>

Livre, Chap.
[13, 61]	Μύνητος, οὐ τὴν Θήβην λέγοι	ἄν	(αὕτη γὰρ Ἠετίωνος) ἀλλὰ τὴν
[13, 32]	ἀλλ´ ἐκεῖνος μέν, φαίη τις	ἄν,	οὕτως ἐπόρθησεν ὥστ´ ἀπολιπεῖν τοῖς
[13, 53]	ἡ τοῦ Σκαμανδρίου διαδοχὴ σώζοιτ´	ἄν.	πολὺ δὲ μᾶλλον τοῖς ἑτέροις
[13, 36]	νῦν πόλεως, ὥστε θαυμάζειν εἰκότως	ἄν	τινα τῶν μὲν τῆς ἀπονοίας
[13, 25]	ἐν τοῖς πεδίοις. λέγοι δ´	ἄν	τις καὶ τέταρτον καὶ πέμπτον
[13, 39]	ὑπὸ τοῦ Περιάνδρου. πῶς γὰρ	ἂν	αἱρεθῆναι διαιτητὴν τὸν προσπολεμοῦντα; Ἀχίλλειον
[13, 41]	διαστρέφοντες, „γουνάσιν“ ὡς θυιάσιν, ὁποτέρως	ἂν	δέξωνται, ἀπεραντολογοῦσιν, εἴθ´ {ἱκετ{ είας
[13, 7]	λέγων „πόλιν θείοιο Μύνητος, ὡς	ἂν	δυναστευομένην ὑπ´ αὐτοῦ, καὶ ἐνταῦθα
[13, 7]	ἐν Περκώτῃ. ὥστε καὶ αὕτη	ἂν	εἴη Τρῳὰς καὶ ἡ ἐφεξῆς
[13, 51]	ταῖς παρακειμέναις τίθησιν, ὥστ´ ἐκπίπτοι	ἂν	εἰς τὴν τῶν Κιλίκων· οὗτοι
[13, 43]	δ´ ὢν τῶν τόπων ὡς	ἂν	ἐπιχώριος ἀνὴρ ὁ Δημήτριος τοτὲ
[13, 8]	κατασχόντων καὶ πόλεις κτισάντων, οὐδ´	ἂν	ἡμεῖς ἀτόπως περιοδεύσαιμεν, εἰς ταὐτὸ
[13, 35]	καὶ „ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος“ οἰκείως	ἂν	λέγοι ἡ Ἀνδρομάχη· τῆς δὲ
[13, 7]	δὲ Λυρνησσίς· ἐν αὐτῇ δ´	ἂν	λεχθείη ἡ ὑπὸ Εὐρυπύλῳ ἐφεξῆς
[13, 37]	ἐπ´ ἀκροτάτῳ, ὅμως {ἀπὸ} πολὺ	ἂν	μείζονος ὕψους τῆς ἀκροπόλεως ἐσκόπευεν
[13, 41]	τοῦ „παρ´ ἐσχάρῃ. τίς γὰρ	ἂν	νοηθείη πέπλου ἀνάθεσις παρὰ τοῖς
[13, 35]	τῷ Σκαμανδρίῳ πεδίῳ συντελουμένης πιθανῶς	ἂν	ὁ Ἄρης ἄλλοτε μὲν τὴν
[13, 48]	αὐτόθι ποιήσασθαι τὴν μονὴν ὅπου	ἂν	οἱ γηγενεῖς αὐτοῖς ἐπιθῶνται· συμβῆναι
[13, 53]	λόγιον τὸ κελεῦον μένειν ὅπου	ἂν	τὴν τράπεζαν καταφάγῃ· συμβῆναι δὲ
[13, 25]	θαρρεῖν πλησιάζειν τῇ θαλάττῃ πλείους	ἂν	ὑπογράφοι διαφορὰς πολιτειῶν καὶ ἠθῶν,
[13, 27]	ἐπέβησαν καὶ ἐξέβαλον Ἀντίοχον τὸν	μέγαν	ἐκ τῆς ἐντὸς τοῦ Ταύρου.
[13, 68]	μακρῶς τὴν δευτέραν συλλαβὴν ἐκφέρειν	Αἰγάν,	ὡς ἀκτὰν καὶ ἀρχάν· οὕτω
[13, 45]	τὸ μέτωπον, καὶ μὴ χωλὸν	ἐᾶν	καὶ ἕτοιμον πρὸς ἔλεγχον ἅπαξ
[13, 53]	ἐν τῇ ἁλώσει τοῦ Ἰλίου	παρδαλέαν	φησὶ πρὸ τῆς θύρας τοῦ
[13, 53]	κελεῦον μένειν ὅπου ἂν τὴν	τράπεζαν	καταφάγῃ· συμβῆναι δὲ τῆς Λατίνης
[13, 5]	τῷ μὲν τελευτῶντι εἰς τὴν	μεσόγαιαν	μικρὸν ὑπὲρ τῆς Κυζικηνῆς (καὶ
[13, 36]	ὁ Δημήτριος καὶ τὴν Ἀλεξανδρίνην	Ἑστίαιαν	μάρτυρα, τὴν συγγράψασαν περὶ τῆς
[13, 25]	καὶ θέλοντες εἶναι ταύτην τὴν	παλαιὰν	παρεσχήκασι λόγον τοῖς ἐκ τῆς
[13, 27]	αὐτὸν τῶν Ἰλιέων ὡς λῃστήν,	βίαν	τε προσφέρει καὶ δεκαταίους αἱρεῖ·
[13, 1]	καὶ ἐν ἐρημίᾳ λειπομένης ὅμως	πολυλογίαν	οὐ τὴν τυχοῦσαν παρέχει τῇ
[13, 20]	Σηστὸν καὶ „Ἄβυδον ἔχον καὶ	δῖαν	Ἀρίσβην· τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης „ἦρχ´
[13, 7]	Σηστὸν „καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ	δῖαν	Ἀρίσβην, τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης ἦρχ´
[13, 41]	τοῖς γόνασι; καὶ οἱ τὴν	προσῳδίαν	δὲ διαστρέφοντες, „γουνάσιν“ ὡς θυιάσιν,
[13, 55]	τὴν πρὸς Τιγράνην τὸν Ἀρμένιον	πρεσβείαν·	ὁ δ´ ἄκοντα ἀνέπεμψεν αὐτὸν
[13, 57]	τὴν πρὸς Ἑρμείαν τὸν τύραννον	κηδείαν.	ἦν δὲ Ἑρμείας εὐνοῦχος, τραπεζίτου
[13, 34]	τὸν τοῦ Αἰσυήτου τάφον, τὴν	Βατίειαν,	τὸ τοῦ Ἴλου σῆμα. οἱ
[13, 27]	Μιθριδάτην κατὰ συμβάσεις εἰς τὴν	οἰκείαν	ἀπέπεμψε, τοὺς δ´ Ἰλιέας παρεμυθήσατο
[13, 33]	δὲ Σκηψίους ἐπανελθεῖν εἰς τὴν	οἰκείαν	ἐπιτρέψαντος Λυσιμάχου. ~Ἀπὸ δὲ τῆς
[13, 52]	Λυσίμαχος, καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὴν	οἰκείαν.	~Οἴεται δ´ ὁ Σκήψιος καὶ
[13, 5]	τούτοις, τῷ τε περὶ τὴν	Ζέλειαν	ἀκρωτηρίῳ καὶ τῷ καλουμένῳ Λεκτῷ,
[13, 9]	οὕτω περὶ αὐτῆς „οἳ δὲ	Ζέλειαν	ἔναιον ὑπαὶ „πόδα νείατον Ἴδης
[13, 7]	αὐτοὺς καλεῖ Τρῶας· „οἳ δὲ	Ζέλειαν	„ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης,
[13, 44]	τῇ Δαρδανικῇ μέχρι τῶν περὶ	Ζέλειαν	καὶ „Πιτύειαν τόπων· ὠνομάσθαι δὲ
[13, 33]	τὰς ἄρκτους μέχρι τῶν κατὰ	Ζέλειαν	Λυκίων. ταύτην δ´ ὁ ποιητὴς
[13, 10]	παραλίας. περὶ μὲν οὖν τὴν	Ζέλειαν	ὁ Τάρσιος ἔστι ποταμός, εἴκοσιν
[13, 5]	οὕτως τὸ Λεκτὸν καὶ τὴν	Ζέλειαν,	οἰκείως τούτων ἀκρώρειαν ἀφορίζει Γάργαρον,
[13, 69]	ἐξ αὐτῆς διεδέξατο τὴν ἐκείνου	βασιλείαν.	πεπίστευται δ´ οὖν ὅτι καὶ
[13, 57]	Ἀριστοτέλης διέτριψε διὰ τὴν πρὸς	Ἑρμείαν	τὸν τύραννον κηδείαν. ἦν δὲ
[13, 27]	ποιητοῦ ζῆλον καὶ κατὰ τὴν	συγγένειαν	τὴν ἀπὸ τῶν Αἰακιδῶν τῶν
[13, 14]	ἐκείνων. ἐνταῦθα μυθεύουσι τοὺς Ὀφιογενεῖς	συγγένειάν	τινα ἔχειν πρὸς τοὺς ὄφεις·
[13, 53]	πολέμου διὰ τὴν πρὸς Πρίαμον	δυσμένειαν	„ἀεὶ γὰρ Πριάμῳ „ἐπε„ μήνιε
[13, 27]	Ῥωμαῖος, οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὸν	Αἰνείαν	ἀρχηγέτην ἡγοῦνται, ἔπειτα ὅτι Ἰούλιος
[13, 53]	λεχθεῖσιν· ἐμφαίνει γὰρ μεμενηκότα τὸν	Αἰνείαν	ἐν τῇ Τροίᾳ καὶ διαδεδεγμένον
[13, 53]	τὸν Ἀδρίαν Ἑνετικήν, τὸν δὲ	Αἰνείαν	μετ´ Ἀγχίσου τοῦ πατρὸς καὶ
[13, 53]	Ὄλυμπον φασίν, οἱ δὲ περὶ	Μαντίνειαν	τῆς Ἀρκαδίας κτίσαι Καπύας, ἀπὸ
[13, 33]	συνῴκισεν εἰς τὴν τότε μὲν	Ἀντιγόνειαν	νῦν δὲ Ἀλεξάνδρειαν· τοὺς μὲν
[13, 37]	Αἰσυήτου τάφος κατὰ τὴν εἰς	Ἀλεξάνδρειαν	ὁδόν. οὐδ´ ἡ τοῦ Ἕκτορος
[13, 51]	ὑπερκείμενον ἔχουσα ὄρος ὃ καλοῦσιν	Ἀλεξάνδρειαν,	ὅπου τὰς θεὰς κριθῆναί φασιν
[13, 52]	τινας τιμάς· εἶτ´ εἰς τὴν	Ἀλεξάνδρειαν	συνεπόλισε τοὺς Σκηψίους Ἀντίγονος, εἶτ´
[13, 2]	περὶ Ἴλιον καὶ Τένεδον καὶ	Ἀλεξάνδρειαν	τὴν Τρῳάδα· πάντων δὴ τούτων
[13, 33]	τότε μὲν Ἀντιγόνειαν νῦν δὲ	Ἀλεξάνδρειαν·	τοὺς μὲν οὖν Κεβρηνιέας συμμεῖναι
[13, 47]	πλείω τῶν φρουρίων, εἰς τὴν	Ἀλεξάνδρειαν,	ὧν καὶ Κεβρήνη καὶ Νεανδρία
[13, 59]	ἔσεσθαι καὶ τοῖς περιοίκοις, τὴν	ἱέρειαν	τῆς Ἀθηνᾶς πώγωνα ἴσχειν· τρὶς
[13, 5]	καὶ τὴν Ζέλειαν, οἰκείως τούτων	ἀκρώρειαν	ἀφορίζει Γάργαρον, ἄκρον λέγων· καὶ
[13, 13]	πρῶτος Νεμέσεως ἱερὸν ἱδρύσατο, καλεῖσθαι	Ἀδράστειαν.	ἡ μὲν οὖν πόλις μεταξὺ
[13, 10]	μετὰ τὸν Αἴσηπον „οἳ δ´	Ἀδρήστειάν	τ´ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ,
[13, 44]	μέχρι τῶν περὶ Ζέλειαν καὶ	„Πιτύειαν	τόπων· ὠνομάσθαι δὲ τὴν χώραν
[13, 22]	φησὶ δὲ τὴν Σηστὸν Θεόπομπος	βραχεῖαν	μὲν εὐερκῆ δέ, καὶ σκέλει
[13, 57]	ἀπὸ θαλάττης καὶ τοῦ λιμένος	ὀρθίαν	καὶ μακρὰν ἀνάβασιν ἔχουσα, ὥστ´
[13, 53]	σύμβολον τοῦ ἀπόρθητον ἐαθῆναι τὴν	οἰκίαν.	τὸν μὲν οὖν Ἀντήνορα καὶ
[13, 26]	ἔσχε, νῦν δὲ καὶ Ῥωμαίων	ἀποικίαν	δέδεκται καὶ ἔστι τῶν ἐλλογίμων
[13, 3]	γενεαῖς πρεσβυτέραν φασὶ τὴν Αἰολικὴν	ἀποικίαν	τῆς Ἰωνικῆς, διατριβὰς δὲ λαβεῖν
[13, 25]	ἐν τοῖς πεδίοις θέσθαι τὴν	κατοικίαν	„οἱ δὲ παρ´ Ἴλου σῆμα
[13, 27]	καιρούς, οὕτως ὠλιγωρημένην ἰδεῖν τὴν	κατοικίαν	ὥστε μηδὲ κεραμωτὰς ἔχειν τὰς
[13, 2]	καὶ Σηστοῦ τὴν τῆς Προποντίδος	παραλίαν	εἶναι συμβαίνει, ἀπὸ δὲ Ἀβύδου
[13, 5]	πρὸς ἄρκτον καὶ τὴν ταύτῃ	παραλίαν.	ἔστι δὲ αὕτη μὲν τῆς
[13, 31]	πολλὴν καταφέροντες ἰλὺν προσχοῦσι τὴν	παραλίαν	καὶ τυφλὸν στόμα τε καὶ
[13, 45]	τόπους. ἐπάνιμεν δὲ ἐπὶ τὴν	παραλίαν	ὅθενπερ ἀπελίπομεν. ~Ἔστι δὴ μετὰ
[13, 7]	τούτων πλέον τι, πᾶσαν τὴν	παραλίαν	ταύτην ὑπὸ τοῖς Τρωσὶ γεγονέναι,
[13, 1]	καὶ τὴν ἐφεξῆς τῷ Αἰσήπῳ	παραλίαν	τὴν αὐτὴν τῆς περιοδείας τάξιν
[13, 60]	δὲ τοὺς Λέλεγας τὴν ἑξῆς	παραλίαν	ᾤκουν Κίλικες καθ´ Ὅμηρον, ἣν
[13, 57]	τοῖς Πέρσαις καὶ στρατηγῶν, προσποιησάμενος	φιλίαν	καλεῖ πρὸς ἑαυτὸν ξενίας τε
[13, 63]	Κιλίκων τῶν μὲν εἰς τὴν	Παμφυλίαν	ἐκπεσόντων τῶν δὲ εἰς Ἁμαξιτόν.
[13, 44]	διέχοντα, εἶτα πάλιν συναγομένην εἰς	μίαν	„κορυφήν, ἀποτελοῦσαν τὸ πᾶν ὕψος
[13, 59]	πόλεων τὰς ἓξ Μαύσωλος εἰς	μίαν	τὴν Ἁλικαρνασὸν συνήγαγεν, ὡς Καλλισθένης
[13, 66]	ἀπεκαρτέρησεν αἰσχρῶς οὐ φέρων τὴν	δυσφημίαν	ἐν τῇ ἡμετέρᾳ πόλει. ἀνὴρ
[13, 45]	τῆς Παλαισκήψεως ταύτης διατεῖναι τὴν	ὁμωνυμίαν	καὶ εἰς ἄλλους πλείους τόπους.
[13, 25]	κτίστην, ἀφ´ οὗ καὶ τὴν	ἐπωνυμίαν	λαβεῖν τὴν πόλιν· εἰκὸς δὲ
[13, 27]	ἐκεῖνος δ´ ἀπὸ Ἰούλου τὴν	προσωνυμίαν	ἔσχε ταύτην, τῶν ἀπογόνων εἷς
[13, 24]	τὴν λεγομένην ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ	Δαρδανίαν	„Δάρδανον αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα
[13, 25]	πρὸς τὴν Ἴδην καὶ τὴν	Δαρδανίαν	κατὰ τὴν νῦν καλουμένην Ἰλιέων
[13, 33]	καὶ τοῖς Ἀντηνορίδαις, καλεῖ δὲ	Δαρδανίαν.	ὑπὸ δὲ ταύτῃ Κεβρηνία, πεδιὰς
[13, 69]	τῆς χώρας τῆς περὶ τὴν	Τευθρανίαν	καὶ τὸν Κάικον, ὁ δὲ
[13, 53]	διὰ τὴν Μενελάου παρ´ αὐτῷ	ξενίαν.	Σοφοκλῆς γοῦν ἐν τῇ ἁλώσει
[13, 33]	πόλεως, ὅπερ πιθανώτερον· τὴν δὲ	Κεβρηνίαν	διήκειν μέχρι τῆς Σκηψίας, ὅριον
[13, 13]	Θήβην καὶ Θήβης πεδίον, καὶ	Μυγδονίαν	καὶ Μυγδονίας πεδίον. φησὶ δὲ
[13, 27]	καὶ ἀνελὼν τὸν ὕπατον κατὰ	Βιθυνίαν	αὐτὸς κατεστάθη κύριος τῆς στρατιᾶς,
[13, 7]	ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην ἐρίβωλον.	Τροίαν	γὰρ λέγει τὴν πεπορθημένην ἤπειρον·
[13, 7]	τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον καὶ λεγομένην	Τροίαν·	δῆλον δὲ ἐκ τῶν κατὰ
[13, 8]	ποιητοῦ τὴν Αἰολίδα καὶ τὴν	Τροίαν	εἰς ἓν συντιθέντος, καὶ τῶν
[13, 5]	δὲ κάλλιστα τὴν ὄντως λεγομένην	Τροίαν	ἡ τῆς Ἴδης θέσις, ὄρους
[13, 4]	προσαγορεύουσιν οἱ δὲ μέρος, καὶ	Τροίαν	οἱ μὲν ὅλην οἱ δὲ
[13, 39]	Θουκυδίδης δέ φησιν ἀφαιρεθῆναι τὴν	Τροίαν	ὑπὸ Ἀθηναίων τοὺς Μιτυληναίους ἐν
[13, 58]	τοῦ Ἀχιλλέως μετέστησαν εἰς τὴν	Καρίαν,	καὶ κατέσχον τὰ περὶ τὴν
[13, 33]	στενή, τῇ μὲν ἐπὶ τὴν	μεσημβρίαν	τεταμένη μέχρι τῶν κατὰ Σκῆψιν
[13, 53]	εἰς τὴν λεγομένην κατὰ τὸν	Ἀδρίαν	Ἑνετικήν, τὸν δὲ Αἰνείαν μετ´
[13, 62]	ταῦτα δ´ ἐστὶ κατὰ τὴν	Ἀντανδρίαν·	καὶ τὸ ἐν Λέσβῳ δὲ
[13, 27]	δὴ προσένειμεν αὐτοῖς καὶ τὴν	ἐλευθερίαν	καὶ τὴν ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς συνεφύλαξε
[13, 53]	μεγάλου τεθέντος ἀντὶ τραπέζης κατὰ	ἀπορίαν	καὶ ἅμα ἀναλωθέντος τοῖς ἐπ´
[13, 48]	Παρίου· συνοικειοῦσι δὲ καὶ τὴν	ἱστορίαν	εἴτε μῦθον τούτῳ τῷ τόπῳ
[13, 22]	οὖν καὶ διὰ τὸν ῥοῦν	κυρίαν	εἶναι τῶν παρόδων. ~Ὑπέρκειται δὲ
[13, 22]	παρασκευάζεσθαι διαβαίνειν ἐπ´ αὐτὸν κατὰ	τιμωρίαν	ὧν ἔπαθον, δεδιὼς μὴ αἱ
[13, 22]	διορίζον τὴν Εὐρώπην καὶ τὴν	Ἀσίαν.	καλεῖται δ´ ἡ ἄκρα τῆς
[13, 18]	ἀκτῆς ἐκκειμένη πολὺ πρὸς τὴν	Ἀσίαν	κατὰ τὴν Λαμψακηνῶν πόλιν, ὥστε
[13, 3]	ἐκ τῆς Θρᾴκης εἰς τὴν	Ἀσίαν,	τούτους δὲ περὶ τὴν Λοκρίδα
[13, 27]	ἔχων τεκμήρια, ἐπερρώσθη πρὸς τὴν	εὐεργεσίαν	νεανικῶς· γνωριμώτερα δέ, πρῶτον μὲν
[13, 27]	καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν	ἀλειτουργησίαν	αὐτοῖς συνεφύλαξε καὶ μέχρι νῦν
[13, 63]	ἐπὶ τὸ ναύσταθμον τελέσαντι τὴν	θυσίαν.	ἔστι δὲ καὶ Κίλλου μνῆμα
[13, 67]	τοῦ ποιμένος κατὰ τύχην ἐπὶ	θυσίαν	ἥκοντος. Ἀταρνεὺς δ´ ἐστὶ τὸ
[13, 63]	ἐκβὰς γὰρ εὐθὺς παρίστησι τὴν	θυσίαν	τῷ θεῷ καὶ τῆς ἑσπέρας
[13, 3]	ὄντας Ἀγαμέμνονος, συναγαγεῖν μὲν τὴν	στρατιὰν	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καθ´
[13, 40]	Ἀθηνᾶς συνέβη ἢ κατὰ τοιαύτην	αἰτίαν,	ἀλλ´ ἀπεχθανόμενον μὲν τῇ Ἀθηνᾷ
[13, 66]	τῆς συγκλήτου καθ´ ὃν καιρὸν	αἰτίαν	εἶχε Μιθριδατισμοῦ. ~Πρὸς δὲ τοῖς
[13, 1]	δεῖ καὶ παρακλήσεως, ὅπως τὴν	αἰτίαν	τοῦ μήκους μὴ ἡμῖν μᾶλλον
[13, 52]	λέγεται· μετὰ ταῦτα δ´ εἰς	ὀλιγαρχίαν	μετέστησαν, εἶτα Μιλήσιοι συνεπολιτεύθησαν αὐτοῖς
[13, 69]	ἄλλην δέ τινα δεῖ γεγονέναι	συντυχίαν,	δι´ ἣν ἡ τοῦ Ἀρκάδος
[13, 6]	τὴν ὑπόθεσιν ἀκούειν τῶν ἑξῆς,	κἂν	λέγωμεν κόλπους τινὰς ἐν τῇ
[13, 32]	διότι οὗτοι μὲν δίκαιον πόλεμον	ἐξήνεγκαν,	ἐκεῖνος δὲ ἄδικον „ἕνεχ´ ἵππων
[13, 9]	νείατον Ἴδης Ἀφνειοί, πίνοντες ὕδωρ	μέλαν	„Αἰσήποιο, Τρῶες· τῶν αὖθ´ ἦρχε
[13, 7]	νείατον Ἴδης, Ἀφνειοί, πίνοντες „ὕδωρ	μέλαν	Αἰσήποιο, Τρῶες· τῶν αὖτ´ ἦρχε
[13, 63]	δὲ συζεύγνυσιν „ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας	Κίλλαν	τε ζαθέην. ἐν δὲ τῷ
[13, 12]	τὸν θεὸν ὁρμησάντων ἐπὶ τὸ	τιμᾶν	αὐτὸν τῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ σφόδρα
[13, 32]	τοῖς Ἰλιεῦσιν ἐπῆλθε τοὺς μὲν	τιμᾶν	τοὺς δὲ μή. ἔοικε δὲ
[13, 32]	τελέως, οἷς ἐναγίζειν ἀξιοῦσι καὶ	τιμᾶν	ὡς θεούς· εἰ μὴ τοῦτ´
[13, 46]	καὶ αὐτὴν δὲ τὴν Τένεδον	Κάλυδναν	τινὲς εἶπον, ἄλλοι δὲ Λεύκοφρυν.
[13, 55]	κατεπλήξατο πολλούς· διὰ δὲ τὴν	δόξαν	ἐν Χαλκηδόνι γάμου λαμπροῦ πένης
[13, 70]	δυναστεῖαι μόνον ἀλλὰ καὶ τρεῖς	ὑπῆρξαν	ἐν αὐτοῖς. τῷ δὲ λόγῳ
[13, 58]	ἕτεροι μὲν τοίνυν τῶν Καρῶν	ὑπῆρξαν,	ᾤκουν δὲ μεταξὺ τῶν ὑπὸ
[13, 36]	θαλάττῃ πεδίον συμπροστιθείς διότι τοῦτο	πᾶν	πρόχωμα τῶν ποταμῶν ἐστι τὸ
[13, 44]	εἰς μίαν „κορυφήν, ἀποτελοῦσαν τὸ	πᾶν	ὕψος δυεῖν πλέθρων „καὶ πεντεκαίδεκα
[13, 3]	Κυζικηνὴν τὴν περὶ τὸ Δασκύλιον·	Γρᾶν	δὲ τὸν υἱὸν τούτου τὸν
[13, 26]	οἰκοδομίαις ἀναλαβεῖν προστάξαι τοῖς ἐπιμεληταῖς	ἐλευθέραν	τε κρῖναι καὶ ἄφορον· ὕστερον
[13, 67]	σταδίοις ἐκδίδωσιν. ἐν δὲ τῷ	πέραν	τοῦ Καΐκου δώδεκα διέχουσα τοῦ
[13, 3]	ποταμοῦ. τέτταρσι γὰρ δὴ γενεαῖς	πρεσβυτέραν	φασὶ τὴν Αἰολικὴν ἀποικίαν τῆς
[13, 68]	ζώῳ. δεῖ δὲ μακρῶς τὴν	δευτέραν	συλλαβὴν ἐκφέρειν Αἰγάν, ὡς ἀκτὰν
[13, 55]	μέντοι διηυτύχησεν, ἀλλ´ ἐμπεσὼν εἰς	ἔχθραν	ἀδικωτέρων ἀνθρώπων ἀπέστη τοῦ βασιλέως
[13, 33]	τὸν Σκάμανδρον μέσον αὐτῶν ῥέοντα·	ἔχθραν	δ´ ἀεὶ καὶ πόλεμον εἶναι
[13, 51]	ἀπὸ τῆς ἄκρας ἐπὶ τὴν	ἄκραν	δίαρμα ἑκατὸν καὶ εἴκοσι σταδίων.
[13, 31]	ποιοῦσι. κατὰ δὲ τὴν Σιγειάδα	ἄκραν	ἐστὶν ἐν τῇ Χερρονήσῳ τὸ
[13, 46]	~Ἔστι δὴ μετὰ τὴν Σιγειάδα	ἄκραν	καὶ τὸ Ἀχίλλειον ἡ Τενεδίων
[13, 11]	ἡρπάχθαι· ἄλλοι δὲ περὶ Δαρδάνιον	ἄκραν	πλησίον Δαρδάνου. ~Πρίαπος δ´ ἔστι
[13, 57]	καὶ τοῦ λιμένος ὀρθίαν καὶ	μακρὰν	ἀνάβασιν ἔχουσα, ὥστ´ ἐπ´ αὐτῆς
[13, 32]	μή. ἔοικε δὲ ὁ ποιητὴς	μικρὰν	ἀποφαίνειν τὴν πόλιν ἐν τῷ
[13, 69]	καταποντωθῆναι, φωράσαντος τὴν ἐξ Ἡρακλέους	φθοράν·	Ἀθηνᾶς δὲ προνοίᾳ τὴν λάρνακα
[13, 40]	Ὁμηρικά· οὐδὲ γὰρ τῆς Κασάνδρας	φθορὰν	οἶδεν Ὅμηρος, ἀλλ´ ὅτι μὲν
[13, 42]	νῦν τῇ τότε. τὴν δὲ	χώραν	ἀφανισθείσης τῆς πόλεως οἱ τὸ
[13, 1]	τὸ πλῆθος τῶν ἐποικησάντων τὴν	χώραν	Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων, καὶ
[13, 11]	δὲ Γρανίκῳ πόλις ἦν Σιδήνη	χώραν	ἔχουσα πολλὴν ὁμώνυμον, κατέσπασται δὲ
[13, 21]	Λέσβῳ πόλις Ἀρίσβα, ἧς τὴν	χώραν	ἔχουσι Μηθυμναῖοι· ἔστι δὲ καὶ
[13, 47]	καὶ Νεανδρία ἐστὶ καὶ τὴν	χώραν	ἔχουσιν ἐκεῖνοι· ὁ δὲ τόπος
[13, 4]	τοίνυν καθ´ ὅλην σκεδασθέντων τὴν	χώραν,	ἣν ἔφαμεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ
[13, 27]	εἷς ὢν τῶν ἀπὸ Αἰνείου.	χώραν	τε δὴ προσένειμεν αὐτοῖς καὶ
[13, 33]	διατείνειν τὴν περὶ τὸ Ἴλιον	χώραν	τὴν ὑπὸ τῷ Ἕκτορι, ἀνήκουσαν
[13, 2]	τῶν περὶ τὴν νῦν Κυζικηνὴν	χώραν	ὑπαγορεύει μάλιστα τοὺς Τρῶας ἄρξαι
[13, 44]	„Πιτύειαν τόπων· ὠνομάσθαι δὲ τὴν	χώραν	φασὶν „ἀπὸ τοῦ Καρήσου ποταμοῦ,
[13, 4]	Τρωικήν, οἱ ὕστερον οἱ μὲν	πᾶσαν	Αἰολίδα προσαγορεύουσιν οἱ δὲ μέρος,
[13, 8]	Αἰολέων τὴν ἀπὸ τοῦ Ἕρμου	πᾶσαν	μέχρι τῆς κατὰ Κύζικον παραλίας
[13, 39]	πλεῖστα, ὥστε Ἔφορος οὐκ ὀκνεῖ	πᾶσαν	τὴν ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Κύμης
[13, 11]	ἀνὰ κράτος ἐνίκησε συμβαλών, καὶ	πᾶσαν	τὴν ἐντὸς τοῦ Ταύρου καὶ
[13, 7]	φροντίσαντες περὶ τούτων πλέον τι,	πᾶσαν	τὴν παραλίαν ταύτην ὑπὸ τοῖς
[13, 27]	χιλιόναυν στόλον ἔχων καὶ τὴν	σύμπασαν	Ἑλλάδα συστρατεύουσαν, ταύτην αὐτὸς δεκάτῃ
[13, 36]	τὴν Ἀλεξανδρίνην Ἑστίαιαν μάρτυρα, τὴν	συγγράψασαν	περὶ τῆς Ὁμήρου Ἰλιάδος, πυνθανομένην
[13, 20]	τῆς Παριανῆς τινα (οὔπω γὰρ	ἦσαν	αὗται αἱ πόλεις κατὰ τὰ
[13, 61]	ἀλλὰ τὴν Λυρνησσόν· ἀμφότεραι δ´	ἦσαν	ἐν τῷ κληθέντι μετὰ ταῦτα
[13, 28]	Μιθριδάτης ὁ κληθεὶς Εὐπάτωρ, καὶ	συνέβησαν	πρὸς ἀλλήλους ἐπὶ καταλύσει τοῦ
[13, 27]	ὅτε πρῶτον Ῥωμαῖοι τῆς Ἀσίας	ἐπέβησαν	καὶ ἐξέβαλον Ἀντίοχον τὸν μέγαν
[13, 48]	γὰρ πολὺ πλῆθος ἀρουραίων μυῶν	ἐξανθῆσαν	διαφαγεῖν ὅσα σκύτινα τῶν τε
[13, 52]	ἑξήκοντα εἰς τὴν νῦν Σκῆψιν	μετῳκίσθησαν	ὑπὸ Σκαμανδρίου τε τοῦ Ἕκτορος
[13, 59]	δ´ ἅμα τοῖς Καρσὶ στρατευόμενοι	κατεμερίσθησαν	εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα καὶ
[13, 52]	εἰς ὀλιγαρχίαν μετέστησαν, εἶτα Μιλήσιοι	συνεπολιτεύθησαν	αὐτοῖς καὶ δημοκρατικῶς ᾤκουν· οἱ
[13, 48]	Καλλῖνος ὁ τῆς ἐλεγείας ποιητής,	ἠκολούθησαν	δὲ πολλοί) χρησμὸς ἦν, αὐτόθι
[13, 8]	οὖν τοιαῦτα ὑπῆρχεν, ὕστερον δὲ	ἠκολούθησαν	μεταβολαὶ παντοῖαι. τὰ μὲν γὰρ
[13, 38]	πάντες εἰς τὴν ἐκείνων ἀνάληψιν	μετηνέχθησαν.	Ἀρχαιάνακτα γοῦν φασι τὸν Μιτυληναῖον
[13, 57]	κρεμασθεὶς ἀπώλετο· οἱ φιλόσοφοι δ´	ἐσώθησαν	φεύγοντες τὰ χωρία ἃ οἱ
[13, 8]	μὲν γὰρ περὶ Κύζικον Φρύγες	ἐπῴκησαν	ἕως Πρακτίου, τὰ δὲ περὶ
[13, 19]	ἡ πόλις, οἱ δὲ Παισηνοὶ	μετῴκησαν	εἰς Λάμψακον, Μιλησίων ὄντες ἄποικοι
[13, 7]	ἀρχάς, ἔξω ποιεῖσθαι τὸν πόλεμον	ἐπεχείρησαν	καὶ περιιόντες ἀφαιρεῖσθαι τὰ κύκλῳ
[13, 58]	ἐκπορθηθέντες δὲ ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως	μετέστησαν	εἰς τὴν Καρίαν, καὶ κατέσχον
[13, 52]	μετὰ ταῦτα δ´ εἰς ὀλιγαρχίαν	μετέστησαν,	εἶτα Μιλήσιοι συνεπολιτεύθησαν αὐτοῖς καὶ
[13, 69]	πατρὸς εἰς λάρνακα τὴν Αὔγην	κατατεθεῖσαν	ἅμα τῷ παιδὶ Τηλέφῳ καταποντωθῆναι,
[13, 3]	κτίσαι τὴν Κύμην τὴν Φρικωνίδα	κληθεῖσαν	ἀπὸ τοῦ Λοκρικοῦ ὄρους. ~Τῶν
[13, 54]	τὰς Ἀθήνας ἑλών, δεῦρο δὲ	κομισθεῖσαν	Τυραννίων τε ὁ γραμματικὸς διεχειρίσατο
[13, 69]	Ἀθηνᾶς δὲ προνοίᾳ τὴν λάρνακα	περαιωθεῖσαν	ἐκπεσεῖν εἰς τὸ στόμα τοῦ
[13, 12]	οἵπερ καὶ Ἄβυδον καὶ Προκόννησον	συνῴκισαν	κατὰ τὸν αὐτὸν καιρόν, οἱ
[13, 42]	Ἀστυπαλαιεῖς οἱ τὸ Ῥοίτειον κατασχόντες	συνῴκισαν	πρὸς τῷ Σιμόεντι Πόλιον, ὃ
[13, 21]	δ´ οὐχ εὑρίσκεται, ὥς τινες	ἐνόμισαν·	ῥεῖ δὲ καὶ οὗτος μεταξὺ
[13, 32]	οὐκ ἀφανισμὸς τέλειος· οὗτοι δ´	ἠφάνισαν	τελέως, οἷς ἐναγίζειν ἀξιοῦσι καὶ
[13, 42]	ἄλλων ὡς ἕκαστοι τῶν πλησιοχώρων,	ἀπέδοσαν	δ´ ἀνοικισθείσης. ~Πολυπίδακον δὲ τὴν
[13, 50]	ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει, Πήδασον	αἰπήεσσαν	ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι. καὶ νῦν
[13, 67]	Πιτάνῃ κατὰ τὴν καλουμένην νῆσον	Ἐλαιοῦσσαν.	φασὶ δ´ ἐν τῇ Πιτάνῃ
[13, 69]	ὁ Τεύθρας καὶ ὁ Τήλεφος	ἐβασίλευσαν	τῆς χώρας τῆς περὶ τὴν
[13, 41]	ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων κατεσκάφθη, ἀοίκητον	οὖσαν;	~Εἰκάζουσι δὲ τοὺς ὕστερον ἀνακτίσαι
[13, 53]	Αἰνείου γεγονέναι τὴν Σκῆψιν, μέσην	οὖσαν	τῆς τε ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ
[13, 33]	χώραν τὴν ὑπὸ τῷ Ἕκτορι,	ἀνήκουσαν	ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου μέχρι Κεβρηνίας·
[13, 63]	ἐκεῖνος δὲ πλησίον· ἐκεῖθεν γοῦν	ἁλοῦσαν	λέγει τὴν Χρυσηίδα. ἀλλ´ οὐδὲ
[13, 44]	πάλιν συναγομένην εἰς μίαν „κορυφήν,	ἀποτελοῦσαν	τὸ πᾶν ὕψος δυεῖν πλέθρων
[13, 27]	ἔχων καὶ τὴν σύμπασαν Ἑλλάδα	συστρατεύουσαν,	ταύτην αὐτὸς δεκάτῃ ἡμέρᾳ χειρώσαιτο,
[13, 26]	κώμην εἶναί φασι τὸ ἱερὸν	ἔχουσαν	τῆς Ἀθηνᾶς μικρὸν καὶ εὐτελές,
[13, 61]	δὲ καὶ τὴν Χρῦσαν {τὴν	ἔχουσαν}	τὸ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος
[13, 1]	λειπομένης ὅμως πολυλογίαν οὐ τὴν	τυχοῦσαν	παρέχει τῇ γραφῇ. πρὸς τοῦτο
[13, 61]	Ἠετίωνος. τούτου δὲ καὶ τὴν	Χρῦσαν	{τὴν ἔχουσαν} τὸ ἱερὸν τοῦ
[13, 63]	τελέως· εἰς δὲ τὴν νῦν	Χρῦσαν	τὴν κατὰ Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται τὸ
[13, 27]	δ´ ἐπανόρθωσιν ἔσχε πολλήν. εἶτ´	ἐκάκωσαν	αὐτὴν πάλιν οἱ μετὰ Φιμβρίου
[13, 1]	δεῖ δὲ καὶ τὰ τούτου	διαιτᾶν	καὶ τὰ τῶν ἄλλων ὑπογράψαντας
[13, 68]	δευτέραν συλλαβὴν ἐκφέρειν Αἰγάν, ὡς	ἀκτὰν	καὶ ἀρχάν· οὕτω γὰρ καὶ
[13, 41]	τῆς πόλεως εἴρηκεν „ἔσσεται ἦμαρ	ὅταν	„ποτ´ ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρή. „ἦ
[13, 61]	τὸν Ἐπίστροφον ἀνεῖλεν Ἀχιλλεύς, ὥστε	ὅταν	φῇ ἡ Βρισηίς „οὐδέ μ´
[13, 53]	τῷ πολίσματι, οἱ δ´ εἰς	Αἴγεσταν	κατᾶραι τῆς Σικελίας σὺν Ἐλύμῳ
[13, 53]	Λιλύβαιον κατασχεῖν, καὶ ποταμοὺς περὶ	Αἴγεσταν	προσαγορεῦσαι Σκάμανδρον καὶ Σιμόεντα· ἔνθεν
[13, 5]	πρὸς δύσιν καὶ τὴν ταύτῃ	θάλατταν,	μικρὰ δ´ ἐπιστρέφοντος καὶ πρὸς
[13, 34]	δύο φησὶν ἀγκῶνας ἐκτείνεσθαι πρὸς	θάλατταν,	τὸν μὲν εὐθὺ Ῥοιτείου τὸν
[13, 34]	ποιοῦντας ἐξ ἀμφοῖν γραμμὴν ἡμικυκλιώδη·	τελευτᾶν	δ´ ἐν τῷ πεδίῳ, τοσοῦτον
[13, 70]	Βακχυλίδης, οὔθ´ ὡς Εὐριπίδης τὸν	Μαρσύαν	φησί „τὰς διωνομασμένας „ναίειν Κελαινὰς
[13, 10]	εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ	Πιτύαν	εἶχον „καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ,
[13, 68]	ἐκφέρειν Αἰγάν, ὡς ἀκτὰν καὶ	ἀρχάν·	οὕτω γὰρ καὶ τὸ ὄρος
[13, 54]	ἐν Περγάμῳ βιβλιοθήκης, κατὰ γῆς	ἔκρυψαν	ἐν διώρυγί τινι· ὑπὸ δὲ
[13, 7]	αὖθ´ Ὑρτακίδης ἦρχ´ Ἄσιος. ἀλλ´	ἐν	Ἀβύδῳ μὲν υἱὸς τοῦ Πριάμου
[13, 65]	καὶ νῦν πύλαι Λύδιαι καλοῦνται	ἐν	Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν (ὥς φασι) τὴν
[13, 54]	συναγαγὼν βιβλία καὶ διδάξας τοὺς	ἐν	Αἰγύπτῳ βασιλέας βιβλιοθήκης σύνταξιν. Θεόφραστος
[13, 54]	γραφομένων βιβλίων καὶ ἐνθάδε καὶ	ἐν	Ἀλεξανδρείᾳ. περὶ μὲν οὖν τούτων
[13, 65]	τὸ τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν	ἐν	ἄλσει, προστατούμενον μετὰ ἁγιστείας ὑπ´
[13, 65]	Χρύσης εἴκοσι σταδίους, καὶ αὐτῆς	ἐν	ἄλσει τὸ ἱερὸν ἐχούσης. αὐτοῦ
[13, 45]	αὐλῶνος τοῦ περὶ τὸν Αἴσηπον	ἐν	ἀριστερᾷ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ πρῶτον
[13, 3]	ἄρξαι τοῦ στόλου, τούτου δ´	ἐν	Ἀρκαδίᾳ τελευτήσαντος τὸν βίον διαδέξασθαι
[13, 64]	ἐρυθίβην· παρ´ Αἰολεῦσι δὲ τοῖς	ἐν	Ἀσίᾳ μείς τις καλεῖται πορνοπίων,
[13, 7]	μὲν Θηβαϊκὴ ἡ δὲ Λυρνησσίς·	ἐν	αὐτῇ δ´ ἂν λεχθείη ἡ
[13, 59]	χώρα Πηδασὶς λέγεται. φασὶ δ´	ἐν	αὐτῇ καὶ ὀκτὼ πόλεις ᾠκίσθαι
[13, 36]	καὶ τοσούτου πλήθους τοῦ τ´	ἐν	αὐτῇ καὶ τοῦ ἐπικουρικοῦ· νεωστὶ
[13, 46]	ἄλλοι δὲ Λεύκοφρυν. μυθεύουσι δ´	ἐν	αὐτῇ τὰ περὶ τὸν Τέννη
[13, 70]	μόνον ἀλλὰ καὶ τρεῖς ὑπῆρξαν	ἐν	αὐτοῖς. τῷ δὲ λόγῳ τούτῳ
[13, 8]	τὴν ἐφεξῆς μέχρι τοῦ Αἰσήπου.	ἐν	γὰρ τοῖς καθ´ ἕκαστα διακρινοῦμεν
[13, 7]	Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ´ ἵππων ὠκειάων.	ἐν	δὲ Περκώτῃ υἱὸς Ἱκετάονος ἐβουνόμει
[13, 62]	ὀγδοήκοντα καὶ ὀκτὼ ἐπὶ θάτερα.	~Ἐν	δὲ τῇ Ἀδραμυττηνῇ ἔστι καὶ
[13, 19]	δὲ τῇ Παριανῇ ἔστιν Ἰλιοκολώνη.	ἐν	δὲ τῇ Λαμψακηνῇ τόπος εὐάμπελος
[13, 11]	πολλὴν ὁμώνυμον, κατέσπασται δὲ νῦν.	ἐν	δὲ τῇ μεθορίᾳ τῆς Κυζικηνῆς
[13, 65]	δὲ καὶ ὁ Ἀχίλλειος χάραξ·	ἐν	δὲ τῇ μεσογαίᾳ ἀπὸ πεντήκοντα
[13, 59]	αὐτῶν πόλις Πήδασος οὐκέτ´ ἐστίν,	ἐν	δὲ τῇ μεσογαίᾳ τῶν Ἁλικαρνασέων
[13, 51]	Τράριον καὶ ἄλλαι τοιαῦται κατοικίαι.	ἐν	δὲ τῇ παραλίᾳ τῇ ἐφεξῆς
[13, 19]	τῇ Φωκίδι καὶ ἐν Θετταλίᾳ·	ἐν	δὲ τῇ Παριανῇ ἔστιν Ἰλιοκολώνη.
[13, 18]	καθάπερ καὶ τὴν Χίον φασίν·	ἐν	δὲ τῇ περαίᾳ τῆς Χερρονήσου
[13, 48]	κεῖται ἡ Ἀλεξάνδρεια Σιγία ἐκαλεῖτο.	~Ἐν	δὲ τῇ Χρύσῃ ταύτῃ καὶ
[13, 16]	κάλλιστα τῶν ταύτῃ πόλεων ἔργα,	ἐν	δὲ τοῖς πρῶτα τὰ ἐν
[13, 63]	Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην.	ἐν	δὲ τῷ Θήβης πεδίῳ δείκνυται
[13, 19]	μὴ πλέον εἶναι τετταράκοντα σταδίων.	~Ἐν	δὲ τῷ μεταξὺ Λαμψάκου καὶ
[13, 16]	κοχλίαι ἄριστοι τῶν πάντων ἁλίσκονται.	~Ἐν	δὲ τῷ παράπλῳ τῷ ἀπὸ
[13, 67]	κόλπον ἐν τριάκοντα σταδίοις ἐκδίδωσιν.	ἐν	δὲ τῷ πέραν τοῦ Καΐκου
[13, 45]	πεδία καὶ ὀροπέδια καλῶς γεωργούμενα·	„ἐν	δεξιᾷ δὲ τοῦ Αἰσήπου μεταξὺ
[13, 48]	ἐστὶ τὰ χωρία ταῦτα, ὡς	ἐν	διακοσίοις σταδίοις ἢ μικρῷ πλείοσιν·
[13, 54]	Περγάμῳ βιβλιοθήκης, κατὰ γῆς ἔκρυψαν	ἐν	διώρυγί τινι· ὑπὸ δὲ νοτίας
[13, 43]	πηγῆς· πᾶσαι δ´ ἀλλήλαις πλησιάζουσιν	ἐν	εἴκοσι σταδίων περιεχόμεναι „διαστήματι· πλεῖστον
[13, 51]	μικρὸν ὑπὲρ τῆς θαλάττης, εἶτ´	ἐν	ἑκατὸν καὶ τετταράκοντα Γάργαρα· κεῖται
[13, 68]	σταδίους διέχουσα τοῦ Περγάμου. ~Εἶτ´	ἐν	ἑκατὸν σταδίοις ἡ Κάνη, τὸ
[13, 48]	δείκνυται, καλοῦσι δ´ Ἀγαμέμνονος ἵδρυμα·	ἐν	ἐπόψει δὲ τῷ Ἰλίῳ ἐστὶ
[13, 1]	ταύτης, ἧς τὸ πολυθρύλητον καίπερ	ἐν	ἐρειπίοις καὶ ἐν ἐρημίᾳ λειπομένης
[13, 1]	πολυθρύλητον καίπερ ἐν ἐρειπίοις καὶ	ἐν	ἐρημίᾳ λειπομένης ὅμως πολυλογίαν οὐ
[13, 42]	ὃ νῦν καλεῖται Πόλισμα, οὐκ	ἐν	εὐερκεῖ τόπῳ· διὸ κατεσπάσθη ταχέως.
[13, 13]	μαντεῖον ἐξελείφθη, καθάπερ καὶ τὸ	ἐν	Ζελείᾳ. ἐνταῦθα μὲν οὖν οὐδὲν
[13, 54]	δὲ τὴν βιβλιοθήκην τοῦ Θεοφράστου,	ἐν	ᾗ ἦν καὶ ἡ τοῦ
[13, 35]	ἡ τῶν Ἰλιέων κώμη ἐστίν,	ἐν	ᾗ νομίζεται τὸ παλαιὸν Ἴλιον
[13, 65]	φασίν. ἦν δὲ πολίχνη ποτέ,	ἐν	ᾗ τὸ τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος
[13, 19]	καὶ ἐν τῇ Φωκίδι καὶ	ἐν	Θετταλίᾳ· ἐν δὲ τῇ Παριανῇ
[13, 21]	ἔστι δὲ καὶ ποταμὸς Ἄρισβος	ἐν	Θρᾴκῃ, ὥσπερ εἴρηται, καὶ τούτου
[13, 67]	ἐπισόγκου ὕδατός ἐστιν ὥστ´ ἐποχεῖσθαι.	ἐν	Ἰβηρίᾳ δέ φησιν ἰδεῖν Ποσειδώνιος
[13, 1]	τὰ τῶν ἄλλων ὑπογράψαντας πρότερον	ἐν	κεφαλαίῳ τὴν τῶν τόπων φύσιν.
[13, 62]	φησὶ δὲ Δάης ὁ Κολωναεὺς	ἐν	Κολωναῖς ἱδρυθῆναι πρῶτον ὑπὸ τῶν
[13, 48]	καὶ τὴν Ἴδην ἀπὸ τῆς	ἐν	Κρήτῃ προσονομάσαι. Ἡρακλείδης δ´ ὁ
[13, 16]	ἐν δὲ τοῖς πρῶτα τὰ	ἐν	Κυζίκῳ ταύτης ἐστὶ τῆς λίθου.
[13, 19]	τρόπον τινὰ Λαμψακηνὸς ὑπῆρξε, διατρίψας	ἐν	Λαμψάκῳ καὶ φίλοις χρησάμενος τοῖς
[13, 62]	κατὰ τὴν Ἀντανδρίαν· καὶ τὸ	ἐν	Λέσβῳ δὲ Κίλλαιον ἀπὸ ταύτης
[13, 21]	ἔργ´ ἐνέμοντο. ἦν δὲ καὶ	ἐν	Λέσβῳ πόλις Ἀρίσβα, ἧς τὴν
[13, 48]	καλούμενον, καὶ ἐν Ῥόδῳ καὶ	ἐν	Λίνδῳ, καὶ ἄλλοθι δὲ πολλαχοῦ·
[13, 25]	εἰκὸς δὲ καὶ διὰ τοῦτο	ἐν	μέσῳ τῷ πεδίῳ τεθάφθαι αὐτόν,
[13, 59]	ἐν ὅλῃ δὲ Καρίᾳ καὶ	ἐν	Μιλήτῳ Λελέγων τάφοι καὶ ἐρύματα
[13, 27]	τὴν ἀπὸ τῶν Αἰακιδῶν τῶν	ἐν	Μολοττοῖς βασιλευσάντων, παρ´ οἷς καὶ
[13, 70]	Αἰσχύλον κατὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ	ἐν	Μυρμιδόσι προλόγου „ἰὼ Κάικε Μύσιαί
[13, 51]	τι ἐν τετταράκοντα σταδίοις, εἶτ´	ἐν	ὀγδοήκοντα Ἄσσος μικρὸν ὑπὲρ τῆς
[13, 17]	οἱ Κυζικηνοὶ τῇ Ζελείᾳ προσεχῆ,	ἐν	οἷς βασιλικὴ θήρα κατεσκεύαστο τοῖς
[13, 49]	τῶν πρώτων τοῦ κόλπου μερῶν,	ἐν	οἷς πρῶτον τοὺς Λέλεγας ἱδρυμένους
[13, 59]	τῇ νῦν Στρατονικέων πολίχνιόν ἐστιν.	ἐν	ὅλῃ δὲ Καρίᾳ καὶ ἐν
[13, 5]	τὸ πέλαγος καθήκει τὸ Αἰγαῖον	ἐν	παράπλῳ κείμενον τοῖς ἐκ Τενέδου
[13, 25]	Δαρδανίην, ἐπεὶ οὔπω Ἴλιος ἱρὴ	ἐν	πεδίῳ πεπόλιστο, πόλις „μερόπων ἀνθρώπων,
[13, 70]	τοῦ Καΐκου πηγαί· δείκνυνται γὰρ	ἐν	πεδίῳ. Τῆμνον δ´ ἔστιν ὄρος
[13, 17]	Τηρείης ὄρος οἱ μὲν τὰ	ἐν	Πειρωσσῷ ὄρη φασὶν ἃ ἔχουσιν
[13, 54]	βιβλία εἰς τὴν κατασκευὴν τῆς	ἐν	Περγάμῳ βιβλιοθήκης, κατὰ γῆς ἔκρυψαν
[13, 29]	ᾧ τὸ τοῦ Ἕκτορος ἄλσος	ἐν	περιφανεῖ τόπῳ· καὶ ἐφεξῆς λίμνη
[13, 7]	ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς βόσκ´	ἐν	Περκώτῃ. ὥστε καὶ αὕτη ἂν
[13, 15]	καὶ Παρίων. ~Πιτύα δ´ ἐστὶν	ἐν	Πιτυοῦντι τῆς Παριανῆς ὑπερκείμενον ἔχουσα
[13, 41]	„ἡ δ´ ἧσται ἐπ´ „ἐσχάρῃ	ἐν	πυρὸς αὐγῇ“ ἀντὶ τοῦ „παρ´
[13, 48]	χωρίον τὰ Σμίνθια καλούμενον, καὶ	ἐν	Ῥόδῳ καὶ ἐν Λίνδῳ, καὶ
[13, 25]	γ´ ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα	ἐν	σπέσσι γλαφυροῖσι, „θεμιστεύει δὲ ἕκαστος
[13, 25]	καρποὺς καὶ τὰς ἀκρωρείας κατεχόντων	ἐν	σπηλαίοις τισίν· „ἀλλὰ τά γ´
[13, 25]	τὸ ἐν τῇ παραλίᾳ καὶ	ἐν	ταῖς νήσοις, λελυμένου παντὸς τοῦ
[13, 51]	Λελέγων πόλις. ὁ δὲ Σκήψιος	ἐν	ταῖς παρακειμέναις τίθησιν, ὥστ´ ἐκπίπτοι
[13, 25]	τοῖς πεδίοις· δεύτερον δὲ τὸ	ἐν	ταῖς ὑπωρείαις, θαρρούντων ἤδη κατὰ
[13, 51]	τὸ Πολυμήδειον ἔστι χωρίον τι	ἐν	τετταράκοντα σταδίοις, εἶτ´ ἐν ὀγδοήκοντα
[13, 33]	οὖν Κεβρηνιέας συμμεῖναι τοῖς ἄλλοις	ἐν	τῇ Ἀλεξανδρείᾳ, τοὺς δὲ Σκηψίους
[13, 63]	ἀλλ´ οὐδὲ Κίλλα τόπος οὐδεὶς	ἐν	τῇ Ἀλεξανδρέων χώρᾳ δείκνυται, οὐδὲ
[13, 7]	„τὴν ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο. ἧς	ἐν	τῇ ἁλώσει τὸν Μύνητα πεσεῖν
[13, 53]	παρ´ αὐτῷ ξενίαν. Σοφοκλῆς γοῦν	ἐν	τῇ ἁλώσει τοῦ Ἰλίου παρδαλέαν
[13, 70]	δὲ λόγῳ τούτῳ συνηγορεῖ τὸ	ἐν	τῇ Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες ποτάμιον δείκνυσθαι
[13, 19]	Κύκνον φασίν. Ἀναξιμένης δὲ καὶ	ἐν	τῇ Ἐρυθραίᾳ φησὶ λέγεσθαι Κολωνὰς
[13, 66]	αἰσχρῶς οὐ φέρων τὴν δυσφημίαν	ἐν	τῇ ἡμετέρᾳ πόλει. ἀνὴρ δὲ
[13, 68]	τῆς Λέσβου τὰ νοτιώτατα κείμενον	ἐν	τῇ Καναίᾳ· αὕτη δὲ μέχρι
[13, 4]	ἀπὸ Πριάπου καὶ Ἀρτάκης τοῦ	ἐν	τῇ Κυζικηνῶν νήσῳ χωρίου ἀνταίροντος
[13, 19]	καὶ νῦν ἔτι δείκνυται τόπος	ἐν	τῇ Κυμαίᾳ Γεργίθιον πρὸς Λαρίσῃ.
[13, 19]	καὶ πόλις Γέργιθα ἐκ τῶν	ἐν	τῇ Κυμαίᾳ Γεργίθων· ἦν γὰρ
[13, 19]	αἱ Κολωναὶ αἱ ὑπὲρ Λαμψάκου	ἐν	τῇ μεσογαίᾳ τῆς Λαμψακηνῆς· ἄλλαι
[13, 51]	ἔχουσα λιμένα. ὑπὲρ αὐτῆς δ´	ἐν	τῇ μεσογαίᾳ τό τε τοῦ
[13, 70]	καλούμενον Ἀπίας πεδίον, ὃ ὑπέρκειται	ἐν	τῇ μεσογαίᾳ τοῦ Θήβης πεδίου·
[13, 40]	ὅτι ἡ φθορὰ τοῦ Αἴαντος	ἐν	τῇ ναυαγίᾳ κατὰ μῆνιν Ἀθηνᾶς
[13, 59]	τοῦτο αὐτοῖς. Πήδασον δὲ καὶ	ἐν	τῇ νῦν Στρατονικέων πολίχνιόν ἐστιν.
[13, 25]	καὶ πλείω, ὕστατον δὲ τὸ	ἐν	τῇ παραλίᾳ καὶ ἐν ταῖς
[13, 6]	ἑξῆς, κἂν λέγωμεν κόλπους τινὰς	ἐν	τῇ παραλίᾳ, τάς τε ἄκρας
[13, 48]	ἐν τῇ πλησίον Λαρισαίᾳ· καὶ	ἐν	τῇ Παριανῇ δ´ ἔστι χωρίον
[13, 10]	Δασκυλῖτις. ~Ἡ μὲν δὴ Ζέλεια	ἐν	τῇ παρωρείᾳ τῇ ὑστάτῃ τῆς
[13, 51]	τοῦ Ἐλαϊτῶν κόλπου· καὶ ἔστιν	ἐν	τῇ περαίᾳ ἡ Ἐλαία καὶ
[13, 27]	καταθέντος εἰς νάρθηκα ὃν ηὗρεν	ἐν	τῇ Περσικῇ γάζῃ πολυτελῶς κατεσκευασμένον.
[13, 67]	καλουμένην νῆσον Ἐλαιοῦσσαν. φασὶ δ´	ἐν	τῇ Πιτάνῃ τὰς πλίνθους ἐπιπολάζειν
[13, 67]	παρὰ Πολέμωνι. καλεῖται δὲ καὶ	ἐν	τῇ Πιτάνῃ τις τόπος ἐπὶ
[13, 48]	καλοῦνται Σμίνθια· καὶ ἄλλοι δ´	ἐν	τῇ πλησίον Λαρισαίᾳ· καὶ ἐν
[13, 19]	φίλοις χρησάμενος τοῖς ἀρίστοις τῶν	ἐν	τῇ πόλει ταύτῃ, τοῖς περὶ
[13, 52]	γένη ταῦτα βασιλεῦσαι πολὺν χρόνον	ἐν	τῇ Σκήψει λέγεται· μετὰ ταῦτα
[13, 53]	ἐμφαίνει γὰρ μεμενηκότα τὸν Αἰνείαν	ἐν	τῇ Τροίᾳ καὶ διαδεδεγμένον τὴν
[13, 23]	δὲ τῆς τῶν Ἀβυδηνῶν χώρας	ἐν	τῇ Τρῳάδι τὰ Ἄστυρα, ἃ
[13, 70]	εἰς ἣν μετῴκισεν Ἄτταλος τοὺς	ἐν	τῇ Τρῳάδι τὸ χωρίον ἐξελών.
[13, 67]	ἐν τοῖς ὕδασι, καθάπερ καὶ	ἐν	τῇ Τυρρηνίᾳ νησὶς πέπονθε· κουφοτέρα
[13, 19]	Ἐρυθραίᾳ φησὶ λέγεσθαι Κολωνὰς καὶ	ἐν	τῇ Φωκίδι καὶ ἐν Θετταλίᾳ·
[13, 31]	δὲ τὴν Σιγειάδα ἄκραν ἐστὶν	ἐν	τῇ Χερρονήσῳ τὸ Πρωτεσιλάειον καὶ
[13, 64]	Ῥόδιοι δὲ ἐρυθιβίου Ἀπόλλωνος ἔχουσιν	ἐν	τῇ χώρᾳ ἱερόν, τὴν ἐρυσίβην
[13, 5]	καὶ γὰρ καὶ νῦν Γάργαρον	ἐν	τοῖς ἄνω μέρεσι τῆς Ἴδης
[13, 6]	Ἕρμου, καθάπερ εἰρήκαμεν. εἴρηται δὲ	ἐν	τοῖς ἔμπροσθεν, ὅτι τοῖς ἐκ
[13, 31]	ἡ Ἐλαιοῦσσα, περὶ ὧν εἰρήκαμεν	ἐν	τοῖς Θρᾳκίοις. ~Ἔστι δὲ τὸ
[13, 25]	δεδιότων τὰ ὕδατα ἐπιπολάζοντα ἀκμὴν	ἐν	τοῖς πεδίοις· δεύτερον δὲ τὸ
[13, 25]	τεθάφθαι αὐτόν, ὅτι πρῶτος ἐθάρρησεν	ἐν	τοῖς πεδίοις θέσθαι τὴν κατοικίαν
[13, 25]	ἀρχομένων ἀναψύχεσθαι· τρίτον δὲ τὸ	ἐν	τοῖς πεδίοις. λέγοι δ´ ἄν
[13, 25]	τρίτου ἐπὶ τοῦ Ἴλου τὸν	ἐν	τοῖς πεδίοις. τοῦτον γὰρ παραδιδόασι
[13, 22]	καὶ τῆς ὅλης Χερρονήσου προείπομεν	ἐν	τοῖς περὶ τῆς Θρᾴκης τόποις.
[13, 70]	ἐν φανερῷ λαβόντες λέγωμεν, ὅτι	ἐν	τοῖς περὶ τὸν Κάικον τόποις
[13, 55]	βίον καὶ ῥητορεύων τὸ πλέον	ἐν	τοῖς συγγράμμασιν· ἐχρήσατο δὲ φράσεώς
[13, 2]	δὲ τῶν ἄλλων ἐπικούρων πλῆθος	ἐν	τοῖς συμμάχοις διαριθμεῖται. ~Οἱ δ´
[13, 67]	τῇ Πιτάνῃ τὰς πλίνθους ἐπιπολάζειν	ἐν	τοῖς ὕδασι, καθάπερ καὶ ἐν
[13, 27]	συνεφύλαξε καὶ μέχρι νῦν συμμένουσιν	ἐν	τούτοις. ὅτι δ´ οὐκ ἐνταῦθα
[13, 6]	Ἰδαῖον κόλπον, οἱ δ´ Ἀδραμυττηνόν.	ἐν	τούτῳ δὲ αἱ τῶν Αἰολέων
[13, 67]	εἰς τὸν Ἐλαΐτην καλούμενον κόλπον	ἐν	τριάκοντα σταδίοις ἐκδίδωσιν. ἐν δὲ
[13, 21]	πύλαι· Ξάνθιοι Θρᾷκες, Ξάνθος ποταμὸς	ἐν	Τροίᾳ· Ἄρισβος ὁ ἐμβάλλων εἰς
[13, 21]	Ἀρίσβη ἐν Τροίᾳ· Ῥῆσος ποταμὸς	ἐν	Τροίᾳ, Ῥῆσος δὲ καὶ ὁ
[13, 21]	ἐμβάλλων εἰς τὸν Ἕβρον, Ἀρίσβη	ἐν	Τροίᾳ· Ῥῆσος ποταμὸς ἐν Τροίᾳ,
[13, 21]	ποταμὸς καὶ Σκαιὸν τεῖχος καὶ	ἐν	Τροίᾳ Σκαιαὶ πύλαι· Ξάνθιοι Θρᾷκες,
[13, 7]	γεινόμεθ´ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ μὲν	ἐν	Τροίῃ Πριάμου ἐνὶ οἴκῳ, αὐτὰρ
[13, 7]	ἀκούειν, ἀλλὰ καθ´ ὑπερβατόν „ἀμφότεροι	ἐν	Τροίῃ, σὺ μὲν „Πριάμου ἐνὶ
[13, 19]	λέοντα, Λυσίππου ἔργον· ἀνέθηκε δὲ	ἐν	τῷ ἄλσει τῷ μεταξὺ τῆς
[13, 48]	Ὁμήρου μᾶλλον ἔπεσι συμφωνεῖ τὰ	ἐν	τῷ Θήβης πεδίῳ καὶ τῇ
[13, 7]	οἵ γε ὑπὸ τῷ Ἕκτορι	ἐν	τῷ καταλόγῳ ταττόμενοι λέγονται Τρῶες
[13, 61]	τὴν Λυρνησσόν· ἀμφότεραι δ´ ἦσαν	ἐν	τῷ κληθέντι μετὰ ταῦτα Θήβης
[13, 27]	Φιμβρίου Ῥωμαῖοι λαβόντες ἐκ πολιορκίας	ἐν	τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ. συνεπέμφθη δὲ
[13, 66]	Ἀδραμύττιον. ἠτύχησε δὲ τὸ Ἀδραμύττιον	ἐν	τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ· τὴν γὰρ
[13, 43]	τοῦ Σκαμάνδρου „πηγὴ ἐνταῦθα ἀλλ´	ἐν	τῷ ὄρει, καὶ μία, ἀλλ´
[13, 13]	κατασπασθέντος τοῦ ἱεροῦ, καὶ ᾠκοδομήθη	ἐν	τῷ Παρίῳ βωμὸς, Ἑρμοκρέοντος ἔργον,
[13, 31]	τε Σιμόεις καὶ ὁ Σκάμανδρος	ἐν	τῷ πεδίῳ πολλὴν καταφέροντες ἰλὺν
[13, 34]	ἀμφοῖν γραμμὴν ἡμικυκλιώδη· τελευτᾶν δ´	ἐν	τῷ πεδίῳ, τοσοῦτον ἀπέχοντας τῆς
[13, 39]	Τροίαν ὑπὸ Ἀθηναίων τοὺς Μιτυληναίους	ἐν	τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ τῷ Παχητείῳ.
[13, 32]	ποιητὴς μικρὰν ἀποφαίνειν τὴν πόλιν	ἐν	τῷ περὶ Ἡρακλέους λόγῳ, εἴπερ
[13, 23]	σπάνιά ἐστιν, ἐξαναλωμένα, καθάπερ τὰ	ἐν	τῷ Τμώλῳ τὰ περὶ τὸν
[13, 43]	ψυχρῇ. „οὔτε γὰρ θερμὰ „νῦν	ἐν	τῷ τόπῳ εὑρίσκεται, οὔθ´ ἡ
[13, 52]	δεῖ τὰ παρὰ τοῖς βαρβάροις	ἐν	τῷ τότε ὀνόματα ταῖς Ἑλληνικαῖς
[13, 24]	παράλια ἕως Λεκτοῦ καὶ τὰ	ἐν	τῷ Τρωικῷ πεδίῳ καὶ τὰ
[13, 70]	ἐκεῖνο δ´ ὅπερ ἐστὶ μᾶλλον	ἐν	φανερῷ λαβόντες λέγωμεν, ὅτι ἐν
[13, 41]	Ἀθηνᾶς ξοάνων καθήμενα δείκνυται, καθάπερ	ἐν	Φωκαίᾳ Μασσαλίᾳ Ῥώμῃ Χίῳ ἄλλαις
[13, 55]	πολλούς· διὰ δὲ τὴν δόξαν	ἐν	Χαλκηδόνι γάμου λαμπροῦ πένης ὢν
[13, 22]	Ἀβύδῳ. Σηστὸς δὲ ἀρίστη τῶν	ἐν	Χερρονήσῳ πόλεων· διὰ δὲ τὴν
[13, 63]	ἄγων πολύμητις „Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ	ἐν	χερσὶ τίθει, οὔτε Θήβης πλησίον,
[13, 62]	τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν· καὶ	ἐν	Χρύσῃ δὲ λέγουσι Κίλλαιον Ἀπόλλωνα
[13, 13]	Παρίου, ἔχουσα ὑποκείμενον πεδίον ὁμώνυμον,	ἐν	ᾧ καὶ μαντεῖον ἦν Ἀπόλλωνος
[13, 51]	παραλία τῷ αὐτῷ τούτῳ ὀνόματι,	ἐν	ᾧ καὶ ὁ Ἐλαϊτικὸς περιλαμβάνεται·
[13, 62]	νῦν Κίλλα τις τόπος λέγεται,	ἐν	ᾧ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἔστιν ἱερόν·
[13, 47]	ἔχουσιν ἐκεῖνοι· ὁ δὲ τόπος	ἐν	ᾧ νῦν κεῖται ἡ Ἀλεξάνδρεια
[13, 39]	Ἀχίλλειον δ´ ἔστιν ὁ τόπος	ἐν	ᾧ τὸ Ἀχιλλέως μνῆμα, κατοικία
[13, 49]	καὶ ὁ Ἀδραμυττηνὸς κόλπος ἐκδέχεται,	ἐν	ᾧ τοὺς πλείους τῶν Λελέγων
[13, 8]	Αἰολίδα καὶ τὴν Τροίαν εἰς	ἓν	συντιθέντος, καὶ τῶν Αἰολέων τὴν
[13, 3]	Κυζικηνῆς μέχρι τοῦ Καΐκου καὶ	ἐπέλαβεν	ἔτι πλέον, τὴν μεταξὺ τοῦ
[13, 11]	τοῦ Ταύρου καὶ τοῦ Εὐφράτου	παρέλαβεν.	ἐπὶ δὲ Γρανίκῳ πόλις ἦν
[13, 7]	Ἀβύδῳ μὲν υἱὸς τοῦ Πριάμου	διέτριβεν,	ἵππους νέμων, πατρῴας δηλονότι „ἀλλ´
[13, 59]	Μαύσωλος εἰς μίαν τὴν Ἁλικαρνασὸν	συνήγαγεν,	ὡς Καλλισθένης ἱστορεῖ· Συάγγελα δὲ
[13, 54]	ὀλίγων, καὶ μάλιστα τῶν ἐξωτερικῶν,	μηδὲν	ἔχειν φιλοσοφεῖν πραγματικῶς, ἀλλὰ θέσεις
[13, 37]	σχεδόν τι διαστήματος, μὴ δεόμενος	μηδὲν	τῆς ποδωκείας τοῦ ἀσφαλοῦς χάριν·
[13, 40]	οὐδὲ γὰρ τῆς Κασάνδρας φθορὰν	οἶδεν	Ὅμηρος, ἀλλ´ ὅτι μὲν παρθένος
[13, 50]	ὄρει Σατνιόεντι κειμένης τῆς πόλεως·	οὐδὲν	δ´ ἐστὶν ὄρος ἐνταῦθα Σατνιόεις
[13, 38]	ἡ δὲ παλαιὰ ἔχει περιδρομήν.	~Οὐδὲν	δ´ ἴχνος σώζεται τῆς ἀρχαίας
[13, 52]	οἱ δ´ ἀπὸ τοῦ γένους	οὐδὲν	ἧττον ἐκαλοῦντο βασιλεῖς, ἔχοντές τινας
[13, 13]	ἐν Ζελείᾳ. ἐνταῦθα μὲν οὖν	οὐδὲν	ἱερὸν Ἀδραστείας δείκνυται, οὐδὲ δὴ
[13, 4]	ὅλην οἱ δὲ μέρος αὐτῆς,	οὐδὲν	ὅλως ἀλλήλοις ὁμολογοῦντες. εὐθὺς γὰρ
[13, 21]	Ἀρίσβῃ ῥεῖν, εἴπερ ὁ Ἄσιος	Ἀρίσβηθέν	τε ἧκε καὶ ποταμοῦ ἄπο
[13, 20]	Ὑρτακίδης „ἦρχ´ Ἄσιος“ φησίν „ὃν	Ἀρίσβηθεν	φέρον ἵπποι „αἴ„ θωνες μεγάλοι
[13, 20]	ὅθεν ἥκειν αὐτόν φησιν „ὃν	Ἀρίσβηθεν	φέρον „ἵπποι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.
