>

Livre, Chap.
[13, 20]	φησίν „ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι	„αἴ„	θωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.
[13, 19]	πόλις πληθυντικῶς καὶ θηλυκῶς λεγομένη	αἱ	Γέργιθες, ὅθενπερ ὁ Γεργίθιος ἦν
[13, 40]	τῶν Ἀχαιῶν, οὐδ´ ἐξελείφθη οὐδέποτε.	αἱ	γοῦν Λοκρίδες παρθένοι μικρὸν ὕστερον
[13, 38]	αἱ μὲν συμμένουσαι καὶ νῦν	αἱ	δ´ ἠφανισμέναι. Πιττακὸς δ´ ὁ
[13, 6]	ἀποχωροῦσα ἀπὸ τοῦ Λεκτοῦ, καὶ	αἱ	Κάναι, τὸ ἐκ θατέρου μέρους
[13, 70]	πολὺ γὰρ τῆς Ἴδης ἄπωθεν	αἱ	Κελαιναί, πολὺ δὲ καὶ αἱ
[13, 19]	καλεῖται. Μιλησίων δ´ εἰσὶ καὶ	αἱ	Κολωναὶ αἱ ὑπὲρ Λαμψάκου ἐν
[13, 38]	εἰσιν αἱ πλεῖσται τῶν κατοικιῶν,	αἱ	μὲν συμμένουσαι καὶ νῦν αἱ
[13, 38]	ὧν δὴ καὶ κτίσματά εἰσιν	αἱ	πλεῖσται τῶν κατοικιῶν, αἱ μὲν
[13, 20]	τινα (οὔπω γὰρ ἦσαν αὗται	αἱ	πόλεις κατὰ τὰ Τρωικά) „οἳ
[13, 22]	τιμωρίαν ὧν ἔπαθον, δεδιὼς μὴ	αἱ	πόλεις πορθμεῖα παράσχοιεν τῇ στρατιᾷ.
[13, 51]	εἶτ´ Ἀταρνεὺς καὶ Πιτάνη καὶ	αἱ	τοῦ Καΐκου ἐκβολαί· ταῦτα δ´
[13, 70]	αἱ Κελαιναί, πολὺ δὲ καὶ	αἱ	τοῦ Καΐκου πηγαί· δείκνυνται γὰρ
[13, 31]	καὶ ἡ στομαλίμνη καλουμένη καὶ	αἱ	τοῦ Σκαμάνδρου ἐκβολαί. συμπεσόντες γὰρ
[13, 6]	δ´ Ἀδραμυττηνόν. ἐν τούτῳ δὲ	αἱ	τῶν Αἰολέων πόλεις μέχρι τῶν
[13, 3]	διαιρέσεις νέμοντες πλείους. μάλιστα δὲ	αἱ	τῶν Ἑλλήνων ἀποικίαι παρεσχήκασι λόγον·
[13, 51]	δὲ τῇ παραλίᾳ τῇ ἐφεξῆς	αἱ	τῶν Μιτυληναίων κῶμαι Κορυφαντίς τε
[13, 19]	δ´ εἰσὶ καὶ αἱ Κολωναὶ	αἱ	ὑπὲρ Λαμψάκου ἐν τῇ μεσογαίᾳ
[13, 70]	δὲ καὶ αἱ τοῦ Καΐκου	πηγαί·	δείκνυνται γὰρ ἐν πεδίῳ. Τῆμνον
[13, 43]	„δ´ ἵκανον καλιρρόω, ἔνθα δὲ	πηγαὶ	δοιαὶ ἀναΐσσουσι „Σκαμάνδρου δινήεντος· ἡ
[13, 43]	πηγήν· οὕτω γὰρ λέγονται πλείους	πηγαὶ	τοῦ αὐτοῦ ποταμοῦ. ~συμπίπτει δ´
[13, 57]	κεν θᾶσσον „ὀλέ„ θρου πείραθ´	ἵκηαι.	ὁ δὲ λιμὴν χώματι κατεσκεύασται
[13, 64]	οἱ Οἰταῖοι κόρνοπας λέγουσι, κορνοπίωνα	τιμᾶσθαι	παρ´ ἐκείνοις Ἡρακλέα ἀπαλλαγῆς ἀκρίδων
[13, 44]	περὶ Ζέλειαν καὶ „Πιτύειαν τόπων·	ὠνομάσθαι	δὲ τὴν χώραν φασὶν „ἀπὸ
[13, 69]	γὰρ τοὺς Κητείους ἴσμεν οὕστινας	δέξασθαι	δεῖ, οὔτε τὸ „γυναίων εἵνεκα
[13, 3]	ἐν Ἀρκαδίᾳ τελευτήσαντος τὸν βίον	διαδέξασθαι	τὸν υἱὸν αὐτοῦ Πενθίλον, καὶ
[13, 44]	Ῥοδίος τε· τὴν „δὲ πόλιν	κατεσπάσθαι	τὴν ὁμώνυμον τῷ ποταμῷ. Πάλιν
[13, 48]	δὲ πολλοί) χρησμὸς ἦν, αὐτόθι	ποιήσασθαι	τὴν μονὴν ὅπου ἂν οἱ
[13, 69]	σώματα τῇ μὲν ὡς γαμετῇ	χρήσασθαι	τῷ δ´ ὡς ἑαυτοῦ παιδί.
[13, 42]	δὲ τοὺς ὕστερον ἀνακτίσαι διανοουμένους	οἰωνίσασθαι	τὸν τόπον ἐκεῖνον, εἴτε διὰ
[13, 39]	ἔλυσε τὸν πόλεμον. ~Τίμαιον δὲ	ψεύσασθαί	φησιν ὁ Δημήτριος ἱστοροῦντα ἐκ
[13, 35]	οὗ εἰκὸς καὶ τὴν μάχην	παρατετάσθαι·	τετταράκοντα δὲ σταδίους διεχούσης τῆς
[13, 25]	τοὺς κατακλυσμοὺς τρία πολιτείας εἴδη	συνίστασθαι·	πρῶτον μὲν τὸ ἐπὶ τὰς
[13, 43]	δὲ τὴν Ἴδην ἰδίως οἴονται	λέγεσθαι	διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἐξ
[13, 12]	μετενηνεγμένου τοῦ ἱεροῦ, εἴτε τῷ	λέγεσθαι	Διονύσου καὶ νύμφης τὸν θεὸν
[13, 19]	καὶ ἐν τῇ Ἐρυθραίᾳ φησὶ	λέγεσθαι	Κολωνὰς καὶ ἐν τῇ Φωκίδι
[13, 43]	Σκαμάνδρου καὶ τοῦτο τὸ ὕδωρ	λέγεσθαι	τοῦ „Σκαμάνδρου πηγήν· οὕτω γὰρ
[13, 4]	ἣν ἔφαμεν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ	λέγεσθαι	Τρωικήν, οἱ ὕστερον οἱ μὲν
[13, 54]	μὲν ἐκείνων φιλοσοφεῖν καὶ ἀριστοτελίζειν,	ἀναγκάζεσθαι	μέντοι τὰ πολλὰ εἰκότα λέγειν
[13, 22]	τῶν Σκυθῶν ἐπάνοδον τοὺς νομάδας	παρασκευάζεσθαι	διαβαίνειν ἐπ´ αὐτὸν κατὰ τιμωρίαν
[13, 25]	πρῶτος ἐθάρρησεν ἐν τοῖς πεδίοις	θέσθαι	τὴν κατοικίαν „οἱ δὲ παρ´
[13, 40]	τὸ ἱερὸν ἀσεβησάντων ἅπασιν ἐμήνιεν)	ἀπολέσθαι	δὲ ὑπὸ Ποσειδῶνος μεγαλορρημονήσαντα· τὰς
[13, 59]	καὶ Βαργυλίων, καὶ τῆς Πισιδίας	ἀποτεμέσθαι	πολλήν. ὕστερον δ´ ἅμα τοῖς
[13, 35]	Ἰλίου, τί χρήσιμον ἐπὶ τοσοῦτον	μεταλαμβάνεσθαι	τοὺς τόπους ἐφ´ ὅσον ἡ
[13, 34]	παλαιὸν κτίσμα μεταξὺ τῆς ἀρχῆς·	ἀπολαμβάνεσθαι	δ´ ἐντὸς τό τε Σιμοείσιον
[13, 48]	τὸ παρ´ ἀμφοτέροις Ἐριχθόνιόν τινα	γενέσθαι	τῶν ἀρχηγετῶν. λέγουσι μὲν οὖν
[13, 61]	ὃ διὰ τὴν ἀρετὴν περιμάχητον	γενέσθαι	φασὶ Μυσοῖς μὲν καὶ Λυδοῖς
[13, 58]	Μιλητουπόλεως ἐρημώσαντες ἐκείνην, ὥστε ἡμιβαρβάρους	γενέσθαι	φησὶ Δημήτριος αὐτοὺς ὁ Σκήψιος
[13, 53]	τὰ περὶ τοῦ Αἰνείου θρυλούμενα.	περιγενέσθαι	γὰρ δὴ τοῦτόν φασιν ἐκ
[13, 64]	Ἐρυθραίων τὸ θηρίον τοῦτο μὴ	γίνεσθαι.	Ῥόδιοι δὲ ἐρυθιβίου Ἀπόλλωνος ἔχουσιν
[13, 34]	Ἰδαίας ὀρεινῆς δύο φησὶν ἀγκῶνας	ἐκτείνεσθαι	πρὸς θάλατταν, τὸν μὲν εὐθὺ
[13, 59]	Ἡρόδοτος ὅτε μέλλοι τι ἀνεπιτήδειον	ἔσεσθαι	καὶ τοῖς περιοίκοις, τὴν ἱέρειαν
[13, 25]	δὴ καὶ τῶν πεδίων ἀρχομένων	ἀναψύχεσθαι·	τρίτον δὲ τὸ ἐν τοῖς
[13, 7]	Νεοπτόλεμος „ἥρω Εὐρύπυλον. ταῦτα δὴ	πεπορθῆσθαι	λέγει καὶ αὐτὴν τὴν Λέσβον
[13, 68]	δὲ αὐτὸ τὸ ἀκρωτήριον Αἰγὰ	κεκλῆσθαι,	τὸ δὲ λοιπὸν Κάνη καὶ
[13, 63]	τὸν Ὅμηρον τούτου τοῦ τόπου	μεμνῆσθαι.	ἀλλ´ οὔτε λιμήν ἐστιν ἐνταῦθα,
[13, 57]	ἔχουσα, ὥστ´ ἐπ´ αὐτῆς οἰκείως	εἰρῆσθαι	δοκεῖ τὸ τοῦ Στρατονίκου τοῦ
[13, 52]	τῷ τότε ὀνόματα ταῖς Ἑλληνικαῖς	ἐτυμολογεῖσθαι	φωναῖς· ὕστερον δὲ κατωτέρω σταδίοις
[13, 7]	τοὺς Ἰλιέας κατ´ ἀρχάς, ἔξω	ποιεῖσθαι	τὸν πόλεμον ἐπεχείρησαν καὶ περιιόντες
[13, 13]	ὃς πρῶτος Νεμέσεως ἱερὸν ἱδρύσατο,	καλεῖσθαι	Ἀδράστειαν. ἡ μὲν οὖν πόλις
[13, 7]	τὸν πόλεμον ἐπεχείρησαν καὶ περιιόντες	ἀφαιρεῖσθαι	τὰ κύκλῳ „δώδεκα δὴ σὺν
[13, 67]	τοῦ ἐπισόγκου ὕδατός ἐστιν ὥστ´	ἐποχεῖσθαι.	ἐν Ἰβηρίᾳ δέ φησιν ἰδεῖν
[13, 59]	ἐν αὐτῇ καὶ ὀκτὼ πόλεις	ᾠκίσθαι	ὑπὸ τῶν Λελέγων πρότερον εὐανδρησάντων,
[13, 40]	καὶ τοῦτο ὡς οὐδὲ τελέως	ἠφανίσθαι	συνέβαινεν τὴν πόλιν κατὰ τὴν
[13, 70]	ἐν τῇ Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες ποτάμιον	δείκνυσθαι	Κήτειον· ἐμπίπτει δ´ οὗτος εἰς
[13, 33]	Κεβρηνίας· τάφον τε γὰρ Ἀλεξάνδρου	δείκνυσθαί	φησιν αὐτόθι καὶ Οἰνώνης, ἣν
[13, 62]	Χρύσῃ δὲ λέγουσι Κίλλαιον Ἀπόλλωνα	ἱδρῦσθαι,	ἄδηλον εἴτε τὸν αὐτὸν τῷ
[13, 35]	ᾗ νομίζεται τὸ παλαιὸν Ἴλιον	ἱδρῦσθαι	πρότερον, τριάκοντα σταδίους διέχον ἀπὸ
[13, 24]	Δάρδανοι „ἀγχιμαχηταί. εἰκὸς δ´ ἐνταῦθα	ἱδρῦσθαι	τὸ παλαιὸν τὴν λεγομένην ὑπὸ
[13, 25]	τοῦτο ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ	τεθάφθαι	αὐτόν, ὅτι πρῶτος ἐθάρρησεν ἐν
[13, 43]	δύο. „τὰ μὲν οὖν θερμὰ	ἐκλελεῖφθαι	εἰκός, τὸ δὲ ψυχρὸν „κατὰ
[13, 11]	ἐξ οὗ τὸν Γανυμήδην μυθεύουσιν	ἡρπάχθαι·	ἄλλοι δὲ περὶ Δαρδάνιον ἄκραν
[13, 48]	ἄλλοι δ´ ἐκ τῆς Ἀττικῆς	ἀφῖχθαί	τινα Τεῦκρόν φασιν ἐκ δήμου
[13, 21]	Σκαιὸν τεῖχος καὶ ἐν Τροίᾳ	Σκαιαὶ	πύλαι· Ξάνθιοι Θρᾷκες, Ξάνθος ποταμὸς
[13, 65]	ὑπὸ Λυδοῖς, καὶ νῦν πύλαι	Λύδιαι	καλοῦνται ἐν Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν (ὥς
[13, 70]	ὑπ´ αὐτῷ, καὶ οὐ δύο	δυναστεῖαι	μόνον ἀλλὰ καὶ τρεῖς ὑπῆρξαν
[13, 3]	μάλιστα δὲ αἱ τῶν Ἑλλήνων	ἀποικίαι	παρεσχήκασι λόγον· ἧττον μὲν ἡ
[13, 51]	καὶ Τράριον καὶ ἄλλαι τοιαῦται	κατοικίαι.	ἐν δὲ τῇ παραλίᾳ τῇ
[13, 15]	ἐπὶ θαλάττῃ, ὅπου οἱ Λινούσιοι	κοχλίαι	ἄριστοι τῶν πάντων ἁλίσκονται. ~Ἐν
[13, 21]	οἱ Κεβρήνιοι Θρᾷκες. πολλαὶ δ´	ὁμωνυμίαι	Θρᾳξὶ καὶ Τρωσίν, οἷον Σκαιοὶ
[13, 56]	~Μετὰ δὲ Σκῆψιν Ἄνδειρα καὶ	Πιονίαι	καὶ ἡ Γαργαρίς. ἔστι δὲ
[13, 43]	ἵκανον καλιρρόω, ἔνθα δὲ πηγαὶ	δοιαὶ	ἀναΐσσουσι „Σκαμάνδρου δινήεντος· ἡ μὲν
[13, 8]	ὑπῆρχεν, ὕστερον δὲ ἠκολούθησαν μεταβολαὶ	παντοῖαι.	τὰ μὲν γὰρ περὶ Κύζικον
[13, 70]	ἐν Μυρμιδόσι προλόγου „ἰὼ Κάικε	Μύσιαί	τ´ ἐπιρροαί. ἐγγὺς δὲ τῶν
[13, 32]	τάχα δὲ λανθάνουσί τινες ἡμᾶς	αἰτίαι	πιστότεραι δι´ ἃς τοῖς Ἰλιεῦσιν
[13, 6]	ὁ πλοῦς, πρῶτον ἐπὶ Σηστὸν	καὶ	Ἄβυδον διὰ μέσης τῆς Προποντίδος,
[13, 7]	καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν	„καὶ	Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην,
[13, 20]	καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν	καὶ	„Ἄβυδον ἔχον καὶ δῖαν Ἀρίσβην·
[13, 12]	οἱ μὲν Μιλησίων φασίν, οἵπερ	καὶ	Ἄβυδον καὶ Προκόννησον συνῴκισαν κατὰ
[13, 7]	οἵ γε μεταξὺ τοῦ Αἰσήπου	καὶ	Ἀβύδου Τρῶες· ὑπὸ μὲν γὰρ
[13, 25]	ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας ἁπλοῦν τι	καὶ	ἄγριον, δεδιότων τὰ ὕδατα ἐπιπολάζοντα
[13, 26]	ποιῆσαι μεγάλην καὶ ἱερὸν ἐπισημότατον	καὶ	ἀγῶνα ἀποδείξειν ἱερόν. μετὰ δὲ
[13, 19]	δὲ Χάρων τε ὁ συγγραφεὺς	καὶ	Ἀδείμαντος καὶ Ἀναξιμένης ὁ ῥήτωρ
[13, 66]	δ´ εἰσὶν ἀξιόλογοι Ἄσσος τε	καὶ	Ἀδραμύττιον. ἠτύχησε δὲ τὸ Ἀδραμύττιον
[13, 2]	λεγομένων ἔστι τὰ περὶ Ἄσσον	καὶ	Ἀδραμύττιον καὶ Ἀταρνέα καὶ Πιτάνην
[13, 13]	δ´ ἡ χώρα αὕτη Ἀδράστεια	καὶ	Ἀδραστείας πεδίον, κατὰ ἔθος τι
[13, 13]	ῥόον Αἰσήποιο, ἔνθα τετίμηταί τε	καὶ	Ἀδρήστεια καλεῖται. ~Ἔστι δὲ καὶ
[13, 6]	ἤπειρον ἀποχωροῦσα ἀπὸ τοῦ Λεκτοῦ,	καὶ	αἱ Κάναι, τὸ ἐκ θατέρου
[13, 19]	οὕτω καλεῖται. Μιλησίων δ´ εἰσὶ	καὶ	αἱ Κολωναὶ αἱ ὑπὲρ Λαμψάκου
[13, 51]	Ἄττεα, εἶτ´ Ἀταρνεὺς καὶ Πιτάνη	καὶ	αἱ τοῦ Καΐκου ἐκβολαί· ταῦτα
[13, 70]	ἄπωθεν αἱ Κελαιναί, πολὺ δὲ	καὶ	αἱ τοῦ Καΐκου πηγαί· δείκνυνται
[13, 31]	στρατόπεδον καὶ ἡ στομαλίμνη καλουμένη	καὶ	αἱ τοῦ Σκαμάνδρου ἐκβολαί. συμπεσόντες
[13, 58]	εἶναι τὴν Ἄσσον, Ἑλλάνικός τε	καὶ	Αἰολίδα φησίν, ὥσπερ καὶ τὰ
[13, 43]	Σκάμανδρος ῥεῖ καὶ ὁ Γράνικος	καὶ	Αἴσηπος, οἱ μὲν πρὸς ἄρκτον
[13, 22]	ἡ Τρῳὰς ἅπασα, ὀνομάζεται δὲ	καὶ	ἀκρωτήριόν τι πρὸς Δαρδάνῳ Γύγας·
[13, 2]	τὰ περὶ Ἴλιον καὶ Τένεδον	καὶ	Ἀλεξάνδρειαν τὴν Τρῳάδα· πάντων δὴ
[13, 26]	πόλεις ἀρχαίας ἤδη κεκακωμένας, ὅτε	καὶ	Ἀλεξανδρείας ἤδη ἐπεμελήθη, συνῳκισμένης μὲν
[13, 27]	πλέον αὐτῶν προὐνόησε ζηλώσας ἅμα	καὶ	Ἀλέξανδρον· ἐκεῖνος γὰρ κατὰ συγγενείας
[13, 47]	πολίσματα ἐκεῖνα συνῳκισμένα τυγχάνει, καθάπερ	καὶ	ἄλλα πλείω τῶν φρουρίων, εἰς
[13, 51]	μέταλλον καὶ Περπερηνὴ καὶ Τράριον	καὶ	ἄλλαι τοιαῦται κατοικίαι. ἐν δὲ
[13, 48]	ἐν Ῥόδῳ καὶ ἐν Λίνδῳ,	καὶ	ἄλλοθι δὲ πολλαχοῦ· καλοῦσι δὲ
[13, 48]	Σμινθίου δύο τόποι καλοῦνται Σμίνθια·	καὶ	ἄλλοι δ´ ἐν τῇ πλησίον
[13, 25]	αὕτη εἶναι ἡ καθ´ Ὅμηρον.	καὶ	ἄλλοι δὲ ἱστοροῦσι πλείους μεταβεβληκέναι
[13, 30]	ἀπέδωκε τοῖς Ῥοιτειεῦσι πάλιν, καθάπερ	καὶ	ἄλλοις {ἄλλους} ὁ Σεβαστὸς Καῖσαρ.
[13, 25]	ὑπογράφειν διαφοράς. ἀλλὰ ταῦτα μὲν	καὶ	ἄλλοτε ἐπισκεπτέον. ~Τὴν δὲ τῶν
[13, 51]	τοῖς δεομένοις. εἶτ´ Ἄστυρα, κώμη	καὶ	ἄλσος τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ἅγιον.
[13, 53]	τεθέντος ἀντὶ τραπέζης κατὰ ἀπορίαν	καὶ	ἅμα ἀναλωθέντος τοῖς ἐπ´ αὐτῷ
[13, 51]	καὶ τῇ Κεβρηνίων καὶ Νεανδριέων	καὶ	Ἁμαξιτέων. τῆς μὲν γὰρ Ἁμαξιτοῦ
[13, 21]	„πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον,	καὶ	„ἀμφί τε „Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ
[13, 10]	αἰπύ, τῶν ἦρχ´ Ἄδρηστός τε	καὶ	Ἄμφιος λινοθώρηξ, υἷε δύω Μέροπος
[13, 27]	Ἀλεξάνδρου μετὰ τῶν περὶ Καλλισθένη	καὶ	Ἀνάξαρχον ἐπελθόντος καὶ σημειωσαμένου τινά,
[13, 19]	τε ὁ συγγραφεὺς καὶ Ἀδείμαντος	καὶ	Ἀναξιμένης ὁ ῥήτωρ καὶ Μητρόδωρος
[13, 32]	εἴπερ „ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ	„καὶ	ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν.
[13, 30]	ᾗ μνῆμα καὶ ἱερὸν Αἴαντος	καὶ	ἀνδριάς, ὃν ἄραντος Ἀντωνίου κομισθέντα
[13, 38]	δὲ καὶ τῷ ξιφιδίῳ ἔπειρε	καὶ	ἀνεῖλε. μένοντος δ´ ἔτι τοῦ
[13, 27]	ἐπὶ τὸν Μιθριδάτην· καταστασιάσας δὲ	καὶ	ἀνελὼν τὸν ὕπατον κατὰ Βιθυνίαν
[13, 67]	χίμαρος ἐμπεσὼν εἰς τὸ στόμα	καὶ	ἀνευρεθεὶς τῇ ὑστεραίᾳ κατὰ Ἄνδειρα
[13, 25]	τισίν· „ἀλλὰ τά γ´ ἄσπαρτα	καὶ	ἀνήροτα πάντα φύονται, φησίν, αὐτοῖς·
[13, 62]	καὶ Κίλλαιον ὄρος μεταξὺ Γαργάρων	καὶ	Ἀντάνδρου. φησὶ δὲ Δάης ὁ
[13, 32]	πρὸς τῷ Σιγείῳ, Πατρόκλου δὲ	καὶ	Ἀντιλόχου μνήματα, καὶ ἐναγίζουσιν οἱ
[13, 67]	ἐστι μητρὸς θεῶν Ἀνδειρηνῆς ἅγιον	καὶ	ἄντρον ὑπόνομον μέχρι Παλαιᾶς. ἔστι
[13, 18]	ἐπὶ θαλάττῃ πόλις ἐστὶν εὐλίμενος	καὶ	ἀξιόλογος, συμμένουσα καλῶς, ὥσπερ καὶ
[13, 34]	τεινόμενος δ´ ἕως τῆς Κεβρηνίας	καὶ	ἀποτελῶν τὸ Ε γράμμα πρὸς
[13, 45]	καὶ Παλαισκήψεως ἡ Νέα κώμη	καὶ	Ἀργυρία. καὶ τοῦτο πάλιν πλάσμα
[13, 55]	τὸν αὐτὸν χρόνον γεγονὼς Κράτητι	καὶ	Ἀριστάρχῳ· καὶ μετὰ τοῦτον Μητρόδωρος,
[13, 25]	ἤδη καὶ ἐπὶ τὸ ἀστεῖον	καὶ	ἄριστον ἦθος ἐτελεύτησεν ἡ τῶν
[13, 57]	Χρυσίππῳ τῷ Σολεῖ· ἐνταῦθα δὲ	καὶ	Ἀριστοτέλης διέτριψε διὰ τὴν πρὸς
[13, 54]	προῆλθεν, ἄμεινον μὲν ἐκείνων φιλοσοφεῖν	καὶ	ἀριστοτελίζειν, ἀναγκάζεσθαι μέντοι τὰ πολλὰ
[13, 57]	δ´ Ἀθήνησιν ἠκροάσατο καὶ Πλάτωνος	καὶ	Ἀριστοτέλους· ἐπανελθὼν δὲ τῷ δεσπότῃ
[13, 54]	τοῦ Κορίσκου υἱὸς Νηλεύς, ἀνὴρ	καὶ	Ἀριστοτέλους ἠκροαμένος καὶ Θεοφράστου, διαδεδεγμένος
[13, 4]	Τρῳάδος, Εὔδοξος δὲ ἀπὸ Πριάπου	καὶ	Ἀρτάκης τοῦ ἐν τῇ Κυζικηνῶν
[13, 13]	καὶ μαντεῖον ἦν Ἀπόλλωνος Ἀκταίου	καὶ	Ἀρτέμιδος κατὰ τὴν Πυκάτην· εἰς
[13, 68]	συλλαβὴν ἐκφέρειν Αἰγάν, ὡς ἀκτὰν	καὶ	ἀρχάν· οὕτω γὰρ καὶ τὸ
[13, 52]	ὑπὸ Σκαμανδρίου τε τοῦ Ἕκτορος	καὶ	Ἀσκανίου τοῦ Αἰνείου παιδός· καὶ
[13, 57]	πρῶτον ἐπιθεμένῳ τοῖς περὶ Ἀταρνέα	καὶ	Ἄσσον χωρίοις· ἔπειτα διεδέξατο ἐκεῖνον
[13, 65]	τὴν πόλιν ἐκτικότων. Μυσίας δὲ	{καὶ}	Ἄστυρα τὴν πλησίον κώμην φασίν.
[13, 2]	τὰ περὶ Ἄσσον καὶ Ἀδραμύττιον	καὶ	Ἀταρνέα καὶ Πιτάνην καὶ τὸν
[13, 60]	ἣν νῦν ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε	καὶ	Ἀταρνεῖται καὶ Πιταναῖοι μέχρι τῆς
[13, 69]	δὲ Ἐλαίας τε καὶ Πιτάνης	καὶ	Ἀταρνέως καὶ Περγάμου Τευθρανία ἐστί,
[13, 26]	ἑαυτῶν· καὶ δὴ καὶ συνέμεινε	καὶ	αὔξησιν ἔσχε, νῦν δὲ καὶ
[13, 46]	ἡ Τενεδίων περαία τὸ Ἀχαίιον	καὶ	αὐτὴ ἡ Τένεδος, οὐ πλείους
[13, 7]	βοῦς βόσκ´ ἐν Περκώτῃ. ὥστε	καὶ	αὕτη ἂν εἴη Τρῳὰς καὶ
[13, 22]	γειτοσύνην ὑπὸ τῷ αὐτῷ ἡγεμόνι	καὶ	αὕτη ἐτέτακτο, οὔπω ταῖς ἠπείροις
[13, 12]	σφόδρα εὐάμπελός ἐστιν ἡ χώρα	καὶ	αὕτη καὶ {ἡ} ἐφεξῆς ὅμορος,
[13, 67]	ποταμοῦ σταδίους Ἐλαία πόλις Αἰολικὴ	καὶ	αὕτη, Περγαμηνῶν ἐπίνειον, ἑκατὸν καὶ
[13, 7]	δ´ ἐστὶν ἡ τῶν Λελέγων,	καὶ	αὕτη Τρωική, „Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι
[13, 46]	κατὰ τὸν ἐπὶ Λεκτὸν πλοῦν·	καὶ	αὐτὴν δὲ τὴν Τένεδον Κάλυδναν
[13, 7]	Εὐρύπυλον. ταῦτα δὴ πεπορθῆσθαι λέγει	καὶ	αὐτὴν τὴν Λέσβον „ὅτε „Λέσβον
[13, 65]	τῆς παλαιᾶς Χρύσης εἴκοσι σταδίους,	καὶ	αὐτῆς ἐν ἄλσει τὸ ἱερὸν
[13, 51]	τούτων δὲ Δαρδάνιοι μέχρι Παλαισκήψεως	καὶ	αὐτῆς τῆς Σκήψεως. τὴν δὲ
[13, 53]	Ἰταλίας αὐτοῦ τὴν πλάνην λέγουσι	καὶ	αὐτόθι ποιοῦσι τὴν καταστροφὴν τοῦ
[13, 19]	εἰς Λάμψακον, Μιλησίων ὄντες ἄποικοι	καὶ	αὐτοί, καθάπερ καὶ οἱ Λαμψακηνοί.
[13, 51]	μὲν γὰρ Ἁμαξιτοῦ Νεανδριεῖς ὑπέρκεινται,	καὶ	αὐτοὶ ὄντες ἐντὸς Λεκτοῦ, μεσογειότεροι
[13, 53]	τίεσκε, τοὺς δὲ συνάρχοντας Ἀντηνορίδας	καὶ	αὐτὸν τὸν Ἀντήνορα διὰ τὴν
[13, 45]	Καρησηνὴ καὶ ὁμώνυμος „ποταμός, ποιῶν	καὶ	αὐτὸς αὐλῶνα ἀξιόλογον, ἐλάττω „δὲ
[13, 19]	Μητρόδωρος ὁ τοῦ Ἐπικούρου ἑταῖρος·	καὶ	αὐτὸς δ´ Ἐπίκουρος τρόπον τινὰ
[13, 3]	δὲ τὸν Δώρου καὶ Μαλαόν,	καὶ	αὐτοὺς ἀπογόνους ὄντας Ἀγαμέμνονος, συναγαγεῖν
[13, 7]	οἱ ὑπὸ Πανδάρῳ Λύκιοι, οὓς	καὶ	αὐτοὺς καλεῖ Τρῶας· „οἳ δὲ
[13, 19]	πρώτην συλλαβήν „καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ,	καὶ	ἀφελών „ὅς „ῥ´ ἐνὶ Παισῷ
[13, 26]	τοῖς ἐπιμεληταῖς ἐλευθέραν τε κρῖναι	καὶ	ἄφορον· ὕστερον δὲ μετὰ τὴν
[13, 51]	Πυρρᾶς ἄκρας προσαγορευομένης ἐφ´ ᾗ	καὶ	ἀφροδίσιον ἵδρυται. πλάτος δὲ τοῦ
[13, 44]	τόπου τινὸς κειμένου μεταξὺ „Παλαισκήψεως	καὶ	Ἀχαιίου τῆς Τενεδίων περαίας· „ἐμβάλλει
[13, 1]	ἐποικησάντων τὴν χώραν Ἑλλήνων τε	καὶ	βαρβάρων, καὶ οἱ συγγραφεῖς οὐχὶ
[13, 59]	Καρίας κατασχεῖν τῆς μέχρι Μύνδου	καὶ	Βαργυλίων, καὶ τῆς Πισιδίας ἀποτεμέσθαι
[13, 53]	οἰκείαν. ~Οἴεται δ´ ὁ Σκήψιος	καὶ	βασίλειον τοῦ Αἰνείου γεγονέναι τὴν
[13, 32]	λόγῳ μέγας ἐκ μικροῦ γεγονὼς	καὶ	βασιλεὺς βασιλέων, ὡς ἔφαμεν. μικρὸν
[13, 54]	θεραπεύσας τὸν ἐπὶ τῆς βιβλιοθήκης,	καὶ	βιβλιοπῶλαί τινες γραφεῦσι φαύλοις χρώμενοι
[13, 25]	μέρη τὰς τότε συμβαινούσας ὑπολαμβάνω	καὶ	βίων καὶ πολιτειῶν ὑπογράφειν διαφοράς.
[13, 64]	ἀπὸ μικρῶν ἐπίκλησιν τοιούτοις τισί·	καὶ	γὰρ ἀπὸ τῶν παρνόπων, οὓς
[13, 37]	ἀκροτάτῳ „Αἰσυήταο γέροντος, μάταιος ἦν.	καὶ	γὰρ εἰ ἐπ´ ἀκροτάτῳ, ὅμως
[13, 5]	ἀκρώρειαν ἀφορίζει Γάργαρον, ἄκρον λέγων·	καὶ	γὰρ καὶ νῦν Γάργαρον ἐν
[13, 5]	τοῦ ποιητοῦ φράζοντος τὸ Λεκτόν·	καὶ	γὰρ ὅτι τῆς Ἴδης ἐστὶ
[13, 4]	ἔτι μᾶλλον συστέλλει ἀπὸ Παρίου·	καὶ	γὰρ οὗτος μὲν ἕως Λεκτοῦ
[13, 9]	ἀπὸ τῆς Ἀφνίτιδος νομίζουσι λίμνης·	καὶ	γὰρ οὕτω καλεῖται ἡ Δασκυλῖτις.
[13, 48]	ἐστὶ τὸ τοῦ Σμινθέως ὄνομα·	καὶ	γὰρ περὶ αὐτὴν τὴν Ἁμαξιτὸν
[13, 51]	δέ. ~Ἀσσίων δ´ ἐστὶ νῦν	καὶ	Γαργαρέων ἕως τῆς κατὰ Λέσβον
[13, 44]	ὀρεινῆς τινος πολλαῖς κώμαις συνοικουμένης	καὶ	γεωργουμένης καλῶς, παρακειμένης τῇ Δαρδανικῇ
[13, 44]	Αἴσηπον. Ῥοδίος δὲ ἀπὸ Κλεανδρίας	καὶ	Γόρδου, ἃ διέχει τῆς καλῆς
[13, 2]	καὶ τῶν περὶ Αἴσηπον τόπων	καὶ	Γράνικον μέχρι Ἀβύδου καὶ Σηστοῦ
[13, 24]	δὲ Δαρδάνους „Τρῶες καὶ Λύκιοι	καὶ	Δάρδανοι „ἀγχιμαχηταί. εἰκὸς δ´ ἐνταῦθα
[13, 27]	ὡς λῃστήν, βίαν τε προσφέρει	καὶ	δεκαταίους αἱρεῖ· καυχωμένου δ´ ὅτι
[13, 46]	περίκειται δ´ αὐτῇ νησία πλείω,	καὶ	δὴ καὶ δύο ἃ καλοῦσι
[13, 5]	μεσόγαιαν μικρὸν ὑπὲρ τῆς Κυζικηνῆς	(καὶ	δὴ καὶ ἔστι νῦν ἡ
[13, 66]	λέγειν καὶ σοφιστεύειν τὰ ῥητορικά·	καὶ	δὴ καὶ συναπῆρεν εἰς τὸν
[13, 26]	κτίζειν ἐπωνύμους πόλεις, εἶθ´ ἑαυτῶν·	καὶ	δὴ καὶ συνέμεινε καὶ αὔξησιν
[13, 64]	ὅτι φθαρτικὸς τῶν ἀμπελοφάγων ἰπῶν·	καὶ	δὴ παρ´ ἐκείνοις μόνοις τῶν
[13, 52]	μετέστησαν, εἶτα Μιλήσιοι συνεπολιτεύθησαν αὐτοῖς	καὶ	δημοκρατικῶς ᾤκουν· οἱ δ´ ἀπὸ
[13, 19]	καὶ προσθεὶς τὴν πρώτην συλλαβήν	„καὶ	δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ ἀφελών „ὅς
[13, 10]	„οἳ δ´ Ἀδρήστειάν τ´ εἶχον	καὶ	δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ Πιτύαν εἶχον
[13, 22]	διπλέθρῳ συνάπτειν πρὸς τὸν λιμένα,	καὶ	διὰ ταῦτ´ οὖν καὶ διὰ
[13, 43]	„τοῦτ´ ἀνατέλλειν τὸ χωρίον, ἢ	καὶ	διὰ τὸ πλησίον εἶναι τοῦ
[13, 22]	λιμένα, καὶ διὰ ταῦτ´ οὖν	καὶ	διὰ τὸν ῥοῦν κυρίαν εἶναι
[13, 25]	λαβεῖν τὴν πόλιν· εἰκὸς δὲ	καὶ	διὰ τοῦτο ἐν μέσῳ τῷ
[13, 53]	τὸν Αἰνείαν ἐν τῇ Τροίᾳ	καὶ	διαδεδεγμένον τὴν ἀρχὴν καὶ παραδεδωκότα
[13, 20]	καὶ Σηστὸν καὶ „Ἄβυδον ἔχον	καὶ	δῖαν Ἀρίσβην· τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης
[13, 7]	καὶ Σηστὸν „καὶ Ἄβυδον ἔχον	καὶ	δῖαν Ἀρίσβην, τῶν αὖθ´ Ὑρτακίδης
[13, 54]	πρῶτος ὧν ἴσμεν συναγαγὼν βιβλία	καὶ	διδάξας τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ βασιλέας
[13, 66]	τε ἐξ Ἀκαδημίας φιλοσόφων εἶναι	καὶ	δίκας λέγειν καὶ σοφιστεύειν τὰ
[13, 5]	τῆς Ἴδης ἐστὶ τὸ Λεκτὸν	καὶ	διότι πρώτη ἀπόβασις ἐκ θαλάττης
[13, 8]	δὲ πρότερον τούτων ἀμφοῖν Βέβρυκες	καὶ	Δρύοπες· τὰ δ´ ἑξῆς Τρῆρες,
[13, 46]	αὐτῇ νησία πλείω, καὶ δὴ	καὶ	δύο ἃ καλοῦσι Καλύδνας, κειμένας
[13, 52]	καὶ Ἀσκανίου τοῦ Αἰνείου παιδός·	καὶ	δύο γένη ταῦτα βασιλεῦσαι πολὺν
[13, 68]	τὸ ὄρος πρὸς νότον μὲν	καὶ	δύσιν ἡ θάλαττα, πρὸς ἕω
[13, 43]	ὑπέρκειται δ´ οὗτος ἑκατόν που	καὶ	εἴκοσι σταδίοις Σκήψεως, ἐξ οὗ
[13, 67]	καὶ αὕτη, Περγαμηνῶν ἐπίνειον, ἑκατὸν	καὶ	εἴκοσι σταδίους διέχουσα τοῦ Περγάμου.
