐκβολαί. συμπεσόντες γὰρ	ὅ	τε Σιμόεις καὶ ὁ Σκάμανδρος
[13, 34]	Ἴλου σῆμα. οἱ δὲ ποταμοὶ	ὅ	τε Σκάμανδρος καὶ ὁ Σιμόεις,
[13, 43]	εἴκοσι σταδίοις Σκήψεως, ἐξ οὗ	ὅ	τε Σκάμανδρος ῥεῖ καὶ ὁ
[13, 56]	χαλκὸν τὸ καλούμενον γίνεται κρᾶμα,	ὅ	τινες ὀρείχαλκον καλοῦσι· γίνεται δὲ
[13, 28]	Χερρονήσῳ τὸ Κυνὸς σῆμά ἐστιν,	ὅ	φασιν Ἑκάβης εἶναι τάφον· οἱ
[13, 61]	κληθέντι μετὰ ταῦτα Θήβης πεδίῳ,	ὃ	διὰ τὴν ἀρετὴν περιμάχητον γενέσθαι
[13, 70]	πεδίῳ. Τῆμνον δ´ ἔστιν ὄρος	ὃ	διορίζει τοῦτό τε καὶ τὸ
[13, 51]	Ἄντανδρός ἐστιν ὑπερκείμενον ἔχουσα ὄρος	ὃ	καλοῦσιν Ἀλεξάνδρειαν, ὅπου τὰς θεὰς
[13, 36]	συνέστη, καὶ τὸ Τρωικὸν πεδίον,	ὃ	μεταξὺ τῆς πόλεως καὶ τῆς
[13, 27]	πόλεων. ~Καὶ τὸ Ἴλιον δ´	ὃ	νῦν ἔστι κωμόπολίς τις ἦν,
[13, 42]	συνῴκισαν πρὸς τῷ Σιμόεντι Πόλιον,	ὃ	νῦν καλεῖται Πόλισμα, οὐκ ἐν
[13, 68]	καὶ τὸ ὄρος ὅλον ὠνομάζετο,	ὃ	νῦν Κάνην καὶ Κάνας λέγουσι.
[13, 70]	καὶ τὸ καλούμενον Ἀπίας πεδίον,	ὃ	ὑπέρκειται ἐν τῇ μεσογαίᾳ τοῦ
[13, 25]	δὲ παρ´ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ	Δαρδανίδαο	„μέσσον κὰπ πεδίον παρ´ ἐρινεὸν
[13, 53]	„Κρο„ νίων. νῦν δὲ δὴ	Αἰνείαο	βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ „παί„
[13, 53]	τοῦ βίου. τινὲς δὲ γράφουσιν	„Αἰνείαο	γένος πάντεσσιν ἀνάξει, καὶ παῖδες
[13, 24]	„Δαρδανίων „αὖτ´ ἦρχεν ἐὺς πάις	Ἀγχίσαο,	Δαρδανίους καλῶν, τοτὲ δὲ Δαρδάνους
[13, 7]	„Δαρδανίων αὖτ´ „ἦρχεν ἐὺς πάις	Ἀγχίσαο“	καὶ οὗτοι Τρῶες· φησὶ γοῦν
[13, 37]	ποδωκείῃσι πεποιθώς, τύμβῳ ἐπ´ ἀκροτάτῳ	„Αἰσυήταο	γέροντος, μάταιος ἦν. καὶ γὰρ
[13, 50]	καὶ πάλιν „ναῖε δὲ Σατνιόεντος	ἐυρρείταο	παρ´ ὄχθαις Πήδασον αἰπεινήν. Σατνιόεντα
[13, 22]	τοῦ ῥοῦ τοῦ ἐξ αὐτῆς·	διὸ	καὶ εὐπετέστερον ἐκ τῆς Σηστοῦ
[13, 54]	Ἀπελλικῶν φιλόβιβλος μᾶλλον ἢ φιλόσοφος·	διὸ	καὶ ζητῶν ἐπανόρθωσιν τῶν διαβρωμάτων
[13, 32]	ἐκπορθήσουσι κεκακωμένην μέν, πόλιν δέ·	διὸ	καὶ οὕτως εἴρηκεν ὁ ποιητής
[13, 42]	Πόλισμα, οὐκ ἐν εὐερκεῖ τόπῳ·	διὸ	κατεσπάσθη ταχέως. ἐπὶ δὲ τῶν
[13, 46]	καθάπερ καὶ ὁ ποιητὴς μαρτυρεῖ	„Τενέδοιό	τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ. περίκειται
[13, 7]	„Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ πόλιν	θείοιο	Μύνητος, „κλαίειν. ἐμφαίνει γὰρ τὴν
[13, 61]	Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ „πόλιν	θείοιο	Μύνητος, οὐ τὴν Θήβην λέγοι
[13, 7]	γὰρ τὴν Λυρνησσὸν λέγων „πόλιν	θείοιο	Μύνητος, ὡς ἂν δυναστευομένην ὑπ´
[13, 21]	ὃς Φρυγίην ναίεσκε ῥοῇς ἐπὶ	Σαγγαρίοιο.	~Ἄβυδος δὲ Μιλησίων ἐστὶ κτίσμα
[13, 21]	Ἄσιος „ὃς μήτρως ἦν „Ἕκτορος	ἱπποδάμοιο,	αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς „δὲ Δύμαντος,
[13, 40]	μετὰ κλέος εἰληλούθει. ᾔτεε δὲ	Πριάμοιο	„θυ„ γατρῶν εἶδος ἀρίστην, Κασσάνδρην,
[13, 7]	νέμων, πατρῴας δηλονότι „ἀλλ´ „υἱὸν	Πριάμοιο	νόθον βάλε Δημοκόωντα, ὅς οἱ
[13, 33]	ποιητήν „Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος	Πριάμοιο,	ὃν εἰκὸς εἶναι ἐπώνυμον τῆς
[13, 41]	Ἴλιος ἱρή. „ἦ γὰρ καὶ	Πριάμοιο	πόλιν „διεπέρσαμεν αἰπήν. „πέρθετο δὲ
[13, 41]	πόλιν „διεπέρσαμεν αἰπήν. „πέρθετο δὲ	Πριάμοιο	πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ. καὶ τὰ
[13, 13]	δέ οἱ εἵσατο πρῶτος „Ἄδρηστος,	ποταμοῖο	παρὰ ῥόον Αἰσήποιο, ἔνθα τετίμηταί
[13, 40]	ἐόντα, ὅς ῥα νέον „πτο„	λέμοιο	μετὰ κλέος εἰληλούθει. ᾔτεε δὲ
[13, 13]	πρῶτος „Ἄδρηστος, ποταμοῖο παρὰ ῥόον	Αἰσήποιο,	ἔνθα τετίμηταί τε καὶ Ἀδρήστεια
[13, 9]	Ἴδης Ἀφνειοί, πίνοντες ὕδωρ μέλαν	„Αἰσήποιο,	Τρῶες· τῶν αὖθ´ ἦρχε Λυκάονος
[13, 7]	Ἴδης, Ἀφνειοί, πίνοντες „ὕδωρ μέλαν	Αἰσήποιο,	Τρῶες· τῶν αὖτ´ ἦρχε Λυκάονος
[13, 63]	δὲ Χρυσηὶς νηὸς βῆ „ποντο„	πόροιο·	τὴν μὲν ἔπειτ´ ἐπὶ βωμὸν
[13, 36]	ναυστάθμου „ὡς ὅθ´ ὑπὸ Τροίῃ	„λό„	χον ἤγομεν. φησὶ γὰρ ὑποβάς
[13, 70]	τὰ ζητούμενα. ~Ἐάσθω δὴ ταῦτα,	ἐκεῖνο	δ´ ὅπερ ἐστὶ μᾶλλον ἐν
[13, 4]	πρόεισι· Σκύλαξ δὲ ὁ Καρυανδεὺς	ἀπὸ	Ἀβύδου ἄρχεται· ὁμοίως δὲ τὴν
[13, 23]	Τμώλῳ τὰ περὶ τὸν Πακτωλόν.	ἀπὸ	Ἀβύδου δ´ ἐπὶ Αἴσηπον περὶ
[13, 7]	πάντες μὲν δὴ Τρῶες οἱ	ἀπὸ	Ἀβύδου μέχρι Ἀδραστείας, δίχα μέντοι
[13, 4]	τὴν Αἰολίδα Ἔφορος μὲν λέγει	ἀπὸ	Ἀβύδου μέχρι Κύμης, ἄλλοι δ´
[13, 39]	Ἔφορος οὐκ ὀκνεῖ πᾶσαν τὴν	ἀπὸ	Ἀβύδου μέχρι Κύμης καλεῖν Αἰολίδα.