[13, 53]	κατ´ Ἰδαίων „ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι,	κεῖθεν	δ´ ἐς Λυρνησσὸν „ὑπέκφυγες· αὐτὰρ
[13, 22]	ἐπὶ τὸν τῆς Ἡροῦς πύργον,	κἀκεῖθεν	ἀφιέντες τὰ πλοῖα συμπράττοντος τοῦ
[13, 53]	Ἑνετῶν εἰς τὴν Θρᾴκην περισωθῆναι	κἀκεῖθεν	διαπεσεῖν εἰς τὴν λεγομένην κατὰ
[13, 63]	Θήβης πλησίον, ἐκεῖνος δὲ πλησίον·	ἐκεῖθεν	γοῦν ἁλοῦσαν λέγει τὴν Χρυσηίδα.
[13, 38]	φασι τὸν Μιτυληναῖον ἐκ τῶν	ἐκεῖθεν	λίθων τὸ Σίγειον τειχίσαι. τοῦτο
[13, 7]	„Ἠετίωνος. ἐκ δὲ τῶν ἀχθέντων	ἐκεῖθεν	φησὶν εἶναι τὴν Χρυσηίδα. „Ἀνδρομάχη
[13, 54]	ἀφ´ οὗ τὰ βιβλία ταῦτα	προῆλθεν,	ἄμεινον μὲν ἐκείνων φιλοσοφεῖν καὶ
[13, 53]	Αἴγεσταν προσαγορεῦσαι Σκάμανδρον καὶ Σιμόεντα·	ἔνθεν	δ´ εἰς τὴν Λατίνην ἐλθόντα
[13, 45]	αὐτὴν ὑπόθεσιν, ὅπως σωθείη τὸ	„ὅθεν	ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη. ἡ οὖν
[13, 68]	δὲ ἐπὶ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος,	ὅθεν	αὐτῷ καὶ τοὔνομα· ὕστερον δὲ
[13, 20]	ἀποφαίνειν τοῦ Ἀσίου τὴν Ἀρίσβην,	ὅθεν	ἥκειν αὐτόν φησιν „ὃν Ἀρίσβηθεν
[13, 7]	νόθον βάλε Δημοκόωντα, ὅς οἱ	Ἀβυδόθεν	ἦλθε παρ´ ἵππων ὠκειάων. ἐν
[13, 36]	γνωσόμενοι, πότερον μενοῦσι παρὰ νηυσὶν	ἀπόπροθεν	πολὺ ἀπεσπασμένοι τοῦ οἰκείου τείχους
[13, 40]	χρόνον λέγει „πέφνε γὰρ „Ὀθρυονῆα,	Καβησόθεν	ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα νέον
[13, 6]	εἰρήκαμεν. εἴρηται δὲ ἐν τοῖς	ἔμπροσθεν,	ὅτι τοῖς ἐκ Βυζαντίου πλέουσι
[13, 34]	ὁ δὲ τῷ Ῥοιτείῳ, μικρὸν	ἔμπροσθεν	τοῦ νῦν Ἰλίου συμβάλλουσιν, εἶτ´
[13, 19]	τοῖς περὶ Ἰδομενέα καὶ Λεοντέα.	ἐντεῦθεν	δὲ μετήνεγκεν Ἀγρίππας τὸν πεπτωκότα
[13, 16]	Κυζίκῳ ταύτης ἐστὶ τῆς λίθου.	ἐντεῦθέν	ἐστιν Ἀριστέας ὁ ποιητὴς τῶν
[13, 57]	δὲ λιμὴν χώματι κατεσκεύασται μεγάλῳ.	ἐντεῦθεν	ἦν Κλεάνθης, ὁ στωικὸς φιλόσοφος,
[13, 7]	καὶ τὸ ὑπὸ τῆς Ἀνδρομάχης	λεχθὲν	οὕτως „Ἕκτορ, ἐγὼ δύστηνος· ἰῇ
[13, 70]	τόποις. πολὺ γὰρ τῆς Ἴδης	ἄπωθεν	αἱ Κελαιναί, πολὺ δὲ καὶ
[13, 34]	τὸ Ε γράμμα πρὸς τοὺς	ἑκατέρωθεν	ἀγκῶνας. ~Ὑπὲρ δὲ τούτου μικρὸν
[13, 35]	τοῦ Ἄρεος „ὦρτο δ´ Ἄρης	ἑτέρωθεν	ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσος, „ὀξὺ κατ´
[13, 7]	θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος, Ἠετίων, ὃς	ἔναιεν	ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ, Θήβῃ „ὑποπλακίῃ,
[13, 40]	εἰς τὸ ἱερὸν ἀσεβησάντων ἅπασιν	ἐμήνιεν)	ἀπολέσθαι δὲ ὑπὸ Ποσειδῶνος μεγαλορρημονήσαντα·
[13, 22]	δεδιὼς μὴ αἱ πόλεις πορθμεῖα	παράσχοιεν	τῇ στρατιᾷ. συνέβη δὲ πρὸς
[13, 57]	τοῦ κιθαριστοῦ „Ἄσσον ἴθ´, ὥς	κεν	θᾶσσον „ὀλέ„ θρου πείραθ´ ἵκηαι.
[13, 53]	καὶ „παί„ δων παῖδες, τοί	κεν	μετόπισθε γένωνται. οὕτω δ´ οὐδ´
[13, 44]	„ἀπὸ τοῦ Καρήσου ποταμοῦ, ὃν	ὠνόμακεν	ὁ ποιητής „Ῥῆσός θ´ Ἑπτάπορός
[13, 19]	Ἰδομενέα καὶ Λεοντέα. ἐντεῦθεν δὲ	μετήνεγκεν	Ἀγρίππας τὸν πεπτωκότα λέοντα, Λυσίππου
[13, 49]	τοὺς Λέλεγας ἱδρυμένους ὁ ποιητὴς	πεποίηκεν.	~Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν καὶ
[13, 50]	χείμαρρος μέγας· ἄξιον δὲ μνήμης	πεποίηκεν	ὀνομάζων ὁ ποιητὴς αὐτόν. οὗτοι
[13, 19]	οἱ Λαμψακηνοί. ὁ δὲ ποιητὴς	εἴρηκεν	ἀμφοτέρως, καὶ προσθεὶς τὴν πρώτην
[13, 40]	τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ τὸ κοινὸν	εἴρηκεν	(ἁπάντων γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν
[13, 41]	ῥητῶς τὸν ἀφανισμὸν τῆς πόλεως	εἴρηκεν	„ἔσσεται ἦμαρ ὅταν „ποτ´ ὀλώλῃ
[13, 32]	πόλιν δέ· διὸ καὶ οὕτως	εἴρηκεν	ὁ ποιητής „Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν,
[13, 5]	τοῖς ἐπὶ τὴν Ἴδην ἀνιοῦσιν,	εἴρηκεν	ὀρθῶς. Τοὺς δὴ πρόποδας τοὺς
[13, 43]	σταδίων περιεχόμεναι „διαστήματι· πλεῖστον δ´	ἀφέστηκεν	ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τὸ „τοῦ
[13, 25]	Ὁμήρου ποιήσεως τεκμαιρομένοις· οὐ γὰρ	ἔοικεν	αὕτη εἶναι ἡ καθ´ Ὅμηρον.
[13, 53]	κρέασιν. Ὅμηρος μέντοι συνηγορεῖν οὐδετέροις	ἔοικεν,	οὐδὲ τοῖς περὶ τῶν ἀρχηγετῶν
[13, 54]	γραφὴν ἀναπληρῶν οὐκ εὖ, καὶ	ἐξέδωκεν	ἁμαρτάδων πλήρη τὰ βιβλία. συνέβη
[13, 54]	Σκῆψιν κομίσας τοῖς μετ´ αὐτὸν	παρέδωκεν,	ἰδιώταις ἀνθρώποις, οἳ κατάκλειστα εἶχον
[13, 54]	βιβλιοθήκης σύνταξιν. Θεόφραστος δὲ Νηλεῖ	παρέδωκεν·	ὁ δ´ εἰς Σκῆψιν κομίσας
[13, 54]	γοῦν Ἀριστοτέλης τὴν ἑαυτοῦ Θεοφράστῳ	παρέδωκεν,	ᾧπερ καὶ τὴν σχολὴν ἀπέλιπε,
[13, 43]	καθ´ ἃ μάλιστα ἡ Δαρδανικὴ	ὑποπέπτωκεν	αὐτῇ καὶ μέχρι Σκήψεως καὶ
[13, 10]	τὰ χωρία τῇ Ζελείᾳ μὲν	ὑποπέπτωκεν,	ἔχουσι δὲ Κυζικηνοί τε καὶ
[13, 35]	ἐρινεώδης, τῷ μὲν ἀρχαίῳ κτίσματι	ὑποπέπτωκεν,	ὥστε τὸ „λαὸν δὲ στῆσον
[13, 7]	τὴν Λέσβον „ὅτε „Λέσβον ἐυκτιμένην	ἕλεν	αὐτός. καὶ „πέρσε δὲ Λυρνησσὸν
[13, 61]	τε Μύνητα καὶ τὸν Ἐπίστροφον	ἀνεῖλεν	Ἀχιλλεύς, ὥστε ὅταν φῇ ἡ
[13, 23]	Τρῳάδι τὰ Ἄστυρα, ἃ νῦν	μὲν	Ἀβυδηνῶν ἔστι, κατεσκαμμένη πόλις, πρότερον
[13, 38]	Σίγειον τειχίσαι. τοῦτο δὲ κατέσχον	μὲν	Ἀθηναῖοι Φρύνωνα τὸν ὀλυμπιονίκην πέμψαντες,
[13, 7]	„καί σε, γέρον, τὸ πρὶν	μὲν	ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι, ὅσσον Λέσβος
[13, 58]	ἀποφαίνουσιν, Ὅμηρος δὲ χωρίζει „πρὸς	„μὲν	ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι
[13, 38]	ἀναλαβὼν σκευὴν συνέδραμε, καὶ τῷ	μὲν	ἀμφιβλήστρῳ περιέβαλε τῇ τριαίνῃ δὲ
[13, 51]	μὲν καλεῖ Λελέγων πόλιν „πρῶτα	μὲν	Ἄντανδρος Λελέγων πόλις. ὁ δὲ
[13, 33]	αὐτοὺς συνῴκισεν εἰς τὴν τότε	μὲν	Ἀντιγόνειαν νῦν δὲ Ἀλεξάνδρειαν· τοὺς
[13, 35]	τις τόπος καὶ ἐρινεώδης, τῷ	μὲν	ἀρχαίῳ κτίσματι ὑποπέπτωκεν, ὥστε τὸ
[13, 66]	ῥήτωρ ἐπιφανὴς γεγένηται Ξενοκλῆς, τοῦ	μὲν	Ἀσιανοῦ χαρακτῆρος, ἀγωνιστὴς δὲ εἴ
[13, 51]	καὶ Νεανδριέων καὶ Ἁμαξιτέων. τῆς	μὲν	γὰρ Ἁμαξιτοῦ Νεανδριεῖς ὑπέρκεινται, καὶ
[13, 3]	λαβεῖν καὶ χρόνους μακροτέρους. Ὀρέστην	μὲν	γὰρ ἄρξαι τοῦ στόλου, τούτου
[13, 43]	δοιαὶ ἀναΐσσουσι „Σκαμάνδρου δινήεντος· ἡ	μὲν	γάρ θ´ ὕδατι λιαρῷ „ῥέει,
[13, 24]	Ζεύς, κτίσσε δὲ „Δαρδανίην. νῦν	μὲν	γὰρ οὐδ´ ἴχνος πόλεως σώζεται
[13, 8]	δὲ ἠκολούθησαν μεταβολαὶ παντοῖαι. τὰ	μὲν	γὰρ περὶ Κύζικον Φρύγες ἐπῴκησαν
[13, 36]	θαλάττης ὁ ποιητὴς φράζει· τὸ	μὲν	γὰρ πρὸ τῆς νῦν πόλεως
[13, 7]	Αἰσήπου καὶ Ἀβύδου Τρῶες· ὑπὸ	μὲν	γὰρ τῷ Ἀσίῳ ἐστὶ τὰ
[13, 39]	βοηθοῦντα τοῖς περὶ Πιττακόν· ἐπιτειχισθῆναι	μὲν	γὰρ ὑπὸ τῶν Μιτυληναίων τὸν
[13, 1]	~Μέχρι	μὲν	δεῦρο ἀφωρίσθω τὰ περὶ τῆς
[13, 10]	οὕτω καλεῖται ἡ Δασκυλῖτις. ~Ἡ	μὲν	δὴ Ζέλεια ἐν τῇ παρωρείᾳ
[13, 41]	Περσῶν ἤδη κρατούντων συνέβη. ~Οὕτω	μὲν	δὴ λέγουσιν οἱ Ἰλιεῖς, Ὅμηρος
[13, 34]	ὅσον τὸ νῦν Ἴλιον. τοῦτο	μὲν	δὴ μεταξὺ τῆς τελευτῆς τῶν
[13, 7]	„υἷε δύω Μέροπος „Περκωσίου. πάντες	μὲν	δὴ Τρῶες οἱ ἀπὸ Ἀβύδου
[13, 32]	μὴ τοῦτ´ αἰτιάσαιντο διότι οὗτοι	μὲν	δίκαιον πόλεμον ἐξήνεγκαν, ἐκεῖνος δὲ
[13, 36]	δὲ τοὐναντίον τῆς ἀψυχίας· ἀπονοίας	μέν,	εἰ τοσοῦτον χρόνον ἀτείχιστον αὐτὸ
[13, 7]	ἴφθιμον Μελάνιππον· ὁ δ´ ὄφρα	μὲν	εἰλίποδας βοῦς βόσκ´ ἐν Περκώτῃ.
[13, 7]	ὑπὸ τοῖς Τρωσὶ γεγονέναι, διῃρημένην	μὲν	εἰς δυναστείας ἐννέα, ὑπὸ δὲ
[13, 63]	τὸ ἱερόν, τῶν Κιλίκων τῶν	μὲν	εἰς τὴν Παμφυλίαν ἐκπεσόντων τῶν
[13, 27]	περαιωθέντας ἐκ τῆς Εὐρώπης ἀναβῆναι	μὲν	εἰς τὴν πόλιν δεομένους ἐρύματος,
[13, 54]	τὰ βιβλία ταῦτα προῆλθεν, ἄμεινον	μὲν	ἐκείνων φιλοσοφεῖν καὶ ἀριστοτελίζειν, ἀναγκάζεσθαι
[13, 7]	ἄρα γεινόμεθ´ αἴσῃ ἀμφότεροι, σὺ	μὲν	ἐν Τροίῃ Πριάμου ἐνὶ οἴκῳ,
[13, 61]	διέχουσι δὲ Ἀδραμυττίου σταδίους ἡ	μὲν	ἑξήκοντα ἡ δὲ ὀγδοήκοντα καὶ
[13, 63]	νηὸς βῆ „ποντο„ πόροιο· τὴν	μὲν	ἔπειτ´ ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις
[13, 33]	μὲν παρώρειός ἐστι στενή, τῇ	μὲν	ἐπὶ τὴν μεσημβρίαν τεταμένη μέχρι
[13, 41]	τῆς Ἀθηνᾶς τὸ ξόανον νῦν	μὲν	ἑστηκὸς ὁρᾶται, Ὅμηρος δὲ καθήμενον
[13, 21]	Σελλήεντος· ὁ δὲ Πράκτιος ποταμὸς	μὲν	ἔστι, πόλις δ´ οὐχ εὑρίσκεται,
[13, 61]	ἤγομεν ἐνθάδε πάντα. καὶ τὰ	„μὲν	εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν {υἷες
[13, 22]	δὲ τὴν Σηστὸν Θεόπομπος βραχεῖαν	μὲν	εὐερκῆ δέ, καὶ σκέλει διπλέθρῳ
[13, 34]	ἀγκῶνας ἐκτείνεσθαι πρὸς θάλατταν, τὸν	μὲν	εὐθὺ Ῥοιτείου τὸν δὲ Σιγείου,
[13, 4]	ἀπὸ Παρίου· καὶ γὰρ οὗτος	μὲν	ἕως Λεκτοῦ προάγει, ἄλλοι δ´
[13, 3]	Ἑλλήνων ἀποικίαι παρεσχήκασι λόγον· ἧττον	μὲν	ἡ Ἰωνική (πλείονι γὰρ διέστηκε
[13, 7]	καταλόγῳ ταττόμενοι λέγονται Τρῶες „Τρωσὶ	μὲν	ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ. εἶθ´
[13, 26]	καὶ Ἀλεξανδρείας ἤδη ἐπεμελήθη, συνῳκισμένης	μὲν	ἤδη ὑπ´ Ἀντιγόνου καὶ προσηγορευμένης
[13, 30]	ἐκ τῶν ἐπιφανεστάτων ἱερῶν ὁ	μὲν	ἦρε τῇ Αἰγυπτίᾳ χαριζόμενος, ὁ
[13, 7]	ἡ τῶν Κιλίκων διττή, ἡ	μὲν	Θηβαϊκὴ ἡ δὲ Λυρνησσίς· ἐν
[13, 6]	τῷ Λεκτῷ· καλοῦσι δ´ οἱ	μὲν	Ἰδαῖον κόλπον, οἱ δ´ Ἀδραμυττηνόν.
[13, 25]	πολιτειῶν ὑπογράφειν διαφοράς. ἀλλὰ ταῦτα	μὲν	καὶ ἄλλοτε ἐπισκεπτέον. ~Τὴν δὲ
[13, 68]	περὶ τὸ ὄρος πρὸς νότον	μὲν	καὶ δύσιν ἡ θάλαττα, πρὸς
[13, 61]	ἀρετὴν περιμάχητον γενέσθαι φασὶ Μυσοῖς	μὲν	καὶ Λυδοῖς τὸ πρότερον, τοῖς
[13, 51]	Σκήψεως. τὴν δὲ Ἄντανδρον Ἀλκαῖος	μὲν	καλεῖ Λελέγων πόλιν „πρῶτα μὲν
[13, 58]	πάντα ἦν Λελέγων, οὓς τινὲς	μὲν	Κᾶρας ἀποφαίνουσιν, Ὅμηρος δὲ χωρίζει
[13, 26]	Ἰλιέων πόλιν τῶν νῦν τέως	μὲν	κώμην εἶναί φασι τὸ ἱερὸν
[13, 4]	ὁμοίως δὲ τὴν Αἰολίδα Ἔφορος	μὲν	λέγει ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Κύμης,
[13, 7]	διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης. Ἐκ	μὲν	Λυρνησσοῦ ἡ Βρισηὶς ἑάλω „τὴν
[13, 28]	ὥστε πολλάκις οἱ βασιλεῖς οἱ	μὲν	μετῴκιζον αὐτὴν εἰς Ἄβυδον οἱ
[13, 12]	καὶ λιμήν· κτίσμα δ´ οἱ	μὲν	Μιλησίων φασίν, οἵπερ καὶ Ἄβυδον
[13, 45]	δ´ οὖν τὴν Παλαίσκηψιν τῆς	μὲν	Νέας διέχειν πεντήκοντα σταδίους, τοῦ
[13, 32]	δὲ τῷ Ἰλίῳ πᾶσα, τῷ	μὲν	νῦν κατὰ τὸν Ἀχαιῶν λιμένα
[13, 53]	λαὸν ἀθροίσαντα πλεῦσαι· καὶ οἱ	μὲν	οἰκῆσαι περὶ τὸν Μακεδονικὸν Ὄλυμπον
[13, 4]	δὲ μέρος, καὶ Τροίαν οἱ	μὲν	ὅλην οἱ δὲ μέρος αὐτῆς,
[13, 4]	κατὰ τὴν Προποντίδα τόπων ὁ	μὲν	Ὅμηρος ἀπὸ Αἰσήπου τὴν ἀρχὴν
[13, 27]	εὐεργεσίαν νεανικῶς· γνωριμώτερα δέ, πρῶτον	μὲν	ὅτι Ῥωμαῖος, οἱ δὲ Ῥωμαῖοι
[13, 7]	θρηνοῦσα τὸν Πάτροκλον δηλοῖ „οὐδὲ	μὲν	οὐδέ μ´ ἔασκες, ὅτ´ ἄνδρ´
[13, 22]	τῶν τότε τὰς ἡγεμονίας. ἡ	μὲν	οὖν Ἄβυδος καὶ ἡ Σηστὸς
[13, 53]	ἀπόρθητον ἐαθῆναι τὴν οἰκίαν. τὸν	μὲν	οὖν Ἀντήνορα καὶ τοὺς παῖδας
[13, 42]	τειχιούντων πάλιν τὸν τόπον. ἐκείνου	μὲν	οὖν ἀποστῆναι τοῦ χωρίου, ἕτερον
[13, 42]	χωρίου, ἕτερον δὲ τειχίσαι. πρῶτοι	μὲν	οὖν Ἀστυπαλαιεῖς οἱ τὸ Ῥοίτειον
[13, 32]	πρὸς τὴν Ἴδην μέρος. τοῦ	μὲν	οὖν Ἀχιλλέως καὶ ἱερόν ἐστι
[13, 45]	ἔλεγχον ἅπαξ ἤδη ἀποτετολμηκότας. ταῦτα	μὲν	οὖν ἔνστασιν ἔχει τοιαύτην, τἆλλα
[13, 27]	„ὑπερ„ μαχῶν τῆς πόλεως. τοῦτον	μὲν	οὖν ἐπελθὼν Σύλλας κατέλυσε, καὶ
[13, 65]	θυσία συντελεῖται πορνοπίωνι Ἀπόλλωνι. ~Μυσία	μὲν	οὖν ἔστιν ἡ περὶ τὸ
[13, 61]	καὶ τὴν ὑπὸ Μύνητι. ~τοῦ	μὲν	οὖν Ἠετίωνος λέγει πόλιν Θήβην
[13, 43]	μία, ἀλλ´ οὐ δύο. „τὰ	μὲν	οὖν θερμὰ ἐκλελεῖφθαι εἰκός, τὸ
[13, 33]	Ἀντιγόνειαν νῦν δὲ Ἀλεξάνδρειαν· τοὺς	μὲν	οὖν Κεβρηνιέας συμμεῖναι τοῖς ἄλλοις
[13, 69]	δ´ ὡς ἑαυτοῦ παιδί. τοῦτο	μὲν	οὖν μῦθος, ἄλλην δέ τινα
[13, 19]	Γεργίθιον πρὸς Λαρίσῃ. ἐκ Παρίου	μὲν	οὖν ὁ γλωσσογράφος κληθεὶς ἦν
[13, 13]	καὶ τὸ ἐν Ζελείᾳ. ἐνταῦθα	μὲν	οὖν οὐδὲν ἱερὸν Ἀδραστείας δείκνυται,
[13, 48]	τινα γενέσθαι τῶν ἀρχηγετῶν. λέγουσι	μὲν	οὖν οὕτως οἱ νεώτεροι, τοῖς
[13, 13]	ἱερὸν ἱδρύσατο, καλεῖσθαι Ἀδράστειαν. ἡ	μὲν	οὖν πόλις μεταξὺ Πριάπου καὶ
[13, 10]	μέχρι καὶ τῆς παραλίας. περὶ	μὲν	οὖν τὴν Ζέλειαν ὁ Τάρσιος
[13, 5]	νῦν Γάργαρα πόλις Αἰολική. ἐντὸς	μὲν	οὖν τῆς Ζελείας καὶ τοῦ
[13, 8]	καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων. ~Τότε	μὲν	οὖν τοιαῦτα ὑπῆρχεν, ὕστερον δὲ
[13, 54]	ἐνθάδε καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. περὶ	μὲν	οὖν τούτων ἀπόχρη. ~Ἐκ δὲ
[13, 24]	ταῦτ´ ὀνομάζει ὁ ποιητής, τοτὲ	μὲν	οὕτω λέγων „Δαρδανίων „αὖτ´ ἦρχεν
[13, 9]	καθ´ Ὅμηρον. λέγει δ´ ἐκεῖνος	μὲν	οὕτω περὶ αὐτῆς „οἳ δὲ
[13, 43]	ἐπιχώριος ἀνὴρ ὁ Δημήτριος τοτὲ	μὲν	οὕτως λέγει περὶ αὐτῶν „ἔστι
[13, 54]	τοῖς ἐκ τῶν περιπάτων τοῖς	μὲν	πάλαι τοῖς μετὰ Θεόφραστον οὐκ
[13, 52]	τῆς Σκήψεως. ~Ἔστι δ´ ἡ	μὲν	Παλαίσκηψις ἐπάνω Κεβρῆνος κατὰ τὸ
[13, 40]	φθορὰν οἶδεν Ὅμηρος, ἀλλ´ ὅτι	μὲν	παρθένος ἦν ὑπ´ ἐκεῖνον τὸν
[13, 33]	ἕω μέρος. τούτου δ´ ἡ	μὲν	παρώρειός ἐστι στενή, τῇ μὲν
[13, 4]	λέγεσθαι Τρωικήν, οἱ ὕστερον οἱ	μὲν	πᾶσαν Αἰολίδα προσαγορεύουσιν οἱ δὲ
[13, 44]	πρῶτος βασιλεύσας οὕτως γράφει· τὴν	μὲν	περίμετρον εἶναί φησι ποδῶν τεττάρων
[13, 2]	δὲ τῶν τόπων ὄντων ὁ	μὲν	ποιητὴς ἀπὸ τῶν περὶ Αἴσηπον
[13, 32]	ἀπολιπεῖν τοῖς ὕστερον ἐκπορθήσουσι κεκακωμένην	μέν,	πόλιν δέ· διὸ καὶ οὕτως
[13, 7]	ὑπερβατόν „ἀμφότεροι ἐν Τροίῃ, σὺ	μὲν	„Πριάμου ἐνὶ οἴκῳ, αὐτὰρ ἐγὼ
[13, 43]	ὁ Γράνικος καὶ Αἴσηπος, οἱ	μὲν	πρὸς ἄρκτον καὶ τὴν Προποντίδα
[13, 25]	τὸν ποιητὴν ὁ Πλάτων, τῆς	μὲν	πρώτης πολιτείας παράδειγμα τιθέντα τὸν
[13, 44]	Πάλιν δ´ οὕτως φησίν „ὁ	μὲν	Ῥῆσος ποταμὸς νῦν „καλεῖται Ῥοείτης,
[13, 44]	εἴκοσι, τὸ δὲ ὕψος ἀπὸ	μὲν	ῥίζης ἀνιέναι ἐπὶ ἑξήκοντα καὶ
[13, 21]	τόπος. ~Τῶν δὲ ποταμῶν τὸν	μὲν	Σελλήεντά φησιν ὁ ποιητὴς πρὸς
[13, 10]	τῆς Ἴδης ἔστιν, ἀπέχουσα Κυζίκου	μὲν	σταδίους ἐνενήκοντα καὶ ἑκατόν, τῆς
[13, 38]	αἱ πλεῖσται τῶν κατοικιῶν, αἱ	μὲν	συμμένουσαι καὶ νῦν αἱ δ´
[13, 17]	~Τὸ δὲ Τηρείης ὄρος οἱ	μὲν	τὰ ἐν Πειρωσσῷ ὄρη φασὶν
[13, 5]	καὶ τῷ καλουμένῳ Λεκτῷ, τῷ	μὲν	τελευτῶντι εἰς τὴν μεσόγαιαν μικρὸν
[13, 40]	κατὰ τοιαύτην αἰτίαν, ἀλλ´ ἀπεχθανόμενον	μὲν	τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ τὸ κοινὸν
[13, 35]	πιθανῶς ἂν ὁ Ἄρης ἄλλοτε	μὲν	τὴν ἐγκέλευσιν ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως
[13, 3]	αὐτοὺς ἀπογόνους ὄντας Ἀγαμέμνονος, συναγαγεῖν	μὲν	τὴν στρατιὰν κατὰ τὸν αὐτὸν
[13, 36]	θαυμάζειν εἰκότως ἄν τινα τῶν	μὲν	τῆς ἀπονοίας τῶν δὲ τοὐναντίον
[13, 2]	Ἕρμου καὶ Φωκαίας, ἥπερ ἀρχὴ	μὲν	τῆς Ἰωνίας ἐστὶ πέρας δὲ
[13, 63]	πλησίον· ὅ τε πλοῦς ἀπὸ	μὲν	τῆς Κιλικίου Χρύσης ἐπὶ τὸ
[13, 5]	ταύτῃ παραλίαν. ἔστι δὲ αὕτη	μὲν	τῆς Προποντίδος ἀπὸ τῶν περὶ
[13, 32]	ἃς τοῖς Ἰλιεῦσιν ἐπῆλθε τοὺς	μὲν	τιμᾶν τοὺς δὲ μή. ἔοικε
[13, 25]	τρία πολιτείας εἴδη συνίστασθαι· πρῶτον	μὲν	τὸ ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας ἁπλοῦν
[13, 35]	διέχων· γίνεται οὖν εὔλογον πρῶτον	μὲν	τὸ ἐπὶ τοῦ Ἄρεος „ὦρτο
[13, 14]	ἐφαπτομένους ὥσπερ τοὺς ἐπῳδούς, πρῶτον	μὲν	τὸ πελίωμα εἰς ἑαυτοὺς μεταφέροντας,
[13, 59]	τὴν νῦν Ἁλικαρνασὸν χωρία. ~Ἡ	μὲν	τοίνυν ἐκλειφθεῖσα ὑπ´ αὐτῶν πόλις
[13, 58]	καὶ Λέλεγες „καὶ Καύκωνες. ἕτεροι	μὲν	τοίνυν τῶν Καρῶν ὑπῆρξαν, ᾤκουν
[13, 3]	ὃν καὶ Πενθίλος, ἀλλὰ τὸν	μὲν	τοῦ Πενθίλου στόλον φθῆναι περαιωθέντα
[13, 34]	Σκάμανδρος καὶ ὁ Σιμόεις, ὁ	μὲν	τῷ Σιγείῳ πλησιάσας ὁ δὲ
[13, 55]	νόσου· λέγεται γὰρ ἀμφότερα. περὶ	μὲν	τῶν Σκηψίων ταῦτα. ~Μετὰ δὲ
[13, 7]	ἦρχ´ Ἄσιος. ἀλλ´ ἐν Ἀβύδῳ	μὲν	υἱὸς τοῦ Πριάμου διέτριβεν, ἵππους
[13, 7]	Ἀδραστείας, δίχα μέντοι διῃρημένοι, οἱ	μὲν	ὑπὸ τῷ Ἀσίῳ οἱ δ´
[13, 10]	δὲ τὰ χωρία τῇ Ζελείᾳ	μὲν	ὑποπέπτωκεν, ἔχουσι δὲ Κυζικηνοί τε
[13, 32]	ὑπ´ αὐτοῦ πόρθησιν. ἀλλ´ ἐκεῖνος	μέν,	φαίη τις ἄν, οὕτως ἐπόρθησεν
[13, 69]	Τεύθραντα ἀναλαβόντα τὰ σώματα τῇ	μὲν	ὡς γαμετῇ χρήσασθαι τῷ δ´
[13, 22]	τῶν πόλεων παραλλάξαντι ἐξ Ἀβύδου	μὲν	ὡς ἐπὶ τὴν Προποντίδα, ἐκ
[13, 6]	τῶν ἐκβολῶν τοῦ Ἕρμου, καθάπερ	εἰρήκαμεν.	εἴρηται δὲ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν,
[13, 45]	τῶν Ἁλιζώνων ὑπόθεσιν, περὶ ὧν	εἰρήκαμεν.	„εἶτα Κάρησος ἐρήμη καὶ ἡ
[13, 31]	καὶ ἡ Ἐλαιοῦσσα, περὶ ὧν	εἰρήκαμεν	ἐν τοῖς Θρᾳκίοις. ~Ἔστι δὲ
[13, 41]	„ἦ γὰρ καὶ Πριάμοιο πόλιν	„διεπέρσαμεν	αἰπήν. „πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις
[13, 32]	γεγονὼς καὶ βασιλεὺς βασιλέων, ὡς	ἔφαμεν.	μικρὸν δὲ προελθοῦσιν ἀπὸ τῆς
[13, 4]	ὅλην σκεδασθέντων τὴν χώραν, ἣν	ἔφαμεν	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λέγεσθαι Τρωικήν,
[13, 28]	Δαρδανὶς ἄκρα, ἧς μικρὸν πρότερον	ἐμνήσθημεν,	καὶ ἡ πόλις ἡ Δάρδανος,
[13, 8]	κτισάντων, οὐδ´ ἂν ἡμεῖς ἀτόπως	περιοδεύσαιμεν,	εἰς ταὐτὸ συντιθέντες τήν τε
[13, 36]	φησίν „ἑκὰς δ´ ἀπὸ τείχεός	εἰμεν.	παρατίθησι δ´ ὁ Δημήτριος καὶ
[13, 27]	ἀπὸ Αἰνείου. χώραν τε δὴ	προσένειμεν	αὐτοῖς καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ
[13, 45]	καὶ εἰς ἄλλους πλείους τόπους.	ἐπάνιμεν	δὲ ἐπὶ τὴν παραλίαν ὅθενπερ
[13, 61]	τὴν „δὲ διεπράθομέν τε καὶ	ἤγομεν	ἐνθάδε πάντα. καὶ τὰ „μὲν
[13, 36]	ὅθ´ ὑπὸ Τροίῃ „λό„ χον	ἤγομεν.	φησὶ γὰρ ὑποβάς „λίην γὰρ
[13, 61]	φησίν, „ἐς Θήβην· τὴν „δὲ	διεπράθομέν	τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα.
[13, 36]	ὑποβάς „λίην γὰρ νηῶν ἑκὰς	„ἤλθομεν.	ἐπί τε τὴν κατασκοπὴν πέμπονται
[13, 45]	ἔνστασιν ἔχει τοιαύτην, τἆλλα δὲ	ὑπολαμβάνομεν,	ἢ τά γε πλεῖστα, δεῖν
[13, 60]	δύο δυναστείας οἱ Κίλικες, καθάπερ	εἴπομεν,	τήν τε ὑπὸ τῷ Ἠετίωνι
[13, 22]	Σηστοῦ καὶ τῆς ὅλης Χερρονήσου	προείπομεν	ἐν τοῖς περὶ τῆς Θρᾴκης
[13, 27]	τῆς παραλίας ἀρξαμένους ἀφ´ ἧσπερ	ἐλίπομεν.	~Ἔστι τοίνυν μετ´ Ἄβυδον ἥ
[13, 45]	δὲ ἐπὶ τὴν παραλίαν ὅθενπερ	ἀπελίπομεν.	~Ἔστι δὴ μετὰ τὴν Σιγειάδα
[13, 1]	τὴν αὐτὴν τῆς περιοδείας τάξιν	ἀποδώσομεν.	ἔστι δὲ Τρῳὰς πρώτη τῆς
[13, 7]	σε, γέρον, τὸ πρὶν μὲν	ἀκούομεν	ὄλβιον εἶναι, ὅσσον Λέσβος ἄνω
[13, 69]	σαφές. οὔτε γὰρ τοὺς Κητείους	ἴσμεν	οὕστινας δέξασθαι δεῖ, οὔτε τὸ
[13, 54]	τὴν σχολὴν ἀπέλιπε, πρῶτος ὧν	ἴσμεν	συναγαγὼν βιβλία καὶ διδάξας τοὺς
[13, 35]	„οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος	ὀρνύμεν	Ἕκτωρ, ἀλλ´ „ὅσον ἐς Σκαιάς
[13, 8]	ἐν γὰρ τοῖς καθ´ ἕκαστα	διακρινοῦμεν	πάλιν, παρατιθέντες ἅμα τοῖς νῦν
[13, 48]	δεικνύμενα ἴχνη, περὶ ὧν αὐτίκα	ἐροῦμεν.	πολλαχοῦ δ´ ἐστὶ τὸ τοῦ
[13, 51]	ὁ λοιπὸς μέχρι Κανῶν κόλπος.	λέγωμεν	δὲ ἀναλαβόντες περὶ τῶν καθ´
[13, 6]	ὑπόθεσιν ἀκούειν τῶν ἑξῆς, κἂν	λέγωμεν	κόλπους τινὰς ἐν τῇ παραλίᾳ,
[13, 70]	ἐστὶ μᾶλλον ἐν φανερῷ λαβόντες	λέγωμεν,	ὅτι ἐν τοῖς περὶ τὸν
[13, 34]	τοὺς ὀνομαζομένους τόπους ἐνταῦθα δεικνυμένους	ὁρῶμεν,	τὸν ἐρινεόν, τὸν τοῦ Αἰσυήτου
[13, 32]	Ἡσιόνης καὶ τοῦ κήτους. ἀλλ´	ἐάσωμεν	ταῦτα· εἰς γὰρ μύθων ἀνασκευὰς
[13, 35]	Σκαιάς τε πύλας καὶ φηγὸν	ἵκανεν.	~Καὶ μὴν τό γε ναύσταθμον
[13, 40]	τοῦτο ὡς οὐδὲ τελέως ἠφανίσθαι	συνέβαινεν	τὴν πόλιν κατὰ τὴν ἅλωσιν
[13, 14]	Λιβυκῶν, εἰς δὲ τὸ γένος	διέτεινεν	ἡ δύναμις μέχρι ποσοῦ. κτίσμα
[13, 7]	ὅτ´ ἄνδρ´ ἐμὸν ὠκὺς „Ἀχιλλεὺς	ἔκτεινεν,	πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος,
[13, 61]	„ὅτ´ ἄνδρ´ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς	ἔκτεινεν,	πέρσεν δὲ „πόλιν θείοιο Μύνητος,
[13, 41]	Ἰλιέων πόλεως φησί „τίς οὐκ	ἀκήκοεν,	ὡς ἅπαξ ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων
[13, 7]	οὗτος βοῦς „πρῶτον δ´ Ἱκεταονίδην	ἐνένιπεν,	ἴφθιμον Μελάνιππον· ὁ δ´ ὄφρα
[13, 55]	Μιθριδάτην δὲ θεραπεύσας τὸν Εὐπάτορα	συναπῆρεν	εἰς τὸν Πόντον ἐκείνῳ μετὰ
[13, 66]	τὰ ῥητορικά· καὶ δὴ καὶ	συναπῆρεν	εἰς τὸν Πόντον τῷ βασιλεῖ·
[13, 27]	ἔπειτα καταθέντος εἰς νάρθηκα ὃν	ηὗρεν	ἐν τῇ Περσικῇ γάζῃ πολυτελῶς
[13, 32]	μέν, φαίη τις ἄν, οὕτως	ἐπόρθησεν	ὥστ´ ἀπολιπεῖν τοῖς ὕστερον ἐκπορθήσουσι
[13, 66]	ἐγκλημάτων γὰρ ἐπενεχθέντων ἅμα πολλῶν,	ἀπεκαρτέρησεν	αἰσχρῶς οὐ φέρων τὴν δυσφημίαν
[13, 25]	πεδίῳ τεθάφθαι αὐτόν, ὅτι πρῶτος	ἐθάρρησεν	ἐν τοῖς πεδίοις θέσθαι τὴν
[13, 25]	ἐσσεύοντο. οὐδ´ οὗτος δὲ τελέως	ἐθάρρησεν·	οὐ γὰρ ἐνταῦθα ἵδρυσε τὴν
[13, 25]	τὸ ἀστεῖον καὶ ἄριστον ἦθος	ἐτελεύτησεν	ἡ τῶν ὀνομάτων κατ´ ὀλίγον
[13, 55]	ἐπὶ τὸν βασιλέα. οὐ μέντοι	διηυτύχησεν,	ἀλλ´ ἐμπεσὼν εἰς ἔχθραν ἀδικωτέρων
[13, 33]	τοῖς Σκηψίοις, ἕως Ἀντίγονος αὐτοὺς	συνῴκισεν	εἰς τὴν τότε μὲν Ἀντιγόνειαν
[13, 70]	κώμη Γέργιθα ἔστιν, εἰς ἣν	μετῴκισεν	Ἄτταλος τοὺς ἐν τῇ Τρῳάδι
[13, 36]	ἐγένετο, ὁ δὲ πλάσας ποιητὴς	ἠφάνισεν,	ὡς Ἀριστοτέλης φησίν) ἀψυχίας δέ,
[13, 7]	ἄνδρ´ ἐμὸν ὠκὺς „Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν,	πέρσεν	δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, „κλαίειν.
[13, 61]	ἄνδρ´ ἐμὸν ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν,	πέρσεν	δὲ „πόλιν θείοιο Μύνητος, οὐ
[13, 37]	ἂν μείζονος ὕψους τῆς ἀκροπόλεως	ἐσκόπευεν	ἐξ ἴσου σχεδόν τι διαστήματος,
[13, 13]	ἣ τάδε πάντα „πρὸς μακάρων	ἔλαχεν·	βωμὸν δέ οἱ εἵσατο πρῶτος
[13, 24]	μὲν οὕτω λέγων „Δαρδανίων „αὖτ´	ἦρχεν	ἐὺς πάις Ἀγχίσαο, Δαρδανίους καλῶν,
[13, 7]	ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ „Δαρδανίων αὖτ´	„ἦρχεν	ἐὺς πάις Ἀγχίσαο“ καὶ οὗτοι
[13, 7]	Λυρνησσίδι. ὅτι δὲ τούτων ἁπάντων	ἦρχεν	ὁ Πρίαμος οἱ τοῦ Ἀχιλλέως
[13, 8]	ἀπείρων. ~Τότε μὲν οὖν τοιαῦτα	ὑπῆρχεν,	ὕστερον δὲ ἠκολούθησαν μεταβολαὶ παντοῖαι.
[13, 42]	ὀλίγον, ὡς εἴρηται, τὴν αὔξησιν	ἔσχεν.	Ἑλλάνικος δὲ χαριζόμενος τοῖς Ἰλιεῦσιν,
[13, 55]	Ἀρμένιον πρεσβείαν· ὁ δ´ ἄκοντα	ἀνέπεμψεν	αὐτὸν τῷ Εὐπάτορι, φεύγοντι ἤδη
[13, 57]	πραγμάτων προσποιητῶν χάριν, συλλαβὼν δ´	ἀνέπεμψεν	ὡς τὸν βασιλέα, κἀκεῖ κρεμασθεὶς
[13, 42]	ἱερόν· οὐ μὴν πόλις γε	ἦν,	ἀλλὰ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον καὶ
[13, 13]	ὁμώνυμον, ἐν ᾧ καὶ μαντεῖον	ἦν	Ἀπόλλωνος Ἀκταίου καὶ Ἀρτέμιδος κατὰ
[13, 48]	ποιητής, ἠκολούθησαν δὲ πολλοί) χρησμὸς	ἦν,	αὐτόθι ποιήσασθαι τὴν μονὴν ὅπου
[13, 22]	ἐπιτρέψαντος Γύγου τοῦ Λυδῶν βασιλέως·	ἦν	γὰρ ἐπ´ ἐκείνῳ τὰ χωρία
[13, 19]	τῶν ἐν τῇ Κυμαίᾳ Γεργίθων·	ἦν	γὰρ κἀκεῖ πόλις πληθυντικῶς καὶ
[13, 57]	πρὸς Ἑρμείαν τὸν τύραννον κηδείαν.	ἦν	δὲ Ἑρμείας εὐνοῦχος, τραπεζίτου τινὸς
[13, 21]	„Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ ἔργ´ ἐνέμοντο.	ἦν	δὲ καὶ ἐν Λέσβῳ πόλις
[13, 19]	τῇ Λαμψακηνῇ τόπος εὐάμπελος Γεργίθιον·	ἦν	δὲ καὶ πόλις Γέργιθα ἐκ
[13, 33]	πλείστη, παράλληλός πως τῇ Δαρδανίᾳ·	ἦν	δὲ καὶ πόλις ποτὲ Κεβρήνη.
[13, 54]	καὶ τὰ τοῦ Θεοφράστου βιβλία·	ἦν	δὲ ὁ Ἀπελλικῶν φιλόβιβλος μᾶλλον
[13, 65]	Ἄστυρα τὴν πλησίον κώμην φασίν.	ἦν	δὲ πολίχνη ποτέ, ἐν ᾗ
[13, 65]	ἔστιν ἡ περὶ τὸ Ἀδραμύττιον·	ἦν	δέ ποτε ὑπὸ Λυδοῖς, καὶ
[13, 47]	τοῦ Τέννου, βασιλέα δὲ Κολωνῶν.	~Ἦν	δὲ τῷ Ἀχαιίῳ συνεχὴς ἥ
[13, 21]	τῷ ποιητῇ Ἄσιος „ὃς μήτρως	ἦν	„Ἕκτορος ἱπποδάμοιο, αὐτοκασίγνητος Ἑκάβης, υἱὸς
[13, 27]	τις τῶν Ἰλιέων „οὐ γὰρ	ἦν	Ἕκτωρ ὁ „ὑπερ„ μαχῶν τῆς
[13, 63]	δὲ Χρῦσα ἐπὶ θαλάττῃ πολίχνιον	ἦν	ἔχον λιμένα, πλησίον δὲ ὑπέρκειται
[13, 54]	τῶν Ἀτταλικῶν βασιλέων ὑφ´ οἷς	ἦν	ἡ πόλις, ζητούντων βιβλία εἰς
[13, 23]	ἔστι, κατεσκαμμένη πόλις, πρότερον δὲ	ἦν	καθ´ αὑτά, χρυσεῖα ἔχοντα ἃ
[13, 37]	ἐπ´ ἀκροτάτῳ „Αἰσυήταο γέροντος, μάταιος	ἦν.	καὶ γὰρ εἰ ἐπ´ ἀκροτάτῳ,
[13, 54]	βιβλιοθήκην τοῦ Θεοφράστου, ἐν ᾗ	ἦν	καὶ ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους· ὁ
[13, 63]	ὑπέρκειται ἡ Θήβη· ἐνταῦθα δ´	ἦν	καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως
[13, 19]	αἱ Γέργιθες, ὅθενπερ ὁ Γεργίθιος	ἦν	Κεφάλων· καὶ νῦν ἔτι δείκνυται
[13, 57]	λιμὴν χώματι κατεσκεύασται μεγάλῳ. ἐντεῦθεν	ἦν	Κλεάνθης, ὁ στωικὸς φιλόσοφος, ὁ
[13, 58]	καθ´ Ὅμηρον μέντοι ταῦτα πάντα	ἦν	Λελέγων, οὓς τινὲς μὲν Κᾶρας
[13, 19]	μὲν οὖν ὁ γλωσσογράφος κληθεὶς	ἦν	Νεοπτόλεμος μνήμης ἄξιος, ἐκ Λαμψάκου
[13, 27]	ὃ νῦν ἔστι κωμόπολίς τις	ἦν,	ὅτε πρῶτον Ῥωμαῖοι τῆς Ἀσίας
[13, 59]	τὰ Πήδασα ὑπ´ αὐτῶν ὀνομασθέντα	ἦν	πόλις, καὶ νῦν ἡ χώρα
[13, 19]	μεταξὺ Λαμψάκου καὶ Παρίου Παισὸς	ἦν	πόλις καὶ ποταμός· κατέσπασται δ´
[13, 11]	παρέλαβεν. ἐπὶ δὲ Γρανίκῳ πόλις	ἦν	Σιδήνη χώραν ἔχουσα πολλὴν ὁμώνυμον,
[13, 39]	δὲ παλαιὸν ὑπὸ τοῖς Αἰολεῦσιν	ἦν	τὰ πλεῖστα, ὥστε Ἔφορος οὐκ
[13, 55]	τῆς δικαιοδοσίας, ἀφ´ ἧς οὐκ	ἦν	τῷ κριθέντι ἀναβολὴ τῆς δίκης
[13, 14]	τάχα δὲ τῶν Ψύλλων τις	ἦν	τῶν Λιβυκῶν, εἰς δὲ τὸ
[13, 70]	καὶ τῶν Κιλίκων τι μέρος	ἦν	ὑπ´ αὐτῷ, καὶ οὐ δύο
[13, 40]	Ὅμηρος, ἀλλ´ ὅτι μὲν παρθένος	ἦν	ὑπ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον λέγει
[13, 39]	Ἰλιέων ἀπειθοῦν· ὑπ´ ἐκείνοις γὰρ	ἦν	ὕστερον ἡ παραλία πᾶσα ἡ
[13, 65]	σταδίων ἐστὶν ἡ Θήβη ἔρημος,	ἥν	φησιν ὁ ποιητής „ὑπὸ Πλάκῳ
[13, 27]	δεκαταίους αἱρεῖ· καυχωμένου δ´ ὅτι	ἣν	Ἀγαμέμνων πόλιν δεκάτῳ ἔτει μόλις
[13, 68]	διήκει καὶ τῆς ὑπερκειμένης ἄκρας,	ἣν	Αἶγά τινες ὀνομάζουσιν ὁμωνύμως τῷ
[13, 10]	τῆς δ´ ἐγγυτάτω θαλάττης καθ´	ἣν	ἐκδίδωσιν Αἴσηπος ὅσον ὀγδοήκοντα. ἐπιμερίζει
[13, 4]	καθ´ ὅλην σκεδασθέντων τὴν χώραν,	ἣν	ἔφαμεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λέγεσθαι
[13, 69]	τινα δεῖ γεγονέναι συντυχίαν, δι´	ἣν	ἡ τοῦ Ἀρκάδος θυγάτηρ τῷ
[13, 33]	δείκνυσθαί φησιν αὐτόθι καὶ Οἰνώνης,	ἣν	ἱστοροῦσι γυναῖκα γεγονέναι τοῦ Ἀλεξάνδρου
[13, 70]	πηγῶν κώμη Γέργιθα ἔστιν, εἰς	ἣν	μετῴκισεν Ἄτταλος τοὺς ἐν τῇ
[13, 60]	παραλίαν ᾤκουν Κίλικες καθ´ Ὅμηρον,	ἣν	νῦν ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε καὶ
[13, 42]	Κροῖσος ἐξελὼν τὴν Σιδήνην, εἰς	ἣν	ὁ τύραννος κατέφυγε Γλαυκίας, ἀρὰς
[13, 53]	τῷ Αἰνείᾳ καὶ Λυρνησσοῦ, εἰς	ἣν	φυγεῖν εἴρηται διωκόμενος ὑπὸ τοῦ
[13, 68]	δεῖ δὲ μακρῶς τὴν δευτέραν	συλλαβὴν	ἐκφέρειν Αἰγάν, ὡς ἀκτὰν καὶ
[13, 19]	ἀμφοτέρως, καὶ προσθεὶς τὴν πρώτην	συλλαβήν	„καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ ἀφελών
[13, 7]	ἡ Χρυσηὶς ἐλήφθη „ᾠχόμεθ´ ἐς	Θήβην	ἱερὴν πόλιν „Ἠετίωνος. ἐκ δὲ
[13, 61]	λέγει πόλιν Θήβην „ᾠχόμεθ´ ἐς	Θήβην	ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος. τούτου δὲ
[13, 13]	αὐτὸ χωρίον διττῶς, ὡς καὶ	Θήβην	καὶ Θήβης πεδίον, καὶ Μυγδονίαν
[13, 7]	ἀντικείμενα τῇ Λέσβῳ τὰ περὶ	Θήβην	καὶ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον τὴν
[13, 61]	„πόλιν θείοιο Μύνητος, οὐ τὴν	Θήβην	λέγοι ἄν (αὕτη γὰρ Ἠετίωνος)
[13, 61]	ἑάλω· „ᾠχόμεθα“ γάρ, φησίν, „ἐς	Θήβην·	τὴν „δὲ διεπράθομέν τε καὶ
[13, 61]	μὲν οὖν Ἠετίωνος λέγει πόλιν	Θήβην	„ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην ἱερὴν πόλιν
[13, 64]	χώρᾳ ἱερόν, τὴν ἐρυσίβην καλοῦντες	ἐρυθίβην·	παρ´ Αἰολεῦσι δὲ τοῖς ἐν
[13, 64]	ἐν τῇ χώρᾳ ἱερόν, τὴν	ἐρυσίβην	καλοῦντες ἐρυθίβην· παρ´ Αἰολεῦσι δὲ
[13, 20]	βασίλειον ἀποφαίνειν τοῦ Ἀσίου τὴν	Ἀρίσβην,	ὅθεν ἥκειν αὐτόν φησιν „ὃν
[13, 7]	„καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν	Ἀρίσβην,	τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης ἦρχ´ Ἄσιος.
[13, 20]	καὶ „Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν	Ἀρίσβην·	τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης „ἦρχ´ Ἄσιος“
[13, 43]	τὸ ὕδωρ λέγεσθαι τοῦ „Σκαμάνδρου	πηγήν·	οὕτω γὰρ λέγονται πλείους πηγαὶ
[13, 69]	Αὔγης πατρὸς εἰς λάρνακα τὴν	Αὔγην	κατατεθεῖσαν ἅμα τῷ παιδὶ Τηλέφῳ
[13, 11]	Ἁρπάγια τόπος, ἐξ οὗ τὸν	Γανυμήδην	μυθεύουσιν ἡρπάχθαι· ἄλλοι δὲ περὶ
[13, 5]	θαλάττης αὕτη τοῖς ἐπὶ τὴν	Ἴδην	ἀνιοῦσιν, εἴρηκεν ὀρθῶς. Τοὺς δὴ
[13, 48]	μεῖναι· τούτους δὲ καὶ τὴν	Ἴδην	ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ προσονομάσαι.
[13, 5]	ἐκ Τενέδου πλέουσιν εἰς Λέσβον.	„Ἴδην	δ´ ἵκανον „πολυ„ πίδακα μητέρα
[13, 43]	δ´ ἀνοικισθείσης. ~Πολυπίδακον δὲ τὴν	Ἴδην	ἰδίως οἴονται λέγεσθαι διὰ τὸ
[13, 25]	πρὸς ἕω καὶ πρὸς τὴν	Ἴδην	καὶ τὴν Δαρδανίαν κατὰ τὴν
[13, 32]	ἀνωτέρῳ κατὰ τὸ πρὸς τὴν	Ἴδην	μέρος. τοῦ μὲν οὖν Ἀχιλλέως
[13, 49]	Λεκτοῦ ῥάχις ἀνατείνουσα πρὸς τὴν	Ἴδην	ὑπέρκειται τῶν πρώτων τοῦ κόλπου
[13, 7]	οὐδ´ οὗτος βοῦς „πρῶτον δ´	Ἱκεταονίδην	ἐνένιπεν, ἴφθιμον Μελάνιππον· ὁ δ´
[13, 50]	ὁ ποιητής· „Σάτνιον οὔτασε „δουρὶ	Οἰνοπίδην,	ὃν ἄρα νύμφη τέκε Νηὶς
[13, 69]	ἱστορίας ταύτης „ἀλλ´ οἷον τὸν	Τηλεφίδην	κατενήρατο „χαλκῷ ἥρω Εὐρύπυλον, πολλοὶ
[13, 7]	Τηλέφου παιδός „ἀλλ´ οἷον τὸν	Τηλεφίδην	κατενήρατο χαλκῷ“ ὁ Νεοπτόλεμος „ἥρω
[13, 54]	κείμενα· ἐπειδὴ δὲ ᾔσθοντο τὴν	σπουδὴν	τῶν Ἀτταλικῶν βασιλέων ὑφ´ οἷς
[13, 63]	„ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε	ζαθέην.	ἐν δὲ τῷ Θήβης πεδίῳ
[13, 53]	Πριαμιδῶν γένους· „ἤδη γὰρ Πριάμου	γενεὴν	ἤχθηρε „Κρο„ νίων. νῦν δὲ
[13, 21]	Ἑκάβης, υἱὸς „δὲ Δύμαντος, ὃς	Φρυγίην	ναίεσκε ῥοῇς ἐπὶ Σαγγαρίοιο. ~Ἄβυδος
[13, 36]	χον ἤγομεν. φησὶ γὰρ ὑποβάς	„λίην	γὰρ νηῶν ἑκὰς „ἤλθομεν. ἐπί
[13, 25]	ἐπὶ τοῦ Δαρδάνου „κτίσσε δὲ	Δαρδανίην,	ἐπεὶ οὔπω Ἴλιος ἱρὴ ἐν
[13, 24]	τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ	„Δαρδανίην.	νῦν μὲν γὰρ οὐδ´ ἴχνος
[13, 7]	πεζὸς δ´ ἕνδεκά φημι κατὰ	Τροίην	ἐρίβωλον. Τροίαν γὰρ λέγει τὴν
[13, 53]	τῶν περιγενομένων Ἑνετῶν εἰς τὴν	Θρᾴκην	περισωθῆναι κἀκεῖθεν διαπεσεῖν εἰς τὴν
[13, 54]	τελευτὴν Σύλλας ἦρε τὴν Ἀπελλικῶντος	βιβλιοθήκην	ὁ τὰς Ἀθήνας ἑλών, δεῦρο
[13, 54]	καὶ Θεοφράστου, διαδεδεγμένος δὲ τὴν	βιβλιοθήκην	τοῦ Θεοφράστου, ἐν ᾗ ἦν
[13, 3]	δὴ γενεαῖς πρεσβυτέραν φασὶ τὴν	Αἰολικὴν	ἀποικίαν τῆς Ἰωνικῆς, διατριβὰς δὲ
[13, 26]	ἀναβάντα μετὰ τὴν ἐπὶ Γρανίκῳ	νίκην	ἀναθήμασί τε κοσμῆσαι τὸ ἱερὸν
[13, 55]	τῷ Εὐπάτορι, φεύγοντι ἤδη τὴν	προγονικήν,	κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν κατέστρεψε
[13, 38]	κατέσχον μὲν Ἀθηναῖοι Φρύνωνα τὸν	ὀλυμπιονίκην	πέμψαντες, Λεσβίων ἐπιδικαζομένων σχεδόν τι
[13, 53]	τὴν λεγομένην κατὰ τὸν Ἀδρίαν	Ἑνετικήν,	τὸν δὲ Αἰνείαν μετ´ Ἀγχίσου
[13, 38]	ἐκ μονομαχίας, προκαλεσαμένου τοῦ Φρύνωνος,	ἁλιευτικὴν	ἀναλαβὼν σκευὴν συνέδραμε, καὶ τῷ
[13, 4]	ἔφαμεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λέγεσθαι	Τρωικήν,	οἱ ὕστερον οἱ μὲν πᾶσαν
[13, 44]	ἐκ τῶν περὶ τὴν „καλὴν	πεύκην	χωρίων ἐπὶ Μελαινὰς κώμην ἰοῦσι
[13, 26]	φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον πόλιν τε ποιῆσαι	μεγάλην	καὶ ἱερὸν ἐπισημότατον καὶ ἀγῶνα
[13, 44]	διαβαινόμενος ἐκ τῶν περὶ τὴν	„καλὴν	πεύκην χωρίων ἐπὶ Μελαινὰς κώμην
[13, 57]	ἐκεῖνον καὶ μετεπέμψατο τόν τε	Ἀριστοτέλην	καὶ Ξενοκράτην καὶ ἐπεμελήθη αὐτῶν,
[13, 69]	παιδί. τοῦτο μὲν οὖν μῦθος,	ἄλλην	δέ τινα δεῖ γεγονέναι συντυχίαν,
[13, 14]	ὑφ´ οἷς ἐτέτακτο ἡ Πριαπηνή,	πολλὴν	αὐτῆς ἀπετέμοντο ἐπιτρεπόντων ἐκείνων. ἐνταῦθα
[13, 27]	ἀτείχιστον· ὕστερον δ´ ἐπανόρθωσιν ἔσχε	πολλήν.	εἶτ´ ἐκάκωσαν αὐτὴν πάλιν οἱ
[13, 31]	ὁ Σκάμανδρος ἐν τῷ πεδίῳ	πολλὴν	καταφέροντες ἰλὺν προσχοῦσι τὴν παραλίαν
[13, 11]	πόλις ἦν Σιδήνη χώραν ἔχουσα	πολλὴν	ὁμώνυμον, κατέσπασται δὲ νῦν. ἐν
[13, 59]	Βαργυλίων, καὶ τῆς Πισιδίας ἀποτεμέσθαι	πολλήν.	ὕστερον δ´ ἅμα τοῖς Καρσὶ
[13, 3]	δὲ τῶν Αἰολέων παντάπασι· καθ´	ὅλην	γὰρ ἐσκεδάσθη ἀπὸ τῆς Κυζικηνῆς
[13, 4]	μέρος, καὶ Τροίαν οἱ μὲν	ὅλην	οἱ δὲ μέρος αὐτῆς, οὐδὲν
[13, 4]	ὄρους. ~Τῶν Αἰολέων τοίνυν καθ´	ὅλην	σκεδασθέντων τὴν χώραν, ἣν ἔφαμεν
[13, 59]	τοῖς Καρσὶ στρατευόμενοι κατεμερίσθησαν εἰς	ὅλην	τὴν Ἑλλάδα καὶ ἠφανίσθη τὸ
[13, 70]	τινες εἰπεῖν Αἰσχύλον κατὰ τὴν	εἰσβολὴν	τοῦ ἐν Μυρμιδόσι προλόγου „ἰὼ
[13, 26]	μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν Περσῶν	ἐπιστολὴν	καταπέμψαι φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον πόλιν τε
[13, 54]	Θεοφράστῳ παρέδωκεν, ᾧπερ καὶ τὴν	σχολὴν	ἀπέλιπε, πρῶτος ὧν ἴσμεν συναγαγὼν
[13, 57]	διαδεξάμενος τὴν Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως	σχολήν,	καταλιπὼν δὲ Χρυσίππῳ τῷ Σολεῖ·
[13, 54]	οὐκ ἔχουσιν ὅλως τὰ βιβλία	πλὴν	ὀλίγων, καὶ μάλιστα τῶν ἐξωτερικῶν,
[13, 20]	ὁμολογοῦσι περὶ αὐτῶν οἱ ἱστοροῦντες,	πλὴν	ὅτι περὶ Ἄβυδον καὶ Λάμψακόν
[13, 66]	τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ· τὴν γὰρ	βουλὴν	ἀπέσφαξε τῶν πολιτῶν Διόδωρος στρατηγὸς
[13, 39]	τόπον τοῦτον τῷ Σιγείῳ, οὐ	μὴν	ἐκ λίθων τοιούτων οὐδ´ ὑπὸ
[13, 7]	ἕκτη δ´ αὕτη δυναστεία. καὶ	μὴν	οἵ γε μεταξὺ τοῦ Αἰσήπου
[13, 7]	τὸν Λυκάονα καὶ Πολύδωρον. καὶ	μὴν	οἵ γε ὑπὸ τῷ Ἕκτορι
[13, 42]	κατοικία καὶ τὸ ἱερόν· οὐ	μὴν	πόλις γε ἦν, ἀλλὰ πολλοῖς
[13, 36]	πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν. ~Καὶ	μὴν	τό γε ναύσταθμον τὸ νῦν
[13, 63]	τοῦ τόπου μεμνῆσθαι. ἀλλ´ οὔτε	λιμήν	ἐστιν ἐνταῦθα, ἐκεῖνος δέ φησιν
[13, 31]	τὸ ναύσταθμον καὶ ὁ Ἀχαιῶν	λιμὴν	καὶ τὸ Ἀχαϊκὸν στρατόπεδον καὶ
[13, 12]	ἔστι πόλις ἐπὶ θαλάττῃ καὶ	λιμήν·	κτίσμα δ´ οἱ μὲν Μιλησίων
[13, 57]	θρου πείραθ´ ἵκηαι. ὁ δὲ	λιμὴν	χώματι κατεσκεύασται μεγάλῳ. ἐντεῦθεν ἦν
[13, 25]	ἄγριον, δεδιότων τὰ ὕδατα ἐπιπολάζοντα	ἀκμὴν	ἐν τοῖς πεδίοις· δεύτερον δὲ
[13, 34]	δὲ Σιγείου, ποιοῦντας ἐξ ἀμφοῖν	γραμμὴν	ἡμικυκλιώδη· τελευτᾶν δ´ ἐν τῷ
[13, 67]	τριάκοντα σταδίους· ἔδειξε δὲ τὴν	ὑπονομὴν	χίμαρος ἐμπεσὼν εἰς τὸ στόμα
[13, 37]	ῥάχιν· ἡ δὲ παλαιὰ ἔχει	περιδρομήν.	~Οὐδὲν δ´ ἴχνος σώζεται τῆς
[13, 41]	δέξωνται, ἀπεραντολογοῦσιν, εἴθ´ {ἱκετ{ είας	ἑρμην}	εύοντες {εἴ} τε φρένας. πολλὰ
[13, 2]	νῆσος· εἶθ´ ἑξῆς τὰ περὶ	Κύμην	μέχρι Ἕρμου καὶ Φωκαίας, ἥπερ
[13, 3]	ὕστερον δὲ διαβάντας κτίσαι τὴν	Κύμην	τὴν Φρικωνίδα κληθεῖσαν ἀπὸ τοῦ
[13, 26]	πόλιν τῶν νῦν τέως μὲν	κώμην	εἶναί φασι τὸ ἱερὸν ἔχουσαν
[13, 44]	„καλὴν πεύκην χωρίων ἐπὶ Μελαινὰς	κώμην	ἰοῦσι καὶ „τὸ Ἀσκληπίειον, ἵδρυμα
[13, 25]	κατὰ τὴν νῦν καλουμένην Ἰλιέων	κώμην.	οἱ δὲ νῦν Ἰλιεῖς φιλοδοξοῦντες
[13, 65]	δὲ {καὶ} Ἄστυρα τὴν πλησίον	κώμην	φασίν. ἦν δὲ πολίχνη ποτέ,
[13, 68]	ὄρος ὅλον ὠνομάζετο, ὃ νῦν	Κάνην	καὶ Κάνας λέγουσι. κύκλῳ δὲ
[13, 53]	μέχρι καὶ Ἰταλίας αὐτοῦ τὴν	πλάνην	λέγουσι καὶ αὐτόθι ποιοῦσι τὴν
[13, 55]	τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν πρὸς	Τιγράνην	τὸν Ἀρμένιον πρεσβείαν· ὁ δ´
[13, 2]	καὶ Ἀδραμύττιον καὶ Ἀταρνέα καὶ	Πιτάνην	καὶ τὸν Ἐλαϊτικὸν κόλπον· οἷς
[13, 67]	καὶ ἐπιπλεούσας. μετὰ δὲ τὴν	Πιτάνην	ὁ Κάικος εἰς τὸν Ἐλαΐτην
[13, 33]	γυναῖκα γεγονέναι τοῦ Ἀλεξάνδρου πρὶν	Ἑλένην	ἁρπάσαι· λέγειν τε τὸν ποιητήν
[13, 50]	λέγει πόλιν αὐτῶν ὑπὸ Ἄλτῃ	τεταγμένην	„Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει,
[13, 7]	ἐννέα, ὑπὸ δὲ τῷ Πριάμῳ	τεταγμένην	κατὰ τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον καὶ
[13, 7]	ἐρίβωλον. Τροίαν γὰρ λέγει τὴν	πεπορθημένην	ἤπειρον· πεπόρθηται δὲ σὺν ἄλλοις
[13, 7]	ταύτην ὑπὸ τοῖς Τρωσὶ γεγονέναι,	διῃρημένην	μὲν εἰς δυναστείας ἐννέα, ὑπὸ
[13, 27]	κατ´ ἐκείνους τοὺς καιρούς, οὕτως	ὠλιγωρημένην	ἰδεῖν τὴν κατοικίαν ὥστε μηδὲ
[13, 7]	αὐτὴν τὴν Λέσβον „ὅτε „Λέσβον	ἐυκτιμένην	ἕλεν αὐτός. καὶ „πέρσε δὲ
[13, 44]	ἴσον „ἀλλήλων διέχοντα, εἶτα πάλιν	συναγομένην	εἰς μίαν „κορυφήν, ἀποτελοῦσαν τὸ
[13, 53]	περισωθῆναι κἀκεῖθεν διαπεσεῖν εἰς τὴν	λεγομένην	κατὰ τὸν Ἀδρίαν Ἑνετικήν, τὸν
[13, 8]	τήν τε Αἰολίδα νῦν ἰδίως	λεγομένην	τὴν ἀπὸ τοῦ Ἕρμου μέχρι
[13, 7]	κατὰ τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον καὶ	λεγομένην	Τροίαν· δῆλον δὲ ἐκ τῶν
[13, 5]	~Τοπογραφεῖ δὲ κάλλιστα τὴν ὄντως	λεγομένην	Τροίαν ἡ τῆς Ἴδης θέσις,
[13, 24]	ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι τὸ παλαιὸν τὴν	λεγομένην	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ Δαρδανίαν „Δάρδανον
[13, 44]	ἑπτὰ πόδας, εἶτ´ εἰς τρία	σχιζομένην	ἴσον „ἀλλήλων διέχοντα, εἶτα πάλιν
[13, 36]	συγγράψασαν περὶ τῆς Ὁμήρου Ἰλιάδος,	πυνθανομένην	εἰ περὶ τὴν νῦν πόλιν
[13, 27]	Ἀνδρομάχην ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι τὴν Ἕκτορος	γενομένην	γυναῖκα, ἐφιλοφρονεῖτο πρὸς τοὺς Ἰλιέας
[13, 7]	„πόλιν θείοιο Μύνητος, ὡς ἂν	δυναστευομένην	ὑπ´ αὐτοῦ, καὶ ἐνταῦθα πεσεῖν
[13, 34]	ἐκδιδόασι καὶ ποιοῦσι τὴν στομαλίμνην	καλουμένην.	διείργει δ´ ἑκάτερον τῶν λεχθέντων
[13, 25]	τὴν Δαρδανίαν κατὰ τὴν νῦν	καλουμένην	Ἰλιέων κώμην. οἱ δὲ νῦν
[13, 67]	ὑπὸ τῇ Πιτάνῃ κατὰ τὴν	καλουμένην	νῆσον Ἐλαιοῦσσαν. φασὶ δ´ ἐν
[13, 32]	ὥστ´ ἀπολιπεῖν τοῖς ὕστερον ἐκπορθήσουσι	κεκακωμένην	μέν, πόλιν δέ· διὸ καὶ
[13, 42]	καὶ ὁ Κροῖσος ἐξελὼν τὴν	Σιδήνην,	εἰς ἣν ὁ τύραννος κατέφυγε
[13, 20]	συλλαβὼν ὁ ποιητὴς καὶ τὴν	Λαμψακηνὴν	καὶ τῆς Παριανῆς τινα (οὔπω
[13, 5]	ἐπὶ τὸν Αἴσηπον καὶ τὴν	Κυζικηνήν·	ἡ δ´ ἑσπερία θάλαττα ὅ
[13, 3]	Αἰολικὸν στόλον εἰς τὴν νῦν	Κυζικηνὴν	τὴν περὶ τὸ Δασκύλιον· Γρᾶν
[13, 2]	καὶ τῶν περὶ τὴν νῦν	Κυζικηνὴν	χώραν ὑπαγορεύει μάλιστα τοὺς Τρῶας
[13, 58]	βασιλεῖς εἰσήγαγον ἐκ Μιλητουπόλεως ἐρημώσαντες	ἐκείνην,	ὥστε ἡμιβαρβάρους γενέσθαι φησὶ Δημήτριος
[13, 50]	Σατνιόεντος ἐυρρείταο παρ´ ὄχθαις Πήδασον	αἰπεινήν.	Σατνιόεντα δ´ ὕστερον εἶπον, οἱ
[13, 36]	δ´ ὁ Δημήτριος καὶ τὴν	Ἀλεξανδρίνην	Ἑστίαιαν μάρτυρα, τὴν συγγράψασαν περὶ
[13, 53]	Σιμόεντα· ἔνθεν δ´ εἰς τὴν	Λατίνην	ἐλθόντα μεῖναι κατά τι λόγιον
[13, 34]	Σίγειον ἐκδιδόασι καὶ ποιοῦσι τὴν	στομαλίμνην	καλουμένην. διείργει δ´ ἑκάτερον τῶν
[13, 33]	ἁρπάσαι· λέγειν τε τὸν ποιητήν	„Κεβριόνην	νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο, ὃν
[13, 48]	χρησμὸς ἦν, αὐτόθι ποιήσασθαι τὴν	μονὴν	ὅπου ἂν οἱ γηγενεῖς αὐτοῖς
[13, 14]	ἑαυτοὺς μεταφέροντας, εἶτα καὶ τὴν	φλεγμονὴν	παύοντας καὶ τὸν πόνον. μυθεύουσι
[13, 22]	Χερρονήσῳ πόλεων· διὰ δὲ τὴν	γειτοσύνην	ὑπὸ τῷ αὐτῷ ἡγεμόνι καὶ
[13, 41]	γὰρ καὶ Πριάμοιο πόλιν „διεπέρσαμεν	αἰπήν.	„πέρθετο δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ
[13, 36]	ἑκὰς „ἤλθομεν. ἐπί τε τὴν	κατασκοπὴν	πέμπονται γνωσόμενοι, πότερον μενοῦσι παρὰ
[13, 22]	ἔζευξε Ξέρξης, τὸ διορίζον τὴν	Εὐρώπην	καὶ τὴν Ἀσίαν. καλεῖται δ´
[13, 63]	τοῦ λεχθέντος διαστήματός ἐστιν, ὥστε	παρῆν	τῷ Ὀδυσσεῖ αὐθημερὸν ἀναπλεῖν ἐπὶ
[13, 40]	Πριάμοιο „θυ„ γατρῶν εἶδος ἀρίστην,	Κασσάνδρην,	ἀνάεδνον. βίας δὲ οὐδὲ μέμνηται,
[13, 7]	Χρυσηὶς ἐλήφθη „ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην	ἱερὴν	πόλιν „Ἠετίωνος. ἐκ δὲ τῶν
[13, 61]	πόλιν Θήβην „ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην	ἱερὴν	πόλιν Ἠετίωνος. τούτου δὲ καὶ
[13, 45]	Ἀλόπη ἢ ὅπως βούλονται παρονομάζειν;	ἐχρῆν	γὰρ καὶ τοῦτο πλάσαι παρατριψαμένους
[13, 53]	τοῦ Αἰνείου γεγονέναι τὴν Σκῆψιν,	μέσην	οὖσαν τῆς τε ὑπὸ τῷ
[13, 63]	ὁ ποιητὴς δὲ συζεύγνυσιν „ὃς	Χρύσην	ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε ζαθέην. ἐν
[13, 63]	τῶν παλαιῶν ἱστοριῶν ἐνταῦθα τὸν	Χρύσην	καὶ τὴν Χρυσηίδα γεγονέναι φασὶ
[13, 22]	ἔχουσι τὸν ῥοῦν. ᾤκουν δὲ	τὴν	Ἄβυδον μετὰ τὰ Τρωικὰ Θρᾷκες,
[13, 4]	ἀπὸ Ἀβύδου ἄρχεται· ὁμοίως δὲ	τὴν	Αἰολίδα Ἔφορος μὲν λέγει ἀπὸ
[13, 8]	Τεύθραντι. οὕτω δὴ τοῦ ποιητοῦ	τὴν	Αἰολίδα καὶ τὴν Τροίαν εἰς
[13, 3]	γὰρ δὴ γενεαῖς πρεσβυτέραν φασὶ	τὴν	Αἰολικὴν ἀποικίαν τῆς Ἰωνικῆς, διατριβὰς
[13, 1]	συγγνώμης δεῖ καὶ παρακλήσεως, ὅπως	τὴν	αἰτίαν τοῦ μήκους μὴ ἡμῖν
[13, 51]	ἐστιν ἀπὸ τῆς ἄκρας ἐπὶ	τὴν	ἄκραν δίαρμα ἑκατὸν καὶ εἴκοσι
[13, 27]	αὐτοῖς καὶ τὴν ἐλευθερίαν καὶ	τὴν	ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς συνεφύλαξε καὶ μέχρι
[13, 52]	ἔχοντές τινας τιμάς· εἶτ´ εἰς	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν συνεπόλισε τοὺς Σκηψίους Ἀντίγονος,
[13, 47]	ἄλλα πλείω τῶν φρουρίων, εἰς	τὴν	Ἀλεξάνδρειαν, ὧν καὶ Κεβρήνη καὶ
[13, 36]	παρατίθησι δ´ ὁ Δημήτριος καὶ	τὴν	Ἀλεξανδρίνην Ἑστίαιαν μάρτυρα, τὴν συγγράψασαν
[13, 45]	τοῦτ´ ἤδη πεπλασμένον πρὸς τὴν	τῶν	Ἁλιζώνων ὑπόθεσιν, περὶ ὧν εἰρήκαμεν.