[13, 51]	ἐπὶ τὴν ἄκραν δίαρμα ἑκατὸν	καὶ	εἴκοσι σταδίων. ἐντὸς δὲ ἥ
[13, 44]	περίμετρον εἶναί φησι ποδῶν τεττάρων	„καὶ	εἴκοσι, τὸ δὲ ὕψος ἀπὸ
[13, 66]	ἀγωνιστὴς δὲ εἴ τις ἄλλος	καὶ	εἰρηκὼς ὑπὲρ τῆς Ἀσίας ἐπὶ
[13, 45]	Παλαισκήψεως ταύτης διατεῖναι τὴν ὁμωνυμίαν	καὶ	εἰς ἄλλους πλείους τόπους. ἐπάνιμεν
[13, 36]	εἰ γενομένου τοῦ τείχους ἐτειχομάχουν	καὶ	εἰσέπεσον εἰς αὐτὸ τὸ ναύσταθμον
[13, 22]	καὶ Ἰλίου, σταδίους περὶ ἑβδομήκοντα	καὶ	ἑκατόν. ἐνταῦθα δ´ ἔστι τὸ
[13, 18]	διέχει δ´ αὐτῆς ὅσον ἑβδομήκοντα	καὶ	ἑκατὸν σταδίους· ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον
[13, 10]	ἀπέχουσα Κυζίκου μὲν σταδίους ἐνενήκοντα	καὶ	ἑκατόν, τῆς δ´ ἐγγυτάτω θαλάττης
[13, 31]	τυφλὸν στόμα τε καὶ λιμνοθαλάττας	καὶ	ἕλη ποιοῦσι. κατὰ δὲ τὴν
[13, 7]	ἐντὸς ἐέργει, καὶ Φρυγίη καθύπερθε	καὶ	Ἑλλήσποντος ἀπείρων. ~Τότε μὲν οὖν
[13, 54]	πρᾶσιν γραφομένων βιβλίων καὶ ἐνθάδε	καὶ	ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. περὶ μὲν οὖν
[13, 1]	τὸ πολυθρύλητον καίπερ ἐν ἐρειπίοις	καὶ	ἐν ἐρημίᾳ λειπομένης ὅμως πολυλογίαν
[13, 19]	Κολωνὰς καὶ ἐν τῇ Φωκίδι	καὶ	ἐν Θετταλίᾳ· ἐν δὲ τῇ
[13, 21]	κλυτὰ ἔργ´ ἐνέμοντο. ἦν δὲ	καὶ	ἐν Λέσβῳ πόλις Ἀρίσβα, ἧς
[13, 48]	Σμίνθια καλούμενον, καὶ ἐν Ῥόδῳ	καὶ	ἐν Λίνδῳ, καὶ ἄλλοθι δὲ
[13, 59]	ἐστιν. ἐν ὅλῃ δὲ Καρίᾳ	καὶ	ἐν Μιλήτῳ Λελέγων τάφοι καὶ
[13, 48]	ἔστι χωρίον τὰ Σμίνθια καλούμενον,	καὶ	ἐν Ῥόδῳ καὶ ἐν Λίνδῳ,
[13, 25]	δὲ τὸ ἐν τῇ παραλίᾳ	καὶ	ἐν ταῖς νήσοις, λελυμένου παντὸς
[13, 19]	τὸν Κύκνον φασίν. Ἀναξιμένης δὲ	καὶ	ἐν τῇ Ἐρυθραίᾳ φησὶ λέγεσθαι
[13, 59]	συμβῆναι τοῦτο αὐτοῖς. Πήδασον δὲ	καὶ	ἐν τῇ νῦν Στρατονικέων πολίχνιόν
[13, 48]	δ´ ἐν τῇ πλησίον Λαρισαίᾳ·	καὶ	ἐν τῇ Παριανῇ δ´ ἔστι
[13, 67]	συσχολαστὴς παρὰ Πολέμωνι. καλεῖται δὲ	καὶ	ἐν τῇ Πιτάνῃ τις τόπος
[13, 67]	ἐπιπολάζειν ἐν τοῖς ὕδασι, καθάπερ	καὶ	ἐν τῇ Τυρρηνίᾳ νησὶς πέπονθε·
[13, 19]	τῇ Ἐρυθραίᾳ φησὶ λέγεσθαι Κολωνὰς	καὶ	ἐν τῇ Φωκίδι καὶ ἐν
[13, 21]	Σκαιὸς ποταμὸς καὶ Σκαιὸν τεῖχος	καὶ	ἐν Τροίᾳ Σκαιαὶ πύλαι· Ξάνθιοι
[13, 62]	τὸ τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν·	καὶ	ἐν Χρύσῃ δὲ λέγουσι Κίλλαιον
[13, 32]	Πατρόκλου δὲ καὶ Ἀντιλόχου μνήματα,	καὶ	ἐναγίζουσιν οἱ Ἰλιεῖς πᾶσι καὶ
[13, 54]	τῶν εἰς πρᾶσιν γραφομένων βιβλίων	καὶ	ἐνθάδε καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ. περὶ
[13, 2]	δυναστείας εἰς ὀκτὼ μερίδας ἢ	καὶ	ἐννέα· τὸ δὲ τῶν ἄλλων
[13, 7]	ὡς ἂν δυναστευομένην ὑπ´ αὐτοῦ,	καὶ	ἐνταῦθα πεσεῖν αὐτὸν μαχόμενον. ἐκ
[13, 45]	δεῖν προσέχειν ὡς ἀνδρὶ ἐμπείρῳ	καὶ	ἐντοπίῳ, φροντίσαντί τε τοσοῦτον περὶ
[13, 27]	πρῶτον Ῥωμαῖοι τῆς Ἀσίας ἐπέβησαν	καὶ	ἐξέβαλον Ἀντίοχον τὸν μέγαν ἐκ
[13, 54]	τὴν γραφὴν ἀναπληρῶν οὐκ εὖ,	καὶ	ἐξέδωκεν ἁμαρτάδων πλήρη τὰ βιβλία.
[13, 52]	Σκηψίους Ἀντίγονος, εἶτ´ ἀπέλυσε Λυσίμαχος,	καὶ	ἐπανῆλθον εἰς τὴν οἰκείαν. ~Οἴεται
[13, 3]	τῆς Κυζικηνῆς μέχρι τοῦ Καΐκου	καὶ	ἐπέλαβεν ἔτι πλέον, τὴν μεταξὺ
[13, 57]	τόν τε Ἀριστοτέλην καὶ Ξενοκράτην	καὶ	ἐπεμελήθη αὐτῶν, τῷ δ´ Ἀριστοτέλει
[13, 25]	καὶ πολιτικῶν· ἀφ´ ὧν ἤδη	καὶ	ἐπὶ τὸ ἀστεῖον καὶ ἄριστον
[13, 54]	χρώμενοι καὶ οὐκ ἀντιβάλλοντες, ὅπερ	καὶ	ἐπὶ τῶν ἄλλων συμβαίνει τῶν
[13, 35]	ἔνθα μάλιστα ἀμβατός ἐστι πόλις	καὶ	„ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος“ οἰκείως ἂν
[13, 67]	τὰ ἀργυρώματα ἐκμάττεται, πλίνθους πηγνυμένας	καὶ	ἐπιπλεούσας. μετὰ δὲ τὴν Πιτάνην
[13, 44]	μὲν ῥίζης ἀνιέναι ἐπὶ ἑξήκοντα	καὶ	ἑπτὰ πόδας, εἶτ´ εἰς τρία
[13, 35]	τε ἐρινεός, τραχύς τις τόπος	καὶ	ἐρινεώδης, τῷ μὲν ἀρχαίῳ κτίσματι
[13, 14]	δ´ ἐστὶ τὸ Πάριον Μιλησίων	καὶ	Ἐρυθραίων καὶ Παρίων. ~Πιτύα δ´
[13, 53]	τῆς Σικελίας σὺν Ἐλύμῳ Τρωὶ	καὶ	Ἔρυκα καὶ Λιλύβαιον κατασχεῖν, καὶ
[13, 59]	καὶ ἐν Μιλήτῳ Λελέγων τάφοι	καὶ	ἐρύματα καὶ ἴχνη κατοικιῶν δείκνυται.
[13, 5]	ὑπὲρ τῆς Κυζικηνῆς (καὶ δὴ	καὶ	ἔστι νῦν ἡ Ζέλεια τῶν
[13, 26]	δὲ καὶ Ῥωμαίων ἀποικίαν δέδεκται	καὶ	ἔστι τῶν ἐλλογίμων πόλεων. ~Καὶ
[13, 51]	δ´ ἤδη τοῦ Ἐλαϊτῶν κόλπου·	καὶ	ἔστιν ἐν τῇ περαίᾳ ἡ
[13, 7]	καὶ Πήδασον τὴν τῶν Λελέγων	καὶ	ἔτι ἡ τοῦ Εὐρυπύλου τοῦ
[13, 55]	Πόντον ἐκείνῳ μετὰ τῆς γυναικὸς	καὶ	ἐτιμήθη διαφερόντως, ταχθεὶς ἐπὶ τῆς
[13, 45]	μέτωπον, καὶ μὴ χωλὸν ἐᾶν	καὶ	ἕτοιμον πρὸς ἔλεγχον ἅπαξ ἤδη
[13, 22]	ῥοῦ τοῦ ἐξ αὐτῆς· διὸ	καὶ	εὐπετέστερον ἐκ τῆς Σηστοῦ διαίρουσι
[13, 57]	~Ἔστι δὲ ἡ Ἄσσος ἐρυμνὴ	καὶ	εὐτειχής, ἀπὸ θαλάττης καὶ τοῦ
[13, 26]	ἱερὸν ἔχουσαν τῆς Ἀθηνᾶς μικρὸν	καὶ	εὐτελές, Ἀλέξανδρον δὲ ἀναβάντα μετὰ
[13, 29]	Ἕκτορος ἄλσος ἐν περιφανεῖ τόπῳ·	καὶ	ἐφεξῆς λίμνη Πτελεώς. ~Εἶτα Ῥοίτειον
[13, 55]	γάμου λαμπροῦ πένης ὢν ἔτυχε	καὶ	ἐχρημάτιζε Χαλκηδόνιος· Μιθριδάτην δὲ θεραπεύσας
[13, 54]	φιλόβιβλος μᾶλλον ἢ φιλόσοφος· διὸ	καὶ	ζητῶν ἐπανόρθωσιν τῶν διαβρωμάτων εἰς
[13, 18]	καὶ ἀξιόλογος, συμμένουσα καλῶς, ὥσπερ	καὶ	ἡ Ἄβυδος· διέχει δ´ αὐτῆς
[13, 22]	τῶν κατὰ τὴν Προποντίδα, ἐκοινώνησε	καὶ	ἡ Ἄβυδος τῆς αὐτῆς συμφορᾶς·
[13, 47]	πετρώδους ὑπὲρ τῆς θαλάττης ἱδρυμένη,	καὶ	ἡ Ἁμαξιτὸς ἡ τῷ Λεκτῷ
[13, 56]	δὲ Σκῆψιν Ἄνδειρα καὶ Πιονίαι	καὶ	ἡ Γαργαρίς. ἔστι δὲ λίθος
[13, 36]	καὶ τῷ ἡμίσει ἔλαττον ὑπῆρχε.	καὶ	ἡ διήγησις δ´ ἡ πρὸς
[13, 31]	ἐν τῇ Χερρονήσῳ τὸ Πρωτεσιλάειον	καὶ	ἡ Ἐλαιοῦσσα, περὶ ὧν εἰρήκαμεν
[13, 7]	καὶ αὕτη ἂν εἴη Τρῳὰς	καὶ	ἡ ἐφεξῆς ἕως Ἀδραστείας· ἦρχον
[13, 12]	ἐστιν ἡ χώρα καὶ αὕτη	καὶ	{ἡ} ἐφεξῆς ὅμορος, ἥ τε
[13, 61]	Ἀδραμυττηνοὶ τὸ πλέον· ἐνταῦθα γὰρ	καὶ	ἡ Θήβη καὶ ἡ Λυρνησσός,
[13, 45]	ὧν εἰρήκαμεν. „εἶτα Κάρησος ἐρήμη	καὶ	ἡ Καρησηνὴ καὶ ὁμώνυμος „ποταμός,
[13, 62]	Ἀδραμυττηνῇ ἔστι καὶ ἡ Χρῦσα	καὶ	ἡ Κίλλα· πλησίον οὖν τῆς
[13, 58]	φησίν, ὥσπερ καὶ τὰ Γάργαρα	καὶ	ἡ Λαμπωνία Αἰολέων. Ἀσσίων γάρ
[13, 18]	ἱερόν ἐστιν ἅγιον Τηρείης ἐπικαλούμενον.	~Καὶ	ἡ Λάμψακος δ´ ἐπὶ θαλάττῃ
[13, 61]	ἐνταῦθα γὰρ καὶ ἡ Θήβη	καὶ	ἡ Λυρνησσός, ἐρυμνὸν χωρίον· ἔρημοι
[13, 11]	τοῦ Τιθωνοῦ· πλησίον δ´ ἔστι	καὶ	ἡ Μέμνονος κώμη. τοῦ δὲ
[13, 16]	ἥ τε παλαιὰ Προκόννησός ἐστι	καὶ	ἡ νῦν Προκόννησος, πόλιν ἔχουσα
[13, 47]	{Τενεδίων περ} αίας οὖσαι πρότερον,	καὶ	ἡ νῦν Χρῦσα, ἐφ´ ὕψους
[13, 28]	ἄκρα, ἧς μικρὸν πρότερον ἐμνήσθημεν,	καὶ	ἡ πόλις ἡ Δάρδανος, διέχουσα
[13, 54]	ἁμαρτιῶν. πολὺ δὲ εἰς τοῦτο	καὶ	ἡ Ῥώμη προσελάβετο· εὐθὺς γὰρ
[13, 22]	ἡγεμονίας. ἡ μὲν οὖν Ἄβυδος	καὶ	ἡ Σηστὸς διέχουσιν ἀλλήλων τριάκοντά
[13, 31]	λιμὴν καὶ τὸ Ἀχαϊκὸν στρατόπεδον	καὶ	ἡ στομαλίμνη καλουμένη καὶ αἱ
[13, 54]	τοῦ Θεοφράστου, ἐν ᾗ ἦν	καὶ	ἡ τοῦ Ἀριστοτέλους· ὁ γοῦν
[13, 22]	γὰρ ἐπ´ ἐκείνῳ τὰ χωρία	καὶ	ἡ Τρῳὰς ἅπασα, ὀνομάζεται δὲ
[13, 7]	δ´ ὑπὸ τοῖς Μεροπίδαις· καθάπερ	καὶ	ἡ τῶν Κιλίκων διττή, ἡ
[13, 12]	ὅμορος, ἥ τε τῶν Παριανῶν	καὶ	ἡ τῶν Λαμψακηνῶν· ὁ γοῦν
[13, 62]	~Ἐν δὲ τῇ Ἀδραμυττηνῇ ἔστι	καὶ	ἡ Χρῦσα καὶ ἡ Κίλλα·
[13, 63]	τὸ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος	καὶ	ἡ Χρυσηίς· ἠρήμωται δὲ νῦν
[13, 61]	Θήβην· τὴν „δὲ διεπράθομέν τε	καὶ	ἤγομεν ἐνθάδε πάντα. καὶ τὰ
[13, 25]	πλείους ἂν ὑπογράφοι διαφορὰς πολιτειῶν	καὶ	ἠθῶν, καθάπερ τῶν ἁπλῶν τε
[13, 5]	ὅθι πρῶτον λιπέτην „ἅλα“ Ὕπνος	καὶ	Ἥρα, τοῖς οὖσιν οἰκείως τοῦ
[13, 51]	τῶν Μιτυληναίων κῶμαι Κορυφαντίς τε	καὶ	Ἡράκλεια, καὶ μετὰ ταῦτα Ἄττεα,
[13, 25]	τοιούτου φόβου. τὸ γὰρ μᾶλλον	καὶ	ἧττον θαρρεῖν πλησιάζειν τῇ θαλάττῃ
[13, 14]	λιμένα ἔχουσα μείζω τῆς Πριάπου	καὶ	ηὐξημένη γε ἐκ ταύτης· θεραπεύοντες
[13, 59]	κατεμερίσθησαν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα	καὶ	ἠφανίσθη τὸ γένος, τῶν δ´
[13, 25]	οἱ δὲ νῦν Ἰλιεῖς φιλοδοξοῦντες	καὶ	θέλοντες εἶναι ταύτην τὴν παλαιὰν
[13, 54]	Νηλεύς, ἀνὴρ καὶ Ἀριστοτέλους ἠκροαμένος	καὶ	Θεοφράστου, διαδεδεγμένος δὲ τὴν βιβλιοθήκην
[13, 13]	τὸ αὐτὸ χωρίον διττῶς, ὡς	καὶ	Θήβην καὶ Θήβης πεδίον, καὶ
[13, 13]	χωρίον διττῶς, ὡς καὶ Θήβην	καὶ	Θήβης πεδίον, καὶ Μυγδονίαν καὶ
[13, 19]	ἦν γὰρ κἀκεῖ πόλις πληθυντικῶς	καὶ	θηλυκῶς λεγομένη αἱ Γέργιθες, ὅθενπερ
[13, 57]	ἐπεμελήθη αὐτῶν, τῷ δ´ Ἀριστοτέλει	καὶ	θυγατέρα ἀδελφοῦ συνῴκισε. Μέμνων δ´
[13, 64]	οὕτω τοὺς πάρνοπας καλούντων Βοιωτῶν,	καὶ	θυσία συντελεῖται πορνοπίωνι Ἀπόλλωνι. ~Μυσία
[13, 49]	Μιτυληναίων. τὸν δὲ αὐτὸν κόλπον	καὶ	Ἰδαῖον λέγουσιν· ἡ γὰρ ἀπὸ
[13, 34]	οὗ Σκάμανδρος ῥεῖ. τοῦτο δὲ	καὶ	ἰδίως Τρωικὸν λέγεται, καὶ τοὺς
[13, 30]	ᾐὼν ἁλιτενής, ἐφ´ ᾗ μνῆμα	καὶ	ἱερὸν Αἴαντος καὶ ἀνδριάς, ὃν
[13, 26]	ὑπισχνούμενον πόλιν τε ποιῆσαι μεγάλην	καὶ	ἱερὸν ἐπισημότατον καὶ ἀγῶνα ἀποδείξειν
[13, 32]	μέρος. τοῦ μὲν οὖν Ἀχιλλέως	καὶ	ἱερόν ἐστι καὶ μνῆμα πρὸς
[13, 46]	πόλιν Αἰολίδα καὶ λιμένας δύο	καὶ	ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος, καθάπερ
[13, 22]	διέχει δὲ τὸ ἴσον Λαμψάκου	καὶ	Ἰλίου, σταδίους περὶ ἑβδομήκοντα καὶ
[13, 53]	τοῖς ἑτέροις διαφωνεῖ τοῖς μέχρι	καὶ	Ἰταλίας αὐτοῦ τὴν πλάνην λέγουσι
[13, 59]	Μιλήτῳ Λελέγων τάφοι καὶ ἐρύματα	καὶ	ἴχνη κατοικιῶν δείκνυται. ~Μετὰ δὲ
[13, 13]	μνήμης ἄξιον κατά τε μέγεθος	καὶ	κάλλος· τὸ δὲ μαντεῖον ἐξελείφθη,
[13, 68]	κεκλῆσθαι, τὸ δὲ λοιπὸν Κάνη	καὶ	Κάναι. ~Μεταξὺ δὲ Ἐλαίας τε
[13, 68]	ὅλον ὠνομάζετο, ὃ νῦν Κάνην	καὶ	Κάνας λέγουσι. κύκλῳ δὲ περὶ
[13, 42]	ἦν, ἀλλὰ πολλοῖς χρόνοις ὕστερον	καὶ	κατ´ ὀλίγον, ὡς εἴρηται, τὴν
[13, 27]	δὴ τὸν τοῦ ποιητοῦ ζῆλον	καὶ	κατὰ τὴν συγγένειαν τὴν ἀπὸ
[13, 42]	εἴτε διὰ τὰς συμφορὰς εἴτε	καὶ	καταρασαμένου τοῦ Ἀγαμέμνονος κατὰ παλαιὸν
[13, 3]	πλέον τῆς στρατιᾶς εἰς Λέσβον	καὶ	κατασχεῖν αὐτήν· Κλεύην δὲ τὸν
[13, 55]	δὲ φράσεώς τινι χαρακτῆρι καινῷ	καὶ	κατεπλήξατο πολλούς· διὰ δὲ τὴν
[13, 58]	Ἀχιλλέως μετέστησαν εἰς τὴν Καρίαν,	καὶ	κατέσχον τὰ περὶ τὴν νῦν
[13, 58]	καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες	„καὶ	Καύκωνες. ἕτεροι μὲν τοίνυν τῶν
[13, 47]	φρουρίων, εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν, ὧν	καὶ	Κεβρήνη καὶ Νεανδρία ἐστὶ καὶ
[13, 62]	τῆς Κίλλης ὠνόμασται· ἔστι δὲ	καὶ	Κίλλαιον ὄρος μεταξὺ Γαργάρων καὶ
[13, 63]	τελέσαντι τὴν θυσίαν. ἔστι δὲ	καὶ	Κίλλου μνῆμα περὶ τὸ ἱερὸν
[13, 47]	Ἀχαιίῳ συνεχὴς ἥ τε Λάρισα	καὶ	Κολωναί, τῆς {Τενεδίων περ} αίας
[13, 12]	ἀλλ´ ἔοικε τοῖς Ἀττικοῖς Ὀρθάνῃ	καὶ	Κονισάλῳ καὶ Τύχωνι καὶ τοῖς
[13, 54]	οἵ τε Σωκρατικοὶ γεγόνασιν Ἔραστος	καὶ	Κορίσκος καὶ ὁ τοῦ Κορίσκου
[13, 38]	τῆς συμπάσης Τρῳάδος· ὧν δὴ	καὶ	κτίσματά εἰσιν αἱ πλεῖσται τῶν
[13, 20]	ἱστοροῦντες, πλὴν ὅτι περὶ Ἄβυδον	καὶ	Λάμψακόν ἐστι καὶ Πάριον, καὶ
[13, 21]	δὲ καὶ οὗτος μεταξὺ Ἀβύδου	καὶ	Λαμψάκου· τὸ οὖν „καὶ Πράκτιον
[13, 7]	τεταγμένην κατὰ τὸν Ἰλιακὸν πόλεμον	καὶ	λεγομένην Τροίαν· δῆλον δὲ ἐκ
[13, 58]	ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες ἀγκυλότοξοι	καὶ	Λέλεγες „καὶ Καύκωνες. ἕτεροι μὲν
[13, 19]	πόλει ταύτῃ, τοῖς περὶ Ἰδομενέα	καὶ	Λεοντέα. ἐντεῦθεν δὲ μετήνεγκεν Ἀγρίππας
[13, 13]	Πάριον μετηνέχθη πᾶσα ἡ κατασκευὴ	καὶ	λιθεία κατασπασθέντος τοῦ ἱεροῦ, καὶ
[13, 53]	σὺν Ἐλύμῳ Τρωὶ καὶ Ἔρυκα	καὶ	Λιλύβαιον κατασχεῖν, καὶ ποταμοὺς περὶ
[13, 51]	Ἀδραμύττιον, Ἀθηναίων ἄποικος πόλις ἔχουσα	καὶ	λιμένα καὶ ναύσταθμον· ἔξω δὲ
[13, 46]	ὀγδοήκοντα σταδίων καὶ πόλιν Αἰολίδα	καὶ	λιμένας δύο καὶ ἱερὸν τοῦ
[13, 12]	δ´ ἔστι πόλις ἐπὶ θαλάττῃ	καὶ	λιμήν· κτίσμα δ´ οἱ μὲν
[13, 31]	παραλίαν καὶ τυφλὸν στόμα τε	καὶ	λιμνοθαλάττας καὶ ἕλη ποιοῦσι. κατὰ
[13, 61]	περιμάχητον γενέσθαι φασὶ Μυσοῖς μὲν	καὶ	Λυδοῖς τὸ πρότερον, τοῖς δ´
[13, 24]	καλῶν, τοτὲ δὲ Δαρδάνους „Τρῶες	καὶ	Λύκιοι καὶ Δάρδανοι „ἀγχιμαχηταί. εἰκὸς
[13, 9]	„υἱός, Πάνδαρος. τούτους δὲ ἐκάλει	καὶ	Λυκίους· Ἀφνειοὺς δὲ ἀπὸ τῆς
[13, 41]	ἀφανισμὸν τῆς πόλεως, ὧν ἔστι	καὶ	Λυκοῦργος ὁ ῥήτωρ· μνησθεὶς γὰρ
[13, 7]	„πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον.	καὶ	„Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ τείχεα Θήβης.
[13, 7]	τῇ Λέσβῳ τὰ περὶ Θήβην	καὶ	Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον τὴν τῶν
[13, 53]	τῆς τε ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ	καὶ	Λυρνησσοῦ, εἰς ἣν φυγεῖν εἴρηται
[13, 57]	θαλάττης καὶ τοῦ λιμένος ὀρθίαν	καὶ	μακρὰν ἀνάβασιν ἔχουσα, ὥστ´ ἐπ´
[13, 3]	αὐτήν· Κλεύην δὲ τὸν Δώρου	καὶ	Μαλαόν, καὶ αὐτοὺς ἀπογόνους ὄντας
[13, 54]	ὅλως τὰ βιβλία πλὴν ὀλίγων,	καὶ	μάλιστα τῶν ἐξωτερικῶν, μηδὲν ἔχειν
[13, 13]	ὑποκείμενον πεδίον ὁμώνυμον, ἐν ᾧ	καὶ	μαντεῖον ἦν Ἀπόλλωνος Ἀκταίου καὶ
[13, 25]	καὶ παρὰ τούτοις τῶν ἀγροίκων	καὶ	μεσαγροίκων καὶ πολιτικῶν· ἀφ´ ὧν
[13, 51]	κῶμαι Κορυφαντίς τε καὶ Ἡράκλεια,	καὶ	μετὰ ταῦτα Ἄττεα, εἶτ´ Ἀταρνεὺς
[13, 55]	χρόνον γεγονὼς Κράτητι καὶ Ἀριστάρχῳ·	καὶ	μετὰ τοῦτον Μητρόδωρος, ἀνὴρ ἐκ
[13, 16]	ἡ νῦν Προκόννησος, πόλιν ἔχουσα	καὶ	μέταλλον μέγα λευκοῦ λίθου σφόδρα
[13, 57]	Ἄσσον χωρίοις· ἔπειτα διεδέξατο ἐκεῖνον	καὶ	μετεπέμψατο τόν τε Ἀριστοτέλην καὶ
[13, 27]	καὶ τὴν ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς συνεφύλαξε	καὶ	μέχρι νῦν συμμένουσιν ἐν τούτοις.
[13, 43]	μάλιστα ἡ Δαρδανικὴ ὑποπέπτωκεν αὐτῇ	καὶ	μέχρι Σκήψεως καὶ τὰ περὶ
[13, 22]	τῆς Σηστοῦ, ἔπειτα διαίρειν πλάγιον	καὶ	μὴ τελέως ἐναντίον ἔχουσι τὸν
[13, 45]	τοῦτο πλάσαι παρατριψαμένους τὸ μέτωπον,	καὶ	μὴ χωλὸν ἐᾶν καὶ ἕτοιμον
[13, 7]	Πάνδαρος. ἕκτη δ´ αὕτη δυναστεία.	καὶ	μὴν οἵ γε μεταξὺ τοῦ
[13, 7]	γεννᾷ τὸν Λυκάονα καὶ Πολύδωρον.	καὶ	μὴν οἵ γε ὑπὸ τῷ
[13, 36]	τε πύλας καὶ φηγὸν ἵκανεν.	~Καὶ	μὴν τό γε ναύσταθμον τὸ
[13, 19]	Ἀδείμαντος καὶ Ἀναξιμένης ὁ ῥήτωρ	καὶ	Μητρόδωρος ὁ τοῦ Ἐπικούρου ἑταῖρος·
[13, 43]	ἐνταῦθα ἀλλ´ ἐν τῷ ὄρει,	καὶ	μία, ἀλλ´ οὐ δύο. „τὰ
[13, 28]	Κορνήλιος ὁ τῶν Ῥωμαίων ἡγεμὼν	καὶ	Μιθριδάτης ὁ κληθεὶς Εὐπάτωρ, καὶ
[13, 32]	οὖν Ἀχιλλέως καὶ ἱερόν ἐστι	καὶ	μνῆμα πρὸς τῷ Σιγείῳ, Πατρόκλου
[13, 13]	καὶ Θήβην καὶ Θήβης πεδίον,	καὶ	Μυγδονίαν καὶ Μυγδονίας πεδίον. φησὶ
[13, 13]	καὶ Θήβης πεδίον, καὶ Μυγδονίαν	καὶ	Μυγδονίας πεδίον. φησὶ δὲ Καλλισθένης
[13, 59]	ὡς Καλλισθένης ἱστορεῖ· Συάγγελα δὲ	καὶ	Μύνδον διεφύλαξε. τοῖς δὲ Πηδασεῦσι
[13, 69]	Καΐκου, καὶ ὁ Τεύθρας Κιλίκων	καὶ	Μυσῶν ἱστόρηται βασιλεύς. Εὐριπίδης δ´
[13, 8]	πεδίον Λυδοί, οἱ τότε Μῄονες,	καὶ	Μυσῶν οἱ περιγενόμενοι τῶν ὑπὸ
[13, 51]	ἄποικος πόλις ἔχουσα καὶ λιμένα	καὶ	ναύσταθμον· ἔξω δὲ τοῦ κόλπου
[13, 47]	τὴν Ἀλεξάνδρειαν, ὧν καὶ Κεβρήνη	καὶ	Νεανδρία ἐστὶ καὶ τὴν χώραν
[13, 51]	τε Ἀντανδρίᾳ καὶ τῇ Κεβρηνίων	καὶ	Νεανδριέων καὶ Ἁμαξιτέων. τῆς μὲν
[13, 26]	Λυσίμαχος μάλιστα τῆς πόλεως ἐπεμελήθη	καὶ	νεὼν κατεσκεύασε καὶ τεῖχος περιεβάλετο
[13, 12]	ἱεροῦ, εἴτε τῷ λέγεσθαι Διονύσου	καὶ	νύμφης τὸν θεὸν ὁρμησάντων ἐπὶ
[13, 38]	τῶν κατοικιῶν, αἱ μὲν συμμένουσαι	καὶ	νῦν αἱ δ´ ἠφανισμέναι. Πιττακὸς
[13, 5]	Γάργαρον, ἄκρον λέγων· καὶ γὰρ	καὶ	νῦν Γάργαρον ἐν τοῖς ἄνω
[13, 50]	δὲ περὶ αὐτῶν καὶ πρότερον·	καὶ	νῦν δὲ προσληπτέον ὅτι Πήδασόν
[13, 19]	ὅθενπερ ὁ Γεργίθιος ἦν Κεφάλων·	καὶ	νῦν ἔτι δείκνυται τόπος ἐν
[13, 59]	ὑπ´ αὐτῶν ὀνομασθέντα ἦν πόλις,	καὶ	νῦν ἡ χώρα Πηδασὶς λέγεται.
[13, 50]	Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.	καὶ	νῦν ὁ τόπος δείκνυται τῆς
[13, 65]	ἦν δέ ποτε ὑπὸ Λυδοῖς,	καὶ	νῦν πύλαι Λύδιαι καλοῦνται ἐν
[13, 39]	παραλία πᾶσα ἡ μέχρι Δαρδάνου,	καὶ	νῦν ὑπ´ ἐκείνοις ἐστί. τὸ
[13, 57]	καὶ μετεπέμψατο τόν τε Ἀριστοτέλην	καὶ	Ξενοκράτην καὶ ἐπεμελήθη αὐτῶν, τῷ
[13, 49]	Λεκτὸν ἐλλογιμώταται πόλεις τῶν Αἰολέων	καὶ	ὁ Ἀδραμυττηνὸς κόλπος ἐκδέχεται, ἐν
[13, 51]	κριθῆναί φασιν ὑπὸ τοῦ Πάριδος,	καὶ	ὁ Ἀσπανεὺς τὸ ὑλοτόμιον τῆς
[13, 31]	κατεσπασμένη πόλις, καὶ τὸ ναύσταθμον	καὶ	ὁ Ἀχαιῶν λιμὴν καὶ τὸ
[13, 65]	τὸ ἱερὸν ἐχούσης. αὐτοῦ δὲ	καὶ	ὁ Ἀχίλλειος χάραξ· ἐν δὲ
[13, 21]	ποταμὸς ἐν Τροίᾳ, Ῥῆσος δὲ	καὶ	ὁ βασιλεὺς τῶν Θρᾳκῶν. ἔστι
[13, 43]	οὗ ὅ τε Σκάμανδρος ῥεῖ	καὶ	ὁ Γράνικος καὶ Αἴσηπος, οἱ
[13, 55]	ἀπόχρη. ~Ἐκ δὲ τῆς Σκήψεως	καὶ	ὁ Δημήτριος ἔστιν οὗ μεμνήμεθα
[13, 35]	ἐστι τὸ πεδίον ἡ Θύμβρα	καὶ	ὁ δι´ αὐτοῦ ῥέων ποταμὸς
[13, 68]	τὸν Ἀδραμυττηνὸν κόλπον, οὗ μέρος	καὶ	ὁ Ἐλαϊτικός ἐστι. Κάναι δὲ
[13, 51]	αὐτῷ τούτῳ ὀνόματι, ἐν ᾧ	καὶ	ὁ Ἐλαϊτικὸς περιλαμβάνεται· ἰδίως μέντοι
[13, 69]	θυγάτηρ τῷ Μυσῶν βασιλεῖ συνῆλθε	καὶ	ὁ ἐξ αὐτῆς διεδέξατο τὴν
[13, 42]	Ἀγαμέμνονος κατὰ παλαιὸν ἔθος, καθάπερ	καὶ	ὁ Κροῖσος ἐξελὼν τὴν Σιδήνην,
[13, 51]	ἐν τῇ περαίᾳ ἡ Ἐλαία	καὶ	ὁ λοιπὸς μέχρι Κανῶν κόλπος.
[13, 67]	πόλις Αἰολική, δύο ἔχουσα λιμένας,	καὶ	ὁ παραρρέων αὐτὴν ποταμὸς Εὔηνος,
[13, 46]	ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος, καθάπερ	καὶ	ὁ ποιητὴς μαρτυρεῖ „Τενέδοιό τε
[13, 36]	τείχους „ἠὲ πόλινδε „ἂψ ἀναχωρήσουσι.	καὶ	ὁ Πολυδάμας „ἀμφὶ μάλα „φράζεσθε,
[13, 19]	„ῥ´ ἐνὶ Παισῷ ναῖε πολυκτήμων“	καὶ	ὁ ποταμὸς νῦν οὕτω καλεῖται.
[13, 34]	δὲ ποταμοὶ ὅ τε Σκάμανδρος	καὶ	ὁ Σιμόεις, ὁ μὲν τῷ
[13, 36]	ναύσταθμον πρὸς Σιγείῳ, πλησίον δὲ	καὶ	ὁ Σκάμανδρος ἐκδίδωσι διέχων τοῦ
[13, 31]	συμπεσόντες γὰρ ὅ τε Σιμόεις	καὶ	ὁ Σκάμανδρος ἐν τῷ πεδίῳ
[13, 69]	βασιλείαν. πεπίστευται δ´ οὖν ὅτι	καὶ	ὁ Τεύθρας καὶ ὁ Τήλεφος
[13, 69]	ἑβδομήκοντα σταδίους ἐντὸς τοῦ Καΐκου,	καὶ	ὁ Τεύθρας Κιλίκων καὶ Μυσῶν
[13, 69]	οὖν ὅτι καὶ ὁ Τεύθρας	καὶ	ὁ Τήλεφος ἐβασίλευσαν τῆς χώρας
[13, 54]	Σωκρατικοὶ γεγόνασιν Ἔραστος καὶ Κορίσκος	καὶ	ὁ τοῦ Κορίσκου υἱὸς Νηλεύς,
[13, 49]	Κίλικας διττοὺς ὄντας. ἐνταῦθα δὲ	καὶ	ὁ τῶν Μιτυληναίων ἐστὶν αἰγιαλός,
[13, 35]	δὲ νῦν πόλεως πάμπολυ ἀφέστηκε·	καὶ	ὁ φηγὸς δὲ μικρὸν κατωτέρω
[13, 44]	δὲ διέχει πρὸς „ἄρκτον ἑκατὸν	καὶ	ὀγδοήκοντα σταδίους. Κάρησος „δ´ ἀπὸ
[13, 69]	τὸ „γυναίων εἵνεκα δώρων. ἀλλὰ	καὶ	οἱ γραμματικοὶ μυθάρια παραβάλλοντες εὑρεσιλογοῦσι
[13, 19]	ὄντες ἄποικοι καὶ αὐτοί, καθάπερ	καὶ	οἱ Λαμψακηνοί. ὁ δὲ ποιητὴς
[13, 53]	παιδὸς Ἀσκανίου λαὸν ἀθροίσαντα πλεῦσαι·	καὶ	οἱ μὲν οἰκῆσαι περὶ τὸν
[13, 41]	Χίῳ ἄλλαις πλείοσιν. ὁμολογοῦσι δὲ	καὶ	οἱ νεώτεροι τὸν ἀφανισμὸν τῆς
[13, 1]	χώραν Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων,	καὶ	οἱ συγγραφεῖς οὐχὶ τὰ αὐτὰ
[13, 41]	πέπλου ἀνάθεσις παρὰ τοῖς γόνασι;	καὶ	οἱ τὴν προσῳδίαν δὲ διαστρέφοντες,
[13, 26]	τὸ ἱερὸν καὶ προσαγορεῦσαι πόλιν	καὶ	οἰκοδομίαις ἀναλαβεῖν προστάξαι τοῖς ἐπιμεληταῖς
[13, 33]	γὰρ Ἀλεξάνδρου δείκνυσθαί φησιν αὐτόθι	καὶ	Οἰνώνης, ἣν ἱστοροῦσι γυναῖκα γεγονέναι
[13, 61]	μὲν ἑξήκοντα ἡ δὲ ὀγδοήκοντα	καὶ	ὀκτὼ ἐπὶ θάτερα. ~Ἐν δὲ
[13, 59]	λέγεται. φασὶ δ´ ἐν αὐτῇ	καὶ	ὀκτὼ πόλεις ᾠκίσθαι ὑπὸ τῶν
[13, 45]	Κάρησος ἐρήμη καὶ ἡ Καρησηνὴ	καὶ	ὁμώνυμος „ποταμός, ποιῶν καὶ αὐτὸς
[13, 45]	τὰ τῆς Ζελείας ἐστὶ πεδία	καὶ	ὀροπέδια καλῶς γεωργούμενα· „ἐν δεξιᾷ
[13, 20]	καὶ Λάμψακόν ἐστι καὶ Πάριον,	καὶ	ὅτι ἡ πάλαι Περκώτη μετωνομάσθη
[13, 70]	τι μέρος ἦν ὑπ´ αὐτῷ,	καὶ	οὐ δύο δυναστεῖαι μόνον ἀλλὰ
[13, 54]	βιβλιοπῶλαί τινες γραφεῦσι φαύλοις χρώμενοι	καὶ	οὐκ ἀντιβάλλοντες, ὅπερ καὶ ἐπὶ
[13, 8]	Δρύοπες· τὰ δ´ ἑξῆς Τρῆρες,	καὶ	οὗτοι Θρᾷκες· τὸ δὲ Θήβης
[13, 51]	Ἴδης ἀφορίζοντες· ταπεινοὶ δ´ ὅμως	καὶ	οὗτοι καὶ τῇ παραλίᾳ συνάπτοντες
[13, 7]	αὖτ´ „ἦρχεν ἐὺς πάις Ἀγχίσαο“	καὶ	οὗτοι Τρῶες· φησὶ γοῦν „Αἰνεία,
[13, 21]	ὥς τινες ἐνόμισαν· ῥεῖ δὲ	καὶ	οὗτος μεταξὺ Ἀβύδου καὶ Λαμψάκου·
[13, 28]	τῶν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων	καὶ	οὗτος „Ῥῆσός „θ´ Ἑπτάπορός τε
[13, 32]	κεκακωμένην μέν, πόλιν δέ· διὸ	καὶ	οὕτως εἴρηκεν ὁ ποιητής „Ἰλίου
[13, 53]	δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει	καὶ	„παί„ δων παῖδες, τοί κεν
[13, 53]	γράφουσιν „Αἰνείαο γένος πάντεσσιν ἀνάξει,	καὶ	παῖδες παίδων, τοὺς Ῥωμαίους λέγοντες.
[13, 58]	χωρίζει „πρὸς „μὲν ἁλὸς Κᾶρες	καὶ	Παίονες ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες „καὶ
[13, 45]	τοῦ Αἰσήπου μεταξὺ Πολίχνας τε	καὶ	Παλαισκήψεως ἡ Νέα κώμη καὶ
[13, 1]	σφόδρα ποθοῦσι τὴν τῶν ἐνδόξων	καὶ	παλαιῶν γνῶσιν· προσλαμβάνει δὲ τῷ
[13, 50]	„Οἴνοπι βουκολέοντι παρ´ ὄχθαις Σατνιόεντος“	καὶ	πάλιν „ναῖε δὲ Σατνιόεντος ἐυρρείταο
[13, 25]	ὑποβεβηκότων. ἔστι δέ τις διαφορὰ	καὶ	παρὰ τούτοις τῶν ἀγροίκων καὶ
[13, 53]	Τροίᾳ καὶ διαδεδεγμένον τὴν ἀρχὴν	καὶ	παραδεδωκότα παισὶ παίδων τὴν διαδοχὴν
[13, 1]	πρὸς τοῦτο δὲ συγγνώμης δεῖ	καὶ	παρακλήσεως, ὅπως τὴν αἰτίαν τοῦ
[13, 3]	προελθόντα μέχρι τοῦ Γρανίκου ποταμοῦ	καὶ	παρεσκευασμένον ἄμεινον περαιῶσαι τὸ πλέον
[13, 20]	περὶ Ἄβυδον καὶ Λάμψακόν ἐστι	καὶ	Πάριον, καὶ ὅτι ἡ πάλαι
[13, 13]	μὲν οὖν πόλις μεταξὺ Πριάπου	καὶ	Παρίου, ἔχουσα ὑποκείμενον πεδίον ὁμώνυμον,
[13, 19]	~Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ Λαμψάκου	καὶ	Παρίου Παισὸς ἦν πόλις καὶ
[13, 14]	τὸ Πάριον Μιλησίων καὶ Ἐρυθραίων	καὶ	Παρίων. ~Πιτύα δ´ ἐστὶν ἐν
[13, 51]	Ἀδραμυττηνὸν καλούμενον κόλπον. λέγεται γὰρ	καὶ	πᾶσα ἡ ἀπὸ Λεκτοῦ μέχρι
[13, 11]	σατράπας ἀνὰ κράτος ἐνίκησε συμβαλών,	καὶ	πᾶσαν τὴν ἐντὸς τοῦ Ταύρου
[13, 38]	Φρύνωνα στρατηγὸν διεπολέμει τέως διατιθεὶς	καὶ	πάσχων κακῶς, ὕστερον δ´ ἐκ
[13, 25]	δ´ ἄν τις καὶ τέταρτον	καὶ	πέμπτον ἴσως καὶ πλείω, ὕστατον
[13, 3]	τὸν αὐτὸν χρόνον καθ´ ὃν	καὶ	Πενθίλος, ἀλλὰ τὸν μὲν τοῦ
[13, 43]	„τοῦ Αἰσήπου τέλος, σχεδόν τι	καὶ	πεντακοσίους σταδίους. παρέχει δὲ λόγον
[13, 44]	τὸ πᾶν ὕψος δυεῖν πλέθρων	„καὶ	πεντεκαίδεκα πηχῶν· Ἀδραμυττίου δὲ διέχει
[13, 35]	ἱερόν, τοῦ δὲ νῦν Ἰλίου	καὶ	πεντήκοντα σταδίους διέχει. ὅ τε
[13, 69]	τε καὶ Πιτάνης καὶ Ἀταρνέως	καὶ	Περγάμου Τευθρανία ἐστί, διέχουσα οὐδεμιᾶς
[13, 56]	ὀρείχαλκον καλοῦσι· γίνεται δὲ ψευδάργυρος	καὶ	περὶ τὸν Τμῶλον. ταῦτα δ´
[13, 7]	ἔξω ποιεῖσθαι τὸν πόλεμον ἐπεχείρησαν	καὶ	περιιόντες ἀφαιρεῖσθαι τὰ κύκλῳ „δώδεκα
[13, 51]	τό τε τοῦ χαλκοῦ μέταλλον	καὶ	Περπερηνὴ καὶ Τράριον καὶ ἄλλαι
[13, 17]	βασιλικὴ θήρα κατεσκεύαστο τοῖς Λυδοῖς,	καὶ	Πέρσαις ὕστερον· οἱ δ´ ἀπὸ
[13, 7]	„ὅτε „Λέσβον ἐυκτιμένην ἕλεν αὐτός.	καὶ	„πέρσε δὲ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον.