[13, 13]	Μυγδονίας πεδίον. φησὶ δὲ Καλλισθένης	ἀπὸ	Ἀδράστου βασιλέως, ὃς πρῶτος Νεμέσεως
[13, 27]	τῶν ἀπογόνων εἷς ὢν τῶν	ἀπὸ	Αἰνείου. χώραν τε δὴ προσένειμεν
[13, 4]	Προποντίδα τόπων ὁ μὲν Ὅμηρος	ἀπὸ	Αἰσήπου τὴν ἀρχὴν ποιεῖται τῆς
[13, 2]	τῆς Προποντίδος παραλίαν εἶναι συμβαίνει,	ἀπὸ	δὲ Ἀβύδου μέχρι Λεκτοῦ τὰ
[13, 63]	μένει αὐτόθι, πρωὶ δὲ ἀποπλεῖ·	ἀπὸ	δὲ Ἁμαξιτοῦ τὸ τρίτον μόλις
[13, 34]	εἰς τὴν οἰκείαν ἐπιτρέψαντος Λυσιμάχου.	~Ἀπὸ	δὲ τῆς κατὰ {τούτους} τοὺς
[13, 45]	δὲ ποταμοῦ τοῦ Αἰσήπου τριάκοντα·	ἀπὸ	δὲ τῆς Παλαισκήψεως ταύτης διατεῖναι
[13, 2]	κεφαλαίῳ τὴν τῶν τόπων φύσιν.	~Ἀπὸ	δὴ τῆς Κυζικηνῆς καὶ τῶν
[13, 57]	ἡ Ἄσσος ἐρυμνὴ καὶ εὐτειχής,	ἀπὸ	θαλάττης καὶ τοῦ λιμένος ὀρθίαν
[13, 34]	δ´ ἑκάτερον τῶν λεχθέντων πεδίων	ἀπὸ	θατέρου μέγας τις αὐχὴν τῶν
[13, 27]	τινὸς τῶν προγόνων· ἐκεῖνος δ´	ἀπὸ	Ἰούλου τὴν προσωνυμίαν ἔσχε ταύτην,
[13, 27]	ἀρχηγέτην ἡγοῦνται, ἔπειτα ὅτι Ἰούλιος	ἀπὸ	Ἰούλου τινὸς τῶν προγόνων· ἐκεῖνος
[13, 53]	Μαντίνειαν τῆς Ἀρκαδίας κτίσαι Καπύας,	ἀπὸ	Κάπυος θέμενον τοὔνομα τῷ πολίσματι,
[13, 44]	εἰς τὸν Αἴσηπον. Ῥοδίος δὲ	ἀπὸ	Κλεανδρίας καὶ Γόρδου, ἃ διέχει
[13, 2]	τὸ ὄρος μέχρι Λεκτοῦ καθήκουσα·	ἀπὸ	Λεκτοῦ δὲ μέχρι Καΐκου ποταμοῦ
[13, 51]	λέγεται γὰρ καὶ πᾶσα ἡ	ἀπὸ	Λεκτοῦ μέχρι Κανῶν παραλία τῷ
[13, 44]	καὶ ὀγδοήκοντα σταδίους. Κάρησος „δ´	ἀπὸ	Μαλοῦντος ῥεῖ, τόπου τινὸς κειμένου
[13, 44]	„καὶ εἴκοσι, τὸ δὲ ὕψος	ἀπὸ	μὲν ῥίζης ἀνιέναι ἐπὶ ἑξήκοντα
[13, 63]	δείκνυται πλησίον· ὅ τε πλοῦς	ἀπὸ	μὲν τῆς Κιλικίου Χρύσης ἐπὶ
[13, 64]	δεῦρο μετενεκτέον. παραμυθοῦνται δὲ τὴν	ἀπὸ	μικρῶν ἐπίκλησιν τοιούτοις τισί· καὶ
[13, 4]	Πρακτίου ἀρχόμενος (τοσοῦτοι γάρ εἰσιν	ἀπὸ	Παρίου εἰς Πράκτιον) ἕως μέντοι
[13, 16]	~Ἐν δὲ τῷ παράπλῳ τῷ	ἀπὸ	Παρίου εἰς Πρίαπον ἥ τε
[13, 4]	Δαμάστης δ´ ἔτι μᾶλλον συστέλλει	ἀπὸ	Παρίου· καὶ γὰρ οὗτος μὲν
[13, 65]	χάραξ· ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ	ἀπὸ	πεντήκοντα σταδίων ἐστὶν ἡ Θήβη
[13, 37]	γὰρ εἰ ἐπ´ ἀκροτάτῳ, ὅμως	{ἀπὸ}	πολὺ ἂν μείζονος ὕψους τῆς
[13, 4]	Λαμψακηνὸς τριακοσίους ἄλλους ἀφαιρεῖ σταδίους,	ἀπὸ	Πρακτίου ἀρχόμενος (τοσοῦτοι γάρ εἰσιν
[13, 4]	ποιεῖται τῆς Τρῳάδος, Εὔδοξος δὲ	ἀπὸ	Πριάπου καὶ Ἀρτάκης τοῦ ἐν
[13, 62]	τὸ ἐν Λέσβῳ δὲ Κίλλαιον	ἀπὸ	ταύτης τῆς Κίλλης ὠνόμασται· ἔστι
[13, 36]	„ἰέ„ ναι“ φησίν „ἑκὰς δ´	ἀπὸ	τείχεός εἰμεν. παρατίθησι δ´ ὁ
[13, 35]	Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον, „οὐκ ἐθέλεσκε μάχην	ἀπὸ	τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ´ „ὅσον
[13, 17]	καὶ Πέρσαις ὕστερον· οἱ δ´	ἀπὸ	τετταράκοντα σταδίων Λαμψάκου δεικνύουσι λόφον,
[13, 51]	πλάτος δὲ τοῦ στόματός ἐστιν	ἀπὸ	τῆς ἄκρας ἐπὶ τὴν ἄκραν
[13, 35]	Ἄρης ἄλλοτε μὲν τὴν ἐγκέλευσιν	ἀπὸ	τῆς ἀκροπόλεως ποιοῖτο, ἄλλοτε δ´
[13, 43]	περιεχόμεναι „διαστήματι· πλεῖστον δ´ ἀφέστηκεν	ἀπὸ	τῆς ἀρχῆς τὸ „τοῦ Αἰσήπου
[13, 9]	ἐκάλει καὶ Λυκίους· Ἀφνειοὺς δὲ	ἀπὸ	τῆς Ἀφνίτιδος νομίζουσι λίμνης· καὶ
[13, 48]	τούτους δὲ καὶ τὴν Ἴδην	ἀπὸ	τῆς ἐν Κρήτῃ προσονομάσαι. Ἡρακλείδης
[13, 70]	Κάικον· ὁ δὲ Κάικος οὐκ	ἀπὸ	τῆς Ἴδης ῥεῖ, καθάπερ εἴρηκε
[13, 44]	δ´ εἰς αὐτὸν ὁ Ἄνδιρος	ἀπὸ	τῆς Καρησηνῆς, ὀρεινῆς τινος πολλαῖς
[13, 3]	παντάπασι· καθ´ ὅλην γὰρ ἐσκεδάσθη	ἀπὸ	τῆς Κυζικηνῆς μέχρι τοῦ Καΐκου
[13, 35]	ἱδρῦσθαι πρότερον, τριάκοντα σταδίους διέχον	ἀπὸ	τῆς νῦν πόλεως. ὑπὲρ δὲ
[13, 27]	πρότερον δὲ ὑπογραπτέον τοὺς τόπους	ἀπὸ	τῆς παραλίας ἀρξαμένους ἀφ´ ἧσπερ
[13, 32]	ὡς ἔφαμεν. μικρὸν δὲ προελθοῦσιν	ἀπὸ	τῆς παραλίας ταύτης ἐστὶ τὸ
[13, 5]	καὶ τοῦ Λεκτοῦ πρῶτά ἐστιν	ἀπὸ	τῆς Προποντίδος ἀρξαμένοις {τὰ} μέχρι
[13, 54]	κακωθέντα ὀψέ ποτε ἀπέδοντο οἱ	ἀπὸ	τοῦ γένους Ἀπελλικῶντι τῷ Τηίῳ
[13, 52]	καὶ δημοκρατικῶς ᾤκουν· οἱ δ´	ἀπὸ	τοῦ γένους οὐδὲν ἧττον ἐκαλοῦντο
[13, 8]	Αἰολίδα νῦν ἰδίως λεγομένην τὴν	ἀπὸ	τοῦ Ἕρμου μέχρι Λεκτοῦ καὶ
[13, 8]	συντιθέντος, καὶ τῶν Αἰολέων τὴν	ἀπὸ	τοῦ Ἕρμου πᾶσαν μέχρι τῆς
[13, 44]	ὠνομάσθαι δὲ τὴν χώραν φασὶν	„ἀπὸ	τοῦ Καρήσου ποταμοῦ, ὃν ὠνόμακεν
[13, 6]	ποιεῖ πρὸς τὴν ἤπειρον ἀποχωροῦσα	ἀπὸ	τοῦ Λεκτοῦ, καὶ αἱ Κάναι,
[13, 49]	καὶ Ἰδαῖον λέγουσιν· ἡ γὰρ	ἀπὸ	τοῦ Λεκτοῦ ῥάχις ἀνατείνουσα πρὸς
[13, 3]	τὴν Κύμην τὴν Φρικωνίδα κληθεῖσαν	ἀπὸ	τοῦ Λοκρικοῦ ὄρους. ~Τῶν Αἰολέων
[13, 33]	τὴν ὑπὸ τῷ Ἕκτορι, ἀνήκουσαν	ἀπὸ	τοῦ ναυστάθμου μέχρι Κεβρηνίας· τάφον
[13, 36]	διάστημα τὸ μέχρι τῆς πόλεως	ἀπὸ	τοῦ ναυστάθμου „ὡς ὅθ´ ὑπὸ
[13, 34]	τῶν εἰρημένων ἀγκώνων ἐπ´ εὐθείας,	ἀπὸ	τοῦ νῦν Ἰλίου τὴν ἀρχὴν
[13, 35]	δὲ σταδίους διεχούσης τῆς Καλλικολώνης	ἀπὸ	τοῦ νῦν Ἰλίου, τί χρήσιμον
[13, 52]	τότε Σκῆψις, εἴτ´ ἄλλως εἴτ´	ἀπὸ	τοῦ περίσκεπτον εἶναι τὸν τόπον,
[13, 32]	τὸ μῆκος τῆς παραλίας ταύτης	ἀπὸ	τοῦ Ῥοιτείου μέχρι Σιγείου καὶ
[13, 27]	καὶ κατὰ τὴν συγγένειαν τὴν	ἀπὸ	τῶν Αἰακιδῶν τῶν ἐν Μολοττοῖς
[13, 64]	ἐπίκλησιν τοιούτοις τισί· καὶ γὰρ	ἀπὸ	τῶν παρνόπων, οὓς οἱ Οἰταῖοι
[13, 5]	δὲ αὕτη μὲν τῆς Προποντίδος	ἀπὸ	τῶν περὶ Ἄβυδον στενῶν ἐπὶ
[13, 2]	τόπων ὄντων ὁ μὲν ποιητὴς	ἀπὸ	τῶν περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ
[13, 22]	τὸ δὲ ζεῦγμά ἐστι μικρὸν	ἀπὸ	τῶν πόλεων παραλλάξαντι ἐξ Ἀβύδου
[13, 22]	ἐνέπρησε δὲ πυθόμενος μετὰ τὴν	ἀπὸ	τῶν Σκυθῶν ἐπάνοδον τοὺς νομάδας
[13, 53]	μέμνῃ, „ὅτε πέρ σε βοῶν	ἄπο	μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ´ Ἰδαίων
[13, 21]	Ἀρίσβηθέν τε ἧκε καὶ ποταμοῦ	ἄπο	Σελλήεντος· ὁ δὲ Πράκτιος ποταμὸς
[13, 20]	„ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον „ἵπποι ποταμοῦ	ἄπο	Σελλήεντος. οὕτω δ´ ἀφανῆ τὰ
[13, 20]	ἵπποι „αἴ„ θωνες μεγάλοι ποταμοῦ	ἄπο	Σελλήεντος. οὕτω δ´ εἰπὼν ἔοικε
[13, 39]	δέ φησιν ἀφαιρεθῆναι τὴν Τροίαν	ὑπὸ	Ἀθηναίων τοὺς Μιτυληναίους ἐν τῷ
[13, 69]	Μυσῶν ἱστόρηται βασιλεύς. Εὐριπίδης δ´	ὑπὸ	Ἀλέου φησὶ τοῦ τῆς Αὔγης
[13, 50]	Πήδασόν τινα λέγει πόλιν αὐτῶν	ὑπὸ	Ἄλτῃ τεταγμένην „Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι
[13, 38]	τοῦ πολέμου Περίανδρος διαιτητὴς αἱρεθεὶς	ὑπὸ	ἀμφοῖν ἔλυσε τὸν πόλεμον. ~Τίμαιον
[13, 22]	Μιλήσιοι. τῶν δὲ πόλεων ἐμπρησθεισῶν	ὑπὸ	Δαρείου τοῦ Ξέρξου πατρὸς τῶν
[13, 54]	γῆς ἔκρυψαν ἐν διώρυγί τινι·	ὑπὸ	δὲ νοτίας καὶ σητῶν κακωθέντα
[13, 33]	τοῖς Ἀντηνορίδαις, καλεῖ δὲ Δαρδανίαν.	ὑπὸ	δὲ ταύτῃ Κεβρηνία, πεδιὰς ἡ
[13, 67]	θαλάττης αἰγιαλὸν τὸ ἔκρηγμα ἔχουσα.	ὑπὸ	δὲ τοῖς Ἀνδείροις ἱερόν ἐστι
[13, 7]	διῃρημένην μὲν εἰς δυναστείας ἐννέα,	ὑπὸ	δὲ τῷ Πριάμῳ τεταγμένην κατὰ
[13, 7]	αὐτῇ δ´ ἂν λεχθείη ἡ	ὑπὸ	Εὐρυπύλῳ ἐφεξῆς οὖσα τῇ Λυρνησσίδι.