[13, 59]	τὰς ἓξ Μαύσωλος εἰς μίαν	τὴν	Ἁλικαρνασὸν συνήγαγεν, ὡς Καλλισθένης ἱστορεῖ·
[13, 40]	ἠφανίσθαι συνέβαινεν τὴν πόλιν κατὰ	τὴν	ἅλωσιν ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν, οὐδ´
[13, 48]	ὄνομα· καὶ γὰρ περὶ αὐτὴν	τὴν	Ἁμαξιτὸν χωρὶς τοῦ κατὰ τὸ
[13, 27]	Μολοττοῖς βασιλευσάντων, παρ´ οἷς καὶ	τὴν	Ἀνδρομάχην ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι τὴν Ἕκτορος
[13, 62]	ποταμός· ταῦτα δ´ ἐστὶ κατὰ	τὴν	Ἀντανδρίαν· καὶ τὸ ἐν Λέσβῳ
[13, 54]	τὴν Ἀπελλικῶντος τελευτὴν Σύλλας ἦρε	τὴν	Ἀπελλικῶντος βιβλιοθήκην ὁ τὰς Ἀθήνας
[13, 54]	Ῥώμη προσελάβετο· εὐθὺς γὰρ μετὰ	τὴν	Ἀπελλικῶντος τελευτὴν Σύλλας ἦρε τὴν
[13, 39]	ὥστε Ἔφορος οὐκ ὀκνεῖ πᾶσαν	τὴν	ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Κύμης καλεῖν
[13, 64]	μύες, δεῦρο μετενεκτέον. παραμυθοῦνται δὲ	τὴν	ἀπὸ μικρῶν ἐπίκλησιν τοιούτοις τισί·
[13, 8]	τε Αἰολίδα νῦν ἰδίως λεγομένην	τὴν	ἀπὸ τοῦ Ἕρμου μέχρι Λεκτοῦ
[13, 8]	ἓν συντιθέντος, καὶ τῶν Αἰολέων	τὴν	ἀπὸ τοῦ Ἕρμου πᾶσαν μέχρι
[13, 27]	ζῆλον καὶ κατὰ τὴν συγγένειαν	τὴν	ἀπὸ τῶν Αἰακιδῶν τῶν ἐν
[13, 22]	συμφορᾶς· ἐνέπρησε δὲ πυθόμενος μετὰ	τὴν	ἀπὸ τῶν Σκυθῶν ἐπάνοδον τοὺς
[13, 61]	ταῦτα Θήβης πεδίῳ, ὃ διὰ	τὴν	ἀρετὴν περιμάχητον γενέσθαι φασὶ Μυσοῖς
[13, 20]	τὸ βασίλειον ἀποφαίνειν τοῦ Ἀσίου	τὴν	Ἀρίσβην, ὅθεν ἥκειν αὐτόν φησιν
[13, 34]	εὐθείας, ἀπὸ τοῦ νῦν Ἰλίου	τὴν	ἀρχὴν ἔχων συμφυὴς αὐτῷ, τεινόμενος
[13, 53]	ἐν τῇ Τροίᾳ καὶ διαδεδεγμένον	τὴν	ἀρχὴν καὶ παραδεδωκότα παισὶ παίδων
[13, 4]	ὁ μὲν Ὅμηρος ἀπὸ Αἰσήπου	τὴν	ἀρχὴν ποιεῖται τῆς Τρῳάδος, Εὔδοξος
[13, 22]	τὸ διορίζον τὴν Εὐρώπην καὶ	τὴν	Ἀσίαν. καλεῖται δ´ ἡ ἄκρα
[13, 18]	ἐπ´ ἀκτῆς ἐκκειμένη πολὺ πρὸς	τὴν	Ἀσίαν κατὰ τὴν Λαμψακηνῶν πόλιν,
[13, 3]	περαιωθέντα ἐκ τῆς Θρᾴκης εἰς	τὴν	Ἀσίαν, τούτους δὲ περὶ τὴν
[13, 58]	δὲ Μυρσίλος Μηθυμναίων κτίσμα εἶναι	τὴν	Ἄσσον, Ἑλλάνικός τε καὶ Αἰολίδα
[13, 69]	τῆς Αὔγης πατρὸς εἰς λάρνακα	τὴν	Αὔγην κατατεθεῖσαν ἅμα τῷ παιδὶ
[13, 42]	καὶ κατ´ ὀλίγον, ὡς εἴρηται,	τὴν	αὔξησιν ἔσχεν. Ἑλλάνικος δὲ χαριζόμενος
[13, 42]	οἷος ἐκείνου θυμός, συνηγορεῖ τὸ	τὴν	αὐτὴν εἶναι πόλιν τὴν νῦν
[13, 1]	τὴν ἐφεξῆς τῷ Αἰσήπῳ παραλίαν	τὴν	αὐτὴν τῆς περιοδείας τάξιν ἀποδώσομεν.
[13, 45]	καὶ τοῦτο πάλιν πλάσμα πρὸς	τὴν	αὐτὴν ὑπόθεσιν, ὅπως σωθείη τὸ
[13, 34]	ἐρινεόν, τὸν τοῦ Αἰσυήτου τάφον,	τὴν	Βατίειαν, τὸ τοῦ Ἴλου σῆμα.
[13, 54]	ἠκροαμένος καὶ Θεοφράστου, διαδεδεγμένος δὲ	τὴν	βιβλιοθήκην τοῦ Θεοφράστου, ἐν ᾗ
[13, 66]	Ἀδραμύττιον ἐν τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ·	τὴν	γὰρ βουλὴν ἀπέσφαξε τῶν πολιτῶν
[13, 22]	ἐν Χερρονήσῳ πόλεων· διὰ δὲ	τὴν	γειτοσύνην ὑπὸ τῷ αὐτῷ ἡγεμόνι
[13, 54]	διαβρωμάτων εἰς ἀντίγραφα καινὰ μετήνεγκε	τὴν	γραφὴν ἀναπληρῶν οὐκ εὖ, καὶ
[13, 25]	καὶ πρὸς τὴν Ἴδην καὶ	τὴν	Δαρδανίαν κατὰ τὴν νῦν καλουμένην
[13, 51]	Παλαισκήψεως καὶ αὐτῆς τῆς Σκήψεως.	τὴν	δὲ Ἄντανδρον Ἀλκαῖος μὲν καλεῖ
[13, 61]	„ᾠχόμεθα“ γάρ, φησίν, „ἐς Θήβην·	τὴν	„δὲ διεπράθομέν τε καὶ ἤγομεν
[13, 33]	ἢ καὶ πόλεως, ὅπερ πιθανώτερον·	τὴν	δὲ Κεβρηνίαν διήκειν μέχρι τῆς
[13, 44]	τε Κάρησός τε Ῥοδίος τε·	τὴν	„δὲ πόλιν κατεσπάσθαι τὴν ὁμώνυμον
[13, 26]	ταῦτα μὲν καὶ ἄλλοτε ἐπισκεπτέον.	~Τὴν	δὲ τῶν Ἰλιέων πόλιν τῶν
[13, 42]	πόλιν τὴν νῦν τῇ τότε.	τὴν	δὲ χώραν ἀφανισθείσης τῆς πόλεως
[13, 68]	τῷ ζώῳ. δεῖ δὲ μακρῶς	τὴν	δευτέραν συλλαβὴν ἐκφέρειν Αἰγάν, ὡς
[13, 53]	ἀρχὴν καὶ παραδεδωκότα παισὶ παίδων	τὴν	διαδοχὴν αὐτῆς, ἠφανισμένου τοῦ τῶν
[13, 55]	καὶ κατεπλήξατο πολλούς· διὰ δὲ	τὴν	δόξαν ἐν Χαλκηδόνι γάμου λαμπροῦ
[13, 66]	πολλῶν, ἀπεκαρτέρησεν αἰσχρῶς οὐ φέρων	τὴν	δυσφημίαν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ πόλει.
[13, 54]	τοῦ Ἀριστοτέλους· ὁ γοῦν Ἀριστοτέλης	τὴν	ἑαυτοῦ Θεοφράστῳ παρέδωκεν, ᾧπερ καὶ
[13, 35]	ἂν ὁ Ἄρης ἄλλοτε μὲν	τὴν	ἐγκέλευσιν ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως ποιοῖτο,
[13, 37]	δεικνύμενος τοῦ Αἰσυήτου τάφος κατὰ	τὴν	εἰς Ἀλεξάνδρειαν ὁδόν. οὐδ´ ἡ
[13, 70]	δέχονταί τινες εἰπεῖν Αἰσχύλον κατὰ	τὴν	εἰσβολὴν τοῦ ἐν Μυρμιδόσι προλόγου
[13, 7]	μὲν Λυρνησσοῦ ἡ Βρισηὶς ἑάλω	„τὴν	ἐκ Λυρνησσοῦ ἐξείλετο. ἧς ἐν
[13, 69]	καὶ ὁ ἐξ αὐτῆς διεδέξατο	τὴν	ἐκείνου βασιλείαν. πεπίστευται δ´ οὖν
[13, 26]	ἀγῶνα ἀποδείξειν ἱερόν. μετὰ δὲ	τὴν	ἐκείνου τελευτὴν Λυσίμαχος μάλιστα τῆς
[13, 38]	ἀνατετραμμένης, οἱ λίθοι πάντες εἰς	τὴν	ἐκείνων ἀνάληψιν μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα γοῦν
[13, 27]	καὶ τὴν Ἀνδρομάχην ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι	τὴν	Ἕκτορος γενομένην γυναῖκα, ἐφιλοφρονεῖτο πρὸς
[13, 27]	τε δὴ προσένειμεν αὐτοῖς καὶ	τὴν	ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς
[13, 59]	Καρσὶ στρατευόμενοι κατεμερίσθησαν εἰς ὅλην	τὴν	Ἑλλάδα καὶ ἠφανίσθη τὸ γένος,
[13, 1]	ἢ τοῖς σφόδρα ποθοῦσι τὴν	τῶν	ἐνδόξων καὶ παλαιῶν γνῶσιν· προσλαμβάνει
[13, 11]	κράτος ἐνίκησε συμβαλών, καὶ πᾶσαν	τὴν	ἐντὸς τοῦ Ταύρου καὶ τοῦ
[13, 69]	τῷ παιδὶ Τηλέφῳ καταποντωθῆναι, φωράσαντος	τὴν	ἐξ Ἡρακλέους φθοράν· Ἀθηνᾶς δὲ
[13, 60]	δείκνυται. ~Μετὰ δὲ τοὺς Λέλεγας	τὴν	ἑξῆς παραλίαν ᾤκουν Κίλικες καθ´
[13, 26]	εὐτελές, Ἀλέξανδρον δὲ ἀναβάντα μετὰ	τὴν	ἐπὶ Γρανίκῳ νίκην ἀναθήμασί τε
[13, 25]	Ἰλίου κτίστην, ἀφ´ οὗ καὶ	τὴν	ἐπωνυμίαν λαβεῖν τὴν πόλιν· εἰκὸς
[13, 64]	ἔχουσιν ἐν τῇ χώρᾳ ἱερόν,	τὴν	ἐρυσίβην καλοῦντες ἐρυθίβην· παρ´ Αἰολεῦσι
[13, 48]	ἱερόν, καὶ τὸ σύμβολον τὸ	τὴν	ἐτυμότητα τοῦ ὀνόματος σῶζον, ὁ
[13, 27]	γνωριμώτερα ἔχων τεκμήρια, ἐπερρώσθη πρὸς	τὴν	εὐεργεσίαν νεανικῶς· γνωριμώτερα δέ, πρῶτον
[13, 22]	ὅπερ ἔζευξε Ξέρξης, τὸ διορίζον	τὴν	Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν. καλεῖται
[13, 8]	τοῦ Ἕρμου μέχρι Λεκτοῦ καὶ	τὴν	ἐφεξῆς μέχρι τοῦ Αἰσήπου. ἐν
[13, 1]	πάλιν ἐπὶ τὴν Προποντίδα καὶ	τὴν	ἐφεξῆς τῷ Αἰσήπῳ παραλίαν τὴν
[13, 61]	τούτου δὲ καὶ τὴν Χρῦσαν	{τὴν	ἔχουσαν} τὸ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως
[13, 5]	ἀφορίζεται τούτοις, τῷ τε περὶ	τὴν	Ζέλειαν ἀκρωτηρίῳ καὶ τῷ καλουμένῳ
[13, 10]	τῆς παραλίας. περὶ μὲν οὖν	τὴν	Ζέλειαν ὁ Τάρσιος ἔστι ποταμός,
[13, 5]	φράζων οὕτως τὸ Λεκτὸν καὶ	τὴν	Ζέλειαν, οἰκείως τούτων ἀκρώρειαν ἀφορίζει
[13, 57]	ὁ στωικὸς φιλόσοφος, ὁ διαδεξάμενος	τὴν	Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως σχολήν, καταλιπὼν
[13, 25]	κατ´ ὀλίγον μετάληψις, κατὰ τὴν	τῶν	ἠθῶν ἐπὶ τὸ κρεῖττον μετάστασιν,
[13, 6]	ὃν ἡ Ἴδη ποιεῖ πρὸς	τὴν	ἤπειρον ἀποχωροῦσα ἀπὸ τοῦ Λεκτοῦ,
[13, 49]	κώμας τινὰς ἔχων τῶν κατὰ	τὴν	ἤπειρον τῶν Μιτυληναίων. τὸν δὲ
[13, 3]	Τρωικῶν ὕστερον, ὑπ´ αὐτὴν τὴν	τῶν	Ἡρακλειδῶν εἰς Πελοπόννησον κάθοδον· εἶτ´
[13, 61]	δὲ „πόλιν θείοιο Μύνητος, οὐ	τὴν	Θήβην λέγοι ἄν (αὕτη γὰρ
[13, 53]	μετὰ τῶν περιγενομένων Ἑνετῶν εἰς	τὴν	Θρᾴκην περισωθῆναι κἀκεῖθεν διαπεσεῖν εἰς
[13, 63]	ἀναπλεῖν ἐπὶ τὸ ναύσταθμον τελέσαντι	τὴν	θυσίαν. ἔστι δὲ καὶ Κίλλου
[13, 63]	Ὀδυσσεύς. ἐκβὰς γὰρ εὐθὺς παρίστησι	τὴν	θυσίαν τῷ θεῷ καὶ τῆς
[13, 5]	ἐκ θαλάττης αὕτη τοῖς ἐπὶ	τὴν	Ἴδην ἀνιοῦσιν, εἴρηκεν ὀρθῶς. Τοὺς
[13, 48]	αὐτόθι μεῖναι· τούτους δὲ καὶ	τὴν	Ἴδην ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ
[13, 43]	ἀπέδοσαν δ´ ἀνοικισθείσης. ~Πολυπίδακον δὲ	τὴν	Ἴδην ἰδίως οἴονται λέγεσθαι διὰ
[13, 25]	ἀνωτέρω πρὸς ἕω καὶ πρὸς	τὴν	Ἴδην καὶ τὴν Δαρδανίαν κατὰ
[13, 32]	σταδίοις ἀνωτέρῳ κατὰ τὸ πρὸς	τὴν	Ἴδην μέρος. τοῦ μὲν οὖν
[13, 49]	τοῦ Λεκτοῦ ῥάχις ἀνατείνουσα πρὸς	τὴν	Ἴδην ὑπέρκειται τῶν πρώτων τοῦ
[13, 59]	ἀνεπιτήδειον ἔσεσθαι καὶ τοῖς περιοίκοις,	τὴν	ἱέρειαν τῆς Ἀθηνᾶς πώγωνα ἴσχειν·
[13, 48]	τοῦ Παρίου· συνοικειοῦσι δὲ καὶ	τὴν	ἱστορίαν εἴτε μῦθον τούτῳ τῷ
[13, 44]	ἑπτάκις διαβαινόμενος ἐκ τῶν περὶ	τὴν	„καλὴν πεύκην χωρίων ἐπὶ Μελαινὰς
[13, 67]	Ἀταρνεὺς ὑπὸ τῇ Πιτάνῃ κατὰ	τὴν	καλουμένην νῆσον Ἐλαιοῦσσαν. φασὶ δ´
[13, 58]	ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως μετέστησαν εἰς	τὴν	Καρίαν, καὶ κατέσχον τὰ περὶ
[13, 63]	εἰς δὲ τὴν νῦν Χρῦσαν	τὴν	κατὰ Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται τὸ ἱερόν,
[13, 26]	καὶ ἄφορον· ὕστερον δὲ μετὰ	τὴν	κατάλυσιν τῶν Περσῶν ἐπιστολὴν καταπέμψαι
[13, 54]	ἡ πόλις, ζητούντων βιβλία εἰς	τὴν	κατασκευὴν τῆς ἐν Περγάμῳ βιβλιοθήκης,
[13, 36]	νηῶν ἑκὰς „ἤλθομεν. ἐπί τε	τὴν	κατασκοπὴν πέμπονται γνωσόμενοι, πότερον μενοῦσι
[13, 53]	πλάνην λέγουσι καὶ αὐτόθι ποιοῦσι	τὴν	καταστροφὴν τοῦ βίου. τινὲς δὲ
[13, 25]	ἐθάρρησεν ἐν τοῖς πεδίοις θέσθαι	τὴν	κατοικίαν „οἱ δὲ παρ´ Ἴλου
[13, 27]	τοὺς καιρούς, οὕτως ὠλιγωρημένην ἰδεῖν	τὴν	κατοικίαν ὥστε μηδὲ κεραμωτὰς ἔχειν
[13, 51]	ὥστ´ ἐκπίπτοι ἂν εἰς τὴν	τῶν	Κιλίκων· οὗτοι γάρ εἰσι συνεχεῖς
[13, 5]	στενῶν ἐπὶ τὸν Αἴσηπον καὶ	τὴν	Κυζικηνήν· ἡ δ´ ἑσπερία θάλαττα
[13, 9]	λεγόμενα. ~Ἔστιν οὖν μετὰ τὴν	τῶν	Κυζικηνῶν πόλιν καὶ τὸν Αἴσηπον
[13, 3]	χρόνον, ὕστερον δὲ διαβάντας κτίσαι	τὴν	Κύμην τὴν Φρικωνίδα κληθεῖσαν ἀπὸ
[13, 20]	εἴρηκε συλλαβὼν ὁ ποιητὴς καὶ	τὴν	Λαμψακηνὴν καὶ τῆς Παριανῆς τινα
[13, 18]	πολὺ πρὸς τὴν Ἀσίαν κατὰ	τὴν	Λαμψακηνῶν πόλιν, ὥστε τὸ δίαρμα
[13, 12]	τῷ Θεμιστοκλεῖ εἰς οἶνον ἔδωκε	τὴν	Λάμψακον. ἀπεδείχθη δὲ θεὸς οὗτος
[13, 69]	Ἡρακλέους φθοράν· Ἀθηνᾶς δὲ προνοίᾳ	τὴν	λάρνακα περαιωθεῖσαν ἐκπεσεῖν εἰς τὸ
[13, 53]	καὶ Σιμόεντα· ἔνθεν δ´ εἰς	τὴν	Λατίνην ἐλθόντα μεῖναι κατά τι
[13, 53]	Θρᾴκην περισωθῆναι κἀκεῖθεν διαπεσεῖν εἰς	τὴν	λεγομένην κατὰ τὸν Ἀδρίαν Ἑνετικήν,
[13, 24]	δ´ ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι τὸ παλαιὸν	τὴν	λεγομένην ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ Δαρδανίαν
[13, 7]	καὶ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον τὴν	τῶν	Λελέγων καὶ ἔτι ἡ τοῦ
[13, 7]	δὴ πεπορθῆσθαι λέγει καὶ αὐτὴν	τὴν	Λέσβον „ὅτε „Λέσβον ἐυκτιμένην ἕλεν
[13, 3]	τὴν Ἀσίαν, τούτους δὲ περὶ	τὴν	Λοκρίδα καὶ τὸ Φρίκιον ὄρος
[13, 61]	ἄν (αὕτη γὰρ Ἠετίωνος) ἀλλὰ	τὴν	Λυρνησσόν· ἀμφότεραι δ´ ἦσαν ἐν
[13, 61]	Ἀτρείδῃ Χρυσηίδα. τοῦ δὲ Μύνητος	τὴν	Λυρνησσόν· ἐπειδὴ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ
[13, 7]	θείοιο Μύνητος, „κλαίειν. ἐμφαίνει γὰρ	τὴν	Λυρνησσὸν λέγων „πόλιν θείοιο Μύνητος,
[13, 35]	Καλλικολώνης, μέχρι οὗ εἰκὸς καὶ	τὴν	μάχην παρατετάσθαι· τετταράκοντα δὲ σταδίους
[13, 63]	Χρυσηὶς νηὸς βῆ „ποντο„ πόροιο·	τὴν	μὲν ἔπειτ´ ἐπὶ βωμὸν ἄγων
[13, 44]	ὁ πρῶτος βασιλεύσας οὕτως γράφει·	τὴν	μὲν περίμετρον εἶναί φησι ποδῶν
[13, 53]	καὶ αὐτὸν τὸν Ἀντήνορα διὰ	τὴν	Μενελάου παρ´ αὐτῷ ξενίαν. Σοφοκλῆς
[13, 33]	ἐστι στενή, τῇ μὲν ἐπὶ	τὴν	μεσημβρίαν τεταμένη μέχρι τῶν κατὰ
[13, 5]	Λεκτῷ, τῷ μὲν τελευτῶντι εἰς	τὴν	μεσόγαιαν μικρὸν ὑπὲρ τῆς Κυζικηνῆς
[13, 10]	ἐπιμερίζει δὲ συνεχῶς τὰ κατὰ	τὴν	μετὰ τὸν Αἴσηπον „οἳ δ´
[13, 3]	Καΐκου καὶ ἐπέλαβεν ἔτι πλέον,	τὴν	μεταξὺ τοῦ Καΐκου καὶ τοῦ
[13, 48]	πολλοί) χρησμὸς ἦν, αὐτόθι ποιήσασθαι	τὴν	μονὴν ὅπου ἂν οἱ γηγενεῖς
[13, 58]	Καρίαν, καὶ κατέσχον τὰ περὶ	τὴν	νῦν Ἁλικαρνασὸν χωρία. ~Ἡ μὲν
[13, 25]	Ἴδην καὶ τὴν Δαρδανίαν κατὰ	τὴν	νῦν καλουμένην Ἰλιέων κώμην. οἱ
[13, 3]	περαιῶσαι τὸν Αἰολικὸν στόλον εἰς	τὴν	νῦν Κυζικηνὴν τὴν περὶ τὸ
[13, 2]	Αἴσηπον τόπων καὶ τῶν περὶ	τὴν	νῦν Κυζικηνὴν χώραν ὑπαγορεύει μάλιστα
[13, 36]	Ὁμήρου Ἰλιάδος, πυνθανομένην εἰ περὶ	τὴν	νῦν πόλιν ὁ πόλεμος συνέστη,
[13, 52]	δὲ κατωτέρω σταδίοις ἑξήκοντα εἰς	τὴν	νῦν Σκῆψιν μετῳκίσθησαν ὑπὸ Σκαμανδρίου
[13, 42]	τὸ τὴν αὐτὴν εἶναι πόλιν	τὴν	νῦν τῇ τότε. τὴν δὲ
[13, 63]	τὸ χωρίον τελέως· εἰς δὲ	τὴν	νῦν Χρῦσαν τὴν κατὰ Ἁμαξιτὸν
[13, 55]	ἤδη τὴν προγονικήν, κατὰ δὲ	τὴν	ὁδὸν κατέστρεψε τὸν βίον εἴθ´
[13, 27]	τὸν Μιθριδάτην κατὰ συμβάσεις εἰς	τὴν	οἰκείαν ἀπέπεμψε, τοὺς δ´ Ἰλιέας
[13, 33]	τοὺς δὲ Σκηψίους ἐπανελθεῖν εἰς	τὴν	οἰκείαν ἐπιτρέψαντος Λυσιμάχου. ~Ἀπὸ δὲ
[13, 52]	ἀπέλυσε Λυσίμαχος, καὶ ἐπανῆλθον εἰς	τὴν	οἰκείαν. ~Οἴεται δ´ ὁ Σκήψιος
[13, 53]	προτεθῆναι σύμβολον τοῦ ἀπόρθητον ἐαθῆναι	τὴν	οἰκίαν. τὸν μὲν οὖν Ἀντήνορα
[13, 45]	δὲ τῆς Παλαισκήψεως ταύτης διατεῖναι	τὴν	ὁμωνυμίαν καὶ εἰς ἄλλους πλείους
[13, 44]	τε· τὴν „δὲ πόλιν κατεσπάσθαι	τὴν	ὁμώνυμον τῷ ποταμῷ. Πάλιν δ´
[13, 5]	δ´ ἄλλως. ~Τοπογραφεῖ δὲ κάλλιστα	τὴν	ὄντως λεγομένην Τροίαν ἡ τῆς
[13, 25]	φιλοδοξοῦντες καὶ θέλοντες εἶναι ταύτην	τὴν	παλαιὰν παρεσχήκασι λόγον τοῖς ἐκ
[13, 45]	τῶν Τρώων. φησὶ δ´ οὖν	τὴν	Παλαίσκηψιν τῆς μὲν Νέας διέχειν
[13, 63]	τῶν Κιλίκων τῶν μὲν εἰς	τὴν	Παμφυλίαν ἐκπεσόντων τῶν δὲ εἰς
[13, 31]	πεδίῳ πολλὴν καταφέροντες ἰλὺν προσχοῦσι	τὴν	παραλίαν καὶ τυφλὸν στόμα τε
[13, 45]	πλείους τόπους. ἐπάνιμεν δὲ ἐπὶ	τὴν	παραλίαν ὅθενπερ ἀπελίπομεν. ~Ἔστι δὴ
[13, 7]	περὶ τούτων πλέον τι, πᾶσαν	τὴν	παραλίαν ταύτην ὑπὸ τοῖς Τρωσὶ
[13, 7]	Τροίην ἐρίβωλον. Τροίαν γὰρ λέγει	τὴν	πεπορθημένην ἤπειρον· πεπόρθηται δὲ σὺν
[13, 22]	πλοῖα συμπράττοντος τοῦ ῥοῦ πρὸς	τὴν	περαίωσιν· τοῖς δ´ ἐξ Ἀβύδου
[13, 3]	στόλον εἰς τὴν νῦν Κυζικηνὴν	τὴν	περὶ τὸ Δασκύλιον· Γρᾶν δὲ
[13, 33]	ὁ Δημήτριος μέχρι δεῦρο διατείνειν	τὴν	περὶ τὸ Ἴλιον χώραν τὴν
[13, 48]	εἴτε μῦθον τούτῳ τῷ τόπῳ	τὴν	περὶ τῶν μυῶν. τοῖς γὰρ
[13, 46]	διέχουσα τῆς ἠπείρου· ἔχει δὲ	τὴν	περίμετρον ὅσον ὀγδοήκοντα σταδίων καὶ
[13, 53]	ἐς Λυρνησσὸν „ὑπέκφυγες· αὐτὰρ ἐγὼ	τὴν	πέρσα, μεθορμηθείς. οὐχ ὁμολογεῖ δὲ
[13, 67]	πηγνυμένας καὶ ἐπιπλεούσας. μετὰ δὲ	τὴν	Πιτάνην ὁ Κάικος εἰς τὸν
[13, 53]	τοῖς μέχρι καὶ Ἰταλίας αὐτοῦ	τὴν	πλάνην λέγουσι καὶ αὐτόθι ποιοῦσι
[13, 65]	ἐκτικότων. Μυσίας δὲ {καὶ} Ἄστυρα	τὴν	πλησίον κώμην φασίν. ἦν δὲ
[13, 27]	τῆς Εὐρώπης ἀναβῆναι μὲν εἰς	τὴν	πόλιν δεομένους ἐρύματος, παρὰ χρῆμα
[13, 25]	οὗ καὶ τὴν ἐπωνυμίαν λαβεῖν	τὴν	πόλιν· εἰκὸς δὲ καὶ διὰ
[13, 65]	ἐν Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν (ὥς φασι)	τὴν	πόλιν ἐκτικότων. Μυσίας δὲ {καὶ}
[13, 32]	δὲ ὁ ποιητὴς μικρὰν ἀποφαίνειν	τὴν	πόλιν ἐν τῷ περὶ Ἡρακλέους
[13, 37]	Ἕκτορος δὲ περιδρομὴ ἡ περὶ	τὴν	πόλιν ἔχει τι εὔλογον· οὐ
[13, 27]	ὁ Σκήψιος, μειράκιον ἐπιδημήσας εἰς	τὴν	πόλιν κατ´ ἐκείνους τοὺς καιρούς,
[13, 40]	ὡς οὐδὲ τελέως ἠφανίσθαι συνέβαινεν	τὴν	πόλιν κατὰ τὴν ἅλωσιν ὑπὸ
[13, 25]	ἐθάρρησεν· οὐ γὰρ ἐνταῦθα ἵδρυσε	τὴν	πόλιν ὅπου νῦν ἔστιν, ἀλλὰ
[13, 25]	δὲ ἱστοροῦσι πλείους μεταβεβληκέναι τόπους	τὴν	πόλιν, ὕστατα δ´ ἐνταῦθα συμμεῖναι
[13, 55]	αὐτὸν τῷ Εὐπάτορι, φεύγοντι ἤδη	τὴν	προγονικήν, κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν
[13, 22]	ἐξ Ἀβύδου μὲν ὡς ἐπὶ	τὴν	Προποντίδα, ἐκ δὲ Σηστοῦ εἰς
[13, 43]	οἱ μὲν πρὸς ἄρκτον καὶ	τὴν	Προποντίδα ἐκ πλειόνων πηγῶν συλλειβόμενοι,
[13, 22]	τοῦ Ξέρξου πατρὸς τῶν κατὰ	τὴν	Προποντίδα, ἐκοινώνησε καὶ ἡ Ἄβυδος
[13, 1]	Φρυγίας ἐπανιόντες δὲ πάλιν ἐπὶ	τὴν	Προποντίδα καὶ τὴν ἐφεξῆς τῷ
[13, 4]	εὐθὺς γὰρ ἐπὶ τῶν κατὰ	τὴν	Προποντίδα τόπων ὁ μὲν Ὅμηρος
[13, 22]	δὲ ἡ Σηστὸς ἐνδοτέρω κατὰ	τὴν	Προποντίδα ὑπερδέξιος τοῦ ῥοῦ τοῦ
[13, 57]	δὲ καὶ Ἀριστοτέλης διέτριψε διὰ	τὴν	πρὸς Ἑρμείαν τὸν τύραννον κηδείαν.
[13, 53]	φασιν ἐκ τοῦ πολέμου διὰ	τὴν	πρὸς Πρίαμον δυσμένειαν „ἀεὶ γὰρ
[13, 55]	ἀνθρώπων ἀπέστη τοῦ βασιλέως κατὰ	τὴν	πρὸς Τιγράνην τὸν Ἀρμένιον πρεσβείαν·
[13, 41]	παρὰ τοῖς γόνασι; καὶ οἱ	τὴν	προσῳδίαν δὲ διαστρέφοντες, „γουνάσιν“ ὡς
[13, 27]	προγόνων· ἐκεῖνος δ´ ἀπὸ Ἰούλου	τὴν	προσωνυμίαν ἔσχε ταύτην, τῶν ἀπογόνων
[13, 19]	ποιητὴς εἴρηκεν ἀμφοτέρως, καὶ προσθεὶς	τὴν	πρώτην συλλαβήν „καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ,
[13, 13]	Ἀπόλλωνος Ἀκταίου καὶ Ἀρτέμιδος κατὰ	τὴν	Πυκάτην· εἰς δὲ Πάριον μετηνέχθη
[13, 22]	τῆς Θρᾴκης τόποις. φησὶ δὲ	τὴν	Σηστὸν Θεόπομπος βραχεῖαν μὲν εὐερκῆ
[13, 31]	καὶ ἕλη ποιοῦσι. κατὰ δὲ	τὴν	Σιγειάδα ἄκραν ἐστὶν ἐν τῇ
[13, 46]	ὅθενπερ ἀπελίπομεν. ~Ἔστι δὴ μετὰ	τὴν	Σιγειάδα ἄκραν καὶ τὸ Ἀχίλλειον
[13, 42]	καθάπερ καὶ ὁ Κροῖσος ἐξελὼν	τὴν	Σιδήνην, εἰς ἣν ὁ τύραννος
[13, 53]	καὶ βασίλειον τοῦ Αἰνείου γεγονέναι	τὴν	Σκῆψιν, μέσην οὖσαν τῆς τε
[13, 54]	ἐπιμελῶς κείμενα· ἐπειδὴ δὲ ᾔσθοντο	τὴν	σπουδὴν τῶν Ἀτταλικῶν βασιλέων ὑφ´
[13, 34]	τὸ Σίγειον ἐκδιδόασι καὶ ποιοῦσι	τὴν	στομαλίμνην καλουμένην. διείργει δ´ ἑκάτερον
[13, 3]	ἀπογόνους ὄντας Ἀγαμέμνονος, συναγαγεῖν μὲν	τὴν	στρατιὰν κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον
[13, 27]	τοῦ ποιητοῦ ζῆλον καὶ κατὰ	τὴν	συγγένειαν τὴν ἀπὸ τῶν Αἰακιδῶν
[13, 36]	καὶ τὴν Ἀλεξανδρίνην Ἑστίαιαν μάρτυρα,	τὴν	συγγράψασαν περὶ τῆς Ὁμήρου Ἰλιάδος,
[13, 27]	τὸν χιλιόναυν στόλον ἔχων καὶ	τὴν	σύμπασαν Ἑλλάδα συστρατεύουσαν, ταύτην αὐτὸς
[13, 37]	ἐστι περίδρομος ἡ νῦν διὰ	τὴν	συνεχῆ ῥάχιν· ἡ δὲ παλαιὰ
[13, 54]	ἑαυτοῦ Θεοφράστῳ παρέδωκεν, ᾧπερ καὶ	τὴν	σχολὴν ἀπέλιπε, πρῶτος ὧν ἴσμεν
[13, 5]	ὑψηλοῦ βλέποντος πρὸς δύσιν καὶ	τὴν	ταύτῃ θάλατταν, μικρὰ δ´ ἐπιστρέφοντος
[13, 5]	ἐπιστρέφοντος καὶ πρὸς ἄρκτον καὶ	τὴν	ταύτῃ παραλίαν. ἔστι δὲ αὕτη
[13, 8]	ἀτόπως περιοδεύσαιμεν, εἰς ταὐτὸ συντιθέντες	τήν	τε Αἰολίδα νῦν ἰδίως λεγομένην
[13, 60]	δυναστείας οἱ Κίλικες, καθάπερ εἴπομεν,	τήν	τε ὑπὸ τῷ Ἠετίωνι καὶ
[13, 46]	Λεκτὸν πλοῦν· καὶ αὐτὴν δὲ	τὴν	Τένεδον Κάλυδναν τινὲς εἶπον, ἄλλοι
[13, 69]	ἐβασίλευσαν τῆς χώρας τῆς περὶ	τὴν	Τευθρανίαν καὶ τὸν Κάικον, ὁ
[13, 2]	Γράνικον μέχρι Ἀβύδου καὶ Σηστοῦ	τὴν	τῆς Προποντίδος παραλίαν εἶναι συμβαίνει,
[13, 1]	ὑπογράψαντας πρότερον ἐν κεφαλαίῳ τὴν	τῶν	τόπων φύσιν. ~Ἀπὸ δὴ τῆς
[13, 33]	ἕως Ἀντίγονος αὐτοὺς συνῴκισεν εἰς	τὴν	τότε μὲν Ἀντιγόνειαν νῦν δὲ
[13, 53]	τὸ κελεῦον μένειν ὅπου ἂν	τὴν	τράπεζαν καταφάγῃ· συμβῆναι δὲ τῆς
[13, 8]	τοῦ ποιητοῦ τὴν Αἰολίδα καὶ	τὴν	Τροίαν εἰς ἓν συντιθέντος, καὶ
[13, 39]	Αἰολίδα. Θουκυδίδης δέ φησιν ἀφαιρεθῆναι	τὴν	Τροίαν ὑπὸ Ἀθηναίων τοὺς Μιτυληναίους
[13, 2]	Ἴλιον καὶ Τένεδον καὶ Ἀλεξάνδρειαν	τὴν	Τρῳάδα· πάντων δὴ τούτων ὑπέρκειται
[13, 1]	ἐρημίᾳ λειπομένης ὅμως πολυλογίαν οὐ	τὴν	τυχοῦσαν παρέχει τῇ γραφῇ. πρὸς
[13, 45]	Ἀλαζόνιον. τοῦτ´ ἤδη πεπλασμένον πρὸς	τὴν	τῶν Ἁλιζώνων ὑπόθεσιν, περὶ ὧν
[13, 1]	ἐντυγχάνοντες ἢ τοῖς σφόδρα ποθοῦσι	τὴν	τῶν ἐνδόξων καὶ παλαιῶν γνῶσιν·
[13, 25]	ὀνομάτων κατ´ ὀλίγον μετάληψις, κατὰ	τὴν	τῶν ἠθῶν ἐπὶ τὸ κρεῖττον
[13, 3]	τῶν Τρωικῶν ὕστερον, ὑπ´ αὐτὴν	τὴν	τῶν Ἡρακλειδῶν εἰς Πελοπόννησον κάθοδον·
[13, 51]	τίθησιν, ὥστ´ ἐκπίπτοι ἂν εἰς	τὴν	τῶν Κιλίκων· οὗτοι γάρ εἰσι
[13, 9]	ἄλλων λεγόμενα. ~Ἔστιν οὖν μετὰ	τὴν	τῶν Κυζικηνῶν πόλιν καὶ τὸν
[13, 7]	Θήβην καὶ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον	τὴν	τῶν Λελέγων καὶ ἔτι ἡ
[13, 1]	ἄλλων ὑπογράψαντας πρότερον ἐν κεφαλαίῳ	τὴν	τῶν τόπων φύσιν. ~Ἀπὸ δὴ
[13, 32]	Ἡρακλέα δ´ οὐ τιμῶσιν αἰτιώμενοι	τὴν	ὑπ´ αὐτοῦ πόρθησιν. ἀλλ´ ἐκεῖνος
[13, 7]	οὖν αὕτη δυναστεία Τρωικὴ μετὰ	τὴν	ὑπὸ Μύνητι. οἰκείως δὲ τούτοις
[13, 60]	τε ὑπὸ τῷ Ἠετίωνι καὶ	τὴν	ὑπὸ Μύνητι. ~τοῦ μὲν οὖν
[13, 33]	τὴν περὶ τὸ Ἴλιον χώραν	τὴν	ὑπὸ τῷ Ἕκτορι, ἀνήκουσαν ἀπὸ
[13, 6]	Καρίας. ταύτην δὴ φυλάττοντας χρὴ	τὴν	ὑπόθεσιν ἀκούειν τῶν ἑξῆς, κἂν
[13, 67]	καὶ τριάκοντα σταδίους· ἔδειξε δὲ	τὴν	ὑπονομὴν χίμαρος ἐμπεσὼν εἰς τὸ
[13, 14]	εἰς ἑαυτοὺς μεταφέροντας, εἶτα καὶ	τὴν	φλεγμονὴν παύοντας καὶ τὸν πόνον.
[13, 3]	δὲ διαβάντας κτίσαι τὴν Κύμην	τὴν	Φρικωνίδα κληθεῖσαν ἀπὸ τοῦ Λοκρικοῦ
[13, 18]	δὲ πρότερον Πιτυοῦσσα, καθάπερ καὶ	τὴν	Χίον φασίν· ἐν δὲ τῇ
[13, 61]	πόλιν Ἠετίωνος. τούτου δὲ καὶ	τὴν	Χρῦσαν {τὴν ἔχουσαν} τὸ ἱερὸν
[13, 63]	πλησίον· ἐκεῖθεν γοῦν ἁλοῦσαν λέγει	τὴν	Χρυσηίδα. ἀλλ´ οὐδὲ Κίλλα τόπος
[13, 7]	τῶν ἀχθέντων ἐκεῖθεν φησὶν εἶναι	τὴν	Χρυσηίδα. „Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος,
[13, 63]	ἱστοριῶν ἐνταῦθα τὸν Χρύσην καὶ	τὴν	Χρυσηίδα γεγονέναι φασὶ καὶ τὸν
[13, 1]	καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἐποικησάντων	τὴν	χώραν Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων,
[13, 21]	ἐν Λέσβῳ πόλις Ἀρίσβα, ἧς	τὴν	χώραν ἔχουσι Μηθυμναῖοι· ἔστι δὲ
[13, 47]	Κεβρήνη καὶ Νεανδρία ἐστὶ καὶ	τὴν	χώραν ἔχουσιν ἐκεῖνοι· ὁ δὲ
[13, 4]	Αἰολέων τοίνυν καθ´ ὅλην σκεδασθέντων	τὴν	χώραν, ἣν ἔφαμεν ὑπὸ τοῦ
[13, 44]	καὶ „Πιτύειαν τόπων· ὠνομάσθαι δὲ	τὴν	χώραν φασὶν „ἀπὸ τοῦ Καρήσου
[13, 55]	ὢν ἔτυχε καὶ ἐχρημάτιζε Χαλκηδόνιος·	Μιθριδάτην	δὲ θεραπεύσας τὸν Εὐπάτορα συναπῆρεν
[13, 27]	ἐπελθὼν Σύλλας κατέλυσε, καὶ τὸν	Μιθριδάτην	κατὰ συμβάσεις εἰς τὴν οἰκείαν
[13, 27]	Φλάκκῳ ταμίας προχειρισθέντι ἐπὶ τὸν	Μιθριδάτην·	καταστασιάσας δὲ καὶ ἀνελὼν τὸν
[13, 13]	Ἀκταίου καὶ Ἀρτέμιδος κατὰ τὴν	Πυκάτην·	εἰς δὲ Πάριον μετηνέχθη πᾶσα
[13, 57]	μετεπέμψατο τόν τε Ἀριστοτέλην καὶ	Ξενοκράτην	καὶ ἐπεμελήθη αὐτῶν, τῷ δ´
[13, 27]	οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὸν Αἰνείαν	ἀρχηγέτην	ἡγοῦνται, ἔπειτα ὅτι Ἰούλιος ἀπὸ
[13, 14]	τὸν πόνον. μυθεύουσι δὲ τὸν	ἀρχηγέτην	τοῦ γένους ἥρωά τινα ἐξ
[13, 5]	μητέρα θηρῶν, Λεκτὸν ὅθι πρῶτον	λιπέτην	„ἅλα“ Ὕπνος καὶ Ἥρα, τοῖς
[13, 61]	Θήβης πεδίῳ, ὃ διὰ τὴν	ἀρετὴν	περιμάχητον γενέσθαι φασὶ Μυσοῖς μὲν
[13, 33]	Ἑλένην ἁρπάσαι· λέγειν τε τὸν	ποιητήν	„Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο,
[13, 25]	τὰς διαφορὰς ὑπογράφειν φησὶ τὸν	ποιητὴν	ὁ Πλάτων, τῆς μὲν πρώτης
[13, 39]	Περιάνδρου. πῶς γὰρ ἂν αἱρεθῆναι	διαιτητὴν	τὸν προσπολεμοῦντα; Ἀχίλλειον δ´ ἔστιν
[13, 67]	Πιτάνην ὁ Κάικος εἰς τὸν	Ἐλαΐτην	καλούμενον κόλπον ἐν τριάκοντα σταδίοις
[13, 3]	δὲ λαβεῖν καὶ χρόνους μακροτέρους.	Ὀρέστην	μὲν γὰρ ἄρξαι τοῦ στόλου,
[13, 27]	δεχομένων αὐτὸν τῶν Ἰλιέων ὡς	λῃστήν,	βίαν τε προσφέρει καὶ δεκαταίους
[13, 40]	δὲ Πριάμοιο „θυ„ γατρῶν εἶδος	ἀρίστην,	Κασσάνδρην, ἀνάεδνον. βίας δὲ οὐδὲ
[13, 25]	τοῦτον γὰρ παραδιδόασι τοῦ Ἰλίου	κτίστην,	ἀφ´ οὗ καὶ τὴν ἐπωνυμίαν
[13, 46]	τὸν ἐπὶ Λεκτὸν πλοῦν· καὶ	αὐτὴν	δὲ τὴν Τένεδον Κάλυδναν τινὲς
[13, 42]	ἐκείνου θυμός, συνηγορεῖ τὸ τὴν	αὐτὴν	εἶναι πόλιν τὴν νῦν τῇ
[13, 28]	οἱ βασιλεῖς οἱ μὲν μετῴκιζον	αὐτὴν	εἰς Ἄβυδον οἱ δὲ ἀνῴκιζον
[13, 3]	στρατιᾶς εἰς Λέσβον καὶ κατασχεῖν	αὐτήν·	Κλεύην δὲ τὸν Δώρου καὶ
[13, 27]	ἐπανόρθωσιν ἔσχε πολλήν. εἶτ´ ἐκάκωσαν	αὐτὴν	πάλιν οἱ μετὰ Φιμβρίου Ῥωμαῖοι
[13, 67]	ἔχουσα λιμένας, καὶ ὁ παραρρέων	αὐτὴν	ποταμὸς Εὔηνος, ἐξ οὗ τὸ
[13, 26]	τετταράκοντα σταδίων, συνῴκισέ τε εἰς	αὐτὴν	τὰς κύκλῳ πόλεις ἀρχαίας ἤδη
[13, 48]	Σμινθέως ὄνομα· καὶ γὰρ περὶ	αὐτὴν	τὴν Ἁμαξιτὸν χωρὶς τοῦ κατὰ
[13, 7]	ταῦτα δὴ πεπορθῆσθαι λέγει καὶ	αὐτὴν	τὴν Λέσβον „ὅτε „Λέσβον ἐυκτιμένην
[13, 3]	ἔτεσι τῶν Τρωικῶν ὕστερον, ὑπ´	αὐτὴν	τὴν τῶν Ἡρακλειδῶν εἰς Πελοπόννησον
[13, 1]	ἐφεξῆς τῷ Αἰσήπῳ παραλίαν τὴν	αὐτὴν	τῆς περιοδείας τάξιν ἀποδώσομεν. ἔστι
[13, 45]	τοῦτο πάλιν πλάσμα πρὸς τὴν	αὐτὴν	ὑπόθεσιν, ὅπως σωθείη τὸ „ὅθεν
[13, 40]	μῆνιν Ἀθηνᾶς συνέβη ἢ κατὰ	τοιαύτην	αἰτίαν, ἀλλ´ ἀπεχθανόμενον μὲν τῇ
[13, 45]	ταῦτα μὲν οὖν ἔνστασιν ἔχει	τοιαύτην,	τἆλλα δὲ ὑπολαμβάνομεν, ἢ τά
[13, 27]	καὶ τὴν σύμπασαν Ἑλλάδα συστρατεύουσαν,	ταύτην	αὐτὸς δεκάτῃ ἡμέρᾳ χειρώσαιτο, εἶπέ
[13, 33]	μέχρι τῶν κατὰ Ζέλειαν Λυκίων.	ταύτην	δ´ ὁ ποιητὴς ὑπ´ Αἰνείᾳ
[13, 6]	παραλίας τῆς Ἀσίας μέχρι Καρίας.	ταύτην	δὴ φυλάττοντας χρὴ τὴν ὑπόθεσιν
[13, 25]	Ἰλιεῖς φιλοδοξοῦντες καὶ θέλοντες εἶναι	ταύτην	τὴν παλαιὰν παρεσχήκασι λόγον τοῖς
[13, 27]	ἀπὸ Ἰούλου τὴν προσωνυμίαν ἔσχε	ταύτην,	τῶν ἀπογόνων εἷς ὢν τῶν
[13, 7]	πλέον τι, πᾶσαν τὴν παραλίαν	ταύτην	ὑπὸ τοῖς Τρωσὶ γεγονέναι, διῃρημένην
[13, 26]	ἱερόν. μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου	τελευτὴν	Λυσίμαχος μάλιστα τῆς πόλεως ἐπεμελήθη
[13, 54]	εὐθὺς γὰρ μετὰ τὴν Ἀπελλικῶντος	τελευτὴν	Σύλλας ἦρε τὴν Ἀπελλικῶντος βιβλιοθήκην
[13, 7]	περὶ Ἄβυδον „οἳ δ´ ἄρα	„Περκώτην	καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν
[13, 20]	τὰ Τρωικά) „οἳ δ´ ἄρα	Περκώτην	καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν
[13, 19]	εἴρηκεν ἀμφοτέρως, καὶ προσθεὶς τὴν	πρώτην	συλλαβήν „καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ
[13, 38]	προκαλεσαμένου τοῦ Φρύνωνος, ἁλιευτικὴν ἀναλαβὼν	σκευὴν	συνέδραμε, καὶ τῷ μὲν ἀμφιβλήστρῳ
[13, 54]	πόλις, ζητούντων βιβλία εἰς τὴν	κατασκευὴν	τῆς ἐν Περγάμῳ βιβλιοθήκης, κατὰ
[13, 3]	εἰς Λέσβον καὶ κατασχεῖν αὐτήν·	Κλεύην	δὲ τὸν Δώρου καὶ Μαλαόν,
[13, 54]	εἰς ἀντίγραφα καινὰ μετήνεγκε τὴν	γραφὴν	ἀναπληρῶν οὐκ εὖ, καὶ ἐξέδωκεν
[13, 53]	λέγουσι καὶ αὐτόθι ποιοῦσι τὴν	καταστροφὴν	τοῦ βίου. τινὲς δὲ γράφουσιν
[13, 44]	εἶτα πάλιν συναγομένην εἰς μίαν	„κορυφήν,	ἀποτελοῦσαν τὸ πᾶν ὕψος δυεῖν
[13, 35]	μετ´ Ἀχαιοῖσιν πολέμιζον, „οὐκ ἐθέλεσκε	μάχην	ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ´
[13, 35]	μέχρι οὗ εἰκὸς καὶ τὴν	μάχην	παρατετάσθαι· τετταράκοντα δὲ σταδίους διεχούσης
[13, 27]	βασιλευσάντων, παρ´ οἷς καὶ τὴν	Ἀνδρομάχην	ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι τὴν Ἕκτορος γενομένην
[13, 53]	καὶ παραδεδωκότα παισὶ παίδων τὴν	διαδοχὴν	αὐτῆς, ἠφανισμένου τοῦ τῶν Πριαμιδῶν
[13, 34]	ἀπὸ τοῦ νῦν Ἰλίου τὴν	ἀρχὴν	ἔχων συμφυὴς αὐτῷ, τεινόμενος δ´
[13, 53]	τῇ Τροίᾳ καὶ διαδεδεγμένον τὴν	ἀρχὴν	καὶ παραδεδωκότα παισὶ παίδων τὴν
[13, 4]	μὲν Ὅμηρος ἀπὸ Αἰσήπου τὴν	ἀρχὴν	ποιεῖται τῆς Τρῳάδος, Εὔδοξος δὲ
[13, 34]	πεδίων ἀπὸ θατέρου μέγας τις	αὐχὴν	τῶν εἰρημένων ἀγκώνων ἐπ´ εὐθείας,
[13, 67]	Ἄνδειρα ὑπὸ τοῦ ποιμένος κατὰ	τύχην	ἐπὶ θυσίαν ἥκοντος. Ἀταρνεὺς δ´
[13, 3]	ἀποικίαν τῆς Ἰωνικῆς, διατριβὰς δὲ	λαβεῖν	καὶ χρόνους μακροτέρους. Ὀρέστην μὲν
[13, 25]	ἀφ´ οὗ καὶ τὴν ἐπωνυμίαν	λαβεῖν	τὴν πόλιν· εἰκὸς δὲ καὶ
[13, 26]	καὶ προσαγορεῦσαι πόλιν καὶ οἰκοδομίαις	ἀναλαβεῖν	προστάξαι τοῖς ἐπιμεληταῖς ἐλευθέραν τε
[13, 3]	καὶ αὐτοὺς ἀπογόνους ὄντας Ἀγαμέμνονος,	συναγαγεῖν	μὲν τὴν στρατιὰν κατὰ τὸν
[13, 48]	πολὺ πλῆθος ἀρουραίων μυῶν ἐξανθῆσαν	διαφαγεῖν	ὅσα σκύτινα τῶν τε ὅπλων
[13, 54]	ἀναγκάζεσθαι μέντοι τὰ πολλὰ εἰκότα	λέγειν	διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν.
[13, 66]	Ἀκαδημίας φιλοσόφων εἶναι καὶ δίκας	λέγειν	καὶ σοφιστεύειν τὰ ῥητορικά· καὶ
[13, 33]	τοῦ Ἀλεξάνδρου πρὶν Ἑλένην ἁρπάσαι·	λέγειν	τε τὸν ποιητήν „Κεβριόνην νόθον
[13, 53]	Αἰνείᾳ καὶ Λυρνησσοῦ, εἰς ἣν	φυγεῖν	εἴρηται διωκόμενος ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως·
[13, 7]	αὐτὰρ „ἐγὼ Θήβῃσιν, οὐκ οἴονται	δεῖν	ἐξ εὐθείας ἀκούειν, ἀλλὰ καθ´
[13, 45]	ὑπολαμβάνομεν, ἢ τά γε πλεῖστα,	δεῖν	προσέχειν ὡς ἀνδρὶ ἐμπείρῳ καὶ
[13, 67]	ἐποχεῖσθαι. ἐν Ἰβηρίᾳ δέ φησιν	ἰδεῖν	Ποσειδώνιος ἐκ τινος γῆς ἀργιλώδους,
[13, 27]	ἐκείνους τοὺς καιρούς, οὕτως ὠλιγωρημένην	ἰδεῖν	τὴν κατοικίαν ὥστε μηδὲ κεραμωτὰς
[13, 25]	γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον θαρρεῖν	πλησιάζειν	τῇ θαλάττῃ πλείους ἂν ὑπογράφοι
[13, 1]	ἐν τοῖς πρώτοις ἐστὶν Ὅμηρος	εἰκάζειν	περὶ τῶν πλείστων παρέχων. δεῖ
[13, 67]	ἐν τῇ Πιτάνῃ τὰς πλίνθους	ἐπιπολάζειν	ἐν τοῖς ὕδασι, καθάπερ καὶ
[13, 45]	ἢ Ἀλόπη ἢ ὅπως βούλονται	παρονομάζειν;	ἐχρῆν γὰρ καὶ τοῦτο πλάσαι
[13, 36]	ἐστὶ τῆς νῦν πόλεως, ὥστε	θαυμάζειν	εἰκότως ἄν τινα τῶν μὲν
[13, 32]	οὗτοι δ´ ἠφάνισαν τελέως, οἷς	ἐναγίζειν	ἀξιοῦσι καὶ τιμᾶν ὡς θεούς·
[13, 54]	ἔχειν φιλοσοφεῖν πραγματικῶς, ἀλλὰ θέσεις	ληκυθίζειν·	τοῖς δ´ ὕστερον, ἀφ´ οὗ
[13, 54]	ἄμεινον μὲν ἐκείνων φιλοσοφεῖν καὶ	ἀριστοτελίζειν,	ἀναγκάζεσθαι μέντοι τὰ πολλὰ εἰκότα
[13, 26]	τοὺς Ἀλέξανδρον διαδεξαμένους ἐκείνου πρότερον	κτίζειν	ἐπωνύμους πόλεις, εἶθ´ ἑαυτῶν· καὶ
[13, 48]	Ξυπετεῶνες λέγεται, Τεύκρους δὲ μηδένας	ἐλθεῖν	ἐκ τῆς Κρήτης. τῆς δὲ
[13, 33]	τῇ Ἀλεξανδρείᾳ, τοὺς δὲ Σκηψίους	ἐπανελθεῖν	εἰς τὴν οἰκείαν ἐπιτρέψαντος Λυσιμάχου.
[13, 3]	τὸν υἱὸν αὐτοῦ Πενθίλον, καὶ	προελθεῖν	μέχρι Θρᾴκης ἑξήκοντα ἔτεσι τῶν
[13, 7]	πέρσεν δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος,	„κλαίειν.	ἐμφαίνει γὰρ τὴν Λυρνησσὸν λέγων
[13, 70]	τὸν Μαρσύαν φησί „τὰς διωνομασμένας	„ναίειν	Κελαινὰς ἐσχάτοις Ἴδης τόποις. πολὺ
[13, 20]	τοῦ Ἀσίου τὴν Ἀρίσβην, ὅθεν	ἥκειν	αὐτόν φησιν „ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον
[13, 33]	ὅπερ πιθανώτερον· τὴν δὲ Κεβρηνίαν	διήκειν	μέχρι τῆς Σκηψίας, ὅριον δ´
[13, 36]	δὲ ἔχοντες οὐκ ἐθάρρουν προσιόντες	πολιορκεῖν	μικροῦ τοῦ διαστήματος ὄντος· ἔστι
[13, 14]	γένους ἥρωά τινα ἐξ ὄφεως	μεταβαλεῖν·	τάχα δὲ τῶν Ψύλλων τις
[13, 39]	τὴν ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Κύμης	καλεῖν	Αἰολίδα. Θουκυδίδης δέ φησιν ἀφαιρεθῆναι
[13, 28]	τὸν Ῥοδίον εἰς τὸν Αἴσηπον	ἐμβάλλειν	φασίν· εἷς δ´ ἐστὶ τῶν
[13, 43]	ἐκ τοῦ Σκαμάνδρου κατὰ „τοῦτ´	ἀνατέλλειν	τὸ χωρίον, ἢ καὶ διὰ
[13, 63]	ὥστε παρῆν τῷ Ὀδυσσεῖ αὐθημερὸν	ἀναπλεῖν	ἐπὶ τὸ ναύσταθμον τελέσαντι τὴν
[13, 53]	κατά τι λόγιον τὸ κελεῦον	μένειν	ὅπου ἂν τὴν τράπεζαν καταφάγῃ·
[13, 22]	Σκυθῶν ἐπάνοδον τοὺς νομάδας παρασκευάζεσθαι	διαβαίνειν	ἐπ´ αὐτὸν κατὰ τιμωρίαν ὧν
[13, 32]	ἔοικε δὲ ὁ ποιητὴς μικρὰν	ἀποφαίνειν	τὴν πόλιν ἐν τῷ περὶ
[13, 20]	δ´ εἰπὼν ἔοικε τὸ βασίλειον	ἀποφαίνειν	τοῦ Ἀσίου τὴν Ἀρίσβην, ὅθεν
[13, 33]	δ´ ὁ Δημήτριος μέχρι δεῦρο	διατείνειν	τὴν περὶ τὸ Ἴλιον χώραν
[13, 26]	καὶ ἱερὸν ἐπισημότατον καὶ ἀγῶνα	ἀποδείξειν	ἱερόν. μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου
[13, 6]	παραλίᾳ, τάς τε ἄκρας δεῖ	νοεῖν	τὰς ποιούσας αὐτοὺς ἐπὶ τῆς
[13, 27]	γὰρ κατὰ συγγενείας ἀνανέωσιν ὥρμησε	προνοεῖν	αὐτῶν, ἅμα καὶ φιλόμηρος ὤν·
[13, 70]	αὐτοῦ, ἀφ´ οὗ δέχονταί τινες	εἰπεῖν	Αἰσχύλον κατὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ
[13, 27]	δεομένους ἐρύματος, παρὰ χρῆμα δ´	ἐκλιπεῖν	διὰ τὸ ἀτείχιστον· ὕστερον δ´
[13, 32]	τις ἄν, οὕτως ἐπόρθησεν ὥστ´	ἀπολιπεῖν	τοῖς ὕστερον ἐκπορθήσουσι κεκακωμένην μέν,
[13, 21]	ὁ ποιητὴς πρὸς τῇ Ἀρίσβῃ	ῥεῖν,	εἴπερ ὁ Ἄσιος Ἀρίσβηθέν τε
[13, 68]	δὲ μακρῶς τὴν δευτέραν συλλαβὴν	ἐκφέρειν	Αἰγάν, ὡς ἀκτὰν καὶ ἀρχάν·
[13, 22]	κατ´ ἀντικρὺ τῆς Σηστοῦ, ἔπειτα	διαίρειν	πλάγιον καὶ μὴ τελέως ἐναντίον
[13, 53]	ἐπ´ αὐτῷ κρέασιν. Ὅμηρος μέντοι	συνηγορεῖν	οὐδετέροις ἔοικεν, οὐδὲ τοῖς περὶ
[13, 25]	τὸ γὰρ μᾶλλον καὶ ἧττον	θαρρεῖν	πλησιάζειν τῇ θαλάττῃ πλείους ἂν
[13, 7]	δυναστευομένην ὑπ´ αὐτοῦ, καὶ ἐνταῦθα	πεσεῖν	αὐτὸν μαχόμενον. ἐκ δὲ τῆς
[13, 7]	ἐν τῇ ἁλώσει τὸν Μύνητα	πεσεῖν	φησιν, ὡς ἡ Βρισηὶς θρηνοῦσα
[13, 53]	εἰς τὴν Θρᾴκην περισωθῆναι κἀκεῖθεν	διαπεσεῖν	εἰς τὴν λεγομένην κατὰ τὸν
[13, 69]	δὲ προνοίᾳ τὴν λάρνακα περαιωθεῖσαν	ἐκπεσεῖν	εἰς τὸ στόμα τοῦ Καΐκου,
[13, 22]	εὐερκῆ δέ, καὶ σκέλει διπλέθρῳ	συνάπτειν	πρὸς τὸν λιμένα, καὶ διὰ
[13, 44]	„κορυφήν, ἀποτελοῦσαν τὸ πᾶν ὕψος	δυεῖν	πλέθρων „καὶ πεντεκαίδεκα πηχῶν· Ἀδραμυττίου
[13, 66]	εἶναι καὶ δίκας λέγειν καὶ	σοφιστεύειν	τὰ ῥητορικά· καὶ δὴ καὶ
[13, 7]	οὐκ οἴονται δεῖν ἐξ εὐθείας	ἀκούειν,	ἀλλὰ καθ´ ὑπερβατόν „ἀμφότεροι ἐν
[13, 6]	δὴ φυλάττοντας χρὴ τὴν ὑπόθεσιν	ἀκούειν	τῶν ἑξῆς, κἂν λέγωμεν κόλπους
[13, 25]	ὑπολαμβάνω καὶ βίων καὶ πολιτειῶν	ὑπογράφειν	διαφοράς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ
[13, 25]	μεταβολάς. ταύτας δὴ τὰς διαφορὰς	ὑπογράφειν	φησὶ τὸν ποιητὴν ὁ Πλάτων,
[13, 54]	ταῦτα προῆλθεν, ἄμεινον μὲν ἐκείνων	φιλοσοφεῖν	καὶ ἀριστοτελίζειν, ἀναγκάζεσθαι μέντοι τὰ
[13, 54]	μάλιστα τῶν ἐξωτερικῶν, μηδὲν ἔχειν	φιλοσοφεῖν	πραγματικῶς, ἀλλὰ θέσεις ληκυθίζειν· τοῖς
[13, 14]	μυθεύουσι τοὺς Ὀφιογενεῖς συγγένειάν τινα	ἔχειν	πρὸς τοὺς ὄφεις· φασὶ δ´
[13, 27]	τὴν κατοικίαν ὥστε μηδὲ κεραμωτὰς	ἔχειν	τὰς στέγας· Ἡγησιάναξ δὲ τοὺς
[13, 54]	καὶ μάλιστα τῶν ἐξωτερικῶν, μηδὲν	ἔχειν	φιλοσοφεῖν πραγματικῶς, ἀλλὰ θέσεις ληκυθίζειν·
[13, 45]	τὴν Παλαίσκηψιν τῆς μὲν Νέας	διέχειν	πεντήκοντα σταδίους, τοῦ δὲ ποταμοῦ
[13, 45]	ἢ τά γε πλεῖστα, δεῖν	προσέχειν	ὡς ἀνδρὶ ἐμπείρῳ καὶ ἐντοπίῳ,
[13, 3]	τῆς στρατιᾶς εἰς Λέσβον καὶ	κατασχεῖν	αὐτήν· Κλεύην δὲ τὸν Δώρου
[13, 53]	Τρωὶ καὶ Ἔρυκα καὶ Λιλύβαιον	κατασχεῖν,	καὶ ποταμοὺς περὶ Αἴγεσταν προσαγορεῦσαι
[13, 59]	εὐανδρησάντων, ὥστε καὶ τῆς Καρίας	κατασχεῖν	τῆς μέχρι Μύνδου καὶ Βαργυλίων,
[13, 59]	τὴν ἱέρειαν τῆς Ἀθηνᾶς πώγωνα	ἴσχειν·	τρὶς δὲ συμβῆναι τοῦτο αὐτοῖς.