[13, 7]	αὐτός. καὶ „πέρσε δὲ Λυρνησσὸν	καὶ	Πήδασον. καὶ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας καὶ
[13, 7]	τὰ περὶ Θήβην καὶ Λυρνησσὸν	καὶ	Πήδασον τὴν τῶν Λελέγων καὶ
[13, 56]	ταῦτα. ~Μετὰ δὲ Σκῆψιν Ἄνδειρα	καὶ	Πιονίαι καὶ ἡ Γαργαρίς. ἔστι
[13, 60]	ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε καὶ Ἀταρνεῖται	καὶ	Πιταναῖοι μέχρι τῆς ἐκβολῆς τοῦ
[13, 51]	μετὰ ταῦτα Ἄττεα, εἶτ´ Ἀταρνεὺς	καὶ	Πιτάνη καὶ αἱ τοῦ Καΐκου
[13, 2]	Ἄσσον καὶ Ἀδραμύττιον καὶ Ἀταρνέα	καὶ	Πιτάνην καὶ τὸν Ἐλαϊτικὸν κόλπον·
[13, 69]	Κάναι. ~Μεταξὺ δὲ Ἐλαίας τε	καὶ	Πιτάνης καὶ Ἀταρνέως καὶ Περγάμου
[13, 10]	τ´ εἶχον καὶ δῆμον Ἀπαισοῦ,	καὶ	Πιτύαν εἶχον „καὶ Τηρείης ὄρος
[13, 44]	Δαρδανικῇ μέχρι τῶν περὶ Ζέλειαν	καὶ	„Πιτύειαν τόπων· ὠνομάσθαι δὲ τὴν
[13, 57]	οἰκέτης· γενόμενος δ´ Ἀθήνησιν ἠκροάσατο	καὶ	Πλάτωνος καὶ Ἀριστοτέλους· ἐπανελθὼν δὲ
[13, 25]	καὶ τέταρτον καὶ πέμπτον ἴσως	καὶ	πλείω, ὕστατον δὲ τὸ ἐν
[13, 51]	ὄντες ἐντὸς Λεκτοῦ, μεσογειότεροι δὲ	καὶ	πλησιαίτεροι τῷ Ἰλίῳ· διέχουσι γὰρ
[13, 68]	τὸ ἀνταῖρον ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ	καὶ	ποιοῦν τὸν Ἀδραμυττηνὸν κόλπον, οὗ
[13, 34]	εἶτ´ ἐπὶ τὸ Σίγειον ἐκδιδόασι	καὶ	ποιοῦσι τὴν στομαλίμνην καλουμένην. διείργει
[13, 8]	τῆς κατὰ Κύζικον παραλίας κατασχόντων	καὶ	πόλεις κτισάντων, οὐδ´ ἂν ἡμεῖς
[13, 33]	αὐτῶν ῥέοντα· ἔχθραν δ´ ἀεὶ	καὶ	πόλεμον εἶναι τοῖς τε Κεβρηνοῖς
[13, 33]	εἶναι ἐπώνυμον τῆς χώρας ἢ	καὶ	πόλεως, ὅπερ πιθανώτερον· τὴν δὲ
[13, 46]	τὴν περίμετρον ὅσον ὀγδοήκοντα σταδίων	καὶ	πόλιν Αἰολίδα καὶ λιμένας δύο
[13, 19]	τόπος εὐάμπελος Γεργίθιον· ἦν δὲ	καὶ	πόλις Γέργιθα ἐκ τῶν ἐν
[13, 33]	πως τῇ Δαρδανίᾳ· ἦν δὲ	καὶ	πόλις ποτὲ Κεβρήνη. ὑπονοεῖ δ´
[13, 25]	τότε συμβαινούσας ὑπολαμβάνω καὶ βίων	καὶ	πολιτειῶν ὑπογράφειν διαφοράς. ἀλλὰ ταῦτα
[13, 25]	τούτοις τῶν ἀγροίκων καὶ μεσαγροίκων	καὶ	πολιτικῶν· ἀφ´ ὧν ἤδη καὶ
[13, 7]	συνελθὼν Πρίαμος γεννᾷ τὸν Λυκάονα	καὶ	Πολύδωρον. καὶ μὴν οἵ γε
[13, 44]	Ῥῆσός ἐστιν. Ἑπτάπορος δέ, ὃν	καὶ	Πολύπορον λέγουσιν, ἑπτάκις διαβαινόμενος ἐκ
[13, 21]	χώραν ἔχουσι Μηθυμναῖοι· ἔστι δὲ	καὶ	ποταμὸς Ἄρισβος ἐν Θρᾴκῃ, ὥσπερ
[13, 19]	καὶ Παρίου Παισὸς ἦν πόλις	καὶ	ποταμός· κατέσπασται δ´ ἡ πόλις,
[13, 21]	ὁ Ἄσιος Ἀρίσβηθέν τε ἧκε	καὶ	ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος· ὁ δὲ
[13, 53]	καὶ Ἔρυκα καὶ Λιλύβαιον κατασχεῖν,	καὶ	ποταμοὺς περὶ Αἴγεσταν προσαγορεῦσαι Σκάμανδρον
[13, 57]	πρὸς ἑαυτὸν ξενίας τε ἅμα	καὶ	πραγμάτων προσποιητῶν χάριν, συλλαβὼν δ´
[13, 20]	Τρωικά) „οἳ δ´ ἄρα Περκώτην	καὶ	Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν καὶ
[13, 7]	Ἄβυδον „οἳ δ´ ἄρα „Περκώτην	καὶ	Πράκτιον ἀμφενέμοντο, καὶ Σηστὸν „καὶ
[13, 21]	Ἀβύδου καὶ Λαμψάκου· τὸ οὖν	„καὶ	Πράκτιον ἀμφενέμοντο“ οὕτω δεκτέον ὡς
[13, 41]	ὀλώλῃ Ἴλιος ἱρή. „ἦ γὰρ	καὶ	Πριάμοιο πόλιν „διεπέρσαμεν αἰπήν. „πέρθετο
[13, 10]	ὑποπέπτωκεν, ἔχουσι δὲ Κυζικηνοί τε	καὶ	Πριαπηνοὶ μέχρι καὶ τῆς παραλίας.
[13, 15]	ὄρος· μεταξὺ δὲ κεῖται Παρίου	καὶ	Πριάπου κατὰ Λίνον χωρίον ἐπὶ
[13, 3]	διαδέξασθαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ Πενθίλον,	καὶ	προελθεῖν μέχρι Θρᾴκης ἑξήκοντα ἔτεσι
[13, 27]	αὐτὸς κατεστάθη κύριος τῆς στρατιᾶς,	καὶ	προελθὼν εἰς Ἴλιον, οὐ δεχομένων
[13, 12]	Μιλησίων φασίν, οἵπερ καὶ Ἄβυδον	καὶ	Προκόννησον συνῴκισαν κατὰ τὸν αὐτὸν
[13, 5]	ταύτῃ θάλατταν, μικρὰ δ´ ἐπιστρέφοντος	καὶ	πρὸς ἄρκτον καὶ τὴν ταύτῃ
[13, 25]	τριάκοντα σταδίοις ἀνωτέρω πρὸς ἕω	καὶ	πρὸς τὴν Ἴδην καὶ τὴν
[13, 26]	ἀναθήμασί τε κοσμῆσαι τὸ ἱερὸν	καὶ	προσαγορεῦσαι πόλιν καὶ οἰκοδομίαις ἀναλαβεῖν
[13, 36]	εἰσέπεσον εἰς αὐτὸ τὸ ναύσταθμον	καὶ	προσεμάχοντο ταῖς ναυσίν, ἀτείχιστον δὲ
[13, 26]	συνῳκισμένης μὲν ἤδη ὑπ´ Ἀντιγόνου	καὶ	προσηγορευμένης Ἀντιγονείας, μεταβαλούσης δὲ τοὔνομα·
[13, 19]	ὁ δὲ ποιητὴς εἴρηκεν ἀμφοτέρως,	καὶ	προσθεὶς τὴν πρώτην συλλαβήν „καὶ
[13, 50]	πεποίηκεν. ~Εἴρηται δὲ περὶ αὐτῶν	καὶ	πρότερον· καὶ νῦν δὲ προσληπτέον
[13, 51]	εἴ τι παραλέλειπται μνήνης ἄξιον,	καὶ	πρῶτον περὶ τῆς Σκήψεως. ~Ἔστι
[13, 55]	μεταβεβληκὼς ἐπὶ τὸν πολιτικὸν βίον	καὶ	ῥητορεύων τὸ πλέον ἐν τοῖς
[13, 26]	καὶ αὔξησιν ἔσχε, νῦν δὲ	καὶ	Ῥωμαίων ἀποικίαν δέδεκται καὶ ἔστι
[13, 7]	πρὸς τὸν Πρίαμον σαφῶς ἐμφανίζουσι	„καί	σε, γέρον, τὸ πρὶν μὲν
[13, 27]	περὶ Καλλισθένη καὶ Ἀνάξαρχον ἐπελθόντος	καὶ	σημειωσαμένου τινά, ἔπειτα καταθέντος εἰς
[13, 7]	ἄρα „Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο,	καὶ	Σηστὸν „καὶ Ἄβυδον ἔχον καὶ
[13, 20]	ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον ἀμφενέμοντο,	καὶ	Σηστὸν καὶ „Ἄβυδον ἔχον καὶ
[13, 2]	τόπων καὶ Γράνικον μέχρι Ἀβύδου	καὶ	Σηστοῦ τὴν τῆς Προποντίδος παραλίαν
[13, 54]	διώρυγί τινι· ὑπὸ δὲ νοτίας	καὶ	σητῶν κακωθέντα ὀψέ ποτε ἀπέδοντο
[13, 53]	ποταμοὺς περὶ Αἴγεσταν προσαγορεῦσαι Σκάμανδρον	καὶ	Σιμόεντα· ἔνθεν δ´ εἰς τὴν
[13, 21]	Θρᾷκές τινες καὶ Σκαιὸς ποταμὸς	καὶ	Σκαιὸν τεῖχος καὶ ἐν Τροίᾳ
[13, 21]	Τρωσίν, οἷον Σκαιοὶ Θρᾷκές τινες	καὶ	Σκαιὸς ποταμὸς καὶ Σκαιὸν τεῖχος
[13, 22]	Θεόπομπος βραχεῖαν μὲν εὐερκῆ δέ,	καὶ	σκέλει διπλέθρῳ συνάπτειν πρὸς τὸν
[13, 5]	δ´ ἔχουσα πρόποδας ἡ Ἴδη	καὶ	σκολοπενδρώδης οὖσα τὸ σχῆμα ἐσχάτοις
[13, 66]	φιλοσόφων εἶναι καὶ δίκας λέγειν	καὶ	σοφιστεύειν τὰ ῥητορικά· καὶ δὴ
[13, 57]	Ῥόδιος ὑπηρετῶν τότε τοῖς Πέρσαις	καὶ	στρατηγῶν, προσποιησάμενος φιλίαν καλεῖ πρὸς
[13, 66]	σοφιστεύειν τὰ ῥητορικά· καὶ δὴ	καὶ	συναπῆρεν εἰς τὸν Πόντον τῷ
[13, 28]	καὶ Μιθριδάτης ὁ κληθεὶς Εὐπάτωρ,	καὶ	συνέβησαν πρὸς ἀλλήλους ἐπὶ καταλύσει
[13, 26]	πόλεις, εἶθ´ ἑαυτῶν· καὶ δὴ	καὶ	συνέμεινε καὶ αὔξησιν ἔσχε, νῦν
[13, 7]	πεπόρθηται δὲ σὺν ἄλλοις τόποις	καὶ	τὰ ἀντικείμενα τῇ Λέσβῳ τὰ
[13, 58]	τε καὶ Αἰολίδα φησίν, ὥσπερ	καὶ	τὰ Γάργαρα καὶ ἡ Λαμπωνία
[13, 24]	τά τε παράλια ἕως Λεκτοῦ	καὶ	τὰ ἐν τῷ Τρωικῷ πεδίῳ
[13, 61]	τε καὶ ἤγομεν ἐνθάδε πάντα.	καὶ	τὰ „μὲν εὖ δάσσαντο μετὰ
[13, 20]	~Μετὰ δὲ Λάμψακον ἔστιν Ἄβυδος	καὶ	τὰ μεταξὺ χωρία, περὶ ὧν
[13, 24]	τὰ ἐν τῷ Τρωικῷ πεδίῳ	καὶ	τὰ παρώρεια τῆς Ἴδης τὰ
[13, 48]	μικρῷ πλείοσιν· ὡς δ´ αὕτως	καὶ	τὰ περὶ Ἄβυδον ἐκ θατέρου
[13, 56]	Λέλεγες κατεῖχον· ὡς δ´ αὕτως	καὶ	τὰ περὶ Ἄσσον. ~Ἔστι δὲ
[13, 43]	ὑποπέπτωκεν αὐτῇ καὶ μέχρι Σκήψεως	καὶ	τὰ περὶ Ἴλιον. ἔμπειρος δ´
[13, 46]	οὗ καὶ τοὔνομα τῇ νήσῳ,	καὶ	τὰ περὶ τὸν Κύκνον, Θρᾷκα
[13, 41]	δὲ Πριάμοιο πόλις δεκάτῳ ἐνιαυτῷ.	καὶ	τὰ τοιαῦτα δὲ τοῦ αὐτοῦ
[13, 54]	πολλῶν ἀργυρίων τά τε Ἀριστοτέλους	καὶ	τὰ τοῦ Θεοφράστου βιβλία· ἦν
[13, 1]	τῶν πλείστων παρέχων. δεῖ δὲ	καὶ	τὰ τούτου διαιτᾶν καὶ τὰ
[13, 1]	δὲ καὶ τὰ τούτου διαιτᾶν	καὶ	τὰ τῶν ἄλλων ὑπογράψαντας πρότερον
[13, 25]	Κυκλώπων βίον, αὐτοφυεῖς νεμομένων καρποὺς	καὶ	τὰς ἀκρωρείας κατεχόντων ἐν σπηλαίοις
[13, 40]	ὕστερον ἀρξάμεναι ἐπέμποντο κατ´ ἔτος·	καὶ	ταῦτα δ´ οὐχ Ὁμηρικά· οὐδὲ
[13, 7]	καὶ Πήδασον. καὶ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας	καὶ	τείχεα Θήβης. Ἐκ μὲν Λυρνησσοῦ
[13, 61]	τὴν Λυρνησσόν· ἐπειδὴ „Λυρνησσὸν διαπορθήσας	καὶ	τείχεα „Θήβης“ τόν τε Μύνητα
[13, 26]	πόλεως ἐπεμελήθη καὶ νεὼν κατεσκεύασε	καὶ	τεῖχος περιεβάλετο ὅσον τετταράκοντα σταδίων,
[13, 2]	μέχρι Λεκτοῦ τὰ περὶ Ἴλιον	καὶ	Τένεδον καὶ Ἀλεξάνδρειαν τὴν Τρῳάδα·
[13, 25]	πεδίοις. λέγοι δ´ ἄν τις	καὶ	τέταρτον καὶ πέμπτον ἴσως καὶ
[13, 51]	τῆς θαλάττης, εἶτ´ ἐν ἑκατὸν	καὶ	τετταράκοντα Γάργαρα· κεῖται δὲ τὰ
[13, 8]	περιγενόμενοι τῶν ὑπὸ Τηλέφῳ πρότερον	καὶ	Τεύθραντι. οὕτω δὴ τοῦ ποιητοῦ
[13, 48]	τὰ ἐν τῷ Θήβης πεδίῳ	καὶ	τῇ αὐτόθι Χρύσῃ ἱδρυμένῃ ποτὲ
[13, 51]	θαλάττης περιεχόμενα τῇ τε Ἀντανδρίᾳ	καὶ	τῇ Κεβρηνίων καὶ Νεανδριέων καὶ
[13, 51]	ταπεινοὶ δ´ ὅμως καὶ οὗτοι	καὶ	τῇ παραλίᾳ συνάπτοντες μᾶλλον τῇ
[13, 50]	τόποι συνεχεῖς εἰσι τῇ Δαρδανίᾳ	καὶ	τῇ Σκηψίᾳ, ὥσπερ ἄλλη τις
[13, 27]	προσένειμεν αὐτοῖς καὶ τὴν ἐλευθερίαν	καὶ	τὴν ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς συνεφύλαξε καὶ
[13, 36]	εἰμεν. παρατίθησι δ´ ὁ Δημήτριος	καὶ	τὴν Ἀλεξανδρίνην Ἑστίαιαν μάρτυρα, τὴν
[13, 27]	ἐν Μολοττοῖς βασιλευσάντων, παρ´ οἷς	καὶ	τὴν Ἀνδρομάχην ἱστοροῦσι βασιλεῦσαι τὴν
[13, 22]	Ξέρξης, τὸ διορίζον τὴν Εὐρώπην	καὶ	τὴν Ἀσίαν. καλεῖται δ´ ἡ
[13, 25]	ἕω καὶ πρὸς τὴν Ἴδην	καὶ	τὴν Δαρδανίαν κατὰ τὴν νῦν
[13, 27]	χώραν τε δὴ προσένειμεν αὐτοῖς	καὶ	τὴν ἐλευθερίαν καὶ τὴν ἀλειτουργησίαν
[13, 25]	τοῦ Ἰλίου κτίστην, ἀφ´ οὗ	καὶ	τὴν ἐπωνυμίαν λαβεῖν τὴν πόλιν·
[13, 8]	ἀπὸ τοῦ Ἕρμου μέχρι Λεκτοῦ	καὶ	τὴν ἐφεξῆς μέχρι τοῦ Αἰσήπου.
[13, 1]	δὲ πάλιν ἐπὶ τὴν Προποντίδα	καὶ	τὴν ἐφεξῆς τῷ Αἰσήπῳ παραλίαν
[13, 5]	ἑκάτερα φράζων οὕτως τὸ Λεκτὸν	καὶ	τὴν Ζέλειαν, οἰκείως τούτων ἀκρώρειαν
[13, 48]	δὲ αὐτόθι μεῖναι· τούτους δὲ	καὶ	τὴν Ἴδην ἀπὸ τῆς ἐν
[13, 48]	ἔργα τοῦ Παρίου· συνοικειοῦσι δὲ	καὶ	τὴν ἱστορίαν εἴτε μῦθον τούτῳ
[13, 5]	Ἄβυδον στενῶν ἐπὶ τὸν Αἴσηπον	καὶ	τὴν Κυζικηνήν· ἡ δ´ ἑσπερία
[13, 20]	οὕτως εἴρηκε συλλαβὼν ὁ ποιητὴς	καὶ	τὴν Λαμψακηνὴν καὶ τῆς Παριανῆς
[13, 35]	τῆς Καλλικολώνης, μέχρι οὗ εἰκὸς	καὶ	τὴν μάχην παρατετάσθαι· τετταράκοντα δὲ
[13, 43]	Αἴσηπος, οἱ μὲν πρὸς ἄρκτον	καὶ	τὴν Προποντίδα ἐκ πλειόνων πηγῶν
[13, 27]	εἷλε τὸν χιλιόναυν στόλον ἔχων	καὶ	τὴν σύμπασαν Ἑλλάδα συστρατεύουσαν, ταύτην
[13, 54]	τὴν ἑαυτοῦ Θεοφράστῳ παρέδωκεν, ᾧπερ	καὶ	τὴν σχολὴν ἀπέλιπε, πρῶτος ὧν
[13, 5]	ὄρους ὑψηλοῦ βλέποντος πρὸς δύσιν	καὶ	τὴν ταύτῃ θάλατταν, μικρὰ δ´
[13, 5]	δ´ ἐπιστρέφοντος καὶ πρὸς ἄρκτον	καὶ	τὴν ταύτῃ παραλίαν. ἔστι δὲ
[13, 8]	δὴ τοῦ ποιητοῦ τὴν Αἰολίδα	καὶ	τὴν Τροίαν εἰς ἓν συντιθέντος,
[13, 60]	τήν τε ὑπὸ τῷ Ἠετίωνι	καὶ	τὴν ὑπὸ Μύνητι. ~τοῦ μὲν
[13, 14]	πελίωμα εἰς ἑαυτοὺς μεταφέροντας, εἶτα	καὶ	τὴν φλεγμονὴν παύοντας καὶ τὸν
[13, 18]	ἐκαλεῖτο δὲ πρότερον Πιτυοῦσσα, καθάπερ	καὶ	τὴν Χίον φασίν· ἐν δὲ
[13, 61]	ἱερὴν πόλιν Ἠετίωνος. τούτου δὲ	καὶ	τὴν Χρῦσαν {τὴν ἔχουσαν} τὸ
[13, 63]	παλαιῶν ἱστοριῶν ἐνταῦθα τὸν Χρύσην	καὶ	τὴν Χρυσηίδα γεγονέναι φασὶ καὶ
[13, 47]	καὶ Κεβρήνη καὶ Νεανδρία ἐστὶ	καὶ	τὴν χώραν ἔχουσιν ἐκεῖνοι· ὁ
[13, 10]	δῆμον Ἀπαισοῦ, καὶ Πιτύαν εἶχον	„καὶ	Τηρείης ὄρος αἰπύ, τῶν ἦρχ´
[13, 63]	παρίστησι τὴν θυσίαν τῷ θεῷ	καὶ	τῆς ἑσπέρας ἐπιλαβούσης μένει αὐτόθι,
[13, 36]	πεδίον, ὃ μεταξὺ τῆς πόλεως	καὶ	τῆς θαλάττης ὁ ποιητὴς φράζει·
[13, 35]	πλησίον τόπων τοῦ τε Σιμόεντος	καὶ	τῆς Καλλικολώνης, μέχρι οὗ εἰκὸς
[13, 59]	τῶν Λελέγων πρότερον εὐανδρησάντων, ὥστε	καὶ	τῆς Καρίας κατασχεῖν τῆς μέχρι
[13, 61]	τοῖς ἐποικήσασιν ἐκ τῆς Αἰολίδος	καὶ	τῆς Λέσβου. ἔχουσι δὲ νῦν
[13, 22]	τῶν τόπων. περὶ δὲ Σηστοῦ	καὶ	τῆς ὅλης Χερρονήσου προείπομεν ἐν
[13, 10]	Κυζικηνοί τε καὶ Πριαπηνοὶ μέχρι	καὶ	τῆς παραλίας. περὶ μὲν οὖν
[13, 20]	ὁ ποιητὴς καὶ τὴν Λαμψακηνὴν	καὶ	τῆς Παριανῆς τινα (οὔπω γὰρ
[13, 59]	τῆς μέχρι Μύνδου καὶ Βαργυλίων,	καὶ	τῆς Πισιδίας ἀποτεμέσθαι πολλήν. ὕστερον
[13, 11]	δὲ τῇ μεθορίᾳ τῆς Κυζικηνῆς	καὶ	τῆς Πριαπηνῆς ἔστι τὰ Ἁρπάγια
[13, 27]	δὲ Καῖσαρ καὶ φιλαλέξανδρος ὢν	καὶ	τῆς πρὸς τοὺς Ἰλιέας συγγενείας
[13, 51]	ναύσταθμον· ἔξω δὲ τοῦ κόλπου	καὶ	τῆς Πυρρᾶς ἄκρας ἥ τε
[13, 51]	ἄκρας ἐφ´ ᾗ τὰ Γάργαρα,	καὶ	τῆς Πυρρᾶς ἄκρας προσαγορευομένης ἐφ´
[13, 68]	δὲ μέχρι τῶν Ἀργινουσσῶν διήκει	καὶ	τῆς ὑπερκειμένης ἄκρας, ἣν Αἶγά
[13, 32]	ἠφάνισαν τελέως, οἷς ἐναγίζειν ἀξιοῦσι	καὶ	τιμᾶν ὡς θεούς· εἰ μὴ
[13, 5]	τε Ἑλλήσποντός ἐστιν ὁ ἔξω	καὶ	τὸ Αἰγαῖον πέλαγος. πολλοὺς δ´
[13, 48]	τὸ ἱερὸν Σμίνθιον. χωρὶς γοῦν	καὶ	τὸ Ἁλήσιον πεδίον οὐ μέγα
[13, 44]	χωρίων ἐπὶ Μελαινὰς κώμην ἰοῦσι	καὶ	„τὸ Ἀσκληπίειον, ἵδρυμα Λυσιμάχου. περὶ
[13, 31]	ναύσταθμον καὶ ὁ Ἀχαιῶν λιμὴν	καὶ	τὸ Ἀχαϊκὸν στρατόπεδον καὶ ἡ
[13, 46]	δὴ μετὰ τὴν Σιγειάδα ἄκραν	καὶ	τὸ Ἀχίλλειον ἡ Τενεδίων περαία
[13, 13]	τὸ δὲ μαντεῖον ἐξελείφθη, καθάπερ	καὶ	τὸ ἐν Ζελείᾳ. ἐνταῦθα μὲν
[13, 62]	δ´ ἐστὶ κατὰ τὴν Ἀντανδρίαν·	καὶ	τὸ ἐν Λέσβῳ δὲ Κίλλαιον
[13, 42]	Λυδῶν ἡ νῦν ἐκτίσθη κατοικία	καὶ	τὸ ἱερόν· οὐ μὴν πόλις
[13, 63]	ἡ Θήβη· ἐνταῦθα δ´ ἦν	καὶ	τὸ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος
[13, 27]	καὶ ἔστι τῶν ἐλλογίμων πόλεων.	~Καὶ	τὸ Ἴλιον δ´ ὃ νῦν
[13, 70]	ὄρος ὃ διορίζει τοῦτό τε	καὶ	τὸ καλούμενον Ἀπίας πεδίον, ὃ
[13, 31]	ἔστι τὸ Σίγειον, κατεσπασμένη πόλις,	καὶ	τὸ ναύσταθμον καὶ ὁ Ἀχαιῶν
[13, 48]	τὸ ἱερὸν νομισθῆναί τε ἱεροὺς	καὶ	τὸ ξόανον οὕτω κατασκευασθῆναι βεβηκὸς
[13, 68]	ἀκτὰν καὶ ἀρχάν· οὕτω γὰρ	καὶ	τὸ ὄρος ὅλον ὠνομάζετο, ὃ
[13, 48]	ἐπιπλοκῆς τῶν Τρώων τιθέασι σημεῖον	καὶ	τὸ παρ´ ἀμφοτέροις Ἐριχθόνιόν τινα
[13, 14]	καὶ Ἀδρήστεια καλεῖται. ~Ἔστι δὲ	καὶ	τὸ Πάριον πόλις ἐπὶ θαλάττῃ,
[13, 1]	γνῶσιν· προσλαμβάνει δὲ τῷ μήκει	καὶ	τὸ πλῆθος τῶν ἐποικησάντων τὴν
[13, 42]	τῆς πόλεως οἱ τὸ Σίγειον	καὶ	τὸ Ῥοίτειον ἔχοντες διενείμαντο καὶ
[13, 39]	μνῆμα, κατοικία μικρά. κατέσκαπται δὲ	καὶ	τὸ Σίγειον ὑπὸ τῶν Ἰλιέων
[13, 34]	δι´ οὗ ὁ Σιμόεις φέρεται,	καὶ	τὸ Σκαμάνδριον δι´ οὗ Σκάμανδρος
[13, 48]	τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνός ἐστιν ἱερόν,	καὶ	τὸ σύμβολον τὸ τὴν ἐτυμότητα
[13, 48]	~Ἐν δὲ τῇ Χρύσῃ ταύτῃ	καὶ	τὸ τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνός ἐστιν
[13, 48]	οὐ μέγα ἐντὸς τοῦ Λεκτοῦ	καὶ	τὸ Τραγασαῖον ἁλοπήγιον αὐτόματον τοῖς
[13, 36]	νῦν πόλιν ὁ πόλεμος συνέστη,	καὶ	τὸ Τρωικὸν πεδίον, ὃ μεταξὺ
[13, 7]	ὑπὸ Μύνητι. οἰκείως δὲ τούτοις	καὶ	τὸ ὑπὸ τῆς Ἀνδρομάχης λεχθὲν
[13, 3]	τούτους δὲ περὶ τὴν Λοκρίδα	καὶ	τὸ Φρίκιον ὄρος διατρῖψαι πολὺν
[13, 33]	ὁ ποιητὴς ὑπ´ Αἰνείᾳ τάττει	καὶ	τοῖς Ἀντηνορίδαις, καλεῖ δὲ Δαρδανίαν.
[13, 3]	ὅρους οὐ τοὺς αὐτοὺς λέγουσι	καὶ	τοῖς ὀνόμασι χρῶνται διηλλαγμένως, διαιρέσεις
[13, 59]	ὅτε μέλλοι τι ἀνεπιτήδειον ἔσεσθαι	καὶ	τοῖς περιοίκοις, τὴν ἱέρειαν τῆς
[13, 33]	πόλεμον εἶναι τοῖς τε Κεβρηνοῖς	καὶ	τοῖς Σκηψίοις, ἕως Ἀντίγονος αὐτοὺς
[13, 12]	Ὀρθάνῃ καὶ Κονισάλῳ καὶ Τύχωνι	καὶ	τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκαλεῖτο δ´ ἡ
[13, 9]	μετὰ τὴν τῶν Κυζικηνῶν πόλιν	καὶ	τὸν Αἴσηπον ἀρχὴ τῆς Τρῳάδος
[13, 2]	Ἀδραμύττιον καὶ Ἀταρνέα καὶ Πιτάνην	καὶ	τὸν Ἐλαϊτικὸν κόλπον· οἷς πᾶσιν
[13, 61]	τείχεα „Θήβης“ τόν τε Μύνητα	καὶ	τὸν Ἐπίστροφον ἀνεῖλεν Ἀχιλλεύς, ὥστε
[13, 69]	χώρας τῆς περὶ τὴν Τευθρανίαν	καὶ	τὸν Κάικον, ὁ δὲ ποιητὴς
[13, 27]	μὲν οὖν ἐπελθὼν Σύλλας κατέλυσε,	καὶ	τὸν Μιθριδάτην κατὰ συμβάσεις εἰς
[13, 63]	καὶ τὴν Χρυσηίδα γεγονέναι φασὶ	καὶ	τὸν Ὅμηρον τούτου τοῦ τόπου
[13, 14]	εἶτα καὶ τὴν φλεγμονὴν παύοντας	καὶ	τὸν πόνον. μυθεύουσι δὲ τὸν
[13, 36]	εἶχον, πλησίον οὔσης τῆς πόλεως	καὶ	τοσούτου πλήθους τοῦ τ´ ἐν
[13, 32]	ἀπὸ τοῦ Ῥοιτείου μέχρι Σιγείου	καὶ	τοῦ Ἀχιλλέως μνήματος εὐθυπλοούντων ἑξήκοντα
[13, 22]	δὲ τῷ στόματι τῆς Προποντίδος	καὶ	τοῦ Ἑλλησπόντου, διέχει δὲ τὸ
[13, 36]	πλήθους τοῦ τ´ ἐν αὐτῇ	καὶ	τοῦ ἐπικουρικοῦ· νεωστὶ γὰρ γεγονέναι
[13, 3]	πλέον, τὴν μεταξὺ τοῦ Καΐκου	καὶ	τοῦ Ἕρμου ποταμοῦ. τέτταρσι γὰρ
[13, 19]	ἄλσει τῷ μεταξὺ τῆς λίμνης	καὶ	τοῦ εὐρίπου. ~Μετὰ δὲ Λάμψακον
[13, 11]	πᾶσαν τὴν ἐντὸς τοῦ Ταύρου	καὶ	τοῦ Εὐφράτου παρέλαβεν. ἐπὶ δὲ
[13, 32]	ἀλλὰ μισθοῦ ὑπὲρ τῆς Ἡσιόνης	καὶ	τοῦ κήτους. ἀλλ´ ἐάσωμεν ταῦτα·
[13, 5]	ἐντὸς μὲν οὖν τῆς Ζελείας	καὶ	τοῦ Λεκτοῦ πρῶτά ἐστιν ἀπὸ
[13, 57]	ἐρυμνὴ καὶ εὐτειχής, ἀπὸ θαλάττης	καὶ	τοῦ λιμένος ὀρθίαν καὶ μακρὰν
[13, 53]	Αἰνείαν μετ´ Ἀγχίσου τοῦ πατρὸς	καὶ	τοῦ παιδὸς Ἀσκανίου λαὸν ἀθροίσαντα
[13, 11]	Μέμνονος κώμη. τοῦ δὲ Αἰσήπου	καὶ	τοῦ Πριάπου μεταξὺ ὁ Γράνικος
[13, 46]	περὶ τὸν Τέννη ἀφ´ οὗ	καὶ	τοὔνομα τῇ νήσῳ, καὶ τὰ
[13, 68]	τὸ Αἰγαῖον πέλαγος, ὅθεν αὐτῷ	καὶ	τοὔνομα· ὕστερον δὲ αὐτὸ τὸ
[13, 49]	Λελέγων κατοικίζων ὁ ποιητὴς φαίνεται	καὶ	τοὺς Κίλικας διττοὺς ὄντας. ἐνταῦθα
[13, 64]	~Τὰ οὖν περὶ τοὺς Τεύκρους	καὶ	τοὺς μύας, ἀφ´ ὧν ὁ
[13, 34]	ἐνταῦθα ἀποδίδωσι· πλατύτερον γάρ ἐστι,	καὶ	τοὺς ὀνομαζομένους τόπους ἐνταῦθα δεικνυμένους
[13, 53]	οἰκίαν. τὸν μὲν οὖν Ἀντήνορα	καὶ	τοὺς παῖδας μετὰ τῶν περιγενομένων
[13, 34]	δὲ καὶ ἰδίως Τρωικὸν λέγεται,	καὶ	τοὺς πλείστους ἀγῶνας ὁ ποιητὴς
[13, 22]	ἄλλαις μεταβολαῖς καὶ τῷ χρόνῳ	καὶ	τοῦτο αἴτιον τῆς συγχύσεως τῶν
[13, 45]	ἡ Νέα κώμη καὶ Ἀργυρία.	καὶ	τοῦτο πάλιν πλάσμα πρὸς τὴν
[13, 45]	ὅπως βούλονται παρονομάζειν; ἐχρῆν γὰρ	καὶ	τοῦτο πλάσαι παρατριψαμένους τὸ μέτωπον,
[13, 43]	τὸ πλησίον εἶναι τοῦ Σκαμάνδρου	καὶ	τοῦτο τὸ ὕδωρ λέγεσθαι τοῦ
[13, 40]	~Λέγουσι δ´ οἱ νῦν Ἰλιεῖς	καὶ	τοῦτο ὡς οὐδὲ τελέως ἠφανίσθαι
[13, 32]	καὶ ἐναγίζουσιν οἱ Ἰλιεῖς πᾶσι	καὶ	τούτοις καὶ τῷ Αἴαντι. Ἡρακλέα
[13, 21]	Ἄρισβος ἐν Θρᾴκῃ, ὥσπερ εἴρηται,	καὶ	τούτου πλησίον οἱ Κεβρήνιοι Θρᾷκες.
[13, 51]	τοῦ χαλκοῦ μέταλλον καὶ Περπερηνὴ	καὶ	Τράριον καὶ ἄλλαι τοιαῦται κατοικίαι.
[13, 70]	οὐ δύο δυναστεῖαι μόνον ἀλλὰ	καὶ	τρεῖς ὑπῆρξαν ἐν αὐτοῖς. τῷ
[13, 67]	καλουμένη, διέχουσα τῶν Ἀνδείρων ἑκατὸν	καὶ	τριάκοντα σταδίους· ἔδειξε δὲ τὴν
[13, 51]	τῷ Ἰλίῳ· διέχουσι γὰρ ἑκατὸν	καὶ	τριάκοντα σταδίους. τούτων δὲ καθύπερθε
[13, 4]	Αἰολίδα προσαγορεύουσιν οἱ δὲ μέρος,	καὶ	Τροίαν οἱ μὲν ὅλην οἱ
[13, 21]	Θρᾷκες. πολλαὶ δ´ ὁμωνυμίαι Θρᾳξὶ	καὶ	Τρωσίν, οἷον Σκαιοὶ Θρᾷκές τινες
[13, 31]	καταφέροντες ἰλὺν προσχοῦσι τὴν παραλίαν	καὶ	τυφλὸν στόμα τε καὶ λιμνοθαλάττας
[13, 12]	τοῖς Ἀττικοῖς Ὀρθάνῃ καὶ Κονισάλῳ	καὶ	Τύχωνι καὶ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκαλεῖτο
[13, 32]	οἱ Ἰλιεῖς πᾶσι καὶ τούτοις	καὶ	τῷ Αἴαντι. Ἡρακλέα δ´ οὐ
[13, 21]	βασιλεὺς τῶν Θρᾳκῶν. ἔστι δὲ	καὶ	τῷ Ἀσίῳ ὁμώνυμος ἕτερος παρὰ
[13, 36]	ἐστι νῦν τὸ μεταξύ, τότε	καὶ	τῷ ἡμίσει ἔλαττον ὑπῆρχε. καὶ
[13, 5]	τε περὶ τὴν Ζέλειαν ἀκρωτηρίῳ	καὶ	τῷ καλουμένῳ Λεκτῷ, τῷ μὲν
[13, 38]	Φρύνωνος, ἁλιευτικὴν ἀναλαβὼν σκευὴν συνέδραμε,	καὶ	τῷ μὲν ἀμφιβλήστρῳ περιέβαλε τῇ
[13, 38]	ἀμφιβλήστρῳ περιέβαλε τῇ τριαίνῃ δὲ	καὶ	τῷ ξιφιδίῳ ἔπειρε καὶ ἀνεῖλε.