[13, 65]	τὸ Ἀδραμύττιον· ἦν δέ ποτε	ὑπὸ	Λυδοῖς, καὶ νῦν πύλαι Λύδιαι
[13, 7]	τοῦ Αἰσήπου καὶ Ἀβύδου Τρῶες·	ὑπὸ	μὲν γὰρ τῷ Ἀσίῳ ἐστὶ
[13, 7]	αὕτη δυναστεία Τρωικὴ μετὰ τὴν	ὑπὸ	Μύνητι. οἰκείως δὲ τούτοις καὶ
[13, 60]	ὑπὸ τῷ Ἠετίωνι καὶ τὴν	ὑπὸ	Μύνητι. ~τοῦ μὲν οὖν Ἠετίωνος
[13, 55]	εἴθ´ ὑπὸ τοῦ βασιλέως εἴθ´	ὑπὸ	νόσου· λέγεται γὰρ ἀμφότερα. περὶ
[13, 50]	οὐκ εὖ „ὑπὸ Σατνιόεντι, ὡς	ὑπὸ	ὄρει Σατνιόεντι κειμένης τῆς πόλεως·
[13, 7]	„Αἰνεία, Τρώων βουληφόρε. εἶθ´ οἱ	ὑπὸ	Πανδάρῳ Λύκιοι, οὓς καὶ αὐτοὺς
[13, 7]	μεγαλήτορος Ἠετίωνος, Ἠετίων, ὃς ἔναιεν	ὑπὸ	Πλάκῳ ὑληέσσῃ, Θήβῃ „ὑποπλακίῃ, Κιλίκεσς´
[13, 65]	ἔρημος, ἥν φησιν ὁ ποιητής	„ὑπὸ	Πλάκῳ ὑληέσσῃ. οὔτε δὲ Πλάκος
[13, 40]	ἀσεβησάντων ἅπασιν ἐμήνιεν) ἀπολέσθαι δὲ	ὑπὸ	Ποσειδῶνος μεγαλορρημονήσαντα· τὰς δὲ Λοκρίδας
[13, 50]	γράφουσι δέ τινες οὐκ εὖ	„ὑπὸ	Σατνιόεντι, ὡς ὑπὸ ὄρει Σατνιόεντι
[13, 52]	εἰς τὴν νῦν Σκῆψιν μετῳκίσθησαν	ὑπὸ	Σκαμανδρίου τε τοῦ Ἕκτορος καὶ
[13, 70]	Μύσιος ἐμβάλλων εἰς τὸν Κάικον	ὑπὸ	ταῖς πηγαῖς αὐτοῦ, ἀφ´ οὗ
[13, 51]	τοῦτον φασὶν Ἀδραμυττηνόν, τὸν κλειόμενον	ὑπὸ	ταύτης τε τῆς ἄκρας ἐφ´
[13, 67]	τις τόπος ἐπὶ θαλάττῃ Ἀταρνεὺς	ὑπὸ	τῇ Πιτάνῃ κατὰ τὴν καλουμένην
[13, 8]	καὶ Μυσῶν οἱ περιγενόμενοι τῶν	ὑπὸ	Τηλέφῳ πρότερον καὶ Τεύθραντι. οὕτω
[13, 7]	οἰκείως δὲ τούτοις καὶ τὸ	ὑπὸ	τῆς Ἀνδρομάχης λεχθὲν οὕτως „Ἕκτορ,
[13, 39]	ἐκείνοις ἐστί. τὸ δὲ παλαιὸν	ὑπὸ	τοῖς Αἰολεῦσιν ἦν τὰ πλεῖστα,
[13, 7]	ὑπὸ τῷ Ἀσίῳ οἱ δ´	ὑπὸ	τοῖς Μεροπίδαις· καθάπερ καὶ ἡ
[13, 7]	τι, πᾶσαν τὴν παραλίαν ταύτην	ὑπὸ	τοῖς Τρωσὶ γεγονέναι, διῃρημένην μὲν
[13, 58]	τοῦ ποιητοῦ Κιλίκων· ἐκπορθηθέντες δὲ	ὑπὸ	τοῦ Ἀχιλλέως μετέστησαν εἰς τὴν
[13, 53]	εἰς ἣν φυγεῖν εἴρηται διωκόμενος	ὑπὸ	τοῦ Ἀχιλλέως· φησὶ γοῦν ὁ
[13, 55]	ὁδὸν κατέστρεψε τὸν βίον εἴθ´	ὑπὸ	τοῦ βασιλέως εἴθ´ ὑπὸ νόσου·
[13, 36]	δ´ ἡ πρὸς τὸν Εὔμαιον	ὑπὸ	τοῦ Ὀδυσσέως διασκευασθεῖσα μέγα ἐμφαίνει
[13, 51]	ὅπου τὰς θεὰς κριθῆναί φασιν	ὑπὸ	τοῦ Πάριδος, καὶ ὁ Ἀσπανεὺς
[13, 39]	μὴν ἐκ λίθων τοιούτων οὐδ´	ὑπὸ	τοῦ Περιάνδρου. πῶς γὰρ ἂν
[13, 24]	ἱδρῦσθαι τὸ παλαιὸν τὴν λεγομένην	ὑπὸ	τοῦ ποιητοῦ Δαρδανίαν „Δάρδανον αὖ
[13, 8]	ἅμα τοῖς νῦν οὖσι τὰ	ὑπὸ	τοῦ ποιητοῦ καὶ τῶν ἄλλων
[13, 58]	τῷ Αἰνείᾳ καὶ τῶν καλουμένων	ὑπὸ	τοῦ ποιητοῦ Κιλίκων· ἐκπορθηθέντες δὲ
[13, 4]	σκεδασθέντων τὴν χώραν, ἣν ἔφαμεν	ὑπὸ	τοῦ ποιητοῦ λέγεσθαι Τρωικήν, οἱ
[13, 7]	τινὸς μεσημβρινῆς. ~Ἐκ δὴ τῶν	ὑπὸ	τοῦ ποιητοῦ λεγομένων εἰκάζουσιν οἱ
[13, 28]	φασίν· εἷς δ´ ἐστὶ τῶν	ὑπὸ	τοῦ ποιητοῦ λεγομένων καὶ οὗτος
[13, 67]	ἀνευρεθεὶς τῇ ὑστεραίᾳ κατὰ Ἄνδειρα	ὑπὸ	τοῦ ποιμένος κατὰ τύχην ἐπὶ
[13, 36]	ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου „ὡς ὅθ´	ὑπὸ	Τροίῃ „λό„ χον ἤγομεν. φησὶ
[13, 7]	μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ. εἶθ´ οἱ	ὑπὸ	τῷ Αἰνείᾳ „Δαρδανίων αὖτ´ „ἦρχεν
[13, 24]	τὰ παρώρεια τῆς Ἴδης τὰ	ὑπὸ	τῷ Αἰνείᾳ. διττῶς δὲ ταῦτ´
[13, 53]	Σκῆψιν, μέσην οὖσαν τῆς τε	ὑπὸ	τῷ Αἰνείᾳ καὶ Λυρνησσοῦ, εἰς
[13, 58]	ὑπῆρξαν, ᾤκουν δὲ μεταξὺ τῶν	ὑπὸ	τῷ Αἰνείᾳ καὶ τῶν καλουμένων
[13, 7]	δίχα μέντοι διῃρημένοι, οἱ μὲν	ὑπὸ	τῷ Ἀσίῳ οἱ δ´ ὑπὸ
[13, 22]	πόλεων· διὰ δὲ τὴν γειτοσύνην	ὑπὸ	τῷ αὐτῷ ἡγεμόνι καὶ αὕτη
[13, 33]	περὶ τὸ Ἴλιον χώραν τὴν	ὑπὸ	τῷ Ἕκτορι, ἀνήκουσαν ἀπὸ τοῦ
[13, 7]	Πολύδωρον. καὶ μὴν οἵ γε	ὑπὸ	τῷ Ἕκτορι ἐν τῷ καταλόγῳ
[13, 60]	Κίλικες, καθάπερ εἴπομεν, τήν τε	ὑπὸ	τῷ Ἠετίωνι καὶ τὴν ὑπὸ
[13, 40]	τὴν πόλιν κατὰ τὴν ἅλωσιν	ὑπὸ	τῶν Ἀχαιῶν, οὐδ´ ἐξελείφθη οὐδέποτε.