[13, 32]	ἵππων Λαομέδοντος. πρὸς τοῦτο δὲ	πάλιν	ἀντιτίθεται μῦθος· οὐ γὰρ ἕνεκα
[13, 44]	κατεσπάσθαι τὴν ὁμώνυμον τῷ ποταμῷ.	Πάλιν	δ´ οὕτως φησίν „ὁ μὲν
[13, 51]	ἀναλαβόντες περὶ τῶν καθ´ ἕκαστα	πάλιν,	εἴ τι παραλέλειπται μνήνης ἄξιον,
[13, 28]	εἰς Ἄβυδον οἱ δὲ ἀνῴκιζον	πάλιν	εἰς τὸ ἀρχαῖον κτίσμα. ἐνταῦθα
[13, 1]	περὶ τῆς Φρυγίας ἐπανιόντες δὲ	πάλιν	ἐπὶ τὴν Προποντίδα καὶ τὴν
[13, 30]	εἰς Αἴγυπτον ἀπέδωκε τοῖς Ῥοιτειεῦσι	πάλιν,	καθάπερ καὶ ἄλλοις {ἄλλους} ὁ
[13, 50]	βουκολέοντι παρ´ ὄχθαις Σατνιόεντος“ καὶ	πάλιν	„ναῖε δὲ Σατνιόεντος ἐυρρείταο παρ´
[13, 27]	ἔσχε πολλήν. εἶτ´ ἐκάκωσαν αὐτὴν	πάλιν	οἱ μετὰ Φιμβρίου Ῥωμαῖοι λαβόντες
[13, 8]	γὰρ τοῖς καθ´ ἕκαστα διακρινοῦμεν	πάλιν,	παρατιθέντες ἅμα τοῖς νῦν οὖσι
[13, 45]	κώμη καὶ Ἀργυρία. καὶ τοῦτο	πάλιν	πλάσμα πρὸς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν,
[13, 44]	σχιζομένην ἴσον „ἀλλήλων διέχοντα, εἶτα	πάλιν	συναγομένην εἰς μίαν „κορυφήν, ἀποτελοῦσαν
[13, 42]	ἀρὰς ἔθετο κατὰ τῶν τειχιούντων	πάλιν	τὸν τόπον. ἐκείνου μὲν οὖν
[13, 63]	οὗ ἴσως ἡ Κιλικία ἢ	ἔμπαλιν.	~Τὰ οὖν περὶ τοὺς Τεύκρους
[13, 46]	περίμετρον ὅσον ὀγδοήκοντα σταδίων καὶ	πόλιν	Αἰολίδα καὶ λιμένας δύο καὶ
[13, 50]	προσληπτέον ὅτι Πήδασόν τινα λέγει	πόλιν	αὐτῶν ὑπὸ Ἄλτῃ τεταγμένην „Ἄλτεω,
[13, 32]	τοῖς ὕστερον ἐκπορθήσουσι κεκακωμένην μέν,	πόλιν	δέ· διὸ καὶ οὕτως εἴρηκεν
[13, 27]	καυχωμένου δ´ ὅτι ἣν Ἀγαμέμνων	πόλιν	δεκάτῳ ἔτει μόλις εἷλε τὸν
[13, 27]	Εὐρώπης ἀναβῆναι μὲν εἰς τὴν	πόλιν	δεομένους ἐρύματος, παρὰ χρῆμα δ´
[13, 41]	ἱρή. „ἦ γὰρ καὶ Πριάμοιο	πόλιν	„διεπέρσαμεν αἰπήν. „πέρθετο δὲ Πριάμοιο
[13, 25]	καὶ τὴν ἐπωνυμίαν λαβεῖν τὴν	πόλιν·	εἰκὸς δὲ καὶ διὰ τοῦτο
[13, 65]	Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν (ὥς φασι) τὴν	πόλιν	ἐκτικότων. Μυσίας δὲ {καὶ} Ἄστυρα
[13, 32]	ὁ ποιητὴς μικρὰν ἀποφαίνειν τὴν	πόλιν	ἐν τῷ περὶ Ἡρακλέους λόγῳ,
[13, 37]	δὲ περιδρομὴ ἡ περὶ τὴν	πόλιν	ἔχει τι εὔλογον· οὐ γάρ
[13, 16]	ἐστι καὶ ἡ νῦν Προκόννησος,	πόλιν	ἔχουσα καὶ μέταλλον μέγα λευκοῦ
[13, 7]	ἐλήφθη „ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην ἱερὴν	πόλιν	„Ἠετίωνος. ἐκ δὲ τῶν ἀχθέντων
[13, 61]	Θήβην „ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην ἱερὴν	πόλιν	Ἠετίωνος. τούτου δὲ καὶ τὴν
[13, 7]	ὠκὺς „Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ	πόλιν	θείοιο Μύνητος, „κλαίειν. ἐμφαίνει γὰρ
[13, 61]	ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ	„πόλιν	θείοιο Μύνητος, οὐ τὴν Θήβην
[13, 7]	ἐμφαίνει γὰρ τὴν Λυρνησσὸν λέγων	„πόλιν	θείοιο Μύνητος, ὡς ἂν δυναστευομένην
[13, 61]	~τοῦ μὲν οὖν Ἠετίωνος λέγει	πόλιν	Θήβην „ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην ἱερὴν
[13, 26]	κοσμῆσαι τὸ ἱερὸν καὶ προσαγορεῦσαι	πόλιν	καὶ οἰκοδομίαις ἀναλαβεῖν προστάξαι τοῖς
[13, 9]	οὖν μετὰ τὴν τῶν Κυζικηνῶν	πόλιν	καὶ τὸν Αἴσηπον ἀρχὴ τῆς
[13, 32]	„καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε	πόλιν.	καὶ φαίνεται ὁ Πρίαμος τῷ
[13, 27]	Σκήψιος, μειράκιον ἐπιδημήσας εἰς τὴν	πόλιν	κατ´ ἐκείνους τοὺς καιρούς, οὕτως
[13, 40]	οὐδὲ τελέως ἠφανίσθαι συνέβαινεν τὴν	πόλιν	κατὰ τὴν ἅλωσιν ὑπὸ τῶν
[13, 44]	τε Ῥοδίος τε· τὴν „δὲ	πόλιν	κατεσπάσθαι τὴν ὁμώνυμον τῷ ποταμῷ.
[13, 36]	πυνθανομένην εἰ περὶ τὴν νῦν	πόλιν	ὁ πόλεμος συνέστη, καὶ τὸ
[13, 25]	οὐ γὰρ ἐνταῦθα ἵδρυσε τὴν	πόλιν	ὅπου νῦν ἔστιν, ἀλλὰ σχεδόν
[13, 51]	Ἄντανδρον Ἀλκαῖος μὲν καλεῖ Λελέγων	πόλιν	„πρῶτα μὲν Ἄντανδρος Λελέγων πόλις.
[13, 26]	Περσῶν ἐπιστολὴν καταπέμψαι φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον	πόλιν	τε ποιῆσαι μεγάλην καὶ ἱερὸν
[13, 42]	συνηγορεῖ τὸ τὴν αὐτὴν εἶναι	πόλιν	τὴν νῦν τῇ τότε. τὴν
[13, 26]	ἐπισκεπτέον. ~Τὴν δὲ τῶν Ἰλιέων	πόλιν	τῶν νῦν τέως μὲν κώμην
[13, 25]	ἱστοροῦσι πλείους μεταβεβληκέναι τόπους τὴν	πόλιν,	ὕστατα δ´ ἐνταῦθα συμμεῖναι κατὰ
[13, 32]	εἴρηκεν ὁ ποιητής „Ἰλίου ἐξαλάπαξε	πόλιν,	χήρωσε δ´ „ἀγυιάς. ἡ γὰρ
[13, 18]	τὴν Ἀσίαν κατὰ τὴν Λαμψακηνῶν	πόλιν,	ὥστε τὸ δίαρμα μὴ πλέον
[13, 1]	τὴν αἰτίαν τοῦ μήκους μὴ	ἡμῖν	μᾶλλον ἀνάπτωσιν οἱ ἐντυγχάνοντες ἢ
[13, 69]	γυναίων εἵνεκα δώρων, αἴνιγμα τιθεὶς	ἡμῖν	μᾶλλον ἢ λέγων τι σαφές.
[13, 40]	Αἴαντος ἐν τῇ ναυαγίᾳ κατὰ	μῆνιν	Ἀθηνᾶς συνέβη ἢ κατὰ τοιαύτην
[13, 1]	παραλίαν τὴν αὐτὴν τῆς περιοδείας	τάξιν	ἀποδώσομεν. ἔστι δὲ Τρῳὰς πρώτη
[13, 54]	τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ βασιλέας βιβλιοθήκης	σύνταξιν.	Θεόφραστος δὲ Νηλεῖ παρέδωκεν· ὁ
[13, 8]	Θρᾷκες· ἔτι δὲ πρότερον τούτων	ἀμφοῖν	Βέβρυκες καὶ Δρύοπες· τὰ δ´
[13, 34]	τὸν δὲ Σιγείου, ποιοῦντας ἐξ	ἀμφοῖν	γραμμὴν ἡμικυκλιώδη· τελευτᾶν δ´ ἐν
[13, 38]	πολέμου Περίανδρος διαιτητὴς αἱρεθεὶς ὑπὸ	ἀμφοῖν	ἔλυσε τὸν πόλεμον. ~Τίμαιον δὲ
[13, 64]	παρ´ ἐκείνοις Ἡρακλέα ἀπαλλαγῆς ἀκρίδων	χάριν·	ἰποκτόνον δὲ παρ´ Ἐρυθραίοις τοῖς
[13, 37]	μηδὲν τῆς ποδωκείας τοῦ ἀσφαλοῦς	χάριν·	πέντε γὰρ διέχει σταδίους ὁ
[13, 57]	τε ἅμα καὶ πραγμάτων προσποιητῶν	χάριν,	συλλαβὼν δ´ ἀνέπεμψεν ὡς τὸν
[13, 33]	ἱστοροῦσι γυναῖκα γεγονέναι τοῦ Ἀλεξάνδρου	πρὶν	Ἑλένην ἁρπάσαι· λέγειν τε τὸν
[13, 7]	ἐμφανίζουσι „καί σε, γέρον, τὸ	πρὶν	μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι, ὅσσον
[13, 57]	τοῦ λιμένος ὀρθίαν καὶ μακρὰν	ἀνάβασιν	ἔχουσα, ὥστ´ ἐπ´ αὐτῆς οἰκείως
[13, 53]	ἅμα ἀναλωθέντος τοῖς ἐπ´ αὐτῷ	κρέασιν.	Ὅμηρος μέντοι συνηγορεῖν οὐδετέροις ἔοικεν,
[13, 41]	προσῳδίαν δὲ διαστρέφοντες, „γουνάσιν“ ὡς	θυιάσιν,	ὁποτέρως ἂν δέξωνται, ἀπεραντολογοῦσιν, εἴθ´
[13, 55]	ῥητορεύων τὸ πλέον ἐν τοῖς	συγγράμμασιν·	ἐχρήσατο δὲ φράσεώς τινι χαρακτῆρι
[13, 54]	τῆς Σκήψεως οἵ τε Σωκρατικοὶ	γεγόνασιν	Ἔραστος καὶ Κορίσκος καὶ ὁ
[13, 41]	γὰρ κελεύει „θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ	γούνασιν.	βέλτιον γὰρ οὕτως ἢ ὡς
[13, 41]	οἱ τὴν προσῳδίαν δὲ διαστρέφοντες,	„γουνάσιν“	ὡς θυιάσιν, ὁποτέρως ἂν δέξωνται,
[13, 2]	καὶ τὸν Ἐλαϊτικὸν κόλπον· οἷς	πᾶσιν	ἀντιπαρήκει ἡ τῶν Λεσβίων νῆσος·
[13, 40]	γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν ἀσεβησάντων	ἅπασιν	ἐμήνιεν) ἀπολέσθαι δὲ ὑπὸ Ποσειδῶνος
[13, 53]	οὕνεκ´ ἄρ´ ἐσθλὸν ἐόντα μετ´	ἀνδράσιν	οὔ „τι τίεσκε, τοὺς δὲ
[13, 54]	τῶν ἄλλων συμβαίνει τῶν εἰς	πρᾶσιν	γραφομένων βιβλίων καὶ ἐνθάδε καὶ
[13, 61]	τοῖς δ´ Ἕλλησιν ὕστερον τοῖς	ἐποικήσασιν	ἐκ τῆς Αἰολίδος καὶ τῆς
[13, 25]	τῶν ἠθῶν ἐπὶ τὸ κρεῖττον	μετάστασιν,	παρὰ τὰς τῶν τόπων καὶ
[13, 45]	ἤδη ἀποτετολμηκότας. ταῦτα μὲν οὖν	ἔνστασιν	ἔχει τοιαύτην, τἆλλα δὲ ὑπολαμβάνομεν,
[13, 17]	μὲν τὰ ἐν Πειρωσσῷ ὄρη	φασὶν	ἃ ἔχουσιν οἱ Κυζικηνοὶ τῇ
[13, 51]	Ἐλαϊτικὸς περιλαμβάνεται· ἰδίως μέντοι τοῦτον	φασὶν	Ἀδραμυττηνόν, τὸν κλειόμενον ὑπὸ ταύτης
[13, 19]	ἑκατόν· ἐξ ὧν τὸν Κύκνον	φασίν.	Ἀναξιμένης δὲ καὶ ἐν τῇ
[13, 44]	τόπων· ὠνομάσθαι δὲ τὴν χώραν	φασὶν	„ἀπὸ τοῦ Καρήσου ποταμοῦ, ὃν
[13, 28]	Ῥοδίον εἰς τὸν Αἴσηπον ἐμβάλλειν	φασίν·	εἷς δ´ ἐστὶ τῶν ὑπὸ
[13, 48]	τῆς Ἀττικῆς ἀφῖχθαί τινα Τεῦκρόν	φασιν	ἐκ δήμου Τρώων, ὃς νῦν
[13, 53]	θρυλούμενα. περιγενέσθαι γὰρ δὴ τοῦτόν	φασιν	ἐκ τοῦ πολέμου διὰ τὴν
[13, 28]	τὸ Κυνὸς σῆμά ἐστιν, ὅ	φασιν	Ἑκάβης εἶναι τάφον· οἱ δὲ
[13, 18]	Πιτυοῦσσα, καθάπερ καὶ τὴν Χίον	φασίν·	ἐν δὲ τῇ περαίᾳ τῆς
[13, 63]	μέγα· ἡνίοχον δὲ τοῦτον Πέλοπός	φασιν	ἡγησάμενον τῶν τόπων, ἀφ´ οὗ
[13, 65]	{καὶ} Ἄστυρα τὴν πλησίον κώμην	φασίν.	ἦν δὲ πολίχνη ποτέ, ἐν
[13, 53]	οἰκῆσαι περὶ τὸν Μακεδονικὸν Ὄλυμπον	φασίν,	οἱ δὲ περὶ Μαντίνειαν τῆς
[13, 12]	κτίσμα δ´ οἱ μὲν Μιλησίων	φασίν,	οἵπερ καὶ Ἄβυδον καὶ Προκόννησον
[13, 51]	Ἀλεξάνδρειαν, ὅπου τὰς θεὰς κριθῆναί	φασιν	ὑπὸ τοῦ Πάριδος, καὶ ὁ
[13, 6]	ταύτην δὴ φυλάττοντας χρὴ τὴν	ὑπόθεσιν	ἀκούειν τῶν ἑξῆς, κἂν λέγωμεν
[13, 45]	πάλιν πλάσμα πρὸς τὴν αὐτὴν	ὑπόθεσιν,	ὅπως σωθείη τὸ „ὅθεν ἀργύρου
[13, 45]	πεπλασμένον πρὸς τὴν τῶν Ἁλιζώνων	ὑπόθεσιν,	περὶ ὧν εἰρήκαμεν. „εἶτα Κάρησος
[13, 7]	Πριάμου ἐνὶ οἴκῳ, αὐτὰρ „ἐγὼ	Θήβῃσιν,	οὐκ οἴονται δεῖν ἐξ εὐθείας
[13, 45]	ὥστε τριάκοντα βίβλους συγγράψαι στίχων	ἐξήγησιν	μικρῷ πλειόνων ἑξήκοντα, τοῦ καταλόγου
[13, 51]	δὲ Σκήψιος ἐν ταῖς παρακειμέναις	τίθησιν,	ὥστ´ ἐκπίπτοι ἂν εἰς τὴν
[13, 32]	τιμῶσιν αἰτιώμενοι τὴν ὑπ´ αὐτοῦ	πόρθησιν.	ἀλλ´ ἐκεῖνος μέν, φαίη τις
[13, 64]	παραμυθοῦνται δὲ τὴν ἀπὸ μικρῶν	ἐπίκλησιν	τοιούτοις τισί· καὶ γὰρ ἀπὸ
[13, 61]	Λυδοῖς τὸ πρότερον, τοῖς δ´	Ἕλλησιν	ὕστερον τοῖς ἐποικήσασιν ἐκ τῆς
[13, 57]	τραπεζίτου τινὸς οἰκέτης· γενόμενος δ´	Ἀθήνησιν	ἠκροάσατο καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους·
[13, 26]	καὶ δὴ καὶ συνέμεινε καὶ	αὔξησιν	ἔσχε, νῦν δὲ καὶ Ῥωμαίων
[13, 42]	κατ´ ὀλίγον, ὡς εἴρηται, τὴν	αὔξησιν	ἔσχεν. Ἑλλάνικος δὲ χαριζόμενος τοῖς
[13, 34]	τοὺς τόπους Ἰδαίας ὀρεινῆς δύο	φησὶν	ἀγκῶνας ἐκτείνεσθαι πρὸς θάλατταν, τὸν
[13, 33]	τάφον τε γὰρ Ἀλεξάνδρου δείκνυσθαί	φησιν	αὐτόθι καὶ Οἰνώνης, ἣν ἱστοροῦσι
[13, 25]	ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα πάντα φύονται,	φησίν,	αὐτοῖς· „τοῖσιν δ´ οὐκ „ἀγοραὶ
[13, 39]	Κύμης καλεῖν Αἰολίδα. Θουκυδίδης δέ	φησιν	ἀφαιρεθῆναι τὴν Τροίαν ὑπὸ Ἀθηναίων
[13, 36]	πλάσας ποιητὴς ἠφάνισεν, ὡς Ἀριστοτέλης	φησίν)	ἀψυχίας δέ, εἰ γενομένου τοῦ
[13, 7]	ἐκ δὲ τῶν ἀχθέντων ἐκεῖθεν	φησὶν	εἶναι τὴν Χρυσηίδα. „Ἀνδρομάχη θυγάτηρ
[13, 36]	ἔγωγε ἄστυδε νῦν „ἰέ„ ναι“	φησίν	„ἑκὰς δ´ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.
[13, 61]	τῆς Θήβης ἑάλω· „ᾠχόμεθα“ γάρ,	φησίν,	„ἐς Θήβην· τὴν „δὲ διεπράθομέν
[13, 13]	Ἀδραστείας ἱερόν. Ἀντίμαχος δ´ οὕτω	φησίν	„ἔστι δέ τις Νέμεσις μεγάλη
[13, 59]	διεφύλαξε. τοῖς δὲ Πηδασεῦσι τούτοις	φησὶν	Ἡρόδοτος ὅτε μέλλοι τι ἀνεπιτήδειον
[13, 67]	ὥστ´ ἐποχεῖσθαι. ἐν Ἰβηρίᾳ δέ	φησιν	ἰδεῖν Ποσειδώνιος ἐκ τινος γῆς
[13, 35]	ἐστὶ τοῦ ἐρινεοῦ, ἐφ´ οὗ	φησιν	ὁ Ἀχιλλεύς „ὄφρα δ´ ἐγὼ
[13, 39]	τὸν πόλεμον. ~Τίμαιον δὲ ψεύσασθαί	φησιν	ὁ Δημήτριος ἱστοροῦντα ἐκ τῶν
[13, 44]	τῷ ποταμῷ. Πάλιν δ´ οὕτως	φησίν	„ὁ μὲν Ῥῆσος ποταμὸς νῦν
[13, 43]	σταδίους. παρέχει δὲ λόγον πῶς	φησὶν	ὁ ποιητής „κρουνὼ „δ´ ἵκανον
[13, 21]	δὲ ποταμῶν τὸν μὲν Σελλήεντά	φησιν	ὁ ποιητὴς πρὸς τῇ Ἀρίσβῃ
[13, 10]	ὁδῷ, καθάπερ ὁ Ἑπτάπορος, ὅν	φησιν	ὁ ποιητής. ~Ὑπὲρ δὲ τῆς
[13, 65]	ἐστὶν ἡ Θήβη ἔρημος, ἥν	φησιν	ὁ ποιητής „ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ.
[13, 63]	λιμήν ἐστιν ἐνταῦθα, ἐκεῖνος δέ	φησιν	„οἱ δ´ ὅτε δὴ λιμένος
[13, 20]	τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης „ἦρχ´ Ἄσιος“	φησίν	„ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι „αἴ„
[13, 20]	τὴν Ἀρίσβην, ὅθεν ἥκειν αὐτόν	φησιν	„ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον „ἵπποι ποταμοῦ
[13, 7]	τῇ ἁλώσει τὸν Μύνητα πεσεῖν	φησιν,	ὡς ἡ Βρισηὶς θρηνοῦσα τὸν
[13, 58]	Ἄσσον, Ἑλλάνικός τε καὶ Αἰολίδα	φησίν,	ὥσπερ καὶ τὰ Γάργαρα καὶ
[13, 38]	Τρῳάδος· ὧν δὴ καὶ κτίσματά	εἰσιν	αἱ πλεῖσται τῶν κατοικιῶν, αἱ
[13, 66]	τὰς παλαιὰς ἱστορίας. ~Πόλεις δ´	εἰσὶν	ἀξιόλογοι Ἄσσος τε καὶ Ἀδραμύττιον.
[13, 4]	ἀπὸ Πρακτίου ἀρχόμενος (τοσοῦτοι γάρ	εἰσιν	ἀπὸ Παρίου εἰς Πράκτιον) ἕως
[13, 19]	μεσογαίᾳ τῆς Λαμψακηνῆς· ἄλλαι δ´	εἰσὶν	ἐπὶ τῇ ἐκτὸς Ἑλλησποντίᾳ θαλάττῃ,
[13, 66]	τοῦ βασιλέως ἔτισε δίκας τοῖς	ἀδικηθεῖσιν·	ἐγκλημάτων γὰρ ἐπενεχθέντων ἅμα πολλῶν,
[13, 53]	περὶ τῶν ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως	λεχθεῖσιν·	ἐμφαίνει γὰρ μεμενηκότα τὸν Αἰνείαν
[13, 35]	Ἀχιλλεύς „ὄφρα δ´ ἐγὼ μετ´	Ἀχαιοῖσιν	πολέμιζον, „οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ
[13, 7]	αὕτη Τρωική, „Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι	φιλοπτολέμοισιν	ἀνάσσει. οὗ τῇ θυγατρὶ συνελθὼν
[13, 50]	Ἄλτῃ τεταγμένην „Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι	φιλοπτολέμοισιν	ἀνάσσει, Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ
[13, 32]	οἴῃς σὺν νηυσὶ „καὶ ἀνδράσι	παυροτέροισιν	Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν. καὶ φαίνεται
[13, 25]	ἀνήροτα πάντα φύονται, φησίν, αὐτοῖς·	„τοῖσιν	δ´ οὐκ „ἀγοραὶ βουληφόροι, οὔτε
[13, 25]	τὰς ἀκρωρείας κατεχόντων ἐν σπηλαίοις	τισίν·	„ἀλλὰ τά γ´ ἄσπαρτα καὶ
[13, 61]	τὰ „μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ	σφίσιν	{υἷες Ἀχαιῶν} ἐκ δ´ „ἕλον
[13, 41]	Φωκαίᾳ Μασσαλίᾳ Ῥώμῃ Χίῳ ἄλλαις	πλείοσιν.	ὁμολογοῦσι δὲ καὶ οἱ νεώτεροι
[13, 48]	ἐν διακοσίοις σταδίοις ἢ μικρῷ	πλείοσιν·	ὡς δ´ αὕτως καὶ τὰ
[13, 36]	ἐκδίδωσι διέχων τοῦ Ἰλίου σταδίους	εἴκοσιν.	εἰ δὲ φήσει τις τὸν
[13, 10]	Ζέλειαν ὁ Τάρσιος ἔστι ποταμός,	εἴκοσιν	ἔχων διαβάσεις τῇ αὐτῇ ὁδῷ,
[13, 7]	Πλάκῳ ὑληέσσῃ, Θήβῃ „ὑποπλακίῃ, Κιλίκεσς´	ἄνδρεσσιν	ἀνάσσων. δευτέρα οὖν αὕτη δυναστεία
[13, 53]	τινὲς δὲ γράφουσιν „Αἰνείαο γένος	πάντεσσιν	ἀνάξει, καὶ παῖδες παίδων, τοὺς
[13, 53]	νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη	Τρώεσσιν	ἀνάξει καὶ „παί„ δων παῖδες,
[13, 36]	τὸ ναύσταθμον καὶ προσεμάχοντο ταῖς	ναυσίν,	ἀτείχιστον δὲ ἔχοντες οὐκ ἐθάρρουν
[13, 43]	συλλειβόμενοι, ὁ δὲ „Σκάμανδρος ἐπὶ	δύσιν	ἐκ μιᾶς πηγῆς· πᾶσαι δ´
[13, 68]	ὄρος πρὸς νότον μὲν καὶ	δύσιν	ἡ θάλαττα, πρὸς ἕω δὲ
[13, 5]	θέσις, ὄρους ὑψηλοῦ βλέποντος πρὸς	δύσιν	καὶ τὴν ταύτῃ θάλατταν, μικρὰ
[13, 43]	εἰκός, τὸ δὲ ψυχρὸν „κατὰ	διάδυσιν	ὑπεκρέον ἐκ τοῦ Σκαμάνδρου κατὰ
[13, 32]	αἰτίαι πιστότεραι δι´ ἃς τοῖς	Ἰλιεῦσιν	ἐπῆλθε τοὺς μὲν τιμᾶν τοὺς
[13, 42]	ἔσχεν. Ἑλλάνικος δὲ χαριζόμενος τοῖς	Ἰλιεῦσιν,	οἷος ἐκείνου θυμός, συνηγορεῖ τὸ
[13, 35]	ὁ Ἄρης ἄλλοτε μὲν τὴν	ἐγκέλευσιν	ἀπὸ τῆς ἀκροπόλεως ποιοῖτο, ἄλλοτε
[13, 39]	τὸ δὲ παλαιὸν ὑπὸ τοῖς	Αἰολεῦσιν	ἦν τὰ πλεῖστα, ὥστε Ἔφορος
[13, 36]	πέμπονται γνωσόμενοι, πότερον μενοῦσι παρὰ	νηυσὶν	ἀπόπροθεν πολὺ ἀπεσπασμένοι τοῦ οἰκείου
[13, 26]	ἄφορον· ὕστερον δὲ μετὰ τὴν	κατάλυσιν	τῶν Περσῶν ἐπιστολὴν καταπέμψαι φιλάνθρωπον,
[13, 63]	Ἀπόλλωνος ἱερόν· ὁ ποιητὴς δὲ	συζεύγνυσιν	„ὃς Χρύσην ἀμφιβέβηκας Κίλλαν τε
[13, 5]	„ἅλα“ Ὕπνος καὶ Ἥρα, τοῖς	οὖσιν	οἰκείως τοῦ ποιητοῦ φράζοντος τὸ
[13, 44]	Ἑπτάπορος δέ, ὃν καὶ Πολύπορον	λέγουσιν,	ἑπτάκις διαβαινόμενος ἐκ τῶν περὶ
[13, 49]	δὲ αὐτὸν κόλπον καὶ Ἰδαῖον	λέγουσιν·	ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ Λεκτοῦ
[13, 41]	κρατούντων συνέβη. ~Οὕτω μὲν δὴ	λέγουσιν	οἱ Ἰλιεῖς, Ὅμηρος δὲ ῥητῶς
[13, 41]	ὡς θυιάσιν, ὁποτέρως ἂν δέξωνται,	ἀπεραντολογοῦσιν,	εἴθ´ {ἱκετ{ είας ἑρμην} εύοντες
[13, 5]	παράπλῳ κείμενον τοῖς ἐκ Τενέδου	πλέουσιν	εἰς Λέσβον. „Ἴδην δ´ ἵκανον
[13, 43]	μιᾶς πηγῆς· πᾶσαι δ´ ἀλλήλαις	πλησιάζουσιν	ἐν εἴκοσι σταδίων περιεχόμεναι „διαστήματι·
[13, 7]	τῶν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων	εἰκάζουσιν	οἱ φροντίσαντες περὶ τούτων πλέον
[13, 68]	ὑπερκειμένης ἄκρας, ἣν Αἶγά τινες	ὀνομάζουσιν	ὁμωνύμως τῷ ζώῳ. δεῖ δὲ
[13, 32]	δὲ καὶ Ἀντιλόχου μνήματα, καὶ	ἐναγίζουσιν	οἱ Ἰλιεῖς πᾶσι καὶ τούτοις
[13, 32]	βασιλέων, ὡς ἔφαμεν. μικρὸν δὲ	προελθοῦσιν	ἀπὸ τῆς παραλίας ταύτης ἐστὶ
[13, 5]	αὕτη τοῖς ἐπὶ τὴν Ἴδην	ἀνιοῦσιν,	εἴρηκεν ὀρθῶς. Τοὺς δὴ πρόποδας
[13, 64]	παρ´ Ἐρυθραίοις τοῖς τὸν Μίμαντα	οἰκοῦσιν,	ὅτι φθαρτικὸς τῶν ἀμπελοφάγων ἰπῶν·
[13, 51]	ἐστιν ὑπερκείμενον ἔχουσα ὄρος ὃ	καλοῦσιν	Ἀλεξάνδρειαν, ὅπου τὰς θεὰς κριθῆναί
[13, 34]	μικρὸν ἔμπροσθεν τοῦ νῦν Ἰλίου	συμβάλλουσιν,	εἶτ´ ἐπὶ τὸ Σίγειον ἐκδιδόασι
[13, 27]	αὐτοῖς συνεφύλαξε καὶ μέχρι νῦν	συμμένουσιν	ἐν τούτοις. ὅτι δ´ οὐκ
[13, 58]	Λελέγων, οὓς τινὲς μὲν Κᾶρας	ἀποφαίνουσιν,	Ὅμηρος δὲ χωρίζει „πρὸς „μὲν
[13, 27]	τὸ παλαιὸν Ἴλιον καθ´ Ὅμηρον	σκοποῦσιν,	ἐκ τῶν τοιῶνδε τεκμαίρονται. πρότερον
[13, 11]	τόπος, ἐξ οὗ τὸν Γανυμήδην	μυθεύουσιν	ἡρπάχθαι· ἄλλοι δὲ περὶ Δαρδάνιον
[13, 4]	ὕστερον οἱ μὲν πᾶσαν Αἰολίδα	προσαγορεύουσιν	οἱ δὲ μέρος, καὶ Τροίαν
[13, 53]	καταστροφὴν τοῦ βίου. τινὲς δὲ	γράφουσιν	„Αἰνείαο γένος πάντεσσιν ἀνάξει, καὶ
[13, 60]	Κίλικες καθ´ Ὅμηρον, ἣν νῦν	ἔχουσιν	Ἀδραμυττηνοί τε καὶ Ἀταρνεῖται καὶ
[13, 47]	Νεανδρία ἐστὶ καὶ τὴν χώραν	ἔχουσιν	ἐκεῖνοι· ὁ δὲ τόπος ἐν
[13, 64]	γίνεσθαι. Ῥόδιοι δὲ ἐρυθιβίου Ἀπόλλωνος	ἔχουσιν	ἐν τῇ χώρᾳ ἱερόν, τὴν
[13, 17]	ἐν Πειρωσσῷ ὄρη φασὶν ἃ	ἔχουσιν	οἱ Κυζικηνοὶ τῇ Ζελείᾳ προσεχῆ,
[13, 54]	πάλαι τοῖς μετὰ Θεόφραστον οὐκ	ἔχουσιν	ὅλως τὰ βιβλία πλὴν ὀλίγων,
[13, 22]	οὖν Ἄβυδος καὶ ἡ Σηστὸς	διέχουσιν	ἀλλήλων τριάκοντά που σταδίους ἐκ
[13, 1]	ἐν κεφαλαίῳ τὴν τῶν τόπων	φύσιν.	~Ἀπὸ δὴ τῆς Κυζικηνῆς καὶ
[13, 10]	δ´ ἐγγυτάτω θαλάττης καθ´ ἣν	ἐκδίδωσιν	Αἴσηπος ὅσον ὀγδοήκοντα. ἐπιμερίζει δὲ
[13, 67]	καλούμενον κόλπον ἐν τριάκοντα σταδίοις	ἐκδίδωσιν.	ἐν δὲ τῷ πέραν τοῦ
[13, 27]	Ἀλέξανδρον· ἐκεῖνος γὰρ κατὰ συγγενείας	ἀνανέωσιν	ὥρμησε προνοεῖν αὐτῶν, ἅμα καὶ
[13, 27]	διὰ τὸ ἀτείχιστον· ὕστερον δ´	ἐπανόρθωσιν	ἔσχε πολλήν. εἶτ´ ἐκάκωσαν αὐτὴν
[13, 54]	ἢ φιλόσοφος· διὸ καὶ ζητῶν	ἐπανόρθωσιν	τῶν διαβρωμάτων εἰς ἀντίγραφα καινὰ
[13, 22]	συμπράττοντος τοῦ ῥοῦ πρὸς τὴν	περαίωσιν·	τοῖς δ´ ἐξ Ἀβύδου περαιουμένοις
[13, 40]	συνέβαινεν τὴν πόλιν κατὰ τὴν	ἅλωσιν	ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν, οὐδ´ ἐξελείφθη
[13, 32]	τῷ Αἴαντι. Ἡρακλέα δ´ οὐ	τιμῶσιν	αἰτιώμενοι τὴν ὑπ´ αὐτοῦ πόρθησιν.
[13, 1]	τὴν τῶν ἐνδόξων καὶ παλαιῶν	γνῶσιν·	προσλαμβάνει δὲ τῷ μήκει καὶ
[13, 21]	πολλαὶ δ´ ὁμωνυμίαι Θρᾳξὶ καὶ	Τρωσίν,	οἷον Σκαιοὶ Θρᾷκές τινες καὶ
[13, 1]	τοῦ μήκους μὴ ἡμῖν μᾶλλον	ἀνάπτωσιν	οἱ ἐντυγχάνοντες ἢ τοῖς σφόδρα
[13, 17]	ἐφ´ ᾧ μητρὸς θεῶν ἱερόν	ἐστιν	ἅγιον Τηρείης ἐπικαλούμενον. ~Καὶ ἡ
[13, 49]	δὲ καὶ ὁ τῶν Μιτυληναίων	ἐστὶν	αἰγιαλός, κώμας τινὰς ἔχων τῶν
[13, 51]	ἵδρυται. πλάτος δὲ τοῦ στόματός	ἐστιν	ἀπὸ τῆς ἄκρας ἐπὶ τὴν
[13, 5]	Ζελείας καὶ τοῦ Λεκτοῦ πρῶτά	ἐστιν	ἀπὸ τῆς Προποντίδος ἀρξαμένοις {τὰ}
[13, 16]	ταύτης ἐστὶ τῆς λίθου. ἐντεῦθέν	ἐστιν	Ἀριστέας ὁ ποιητὴς τῶν Ἀριμασπείων
[13, 67]	Ἀδραμυττηνοῖς. ἐκ δὲ τῆς Πιτάνης	ἐστὶν	Ἀρκεσίλαος ὁ ἐκ τῆς Ἀκαδημίας,
[13, 22]	δ´ ἐξ Ἀβύδου περαιουμένοις παραλεκτέον	ἐστὶν	εἰς τἀναντία ὀκτώ που σταδίους
[13, 63]	οὔτ´ ἐπὶ θαλάττῃ τὸ ἱερόν	ἐστιν,	ἐκεῖνος δ´ ἐπὶ θαλάττῃ ποιεῖ
[13, 59]	ὑπ´ αὐτῶν πόλις Πήδασος οὐκέτ´	ἐστίν,	ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ τῶν
[13, 35]	μικρὸν ἡ τῶν Ἰλιέων κώμη	ἐστίν,	ἐν ᾗ νομίζεται τὸ παλαιὸν
[13, 59]	ἐν τῇ νῦν Στρατονικέων πολίχνιόν	ἐστιν.	ἐν ὅλῃ δὲ Καρίᾳ καὶ
[13, 15]	Ἐρυθραίων καὶ Παρίων. ~Πιτύα δ´	ἐστὶν	ἐν Πιτυοῦντι τῆς Παριανῆς ὑπερκείμενον
[13, 31]	κατὰ δὲ τὴν Σιγειάδα ἄκραν	ἐστὶν	ἐν τῇ Χερρονήσῳ τὸ Πρωτεσιλάειον
[13, 63]	τόπου μεμνῆσθαι. ἀλλ´ οὔτε λιμήν	ἐστιν	ἐνταῦθα, ἐκεῖνος δέ φησιν „οἱ
[13, 23]	χρυσεῖα ἔχοντα ἃ νῦν σπάνιά	ἐστιν,	ἐξαναλωμένα, καθάπερ τὰ ἐν τῷ
[13, 44]	εἰς τὸν Γράνικον ἐμβάλλων Ῥῆσός	ἐστιν.	Ἑπτάπορος δέ, ὃν καὶ Πολύπορον
[13, 48]	ποδὶ τοῦ ξοάνου· Σκόπα δ´	ἐστὶν	ἔργα τοῦ Παρίου· συνοικειοῦσι δὲ
[13, 50]	ἵδρυται ἡ πόλις· νῦν δ´	ἐστὶν	ἐρήμη. ὀνομάζει δὲ τὸν ποταμὸν
[13, 18]	Λάμψακος δ´ ἐπὶ θαλάττῃ πόλις	ἐστὶν	εὐλίμενος καὶ ἀξιόλογος, συμμένουσα καλῶς,
[13, 65]	τῇ μεσογαίᾳ ἀπὸ πεντήκοντα σταδίων	ἐστὶν	ἡ Θήβη ἔρημος, ἥν φησιν
[13, 35]	τῆς Ἰλιέων κώμης δέκα σταδίοις	ἐστὶν	ἡ Καλλικολώνη, λόφος τις, παρ´
[13, 7]	αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσι. τρίτη δ´	ἐστὶν	ἡ τῶν Λελέγων, καὶ αὕτη
[13, 12]	τῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ σφόδρα εὐάμπελός	ἐστιν	ἡ χώρα καὶ αὕτη καὶ
[13, 63]	τὸ ναύσταθμον ἑπτακοσίων που σταδίων	ἐστὶν	ἡμερήσιός πως, ὅσον φαίνεται πλεύσας
[13, 48]	καὶ τὸ τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνός	ἐστιν	ἱερόν, καὶ τὸ σύμβολον τὸ
[13, 5]	ἑσπερία θάλαττα ὅ τε Ἑλλήσποντός	ἐστιν	ὁ ἔξω καὶ τὸ Αἰγαῖον
[13, 6]	πλέουσι πρὸς νότον ἐπ´ εὐθείας	ἐστὶν	ὁ πλοῦς, πρῶτον ἐπὶ Σηστὸν
[13, 28]	τῇ Χερρονήσῳ τὸ Κυνὸς σῆμά	ἐστιν,	ὅ φασιν Ἑκάβης εἶναι τάφον·
[13, 1]	πάντα· ὧν ἐν τοῖς πρώτοις	ἐστὶν	Ὅμηρος εἰκάζειν περὶ τῶν πλείστων
[13, 50]	κειμένης τῆς πόλεως· οὐδὲν δ´	ἐστὶν	ὄρος ἐνταῦθα Σατνιόεις προσαγορευόμενον, ἀλλὰ
[13, 32]	ἡ γὰρ χηρεία λειπανδρία τίς	ἐστιν,	οὐκ ἀφανισμὸς τέλειος· οὗτοι δ´
[13, 51]	ἐντὸς δὲ ἥ τε Ἄντανδρός	ἐστιν	ὑπερκείμενον ἔχουσα ὄρος ὃ καλοῦσιν
[13, 67]	ἡ γῆ τοῦ ἐπισόγκου ὕδατός	ἐστιν	ὥστ´ ἐποχεῖσθαι. ἐν Ἰβηρίᾳ δέ
[13, 20]	δ´ ἀφανῆ τὰ χωρία ταῦτά	ἐστιν	ὥστε οὐδ´ ὁμολογοῦσι περὶ αὐτῶν
[13, 63]	τρίτον μόλις τοῦ λεχθέντος διαστήματός	ἐστιν,	ὥστε παρῆν τῷ Ὀδυσσεῖ αὐθημερὸν
[13, 20]	τοῦ εὐρίπου. ~Μετὰ δὲ Λάμψακον	ἔστιν	Ἄβυδος καὶ τὰ μεταξὺ χωρία,
[13, 13]	δὴ Νεμέσεως, περὶ δὲ Κύζικον	ἔστιν	Ἀδραστείας ἱερόν. Ἀντίμαχος δ´ οὕτω
[13, 25]	ἵδρυσε τὴν πόλιν ὅπου νῦν	ἔστιν,	ἀλλὰ σχεδόν τι τριάκοντα σταδίοις
[13, 10]	παρωρείᾳ τῇ ὑστάτῃ τῆς Ἴδης	ἔστιν,	ἀπέχουσα Κυζίκου μὲν σταδίους ἐνενήκοντα
[13, 70]	δὲ τῶν πηγῶν κώμη Γέργιθα	ἔστιν,	εἰς ἣν μετῴκισεν Ἄτταλος τοὺς
[13, 51]	ἤδη τοῦ Ἐλαϊτῶν κόλπου· καὶ	ἔστιν	ἐν τῇ περαίᾳ ἡ Ἐλαία
[13, 11]	Αἰσήπου σχεδόν τι σταδίοις κολωνὸς	ἔστιν,	ἐφ´ ᾧ τάφος δείκνυται Μέμνονος
[13, 65]	πορνοπίωνι Ἀπόλλωνι. ~Μυσία μὲν οὖν	ἔστιν	ἡ περὶ τὸ Ἀδραμύττιον· ἦν
[13, 62]	λέγεται, ἐν ᾧ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος	ἔστιν	ἱερόν· παραρρεῖ δ´ αὐτῷ ἐξ
[13, 19]	Θετταλίᾳ· ἐν δὲ τῇ Παριανῇ	ἔστιν	Ἰλιοκολώνη. ἐν δὲ τῇ Λαμψακηνῇ
[13, 39]	διαιτητὴν τὸν προσπολεμοῦντα; Ἀχίλλειον δ´	ἔστιν	ὁ τόπος ἐν ᾧ τὸ
[13, 70]	γὰρ ἐν πεδίῳ. Τῆμνον δ´	ἔστιν	ὄρος ὃ διορίζει τοῦτό τε
[13, 55]	τῆς Σκήψεως καὶ ὁ Δημήτριος	ἔστιν	οὗ μεμνήμεθα πολλάκις, ὁ τὸν
[13, 9]	ποιητοῦ καὶ τῶν ἄλλων λεγόμενα.	~Ἔστιν	οὖν μετὰ τὴν τῶν Κυζικηνῶν
[13, 37]	ἡ νῦν διὰ τὴν συνεχῆ	ῥάχιν·	ἡ δὲ παλαιὰ ἔχει περιδρομήν.
[13, 56]	τῶν Σκηψίων ταῦτα. ~Μετὰ δὲ	Σκῆψιν	Ἄνδειρα καὶ Πιονίαι καὶ ἡ
[13, 54]	Νηλεῖ παρέδωκεν· ὁ δ´ εἰς	Σκῆψιν	κομίσας τοῖς μετ´ αὐτὸν παρέδωκεν,
[13, 53]	βασίλειον τοῦ Αἰνείου γεγονέναι τὴν	Σκῆψιν,	μέσην οὖσαν τῆς τε ὑπὸ
[13, 52]	σταδίοις ἑξήκοντα εἰς τὴν νῦν	Σκῆψιν	μετῳκίσθησαν ὑπὸ Σκαμανδρίου τε τοῦ
[13, 33]	μεσημβρίαν τεταμένη μέχρι τῶν κατὰ	Σκῆψιν	τόπων, τῇ δ´ ἐπὶ τὰς
[13, 45]	Τρώων. φησὶ δ´ οὖν τὴν	Παλαίσκηψιν	τῆς μὲν Νέας διέχειν πεντήκοντα
[13, 38]	λίθοι πάντες εἰς τὴν ἐκείνων	ἀνάληψιν	μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα γοῦν φασι τὸν
[13, 10]	αὐτῇ ὁδῷ, καθάπερ ὁ Ἑπτάπορος,	ὅν	φησιν ὁ ποιητής. ~Ὑπὲρ δὲ
[13, 50]	ποιητής· „Σάτνιον οὔτασε „δουρὶ Οἰνοπίδην,	ὃν	ἄρα νύμφη τέκε Νηὶς ἀμύμων
[13, 30]	καὶ ἱερὸν Αἴαντος καὶ ἀνδριάς,	ὃν	ἄραντος Ἀντωνίου κομισθέντα εἰς Αἴγυπτον
[13, 20]	αὖθ´ Ὑρτακίδης „ἦρχ´ Ἄσιος“ φησίν	„ὃν	Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι „αἴ„ θωνες
[13, 20]	Ἀρίσβην, ὅθεν ἥκειν αὐτόν φησιν	„ὃν	Ἀρίσβηθεν φέρον „ἵπποι ποταμοῦ ἄπο
[13, 22]	τῇ Σηστῷ τόπος Ἀποβάθρα, καθ´	ὃν	ἐζεύγνυτο ἡ σχεδία. ἔστι δὲ
[13, 33]	„Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο,	ὃν	εἰκὸς εἶναι ἐπώνυμον τῆς χώρας
[13, 28]	ὁ Ῥοδίος ἐκπίπτει ποταμός, καθ´	ὃν	ἐν τῇ Χερρονήσῳ τὸ Κυνὸς
[13, 6]	τὸ Λεκτὸν ἀναχεῖται κόλπος μέγας,	ὃν	ἡ Ἴδη ποιεῖ πρὸς τὴν
[13, 27]	τινά, ἔπειτα καταθέντος εἰς νάρθηκα	ὃν	ηὗρεν ἐν τῇ Περσικῇ γάζῃ
[13, 3]	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον καθ´	ὃν	καὶ Πενθίλος, ἀλλὰ τὸν μὲν
[13, 44]	ἐμβάλλων Ῥῆσός ἐστιν. Ἑπτάπορος δέ,	ὃν	καὶ Πολύπορον λέγουσιν, ἑπτάκις διαβαινόμενος
[13, 66]	Ἀσίας ἐπὶ τῆς συγκλήτου καθ´	ὃν	καιρὸν αἰτίαν εἶχε Μιθριδατισμοῦ. ~Πρὸς
[13, 35]	ἡ Καλλικολώνη, λόφος τις, παρ´	ὃν	ὁ Σιμόεις ῥεῖ πενταστάδιον διέχων·
[13, 28]	Ῥοδίος ἐκπίπτει ποταμός, καθ´ ὃν	ἐν	τῇ Χερρονήσῳ τὸ Κυνὸς σῆμά
[13, 44]	φασὶν „ἀπὸ τοῦ Καρήσου ποταμοῦ,	ὃν	ὠνόμακεν ὁ ποιητής „Ῥῆσός θ´
[13, 53]	πατρὸς καὶ τοῦ παιδὸς Ἀσκανίου	λαὸν	ἀθροίσαντα πλεῦσαι· καὶ οἱ μὲν
[13, 35]	ἀρχαίῳ κτίσματι ὑποπέπτωκεν, ὥστε τὸ	„λαὸν	δὲ στῆσον „παρ´ ἐρινεόν, ἔνθα
[13, 3]	Κλεύην δὲ τὸν Δώρου καὶ	Μαλαόν,	καὶ αὐτοὺς ἀπογόνους ὄντας Ἀγαμέμνονος,
[13, 3]	Ἡρακλειδῶν εἰς Πελοπόννησον κάθοδον· εἶτ´	Ἀρχέλαον	υἱὸν ἐκείνου περαιῶσαι τὸν Αἰολικὸν
[13, 7]	καὶ αὐτὴν τὴν Λέσβον „ὅτε	„Λέσβον	ἐυκτιμένην ἕλεν αὐτός. καὶ „πέρσε
[13, 51]	καὶ Γαργαρέων ἕως τῆς κατὰ	Λέσβον	θαλάττης περιεχόμενα τῇ τε Ἀντανδρίᾳ
[13, 5]	τοῖς ἐκ Τενέδου πλέουσιν εἰς	Λέσβον.	„Ἴδην δ´ ἵκανον „πολυ„ πίδακα
[13, 3]	τὸ πλέον τῆς στρατιᾶς εἰς	Λέσβον	καὶ κατασχεῖν αὐτήν· Κλεύην δὲ
[13, 7]	πεπορθῆσθαι λέγει καὶ αὐτὴν τὴν	Λέσβον	„ὅτε „Λέσβον ἐυκτιμένην ἕλεν αὐτός.
[13, 58]	συνοικούμενα· ἐποίκους γὰρ οἱ βασιλεῖς	εἰσήγαγον	ἐκ Μιλητουπόλεως ἐρημώσαντες ἐκείνην, ὥστε
[13, 38]	λεγομένων, πλεύσας ἐπὶ τὸν Φρύνωνα	στρατηγὸν	διεπολέμει τέως διατιθεὶς καὶ πάσχων
[13, 35]	ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ	φηγὸν	ἵκανεν. ~Καὶ μὴν τό γε
[13, 25]	ἐτελεύτησεν ἡ τῶν ὀνομάτων κατ´	ὀλίγον	μετάληψις, κατὰ τὴν τῶν ἠθῶν
[13, 42]	πολλοῖς χρόνοις ὕστερον καὶ κατ´	ὀλίγον,	ὡς εἴρηται, τὴν αὔξησιν ἔσχεν.
[13, 3]	αἱ τῶν Ἑλλήνων ἀποικίαι παρεσχήκασι	λόγον·	ἧττον μὲν ἡ Ἰωνική (πλείονι
[13, 43]	καὶ πεντακοσίους σταδίους. παρέχει δὲ	λόγον	πῶς φησὶν ὁ ποιητής „κρουνὼ
[13, 25]	εἶναι ταύτην τὴν παλαιὰν παρεσχήκασι	λόγον	τοῖς ἐκ τῆς Ὁμήρου ποιήσεως
[13, 45]	„ποταμός, ποιῶν καὶ αὐτὸς αὐλῶνα	ἀξιόλογον,	ἐλάττω „δὲ τοῦ περὶ τὸν
[13, 37]	περὶ τὴν πόλιν ἔχει τι	εὔλογον·	οὐ γάρ ἐστι περίδρομος ἡ
[13, 35]	ῥεῖ πενταστάδιον διέχων· γίνεται οὖν	εὔλογον	πρῶτον μὲν τὸ ἐπὶ τοῦ
[13, 19]	Ἀγρίππας τὸν πεπτωκότα λέοντα, Λυσίππου	ἔργον·	ἀνέθηκε δὲ ἐν τῷ ἄλσει
[13, 13]	ἐν τῷ Παρίῳ βωμὸς, Ἑρμοκρέοντος	ἔργον,	πολλῆς μνήμης ἄξιον κατά τε
[13, 22]	μικρὸν ἐπὶ τὸν τῆς Ἡροῦς	πύργον,	κἀκεῖθεν ἀφιέντες τὰ πλοῖα συμπράττοντος
[13, 22]	τἀναντία ὀκτώ που σταδίους ἐπὶ	πύργον	τινὰ κατ´ ἀντικρὺ τῆς Σηστοῦ,
[13, 2]	Λεκτοῦ τὰ περὶ Ἴλιον καὶ	Τένεδον	καὶ Ἀλεξάνδρειαν τὴν Τρῳάδα· πάντων
[13, 46]	πλοῦν· καὶ αὐτὴν δὲ τὴν	Τένεδον	Κάλυδναν τινὲς εἶπον, ἄλλοι δὲ
[13, 31]	Ἀχαιῶν λιμὴν καὶ τὸ Ἀχαϊκὸν	στρατόπεδον	καὶ ἡ στομαλίμνη καλουμένη καὶ
[13, 37]	τῆς ἀκροπόλεως ἐσκόπευεν ἐξ ἴσου	σχεδόν	τι διαστήματος, μὴ δεόμενος μηδὲν
[13, 43]	ἀρχῆς τὸ „τοῦ Αἰσήπου τέλος,	σχεδόν	τι καὶ πεντακοσίους σταδίους. παρέχει
[13, 11]	δὲ τῆς ἐκβολῆς τοῦ Αἰσήπου	σχεδόν	τι σταδίοις κολωνὸς ἔστιν, ἐφ´
[13, 38]	τὸν ὀλυμπιονίκην πέμψαντες, Λεσβίων ἐπιδικαζομένων	σχεδόν	τι τῆς συμπάσης Τρῳάδος· ὧν
[13, 25]	πόλιν ὅπου νῦν ἔστιν, ἀλλὰ	σχεδόν	τι τριάκοντα σταδίοις ἀνωτέρω πρὸς
[13, 40]	λέγει „πέφνε γὰρ „Ὀθρυονῆα, Καβησόθεν	ἔνδον	ἐόντα, ὅς ῥα νέον „πτο„
[13, 59]	Καλλισθένης ἱστορεῖ· Συάγγελα δὲ καὶ	Μύνδον	διεφύλαξε. τοῖς δὲ Πηδασεῦσι τούτοις
[13, 55]	τὴν προγονικήν, κατὰ δὲ τὴν	ὁδὸν	κατέστρεψε τὸν βίον εἴθ´ ὑπὸ
[13, 37]	τάφος κατὰ τὴν εἰς Ἀλεξάνδρειαν	ὁδόν.	οὐδ´ ἡ τοῦ Ἕκτορος δὲ
[13, 3]	τὴν τῶν Ἡρακλειδῶν εἰς Πελοπόννησον	κάθοδον·	εἶτ´ Ἀρχέλαον υἱὸν ἐκείνου περαιῶσαι
[13, 22]	μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν Σκυθῶν	ἐπάνοδον	τοὺς νομάδας παρασκευάζεσθαι διαβαίνειν ἐπ´
[13, 6]	πλοῦς, πρῶτον ἐπὶ Σηστὸν καὶ	Ἄβυδον	διὰ μέσης τῆς Προποντίδος, ἔπειτα
[13, 48]	δ´ αὕτως καὶ τὰ περὶ	Ἄβυδον	ἐκ θατέρου μέρους, μικρὸν δ´
[13, 7]	Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν „καὶ	Ἄβυδον	ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην, τῶν
[13, 20]	Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν καὶ	„Ἄβυδον	ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην· τῶν
[13, 28]	ἧσπερ ἐλίπομεν. ~Ἔστι τοίνυν μετ´	Ἄβυδον	ἥ τε Δαρδανὶς ἄκρα, ἧς
[13, 8]	ἕως Πρακτίου, τὰ δὲ περὶ	Ἄβυδον	Θρᾷκες· ἔτι δὲ πρότερον τούτων
[13, 20]	οἱ ἱστοροῦντες, πλὴν ὅτι περὶ	Ἄβυδον	καὶ Λάμψακόν ἐστι καὶ Πάριον,
[13, 12]	μὲν Μιλησίων φασίν, οἵπερ καὶ	Ἄβυδον	καὶ Προκόννησον συνῴκισαν κατὰ τὸν
[13, 22]	τὸν ῥοῦν. ᾤκουν δὲ τὴν	Ἄβυδον	μετὰ τὰ Τρωικὰ Θρᾷκες, εἶτα
[13, 28]	οἱ μὲν μετῴκιζον αὐτὴν εἰς	Ἄβυδον	οἱ δὲ ἀνῴκιζον πάλιν εἰς
[13, 7]	τῷ Ἀσίῳ ἐστὶ τὰ περὶ	Ἄβυδον	„οἳ δ´ ἄρα „Περκώτην καὶ
[13, 5]	ἀρξαμένοις {τὰ} μέχρι τῶν κατ´	Ἄβυδον	στενῶν, εἶτ´ ἔξω τῆς Προποντίδος
[13, 5]	τῆς Προποντίδος ἀπὸ τῶν περὶ	Ἄβυδον	στενῶν ἐπὶ τὸν Αἴσηπον καὶ
[13, 12]	λέγεσθαι Διονύσου καὶ νύμφης τὸν	θεὸν	ὁρμησάντων ἐπὶ τὸ τιμᾶν αὐτὸν
[13, 25]	„μερόπων ἀνθρώπων, ἀλλ´ ἔθ´ ὑπωρείας	ᾤκεον	πολυπιδάκου Ἴδης. τοῦ δὲ τρίτου
[13, 27]	μέντοι Καῖσαρ ὁ θεὸς πολὺ	πλέον	αὐτῶν προὐνόησε ζηλώσας ἅμα καὶ
[13, 18]	πόλιν, ὥστε τὸ δίαρμα μὴ	πλέον	εἶναι τετταράκοντα σταδίων. ~Ἐν δὲ
[13, 55]	πολιτικὸν βίον καὶ ῥητορεύων τὸ	πλέον	ἐν τοῖς συγγράμμασιν· ἐχρήσατο δὲ
[13, 61]	ἔχουσι δὲ νῦν Ἀδραμυττηνοὶ τὸ	πλέον·	ἐνταῦθα γὰρ καὶ ἡ Θήβη
[13, 3]	τοῦ Καΐκου καὶ ἐπέλαβεν ἔτι	πλέον,	τὴν μεταξὺ τοῦ Καΐκου καὶ
[13, 3]	καὶ παρεσκευασμένον ἄμεινον περαιῶσαι τὸ	πλέον	τῆς στρατιᾶς εἰς Λέσβον καὶ
[13, 7]	εἰκάζουσιν οἱ φροντίσαντες περὶ τούτων	πλέον	τι, πᾶσαν τὴν παραλίαν ταύτην
[13, 40]	Καβησόθεν ἔνδον ἐόντα, ὅς ῥα	νέον	„πτο„ λέμοιο μετὰ κλέος εἰληλούθει.
[13, 35]	τὸ „λαὸν δὲ στῆσον „παρ´	ἐρινεόν,	ἔνθα μάλιστα ἀμβατός ἐστι πόλις
[13, 25]	Δαρδανίδαο „μέσσον κὰπ πεδίον παρ´	ἐρινεὸν	ἐσσεύοντο. οὐδ´ οὗτος δὲ τελέως
[13, 34]	τόπους ἐνταῦθα δεικνυμένους ὁρῶμεν, τὸν	ἐρινεόν,	τὸν τοῦ Αἰσυήτου τάφον, τὴν
[13, 43]	τὸ δὲ ψυχρὸν „κατὰ διάδυσιν	ὑπεκρέον	ἐκ τοῦ Σκαμάνδρου κατὰ „τοῦτ´
[13, 21]	οὖν „καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο“ οὕτω	δεκτέον	ὡς περὶ ποταμοῦ, καθάπερ κἀκεῖνα
[13, 22]	τοῖς δ´ ἐξ Ἀβύδου περαιουμένοις	παραλεκτέον	ἐστὶν εἰς τἀναντία ὀκτώ που
[13, 64]	ἐπειδὴ σμίνθοι οἱ μύες, δεῦρο	μετενεκτέον.	παραμυθοῦνται δὲ τὴν ἀπὸ μικρῶν
[13, 27]	τῶν τοιῶνδε τεκμαίρονται. πρότερον δὲ	ὑπογραπτέον	τοὺς τόπους ἀπὸ τῆς παραλίας
[13, 25]	ἀλλὰ ταῦτα μὲν καὶ ἄλλοτε	ἐπισκεπτέον.	~Τὴν δὲ τῶν Ἰλιέων πόλιν
[13, 50]	καὶ πρότερον· καὶ νῦν δὲ	προσληπτέον	ὅτι Πήδασόν τινα λέγει πόλιν
[13, 28]	αὐτὴν εἰς Ἄβυδον οἱ δὲ	ἀνῴκιζον	πάλιν εἰς τὸ ἀρχαῖον κτίσμα.
[13, 28]	πολλάκις οἱ βασιλεῖς οἱ μὲν	μετῴκιζον	αὐτὴν εἰς Ἄβυδον οἱ δὲ
[13, 35]	„ὄφρα δ´ ἐγὼ μετ´ Ἀχαιοῖσιν	πολέμιζον,	„οὐκ ἐθέλεσκε μάχην ἀπὸ τείχεος
[13, 22]	ἑπταστάδιον ὅπερ ἔζευξε Ξέρξης, τὸ	διορίζον	τὴν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν.
[13, 48]	τὸ τὴν ἐτυμότητα τοῦ ὀνόματος	σῶζον,	ὁ μῦς, ὑπόκειται τῷ ποδὶ
[13, 22]	ἐπ´ αὐτὸν κατὰ τιμωρίαν ὧν	ἔπαθον,	δεδιὼς μὴ αἱ πόλεις πορθμεῖα
[13, 52]	Ἀντίγονος, εἶτ´ ἀπέλυσε Λυσίμαχος, καὶ	ἐπανῆλθον	εἰς τὴν οἰκείαν. ~Οἴεται δ´
[13, 28]	τὸ ἀρχαῖον κτίσμα. ἐνταῦθα δὲ	συνῆλθον	Σύλλας τε Κορνήλιος ὁ τῶν
[13, 12]	εἴτ´ ἐξ Ὀρνεῶν τῶν περὶ	Κόρινθον	μετενηνεγμένου τοῦ ἱεροῦ, εἴτε τῷ
[13, 7]	πατρῴας δηλονότι „ἀλλ´ „υἱὸν Πριάμοιο	νόθον	βάλε Δημοκόωντα, ὅς οἱ Ἀβυδόθεν
[13, 33]	λέγειν τε τὸν ποιητήν „Κεβριόνην	νόθον	υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο, ὃν εἰκὸς
[13, 48]	δὲ καὶ τὴν ἱστορίαν εἴτε	μῦθον	τούτῳ τῷ τόπῳ τὴν περὶ
[13, 53]	Ἐλύμῳ Τρωὶ καὶ Ἔρυκα καὶ	Λιλύβαιον	κατασχεῖν, καὶ ποταμοὺς περὶ Αἴγεσταν
[13, 5]	εἰς τὸ πέλαγος καθήκει τὸ	Αἰγαῖον	ἐν παράπλῳ κείμενον τοῖς ἐκ
[13, 68]	συνέσταλται, προσνεύει δὲ ἐπὶ τὸ	Αἰγαῖον	πέλαγος, ὅθεν αὐτῷ καὶ τοὔνομα·
[13, 5]	ἐστιν ὁ ἔξω καὶ τὸ	Αἰγαῖον	πέλαγος. πολλοὺς δ´ ἔχουσα πρόποδας
[13, 6]	Λεκτῷ· καλοῦσι δ´ οἱ μὲν	Ἰδαῖον	κόλπον, οἱ δ´ Ἀδραμυττηνόν. ἐν
[13, 49]	τὸν δὲ αὐτὸν κόλπον καὶ	Ἰδαῖον	λέγουσιν· ἡ γὰρ ἀπὸ τοῦ
[13, 32]	τοῦτ´ αἰτιάσαιντο διότι οὗτοι μὲν	δίκαιον	πόλεμον ἐξήνεγκαν, ἐκεῖνος δὲ ἄδικον
[13, 21]	τινες καὶ Σκαιὸς ποταμὸς καὶ	Σκαιὸν	τεῖχος καὶ ἐν Τροίᾳ Σκαιαὶ
[13, 42]	καὶ καταρασαμένου τοῦ Ἀγαμέμνονος κατὰ	παλαιὸν	ἔθος, καθάπερ καὶ ὁ Κροῖσος
[13, 35]	ἐστίν, ἐν ᾗ νομίζεται τὸ	παλαιὸν	Ἴλιον ἱδρῦσθαι πρότερον, τριάκοντα σταδίους
[13, 27]	δ´ οὐκ ἐνταῦθα ἵδρυται τὸ	παλαιὸν	Ἴλιον καθ´ Ὅμηρον σκοποῦσιν, ἐκ
[13, 34]	λεχθέντων ἀγκώνων εἶναι, τὸ δὲ	παλαιὸν	κτίσμα μεταξὺ τῆς ἀρχῆς· ἀπολαμβάνεσθαι
[13, 24]	εἰκὸς δ´ ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι τὸ	παλαιὸν	τὴν λεγομένην ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ
[13, 39]	ὑπ´ ἐκείνοις ἐστί. τὸ δὲ	παλαιὸν	ὑπὸ τοῖς Αἰολεῦσιν ἦν τὰ
[13, 62]	καὶ τὸ ἐν Λέσβῳ δὲ	Κίλλαιον	ἀπὸ ταύτης τῆς Κίλλης ὠνόμασται·
[13, 62]	καὶ ἐν Χρύσῃ δὲ λέγουσι	Κίλλαιον	Ἀπόλλωνα ἱδρῦσθαι, ἄδηλον εἴτε τὸν
[13, 62]	Κίλλης ὠνόμασται· ἔστι δὲ καὶ	Κίλλαιον	ὄρος μεταξὺ Γαργάρων καὶ Ἀντάνδρου.