[13, 30]	Ῥοίτειον πόλις ἐπὶ λόφῳ κειμένη	καὶ	τῷ Ῥοιτείῳ συνεχὴς ᾐὼν ἁλιτενής,
[13, 22]	δὲ πρὸς ταῖς ἄλλαις μεταβολαῖς	καὶ	τῷ χρόνῳ καὶ τοῦτο αἴτιον
[13, 25]	ἠθῶν, καθάπερ τῶν ἁπλῶν τε	καὶ	τῶν ἀγρίων ἔτι πως ἐπὶ
[13, 8]	τὴν Τροίαν εἰς ἓν συντιθέντος,	καὶ	τῶν Αἰολέων τὴν ἀπὸ τοῦ
[13, 8]	οὖσι τὰ ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ	καὶ	τῶν ἄλλων λεγόμενα. ~Ἔστιν οὖν
[13, 42]	καὶ τὸ Ῥοίτειον ἔχοντες διενείμαντο	καὶ	τῶν ἄλλων ὡς ἕκαστοι τῶν
[13, 25]	μετάστασιν, παρὰ τὰς τῶν τόπων	καὶ	τῶν βίων μεταβολάς. ταύτας δὴ
[13, 58]	μεταξὺ τῶν ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ	καὶ	τῶν καλουμένων ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ
[13, 2]	Λεκτοῦ δὲ μέχρι Καΐκου ποταμοῦ	καὶ	τῶν Κανῶν λεγομένων ἔστι τὰ
[13, 70]	Ὅμηρον ὁ Εὐρύπυλος, ὥστ´ ἴσως	καὶ	τῶν Κιλίκων τι μέρος ἦν
[13, 25]	ἤδη κατὰ μικρόν, ἅτε δὴ	καὶ	τῶν πεδίων ἀρχομένων ἀναψύχεσθαι· τρίτον
[13, 2]	φύσιν. ~Ἀπὸ δὴ τῆς Κυζικηνῆς	καὶ	τῶν περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ
[13, 2]	ἀπὸ τῶν περὶ Αἴσηπον τόπων	καὶ	τῶν περὶ τὴν νῦν Κυζικηνὴν
[13, 48]	ὅσα σκύτινα τῶν τε ὅπλων	καὶ	τῶν χρηστηρίων· τοὺς δὲ αὐτόθι
[13, 32]	ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν.	καὶ	φαίνεται ὁ Πρίαμος τῷ τοιούτῳ
[13, 35]	„ὅσον ἐς Σκαιάς τε πύλας	καὶ	φηγὸν ἵκανεν. ~Καὶ μὴν τό
[13, 27]	ὁ Ἀλέξανδρος· ὁ δὲ Καῖσαρ	καὶ	φιλαλέξανδρος ὢν καὶ τῆς πρὸς
[13, 19]	Λαμψακηνὸς ὑπῆρξε, διατρίψας ἐν Λαμψάκῳ	καὶ	φίλοις χρησάμενος τοῖς ἀρίστοις τῶν
[13, 27]	ἀνανέωσιν ὥρμησε προνοεῖν αὐτῶν, ἅμα	καὶ	φιλόμηρος ὤν· φέρεται γοῦν τις
[13, 7]	ἄνω Μάκαρος πόλις ἐντὸς ἐέργει,	καὶ	Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος ἀπείρων.
[13, 2]	τὰ περὶ Κύμην μέχρι Ἕρμου	καὶ	Φωκαίας, ἥπερ ἀρχὴ μὲν τῆς
[13, 3]	τῆς Ἰωνικῆς, διατριβὰς δὲ λαβεῖν	καὶ	χρόνους μακροτέρους. Ὀρέστην μὲν γὰρ
[13, 13]	καὶ λιθεία κατασπασθέντος τοῦ ἱεροῦ,	καὶ	ᾠκοδομήθη ἐν τῷ Παρίῳ βωμὸς,
[13, 20]	καὶ Πάριον, καὶ ὅτι ἡ	πάλαι	Περκώτη μετωνομάσθη ὁ τόπος. ~Τῶν
[13, 54]	ἐκ τῶν περιπάτων τοῖς μὲν	πάλαι	τοῖς μετὰ Θεόφραστον οὐκ ἔχουσιν
[13, 19]	ἐν τῇ μεσογαίᾳ τῆς Λαμψακηνῆς·	ἄλλαι	δ´ εἰσὶν ἐπὶ τῇ ἐκτὸς
[13, 51]	καὶ Περπερηνὴ καὶ Τράριον καὶ	ἄλλαι	τοιαῦται κατοικίαι. ἐν δὲ τῇ
[13, 21]	τούτου πλησίον οἱ Κεβρήνιοι Θρᾷκες.	πολλαὶ	δ´ ὁμωνυμίαι Θρᾳξὶ καὶ Τρωσίν,
[13, 8]	τοιαῦτα ὑπῆρχεν, ὕστερον δὲ ἠκολούθησαν	μεταβολαὶ	παντοῖαι. τὰ μὲν γὰρ περὶ
[13, 31]	καλουμένη καὶ αἱ τοῦ Σκαμάνδρου	ἐκβολαί.	συμπεσόντες γὰρ ὅ τε Σιμόεις
[13, 51]	Πιτάνη καὶ αἱ τοῦ Καΐκου	ἐκβολαί·	ταῦτα δ´ ἤδη τοῦ Ἐλαϊτῶν
[13, 65]	ποτε ὑπὸ Λυδοῖς, καὶ νῦν	πύλαι	Λύδιαι καλοῦνται ἐν Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν
[13, 21]	τεῖχος καὶ ἐν Τροίᾳ Σκαιαὶ	πύλαι·	Ξάνθιοι Θρᾷκες, Ξάνθος ποταμὸς ἐν
[13, 54]	τὸν ἐπὶ τῆς βιβλιοθήκης, καὶ	βιβλιοπῶλαί	τινες γραφεῦσι φαύλοις χρώμενοι καὶ
[13, 36]	Πολυδάμας „ἀμφὶ μάλα „φράζεσθε, φίλοι·	κέλομαι	γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν „ἰέ„
[13, 51]	τῇ ἐφεξῆς αἱ τῶν Μιτυληναίων	κῶμαι	Κορυφαντίς τε καὶ Ἡράκλεια, καὶ
[13, 36]	γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν „ἰέ„	ναι“	φησίν „ἑκὰς δ´ ἀπὸ τείχεός
[13, 68]	μέρος καὶ ὁ Ἐλαϊτικός ἐστι.	Κάναι	δὲ πολίχνιον Λοκρῶν τῶν ἐκ
[13, 68]	τὸ δὲ λοιπὸν Κάνη καὶ	Κάναι.	~Μεταξὺ δὲ Ἐλαίας τε καὶ
[13, 6]	ἀπὸ τοῦ Λεκτοῦ, καὶ αἱ	Κάναι,	τὸ ἐκ θατέρου μέρους ἀντικείμενον
[13, 44]	δὲ ὕψος ἀπὸ μὲν ῥίζης	ἀνιέναι	ἐπὶ ἑξήκοντα καὶ ἑπτὰ πόδας,
[13, 25]	καὶ ἄλλοι δὲ ἱστοροῦσι πλείους	μεταβεβληκέναι	τόπους τὴν πόλιν, ὕστατα δ´
[13, 40]	γοῦν Λοκρίδες παρθένοι μικρὸν ὕστερον	ἀρξάμεναι	ἐπέμποντο κατ´ ἔτος· καὶ ταῦτα
[13, 43]	ἀλλήλαις πλησιάζουσιν ἐν εἴκοσι σταδίων	περιεχόμεναι	„διαστήματι· πλεῖστον δ´ ἀφέστηκεν ἀπὸ
[13, 38]	συμμένουσαι καὶ νῦν αἱ δ´	ἠφανισμέναι.	Πιττακὸς δ´ ὁ Μιτυληναῖος, εἷς
[13, 7]	παραλίαν ταύτην ὑπὸ τοῖς Τρωσὶ	γεγονέναι,	διῃρημένην μὲν εἰς δυναστείας ἐννέα,
[13, 69]	μῦθος, ἄλλην δέ τινα δεῖ	γεγονέναι	συντυχίαν, δι´ ἣν ἡ τοῦ
[13, 53]	Σκήψιος καὶ βασίλειον τοῦ Αἰνείου	γεγονέναι	τὴν Σκῆψιν, μέσην οὖσαν τῆς
[13, 33]	καὶ Οἰνώνης, ἣν ἱστοροῦσι γυναῖκα	γεγονέναι	τοῦ Ἀλεξάνδρου πρὶν Ἑλένην ἁρπάσαι·
[13, 63]	τὸν Χρύσην καὶ τὴν Χρυσηίδα	γεγονέναι	φασὶ καὶ τὸν Ὅμηρον τούτου
[13, 36]	καὶ τοῦ ἐπικουρικοῦ· νεωστὶ γὰρ	γεγονέναι	φησὶ τὸ τεῖχος (ἢ οὐδ´
[13, 27]	Γαλάτας περαιωθέντας ἐκ τῆς Εὐρώπης	ἀναβῆναι	μὲν εἰς τὴν πόλιν δεομένους
[13, 53]	ὅπου ἂν τὴν τράπεζαν καταφάγῃ·	συμβῆναι	δὲ τῆς Λατίνης περὶ τὸ
[13, 48]	ἂν οἱ γηγενεῖς αὐτοῖς ἐπιθῶνται·	συμβῆναι	δὲ τοῦτ´ αὐτοῖς φασι περὶ
[13, 59]	Ἀθηνᾶς πώγωνα ἴσχειν· τρὶς δὲ	συμβῆναι	τοῦτο αὐτοῖς. Πήδασον δὲ καὶ
[13, 53]	Ἀντήνορος προτεθῆναι σύμβολον τοῦ ἀπόρθητον	ἐαθῆναι	τὴν οἰκίαν. τὸν μὲν οὖν
[13, 39]	τοῦ Περιάνδρου. πῶς γὰρ ἂν	αἱρεθῆναι	διαιτητὴν τὸν προσπολεμοῦντα; Ἀχίλλειον δ´
[13, 39]	καλεῖν Αἰολίδα. Θουκυδίδης δέ φησιν	ἀφαιρεθῆναι	τὴν Τροίαν ὑπὸ Ἀθηναίων τοὺς
[13, 53]	πρὸ τῆς θύρας τοῦ Ἀντήνορος	προτεθῆναι	σύμβολον τοῦ ἀπόρθητον ἐαθῆναι τὴν
[13, 51]	καλοῦσιν Ἀλεξάνδρειαν, ὅπου τὰς θεὰς	κριθῆναί	φασιν ὑπὸ τοῦ Πάριδος, καὶ
[13, 48]	ἱεροὺς καὶ τὸ ξόανον οὕτω	κατασκευασθῆναι	βεβηκὸς ἐπὶ τῷ μυΐ. ἄλλοι
[13, 48]	τοὺς μύας περὶ τὸ ἱερὸν	νομισθῆναί	τε ἱεροὺς καὶ τὸ ξόανον
[13, 39]	Ἀθηναίοις, βοηθοῦντα τοῖς περὶ Πιττακόν·	ἐπιτειχισθῆναι	μὲν γὰρ ὑπὸ τῶν Μιτυληναίων
[13, 62]	Δάης ὁ Κολωναεὺς ἐν Κολωναῖς	ἱδρυθῆναι	πρῶτον ὑπὸ τῶν ἐκ τῆς
[13, 3]	τὸν μὲν τοῦ Πενθίλου στόλον	φθῆναι	περαιωθέντα ἐκ τῆς Θρᾴκης εἰς
[13, 40]	Ποσειδῶνος μεγαλορρημονήσαντα· τὰς δὲ Λοκρίδας	πεμφθῆναι	Περσῶν ἤδη κρατούντων συνέβη. ~Οὕτω
[13, 53]	περιγενομένων Ἑνετῶν εἰς τὴν Θρᾴκην	περισωθῆναι	κἀκεῖθεν διαπεσεῖν εἰς τὴν λεγομένην
[13, 69]	κατατεθεῖσαν ἅμα τῷ παιδὶ Τηλέφῳ	καταποντωθῆναι,	φωράσαντος τὴν ἐξ Ἡρακλέους φθοράν·
[13, 42]	τὸν τόπον. ἐκείνου μὲν οὖν	ἀποστῆναι	τοῦ χωρίου, ἕτερον δὲ τειχίσαι.
[13, 70]	γὰρ τῆς Ἴδης ἄπωθεν αἱ	Κελαιναί,	πολὺ δὲ καὶ αἱ τοῦ
[13, 33]	υἱὸν ἀγακλῆος Πριάμοιο, ὃν εἰκὸς	εἶναι	ἐπώνυμον τῆς χώρας ἢ καὶ
[13, 25]	τεκμαιρομένοις· οὐ γὰρ ἔοικεν αὕτη	εἶναι	ἡ καθ´ Ὅμηρον. καὶ ἄλλοι
[13, 66]	τῶν τε ἐξ Ἀκαδημίας φιλοσόφων	εἶναι	καὶ δίκας λέγειν καὶ σοφιστεύειν
[13, 7]	τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον	εἶναι,	ὅσσον Λέσβος ἄνω Μάκαρος πόλις
[13, 42]	θυμός, συνηγορεῖ τὸ τὴν αὐτὴν	εἶναι	πόλιν τὴν νῦν τῇ τότε.
[13, 2]	Σηστοῦ τὴν τῆς Προποντίδος παραλίαν	εἶναι	συμβαίνει, ἀπὸ δὲ Ἀβύδου μέχρι
[13, 14]	τοὺς ἄρρενας τοῖς ἐχεοδήκτοις ἄκος	εἶναι	συνεχῶς ἐφαπτομένους ὥσπερ τοὺς ἐπῳδούς,
[13, 25]	νῦν Ἰλιεῖς φιλοδοξοῦντες καὶ θέλοντες	εἶναι	ταύτην τὴν παλαιὰν παρεσχήκασι λόγον
[13, 28]	σῆμά ἐστιν, ὅ φασιν Ἑκάβης	εἶναι	τάφον· οἱ δὲ τὸν Ῥοδίον
[13, 18]	ὥστε τὸ δίαρμα μὴ πλέον	εἶναι	τετταράκοντα σταδίων. ~Ἐν δὲ τῷ
[13, 58]	~Φησὶ δὲ Μυρσίλος Μηθυμναίων κτίσμα	εἶναι	τὴν Ἄσσον, Ἑλλάνικός τε καὶ
[13, 7]	δὲ τῶν ἀχθέντων ἐκεῖθεν φησὶν	εἶναι	τὴν Χρυσηίδα. „Ἀνδρομάχη θυγάτηρ μεγαλήτορος
[13, 34]	τῆς τελευτῆς τῶν λεχθέντων ἀγκώνων	εἶναι,	τὸ δὲ παλαιὸν κτίσμα μεταξὺ
[13, 36]	τὸν νῦν λεγόμενον Ἀχαιῶν λιμένα	εἶναι	τὸ ναύσταθμον, ἐγγυτέρω τινὰ λέξει
[13, 33]	ἔχθραν δ´ ἀεὶ καὶ πόλεμον	εἶναι	τοῖς τε Κεβρηνοῖς καὶ τοῖς
[13, 33]	μέχρι τῆς Σκηψίας, ὅριον δ´	εἶναι	τὸν Σκάμανδρον μέσον αὐτῶν ῥέοντα·
[13, 52]	ἄλλως εἴτ´ ἀπὸ τοῦ περίσκεπτον	εἶναι	τὸν τόπον, εἰ δεῖ τὰ
[13, 43]	ἢ καὶ διὰ τὸ πλησίον	εἶναι	τοῦ Σκαμάνδρου καὶ τοῦτο τὸ
[13, 26]	δὲ τοὔνομα· ἔδοξε γὰρ εὐσεβὲς	εἶναι	τοὺς Ἀλέξανδρον διαδεξαμένους ἐκείνου πρότερον
[13, 22]	καὶ διὰ τὸν ῥοῦν κυρίαν	εἶναι	τῶν παρόδων. ~Ὑπέρκειται δὲ τῆς
[13, 36]	τῆς νῦν πόλεως ὁρώμενον πρόχωμα	εἶναι	τῶν ποταμῶν ὕστερον γεγονός. ~ὅ
[13, 26]	τῶν νῦν τέως μὲν κώμην	εἶναί	φασι τὸ ἱερὸν ἔχουσαν τῆς
[13, 44]	οὕτως γράφει· τὴν μὲν περίμετρον	εἶναί	φησι ποδῶν τεττάρων „καὶ εἴκοσι,
[13, 41]	καθήμενον ἐμφαίνει· πέπλον γὰρ κελεύει	„θεῖναι	Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν. βέλτιον γὰρ
[13, 41]	ἀντὶ τοῦ „παρὰ „τοῖς γόνασι	θεῖναι“	παρατιθέντες τὸ „ἡ δ´ ἧσται
[13, 53]	δ´ εἰς τὴν Λατίνην ἐλθόντα	μεῖναι	κατά τι λόγιον τὸ κελεῦον
[13, 48]	τῶν χρηστηρίων· τοὺς δὲ αὐτόθι	μεῖναι·	τούτους δὲ καὶ τὴν Ἴδην
[13, 25]	τὴν πόλιν, ὕστατα δ´ ἐνταῦθα	συμμεῖναι	κατὰ Κροῖσον μάλιστα. τὰς δὴ
[13, 33]	Ἀλεξάνδρειαν· τοὺς μὲν οὖν Κεβρηνιέας	συμμεῖναι	τοῖς ἄλλοις ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ,
[13, 45]	ἀπὸ δὲ τῆς Παλαισκήψεως ταύτης	διατεῖναι	τὴν ὁμωνυμίαν καὶ εἰς ἄλλους
[13, 26]	προστάξαι τοῖς ἐπιμεληταῖς ἐλευθέραν τε	κρῖναι	καὶ ἄφορον· ὕστερον δὲ μετὰ
[13, 19]	Μιλησίων δ´ εἰσὶ καὶ αἱ	Κολωναὶ	αἱ ὑπὲρ Λαμψάκου ἐν τῇ
[13, 47]	συνεχὴς ἥ τε Λάρισα καὶ	Κολωναί,	τῆς {Τενεδίων περ} αίας οὖσαι
[13, 26]	προσαγορεῦσαι πόλιν καὶ οἰκοδομίαις ἀναλαβεῖν	προστάξαι	τοῖς ἐπιμεληταῖς ἐλευθέραν τε κρῖναι
[13, 2]	χώραν ὑπαγορεύει μάλιστα τοὺς Τρῶας	ἄρξαι	μέχρι τοῦ Καΐκου ποταμοῦ διῃρημένους
[13, 3]	χρόνους μακροτέρους. Ὀρέστην μὲν γὰρ	ἄρξαι	τοῦ στόλου, τούτου δ´ ἐν
[13, 70]	προλόγου „ἰὼ Κάικε Μύσιαί τ´	ἐπιρροαί.	ἐγγὺς δὲ τῶν πηγῶν κώμη
[13, 53]	Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν ἀνάξει καὶ	„παί„	δων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε
[13, 7]	Τρῶας· „οἳ δὲ Ζέλειαν „ἔναιον	ὑπαὶ	πόδα νείατον Ἴδης, Ἀφνειοί, πίνοντες
[13, 9]	αὐτῆς „οἳ δὲ Ζέλειαν ἔναιον	ὑπαὶ	„πόδα νείατον Ἴδης Ἀφνειοί, πίνοντες
[13, 53]	πολίσματι, οἱ δ´ εἰς Αἴγεσταν	κατᾶραι	τῆς Σικελίας σὺν Ἐλύμῳ Τρωὶ
[13, 32]	δὲ λανθάνουσί τινες ἡμᾶς αἰτίαι	πιστότεραι	δι´ ἃς τοῖς Ἰλιεῦσιν ἐπῆλθε
[13, 61]	γὰρ Ἠετίωνος) ἀλλὰ τὴν Λυρνησσόν·	ἀμφότεραι	δ´ ἦσαν ἐν τῷ κληθέντι
[13, 61]	Λυρνησσός, ἐρυμνὸν χωρίον· ἔρημοι δ´	ἀμφότεραι·	διέχουσι δὲ Ἀδραμυττίου σταδίους ἡ
[13, 25]	φησίν, αὐτοῖς· „τοῖσιν δ´ οὐκ	„ἀγοραὶ	βουληφόροι, οὔτε θέμιστες· ἀλλ´ οἵ
[13, 45]	παρονομάζειν; ἐχρῆν γὰρ καὶ τοῦτο	πλάσαι	παρατριψαμένους τὸ μέτωπον, καὶ μὴ
[13, 48]	Ἴδην ἀπὸ τῆς ἐν Κρήτῃ	προσονομάσαι.	Ἡρακλείδης δ´ ὁ Ποντικὸς πληθύοντάς
[13, 43]	ἐπὶ δύσιν ἐκ μιᾶς πηγῆς·	πᾶσαι	δ´ ἀλλήλαις πλησιάζουσιν ἐν εἴκοσι
[13, 33]	γεγονέναι τοῦ Ἀλεξάνδρου πρὶν Ἑλένην	ἁρπάσαι·	λέγειν τε τὸν ποιητήν „Κεβριόνην
[13, 26]	καταπέμψαι φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον πόλιν τε	ποιῆσαι	μεγάλην καὶ ἱερὸν ἐπισημότατον καὶ
[13, 53]	ἀθροίσαντα πλεῦσαι· καὶ οἱ μὲν	οἰκῆσαι	περὶ τὸν Μακεδονικὸν Ὄλυμπον φασίν,
[13, 26]	ἐπὶ Γρανίκῳ νίκην ἀναθήμασί τε	κοσμῆσαι	τὸ ἱερὸν καὶ προσαγορεῦσαι πόλιν
[13, 53]	δὲ περὶ Μαντίνειαν τῆς Ἀρκαδίας	κτίσαι	Καπύας, ἀπὸ Κάπυος θέμενον τοὔνομα
[13, 3]	πολὺν χρόνον, ὕστερον δὲ διαβάντας	κτίσαι	τὴν Κύμην τὴν Φρικωνίδα κληθεῖσαν
[13, 42]	οὖσαν; ~Εἰκάζουσι δὲ τοὺς ὕστερον	ἀνακτίσαι	διανοουμένους οἰωνίσασθαι τὸν τόπον ἐκεῖνον,
[13, 42]	ἀποστῆναι τοῦ χωρίου, ἕτερον δὲ	τειχίσαι.	πρῶτοι μὲν οὖν Ἀστυπαλαιεῖς οἱ
[13, 38]	τῶν ἐκεῖθεν λίθων τὸ Σίγειον	τειχίσαι.	τοῦτο δὲ κατέσχον μὲν Ἀθηναῖοι
[13, 39]	λίθων τῶν ἐξ Ἰλίου Περίανδρον	ἐπιτειχίσαι	τὸ Ἀχίλλειον τοῖς Ἀθηναίοις, βοηθοῦντα
[13, 57]	φεύγοντες τὰ χωρία ἃ οἱ	Πέρσαι	κατέσχον. ~Φησὶ δὲ Μυρσίλος Μηθυμναίων
[13, 52]	παιδός· καὶ δύο γένη ταῦτα	βασιλεῦσαι	πολὺν χρόνον ἐν τῇ Σκήψει
[13, 27]	οἷς καὶ τὴν Ἀνδρομάχην ἱστοροῦσι	βασιλεῦσαι	τὴν Ἕκτορος γενομένην γυναῖκα, ἐφιλοφρονεῖτο
[13, 53]	τοῦ παιδὸς Ἀσκανίου λαὸν ἀθροίσαντα	πλεῦσαι·	καὶ οἱ μὲν οἰκῆσαι περὶ
[13, 26]	τε κοσμῆσαι τὸ ἱερὸν καὶ	προσαγορεῦσαι	πόλιν καὶ οἰκοδομίαις ἀναλαβεῖν προστάξαι
[13, 53]	κατασχεῖν, καὶ ποταμοὺς περὶ Αἴγεσταν	προσαγορεῦσαι	Σκάμανδρον καὶ Σιμόεντα· ἔνθεν δ´
[13, 47]	Κολωναί, τῆς {Τενεδίων περ} αίας	οὖσαι	πρότερον, καὶ ἡ νῦν Χρῦσα,
[13, 38]	πλεῖσται τῶν κατοικιῶν, αἱ μὲν	συμμένουσαι	καὶ νῦν αἱ δ´ ἠφανισμέναι.
[13, 19]	τῇ ἐκτὸς Ἑλλησποντίᾳ θαλάττῃ, Ἰλίου	διέχουσαι	σταδίους τετταράκοντα πρὸς τοῖς ἑκατόν·
[13, 3]	Γρανίκου ποταμοῦ καὶ παρεσκευασμένον ἄμεινον	περαιῶσαι	τὸ πλέον τῆς στρατιᾶς εἰς
[13, 3]	κάθοδον· εἶτ´ Ἀρχέλαον υἱὸν ἐκείνου	περαιῶσαι	τὸν Αἰολικὸν στόλον εἰς τὴν
[13, 41]	τὸ ξόανον νῦν μὲν ἑστηκὸς	ὁρᾶται,	Ὅμηρος δὲ καθήμενον ἐμφαίνει· πέπλον
[13, 49]	Ἄβυδος. ~Κάμψαντι δὲ τὸ Λεκτὸν	ἐλλογιμώταται	πόλεις τῶν Αἰολέων καὶ ὁ
[13, 55]	τοῦ βασιλέως εἴθ´ ὑπὸ νόσου·	λέγεται	γὰρ ἀμφότερα. περὶ μὲν τῶν
[13, 51]	τὸν ἰδίως Ἀδραμυττηνὸν καλούμενον κόλπον.	λέγεται	γὰρ καὶ πᾶσα ἡ ἀπὸ
[13, 62]	ἔτι νῦν Κίλλα τις τόπος	λέγεται,	ἐν ᾧ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἔστιν
[13, 34]	τοῦτο δὲ καὶ ἰδίως Τρωικὸν	λέγεται,	καὶ τοὺς πλείστους ἀγῶνας ὁ
[13, 52]	πολὺν χρόνον ἐν τῇ Σκήψει	λέγεται·	μετὰ ταῦτα δ´ εἰς ὀλιγαρχίαν
[13, 65]	Πλάκος ἢ Πλὰξ ἐκεῖ τι	λέγεται,	οὔθ´ ὕλη ὑπέρκειται καίτοι πρὸς
[13, 48]	Τρώων, ὃς νῦν οἱ Ξυπετεῶνες	λέγεται,	Τεύκρους δὲ μηδένας ἐλθεῖν ἐκ
[13, 59]	καὶ νῦν ἡ χώρα Πηδασὶς	λέγεται.	φασὶ δ´ ἐν αὐτῇ καὶ
[13, 22]	χωρία καὶ ἡ Τρῳὰς ἅπασα,	ὀνομάζεται	δὲ καὶ ἀκρωτήριόν τι πρὸς
[13, 22]	ἐκ δὲ Σηστοῦ εἰς τοὐναντίον·	ὀνομάζεται	δὲ πρὸς τῇ Σηστῷ τόπος
[13, 35]	Ἰλιέων κώμη ἐστίν, ἐν ᾗ	νομίζεται	τὸ παλαιὸν Ἴλιον ἱδρῦσθαι πρότερον,
[13, 5]	σκολοπενδρώδης οὖσα τὸ σχῆμα ἐσχάτοις	ἀφορίζεται	τούτοις, τῷ τε περὶ τὴν
[13, 24]	μὲν γὰρ οὐδ´ ἴχνος πόλεως	σώζεται	αὐτόθι. ~Εἰκάζει δὲ Πλάτων μετὰ
[13, 38]	ἔχει περιδρομήν. ~Οὐδὲν δ´ ἴχνος	σώζεται	τῆς ἀρχαίας πόλεως. εἰκότως· ἅτε
[13, 32]	Λαομέδοντος. πρὸς τοῦτο δὲ πάλιν	ἀντιτίθεται	μῦθος· οὐ γὰρ ἕνεκα ἵππων,
[13, 53]	καὶ ἐπανῆλθον εἰς τὴν οἰκείαν.	~Οἴεται	δ´ ὁ Σκήψιος καὶ βασίλειον
[13, 43]	θερμὰ „νῦν ἐν τῷ τόπῳ	εὑρίσκεται,	οὔθ´ ἡ τοῦ Σκαμάνδρου „πηγὴ
[13, 21]	μὲν ἔστι, πόλις δ´ οὐχ	εὑρίσκεται,	ὥς τινες ἐνόμισαν· ῥεῖ δὲ
[13, 51]	ἐν ᾧ καὶ ὁ Ἐλαϊτικὸς	περιλαμβάνεται·	ἰδίως μέντοι τοῦτον φασὶν Ἀδραμυττηνόν,
[13, 43]	ἐπιφέρει δέ „ἀμφὶ δὲ καπνὸς	„γίγνεται	ἐξ αὐτῆς ὡσεὶ πυρός. ἡ
[13, 70]	τοῖς περὶ τὸν Κάικον τόποις	φαίνεται	βεβασιλευκὼς καθ´ Ὅμηρον ὁ Εὐρύπυλος,
[13, 49]	τῶν Λελέγων κατοικίζων ὁ ποιητὴς	φαίνεται	καὶ τοὺς Κίλικας διττοὺς ὄντας.
[13, 32]	παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν. καὶ	φαίνεται	ὁ Πρίαμος τῷ τοιούτῳ λόγῳ
[13, 63]	σταδίων ἐστὶν ἡμερήσιός πως, ὅσον	φαίνεται	πλεύσας ὁ Ὀδυσσεύς. ἐκβὰς γὰρ
[13, 56]	κρᾶμα, ὅ τινες ὀρείχαλκον καλοῦσι·	γίνεται	δὲ ψευδάργυρος καὶ περὶ τὸν
[13, 56]	τὰ Ἄνδειρα, ὃς καιόμενος σίδηρος	γίνεται·	εἶτα μετὰ γῆς τινος καμινευθεὶς
[13, 56]	ἣ προσλαβοῦσα χαλκὸν τὸ καλούμενον	γίνεται	κρᾶμα, ὅ τινες ὀρείχαλκον καλοῦσι·
[13, 35]	ὁ Σιμόεις ῥεῖ πενταστάδιον διέχων·	γίνεται	οὖν εὔλογον πρῶτον μὲν τὸ
[13, 27]	αὐτῶν, ἅμα καὶ φιλόμηρος ὤν·	φέρεται	γοῦν τις διόρθωσις τῆς Ὁμήρου
[13, 34]	πεδίον δι´ οὗ ὁ Σιμόεις	φέρεται,	καὶ τὸ Σκαμάνδριον δι´ οὗ
[13, 41]	τὸν ἀφανισμὸν τῆς πόλεως εἴρηκεν	„ἔσσεται	ἦμαρ ὅταν „ποτ´ ὀλώλῃ Ἴλιος
[13, 67]	γῆς ἀργιλώδους, ᾗ τὰ ἀργυρώματα	ἐκμάττεται,	πλίνθους πηγνυμένας καὶ ἐπιπλεούσας. μετὰ
[13, 49]	Αἰολέων καὶ ὁ Ἀδραμυττηνὸς κόλπος	ἐκδέχεται,	ἐν ᾧ τοὺς πλείους τῶν
[13, 4]	δὲ ὁ Καρυανδεὺς ἀπὸ Ἀβύδου	ἄρχεται·	ὁμοίως δὲ τὴν Αἰολίδα Ἔφορος
[13, 7]	γὰρ λέγει τὴν πεπορθημένην ἤπειρον·	πεπόρθηται	δὲ σὺν ἄλλοις τόποις καὶ
[13, 67]	Εὔηνος, ἐξ οὗ τὸ ὑδραγωγεῖον	πεποίηται	τοῖς Ἀδραμυττηνοῖς. ἐκ δὲ τῆς
[13, 65]	φαύλως οἰκουμένων ἢ ποταμῶν χειμάρρων·	τεθρύληται	δὲ διὰ τὰς παλαιὰς ἱστορίας.
[13, 13]	ποταμοῖο παρὰ ῥόον Αἰσήποιο, ἔνθα	τετίμηταί	τε καὶ Ἀδρήστεια καλεῖται. ~Ἔστι
[13, 66]	ἀνὴρ δὲ Ἀδραμυττηνὸς ῥήτωρ ἐπιφανὴς	γεγένηται	Ξενοκλῆς, τοῦ μὲν Ἀσιανοῦ χαρακτῆρος,
[13, 69]	ὁ δὲ ποιητὴς ἐπὶ τοσοῦτον	μέμνηται	μόνον τῆς ἱστορίας ταύτης „ἀλλ´
[13, 40]	Κασσάνδρην, ἀνάεδνον. βίας δὲ οὐδὲ	μέμνηται,	οὐδ´ ὅτι ἡ φθορὰ τοῦ
[13, 6]	ἐκβολῶν τοῦ Ἕρμου, καθάπερ εἰρήκαμεν.	εἴρηται	δὲ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν, ὅτι
[13, 50]	Λέλεγας ἱδρυμένους ὁ ποιητὴς πεποίηκεν.	~Εἴρηται	δὲ περὶ αὐτῶν καὶ πρότερον·
[13, 53]	καὶ Λυρνησσοῦ, εἰς ἣν φυγεῖν	εἴρηται	διωκόμενος ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως· φησὶ
[13, 21]	ποταμὸς Ἄρισβος ἐν Θρᾴκῃ, ὥσπερ	εἴρηται,	καὶ τούτου πλησίον οἱ Κεβρήνιοι
[13, 42]	ὕστερον καὶ κατ´ ὀλίγον, ὡς	εἴρηται,	τὴν αὔξησιν ἔσχεν. Ἑλλάνικος δὲ
[13, 69]	ὁ Τεύθρας Κιλίκων καὶ Μυσῶν	ἱστόρηται	βασιλεύς. Εὐριπίδης δ´ ὑπὸ Ἀλέου
[13, 24]	„Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι	„ἀγχιμαχηταί.	εἰκὸς δ´ ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι τὸ
[13, 4]	Ὅμηρος ἀπὸ Αἰσήπου τὴν ἀρχὴν	ποιεῖται	τῆς Τρῳάδος, Εὔδοξος δὲ ἀπὸ
[13, 18]	τῆς Χερρονήσου πολίχνιόν ἐστι Καλλίπολις·	κεῖται	δ´ ἐπ´ ἀκτῆς ἐκκειμένη πολὺ
[13, 51]	ἐν ἑκατὸν καὶ τετταράκοντα Γάργαρα·	κεῖται	δὲ τὰ Γάργαρα ἐπ´ ἄκρας
[13, 47]	δὲ τόπος ἐν ᾧ νῦν	κεῖται	ἡ Ἀλεξάνδρεια Σιγία ἐκαλεῖτο. ~Ἐν
[13, 15]	ἔχουσα πιτυῶδες ὄρος· μεταξὺ δὲ	κεῖται	Παρίου καὶ Πριάπου κατὰ Λίνον
[13, 22]	ἀκρωτήριόν τι πρὸς Δαρδάνῳ Γύγας·	ἐπίκειται	δὲ τῷ στόματι τῆς Προποντίδος
[13, 46]	„Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ.	περίκειται	δ´ αὐτῇ νησία πλείω, καὶ
[13, 22]	στενὰ τὰ κατὰ τὸ ζεῦγμα·	ἀντίκειται	δὲ τὸ ζεῦγμα τῇ Ἀβύδῳ.
[13, 68]	ἕω δὲ τὸ Καΐκου πεδίον	ὑπόκειται,	πρὸς ἄρκτον δὲ ἡ Ἐλαῗ
[13, 48]	τοῦ ὀνόματος σῶζον, ὁ μῦς,	ὑπόκειται	τῷ ποδὶ τοῦ ξοάνου· Σκόπα
[13, 43]	λόφος τις τῆς Ἴδης Κότυλος·	ὑπέρκειται	δ´ οὗτος ἑκατόν που καὶ
[13, 23]	ῥοῦν κυρίαν εἶναι τῶν παρόδων.	~Ὑπέρκειται	δὲ τῆς τῶν Ἀβυδηνῶν χώρας
[13, 70]	τὸ καλούμενον Ἀπίας πεδίον, ὃ	ὑπέρκειται	ἐν τῇ μεσογαίᾳ τοῦ Θήβης
[13, 63]	ἦν ἔχον λιμένα, πλησίον δὲ	ὑπέρκειται	ἡ Θήβη· ἐνταῦθα δ´ ἦν
[13, 2]	τὴν Τρῳάδα· πάντων δὴ τούτων	ὑπέρκειται	ἡ Ἴδη τὸ ὄρος μέχρι
[13, 65]	ἐκεῖ τι λέγεται, οὔθ´ ὕλη	ὑπέρκειται	καίτοι πρὸς τῇ Ἴδῃ. Ἀστύρων
[13, 33]	ἐπὶ τῇ θαλάττῃ τόπων ὄντων	ὑπέρκειται	τούτων τὸ Τρωικὸν πεδίον μέχρι
[13, 49]	ῥάχις ἀνατείνουσα πρὸς τὴν Ἴδην	ὑπέρκειται	τῶν πρώτων τοῦ κόλπου μερῶν,
[13, 22]	τὴν Εὐρώπην καὶ τὴν Ἀσίαν.	καλεῖται	δ´ ἡ ἄκρα τῆς Εὐρώπης
[13, 67]	τοῦ Κιτιέως συσχολαστὴς παρὰ Πολέμωνι.	καλεῖται	δὲ καὶ ἐν τῇ Πιτάνῃ
[13, 13]	ἔνθα τετίμηταί τε καὶ Ἀδρήστεια	καλεῖται.	~Ἔστι δὲ καὶ τὸ Πάριον
[13, 9]	νομίζουσι λίμνης· καὶ γὰρ οὕτω	καλεῖται	ἡ Δασκυλῖτις. ~Ἡ μὲν δὴ
[13, 19]	καὶ ὁ ποταμὸς νῦν οὕτω	καλεῖται.	Μιλησίων δ´ εἰσὶ καὶ αἱ
[13, 42]	τῷ Σιμόεντι Πόλιον, ὃ νῦν	καλεῖται	Πόλισμα, οὐκ ἐν εὐερκεῖ τόπῳ·
[13, 64]	τοῖς ἐν Ἀσίᾳ μείς τις	καλεῖται	πορνοπίων, οὕτω τοὺς πάρνοπας καλούντων
[13, 44]	„ὁ μὲν Ῥῆσος ποταμὸς νῦν	„καλεῖται	Ῥοείτης, εἰ μὴ ἄρα ὁ
[13, 67]	~Πρὸς δὲ τοῖς Ἀστύροις λίμνη	καλεῖται	Σάπρα βαραθρώδης εἰς ῥαχιώδη τῆς
[13, 64]	πάρνοπας καλούντων Βοιωτῶν, καὶ θυσία	συντελεῖται	πορνοπίωνι Ἀπόλλωνι. ~Μυσία μὲν οὖν
[13, 2]	ἐπικούρων πλῆθος ἐν τοῖς συμμάχοις	διαριθμεῖται.	~Οἱ δ´ ὕστερον τοὺς ὅρους
[13, 60]	νῦν ἔχουσιν Ἀδραμυττηνοί τε καὶ	Ἀταρνεῖται	καὶ Πιταναῖοι μέχρι τῆς ἐκβολῆς
[13, 6]	Λεκτοῦ. ~Κάμψαντι δὲ τὸ Λεκτὸν	ἀναχεῖται	κόλπος μέγας, ὃν ἡ Ἴδη
[13, 26]	νῦν δὲ καὶ Ῥωμαίων ἀποικίαν	δέδεκται	καὶ ἔστι τῶν ἐλλογίμων πόλεων.
[13, 68]	αὐτὸ δὲ καθ´ αὑτὸ ἱκανῶς	συνέσταλται,	προσνεύει δὲ ἐπὶ τὸ Αἰγαῖον
[13, 41]	τὰ τοιαῦτα δὲ τοῦ αὐτοῦ	τίθενται	τεκμήρια, οἷον ὅτι τῆς Ἀθηνᾶς
[13, 51]	τῆς Ἰδαίας ὕλης· ἐνταῦθα γὰρ	διατίθενται	κατάγοντες τοῖς δεομένοις. εἶτ´ Ἄστυρα,
[13, 51]	τῆς μὲν γὰρ Ἁμαξιτοῦ Νεανδριεῖς	ὑπέρκεινται,	καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐντὸς Λεκτοῦ,
[13, 43]	τοῦ „Σκαμάνδρου πηγήν· οὕτω γὰρ	λέγονται	πλείους πηγαὶ τοῦ αὐτοῦ ποταμοῦ.