[13, 62]	Κολωναεὺς ἐν Κολωναῖς ἱδρυθῆναι πρῶτον	ὑπὸ	τῶν ἐκ τῆς Ἑλλάδος πλευσάντων
[13, 41]	„τίς οὐκ ἀκήκοεν, ὡς ἅπαξ	ὑπὸ	τῶν Ἑλλήνων κατεσκάφθη, ἀοίκητον οὖσαν;
[13, 39]	κατέσκαπται δὲ καὶ τὸ Σίγειον	ὑπὸ	τῶν Ἰλιέων ἀπειθοῦν· ὑπ´ ἐκείνοις
[13, 59]	αὐτῇ καὶ ὀκτὼ πόλεις ᾠκίσθαι	ὑπὸ	τῶν Λελέγων πρότερον εὐανδρησάντων, ὥστε
[13, 39]	περὶ Πιττακόν· ἐπιτειχισθῆναι μὲν γὰρ	ὑπὸ	τῶν Μιτυληναίων τὸν τόπον τοῦτον
[13, 12]	Λάμψακον. ἀπεδείχθη δὲ θεὸς οὗτος	ὑπὸ	τῶν νεωτέρων· οὐδὲ γὰρ Ἡσίοδος
[13, 53]	„ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν ἤχθηρε	„Κρο„	νίων. νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο
[13, 53]	ἁλώσει τοῦ Ἰλίου παρδαλέαν φησὶ	πρὸ	τῆς θύρας τοῦ Ἀντήνορος προτεθῆναι
[13, 36]	ποιητὴς φράζει· τὸ μὲν γὰρ	πρὸ	τῆς νῦν πόλεως ὁρώμενον πρόχωμα
[13, 36]	πρόχωμα τῶν ποταμῶν ἐστι τὸ	πρὸ	τῆς πόλεως ἐπὶ θαλάττῃ πεδίον,
[13, 1]	~Μέχρι μὲν	δεῦρο	ἀφωρίσθω τὰ περὶ τῆς Φρυγίας
[13, 54]	βιβλιοθήκην ὁ τὰς Ἀθήνας ἑλών,	δεῦρο	δὲ κομισθεῖσαν Τυραννίων τε ὁ
[13, 33]	ὑπονοεῖ δ´ ὁ Δημήτριος μέχρι	δεῦρο	διατείνειν τὴν περὶ τὸ Ἴλιον
[13, 64]	Σμινθεύς, ἐπειδὴ σμίνθοι οἱ μύες,	δεῦρο	μετενεκτέον. παραμυθοῦνται δὲ τὴν ἀπὸ
[13, 51]	Ἀρτέμιδος ἅγιον. πλησίον δ´ εὐθὺς	τὸ	Ἀδραμύττιον, Ἀθηναίων ἄποικος πόλις ἔχουσα
[13, 66]	τε καὶ Ἀδραμύττιον. ἠτύχησε δὲ	τὸ	Ἀδραμύττιον ἐν τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ·
[13, 65]	μὲν οὖν ἔστιν ἡ περὶ	τὸ	Ἀδραμύττιον· ἦν δέ ποτε ὑπὸ
[13, 5]	Λεκτὸν εἰς τὸ πέλαγος καθήκει	τὸ	Αἰγαῖον ἐν παράπλῳ κείμενον τοῖς
[13, 68]	ἱκανῶς συνέσταλται, προσνεύει δὲ ἐπὶ	τὸ	Αἰγαῖον πέλαγος, ὅθεν αὐτῷ καὶ
[13, 5]	Ἑλλήσποντός ἐστιν ὁ ἔξω καὶ	τὸ	Αἰγαῖον πέλαγος. πολλοὺς δ´ ἔχουσα
[13, 68]	καὶ τοὔνομα· ὕστερον δὲ αὐτὸ	τὸ	ἀκρωτήριον Αἰγὰ κεκλῆσθαι, τὸ δὲ
[13, 48]	ἱερὸν Σμίνθιον. χωρὶς γοῦν καὶ	τὸ	Ἁλήσιον πεδίον οὐ μέγα ἐντὸς
[13, 68]	ἐν ἑκατὸν σταδίοις ἡ Κάνη,	τὸ	ἀνταῖρον ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ καὶ
[13, 28]	οἱ δὲ ἀνῴκιζον πάλιν εἰς	τὸ	ἀρχαῖον κτίσμα. ἐνταῦθα δὲ συνῆλθον
[13, 44]	ἐπὶ Μελαινὰς κώμην ἰοῦσι καὶ	„τὸ	Ἀσκληπίειον, ἵδρυμα Λυσιμάχου. περὶ δὲ
[13, 25]	ἀφ´ ὧν ἤδη καὶ ἐπὶ	τὸ	ἀστεῖον καὶ ἄριστον ἦθος ἐτελεύτησεν
[13, 27]	παρὰ χρῆμα δ´ ἐκλιπεῖν διὰ	τὸ	ἀτείχιστον· ὕστερον δ´ ἐπανόρθωσιν ἔσχε
[13, 13]	κατὰ ἔθος τι οὕτω λεγόντων	τὸ	αὐτὸ χωρίον διττῶς, ὡς καὶ
[13, 32]	ἀπὸ τῆς παραλίας ταύτης ἐστὶ	τὸ	Ἀχαίιον ἤδη τῆς Τενεδίων περαίας
[13, 46]	τὸ Ἀχίλλειον ἡ Τενεδίων περαία	τὸ	Ἀχαίιον καὶ αὐτὴ ἡ Τένεδος,
[13, 31]	καὶ ὁ Ἀχαιῶν λιμὴν καὶ	τὸ	Ἀχαϊκὸν στρατόπεδον καὶ ἡ στομαλίμνη
[13, 46]	μετὰ τὴν Σιγειάδα ἄκραν καὶ	τὸ	Ἀχίλλειον ἡ Τενεδίων περαία τὸ
[13, 39]	τῶν ἐξ Ἰλίου Περίανδρον ἐπιτειχίσαι	τὸ	Ἀχίλλειον τοῖς Ἀθηναίοις, βοηθοῦντα τοῖς
[13, 39]	ἔστιν ὁ τόπος ἐν ᾧ	τὸ	Ἀχιλλέως μνῆμα, κατοικία μικρά. κατέσκαπται
[13, 20]	Σελλήεντος. οὕτω δ´ εἰπὼν ἔοικε	τὸ	βασίλειον ἀποφαίνειν τοῦ Ἀσίου τὴν
[13, 25]	λελυμένου παντὸς τοῦ τοιούτου φόβου.	τὸ	γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον θαρρεῖν
[13, 36]	καὶ φηγὸν ἵκανεν. ~Καὶ μὴν	τό	γε ναύσταθμον τὸ νῦν ἔτι
[13, 14]	ἦν τῶν Λιβυκῶν, εἰς δὲ	τὸ	γένος διέτεινεν ἡ δύναμις μέχρι
[13, 46]	τὰ περὶ τὸν Κύκνον, Θρᾷκα	τὸ	γένος, πατέρα δ´, ὥς τινες,
[13, 59]	ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ ἠφανίσθη	τὸ	γένος, τῶν δ´ ὀκτὼ πόλεων
[13, 69]	ἴσμεν οὕστινας δέξασθαι δεῖ, οὔτε	τὸ	„γυναίων εἵνεκα δώρων. ἀλλὰ καὶ
[13, 3]	τὴν νῦν Κυζικηνὴν τὴν περὶ	τὸ	Δασκύλιον· Γρᾶν δὲ τὸν υἱὸν
[13, 22]	σταδίους ἐκ λιμένος εἰς λιμένα,	τὸ	δὲ ζεῦγμά ἐστι μικρὸν ἀπὸ
[13, 8]	ἑξῆς Τρῆρες, καὶ οὗτοι Θρᾷκες·	τὸ	δὲ Θήβης πεδίον Λυδοί, οἱ
[13, 5]	νῦν ἡ Ζέλεια τῶν Κυζικηνῶν)	τὸ	δὲ Λεκτὸν εἰς τὸ πέλαγος
[13, 68]	αὐτὸ τὸ ἀκρωτήριον Αἰγὰ κεκλῆσθαι,	τὸ	δὲ λοιπὸν Κάνη καὶ Κάναι.