[13, 39]	ὑπὸ ἀμφοῖν ἔλυσε τὸν πόλεμον.	~Τίμαιον	δὲ ψεύσασθαί φησιν ὁ Δημήτριος
[13, 36]	διήγησις δ´ ἡ πρὸς τὸν	Εὔμαιον	ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως διασκευασθεῖσα μέγα
[13, 21]	ἄρα „πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον	ἔναιον,	καὶ „ἀμφί τε „Παρθένιον ποταμὸν
[13, 9]	περὶ αὐτῆς „οἳ δὲ Ζέλειαν	ἔναιον	ὑπαὶ „πόδα νείατον Ἴδης Ἀφνειοί,
[13, 7]	καλεῖ Τρῶας· „οἳ δὲ Ζέλειαν	„ἔναιον	ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης, Ἀφνειοί,
[13, 38]	μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα γοῦν φασι τὸν	Μιτυληναῖον	ἐκ τῶν ἐκεῖθεν λίθων τὸ
[13, 48]	ἐντὸς τοῦ Λεκτοῦ καὶ τὸ	Τραγασαῖον	ἁλοπήγιον αὐτόματον τοῖς ἐτησίαις πηγνύμενον
[13, 28]	δὲ ἀνῴκιζον πάλιν εἰς τὸ	ἀρχαῖον	κτίσμα. ἐνταῦθα δὲ συνῆλθον Σύλλας
[13, 28]	τε. ἡ δὲ Δάρδανος κτίσμα	ἀρχαῖον,	οὕτω δ´ εὐκαταφρόνητον ὥστε πολλάκις
[13, 25]	παράδειγμα τιθέντα τὸν τῶν Κυκλώπων	βίον,	αὐτοφυεῖς νεμομένων καρποὺς καὶ τὰς
[13, 3]	δ´ ἐν Ἀρκαδίᾳ τελευτήσαντος τὸν	βίον	διαδέξασθαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ Πενθίλον,
[13, 55]	δὲ τὴν ὁδὸν κατέστρεψε τὸν	βίον	εἴθ´ ὑπὸ τοῦ βασιλέως εἴθ´
[13, 55]	φιλοσόφου μεταβεβληκὼς ἐπὶ τὸν πολιτικὸν	βίον	καὶ ῥητορεύων τὸ πλέον ἐν
[13, 7]	γέρον, τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν	ὄλβιον	εἶναι, ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος
[13, 67]	ἱερόν ἐστι μητρὸς θεῶν Ἀνδειρηνῆς	ἅγιον	καὶ ἄντρον ὑπόνομον μέχρι Παλαιᾶς.
[13, 51]	καὶ ἄλσος τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος	ἅγιον.	πλησίον δ´ εὐθὺς τὸ Ἀδραμύττιον,
[13, 17]	ᾧ μητρὸς θεῶν ἱερόν ἐστιν	ἅγιον	Τηρείης ἐπικαλούμενον. ~Καὶ ἡ Λάμψακος
[13, 22]	ἀντικρὺ τῆς Σηστοῦ, ἔπειτα διαίρειν	πλάγιον	καὶ μὴ τελέως ἐναντίον ἔχουσι
[13, 48]	τοῦ Λεκτοῦ καὶ τὸ Τραγασαῖον	ἁλοπήγιον	αὐτόματον τοῖς ἐτησίαις πηγνύμενον πρὸς
[13, 53]	Λατίνην ἐλθόντα μεῖναι κατά τι	λόγιον	τὸ κελεῦον μένειν ὅπου ἂν
[13, 21]	τ´ ἄρα „πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν	δῖον	ἔναιον, καὶ „ἀμφί τε „Παρθένιον
[13, 36]	ἐπὶ θαλάττῃ πεδίον, ὥστε εἰ	δωδεκαστάδιόν	ἐστι νῦν τὸ μεταξύ, τότε
[13, 35]	παρ´ ὃν ὁ Σιμόεις ῥεῖ	πενταστάδιον	διέχων· γίνεται οὖν εὔλογον πρῶτον
[13, 22]	ἑκατόν. ἐνταῦθα δ´ ἔστι τὸ	ἑπταστάδιον	ὅπερ ἔζευξε Ξέρξης, τὸ διορίζον
[13, 34]	δ´ ἐντὸς τό τε Σιμοείσιον	πεδίον	δι´ οὗ ὁ Σιμόεις φέρεται,
[13, 35]	κτίσματι· πλησίον γάρ ἐστι τὸ	πεδίον	ἡ Θύμβρα καὶ ὁ δι´
[13, 13]	ὡς καὶ Θήβην καὶ Θήβης	πεδίον,	καὶ Μυγδονίαν καὶ Μυγδονίας πεδίον.
[13, 13]	χώρα αὕτη Ἀδράστεια καὶ Ἀδραστείας	πεδίον,	κατὰ ἔθος τι οὕτω λεγόντων
[13, 8]	οὗτοι Θρᾷκες· τὸ δὲ Θήβης	πεδίον	Λυδοί, οἱ τότε Μῄονες, καὶ
[13, 33]	ὄντων ὑπέρκειται τούτων τὸ Τρωικὸν	πεδίον	μέχρι τῆς Ἴδης ἀνῆκον ἐπὶ
[13, 36]	πόλεμος συνέστη, καὶ τὸ Τρωικὸν	πεδίον,	ὃ μεταξὺ τῆς πόλεως καὶ
[13, 70]	τε καὶ τὸ καλούμενον Ἀπίας	πεδίον,	ὃ ὑπέρκειται ἐν τῇ μεσογαίᾳ
[13, 13]	Πριάπου καὶ Παρίου, ἔχουσα ὑποκείμενον	πεδίον	ὁμώνυμον, ἐν ᾧ καὶ μαντεῖον
[13, 48]	χωρὶς γοῦν καὶ τὸ Ἁλήσιον	πεδίον	οὐ μέγα ἐντὸς τοῦ Λεκτοῦ
[13, 25]	σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο „μέσσον κὰπ	πεδίον	παρ´ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο. οὐδ´ οὗτος
[13, 36]	τῆς πόλεως, {τὸ} ἐπὶ θαλάττῃ	πεδίον	συμπροστιθείς διότι τοῦτο πᾶν πρόχωμα
[13, 68]	πρὸς ἕω δὲ τὸ Καΐκου	πεδίον	ὑπόκειται, πρὸς ἄρκτον δὲ ἡ
[13, 13]	πεδίον, καὶ Μυγδονίαν καὶ Μυγδονίας	πεδίον.	φησὶ δὲ Καλλισθένης ἀπὸ Ἀδράστου
[13, 36]	πρὸ τῆς πόλεως ἐπὶ θαλάττῃ	πεδίον,	ὥστε εἰ δωδεκαστάδιόν ἐστι νῦν
[13, 28]	εἶναι τάφον· οἱ δὲ τὸν	Ῥοδίον	εἰς τὸν Αἴσηπον ἐμβάλλειν φασίν·
[13, 31]	ἐστὶν ἐν τῇ Χερρονήσῳ τὸ	Πρωτεσιλάειον	καὶ ἡ Ἐλαιοῦσσα, περὶ ὧν
[13, 34]	Ἰλίου συμβάλλουσιν, εἶτ´ ἐπὶ τὸ	Σίγειον	ἐκδιδόασι καὶ ποιοῦσι τὴν στομαλίμνην
[13, 42]	ἀφανισθείσης τῆς πόλεως οἱ τὸ	Σίγειον	καὶ τὸ Ῥοίτειον ἔχοντες διενείμαντο
[13, 31]	δὲ τὸ Ῥοίτειον ἔστι τὸ	Σίγειον,	κατεσπασμένη πόλις, καὶ τὸ ναύσταθμον
[13, 38]	ἐκ τῶν ἐκεῖθεν λίθων τὸ	Σίγειον	τειχίσαι. τοῦτο δὲ κατέσχον μὲν
[13, 39]	μικρά. κατέσκαπται δὲ καὶ τὸ	Σίγειον	ὑπὸ τῶν Ἰλιέων ἀπειθοῦν· ὑπ´
[13, 67]	ποταμὸς Εὔηνος, ἐξ οὗ τὸ	ὑδραγωγεῖον	πεποίηται τοῖς Ἀδραμυττηνοῖς. ἐκ δὲ
[13, 51]	μετὰ γὰρ τὸ Λεκτὸν τὸ	Πολυμήδειον	ἔστι χωρίον τι ἐν τετταράκοντα
[13, 59]	φησὶν Ἡρόδοτος ὅτε μέλλοι τι	ἀνεπιτήδειον	ἔσεσθαι καὶ τοῖς περιοίκοις, τὴν
[13, 44]	Μελαινὰς κώμην ἰοῦσι καὶ „τὸ	Ἀσκληπίειον,	ἵδρυμα Λυσιμάχου. περὶ δὲ τῆς
[13, 20]	οὕτω δ´ εἰπὼν ἔοικε τὸ	βασίλειον	ἀποφαίνειν τοῦ Ἀσίου τὴν Ἀρίσβην,
[13, 53]	~Οἴεται δ´ ὁ Σκήψιος καὶ	βασίλειον	τοῦ Αἰνείου γεγονέναι τὴν Σκῆψιν,
[13, 39]	ἂν αἱρεθῆναι διαιτητὴν τὸν προσπολεμοῦντα;	Ἀχίλλειον	δ´ ἔστιν ὁ τόπος ἐν
[13, 46]	τὴν Σιγειάδα ἄκραν καὶ τὸ	Ἀχίλλειον	ἡ Τενεδίων περαία τὸ Ἀχαίιον
[13, 39]	ἐξ Ἰλίου Περίανδρον ἐπιτειχίσαι τὸ	Ἀχίλλειον	τοῖς Ἀθηναίοις, βοηθοῦντα τοῖς περὶ
[13, 48]	Ἀττικοὺς ἐπιπλοκῆς τῶν Τρώων τιθέασι	σημεῖον	καὶ τὸ παρ´ ἀμφοτέροις Ἐριχθόνιόν
[13, 67]	πόλις Αἰολικὴ καὶ αὕτη, Περγαμηνῶν	ἐπίνειον,	ἑκατὸν καὶ εἴκοσι σταδίους διέχουσα
[13, 67]	δ´ ἐστὶ τὸ τοῦ Ἑρμείου	τυραννεῖον,	εἶτα Πιτάνη πόλις Αἰολική, δύο
[13, 70]	τῇ Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες ποτάμιον δείκνυσθαι	Κήτειον·	ἐμπίπτει δ´ οὗτος εἰς ἄλλον
[13, 31]	θεοῖς ἀπέδωκε. ~Μετὰ δὲ τὸ	Ῥοίτειον	ἔστι τὸ Σίγειον, κατεσπασμένη πόλις,
[13, 42]	οἱ τὸ Σίγειον καὶ τὸ	Ῥοίτειον	ἔχοντες διενείμαντο καὶ τῶν ἄλλων
[13, 42]	μὲν οὖν Ἀστυπαλαιεῖς οἱ τὸ	Ῥοίτειον	κατασχόντες συνῴκισαν πρὸς τῷ Σιμόεντι
[13, 30]	καὶ ἐφεξῆς λίμνη Πτελεώς. ~Εἶτα	Ῥοίτειον	πόλις ἐπὶ λόφῳ κειμένη καὶ
[13, 13]	μέγεθος καὶ κάλλος· τὸ δὲ	μαντεῖον	ἐξελείφθη, καθάπερ καὶ τὸ ἐν
[13, 13]	πεδίον ὁμώνυμον, ἐν ᾧ καὶ	μαντεῖον	ἦν Ἀπόλλωνος Ἀκταίου καὶ Ἀρτέμιδος
[13, 25]	ὧν ἤδη καὶ ἐπὶ τὸ	ἀστεῖον	καὶ ἄριστον ἦθος ἐτελεύτησεν ἡ
[13, 19]	δὲ τῇ Λαμψακηνῇ τόπος εὐάμπελος	Γεργίθιον·	ἦν δὲ καὶ πόλις Γέργιθα
[13, 19]	δείκνυται τόπος ἐν τῇ Κυμαίᾳ	Γεργίθιον	πρὸς Λαρίσῃ. ἐκ Παρίου μὲν
[13, 48]	καλοῦσι δὲ νῦν τὸ ἱερὸν	Σμίνθιον.	χωρὶς γοῦν καὶ τὸ Ἁλήσιον
[13, 32]	τῆς παραλίας ταύτης ἐστὶ τὸ	Ἀχαίιον	ἤδη τῆς Τενεδίων περαίας ὑπάρχον.
[13, 46]	Ἀχίλλειον ἡ Τενεδίων περαία τὸ	Ἀχαίιον	καὶ αὐτὴ ἡ Τένεδος, οὐ
[13, 27]	φησὶ γοῦν Δημήτριος ὁ Σκήψιος,	μειράκιον	ἐπιδημήσας εἰς τὴν πόλιν κατ´
[13, 3]	περὶ τὴν Λοκρίδα καὶ τὸ	Φρίκιον	ὄρος διατρῖψαι πολὺν χρόνον, ὕστερον
[13, 27]	τῶν ἐλλογίμων πόλεων. ~Καὶ τὸ	Ἴλιον	δ´ ὃ νῦν ἔστι κωμόπολίς
[13, 43]	μέχρι Σκήψεως καὶ τὰ περὶ	Ἴλιον.	ἔμπειρος δ´ ὢν τῶν τόπων
[13, 24]	δὲ Ἀβύδου τὰ περὶ τὸ	Ἴλιον	ἔστι, τά τε παράλια ἕως
[13, 35]	ἐν ᾗ νομίζεται τὸ παλαιὸν	Ἴλιον	ἱδρῦσθαι πρότερον, τριάκοντα σταδίους διέχον
[13, 27]	οὐκ ἐνταῦθα ἵδρυται τὸ παλαιὸν	Ἴλιον	καθ´ Ὅμηρον σκοποῦσιν, ἐκ τῶν
[13, 2]	Ἀβύδου μέχρι Λεκτοῦ τὰ περὶ	Ἴλιον	καὶ Τένεδον καὶ Ἀλεξάνδρειαν τὴν
[13, 27]	τῆς στρατιᾶς, καὶ προελθὼν εἰς	Ἴλιον,	οὐ δεχομένων αὐτὸν τῶν Ἰλιέων
[13, 34]	τῆς θαλάττης ὅσον τὸ νῦν	Ἴλιον.	τοῦτο μὲν δὴ μεταξὺ τῆς
[13, 33]	δεῦρο διατείνειν τὴν περὶ τὸ	Ἴλιον	χώραν τὴν ὑπὸ τῷ Ἕκτορι,
[13, 42]	κατασχόντες συνῴκισαν πρὸς τῷ Σιμόεντι	Πόλιον,	ὃ νῦν καλεῖται Πόλισμα, οὐκ
[13, 3]	νῦν Κυζικηνὴν τὴν περὶ τὸ	Δασκύλιον·	Γρᾶν δὲ τὸν υἱὸν τούτου
[13, 70]	τὸ ἐν τῇ Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες	ποτάμιον	δείκνυσθαι Κήτειον· ἐμπίπτει δ´ οὗτος
[13, 51]	Πάριδος, καὶ ὁ Ἀσπανεὺς τὸ	ὑλοτόμιον	τῆς Ἰδαίας ὕλης· ἐνταῦθα γὰρ
[13, 11]	μυθεύουσιν ἡρπάχθαι· ἄλλοι δὲ περὶ	Δαρδάνιον	ἄκραν πλησίον Δαρδάνου. ~Πρίαπος δ´
[13, 21]	δῖον ἔναιον, καὶ „ἀμφί τε	„Παρθένιον	ποταμὸν κλυτὰ ἔργ´ ἐνέμοντο. ἦν
[13, 55]	κατὰ τὴν πρὸς Τιγράνην τὸν	Ἀρμένιον	πρεσβείαν· ὁ δ´ ἄκοντα ἀνέπεμψεν
[13, 44]	„σταδίους· ἐμβάλλει δ´ εἰς τὸν	Αἴνιον.	~τοῦ δ´ αὐλῶνος τοῦ περὶ
[13, 53]	δὲ τῆς Λατίνης περὶ τὸ	Λαουίνιον	τοῦτο, ἄρτου μεγάλου τεθέντος ἀντὶ
[13, 45]	χωρίον, εἶθ´ ἡ Παλαίσκηψις, εἶτ´	Ἀλαζόνιον.	τοῦτ´ ἤδη πεπλασμένον πρὸς τὴν
[13, 48]	σημεῖον καὶ τὸ παρ´ ἀμφοτέροις	Ἐριχθόνιόν	τινα γενέσθαι τῶν ἀρχηγετῶν. λέγουσι
[13, 50]	δὲ τὸν ποταμὸν ὁ ποιητής·	„Σάτνιον	οὔτασε „δουρὶ Οἰνοπίδην, ὃν ἄρα
[13, 29]	πολέμου. ~Πλησίον δ´ ἐστὶ τὸ	Ὀφρύνιον,	ἐφ´ ᾧ τὸ τοῦ Ἕκτορος
[13, 18]	δὲ τῇ περαίᾳ τῆς Χερρονήσου	πολίχνιόν	ἐστι Καλλίπολις· κεῖται δ´ ἐπ´
[13, 59]	καὶ ἐν τῇ νῦν Στρατονικέων	πολίχνιόν	ἐστιν. ἐν ὅλῃ δὲ Καρίᾳ
[13, 63]	~Ἡ δὲ Χρῦσα ἐπὶ θαλάττῃ	πολίχνιον	ἦν ἔχον λιμένα, πλησίον δὲ
[13, 68]	ὁ Ἐλαϊτικός ἐστι. Κάναι δὲ	πολίχνιον	Λοκρῶν τῶν ἐκ Κύνου κατὰ
[13, 50]	Σαφνιόεντα· ἔστι δὲ χείμαρρος μέγας·	ἄξιον	δὲ μνήμης πεποίηκεν ὀνομάζων ὁ
[13, 51]	πάλιν, εἴ τι παραλέλειπται μνήνης	ἄξιον,	καὶ πρῶτον περὶ τῆς Σκήψεως.
[13, 13]	βωμὸς, Ἑρμοκρέοντος ἔργον, πολλῆς μνήμης	ἄξιον	κατά τε μέγεθος καὶ κάλλος·
[13, 41]	δὲ τοῦ αὐτοῦ τίθενται τεκμήρια,	οἷον	ὅτι τῆς Ἀθηνᾶς τὸ ξόανον
[13, 21]	δ´ ὁμωνυμίαι Θρᾳξὶ καὶ Τρωσίν,	οἷον	Σκαιοὶ Θρᾷκές τινες καὶ Σκαιὸς
[13, 69]	μόνον τῆς ἱστορίας ταύτης „ἀλλ´	οἷον	τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο „χαλκῷ ἥρω
[13, 7]	Εὐρυπύλου τοῦ Τηλέφου παιδός „ἀλλ´	οἷον	τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο χαλκῷ“ ὁ
[13, 70]	ἐμπίπτει δ´ οὗτος εἰς ἄλλον	ὅμοιον,	εἶτ´ ἄλλον, καταστρέφουσι δὲ εἰς
[13, 20]	Ἄβυδον καὶ Λάμψακόν ἐστι καὶ	Πάριον,	καὶ ὅτι ἡ πάλαι Περκώτη
[13, 13]	κατὰ τὴν Πυκάτην· εἰς δὲ	Πάριον	μετηνέχθη πᾶσα ἡ κατασκευὴ καὶ
[13, 14]	ποσοῦ. κτίσμα δ´ ἐστὶ τὸ	Πάριον	Μιλησίων καὶ Ἐρυθραίων καὶ Παρίων.
[13, 14]	καλεῖται. ~Ἔστι δὲ καὶ τὸ	Πάριον	πόλις ἐπὶ θαλάττῃ, λιμένα ἔχουσα
[13, 51]	χαλκοῦ μέταλλον καὶ Περπερηνὴ καὶ	Τράριον	καὶ ἄλλαι τοιαῦται κατοικίαι. ἐν
[13, 25]	τὰς ἀκρωρείας ἁπλοῦν τι καὶ	ἄγριον,	δεδιότων τὰ ὕδατα ἐπιπολάζοντα ἀκμὴν
[13, 34]	ὁ Σιμόεις φέρεται, καὶ τὸ	Σκαμάνδριον	δι´ οὗ Σκάμανδρος ῥεῖ. τοῦτο
[13, 64]	ἐκείνοις μόνοις τῶν Ἐρυθραίων τὸ	θηρίον	τοῦτο μὴ γίνεσθαι. Ῥόδιοι δὲ
[13, 68]	τοὔνομα· ὕστερον δὲ αὐτὸ τὸ	ἀκρωτήριον	Αἰγὰ κεκλῆσθαι, τὸ δὲ λοιπὸν
[13, 22]	Τρῳὰς ἅπασα, ὀνομάζεται δὲ καὶ	ἀκρωτήριόν	τι πρὸς Δαρδάνῳ Γύγας· ἐπίκειται
[13, 68]	σταδίοις ἡ Κάνη, τὸ ἀνταῖρον	ἀκρωτήριον	τῷ Λεκτῷ καὶ ποιοῦν τὸν
[13, 6]	τὸ ἐκ θατέρου μέρους ἀντικείμενον	ἀκρωτήριον	τῷ Λεκτῷ· καλοῦσι δ´ οἱ
[13, 33]	Κεβρηνίαν διήκειν μέχρι τῆς Σκηψίας,	ὅριον	δ´ εἶναι τὸν Σκάμανδρον μέσον
[13, 13]	τι οὕτω λεγόντων τὸ αὐτὸ	χωρίον	διττῶς, ὡς καὶ Θήβην καὶ
[13, 45]	αὐτοῦ πρῶτον ἔστι Πολίχνα τειχῆρες	χωρίον,	εἶθ´ ἡ Παλαίσκηψις, εἶτ´ Ἀλαζόνιον.
[13, 70]	τοὺς ἐν τῇ Τρῳάδι τὸ	χωρίον	ἐξελών.
[13, 15]	Παρίου καὶ Πριάπου κατὰ Λίνον	χωρίον	ἐπὶ θαλάττῃ, ὅπου οἱ Λινούσιοι
[13, 61]	Θήβη καὶ ἡ Λυρνησσός, ἐρυμνὸν	χωρίον·	ἔρημοι δ´ ἀμφότεραι· διέχουσι δὲ
[13, 43]	Σκαμάνδρου κατὰ „τοῦτ´ ἀνατέλλειν τὸ	χωρίον,	ἢ καὶ διὰ τὸ πλησίον
[13, 48]	ἐν τῇ Παριανῇ δ´ ἔστι	χωρίον	τὰ Σμίνθια καλούμενον, καὶ ἐν
[13, 63]	Χρυσηίς· ἠρήμωται δὲ νῦν τὸ	χωρίον	τελέως· εἰς δὲ τὴν νῦν
[13, 51]	τὸ Λεκτὸν τὸ Πολυμήδειον ἔστι	χωρίον	τι ἐν τετταράκοντα σταδίοις, εἶτ´
[13, 48]	Σμίνθιον. χωρὶς γοῦν καὶ τὸ	Ἁλήσιον	πεδίον οὐ μέγα ἐντὸς τοῦ
[13, 35]	οἰκειότερόν ἐστι τῷ παλαιῷ κτίσματι·	πλησίον	γάρ ἐστι τὸ πεδίον ἡ
[13, 29]	ἀλλήλους ἐπὶ καταλύσει τοῦ πολέμου.	~Πλησίον	δ´ ἐστὶ τὸ Ὀφρύνιον, ἐφ´
[13, 11]	τάφος δείκνυται Μέμνονος τοῦ Τιθωνοῦ·	πλησίον	δ´ ἔστι καὶ ἡ Μέμνονος
[13, 51]	ἄλσος τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ἅγιον.	πλησίον	δ´ εὐθὺς τὸ Ἀδραμύττιον, Ἀθηναίων
[13, 11]	ἄλλοι δὲ περὶ Δαρδάνιον ἄκραν	πλησίον	Δαρδάνου. ~Πρίαπος δ´ ἔστι πόλις
[13, 36]	γὰρ τὸ ναύσταθμον πρὸς Σιγείῳ,	πλησίον	δὲ καὶ ὁ Σκάμανδρος ἐκδίδωσι
[13, 63]	θαλάττῃ πολίχνιον ἦν ἔχον λιμένα,	πλησίον	δὲ ὑπέρκειται ἡ Θήβη· ἐνταῦθα
[13, 43]	χωρίον, ἢ καὶ διὰ τὸ	πλησίον	εἶναι τοῦ Σκαμάνδρου καὶ τοῦτο
[13, 63]	οὔτε Θήβης πλησίον, ἐκεῖνος δὲ	πλησίον·	ἐκεῖθεν γοῦν ἁλοῦσαν λέγει τὴν
[13, 63]	ἐν χερσὶ τίθει, οὔτε Θήβης	πλησίον,	ἐκεῖνος δὲ πλησίον· ἐκεῖθεν γοῦν
[13, 65]	Μυσίας δὲ {καὶ} Ἄστυρα τὴν	πλησίον	κώμην φασίν. ἦν δὲ πολίχνη
[13, 48]	καὶ ἄλλοι δ´ ἐν τῇ	πλησίον	Λαρισαίᾳ· καὶ ἐν τῇ Παριανῇ
[13, 63]	δὲ τῷ Θήβης πεδίῳ δείκνυται	πλησίον·	ὅ τε πλοῦς ἀπὸ μὲν
[13, 21]	Θρᾴκῃ, ὥσπερ εἴρηται, καὶ τούτου	πλησίον	οἱ Κεβρήνιοι Θρᾷκες. πολλαὶ δ´
[13, 62]	ἡ Χρῦσα καὶ ἡ Κίλλα·	πλησίον	οὖν τῆς Θήβης ἔτι νῦν
[13, 36]	τοσοῦτον χρόνον ἀτείχιστον αὐτὸ εἶχον,	πλησίον	οὔσης τῆς πόλεως καὶ τοσούτου
[13, 36]	ναύσταθμον τὸ νῦν ἔτι λεγόμενον	πλησίον	οὕτως ἐστὶ τῆς νῦν πόλεως,
[13, 35]	ποιοῖτο, ἄλλοτε δ´ ἐκ τῶν	πλησίον	τόπων τοῦ τε Σιμόεντος καὶ
[13, 51]	ἄκρας προσαγορευομένης ἐφ´ ᾗ καὶ	ἀφροδίσιον	ἵδρυται. πλάτος δὲ τοῦ στόματός
[13, 34]	ἀπολαμβάνεσθαι δ´ ἐντὸς τό τε	Σιμοείσιον	πεδίον δι´ οὗ ὁ Σιμόεις
[13, 22]	καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τοῦτο	αἴτιον	τῆς συγχύσεως τῶν τόπων. περὶ
[13, 7]	„οἳ δ´ ἄρα „Περκώτην καὶ	Πράκτιον	ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν „καὶ Ἄβυδον
[13, 20]	„οἳ δ´ ἄρα Περκώτην καὶ	Πράκτιον	ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν καὶ „Ἄβυδον
[13, 21]	καὶ Λαμψάκου· τὸ οὖν „καὶ	Πράκτιον	ἀμφενέμοντο“ οὕτω δεκτέον ὡς περὶ
[13, 4]	γάρ εἰσιν ἀπὸ Παρίου εἰς	Πράκτιον)	ἕως μέντοι Ἀτραμυττίου πρόεισι· Σκύλαξ
[13, 41]	κελεύει „θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν.	βέλτιον	γὰρ οὕτως ἢ ὡς τινὲς
[13, 22]	διαίρειν πλάγιον καὶ μὴ τελέως	ἐναντίον	ἔχουσι τὸν ῥοῦν. ᾤκουν δὲ
[13, 22]	Προποντίδα, ἐκ δὲ Σηστοῦ εἰς	τοὐναντίον·	ὀνομάζεται δὲ πρὸς τῇ Σηστῷ
[13, 36]	μὲν τῆς ἀπονοίας τῶν δὲ	τοὐναντίον	τῆς ἀψυχίας· ἀπονοίας μέν, εἰ
[13, 51]	τοῖς Λέλεξι μᾶλλόν πως τὸ	νότιον	πλευρὸν τῆς Ἴδης ἀφορίζοντες· ταπεινοὶ
[13, 51]	ἅγιον. πλησίον δ´ εὐθὺς τὸ	Ἀδραμύττιον,	Ἀθηναίων ἄποικος πόλις ἔχουσα καὶ
[13, 66]	καὶ Ἀδραμύττιον. ἠτύχησε δὲ τὸ	Ἀδραμύττιον	ἐν τῷ Μιθριδατικῷ πολέμῳ· τὴν
[13, 65]	οὖν ἔστιν ἡ περὶ τὸ	Ἀδραμύττιον·	ἦν δέ ποτε ὑπὸ Λυδοῖς,
[13, 66]	εἰσὶν ἀξιόλογοι Ἄσσος τε καὶ	Ἀδραμύττιον.	ἠτύχησε δὲ τὸ Ἀδραμύττιον ἐν
[13, 2]	ἔστι τὰ περὶ Ἄσσον καὶ	Ἀδραμύττιον	καὶ Ἀταρνέα καὶ Πιτάνην καὶ
[13, 51]	παραλίᾳ συνάπτοντες μᾶλλον τῇ κατὰ	Ἀδραμύττιον.	μετὰ γὰρ τὸ Λεκτὸν τὸ
[13, 33]	τε τὸν ποιητήν „Κεβριόνην νόθον	υἱὸν	ἀγακλῆος Πριάμοιο, ὃν εἰκὸς εἶναι
[13, 3]	τελευτήσαντος τὸν βίον διαδέξασθαι τὸν	υἱὸν	αὐτοῦ Πενθίλον, καὶ προελθεῖν μέχρι
[13, 3]	εἰς Πελοπόννησον κάθοδον· εἶτ´ Ἀρχέλαον	υἱὸν	ἐκείνου περαιῶσαι τὸν Αἰολικὸν στόλον
[13, 7]	ἵππους νέμων, πατρῴας δηλονότι „ἀλλ´	„υἱὸν	Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα, ὅς
[13, 3]	τὸ Δασκύλιον· Γρᾶν δὲ τὸν	υἱὸν	τούτου τὸν νεώτατον προελθόντα μέχρι
[13, 18]	πρότερον Πιτυοῦσσα, καθάπερ καὶ τὴν	Χίον	φασίν· ἐν δὲ τῇ περαίᾳ
[13, 43]	τῶν πλησιοχώρων, ἀπέδοσαν δ´ ἀνοικισθείσης.	~Πολυπίδακον	δὲ τὴν Ἴδην ἰδίως οἴονται
[13, 7]	τῷ Πριάμῳ τεταγμένην κατὰ τὸν	Ἰλιακὸν	πόλεμον καὶ λεγομένην Τροίαν· δῆλον
[13, 39]	τοῖς Ἀθηναίοις, βοηθοῦντα τοῖς περὶ	Πιττακόν·	ἐπιτειχισθῆναι μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν
[13, 12]	Θεμιστοκλεῖ εἰς οἶνον ἔδωκε τὴν	Λάμψακον.	ἀπεδείχθη δὲ θεὸς οὗτος ὑπὸ
[13, 20]	πλὴν ὅτι περὶ Ἄβυδον καὶ	Λάμψακόν	ἐστι καὶ Πάριον, καὶ ὅτι
[13, 20]	καὶ τοῦ εὐρίπου. ~Μετὰ δὲ	Λάμψακον	ἔστιν Ἄβυδος καὶ τὰ μεταξὺ
[13, 19]	οἱ δὲ Παισηνοὶ μετῴκησαν εἰς	Λάμψακον,	Μιλησίων ὄντες ἄποικοι καὶ αὐτοί,
[13, 33]	Τρωικὸν πεδίον μέχρι τῆς Ἴδης	ἀνῆκον	ἐπὶ πολλοὺς σταδίους κατὰ τὸ
[13, 70]	ἄλλον, καταστρέφουσι δὲ εἰς τὸν	Κάικον·	ὁ δὲ Κάικος οὐκ ἀπὸ
[13, 69]	περὶ τὴν Τευθρανίαν καὶ τὸν	Κάικον,	ὁ δὲ ποιητὴς ἐπὶ τοσοῦτον
[13, 70]	ὅτι ἐν τοῖς περὶ τὸν	Κάικον	τόποις φαίνεται βεβασιλευκὼς καθ´ Ὅμηρον
[13, 70]	ποταμὸς Μύσιος ἐμβάλλων εἰς τὸν	Κάικον	ὑπὸ ταῖς πηγαῖς αὐτοῦ, ἀφ´
[13, 31]	ὁ Ἀχαιῶν λιμὴν καὶ τὸ	Ἀχαϊκὸν	στρατόπεδον καὶ ἡ στομαλίμνη καλουμένη
[13, 32]	δίκαιον πόλεμον ἐξήνεγκαν, ἐκεῖνος δὲ	ἄδικον	„ἕνεχ´ ἵππων Λαομέδοντος. πρὸς τοῦτο
[13, 13]	οὐδὲ δὴ Νεμέσεως, περὶ δὲ	Κύζικον	ἔστιν Ἀδραστείας ἱερόν. Ἀντίμαχος δ´
[13, 8]	Ἕρμου πᾶσαν μέχρι τῆς κατὰ	Κύζικον	παραλίας κατασχόντων καὶ πόλεις κτισάντων,
[13, 8]	παντοῖαι. τὰ μὲν γὰρ περὶ	Κύζικον	Φρύγες ἐπῴκησαν ἕως Πρακτίου, τὰ
[13, 3]	Ἀρχέλαον υἱὸν ἐκείνου περαιῶσαι τὸν	Αἰολικὸν	στόλον εἰς τὴν νῦν Κυζικηνὴν
[13, 44]	μὴ ἄρα ὁ εἰς τὸν	Γράνικον	ἐμβάλλων Ῥῆσός ἐστιν. Ἑπτάπορος δέ,
[13, 2]	τῶν περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ	Γράνικον	μέχρι Ἀβύδου καὶ Σηστοῦ τὴν
[13, 53]	οἱ μὲν οἰκῆσαι περὶ τὸν	Μακεδονικὸν	Ὄλυμπον φασίν, οἱ δὲ περὶ
[13, 2]	Ἀταρνέα καὶ Πιτάνην καὶ τὸν	Ἐλαϊτικὸν	κόλπον· οἷς πᾶσιν ἀντιπαρήκει ἡ
[13, 55]	τοῦ φιλοσόφου μεταβεβληκὼς ἐπὶ τὸν	πολιτικὸν	βίον καὶ ῥητορεύων τὸ πλέον
[13, 55]	οὗ μεμνήμεθα πολλάκις, ὁ τὸν	Τρωικὸν	διάκοσμον ἐξηγησάμενος γραμματικός, κατὰ τὸν
[13, 34]	ῥεῖ. τοῦτο δὲ καὶ ἰδίως	Τρωικὸν	λέγεται, καὶ τοὺς πλείστους ἀγῶνας
[13, 33]	τόπων ὄντων ὑπέρκειται τούτων τὸ	Τρωικὸν	πεδίον μέχρι τῆς Ἴδης ἀνῆκον
[13, 36]	ὁ πόλεμος συνέστη, καὶ τὸ	Τρωικὸν	πεδίον, ὃ μεταξὺ τῆς πόλεως
[13, 56]	καμινευθεὶς ἀποστάζει ψευδάργυρον, ἣ προσλαβοῦσα	χαλκὸν	τὸ καλούμενον γίνεται κρᾶμα, ὅ
[13, 56]	καλούμενον γίνεται κρᾶμα, ὅ τινες	ὀρείχαλκον	καλοῦσι· γίνεται δὲ ψευδάργυρος καὶ
[13, 27]	Ῥωμαῖοι τῆς Ἀσίας ἐπέβησαν καὶ	ἐξέβαλον	Ἀντίοχον τὸν μέγαν ἐκ τῆς
[13, 67]	βαραθρώδης εἰς ῥαχιώδη τῆς θαλάττης	αἰγιαλὸν	τὸ ἔκρηγμα ἔχουσα. ὑπὸ δὲ
[13, 61]	σφίσιν {υἷες Ἀχαιῶν} ἐκ δ´	„ἕλον	Ἀτρείδῃ Χρυσηίδα. τοῦ δὲ Μύνητος
[13, 7]	Ἰλιακὸν πόλεμον καὶ λεγομένην Τροίαν·	δῆλον	δὲ ἐκ τῶν κατὰ μέρος.
[13, 62]	δὲ λέγουσι Κίλλαιον Ἀπόλλωνα ἱδρῦσθαι,	ἄδηλον	εἴτε τὸν αὐτὸν τῷ Σμινθεῖ
[13, 27]	τε δὴ τὸν τοῦ ποιητοῦ	ζῆλον	καὶ κατὰ τὴν συγγένειαν τὴν
[13, 53]	„ἐπε„ μήνιε δίῳ, οὕνεκ´ ἄρ´	ἐσθλὸν	ἐόντα μετ´ ἀνδράσιν οὔ „τι
[13, 3]	βίον διαδέξασθαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ	Πενθίλον,	καὶ προελθεῖν μέχρι Θρᾴκης ἑξήκοντα
[13, 7]	ὡς ἡ Βρισηὶς θρηνοῦσα τὸν	Πάτροκλον	δηλοῖ „οὐδὲ μὲν οὐδέ μ´
[13, 70]	οὗτος εἰς ἄλλον ὅμοιον, εἶτ´	ἄλλον,	καταστρέφουσι δὲ εἰς τὸν Κάικον·
[13, 70]	Κήτειον· ἐμπίπτει δ´ οὗτος εἰς	ἄλλον	ὅμοιον, εἶτ´ ἄλλον, καταστρέφουσι δὲ
[13, 1]	αἰτίαν τοῦ μήκους μὴ ἡμῖν	μᾶλλον	ἀνάπτωσιν οἱ ἐντυγχάνοντες ἢ τοῖς
[13, 65]	μετὰ ἁγιστείας ὑπ´ Ἀντανδρίων, οἷς	μᾶλλον	γειτνιᾷ· διέχει δὲ τῆς παλαιᾶς
[13, 70]	ταῦτα, ἐκεῖνο δ´ ὅπερ ἐστὶ	μᾶλλον	ἐν φανερῷ λαβόντες λέγωμεν, ὅτι
[13, 48]	οἱ νεώτεροι, τοῖς δ´ Ὁμήρου	μᾶλλον	ἔπεσι συμφωνεῖ τὰ ἐν τῷ
[13, 69]	εἵνεκα δώρων, αἴνιγμα τιθεὶς ἡμῖν	μᾶλλον	ἢ λέγων τι σαφές. οὔτε
[13, 69]	οἱ γραμματικοὶ μυθάρια παραβάλλοντες εὑρεσιλογοῦσι	μᾶλλον	ἢ λύουσι τὰ ζητούμενα. ~Ἐάσθω
[13, 54]	ἦν δὲ ὁ Ἀπελλικῶν φιλόβιβλος	μᾶλλον	ἢ φιλόσοφος· διὸ καὶ ζητῶν
[13, 25]	τοῦ τοιούτου φόβου. τὸ γὰρ	μᾶλλον	καὶ ἧττον θαρρεῖν πλησιάζειν τῇ
[13, 51]	γάρ εἰσι συνεχεῖς τοῖς Λέλεξι	μᾶλλόν	πως τὸ νότιον πλευρὸν τῆς
[13, 4]	τοὺς ὅρους, Δαμάστης δ´ ἔτι	μᾶλλον	συστέλλει ἀπὸ Παρίου· καὶ γὰρ
[13, 51]	οὗτοι καὶ τῇ παραλίᾳ συνάπτοντες	μᾶλλον	τῇ κατὰ Ἀδραμύττιον. μετὰ γὰρ
[13, 53]	διαδοχὴ σώζοιτ´ ἄν. πολὺ δὲ	μᾶλλον	τοῖς ἑτέροις διαφωνεῖ τοῖς μέχρι
[13, 51]	μεσογαίᾳ τό τε τοῦ χαλκοῦ	μέταλλον	καὶ Περπερηνὴ καὶ Τράριον καὶ
[13, 16]	νῦν Προκόννησος, πόλιν ἔχουσα καὶ	μέταλλον	μέγα λευκοῦ λίθου σφόδρα ἐπαινούμενον·
[13, 68]	οὕτω γὰρ καὶ τὸ ὄρος	ὅλον	ὠνομάζετο, ὃ νῦν Κάνην καὶ
[13, 48]	Ἀπόλλωνός ἐστιν ἱερόν, καὶ τὸ	σύμβολον	τὸ τὴν ἐτυμότητα τοῦ ὀνόματος
[13, 53]	τῆς θύρας τοῦ Ἀντήνορος προτεθῆναι	σύμβολον	τοῦ ἀπόρθητον ἐαθῆναι τὴν οἰκίαν.
[13, 3]	υἱὸν ἐκείνου περαιῶσαι τὸν Αἰολικὸν	στόλον	εἰς τὴν νῦν Κυζικηνὴν τὴν
[13, 27]	ἔτει μόλις εἷλε τὸν χιλιόναυν	στόλον	ἔχων καὶ τὴν σύμπασαν Ἑλλάδα
[13, 3]	ἀλλὰ τὸν μὲν τοῦ Πενθίλου	στόλον	φθῆναι περαιωθέντα ἐκ τῆς Θρᾴκης
[13, 41]	ὁρᾶται, Ὅμηρος δὲ καθήμενον ἐμφαίνει·	πέπλον	γὰρ κελεύει „θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ
[13, 69]	τὸν Τηλεφίδην κατενήρατο „χαλκῷ ἥρω	Εὐρύπυλον,	πολλοὶ δ´ ἀμφ´ αὐτὸν ἑταῖροι
[13, 7]	κατενήρατο χαλκῷ“ ὁ Νεοπτόλεμος „ἥρω	Εὐρύπυλον.	ταῦτα δὴ πεπορθῆσθαι λέγει καὶ
[13, 70]	ἀφ´ οὗ δέχονταί τινες εἰπεῖν	Αἰσχύλον	κατὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ ἐν
[13, 31]	ἰλὺν προσχοῦσι τὴν παραλίαν καὶ	τυφλὸν	στόμα τε καὶ λιμνοθαλάττας καὶ
[13, 7]	δ´ ἕνδεκά φημι κατὰ Τροίην	ἐρίβωλον.	Τροίαν γὰρ λέγει τὴν πεπορθημένην
[13, 56]	δὲ ψευδάργυρος καὶ περὶ τὸν	Τμῶλον.	ταῦτα δ´ ἐστὶ τὰ χωρία,
[13, 23]	τῷ Τμώλῳ τὰ περὶ τὸν	Πακτωλόν.	ἀπὸ Ἀβύδου δ´ ἐπὶ Αἴσηπον
[13, 45]	παρατριψαμένους τὸ μέτωπον, καὶ μὴ	χωλὸν	ἐᾶν καὶ ἕτοιμον πρὸς ἔλεγχον
[13, 53]	τοῦ πολέμου διὰ τὴν πρὸς	Πρίαμον	δυσμένειαν „ἀεὶ γὰρ Πριάμῳ „ἐπε„
[13, 7]	τοῦ Ἀχιλλέως λόγοι πρὸς τὸν	Πρίαμον	σαφῶς ἐμφανίζουσι „καί σε, γέρον,
[13, 21]	κἀκεῖνα „οἵ τ´ ἄρα „πὰρ	ποταμὸν	Κηφισὸν δῖον ἔναιον, καὶ „ἀμφί
[13, 21]	ἔναιον, καὶ „ἀμφί τε „Παρθένιον	ποταμὸν	κλυτὰ ἔργ´ ἐνέμοντο. ἦν δὲ
[13, 50]	ἐστὶν ἐρήμη. ὀνομάζει δὲ τὸν	ποταμὸν	ὁ ποιητής· „Σάτνιον οὔτασε „δουρὶ
[13, 61]	„οὐδέ μ´ ἔασκες, „ὅτ´ ἄνδρ´	ἐμὸν	ὠκὺς Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ
[13, 7]	οὐδέ μ´ ἔασκες, ὅτ´ ἄνδρ´	ἐμὸν	ὠκὺς „Ἀχιλλεὺς ἔκτεινεν, πέρσεν δὲ
[13, 33]	ῥέοντα· ἔχθραν δ´ ἀεὶ καὶ	πόλεμον	εἶναι τοῖς τε Κεβρηνοῖς καὶ
[13, 32]	αἰτιάσαιντο διότι οὗτοι μὲν δίκαιον	πόλεμον	ἐξήνεγκαν, ἐκεῖνος δὲ ἄδικον „ἕνεχ´
[13, 7]	κατ´ ἀρχάς, ἔξω ποιεῖσθαι τὸν	πόλεμον	ἐπεχείρησαν καὶ περιιόντες ἀφαιρεῖσθαι τὰ
[13, 7]	Πριάμῳ τεταγμένην κατὰ τὸν Ἰλιακὸν	πόλεμον	καὶ λεγομένην Τροίαν· δῆλον δὲ
[13, 38]	αἱρεθεὶς ὑπὸ ἀμφοῖν ἔλυσε τὸν	πόλεμον.	~Τίμαιον δὲ ψεύσασθαί φησιν ὁ
[13, 19]	προσθεὶς τὴν πρώτην συλλαβήν „καὶ	δῆμον	Ἀπαισοῦ, καὶ ἀφελών „ὅς „ῥ´
[13, 10]	δ´ Ἀδρήστειάν τ´ εἶχον καὶ	δῆμον	Ἀπαισοῦ, καὶ Πιτύαν εἶχον „καὶ
[13, 36]	λεγόμενον Ἀχαιῶν λιμένα εἶναι τὸ	ναύσταθμον,	ἐγγυτέρω τινὰ λέξει τόπον ὅσον
[13, 51]	πόλις ἔχουσα καὶ λιμένα καὶ	ναύσταθμον·	ἔξω δὲ τοῦ κόλπου καὶ
[13, 63]	τῆς Κιλικίου Χρύσης ἐπὶ τὸ	ναύσταθμον	ἑπτακοσίων που σταδίων ἐστὶν ἡμερήσιός
[13, 31]	Σίγειον, κατεσπασμένη πόλις, καὶ τὸ	ναύσταθμον	καὶ ὁ Ἀχαιῶν λιμὴν καὶ
[13, 36]	καὶ εἰσέπεσον εἰς αὐτὸ τὸ	ναύσταθμον	καὶ προσεμάχοντο ταῖς ναυσίν, ἀτείχιστον
[13, 36]	διαστήματος ὄντος· ἔστι γὰρ τὸ	ναύσταθμον	πρὸς Σιγείῳ, πλησίον δὲ καὶ
[13, 63]	Ὀδυσσεῖ αὐθημερὸν ἀναπλεῖν ἐπὶ τὸ	ναύσταθμον	τελέσαντι τὴν θυσίαν. ἔστι δὲ
[13, 36]	ἵκανεν. ~Καὶ μὴν τό γε	ναύσταθμον	τὸ νῦν ἔτι λεγόμενον πλησίον
[13, 7]	βοῦς „πρῶτον δ´ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν,	ἴφθιμον	Μελάνιππον· ὁ δ´ ὄφρα μὲν
[13, 45]	καὶ μὴ χωλὸν ἐᾶν καὶ	ἕτοιμον	πρὸς ἔλεγχον ἅπαξ ἤδη ἀποτετολμηκότας.
[13, 35]	ἀπὸ τοῦ νῦν Ἰλίου, τί	χρήσιμον	ἐπὶ τοσοῦτον μεταλαμβάνεσθαι τοὺς τόπους
[13, 67]	θεῶν Ἀνδειρηνῆς ἅγιον καὶ ἄντρον	ὑπόνομον	μέχρι Παλαιᾶς. ἔστι δ´ ἡ
[13, 35]	μάλιστα ἀμβατός ἐστι πόλις καὶ	„ἐπίδρομον	ἔπλετο τεῖχος“ οἰκείως ἂν λέγοι
[13, 41]	Ἰλιεῖς, Ὅμηρος δὲ ῥητῶς τὸν	ἀφανισμὸν	τῆς πόλεως εἴρηκεν „ἔσσεται ἦμαρ
[13, 41]	δὲ καὶ οἱ νεώτεροι τὸν	ἀφανισμὸν	τῆς πόλεως, ὧν ἔστι καὶ
[13, 55]	μεμνήμεθα πολλάκις, ὁ τὸν Τρωικὸν	διάκοσμον	ἐξηγησάμενος γραμματικός, κατὰ τὸν αὐτὸν
[13, 13]	καὶ Παρίου, ἔχουσα ὑποκείμενον πεδίον	ὁμώνυμον,	ἐν ᾧ καὶ μαντεῖον ἦν
[13, 11]	ἦν Σιδήνη χώραν ἔχουσα πολλὴν	ὁμώνυμον,	κατέσπασται δὲ νῦν. ἐν δὲ
[13, 44]	τὴν „δὲ πόλιν κατεσπάσθαι τὴν	ὁμώνυμον	τῷ ποταμῷ. Πάλιν δ´ οὕτως
[13, 33]	ἀγακλῆος Πριάμοιο, ὃν εἰκὸς εἶναι	ἐπώνυμον	τῆς χώρας ἢ καὶ πόλεως,
[13, 63]	πόροιο· τὴν μὲν ἔπειτ´ ἐπὶ	βωμὸν	ἄγων πολύμητις „Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ
[13, 13]	τάδε πάντα „πρὸς μακάρων ἔλαχεν·	βωμὸν	δέ οἱ εἵσατο πρῶτος „Ἄδρηστος,
[13, 24]	λεγομένην ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ Δαρδανίαν	„Δάρδανον	αὖ πρῶτον τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς,
[13, 43]	φησὶν ὁ ποιητής „κρουνὼ „δ´	ἵκανον	καλιρρόω, ἔνθα δὲ πηγαὶ δοιαὶ
[13, 5]	πλέουσιν εἰς Λέσβον. „Ἴδην δ´	ἵκανον	„πολυ„ πίδακα μητέρα θηρῶν, Λεκτὸν
[13, 41]	οἷον ὅτι τῆς Ἀθηνᾶς τὸ	ξόανον	νῦν μὲν ἑστηκὸς ὁρᾶται, Ὅμηρος
[13, 48]	νομισθῆναί τε ἱεροὺς καὶ τὸ	ξόανον	οὕτω κατασκευασθῆναι βεβηκὸς ἐπὶ τῷ
[13, 40]	„θυ„ γατρῶν εἶδος ἀρίστην, Κασσάνδρην,	ἀνάεδνον.	βίας δὲ οὐδὲ μέμνηται, οὐδ´
[13, 63]	ἡνίοχον δὲ τοῦτον Πέλοπός φασιν	ἡγησάμενον	τῶν τόπων, ἀφ´ οὗ ἴσως
[13, 53]	Αἰνείαν ἐν τῇ Τροίᾳ καὶ	διαδεδεγμένον	τὴν ἀρχὴν καὶ παραδεδωκότα παισὶ
[13, 53]	Ἀρκαδίας κτίσαι Καπύας, ἀπὸ Κάπυος	θέμενον	τοὔνομα τῷ πολίσματι, οἱ δ´
[13, 41]	μὲν ἑστηκὸς ὁρᾶται, Ὅμηρος δὲ	καθήμενον	ἐμφαίνει· πέπλον γὰρ κελεύει „θεῖναι
[13, 68]	ἄκρα τῆς Λέσβου τὰ νοτιώτατα	κείμενον	ἐν τῇ Καναίᾳ· αὕτη δὲ
[13, 5]	καθήκει τὸ Αἰγαῖον ἐν παράπλῳ	κείμενον	τοῖς ἐκ Τενέδου πλέουσιν εἰς
[13, 6]	Κάναι, τὸ ἐκ θατέρου μέρους	ἀντικείμενον	ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ· καλοῦσι δ´
[13, 13]	μεταξὺ Πριάπου καὶ Παρίου, ἔχουσα	ὑποκείμενον	πεδίον ὁμώνυμον, ἐν ᾧ καὶ
[13, 51]	δὲ ἥ τε Ἄντανδρός ἐστιν	ὑπερκείμενον	ἔχουσα ὄρος ὃ καλοῦσιν Ἀλεξάνδρειαν,
[13, 15]	ἐστὶν ἐν Πιτυοῦντι τῆς Παριανῆς	ὑπερκείμενον	ἔχουσα πιτυῶδες ὄρος· μεταξὺ δὲ
[13, 36]	δὲ φήσει τις τὸν νῦν	λεγόμενον	Ἀχαιῶν λιμένα εἶναι τὸ ναύσταθμον,
[13, 36]	γε ναύσταθμον τὸ νῦν ἔτι	λεγόμενον	πλησίον οὕτως ἐστὶ τῆς νῦν
[13, 51]	μέντοι τοῦτον φασὶν Ἀδραμυττηνόν, τὸν	κλειόμενον	ὑπὸ ταύτης τε τῆς ἄκρας
[13, 40]	ἢ κατὰ τοιαύτην αἰτίαν, ἀλλ´	ἀπεχθανόμενον	μὲν τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ τὸ
[13, 50]	δ´ ἐστὶν ὄρος ἐνταῦθα Σατνιόεις	προσαγορευόμενον,	ἀλλὰ ποταμὸς ἐφ´ ᾧ ἵδρυται
[13, 7]	αὐτοῦ, καὶ ἐνταῦθα πεσεῖν αὐτὸν	μαχόμενον.	ἐκ δὲ τῆς Θήβης ἡ
[13, 45]	Παλαίσκηψις, εἶτ´ Ἀλαζόνιον. τοῦτ´ ἤδη	πεπλασμένον	πρὸς τὴν τῶν Ἁλιζώνων ὑπόθεσιν,
[13, 3]	μέχρι τοῦ Γρανίκου ποταμοῦ καὶ	παρεσκευασμένον	ἄμεινον περαιῶσαι τὸ πλέον τῆς
[13, 27]	ἐν τῇ Περσικῇ γάζῃ πολυτελῶς	κατεσκευασμένον.	κατά τε δὴ τὸν τοῦ
[13, 48]	Τραγασαῖον ἁλοπήγιον αὐτόματον τοῖς ἐτησίαις	πηγνύμενον	πρὸς Ἁμαξιτῷ. ἐπὶ δὲ τῷ
[13, 70]	διορίζει τοῦτό τε καὶ τὸ	καλούμενον	Ἀπίας πεδίον, ὃ ὑπέρκειται ἐν
[13, 56]	ψευδάργυρον, ἣ προσλαβοῦσα χαλκὸν τὸ	καλούμενον	γίνεται κρᾶμα, ὅ τινες ὀρείχαλκον
[13, 48]	δ´ ἔστι χωρίον τὰ Σμίνθια	καλούμενον,	καὶ ἐν Ῥόδῳ καὶ ἐν
[13, 67]	ὁ Κάικος εἰς τὸν Ἐλαΐτην	καλούμενον	κόλπον ἐν τριάκοντα σταδίοις ἐκδίδωσιν.
[13, 51]	ἄκρας ποιούσης τὸν ἰδίως Ἀδραμυττηνὸν	καλούμενον	κόλπον. λέγεται γὰρ καὶ πᾶσα
[13, 17]	θεῶν ἱερόν ἐστιν ἅγιον Τηρείης	ἐπικαλούμενον.	~Καὶ ἡ Λάμψακος δ´ ἐπὶ
[13, 16]	μέταλλον μέγα λευκοῦ λίθου σφόδρα	ἐπαινούμενον·	τὰ γοῦν κάλλιστα τῶν ταύτῃ
[13, 26]	τῶν Περσῶν ἐπιστολὴν καταπέμψαι φιλάνθρωπον,	ὑπισχνούμενον	πόλιν τε ποιῆσαι μεγάλην καὶ
[13, 65]	Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν ἐν ἄλσει,	προστατούμενον	μετὰ ἁγιστείας ὑπ´ Ἀντανδρίων, οἷς
[13, 36]	γὰρ πρὸ τῆς νῦν πόλεως	ὁρώμενον	πρόχωμα εἶναι τῶν ποταμῶν ὕστερον
[13, 6]	μὲν Ἰδαῖον κόλπον, οἱ δ´	Ἀδραμυττηνόν.	ἐν τούτῳ δὲ αἱ τῶν
[13, 51]	ἐπ´ ἄκρας ποιούσης τὸν ἰδίως	Ἀδραμυττηνὸν	καλούμενον κόλπον. λέγεται γὰρ καὶ
[13, 68]	τῷ Λεκτῷ καὶ ποιοῦν τὸν	Ἀδραμυττηνὸν	κόλπον, οὗ μέρος καὶ ὁ
[13, 51]	περιλαμβάνεται· ἰδίως μέντοι τοῦτον φασὶν	Ἀδραμυττηνόν,	τὸν κλειόμενον ὑπὸ ταύτης τε
[13, 42]	ἀνακτίσαι διανοουμένους οἰωνίσασθαι τὸν τόπον	ἐκεῖνον,	εἴτε διὰ τὰς συμφορὰς εἴτε
[13, 57]	καὶ Ἄσσον χωρίοις· ἔπειτα διεδέξατο	ἐκεῖνον	καὶ μετεπέμψατο τόν τε Ἀριστοτέλην
[13, 40]	ὅτι μὲν παρθένος ἦν ὑπ´	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον λέγει „πέφνε γὰρ
[13, 54]	οὗ τὰ βιβλία ταῦτα προῆλθεν,	ἄμεινον	μὲν ἐκείνων φιλοσοφεῖν καὶ ἀριστοτελίζειν,
[13, 3]	τοῦ Γρανίκου ποταμοῦ καὶ παρεσκευασμένον	ἄμεινον	περαιῶσαι τὸ πλέον τῆς στρατιᾶς
[13, 15]	κεῖται Παρίου καὶ Πριάπου κατὰ	Λίνον	χωρίον ἐπὶ θαλάττῃ, ὅπου οἱ
[13, 12]	γοῦν Ξέρξης τῷ Θεμιστοκλεῖ εἰς	οἶνον	ἔδωκε τὴν Λάμψακον. ἀπεδείχθη δὲ
[13, 40]	μὲν τῇ Ἀθηνᾷ κατὰ τὸ	κοινὸν	εἴρηκεν (ἁπάντων γὰρ εἰς τὸ
[13, 46]	νήσῳ, καὶ τὰ περὶ τὸν	Κύκνον,	Θρᾷκα τὸ γένος, πατέρα δ´,
[13, 19]	τοῖς ἑκατόν· ἐξ ὧν τὸν	Κύκνον	φασίν. Ἀναξιμένης δὲ καὶ ἐν
[13, 70]	πηγαί· δείκνυνται γὰρ ἐν πεδίῳ.	Τῆμνον	δ´ ἔστιν ὄρος ὃ διορίζει
[13, 61]	ἡ Θήβη καὶ ἡ Λυρνησσός,	ἐρυμνὸν	χωρίον· ἔρημοι δ´ ἀμφότεραι· διέχουσι
[13, 57]	διὰ τὴν πρὸς Ἑρμείαν τὸν	τύραννον	κηδείαν. ἦν δὲ Ἑρμείας εὐνοῦχος,
[13, 70]	αὐτῷ, καὶ οὐ δύο δυναστεῖαι	μόνον	ἀλλὰ καὶ τρεῖς ὑπῆρξαν ἐν
[13, 69]	δὲ ποιητὴς ἐπὶ τοσοῦτον μέμνηται	μόνον	τῆς ἱστορίας ταύτης „ἀλλ´ οἷον
[13, 14]	τὴν φλεγμονὴν παύοντας καὶ τὸν	πόνον.	μυθεύουσι δὲ τὸν ἀρχηγέτην τοῦ
[13, 36]	ἀψυχίας· ἀπονοίας μέν, εἰ τοσοῦτον	χρόνον	ἀτείχιστον αὐτὸ εἶχον, πλησίον οὔσης
[13, 55]	ἐξηγησάμενος γραμματικός, κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον	γεγονὼς Κράτητι καὶ Ἀριστάρχῳ· καὶ
[13, 52]	δύο γένη ταῦτα βασιλεῦσαι πολὺν	χρόνον	ἐν τῇ Σκήψει λέγεται· μετὰ
[13, 3]	τὴν στρατιὰν κατὰ τὸν αὐτὸν	χρόνον	καθ´ ὃν καὶ Πενθίλος, ἀλλὰ
[13, 40]	παρθένος ἦν ὑπ´ ἐκεῖνον τὸν	χρόνον	λέγει „πέφνε γὰρ „Ὀθρυονῆα, Καβησόθεν
[13, 3]	τὸ Φρίκιον ὄρος διατρῖψαι πολὺν	χρόνον,	ὕστερον δὲ διαβάντας κτίσαι τὴν
[13, 64]	ἐκείνοις Ἡρακλέα ἀπαλλαγῆς ἀκρίδων χάριν·	ἰποκτόνον	δὲ παρ´ Ἐρυθραίοις τοῖς τὸν
[13, 53]	„ὅτε πέρ σε βοῶν ἄπο	μοῦνον	ἐόντα σεῦα κατ´ Ἰδαίων „ὀρέων
[13, 13]	εἵσατο πρῶτος „Ἄδρηστος, ποταμοῖο παρὰ	ῥόον	Αἰσήποιο, ἔνθα τετίμηταί τε καὶ
[13, 12]	νεωτέρων· οὐδὲ γὰρ Ἡσίοδος οἶδε	Πρίαπον,	ἀλλ´ ἔοικε τοῖς Ἀττικοῖς Ὀρθάνῃ
[13, 16]	παράπλῳ τῷ ἀπὸ Παρίου εἰς	Πρίαπον	ἥ τε παλαιὰ Προκόννησός ἐστι
[13, 9]	τῶν Κυζικηνῶν πόλιν καὶ τὸν	Αἴσηπον	ἀρχὴ τῆς Τρῳάδος καθ´ Ὅμηρον.
[13, 28]	δὲ τὸν Ῥοδίον εἰς τὸν	Αἴσηπον	ἐμβάλλειν φασίν· εἷς δ´ ἐστὶ
[13, 45]	δ´ αὐλῶνος τοῦ περὶ τὸν	Αἴσηπον	ἐν ἀριστερᾷ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ
[13, 5]	περὶ Ἄβυδον στενῶν ἐπὶ τὸν	Αἴσηπον	καὶ τὴν Κυζικηνήν· ἡ δ´
[13, 10]	τὰ κατὰ τὴν μετὰ τὸν	Αἴσηπον	„οἳ δ´ Ἀδρήστειάν τ´ εἶχον
[13, 23]	Πακτωλόν. ἀπὸ Ἀβύδου δ´ ἐπὶ	Αἴσηπον	περὶ ἑπτακοσίους φασὶ σταδίους, εὐθυπλοίᾳ
[13, 44]	περαίας· „ἐμβάλλει δὲ εἰς τὸν	Αἴσηπον.	Ῥοδίος δὲ ἀπὸ Κλεανδρίας καὶ
[13, 45]	ἐλάττω „δὲ τοῦ περὶ τὸν	Αἴσηπον.	τὰ δ´ ἑξῆς ἤδη τὰ
[13, 2]	τῆς Κυζικηνῆς καὶ τῶν περὶ	Αἴσηπον	τόπων καὶ Γράνικον μέχρι Ἀβύδου
[13, 2]	μὲν ποιητὴς ἀπὸ τῶν περὶ	Αἴσηπον	τόπων καὶ τῶν περὶ τὴν
[13, 46]	δὲ τὴν Τένεδον Κάλυδναν τινὲς	εἶπον,	ἄλλοι δὲ Λεύκοφρυν. μυθεύουσι δ´
[13, 50]	Πήδασον αἰπεινήν. Σατνιόεντα δ´ ὕστερον	εἶπον,	οἱ δὲ Σαφνιόεντα· ἔστι δὲ
[13, 68]	ἀκρωτήριον Αἰγὰ κεκλῆσθαι, τὸ δὲ	λοιπὸν	Κάνη καὶ Κάναι. ~Μεταξὺ δὲ
[13, 67]	Κάικος εἰς τὸν Ἐλαΐτην καλούμενον	κόλπον	ἐν τριάκοντα σταδίοις ἐκδίδωσιν. ἐν
[13, 49]	τῶν Μιτυληναίων. τὸν δὲ αὐτὸν	κόλπον	καὶ Ἰδαῖον λέγουσιν· ἡ γὰρ
[13, 51]	ποιούσης τὸν ἰδίως Ἀδραμυττηνὸν καλούμενον	κόλπον.	λέγεται γὰρ καὶ πᾶσα ἡ
[13, 6]	καλοῦσι δ´ οἱ μὲν Ἰδαῖον	κόλπον,	οἱ δ´ Ἀδραμυττηνόν. ἐν τούτῳ
[13, 2]	καὶ Πιτάνην καὶ τὸν Ἐλαϊτικὸν	κόλπον·	οἷς πᾶσιν ἀντιπαρήκει ἡ τῶν
[13, 68]	Λεκτῷ καὶ ποιοῦν τὸν Ἀδραμυττηνὸν	κόλπον,	οὗ μέρος καὶ ὁ Ἐλαϊτικός
[13, 53]	μὲν οἰκῆσαι περὶ τὸν Μακεδονικὸν	Ὄλυμπον	φασίν, οἱ δὲ περὶ Μαντίνειαν
[13, 19]	ἑταῖρος· καὶ αὐτὸς δ´ Ἐπίκουρος	τρόπον	τινὰ Λαμψακηνὸς ὑπῆρξε, διατρίψας ἐν
[13, 52]	ἀπὸ τοῦ περίσκεπτον εἶναι τὸν	τόπον,	εἰ δεῖ τὰ παρὰ τοῖς
[13, 42]	ὕστερον ἀνακτίσαι διανοουμένους οἰωνίσασθαι τὸν	τόπον	ἐκεῖνον, εἴτε διὰ τὰς συμφορὰς
[13, 42]	κατὰ τῶν τειχιούντων πάλιν τὸν	τόπον.	ἐκείνου μὲν οὖν ἀποστῆναι τοῦ
[13, 36]	τὸ ναύσταθμον, ἐγγυτέρω τινὰ λέξει	τόπον	ὅσον δώδεκα σταδίους διεστῶτα τῆς
[13, 39]	γὰρ ὑπὸ τῶν Μιτυληναίων τὸν	τόπον	τοῦτον τῷ Σιγείῳ, οὐ μὴν
[13, 7]	„πρῶτον δ´ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν, ἴφθιμον	Μελάνιππον·	ὁ δ´ ὄφρα μὲν εἰλίποδας
[13, 26]	κατάλυσιν τῶν Περσῶν ἐπιστολὴν καταπέμψαι	φιλάνθρωπον,	ὑπισχνούμενον πόλιν τε ποιῆσαι μεγάλην
[13, 45]	καὶ τοῦτο πλάσαι παρατριψαμένους τὸ	μέτωπον,	καὶ μὴ χωλὸν ἐᾶν καὶ
[13, 5]	Ζέλειαν, οἰκείως τούτων ἀκρώρειαν ἀφορίζει	Γάργαρον,	ἄκρον λέγων· καὶ γὰρ καὶ
[13, 5]	λέγων· καὶ γὰρ καὶ νῦν	Γάργαρον	ἐν τοῖς ἄνω μέρεσι τῆς
[13, 21]	Ἄρισβος ὁ ἐμβάλλων εἰς τὸν	Ἕβρον,	Ἀρίσβη ἐν Τροίᾳ· Ῥῆσος ποταμὸς
[13, 39]	τῶν λίθων τῶν ἐξ Ἰλίου	Περίανδρον	ἐπιτειχίσαι τὸ Ἀχίλλειον τοῖς Ἀθηναίοις,
[13, 53]	καὶ ποταμοὺς περὶ Αἴγεσταν προσαγορεῦσαι	Σκάμανδρον	καὶ Σιμόεντα· ἔνθεν δ´ εἰς
[13, 35]	ποταμὸς Θύμβριος, ἐμβάλλων εἰς τὸν	Σκάμανδρον	κατὰ τὸ Θυμβραίου Ἀπόλλωνος ἱερόν,
[13, 33]	Σκηψίας, ὅριον δ´ εἶναι τὸν	Σκάμανδρον	μέσον αὐτῶν ῥέοντα· ἔχθραν δ´
[13, 26]	τῆς Ἀθηνᾶς μικρὸν καὶ εὐτελές,	Ἀλέξανδρον	δὲ ἀναβάντα μετὰ τὴν ἐπὶ
[13, 26]	ἔδοξε γὰρ εὐσεβὲς εἶναι τοὺς	Ἀλέξανδρον	διαδεξαμένους ἐκείνου πρότερον κτίζειν ἐπωνύμους
[13, 27]	αὐτῶν προὐνόησε ζηλώσας ἅμα καὶ	Ἀλέξανδρον·	ἐκεῖνος γὰρ κατὰ συγγενείας ἀνανέωσιν
[13, 51]	αὐτῆς τῆς Σκήψεως. τὴν δὲ	Ἄντανδρον	Ἀλκαῖος μὲν καλεῖ Λελέγων πόλιν
[13, 7]	Πρίαμον σαφῶς ἐμφανίζουσι „καί σε,	γέρον,	τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον
[13, 13]	Ζελείᾳ. ἐνταῦθα μὲν οὖν οὐδὲν	ἱερὸν	Ἀδραστείας δείκνυται, οὐδὲ δὴ Νεμέσεως,
[13, 30]	ἁλιτενής, ἐφ´ ᾗ μνῆμα καὶ	ἱερὸν	Αἴαντος καὶ ἀνδριάς, ὃν ἄραντος
[13, 13]	περὶ δὲ Κύζικον ἔστιν Ἀδραστείας	ἱερόν.	Ἀντίμαχος δ´ οὕτω φησίν „ἔστι
[13, 40]	εἴρηκεν (ἁπάντων γὰρ εἰς τὸ	ἱερὸν	ἀσεβησάντων ἅπασιν ἐμήνιεν) ἀπολέσθαι δὲ
[13, 63]	δ´ ἐπὶ θαλάττῃ ποιεῖ τὸ	ἱερόν	„ἐκ δὲ Χρυσηὶς νηὸς βῆ
[13, 65]	ᾗ τὸ τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος	ἱερὸν	ἐν ἄλσει, προστατούμενον μετὰ ἁγιστείας
[13, 26]	πόλιν τε ποιῆσαι μεγάλην καὶ	ἱερὸν	ἐπισημότατον καὶ ἀγῶνα ἀποδείξειν ἱερόν.