[13, 7]	Ἕκτορι ἐν τῷ καταλόγῳ ταττόμενοι	λέγονται	Τρῶες „Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε μέγας
[13, 7]	οἴκῳ, αὐτὰρ „ἐγὼ Θήβῃσιν, οὐκ	οἴονται	δεῖν ἐξ εὐθείας ἀκούειν, ἀλλὰ
[13, 43]	~Πολυπίδακον δὲ τὴν Ἴδην ἰδίως	οἴονται	λέγεσθαι διὰ τὸ πλῆθος τῶν
[13, 15]	Λινούσιοι κοχλίαι ἄριστοι τῶν πάντων	ἁλίσκονται.	~Ἐν δὲ τῷ παράπλῳ τῷ
[13, 45]	ποῦ ἢ Ἀλόπη ἢ ὅπως	βούλονται	παρονομάζειν; ἐχρῆν γὰρ καὶ τοῦτο
[13, 36]	„ἤλθομεν. ἐπί τε τὴν κατασκοπὴν	πέμπονται	γνωσόμενοι, πότερον μενοῦσι παρὰ νηυσὶν
[13, 27]	Ὅμηρον σκοποῦσιν, ἐκ τῶν τοιῶνδε	τεκμαίρονται.	πρότερον δὲ ὑπογραπτέον τοὺς τόπους
[13, 25]	γ´ ἄσπαρτα καὶ ἀνήροτα πάντα	φύονται,	φησίν, αὐτοῖς· „τοῖσιν δ´ οὐκ
[13, 41]	γὰρ οὕτως ἢ ὡς τινὲς	δέχονται	ἀντὶ τοῦ „παρὰ „τοῖς γόνασι
[13, 70]	ταῖς πηγαῖς αὐτοῦ, ἀφ´ οὗ	δέχονταί	τινες εἰπεῖν Αἰσχύλον κατὰ τὴν
[13, 70]	καὶ αἱ τοῦ Καΐκου πηγαί·	δείκνυνται	γὰρ ἐν πεδίῳ. Τῆμνον δ´
[13, 27]	δὲ Ῥωμαῖοι τὸν Αἰνείαν ἀρχηγέτην	ἡγοῦνται,	ἔπειτα ὅτι Ἰούλιος ἀπὸ Ἰούλου
[13, 64]	σμίνθοι οἱ μύες, δεῦρο μετενεκτέον.	παραμυθοῦνται	δὲ τὴν ἀπὸ μικρῶν ἐπίκλησιν
[13, 65]	Λυδοῖς, καὶ νῦν πύλαι Λύδιαι	καλοῦνται	ἐν Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν (ὥς φασι)
[13, 48]	τὸ ἱερὸν Σμινθίου δύο τόποι	καλοῦνται	Σμίνθια· καὶ ἄλλοι δ´ ἐν
[13, 48]	ὅπου ἂν οἱ γηγενεῖς αὐτοῖς	ἐπιθῶνται·	συμβῆναι δὲ τοῦτ´ αὐτοῖς φασι
[13, 53]	δων παῖδες, τοί κεν μετόπισθε	γένωνται.	οὕτω δ´ οὐδ´ ἡ τοῦ
[13, 41]	„γουνάσιν“ ὡς θυιάσιν, ὁποτέρως ἂν	δέξωνται,	ἀπεραντολογοῦσιν, εἴθ´ {ἱκετ{ είας ἑρμην}
[13, 3]	αὐτοὺς λέγουσι καὶ τοῖς ὀνόμασι	χρῶνται	διηλλαγμένως, διαιρέσεις νέμοντες πλείους. μάλιστα
[13, 39]	τὸ Ἀχιλλέως μνῆμα, κατοικία μικρά.	κατέσκαπται	δὲ καὶ τὸ Σίγειον ὑπὸ
[13, 51]	καθ´ ἕκαστα πάλιν, εἴ τι	παραλέλειπται	μνήνης ἄξιον, καὶ πρῶτον περὶ
[13, 62]	Κίλλαιον ἀπὸ ταύτης τῆς Κίλλης	ὠνόμασται·	ἔστι δὲ καὶ Κίλλαιον ὄρος
[13, 19]	Παισὸς ἦν πόλις καὶ ποταμός·	κατέσπασται	δ´ ἡ πόλις, οἱ δὲ
[13, 11]	Σιδήνη χώραν ἔχουσα πολλὴν ὁμώνυμον,	κατέσπασται	δὲ νῦν. ἐν δὲ τῇ
[13, 57]	ἵκηαι. ὁ δὲ λιμὴν χώματι	κατεσκεύασται	μεγάλῳ. ἐντεῦθεν ἦν Κλεάνθης, ὁ
[13, 41]	θεῖναι“ παρατιθέντες τὸ „ἡ δ´	ἧσται	ἐπ´ „ἐσχάρῃ ἐν πυρὸς αὐγῇ“
[13, 38]	δὴ καὶ κτίσματά εἰσιν αἱ	πλεῖσται	τῶν κατοικιῶν, αἱ μὲν συμμένουσαι
[13, 20]	Παριανῆς τινα (οὔπω γὰρ ἦσαν	αὗται	αἱ πόλεις κατὰ τὰ Τρωικά)
[13, 51]	Περπερηνὴ καὶ Τράριον καὶ ἄλλαι	τοιαῦται	κατοικίαι. ἐν δὲ τῇ παραλίᾳ
[13, 69]	αὐτῆς διεδέξατο τὴν ἐκείνου βασιλείαν.	πεπίστευται	δ´ οὖν ὅτι καὶ ὁ
[13, 41]	ἀρχαίων τῆς Ἀθηνᾶς ξοάνων καθήμενα	δείκνυται,	καθάπερ ἐν Φωκαίᾳ Μασσαλίᾳ Ῥώμῃ
[13, 48]	Λεκτῷ βωμὸς τῶν δώδεκα θεῶν	δείκνυται,	καλοῦσι δ´ Ἀγαμέμνονος ἵδρυμα· ἐν
[13, 11]	κολωνὸς ἔστιν, ἐφ´ ᾧ τάφος	δείκνυται	Μέμνονος τοῦ Τιθωνοῦ· πλησίον δ´
[13, 59]	καὶ ἐρύματα καὶ ἴχνη κατοικιῶν	δείκνυται.	~Μετὰ δὲ τοὺς Λέλεγας τὴν
[13, 13]	μὲν οὖν οὐδὲν ἱερὸν Ἀδραστείας	δείκνυται,	οὐδὲ δὴ Νεμέσεως, περὶ δὲ
[13, 63]	οὐδεὶς ἐν τῇ Ἀλεξανδρέων χώρᾳ	δείκνυται,	οὐδὲ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἱερόν· ὁ
[13, 63]	ἐν δὲ τῷ Θήβης πεδίῳ	δείκνυται	πλησίον· ὅ τε πλοῦς ἀπὸ
[13, 50]	Σατνιόεντι. καὶ νῦν ὁ τόπος	δείκνυται	τῆς πόλεως ἔρημος. γράφουσι δέ
[13, 5]	τοῖς ἄνω μέρεσι τῆς Ἴδης	δείκνυται	τόπος, ἀφ´ οὗ τὰ νῦν
[13, 19]	ἦν Κεφάλων· καὶ νῦν ἔτι	δείκνυται	τόπος ἐν τῇ Κυμαίᾳ Γεργίθιον
[13, 50]	προσαγορευόμενον, ἀλλὰ ποταμὸς ἐφ´ ᾧ	ἵδρυται	ἡ πόλις· νῦν δ´ ἐστὶν
[13, 51]	προσαγορευομένης ἐφ´ ᾗ καὶ ἀφροδίσιον	ἵδρυται.	πλάτος δὲ τοῦ στόματός ἐστιν
[13, 27]	τούτοις. ὅτι δ´ οὐκ ἐνταῦθα	ἵδρυται	τὸ παλαιὸν Ἴλιον καθ´ Ὅμηρον
[13, 63]	νῦν Χρῦσαν τὴν κατὰ Ἁμαξιτὸν	μεθίδρυται	τὸ ἱερόν, τῶν Κιλίκων τῶν
[13, 63]	Σμινθέως Ἀπόλλωνος καὶ ἡ Χρυσηίς·	ἠρήμωται	δὲ νῦν τὸ χωρίον τελέως·
[13, 45]	περὶ τούτων ὥστε τριάκοντα βίβλους	συγγράψαι	στίχων ἐξήγησιν μικρῷ πλειόνων ἑξήκοντα,
[13, 3]	Λοκρίδα καὶ τὸ Φρίκιον ὄρος	διατρῖψαι	πολὺν χρόνον, ὕστερον δὲ διαβάντας
[13, 26]	τὴν κατάλυσιν τῶν Περσῶν ἐπιστολὴν	καταπέμψαι	φιλάνθρωπον, ὑπισχνούμενον πόλιν τε ποιῆσαι
[13, 54]	βιβλιοθήκης, κατὰ γῆς ἔκρυψαν ἐν	διώρυγί	τινι· ὑπὸ δὲ νοτίας καὶ
[13, 23]	τῶν Ἀβυδηνῶν χώρας ἐν τῇ	Τρῳάδι	τὰ Ἄστυρα, ἃ νῦν μὲν
[13, 70]	μετῴκισεν Ἄτταλος τοὺς ἐν τῇ	Τρῳάδι	τὸ χωρίον ἐξελών.
[13, 69]	τὴν Αὔγην κατατεθεῖσαν ἅμα τῷ	παιδὶ	Τηλέφῳ καταποντωθῆναι, φωράσαντος τὴν ἐξ
[13, 69]	χρήσασθαι τῷ δ´ ὡς ἑαυτοῦ	παιδί.	τοῦτο μὲν οὖν μῦθος, ἄλλην
[13, 19]	λέγεσθαι Κολωνὰς καὶ ἐν τῇ	Φωκίδι	καὶ ἐν Θετταλίᾳ· ἐν δὲ
[13, 7]	ὑπὸ Εὐρυπύλῳ ἐφεξῆς οὖσα τῇ	Λυρνησσίδι.	ὅτι δὲ τούτων ἁπάντων ἦρχεν
[13, 70]	τούτῳ συνηγορεῖ τὸ ἐν τῇ	Ἐλαΐτιδι	χειμαρρῶδες ποτάμιον δείκνυσθαι Κήτειον· ἐμπίπτει
[13, 48]	σῶζον, ὁ μῦς, ὑπόκειται τῷ	ποδὶ	τοῦ ξοάνου· Σκόπα δ´ ἐστὶν
[13, 36]	ὡς Ἀριστοτέλης φησίν) ἀψυχίας δέ,	εἰ	γενομένου τοῦ τείχους ἐτειχομάχουν καὶ
[13, 36]	διέχων τοῦ Ἰλίου σταδίους εἴκοσιν.	εἰ	δὲ φήσει τις τὸν νῦν
[13, 52]	τοῦ περίσκεπτον εἶναι τὸν τόπον,	εἰ	δεῖ τὰ παρὰ τοῖς βαρβάροις
[13, 36]	πόλεως ἐπὶ θαλάττῃ πεδίον, ὥστε	εἰ	δωδεκαστάδιόν ἐστι νῦν τὸ μεταξύ,
[13, 37]	γέροντος, μάταιος ἦν. καὶ γὰρ	εἰ	ἐπ´ ἀκροτάτῳ, ὅμως {ἀπὸ} πολὺ
[13, 44]	Ῥῆσος ποταμὸς νῦν „καλεῖται Ῥοείτης,	εἰ	μὴ ἄρα ὁ εἰς τὸν
[13, 32]	ἀξιοῦσι καὶ τιμᾶν ὡς θεούς·	εἰ	μὴ τοῦτ´ αἰτιάσαιντο διότι οὗτοι
[13, 36]	περὶ τῆς Ὁμήρου Ἰλιάδος, πυνθανομένην	εἰ	περὶ τὴν νῦν πόλιν ὁ
[13, 36]	τοὐναντίον τῆς ἀψυχίας· ἀπονοίας μέν,	εἰ	τοσοῦτον χρόνον ἀτείχιστον αὐτὸ εἶχον,
[13, 41]	εἴθ´ {ἱκετ{ είας ἑρμην} εύοντες	{εἴ}	τε φρένας. πολλὰ δὲ τῶν
[13, 51]	περὶ τῶν καθ´ ἕκαστα πάλιν,	εἴ	τι παραλέλειπται μνήνης ἄξιον, καὶ
[13, 66]	μὲν Ἀσιανοῦ χαρακτῆρος, ἀγωνιστὴς δὲ	εἴ	τις ἄλλος καὶ εἰρηκὼς ὑπὲρ
[13, 16]	Ἀριμασπείων καλουμένων ἐπῶν, ἀνὴρ γόης	εἴ	τις ἄλλος. ~Τὸ δὲ Τηρείης
[13, 53]	διὰ τὴν πρὸς Πρίαμον δυσμένειαν	„ἀεὶ	γὰρ Πριάμῳ „ἐπε„ μήνιε δίῳ,
[13, 33]	μέσον αὐτῶν ῥέοντα· ἔχθραν δ´	ἀεὶ	καὶ πόλεμον εἶναι τοῖς τε
[13, 4]	γὰρ οὗτος μὲν ἕως Λεκτοῦ	προάγει,	ἄλλοι δ´ ἄλλως· Χάρων δ´
[13, 4]	δὲ τὴν Αἰολίδα Ἔφορος μὲν	λέγει	ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Κύμης, ἄλλοι
[13, 9]	ἀρχὴ τῆς Τρῳάδος καθ´ Ὅμηρον.	λέγει	δ´ ἐκεῖνος μὲν οὕτω περὶ
[13, 7]	„ἥρω Εὐρύπυλον. ταῦτα δὴ πεπορθῆσθαι	λέγει	καὶ αὐτὴν τὴν Λέσβον „ὅτε
[13, 43]	ὁ Δημήτριος τοτὲ μὲν οὕτως	λέγει	περὶ αὐτῶν „ἔστι γὰρ λόφος
[13, 40]	ἦν ὑπ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον	λέγει	„πέφνε γὰρ „Ὀθρυονῆα, Καβησόθεν ἔνδον
[13, 50]	δὲ προσληπτέον ὅτι Πήδασόν τινα	λέγει	πόλιν αὐτῶν ὑπὸ Ἄλτῃ τεταγμένην
[13, 61]	Μύνητι. ~τοῦ μὲν οὖν Ἠετίωνος	λέγει	πόλιν Θήβην „ᾠχόμεθ´ ἐς Θήβην
[13, 7]	κατὰ Τροίην ἐρίβωλον. Τροίαν γὰρ	λέγει	τὴν πεπορθημένην ἤπειρον· πεπόρθηται δὲ
[13, 63]	δὲ πλησίον· ἐκεῖθεν γοῦν ἁλοῦσαν	λέγει	τὴν Χρυσηίδα. ἀλλ´ οὐδὲ Κίλλα
[13, 53]	ἐγὼ τὴν πέρσα, μεθορμηθείς. οὐχ	ὁμολογεῖ	δὲ τῷ περὶ τῶν ἀρχηγετῶν
[13, 7]	Λέσβος ἄνω Μάκαρος πόλις ἐντὸς	ἐέργει,	καὶ Φρυγίη καθύπερθε καὶ Ἑλλήσποντος
[13, 34]	καὶ ποιοῦσι τὴν στομαλίμνην καλουμένην.	διείργει	δ´ ἑκάτερον τῶν λεχθέντων πεδίων
[13, 69]	οὖν μῦθος, ἄλλην δέ τινα	δεῖ	γεγονέναι συντυχίαν, δι´ ἣν ἡ
[13, 1]	εἰκάζειν περὶ τῶν πλείστων παρέχων.	δεῖ	δὲ καὶ τὰ τούτου διαιτᾶν
[13, 68]	τινες ὀνομάζουσιν ὁμωνύμως τῷ ζώῳ.	δεῖ	δὲ μακρῶς τὴν δευτέραν συλλαβὴν
[13, 1]	γραφῇ. πρὸς τοῦτο δὲ συγγνώμης	δεῖ	καὶ παρακλήσεως, ὅπως τὴν αἰτίαν
[13, 6]	τῇ παραλίᾳ, τάς τε ἄκρας	δεῖ	νοεῖν τὰς ποιούσας αὐτοὺς ἐπὶ
[13, 69]	τοὺς Κητείους ἴσμεν οὕστινας δέξασθαι	δεῖ,	οὔτε τὸ „γυναίων εἵνεκα δώρων.
[13, 52]	περίσκεπτον εἶναι τὸν τόπον, εἰ	δεῖ	τὰ παρὰ τοῖς βαρβάροις ἐν
[13, 43]	μὲν γάρ θ´ ὕδατι λιαρῷ	„ῥέει,	ὅ ἐστι θερμῷ· ἐπιφέρει δέ
[13, 43]	πυρός. ἡ δ´ ἑτέρη θέρεϊ	προρέει	εἰκυῖα χαλάζῃ ἢ χιόνι ψυχρῇ.
[13, 25]	οὐδ´ ἴχνος πόλεως σώζεται αὐτόθι.	~Εἰκάζει	δὲ Πλάτων μετὰ τοὺς κατακλυσμοὺς
[13, 50]	πόλις· νῦν δ´ ἐστὶν ἐρήμη.	ὀνομάζει	δὲ τὸν ποταμὸν ὁ ποιητής·
[13, 24]	τῷ Αἰνείᾳ. διττῶς δὲ ταῦτ´	ὀνομάζει	ὁ ποιητής, τοτὲ μὲν οὕτω
[13, 36]	καὶ τῆς θαλάττης ὁ ποιητὴς	φράζει·	τὸ μὲν γὰρ πρὸ τῆς
[13, 56]	εἶτα μετὰ γῆς τινος καμινευθεὶς	ἀποστάζει	ψευδάργυρον, ἣ προσλαβοῦσα χαλκὸν τὸ
[13, 10]	ἣν ἐκδίδωσιν Αἴσηπος ὅσον ὀγδοήκοντα.	ἐπιμερίζει	δὲ συνεχῶς τὰ κατὰ τὴν
[13, 70]	Τῆμνον δ´ ἔστιν ὄρος ὃ	διορίζει	τοῦτό τε καὶ τὸ καλούμενον
[13, 5]	τὴν Ζέλειαν, οἰκείως τούτων ἀκρώρειαν	ἀφορίζει	Γάργαρον, ἄκρον λέγων· καὶ γὰρ
[13, 58]	μὲν Κᾶρας ἀποφαίνουσιν, Ὅμηρος δὲ	χωρίζει	„πρὸς „μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ
[13, 63]	„Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν χερσὶ	τίθει,	οὔτε Θήβης πλησίον, ἐκεῖνος δὲ
[13, 62]	ἄδηλον εἴτε τὸν αὐτὸν τῷ	Σμινθεῖ	εἴθ´ ἕτερον. ~Ἡ δὲ Χρῦσα
[13, 40]	νέον „πτο„ λέμοιο μετὰ κλέος	εἰληλούθει.	ᾔτεε δὲ Πριάμοιο „θυ„ γατρῶν
[13, 6]	κόλπος μέγας, ὃν ἡ Ἴδη	ποιεῖ	πρὸς τὴν ἤπειρον ἀποχωροῦσα ἀπὸ
[13, 63]	ἐστιν, ἐκεῖνος δ´ ἐπὶ θαλάττῃ	ποιεῖ	τὸ ἱερόν „ἐκ δὲ Χρυσηὶς
[13, 57]	δ´ ἀνέπεμψεν ὡς τὸν βασιλέα,	κἀκεῖ	κρεμασθεὶς ἀπώλετο· οἱ φιλόσοφοι δ´
[13, 19]	τῇ Κυμαίᾳ Γεργίθων· ἦν γὰρ	κἀκεῖ	πόλις πληθυντικῶς καὶ θηλυκῶς λεγομένη
[13, 65]	οὔτε δὲ Πλάκος ἢ Πλὰξ	ἐκεῖ	τι λέγεται, οὔθ´ ὕλη ὑπέρκειται
[13, 5]	δὲ Λεκτὸν εἰς τὸ πέλαγος	καθήκει	τὸ Αἰγαῖον ἐν παράπλῳ κείμενον
[13, 68]	αὕτη δὲ μέχρι τῶν Ἀργινουσσῶν	διήκει	καὶ τῆς ὑπερκειμένης ἄκρας, ἣν
[13, 1]	παλαιῶν γνῶσιν· προσλαμβάνει δὲ τῷ	μήκει	καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἐποικησάντων
[13, 2]	τὸν Ἐλαϊτικὸν κόλπον· οἷς πᾶσιν	ἀντιπαρήκει	ἡ τῶν Λεσβίων νῆσος· εἶθ´
[13, 57]	ὥστ´ ἐπ´ αὐτῆς οἰκείως εἰρῆσθαι	δοκεῖ	τὸ τοῦ Στρατονίκου τοῦ κιθαριστοῦ
[13, 42]	νῦν καλεῖται Πόλισμα, οὐκ ἐν	εὐερκεῖ	τόπῳ· διὸ κατεσπάσθη ταχέως. ἐπὶ
[13, 33]	Αἰνείᾳ τάττει καὶ τοῖς Ἀντηνορίδαις,	καλεῖ	δὲ Δαρδανίαν. ὑπὸ δὲ ταύτῃ
[13, 51]	τὴν δὲ Ἄντανδρον Ἀλκαῖος μὲν	καλεῖ	Λελέγων πόλιν „πρῶτα μὲν Ἄντανδρος
[13, 57]	Πέρσαις καὶ στρατηγῶν, προσποιησάμενος φιλίαν	καλεῖ	πρὸς ἑαυτὸν ξενίας τε ἅμα
[13, 7]	Πανδάρῳ Λύκιοι, οὓς καὶ αὐτοὺς	καλεῖ	Τρῶας· „οἳ δὲ Ζέλειαν „ἔναιον
[13, 9]	ἀγλαὸς „υἱός, Πάνδαρος. τούτους δὲ	ἐκάλει	καὶ Λυκίους· Ἀφνειοὺς δὲ ἀπὸ
[13, 22]	βραχεῖαν μὲν εὐερκῆ δέ, καὶ	σκέλει	διπλέθρῳ συνάπτειν πρὸς τὸν λιμένα,
[13, 57]	καὶ ἐπεμελήθη αὐτῶν, τῷ δ´	Ἀριστοτέλει	καὶ θυγατέρα ἀδελφοῦ συνῴκισε. Μέμνων
[13, 54]	βασιλέας βιβλιοθήκης σύνταξιν. Θεόφραστος δὲ	Νηλεῖ	παρέδωκεν· ὁ δ´ εἰς Σκῆψιν
[13, 66]	συναπῆρεν εἰς τὸν Πόντον τῷ	βασιλεῖ·	καταλυθέντος δὲ τοῦ βασιλέως ἔτισε
[13, 66]	πολιτῶν Διόδωρος στρατηγὸς χαριζόμενος τῷ	βασιλεῖ,	προσποιούμενος δ´ ἅμα τῶν τε
[13, 69]	τοῦ Ἀρκάδος θυγάτηρ τῷ Μυσῶν	βασιλεῖ	συνῆλθε καὶ ὁ ἐξ αὐτῆς
[13, 12]	Λαμψακηνῶν· ὁ γοῦν Ξέρξης τῷ	Θεμιστοκλεῖ	εἰς οἶνον ἔδωκε τὴν Λάμψακον.
[13, 44]	τῆς καλῆς πεύκης ἑξήκοντα „σταδίους·	ἐμβάλλει	δ´ εἰς τὸν Αἴνιον. ~τοῦ
[13, 44]	καὶ Ἀχαιίου τῆς Τενεδίων περαίας·	„ἐμβάλλει	δὲ εἰς τὸν Αἴσηπον. Ῥοδίος
[13, 4]	ὅρους, Δαμάστης δ´ ἔτι μᾶλλον	συστέλλει	ἀπὸ Παρίου· καὶ γὰρ οὗτος
[13, 66]	τὴν δυσφημίαν ἐν τῇ ἡμετέρᾳ	πόλει.	ἀνὴρ δὲ Ἀδραμυττηνὸς ῥήτωρ ἐπιφανὴς
[13, 19]	τοῖς ἀρίστοις τῶν ἐν τῇ	πόλει	ταύτῃ, τοῖς περὶ Ἰδομενέα καὶ
[13, 57]	σχολήν, καταλιπὼν δὲ Χρυσίππῳ τῷ	Σολεῖ·	ἐνταῦθα δὲ καὶ Ἀριστοτέλης διέτριψε
[13, 63]	ἐπιλαβούσης μένει αὐτόθι, πρωὶ δὲ	ἀποπλεῖ·	ἀπὸ δὲ Ἁμαξιτοῦ τὸ τρίτον
[13, 38]	πλεύσας ἐπὶ τὸν Φρύνωνα στρατηγὸν	διεπολέμει	τέως διατιθεὶς καὶ πάσχων κακῶς,
[13, 7]	ἐν δὲ Περκώτῃ υἱὸς Ἱκετάονος	ἐβουνόμει	οὐκ ἀλλοτρίας οὐδ´ οὗτος βοῦς
[13, 1]	τῶν ἐνδόξων καὶ παλαιῶν γνῶσιν·	προσλαμβάνει	δὲ τῷ μήκει καὶ τὸ
[13, 29]	τὸ τοῦ Ἕκτορος ἄλσος ἐν	περιφανεῖ	τόπῳ· καὶ ἐφεξῆς λίμνη Πτελεώς.
[13, 47]	τὰ δὲ πολίσματα ἐκεῖνα συνῳκισμένα	τυγχάνει,	καθάπερ καὶ ἄλλα πλείω τῶν
[13, 63]	θεῷ καὶ τῆς ἑσπέρας ἐπιλαβούσης	μένει	αὐτόθι, πρωὶ δὲ ἀποπλεῖ· ἀπὸ
[13, 2]	τὴν τῆς Προποντίδος παραλίαν εἶναι	συμβαίνει,	ἀπὸ δὲ Ἀβύδου μέχρι Λεκτοῦ
[13, 54]	ὅπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων	συμβαίνει	τῶν εἰς πρᾶσιν γραφομένων βιβλίων
[13, 53]	τῶν ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως λεχθεῖσιν·	ἐμφαίνει	γὰρ μεμενηκότα τὸν Αἰνείαν ἐν
[13, 7]	δὲ πόλιν θείοιο Μύνητος, „κλαίειν.	ἐμφαίνει	γὰρ τὴν Λυρνησσὸν λέγων „πόλιν
[13, 61]	τὸ ἱερὸν τοῦ Σμινθέως Ἀπόλλωνος	ἐμφαίνει,	εἴπερ ἡ Χρυσηὶς ἐκ τῆς
[13, 41]	ἑστηκὸς ὁρᾶται, Ὅμηρος δὲ καθήμενον	ἐμφαίνει·	πέπλον γὰρ κελεύει „θεῖναι Ἀθηναίης
[13, 36]	ὑπὸ τοῦ Ὀδυσσέως διασκευασθεῖσα μέγα	ἐμφαίνει	τὸ διάστημα τὸ μέχρι τῆς
[13, 39]	τὰ πλεῖστα, ὥστε Ἔφορος οὐκ	ὀκνεῖ	πᾶσαν τὴν ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι
[13, 53]	πολὺ δὲ μᾶλλον τοῖς ἑτέροις	διαφωνεῖ	τοῖς μέχρι καὶ Ἰταλίας αὐτοῦ
[13, 48]	τοῖς δ´ Ὁμήρου μᾶλλον ἔπεσι	συμφωνεῖ	τὰ ἐν τῷ Θήβης πεδίῳ
[13, 53]	δὲ δὴ Αἰνείαο βίη Τρώεσσιν	ἀνάξει	καὶ „παί„ δων παῖδες, τοί
[13, 53]	δὲ γράφουσιν „Αἰνείαο γένος πάντεσσιν	ἀνάξει,	καὶ παῖδες παίδων, τοὺς Ῥωμαίους
[13, 36]	εἶναι τὸ ναύσταθμον, ἐγγυτέρω τινὰ	λέξει	τόπον ὅσον δώδεκα σταδίους διεστῶτα
[13, 33]	δὲ καὶ πόλις ποτὲ Κεβρήνη.	ὑπονοεῖ	δ´ ὁ Δημήτριος μέχρι δεῦρο
[13, 25]	τοῦ Δαρδάνου „κτίσσε δὲ Δαρδανίην,	ἐπεὶ	οὔπω Ἴλιος ἱρὴ ἐν πεδίῳ
[13, 70]	τῇ μεσογαίᾳ τοῦ Θήβης πεδίου·	ῥεῖ	δ´ ἐκ τοῦ Τήμνου ποταμὸς
[13, 21]	οὐχ εὑρίσκεται, ὥς τινες ἐνόμισαν·	ῥεῖ	δὲ καὶ οὗτος μεταξὺ Ἀβύδου
[13, 70]	Κάικος οὐκ ἀπὸ τῆς Ἴδης	ῥεῖ,	καθάπερ εἴρηκε Βακχυλίδης, οὔθ´ ὡς
[13, 43]	ἐξ οὗ ὅ τε Σκάμανδρος	ῥεῖ	καὶ ὁ Γράνικος καὶ Αἴσηπος,
[13, 35]	τις, παρ´ ὃν ὁ Σιμόεις	ῥεῖ	πενταστάδιον διέχων· γίνεται οὖν εὔλογον
[13, 11]	τοῦ Πριάπου μεταξὺ ὁ Γράνικος	ῥεῖ	τὰ πολλὰ δι´ Ἀδραστείας πεδίου,
[13, 44]	σταδίους. Κάρησος „δ´ ἀπὸ Μαλοῦντος	ῥεῖ,	τόπου τινὸς κειμένου μεταξὺ „Παλαισκήψεως
[13, 34]	τὸ Σκαμάνδριον δι´ οὗ Σκάμανδρος	ῥεῖ.	τοῦτο δὲ καὶ ἰδίως Τρωικὸν
[13, 43]	ὡσεὶ πυρός. ἡ δ´ ἑτέρη	θέρεϊ	προρέει εἰκυῖα χαλάζῃ ἢ χιόνι
[13, 43]	λιαρῷ „ῥέει, ὅ ἐστι θερμῷ·	ἐπιφέρει	δέ „ἀμφὶ δὲ καπνὸς „γίγνεται
[13, 27]	Ἰλιέων ὡς λῃστήν, βίαν τε	προσφέρει	καὶ δεκαταίους αἱρεῖ· καυχωμένου δ´
[13, 27]	βίαν τε προσφέρει καὶ δεκαταίους	αἱρεῖ·	καυχωμένου δ´ ὅτι ἣν Ἀγαμέμνων
[13, 4]	δ´ ὁ Λαμψακηνὸς τριακοσίους ἄλλους	ἀφαιρεῖ	σταδίους, ἀπὸ Πρακτίου ἀρχόμενος (τοσοῦτοι
[13, 43]	„πηγὴ ἐνταῦθα ἀλλ´ ἐν τῷ	ὄρει,	καὶ μία, ἀλλ´ οὐ δύο.
[13, 50]	εὖ „ὑπὸ Σατνιόεντι, ὡς ὑπὸ	ὄρει	Σατνιόεντι κειμένης τῆς πόλεως· οὐδὲν
[13, 70]	αὐτοῖς. τῷ δὲ λόγῳ τούτῳ	συνηγορεῖ	τὸ ἐν τῇ Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες
[13, 42]	τοῖς Ἰλιεῦσιν, οἷος ἐκείνου θυμός,	συνηγορεῖ	τὸ τὴν αὐτὴν εἶναι πόλιν
[13, 59]	τὴν Ἁλικαρνασὸν συνήγαγεν, ὡς Καλλισθένης	ἱστορεῖ·	Συάγγελα δὲ καὶ Μύνδον διεφύλαξε.
[13, 62]	ᾧ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος ἔστιν ἱερόν·	παραρρεῖ	δ´ αὐτῷ ἐξ Ἴδης φερόμενος
[13, 46]	Ἀπόλλωνος, καθάπερ καὶ ὁ ποιητὴς	μαρτυρεῖ	„Τενέδοιό τε ἶφι ἀνάσσεις, Σμινθεῦ.
[13, 36]	Ἰλίου σταδίους εἴκοσιν. εἰ δὲ	φήσει	τις τὸν νῦν λεγόμενον Ἀχαιῶν
[13, 36]	τὸ μεταξύ, τότε καὶ τῷ	ἡμίσει	ἔλαττον ὑπῆρχε. καὶ ἡ διήγησις
[13, 65]	τῆς Ἀστυρηνῆς Ἀρτέμιδος ἱερὸν ἐν	ἄλσει,	προστατούμενον μετὰ ἁγιστείας ὑπ´ Ἀντανδρίων,
[13, 65]	εἴκοσι σταδίους, καὶ αὐτῆς ἐν	ἄλσει	τὸ ἱερὸν ἐχούσης. αὐτοῦ δὲ
[13, 19]	ἔργον· ἀνέθηκε δὲ ἐν τῷ	ἄλσει	τῷ μεταξὺ τῆς λίμνης καὶ
[13, 7]	Τρωική, „Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν	ἀνάσσει.	οὗ τῇ θυγατρὶ συνελθὼν Πρίαμος
[13, 50]	τεταγμένην „Ἄλτεω, ὃς Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν	ἀνάσσει,	Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ Σατνιόεντι.
[13, 63]	διαστήματός ἐστιν, ὥστε παρῆν τῷ	Ὀδυσσεῖ	αὐθημερὸν ἀναπλεῖν ἐπὶ τὸ ναύσταθμον
[13, 28]	καὶ συνέβησαν πρὸς ἀλλήλους ἐπὶ	καταλύσει	τοῦ πολέμου. ~Πλησίον δ´ ἐστὶ
[13, 43]	δὲ καπνὸς „γίγνεται ἐξ αὐτῆς	ὡσεὶ	πυρός. ἡ δ´ ἑτέρη θέρεϊ
[13, 7]	Λυρνησσοῦ ἐξείλετο. ἧς ἐν τῇ	ἁλώσει	τὸν Μύνητα πεσεῖν φησιν, ὡς
[13, 53]	ξενίαν. Σοφοκλῆς γοῦν ἐν τῇ	ἁλώσει	τοῦ Ἰλίου παρδαλέαν φησὶ πρὸ
[13, 27]	ὅτι ἣν Ἀγαμέμνων πόλιν δεκάτῳ	ἔτει	μόλις εἷλε τὸν χιλιόναυν στόλον
[13, 28]	σταδίους. μεταξύ τε ὁ Ῥοδίος	ἐκπίπτει	ποταμός, καθ´ ὃν ἐν τῇ
[13, 32]	ταῦτα· εἰς γὰρ μύθων ἀνασκευὰς	ἐκπίπτει·	τάχα δὲ λανθάνουσί τινες ἡμᾶς
[13, 70]	Ἐλαΐτιδι χειμαρρῶδες ποτάμιον δείκνυσθαι Κήτειον·	ἐμπίπτει	δ´ οὗτος εἰς ἄλλον ὅμοιον,
[13, 44]	πλείους πηγαὶ τοῦ αὐτοῦ ποταμοῦ.	~συμπίπτει	δ´ εἰς αὐτὸν ὁ Ἄνδιρος
[13, 33]	δ´ ὁ ποιητὴς ὑπ´ Αἰνείᾳ	τάττει	καὶ τοῖς Ἀντηνορίδαις, καλεῖ δὲ
[13, 41]	δὲ καθήμενον ἐμφαίνει· πέπλον γὰρ	κελεύει	„θεῖναι Ἀθηναίης ἐπὶ γούνασιν. βέλτιον
[13, 68]	δὲ καθ´ αὑτὸ ἱκανῶς συνέσταλται,	προσνεύει	δὲ ἐπὶ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος,
[13, 2]	περὶ τὴν νῦν Κυζικηνὴν χώραν	ὑπαγορεύει	μάλιστα τοὺς Τρῶας ἄρξαι μέχρι
[13, 25]	ναίουσι κάρηνα ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι,	„θεμιστεύει	δὲ ἕκαστος παίδων ἠδ´ ἀλόχων.
[13, 44]	Ἄτταλος ὁ πρῶτος βασιλεύσας οὕτως	γράφει·	τὴν μὲν περίμετρον εἶναί φησι
[13, 5]	μέχρι Κύμης, ἄλλοι δ´ ἄλλως.	~Τοπογραφεῖ	δὲ κάλλιστα τὴν ὄντως λεγομένην
[13, 46]	τετταράκοντα σταδίων διέχουσα τῆς ἠπείρου·	ἔχει	δὲ τὴν περίμετρον ὅσον ὀγδοήκοντα
[13, 37]	συνεχῆ ῥάχιν· ἡ δὲ παλαιὰ	ἔχει	περιδρομήν. ~Οὐδὲν δ´ ἴχνος σώζεται
[13, 37]	περιδρομὴ ἡ περὶ τὴν πόλιν	ἔχει	τι εὔλογον· οὐ γάρ ἐστι
[13, 45]	ἀποτετολμηκότας. ταῦτα μὲν οὖν ἔνστασιν	ἔχει	τοιαύτην, τἆλλα δὲ ὑπολαμβάνομεν, ἢ
[13, 18]	καλῶς, ὥσπερ καὶ ἡ Ἄβυδος·	διέχει	δ´ αὐτῆς ὅσον ἑβδομήκοντα καὶ
[13, 65]	ὑπ´ Ἀντανδρίων, οἷς μᾶλλον γειτνιᾷ·	διέχει	δὲ τῆς παλαιᾶς Χρύσης εἴκοσι
[13, 22]	τῆς Προποντίδος καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου,	διέχει	δὲ τὸ ἴσον Λαμψάκου καὶ
[13, 65]	Ἴδῃ. Ἀστύρων δ´ ἡ Θήβη	διέχει	εἰς ἑβδομήκοντα σταδίους, Ἀνδείρων δὲ
[13, 35]	νῦν Ἰλίου καὶ πεντήκοντα σταδίους	διέχει.	ὅ τε ἐρινεός, τραχύς τις
[13, 44]	„καὶ πεντεκαίδεκα πηχῶν· Ἀδραμυττίου δὲ	διέχει	πρὸς „ἄρκτον ἑκατὸν καὶ ὀγδοήκοντα
[13, 37]	τοῦ ἀσφαλοῦς χάριν· πέντε γὰρ	διέχει	σταδίους ὁ νῦν δεικνύμενος τοῦ
[13, 44]	ἀπὸ Κλεανδρίας καὶ Γόρδου, ἃ	διέχει	τῆς καλῆς πεύκης ἑξήκοντα „σταδίους·
[13, 43]	σχεδόν τι καὶ πεντακοσίους σταδίους.	παρέχει	δὲ λόγον πῶς φησὶν ὁ
[13, 1]	ὅμως πολυλογίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν	παρέχει	τῇ γραφῇ. πρὸς τοῦτο δὲ
[13, 52]	βασιλεῦσαι πολὺν χρόνον ἐν τῇ	Σκήψει	λέγεται· μετὰ ταῦτα δ´ εἰς
[13, 48]	καλοῦσι δ´ Ἀγαμέμνονος ἵδρυμα· ἐν	ἐπόψει	δὲ τῷ Ἰλίῳ ἐστὶ τὰ
[13, 5]	„πολυ„ πίδακα μητέρα θηρῶν, Λεκτὸν	ὅθι	πρῶτον λιπέτην „ἅλα“ Ὕπνος καὶ
[13, 48]	Ῥόδῳ καὶ ἐν Λίνδῳ, καὶ	ἄλλοθι	δὲ πολλαχοῦ· καλοῦσι δὲ νῦν
[13, 24]	γὰρ οὐδ´ ἴχνος πόλεως σώζεται	αὐτόθι.	~Εἰκάζει δὲ Πλάτων μετὰ τοὺς
[13, 33]	τε γὰρ Ἀλεξάνδρου δείκνυσθαί φησιν	αὐτόθι	καὶ Οἰνώνης, ἣν ἱστοροῦσι γυναῖκα
[13, 48]	καὶ τῶν χρηστηρίων· τοὺς δὲ	αὐτόθι	μεῖναι· τούτους δὲ καὶ τὴν
[13, 48]	ἠκολούθησαν δὲ πολλοί) χρησμὸς ἦν,	αὐτόθι	ποιήσασθαι τὴν μονὴν ὅπου ἂν
[13, 53]	αὐτοῦ τὴν πλάνην λέγουσι καὶ	αὐτόθι	ποιοῦσι τὴν καταστροφὴν τοῦ βίου.
[13, 63]	καὶ τῆς ἑσπέρας ἐπιλαβούσης μένει	αὐτόθι,	πρωὶ δὲ ἀποπλεῖ· ἀπὸ δὲ
[13, 48]	τῷ Θήβης πεδίῳ καὶ τῇ	αὐτόθι	Χρύσῃ ἱδρυμένῃ ποτὲ δεικνύμενα ἴχνη,
[13, 7]	ἀλάπαξ´ ἀνθρώπων, πεζὸς δ´ ἕνδεκά	φημι	κατὰ Τροίην ἐρίβωλον. Τροίαν γὰρ
[13, 7]	ἐν Τροίῃ, σὺ μὲν „Πριάμου	ἐνὶ	οἴκῳ, αὐτὰρ ἐγὼ Θήβῃσι. τρίτη
[13, 7]	σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου	ἐνὶ	οἴκῳ, αὐτὰρ „ἐγὼ Θήβῃσιν, οὐκ
[13, 19]	Ἀπαισοῦ, καὶ ἀφελών „ὅς „ῥ´	ἐνὶ	Παισῷ ναῖε πολυκτήμων“ καὶ ὁ
[13, 54]	κατὰ γῆς ἔκρυψαν ἐν διώρυγί	τινι·	ὑπὸ δὲ νοτίας καὶ σητῶν
[13, 55]	τοῖς συγγράμμασιν· ἐχρήσατο δὲ φράσεώς	τινι	χαρακτῆρι καινῷ καὶ κατεπλήξατο πολλούς·
[13, 55]	διὰ δὲ τὴν δόξαν ἐν	Χαλκηδόνι	γάμου λαμπροῦ πένης ὢν ἔτυχε
[13, 3]	λόγον· ἧττον μὲν ἡ Ἰωνική	(πλείονι	γὰρ διέστηκε τῆς Τρῳάδος) ἡ
[13, 43]	θέρεϊ προρέει εἰκυῖα χαλάζῃ ἢ	χιόνι	ψυχρῇ. „οὔτε γὰρ θερμὰ „νῦν
[13, 22]	τὴν γειτοσύνην ὑπὸ τῷ αὐτῷ	ἡγεμόνι	καὶ αὕτη ἐτέτακτο, οὔπω ταῖς
[13, 64]	καλούντων Βοιωτῶν, καὶ θυσία συντελεῖται	πορνοπίωνι	Ἀπόλλωνι. ~Μυσία μὲν οὖν ἔστιν
[13, 60]	εἴπομεν, τήν τε ὑπὸ τῷ	Ἠετίωνι	καὶ τὴν ὑπὸ Μύνητι. ~τοῦ
[13, 64]	Βοιωτῶν, καὶ θυσία συντελεῖται πορνοπίωνι	Ἀπόλλωνι.	~Μυσία μὲν οὖν ἔστιν ἡ
[13, 67]	Ζήνωνος τοῦ Κιτιέως συσχολαστὴς παρὰ	Πολέμωνι.	καλεῖται δὲ καὶ ἐν τῇ
[13, 12]	Ἀττικοῖς Ὀρθάνῃ καὶ Κονισάλῳ καὶ	Τύχωνι	καὶ τοῖς τοιούτοις. ~Ἐκαλεῖτο δ´
[13, 21]	Κεβρήνιοι Θρᾷκες. πολλαὶ δ´ ὁμωνυμίαι	Θρᾳξὶ	καὶ Τρωσίν, οἷον Σκαιοὶ Θρᾷκές
[13, 51]	οὗτοι γάρ εἰσι συνεχεῖς τοῖς	Λέλεξι	μᾶλλόν πως τὸ νότιον πλευρὸν
[13, 7]	Πριάμοιο νόθον βάλε Δημοκόωντα, ὅς	οἱ	Ἀβυδόθεν ἦλθε παρ´ ἵππων ὠκειάων.