[13, 13]	κατά τε μέγεθος καὶ κάλλος·	τὸ	δὲ μαντεῖον ἐξελείφθη, καθάπερ καὶ
[13, 34]	τελευτῆς τῶν λεχθέντων ἀγκώνων εἶναι,	τὸ	δὲ παλαιὸν κτίσμα μεταξὺ τῆς
[13, 39]	καὶ νῦν ὑπ´ ἐκείνοις ἐστί.	τὸ	δὲ παλαιὸν ὑπὸ τοῖς Αἰολεῦσιν
[13, 17]	ἀνὴρ γόης εἴ τις ἄλλος.	~Τὸ	δὲ Τηρείης ὄρος οἱ μὲν
[13, 2]	ὀκτὼ μερίδας ἢ καὶ ἐννέα·	τὸ	δὲ τῶν ἄλλων ἐπικούρων πλῆθος
[13, 44]	φησι ποδῶν τεττάρων „καὶ εἴκοσι,	τὸ	δὲ ὕψος ἀπὸ μὲν ῥίζης
[13, 43]	μὲν οὖν θερμὰ ἐκλελεῖφθαι εἰκός,	τὸ	δὲ ψυχρὸν „κατὰ διάδυσιν ὑπεκρέον
[13, 18]	κατὰ τὴν Λαμψακηνῶν πόλιν, ὥστε	τὸ	δίαρμα μὴ πλέον εἶναι τετταράκοντα
[13, 36]	τοῦ Ὀδυσσέως διασκευασθεῖσα μέγα ἐμφαίνει	τὸ	διάστημα τὸ μέχρι τῆς πόλεως
[13, 22]	τὸ ἑπταστάδιον ὅπερ ἔζευξε Ξέρξης,	τὸ	διορίζον τὴν Εὐρώπην καὶ τὴν
[13, 34]	ἕως τῆς Κεβρηνίας καὶ ἀποτελῶν	τὸ	Ε γράμμα πρὸς τοὺς ἑκατέρωθεν
[13, 6]	τοῦ Λεκτοῦ, καὶ αἱ Κάναι,	τὸ	ἐκ θατέρου μέρους ἀντικείμενον ἀκρωτήριον
[13, 67]	εἰς ῥαχιώδη τῆς θαλάττης αἰγιαλὸν	τὸ	ἔκρηγμα ἔχουσα. ὑπὸ δὲ τοῖς
[13, 13]	δὲ μαντεῖον ἐξελείφθη, καθάπερ καὶ	τὸ	ἐν Ζελείᾳ. ἐνταῦθα μὲν οὖν
[13, 62]	ἐστὶ κατὰ τὴν Ἀντανδρίαν· καὶ	τὸ	ἐν Λέσβῳ δὲ Κίλλαιον ἀπὸ
[13, 25]	ἐν τοῖς πεδίοις· δεύτερον δὲ	τὸ	ἐν ταῖς ὑπωρείαις, θαρρούντων ἤδη
[13, 70]	τῷ δὲ λόγῳ τούτῳ συνηγορεῖ	τὸ	ἐν τῇ Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες ποτάμιον
[13, 25]	ἴσως καὶ πλείω, ὕστατον δὲ	τὸ	ἐν τῇ παραλίᾳ καὶ ἐν
[13, 25]	πεδίων ἀρχομένων ἀναψύχεσθαι· τρίτον δὲ	τὸ	ἐν τοῖς πεδίοις. λέγοι δ´
[13, 36]	δώδεκα σταδίους διεστῶτα τῆς πόλεως,	{τὸ}	ἐπὶ θαλάττῃ πεδίον συμπροστιθείς διότι
[13, 25]	πολιτείας εἴδη συνίστασθαι· πρῶτον μὲν	τὸ	ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας ἁπλοῦν τι
[13, 35]	γίνεται οὖν εὔλογον πρῶτον μὲν	τὸ	ἐπὶ τοῦ Ἄρεος „ὦρτο δ´
[13, 22]	καὶ ἑκατόν. ἐνταῦθα δ´ ἔστι	τὸ	ἑπταστάδιον ὅπερ ἔζευξε Ξέρξης, τὸ
[13, 22]	ποιοῦσα τὰ στενὰ τὰ κατὰ	τὸ	ζεῦγμα· ἀντίκειται δὲ τὸ ζεῦγμα
[13, 22]	κατὰ τὸ ζεῦγμα· ἀντίκειται δὲ	τὸ	ζεῦγμα τῇ Ἀβύδῳ. Σηστὸς δὲ
[13, 41]	„παρὰ „τοῖς γόνασι θεῖναι“ παρατιθέντες	τὸ	„ἡ δ´ ἧσται ἐπ´ „ἐσχάρῃ
[13, 25]	τῶν ἀγρίων ἔτι πως ἐπὶ	τὸ	ἥμερον τῶν δευτέρων ὑποβεβηκότων. ἔστι
[13, 64]	παρ´ ἐκείνοις μόνοις τῶν Ἐρυθραίων	τὸ	θηρίον τοῦτο μὴ γίνεσθαι. Ῥόδιοι
[13, 35]	ἐμβάλλων εἰς τὸν Σκάμανδρον κατὰ	τὸ	Θυμβραίου Ἀπόλλωνος ἱερόν, τοῦ δὲ
[13, 40]	κοινὸν εἴρηκεν (ἁπάντων γὰρ εἰς	τὸ	ἱερὸν ἀσεβησάντων ἅπασιν ἐμήνιεν) ἀπολέσθαι
[13, 63]	ἐκεῖνος δ´ ἐπὶ θαλάττῃ ποιεῖ	τὸ	ἱερόν „ἐκ δὲ Χρυσηὶς νηὸς
[13, 63]	ἐντὸς ἵκοντο, οὔτ´ ἐπὶ θαλάττῃ	τὸ	ἱερόν ἐστιν, ἐκεῖνος δ´ ἐπὶ
[13, 26]	τέως μὲν κώμην εἶναί φασι	τὸ	ἱερὸν ἔχουσαν τῆς Ἀθηνᾶς μικρὸν
[13, 65]	σταδίους, καὶ αὐτῆς ἐν ἄλσει	τὸ	ἱερὸν ἐχούσης. αὐτοῦ δὲ καὶ
[13, 26]	Γρανίκῳ νίκην ἀναθήμασί τε κοσμῆσαι	τὸ	ἱερὸν καὶ προσαγορεῦσαι πόλιν καὶ
[13, 48]	πληθύοντάς φησι τοὺς μύας περὶ	τὸ	ἱερὸν νομισθῆναί τε ἱεροὺς καὶ
[13, 42]	ἡ νῦν ἐκτίσθη κατοικία καὶ	τὸ	ἱερόν· οὐ μὴν πόλις γε
[13, 48]	δὲ πολλαχοῦ· καλοῦσι δὲ νῦν	τὸ	ἱερὸν Σμίνθιον. χωρὶς γοῦν καὶ
[13, 48]	τὴν Ἁμαξιτὸν χωρὶς τοῦ κατὰ	τὸ	ἱερὸν Σμινθίου δύο τόποι καλοῦνται
[13, 63]	δὲ καὶ Κίλλου μνῆμα περὶ	τὸ	ἱερὸν τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος, χῶμα
[13, 61]	καὶ τὴν Χρῦσαν {τὴν ἔχουσαν}	τὸ	ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος ἐμφαίνει,
[13, 63]	Θήβη· ἐνταῦθα δ´ ἦν καὶ	τὸ	ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος καὶ
[13, 63]	Χρῦσαν τὴν κατὰ Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται	τὸ	ἱερόν, τῶν Κιλίκων τῶν μὲν
[13, 27]	ἔστι τῶν ἐλλογίμων πόλεων. ~Καὶ	τὸ	Ἴλιον δ´ ὃ νῦν ἔστι
[13, 24]	~Ἔξω δὲ Ἀβύδου τὰ περὶ	τὸ	Ἴλιον ἔστι, τά τε παράλια
[13, 33]	μέχρι δεῦρο διατείνειν τὴν περὶ	τὸ	Ἴλιον χώραν τὴν ὑπὸ τῷ
[13, 22]	καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου, διέχει δὲ	τὸ	ἴσον Λαμψάκου καὶ Ἰλίου, σταδίους
[13, 68]	ἡ θάλαττα, πρὸς ἕω δὲ	τὸ	Καΐκου πεδίον ὑπόκειται, πρὸς ἄρκτον
[13, 70]	ὃ διορίζει τοῦτό τε καὶ	τὸ	καλούμενον Ἀπίας πεδίον, ὃ ὑπέρκειται
[13, 56]	ἀποστάζει ψευδάργυρον, ἣ προσλαβοῦσα χαλκὸν	τὸ	καλούμενον γίνεται κρᾶμα, ὅ τινες
[13, 53]	ἐλθόντα μεῖναι κατά τι λόγιον	τὸ	κελεῦον μένειν ὅπου ἂν τὴν
[13, 40]	ἀπεχθανόμενον μὲν τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ	τὸ	κοινὸν εἴρηκεν (ἁπάντων γὰρ εἰς
[13, 25]	κατὰ τὴν τῶν ἠθῶν ἐπὶ	τὸ	κρεῖττον μετάστασιν, παρὰ τὰς τῶν
[13, 28]	καθ´ ὃν ἐν τῇ Χερρονήσῳ	τὸ	Κυνὸς σῆμά ἐστιν, ὅ φασιν
[13, 35]	μὲν ἀρχαίῳ κτίσματι ὑποπέπτωκεν, ὥστε	τὸ	„λαὸν δὲ στῆσον „παρ´ ἐρινεόν,
[13, 53]	συμβῆναι δὲ τῆς Λατίνης περὶ	τὸ	Λαουίνιον τοῦτο, ἄρτου μεγάλου τεθέντος
[13, 6]	τὰ μέχρι Λεκτοῦ. ~Κάμψαντι δὲ	τὸ	Λεκτὸν ἀναχεῖται κόλπος μέγας, ὃν
[13, 49]	ἐγγυτέρω ἡ Ἄβυδος. ~Κάμψαντι δὲ	τὸ	Λεκτὸν ἐλλογιμώταται πόλεις τῶν Αἰολέων
[13, 5]	οὖσιν οἰκείως τοῦ ποιητοῦ φράζοντος	τὸ	Λεκτόν· καὶ γὰρ ὅτι τῆς
[13, 5]	γὰρ ὅτι τῆς Ἴδης ἐστὶ	τὸ	Λεκτὸν καὶ διότι πρώτη ἀπόβασις