[13, 32]	τοῦ μὲν οὖν Ἀχιλλέως καὶ	ἱερόν	ἐστι καὶ μνῆμα πρὸς τῷ
[13, 67]	ἔχουσα. ὑπὸ δὲ τοῖς Ἀνδείροις	ἱερόν	ἐστι μητρὸς θεῶν Ἀνδειρηνῆς ἅγιον
[13, 17]	λόφον, ἐφ´ ᾧ μητρὸς θεῶν	ἱερόν	ἐστιν ἅγιον Τηρείης ἐπικαλούμενον. ~Καὶ
[13, 63]	ἵκοντο, οὔτ´ ἐπὶ θαλάττῃ τὸ	ἱερόν	ἐστιν, ἐκεῖνος δ´ ἐπὶ θαλάττῃ
[13, 26]	μὲν κώμην εἶναί φασι τὸ	ἱερὸν	ἔχουσαν τῆς Ἀθηνᾶς μικρὸν καὶ
[13, 65]	καὶ αὐτῆς ἐν ἄλσει τὸ	ἱερὸν	ἐχούσης. αὐτοῦ δὲ καὶ ὁ
[13, 13]	Ἀδράστου βασιλέως, ὃς πρῶτος Νεμέσεως	ἱερὸν	ἱδρύσατο, καλεῖσθαι Ἀδράστειαν. ἡ μὲν
[13, 62]	Αἰολέων τὸ τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος	ἱερόν·	καὶ ἐν Χρύσῃ δὲ λέγουσι
[13, 26]	νίκην ἀναθήμασί τε κοσμῆσαι τὸ	ἱερὸν	καὶ προσαγορεῦσαι πόλιν καὶ οἰκοδομίαις
[13, 48]	τὸ τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνός ἐστιν	ἱερόν,	καὶ τὸ σύμβολον τὸ τὴν
[13, 26]	ἱερὸν ἐπισημότατον καὶ ἀγῶνα ἀποδείξειν	ἱερόν.	μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν
[13, 48]	φησι τοὺς μύας περὶ τὸ	ἱερὸν	νομισθῆναί τε ἱεροὺς καὶ τὸ
[13, 63]	χώρᾳ δείκνυται, οὐδὲ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος	ἱερόν·	ὁ ποιητὴς δὲ συζεύγνυσιν „ὃς
[13, 42]	νῦν ἐκτίσθη κατοικία καὶ τὸ	ἱερόν·	οὐ μὴν πόλις γε ἦν,
[13, 62]	ἐν ᾧ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἔστιν	ἱερόν·	παραρρεῖ δ´ αὐτῷ ἐξ Ἴδης
[13, 48]	πολλαχοῦ· καλοῦσι δὲ νῦν τὸ	ἱερὸν	Σμίνθιον. χωρὶς γοῦν καὶ τὸ
[13, 48]	Ἁμαξιτὸν χωρὶς τοῦ κατὰ τὸ	ἱερὸν	Σμινθίου δύο τόποι καλοῦνται Σμίνθια·
[13, 64]	Ἀπόλλωνος ἔχουσιν ἐν τῇ χώρᾳ	ἱερόν,	τὴν ἐρυσίβην καλοῦντες ἐρυθίβην· παρ´
[13, 35]	Σκάμανδρον κατὰ τὸ Θυμβραίου Ἀπόλλωνος	ἱερόν,	τοῦ δὲ νῦν Ἰλίου καὶ
[13, 63]	καὶ Κίλλου μνῆμα περὶ τὸ	ἱερὸν	τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος, χῶμα μέγα·
[13, 61]	τὴν Χρῦσαν {τὴν ἔχουσαν} τὸ	ἱερὸν	τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος ἐμφαίνει, εἴπερ
[13, 46]	Αἰολίδα καὶ λιμένας δύο καὶ	ἱερὸν	τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος, καθάπερ καὶ
[13, 63]	ἐνταῦθα δ´ ἦν καὶ τὸ	ἱερὸν	τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος καὶ ἡ
[13, 63]	τὴν κατὰ Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται τὸ	ἱερόν,	τῶν Κιλίκων τῶν μὲν εἰς
[13, 25]	ἀγρίων ἔτι πως ἐπὶ τὸ	ἥμερον	τῶν δευτέρων ὑποβεβηκότων. ἔστι δέ
[13, 63]	ἐστιν, ὥστε παρῆν τῷ Ὀδυσσεῖ	αὐθημερὸν	ἀναπλεῖν ἐπὶ τὸ ναύσταθμον τελέσαντι
[13, 34]	τὴν στομαλίμνην καλουμένην. διείργει δ´	ἑκάτερον	τῶν λεχθέντων πεδίων ἀπὸ θατέρου
[13, 42]	μὲν οὖν ἀποστῆναι τοῦ χωρίου,	ἕτερον	δὲ τειχίσαι. πρῶτοι μὲν οὖν
[13, 62]	τὸν αὐτὸν τῷ Σμινθεῖ εἴθ´	ἕτερον.	~Ἡ δὲ Χρῦσα ἐπὶ θαλάττῃ
[13, 35]	„Θύμ„ βρης δ´ ἔλαχον Λύκιοι“	οἰκειότερόν	ἐστι τῷ παλαιῷ κτίσματι· πλησίον
[13, 36]	τε τὴν κατασκοπὴν πέμπονται γνωσόμενοι,	πότερον	μενοῦσι παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν πολὺ
[13, 23]	μὲν Ἀβυδηνῶν ἔστι, κατεσκαμμένη πόλις,	πρότερον	δὲ ἦν καθ´ αὑτά, χρυσεῖα
[13, 27]	σκοποῦσιν, ἐκ τῶν τοιῶνδε τεκμαίρονται.	πρότερον	δὲ ὑπογραπτέον τοὺς τόπους ἀπὸ
[13, 28]	τε Δαρδανὶς ἄκρα, ἧς μικρὸν	πρότερον	ἐμνήσθημεν, καὶ ἡ πόλις ἡ
[13, 1]	καὶ τὰ τῶν ἄλλων ὑπογράψαντας	πρότερον	ἐν κεφαλαίῳ τὴν τῶν τόπων
[13, 59]	πόλεις ᾠκίσθαι ὑπὸ τῶν Λελέγων	πρότερον	εὐανδρησάντων, ὥστε καὶ τῆς Καρίας
[13, 47]	τῆς {Τενεδίων περ} αίας οὖσαι	πρότερον,	καὶ ἡ νῦν Χρῦσα, ἐφ´
[13, 50]	~Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν καὶ	πρότερον·	καὶ νῦν δὲ προσληπτέον ὅτι
[13, 8]	οἱ περιγενόμενοι τῶν ὑπὸ Τηλέφῳ	πρότερον	καὶ Τεύθραντι. οὕτω δὴ τοῦ
[13, 26]	εἶναι τοὺς Ἀλέξανδρον διαδεξαμένους ἐκείνου	πρότερον	κτίζειν ἐπωνύμους πόλεις, εἶθ´ ἑαυτῶν·
[13, 18]	καὶ ἑκατὸν σταδίους· ἐκαλεῖτο δὲ	πρότερον	Πιτυοῦσσα, καθάπερ καὶ τὴν Χίον
[13, 61]	Μυσοῖς μὲν καὶ Λυδοῖς τὸ	πρότερον,	τοῖς δ´ Ἕλλησιν ὕστερον τοῖς
[13, 8]	περὶ Ἄβυδον Θρᾷκες· ἔτι δὲ	πρότερον	τούτων ἀμφοῖν Βέβρυκες καὶ Δρύοπες·
[13, 35]	νομίζεται τὸ παλαιὸν Ἴλιον ἱδρῦσθαι	πρότερον,	τριάκοντα σταδίους διέχον ἀπὸ τῆς
[13, 22]	τοῦ ἐξ αὐτῆς· διὸ καὶ	εὐπετέστερον	ἐκ τῆς Σηστοῦ διαίρουσι παραλεξάμενοι
[13, 42]	ἀοίκητον οὖσαν; ~Εἰκάζουσι δὲ τοὺς	ὕστερον	ἀνακτίσαι διανοουμένους οἰωνίσασθαι τὸν τόπον
[13, 40]	αἱ γοῦν Λοκρίδες παρθένοι μικρὸν	ὕστερον	ἀρξάμεναι ἐπέμποντο κατ´ ἔτος· καὶ
[13, 54]	ἀλλὰ θέσεις ληκυθίζειν· τοῖς δ´	ὕστερον,	ἀφ´ οὗ τὰ βιβλία ταῦτα
[13, 36]	ὁρώμενον πρόχωμα εἶναι τῶν ποταμῶν	ὕστερον	γεγονός. ~ὅ τε Πολίτης „ὃς
[13, 59]	καὶ τῆς Πισιδίας ἀποτεμέσθαι πολλήν.	ὕστερον	δ´ ἅμα τοῖς Καρσὶ στρατευόμενοι
[13, 38]	τέως διατιθεὶς καὶ πάσχων κακῶς,	ὕστερον	δ´ ἐκ μονομαχίας, προκαλεσαμένου τοῦ
[13, 27]	δ´ ἐκλιπεῖν διὰ τὸ ἀτείχιστον·	ὕστερον	δ´ ἐπανόρθωσιν ἔσχε πολλήν. εἶτ´
[13, 68]	πέλαγος, ὅθεν αὐτῷ καὶ τοὔνομα·	ὕστερον	δὲ αὐτὸ τὸ ἀκρωτήριον Αἰγὰ
[13, 3]	Φρίκιον ὄρος διατρῖψαι πολὺν χρόνον,	ὕστερον	δὲ διαβάντας κτίσαι τὴν Κύμην
[13, 8]	~Τότε μὲν οὖν τοιαῦτα ὑπῆρχεν,	ὕστερον	δὲ ἠκολούθησαν μεταβολαὶ παντοῖαι. τὰ
[13, 52]	ὀνόματα ταῖς Ἑλληνικαῖς ἐτυμολογεῖσθαι φωναῖς·	ὕστερον	δὲ κατωτέρω σταδίοις ἑξήκοντα εἰς
[13, 26]	ἐλευθέραν τε κρῖναι καὶ ἄφορον·	ὕστερον	δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν
[13, 50]	ὄχθαις Πήδασον αἰπεινήν. Σατνιόεντα δ´	ὕστερον	εἶπον, οἱ δὲ Σαφνιόεντα· ἔστι
[13, 32]	οὕτως ἐπόρθησεν ὥστ´ ἀπολιπεῖν τοῖς	ὕστερον	ἐκπορθήσουσι κεκακωμένην μέν, πόλιν δέ·
[13, 39]	ἀπειθοῦν· ὑπ´ ἐκείνοις γὰρ ἦν	ὕστερον	ἡ παραλία πᾶσα ἡ μέχρι
[13, 42]	γε ἦν, ἀλλὰ πολλοῖς χρόνοις	ὕστερον	καὶ κατ´ ὀλίγον, ὡς εἴρηται,
[13, 17]	κατεσκεύαστο τοῖς Λυδοῖς, καὶ Πέρσαις	ὕστερον·	οἱ δ´ ἀπὸ τετταράκοντα σταδίων
[13, 4]	τοῦ ποιητοῦ λέγεσθαι Τρωικήν, οἱ	ὕστερον	οἱ μὲν πᾶσαν Αἰολίδα προσαγορεύουσιν
[13, 61]	τὸ πρότερον, τοῖς δ´ Ἕλλησιν	ὕστερον	τοῖς ἐποικήσασιν ἐκ τῆς Αἰολίδος
[13, 3]	τοῖς συμμάχοις διαριθμεῖται. ~Οἱ δ´	ὕστερον	τοὺς ὅρους οὐ τοὺς αὐτοὺς
[13, 3]	Θρᾴκης ἑξήκοντα ἔτεσι τῶν Τρωικῶν	ὕστερον,	ὑπ´ αὐτὴν τὴν τῶν Ἡρακλειδῶν
[13, 25]	ἐπιπολάζοντα ἀκμὴν ἐν τοῖς πεδίοις·	δεύτερον	δὲ τὸ ἐν ταῖς ὑπωρείαις,
[13, 34]	ἀγῶνας ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα ἀποδίδωσι·	πλατύτερον	γάρ ἐστι, καὶ τοὺς ὀνομαζομένους
[13, 33]	χώρας ἢ καὶ πόλεως, ὅπερ	πιθανώτερον·	τὴν δὲ Κεβρηνίαν διήκειν μέχρι
[13, 20]	„ἦρχ´ Ἄσιος“ φησίν „ὃν Ἀρίσβηθεν	φέρον	ἵπποι „αἴ„ θωνες μεγάλοι ποταμοῦ
[13, 20]	ἥκειν αὐτόν φησιν „ὃν Ἀρίσβηθεν	φέρον	„ἵπποι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος. οὕτω
[13, 60]	ἑξῆς παραλίαν ᾤκουν Κίλικες καθ´	Ὅμηρον,	ἣν νῦν ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε
[13, 25]	ἔοικεν αὕτη εἶναι ἡ καθ´	Ὅμηρον.	καὶ ἄλλοι δὲ ἱστοροῦσι πλείους
[13, 9]	Αἴσηπον ἀρχὴ τῆς Τρῳάδος καθ´	Ὅμηρον.	λέγει δ´ ἐκεῖνος μὲν οὕτω
[13, 58]	ὁ Σκήψιος ἀντὶ Αἰολέων. καθ´	Ὅμηρον	μέντοι ταῦτα πάντα ἦν Λελέγων,
[13, 70]	Κάικον τόποις φαίνεται βεβασιλευκὼς καθ´	Ὅμηρον	ὁ Εὐρύπυλος, ὥστ´ ἴσως καὶ
[13, 27]	ἵδρυται τὸ παλαιὸν Ἴλιον καθ´	Ὅμηρον	σκοποῦσιν, ἐκ τῶν τοιῶνδε τεκμαίρονται.
[13, 63]	Χρυσηίδα γεγονέναι φασὶ καὶ τὸν	Ὅμηρον	τούτου τοῦ τόπου μεμνῆσθαι. ἀλλ´
[13, 66]	ἐπὶ τῆς συγκλήτου καθ´ ὃν	καιρὸν	αἰτίαν εἶχε Μιθριδατισμοῦ. ~Πρὸς δὲ
[13, 12]	Προκόννησον συνῴκισαν κατὰ τὸν αὐτὸν	καιρόν,	οἱ δὲ Κυζικηνῶν· ἐπώνυμος δ´
[13, 68]	ἑκατὸν σταδίοις ἡ Κάνη, τὸ	ἀνταῖρον	ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ καὶ ποιοῦν
[13, 6]	ἡ Ἴδη ποιεῖ πρὸς τὴν	ἤπειρον	ἀποχωροῦσα ἀπὸ τοῦ Λεκτοῦ, καὶ
[13, 7]	Τροίαν γὰρ λέγει τὴν πεπορθημένην	ἤπειρον·	πεπόρθηται δὲ σὺν ἄλλοις τόποις
[13, 49]	τινὰς ἔχων τῶν κατὰ τὴν	ἤπειρον	τῶν Μιτυληναίων. τὸν δὲ αὐτὸν
[13, 5]	οἰκείως τούτων ἀκρώρειαν ἀφορίζει Γάργαρον,	ἄκρον	λέγων· καὶ γὰρ καὶ νῦν
[13, 22]	λιμένα, τὸ δὲ ζεῦγμά ἐστι	μικρὸν	ἀπὸ τῶν πόλεων παραλλάξαντι ἐξ
[13, 25]	ταῖς ὑπωρείαις, θαρρούντων ἤδη κατὰ	μικρόν,	ἅτε δὴ καὶ τῶν πεδίων
[13, 48]	περὶ Ἄβυδον ἐκ θατέρου μέρους,	μικρὸν	δ´ ὅμως ἐγγυτέρω ἡ Ἄβυδος.
[13, 32]	καὶ βασιλεὺς βασιλέων, ὡς ἔφαμεν.	μικρὸν	δὲ προελθοῦσιν ἀπὸ τῆς παραλίας
[13, 34]	πλησιάσας ὁ δὲ τῷ Ῥοιτείῳ,	μικρὸν	ἔμπροσθεν τοῦ νῦν Ἰλίου συμβάλλουσιν,
[13, 22]	ἐκ τῆς Σηστοῦ διαίρουσι παραλεξάμενοι	μικρὸν	ἐπὶ τὸν τῆς Ἡροῦς πύργον,
[13, 35]	ἑκατέρωθεν ἀγκῶνας. ~Ὑπὲρ δὲ τούτου	μικρὸν	ἡ τῶν Ἰλιέων κώμη ἐστίν,
[13, 26]	τὸ ἱερὸν ἔχουσαν τῆς Ἀθηνᾶς	μικρὸν	καὶ εὐτελές, Ἀλέξανδρον δὲ ἀναβάντα
[13, 35]	ἀφέστηκε· καὶ ὁ φηγὸς δὲ	μικρὸν	κατωτέρω ἐστὶ τοῦ ἐρινεοῦ, ἐφ´
[13, 28]	ἥ τε Δαρδανὶς ἄκρα, ἧς	μικρὸν	πρότερον ἐμνήσθημεν, καὶ ἡ πόλις
[13, 51]	σταδίοις, εἶτ´ ἐν ὀγδοήκοντα Ἄσσος	μικρὸν	ὑπὲρ τῆς θαλάττης, εἶτ´ ἐν
[13, 5]	μὲν τελευτῶντι εἰς τὴν μεσόγαιαν	μικρὸν	ὑπὲρ τῆς Κυζικηνῆς (καὶ δὴ
[13, 40]	οὐδέποτε. αἱ γοῦν Λοκρίδες παρθένοι	μικρὸν	ὕστερον ἀρξάμεναι ἐπέμποντο κατ´ ἔτος·
[13, 48]	ἐκ τῆς Ἀττικῆς ἀφῖχθαί τινα	Τεῦκρόν	φασιν ἐκ δήμου Τρώων, ὃς
[13, 44]	ἐστιν. Ἑπτάπορος δέ, ὃν καὶ	Πολύπορον	λέγουσιν, ἑπτάκις διαβαινόμενος ἐκ τῶν
[13, 26]	ἐπιμεληταῖς ἐλευθέραν τε κρῖναι καὶ	ἄφορον·	ὕστερον δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν
[13, 44]	βασιλεύσας οὕτως γράφει· τὴν μὲν	περίμετρον	εἶναί φησι ποδῶν τεττάρων „καὶ
[13, 46]	τῆς ἠπείρου· ἔχει δὲ τὴν	περίμετρον	ὅσον ὀγδοήκοντα σταδίων καὶ πόλιν
[13, 67]	μητρὸς θεῶν Ἀνδειρηνῆς ἅγιον καὶ	ἄντρον	ὑπόνομον μέχρι Παλαιᾶς. ἔστι δ´
[13, 56]	μετὰ γῆς τινος καμινευθεὶς ἀποστάζει	ψευδάργυρον,	ἣ προσλαβοῦσα χαλκὸν τὸ καλούμενον
[13, 51]	Λέλεξι μᾶλλόν πως τὸ νότιον	πλευρὸν	τῆς Ἴδης ἀφορίζοντες· ταπεινοὶ δ´
[13, 43]	θερμὰ ἐκλελεῖφθαι εἰκός, τὸ δὲ	ψυχρὸν	„κατὰ διάδυσιν ὑπεκρέον ἐκ τοῦ
[13, 7]	Πρίαμος γεννᾷ τὸν Λυκάονα καὶ	Πολύδωρον.	καὶ μὴν οἵ γε ὑπὸ
[13, 50]	δὲ Σατνιόεντος ἐυρρείταο παρ´ ὄχθαις	Πήδασον	αἰπεινήν. Σατνιόεντα δ´ ὕστερον εἶπον,
[13, 50]	„Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει,	Πήδασον	αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι. καὶ
[13, 59]	τρὶς δὲ συμβῆναι τοῦτο αὐτοῖς.	Πήδασον	δὲ καὶ ἐν τῇ νῦν
[13, 7]	καὶ „πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ	Πήδασον.	καὶ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα
[13, 7]	περὶ Θήβην καὶ Λυρνησσὸν καὶ	Πήδασον	τὴν τῶν Λελέγων καὶ ἔτι
[13, 50]	καὶ νῦν δὲ προσληπτέον ὅτι	Πήδασόν	τινα λέγει πόλιν αὐτῶν ὑπὸ
[13, 59]	ἓξ Μαύσωλος εἰς μίαν τὴν	Ἁλικαρνασὸν	συνήγαγεν, ὡς Καλλισθένης ἱστορεῖ· Συάγγελα
[13, 58]	κατέσχον τὰ περὶ τὴν νῦν	Ἁλικαρνασὸν	χωρία. ~Ἡ μὲν τοίνυν ἐκλειφθεῖσα
[13, 33]	ὅριον δ´ εἶναι τὸν Σκάμανδρον	μέσον	αὐτῶν ῥέοντα· ἔχθραν δ´ ἀεὶ
[13, 36]	γενομένου τοῦ τείχους ἐτειχομάχουν καὶ	εἰσέπεσον	εἰς αὐτὸ τὸ ναύσταθμον καὶ
[13, 67]	τῇ Πιτάνῃ κατὰ τὴν καλουμένην	νῆσον	Ἐλαιοῦσσαν. φασὶ δ´ ἐν τῇ
[13, 12]	φασίν, οἵπερ καὶ Ἄβυδον καὶ	Προκόννησον	συνῴκισαν κατὰ τὸν αὐτὸν καιρόν,
[13, 3]	αὐτὴν τὴν τῶν Ἡρακλειδῶν εἰς	Πελοπόννησον	κάθοδον· εἶτ´ Ἀρχέλαον υἱὸν ἐκείνου
[13, 35]	ὑποπέπτωκεν, ὥστε τὸ „λαὸν δὲ	στῆσον	„παρ´ ἐρινεόν, ἔνθα μάλιστα ἀμβατός
[13, 44]	πόδας, εἶτ´ εἰς τρία σχιζομένην	ἴσον	„ἀλλήλων διέχοντα, εἶτα πάλιν συναγομένην
[13, 22]	τοῦ Ἑλλησπόντου, διέχει δὲ τὸ	ἴσον	Λαμψάκου καὶ Ἰλίου, σταδίους περὶ
[13, 25]	ὕστατα δ´ ἐνταῦθα συμμεῖναι κατὰ	Κροῖσον	μάλιστα. τὰς δὴ τοιαύτας μεταβάσεις
[13, 21]	„οἵ τ´ ἄρα „πὰρ ποταμὸν	Κηφισὸν	δῖον ἔναιον, καὶ „ἀμφί τε
[13, 36]	ναύσταθμον, ἐγγυτέρω τινὰ λέξει τόπον	ὅσον	δώδεκα σταδίους διεστῶτα τῆς πόλεως,
[13, 32]	νῦν κατὰ τὸν Ἀχαιῶν λιμένα	ὅσον	δώδεκα σταδίους διέχουσα, τῷ δὲ
[13, 18]	ἡ Ἄβυδος· διέχει δ´ αὐτῆς	ὅσον	ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν σταδίους· ἐκαλεῖτο
[13, 35]	ἀπὸ τείχεος ὀρνύμεν Ἕκτωρ, ἀλλ´	„ὅσον	ἐς Σκαιάς τε πύλας καὶ
[13, 35]	τοσοῦτον μεταλαμβάνεσθαι τοὺς τόπους ἐφ´	ὅσον	ἡ διάταξις οὐ διέτεινε; τό
[13, 10]	θαλάττης καθ´ ἣν ἐκδίδωσιν Αἴσηπος	ὅσον	ὀγδοήκοντα. ἐπιμερίζει δὲ συνεχῶς τὰ
[13, 46]	ἠπείρου· ἔχει δὲ τὴν περίμετρον	ὅσον	ὀγδοήκοντα σταδίων καὶ πόλιν Αἰολίδα
[13, 26]	νεὼν κατεσκεύασε καὶ τεῖχος περιεβάλετο	ὅσον	τετταράκοντα σταδίων, συνῴκισέ τε εἰς
[13, 34]	πεδίῳ, τοσοῦτον ἀπέχοντας τῆς θαλάττης	ὅσον	τὸ νῦν Ἴλιον. τοῦτο μὲν
[13, 63]	που σταδίων ἐστὶν ἡμερήσιός πως,	ὅσον	φαίνεται πλεύσας ὁ Ὀδυσσεύς. ἐκβὰς
[13, 58]	Μυρσίλος Μηθυμναίων κτίσμα εἶναι τὴν	Ἄσσον,	Ἑλλάνικός τε καὶ Αἰολίδα φησίν,
[13, 56]	δ´ αὕτως καὶ τὰ περὶ	Ἄσσον.	~Ἔστι δὲ ἡ Ἄσσος ἐρυμνὴ
[13, 57]	τὸ τοῦ Στρατονίκου τοῦ κιθαριστοῦ	„Ἄσσον	ἴθ´, ὥς κεν θᾶσσον „ὀλέ„
[13, 2]	Κανῶν λεγομένων ἔστι τὰ περὶ	Ἄσσον	καὶ Ἀδραμύττιον καὶ Ἀταρνέα καὶ
[13, 57]	ἐπιθεμένῳ τοῖς περὶ Ἀταρνέα καὶ	Ἄσσον	χωρίοις· ἔπειτα διεδέξατο ἐκεῖνον καὶ
[13, 57]	κιθαριστοῦ „Ἄσσον ἴθ´, ὥς κεν	θᾶσσον	„ὀλέ„ θρου πείραθ´ ἵκηαι. ὁ
[13, 25]	παρ´ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ Δαρδανίδαο	„μέσσον	κὰπ πεδίον παρ´ ἐρινεὸν ἐσσεύοντο.
[13, 61]	(αὕτη γὰρ Ἠετίωνος) ἀλλὰ τὴν	Λυρνησσόν·	ἀμφότεραι δ´ ἦσαν ἐν τῷ
[13, 7]	δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον. καὶ	„Λυρνησσὸν	διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης. Ἐκ
[13, 61]	δὲ Μύνητος τὴν Λυρνησσόν· ἐπειδὴ	„Λυρνησσὸν	διαπορθήσας καὶ τείχεα „Θήβης“ τόν
[13, 61]	Χρυσηίδα. τοῦ δὲ Μύνητος τὴν	Λυρνησσόν·	ἐπειδὴ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα
[13, 7]	ἕλεν αὐτός. καὶ „πέρσε δὲ	Λυρνησσὸν	καὶ Πήδασον. καὶ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας
[13, 7]	Λέσβῳ τὰ περὶ Θήβην καὶ	Λυρνησσὸν	καὶ Πήδασον τὴν τῶν Λελέγων
[13, 7]	Μύνητος, „κλαίειν. ἐμφαίνει γὰρ τὴν	Λυρνησσὸν	λέγων „πόλιν θείοιο Μύνητος, ὡς
[13, 53]	ταχέεσσι πόδεσσι, κεῖθεν δ´ ἐς	Λυρνησσὸν	„ὑπέκφυγες· αὐτὰρ ἐγὼ τὴν πέρσα,
[13, 7]	πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι,	ὅσσον	Λέσβος ἄνω Μάκαρος πόλις ἐντὸς
[13, 68]	ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ καὶ ποιοῦν	τὸν	Ἀδραμυττηνὸν κόλπον, οὗ μέρος καὶ
[13, 53]	διαπεσεῖν εἰς τὴν λεγομένην κατὰ	τὸν	Ἀδρίαν Ἑνετικήν, τὸν δὲ Αἰνείαν
[13, 27]	ὅτι Ῥωμαῖος, οἱ δὲ Ῥωμαῖοι	τὸν	Αἰνείαν ἀρχηγέτην ἡγοῦνται, ἔπειτα ὅτι
[13, 53]	Σκήψεως λεχθεῖσιν· ἐμφαίνει γὰρ μεμενηκότα	τὸν	Αἰνείαν ἐν τῇ Τροίᾳ καὶ
[13, 44]	ἑξήκοντα „σταδίους· ἐμβάλλει δ´ εἰς	τὸν	Αἴνιον. ~τοῦ δ´ αὐλῶνος τοῦ
[13, 3]	εἶτ´ Ἀρχέλαον υἱὸν ἐκείνου περαιῶσαι	τὸν	Αἰολικὸν στόλον εἰς τὴν νῦν
[13, 9]	τὴν τῶν Κυζικηνῶν πόλιν καὶ	τὸν	Αἴσηπον ἀρχὴ τῆς Τρῳάδος καθ´
[13, 28]	οἱ δὲ τὸν Ῥοδίον εἰς	τὸν	Αἴσηπον ἐμβάλλειν φασίν· εἷς δ´
[13, 45]	~τοῦ δ´ αὐλῶνος τοῦ περὶ	τὸν	Αἴσηπον ἐν ἀριστερᾷ τῆς ῥύσεως
[13, 5]	τῶν περὶ Ἄβυδον στενῶν ἐπὶ	τὸν	Αἴσηπον καὶ τὴν Κυζικηνήν· ἡ
[13, 10]	συνεχῶς τὰ κατὰ τὴν μετὰ	τὸν	Αἴσηπον „οἳ δ´ Ἀδρήστειάν τ´
[13, 44]	Τενεδίων περαίας· „ἐμβάλλει δὲ εἰς	τὸν	Αἴσηπον. Ῥοδίος δὲ ἀπὸ Κλεανδρίας
[13, 45]	ἀξιόλογον, ἐλάττω „δὲ τοῦ περὶ	τὸν	Αἴσηπον. τὰ δ´ ἑξῆς ἤδη
[13, 53]	δὲ συνάρχοντας Ἀντηνορίδας καὶ αὐτὸν	τὸν	Ἀντήνορα διὰ τὴν Μενελάου παρ´
[13, 55]	βασιλέως κατὰ τὴν πρὸς Τιγράνην	τὸν	Ἀρμένιον πρεσβείαν· ὁ δ´ ἄκοντα
[13, 14]	καὶ τὸν πόνον. μυθεύουσι δὲ	τὸν	ἀρχηγέτην τοῦ γένους ἥρωά τινα
[13, 12]	Ἄβυδον καὶ Προκόννησον συνῴκισαν κατὰ	τὸν	αὐτὸν καιρόν, οἱ δὲ Κυζικηνῶν·
[13, 62]	Κίλλαιον Ἀπόλλωνα ἱδρῦσθαι, ἄδηλον εἴτε	τὸν	αὐτὸν τῷ Σμινθεῖ εἴθ´ ἕτερον.
[13, 55]	Τρωικὸν διάκοσμον ἐξηγησάμενος γραμματικός, κατὰ	τὸν	αὐτὸν χρόνον γεγονὼς Κράτητι καὶ
[13, 3]	συναγαγεῖν μὲν τὴν στρατιὰν κατὰ	τὸν	αὐτὸν χρόνον καθ´ ὃν καὶ
[13, 41]	οἱ Ἰλιεῖς, Ὅμηρος δὲ ῥητῶς	τὸν	ἀφανισμὸν τῆς πόλεως εἴρηκεν „ἔσσεται
[13, 41]	ὁμολογοῦσι δὲ καὶ οἱ νεώτεροι	τὸν	ἀφανισμὸν τῆς πόλεως, ὧν ἔστι
[13, 32]	πᾶσα, τῷ μὲν νῦν κατὰ	τὸν	Ἀχαιῶν λιμένα ὅσον δώδεκα σταδίους
[13, 7]	κατὰ μέρος. οἱ γὰρ περὶ	τὸν	Ἀχιλλέα τειχήρεις ὁρῶντες τοὺς Ἰλιέας
[13, 57]	χάριν, συλλαβὼν δ´ ἀνέπεμψεν ὡς	τὸν	βασιλέα, κἀκεῖ κρεμασθεὶς ἀπώλετο· οἱ
[13, 55]	κριθέντι ἀναβολὴ τῆς δίκης ἐπὶ	τὸν	βασιλέα. οὐ μέντοι διηυτύχησεν, ἀλλ´
[13, 3]	τούτου δ´ ἐν Ἀρκαδίᾳ τελευτήσαντος	τὸν	βίον διαδέξασθαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ
[13, 55]	κατὰ δὲ τὴν ὁδὸν κατέστρεψε	τὸν	βίον εἴθ´ ὑπὸ τοῦ βασιλέως
[13, 11]	τὰ Ἁρπάγια τόπος, ἐξ οὗ	τὸν	Γανυμήδην μυθεύουσιν ἡρπάχθαι· ἄλλοι δὲ
[13, 44]	εἰ μὴ ἄρα ὁ εἰς	τὸν	Γράνικον ἐμβάλλων Ῥῆσός ἐστιν. Ἑπτάπορος
[13, 53]	λεγομένην κατὰ τὸν Ἀδρίαν Ἑνετικήν,	τὸν	δὲ Αἰνείαν μετ´ Ἀγχίσου τοῦ
[13, 49]	κατὰ τὴν ἤπειρον τῶν Μιτυληναίων.	τὸν	δὲ αὐτὸν κόλπον καὶ Ἰδαῖον
[13, 34]	θάλατταν, τὸν μὲν εὐθὺ Ῥοιτείου	τὸν	δὲ Σιγείου, ποιοῦντας ἐξ ἀμφοῖν
[13, 69]	εἰς τὸ στόμα τοῦ Καΐκου,	τὸν	δὲ Τεύθραντα ἀναλαβόντα τὰ σώματα
[13, 3]	καὶ κατασχεῖν αὐτήν· Κλεύην δὲ	τὸν	Δώρου καὶ Μαλαόν, καὶ αὐτοὺς
[13, 21]	Τροίᾳ· Ἄρισβος ὁ ἐμβάλλων εἰς	τὸν	Ἕβρον, Ἀρίσβη ἐν Τροίᾳ· Ῥῆσος
[13, 67]	τὴν Πιτάνην ὁ Κάικος εἰς	τὸν	Ἐλαΐτην καλούμενον κόλπον ἐν τριάκοντα
[13, 2]	καὶ Ἀταρνέα καὶ Πιτάνην καὶ	τὸν	Ἐλαϊτικὸν κόλπον· οἷς πᾶσιν ἀντιπαρήκει
[13, 25]	δὲ τρίτου ἐπὶ τοῦ Ἴλου	τὸν	ἐν τοῖς πεδίοις. τοῦτον γὰρ
[13, 46]	ἃ καλοῦσι Καλύδνας, κειμένας κατὰ	τὸν	ἐπὶ Λεκτὸν πλοῦν· καὶ αὐτὴν
[13, 54]	γραμματικὸς διεχειρίσατο φιλαριστοτέλης ὤν, θεραπεύσας	τὸν	ἐπὶ τῆς βιβλιοθήκης, καὶ βιβλιοπῶλαί
[13, 25]	ἠδ´ ἀλόχων. τοῦ δὲ δευτέρου	τὸν	ἐπὶ τοῦ Δαρδάνου „κτίσσε δὲ
[13, 61]	„Θήβης“ τόν τε Μύνητα καὶ	τὸν	Ἐπίστροφον ἀνεῖλεν Ἀχιλλεύς, ὥστε ὅταν
[13, 34]	ὀνομαζομένους τόπους ἐνταῦθα δεικνυμένους ὁρῶμεν,	τὸν	ἐρινεόν, τὸν τοῦ Αἰσυήτου τάφον,
[13, 36]	ἡ διήγησις δ´ ἡ πρὸς	τὸν	Εὔμαιον ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως διασκευασθεῖσα
[13, 55]	ἐχρημάτιζε Χαλκηδόνιος· Μιθριδάτην δὲ θεραπεύσας	τὸν	Εὐπάτορα συναπῆρεν εἰς τὸν Πόντον
[13, 12]	τῷ λέγεσθαι Διονύσου καὶ νύμφης	τὸν	θεὸν ὁρμησάντων ἐπὶ τὸ τιμᾶν
[13, 51]	τὰ Γάργαρα ἐπ´ ἄκρας ποιούσης	τὸν	ἰδίως Ἀδραμυττηνὸν καλούμενον κόλπον. λέγεται
[13, 7]	δὲ τῷ Πριάμῳ τεταγμένην κατὰ	τὸν	Ἰλιακὸν πόλεμον καὶ λεγομένην Τροίαν·
[13, 70]	εἶτ´ ἄλλον, καταστρέφουσι δὲ εἰς	τὸν	Κάικον· ὁ δὲ Κάικος οὐκ
[13, 69]	τῆς περὶ τὴν Τευθρανίαν καὶ	τὸν	Κάικον, ὁ δὲ ποιητὴς ἐπὶ
[13, 70]	λέγωμεν, ὅτι ἐν τοῖς περὶ	τὸν	Κάικον τόποις φαίνεται βεβασιλευκὼς καθ´
[13, 70]	Τήμνου ποταμὸς Μύσιος ἐμβάλλων εἰς	τὸν	Κάικον ὑπὸ ταῖς πηγαῖς αὐτοῦ,
[13, 51]	ἰδίως μέντοι τοῦτον φασὶν Ἀδραμυττηνόν,	τὸν	κλειόμενον ὑπὸ ταύτης τε τῆς
[13, 25]	πρώτης πολιτείας παράδειγμα τιθέντα τὸν	τῶν	Κυκλώπων βίον, αὐτοφυεῖς νεμομένων καρποὺς
[13, 46]	τῇ νήσῳ, καὶ τὰ περὶ	τὸν	Κύκνον, Θρᾷκα τὸ γένος, πατέρα
[13, 19]	πρὸς τοῖς ἑκατόν· ἐξ ὧν	τὸν	Κύκνον φασίν. Ἀναξιμένης δὲ καὶ
[13, 22]	καὶ σκέλει διπλέθρῳ συνάπτειν πρὸς	τὸν	λιμένα, καὶ διὰ ταῦτ´ οὖν
[13, 7]	τῇ θυγατρὶ συνελθὼν Πρίαμος γεννᾷ	τὸν	Λυκάονα καὶ Πολύδωρον. καὶ μὴν
[13, 53]	καὶ οἱ μὲν οἰκῆσαι περὶ	τὸν	Μακεδονικὸν Ὄλυμπον φασίν, οἱ δὲ
[13, 70]	εἴρηκε Βακχυλίδης, οὔθ´ ὡς Εὐριπίδης	τὸν	Μαρσύαν φησί „τὰς διωνομασμένας „ναίειν
[13, 27]	Ἀσίας ἐπέβησαν καὶ ἐξέβαλον Ἀντίοχον	τὸν	μέγαν ἐκ τῆς ἐντὸς τοῦ
[13, 34]	φησὶν ἀγκῶνας ἐκτείνεσθαι πρὸς θάλατταν,	τὸν	μὲν εὐθὺ Ῥοιτείου τὸν δὲ
[13, 53]	τοῦ ἀπόρθητον ἐαθῆναι τὴν οἰκίαν.	τὸν	μὲν οὖν Ἀντήνορα καὶ τοὺς
[13, 21]	ὁ τόπος. ~Τῶν δὲ ποταμῶν	τὸν	μὲν Σελλήεντά φησιν ὁ ποιητὴς
[13, 3]	καθ´ ὃν καὶ Πενθίλος, ἀλλὰ	τὸν	μὲν τοῦ Πενθίλου στόλον φθῆναι
[13, 27]	οὖν ἐπελθὼν Σύλλας κατέλυσε, καὶ	τὸν	Μιθριδάτην κατὰ συμβάσεις εἰς τὴν
[13, 27]	Ὀυαλερίῳ Φλάκκῳ ταμίας προχειρισθέντι ἐπὶ	τὸν	Μιθριδάτην· καταστασιάσας δὲ καὶ ἀνελὼν
[13, 64]	ἰποκτόνον δὲ παρ´ Ἐρυθραίοις τοῖς	τὸν	Μίμαντα οἰκοῦσιν, ὅτι φθαρτικὸς τῶν
[13, 38]	ἀνάληψιν μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα γοῦν φασι	τὸν	Μιτυληναῖον ἐκ τῶν ἐκεῖθεν λίθων
[13, 7]	ἐξείλετο. ἧς ἐν τῇ ἁλώσει	τὸν	Μύνητα πεσεῖν φησιν, ὡς ἡ
[13, 3]	Γρᾶν δὲ τὸν υἱὸν τούτου	τὸν	νεώτατον προελθόντα μέχρι τοῦ Γρανίκου
[13, 36]	εἴκοσιν. εἰ δὲ φήσει τις	τὸν	νῦν λεγόμενον Ἀχαιῶν λιμένα εἶναι
[13, 38]	δὲ κατέσχον μὲν Ἀθηναῖοι Φρύνωνα	τὸν	ὀλυμπιονίκην πέμψαντες, Λεσβίων ἐπιδικαζομένων σχεδόν
[13, 63]	τὴν Χρυσηίδα γεγονέναι φασὶ καὶ	τὸν	Ὅμηρον τούτου τοῦ τόπου μεμνῆσθαι.
[13, 23]	ἐν τῷ Τμώλῳ τὰ περὶ	τὸν	Πακτωλόν. ἀπὸ Ἀβύδου δ´ ἐπὶ
[13, 7]	φησιν, ὡς ἡ Βρισηὶς θρηνοῦσα	τὸν	Πάτροκλον δηλοῖ „οὐδὲ μὲν οὐδέ
[13, 19]	Λεοντέα. ἐντεῦθεν δὲ μετήνεγκεν Ἀγρίππας	τὸν	πεπτωκότα λέοντα, Λυσίππου ἔργον· ἀνέθηκε
[13, 33]	πρὶν Ἑλένην ἁρπάσαι· λέγειν τε	τὸν	ποιητήν „Κεβριόνην νόθον υἱὸν ἀγακλῆος
[13, 25]	δὴ τὰς διαφορὰς ὑπογράφειν φησὶ	τὸν	ποιητὴν ὁ Πλάτων, τῆς μὲν
[13, 7]	Ἰλιέας κατ´ ἀρχάς, ἔξω ποιεῖσθαι	τὸν	πόλεμον ἐπεχείρησαν καὶ περιιόντες ἀφαιρεῖσθαι
[13, 38]	διαιτητὴς αἱρεθεὶς ὑπὸ ἀμφοῖν ἔλυσε	τὸν	πόλεμον. ~Τίμαιον δὲ ψεύσασθαί φησιν
[13, 55]	ἐκ τοῦ φιλοσόφου μεταβεβληκὼς ἐπὶ	τὸν	πολιτικὸν βίον καὶ ῥητορεύων τὸ
[13, 14]	καὶ τὴν φλεγμονὴν παύοντας καὶ	τὸν	πόνον. μυθεύουσι δὲ τὸν ἀρχηγέτην
[13, 55]	θεραπεύσας τὸν Εὐπάτορα συναπῆρεν εἰς	τὸν	Πόντον ἐκείνῳ μετὰ τῆς γυναικὸς
[13, 66]	καὶ δὴ καὶ συναπῆρεν εἰς	τὸν	Πόντον τῷ βασιλεῖ· καταλυθέντος δὲ
[13, 50]	δ´ ἐστὶν ἐρήμη. ὀνομάζει δὲ	τὸν	ποταμὸν ὁ ποιητής· „Σάτνιον οὔτασε
[13, 7]	οἱ τοῦ Ἀχιλλέως λόγοι πρὸς	τὸν	Πρίαμον σαφῶς ἐμφανίζουσι „καί σε,
[13, 39]	πῶς γὰρ ἂν αἱρεθῆναι διαιτητὴν	τὸν	προσπολεμοῦντα; Ἀχίλλειον δ´ ἔστιν ὁ
[13, 28]	Ἑκάβης εἶναι τάφον· οἱ δὲ	τὸν	Ῥοδίον εἰς τὸν Αἴσηπον ἐμβάλλειν
[13, 22]	διὰ ταῦτ´ οὖν καὶ διὰ	τὸν	ῥοῦν κυρίαν εἶναι τῶν παρόδων.
[13, 22]	καὶ μὴ τελέως ἐναντίον ἔχουσι	τὸν	ῥοῦν. ᾤκουν δὲ τὴν Ἄβυδον
[13, 35]	ῥέων ποταμὸς Θύμβριος, ἐμβάλλων εἰς	τὸν	Σκάμανδρον κατὰ τὸ Θυμβραίου Ἀπόλλωνος
[13, 33]	τῆς Σκηψίας, ὅριον δ´ εἶναι	τὸν	Σκάμανδρον μέσον αὐτῶν ῥέοντα· ἔχθραν
[13, 57]	ἔπειτα διεδέξατο ἐκεῖνον καὶ μετεπέμψατο	τόν	τε Ἀριστοτέλην καὶ Ξενοκράτην καὶ
[13, 61]	„Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα „Θήβης“	τόν	τε Μύνητα καὶ τὸν Ἐπίστροφον
[13, 46]	δ´ ἐν αὐτῇ τὰ περὶ	τὸν	Τέννη ἀφ´ οὗ καὶ τοὔνομα
[13, 69]	τῆς ἱστορίας ταύτης „ἀλλ´ οἷον	τὸν	Τηλεφίδην κατενήρατο „χαλκῷ ἥρω Εὐρύπυλον,
[13, 7]	τοῦ Τηλέφου παιδός „ἀλλ´ οἷον	τὸν	Τηλεφίδην κατενήρατο χαλκῷ“ ὁ Νεοπτόλεμος
[13, 22]	Σηστοῦ διαίρουσι παραλεξάμενοι μικρὸν ἐπὶ	τὸν	τῆς Ἡροῦς πύργον, κἀκεῖθεν ἀφιέντες
[13, 56]	γίνεται δὲ ψευδάργυρος καὶ περὶ	τὸν	Τμῶλον. ταῦτα δ´ ἐστὶ τὰ
[13, 52]	εἴτ´ ἀπὸ τοῦ περίσκεπτον εἶναι	τὸν	τόπον, εἰ δεῖ τὰ παρὰ
[13, 42]	τοὺς ὕστερον ἀνακτίσαι διανοουμένους οἰωνίσασθαι	τὸν	τόπον ἐκεῖνον, εἴτε διὰ τὰς
[13, 42]	ἔθετο κατὰ τῶν τειχιούντων πάλιν	τὸν	τόπον. ἐκείνου μὲν οὖν ἀποστῆναι
[13, 39]	μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν Μιτυληναίων	τὸν	τόπον τοῦτον τῷ Σιγείῳ, οὐ
[13, 34]	ἐνταῦθα δεικνυμένους ὁρῶμεν, τὸν ἐρινεόν,	τὸν	τοῦ Αἰσυήτου τάφον, τὴν Βατίειαν,
[13, 27]	πολυτελῶς κατεσκευασμένον. κατά τε δὴ	τὸν	τοῦ ποιητοῦ ζῆλον καὶ κατὰ
[13, 55]	ἔστιν οὗ μεμνήμεθα πολλάκις, ὁ	τὸν	Τρωικὸν διάκοσμον ἐξηγησάμενος γραμματικός, κατὰ
[13, 57]	διέτριψε διὰ τὴν πρὸς Ἑρμείαν	τὸν	τύραννον κηδείαν. ἦν δὲ Ἑρμείας
[13, 25]	μὲν πρώτης πολιτείας παράδειγμα τιθέντα	τὸν	τῶν Κυκλώπων βίον, αὐτοφυεῖς νεμομένων
[13, 3]	Ἀρκαδίᾳ τελευτήσαντος τὸν βίον διαδέξασθαι	τὸν	υἱὸν αὐτοῦ Πενθίλον, καὶ προελθεῖν
[13, 3]	περὶ τὸ Δασκύλιον· Γρᾶν δὲ	τὸν	υἱὸν τούτου τὸν νεώτατον προελθόντα
[13, 27]	Μιθριδάτην· καταστασιάσας δὲ καὶ ἀνελὼν	τὸν	ὕπατον κατὰ Βιθυνίαν αὐτὸς κατεστάθη
[13, 38]	ἑπτὰ σοφῶν λεγομένων, πλεύσας ἐπὶ	τὸν	Φρύνωνα στρατηγὸν διεπολέμει τέως διατιθεὶς
[13, 27]	πόλιν δεκάτῳ ἔτει μόλις εἷλε	τὸν	χιλιόναυν στόλον ἔχων καὶ τὴν
[13, 40]	μὲν παρθένος ἦν ὑπ´ ἐκεῖνον	τὸν	χρόνον λέγει „πέφνε γὰρ „Ὀθρυονῆα,
[13, 63]	ἀπειρότεροι τῶν παλαιῶν ἱστοριῶν ἐνταῦθα	τὸν	Χρύσην καὶ τὴν Χρυσηίδα γεγονέναι
[13, 7]	ἐξ εὐθείας ἀκούειν, ἀλλὰ καθ´	ὑπερβατόν	„ἀμφότεροι ἐν Τροίῃ, σὺ μὲν
[13, 9]	δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ „πόδα	νείατον	Ἴδης Ἀφνειοί, πίνοντες ὕδωρ μέλαν
[13, 7]	δὲ Ζέλειαν „ἔναιον ὑπαὶ πόδα	νείατον	Ἴδης, Ἀφνειοί, πίνοντες „ὕδωρ μέλαν
[13, 22]	Ἰλίου, σταδίους περὶ ἑβδομήκοντα καὶ	ἑκατόν.	ἐνταῦθα δ´ ἔστι τὸ ἑπταστάδιον
[13, 19]	διέχουσαι σταδίους τετταράκοντα πρὸς τοῖς	ἑκατόν·	ἐξ ὧν τὸν Κύκνον φασίν.
[13, 67]	Αἰολικὴ καὶ αὕτη, Περγαμηνῶν ἐπίνειον,	ἑκατὸν	καὶ εἴκοσι σταδίους διέχουσα τοῦ
[13, 51]	ἄκρας ἐπὶ τὴν ἄκραν δίαρμα	ἑκατὸν	καὶ εἴκοσι σταδίων. ἐντὸς δὲ
[13, 44]	Ἀδραμυττίου δὲ διέχει πρὸς „ἄρκτον	ἑκατὸν	καὶ ὀγδοήκοντα σταδίους. Κάρησος „δ´
[13, 51]	ὑπὲρ τῆς θαλάττης, εἶτ´ ἐν	ἑκατὸν	καὶ τετταράκοντα Γάργαρα· κεῖται δὲ
[13, 67]	οὕτω καλουμένη, διέχουσα τῶν Ἀνδείρων	ἑκατὸν	καὶ τριάκοντα σταδίους· ἔδειξε δὲ
[13, 51]	πλησιαίτεροι τῷ Ἰλίῳ· διέχουσι γὰρ	ἑκατὸν	καὶ τριάκοντα σταδίους. τούτων δὲ
[13, 43]	Ἴδης Κότυλος· ὑπέρκειται δ´ οὗτος	ἑκατόν	που καὶ εἴκοσι σταδίοις Σκήψεως,
[13, 68]	διέχουσα τοῦ Περγάμου. ~Εἶτ´ ἐν	ἑκατὸν	σταδίοις ἡ Κάνη, τὸ ἀνταῖρον
[13, 18]	δ´ αὐτῆς ὅσον ἑβδομήκοντα καὶ	ἑκατὸν	σταδίους· ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον Πιτυοῦσσα,
[13, 10]	Κυζίκου μὲν σταδίους ἐνενήκοντα καὶ	ἑκατόν,	τῆς δ´ ἐγγυτάτω θαλάττης καθ´
[13, 48]	Λεκτοῦ καὶ τὸ Τραγασαῖον ἁλοπήγιον	αὐτόματον	τοῖς ἐτησίαις πηγνύμενον πρὸς Ἁμαξιτῷ.
[13, 27]	καταστασιάσας δὲ καὶ ἀνελὼν τὸν	ὕπατον	κατὰ Βιθυνίαν αὐτὸς κατεστάθη κύριος
[13, 26]	τε ποιῆσαι μεγάλην καὶ ἱερὸν	ἐπισημότατον	καὶ ἀγῶνα ἀποδείξειν ἱερόν. μετὰ
[13, 52]	Παλαίσκηψις ἐπάνω Κεβρῆνος κατὰ τὸ	μετεωρότατον	τῆς Ἴδης ἐγγὺς Πολίχνας· ἐκαλεῖτο
[13, 25]	καὶ πέμπτον ἴσως καὶ πλείω,	ὕστατον	δὲ τὸ ἐν τῇ παραλίᾳ
[13, 3]	δὲ τὸν υἱὸν τούτου τὸν	νεώτατον	προελθόντα μέχρι τοῦ Γρανίκου ποταμοῦ
[13, 53]	τοῦ Ἀντήνορος προτεθῆναι σύμβολον τοῦ	ἀπόρθητον	ἐαθῆναι τὴν οἰκίαν. τὸν μὲν
[13, 41]	ἅπαξ ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων κατεσκάφθη,	ἀοίκητον	οὖσαν; ~Εἰκάζουσι δὲ τοὺς ὕστερον
[13, 1]	τῆς παραλίας ταύτης, ἧς τὸ	πολυθρύλητον	καίπερ ἐν ἐρειπίοις καὶ ἐν
[13, 28]	Δάρδανος κτίσμα ἀρχαῖον, οὕτω δ´	εὐκαταφρόνητον	ὥστε πολλάκις οἱ βασιλεῖς οἱ
[13, 61]	πεδίῳ, ὃ διὰ τὴν ἀρετὴν	περιμάχητον	γενέσθαι φασὶ Μυσοῖς μὲν καὶ
[13, 63]	τὴν νῦν Χρῦσαν τὴν κατὰ	Ἁμαξιτὸν	μεθίδρυται τὸ ἱερόν, τῶν Κιλίκων
[13, 48]	δὲ τοῦτ´ αὐτοῖς φασι περὶ	Ἁμαξιτόν·	νύκτωρ γὰρ πολὺ πλῆθος ἀρουραίων
[13, 63]	Παμφυλίαν ἐκπεσόντων τῶν δὲ εἰς	Ἁμαξιτόν.	οἱ δ´ ἀπειρότεροι τῶν παλαιῶν
[13, 48]	καὶ γὰρ περὶ αὐτὴν τὴν	Ἁμαξιτὸν	χωρὶς τοῦ κατὰ τὸ ἱερὸν
[13, 25]	καὶ τῶν πεδίων ἀρχομένων ἀναψύχεσθαι·	τρίτον	δὲ τὸ ἐν τοῖς πεδίοις.
[13, 63]	ἀποπλεῖ· ἀπὸ δὲ Ἁμαξιτοῦ τὸ	τρίτον	μόλις τοῦ λεχθέντος διαστήματός ἐστιν,
[13, 6]	μέχρι Λεκτοῦ. ~Κάμψαντι δὲ τὸ	Λεκτὸν	ἀναχεῖται κόλπος μέγας, ὃν ἡ
[13, 5]	Ζέλεια τῶν Κυζικηνῶν) τὸ δὲ	Λεκτὸν	εἰς τὸ πέλαγος καθήκει τὸ
[13, 49]	ἡ Ἄβυδος. ~Κάμψαντι δὲ τὸ	Λεκτὸν	ἐλλογιμώταται πόλεις τῶν Αἰολέων καὶ
[13, 5]	οἰκείως τοῦ ποιητοῦ φράζοντος τὸ	Λεκτόν·	καὶ γὰρ ὅτι τῆς Ἴδης
[13, 5]	ὅτι τῆς Ἴδης ἐστὶ τὸ	Λεκτὸν	καὶ διότι πρώτη ἀπόβασις ἐκ
[13, 5]	ἐφ´ ἑκάτερα φράζων οὕτως τὸ	Λεκτὸν	καὶ τὴν Ζέλειαν, οἰκείως τούτων
[13, 5]	ἵκανον „πολυ„ πίδακα μητέρα θηρῶν,	Λεκτὸν	ὅθι πρῶτον λιπέτην „ἅλα“ Ὕπνος
[13, 46]	Καλύδνας, κειμένας κατὰ τὸν ἐπὶ	Λεκτὸν	πλοῦν· καὶ αὐτὴν δὲ τὴν
[13, 51]	κατὰ Ἀδραμύττιον. μετὰ γὰρ τὸ	Λεκτὸν	τὸ Πολυμήδειον ἔστι χωρίον τι
[13, 68]	τὸ Καΐκου πεδίον ὑπόκειται, πρὸς	ἄρκτον	δὲ ἡ Ἐλαῗ τις· αὐτὸ
[13, 44]	πηχῶν· Ἀδραμυττίου δὲ διέχει πρὸς	„ἄρκτον	ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα σταδίους. Κάρησος
[13, 43]	καὶ Αἴσηπος, οἱ μὲν πρὸς	ἄρκτον	καὶ τὴν Προποντίδα ἐκ πλειόνων
[13, 5]	μικρὰ δ´ ἐπιστρέφοντος καὶ πρὸς	ἄρκτον	καὶ τὴν ταύτῃ παραλίαν. ἔστι
[13, 55]	τὸν Εὐπάτορα συναπῆρεν εἰς τὸν	Πόντον	ἐκείνῳ μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ
[13, 66]	δὴ καὶ συναπῆρεν εἰς τὸν	Πόντον	τῷ βασιλεῖ· καταλυθέντος δὲ τοῦ
[13, 6]	τοῖς ἐκ Βυζαντίου πλέουσι πρὸς	νότον	ἐπ´ εὐθείας ἐστὶν ὁ πλοῦς,
[13, 68]	δὲ περὶ τὸ ὄρος πρὸς	νότον	μὲν καὶ δύσιν ἡ θάλαττα,
[13, 52]	εἴτ´ ἄλλως εἴτ´ ἀπὸ τοῦ	περίσκεπτον	εἶναι τὸν τόπον, εἰ δεῖ
[13, 25]	ἄν τις καὶ τέταρτον καὶ	πέμπτον	ἴσως καὶ πλείω, ὕστατον δὲ
[13, 30]	ὃν ἄραντος Ἀντωνίου κομισθέντα εἰς	Αἴγυπτον	ἀπέδωκε τοῖς Ῥοιτειεῦσι πάλιν, καθάπερ
[13, 25]	λέγοι δ´ ἄν τις καὶ	τέταρτον	καὶ πέμπτον ἴσως καὶ πλείω,
[13, 54]	τοῖς μὲν πάλαι τοῖς μετὰ	Θεόφραστον	οὐκ ἔχουσιν ὅλως τὰ βιβλία
[13, 22]	Θρᾴκης τόποις. φησὶ δὲ τὴν	Σηστὸν	Θεόπομπος βραχεῖαν μὲν εὐερκῆ δέ,
[13, 6]	ἐστὶν ὁ πλοῦς, πρῶτον ἐπὶ	Σηστὸν	καὶ Ἄβυδον διὰ μέσης τῆς
[13, 20]	Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ	Σηστὸν	καὶ „Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν
[13, 7]	„Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ	Σηστὸν	„καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν
[13, 43]	ἐν εἴκοσι σταδίων περιεχόμεναι „διαστήματι·	πλεῖστον	δ´ ἀφέστηκεν ἀπὸ τῆς ἀρχῆς
[13, 25]	καὶ ἐπὶ τὸ ἀστεῖον καὶ	ἄριστον	ἦθος ἐτελεύτησεν ἡ τῶν ὀνομάτων
[13, 36]	ἀπονοίας μέν, εἰ τοσοῦτον χρόνον	ἀτείχιστον	αὐτὸ εἶχον, πλησίον οὔσης τῆς
[13, 36]	ναύσταθμον καὶ προσεμάχοντο ταῖς ναυσίν,	ἀτείχιστον	δὲ ἔχοντες οὐκ ἐθάρρουν προσιόντες
[13, 27]	χρῆμα δ´ ἐκλιπεῖν διὰ τὸ	ἀτείχιστον·	ὕστερον δ´ ἐπανόρθωσιν ἔσχε πολλήν.
[13, 4]	ἀνταίροντος τῷ Πριάπῳ, συστέλλων ἐπ´	ἔλαττον	τοὺς ὅρους, Δαμάστης δ´ ἔτι
[13, 36]	μεταξύ, τότε καὶ τῷ ἡμίσει	ἔλαττον	ὑπῆρχε. καὶ ἡ διήγησις δ´
[13, 52]	δ´ ἀπὸ τοῦ γένους οὐδὲν	ἧττον	ἐκαλοῦντο βασιλεῖς, ἔχοντές τινας τιμάς·
[13, 25]	φόβου. τὸ γὰρ μᾶλλον καὶ	ἧττον	θαρρεῖν πλησιάζειν τῇ θαλάττῃ πλείους
[13, 3]	τῶν Ἑλλήνων ἀποικίαι παρεσχήκασι λόγον·	ἧττον	μὲν ἡ Ἰωνική (πλείονι γὰρ
[13, 25]	τὴν τῶν ἠθῶν ἐπὶ τὸ	κρεῖττον	μετάστασιν, παρὰ τὰς τῶν τόπων
[13, 69]	ἥρω Εὐρύπυλον, πολλοὶ δ´ ἀμφ´	αὐτὸν	ἑταῖροι Κήτειοι κτείνοντο γυναίων εἵνεκα
[13, 12]	καὶ Προκόννησον συνῴκισαν κατὰ τὸν	αὐτὸν	καιρόν, οἱ δὲ Κυζικηνῶν· ἐπώνυμος
[13, 22]	τοὺς νομάδας παρασκευάζεσθαι διαβαίνειν ἐπ´	αὐτὸν	κατὰ τιμωρίαν ὧν ἔπαθον, δεδιὼς
[13, 49]	ἤπειρον τῶν Μιτυληναίων. τὸν δὲ	αὐτὸν	κόλπον καὶ Ἰδαῖον λέγουσιν· ἡ
[13, 7]	ὑπ´ αὐτοῦ, καὶ ἐνταῦθα πεσεῖν	αὐτὸν	μαχόμενον. ἐκ δὲ τῆς Θήβης
[13, 44]	αὐτοῦ ποταμοῦ. ~συμπίπτει δ´ εἰς	αὐτὸν	ὁ Ἄνδιρος ἀπὸ τῆς Καρησηνῆς,
[13, 25]	ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ τεθάφθαι	αὐτόν,	ὅτι πρῶτος ἐθάρρησεν ἐν τοῖς
[13, 50]	μνήμης πεποίηκεν ὀνομάζων ὁ ποιητὴς	αὐτόν.	οὗτοι δ´ οἱ τόποι συνεχεῖς
[13, 54]	εἰς Σκῆψιν κομίσας τοῖς μετ´	αὐτὸν	παρέδωκεν, ἰδιώταις ἀνθρώποις, οἳ κατάκλειστα
[13, 53]	τοὺς δὲ συνάρχοντας Ἀντηνορίδας καὶ	αὐτὸν	τὸν Ἀντήνορα διὰ τὴν Μενελάου
[13, 55]	πρεσβείαν· ὁ δ´ ἄκοντα ἀνέπεμψεν	αὐτὸν	τῷ Εὐπάτορι, φεύγοντι ἤδη τὴν
[13, 62]	Ἀπόλλωνα ἱδρῦσθαι, ἄδηλον εἴτε τὸν	αὐτὸν	τῷ Σμινθεῖ εἴθ´ ἕτερον. ~Ἡ
[13, 12]	θεὸν ὁρμησάντων ἐπὶ τὸ τιμᾶν	αὐτὸν	τῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ σφόδρα εὐάμπελός
[13, 27]	προελθὼν εἰς Ἴλιον, οὐ δεχομένων	αὐτὸν	τῶν Ἰλιέων ὡς λῃστήν, βίαν
[13, 20]	Ἀσίου τὴν Ἀρίσβην, ὅθεν ἥκειν	αὐτόν	φησιν „ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον „ἵπποι
[13, 55]	διάκοσμον ἐξηγησάμενος γραμματικός, κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον γεγονὼς Κράτητι καὶ Ἀριστάρχῳ·
[13, 3]	μὲν τὴν στρατιὰν κατὰ τὸν	αὐτὸν	χρόνον καθ´ ὃν καὶ Πενθίλος,
[13, 57]	στρατηγῶν, προσποιησάμενος φιλίαν καλεῖ πρὸς	ἑαυτὸν	ξενίας τε ἅμα καὶ πραγμάτων
[13, 34]	τελευτᾶν δ´ ἐν τῷ πεδίῳ,	τοσοῦτον	ἀπέχοντας τῆς θαλάττης ὅσον τὸ
[13, 69]	Κάικον, ὁ δὲ ποιητὴς ἐπὶ	τοσοῦτον	μέμνηται μόνον τῆς ἱστορίας ταύτης
[13, 35]	νῦν Ἰλίου, τί χρήσιμον ἐπὶ	τοσοῦτον	μεταλαμβάνεσθαι τοὺς τόπους ἐφ´ ὅσον
[13, 45]	ἐμπείρῳ καὶ ἐντοπίῳ, φροντίσαντί τε	τοσοῦτον	περὶ τούτων ὥστε τριάκοντα βίβλους
[13, 36]	τῆς ἀψυχίας· ἀπονοίας μέν, εἰ	τοσοῦτον	χρόνον ἀτείχιστον αὐτὸ εἶχον, πλησίον
[13, 25]	Ἴλου τὸν ἐν τοῖς πεδίοις.	τοῦτον	γὰρ παραδιδόασι τοῦ Ἰλίου κτίστην,
[13, 27]	ὁ „ὑπερ„ μαχῶν τῆς πόλεως.	τοῦτον	μὲν οὖν ἐπελθὼν Σύλλας κατέλυσε,
[13, 55]	Κράτητι καὶ Ἀριστάρχῳ· καὶ μετὰ	τοῦτον	Μητρόδωρος, ἀνὴρ ἐκ τοῦ φιλοσόφου
[13, 63]	Ἀπόλλωνος, χῶμα μέγα· ἡνίοχον δὲ	τοῦτον	Πέλοπός φασιν ἡγησάμενον τῶν τόπων,
[13, 39]	ὑπὸ τῶν Μιτυληναίων τὸν τόπον	τοῦτον	τῷ Σιγείῳ, οὐ μὴν ἐκ
[13, 51]	ὁ Ἐλαϊτικὸς περιλαμβάνεται· ἰδίως μέντοι	τοῦτον	φασὶν Ἀδραμυττηνόν, τὸν κλειόμενον ὑπὸ
[13, 53]	Αἰνείου θρυλούμενα. περιγενέσθαι γὰρ δὴ	τοῦτόν	φασιν ἐκ τοῦ πολέμου διὰ
[13, 7]	οὐκ ἀλλοτρίας οὐδ´ οὗτος βοῦς	„πρῶτον	δ´ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν, ἴφθιμον Μελάνιππον·
[13, 6]	ἐπ´ εὐθείας ἐστὶν ὁ πλοῦς,	πρῶτον	ἐπὶ Σηστὸν καὶ Ἄβυδον διὰ
[13, 57]	ἐπανελθὼν δὲ τῷ δεσπότῃ συνετυράννησε,	πρῶτον	ἐπιθεμένῳ τοῖς περὶ Ἀταρνέα καὶ
[13, 45]	ἐν ἀριστερᾷ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ	πρῶτον	ἔστι Πολίχνα τειχῆρες χωρίον, εἶθ´
[13, 5]	πίδακα μητέρα θηρῶν, Λεκτὸν ὅθι	πρῶτον	λιπέτην „ἅλα“ Ὕπνος καὶ Ἥρα,
[13, 27]	τὴν εὐεργεσίαν νεανικῶς· γνωριμώτερα δέ,	πρῶτον	μὲν ὅτι Ῥωμαῖος, οἱ δὲ
[13, 25]	κατακλυσμοὺς τρία πολιτείας εἴδη συνίστασθαι·	πρῶτον	μὲν τὸ ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας
[13, 35]	πενταστάδιον διέχων· γίνεται οὖν εὔλογον	πρῶτον	μὲν τὸ ἐπὶ τοῦ Ἄρεος
[13, 14]	συνεχῶς ἐφαπτομένους ὥσπερ τοὺς ἐπῳδούς,	πρῶτον	μὲν τὸ πελίωμα εἰς ἑαυτοὺς
[13, 51]	τι παραλέλειπται μνήνης ἄξιον, καὶ	πρῶτον	περὶ τῆς Σκήψεως. ~Ἔστι δ´
[13, 27]	ἔστι κωμόπολίς τις ἦν, ὅτε	πρῶτον	Ῥωμαῖοι τῆς Ἀσίας ἐπέβησαν καὶ
[13, 24]	τοῦ ποιητοῦ Δαρδανίαν „Δάρδανον αὖ	πρῶτον	τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ
[13, 49]	τοῦ κόλπου μερῶν, ἐν οἷς	πρῶτον	τοὺς Λέλεγας ἱδρυμένους ὁ ποιητὴς
[13, 62]	ὁ Κολωναεὺς ἐν Κολωναῖς ἱδρυθῆναι	πρῶτον	ὑπὸ τῶν ἐκ τῆς Ἑλλάδος
[13, 53]	μεῖναι κατά τι λόγιον τὸ	κελεῦον	μένειν ὅπου ἂν τὴν τράπεζαν
[13, 28]	ἐστιν, ὅ φασιν Ἑκάβης εἶναι	τάφον·	οἱ δὲ τὸν Ῥοδίον εἰς
[13, 33]	ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου μέχρι Κεβρηνίας·	τάφον	τε γὰρ Ἀλεξάνδρου δείκνυσθαί φησιν
[13, 34]	τὸν ἐρινεόν, τὸν τοῦ Αἰσυήτου	τάφον,	τὴν Βατίειαν, τὸ τοῦ Ἴλου
[13, 17]	ἀπὸ τετταράκοντα σταδίων Λαμψάκου δεικνύουσι	λόφον,	ἐφ´ ᾧ μητρὸς θεῶν ἱερόν
[13, 61]	τόν τε Μύνητα καὶ τὸν	Ἐπίστροφον	ἀνεῖλεν Ἀχιλλεύς, ὥστε ὅταν φῇ
[13, 36]	„ὡς ὅθ´ ὑπὸ Τροίῃ „λό„	χον	ἤγομεν. φησὶ γὰρ ὑποβάς „λίην
[13, 35]	τε „πρὸς „Θύμ„ βρης δ´	ἔλαχον	Λύκιοι“ οἰκειότερόν ἐστι τῷ παλαιῷ
[13, 45]	χωλὸν ἐᾶν καὶ ἕτοιμον πρὸς	ἔλεγχον	ἅπαξ ἤδη ἀποτετολμηκότας. ταῦτα μὲν
[13, 7]	ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν „καὶ Ἄβυδον	ἔχον	καὶ δῖαν Ἀρίσβην, τῶν αὖθ´
[13, 20]	ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν καὶ „Ἄβυδον	ἔχον	καὶ δῖαν Ἀρίσβην· τῶν αὖθ´
[13, 63]	Χρῦσα ἐπὶ θαλάττῃ πολίχνιον ἦν	ἔχον	λιμένα, πλησίον δὲ ὑπέρκειται ἡ
[13, 35]	Ἴλιον ἱδρῦσθαι πρότερον, τριάκοντα σταδίους	διέχον	ἀπὸ τῆς νῦν πόλεως. ὑπὲρ
[13, 10]	Αἴσηπον „οἳ δ´ Ἀδρήστειάν τ´	εἶχον	καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ Πιτύαν
[13, 10]	καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ Πιτύαν	εἶχον	„καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ, τῶν
[13, 36]	εἰ τοσοῦτον χρόνον ἀτείχιστον αὐτὸ	εἶχον,	πλησίον οὔσης τῆς πόλεως καὶ
[13, 54]	παρέδωκεν, ἰδιώταις ἀνθρώποις, οἳ κατάκλειστα	εἶχον	τὰ βιβλία οὐδ´ ἐπιμελῶς κείμενα·
[13, 56]	τὰ χωρία, ἃ οἱ Λέλεγες	κατεῖχον·	ὡς δ´ αὕτως καὶ τὰ
[13, 63]	τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος, χῶμα μέγα·	ἡνίοχον	δὲ τοῦτον Πέλοπός φασιν ἡγησάμενον
[13, 27]	τῆς Ἀσίας ἐπέβησαν καὶ ἐξέβαλον	Ἀντίοχον	τὸν μέγαν ἐκ τῆς ἐντὸς
[13, 27]	μετὰ τῶν περὶ Καλλισθένη καὶ	Ἀνάξαρχον	ἐπελθόντος καὶ σημειωσαμένου τινά, ἔπειτα
[13, 32]	Ἀχαίιον ἤδη τῆς Τενεδίων περαίας	ὑπάρχον.	~Τοιούτων δὲ τῶν ἐπὶ τῇ
[13, 7]	καὶ ἡ ἐφεξῆς ἕως Ἀδραστείας·	ἦρχον	γὰρ αὐτῆς „υἷε δύω Μέροπος
[13, 38]	τὸ Σίγειον τειχίσαι. τοῦτο δὲ	κατέσχον	μὲν Ἀθηναῖοι Φρύνωνα τὸν ὀλυμπιονίκην
[13, 58]	μετέστησαν εἰς τὴν Καρίαν, καὶ	κατέσχον	τὰ περὶ τὴν νῦν Ἁλικαρνασὸν
[13, 57]	τὰ χωρία ἃ οἱ Πέρσαι	κατέσχον.	~Φησὶ δὲ Μυρσίλος Μηθυμναίων κτίσμα
[13, 27]	δεκάτῳ ἔτει μόλις εἷλε τὸν	χιλιόναυν	στόλον ἔχων καὶ τὴν σύμπασαν
[13, 31]	ἐν τῷ πεδίῳ πολλὴν καταφέροντες	ἰλὺν	προσχοῦσι τὴν παραλίαν καὶ τυφλὸν
[13, 52]	καὶ δύο γένη ταῦτα βασιλεῦσαι	πολὺν	χρόνον ἐν τῇ Σκήψει λέγεται·
[13, 3]	καὶ τὸ Φρίκιον ὄρος διατρῖψαι	πολὺν	χρόνον, ὕστερον δὲ διαβάντας κτίσαι
[13, 61]	καὶ τῆς Λέσβου. ἔχουσι δὲ	νῦν	Ἀδραμυττηνοὶ τὸ πλέον· ἐνταῦθα γὰρ
[13, 38]	κατοικιῶν, αἱ μὲν συμμένουσαι καὶ	νῦν	αἱ δ´ ἠφανισμέναι. Πιττακὸς δ´
[13, 58]	καὶ κατέσχον τὰ περὶ τὴν	νῦν	Ἁλικαρνασὸν χωρία. ~Ἡ μὲν τοίνυν
[13, 5]	δείκνυται τόπος, ἀφ´ οὗ τὰ	νῦν	Γάργαρα πόλις Αἰολική. ἐντὸς μὲν
[13, 5]	ἄκρον λέγων· καὶ γὰρ καὶ	νῦν	Γάργαρον ἐν τοῖς ἄνω μέρεσι
[13, 50]	ἐφ´ ᾧ ἵδρυται ἡ πόλις·	νῦν	δ´ ἐστὶν ἐρήμη. ὀνομάζει δὲ
[13, 47]	ἡ τῷ Λεκτῷ ὑποκειμένη συνεχής·	νῦν	δ´ ἡ Ἀλεξάνδρεια συνεχής ἐστι
[13, 33]	εἰς τὴν τότε μὲν Ἀντιγόνειαν	νῦν	δὲ Ἀλεξάνδρειαν· τοὺς μὲν οὖν
[13, 53]	Πριάμου γενεὴν ἤχθηρε „Κρο„ νίων.	νῦν	δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν
[13, 26]	καὶ συνέμεινε καὶ αὔξησιν ἔσχε,	νῦν	δὲ καὶ Ῥωμαίων ἀποικίαν δέδεκται
[13, 50]	περὶ αὐτῶν καὶ πρότερον· καὶ	νῦν	δὲ προσληπτέον ὅτι Πήδασόν τινα
[13, 37]	πέντε γὰρ διέχει σταδίους ὁ	νῦν	δεικνύμενος τοῦ Αἰσυήτου τάφος κατὰ
[13, 37]	οὐ γάρ ἐστι περίδρομος ἡ	νῦν	διὰ τὴν συνεχῆ ῥάχιν· ἡ
[13, 42]	ἐπὶ δὲ τῶν Λυδῶν ἡ	νῦν	ἐκτίσθη κατοικία καὶ τὸ ἱερόν·
[13, 11]	ἔχουσα πολλὴν ὁμώνυμον, κατέσπασται δὲ	νῦν.	ἐν δὲ τῇ μεθορίᾳ τῆς
[13, 43]	χιόνι ψυχρῇ. „οὔτε γὰρ θερμὰ	„νῦν	ἐν τῷ τόπῳ εὑρίσκεται, οὔθ´
[13, 27]	~Καὶ τὸ Ἴλιον δ´ ὃ	νῦν	ἔστι κωμόπολίς τις ἦν, ὅτε
[13, 25]	ἐνταῦθα ἵδρυσε τὴν πόλιν ὅπου	νῦν	ἔστιν, ἀλλὰ σχεδόν τι τριάκοντα
[13, 19]	ὁ Γεργίθιος ἦν Κεφάλων· καὶ	νῦν	ἔτι δείκνυται τόπος ἐν τῇ
[13, 36]	μὴν τό γε ναύσταθμον τὸ	νῦν	ἔτι λεγόμενον πλησίον οὕτως ἐστὶ
[13, 60]	ᾤκουν Κίλικες καθ´ Ὅμηρον, ἣν	νῦν	ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε καὶ Ἀταρνεῖται
[13, 5]	Κυζικηνῆς (καὶ δὴ καὶ ἔστι	νῦν	ἡ Ζέλεια τῶν Κυζικηνῶν) τὸ
[13, 59]	αὐτῶν ὀνομασθέντα ἦν πόλις, καὶ	νῦν	ἡ χώρα Πηδασὶς λέγεται. φασὶ
[13, 8]	ταὐτὸ συντιθέντες τήν τε Αἰολίδα	νῦν	ἰδίως λεγομένην τὴν ἀπὸ τοῦ
[13, 36]	φίλοι· κέλομαι γὰρ ἔγωγε ἄστυδε	νῦν	„ἰέ„ ναι“ φησίν „ἑκὰς δ´
[13, 40]	τῷ Παχητείῳ. ~Λέγουσι δ´ οἱ	νῦν	Ἰλιεῖς καὶ τοῦτο ὡς οὐδὲ
[13, 25]	καλουμένην Ἰλιέων κώμην. οἱ δὲ	νῦν	Ἰλιεῖς φιλοδοξοῦντες καὶ θέλοντες εἶναι
[13, 34]	ἀπέχοντας τῆς θαλάττης ὅσον τὸ	νῦν	Ἴλιον. τοῦτο μὲν δὴ μεταξὺ
[13, 35]	Θυμβραίου Ἀπόλλωνος ἱερόν, τοῦ δὲ	νῦν	Ἰλίου καὶ πεντήκοντα σταδίους διέχει.