[13, 7]	„Περκωσίου. πάντες μὲν δὴ Τρῶες	οἱ	ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Ἀδραστείας, δίχα
[13, 54]	σητῶν κακωθέντα ὀψέ ποτε ἀπέδοντο	οἱ	ἀπὸ τοῦ γένους Ἀπελλικῶντι τῷ
[13, 58]	οὐκ εὖ συνοικούμενα· ἐποίκους γὰρ	οἱ	βασιλεῖς εἰσήγαγον ἐκ Μιλητουπόλεως ἐρημώσαντες
[13, 28]	οὕτω δ´ εὐκαταφρόνητον ὥστε πολλάκις	οἱ	βασιλεῖς οἱ μὲν μετῴκιζον αὐτὴν
[13, 7]	δὲ ἐκ τῶν κατὰ μέρος.	οἱ	γὰρ περὶ τὸν Ἀχιλλέα τειχήρεις
[13, 48]	ποιήσασθαι τὴν μονὴν ὅπου ἂν	οἱ	γηγενεῖς αὐτοῖς ἐπιθῶνται· συμβῆναι δὲ
[13, 69]	„γυναίων εἵνεκα δώρων. ἀλλὰ καὶ	οἱ	γραμματικοὶ μυθάρια παραβάλλοντες εὑρεσιλογοῦσι μᾶλλον
[13, 6]	δ´ οἱ μὲν Ἰδαῖον κόλπον,	οἱ	δ´ Ἀδραμυττηνόν. ἐν τούτῳ δὲ
[13, 63]	ἐκπεσόντων τῶν δὲ εἰς Ἁμαξιτόν.	οἱ	δ´ ἀπειρότεροι τῶν παλαιῶν ἱστοριῶν
[13, 17]	τοῖς Λυδοῖς, καὶ Πέρσαις ὕστερον·	οἱ	δ´ ἀπὸ τετταράκοντα σταδίων Λαμψάκου
[13, 52]	συνεπολιτεύθησαν αὐτοῖς καὶ δημοκρατικῶς ᾤκουν·	οἱ	δ´ ἀπὸ τοῦ γένους οὐδὲν
[13, 53]	Κάπυος θέμενον τοὔνομα τῷ πολίσματι,	οἱ	δ´ εἰς Αἴγεσταν κατᾶραι τῆς
[13, 63]	ἐστιν ἐνταῦθα, ἐκεῖνος δέ φησιν	„οἱ	δ´ ὅτε δὴ λιμένος πολυβενθέος
[13, 7]	οἱ μὲν ὑπὸ τῷ Ἀσίῳ	οἱ	δ´ ὑπὸ τοῖς Μεροπίδαις· καθάπερ
[13, 3]	πλῆθος ἐν τοῖς συμμάχοις διαριθμεῖται.	~Οἱ	δ´ ὕστερον τοὺς ὅρους οὐ
[13, 28]	μὲν μετῴκιζον αὐτὴν εἰς Ἄβυδον	οἱ	δὲ ἀνῴκιζον πάλιν εἰς τὸ
[13, 12]	συνῴκισαν κατὰ τὸν αὐτὸν καιρόν,	οἱ	δὲ Κυζικηνῶν· ἐπώνυμος δ´ ἐστὶ
[13, 4]	καὶ Τροίαν οἱ μὲν ὅλην	οἱ	δὲ μέρος αὐτῆς, οὐδὲν ὅλως
[13, 4]	οἱ μὲν πᾶσαν Αἰολίδα προσαγορεύουσιν	οἱ	δὲ μέρος, καὶ Τροίαν οἱ
[13, 25]	τὴν νῦν καλουμένην Ἰλιέων κώμην.	οἱ	δὲ νῦν Ἰλιεῖς φιλοδοξοῦντες καὶ
[13, 19]	ποταμός· κατέσπασται δ´ ἡ πόλις,	οἱ	δὲ Παισηνοὶ μετῴκησαν εἰς Λάμψακον,
[13, 25]	τοῖς πεδίοις θέσθαι τὴν κατοικίαν	„οἱ	δὲ παρ´ Ἴλου σῆμα παλαιοῦ
[13, 53]	περὶ τὸν Μακεδονικὸν Ὄλυμπον φασίν,	οἱ	δὲ περὶ Μαντίνειαν τῆς Ἀρκαδίας
[13, 34]	Βατίειαν, τὸ τοῦ Ἴλου σῆμα.	οἱ	δὲ ποταμοὶ ὅ τε Σκάμανδρος
[13, 27]	δέ, πρῶτον μὲν ὅτι Ῥωμαῖος,	οἱ	δὲ Ῥωμαῖοι τὸν Αἰνείαν ἀρχηγέτην
[13, 50]	αἰπεινήν. Σατνιόεντα δ´ ὕστερον εἶπον,	οἱ	δὲ Σαφνιόεντα· ἔστι δὲ χείμαρρος
[13, 28]	ὅ φασιν Ἑκάβης εἶναι τάφον·	οἱ	δὲ τὸν Ῥοδίον εἰς τὸν
[13, 13]	„πρὸς μακάρων ἔλαχεν· βωμὸν δέ	οἱ	εἵσατο πρῶτος „Ἄδρηστος, ποταμοῖο παρὰ
[13, 1]	μήκους μὴ ἡμῖν μᾶλλον ἀνάπτωσιν	οἱ	ἐντυγχάνοντες ἢ τοῖς σφόδρα ποθοῦσι
[13, 41]	συνέβη. ~Οὕτω μὲν δὴ λέγουσιν	οἱ	Ἰλιεῖς, Ὅμηρος δὲ ῥητῶς τὸν
[13, 32]	καὶ Ἀντιλόχου μνήματα, καὶ ἐναγίζουσιν	οἱ	Ἰλιεῖς πᾶσι καὶ τούτοις καὶ
[13, 20]	ὥστε οὐδ´ ὁμολογοῦσι περὶ αὐτῶν	οἱ	ἱστοροῦντες, πλὴν ὅτι περὶ Ἄβυδον
[13, 21]	ὥσπερ εἴρηται, καὶ τούτου πλησίον	οἱ	Κεβρήνιοι Θρᾷκες. πολλαὶ δ´ ὁμωνυμίαι
[13, 60]	διῄρηντο δ´ εἰς δύο δυναστείας	οἱ	Κίλικες, καθάπερ εἴπομεν, τήν τε
[13, 17]	Πειρωσσῷ ὄρη φασὶν ἃ ἔχουσιν	οἱ	Κυζικηνοὶ τῇ Ζελείᾳ προσεχῆ, ἐν
[13, 19]	ἄποικοι καὶ αὐτοί, καθάπερ καὶ	οἱ	Λαμψακηνοί. ὁ δὲ ποιητὴς εἴρηκεν
[13, 56]	δ´ ἐστὶ τὰ χωρία, ἃ	οἱ	Λέλεγες κατεῖχον· ὡς δ´ αὕτως
[13, 38]	ταύτης δ´ ἐκ βάθρων ἀνατετραμμένης,	οἱ	λίθοι πάντες εἰς τὴν ἐκείνων
[13, 15]	Λίνον χωρίον ἐπὶ θαλάττῃ, ὅπου	οἱ	Λινούσιοι κοχλίαι ἄριστοι τῶν πάντων
[13, 6]	ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ· καλοῦσι δ´	οἱ	μὲν Ἰδαῖον κόλπον, οἱ δ´
[13, 28]	εὐκαταφρόνητον ὥστε πολλάκις οἱ βασιλεῖς	οἱ	μὲν μετῴκιζον αὐτὴν εἰς Ἄβυδον
[13, 12]	θαλάττῃ καὶ λιμήν· κτίσμα δ´	οἱ	μὲν Μιλησίων φασίν, οἵπερ καὶ
[13, 53]	Ἀσκανίου λαὸν ἀθροίσαντα πλεῦσαι· καὶ	οἱ	μὲν οἰκῆσαι περὶ τὸν Μακεδονικὸν
[13, 4]	οἱ δὲ μέρος, καὶ Τροίαν	οἱ	μὲν ὅλην οἱ δὲ μέρος
[13, 4]	ποιητοῦ λέγεσθαι Τρωικήν, οἱ ὕστερον	οἱ	μὲν πᾶσαν Αἰολίδα προσαγορεύουσιν οἱ
[13, 43]	καὶ ὁ Γράνικος καὶ Αἴσηπος,	οἱ	μὲν πρὸς ἄρκτον καὶ τὴν
[13, 17]	ἄλλος. ~Τὸ δὲ Τηρείης ὄρος	οἱ	μὲν τὰ ἐν Πειρωσσῷ ὄρη
[13, 7]	μέχρι Ἀδραστείας, δίχα μέντοι διῃρημένοι,	οἱ	μὲν ὑπὸ τῷ Ἀσίῳ οἱ
[13, 27]	πολλήν. εἶτ´ ἐκάκωσαν αὐτὴν πάλιν	οἱ	μετὰ Φιμβρίου Ῥωμαῖοι λαβόντες ἐκ
[13, 64]	ὧν ὁ Σμινθεύς, ἐπειδὴ σμίνθοι	οἱ	μύες, δεῦρο μετενεκτέον. παραμυθοῦνται δὲ
[13, 48]	ἀρχηγετῶν. λέγουσι μὲν οὖν οὕτως	οἱ	νεώτεροι, τοῖς δ´ Ὁμήρου μᾶλλον
[13, 41]	ἄλλαις πλείοσιν. ὁμολογοῦσι δὲ καὶ	οἱ	νεώτεροι τὸν ἀφανισμὸν τῆς πόλεως,
[13, 40]	πολέμῳ τῷ Παχητείῳ. ~Λέγουσι δ´	οἱ	νῦν Ἰλιεῖς καὶ τοῦτο ὡς
[13, 48]	ἐκ δήμου Τρώων, ὃς νῦν	οἱ	Ξυπετεῶνες λέγεται, Τεύκρους δὲ μηδένας
[13, 64]	γὰρ ἀπὸ τῶν παρνόπων, οὓς	οἱ	Οἰταῖοι κόρνοπας λέγουσι, κορνοπίωνα τιμᾶσθαι
[13, 14]	γε ἐκ ταύτης· θεραπεύοντες γὰρ	οἱ	Παριανοὶ τοὺς Ἀτταλικοὺς ὑφ´ οἷς
[13, 8]	οἱ τότε Μῄονες, καὶ Μυσῶν	οἱ	περιγενόμενοι τῶν ὑπὸ Τηλέφῳ πρότερον
[13, 57]	ἐσώθησαν φεύγοντες τὰ χωρία ἃ	οἱ	Πέρσαι κατέσχον. ~Φησὶ δὲ Μυρσίλος
[13, 1]	Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων, καὶ	οἱ	συγγραφεῖς οὐχὶ τὰ αὐτὰ γράφοντες
[13, 41]	ἀνάθεσις παρὰ τοῖς γόνασι; καὶ	οἱ	τὴν προσῳδίαν δὲ διαστρέφοντες, „γουνάσιν“
[13, 42]	τειχίσαι. πρῶτοι μὲν οὖν Ἀστυπαλαιεῖς	οἱ	τὸ Ῥοίτειον κατασχόντες συνῴκισαν πρὸς
[13, 42]	δὲ χώραν ἀφανισθείσης τῆς πόλεως	οἱ	τὸ Σίγειον καὶ τὸ Ῥοίτειον
[13, 50]	ὁ ποιητὴς αὐτόν. οὗτοι δ´	οἱ	τόποι συνεχεῖς εἰσι τῇ Δαρδανίᾳ
[13, 8]	τὸ δὲ Θήβης πεδίον Λυδοί,	οἱ	τότε Μῄονες, καὶ Μυσῶν οἱ
[13, 7]	τούτων ἁπάντων ἦρχεν ὁ Πρίαμος	οἱ	τοῦ Ἀχιλλέως λόγοι πρὸς τὸν
[13, 7]	γοῦν „Αἰνεία, Τρώων βουληφόρε. εἶθ´	οἱ	ὑπὸ Πανδάρῳ Λύκιοι, οὓς καὶ
[13, 7]	ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ. εἶθ´	οἱ	ὑπὸ τῷ Αἰνείᾳ „Δαρδανίων αὖτ´
[13, 4]	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λέγεσθαι Τρωικήν,	οἱ	ὕστερον οἱ μὲν πᾶσαν Αἰολίδα
[13, 57]	τὸν βασιλέα, κἀκεῖ κρεμασθεὶς ἀπώλετο·	οἱ	φιλόσοφοι δ´ ἐσώθησαν φεύγοντες τὰ
[13, 7]	ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων εἰκάζουσιν	οἱ	φροντίσαντες περὶ τούτων πλέον τι,
[13, 25]	„ἀγοραὶ βουληφόροι, οὔτε θέμιστες· ἀλλ´	οἵ	γ´ ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα
[13, 7]	δ´ αὕτη δυναστεία. καὶ μὴν	οἵ	γε μεταξὺ τοῦ Αἰσήπου καὶ
[13, 7]	Λυκάονα καὶ Πολύδωρον. καὶ μὴν	οἵ	γε ὑπὸ τῷ Ἕκτορι ἐν
[13, 21]	ὡς περὶ ποταμοῦ, καθάπερ κἀκεῖνα	„οἵ	τ´ ἄρα „πὰρ ποταμὸν Κηφισὸν
[13, 54]	λέγοντες. ~Ἐκ δὲ τῆς Σκήψεως	οἵ	τε Σωκρατικοὶ γεγόνασιν Ἔραστος καὶ
[13, 10]	κατὰ τὴν μετὰ τὸν Αἴσηπον	„οἳ	δ´ Ἀδρήστειάν τ´ εἶχον καὶ
[13, 20]	αἱ πόλεις κατὰ τὰ Τρωικά)	„οἳ	δ´ ἄρα Περκώτην καὶ Πράκτιον
[13, 7]	Ἀσίῳ ἐστὶ τὰ περὶ Ἄβυδον	„οἳ	δ´ ἄρα „Περκώτην καὶ Πράκτιον
[13, 7]	οὓς καὶ αὐτοὺς καλεῖ Τρῶας·	„οἳ	δὲ Ζέλειαν „ἔναιον ὑπαὶ πόδα
[13, 9]	ἐκεῖνος μὲν οὕτω περὶ αὐτῆς	„οἳ	δὲ Ζέλειαν ἔναιον ὑπαὶ „πόδα
[13, 54]	μετ´ αὐτὸν παρέδωκεν, ἰδιώταις ἀνθρώποις,	οἳ	κατάκλειστα εἶχον τὰ βιβλία οὐδ´
[13, 61]	θείοιο Μύνητος, οὐ τὴν Θήβην	λέγοι	ἄν (αὕτη γὰρ Ἠετίωνος) ἀλλὰ
[13, 25]	δὲ τὸ ἐν τοῖς πεδίοις.	λέγοι	δ´ ἄν τις καὶ τέταρτον
[13, 35]	„ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος“ οἰκείως ἂν	λέγοι	ἡ Ἀνδρομάχη· τῆς δὲ νῦν
[13, 7]	ὁ Πρίαμος οἱ τοῦ Ἀχιλλέως	λόγοι	πρὸς τὸν Πρίαμον σαφῶς ἐμφανίζουσι
[13, 66]	παλαιὰς ἱστορίας. ~Πόλεις δ´ εἰσὶν	ἀξιόλογοι	Ἄσσος τε καὶ Ἀδραμύττιον. ἠτύχησε
[13, 8]	Θρᾷκες· τὸ δὲ Θήβης πεδίον	Λυδοί,	οἱ τότε Μῄονες, καὶ Μυσῶν
[13, 38]	δ´ ἐκ βάθρων ἀνατετραμμένης, οἱ	λίθοι	πάντες εἰς τὴν ἐκείνων ἀνάληψιν
[13, 64]	ἀφ´ ὧν ὁ Σμινθεύς, ἐπειδὴ	σμίνθοι	οἱ μύες, δεῦρο μετενεκτέον. παραμυθοῦνται
[13, 21]	ὁμωνυμίαι Θρᾳξὶ καὶ Τρωσίν, οἷον	Σκαιοὶ	Θρᾷκές τινες καὶ Σκαιὸς ποταμὸς
[13, 27]	αὐτὴν πάλιν οἱ μετὰ Φιμβρίου	Ῥωμαῖοι	λαβόντες ἐκ πολιορκίας ἐν τῷ
[13, 27]	κωμόπολίς τις ἦν, ὅτε πρῶτον	Ῥωμαῖοι	τῆς Ἀσίας ἐπέβησαν καὶ ἐξέβαλον
[13, 27]	μὲν ὅτι Ῥωμαῖος, οἱ δὲ	Ῥωμαῖοι	τὸν Αἰνείαν ἀρχηγέτην ἡγοῦνται, ἔπειτα
[13, 60]	Ἀδραμυττηνοί τε καὶ Ἀταρνεῖται καὶ	Πιταναῖοι	μέχρι τῆς ἐκβολῆς τοῦ Καΐκου.
[13, 38]	τειχίσαι. τοῦτο δὲ κατέσχον μὲν	Ἀθηναῖοι	Φρύνωνα τὸν ὀλυμπιονίκην πέμψαντες, Λεσβίων
[13, 21]	Ἀρίσβα, ἧς τὴν χώραν ἔχουσι	Μηθυμναῖοι·	ἔστι δὲ καὶ ποταμὸς Ἄρισβος
[13, 64]	ἀπὸ τῶν παρνόπων, οὓς οἱ	Οἰταῖοι	κόρνοπας λέγουσι, κορνοπίωνα τιμᾶσθαι παρ´
[13, 64]	τὸ θηρίον τοῦτο μὴ γίνεσθαι.	Ῥόδιοι	δὲ ἐρυθιβίου Ἀπόλλωνος ἔχουσιν ἐν
[13, 9]	ἔναιον ὑπαὶ „πόδα νείατον Ἴδης	Ἀφνειοί,	πίνοντες ὕδωρ μέλαν „Αἰσήποιο, Τρῶες·
[13, 7]	„ἔναιον ὑπαὶ πόδα νείατον Ἴδης,	Ἀφνειοί,	πίνοντες „ὕδωρ μέλαν Αἰσήποιο, Τρῶες·
[13, 69]	πολλοὶ δ´ ἀμφ´ αὐτὸν ἑταῖροι	Κήτειοι	κτείνοντο γυναίων εἵνεκα δώρων, αἴνιγμα
[13, 21]	καὶ ἐν Τροίᾳ Σκαιαὶ πύλαι·	Ξάνθιοι	Θρᾷκες, Ξάνθος ποταμὸς ἐν Τροίᾳ·
[13, 24]	τοτὲ δὲ Δαρδάνους „Τρῶες καὶ	Λύκιοι	καὶ Δάρδανοι „ἀγχιμαχηταί. εἰκὸς δ´
[13, 35]	„πρὸς „Θύμ„ βρης δ´ ἔλαχον	Λύκιοι“	οἰκειότερόν ἐστι τῷ παλαιῷ κτίσματι·
[13, 7]	βουληφόρε. εἶθ´ οἱ ὑπὸ Πανδάρῳ	Λύκιοι,	οὓς καὶ αὐτοὺς καλεῖ Τρῶας·
[13, 51]	δὲ καθύπερθε Κεβρήνιοι, τούτων δὲ	Δαρδάνιοι	μέχρι Παλαισκήψεως καὶ αὐτῆς τῆς
[13, 21]	εἴρηται, καὶ τούτου πλησίον οἱ	Κεβρήνιοι	Θρᾷκες. πολλαὶ δ´ ὁμωνυμίαι Θρᾳξὶ
[13, 51]	τριάκοντα σταδίους. τούτων δὲ καθύπερθε	Κεβρήνιοι,	τούτων δὲ Δαρδάνιοι μέχρι Παλαισκήψεως
[13, 52]	δ´ εἰς ὀλιγαρχίαν μετέστησαν, εἶτα	Μιλήσιοι	συνεπολιτεύθησαν αὐτοῖς καὶ δημοκρατικῶς ᾤκουν·
[13, 22]	μετὰ τὰ Τρωικὰ Θρᾷκες, εἶτα	Μιλήσιοι.	τῶν δὲ πόλεων ἐμπρησθεισῶν ὑπὸ
[13, 15]	χωρίον ἐπὶ θαλάττῃ, ὅπου οἱ	Λινούσιοι	κοχλίαι ἄριστοι τῶν πάντων ἁλίσκονται.
[13, 19]	μετῴκησαν εἰς Λάμψακον, Μιλησίων ὄντες	ἄποικοι	καὶ αὐτοί, καθάπερ καὶ οἱ
[13, 69]	εἵνεκα δώρων. ἀλλὰ καὶ οἱ	γραμματικοὶ	μυθάρια παραβάλλοντες εὑρεσιλογοῦσι μᾶλλον ἢ
[13, 54]	δὲ τῆς Σκήψεως οἵ τε	Σωκρατικοὶ	γεγόνασιν Ἔραστος καὶ Κορίσκος καὶ
[13, 20]	Ἀρίσβηθεν φέρον ἵπποι „αἴ„ θωνες	μεγάλοι	ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος. οὕτω δ´
[13, 7]	ἡ Βρισηὶς θρηνοῦσα τὸν Πάτροκλον	δηλοῖ	„οὐδὲ μὲν οὐδέ μ´ ἔασκες,
[13, 36]	ὁ Πολυδάμας „ἀμφὶ μάλα „φράζεσθε,	φίλοι·	κέλομαι γὰρ ἔγωγε ἄστυδε νῦν
[13, 4]	λέγει ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Κύμης,	ἄλλοι	δ´ ἄλλως. ~Τοπογραφεῖ δὲ κάλλιστα
[13, 4]	οὗτος μὲν ἕως Λεκτοῦ προάγει,	ἄλλοι	δ´ ἄλλως· Χάρων δ´ ὁ
[13, 48]	κατασκευασθῆναι βεβηκὸς ἐπὶ τῷ μυΐ.	ἄλλοι	δ´ ἐκ τῆς Ἀττικῆς ἀφῖχθαί
[13, 48]	δύο τόποι καλοῦνται Σμίνθια· καὶ	ἄλλοι	δ´ ἐν τῇ πλησίον Λαρισαίᾳ·
[13, 25]	εἶναι ἡ καθ´ Ὅμηρον. καὶ	ἄλλοι	δὲ ἱστοροῦσι πλείους μεταβεβληκέναι τόπους
[13, 46]	τὴν Τένεδον Κάλυδναν τινὲς εἶπον,	ἄλλοι	δὲ Λεύκοφρυν. μυθεύουσι δ´ ἐν
[13, 11]	οὗ τὸν Γανυμήδην μυθεύουσιν ἡρπάχθαι·	ἄλλοι	δὲ περὶ Δαρδάνιον ἄκραν πλησίον
[13, 59]	Πηδασεῦσι τούτοις φησὶν Ἡρόδοτος ὅτε	μέλλοι	τι ἀνεπιτήδειον ἔσεσθαι καὶ τοῖς
[13, 69]	Τηλεφίδην κατενήρατο „χαλκῷ ἥρω Εὐρύπυλον,	πολλοὶ	δ´ ἀμφ´ αὐτὸν ἑταῖροι Κήτειοι
[13, 48]	τῆς ἐλεγείας ποιητής, ἠκολούθησαν δὲ	πολλοί)	χρησμὸς ἦν, αὐτόθι ποιήσασθαι τὴν
[13, 34]	τοῦ Ἴλου σῆμα. οἱ δὲ	ποταμοὶ	ὅ τε Σκάμανδρος καὶ ὁ
[13, 61]	καὶ ἡ Λυρνησσός, ἐρυμνὸν χωρίον·	ἔρημοι	δ´ ἀμφότεραι· διέχουσι δὲ Ἀδραμυττίου
[13, 24]	Δαρδάνους „Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ	Δάρδανοι	„ἀγχιμαχηταί. εἰκὸς δ´ ἐνταῦθα ἱδρῦσθαι
[13, 14]	ἐκ ταύτης· θεραπεύοντες γὰρ οἱ	Παριανοὶ	τοὺς Ἀτταλικοὺς ὑφ´ οἷς ἐτέτακτο
[13, 40]	ἐξελείφθη οὐδέποτε. αἱ γοῦν Λοκρίδες	παρθένοι	μικρὸν ὕστερον ἀρξάμεναι ἐπέμποντο κατ´
[13, 22]	εὐπετέστερον ἐκ τῆς Σηστοῦ διαίρουσι	παραλεξάμενοι	μικρὸν ἐπὶ τὸν τῆς Ἡροῦς
[13, 7]	Ἀβύδου μέχρι Ἀδραστείας, δίχα μέντοι	διῃρημένοι,	οἱ μὲν ὑπὸ τῷ Ἀσίῳ
[13, 43]	τὴν Προποντίδα ἐκ πλειόνων πηγῶν	συλλειβόμενοι,	ὁ δὲ „Σκάμανδρος ἐπὶ δύσιν
[13, 8]	τότε Μῄονες, καὶ Μυσῶν οἱ	περιγενόμενοι	τῶν ὑπὸ Τηλέφῳ πρότερον καὶ
[13, 36]	ἐπί τε τὴν κατασκοπὴν πέμπονται	γνωσόμενοι,	πότερον μενοῦσι παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν
[13, 7]	τῷ Ἕκτορι ἐν τῷ καταλόγῳ	ταττόμενοι	λέγονται Τρῶες „Τρωσὶ μὲν ἡγεμόνευε
[13, 59]	ὕστερον δ´ ἅμα τοῖς Καρσὶ	στρατευόμενοι	κατεμερίσθησαν εἰς ὅλην τὴν Ἑλλάδα
[13, 36]	μενοῦσι παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν πολὺ	ἀπεσπασμένοι	τοῦ οἰκείου τείχους „ἠὲ πόλινδε
[13, 32]	Αἴαντι. Ἡρακλέα δ´ οὐ τιμῶσιν	αἰτιώμενοι	τὴν ὑπ´ αὐτοῦ πόρθησιν. ἀλλ´
[13, 54]	καὶ βιβλιοπῶλαί τινες γραφεῦσι φαύλοις	χρώμενοι	καὶ οὐκ ἀντιβάλλοντες, ὅπερ καὶ
[13, 19]	καὶ αὐτοί, καθάπερ καὶ οἱ	Λαμψακηνοί.	ὁ δὲ ποιητὴς εἴρηκεν ἀμφοτέρως,
[13, 10]	Ζελείᾳ μὲν ὑποπέπτωκεν, ἔχουσι δὲ	Κυζικηνοί	τε καὶ Πριαπηνοὶ μέχρι καὶ
[13, 17]	ὄρη φασὶν ἃ ἔχουσιν οἱ	Κυζικηνοὶ	τῇ Ζελείᾳ προσεχῆ, ἐν οἷς
[13, 10]	ἔχουσι δὲ Κυζικηνοί τε καὶ	Πριαπηνοὶ	μέχρι καὶ τῆς παραλίας. περὶ
[13, 19]	δ´ ἡ πόλις, οἱ δὲ	Παισηνοὶ	μετῴκησαν εἰς Λάμψακον, Μιλησίων ὄντες
[13, 60]	καθ´ Ὅμηρον, ἣν νῦν ἔχουσιν	Ἀδραμυττηνοί	τε καὶ Ἀταρνεῖται καὶ Πιταναῖοι
[13, 61]	τῆς Λέσβου. ἔχουσι δὲ νῦν	Ἀδραμυττηνοὶ	τὸ πλέον· ἐνταῦθα γὰρ καὶ
[13, 47]	ἐστὶ καὶ τὴν χώραν ἔχουσιν	ἐκεῖνοι·	ὁ δὲ τόπος ἐν ᾧ
[13, 51]	νότιον πλευρὸν τῆς Ἴδης ἀφορίζοντες·	ταπεινοὶ	δ´ ὅμως καὶ οὗτοι καὶ
[13, 58]	„μὲν ἁλὸς Κᾶρες καὶ Παίονες	ἀγκυλότοξοι	καὶ Λέλεγες „καὶ Καύκωνες. ἕτεροι
[13, 48]	κατὰ τὸ ἱερὸν Σμινθίου δύο	τόποι	καλοῦνται Σμίνθια· καὶ ἄλλοι δ´
[13, 50]	ποιητὴς αὐτόν. οὗτοι δ´ οἱ	τόποι	συνεχεῖς εἰσι τῇ Δαρδανίᾳ καὶ
[13, 20]	Ἄσιος“ φησίν „ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον	ἵπποι	„αἴ„ θωνες μεγάλοι ποταμοῦ ἄπο
[13, 20]	αὐτόν φησιν „ὃν Ἀρίσβηθεν φέρον	„ἵπποι	ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος. οὕτω δ´
[13, 58]	ἀγκυλότοξοι καὶ Λέλεγες „καὶ Καύκωνες.	ἕτεροι	μὲν τοίνυν τῶν Καρῶν ὑπῆρξαν,
[13, 51]	ἐντὸς Λεκτοῦ, μεσογειότεροι δὲ καὶ	πλησιαίτεροι	τῷ Ἰλίῳ· διέχουσι γὰρ ἑκατὸν
[13, 51]	καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐντὸς Λεκτοῦ,	μεσογειότεροι	δὲ καὶ πλησιαίτεροι τῷ Ἰλίῳ·
[13, 63]	δὲ εἰς Ἁμαξιτόν. οἱ δ´	ἀπειρότεροι	τῶν παλαιῶν ἱστοριῶν ἐνταῦθα τὸν
[13, 7]	εὐθείας ἀκούειν, ἀλλὰ καθ´ ὑπερβατόν	„ἀμφότεροι	ἐν Τροίῃ, σὺ μὲν „Πριάμου
[13, 7]	δύστηνος· ἰῇ ἄρα γεινόμεθ´ αἴσῃ	ἀμφότεροι,	σὺ μὲν ἐν Τροίῃ Πριάμου
[13, 48]	λέγουσι μὲν οὖν οὕτως οἱ	νεώτεροι,	τοῖς δ´ Ὁμήρου μᾶλλον ἔπεσι
[13, 41]	πλείοσιν. ὁμολογοῦσι δὲ καὶ οἱ	νεώτεροι	τὸν ἀφανισμὸν τῆς πόλεως, ὧν
[13, 69]	Εὐρύπυλον, πολλοὶ δ´ ἀμφ´ αὐτὸν	ἑταῖροι	Κήτειοι κτείνοντο γυναίων εἵνεκα δώρων,
[13, 25]	αὐτοῖς· „τοῖσιν δ´ οὐκ „ἀγοραὶ	βουληφόροι,	οὔτε θέμιστες· ἀλλ´ οἵ γ´
[13, 53]	ἀνάξει καὶ „παί„ δων παῖδες,	τοί	κεν μετόπισθε γένωνται. οὕτω δ´
[13, 65]	τι λέγεται, οὔθ´ ὕλη ὑπέρκειται	καίτοι	πρὸς τῇ Ἴδῃ. Ἀστύρων δ´
[13, 4]	ἀπὸ Παρίου εἰς Πράκτιον) ἕως	μέντοι	Ἀτραμυττίου πρόεισι· Σκύλαξ δὲ ὁ
[13, 7]	ἀπὸ Ἀβύδου μέχρι Ἀδραστείας, δίχα	μέντοι	διῃρημένοι, οἱ μὲν ὑπὸ τῷ
[13, 55]	δίκης ἐπὶ τὸν βασιλέα. οὐ	μέντοι	διηυτύχησεν, ἀλλ´ ἐμπεσὼν εἰς ἔχθραν
[13, 27]	παρεμυθήσατο πολλοῖς ἐπανορθώμασι. καθ´ ἡμᾶς	μέντοι	Καῖσαρ ὁ θεὸς πολὺ πλέον
[13, 53]	τοῖς ἐπ´ αὐτῷ κρέασιν. Ὅμηρος	μέντοι	συνηγορεῖν οὐδετέροις ἔοικεν, οὐδὲ τοῖς
[13, 54]	ἐκείνων φιλοσοφεῖν καὶ ἀριστοτελίζειν, ἀναγκάζεσθαι	μέντοι	τὰ πολλὰ εἰκότα λέγειν διὰ
[13, 58]	Σκήψιος ἀντὶ Αἰολέων. καθ´ Ὅμηρον	μέντοι	ταῦτα πάντα ἦν Λελέγων, οὓς
[13, 51]	καὶ ὁ Ἐλαϊτικὸς περιλαμβάνεται· ἰδίως	μέντοι	τοῦτον φασὶν Ἀδραμυττηνόν, τὸν κλειόμενον
[13, 51]	ἐν ταῖς παρακειμέναις τίθησιν, ὥστ´	ἐκπίπτοι	ἂν εἰς τὴν τῶν Κιλίκων·
[13, 42]	διενείμαντο καὶ τῶν ἄλλων ὡς	ἕκαστοι	τῶν πλησιοχώρων, ἀπέδοσαν δ´ ἀνοικισθείσης.
[13, 15]	θαλάττῃ, ὅπου οἱ Λινούσιοι κοχλίαι	ἄριστοι	τῶν πάντων ἁλίσκονται. ~Ἐν δὲ
[13, 19]	Λάμψακον, Μιλησίων ὄντες ἄποικοι καὶ	αὐτοί,	καθάπερ καὶ οἱ Λαμψακηνοί. ὁ
[13, 51]	γὰρ Ἁμαξιτοῦ Νεανδριεῖς ὑπέρκεινται, καὶ	αὐτοὶ	ὄντες ἐντὸς Λεκτοῦ, μεσογειότεροι δὲ
[13, 51]	ἂν εἰς τὴν τῶν Κιλίκων·	οὗτοι	γάρ εἰσι συνεχεῖς τοῖς Λέλεξι
[13, 32]	τίς ἐστιν, οὐκ ἀφανισμὸς τέλειος·	οὗτοι	δ´ ἠφάνισαν τελέως, οἷς ἐναγίζειν
[13, 50]	πεποίηκεν ὀνομάζων ὁ ποιητὴς αὐτόν.	οὗτοι	δ´ οἱ τόποι συνεχεῖς εἰσι
[13, 8]	τὰ δ´ ἑξῆς Τρῆρες, καὶ	οὗτοι	Θρᾷκες· τὸ δὲ Θήβης πεδίον
[13, 51]	ἀφορίζοντες· ταπεινοὶ δ´ ὅμως καὶ	οὗτοι	καὶ τῇ παραλίᾳ συνάπτοντες μᾶλλον
[13, 32]	εἰ μὴ τοῦτ´ αἰτιάσαιντο διότι	οὗτοι	μὲν δίκαιον πόλεμον ἐξήνεγκαν, ἐκεῖνος
[13, 7]	„ἦρχεν ἐὺς πάις Ἀγχίσαο“ καὶ	οὗτοι	Τρῶες· φησὶ γοῦν „Αἰνεία, Τρώων
[13, 4]	ἀφαιρεῖ σταδίους, ἀπὸ Πρακτίου ἀρχόμενος	(τοσοῦτοι	γάρ εἰσιν ἀπὸ Παρίου εἰς
[13, 42]	τοῦ χωρίου, ἕτερον δὲ τειχίσαι.	πρῶτοι	μὲν οὖν Ἀστυπαλαιεῖς οἱ τὸ
[13, 25]	πλησιάζειν τῇ θαλάττῃ πλείους ἂν	ὑπογράφοι	διαφορὰς πολιτειῶν καὶ ἠθῶν, καθάπερ
[13, 59]	Καρίᾳ καὶ ἐν Μιλήτῳ Λελέγων	τάφοι	καὶ ἐρύματα καὶ ἴχνη κατοικιῶν
[13, 57]	βασιλέα, κἀκεῖ κρεμασθεὶς ἀπώλετο· οἱ	φιλόσοφοι	δ´ ἐσώθησαν φεύγοντες τὰ χωρία
[13, 35]	„ὦρτο δ´ Ἄρης ἑτέρωθεν ἐρεμνῇ	λαίλαπι	ἶσος, „ὀξὺ κατ´ ἀκροτάτης πόλιος
[13, 23]	τὸν Πακτωλόν. ἀπὸ Ἀβύδου δ´	ἐπὶ	Αἴσηπον περὶ ἑπτακοσίους φασὶ σταδίους,
[13, 63]	„ποντο„ πόροιο· τὴν μὲν ἔπειτ´	ἐπὶ	βωμὸν ἄγων πολύμητις „Ὀδυσσεὺς πατρὶ
[13, 41]	πέπλον γὰρ κελεύει „θεῖναι Ἀθηναίης	ἐπὶ	γούνασιν. βέλτιον γὰρ οὕτως ἢ
[13, 26]	Ἀλέξανδρον δὲ ἀναβάντα μετὰ τὴν	ἐπὶ	Γρανίκῳ νίκην ἀναθήμασί τε κοσμῆσαι
[13, 11]	Ταύρου καὶ τοῦ Εὐφράτου παρέλαβεν.	ἐπὶ	δὲ Γρανίκῳ πόλις ἦν Σιδήνη
[13, 48]	τοῖς ἐτησίαις πηγνύμενον πρὸς Ἁμαξιτῷ.	ἐπὶ	δὲ τῷ Λεκτῷ βωμὸς τῶν
[13, 42]	εὐερκεῖ τόπῳ· διὸ κατεσπάσθη ταχέως.	ἐπὶ	δὲ τῶν Λυδῶν ἡ νῦν
[13, 43]	πηγῶν συλλειβόμενοι, ὁ δὲ „Σκάμανδρος	ἐπὶ	δύσιν ἐκ μιᾶς πηγῆς· πᾶσαι
[13, 44]	ὕψος ἀπὸ μὲν ῥίζης ἀνιέναι	ἐπὶ	ἑξήκοντα καὶ ἑπτὰ πόδας, εἶτ´
[13, 67]	ἐν τῇ Πιτάνῃ τις τόπος	ἐπὶ	θαλάττῃ Ἀταρνεὺς ὑπὸ τῇ Πιτάνῃ
[13, 12]	Δαρδάνου. ~Πρίαπος δ´ ἔστι πόλις	ἐπὶ	θαλάττῃ καὶ λιμήν· κτίσμα δ´
[13, 14]	δὲ καὶ τὸ Πάριον πόλις	ἐπὶ	θαλάττῃ, λιμένα ἔχουσα μείζω τῆς
[13, 15]	καὶ Πριάπου κατὰ Λίνον χωρίον	ἐπὶ	θαλάττῃ, ὅπου οἱ Λινούσιοι κοχλίαι
[13, 36]	σταδίους διεστῶτα τῆς πόλεως, {τὸ}	ἐπὶ	θαλάττῃ πεδίον συμπροστιθείς διότι τοῦτο
[13, 36]	ἐστι τὸ πρὸ τῆς πόλεως	ἐπὶ	θαλάττῃ πεδίον, ὥστε εἰ δωδεκαστάδιόν
[13, 63]	τὸ ἱερόν ἐστιν, ἐκεῖνος δ´	ἐπὶ	θαλάττῃ ποιεῖ τὸ ἱερόν „ἐκ
[13, 18]	ἐπικαλούμενον. ~Καὶ ἡ Λάμψακος δ´	ἐπὶ	θαλάττῃ πόλις ἐστὶν εὐλίμενος καὶ
[13, 63]	εἴθ´ ἕτερον. ~Ἡ δὲ Χρῦσα	ἐπὶ	θαλάττῃ πολίχνιον ἦν ἔχον λιμένα,
[13, 63]	λιμένος πολυβενθέος ἐντὸς ἵκοντο, οὔτ´	ἐπὶ	θαλάττῃ τὸ ἱερόν ἐστιν, ἐκεῖνος
[13, 61]	ἡ δὲ ὀγδοήκοντα καὶ ὀκτὼ	ἐπὶ	θάτερα. ~Ἐν δὲ τῇ Ἀδραμυττηνῇ
[13, 67]	ὑπὸ τοῦ ποιμένος κατὰ τύχην	ἐπὶ	θυσίαν ἥκοντος. Ἀταρνεὺς δ´ ἐστὶ
[13, 35]	κελεύων, ἄλλοτε „πὰρ Σιμόεντι θέων	ἐπὶ	Καλλικολώνῃ. τῆς γὰρ μάχης ἐπὶ
[13, 28]	Εὐπάτωρ, καὶ συνέβησαν πρὸς ἀλλήλους	ἐπὶ	καταλύσει τοῦ πολέμου. ~Πλησίον δ´
[13, 46]	καλοῦσι Καλύδνας, κειμένας κατὰ τὸν	ἐπὶ	Λεκτὸν πλοῦν· καὶ αὐτὴν δὲ
[13, 30]	λίμνη Πτελεώς. ~Εἶτα Ῥοίτειον πόλις	ἐπὶ	λόφῳ κειμένη καὶ τῷ Ῥοιτείῳ
[13, 44]	περὶ τὴν „καλὴν πεύκην χωρίων	ἐπὶ	Μελαινὰς κώμην ἰοῦσι καὶ „τὸ
[13, 33]	πεδίον μέχρι τῆς Ἴδης ἀνῆκον	ἐπὶ	πολλοὺς σταδίους κατὰ τὸ πρὸς
[13, 22]	εἰς τἀναντία ὀκτώ που σταδίους	ἐπὶ	πύργον τινὰ κατ´ ἀντικρὺ τῆς
[13, 21]	Δύμαντος, ὃς Φρυγίην ναίεσκε ῥοῇς	ἐπὶ	Σαγγαρίοιο. ~Ἄβυδος δὲ Μιλησίων ἐστὶ
[13, 50]	φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει, Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων	ἐπὶ	Σατνιόεντι. καὶ νῦν ὁ τόπος
[13, 6]	εὐθείας ἐστὶν ὁ πλοῦς, πρῶτον	ἐπὶ	Σηστὸν καὶ Ἄβυδον διὰ μέσης
[13, 25]	εἴδη συνίστασθαι· πρῶτον μὲν τὸ	ἐπὶ	τὰς ἀκρωρείας ἁπλοῦν τι καὶ
[13, 33]	κατὰ Σκῆψιν τόπων, τῇ δ´	ἐπὶ	τὰς ἄρκτους μέχρι τῶν κατὰ
[13, 36]	„λίην γὰρ νηῶν ἑκὰς „ἤλθομεν.	ἐπί	τε τὴν κατασκοπὴν πέμπονται γνωσόμενοι,
[13, 19]	τῆς Λαμψακηνῆς· ἄλλαι δ´ εἰσὶν	ἐπὶ	τῇ ἐκτὸς Ἑλλησποντίᾳ θαλάττῃ, Ἰλίου
[13, 33]	περαίας ὑπάρχον. ~Τοιούτων δὲ τῶν	ἐπὶ	τῇ θαλάττῃ τόπων ὄντων ὑπέρκειται
[13, 51]	στόματός ἐστιν ἀπὸ τῆς ἄκρας	ἐπὶ	τὴν ἄκραν δίαρμα ἑκατὸν καὶ
[13, 5]	ἀπόβασις ἐκ θαλάττης αὕτη τοῖς	ἐπὶ	τὴν Ἴδην ἀνιοῦσιν, εἴρηκεν ὀρθῶς.