[13, 5]	ἐσχάτους ἐφ´ ἑκάτερα φράζων οὕτως	τὸ	Λεκτὸν καὶ τὴν Ζέλειαν, οἰκείως
[13, 51]	τῇ κατὰ Ἀδραμύττιον. μετὰ γὰρ	τὸ	Λεκτὸν τὸ Πολυμήδειον ἔστι χωρίον
[13, 36]	τῆς θαλάττης ὁ ποιητὴς φράζει·	τὸ	μὲν γὰρ πρὸ τῆς νῦν
[13, 36]	ὥστε εἰ δωδεκαστάδιόν ἐστι νῦν	τὸ	μεταξύ, τότε καὶ τῷ ἡμίσει
[13, 52]	μὲν Παλαίσκηψις ἐπάνω Κεβρῆνος κατὰ	τὸ	μετεωρότατον τῆς Ἴδης ἐγγὺς Πολίχνας·
[13, 45]	γὰρ καὶ τοῦτο πλάσαι παρατριψαμένους	τὸ	μέτωπον, καὶ μὴ χωλὸν ἐᾶν
[13, 36]	διασκευασθεῖσα μέγα ἐμφαίνει τὸ διάστημα	τὸ	μέχρι τῆς πόλεως ἀπὸ τοῦ
[13, 32]	ἐν τοῖς Θρᾳκίοις. ~Ἔστι δὲ	τὸ	μῆκος τῆς παραλίας ταύτης ἀπὸ
[13, 36]	νῦν λεγόμενον Ἀχαιῶν λιμένα εἶναι	τὸ	ναύσταθμον, ἐγγυτέρω τινὰ λέξει τόπον
[13, 63]	μὲν τῆς Κιλικίου Χρύσης ἐπὶ	τὸ	ναύσταθμον ἑπτακοσίων που σταδίων ἐστὶν
[13, 31]	τὸ Σίγειον, κατεσπασμένη πόλις, καὶ	τὸ	ναύσταθμον καὶ ὁ Ἀχαιῶν λιμὴν
[13, 36]	ἐτειχομάχουν καὶ εἰσέπεσον εἰς αὐτὸ	τὸ	ναύσταθμον καὶ προσεμάχοντο ταῖς ναυσίν,
[13, 36]	τοῦ διαστήματος ὄντος· ἔστι γὰρ	τὸ	ναύσταθμον πρὸς Σιγείῳ, πλησίον δὲ
[13, 63]	τῷ Ὀδυσσεῖ αὐθημερὸν ἀναπλεῖν ἐπὶ	τὸ	ναύσταθμον τελέσαντι τὴν θυσίαν. ἔστι
[13, 51]	συνεχεῖς τοῖς Λέλεξι μᾶλλόν πως	τὸ	νότιον πλευρὸν τῆς Ἴδης ἀφορίζοντες·
[13, 36]	~Καὶ μὴν τό γε ναύσταθμον	τὸ	νῦν ἔτι λεγόμενον πλησίον οὕτως
[13, 34]	τοσοῦτον ἀπέχοντας τῆς θαλάττης ὅσον	τὸ	νῦν Ἴλιον. τοῦτο μὲν δὴ
[13, 41]	τεκμήρια, οἷον ὅτι τῆς Ἀθηνᾶς	τὸ	ξόανον νῦν μὲν ἑστηκὸς ὁρᾶται,
[13, 48]	ἱερὸν νομισθῆναί τε ἱεροὺς καὶ	τὸ	ξόανον οὕτω κατασκευασθῆναι βεβηκὸς ἐπὶ
[13, 45]	τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν, ὅπως σωθείη	τὸ	„ὅθεν ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη. ἡ
[13, 2]	δὴ τούτων ὑπέρκειται ἡ Ἴδη	τὸ	ὄρος μέχρι Λεκτοῦ καθήκουσα· ἀπὸ
[13, 68]	καὶ ἀρχάν· οὕτω γὰρ καὶ	τὸ	ὄρος ὅλον ὠνομάζετο, ὃ νῦν
[13, 68]	Κάνας λέγουσι. κύκλῳ δὲ περὶ	τὸ	ὄρος πρὸς νότον μὲν καὶ
[13, 21]	οὗτος μεταξὺ Ἀβύδου καὶ Λαμψάκου·	τὸ	οὖν „καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο“ οὕτω
[13, 29]	τοῦ πολέμου. ~Πλησίον δ´ ἐστὶ	τὸ	Ὀφρύνιον, ἐφ´ ᾧ τὸ τοῦ
[13, 35]	κώμη ἐστίν, ἐν ᾗ νομίζεται	τὸ	παλαιὸν Ἴλιον ἱδρῦσθαι πρότερον, τριάκοντα
[13, 27]	ὅτι δ´ οὐκ ἐνταῦθα ἵδρυται	τὸ	παλαιὸν Ἴλιον καθ´ Ὅμηρον σκοποῦσιν,
[13, 24]	„ἀγχιμαχηταί. εἰκὸς δ´ ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι	τὸ	παλαιὸν τὴν λεγομένην ὑπὸ τοῦ
[13, 44]	συναγομένην εἰς μίαν „κορυφήν, ἀποτελοῦσαν	τὸ	πᾶν ὕψος δυεῖν πλέθρων „καὶ
[13, 48]	τῶν Τρώων τιθέασι σημεῖον καὶ	τὸ	παρ´ ἀμφοτέροις Ἐριχθόνιόν τινα γενέσθαι
[13, 14]	μέχρι ποσοῦ. κτίσμα δ´ ἐστὶ	τὸ	Πάριον Μιλησίων καὶ Ἐρυθραίων καὶ
[13, 14]	Ἀδρήστεια καλεῖται. ~Ἔστι δὲ καὶ	τὸ	Πάριον πόλις ἐπὶ θαλάττῃ, λιμένα
[13, 35]	παλαιῷ κτίσματι· πλησίον γάρ ἐστι	τὸ	πεδίον ἡ Θύμβρα καὶ ὁ
[13, 5]	Κυζικηνῶν) τὸ δὲ Λεκτὸν εἰς	τὸ	πέλαγος καθήκει τὸ Αἰγαῖον ἐν
[13, 14]	ὥσπερ τοὺς ἐπῳδούς, πρῶτον μὲν	τὸ	πελίωμα εἰς ἑαυτοὺς μεταφέροντας, εἶτα
[13, 55]	τὸν πολιτικὸν βίον καὶ ῥητορεύων	τὸ	πλέον ἐν τοῖς συγγράμμασιν· ἐχρήσατο
[13, 61]	Λέσβου. ἔχουσι δὲ νῦν Ἀδραμυττηνοὶ	τὸ	πλέον· ἐνταῦθα γὰρ καὶ ἡ
[13, 3]	ποταμοῦ καὶ παρεσκευασμένον ἄμεινον περαιῶσαι	τὸ	πλέον τῆς στρατιᾶς εἰς Λέσβον
[13, 54]	τὰ πολλὰ εἰκότα λέγειν διὰ	τὸ	πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν. πολὺ δὲ
[13, 43]	Ἴδην ἰδίως οἴονται λέγεσθαι διὰ	τὸ	πλῆθος τῶν ἐξ αὐτῆς ῥεόντων
[13, 1]	προσλαμβάνει δὲ τῷ μήκει καὶ	τὸ	πλῆθος τῶν ἐποικησάντων τὴν χώραν
[13, 43]	τὸ χωρίον, ἢ καὶ διὰ	τὸ	πλησίον εἶναι τοῦ Σκαμάνδρου καὶ
[13, 1]	πρώτη τῆς παραλίας ταύτης, ἧς	τὸ	πολυθρύλητον καίπερ ἐν ἐρειπίοις καὶ
[13, 51]	Ἀδραμύττιον. μετὰ γὰρ τὸ Λεκτὸν	τὸ	Πολυμήδειον ἔστι χωρίον τι ἐν
[13, 7]	σαφῶς ἐμφανίζουσι „καί σε, γέρον,	τὸ	πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι,
[13, 36]	πᾶν πρόχωμα τῶν ποταμῶν ἐστι	τὸ	πρὸ τῆς πόλεως ἐπὶ θαλάττῃ
[13, 33]	ἀνῆκον ἐπὶ πολλοὺς σταδίους κατὰ	τὸ	πρὸς ἕω μέρος. τούτου δ´
[13, 32]	τριάκοντα ἄλλοις σταδίοις ἀνωτέρῳ κατὰ	τὸ	πρὸς τὴν Ἴδην μέρος. τοῦ
[13, 61]	φασὶ Μυσοῖς μὲν καὶ Λυδοῖς	τὸ	πρότερον, τοῖς δ´ Ἕλλησιν ὕστερον
[13, 31]	ἄκραν ἐστὶν ἐν τῇ Χερρονήσῳ	τὸ	Πρωτεσιλάειον καὶ ἡ Ἐλαιοῦσσα, περὶ
[13, 31]	δὲ θεοῖς ἀπέδωκε. ~Μετὰ δὲ	τὸ	Ῥοίτειον ἔστι τὸ Σίγειον, κατεσπασμένη
[13, 42]	πόλεως οἱ τὸ Σίγειον καὶ	τὸ	Ῥοίτειον ἔχοντες διενείμαντο καὶ τῶν
[13, 42]	πρῶτοι μὲν οὖν Ἀστυπαλαιεῖς οἱ	τὸ	Ῥοίτειον κατασχόντες συνῴκισαν πρὸς τῷ
[13, 34]	νῦν Ἰλίου συμβάλλουσιν, εἶτ´ ἐπὶ	τὸ	Σίγειον ἐκδιδόασι καὶ ποιοῦσι τὴν
[13, 42]	χώραν ἀφανισθείσης τῆς πόλεως οἱ	τὸ	Σίγειον καὶ τὸ Ῥοίτειον ἔχοντες
[13, 31]	~Μετὰ δὲ τὸ Ῥοίτειον ἔστι	τὸ	Σίγειον, κατεσπασμένη πόλις, καὶ τὸ
[13, 38]	Μιτυληναῖον ἐκ τῶν ἐκεῖθεν λίθων	τὸ	Σίγειον τειχίσαι. τοῦτο δὲ κατέσχον
[13, 39]	κατοικία μικρά. κατέσκαπται δὲ καὶ	τὸ	Σίγειον ὑπὸ τῶν Ἰλιέων ἀπειθοῦν·
[13, 34]	οὗ ὁ Σιμόεις φέρεται, καὶ	τὸ	Σκαμάνδριον δι´ οὗ Σκάμανδρος ῥεῖ.