[13, 34]	τῷ Ῥοιτείῳ, μικρὸν ἔμπροσθεν τοῦ	νῦν	Ἰλίου συμβάλλουσιν, εἶτ´ ἐπὶ τὸ
[13, 34]	ἀγκώνων ἐπ´ εὐθείας, ἀπὸ τοῦ	νῦν	Ἰλίου τὴν ἀρχὴν ἔχων συμφυὴς
[13, 35]	διεχούσης τῆς Καλλικολώνης ἀπὸ τοῦ	νῦν	Ἰλίου, τί χρήσιμον ἐπὶ τοσοῦτον
[13, 51]	ταπεινοτέρα δέ. ~Ἀσσίων δ´ ἐστὶ	νῦν	καὶ Γαργαρέων ἕως τῆς κατὰ
[13, 42]	πρὸς τῷ Σιμόεντι Πόλιον, ὃ	νῦν	καλεῖται Πόλισμα, οὐκ ἐν εὐερκεῖ
[13, 44]	φησίν „ὁ μὲν Ῥῆσος ποταμὸς	νῦν	„καλεῖται Ῥοείτης, εἰ μὴ ἄρα
[13, 25]	καὶ τὴν Δαρδανίαν κατὰ τὴν	νῦν	καλουμένην Ἰλιέων κώμην. οἱ δὲ
[13, 68]	τὸ ὄρος ὅλον ὠνομάζετο, ὃ	νῦν	Κάνην καὶ Κάνας λέγουσι. κύκλῳ
[13, 32]	τῷ Ἰλίῳ πᾶσα, τῷ μὲν	νῦν	κατὰ τὸν Ἀχαιῶν λιμένα ὅσον
[13, 47]	ὁ δὲ τόπος ἐν ᾧ	νῦν	κεῖται ἡ Ἀλεξάνδρεια Σιγία ἐκαλεῖτο.
[13, 62]	πλησίον οὖν τῆς Θήβης ἔτι	νῦν	Κίλλα τις τόπος λέγεται, ἐν
[13, 3]	τὸν Αἰολικὸν στόλον εἰς τὴν	νῦν	Κυζικηνὴν τὴν περὶ τὸ Δασκύλιον·
[13, 2]	τόπων καὶ τῶν περὶ τὴν	νῦν	Κυζικηνὴν χώραν ὑπαγορεύει μάλιστα τοὺς
[13, 36]	εἰ δὲ φήσει τις τὸν	νῦν	λεγόμενον Ἀχαιῶν λιμένα εἶναι τὸ
[13, 23]	τῇ Τρῳάδι τὰ Ἄστυρα, ἃ	νῦν	μὲν Ἀβυδηνῶν ἔστι, κατεσκαμμένη πόλις,
[13, 24]	νεφεληγερέτα Ζεύς, κτίσσε δὲ „Δαρδανίην.	νῦν	μὲν γὰρ οὐδ´ ἴχνος πόλεως
[13, 41]	ὅτι τῆς Ἀθηνᾶς τὸ ξόανον	νῦν	μὲν ἑστηκὸς ὁρᾶται, Ὅμηρος δὲ
[13, 50]	αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι. καὶ	νῦν	ὁ τόπος δείκνυται τῆς πόλεως
[13, 48]	φασιν ἐκ δήμου Τρώων, ὃς	νῦν	οἱ Ξυπετεῶνες λέγεται, Τεύκρους δὲ
[13, 8]	διακρινοῦμεν πάλιν, παρατιθέντες ἅμα τοῖς	νῦν	οὖσι τὰ ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ
[13, 19]	ναῖε πολυκτήμων“ καὶ ὁ ποταμὸς	νῦν	οὕτω καλεῖται. Μιλησίων δ´ εἰσὶ
[13, 36]	τὸ μὲν γὰρ πρὸ τῆς	νῦν	πόλεως ὁρώμενον πρόχωμα εἶναι τῶν
[13, 35]	λέγοι ἡ Ἀνδρομάχη· τῆς δὲ	νῦν	πόλεως πάμπολυ ἀφέστηκε· καὶ ὁ
[13, 35]	τριάκοντα σταδίους διέχον ἀπὸ τῆς	νῦν	πόλεως. ὑπὲρ δὲ τῆς Ἰλιέων
[13, 36]	λεγόμενον πλησίον οὕτως ἐστὶ τῆς	νῦν	πόλεως, ὥστε θαυμάζειν εἰκότως ἄν
[13, 36]	Ἰλιάδος, πυνθανομένην εἰ περὶ τὴν	νῦν	πόλιν ὁ πόλεμος συνέστη, καὶ
[13, 16]	παλαιὰ Προκόννησός ἐστι καὶ ἡ	νῦν	Προκόννησος, πόλιν ἔχουσα καὶ μέταλλον
[13, 65]	δέ ποτε ὑπὸ Λυδοῖς, καὶ	νῦν	πύλαι Λύδιαι καλοῦνται ἐν Ἀδραμυττίῳ,
[13, 52]	κατωτέρω σταδίοις ἑξήκοντα εἰς τὴν	νῦν	Σκῆψιν μετῳκίσθησαν ὑπὸ Σκαμανδρίου τε
[13, 23]	καθ´ αὑτά, χρυσεῖα ἔχοντα ἃ	νῦν	σπάνιά ἐστιν, ἐξαναλωμένα, καθάπερ τὰ
[13, 59]	Πήδασον δὲ καὶ ἐν τῇ	νῦν	Στρατονικέων πολίχνιόν ἐστιν. ἐν ὅλῃ
[13, 27]	ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς συνεφύλαξε καὶ μέχρι	νῦν	συμμένουσιν ἐν τούτοις. ὅτι δ´
[13, 53]	τῆς Σκήψεως λόγῳ τῷ λεχθέντι	νῦν	τὰ περὶ τοῦ Αἰνείου θρυλούμενα.
[13, 26]	δὲ τῶν Ἰλιέων πόλιν τῶν	νῦν	τέως μὲν κώμην εἶναί φασι
[13, 42]	τὴν αὐτὴν εἶναι πόλιν τὴν	νῦν	τῇ τότε. τὴν δὲ χώραν
[13, 48]	ἄλλοθι δὲ πολλαχοῦ· καλοῦσι δὲ	νῦν	τὸ ἱερὸν Σμίνθιον. χωρὶς γοῦν
[13, 36]	πεδίον, ὥστε εἰ δωδεκαστάδιόν ἐστι	νῦν	τὸ μεταξύ, τότε καὶ τῷ
[13, 63]	καὶ ἡ Χρυσηίς· ἠρήμωται δὲ	νῦν	τὸ χωρίον τελέως· εἰς δὲ
[13, 39]	πᾶσα ἡ μέχρι Δαρδάνου, καὶ	νῦν	ὑπ´ ἐκείνοις ἐστί. τὸ δὲ
[13, 47]	αίας οὖσαι πρότερον, καὶ ἡ	νῦν	Χρῦσα, ἐφ´ ὕψους τινὸς πετρώδους
[13, 63]	χωρίον τελέως· εἰς δὲ τὴν	νῦν	Χρῦσαν τὴν κατὰ Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται
[13, 59]	νῦν Ἁλικαρνασὸν χωρία. ~Ἡ μὲν	τοίνυν	ἐκλειφθεῖσα ὑπ´ αὐτῶν πόλις Πήδασος
[13, 4]	τοῦ Λοκρικοῦ ὄρους. ~Τῶν Αἰολέων	τοίνυν	καθ´ ὅλην σκεδασθέντων τὴν χώραν,
[13, 28]	ἀρξαμένους ἀφ´ ἧσπερ ἐλίπομεν. ~Ἔστι	τοίνυν	μετ´ Ἄβυδον ἥ τε Δαρδανὶς
[13, 58]	Λέλεγες „καὶ Καύκωνες. ἕτεροι μὲν	τοίνυν	τῶν Καρῶν ὑπῆρξαν, ᾤκουν δὲ
[13, 22]	τότε τὰς ἡγεμονίας. ἡ μὲν	οὖν	Ἄβυδος καὶ ἡ Σηστὸς διέχουσιν
[13, 45]	„ὅθεν ἀργύρου ἐστὶ γενέθλη. ἡ	οὖν	Ἀλύβη ποῦ ἢ Ἀλόπη ἢ
[13, 53]	ἐαθῆναι τὴν οἰκίαν. τὸν μὲν	οὖν	Ἀντήνορα καὶ τοὺς παῖδας μετὰ
[13, 42]	πάλιν τὸν τόπον. ἐκείνου μὲν	οὖν	ἀποστῆναι τοῦ χωρίου, ἕτερον δὲ
[13, 42]	ἕτερον δὲ τειχίσαι. πρῶτοι μὲν	οὖν	Ἀστυπαλαιεῖς οἱ τὸ Ῥοίτειον κατασχόντες
[13, 7]	„ὑποπλακίῃ, Κιλίκεσς´ ἄνδρεσσιν ἀνάσσων. δευτέρα	οὖν	αὕτη δυναστεία Τρωικὴ μετὰ τὴν
[13, 32]	τὴν Ἴδην μέρος. τοῦ μὲν	οὖν	Ἀχιλλέως καὶ ἱερόν ἐστι καὶ
[13, 45]	ἅπαξ ἤδη ἀποτετολμηκότας. ταῦτα μὲν	οὖν	ἔνστασιν ἔχει τοιαύτην, τἆλλα δὲ
[13, 27]	μαχῶν τῆς πόλεως. τοῦτον μὲν	οὖν	ἐπελθὼν Σύλλας κατέλυσε, καὶ τὸν
[13, 65]	συντελεῖται πορνοπίωνι Ἀπόλλωνι. ~Μυσία μὲν	οὖν	ἔστιν ἡ περὶ τὸ Ἀδραμύττιον·
[13, 35]	Σιμόεις ῥεῖ πενταστάδιον διέχων· γίνεται	οὖν	εὔλογον πρῶτον μὲν τὸ ἐπὶ
[13, 61]	τὴν ὑπὸ Μύνητι. ~τοῦ μὲν	οὖν	Ἠετίωνος λέγει πόλιν Θήβην „ᾠχόμεθ´
[13, 43]	ἀλλ´ οὐ δύο. „τὰ μὲν	οὖν	θερμὰ ἐκλελεῖφθαι εἰκός, τὸ δὲ
[13, 22]	τὸν λιμένα, καὶ διὰ ταῦτ´	οὖν	καὶ διὰ τὸν ῥοῦν κυρίαν
[13, 21]	μεταξὺ Ἀβύδου καὶ Λαμψάκου· τὸ	οὖν	„καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο“ οὕτω δεκτέον
[13, 33]	νῦν δὲ Ἀλεξάνδρειαν· τοὺς μὲν	οὖν	Κεβρηνιέας συμμεῖναι τοῖς ἄλλοις ἐν
[13, 9]	καὶ τῶν ἄλλων λεγόμενα. ~Ἔστιν	οὖν	μετὰ τὴν τῶν Κυζικηνῶν πόλιν
[13, 69]	ὡς ἑαυτοῦ παιδί. τοῦτο μὲν	οὖν	μῦθος, ἄλλην δέ τινα δεῖ
[13, 19]	πρὸς Λαρίσῃ. ἐκ Παρίου μὲν	οὖν	ὁ γλωσσογράφος κληθεὶς ἦν Νεοπτόλεμος
[13, 69]	τὴν ἐκείνου βασιλείαν. πεπίστευται δ´	οὖν	ὅτι καὶ ὁ Τεύθρας καὶ
[13, 13]	τὸ ἐν Ζελείᾳ. ἐνταῦθα μὲν	οὖν	οὐδὲν ἱερὸν Ἀδραστείας δείκνυται, οὐδὲ
[13, 48]	γενέσθαι τῶν ἀρχηγετῶν. λέγουσι μὲν	οὖν	οὕτως οἱ νεώτεροι, τοῖς δ´
[13, 64]	ἡ Κιλικία ἢ ἔμπαλιν. ~Τὰ	οὖν	περὶ τοὺς Τεύκρους καὶ τοὺς
[13, 13]	ἱδρύσατο, καλεῖσθαι Ἀδράστειαν. ἡ μὲν	οὖν	πόλις μεταξὺ Πριάπου καὶ Παρίου,
[13, 10]	καὶ τῆς παραλίας. περὶ μὲν	οὖν	τὴν Ζέλειαν ὁ Τάρσιος ἔστι
[13, 45]	καταλόγου τῶν Τρώων. φησὶ δ´	οὖν	τὴν Παλαίσκηψιν τῆς μὲν Νέας
[13, 5]	Γάργαρα πόλις Αἰολική. ἐντὸς μὲν	οὖν	τῆς Ζελείας καὶ τοῦ Λεκτοῦ
[13, 62]	Χρῦσα καὶ ἡ Κίλλα· πλησίον	οὖν	τῆς Θήβης ἔτι νῦν Κίλλα
[13, 8]	καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων. ~Τότε μὲν	οὖν	τοιαῦτα ὑπῆρχεν, ὕστερον δὲ ἠκολούθησαν
[13, 54]	καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. περὶ μὲν	οὖν	τούτων ἀπόχρη. ~Ἐκ δὲ τῆς
[13, 7]	Ἀγχίσαο“ καὶ οὗτοι Τρῶες· φησὶ	γοῦν	„Αἰνεία, Τρώων βουληφόρε. εἶθ´ οἱ
[13, 63]	πλησίον, ἐκεῖνος δὲ πλησίον· ἐκεῖθεν	γοῦν	ἁλοῦσαν λέγει τὴν Χρυσηίδα. ἀλλ´
[13, 54]	καὶ ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους· ὁ	γοῦν	Ἀριστοτέλης τὴν ἑαυτοῦ Θεοφράστῳ παρέδωκεν,
[13, 27]	τῆς ἐντὸς τοῦ Ταύρου. φησὶ	γοῦν	Δημήτριος ὁ Σκήψιος, μειράκιον ἐπιδημήσας
[13, 53]	Μενελάου παρ´ αὐτῷ ξενίαν. Σοφοκλῆς	γοῦν	ἐν τῇ ἁλώσει τοῦ Ἰλίου
[13, 48]	νῦν τὸ ἱερὸν Σμίνθιον. χωρὶς	γοῦν	καὶ τὸ Ἁλήσιον πεδίον οὐ
[13, 16]	λευκοῦ λίθου σφόδρα ἐπαινούμενον· τὰ	γοῦν	κάλλιστα τῶν ταύτῃ πόλεων ἔργα,
[13, 40]	Ἀχαιῶν, οὐδ´ ἐξελείφθη οὐδέποτε. αἱ	γοῦν	Λοκρίδες παρθένοι μικρὸν ὕστερον ἀρξάμεναι
[13, 12]	καὶ ἡ τῶν Λαμψακηνῶν· ὁ	γοῦν	Ξέρξης τῷ Θεμιστοκλεῖ εἰς οἶνον
[13, 53]	διωκόμενος ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως· φησὶ	γοῦν	ὁ Ἀχιλλεύς „ἢ οὐ μέμνῃ,
[13, 27]	ἅμα καὶ φιλόμηρος ὤν· φέρεται	γοῦν	τις διόρθωσις τῆς Ὁμήρου ποιήσεως,
[13, 38]	τὴν ἐκείνων ἀνάληψιν μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα	γοῦν	φασι τὸν Μιτυληναῖον ἐκ τῶν
[13, 39]	τὸ Σίγειον ὑπὸ τῶν Ἰλιέων	ἀπειθοῦν·	ὑπ´ ἐκείνοις γὰρ ἦν ὕστερον
[13, 68]	ἀνταῖρον ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ καὶ	ποιοῦν	τὸν Ἀδραμυττηνὸν κόλπον, οὗ μέρος
[13, 58]	μὲν τοίνυν τῶν Καρῶν ὑπῆρξαν,	ᾤκουν	δὲ μεταξὺ τῶν ὑπὸ τῷ
[13, 22]	τελέως ἐναντίον ἔχουσι τὸν ῥοῦν.	ᾤκουν	δὲ τὴν Ἄβυδον μετὰ τὰ
[13, 60]	τοὺς Λέλεγας τὴν ἑξῆς παραλίαν	ᾤκουν	Κίλικες καθ´ Ὅμηρον, ἣν νῦν
[13, 52]	Μιλήσιοι συνεπολιτεύθησαν αὐτοῖς καὶ δημοκρατικῶς	ᾤκουν·	οἱ δ´ ἀπὸ τοῦ γένους
[13, 46]	κειμένας κατὰ τὸν ἐπὶ Λεκτὸν	πλοῦν·	καὶ αὐτὴν δὲ τὴν Τένεδον
[13, 25]	μὲν τὸ ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας	ἁπλοῦν	τι καὶ ἄγριον, δεδιότων τὰ
[13, 22]	ταῦτ´ οὖν καὶ διὰ τὸν	ῥοῦν	κυρίαν εἶναι τῶν παρόδων. ~Ὑπέρκειται
[13, 22]	μὴ τελέως ἐναντίον ἔχουσι τὸν	ῥοῦν.	ᾤκουν δὲ τὴν Ἄβυδον μετὰ
[13, 36]	ναυσίν, ἀτείχιστον δὲ ἔχοντες οὐκ	ἐθάρρουν	προσιόντες πολιορκεῖν μικροῦ τοῦ διαστήματος
[13, 36]	δέ, εἰ γενομένου τοῦ τείχους	ἐτειχομάχουν	καὶ εἰσέπεσον εἰς αὐτὸ τὸ
[13, 46]	Κάλυδναν τινὲς εἶπον, ἄλλοι δὲ	Λεύκοφρυν.	μυθεύουσι δ´ ἐν αὐτῇ τὰ
[13, 7]	τὴν πεπορθημένην ἤπειρον· πεπόρθηται δὲ	σὺν	ἄλλοις τόποις καὶ τὰ ἀντικείμενα
[13, 53]	εἰς Αἴγεσταν κατᾶραι τῆς Σικελίας	σὺν	Ἐλύμῳ Τρωὶ καὶ Ἔρυκα καὶ
[13, 32]	Ἡρακλέους λόγῳ, εἴπερ „ἓξ οἴῃς	σὺν	νηυσὶ „καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου
[13, 7]	ἀφαιρεῖσθαι τὰ κύκλῳ „δώδεκα δὴ	σὺν	νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ´ ἀνθρώπων, πεζὸς
[13, 54]	τε ὁ γραμματικὸς διεχειρίσατο φιλαριστοτέλης	ὤν,	θεραπεύσας τὸν ἐπὶ τῆς βιβλιοθήκης,
[13, 27]	προνοεῖν αὐτῶν, ἅμα καὶ φιλόμηρος	ὤν·	φέρεται γοῦν τις διόρθωσις τῆς
[13, 55]	ἐν Χαλκηδόνι γάμου λαμπροῦ πένης	ὢν	ἔτυχε καὶ ἐχρημάτιζε Χαλκηδόνιος· Μιθριδάτην
[13, 27]	ὁ δὲ Καῖσαρ καὶ φιλαλέξανδρος	ὢν	καὶ τῆς πρὸς τοὺς Ἰλιέας
[13, 27]	ἔσχε ταύτην, τῶν ἀπογόνων εἷς	ὢν	τῶν ἀπὸ Αἰνείου. χώραν τε
[13, 43]	τὰ περὶ Ἴλιον. ἔμπειρος δ´	ὢν	τῶν τόπων ὡς ἂν ἐπιχώριος
[13, 48]	ἱδρυμένῃ ποτὲ δεικνύμενα ἴχνη, περὶ	ὧν	αὐτίκα ἐροῦμεν. πολλαχοῦ δ´ ἐστὶ
[13, 38]	σχεδόν τι τῆς συμπάσης Τρῳάδος·	ὧν	δὴ καὶ κτίσματά εἰσιν αἱ
[13, 45]	τὴν τῶν Ἁλιζώνων ὑπόθεσιν, περὶ	ὧν	εἰρήκαμεν. „εἶτα Κάρησος ἐρήμη καὶ
[13, 31]	Πρωτεσιλάειον καὶ ἡ Ἐλαιοῦσσα, περὶ	ὧν	εἰρήκαμεν ἐν τοῖς Θρᾳκίοις. ~Ἔστι
[13, 1]	τῶν αὐτῶν οὐδὲ σαφῶς πάντα·	ὧν	ἐν τοῖς πρώτοις ἐστὶν Ὅμηρος
[13, 22]	διαβαίνειν ἐπ´ αὐτὸν κατὰ τιμωρίαν	ὧν	ἔπαθον, δεδιὼς μὴ αἱ πόλεις
[13, 41]	νεώτεροι τὸν ἀφανισμὸν τῆς πόλεως,	ὧν	ἔστι καὶ Λυκοῦργος ὁ ῥήτωρ·
[13, 25]	καὶ μεσαγροίκων καὶ πολιτικῶν· ἀφ´	ὧν	ἤδη καὶ ἐπὶ τὸ ἀστεῖον
[13, 54]	καὶ τὴν σχολὴν ἀπέλιπε, πρῶτος	ὧν	ἴσμεν συναγαγὼν βιβλία καὶ διδάξας
[13, 47]	τῶν φρουρίων, εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν,	ὧν	καὶ Κεβρήνη καὶ Νεανδρία ἐστὶ
[13, 64]	Τεύκρους καὶ τοὺς μύας, ἀφ´	ὧν	ὁ Σμινθεύς, ἐπειδὴ σμίνθοι οἱ
[13, 20]	καὶ τὰ μεταξὺ χωρία, περὶ	ὧν	οὕτως εἴρηκε συλλαβὼν ὁ ποιητὴς
[13, 1]	αὐτῶν οὐδὲ σαφῶς πάντα· ὧν	ἐν	τοῖς πρώτοις ἐστὶν Ὅμηρος εἰκάζειν
[13, 19]	τετταράκοντα πρὸς τοῖς ἑκατόν· ἐξ	ὧν	τὸν Κύκνον φασίν. Ἀναξιμένης δὲ
[13, 7]	οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ´ ἵππων	ὠκειάων.	ἐν δὲ Περκώτῃ υἱὸς Ἱκετάονος
[13, 38]	μονομαχίας, προκαλεσαμένου τοῦ Φρύνωνος, ἁλιευτικὴν	ἀναλαβὼν	σκευὴν συνέδραμε, καὶ τῷ μὲν
[13, 57]	ἅμα καὶ πραγμάτων προσποιητῶν χάριν,	συλλαβὼν	δ´ ἀνέπεμψεν ὡς τὸν βασιλέα,
[13, 20]	χωρία, περὶ ὧν οὕτως εἴρηκε	συλλαβὼν	ὁ ποιητὴς καὶ τὴν Λαμψακηνὴν
[13, 63]	τὴν μὲν ἔπειτ´ ἐπὶ βωμὸν	ἄγων	πολύμητις „Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν
[13, 54]	σχολὴν ἀπέλιπε, πρῶτος ὧν ἴσμεν	συναγαγὼν	βιβλία καὶ διδάξας τοὺς ἐν
[13, 64]	Μίμαντα οἰκοῦσιν, ὅτι φθαρτικὸς τῶν	ἀμπελοφάγων	ἰπῶν· καὶ δὴ παρ´ ἐκείνοις
[13, 24]	ὁ ποιητής, τοτὲ μὲν οὕτω	λέγων	„Δαρδανίων „αὖτ´ ἦρχεν ἐὺς πάις
[13, 5]	τούτων ἀκρώρειαν ἀφορίζει Γάργαρον, ἄκρον	λέγων·	καὶ γὰρ καὶ νῦν Γάργαρον
[13, 7]	„κλαίειν. ἐμφαίνει γὰρ τὴν Λυρνησσὸν	λέγων	„πόλιν θείοιο Μύνητος, ὡς ἂν
[13, 69]	αἴνιγμα τιθεὶς ἡμῖν μᾶλλον ἢ	λέγων	τι σαφές. οὔτε γὰρ τοὺς
[13, 7]	τρίτη δ´ ἐστὶν ἡ τῶν	Λελέγων,	καὶ αὕτη Τρωική, „Ἄλτεω, ὃς
[13, 7]	Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον τὴν τῶν	Λελέγων	καὶ ἔτι ἡ τοῦ Εὐρυπύλου
[13, 49]	ἐν ᾧ τοὺς πλείους τῶν	Λελέγων	κατοικίζων ὁ ποιητὴς φαίνεται καὶ
[13, 58]	Ὅμηρον μέντοι ταῦτα πάντα ἦν	Λελέγων,	οὓς τινὲς μὲν Κᾶρας ἀποφαίνουσιν,
[13, 51]	δὲ Ἄντανδρον Ἀλκαῖος μὲν καλεῖ	Λελέγων	πόλιν „πρῶτα μὲν Ἄντανδρος Λελέγων
[13, 51]	Λελέγων πόλιν „πρῶτα μὲν Ἄντανδρος	Λελέγων	πόλις. ὁ δὲ Σκήψιος ἐν
[13, 59]	ὀκτὼ πόλεις ᾠκίσθαι ὑπὸ τῶν	Λελέγων	πρότερον εὐανδρησάντων, ὥστε καὶ τῆς
[13, 59]	δὲ Καρίᾳ καὶ ἐν Μιλήτῳ	Λελέγων	τάφοι καὶ ἐρύματα καὶ ἴχνη
[13, 70]	τ´ ἐπιρροαί. ἐγγὺς δὲ τῶν	πηγῶν	κώμη Γέργιθα ἔστιν, εἰς ἣν
[13, 43]	καὶ τὴν Προποντίδα ἐκ πλειόνων	πηγῶν	συλλειβόμενοι, ὁ δὲ „Σκάμανδρος ἐπὶ
[13, 57]	ὑπηρετῶν τότε τοῖς Πέρσαις καὶ	στρατηγῶν,	προσποιησάμενος φιλίαν καλεῖ πρὸς ἑαυτὸν
[13, 54]	ἔχουσιν ὅλως τὰ βιβλία πλὴν	ὀλίγων,	καὶ μάλιστα τῶν ἐξωτερικῶν, μηδὲν
[13, 53]	βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ „παί„	δων	παῖδες, τοί κεν μετόπισθε γένωνται.
[13, 54]	ἀναπληρῶν οὐκ εὖ, καὶ ἐξέδωκεν	ἁμαρτάδων	πλήρη τὰ βιβλία. συνέβη δὲ
[13, 25]	σπέσσι γλαφυροῖσι, „θεμιστεύει δὲ ἕκαστος	παίδων	ἠδ´ ἀλόχων. τοῦ δὲ δευτέρου
[13, 53]	τὴν ἀρχὴν καὶ παραδεδωκότα παισὶ	παίδων	τὴν διαδοχὴν αὐτῆς, ἠφανισμένου τοῦ
[13, 53]	γένος πάντεσσιν ἀνάξει, καὶ παῖδες	παίδων,	τοὺς Ῥωμαίους λέγοντες. ~Ἐκ δὲ
[13, 3]	ὕστερον, ὑπ´ αὐτὴν τὴν τῶν	Ἡρακλειδῶν	εἰς Πελοπόννησον κάθοδον· εἶτ´ Ἀρχέλαον
[13, 27]	τὴν συγγένειαν τὴν ἀπὸ τῶν	Αἰακιδῶν	τῶν ἐν Μολοττοῖς βασιλευσάντων, παρ´
[13, 53]	διαδοχὴν αὐτῆς, ἠφανισμένου τοῦ τῶν	Πριαμιδῶν	γένους· „ἤδη γὰρ Πριάμου γενεὴν
[13, 64]	τιμᾶσθαι παρ´ ἐκείνοις Ἡρακλέα ἀπαλλαγῆς	ἀκρίδων	χάριν· ἰποκτόνον δὲ παρ´ Ἐρυθραίοις
[13, 44]	τὴν μὲν περίμετρον εἶναί φησι	ποδῶν	τεττάρων „καὶ εἴκοσι, τὸ δὲ
[13, 22]	τὸν ῥοῦν κυρίαν εἶναι τῶν	παρόδων.	~Ὑπέρκειται δὲ τῆς τῶν Ἀβυδηνῶν
[13, 22]	ἐστὶ κτίσμα ἐπιτρέψαντος Γύγου τοῦ	Λυδῶν	βασιλέως· ἦν γὰρ ἐπ´ ἐκείνῳ
[13, 42]	κατεσπάσθη ταχέως. ἐπὶ δὲ τῶν	Λυδῶν	ἡ νῦν ἐκτίσθη κατοικία καὶ
[13, 65]	πύλαι Λύδιαι καλοῦνται ἐν Ἀδραμυττίῳ,	Λυδῶν	(ὥς φασι) τὴν πόλιν ἐκτικότων.
[13, 67]	τοῖς Ἀνδείροις ἱερόν ἐστι μητρὸς	θεῶν	Ἀνδειρηνῆς ἅγιον καὶ ἄντρον ὑπόνομον
[13, 48]	τῷ Λεκτῷ βωμὸς τῶν δώδεκα	θεῶν	δείκνυται, καλοῦσι δ´ Ἀγαμέμνονος ἵδρυμα·
[13, 35]	Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε „πὰρ Σιμόεντι	θέων	ἐπὶ Καλλικολώνῃ. τῆς γὰρ μάχης
[13, 17]	δεικνύουσι λόφον, ἐφ´ ᾧ μητρὸς	θεῶν	ἱερόν ἐστιν ἅγιον Τηρείης ἐπικαλούμενον.
[13, 39]	καὶ τὸ Σίγειον ὑπὸ τῶν	Ἰλιέων	ἀπειθοῦν· ὑπ´ ἐκείνοις γὰρ ἦν
[13, 35]	δὲ τούτου μικρὸν ἡ τῶν	Ἰλιέων	κώμη ἐστίν, ἐν ᾗ νομίζεται
[13, 25]	Δαρδανίαν κατὰ τὴν νῦν καλουμένην	Ἰλιέων	κώμην. οἱ δὲ νῦν Ἰλιεῖς
[13, 35]	νῦν πόλεως. ὑπὲρ δὲ τῆς	Ἰλιέων	κώμης δέκα σταδίοις ἐστὶν ἡ
[13, 27]	ἡμέρᾳ χειρώσαιτο, εἶπέ τις τῶν	Ἰλιέων	„οὐ γὰρ ἦν Ἕκτωρ ὁ
[13, 41]	ὁ ῥήτωρ· μνησθεὶς γὰρ τῆς	Ἰλιέων	πόλεως φησί „τίς οὐκ ἀκήκοεν,
[13, 26]	ἄλλοτε ἐπισκεπτέον. ~Τὴν δὲ τῶν	Ἰλιέων	πόλιν τῶν νῦν τέως μὲν
[13, 27]	Ἴλιον, οὐ δεχομένων αὐτὸν τῶν	Ἰλιέων	ὡς λῃστήν, βίαν τε προσφέρει
[13, 51]	Ἀντανδρίᾳ καὶ τῇ Κεβρηνίων καὶ	Νεανδριέων	καὶ Ἁμαξιτέων. τῆς μὲν γὰρ
[13, 59]	δὲ καὶ ἐν τῇ νῦν	Στρατονικέων	πολίχνιόν ἐστιν. ἐν ὅλῃ δὲ
[13, 54]	ᾔσθοντο τὴν σπουδὴν τῶν Ἀτταλικῶν	βασιλέων	ὑφ´ οἷς ἦν ἡ πόλις,
[13, 32]	ἐκ μικροῦ γεγονὼς καὶ βασιλεὺς	βασιλέων,	ὡς ἔφαμεν. μικρὸν δὲ προελθοῦσιν
[13, 58]	τὰ Γάργαρα καὶ ἡ Λαμπωνία	Αἰολέων.	Ἀσσίων γάρ ἐστι κτίσμα τὰ
[13, 58]	Δημήτριος αὐτοὺς ὁ Σκήψιος ἀντὶ	Αἰολέων.	καθ´ Ὅμηρον μέντοι ταῦτα πάντα
[13, 49]	τὸ Λεκτὸν ἐλλογιμώταται πόλεις τῶν	Αἰολέων	καὶ ὁ Ἀδραμυττηνὸς κόλπος ἐκδέχεται,
[13, 3]	τῆς Τρῳάδος) ἡ δὲ τῶν	Αἰολέων	παντάπασι· καθ´ ὅλην γὰρ ἐσκεδάσθη
[13, 6]	ἐν τούτῳ δὲ αἱ τῶν	Αἰολέων	πόλεις μέχρι τῶν ἐκβολῶν τοῦ
[13, 8]	εἰς ἓν συντιθέντος, καὶ τῶν	Αἰολέων	τὴν ἀπὸ τοῦ Ἕρμου πᾶσαν
[13, 62]	τῶν ἐκ τῆς Ἑλλάδος πλευσάντων	Αἰολέων	τὸ τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν·
[13, 4]	ἀπὸ τοῦ Λοκρικοῦ ὄρους. ~Τῶν	Αἰολέων	τοίνυν καθ´ ὅλην σκεδασθέντων τὴν
[13, 22]	δὲ ἀρίστη τῶν ἐν Χερρονήσῳ	πόλεων·	διὰ δὲ τὴν γειτοσύνην ὑπὸ
[13, 22]	Θρᾷκες, εἶτα Μιλήσιοι. τῶν δὲ	πόλεων	ἐμπρησθεισῶν ὑπὸ Δαρείου τοῦ Ξέρξου
[13, 16]	τὰ γοῦν κάλλιστα τῶν ταύτῃ	πόλεων	ἔργα, ἐν δὲ τοῖς πρῶτα
[13, 26]	δέδεκται καὶ ἔστι τῶν ἐλλογίμων	πόλεων.	~Καὶ τὸ Ἴλιον δ´ ὃ
[13, 38]	ἅτε γὰρ ἐκπεπορθημένων τῶν κύκλῳ	πόλεων,	οὐ τελέως δὲ κατεσπασμένων, ταύτης
[13, 22]	ζεῦγμά ἐστι μικρὸν ἀπὸ τῶν	πόλεων	παραλλάξαντι ἐξ Ἀβύδου μὲν ὡς
[13, 59]	τὸ γένος, τῶν δ´ ὀκτὼ	πόλεων	τὰς ἓξ Μαύσωλος εἰς μίαν
[13, 26]	μάλιστα τῆς πόλεως ἐπεμελήθη καὶ	νεὼν	κατεσκεύασε καὶ τεῖχος περιεβάλετο ὅσον
[13, 12]	τιμωμένου παρ´ αὐτοῖς, εἴτ´ ἐξ	Ὀρνεῶν	τῶν περὶ Κόρινθον μετενηνεγμένου τοῦ
[13, 35]	Θύμβρα καὶ ὁ δι´ αὐτοῦ	ῥέων	ποταμὸς Θύμβριος, ἐμβάλλων εἰς τὸν
[13, 51]	~Ἀσσίων δ´ ἐστὶ νῦν καὶ	Γαργαρέων	ἕως τῆς κατὰ Λέσβον θαλάττης
[13, 63]	Κίλλα τόπος οὐδεὶς ἐν τῇ	Ἀλεξανδρέων	χώρᾳ δείκνυται, οὐδὲ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος
[13, 25]	θέμιστες· ἀλλ´ οἵ γ´ ὑψηλῶν	ὀρέων	ναίουσι κάρηνα ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι,
[13, 53]	μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ´ Ἰδαίων	„ὀρέων	ταχέεσσι πόδεσσι, κεῖθεν δ´ ἐς
[13, 67]	δύο ἔχουσα λιμένας, καὶ ὁ	παραρρέων	αὐτὴν ποταμὸς Εὔηνος, ἐξ οὗ
[13, 59]	ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ τῶν	Ἁλικαρνασέων	τὰ Πήδασα ὑπ´ αὐτῶν ὀνομασθέντα
[13, 51]	τῇ Κεβρηνίων καὶ Νεανδριέων καὶ	Ἁμαξιτέων.	τῆς μὲν γὰρ Ἁμαξιτοῦ Νεανδριεῖς
[13, 50]	μέγας· ἄξιον δὲ μνήμης πεποίηκεν	ὀνομάζων	ὁ ποιητὴς αὐτόν. οὗτοι δ´
[13, 5]	πρόποδας τοὺς ἐσχάτους ἐφ´ ἑκάτερα	φράζων	οὕτως τὸ Λεκτὸν καὶ τὴν
[13, 49]	ᾧ τοὺς πλείους τῶν Λελέγων	κατοικίζων	ὁ ποιητὴς φαίνεται καὶ τοὺς
[13, 30]	κειμένη καὶ τῷ Ῥοιτείῳ συνεχὴς	ᾐὼν	ἁλιτενής, ἐφ´ ᾗ μνῆμα καὶ
[13, 36]	φησὶ γὰρ ὑποβάς „λίην γὰρ	νηῶν	ἑκὰς „ἤλθομεν. ἐπί τε τὴν
[13, 25]	ὀλίγον μετάληψις, κατὰ τὴν τῶν	ἠθῶν	ἐπὶ τὸ κρεῖττον μετάστασιν, παρὰ
[13, 25]	ἂν ὑπογράφοι διαφορὰς πολιτειῶν καὶ	ἠθῶν,	καθάπερ τῶν ἁπλῶν τε καὶ
[13, 19]	ἐκ τῶν ἐν τῇ Κυμαίᾳ	Γεργίθων·	ἦν γὰρ κἀκεῖ πόλις πληθυντικῶς
[13, 38]	τὸν Μιτυληναῖον ἐκ τῶν ἐκεῖθεν	λίθων	τὸ Σίγειον τειχίσαι. τοῦτο δὲ
[13, 39]	τῷ Σιγείῳ, οὐ μὴν ἐκ	λίθων	τοιούτων οὐδ´ ὑπὸ τοῦ Περιάνδρου.
[13, 39]	ὁ Δημήτριος ἱστοροῦντα ἐκ τῶν	λίθων	τῶν ἐξ Ἰλίου Περίανδρον ἐπιτειχίσαι
[13, 57]	ἠκροάσατο καὶ Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους·	ἐπανελθὼν	δὲ τῷ δεσπότῃ συνετυράννησε, πρῶτον
[13, 7]	φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει. οὗ τῇ θυγατρὶ	συνελθὼν	Πρίαμος γεννᾷ τὸν Λυκάονα καὶ
[13, 27]	κατεστάθη κύριος τῆς στρατιᾶς, καὶ	προελθὼν	εἰς Ἴλιον, οὐ δεχομένων αὐτὸν
[13, 27]	τῆς πόλεως. τοῦτον μὲν οὖν	ἐπελθὼν	Σύλλας κατέλυσε, καὶ τὸν Μιθριδάτην
[13, 22]	πυθόμενος μετὰ τὴν ἀπὸ τῶν	Σκυθῶν	ἐπάνοδον τοὺς νομάδας παρασκευάζεσθαι διαβαίνειν
[13, 32]	ἀλλ´ ἐάσωμεν ταῦτα· εἰς γὰρ	μύθων	ἀνασκευὰς ἐκπίπτει· τάχα δὲ λανθάνουσί
[13, 53]	ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ´	Ἰδαίων	„ὀρέων ταχέεσσι πόδεσσι, κεῖθεν δ´
[13, 1]	ποθοῦσι τὴν τῶν ἐνδόξων καὶ	παλαιῶν	γνῶσιν· προσλαμβάνει δὲ τῷ μήκει
[13, 63]	Ἁμαξιτόν. οἱ δ´ ἀπειρότεροι τῶν	παλαιῶν	ἱστοριῶν ἐνταῦθα τὸν Χρύσην καὶ
[13, 26]	αὔξησιν ἔσχε, νῦν δὲ καὶ	Ῥωμαίων	ἀποικίαν δέδεκται καὶ ἔστι τῶν
[13, 28]	Σύλλας τε Κορνήλιος ὁ τῶν	Ῥωμαίων	ἡγεμὼν καὶ Μιθριδάτης ὁ κληθεὶς
[13, 51]	πλησίον δ´ εὐθὺς τὸ Ἀδραμύττιον,	Ἀθηναίων	ἄποικος πόλις ἔχουσα καὶ λιμένα
[13, 39]	φησιν ἀφαιρεθῆναι τὴν Τροίαν ὑπὸ	Ἀθηναίων	τοὺς Μιτυληναίους ἐν τῷ Πελοποννησιακῷ
[13, 49]	ἐνταῦθα δὲ καὶ ὁ τῶν	Μιτυληναίων	ἐστὶν αἰγιαλός, κώμας τινὰς ἔχων
[13, 51]	παραλίᾳ τῇ ἐφεξῆς αἱ τῶν	Μιτυληναίων	κῶμαι Κορυφαντίς τε καὶ Ἡράκλεια,
[13, 49]	τῶν κατὰ τὴν ἤπειρον τῶν	Μιτυληναίων.	τὸν δὲ αὐτὸν κόλπον καὶ
[13, 39]	ἐπιτειχισθῆναι μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν	Μιτυληναίων	τὸν τόπον τοῦτον τῷ Σιγείῳ,
[13, 58]	Πέρσαι κατέσχον. ~Φησὶ δὲ Μυρσίλος	Μηθυμναίων	κτίσμα εἶναι τὴν Ἄσσον, Ἑλλάνικός
[13, 69]	ἀμφ´ αὐτὸν ἑταῖροι Κήτειοι κτείνοντο	γυναίων	εἵνεκα δώρων, αἴνιγμα τιθεὶς ἡμῖν
[13, 69]	οὕστινας δέξασθαι δεῖ, οὔτε τὸ	„γυναίων	εἵνεκα δώρων. ἀλλὰ καὶ οἱ
[13, 14]	ἐστὶ τὸ Πάριον Μιλησίων καὶ	Ἐρυθραίων	καὶ Παρίων. ~Πιτύα δ´ ἐστὶν
[13, 64]	δὴ παρ´ ἐκείνοις μόνοις τῶν	Ἐρυθραίων	τὸ θηρίον τοῦτο μὴ γίνεσθαι.
[13, 48]	Ἁμαξιτόν· νύκτωρ γὰρ πολὺ πλῆθος	ἀρουραίων	μυῶν ἐξανθῆσαν διαφαγεῖν ὅσα σκύτινα
[13, 61]	εὖ δάσσαντο μετὰ σφίσιν {υἷες	Ἀχαιῶν}	ἐκ δ´ „ἕλον Ἀτρείδῃ Χρυσηίδα.
[13, 36]	φήσει τις τὸν νῦν λεγόμενον	Ἀχαιῶν	λιμένα εἶναι τὸ ναύσταθμον, ἐγγυτέρω
[13, 32]	τῷ μὲν νῦν κατὰ τὸν	Ἀχαιῶν	λιμένα ὅσον δώδεκα σταδίους διέχουσα,
[13, 31]	καὶ τὸ ναύσταθμον καὶ ὁ	Ἀχαιῶν	λιμὴν καὶ τὸ Ἀχαϊκὸν στρατόπεδον
[13, 40]	κατὰ τὴν ἅλωσιν ὑπὸ τῶν	Ἀχαιῶν,	οὐδ´ ἐξελείφθη οὐδέποτε. αἱ γοῦν
[13, 41]	τε φρένας. πολλὰ δὲ τῶν	ἀρχαίων	τῆς Ἀθηνᾶς ξοάνων καθήμενα δείκνυται,
[13, 25]	τὰς τότε συμβαινούσας ὑπολαμβάνω καὶ	βίων	καὶ πολιτειῶν ὑπογράφειν διαφοράς. ἀλλὰ
[13, 25]	τὰς τῶν τόπων καὶ τῶν	βίων	μεταβολάς. ταύτας δὴ τὰς διαφορὰς
[13, 38]	Ἀθηναῖοι Φρύνωνα τὸν ὀλυμπιονίκην πέμψαντες,	Λεσβίων	ἐπιδικαζομένων σχεδόν τι τῆς συμπάσης
[13, 2]	οἷς πᾶσιν ἀντιπαρήκει ἡ τῶν	Λεσβίων	νῆσος· εἶθ´ ἑξῆς τὰ περὶ
[13, 46]	Τένεδος, οὐ πλείους τῶν τετταράκοντα	σταδίων	διέχουσα τῆς ἠπείρου· ἔχει δὲ
[13, 18]	δίαρμα μὴ πλέον εἶναι τετταράκοντα	σταδίων.	~Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ Λαμψάκου
[13, 51]	ἄκραν δίαρμα ἑκατὸν καὶ εἴκοσι	σταδίων.	ἐντὸς δὲ ἥ τε Ἄντανδρός
[13, 65]	δὲ τῇ μεσογαίᾳ ἀπὸ πεντήκοντα	σταδίων	ἐστὶν ἡ Θήβη ἔρημος, ἥν
[13, 63]	ἐπὶ τὸ ναύσταθμον ἑπτακοσίων που	σταδίων	ἐστὶν ἡμερήσιός πως, ὅσον φαίνεται
[13, 46]	δὲ τὴν περίμετρον ὅσον ὀγδοήκοντα	σταδίων	καὶ πόλιν Αἰολίδα καὶ λιμένας
[13, 17]	ὕστερον· οἱ δ´ ἀπὸ τετταράκοντα	σταδίων	Λαμψάκου δεικνύουσι λόφον, ἐφ´ ᾧ
[13, 43]	δ´ ἀλλήλαις πλησιάζουσιν ἐν εἴκοσι	σταδίων	περιεχόμεναι „διαστήματι· πλεῖστον δ´ ἀφέστηκεν
[13, 26]	καὶ τεῖχος περιεβάλετο ὅσον τετταράκοντα	σταδίων,	συνῴκισέ τε εἰς αὐτὴν τὰς
[13, 32]	τοῦ Ἀχιλλέως μνήματος εὐθυπλοούντων ἑξήκοντα	σταδίων·	ὑποπέπτωκε δὲ τῷ Ἰλίῳ πᾶσα,
[13, 47]	τε Λάρισα καὶ Κολωναί, τῆς	{Τενεδίων	περ} αίας οὖσαι πρότερον, καὶ
[13, 46]	ἄκραν καὶ τὸ Ἀχίλλειον ἡ	Τενεδίων	περαία τὸ Ἀχαίιον καὶ αὐτὴ
[13, 44]	μεταξὺ „Παλαισκήψεως καὶ Ἀχαιίου τῆς	Τενεδίων	περαίας· „ἐμβάλλει δὲ εἰς τὸν
[13, 32]	ἐστὶ τὸ Ἀχαίιον ἤδη τῆς	Τενεδίων	περαίας ὑπάρχον. ~Τοιούτων δὲ τῶν
[13, 34]	διείργει δ´ ἑκάτερον τῶν λεχθέντων	πεδίων	ἀπὸ θατέρου μέγας τις αὐχὴν
[13, 25]	μικρόν, ἅτε δὴ καὶ τῶν	πεδίων	ἀρχομένων ἀναψύχεσθαι· τρίτον δὲ τὸ
[13, 16]	ἐστιν Ἀριστέας ὁ ποιητὴς τῶν	Ἀριμασπείων	καλουμένων ἐπῶν, ἀνὴρ γόης εἴ
[13, 25]	θαλάττῃ πλείους ἂν ὑπογράφοι διαφορὰς	πολιτειῶν	καὶ ἠθῶν, καθάπερ τῶν ἁπλῶν
[13, 25]	συμβαινούσας ὑπολαμβάνω καὶ βίων καὶ	πολιτειῶν	ὑπογράφειν διαφοράς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
[13, 38]	κτίσματά εἰσιν αἱ πλεῖσται τῶν	κατοικιῶν,	αἱ μὲν συμμένουσαι καὶ νῦν
[13, 59]	τάφοι καὶ ἐρύματα καὶ ἴχνη	κατοικιῶν	δείκνυται. ~Μετὰ δὲ τοὺς Λέλεγας
[13, 33]	ἄρκτους μέχρι τῶν κατὰ Ζέλειαν	Λυκίων.	ταύτην δ´ ὁ ποιητὴς ὑπ´
[13, 54]	συμβαίνει τῶν εἰς πρᾶσιν γραφομένων	βιβλίων	καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ.
[13, 59]	κατασχεῖν τῆς μέχρι Μύνδου καὶ	Βαργυλίων,	καὶ τῆς Πισιδίας ἀποτεμέσθαι πολλήν.
[13, 53]	γὰρ Πριάμου γενεὴν ἤχθηρε „Κρο„	νίων.	νῦν δὲ δὴ Αἰνείαο βίη
[13, 24]	ποιητής, τοτὲ μὲν οὕτω λέγων	„Δαρδανίων	„αὖτ´ ἦρχεν ἐὺς πάις Ἀγχίσαο,
[13, 7]	εἶθ´ οἱ ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ	„Δαρδανίων	αὖτ´ „ἦρχεν ἐὺς πάις Ἀγχίσαο“
[13, 51]	τῇ τε Ἀντανδρίᾳ καὶ τῇ	Κεβρηνίων	καὶ Νεανδριέων καὶ Ἁμαξιτέων. τῆς
[13, 54]	Ἀθήνας ἑλών, δεῦρο δὲ κομισθεῖσαν	Τυραννίων	τε ὁ γραμματικὸς διεχειρίσατο φιλαριστοτέλης
[13, 45]	ἡ Καρησηνὴ καὶ ὁμώνυμος „ποταμός,	ποιῶν	καὶ αὐτὸς αὐλῶνα ἀξιόλογον, ἐλάττω
[13, 64]	ἐν Ἀσίᾳ μείς τις καλεῖται	πορνοπίων,	οὕτω τοὺς πάρνοπας καλούντων Βοιωτῶν,
[13, 14]	Πάριον Μιλησίων καὶ Ἐρυθραίων καὶ	Παρίων.	~Πιτύα δ´ ἐστὶν ἐν Πιτυοῦντι
[13, 25]	τῶν ἁπλῶν τε καὶ τῶν	ἀγρίων	ἔτι πως ἐπὶ τὸ ἥμερον
[13, 65]	ἄλσει, προστατούμενον μετὰ ἁγιστείας ὑπ´	Ἀντανδρίων,	οἷς μᾶλλον γειτνιᾷ· διέχει δὲ
[13, 48]	τῶν τε ὅπλων καὶ τῶν	χρηστηρίων·	τοὺς δὲ αὐτόθι μεῖναι· τούτους
[13, 63]	οἱ δ´ ἀπειρότεροι τῶν παλαιῶν	ἱστοριῶν	ἐνταῦθα τὸν Χρύσην καὶ τὴν
[13, 54]	γένους Ἀπελλικῶντι τῷ Τηίῳ πολλῶν	ἀργυρίων	τά τε Ἀριστοτέλους καὶ τὰ
[13, 47]	καθάπερ καὶ ἄλλα πλείω τῶν	φρουρίων,	εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, ὧν καὶ
[13, 44]	τῶν περὶ τὴν „καλὴν πεύκην	χωρίων	ἐπὶ Μελαινὰς κώμην ἰοῦσι καὶ
[13, 19]	ὁ ποταμὸς νῦν οὕτω καλεῖται.	Μιλησίων	δ´ εἰσὶ καὶ αἱ Κολωναὶ
[13, 22]	ῥοῇς ἐπὶ Σαγγαρίοιο. ~Ἄβυδος δὲ	Μιλησίων	ἐστὶ κτίσμα ἐπιτρέψαντος Γύγου τοῦ
[13, 14]	κτίσμα δ´ ἐστὶ τὸ Πάριον	Μιλησίων	καὶ Ἐρυθραίων καὶ Παρίων. ~Πιτύα
[13, 19]	δὲ Παισηνοὶ μετῴκησαν εἰς Λάμψακον,	Μιλησίων	ὄντες ἄποικοι καὶ αὐτοί, καθάπερ
[13, 12]	λιμήν· κτίσμα δ´ οἱ μὲν	Μιλησίων	φασίν, οἵπερ καὶ Ἄβυδον καὶ
[13, 63]	Κιλικίου Χρύσης ἐπὶ τὸ ναύσταθμον	ἑπτακοσίων	που σταδίων ἐστὶν ἡμερήσιός πως,
[13, 58]	Γάργαρα καὶ ἡ Λαμπωνία Αἰολέων.	Ἀσσίων	γάρ ἐστι κτίσμα τὰ Γάργαρα,
[13, 51]	ἄλλη τις Δαρδανία, ταπεινοτέρα δέ.	~Ἀσσίων	δ´ ἐστὶ νῦν καὶ Γαργαρέων
[13, 7]	Χρυσηίδα. „Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος Ἠετίωνος,	Ἠετίων,	ὃς ἔναιεν ὑπὸ Πλάκῳ ὑληέσσῃ,
[13, 54]	λέγειν διὰ τὸ πλῆθος τῶν	ἁμαρτιῶν.	πολὺ δὲ εἰς τοῦτο καὶ
[13, 55]	γὰρ ἀμφότερα. περὶ μὲν τῶν	Σκηψίων	ταῦτα. ~Μετὰ δὲ Σκῆψιν Ἄνδειρα
[13, 21]	δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς τῶν	Θρᾳκῶν.	ἔστι δὲ καὶ τῷ Ἀσίῳ
[13, 54]	δὲ ᾔσθοντο τὴν σπουδὴν τῶν	Ἀτταλικῶν	βασιλέων ὑφ´ οἷς ἦν ἡ
[13, 7]	Μεροπίδαις· καθάπερ καὶ ἡ τῶν	Κιλίκων	διττή, ἡ μὲν Θηβαϊκὴ ἡ
[13, 58]	τῶν καλουμένων ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ	Κιλίκων·	ἐκπορθηθέντες δὲ ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως
[13, 69]	τοῦ Καΐκου, καὶ ὁ Τεύθρας	Κιλίκων	καὶ Μυσῶν ἱστόρηται βασιλεύς. Εὐριπίδης
[13, 51]	ἐκπίπτοι ἂν εἰς τὴν τῶν	Κιλίκων·	οὗτοι γάρ εἰσι συνεχεῖς τοῖς
[13, 70]	Εὐρύπυλος, ὥστ´ ἴσως καὶ τῶν	Κιλίκων	τι μέρος ἦν ὑπ´ αὐτῷ,
[13, 63]	Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται τὸ ἱερόν, τῶν	Κιλίκων	τῶν μὲν εἰς τὴν Παμφυλίαν
[13, 54]	Θεοφράστου βιβλία· ἦν δὲ ὁ	Ἀπελλικῶν	φιλόβιβλος μᾶλλον ἢ φιλόσοφος· διὸ
[13, 25]	διαφορὰ καὶ παρὰ τούτοις τῶν	ἀγροίκων	καὶ μεσαγροίκων καὶ πολιτικῶν· ἀφ´
[13, 25]	παρὰ τούτοις τῶν ἀγροίκων καὶ	μεσαγροίκων	καὶ πολιτικῶν· ἀφ´ ὧν ἤδη
[13, 54]	πλὴν ὀλίγων, καὶ μάλιστα τῶν	ἐξωτερικῶν,	μηδὲν ἔχειν φιλοσοφεῖν πραγματικῶς, ἀλλὰ
[13, 25]	τῶν ἀγροίκων καὶ μεσαγροίκων καὶ	πολιτικῶν·	ἀφ´ ὧν ἤδη καὶ ἐπὶ
[13, 3]	μέχρι Θρᾴκης ἑξήκοντα ἔτεσι τῶν	Τρωικῶν	ὕστερον, ὑπ´ αὐτὴν τὴν τῶν
[13, 14]	τῶν Ψύλλων τις ἦν τῶν	Λιβυκῶν,	εἰς δὲ τὸ γένος διέτεινεν
[13, 11]	Δαρείου σατράπας ἀνὰ κράτος ἐνίκησε	συμβαλών,	καὶ πᾶσαν τὴν ἐντὸς τοῦ
[13, 24]	ἦρχεν ἐὺς πάις Ἀγχίσαο, Δαρδανίους	καλῶν,	τοτὲ δὲ Δαρδάνους „Τρῶες καὶ
[13, 19]	Γέργιθες, ὅθενπερ ὁ Γεργίθιος ἦν	Κεφάλων·	καὶ νῦν ἔτι δείκνυται τόπος
[13, 54]	Ἀπελλικῶντος βιβλιοθήκην ὁ τὰς Ἀθήνας	ἑλών,	δεῦρο δὲ κομισθεῖσαν Τυραννίων τε
[13, 27]	τὸν Μιθριδάτην· καταστασιάσας δὲ καὶ	ἀνελὼν	τὸν ὕπατον κατὰ Βιθυνίαν αὐτὸς
[13, 70]	ἐν τῇ Τρῳάδι τὸ χωρίον	ἐξελών.