[13, 33]	παρώρειός ἐστι στενή, τῇ μὲν	ἐπὶ	τὴν μεσημβρίαν τεταμένη μέχρι τῶν
[13, 45]	ἄλλους πλείους τόπους. ἐπάνιμεν δὲ	ἐπὶ	τὴν παραλίαν ὅθενπερ ἀπελίπομεν. ~Ἔστι
[13, 22]	παραλλάξαντι ἐξ Ἀβύδου μὲν ὡς	ἐπὶ	τὴν Προποντίδα, ἐκ δὲ Σηστοῦ
[13, 1]	τῆς Φρυγίας ἐπανιόντες δὲ πάλιν	ἐπὶ	τὴν Προποντίδα καὶ τὴν ἐφεξῆς
[13, 6]	δεῖ νοεῖν τὰς ποιούσας αὐτοὺς	ἐπὶ	τῆς αὐτῆς γραμμῆς κειμένας ὥσπερ
[13, 54]	διεχειρίσατο φιλαριστοτέλης ὤν, θεραπεύσας τὸν	ἐπὶ	τῆς βιβλιοθήκης, καὶ βιβλιοπῶλαί τινες
[13, 55]	γυναικὸς καὶ ἐτιμήθη διαφερόντως, ταχθεὶς	ἐπὶ	τῆς δικαιοδοσίας, ἀφ´ ἧς οὐκ
[13, 66]	καὶ εἰρηκὼς ὑπὲρ τῆς Ἀσίας	ἐπὶ	τῆς συγκλήτου καθ´ ὃν καιρὸν
[13, 68]	αὑτὸ ἱκανῶς συνέσταλται, προσνεύει δὲ	ἐπὶ	τὸ Αἰγαῖον πέλαγος, ὅθεν αὐτῷ
[13, 25]	πολιτικῶν· ἀφ´ ὧν ἤδη καὶ	ἐπὶ	τὸ ἀστεῖον καὶ ἄριστον ἦθος
[13, 25]	καὶ τῶν ἀγρίων ἔτι πως	ἐπὶ	τὸ ἥμερον τῶν δευτέρων ὑποβεβηκότων.
[13, 25]	μετάληψις, κατὰ τὴν τῶν ἠθῶν	ἐπὶ	τὸ κρεῖττον μετάστασιν, παρὰ τὰς
[13, 63]	ἀπὸ μὲν τῆς Κιλικίου Χρύσης	ἐπὶ	τὸ ναύσταθμον ἑπτακοσίων που σταδίων
[13, 63]	παρῆν τῷ Ὀδυσσεῖ αὐθημερὸν ἀναπλεῖν	ἐπὶ	τὸ ναύσταθμον τελέσαντι τὴν θυσίαν.
[13, 34]	τοῦ νῦν Ἰλίου συμβάλλουσιν, εἶτ´	ἐπὶ	τὸ Σίγειον ἐκδιδόασι καὶ ποιοῦσι
[13, 12]	καὶ νύμφης τὸν θεὸν ὁρμησάντων	ἐπὶ	τὸ τιμᾶν αὐτὸν τῶν ἀνθρώπων,
[13, 5]	ἀπὸ τῶν περὶ Ἄβυδον στενῶν	ἐπὶ	τὸν Αἴσηπον καὶ τὴν Κυζικηνήν·
[13, 55]	τῷ κριθέντι ἀναβολὴ τῆς δίκης	ἐπὶ	τὸν βασιλέα. οὐ μέντοι διηυτύχησεν,
[13, 27]	ὑπάτῳ Ὀυαλερίῳ Φλάκκῳ ταμίας προχειρισθέντι	ἐπὶ	τὸν Μιθριδάτην· καταστασιάσας δὲ καὶ
[13, 55]	ἀνὴρ ἐκ τοῦ φιλοσόφου μεταβεβληκὼς	ἐπὶ	τὸν πολιτικὸν βίον καὶ ῥητορεύων
[13, 22]	τῆς Σηστοῦ διαίρουσι παραλεξάμενοι μικρὸν	ἐπὶ	τὸν τῆς Ἡροῦς πύργον, κἀκεῖθεν
[13, 38]	τῶν ἑπτὰ σοφῶν λεγομένων, πλεύσας	ἐπὶ	τὸν Φρύνωνα στρατηγὸν διεπολέμει τέως
[13, 69]	τὸν Κάικον, ὁ δὲ ποιητὴς	ἐπὶ	τοσοῦτον μέμνηται μόνον τῆς ἱστορίας
[13, 35]	τοῦ νῦν Ἰλίου, τί χρήσιμον	ἐπὶ	τοσοῦτον μεταλαμβάνεσθαι τοὺς τόπους ἐφ´
[13, 35]	οὖν εὔλογον πρῶτον μὲν τὸ	ἐπὶ	τοῦ Ἄρεος „ὦρτο δ´ Ἄρης
[13, 25]	ἀλόχων. τοῦ δὲ δευτέρου τὸν	ἐπὶ	τοῦ Δαρδάνου „κτίσσε δὲ Δαρδανίην,
[13, 25]	πολυπιδάκου Ἴδης. τοῦ δὲ τρίτου	ἐπὶ	τοῦ Ἴλου τὸν ἐν τοῖς
[13, 48]	τὸ ξόανον οὕτω κατασκευασθῆναι βεβηκὸς	ἐπὶ	τῷ μυΐ. ἄλλοι δ´ ἐκ
[13, 35]	ἐπὶ Καλλικολώνῃ. τῆς γὰρ μάχης	ἐπὶ	τῷ Σκαμανδρίῳ πεδίῳ συντελουμένης πιθανῶς
[13, 54]	καὶ οὐκ ἀντιβάλλοντες, ὅπερ καὶ	ἐπὶ	τῶν ἄλλων συμβαίνει τῶν εἰς
[13, 4]	ὅλως ἀλλήλοις ὁμολογοῦντες. εὐθὺς γὰρ	ἐπὶ	τῶν κατὰ τὴν Προποντίδα τόπων
[13, 50]	ἄρα νύμφη τέκε Νηὶς ἀμύμων	„Οἴνοπι	βουκολέοντι παρ´ ὄχθαις Σατνιόεντος“ καὶ
[13, 45]	γε πλεῖστα, δεῖν προσέχειν ὡς	ἀνδρὶ	ἐμπείρῳ καὶ ἐντοπίῳ, φροντίσαντί τε
[13, 48]	ὡς δ´ αὕτως καὶ τὰ	περὶ	Ἄβυδον ἐκ θατέρου μέρους, μικρὸν
[13, 8]	ἐπῴκησαν ἕως Πρακτίου, τὰ δὲ	περὶ	Ἄβυδον Θρᾷκες· ἔτι δὲ πρότερον
[13, 20]	αὐτῶν οἱ ἱστοροῦντες, πλὴν ὅτι	περὶ	Ἄβυδον καὶ Λάμψακόν ἐστι καὶ
[13, 7]	γὰρ τῷ Ἀσίῳ ἐστὶ τὰ	περὶ	Ἄβυδον „οἳ δ´ ἄρα „Περκώτην
[13, 5]	μὲν τῆς Προποντίδος ἀπὸ τῶν	περὶ	Ἄβυδον στενῶν ἐπὶ τὸν Αἴσηπον
[13, 53]	καὶ Λιλύβαιον κατασχεῖν, καὶ ποταμοὺς	περὶ	Αἴγεσταν προσαγορεῦσαι Σκάμανδρον καὶ Σιμόεντα·
[13, 2]	δὴ τῆς Κυζικηνῆς καὶ τῶν	περὶ	Αἴσηπον τόπων καὶ Γράνικον μέχρι
[13, 2]	ὁ μὲν ποιητὴς ἀπὸ τῶν	περὶ	Αἴσηπον τόπων καὶ τῶν περὶ
[13, 48]	συμβῆναι δὲ τοῦτ´ αὐτοῖς φασι	περὶ	Ἁμαξιτόν· νύκτωρ γὰρ πολὺ πλῆθος
[13, 56]	ὡς δ´ αὕτως καὶ τὰ	περὶ	Ἄσσον. ~Ἔστι δὲ ἡ Ἄσσος
[13, 2]	τῶν Κανῶν λεγομένων ἔστι τὰ	περὶ	Ἄσσον καὶ Ἀδραμύττιον καὶ Ἀταρνέα
[13, 57]	δεσπότῃ συνετυράννησε, πρῶτον ἐπιθεμένῳ τοῖς	περὶ	Ἀταρνέα καὶ Ἄσσον χωρίοις· ἔπειτα
[13, 48]	τοῦ Σμινθέως ὄνομα· καὶ γὰρ	περὶ	αὐτὴν τὴν Ἁμαξιτὸν χωρὶς τοῦ
[13, 9]	λέγει δ´ ἐκεῖνος μὲν οὕτω	περὶ	αὐτῆς „οἳ δὲ Ζέλειαν ἔναιον
[13, 43]	Δημήτριος τοτὲ μὲν οὕτως λέγει	περὶ	αὐτῶν „ἔστι γὰρ λόφος τις
[13, 50]	ὁ ποιητὴς πεποίηκεν. ~Εἴρηται δὲ	περὶ	αὐτῶν καὶ πρότερον· καὶ νῦν
[13, 20]	ταῦτά ἐστιν ὥστε οὐδ´ ὁμολογοῦσι	περὶ	αὐτῶν οἱ ἱστοροῦντες, πλὴν ὅτι
[13, 11]	Γανυμήδην μυθεύουσιν ἡρπάχθαι· ἄλλοι δὲ	περὶ	Δαρδάνιον ἄκραν πλησίον Δαρδάνου. ~Πρίαπος
[13, 13]	Ἀδραστείας δείκνυται, οὐδὲ δὴ Νεμέσεως,	περὶ	δὲ Κύζικον ἔστιν Ἀδραστείας ἱερόν.
[13, 22]	αἴτιον τῆς συγχύσεως τῶν τόπων.	περὶ	δὲ Σηστοῦ καὶ τῆς ὅλης
[13, 44]	καὶ „τὸ Ἀσκληπίειον, ἵδρυμα Λυσιμάχου.	περὶ	δὲ τῆς καλῆς πεύκης Ἄτταλος
[13, 22]	ἴσον Λαμψάκου καὶ Ἰλίου, σταδίους	περὶ	ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατόν. ἐνταῦθα δ´
[13, 23]	ἀπὸ Ἀβύδου δ´ ἐπὶ Αἴσηπον	περὶ	ἑπτακοσίους φασὶ σταδίους, εὐθυπλοίᾳ δὲ
[13, 44]	παρακειμένης τῇ Δαρδανικῇ μέχρι τῶν	περὶ	Ζέλειαν καὶ „Πιτύειαν τόπων· ὠνομάσθαι
[13, 32]	ἀποφαίνειν τὴν πόλιν ἐν τῷ	περὶ	Ἡρακλέους λόγῳ, εἴπερ „ἓξ οἴῃς
[13, 7]	τὰ ἀντικείμενα τῇ Λέσβῳ τὰ	περὶ	Θήβην καὶ Λυρνησσὸν καὶ Πήδασον
[13, 19]	ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, τοῖς	περὶ	Ἰδομενέα καὶ Λεοντέα. ἐντεῦθεν δὲ
[13, 43]	καὶ μέχρι Σκήψεως καὶ τὰ	περὶ	Ἴλιον. ἔμπειρος δ´ ὢν τῶν
[13, 2]	δὲ Ἀβύδου μέχρι Λεκτοῦ τὰ	περὶ	Ἴλιον καὶ Τένεδον καὶ Ἀλεξάνδρειαν
[13, 27]	λεγομένη, τοῦ Ἀλεξάνδρου μετὰ τῶν	περὶ	Καλλισθένη καὶ Ἀνάξαρχον ἐπελθόντος καὶ
[13, 12]	αὐτοῖς, εἴτ´ ἐξ Ὀρνεῶν τῶν	περὶ	Κόρινθον μετενηνεγμένου τοῦ ἱεροῦ, εἴτε
[13, 8]	μεταβολαὶ παντοῖαι. τὰ μὲν γὰρ	περὶ	Κύζικον Φρύγες ἐπῴκησαν ἕως Πρακτίου,
[13, 2]	Λεσβίων νῆσος· εἶθ´ ἑξῆς τὰ	περὶ	Κύμην μέχρι Ἕρμου καὶ Φωκαίας,
[13, 53]	Μακεδονικὸν Ὄλυμπον φασίν, οἱ δὲ	περὶ	Μαντίνειαν τῆς Ἀρκαδίας κτίσαι Καπύας,
[13, 10]	Πριαπηνοὶ μέχρι καὶ τῆς παραλίας.	περὶ	μὲν οὖν τὴν Ζέλειαν ὁ
[13, 54]	καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ.	περὶ	μὲν οὖν τούτων ἀπόχρη. ~Ἐκ
[13, 55]	ὑπὸ νόσου· λέγεται γὰρ ἀμφότερα.	περὶ	μὲν τῶν Σκηψίων ταῦτα. ~Μετὰ
[13, 39]	Ἀχίλλειον τοῖς Ἀθηναίοις, βοηθοῦντα τοῖς	περὶ	Πιττακόν· ἐπιτειχισθῆναι μὲν γὰρ ὑπὸ
[13, 21]	Πράκτιον ἀμφενέμοντο“ οὕτω δεκτέον ὡς	περὶ	ποταμοῦ, καθάπερ κἀκεῖνα „οἵ τ´
[13, 56]	ἡ Γαργαρίς. ἔστι δὲ λίθος	περὶ	τὰ Ἄνδειρα, ὃς καιόμενος σίδηρος
[13, 5]	ἐσχάτοις ἀφορίζεται τούτοις, τῷ τε	περὶ	τὴν Ζέλειαν ἀκρωτηρίῳ καὶ τῷ
[13, 44]	λέγουσιν, ἑπτάκις διαβαινόμενος ἐκ τῶν	περὶ	τὴν „καλὴν πεύκην χωρίων ἐπὶ
[13, 3]	εἰς τὴν Ἀσίαν, τούτους δὲ	περὶ	τὴν Λοκρίδα καὶ τὸ Φρίκιον
[13, 58]	τὴν Καρίαν, καὶ κατέσχον τὰ	περὶ	τὴν νῦν Ἁλικαρνασὸν χωρία. ~Ἡ
[13, 2]	περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ τῶν	περὶ	τὴν νῦν Κυζικηνὴν χώραν ὑπαγορεύει
[13, 36]	τῆς Ὁμήρου Ἰλιάδος, πυνθανομένην εἰ	περὶ	τὴν νῦν πόλιν ὁ πόλεμος
[13, 37]	τοῦ Ἕκτορος δὲ περιδρομὴ ἡ	περὶ	τὴν πόλιν ἔχει τι εὔλογον·
[13, 69]	Τήλεφος ἐβασίλευσαν τῆς χώρας τῆς	περὶ	τὴν Τευθρανίαν καὶ τὸν Κάικον,
[13, 22]	ὅλης Χερρονήσου προείπομεν ἐν τοῖς	περὶ	τῆς Θρᾴκης τόποις. φησὶ δὲ
[13, 36]	Ἀλεξανδρίνην Ἑστίαιαν μάρτυρα, τὴν συγγράψασαν	περὶ	τῆς Ὁμήρου Ἰλιάδος, πυνθανομένην εἰ
[13, 51]	παραλέλειπται μνήνης ἄξιον, καὶ πρῶτον	περὶ	τῆς Σκήψεως. ~Ἔστι δ´ ἡ
[13, 1]	~Μέχρι μὲν δεῦρο ἀφωρίσθω τὰ	περὶ	τῆς Φρυγίας ἐπανιόντες δὲ πάλιν
[13, 65]	~Μυσία μὲν οὖν ἔστιν ἡ	περὶ	τὸ Ἀδραμύττιον· ἦν δέ ποτε
[13, 3]	εἰς τὴν νῦν Κυζικηνὴν τὴν	περὶ	τὸ Δασκύλιον· Γρᾶν δὲ τὸν
[13, 48]	Ποντικὸς πληθύοντάς φησι τοὺς μύας	περὶ	τὸ ἱερὸν νομισθῆναί τε ἱεροὺς
[13, 63]	ἔστι δὲ καὶ Κίλλου μνῆμα	περὶ	τὸ ἱερὸν τοῦ Κιλλαίου Ἀπόλλωνος,
[13, 24]	ἐλάττους. ~Ἔξω δὲ Ἀβύδου τὰ	περὶ	τὸ Ἴλιον ἔστι, τά τε
[13, 33]	Δημήτριος μέχρι δεῦρο διατείνειν τὴν	περὶ	τὸ Ἴλιον χώραν τὴν ὑπὸ
[13, 53]	καταφάγῃ· συμβῆναι δὲ τῆς Λατίνης	περὶ	τὸ Λαουίνιον τοῦτο, ἄρτου μεγάλου
[13, 68]	καὶ Κάνας λέγουσι. κύκλῳ δὲ	περὶ	τὸ ὄρος πρὸς νότον μὲν
[13, 45]	Αἴνιον. ~τοῦ δ´ αὐλῶνος τοῦ	περὶ	τὸν Αἴσηπον ἐν ἀριστερᾷ τῆς
[13, 45]	αὐλῶνα ἀξιόλογον, ἐλάττω „δὲ τοῦ	περὶ	τὸν Αἴσηπον. τὰ δ´ ἑξῆς
[13, 7]	τῶν κατὰ μέρος. οἱ γὰρ	περὶ	τὸν Ἀχιλλέα τειχήρεις ὁρῶντες τοὺς
[13, 70]	λαβόντες λέγωμεν, ὅτι ἐν τοῖς	περὶ	τὸν Κάικον τόποις φαίνεται βεβασιλευκὼς
[13, 46]	τοὔνομα τῇ νήσῳ, καὶ τὰ	περὶ	τὸν Κύκνον, Θρᾷκα τὸ γένος,
[13, 53]	πλεῦσαι· καὶ οἱ μὲν οἰκῆσαι	περὶ	τὸν Μακεδονικὸν Ὄλυμπον φασίν, οἱ
[13, 23]	τὰ ἐν τῷ Τμώλῳ τὰ	περὶ	τὸν Πακτωλόν. ἀπὸ Ἀβύδου δ´
[13, 46]	μυθεύουσι δ´ ἐν αὐτῇ τὰ	περὶ	τὸν Τέννη ἀφ´ οὗ καὶ
[13, 56]	καλοῦσι· γίνεται δὲ ψευδάργυρος καὶ	περὶ	τὸν Τμῶλον. ταῦτα δ´ ἐστὶ
[13, 53]	λόγῳ τῷ λεχθέντι νῦν τὰ	περὶ	τοῦ Αἰνείου θρυλούμενα. περιγενέσθαι γὰρ
[13, 64]	Κιλικία ἢ ἔμπαλιν. ~Τὰ οὖν	περὶ	τοὺς Τεύκρους καὶ τοὺς μύας,
[13, 7]	ποιητοῦ λεγομένων εἰκάζουσιν οἱ φροντίσαντες	περὶ	τούτων πλέον τι, πᾶσαν τὴν
[13, 45]	καὶ ἐντοπίῳ, φροντίσαντί τε τοσοῦτον	περὶ	τούτων ὥστε τριάκοντα βίβλους συγγράψαι
[13, 53]	συνηγορεῖν οὐδετέροις ἔοικεν, οὐδὲ τοῖς	περὶ	τῶν ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως λεχθεῖσιν·
[13, 53]	μεθορμηθείς. οὐχ ὁμολογεῖ δὲ τῷ	περὶ	τῶν ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως λόγῳ
[13, 1]	συγγραφεῖς οὐχὶ τὰ αὐτὰ γράφοντες	περὶ	τῶν αὐτῶν οὐδὲ σαφῶς πάντα·
[13, 51]	Κανῶν κόλπος. λέγωμεν δὲ ἀναλαβόντες	περὶ	τῶν καθ´ ἕκαστα πάλιν, εἴ
[13, 48]	μῦθον τούτῳ τῷ τόπῳ τὴν	περὶ	τῶν μυῶν. τοῖς γὰρ ἐκ
[13, 1]	τοῖς πρώτοις ἐστὶν Ὅμηρος εἰκάζειν	περὶ	τῶν πλείστων παρέχων. δεῖ δὲ
[13, 48]	Χρύσῃ ἱδρυμένῃ ποτὲ δεικνύμενα ἴχνη,	περὶ	ὧν αὐτίκα ἐροῦμεν. πολλαχοῦ δ´
[13, 45]	πρὸς τὴν τῶν Ἁλιζώνων ὑπόθεσιν,	περὶ	ὧν εἰρήκαμεν. „εἶτα Κάρησος ἐρήμη
[13, 31]	τὸ Πρωτεσιλάειον καὶ ἡ Ἐλαιοῦσσα,	περὶ	ὧν εἰρήκαμεν ἐν τοῖς Θρᾳκίοις.
[13, 20]	Ἄβυδος καὶ τὰ μεταξὺ χωρία,	περὶ	ὧν οὕτως εἴρηκε συλλαβὼν ὁ
[13, 55]	συγγράμμασιν· ἐχρήσατο δὲ φράσεώς τινι	χαρακτῆρι	καινῷ καὶ κατεπλήξατο πολλούς· διὰ
[13, 55]	δ´ ἄκοντα ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ	Εὐπάτορι,	φεύγοντι ἤδη τὴν προγονικήν, κατὰ
[13, 33]	Ἴλιον χώραν τὴν ὑπὸ τῷ	Ἕκτορι,	ἀνήκουσαν ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου μέχρι
[13, 7]	μὴν οἵ γε ὑπὸ τῷ	Ἕκτορι	ἐν τῷ καταλόγῳ ταττόμενοι λέγονται
[13, 7]	Λελέγεσσι φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει. οὗ τῇ	θυγατρὶ	συνελθὼν Πρίαμος γεννᾷ τὸν Λυκάονα
[13, 63]	ἐπὶ βωμὸν ἄγων πολύμητις „Ὀδυσσεὺς	πατρὶ	φίλῳ ἐν χερσὶ τίθει, οὔτε
[13, 50]	ποταμὸν ὁ ποιητής· „Σάτνιον οὔτασε	„δουρὶ	Οἰνοπίδην, ὃν ἄρα νύμφη τέκε
[13, 2]	περὶ Αἴσηπον τόπων καὶ Γράνικον	μέχρι	Ἀβύδου καὶ Σηστοῦ τὴν τῆς
[13, 7]	δὴ Τρῶες οἱ ἀπὸ Ἀβύδου	μέχρι	Ἀδραστείας, δίχα μέντοι διῃρημένοι, οἱ
[13, 39]	ὕστερον ἡ παραλία πᾶσα ἡ	μέχρι	Δαρδάνου, καὶ νῦν ὑπ´ ἐκείνοις
[13, 33]	Κεβρήνη. ὑπονοεῖ δ´ ὁ Δημήτριος	μέχρι	δεῦρο διατείνειν τὴν περὶ τὸ
[13, 2]	εἶθ´ ἑξῆς τὰ περὶ Κύμην	μέχρι	Ἕρμου καὶ Φωκαίας, ἥπερ ἀρχὴ
[13, 3]	υἱὸν αὐτοῦ Πενθίλον, καὶ προελθεῖν	μέχρι	Θρᾴκης ἑξήκοντα ἔτεσι τῶν Τρωικῶν
[13, 53]	μᾶλλον τοῖς ἑτέροις διαφωνεῖ τοῖς	μέχρι	καὶ Ἰταλίας αὐτοῦ τὴν πλάνην
[13, 10]	δὲ Κυζικηνοί τε καὶ Πριαπηνοὶ	μέχρι	καὶ τῆς παραλίας. περὶ μὲν
[13, 2]	Λεκτοῦ καθήκουσα· ἀπὸ Λεκτοῦ δὲ	μέχρι	Καΐκου ποταμοῦ καὶ τῶν Κανῶν
[13, 51]	ἡ Ἐλαία καὶ ὁ λοιπὸς	μέχρι	Κανῶν κόλπος. λέγωμεν δὲ ἀναλαβόντες
[13, 51]	καὶ πᾶσα ἡ ἀπὸ Λεκτοῦ	μέχρι	Κανῶν παραλία τῷ αὐτῷ τούτῳ
[13, 6]	ἔπειτα τῆς παραλίας τῆς Ἀσίας	μέχρι	Καρίας. ταύτην δὴ φυλάττοντας χρὴ
[13, 33]	Ἕκτορι, ἀνήκουσαν ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου	μέχρι	Κεβρηνίας· τάφον τε γὰρ Ἀλεξάνδρου
[13, 4]	Ἔφορος μὲν λέγει ἀπὸ Ἀβύδου	μέχρι	Κύμης, ἄλλοι δ´ ἄλλως. ~Τοπογραφεῖ
[13, 39]	ὀκνεῖ πᾶσαν τὴν ἀπὸ Ἀβύδου	μέχρι	Κύμης καλεῖν Αἰολίδα. Θουκυδίδης δέ
[13, 2]	ὑπέρκειται ἡ Ἴδη τὸ ὄρος	μέχρι	Λεκτοῦ καθήκουσα· ἀπὸ Λεκτοῦ δὲ
[13, 8]	λεγομένην τὴν ἀπὸ τοῦ Ἕρμου	μέχρι	Λεκτοῦ καὶ τὴν ἐφεξῆς μέχρι
[13, 5]	εἶτ´ ἔξω τῆς Προποντίδος τὰ	μέχρι	Λεκτοῦ. ~Κάμψαντι δὲ τὸ Λεκτὸν
[13, 2]	εἶναι συμβαίνει, ἀπὸ δὲ Ἀβύδου	μέχρι	Λεκτοῦ τὰ περὶ Ἴλιον καὶ
[13, 1]		~Μέχρι	μὲν δεῦρο ἀφωρίσθω τὰ περὶ
[13, 59]	καὶ τῆς Καρίας κατασχεῖν τῆς	μέχρι	Μύνδου καὶ Βαργυλίων, καὶ τῆς
[13, 27]	τὴν ἀλειτουργησίαν αὐτοῖς συνεφύλαξε καὶ	μέχρι	νῦν συμμένουσιν ἐν τούτοις. ὅτι
[13, 35]	τε Σιμόεντος καὶ τῆς Καλλικολώνης,	μέχρι	οὗ εἰκὸς καὶ τὴν μάχην
[13, 67]	Ἀνδειρηνῆς ἅγιον καὶ ἄντρον ὑπόνομον	μέχρι	Παλαιᾶς. ἔστι δ´ ἡ Παλαιὰ
[13, 51]	καθύπερθε Κεβρήνιοι, τούτων δὲ Δαρδάνιοι	μέχρι	Παλαισκήψεως καὶ αὐτῆς τῆς Σκήψεως.
[13, 14]	τὸ γένος διέτεινεν ἡ δύναμις	μέχρι	ποσοῦ. κτίσμα δ´ ἐστὶ τὸ
[13, 32]	παραλίας ταύτης ἀπὸ τοῦ Ῥοιτείου	μέχρι	Σιγείου καὶ τοῦ Ἀχιλλέως μνήματος
[13, 43]	ἡ Δαρδανικὴ ὑποπέπτωκεν αὐτῇ καὶ	μέχρι	Σκήψεως καὶ τὰ περὶ Ἴλιον.
[13, 60]	τε καὶ Ἀταρνεῖται καὶ Πιταναῖοι	μέχρι	τῆς ἐκβολῆς τοῦ Καΐκου. διῄρηντο
[13, 33]	ὑπέρκειται τούτων τὸ Τρωικὸν πεδίον	μέχρι	τῆς Ἴδης ἀνῆκον ἐπὶ πολλοὺς
[13, 8]	τὴν ἀπὸ τοῦ Ἕρμου πᾶσαν	μέχρι	τῆς κατὰ Κύζικον παραλίας κατασχόντων
[13, 36]	μέγα ἐμφαίνει τὸ διάστημα τὸ	μέχρι	τῆς πόλεως ἀπὸ τοῦ ναυστάθμου
[13, 33]	πιθανώτερον· τὴν δὲ Κεβρηνίαν διήκειν	μέχρι	τῆς Σκηψίας, ὅριον δ´ εἶναι
[13, 8]	μέχρι Λεκτοῦ καὶ τὴν ἐφεξῆς	μέχρι	τοῦ Αἰσήπου. ἐν γὰρ τοῖς
[13, 3]	υἱὸν τούτου τὸν νεώτατον προελθόντα	μέχρι	τοῦ Γρανίκου ποταμοῦ καὶ παρεσκευασμένον
[13, 3]	γὰρ ἐσκεδάσθη ἀπὸ τῆς Κυζικηνῆς	μέχρι	τοῦ Καΐκου καὶ ἐπέλαβεν ἔτι
[13, 2]	ὑπαγορεύει μάλιστα τοὺς Τρῶας ἄρξαι	μέχρι	τοῦ Καΐκου ποταμοῦ διῃρημένους κατὰ
[13, 68]	ἐν τῇ Καναίᾳ· αὕτη δὲ	μέχρι	τῶν Ἀργινουσσῶν διήκει καὶ τῆς
[13, 6]	δὲ αἱ τῶν Αἰολέων πόλεις	μέχρι	τῶν ἐκβολῶν τοῦ Ἕρμου, καθάπερ
[13, 5]	ἀπὸ τῆς Προποντίδος ἀρξαμένοις {τὰ}	μέχρι	τῶν κατ´ Ἄβυδον στενῶν, εἶτ´
[13, 33]	τῇ δ´ ἐπὶ τὰς ἄρκτους	μέχρι	τῶν κατὰ Ζέλειαν Λυκίων. ταύτην
[13, 33]	μὲν ἐπὶ τὴν μεσημβρίαν τεταμένη	μέχρι	τῶν κατὰ Σκῆψιν τόπων, τῇ
[13, 44]	γεωργουμένης καλῶς, παρακειμένης τῇ Δαρδανικῇ	μέχρι	τῶν περὶ Ζέλειαν καὶ „Πιτύειαν
[13, 67]	τὰς πλίνθους ἐπιπολάζειν ἐν τοῖς	ὕδασι,	καθάπερ καὶ ἐν τῇ Τυρρηνίᾳ
[13, 48]	τοὺς Ἀττικοὺς ἐπιπλοκῆς τῶν Τρώων	τιθέασι	σημεῖον καὶ τὸ παρ´ ἀμφοτέροις
[13, 3]	δὲ αἱ τῶν Ἑλλήνων ἀποικίαι	παρεσχήκασι	λόγον· ἧττον μὲν ἡ Ἰωνική
[13, 25]	θέλοντες εἶναι ταύτην τὴν παλαιὰν	παρεσχήκασι	λόγον τοῖς ἐκ τῆς Ὁμήρου
[13, 26]	μετὰ τὴν ἐπὶ Γρανίκῳ νίκην	ἀναθήμασί	τε κοσμῆσαι τὸ ἱερὸν καὶ
[13, 3]	τοὺς αὐτοὺς λέγουσι καὶ τοῖς	ὀνόμασι	χρῶνται διηλλαγμένως, διαιρέσεις νέμοντες πλείους.
[13, 27]	τοὺς δ´ Ἰλιέας παρεμυθήσατο πολλοῖς	ἐπανορθώμασι.	καθ´ ἡμᾶς μέντοι Καῖσαρ ὁ
[13, 41]	δέχονται ἀντὶ τοῦ „παρὰ „τοῖς	γόνασι	θεῖναι“ παρατιθέντες τὸ „ἡ δ´
[13, 41]	νοηθείη πέπλου ἀνάθεσις παρὰ τοῖς	γόνασι;	καὶ οἱ τὴν προσῳδίαν δὲ
[13, 25]	ἐν τοῖς πεδίοις. τοῦτον γὰρ	παραδιδόασι	τοῦ Ἰλίου κτίστην, ἀφ´ οὗ
[13, 34]	συμβάλλουσιν, εἶτ´ ἐπὶ τὸ Σίγειον	ἐκδιδόασι	καὶ ποιοῦσι τὴν στομαλίμνην καλουμένην.
[13, 32]	μνήματα, καὶ ἐναγίζουσιν οἱ Ἰλιεῖς	πᾶσι	καὶ τούτοις καὶ τῷ Αἴαντι.