[13, 67]	τὴν ὑπονομὴν χίμαρος ἐμπεσὼν εἰς	τὸ	στόμα καὶ ἀνευρεθεὶς τῇ ὑστεραίᾳ
[13, 69]	τὴν λάρνακα περαιωθεῖσαν ἐκπεσεῖν εἰς	τὸ	στόμα τοῦ Καΐκου, τὸν δὲ
[13, 48]	Σμινθέως Ἀπόλλωνός ἐστιν ἱερόν, καὶ	τὸ	σύμβολον τὸ τὴν ἐτυμότητα τοῦ
[13, 5]	ἡ Ἴδη καὶ σκολοπενδρώδης οὖσα	τὸ	σχῆμα ἐσχάτοις ἀφορίζεται τούτοις, τῷ
[13, 22]	ἄκρα τῆς Εὐρώπης Χερρόνησος διὰ	τὸ	σχῆμα, ἡ ποιοῦσα τὰ στενὰ
[13, 35]	ὅσον ἡ διάταξις οὐ διέτεινε;	τό	τε „πρὸς „Θύμ„ βρης δ´
[13, 34]	τῆς ἀρχῆς· ἀπολαμβάνεσθαι δ´ ἐντὸς	τό	τε Σιμοείσιον πεδίον δι´ οὗ
[13, 51]	αὐτῆς δ´ ἐν τῇ μεσογαίᾳ	τό	τε τοῦ χαλκοῦ μέταλλον καὶ
[13, 36]	ἐπικουρικοῦ· νεωστὶ γὰρ γεγονέναι φησὶ	τὸ	τεῖχος (ἢ οὐδ´ ἐγένετο, ὁ
[13, 42]	Ἰλιεῦσιν, οἷος ἐκείνου θυμός, συνηγορεῖ	τὸ	τὴν αὐτὴν εἶναι πόλιν τὴν
[13, 48]	ἐστιν ἱερόν, καὶ τὸ σύμβολον	τὸ	τὴν ἐτυμότητα τοῦ ὀνόματος σῶζον,
[13, 65]	δὲ πολίχνη ποτέ, ἐν ᾗ	τὸ	τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν ἐν
[13, 12]	νύμφης τὸν θεὸν ὁρμησάντων ἐπὶ	τὸ	τιμᾶν αὐτὸν τῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ
[13, 43]	δ´ ἀφέστηκεν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς	τὸ	„τοῦ Αἰσήπου τέλος, σχεδόν τι
[13, 29]	ἐστὶ τὸ Ὀφρύνιον, ἐφ´ ᾧ	τὸ	τοῦ Ἕκτορος ἄλσος ἐν περιφανεῖ
[13, 67]	θυσίαν ἥκοντος. Ἀταρνεὺς δ´ ἐστὶ	τὸ	τοῦ Ἑρμείου τυραννεῖον, εἶτα Πιτάνη
[13, 34]	τοῦ Αἰσυήτου τάφον, τὴν Βατίειαν,	τὸ	τοῦ Ἴλου σῆμα. οἱ δὲ
[13, 62]	ἐκ τῆς Ἑλλάδος πλευσάντων Αἰολέων	τὸ	τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν· καὶ
[13, 48]	δὲ τῇ Χρύσῃ ταύτῃ καὶ	τὸ	τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνός ἐστιν ἱερόν,
[13, 48]	αὐτίκα ἐροῦμεν. πολλαχοῦ δ´ ἐστὶ	τὸ	τοῦ Σμινθέως ὄνομα· καὶ γὰρ
[13, 57]	ἐπ´ αὐτῆς οἰκείως εἰρῆσθαι δοκεῖ	τὸ	τοῦ Στρατονίκου τοῦ κιθαριστοῦ „Ἄσσον
[13, 48]	μέγα ἐντὸς τοῦ Λεκτοῦ καὶ	τὸ	Τραγασαῖον ἁλοπήγιον αὐτόματον τοῖς ἐτησίαις
[13, 63]	δὲ ἀποπλεῖ· ἀπὸ δὲ Ἁμαξιτοῦ	τὸ	τρίτον μόλις τοῦ λεχθέντος διαστήματός
[13, 33]	θαλάττῃ τόπων ὄντων ὑπέρκειται τούτων	τὸ	Τρωικὸν πεδίον μέχρι τῆς Ἴδης
[13, 36]	πόλιν ὁ πόλεμος συνέστη, καὶ	τὸ	Τρωικὸν πεδίον, ὃ μεταξὺ τῆς
[13, 67]	αὐτὴν ποταμὸς Εὔηνος, ἐξ οὗ	τὸ	ὑδραγωγεῖον πεποίηται τοῖς Ἀδραμυττηνοῖς. ἐκ
[13, 43]	εἶναι τοῦ Σκαμάνδρου καὶ τοῦτο	τὸ	ὕδωρ λέγεσθαι τοῦ „Σκαμάνδρου πηγήν·
[13, 51]	τοῦ Πάριδος, καὶ ὁ Ἀσπανεὺς	τὸ	ὑλοτόμιον τῆς Ἰδαίας ὕλης· ἐνταῦθα
[13, 7]	Μύνητι. οἰκείως δὲ τούτοις καὶ	τὸ	ὑπὸ τῆς Ἀνδρομάχης λεχθὲν οὕτως
[13, 3]	δὲ περὶ τὴν Λοκρίδα καὶ	τὸ	Φρίκιον ὄρος διατρῖψαι πολὺν χρόνον,
[13, 70]	Ἄτταλος τοὺς ἐν τῇ Τρῳάδι	τὸ	χωρίον ἐξελών.
[13, 43]	τοῦ Σκαμάνδρου κατὰ „τοῦτ´ ἀνατέλλειν	τὸ	χωρίον, ἢ καὶ διὰ τὸ
[13, 63]	ἡ Χρυσηίς· ἠρήμωται δὲ νῦν	τὸ	χωρίον τελέως· εἰς δὲ τὴν
[13, 57]	Ἀταρνέα καὶ Ἄσσον χωρίοις· ἔπειτα	διεδέξατο	ἐκεῖνον καὶ μετεπέμψατο τόν τε
[13, 69]	συνῆλθε καὶ ὁ ἐξ αὐτῆς	διεδέξατο	τὴν ἐκείνου βασιλείαν. πεπίστευται δ´
[13, 55]	φράσεώς τινι χαρακτῆρι καινῷ καὶ	κατεπλήξατο	πολλούς· διὰ δὲ τὴν δόξαν
[13, 69]	ταύτης „ἀλλ´ οἷον τὸν Τηλεφίδην	κατενήρατο	„χαλκῷ ἥρω Εὐρύπυλον, πολλοὶ δ´
[13, 7]	παιδός „ἀλλ´ οἷον τὸν Τηλεφίδην	κατενήρατο	χαλκῷ“ ὁ Νεοπτόλεμος „ἥρω Εὐρύπυλον.
[13, 57]	τινὸς οἰκέτης· γενόμενος δ´ Ἀθήνησιν	ἠκροάσατο	καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους· ἐπανελθὼν
[13, 27]	οἰκείαν ἀπέπεμψε, τοὺς δ´ Ἰλιέας	παρεμυθήσατο	πολλοῖς ἐπανορθώμασι. καθ´ ἡμᾶς μέντοι
[13, 55]	τὸ πλέον ἐν τοῖς συγγράμμασιν·	ἐχρήσατο	δὲ φράσεώς τινι χαρακτῆρι καινῷ
[13, 13]	μακάρων ἔλαχεν· βωμὸν δέ οἱ	εἵσατο	πρῶτος „Ἄδρηστος, ποταμοῖο παρὰ ῥόον
[13, 54]	κομισθεῖσαν Τυραννίων τε ὁ γραμματικὸς	διεχειρίσατο	φιλαριστοτέλης ὤν, θεραπεύσας τὸν ἐπὶ
[13, 13]	βασιλέως, ὃς πρῶτος Νεμέσεως ἱερὸν	ἱδρύσατο,	καλεῖσθαι Ἀδράστειαν. ἡ μὲν οὖν
[13, 57]	χωρίοις· ἔπειτα διεδέξατο ἐκεῖνον καὶ	μετεπέμψατο	τόν τε Ἀριστοτέλην καὶ Ξενοκράτην
[13, 54]	εἰς τοῦτο καὶ ἡ Ῥώμη	προσελάβετο·	εὐθὺς γὰρ μετὰ τὴν Ἀπελλικῶντος
[13, 68]	γὰρ καὶ τὸ ὄρος ὅλον	ὠνομάζετο,	ὃ νῦν Κάνην καὶ Κάνας
[13, 42]	ὁ τύραννος κατέφυγε Γλαυκίας, ἀρὰς	ἔθετο	κατὰ τῶν τειχιούντων πάλιν τὸν
[13, 41]	καὶ Πριάμοιο πόλιν „διεπέρσαμεν αἰπήν.	„πέρθετο	δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ.
[13, 24]	ποιητοῦ Δαρδανίαν „Δάρδανον αὖ πρῶτον	τέκετο	νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ „Δαρδανίην.