[13, 42]	ἔθος, καθάπερ καὶ ὁ Κροῖσος	ἐξελὼν	τὴν Σιδήνην, εἰς ἣν ὁ
[13, 34]	δ´ ἕως τῆς Κεβρηνίας καὶ	ἀποτελῶν	τὸ Ε γράμμα πρὸς τοὺς
[13, 19]	συλλαβήν „καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ	ἀφελών	„ὅς „ῥ´ ἐνὶ Παισῷ ναῖε
[13, 44]	εἶτ´ εἰς τρία σχιζομένην ἴσον	„ἀλλήλων	διέχοντα, εἶτα πάλιν συναγομένην εἰς
[13, 22]	Ἄβυδος καὶ ἡ Σηστὸς διέχουσιν	ἀλλήλων	τριάκοντά που σταδίους ἐκ λιμένος
[13, 25]	οὔτε θέμιστες· ἀλλ´ οἵ γ´	ὑψηλῶν	ὀρέων ναίουσι κάρηνα ἐν σπέσσι
[13, 2]	καὶ ἐννέα· τὸ δὲ τῶν	ἄλλων	ἐπικούρων πλῆθος ἐν τοῖς συμμάχοις
[13, 8]	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ καὶ τῶν	ἄλλων	λεγόμενα. ~Ἔστιν οὖν μετὰ τὴν
[13, 54]	ἀντιβάλλοντες, ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν	ἄλλων	συμβαίνει τῶν εἰς πρᾶσιν γραφομένων
[13, 1]	τούτου διαιτᾶν καὶ τὰ τῶν	ἄλλων	ὑπογράψαντας πρότερον ἐν κεφαλαίῳ τὴν
[13, 42]	Ῥοίτειον ἔχοντες διενείμαντο καὶ τῶν	ἄλλων	ὡς ἕκαστοι τῶν πλησιοχώρων, ἀπέδοσαν
[13, 21]	ποταμὸς ἐν Τροίᾳ· Ἄρισβος ὁ	ἐμβάλλων	εἰς τὸν Ἕβρον, Ἀρίσβη ἐν
[13, 70]	ἐκ τοῦ Τήμνου ποταμὸς Μύσιος	ἐμβάλλων	εἰς τὸν Κάικον ὑπὸ ταῖς
[13, 35]	δι´ αὐτοῦ ῥέων ποταμὸς Θύμβριος,	ἐμβάλλων	εἰς τὸν Σκάμανδρον κατὰ τὸ
[13, 44]	ἄρα ὁ εἰς τὸν Γράνικον	ἐμβάλλων	Ῥῆσός ἐστιν. Ἑπτάπορος δέ, ὃν
[13, 4]	νήσῳ χωρίου ἀνταίροντος τῷ Πριάπῳ,	συστέλλων	ἐπ´ ἔλαττον τοὺς ὅρους, Δαμάστης
[13, 66]	ἀδικηθεῖσιν· ἐγκλημάτων γὰρ ἐπενεχθέντων ἅμα	πολλῶν,	ἀπεκαρτέρησεν αἰσχρῶς οὐ φέρων τὴν
[13, 54]	τοῦ γένους Ἀπελλικῶντι τῷ Τηίῳ	πολλῶν	ἀργυρίων τά τε Ἀριστοτέλους καὶ
[13, 14]	ὄφεως μεταβαλεῖν· τάχα δὲ τῶν	Ψύλλων	τις ἦν τῶν Λιβυκῶν, εἰς
[13, 6]	τῶν Αἰολέων πόλεις μέχρι τῶν	ἐκβολῶν	τοῦ Ἕρμου, καθάπερ εἰρήκαμεν. εἴρηται
[13, 25]	πολιτειῶν καὶ ἠθῶν, καθάπερ τῶν	ἁπλῶν	τε καὶ τῶν ἀγρίων ἔτι
[13, 48]	διαφαγεῖν ὅσα σκύτινα τῶν τε	ὅπλων	καὶ τῶν χρηστηρίων· τοὺς δὲ
[13, 36]	διότι τοῦτο πᾶν πρόχωμα τῶν	ποταμῶν	ἐστι τὸ πρὸ τῆς πόλεως
[13, 43]	πλῆθος τῶν ἐξ αὐτῆς ῥεόντων	ποταμῶν	καθ´ ἃ μάλιστα ἡ Δαρδανικὴ
[13, 21]	μετωνομάσθη ὁ τόπος. ~Τῶν δὲ	ποταμῶν	τὸν μὲν Σελλήεντά φησιν ὁ
[13, 36]	πόλεως ὁρώμενον πρόχωμα εἶναι τῶν	ποταμῶν	ὕστερον γεγονός. ~ὅ τε Πολίτης
[13, 65]	ἐρήμων ἢ φαύλως οἰκουμένων ἢ	ποταμῶν	χειμάρρων· τεθρύληται δὲ διὰ τὰς
[13, 28]	τε Κορνήλιος ὁ τῶν Ῥωμαίων	ἡγεμὼν	καὶ Μιθριδάτης ὁ κληθεὶς Εὐπάτωρ,
[13, 7]	υἱὸς τοῦ Πριάμου διέτριβεν, ἵππους	νέμων,	πατρῴας δηλονότι „ἀλλ´ „υἱὸν Πριάμοιο
[13, 65]	ταῦτά ἐστι τὰ ὀνόματα τόπων	ἐρήμων	ἢ φαύλως οἰκουμένων ἢ ποταμῶν
[13, 19]	„ὅς „ῥ´ ἐνὶ Παισῷ ναῖε	πολυκτήμων“	καὶ ὁ ποταμὸς νῦν οὕτω
[13, 26]	ἀποικίαν δέδεκται καὶ ἔστι τῶν	ἐλλογίμων	πόλεων. ~Καὶ τὸ Ἴλιον δ´
[13, 50]	ὃν ἄρα νύμφη τέκε Νηὶς	ἀμύμων	„Οἴνοπι βουκολέοντι παρ´ ὄχθαις Σατνιόεντος“
[13, 12]	ἐφεξῆς ὅμορος, ἥ τε τῶν	Παριανῶν	καὶ ἡ τῶν Λαμψακηνῶν· ὁ
[13, 51]	Ἐλαία καὶ ὁ λοιπὸς μέχρι	Κανῶν	κόλπος. λέγωμεν δὲ ἀναλαβόντες περὶ
[13, 2]	μέχρι Καΐκου ποταμοῦ καὶ τῶν	Κανῶν	λεγομένων ἔστι τὰ περὶ Ἄσσον
[13, 51]	πᾶσα ἡ ἀπὸ Λεκτοῦ μέχρι	Κανῶν	παραλία τῷ αὐτῷ τούτῳ ὀνόματι,
[13, 41]	δὲ τῶν ἀρχαίων τῆς Ἀθηνᾶς	ξοάνων	καθήμενα δείκνυται, καθάπερ ἐν Φωκαίᾳ
[13, 38]	ἀρχαίας πόλεως. εἰκότως· ἅτε γὰρ	ἐκπεπορθημένων	τῶν κύκλῳ πόλεων, οὐ τελέως
[13, 34]	θατέρου μέγας τις αὐχὴν τῶν	εἰρημένων	ἀγκώνων ἐπ´ εὐθείας, ἀπὸ τοῦ
[13, 7]	δὴ τῶν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ	λεγομένων	εἰκάζουσιν οἱ φροντίσαντες περὶ τούτων
[13, 2]	Καΐκου ποταμοῦ καὶ τῶν Κανῶν	λεγομένων	ἔστι τὰ περὶ Ἄσσον καὶ
[13, 28]	ἐστὶ τῶν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ	λεγομένων	καὶ οὗτος „Ῥῆσός „θ´ Ἑπτάπορός
[13, 38]	Μιτυληναῖος, εἷς τῶν ἑπτὰ σοφῶν	λεγομένων,	πλεύσας ἐπὶ τὸν Φρύνωνα στρατηγὸν
[13, 38]	Φρύνωνα τὸν ὀλυμπιονίκην πέμψαντες, Λεσβίων	ἐπιδικαζομένων	σχεδόν τι τῆς συμπάσης Τρῳάδος·
[13, 25]	τὸν τῶν Κυκλώπων βίον, αὐτοφυεῖς	νεμομένων	καρποὺς καὶ τὰς ἀκρωρείας κατεχόντων
[13, 53]	καὶ τοὺς παῖδας μετὰ τῶν	περιγενομένων	Ἑνετῶν εἰς τὴν Θρᾴκην περισωθῆναι
[13, 54]	ἄλλων συμβαίνει τῶν εἰς πρᾶσιν	γραφομένων	βιβλίων καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν
[13, 27]	καὶ προελθὼν εἰς Ἴλιον, οὐ	δεχομένων	αὐτὸν τῶν Ἰλιέων ὡς λῃστήν,
[13, 25]	ἅτε δὴ καὶ τῶν πεδίων	ἀρχομένων	ἀναψύχεσθαι· τρίτον δὲ τὸ ἐν
[13, 38]	κύκλῳ πόλεων, οὐ τελέως δὲ	κατεσπασμένων,	ταύτης δ´ ἐκ βάθρων ἀνατετραμμένης,
[13, 65]	ὀνόματα τόπων ἐρήμων ἢ φαύλως	οἰκουμένων	ἢ ποταμῶν χειμάρρων· τεθρύληται δὲ
[13, 16]	Ἀριστέας ὁ ποιητὴς τῶν Ἀριμασπείων	καλουμένων	ἐπῶν, ἀνὴρ γόης εἴ τις
[13, 58]	ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ καὶ τῶν	καλουμένων	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ Κιλίκων· ἐκπορθηθέντες
[13, 5]	{τὰ} μέχρι τῶν κατ´ Ἄβυδον	στενῶν,	εἶτ´ ἔξω τῆς Προποντίδος τὰ
[13, 5]	Προποντίδος ἀπὸ τῶν περὶ Ἄβυδον	στενῶν	ἐπὶ τὸν Αἴσηπον καὶ τὴν
[13, 23]	τὰ Ἄστυρα, ἃ νῦν μὲν	Ἀβυδηνῶν	ἔστι, κατεσκαμμένη πόλις, πρότερον δὲ
[13, 23]	παρόδων. ~Ὑπέρκειται δὲ τῆς τῶν	Ἀβυδηνῶν	χώρας ἐν τῇ Τρῳάδι τὰ
[13, 12]	τῶν Παριανῶν καὶ ἡ τῶν	Λαμψακηνῶν·	ὁ γοῦν Ξέρξης τῷ Θεμιστοκλεῖ
[13, 18]	πρὸς τὴν Ἀσίαν κατὰ τὴν	Λαμψακηνῶν	πόλιν, ὥστε τὸ δίαρμα μὴ
[13, 12]	τὸν αὐτὸν καιρόν, οἱ δὲ	Κυζικηνῶν·	ἐπώνυμος δ´ ἐστὶ τοῦ Πριάπου
[13, 4]	καὶ Ἀρτάκης τοῦ ἐν τῇ	Κυζικηνῶν	νήσῳ χωρίου ἀνταίροντος τῷ Πριάπῳ,
[13, 9]	~Ἔστιν οὖν μετὰ τὴν τῶν	Κυζικηνῶν	πόλιν καὶ τὸν Αἴσηπον ἀρχὴ
[13, 5]	ἔστι νῦν ἡ Ζέλεια τῶν	Κυζικηνῶν)	τὸ δὲ Λεκτὸν εἰς τὸ
[13, 3]	πλείους. μάλιστα δὲ αἱ τῶν	Ἑλλήνων	ἀποικίαι παρεσχήκασι λόγον· ἧττον μὲν
[13, 41]	ἀκήκοεν, ὡς ἅπαξ ὑπὸ τῶν	Ἑλλήνων	κατεσκάφθη, ἀοίκητον οὖσαν; ~Εἰκάζουσι δὲ
[13, 1]	πλῆθος τῶν ἐποικησάντων τὴν χώραν	Ἑλλήνων	τε καὶ βαρβάρων, καὶ οἱ
[13, 67]	Ἐλαία πόλις Αἰολικὴ καὶ αὕτη,	Περγαμηνῶν	ἐπίνειον, ἑκατὸν καὶ εἴκοσι σταδίους
[13, 38]	οἱ λίθοι πάντες εἰς τὴν	ἐκείνων	ἀνάληψιν μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα γοῦν φασι
[13, 14]	Πριαπηνή, πολλὴν αὐτῆς ἀπετέμοντο ἐπιτρεπόντων	ἐκείνων.	ἐνταῦθα μυθεύουσι τοὺς Ὀφιογενεῖς συγγένειάν
[13, 54]	βιβλία ταῦτα προῆλθεν, ἄμεινον μὲν	ἐκείνων	φιλοσοφεῖν καὶ ἀριστοτελίζειν, ἀναγκάζεσθαι μέντοι
[13, 57]	Ἀριστοτέλει καὶ θυγατέρα ἀδελφοῦ συνῴκισε.	Μέμνων	δ´ ὁ Ῥόδιος ὑπηρετῶν τότε
[13, 27]	αἱρεῖ· καυχωμένου δ´ ὅτι ἣν	Ἀγαμέμνων	πόλιν δεκάτῳ ἔτει μόλις εἷλε
[13, 27]	τὴν προσωνυμίαν ἔσχε ταύτην, τῶν	ἀπογόνων	εἷς ὢν τῶν ἀπὸ Αἰνείου.
[13, 27]	Ἰούλιος ἀπὸ Ἰούλου τινὸς τῶν	προγόνων·	ἐκεῖνος δ´ ἀπὸ Ἰούλου τὴν
[13, 45]	βίβλους συγγράψαι στίχων ἐξήγησιν μικρῷ	πλειόνων	ἑξήκοντα, τοῦ καταλόγου τῶν Τρώων.
[13, 43]	ἄρκτον καὶ τὴν Προποντίδα ἐκ	πλειόνων	πηγῶν συλλειβόμενοι, ὁ δὲ „Σκάμανδρος
[13, 45]	ἤδη πεπλασμένον πρὸς τὴν τῶν	Ἁλιζώνων	ὑπόθεσιν, περὶ ὧν εἰρήκαμεν. „εἶτα
[13, 34]	μεταξὺ τῆς τελευτῆς τῶν λεχθέντων	ἀγκώνων	εἶναι, τὸ δὲ παλαιὸν κτίσμα
[13, 34]	μέγας τις αὐχὴν τῶν εἰρημένων	ἀγκώνων	ἐπ´ εὐθείας, ἀπὸ τοῦ νῦν
[13, 46]	τινες, τοῦ Τέννου, βασιλέα δὲ	Κολωνῶν.	~Ἦν δὲ τῷ Ἀχαιίῳ συνεχὴς
[13, 1]	τοῖς σφόδρα ποθοῦσι τὴν τῶν	ἐνδόξων	καὶ παλαιῶν γνῶσιν· προσλαμβάνει δὲ
[13, 53]	οὐ μέμνῃ, „ὅτε πέρ σε	βοῶν	ἄπο μοῦνον ἐόντα σεῦα κατ´
[13, 16]	ὁ ποιητὴς τῶν Ἀριμασπείων καλουμένων	ἐπῶν,	ἀνὴρ γόης εἴ τις ἄλλος.
[13, 64]	οἰκοῦσιν, ὅτι φθαρτικὸς τῶν ἀμπελοφάγων	ἰπῶν·	καὶ δὴ παρ´ ἐκείνοις μόνοις
[13, 20]	ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος. οὕτω δ´	εἰπὼν	ἔοικε τὸ βασίλειον ἀποφαίνειν τοῦ
[13, 57]	τὴν Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως σχολήν,	καταλιπὼν	δὲ Χρυσίππῳ τῷ Σολεῖ· ἐνταῦθα
[13, 64]	τισί· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν	παρνόπων,	οὓς οἱ Οἰταῖοι κόρνοπας λέγουσι,
[13, 25]	ἱρὴ ἐν πεδίῳ πεπόλιστο, πόλις	„μερόπων	ἀνθρώπων, ἀλλ´ ἔθ´ ὑπωρείας ᾤκεον
[13, 63]	τοῦτον Πέλοπός φασιν ἡγησάμενον τῶν	τόπων,	ἀφ´ οὗ ἴσως ἡ Κιλικία
[13, 65]	δὲ ταῦτά ἐστι τὰ ὀνόματα	τόπων	ἐρήμων ἢ φαύλως οἰκουμένων ἢ
[13, 2]	Κυζικηνῆς καὶ τῶν περὶ Αἴσηπον	τόπων	καὶ Γράνικον μέχρι Ἀβύδου καὶ
[13, 25]	κρεῖττον μετάστασιν, παρὰ τὰς τῶν	τόπων	καὶ τῶν βίων μεταβολάς. ταύτας
[13, 2]	ποιητὴς ἀπὸ τῶν περὶ Αἴσηπον	τόπων	καὶ τῶν περὶ τὴν νῦν
[13, 4]	ἐπὶ τῶν κατὰ τὴν Προποντίδα	τόπων	ὁ μὲν Ὅμηρος ἀπὸ Αἰσήπου
[13, 2]	τῆς Αἰολίδος. τοιούτων δὲ τῶν	τόπων	ὄντων ὁ μὲν ποιητὴς ἀπὸ
[13, 33]	δὲ τῶν ἐπὶ τῇ θαλάττῃ	τόπων	ὄντων ὑπέρκειται τούτων τὸ Τρωικὸν
[13, 22]	τοῦτο αἴτιον τῆς συγχύσεως τῶν	τόπων.	περὶ δὲ Σηστοῦ καὶ τῆς
[13, 33]	τεταμένη μέχρι τῶν κατὰ Σκῆψιν	τόπων,	τῇ δ´ ἐπὶ τὰς ἄρκτους
[13, 35]	ἄλλοτε δ´ ἐκ τῶν πλησίον	τόπων	τοῦ τε Σιμόεντος καὶ τῆς
[13, 1]	πρότερον ἐν κεφαλαίῳ τὴν τῶν	τόπων	φύσιν. ~Ἀπὸ δὴ τῆς Κυζικηνῆς
[13, 44]	τῶν περὶ Ζέλειαν καὶ „Πιτύειαν	τόπων·	ὠνομάσθαι δὲ τὴν χώραν φασὶν
[13, 43]	Ἴλιον. ἔμπειρος δ´ ὢν τῶν	τόπων	ὡς ἂν ἐπιχώριος ἀνὴρ ὁ
[13, 32]	ἀντιτίθεται μῦθος· οὐ γὰρ ἕνεκα	ἵππων,	ἀλλὰ μισθοῦ ὑπὲρ τῆς Ἡσιόνης
[13, 32]	ἐξήνεγκαν, ἐκεῖνος δὲ ἄδικον „ἕνεχ´	ἵππων	Λαομέδοντος. πρὸς τοῦτο δὲ πάλιν
[13, 7]	ὅς οἱ Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ´	ἵππων	ὠκειάων. ἐν δὲ Περκώτῃ υἱὸς
[13, 25]	πολιτείας παράδειγμα τιθέντα τὸν τῶν	Κυκλώπων	βίον, αὐτοφυεῖς νεμομένων καρποὺς καὶ
[13, 25]	ἐν πεδίῳ πεπόλιστο, πόλις „μερόπων	ἀνθρώπων,	ἀλλ´ ἔθ´ ὑπωρείας ᾤκεον πολυπιδάκου
[13, 55]	ἀλλ´ ἐμπεσὼν εἰς ἔχθραν ἀδικωτέρων	ἀνθρώπων	ἀπέστη τοῦ βασιλέως κατὰ τὴν
[13, 12]	ἐπὶ τὸ τιμᾶν αὐτὸν τῶν	ἀνθρώπων,	ἐπειδὴ σφόδρα εὐάμπελός ἐστιν ἡ
[13, 7]	δὴ σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξ´	ἀνθρώπων,	πεζὸς δ´ ἕνδεκά φημι κατὰ
[13, 1]	τὴν χώραν Ἑλλήνων τε καὶ	βαρβάρων,	καὶ οἱ συγγραφεῖς οὐχὶ τὰ
[13, 62]	δὲ καὶ Κίλλαιον ὄρος μεταξὺ	Γαργάρων	καὶ Ἀντάνδρου. φησὶ δὲ Δάης
[13, 58]	Καύκωνες. ἕτεροι μὲν τοίνυν τῶν	Καρῶν	ὑπῆρξαν, ᾤκουν δὲ μεταξὺ τῶν
[13, 13]	θεὸς, ἣ τάδε πάντα „πρὸς	μακάρων	ἔλαχεν· βωμὸν δέ οἱ εἵσατο
[13, 44]	μὲν περίμετρον εἶναί φησι ποδῶν	τεττάρων	„καὶ εἴκοσι, τὸ δὲ ὕψος
[13, 4]	Λεκτοῦ προάγει, ἄλλοι δ´ ἄλλως·	Χάρων	δ´ ὁ Λαμψακηνὸς τριακοσίους ἄλλους
[13, 19]	μνήμης ἄξιος, ἐκ Λαμψάκου δὲ	Χάρων	τε ὁ συγγραφεὺς καὶ Ἀδείμαντος
[13, 30]	κάλλιστα ἀναθήματα ἐκ τῶν ἐπιφανεστάτων	ἱερῶν	ὁ μὲν ἦρε τῇ Αἰγυπτίᾳ
[13, 49]	ὑπέρκειται τῶν πρώτων τοῦ κόλπου	μερῶν,	ἐν οἷς πρῶτον τοὺς Λέλεγας
[13, 25]	πως ἐπὶ τὸ ἥμερον τῶν	δευτέρων	ὑποβεβηκότων. ἔστι δέ τις διαφορὰ
[13, 12]	δὲ θεὸς οὗτος ὑπὸ τῶν	νεωτέρων·	οὐδὲ γὰρ Ἡσίοδος οἶδε Πρίαπον,
[13, 55]	διηυτύχησεν, ἀλλ´ ἐμπεσὼν εἰς ἔχθραν	ἀδικωτέρων	ἀνθρώπων ἀπέστη τοῦ βασιλέως κατὰ
[13, 66]	ἅμα πολλῶν, ἀπεκαρτέρησεν αἰσχρῶς οὐ	φέρων	τὴν δυσφημίαν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ
[13, 5]	δ´ ἵκανον „πολυ„ πίδακα μητέρα	θηρῶν,	Λεκτὸν ὅθι πρῶτον λιπέτην „ἅλα“
[13, 54]	ἀντίγραφα καινὰ μετήνεγκε τὴν γραφὴν	ἀναπληρῶν	οὐκ εὖ, καὶ ἐξέδωκεν ἁμαρτάδων
[13, 38]	δὲ κατεσπασμένων, ταύτης δ´ ἐκ	βάθρων	ἀνατετραμμένης, οἱ λίθοι πάντες εἰς
[13, 44]	ἀποτελοῦσαν τὸ πᾶν ὕψος δυεῖν	πλέθρων	„καὶ πεντεκαίδεκα πηχῶν· Ἀδραμυττίου δὲ
[13, 65]	Θήβη διέχει εἰς ἑβδομήκοντα σταδίους,	Ἀνδείρων	δὲ ἑξήκοντα. πάντα δὲ ταῦτά
[13, 67]	τις οὕτω καλουμένη, διέχουσα τῶν	Ἀνδείρων	ἑκατὸν καὶ τριάκοντα σταδίους· ἔδειξε
[13, 7]	καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος	ἀπείρων.	~Τότε μὲν οὖν τοιαῦτα ὑπῆρχεν,
[13, 64]	μετενεκτέον. παραμυθοῦνται δὲ τὴν ἀπὸ	μικρῶν	ἐπίκλησιν τοιούτοις τισί· καὶ γὰρ
[13, 68]	Ἐλαϊτικός ἐστι. Κάναι δὲ πολίχνιον	Λοκρῶν	τῶν ἐκ Κύνου κατὰ τὰ
[13, 65]	ἢ φαύλως οἰκουμένων ἢ ποταμῶν	χειμάρρων·	τεθρύληται δὲ διὰ τὰς παλαιὰς
[13, 40]	εἰληλούθει. ᾔτεε δὲ Πριάμοιο „θυ„	γατρῶν	εἶδος ἀρίστην, Κασσάνδρην, ἀνάεδνον. βίας
[13, 2]	ἐννέα· τὸ δὲ τῶν ἄλλων	ἐπικούρων	πλῆθος ἐν τοῖς συμμάχοις διαριθμεῖται.
[13, 65]	ὑπέρκειται καίτοι πρὸς τῇ Ἴδῃ.	Ἀστύρων	δ´ ἡ Θήβη διέχει εἰς
[13, 69]	ἑταῖροι Κήτειοι κτείνοντο γυναίων εἵνεκα	δώρων,	αἴνιγμα τιθεὶς ἡμῖν μᾶλλον ἢ
[13, 69]	δεῖ, οὔτε τὸ „γυναίων εἵνεκα	δώρων.	ἀλλὰ καὶ οἱ γραμματικοὶ μυθάρια
[13, 42]	τῶν ἄλλων ὡς ἕκαστοι τῶν	πλησιοχώρων,	ἀπέδοσαν δ´ ἀνοικισθείσης. ~Πολυπίδακον δὲ
[13, 55]	βασιλέα. οὐ μέντοι διηυτύχησεν, ἀλλ´	ἐμπεσὼν	εἰς ἔχθραν ἀδικωτέρων ἀνθρώπων ἀπέστη
[13, 67]	ἔδειξε δὲ τὴν ὑπονομὴν χίμαρος	ἐμπεσὼν	εἰς τὸ στόμα καὶ ἀνευρεθεὶς
[13, 22]	εἶτα Μιλήσιοι. τῶν δὲ πόλεων	ἐμπρησθεισῶν	ὑπὸ Δαρείου τοῦ Ξέρξου πατρὸς
[13, 26]	δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν τῶν	Περσῶν	ἐπιστολὴν καταπέμψαι φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον πόλιν
[13, 40]	μεγαλορρημονήσαντα· τὰς δὲ Λοκρίδας πεμφθῆναι	Περσῶν	ἤδη κρατούντων συνέβη. ~Οὕτω μὲν
[13, 7]	ὑληέσσῃ, Θήβῃ „ὑποπλακίῃ, Κιλίκεσς´ ἄνδρεσσιν	ἀνάσσων.	δευτέρα οὖν αὕτη δυναστεία Τρωικὴ
[13, 68]	Καναίᾳ· αὕτη δὲ μέχρι τῶν	Ἀργινουσσῶν	διήκει καὶ τῆς ὑπερκειμένης ἄκρας,
[13, 69]	ἡ τοῦ Ἀρκάδος θυγάτηρ τῷ	Μυσῶν	βασιλεῖ συνῆλθε καὶ ὁ ἐξ
[13, 69]	καὶ ὁ Τεύθρας Κιλίκων καὶ	Μυσῶν	ἱστόρηται βασιλεύς. Εὐριπίδης δ´ ὑπὸ
[13, 8]	Λυδοί, οἱ τότε Μῄονες, καὶ	Μυσῶν	οἱ περιγενόμενοι τῶν ὑπὸ Τηλέφῳ
[13, 23]	τῶν παρόδων. ~Ὑπέρκειται δὲ τῆς	τῶν	Ἀβυδηνῶν χώρας ἐν τῇ Τρῳάδι
[13, 25]	καθάπερ τῶν ἁπλῶν τε καὶ	τῶν	ἀγρίων ἔτι πως ἐπὶ τὸ
[13, 25]	τις διαφορὰ καὶ παρὰ τούτοις	τῶν	ἀγροίκων καὶ μεσαγροίκων καὶ πολιτικῶν·
[13, 27]	κατὰ τὴν συγγένειαν τὴν ἀπὸ	τῶν	Αἰακιδῶν τῶν ἐν Μολοττοῖς βασιλευσάντων,
[13, 49]	δὲ τὸ Λεκτὸν ἐλλογιμώταται πόλεις	τῶν	Αἰολέων καὶ ὁ Ἀδραμυττηνὸς κόλπος
[13, 3]	διέστηκε τῆς Τρῳάδος) ἡ δὲ	τῶν	Αἰολέων παντάπασι· καθ´ ὅλην γὰρ
[13, 6]	Ἀδραμυττηνόν. ἐν τούτῳ δὲ αἱ	τῶν	Αἰολέων πόλεις μέχρι τῶν ἐκβολῶν
[13, 8]	Τροίαν εἰς ἓν συντιθέντος, καὶ	τῶν	Αἰολέων τὴν ἀπὸ τοῦ Ἕρμου
[13, 4]	κληθεῖσαν ἀπὸ τοῦ Λοκρικοῦ ὄρους.	~Τῶν	Αἰολέων τοίνυν καθ´ ὅλην σκεδασθέντων
[13, 59]	ἐστίν, ἐν δὲ τῇ μεσογαίᾳ	τῶν	Ἁλικαρνασέων τὰ Πήδασα ὑπ´ αὐτῶν
[13, 2]	ἢ καὶ ἐννέα· τὸ δὲ	τῶν	ἄλλων ἐπικούρων πλῆθος ἐν τοῖς
[13, 8]	τὰ ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ καὶ	τῶν	ἄλλων λεγόμενα. ~Ἔστιν οὖν μετὰ
[13, 54]	οὐκ ἀντιβάλλοντες, ὅπερ καὶ ἐπὶ	τῶν	ἄλλων συμβαίνει τῶν εἰς πρᾶσιν
[13, 1]	τὰ τούτου διαιτᾶν καὶ τὰ	τῶν	ἄλλων ὑπογράψαντας πρότερον ἐν κεφαλαίῳ
[13, 42]	τὸ Ῥοίτειον ἔχοντες διενείμαντο καὶ	τῶν	ἄλλων ὡς ἕκαστοι τῶν πλησιοχώρων,
[13, 54]	εἰκότα λέγειν διὰ τὸ πλῆθος	τῶν	ἁμαρτιῶν. πολὺ δὲ εἰς τοῦτο
[13, 64]	τὸν Μίμαντα οἰκοῦσιν, ὅτι φθαρτικὸς	τῶν	ἀμπελοφάγων ἰπῶν· καὶ δὴ παρ´
[13, 67]	κατοικία τις οὕτω καλουμένη, διέχουσα	τῶν	Ἀνδείρων ἑκατὸν καὶ τριάκοντα σταδίους·
[13, 12]	ὁρμησάντων ἐπὶ τὸ τιμᾶν αὐτὸν	τῶν	ἀνθρώπων, ἐπειδὴ σφόδρα εὐάμπελός ἐστιν
[13, 25]	διαφορὰς πολιτειῶν καὶ ἠθῶν, καθάπερ	τῶν	ἁπλῶν τε καὶ τῶν ἀγρίων
[13, 27]	ταύτην, τῶν ἀπογόνων εἷς ὢν	τῶν	ἀπὸ Αἰνείου. χώραν τε δὴ
[13, 27]	Ἰούλου τὴν προσωνυμίαν ἔσχε ταύτην,	τῶν	ἀπογόνων εἷς ὢν τῶν ἀπὸ
[13, 68]	τῇ Καναίᾳ· αὕτη δὲ μέχρι	τῶν	Ἀργινουσσῶν διήκει καὶ τῆς ὑπερκειμένης
[13, 16]	ἐντεῦθέν ἐστιν Ἀριστέας ὁ ποιητὴς	τῶν	Ἀριμασπείων καλουμένων ἐπῶν, ἀνὴρ γόης
[13, 41]	{εἴ} τε φρένας. πολλὰ δὲ	τῶν	ἀρχαίων τῆς Ἀθηνᾶς ξοάνων καθήμενα
[13, 48]	παρ´ ἀμφοτέροις Ἐριχθόνιόν τινα γενέσθαι	τῶν	ἀρχηγετῶν. λέγουσι μὲν οὖν οὕτως
[13, 53]	οὐδετέροις ἔοικεν, οὐδὲ τοῖς περὶ	τῶν	ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως λεχθεῖσιν· ἐμφαίνει
[13, 53]	οὐχ ὁμολογεῖ δὲ τῷ περὶ	τῶν	ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως λόγῳ τῷ
[13, 54]	ἐπειδὴ δὲ ᾔσθοντο τὴν σπουδὴν	τῶν	Ἀτταλικῶν βασιλέων ὑφ´ οἷς ἦν
[13, 9]	πίνοντες ὕδωρ μέλαν „Αἰσήποιο, Τρῶες·	τῶν	αὖθ´ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς „υἱός,
[13, 7]	Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην,	τῶν	αὖθ´ Ὑρτακίδης ἦρχ´ Ἄσιος. ἀλλ´
[13, 20]	„Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην·	τῶν	αὖθ´ Ὑρτακίδης „ἦρχ´ Ἄσιος“ φησίν
[13, 7]	πίνοντες „ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο, Τρῶες·	τῶν	αὖτ´ ἦρχε Λυκάονος ἀγλαὸς υἱός,
[13, 1]	οὐχὶ τὰ αὐτὰ γράφοντες περὶ	τῶν	αὐτῶν οὐδὲ σαφῶς πάντα· ὧν
[13, 40]	πόλιν κατὰ τὴν ἅλωσιν ὑπὸ	τῶν	Ἀχαιῶν, οὐδ´ ἐξελείφθη οὐδέποτε. αἱ
[13, 7]	ἱερὴν πόλιν „Ἠετίωνος. ἐκ δὲ	τῶν	ἀχθέντων ἐκεῖθεν φησὶν εἶναι τὴν
[13, 25]	παρὰ τὰς τῶν τόπων καὶ	τῶν	βίων μεταβολάς. ταύτας δὴ τὰς
[13, 59]	Ἑλλάδα καὶ ἠφανίσθη τὸ γένος,	τῶν	δ´ ὀκτὼ πόλεων τὰς ἓξ
[13, 63]	μὲν εἰς τὴν Παμφυλίαν ἐκπεσόντων	τῶν	δὲ εἰς Ἁμαξιτόν. οἱ δ´
[13, 22]	τὰ Τρωικὰ Θρᾷκες, εἶτα Μιλήσιοι.	τῶν	δὲ πόλεων ἐμπρησθεισῶν ὑπὸ Δαρείου
[13, 21]	πάλαι Περκώτη μετωνομάσθη ὁ τόπος.	~Τῶν	δὲ ποταμῶν τὸν μὲν Σελλήεντά
[13, 36]	τινα τῶν μὲν τῆς ἀπονοίας	τῶν	δὲ τοὐναντίον τῆς ἀψυχίας· ἀπονοίας
[13, 25]	ἔτι πως ἐπὶ τὸ ἥμερον	τῶν	δευτέρων ὑποβεβηκότων. ἔστι δέ τις
[13, 54]	φιλόσοφος· διὸ καὶ ζητῶν ἐπανόρθωσιν	τῶν	διαβρωμάτων εἰς ἀντίγραφα καινὰ μετήνεγκε
[13, 48]	ἐπὶ δὲ τῷ Λεκτῷ βωμὸς	τῶν	δώδεκα θεῶν δείκνυται, καλοῦσι δ´
[13, 34]	ἀπὸ θατέρου μέγας τις αὐχὴν	τῶν	εἰρημένων ἀγκώνων ἐπ´ εὐθείας, ἀπὸ
[13, 54]	καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων συμβαίνει	τῶν	εἰς πρᾶσιν γραφομένων βιβλίων καὶ
[13, 68]	ἐστι. Κάναι δὲ πολίχνιον Λοκρῶν	τῶν	ἐκ Κύνου κατὰ τὰ ἄκρα
[13, 62]	ἐν Κολωναῖς ἱδρυθῆναι πρῶτον ὑπὸ	τῶν	ἐκ τῆς Ἑλλάδος πλευσάντων Αἰολέων
[13, 6]	αἱ τῶν Αἰολέων πόλεις μέχρι	τῶν	ἐκβολῶν τοῦ Ἕρμου, καθάπερ εἰρήκαμεν.
[13, 38]	γοῦν φασι τὸν Μιτυληναῖον ἐκ	τῶν	ἐκεῖθεν λίθων τὸ Σίγειον τειχίσαι.
[13, 3]	νέμοντες πλείους. μάλιστα δὲ αἱ	τῶν	Ἑλλήνων ἀποικίαι παρεσχήκασι λόγον· ἧττον
[13, 41]	οὐκ ἀκήκοεν, ὡς ἅπαξ ὑπὸ	τῶν	Ἑλλήνων κατεσκάφθη, ἀοίκητον οὖσαν; ~Εἰκάζουσι
[13, 26]	Ῥωμαίων ἀποικίαν δέδεκται καὶ ἔστι	τῶν	ἐλλογίμων πόλεων. ~Καὶ τὸ Ἴλιον
[13, 27]	συγγένειαν τὴν ἀπὸ τῶν Αἰακιδῶν	τῶν	ἐν Μολοττοῖς βασιλευσάντων, παρ´ οἷς
[13, 19]	δὲ καὶ πόλις Γέργιθα ἐκ	τῶν	ἐν τῇ Κυμαίᾳ Γεργίθων· ἦν
[13, 19]	καὶ φίλοις χρησάμενος τοῖς ἀρίστοις	τῶν	ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, τοῖς
[13, 22]	τῇ Ἀβύδῳ. Σηστὸς δὲ ἀρίστη	τῶν	ἐν Χερρονήσῳ πόλεων· διὰ δὲ
[13, 43]	οἴονται λέγεσθαι διὰ τὸ πλῆθος	τῶν	ἐξ αὐτῆς ῥεόντων ποταμῶν καθ´
[13, 39]	Δημήτριος ἱστοροῦντα ἐκ τῶν λίθων	τῶν	ἐξ Ἰλίου Περίανδρον ἐπιτειχίσαι τὸ
[13, 6]	φυλάττοντας χρὴ τὴν ὑπόθεσιν ἀκούειν	τῶν	ἑξῆς, κἂν λέγωμεν κόλπους τινὰς
[13, 54]	βιβλία πλὴν ὀλίγων, καὶ μάλιστα	τῶν	ἐξωτερικῶν, μηδὲν ἔχειν φιλοσοφεῖν πραγματικῶς,
[13, 33]	Τενεδίων περαίας ὑπάρχον. ~Τοιούτων δὲ	τῶν	ἐπὶ τῇ θαλάττῃ τόπων ὄντων
[13, 30]	τὰ γὰρ κάλλιστα ἀναθήματα ἐκ	τῶν	ἐπιφανεστάτων ἱερῶν ὁ μὲν ἦρε
[13, 1]	τῷ μήκει καὶ τὸ πλῆθος	τῶν	ἐποικησάντων τὴν χώραν Ἑλλήνων τε
[13, 38]	Πιττακὸς δ´ ὁ Μιτυληναῖος, εἷς	τῶν	ἑπτὰ σοφῶν λεγομένων, πλεύσας ἐπὶ
[13, 64]	καὶ δὴ παρ´ ἐκείνοις μόνοις	τῶν	Ἐρυθραίων τὸ θηρίον τοῦτο μὴ
[13, 10]	εἶχον „καὶ Τηρείης ὄρος αἰπύ,	τῶν	ἦρχ´ Ἄδρηστός τε καὶ Ἄμφιος
[13, 21]	Ῥῆσος δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς	τῶν	Θρᾳκῶν. ἔστι δὲ καὶ τῷ
[13, 39]	δὲ καὶ τὸ Σίγειον ὑπὸ	τῶν	Ἰλιέων ἀπειθοῦν· ὑπ´ ἐκείνοις γὰρ
[13, 35]	~Ὑπὲρ δὲ τούτου μικρὸν ἡ	τῶν	Ἰλιέων κώμη ἐστίν, ἐν ᾗ
[13, 27]	δεκάτῃ ἡμέρᾳ χειρώσαιτο, εἶπέ τις	τῶν	Ἰλιέων „οὐ γὰρ ἦν Ἕκτωρ
[13, 26]	καὶ ἄλλοτε ἐπισκεπτέον. ~Τὴν δὲ	τῶν	Ἰλιέων πόλιν τῶν νῦν τέως
[13, 27]	εἰς Ἴλιον, οὐ δεχομένων αὐτὸν	τῶν	Ἰλιέων ὡς λῃστήν, βίαν τε
[13, 51]	κόλπος. λέγωμεν δὲ ἀναλαβόντες περὶ	τῶν	καθ´ ἕκαστα πάλιν, εἴ τι
[13, 58]	τῶν ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ καὶ	τῶν	καλουμένων ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ Κιλίκων·
[13, 2]	δὲ μέχρι Καΐκου ποταμοῦ καὶ	τῶν	Κανῶν λεγομένων ἔστι τὰ περὶ
[13, 58]	„καὶ Καύκωνες. ἕτεροι μὲν τοίνυν	τῶν	Καρῶν ὑπῆρξαν, ᾤκουν δὲ μεταξὺ
[13, 5]	τῆς Προποντίδος ἀρξαμένοις {τὰ} μέχρι	τῶν	κατ´ Ἄβυδον στενῶν, εἶτ´ ἔξω
[13, 33]	δ´ ἐπὶ τὰς ἄρκτους μέχρι	τῶν	κατὰ Ζέλειαν Λυκίων. ταύτην δ´
[13, 7]	λεγομένην Τροίαν· δῆλον δὲ ἐκ	τῶν	κατὰ μέρος. οἱ γὰρ περὶ
[13, 33]	ἐπὶ τὴν μεσημβρίαν τεταμένη μέχρι	τῶν	κατὰ Σκῆψιν τόπων, τῇ δ´
[13, 49]	ἐστὶν αἰγιαλός, κώμας τινὰς ἔχων	τῶν	κατὰ τὴν ἤπειρον τῶν Μιτυληναίων.
[13, 22]	ὑπὸ Δαρείου τοῦ Ξέρξου πατρὸς	τῶν	κατὰ τὴν Προποντίδα, ἐκοινώνησε καὶ
[13, 4]	ἀλλήλοις ὁμολογοῦντες. εὐθὺς γὰρ ἐπὶ	τῶν	κατὰ τὴν Προποντίδα τόπων ὁ
[13, 38]	καὶ κτίσματά εἰσιν αἱ πλεῖσται	τῶν	κατοικιῶν, αἱ μὲν συμμένουσαι καὶ
[13, 7]	τοῖς Μεροπίδαις· καθάπερ καὶ ἡ	τῶν	Κιλίκων διττή, ἡ μὲν Θηβαϊκὴ
[13, 70]	ὁ Εὐρύπυλος, ὥστ´ ἴσως καὶ	τῶν	Κιλίκων τι μέρος ἦν ὑπ´
[13, 63]	κατὰ Ἁμαξιτὸν μεθίδρυται τὸ ἱερόν,	τῶν	Κιλίκων τῶν μὲν εἰς τὴν
[13, 5]	καὶ ἔστι νῦν ἡ Ζέλεια	τῶν	Κυζικηνῶν) τὸ δὲ Λεκτὸν εἰς
[13, 38]	πόλεως. εἰκότως· ἅτε γὰρ ἐκπεπορθημένων	τῶν	κύκλῳ πόλεων, οὐ τελέως δὲ
[13, 12]	τε τῶν Παριανῶν καὶ ἡ	τῶν	Λαμψακηνῶν· ὁ γοῦν Ξέρξης τῷ
[13, 7]	Θήβῃσι. τρίτη δ´ ἐστὶν ἡ	τῶν	Λελέγων, καὶ αὕτη Τρωική, „Ἄλτεω,
[13, 49]	ἐκδέχεται, ἐν ᾧ τοὺς πλείους	τῶν	Λελέγων κατοικίζων ὁ ποιητὴς φαίνεται
[13, 59]	καὶ ὀκτὼ πόλεις ᾠκίσθαι ὑπὸ	τῶν	Λελέγων πρότερον εὐανδρησάντων, ὥστε καὶ
[13, 2]	κόλπον· οἷς πᾶσιν ἀντιπαρήκει ἡ	τῶν	Λεσβίων νῆσος· εἶθ´ ἑξῆς τὰ
[13, 34]	μὲν δὴ μεταξὺ τῆς τελευτῆς	τῶν	λεχθέντων ἀγκώνων εἶναι, τὸ δὲ
[13, 34]	στομαλίμνην καλουμένην. διείργει δ´ ἑκάτερον	τῶν	λεχθέντων πεδίων ἀπὸ θατέρου μέγας
[13, 14]	δὲ τῶν Ψύλλων τις ἦν	τῶν	Λιβυκῶν, εἰς δὲ τὸ γένος
[13, 39]	φησιν ὁ Δημήτριος ἱστοροῦντα ἐκ	τῶν	λίθων τῶν ἐξ Ἰλίου Περίανδρον
[13, 42]	διὸ κατεσπάσθη ταχέως. ἐπὶ δὲ	τῶν	Λυδῶν ἡ νῦν ἐκτίσθη κατοικία
[13, 63]	μεθίδρυται τὸ ἱερόν, τῶν Κιλίκων	τῶν	μὲν εἰς τὴν Παμφυλίαν ἐκπεσόντων
[13, 36]	ὥστε θαυμάζειν εἰκότως ἄν τινα	τῶν	μὲν τῆς ἀπονοίας τῶν δὲ
[13, 49]	ὄντας. ἐνταῦθα δὲ καὶ ὁ	τῶν	Μιτυληναίων ἐστὶν αἰγιαλός, κώμας τινὰς
[13, 51]	τῇ παραλίᾳ τῇ ἐφεξῆς αἱ	τῶν	Μιτυληναίων κῶμαι Κορυφαντίς τε καὶ
[13, 49]	ἔχων τῶν κατὰ τὴν ἤπειρον	τῶν	Μιτυληναίων. τὸν δὲ αὐτὸν κόλπον
[13, 39]	Πιττακόν· ἐπιτειχισθῆναι μὲν γὰρ ὑπὸ	τῶν	Μιτυληναίων τὸν τόπον τοῦτον τῷ
[13, 48]	τούτῳ τῷ τόπῳ τὴν περὶ	τῶν	μυῶν. τοῖς γὰρ ἐκ τῆς
[13, 12]	ἀπεδείχθη δὲ θεὸς οὗτος ὑπὸ	τῶν	νεωτέρων· οὐδὲ γὰρ Ἡσίοδος οἶδε
[13, 26]	~Τὴν δὲ τῶν Ἰλιέων πόλιν	τῶν	νῦν τέως μὲν κώμην εἶναί
[13, 25]	καὶ ἄριστον ἦθος ἐτελεύτησεν ἡ	τῶν	ὀνομάτων κατ´ ὀλίγον μετάληψις, κατὰ
[13, 63]	εἰς Ἁμαξιτόν. οἱ δ´ ἀπειρότεροι	τῶν	παλαιῶν ἱστοριῶν ἐνταῦθα τὸν Χρύσην
[13, 15]	ὅπου οἱ Λινούσιοι κοχλίαι ἄριστοι	τῶν	πάντων ἁλίσκονται. ~Ἐν δὲ τῷ
[13, 12]	{ἡ} ἐφεξῆς ὅμορος, ἥ τε	τῶν	Παριανῶν καὶ ἡ τῶν Λαμψακηνῶν·
[13, 64]	τοιούτοις τισί· καὶ γὰρ ἀπὸ	τῶν	παρνόπων, οὓς οἱ Οἰταῖοι κόρνοπας
[13, 22]	διὰ τὸν ῥοῦν κυρίαν εἶναι	τῶν	παρόδων. ~Ὑπέρκειται δὲ τῆς τῶν
[13, 25]	κατὰ μικρόν, ἅτε δὴ καὶ	τῶν	πεδίων ἀρχομένων ἀναψύχεσθαι· τρίτον δὲ
[13, 5]	αὕτη μὲν τῆς Προποντίδος ἀπὸ	τῶν	περὶ Ἄβυδον στενῶν ἐπὶ τὸν
[13, 2]	~Ἀπὸ δὴ τῆς Κυζικηνῆς καὶ	τῶν	περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ Γράνικον
[13, 2]	ὄντων ὁ μὲν ποιητὴς ἀπὸ	τῶν	περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ τῶν
[13, 44]	καλῶς, παρακειμένης τῇ Δαρδανικῇ μέχρι	τῶν	περὶ Ζέλειαν καὶ „Πιτύειαν τόπων·
[13, 27]	νάρθηκος λεγομένη, τοῦ Ἀλεξάνδρου μετὰ	τῶν	περὶ Καλλισθένη καὶ Ἀνάξαρχον ἐπελθόντος
[13, 12]	παρ´ αὐτοῖς, εἴτ´ ἐξ Ὀρνεῶν	τῶν	περὶ Κόρινθον μετενηνεγμένου τοῦ ἱεροῦ,
[13, 44]	Πολύπορον λέγουσιν, ἑπτάκις διαβαινόμενος ἐκ	τῶν	περὶ τὴν „καλὴν πεύκην χωρίων
[13, 2]	τῶν περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ	τῶν	περὶ τὴν νῦν Κυζικηνὴν χώραν
[13, 53]	Ἀντήνορα καὶ τοὺς παῖδας μετὰ	τῶν	περιγενομένων Ἑνετῶν εἰς τὴν Θρᾴκην
[13, 54]	βιβλία. συνέβη δὲ τοῖς ἐκ	τῶν	περιπάτων τοῖς μὲν πάλαι τοῖς
[13, 26]	ὕστερον δὲ μετὰ τὴν κατάλυσιν	τῶν	Περσῶν ἐπιστολὴν καταπέμψαι φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον
[13, 70]	Μύσιαί τ´ ἐπιρροαί. ἐγγὺς δὲ	τῶν	πηγῶν κώμη Γέργιθα ἔστιν, εἰς
[13, 1]	πρώτοις ἐστὶν Ὅμηρος εἰκάζειν περὶ	τῶν	πλείστων παρέχων. δεῖ δὲ καὶ
[13, 35]	ἀκροπόλεως ποιοῖτο, ἄλλοτε δ´ ἐκ	τῶν	πλησίον τόπων τοῦ τε Σιμόεντος
[13, 42]	καὶ τῶν ἄλλων ὡς ἕκαστοι	τῶν	πλησιοχώρων, ἀπέδοσαν δ´ ἀνοικισθείσης. ~Πολυπίδακον
[13, 22]	δὲ ζεῦγμά ἐστι μικρὸν ἀπὸ	τῶν	πόλεων παραλλάξαντι ἐξ Ἀβύδου μὲν
[13, 66]	πολέμῳ· τὴν γὰρ βουλὴν ἀπέσφαξε	τῶν	πολιτῶν Διόδωρος στρατηγὸς χαριζόμενος τῷ
[13, 36]	συμπροστιθείς διότι τοῦτο πᾶν πρόχωμα	τῶν	ποταμῶν ἐστι τὸ πρὸ τῆς
[13, 36]	νῦν πόλεως ὁρώμενον πρόχωμα εἶναι	τῶν	ποταμῶν ὕστερον γεγονός. ~ὅ τε
[13, 53]	τὴν διαδοχὴν αὐτῆς, ἠφανισμένου τοῦ	τῶν	Πριαμιδῶν γένους· „ἤδη γὰρ Πριάμου
[13, 27]	ὅτι Ἰούλιος ἀπὸ Ἰούλου τινὸς	τῶν	προγόνων· ἐκεῖνος δ´ ἀπὸ Ἰούλου
[13, 49]	ἀνατείνουσα πρὸς τὴν Ἴδην ὑπέρκειται	τῶν	πρώτων τοῦ κόλπου μερῶν, ἐν
[13, 28]	συνῆλθον Σύλλας τε Κορνήλιος ὁ	τῶν	Ῥωμαίων ἡγεμὼν καὶ Μιθριδάτης ὁ
[13, 55]	λέγεται γὰρ ἀμφότερα. περὶ μὲν	τῶν	Σκηψίων ταῦτα. ~Μετὰ δὲ Σκῆψιν
[13, 22]	δὲ πυθόμενος μετὰ τὴν ἀπὸ	τῶν	Σκυθῶν ἐπάνοδον τοὺς νομάδας παρασκευάζεσθαι
[13, 16]	σφόδρα ἐπαινούμενον· τὰ γοῦν κάλλιστα	τῶν	ταύτῃ πόλεων ἔργα, ἐν δὲ
[13, 66]	τῷ βασιλεῖ, προσποιούμενος δ´ ἅμα	τῶν	τε ἐξ Ἀκαδημίας φιλοσόφων εἶναι
[13, 48]	μυῶν ἐξανθῆσαν διαφαγεῖν ὅσα σκύτινα	τῶν	τε ὅπλων καὶ τῶν χρηστηρίων·
[13, 42]	κατέφυγε Γλαυκίας, ἀρὰς ἔθετο κατὰ	τῶν	τειχιούντων πάλιν τὸν τόπον. ἐκείνου
[13, 46]	αὐτὴ ἡ Τένεδος, οὐ πλείους	τῶν	τετταράκοντα σταδίων διέχουσα τῆς ἠπείρου·
[13, 27]	Ἴλιον καθ´ Ὅμηρον σκοποῦσιν, ἐκ	τῶν	τοιῶνδε τεκμαίρονται. πρότερον δὲ ὑπογραπτέον
[13, 63]	δὲ τοῦτον Πέλοπός φασιν ἡγησάμενον	τῶν	τόπων, ἀφ´ οὗ ἴσως ἡ
[13, 25]	τὸ κρεῖττον μετάστασιν, παρὰ τὰς	τῶν	τόπων καὶ τῶν βίων μεταβολάς.
[13, 2]	δὲ τῆς Αἰολίδος. τοιούτων δὲ	τῶν	τόπων ὄντων ὁ μὲν ποιητὴς
[13, 22]	καὶ τοῦτο αἴτιον τῆς συγχύσεως	τῶν	τόπων. περὶ δὲ Σηστοῦ καὶ
[13, 43]	περὶ Ἴλιον. ἔμπειρος δ´ ὢν	τῶν	τόπων ὡς ἂν ἐπιχώριος ἀνὴρ
[13, 22]	ἐτέτακτο, οὔπω ταῖς ἠπείροις διοριζόντων	τῶν	τότε τὰς ἡγεμονίας. ἡ μὲν
[13, 3]	προελθεῖν μέχρι Θρᾴκης ἑξήκοντα ἔτεσι	τῶν	Τρωικῶν ὕστερον, ὑπ´ αὐτὴν τὴν
[13, 48]	δὲ πρὸς τοὺς Ἀττικοὺς ἐπιπλοκῆς	τῶν	Τρώων τιθέασι σημεῖον καὶ τὸ
[13, 45]	μικρῷ πλειόνων ἑξήκοντα, τοῦ καταλόγου	τῶν	Τρώων. φησὶ δ´ οὖν τὴν
[13, 8]	Μῄονες, καὶ Μυσῶν οἱ περιγενόμενοι	τῶν	ὑπὸ Τηλέφῳ πρότερον καὶ Τεύθραντι.
[13, 7]	ὥσπερ τινὸς μεσημβρινῆς. ~Ἐκ δὴ	τῶν	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων εἰκάζουσιν
[13, 28]	ἐμβάλλειν φασίν· εἷς δ´ ἐστὶ	τῶν	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων καὶ
[13, 58]	Καρῶν ὑπῆρξαν, ᾤκουν δὲ μεταξὺ	τῶν	ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ καὶ τῶν
[13, 47]	τυγχάνει, καθάπερ καὶ ἄλλα πλείω	τῶν	φρουρίων, εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, ὧν
[13, 48]	σκύτινα τῶν τε ὅπλων καὶ	τῶν	χρηστηρίων· τοὺς δὲ αὐτόθι μεῖναι·
[13, 14]	ἐξ ὄφεως μεταβαλεῖν· τάχα δὲ	τῶν	Ψύλλων τις ἦν τῶν Λιβυκῶν,
[13, 25]	πόλεως σώζεται αὐτόθι. ~Εἰκάζει δὲ	Πλάτων	μετὰ τοὺς κατακλυσμοὺς τρία πολιτείας
[13, 25]	ὑπογράφειν φησὶ τὸν ποιητὴν ὁ	Πλάτων,	τῆς μὲν πρώτης πολιτείας παράδειγμα
[13, 57]	ἑαυτὸν ξενίας τε ἅμα καὶ	πραγμάτων	προσποιητῶν χάριν, συλλαβὼν δ´ ἀνέπεμψεν
[13, 66]	βασιλέως ἔτισε δίκας τοῖς ἀδικηθεῖσιν·	ἐγκλημάτων	γὰρ ἐπενεχθέντων ἅμα πολλῶν, ἀπεκαρτέρησεν
[13, 25]	ἄριστον ἦθος ἐτελεύτησεν ἡ τῶν	ὀνομάτων	κατ´ ὀλίγον μετάληψις, κατὰ τὴν
[13, 54]	διὸ καὶ ζητῶν ἐπανόρθωσιν τῶν	διαβρωμάτων	εἰς ἀντίγραφα καινὰ μετήνεγκε τὴν
[13, 54]	συνέβη δὲ τοῖς ἐκ τῶν	περιπάτων	τοῖς μὲν πάλαι τοῖς μετὰ
[13, 30]	γὰρ κάλλιστα ἀναθήματα ἐκ τῶν	ἐπιφανεστάτων	ἱερῶν ὁ μὲν ἦρε τῇ
[13, 48]	ἀμφοτέροις Ἐριχθόνιόν τινα γενέσθαι τῶν	ἀρχηγετῶν.	λέγουσι μὲν οὖν οὕτως οἱ
[13, 53]	ἔοικεν, οὐδὲ τοῖς περὶ τῶν	ἀρχηγετῶν	τῆς Σκήψεως λεχθεῖσιν· ἐμφαίνει γὰρ
[13, 53]	ὁμολογεῖ δὲ τῷ περὶ τῶν	ἀρχηγετῶν	τῆς Σκήψεως λόγῳ τῷ λεχθέντι
[13, 53]	τοὺς παῖδας μετὰ τῶν περιγενομένων	Ἑνετῶν	εἰς τὴν Θρᾴκην περισωθῆναι κἀκεῖθεν
[13, 57]	συνῴκισε. Μέμνων δ´ ὁ Ῥόδιος	ὑπηρετῶν	τότε τοῖς Πέρσαις καὶ στρατηγῶν,
[13, 54]	μᾶλλον ἢ φιλόσοφος· διὸ καὶ	ζητῶν	ἐπανόρθωσιν τῶν διαβρωμάτων εἰς ἀντίγραφα
[13, 57]	ξενίας τε ἅμα καὶ πραγμάτων	προσποιητῶν	χάριν, συλλαβὼν δ´ ἀνέπεμψεν ὡς
[13, 54]	τινι· ὑπὸ δὲ νοτίας καὶ	σητῶν	κακωθέντα ὀψέ ποτε ἀπέδοντο οἱ
[13, 51]	ἐκβολαί· ταῦτα δ´ ἤδη τοῦ	Ἐλαϊτῶν	κόλπου· καὶ ἔστιν ἐν τῇ
[13, 66]	τὴν γὰρ βουλὴν ἀπέσφαξε τῶν	πολιτῶν	Διόδωρος στρατηγὸς χαριζόμενος τῷ βασιλεῖ,
[13, 15]	οἱ Λινούσιοι κοχλίαι ἄριστοι τῶν	πάντων	ἁλίσκονται. ~Ἐν δὲ τῷ παράπλῳ
[13, 2]	Τένεδον καὶ Ἀλεξάνδρειαν τὴν Τρῳάδα·	πάντων	δὴ τούτων ὑπέρκειται ἡ Ἴδη
[13, 40]	Ἀθηνᾷ κατὰ τὸ κοινὸν εἴρηκεν	(ἁπάντων	γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν ἀσεβησάντων
[13, 7]	τῇ Λυρνησσίδι. ὅτι δὲ τούτων	ἁπάντων	ἦρχεν ὁ Πρίαμος οἱ τοῦ
[13, 40]	(ἁπάντων γὰρ εἰς τὸ ἱερὸν	ἀσεβησάντων	ἅπασιν ἐμήνιεν) ἀπολέσθαι δὲ ὑπὸ
[13, 1]	μήκει καὶ τὸ πλῆθος τῶν	ἐποικησάντων	τὴν χώραν Ἑλλήνων τε καὶ
[13, 12]	Διονύσου καὶ νύμφης τὸν θεὸν	ὁρμησάντων	ἐπὶ τὸ τιμᾶν αὐτὸν τῶν
[13, 59]	ᾠκίσθαι ὑπὸ τῶν Λελέγων πρότερον	εὐανδρησάντων,	ὥστε καὶ τῆς Καρίας κατασχεῖν
[13, 8]	Κύζικον παραλίας κατασχόντων καὶ πόλεις	κτισάντων,	οὐδ´ ἂν ἡμεῖς ἀτόπως περιοδεύσαιμεν,
[13, 27]	τῶν Αἰακιδῶν τῶν ἐν Μολοττοῖς	βασιλευσάντων,	παρ´ οἷς καὶ τὴν Ἀνδρομάχην
[13, 62]	ὑπὸ τῶν ἐκ τῆς Ἑλλάδος	πλευσάντων	Αἰολέων τὸ τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος
[13, 4]	~Τῶν Αἰολέων τοίνυν καθ´ ὅλην	σκεδασθέντων	τὴν χώραν, ἣν ἔφαμεν ὑπὸ
[13, 7]	πόλιν „Ἠετίωνος. ἐκ δὲ τῶν	ἀχθέντων	ἐκεῖθεν φησὶν εἶναι τὴν Χρυσηίδα.
[13, 34]	δὴ μεταξὺ τῆς τελευτῆς τῶν	λεχθέντων	ἀγκώνων εἶναι, τὸ δὲ παλαιὸν
[13, 34]	καλουμένην. διείργει δ´ ἑκάτερον τῶν	λεχθέντων	πεδίων ἀπὸ θατέρου μέγας τις
[13, 66]	δίκας τοῖς ἀδικηθεῖσιν· ἐγκλημάτων γὰρ	ἐπενεχθέντων	ἅμα πολλῶν, ἀπεκαρτέρησεν αἰσχρῶς οὐ
[13, 2]	Αἰολίδος. τοιούτων δὲ τῶν τόπων	ὄντων	ὁ μὲν ποιητὴς ἀπὸ τῶν
[13, 33]	τῶν ἐπὶ τῇ θαλάττῃ τόπων	ὄντων	ὑπέρκειται τούτων τὸ Τρωικὸν πεδίον
[13, 13]	πεδίον, κατὰ ἔθος τι οὕτω	λεγόντων	τὸ αὐτὸ χωρίον διττῶς, ὡς
[13, 43]	τὸ πλῆθος τῶν ἐξ αὐτῆς	ῥεόντων	ποταμῶν καθ´ ἃ μάλιστα ἡ
[13, 22]	αὕτη ἐτέτακτο, οὔπω ταῖς ἠπείροις	διοριζόντων	τῶν τότε τὰς ἡγεμονίας. ἡ
[13, 14]	ἡ Πριαπηνή, πολλὴν αὐτῆς ἀπετέμοντο	ἐπιτρεπόντων	ἐκείνων. ἐνταῦθα μυθεύουσι τοὺς Ὀφιογενεῖς
[13, 63]	τῶν μὲν εἰς τὴν Παμφυλίαν	ἐκπεσόντων	τῶν δὲ εἰς Ἁμαξιτόν. οἱ
[13, 25]	νεμομένων καρποὺς καὶ τὰς ἀκρωρείας	κατεχόντων	ἐν σπηλαίοις τισίν· „ἀλλὰ τά
[13, 8]	μέχρι τῆς κατὰ Κύζικον παραλίας	κατασχόντων	καὶ πόλεις κτισάντων, οὐδ´ ἂν
[13, 42]	Γλαυκίας, ἀρὰς ἔθετο κατὰ τῶν	τειχιούντων	πάλιν τὸν τόπον. ἐκείνου μὲν
[13, 64]	καλεῖται πορνοπίων, οὕτω τοὺς πάρνοπας	καλούντων	Βοιωτῶν, καὶ θυσία συντελεῖται πορνοπίωνι
[13, 32]	Σιγείου καὶ τοῦ Ἀχιλλέως μνήματος	εὐθυπλοούντων	ἑξήκοντα σταδίων· ὑποπέπτωκε δὲ τῷ
[13, 25]	δὲ τὸ ἐν ταῖς ὑπωρείαις,	θαρρούντων	ἤδη κατὰ μικρόν, ἅτε δὴ
[13, 40]	δὲ Λοκρίδας πεμφθῆναι Περσῶν ἤδη	κρατούντων	συνέβη. ~Οὕτω μὲν δὴ λέγουσιν
[13, 54]	ὑφ´ οἷς ἦν ἡ πόλις,	ζητούντων	βιβλία εἰς τὴν κατασκευὴν τῆς
[13, 25]	ἀκρωρείας ἁπλοῦν τι καὶ ἄγριον,	δεδιότων	τὰ ὕδατα ἐπιπολάζοντα ἀκμὴν ἐν
[13, 25]	ἐπὶ τὸ ἥμερον τῶν δευτέρων	ὑποβεβηκότων.	ἔστι δέ τις διαφορὰ καὶ
[13, 65]	Λυδῶν (ὥς φασι) τὴν πόλιν	ἐκτικότων.	Μυσίας δὲ {καὶ} Ἄστυρα τὴν
[13, 1]	ἐστὶν Ὅμηρος εἰκάζειν περὶ τῶν	πλείστων	παρέχων. δεῖ δὲ καὶ τὰ
[13, 27]	κατὰ συγγενείας ἀνανέωσιν ὥρμησε προνοεῖν	αὐτῶν,	ἅμα καὶ φιλόμηρος ὤν· φέρεται
[13, 43]	τοτὲ μὲν οὕτως λέγει περὶ	αὐτῶν	„ἔστι γὰρ λόφος τις τῆς
[13, 50]	ποιητὴς πεποίηκεν. ~Εἴρηται δὲ περὶ	αὐτῶν	καὶ πρότερον· καὶ νῦν δὲ
[13, 20]	ἐστιν ὥστε οὐδ´ ὁμολογοῦσι περὶ	αὐτῶν	οἱ ἱστοροῦντες, πλὴν ὅτι περὶ
[13, 59]	τῶν Ἁλικαρνασέων τὰ Πήδασα ὑπ´	αὐτῶν	ὀνομασθέντα ἦν πόλις, καὶ νῦν
[13, 1]	τὰ αὐτὰ γράφοντες περὶ τῶν	αὐτῶν	οὐδὲ σαφῶς πάντα· ὧν ἐν
[13, 59]	~Ἡ μὲν τοίνυν ἐκλειφθεῖσα ὑπ´	αὐτῶν	πόλις Πήδασος οὐκέτ´ ἐστίν, ἐν
[13, 27]	Καῖσαρ ὁ θεὸς πολὺ πλέον	αὐτῶν	προὐνόησε ζηλώσας ἅμα καὶ Ἀλέξανδρον·
[13, 33]	δ´ εἶναι τὸν Σκάμανδρον μέσον	αὐτῶν	ῥέοντα· ἔχθραν δ´ ἀεὶ καὶ
[13, 14]	πρὸς τοὺς ὄφεις· φασὶ δ´	αὐτῶν	τοὺς ἄρρενας τοῖς ἐχεοδήκτοις ἄκος
[13, 57]	Ἀριστοτέλην καὶ Ξενοκράτην καὶ ἐπεμελήθη	αὐτῶν,	τῷ δ´ Ἀριστοτέλει καὶ θυγατέρα
[13, 69]	Περγάμου Τευθρανία ἐστί, διέχουσα οὐδεμιᾶς	αὐτῶν	ὑπὲρ ἑβδομήκοντα σταδίους ἐντὸς τοῦ
[13, 50]	ὅτι Πήδασόν τινα λέγει πόλιν	αὐτῶν	ὑπὸ Ἄλτῃ τεταγμένην „Ἄλτεω, ὃς
[13, 26]	πρότερον κτίζειν ἐπωνύμους πόλεις, εἶθ´	ἑαυτῶν·	καὶ δὴ καὶ συνέμεινε καὶ
[13, 33]	ἤδη τῆς Τενεδίων περαίας ὑπάρχον.	~Τοιούτων	δὲ τῶν ἐπὶ τῇ θαλάττῃ
[13, 2]	ἐστὶ πέρας δὲ τῆς Αἰολίδος.	τοιούτων	δὲ τῶν τόπων ὄντων ὁ
[13, 39]	Σιγείῳ, οὐ μὴν ἐκ λίθων	τοιούτων	οὐδ´ ὑπὸ τοῦ Περιάνδρου. πῶς
[13, 5]	Λεκτὸν καὶ τὴν Ζέλειαν, οἰκείως	τούτων	ἀκρώρειαν ἀφορίζει Γάργαρον, ἄκρον λέγων·
[13, 8]	Ἄβυδον Θρᾷκες· ἔτι δὲ πρότερον	τούτων	ἀμφοῖν Βέβρυκες καὶ Δρύοπες· τὰ
[13, 7]	οὖσα τῇ Λυρνησσίδι. ὅτι δὲ	τούτων	ἁπάντων ἦρχεν ὁ Πρίαμος οἱ
[13, 54]	ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. περὶ μὲν οὖν	τούτων	ἀπόχρη. ~Ἐκ δὲ τῆς Σκήψεως
[13, 51]	σταδίους. τούτων δὲ καθύπερθε Κεβρήνιοι,	τούτων	δὲ Δαρδάνιοι μέχρι Παλαισκήψεως καὶ
[13, 51]	γὰρ ἑκατὸν καὶ τριάκοντα σταδίους.	τούτων	δὲ καθύπερθε Κεβρήνιοι, τούτων δὲ
[13, 7]	λεγομένων εἰκάζουσιν οἱ φροντίσαντες περὶ	τούτων	πλέον τι, πᾶσαν τὴν παραλίαν
[13, 33]	τῇ θαλάττῃ τόπων ὄντων ὑπέρκειται	τούτων	τὸ Τρωικὸν πεδίον μέχρι τῆς
[13, 2]	Ἀλεξάνδρειαν τὴν Τρῳάδα· πάντων δὴ	τούτων	ὑπέρκειται ἡ Ἴδη τὸ ὄρος
[13, 45]	ἐντοπίῳ, φροντίσαντί τε τοσοῦτον περὶ	τούτων	ὥστε τριάκοντα βίβλους συγγράψαι στίχων
[13, 64]	πορνοπίων, οὕτω τοὺς πάρνοπας καλούντων	Βοιωτῶν,	καὶ θυσία συντελεῖται πορνοπίωνι Ἀπόλλωνι.
[13, 49]	πρὸς τὴν Ἴδην ὑπέρκειται τῶν	πρώτων	τοῦ κόλπου μερῶν, ἐν οἷς
[13, 35]	„ὀξὺ κατ´ ἀκροτάτης πόλιος Τρώεσσι	κελεύων,	ἄλλοτε „πὰρ Σιμόεντι θέων ἐπὶ
[13, 55]	ἐπὶ τὸν πολιτικὸν βίον καὶ	ῥητορεύων	τὸ πλέον ἐν τοῖς συγγράμμασιν·
[13, 48]	νύκτωρ γὰρ πολὺ πλῆθος ἀρουραίων	μυῶν	ἐξανθῆσαν διαφαγεῖν ὅσα σκύτινα τῶν
[13, 48]	τῷ τόπῳ τὴν περὶ τῶν	μυῶν.	τοῖς γὰρ ἐκ τῆς Κρήτης
[13, 38]	ὁ Μιτυληναῖος, εἷς τῶν ἑπτὰ	σοφῶν	λεγομένων, πλεύσας ἐπὶ τὸν Φρύνωνα
[13, 66]	ἅμα τῶν τε ἐξ Ἀκαδημίας	φιλοσόφων	εἶναι καὶ δίκας λέγειν καὶ
[13, 27]	γὰρ ἦν Ἕκτωρ ὁ „ὑπερ„	μαχῶν	τῆς πόλεως. τοῦτον μὲν οὖν
[13, 10]	ὁ Τάρσιος ἔστι ποταμός, εἴκοσιν	ἔχων	διαβάσεις τῇ αὐτῇ ὁδῷ, καθάπερ
[13, 50]	Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει, Πήδασον αἰπήεσσαν	ἔχων	ἐπὶ Σατνιόεντι. καὶ νῦν ὁ
[13, 27]	μόλις εἷλε τὸν χιλιόναυν στόλον	ἔχων	καὶ τὴν σύμπασαν Ἑλλάδα συστρατεύουσαν,
[13, 34]	τοῦ νῦν Ἰλίου τὴν ἀρχὴν	ἔχων	συμφυὴς αὐτῷ, τεινόμενος δ´ ἕως
[13, 27]	πρὸς τοὺς Ἰλιέας συγγενείας γνωριμώτερα	ἔχων	τεκμήρια, ἐπερρώσθη πρὸς τὴν εὐεργεσίαν
[13, 49]	Μιτυληναίων ἐστὶν αἰγιαλός, κώμας τινὰς	ἔχων	τῶν κατὰ τὴν ἤπειρον τῶν
[13, 35]	ὃν ὁ Σιμόεις ῥεῖ πενταστάδιον	διέχων·	γίνεται οὖν εὔλογον πρῶτον μὲν
[13, 36]	δὲ καὶ ὁ Σκάμανδρος ἐκδίδωσι	διέχων	τοῦ Ἰλίου σταδίους εἴκοσιν. εἰ
[13, 1]	Ὅμηρος εἰκάζειν περὶ τῶν πλείστων	παρέχων.	δεῖ δὲ καὶ τὰ τούτου
[13, 44]	ὕψος δυεῖν πλέθρων „καὶ πεντεκαίδεκα	πηχῶν·	Ἀδραμυττίου δὲ διέχει πρὸς „ἄρκτον
[13, 45]	τούτων ὥστε τριάκοντα βίβλους συγγράψαι	στίχων	ἐξήγησιν μικρῷ πλειόνων ἑξήκοντα, τοῦ
[13, 25]	„θεμιστεύει δὲ ἕκαστος παίδων ἠδ´	ἀλόχων.	τοῦ δὲ δευτέρου τὸν ἐπὶ
[13, 38]	στρατηγὸν διεπολέμει τέως διατιθεὶς καὶ	πάσχων	κακῶς, ὕστερον δ´ ἐκ μονομαχίας,
[13, 7]	οὗτοι Τρῶες· φησὶ γοῦν „Αἰνεία,	Τρώων	βουληφόρε. εἶθ´ οἱ ὑπὸ Πανδάρῳ
[13, 48]	τινα Τεῦκρόν φασιν ἐκ δήμου	Τρώων,	ὃς νῦν οἱ Ξυπετεῶνες λέγεται,
[13, 37]	γεγονός. ~ὅ τε Πολίτης „ὃς	Τρώων	σκοπὸς ἷζε ποδωκείῃσι πεποιθώς, τύμβῳ
[13, 48]	πρὸς τοὺς Ἀττικοὺς ἐπιπλοκῆς τῶν	Τρώων	τιθέασι σημεῖον καὶ τὸ παρ´
[13, 45]	πλειόνων ἑξήκοντα, τοῦ καταλόγου τῶν	Τρώων.	φησὶ δ´ οὖν τὴν Παλαίσκηψιν