[13, 26]	καὶ νεὼν κατεσκεύασε καὶ τεῖχος	περιεβάλετο	ὅσον τετταράκοντα σταδίων, συνῴκισέ τε
[13, 7]	Βρισηὶς ἑάλω „τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ	ἐξείλετο.	ἧς ἐν τῇ ἁλώσει τὸν
[13, 35]	ἀμβατός ἐστι πόλις καὶ „ἐπίδρομον	ἔπλετο	τεῖχος“ οἰκείως ἂν λέγοι ἡ
[13, 57]	ὡς τὸν βασιλέα, κἀκεῖ κρεμασθεὶς	ἀπώλετο·	οἱ φιλόσοφοι δ´ ἐσώθησαν φεύγοντες
[13, 36]	φησὶ τὸ τεῖχος (ἢ οὐδ´	ἐγένετο,	ὁ δὲ πλάσας ποιητὴς ἠφάνισεν,
[13, 27]	συστρατεύουσαν, ταύτην αὐτὸς δεκάτῃ ἡμέρᾳ	χειρώσαιτο,	εἶπέ τις τῶν Ἰλιέων „οὐ
[13, 13]	καὶ Τύχωνι καὶ τοῖς τοιούτοις.	~Ἐκαλεῖτο	δ´ ἡ χώρα αὕτη Ἀδράστεια
[13, 18]	ὅσον ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους·	ἐκαλεῖτο	δὲ πρότερον Πιτυοῦσσα, καθάπερ καὶ
[13, 52]	μετεωρότατον τῆς Ἴδης ἐγγὺς Πολίχνας·	ἐκαλεῖτο	δὲ τότε Σκῆψις, εἴτ´ ἄλλως
[13, 47]	νῦν κεῖται ἡ Ἀλεξάνδρεια Σιγία	ἐκαλεῖτο.	~Ἐν δὲ τῇ Χρύσῃ ταύτῃ
[13, 27]	βασιλεῦσαι τὴν Ἕκτορος γενομένην γυναῖκα,	ἐφιλοφρονεῖτο	πρὸς τοὺς Ἰλιέας ὁ Ἀλέξανδρος·
[13, 35]	τὴν ἐγκέλευσιν ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως	ποιοῖτο,	ἄλλοτε δ´ ἐκ τῶν πλησίον
[13, 14]	Παριανοὶ τοὺς Ἀτταλικοὺς ὑφ´ οἷς	ἐτέτακτο	ἡ Πριαπηνή, πολλὴν αὐτῆς ἀπετέμοντο
[13, 22]	τῷ αὐτῷ ἡγεμόνι καὶ αὕτη	ἐτέτακτο,	οὔπω ταῖς ἠπείροις διοριζόντων τῶν
[13, 42]	Σίγειον καὶ τὸ Ῥοίτειον ἔχοντες	διενείμαντο	καὶ τῶν ἄλλων ὡς ἕκαστοι
[13, 61]	πάντα. καὶ τὰ „μὲν εὖ	δάσσαντο	μετὰ σφίσιν {υἷες Ἀχαιῶν} ἐκ
[13, 60]	μέχρι τῆς ἐκβολῆς τοῦ Καΐκου.	διῄρηντο	δ´ εἰς δύο δυναστείας οἱ
[13, 32]	ὡς θεούς· εἰ μὴ τοῦτ´	αἰτιάσαιντο	διότι οὗτοι μὲν δίκαιον πόλεμον
[13, 54]	καὶ σητῶν κακωθέντα ὀψέ ποτε	ἀπέδοντο	οἱ ἀπὸ τοῦ γένους Ἀπελλικῶντι
[13, 54]	οὐδ´ ἐπιμελῶς κείμενα· ἐπειδὴ δὲ	ᾔσθοντο	τὴν σπουδὴν τῶν Ἀτταλικῶν βασιλέων
[13, 63]	ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς	ἵκοντο,	οὔτ´ ἐπὶ θαλάττῃ τὸ ἱερόν
[13, 21]	τε „Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ ἔργ´	ἐνέμοντο.	ἦν δὲ καὶ ἐν Λέσβῳ
[13, 20]	δ´ ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον	ἀμφενέμοντο,	καὶ Σηστὸν καὶ „Ἄβυδον ἔχον
[13, 7]	δ´ ἄρα „Περκώτην καὶ Πράκτιον	ἀμφενέμοντο,	καὶ Σηστὸν „καὶ Ἄβυδον ἔχον
[13, 21]	Λαμψάκου· τὸ οὖν „καὶ Πράκτιον	ἀμφενέμοντο“	οὕτω δεκτέον ὡς περὶ ποταμοῦ,
[13, 14]	ἐτέτακτο ἡ Πριαπηνή, πολλὴν αὐτῆς	ἀπετέμοντο	ἐπιτρεπόντων ἐκείνων. ἐνταῦθα μυθεύουσι τοὺς
[13, 69]	δ´ ἀμφ´ αὐτὸν ἑταῖροι Κήτειοι	κτείνοντο	γυναίων εἵνεκα δώρων, αἴνιγμα τιθεὶς
[13, 63]	„ἐκ δὲ Χρυσηὶς νηὸς βῆ	„ποντο„	πόροιο· τὴν μὲν ἔπειτ´ ἐπὶ
[13, 40]	Λοκρίδες παρθένοι μικρὸν ὕστερον ἀρξάμεναι	ἐπέμποντο	κατ´ ἔτος· καὶ ταῦτα δ´
[13, 25]	„μέσσον κὰπ πεδίον παρ´ ἐρινεὸν	ἐσσεύοντο.	οὐδ´ οὗτος δὲ τελέως ἐθάρρησεν·
[13, 36]	εἰς αὐτὸ τὸ ναύσταθμον καὶ	προσεμάχοντο	ταῖς ναυσίν, ἀτείχιστον δὲ ἔχοντες
[13, 52]	ἀπὸ τοῦ γένους οὐδὲν ἧττον	ἐκαλοῦντο	βασιλεῖς, ἔχοντές τινας τιμάς· εἶτ´
[13, 40]	ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον	„πτο„	λέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει. ᾔτεε
[13, 35]	μὲν τὸ ἐπὶ τοῦ Ἄρεος	„ὦρτο	δ´ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ λαίλαπι
[13, 17]	προσεχῆ, ἐν οἷς βασιλικὴ θήρα	κατεσκεύαστο	τοῖς Λυδοῖς, καὶ Πέρσαις ὕστερον·
[13, 25]	οὔπω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ	πεπόλιστο,	πόλις „μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ´ ἔθ´
[13, 68]	ἄρκτον δὲ ἡ Ἐλαῗ τις·	αὐτὸ	δὲ καθ´ αὑτὸ ἱκανῶς συνέσταλται,
[13, 36]	μέν, εἰ τοσοῦτον χρόνον ἀτείχιστον	αὐτὸ	εἶχον, πλησίον οὔσης τῆς πόλεως
[13, 68]	αὐτῷ καὶ τοὔνομα· ὕστερον δὲ	αὐτὸ	τὸ ἀκρωτήριον Αἰγὰ κεκλῆσθαι, τὸ
[13, 36]	τείχους ἐτειχομάχουν καὶ εἰσέπεσον εἰς	αὐτὸ	τὸ ναύσταθμον καὶ προσεμάχοντο ταῖς
[13, 13]	ἔθος τι οὕτω λεγόντων τὸ	αὐτὸ	χωρίον διττῶς, ὡς καὶ Θήβην
[13, 68]	Ἐλαῗ τις· αὐτὸ δὲ καθ´	αὑτὸ	ἱκανῶς συνέσταλται, προσνεύει δὲ ἐπὶ
[13, 8]	ἂν ἡμεῖς ἀτόπως περιοδεύσαιμεν, εἰς	ταὐτὸ	συντιθέντες τήν τε Αἰολίδα νῦν
[13, 22]	Σηστῷ τόπος Ἀποβάθρα, καθ´ ὃν	ἐζεύγνυτο	ἡ σχεδία. ἔστι δὲ ἡ
[13, 22]	μεταβολαῖς καὶ τῷ χρόνῳ καὶ	τοῦτο	αἴτιον τῆς συγχύσεως τῶν τόπων.
[13, 53]	τῆς Λατίνης περὶ τὸ Λαουίνιον	τοῦτο,	ἄρτου μεγάλου τεθέντος ἀντὶ τραπέζης
[13, 59]	πώγωνα ἴσχειν· τρὶς δὲ συμβῆναι	τοῦτο	αὐτοῖς. Πήδασον δὲ καὶ ἐν
[13, 34]	Σκαμάνδριον δι´ οὗ Σκάμανδρος ῥεῖ.	τοῦτο	δὲ καὶ ἰδίως Τρωικὸν λέγεται,
[13, 38]	ἐκεῖθεν λίθων τὸ Σίγειον τειχίσαι.	τοῦτο	δὲ κατέσχον μὲν Ἀθηναῖοι Φρύνωνα
[13, 32]	ἄδικον „ἕνεχ´ ἵππων Λαομέδοντος. πρὸς	τοῦτο	δὲ πάλιν ἀντιτίθεται μῦθος· οὐ
[13, 1]	τυχοῦσαν παρέχει τῇ γραφῇ. πρὸς	τοῦτο	δὲ συγγνώμης δεῖ καὶ παρακλήσεως,
[13, 25]	πόλιν· εἰκὸς δὲ καὶ διὰ	τοῦτο	ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ τεθάφθαι
[13, 54]	τῶν ἁμαρτιῶν. πολὺ δὲ εἰς	τοῦτο	καὶ ἡ Ῥώμη προσελάβετο· εὐθὺς
[13, 34]	θαλάττης ὅσον τὸ νῦν Ἴλιον.	τοῦτο	μὲν δὴ μεταξὺ τῆς τελευτῆς
[13, 69]	τῷ δ´ ὡς ἑαυτοῦ παιδί.	τοῦτο	μὲν οὖν μῦθος, ἄλλην δέ
[13, 64]	μόνοις τῶν Ἐρυθραίων τὸ θηρίον	τοῦτο	μὴ γίνεσθαι. Ῥόδιοι δὲ ἐρυθιβίου
[13, 45]	Νέα κώμη καὶ Ἀργυρία. καὶ	τοῦτο	πάλιν πλάσμα πρὸς τὴν αὐτὴν
[13, 36]	ἐπὶ θαλάττῃ πεδίον συμπροστιθείς διότι	τοῦτο	πᾶν πρόχωμα τῶν ποταμῶν ἐστι
[13, 45]	βούλονται παρονομάζειν; ἐχρῆν γὰρ καὶ	τοῦτο	πλάσαι παρατριψαμένους τὸ μέτωπον, καὶ
[13, 70]	δ´ ἔστιν ὄρος ὃ διορίζει	τοῦτό	τε καὶ τὸ καλούμενον Ἀπίας
[13, 43]	πλησίον εἶναι τοῦ Σκαμάνδρου καὶ	τοῦτο	τὸ ὕδωρ λέγεσθαι τοῦ „Σκαμάνδρου
[13, 40]	δ´ οἱ νῦν Ἰλιεῖς καὶ	τοῦτο	ὡς οὐδὲ τελέως ἠφανίσθαι συνέβαινεν
[13, 46]	νησία πλείω, καὶ δὴ καὶ	δύο	ἃ καλοῦσι Καλύδνας, κειμένας κατὰ
[13, 52]	Ἀσκανίου τοῦ Αἰνείου παιδός· καὶ	δύο	γένη ταῦτα βασιλεῦσαι πολὺν χρόνον
[13, 70]	ἦν ὑπ´ αὐτῷ, καὶ οὐ	δύο	δυναστεῖαι μόνον ἀλλὰ καὶ τρεῖς
[13, 60]	τοῦ Καΐκου. διῄρηντο δ´ εἰς	δύο	δυναστείας οἱ Κίλικες, καθάπερ εἴπομεν,
[13, 67]	τυραννεῖον, εἶτα Πιτάνη πόλις Αἰολική,	δύο	ἔχουσα λιμένας, καὶ ὁ παραρρέων
[13, 46]	καὶ πόλιν Αἰολίδα καὶ λιμένας	δύο	καὶ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος,
[13, 43]	ὄρει, καὶ μία, ἀλλ´ οὐ	δύο.	„τὰ μὲν οὖν θερμὰ ἐκλελεῖφθαι
[13, 48]	τοῦ κατὰ τὸ ἱερὸν Σμινθίου	δύο	τόποι καλοῦνται Σμίνθια· καὶ ἄλλοι
[13, 34]	{τούτους} τοὺς τόπους Ἰδαίας ὀρεινῆς	δύο	φησὶν ἀγκῶνας ἐκτείνεσθαι πρὸς θάλατταν,