[13, 3]	Τρῳάδος) ἡ δὲ τῶν Αἰολέων	παντάπασι·	καθ´ ὅλην γὰρ ἐσκεδάσθη ἀπὸ
[13, 32]	„ἓξ οἴῃς σὺν νηυσὶ „καὶ	ἀνδράσι	παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε πόλιν. καὶ
[13, 14]	τινα ἔχειν πρὸς τοὺς ὄφεις·	φασὶ	δ´ αὐτῶν τοὺς ἄρρενας τοῖς
[13, 59]	νῦν ἡ χώρα Πηδασὶς λέγεται.	φασὶ	δ´ ἐν αὐτῇ καὶ ὀκτὼ
[13, 67]	κατὰ τὴν καλουμένην νῆσον Ἐλαιοῦσσαν.	φασὶ	δ´ ἐν τῇ Πιτάνῃ τὰς
[13, 63]	Χρύσην καὶ τὴν Χρυσηίδα γεγονέναι	φασὶ	καὶ τὸν Ὅμηρον τούτου τοῦ
[13, 61]	διὰ τὴν ἀρετὴν περιμάχητον γενέσθαι	φασὶ	Μυσοῖς μὲν καὶ Λυδοῖς τὸ
[13, 48]	ἐπιθῶνται· συμβῆναι δὲ τοῦτ´ αὐτοῖς	φασι	περὶ Ἁμαξιτόν· νύκτωρ γὰρ πολὺ
[13, 23]	δ´ ἐπὶ Αἴσηπον περὶ ἑπτακοσίους	φασὶ	σταδίους, εὐθυπλοίᾳ δὲ ἐλάττους. ~Ἔξω
[13, 3]	τέτταρσι γὰρ δὴ γενεαῖς πρεσβυτέραν	φασὶ	τὴν Αἰολικὴν ἀποικίαν τῆς Ἰωνικῆς,
[13, 65]	καλοῦνται ἐν Ἀδραμυττίῳ, Λυδῶν (ὥς	φασι)	τὴν πόλιν ἐκτικότων. Μυσίας δὲ
[13, 26]	νῦν τέως μὲν κώμην εἶναί	φασι	τὸ ἱερὸν ἔχουσαν τῆς Ἀθηνᾶς
[13, 38]	ἐκείνων ἀνάληψιν μετηνέχθησαν. Ἀρχαιάνακτα γοῦν	φασι	τὸν Μιτυληναῖον ἐκ τῶν ἐκεῖθεν
[13, 48]	νεώτεροι, τοῖς δ´ Ὁμήρου μᾶλλον	ἔπεσι	συμφωνεῖ τὰ ἐν τῷ Θήβης
[13, 5]	νῦν Γάργαρον ἐν τοῖς ἄνω	μέρεσι	τῆς Ἴδης δείκνυται τόπος, ἀφ´
[13, 3]	καὶ προελθεῖν μέχρι Θρᾴκης ἑξήκοντα	ἔτεσι	τῶν Τρωικῶν ὕστερον, ὑπ´ αὐτὴν
[13, 7]	„Πριάμου ἐνὶ οἴκῳ, αὐτὰρ ἐγὼ	Θήβῃσι.	τρίτη δ´ ἐστὶν ἡ τῶν
[13, 36]	„ἑκὰς δ´ ἀπὸ τείχεός εἰμεν.	παρατίθησι	δ´ ὁ Δημήτριος καὶ τὴν
[13, 37]	Πολίτης „ὃς Τρώων σκοπὸς ἷζε	ποδωκείῃσι	πεποιθώς, τύμβῳ ἐπ´ ἀκροτάτῳ „Αἰσυήταο
[13, 63]	ὁ Ὀδυσσεύς. ἐκβὰς γὰρ εὐθὺς	παρίστησι	τὴν θυσίαν τῷ θεῷ καὶ
[13, 36]	ὑπὸ Τροίῃ „λό„ χον ἤγομεν.	φησὶ	γὰρ ὑποβάς „λίην γὰρ νηῶν
[13, 7]	πάις Ἀγχίσαο“ καὶ οὗτοι Τρῶες·	φησὶ	γοῦν „Αἰνεία, Τρώων βουληφόρε. εἶθ´
[13, 27]	ἐκ τῆς ἐντὸς τοῦ Ταύρου.	φησὶ	γοῦν Δημήτριος ὁ Σκήψιος, μειράκιον
[13, 53]	εἴρηται διωκόμενος ὑπὸ τοῦ Ἀχιλλέως·	φησὶ	γοῦν ὁ Ἀχιλλεύς „ἢ οὐ
[13, 45]	ἑξήκοντα, τοῦ καταλόγου τῶν Τρώων.	φησὶ	δ´ οὖν τὴν Παλαίσκηψιν τῆς
[13, 62]	ὄρος μεταξὺ Γαργάρων καὶ Ἀντάνδρου.	φησὶ	δὲ Δάης ὁ Κολωναεὺς ἐν
[13, 13]	καὶ Μυγδονίαν καὶ Μυγδονίας πεδίον.	φησὶ	δὲ Καλλισθένης ἀπὸ Ἀδράστου βασιλέως,
[13, 58]	χωρία ἃ οἱ Πέρσαι κατέσχον.	~Φησὶ	δὲ Μυρσίλος Μηθυμναίων κτίσμα εἶναι
[13, 22]	τοῖς περὶ τῆς Θρᾴκης τόποις.	φησὶ	δὲ τὴν Σηστὸν Θεόπομπος βραχεῖαν
[13, 58]	ἐρημώσαντες ἐκείνην, ὥστε ἡμιβαρβάρους γενέσθαι	φησὶ	Δημήτριος αὐτοὺς ὁ Σκήψιος ἀντὶ
[13, 19]	δὲ καὶ ἐν τῇ Ἐρυθραίᾳ	φησὶ	λέγεσθαι Κολωνὰς καὶ ἐν τῇ
[13, 44]	γράφει· τὴν μὲν περίμετρον εἶναί	φησι	ποδῶν τεττάρων „καὶ εἴκοσι, τὸ
[13, 53]	τῇ ἁλώσει τοῦ Ἰλίου παρδαλέαν	φησὶ	πρὸ τῆς θύρας τοῦ Ἀντήνορος
[13, 70]	οὔθ´ ὡς Εὐριπίδης τὸν Μαρσύαν	φησί	„τὰς διωνομασμένας „ναίειν Κελαινὰς ἐσχάτοις
[13, 41]	μνησθεὶς γὰρ τῆς Ἰλιέων πόλεως	φησί	„τίς οὐκ ἀκήκοεν, ὡς ἅπαξ
[13, 36]	τοῦ ἐπικουρικοῦ· νεωστὶ γὰρ γεγονέναι	φησὶ	τὸ τεῖχος (ἢ οὐδ´ ἐγένετο,
[13, 25]	ταύτας δὴ τὰς διαφορὰς ὑπογράφειν	φησὶ	τὸν ποιητὴν ὁ Πλάτων, τῆς
[13, 69]	βασιλεύς. Εὐριπίδης δ´ ὑπὸ Ἀλέου	φησὶ	τοῦ τῆς Αὔγης πατρὸς εἰς
[13, 48]	Ἡρακλείδης δ´ ὁ Ποντικὸς πληθύοντάς	φησι	τοὺς μύας περὶ τὸ ἱερὸν
[13, 53]	διαδεδεγμένον τὴν ἀρχὴν καὶ παραδεδωκότα	παισὶ	παίδων τὴν διαδοχὴν αὐτῆς, ἠφανισμένου
[13, 19]	νῦν οὕτω καλεῖται. Μιλησίων δ´	εἰσὶ	καὶ αἱ Κολωναὶ αἱ ὑπὲρ
[13, 51]	τὴν τῶν Κιλίκων· οὗτοι γάρ	εἰσι	συνεχεῖς τοῖς Λέλεξι μᾶλλόν πως
[13, 50]	οὗτοι δ´ οἱ τόποι συνεχεῖς	εἰσι	τῇ Δαρδανίᾳ καὶ τῇ Σκηψίᾳ,
[13, 4]	εἰς Πράκτιον) ἕως μέντοι Ἀτραμυττίου	πρόεισι·	Σκύλαξ δὲ ὁ Καρυανδεὺς ἀπὸ
[13, 25]	ὀρέων ναίουσι κάρηνα ἐν σπέσσι	γλαφυροῖσι,	„θεμιστεύει δὲ ἕκαστος παίδων ἠδ´
[13, 64]	τὴν ἀπὸ μικρῶν ἐπίκλησιν τοιούτοις	τισί·	καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν παρνόπων,
[13, 70]	κατὰ τὴν εἰσβολὴν τοῦ ἐν	Μυρμιδόσι	προλόγου „ἰὼ Κάικε Μύσιαί τ´
[13, 43]	δ´ οὗτος ἑκατόν που καὶ	εἴκοσι	σταδίοις Σκήψεως, ἐξ οὗ ὅ
[13, 67]	αὕτη, Περγαμηνῶν ἐπίνειον, ἑκατὸν καὶ	εἴκοσι	σταδίους διέχουσα τοῦ Περγάμου. ~Εἶτ´
[13, 65]	διέχει δὲ τῆς παλαιᾶς Χρύσης	εἴκοσι	σταδίους, καὶ αὐτῆς ἐν ἄλσει
[13, 51]	τὴν ἄκραν δίαρμα ἑκατὸν καὶ	εἴκοσι	σταδίων. ἐντὸς δὲ ἥ τε
[13, 43]	πᾶσαι δ´ ἀλλήλαις πλησιάζουσιν ἐν	εἴκοσι	σταδίων περιεχόμεναι „διαστήματι· πλεῖστον δ´
[13, 44]	εἶναί φησι ποδῶν τεττάρων „καὶ	εἴκοσι,	τὸ δὲ ὕψος ἀπὸ μὲν
[13, 59]	πολλήν. ὕστερον δ´ ἅμα τοῖς	Καρσὶ	στρατευόμενοι κατεμερίσθησαν εἰς ὅλην τὴν
[13, 3]	Καΐκου καὶ τοῦ Ἕρμου ποταμοῦ.	τέτταρσι	γὰρ δὴ γενεαῖς πρεσβυτέραν φασὶ
[13, 63]	πολύμητις „Ὀδυσσεὺς πατρὶ φίλῳ ἐν	χερσὶ	τίθει, οὔτε Θήβης πλησίον, ἐκεῖνος
[13, 7]	καὶ αὕτη Τρωική, „Ἄλτεω, ὃς	Λελέγεσσι	φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει. οὗ τῇ θυγατρὶ
[13, 50]	ὑπὸ Ἄλτῃ τεταγμένην „Ἄλτεω, ὃς	Λελέγεσσι	φιλοπτολέμοισιν ἀνάσσει, Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων
[13, 53]	σεῦα κατ´ Ἰδαίων „ὀρέων ταχέεσσι	πόδεσσι,	κεῖθεν δ´ ἐς Λυρνησσὸν „ὑπέκφυγες·
[13, 53]	ἐόντα σεῦα κατ´ Ἰδαίων „ὀρέων	ταχέεσσι	πόδεσσι, κεῖθεν δ´ ἐς Λυρνησσὸν
[13, 25]	ὑψηλῶν ὀρέων ναίουσι κάρηνα ἐν	σπέσσι	γλαφυροῖσι, „θεμιστεύει δὲ ἕκαστος παίδων
[13, 35]	ἶσος, „ὀξὺ κατ´ ἀκροτάτης πόλιος	Τρώεσσι	κελεύων, ἄλλοτε „πὰρ Σιμόεντι θέων
[13, 30]	κομισθέντα εἰς Αἴγυπτον ἀπέδωκε τοῖς	Ῥοιτειεῦσι	πάλιν, καθάπερ καὶ ἄλλοις {ἄλλους}
[13, 64]	τὴν ἐρυσίβην καλοῦντες ἐρυθίβην· παρ´	Αἰολεῦσι	δὲ τοῖς ἐν Ἀσίᾳ μείς
[13, 59]	καὶ Μύνδον διεφύλαξε. τοῖς δὲ	Πηδασεῦσι	τούτοις φησὶν Ἡρόδοτος ὅτε μέλλοι
[13, 54]	τῆς βιβλιοθήκης, καὶ βιβλιοπῶλαί τινες	γραφεῦσι	φαύλοις χρώμενοι καὶ οὐκ ἀντιβάλλοντες,
[13, 32]	λόγῳ, εἴπερ „ἓξ οἴῃς σὺν	νηυσὶ	„καὶ ἀνδράσι παυροτέροισιν Ἰλίου ἐξαλάπαξε
[13, 7]	τὰ κύκλῳ „δώδεκα δὴ σὺν	νηυσὶ	πόλεις ἀλάπαξ´ ἀνθρώπων, πεζὸς δ´
[13, 8]	πάλιν, παρατιθέντες ἅμα τοῖς νῦν	οὖσι	τὰ ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ καὶ
[13, 40]	τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ τῷ Παχητείῳ.	~Λέγουσι	δ´ οἱ νῦν Ἰλιεῖς καὶ
[13, 53]	καὶ Ἰταλίας αὐτοῦ τὴν πλάνην	λέγουσι	καὶ αὐτόθι ποιοῦσι τὴν καταστροφὴν
[13, 3]	τοὺς ὅρους οὐ τοὺς αὐτοὺς	λέγουσι	καὶ τοῖς ὀνόμασι χρῶνται διηλλαγμένως,
[13, 62]	ἱερόν· καὶ ἐν Χρύσῃ δὲ	λέγουσι	Κίλλαιον Ἀπόλλωνα ἱδρῦσθαι, ἄδηλον εἴτε
[13, 64]	παρνόπων, οὓς οἱ Οἰταῖοι κόρνοπας	λέγουσι,	κορνοπίωνα τιμᾶσθαι παρ´ ἐκείνοις Ἡρακλέα
[13, 68]	ὃ νῦν Κάνην καὶ Κάνας	λέγουσι.	κύκλῳ δὲ περὶ τὸ ὄρος
[13, 48]	Ἐριχθόνιόν τινα γενέσθαι τῶν ἀρχηγετῶν.	λέγουσι	μὲν οὖν οὕτως οἱ νεώτεροι,
[13, 69]	καὶ οἱ γραμματικοὶ μυθάρια παραβάλλοντες	εὑρεσιλογοῦσι	μᾶλλον ἢ λύουσι τὰ ζητούμενα.
[13, 41]	Μασσαλίᾳ Ῥώμῃ Χίῳ ἄλλαις πλείοσιν.	ὁμολογοῦσι	δὲ καὶ οἱ νεώτεροι τὸν
[13, 20]	χωρία ταῦτά ἐστιν ὥστε οὐδ´	ὁμολογοῦσι	περὶ αὐτῶν οἱ ἱστοροῦντες, πλὴν
[13, 6]	ἔμπροσθεν, ὅτι τοῖς ἐκ Βυζαντίου	πλέουσι	πρὸς νότον ἐπ´ εὐθείας ἐστὶν
[13, 42]	τῶν Ἑλλήνων κατεσκάφθη, ἀοίκητον οὖσαν;	~Εἰκάζουσι	δὲ τοὺς ὕστερον ἀνακτίσαι διανοουμένους
[13, 9]	Ἀφνειοὺς δὲ ἀπὸ τῆς Ἀφνίτιδος	νομίζουσι	λίμνης· καὶ γὰρ οὕτω καλεῖται
[13, 7]	λόγοι πρὸς τὸν Πρίαμον σαφῶς	ἐμφανίζουσι	„καί σε, γέρον, τὸ πρὶν
[13, 1]	οἱ ἐντυγχάνοντες ἢ τοῖς σφόδρα	ποθοῦσι	τὴν τῶν ἐνδόξων καὶ παλαιῶν
[13, 44]	πεύκην χωρίων ἐπὶ Μελαινὰς κώμην	ἰοῦσι	καὶ „τὸ Ἀσκληπίειον, ἵδρυμα Λυσιμάχου.
[13, 25]	ἀλλ´ οἵ γ´ ὑψηλῶν ὀρέων	ναίουσι	κάρηνα ἐν σπέσσι γλαφυροῖσι, „θεμιστεύει
[13, 48]	δ´ ἐστὶν ἔργα τοῦ Παρίου·	συνοικειοῦσι	δὲ καὶ τὴν ἱστορίαν εἴτε
[13, 32]	δ´ ἠφάνισαν τελέως, οἷς ἐναγίζειν	ἀξιοῦσι	καὶ τιμᾶν ὡς θεούς· εἰ
[13, 31]	τε καὶ λιμνοθαλάττας καὶ ἕλη	ποιοῦσι.	κατὰ δὲ τὴν Σιγειάδα ἄκραν
[13, 53]	τὴν πλάνην λέγουσι καὶ αὐτόθι	ποιοῦσι	τὴν καταστροφὴν τοῦ βίου. τινὲς
[13, 34]	ἐπὶ τὸ Σίγειον ἐκδιδόασι καὶ	ποιοῦσι	τὴν στομαλίμνην καλουμένην. διείργει δ´
[13, 56]	γίνεται κρᾶμα, ὅ τινες ὀρείχαλκον	καλοῦσι·	γίνεται δὲ ψευδάργυρος καὶ περὶ
[13, 48]	βωμὸς τῶν δώδεκα θεῶν δείκνυται,	καλοῦσι	δ´ Ἀγαμέμνονος ἵδρυμα· ἐν ἐπόψει
[13, 6]	μέρους ἀντικείμενον ἀκρωτήριον τῷ Λεκτῷ·	καλοῦσι	δ´ οἱ μὲν Ἰδαῖον κόλπον,
[13, 48]	Λίνδῳ, καὶ ἄλλοθι δὲ πολλαχοῦ·	καλοῦσι	δὲ νῦν τὸ ἱερὸν Σμίνθιον.
[13, 46]	καὶ δὴ καὶ δύο ἃ	καλοῦσι	Καλύδνας, κειμένας κατὰ τὸν ἐπὶ
[13, 32]	μύθων ἀνασκευὰς ἐκπίπτει· τάχα δὲ	λανθάνουσί	τινες ἡμᾶς αἰτίαι πιστότεραι δι´
[13, 36]	τὴν κατασκοπὴν πέμπονται γνωσόμενοι, πότερον	μενοῦσι	παρὰ νηυσὶν ἀπόπροθεν πολὺ ἀπεσπασμένοι
[13, 22]	καὶ εὐπετέστερον ἐκ τῆς Σηστοῦ	διαίρουσι	παραλεξάμενοι μικρὸν ἐπὶ τὸν τῆς
[13, 27]	παρ´ οἷς καὶ τὴν Ἀνδρομάχην	ἱστοροῦσι	βασιλεῦσαι τὴν Ἕκτορος γενομένην γυναῖκα,
[13, 33]	φησιν αὐτόθι καὶ Οἰνώνης, ἣν	ἱστοροῦσι	γυναῖκα γεγονέναι τοῦ Ἀλεξάνδρου πρὶν
[13, 25]	καθ´ Ὅμηρον. καὶ ἄλλοι δὲ	ἱστοροῦσι	πλείους μεταβεβληκέναι τόπους τὴν πόλιν,
[13, 32]	ἐπόρθησεν ὥστ´ ἀπολιπεῖν τοῖς ὕστερον	ἐκπορθήσουσι	κεκακωμένην μέν, πόλιν δέ· διὸ
[13, 36]	οἰκείου τείχους „ἠὲ πόλινδε „ἂψ	ἀναχωρήσουσι.	καὶ ὁ Πολυδάμας „ἀμφὶ μάλα
[13, 43]	καλιρρόω, ἔνθα δὲ πηγαὶ δοιαὶ	ἀναΐσσουσι	„Σκαμάνδρου δινήεντος· ἡ μὲν γάρ
[13, 46]	τινὲς εἶπον, ἄλλοι δὲ Λεύκοφρυν.	μυθεύουσι	δ´ ἐν αὐτῇ τὰ περὶ
[13, 14]	φλεγμονὴν παύοντας καὶ τὸν πόνον.	μυθεύουσι	δὲ τὸν ἀρχηγέτην τοῦ γένους
[13, 14]	αὐτῆς ἀπετέμοντο ἐπιτρεπόντων ἐκείνων. ἐνταῦθα	μυθεύουσι	τοὺς Ὀφιογενεῖς συγγένειάν τινα ἔχειν
[13, 69]	μυθάρια παραβάλλοντες εὑρεσιλογοῦσι μᾶλλον ἢ	λύουσι	τὰ ζητούμενα. ~Ἐάσθω δὴ ταῦτα,
[13, 17]	δ´ ἀπὸ τετταράκοντα σταδίων Λαμψάκου	δεικνύουσι	λόφον, ἐφ´ ᾧ μητρὸς θεῶν
[13, 50]	τόπος δείκνυται τῆς πόλεως ἔρημος.	γράφουσι	δέ τινες οὐκ εὖ „ὑπὸ
[13, 70]	εἰς ἄλλον ὅμοιον, εἶτ´ ἄλλον,	καταστρέφουσι	δὲ εἰς τὸν Κάικον· ὁ
[13, 10]	χωρία τῇ Ζελείᾳ μὲν ὑποπέπτωκεν,	ἔχουσι	δὲ Κυζικηνοί τε καὶ Πριαπηνοὶ
[13, 61]	τῆς Αἰολίδος καὶ τῆς Λέσβου.	ἔχουσι	δὲ νῦν Ἀδραμυττηνοὶ τὸ πλέον·
[13, 21]	πόλις Ἀρίσβα, ἧς τὴν χώραν	ἔχουσι	Μηθυμναῖοι· ἔστι δὲ καὶ ποταμὸς
[13, 22]	πλάγιον καὶ μὴ τελέως ἐναντίον	ἔχουσι	τὸν ῥοῦν. ᾤκουν δὲ τὴν
[13, 51]	δὲ καὶ πλησιαίτεροι τῷ Ἰλίῳ·	διέχουσι	γὰρ ἑκατὸν καὶ τριάκοντα σταδίους.
[13, 61]	ἐρυμνὸν χωρίον· ἔρημοι δ´ ἀμφότεραι·	διέχουσι	δὲ Ἀδραμυττίου σταδίους ἡ μὲν
[13, 31]	τῷ πεδίῳ πολλὴν καταφέροντες ἰλὺν	προσχοῦσι	τὴν παραλίαν καὶ τυφλὸν στόμα
[13, 36]	πλησίον δὲ καὶ ὁ Σκάμανδρος	ἐκδίδωσι	διέχων τοῦ Ἰλίου σταδίους εἴκοσιν.
[13, 34]	πλείστους ἀγῶνας ὁ ποιητὴς ἐνταῦθα	ἀποδίδωσι·	πλατύτερον γάρ ἐστι, καὶ τοὺς
[13, 7]	τὴν παραλίαν ταύτην ὑπὸ τοῖς	Τρωσὶ	γεγονέναι, διῃρημένην μὲν εἰς δυναστείας
[13, 7]	τῷ καταλόγῳ ταττόμενοι λέγονται Τρῶες	„Τρωσὶ	μὲν ἡγεμόνευε μέγας κορυθαίολος Ἕκτωρ.
[13, 59]	τούτοις φησὶν Ἡρόδοτος ὅτε μέλλοι	τι	ἀνεπιτήδειον ἔσεσθαι καὶ τοῖς περιοίκοις,
[13, 37]	ἀκροπόλεως ἐσκόπευεν ἐξ ἴσου σχεδόν	τι	διαστήματος, μὴ δεόμενος μηδὲν τῆς
[13, 51]	Λεκτὸν τὸ Πολυμήδειον ἔστι χωρίον	τι	ἐν τετταράκοντα σταδίοις, εἶτ´ ἐν
[13, 37]	ἡ περὶ τὴν πόλιν ἔχει	τι	εὔλογον· οὐ γάρ ἐστι περίδρομος
[13, 25]	τὸ ἐπὶ τὰς ἀκρωρείας ἁπλοῦν	τι	καὶ ἄγριον, δεδιότων τὰ ὕδατα
[13, 43]	τὸ „τοῦ Αἰσήπου τέλος, σχεδόν	τι	καὶ πεντακοσίους σταδίους. παρέχει δὲ
[13, 65]	δὲ Πλάκος ἢ Πλὰξ ἐκεῖ	τι	λέγεται, οὔθ´ ὕλη ὑπέρκειται καίτοι
[13, 53]	τὴν Λατίνην ἐλθόντα μεῖναι κατά	τι	λόγιον τὸ κελεῦον μένειν ὅπου
[13, 70]	ὥστ´ ἴσως καὶ τῶν Κιλίκων	τι	μέρος ἦν ὑπ´ αὐτῷ, καὶ
[13, 13]	καὶ Ἀδραστείας πεδίον, κατὰ ἔθος	τι	οὕτω λεγόντων τὸ αὐτὸ χωρίον
[13, 51]	τῶν καθ´ ἕκαστα πάλιν, εἴ	τι	παραλέλειπται μνήνης ἄξιον, καὶ πρῶτον
[13, 7]	οἱ φροντίσαντες περὶ τούτων πλέον	τι,	πᾶσαν τὴν παραλίαν ταύτην ὑπὸ
[13, 22]	ἅπασα, ὀνομάζεται δὲ καὶ ἀκρωτήριόν	τι	πρὸς Δαρδάνῳ Γύγας· ἐπίκειται δὲ
[13, 69]	τιθεὶς ἡμῖν μᾶλλον ἢ λέγων	τι	σαφές. οὔτε γὰρ τοὺς Κητείους
[13, 11]	τῆς ἐκβολῆς τοῦ Αἰσήπου σχεδόν	τι	σταδίοις κολωνὸς ἔστιν, ἐφ´ ᾧ
[13, 38]	ὀλυμπιονίκην πέμψαντες, Λεσβίων ἐπιδικαζομένων σχεδόν	τι	τῆς συμπάσης Τρῳάδος· ὧν δὴ
[13, 53]	ἐσθλὸν ἐόντα μετ´ ἀνδράσιν οὔ	„τι	τίεσκε, τοὺς δὲ συνάρχοντας Ἀντηνορίδας
[13, 25]	ὅπου νῦν ἔστιν, ἀλλὰ σχεδόν	τι	τριάκοντα σταδίοις ἀνωτέρω πρὸς ἕω
[13, 35]	Καλλικολώνης ἀπὸ τοῦ νῦν Ἰλίου,	τί	χρήσιμον ἐπὶ τοσοῦτον μεταλαμβάνεσθαι τοὺς
[13, 43]	δινήεντος· ἡ μὲν γάρ θ´	ὕδατι	λιαρῷ „ῥέει, ὅ ἐστι θερμῷ·
[13, 43]	πλησιάζουσιν ἐν εἴκοσι σταδίων περιεχόμεναι	„διαστήματι·	πλεῖστον δ´ ἀφέστηκεν ἀπὸ τῆς
[13, 51]	Κανῶν παραλία τῷ αὐτῷ τούτῳ	ὀνόματι,	ἐν ᾧ καὶ ὁ Ἐλαϊτικὸς
[13, 22]	Δαρδάνῳ Γύγας· ἐπίκειται δὲ τῷ	στόματι	τῆς Προποντίδος καὶ τοῦ Ἑλλησπόντου,
[13, 53]	ἀπὸ Κάπυος θέμενον τοὔνομα τῷ	πολίσματι,	οἱ δ´ εἰς Αἴγεσταν κατᾶραι
[13, 35]	Λύκιοι“ οἰκειότερόν ἐστι τῷ παλαιῷ	κτίσματι·	πλησίον γάρ ἐστι τὸ πεδίον
[13, 35]	καὶ ἐρινεώδης, τῷ μὲν ἀρχαίῳ	κτίσματι	ὑποπέπτωκεν, ὥστε τὸ „λαὸν δὲ
[13, 57]	πείραθ´ ἵκηαι. ὁ δὲ λιμὴν	χώματι	κατεσκεύασται μεγάλῳ. ἐντεῦθεν ἦν Κλεάνθης,
[13, 8]	τὰ δὲ περὶ Ἄβυδον Θρᾷκες·	ἔτι	δὲ πρότερον τούτων ἀμφοῖν Βέβρυκες
[13, 19]	Γεργίθιος ἦν Κεφάλων· καὶ νῦν	ἔτι	δείκνυται τόπος ἐν τῇ Κυμαίᾳ
[13, 7]	Πήδασον τὴν τῶν Λελέγων καὶ	ἔτι	ἡ τοῦ Εὐρυπύλου τοῦ Τηλέφου
[13, 36]	τό γε ναύσταθμον τὸ νῦν	ἔτι	λεγόμενον πλησίον οὕτως ἐστὶ τῆς
[13, 4]	ἔλαττον τοὺς ὅρους, Δαμάστης δ´	ἔτι	μᾶλλον συστέλλει ἀπὸ Παρίου· καὶ
[13, 62]	Κίλλα· πλησίον οὖν τῆς Θήβης	ἔτι	νῦν Κίλλα τις τόπος λέγεται,
[13, 3]	μέχρι τοῦ Καΐκου καὶ ἐπέλαβεν	ἔτι	πλέον, τὴν μεταξὺ τοῦ Καΐκου
[13, 25]	ἁπλῶν τε καὶ τῶν ἀγρίων	ἔτι	πως ἐπὶ τὸ ἥμερον τῶν
[13, 38]	ἔπειρε καὶ ἀνεῖλε. μένοντος δ´	ἔτι	τοῦ πολέμου Περίανδρος διαιτητὴς αἱρεθεὶς
[13, 7]	δυναστεία Τρωικὴ μετὰ τὴν ὑπὸ	Μύνητι.	οἰκείως δὲ τούτοις καὶ τὸ
[13, 60]	τῷ Ἠετίωνι καὶ τὴν ὑπὸ	Μύνητι.	~τοῦ μὲν οὖν Ἠετίωνος λέγει
[13, 55]	κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον γεγονὼς	Κράτητι	καὶ Ἀριστάρχῳ· καὶ μετὰ τοῦτον
[13, 58]	φησὶ Δημήτριος αὐτοὺς ὁ Σκήψιος	ἀντὶ	Αἰολέων. καθ´ Ὅμηρον μέντοι ταῦτα
[13, 41]	ἐπ´ „ἐσχάρῃ ἐν πυρὸς αὐγῇ“	ἀντὶ	τοῦ „παρ´ ἐσχάρῃ. τίς γὰρ
[13, 41]	οὕτως ἢ ὡς τινὲς δέχονται	ἀντὶ	τοῦ „παρὰ „τοῖς γόνασι θεῖναι“
[13, 53]	Λαουίνιον τοῦτο, ἄρτου μεγάλου τεθέντος	ἀντὶ	τραπέζης κατὰ ἀπορίαν καὶ ἅμα
[13, 32]	πᾶσι καὶ τούτοις καὶ τῷ	Αἴαντι.	Ἡρακλέα δ´ οὐ τιμῶσιν αἰτιώμενοι
[13, 22]	ἐστι μικρὸν ἀπὸ τῶν πόλεων	παραλλάξαντι	ἐξ Ἀβύδου μὲν ὡς ἐπὶ
[13, 8]	τῶν ὑπὸ Τηλέφῳ πρότερον καὶ	Τεύθραντι.	οὕτω δὴ τοῦ ποιητοῦ τὴν
[13, 63]	αὐθημερὸν ἀναπλεῖν ἐπὶ τὸ ναύσταθμον	τελέσαντι	τὴν θυσίαν. ἔστι δὲ καὶ
[13, 45]	ὡς ἀνδρὶ ἐμπείρῳ καὶ ἐντοπίῳ,	φροντίσαντί	τε τοσοῦτον περὶ τούτων ὥστε
[13, 6]	τῆς Προποντίδος τὰ μέχρι Λεκτοῦ.	~Κάμψαντι	δὲ τὸ Λεκτὸν ἀναχεῖται κόλπος
[13, 49]	δ´ ὅμως ἐγγυτέρω ἡ Ἄβυδος.	~Κάμψαντι	δὲ τὸ Λεκτὸν ἐλλογιμώταται πόλεις
[13, 61]	ἀμφότεραι δ´ ἦσαν ἐν τῷ	κληθέντι	μετὰ ταῦτα Θήβης πεδίῳ, ὃ
[13, 55]	ἀφ´ ἧς οὐκ ἦν τῷ	κριθέντι	ἀναβολὴ τῆς δίκης ἐπὶ τὸν
[13, 27]	Φιμβρίας ὑπάτῳ Ὀυαλερίῳ Φλάκκῳ ταμίας	προχειρισθέντι	ἐπὶ τὸν Μιθριδάτην· καταστασιάσας δὲ
[13, 53]	ἀρχηγετῶν τῆς Σκήψεως λόγῳ τῷ	λεχθέντι	νῦν τὰ περὶ τοῦ Αἰνείου
[13, 50]	ἀνάσσει, Πήδασον αἰπήεσσαν ἔχων ἐπὶ	Σατνιόεντι.	καὶ νῦν ὁ τόπος δείκνυται
[13, 50]	„ὑπὸ Σατνιόεντι, ὡς ὑπὸ ὄρει	Σατνιόεντι	κειμένης τῆς πόλεως· οὐδὲν δ´
[13, 50]	δέ τινες οὐκ εὖ „ὑπὸ	Σατνιόεντι,	ὡς ὑπὸ ὄρει Σατνιόεντι κειμένης
[13, 35]	πόλιος Τρώεσσι κελεύων, ἄλλοτε „πὰρ	Σιμόεντι	θέων ἐπὶ Καλλικολώνῃ. τῆς γὰρ
[13, 42]	Ῥοίτειον κατασχόντες συνῴκισαν πρὸς τῷ	Σιμόεντι	Πόλιον, ὃ νῦν καλεῖται Πόλισμα,
[13, 55]	ἄκοντα ἀνέπεμψεν αὐτὸν τῷ Εὐπάτορι,	φεύγοντι	ἤδη τὴν προγονικήν, κατὰ δὲ
[13, 50]	νύμφη τέκε Νηὶς ἀμύμων „Οἴνοπι	βουκολέοντι	παρ´ ὄχθαις Σατνιόεντος“ καὶ πάλιν
[13, 15]	Παρίων. ~Πιτύα δ´ ἐστὶν ἐν	Πιτυοῦντι	τῆς Παριανῆς ὑπερκείμενον ἔχουσα πιτυῶδες
[13, 54]	ἀπέδοντο οἱ ἀπὸ τοῦ γένους	Ἀπελλικῶντι	τῷ Τηίῳ πολλῶν ἀργυρίων τά
[13, 5]	τῷ καλουμένῳ Λεκτῷ, τῷ μὲν	τελευτῶντι	εἰς τὴν μεσόγαιαν μικρὸν ὑπὲρ
[13, 27]	μέχρι νῦν συμμένουσιν ἐν τούτοις.	ὅτι	δ´ οὐκ ἐνταῦθα ἵδρυται τὸ
[13, 7]	Εὐρυπύλῳ ἐφεξῆς οὖσα τῇ Λυρνησσίδι.	ὅτι	δὲ τούτων ἁπάντων ἦρχεν ὁ
[13, 70]	μᾶλλον ἐν φανερῷ λαβόντες λέγωμεν,	ὅτι	ἐν τοῖς περὶ τὸν Κάικον
[13, 20]	Λάμψακόν ἐστι καὶ Πάριον, καὶ	ὅτι	ἡ πάλαι Περκώτη μετωνομάσθη ὁ
[13, 40]	βίας δὲ οὐδὲ μέμνηται, οὐδ´	ὅτι	ἡ φθορὰ τοῦ Αἴαντος ἐν
[13, 27]	καὶ δεκαταίους αἱρεῖ· καυχωμένου δ´	ὅτι	ἣν Ἀγαμέμνων πόλιν δεκάτῳ ἔτει
[13, 27]	τὸν Αἰνείαν ἀρχηγέτην ἡγοῦνται, ἔπειτα	ὅτι	Ἰούλιος ἀπὸ Ἰούλου τινὸς τῶν
[13, 69]	ἐκείνου βασιλείαν. πεπίστευται δ´ οὖν	ὅτι	καὶ ὁ Τεύθρας καὶ ὁ
[13, 40]	Κασάνδρας φθορὰν οἶδεν Ὅμηρος, ἀλλ´	ὅτι	μὲν παρθένος ἦν ὑπ´ ἐκεῖνον
[13, 20]	περὶ αὐτῶν οἱ ἱστοροῦντες, πλὴν	ὅτι	περὶ Ἄβυδον καὶ Λάμψακόν ἐστι
[13, 50]	πρότερον· καὶ νῦν δὲ προσληπτέον	ὅτι	Πήδασόν τινα λέγει πόλιν αὐτῶν
[13, 25]	μέσῳ τῷ πεδίῳ τεθάφθαι αὐτόν,	ὅτι	πρῶτος ἐθάρρησεν ἐν τοῖς πεδίοις
[13, 27]	νεανικῶς· γνωριμώτερα δέ, πρῶτον μὲν	ὅτι	Ῥωμαῖος, οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὸν
[13, 41]	τοῦ αὐτοῦ τίθενται τεκμήρια, οἷον	ὅτι	τῆς Ἀθηνᾶς τὸ ξόανον νῦν
[13, 5]	φράζοντος τὸ Λεκτόν· καὶ γὰρ	ὅτι	τῆς Ἴδης ἐστὶ τὸ Λεκτὸν
[13, 6]	εἴρηται δὲ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν,	ὅτι	τοῖς ἐκ Βυζαντίου πλέουσι πρὸς
[13, 64]	Ἐρυθραίοις τοῖς τὸν Μίμαντα οἰκοῦσιν,	ὅτι	φθαρτικὸς τῶν ἀμπελοφάγων ἰπῶν· καὶ
[13, 32]	θεούς· εἰ μὴ τοῦτ´ αἰτιάσαιντο	διότι	οὗτοι μὲν δίκαιον πόλεμον ἐξήνεγκαν,
[13, 5]	Ἴδης ἐστὶ τὸ Λεκτὸν καὶ	διότι	πρώτη ἀπόβασις ἐκ θαλάττης αὕτη
[13, 36]	{τὸ} ἐπὶ θαλάττῃ πεδίον συμπροστιθείς	διότι	τοῦτο πᾶν πρόχωμα τῶν ποταμῶν
[13, 7]	Πριάμου διέτριβεν, ἵππους νέμων, πατρῴας	δηλονότι	„ἀλλ´ „υἱὸν Πριάμοιο νόθον βάλε
[13, 45]	ὅπως σωθείη τὸ „ὅθεν ἀργύρου	ἐστὶ	γενέθλη. ἡ οὖν Ἀλύβη ποῦ
[13, 69]	καὶ Ἀταρνέως καὶ Περγάμου Τευθρανία	ἐστί,	διέχουσα οὐδεμιᾶς αὐτῶν ὑπὲρ ἑβδομήκοντα
[13, 43]	θ´ ὕδατι λιαρῷ „ῥέει, ὅ	ἐστι	θερμῷ· ἐπιφέρει δέ „ἀμφὶ δὲ
[13, 16]	Πρίαπον ἥ τε παλαιὰ Προκόννησός	ἐστι	καὶ ἡ νῦν Προκόννησος, πόλιν
[13, 32]	μὲν οὖν Ἀχιλλέως καὶ ἱερόν	ἐστι	καὶ μνῆμα πρὸς τῷ Σιγείῳ,
[13, 20]	ὅτι περὶ Ἄβυδον καὶ Λάμψακόν	ἐστι	καὶ Πάριον, καὶ ὅτι ἡ
[13, 47]	ὧν καὶ Κεβρήνη καὶ Νεανδρία	ἐστὶ	καὶ τὴν χώραν ἔχουσιν ἐκεῖνοι·
[13, 34]	ποιητὴς ἐνταῦθα ἀποδίδωσι· πλατύτερον γάρ	ἐστι,	καὶ τοὺς ὀνομαζομένους τόπους ἐνταῦθα
[13, 18]	τῇ περαίᾳ τῆς Χερρονήσου πολίχνιόν	ἐστι	Καλλίπολις· κεῖται δ´ ἐπ´ ἀκτῆς
[13, 68]	οὗ μέρος καὶ ὁ Ἐλαϊτικός	ἐστι.	Κάναι δὲ πολίχνιον Λοκρῶν τῶν
[13, 62]	ὁ Κίλλαιος ποταμός· ταῦτα δ´	ἐστὶ	κατὰ τὴν Ἀντανδρίαν· καὶ τὸ
[13, 22]	ἐπὶ Σαγγαρίοιο. ~Ἄβυδος δὲ Μιλησίων	ἐστὶ	κτίσμα ἐπιτρέψαντος Γύγου τοῦ Λυδῶν
[13, 58]	ἡ Λαμπωνία Αἰολέων. Ἀσσίων γάρ	ἐστι	κτίσμα τὰ Γάργαρα, οὐκ εὖ
[13, 70]	δὴ ταῦτα, ἐκεῖνο δ´ ὅπερ	ἐστὶ	μᾶλλον ἐν φανερῷ λαβόντες λέγωμεν,
[13, 67]	ὑπὸ δὲ τοῖς Ἀνδείροις ἱερόν	ἐστι	μητρὸς θεῶν Ἀνδειρηνῆς ἅγιον καὶ
[13, 22]	εἰς λιμένα, τὸ δὲ ζεῦγμά	ἐστι	μικρὸν ἀπὸ τῶν πόλεων παραλλάξαντι
[13, 51]	Δαρδανία, ταπεινοτέρα δέ. ~Ἀσσίων δ´	ἐστὶ	νῦν καὶ Γαργαρέων ἕως τῆς
[13, 36]	θαλάττῃ πεδίον, ὥστε εἰ δωδεκαστάδιόν	ἐστι	νῦν τὸ μεταξύ, τότε καὶ
[13, 45]	ἑξῆς ἤδη τὰ τῆς Ζελείας	ἐστὶ	πεδία καὶ ὀροπέδια καλῶς γεωργούμενα·
[13, 2]	ἥπερ ἀρχὴ μὲν τῆς Ἰωνίας	ἐστὶ	πέρας δὲ τῆς Αἰολίδος. τοιούτων
[13, 37]	ἔχει τι εὔλογον· οὐ γάρ	ἐστι	περίδρομος ἡ νῦν διὰ τὴν
[13, 51]	Πυρρᾶς ἄκρας ἥ τε Κισθήνη	ἐστὶ	πόλις ἔρημος ἔχουσα λιμένα. ὑπὲρ
[13, 35]	„παρ´ ἐρινεόν, ἔνθα μάλιστα ἀμβατός	ἐστι	πόλις καὶ „ἐπίδρομον ἔπλετο τεῖχος“
[13, 33]	τούτου δ´ ἡ μὲν παρώρειός	ἐστι	στενή, τῇ μὲν ἐπὶ τὴν
[13, 65]	δὲ ἑξήκοντα. πάντα δὲ ταῦτά	ἐστι	τὰ ὀνόματα τόπων ἐρήμων ἢ
[13, 7]	ὑπὸ μὲν γὰρ τῷ Ἀσίῳ	ἐστὶ	τὰ περὶ Ἄβυδον „οἳ δ´
[13, 56]	περὶ τὸν Τμῶλον. ταῦτα δ´	ἐστὶ	τὰ χωρία, ἃ οἱ Λέλεγες
[13, 48]	ἐν ἐπόψει δὲ τῷ Ἰλίῳ	ἐστὶ	τὰ χωρία ταῦτα, ὡς ἐν
[13, 16]	πρῶτα τὰ ἐν Κυζίκῳ ταύτης	ἐστὶ	τῆς λίθου. ἐντεῦθέν ἐστιν Ἀριστέας
[13, 36]	νῦν ἔτι λεγόμενον πλησίον οὕτως	ἐστὶ	τῆς νῦν πόλεως, ὥστε θαυμάζειν
[13, 32]	προελθοῦσιν ἀπὸ τῆς παραλίας ταύτης	ἐστὶ	τὸ Ἀχαίιον ἤδη τῆς Τενεδίων
[13, 39]	Δαρδάνου, καὶ νῦν ὑπ´ ἐκείνοις	ἐστί.	τὸ δὲ παλαιὸν ὑπὸ τοῖς
[13, 5]	καὶ γὰρ ὅτι τῆς Ἴδης	ἐστὶ	τὸ Λεκτὸν καὶ διότι πρώτη
[13, 29]	καταλύσει τοῦ πολέμου. ~Πλησίον δ´	ἐστὶ	τὸ Ὀφρύνιον, ἐφ´ ᾧ τὸ
[13, 14]	δύναμις μέχρι ποσοῦ. κτίσμα δ´	ἐστὶ	τὸ Πάριον Μιλησίων καὶ Ἐρυθραίων
[13, 35]	τῷ παλαιῷ κτίσματι· πλησίον γάρ	ἐστι	τὸ πεδίον ἡ Θύμβρα καὶ
[13, 36]	τοῦτο πᾶν πρόχωμα τῶν ποταμῶν	ἐστι	τὸ πρὸ τῆς πόλεως ἐπὶ
[13, 67]	ἐπὶ θυσίαν ἥκοντος. Ἀταρνεὺς δ´	ἐστὶ	τὸ τοῦ Ἑρμείου τυραννεῖον, εἶτα
[13, 48]	ὧν αὐτίκα ἐροῦμεν. πολλαχοῦ δ´	ἐστὶ	τὸ τοῦ Σμινθέως ὄνομα· καὶ
[13, 35]	ὁ φηγὸς δὲ μικρὸν κατωτέρω	ἐστὶ	τοῦ ἐρινεοῦ, ἐφ´ οὗ φησιν
[13, 12]	οἱ δὲ Κυζικηνῶν· ἐπώνυμος δ´	ἐστὶ	τοῦ Πριάπου τιμωμένου παρ´ αὐτοῖς,
[13, 47]	νῦν δ´ ἡ Ἀλεξάνδρεια συνεχής	ἐστι	τῷ Ἀχαιίῳ· τὰ δὲ πολίσματα
[13, 35]	βρης δ´ ἔλαχον Λύκιοι“ οἰκειότερόν	ἐστι	τῷ παλαιῷ κτίσματι· πλησίον γάρ
[13, 28]	Αἴσηπον ἐμβάλλειν φασίν· εἷς δ´	ἐστὶ	τῶν ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγομένων
[13, 43]	μὲν οὕτως λέγει περὶ αὐτῶν	„ἔστι	γὰρ λόφος τις τῆς Ἴδης
[13, 36]	πολιορκεῖν μικροῦ τοῦ διαστήματος ὄντος·	ἔστι	γὰρ τὸ ναύσταθμον πρὸς Σιγείῳ,
[13, 52]	καὶ πρῶτον περὶ τῆς Σκήψεως.	~Ἔστι	δ´ ἡ μὲν Παλαίσκηψις ἐπάνω
[13, 67]	καὶ ἄντρον ὑπόνομον μέχρι Παλαιᾶς.	ἔστι	δ´ ἡ Παλαιὰ κατοικία τις
[13, 5]	ἄρκτον καὶ τὴν ταύτῃ παραλίαν.	ἔστι	δὲ αὕτη μὲν τῆς Προποντίδος
[13, 57]	αὕτως καὶ τὰ περὶ Ἄσσον.	~Ἔστι	δὲ ἡ Ἄσσος ἐρυμνὴ καὶ
[13, 22]	καθ´ ὃν ἐζεύγνυτο ἡ σχεδία.	ἔστι	δὲ ἡ Σηστὸς ἐνδοτέρω κατὰ
[13, 62]	ἀπὸ ταύτης τῆς Κίλλης ὠνόμασται·	ἔστι	δὲ καὶ Κίλλαιον ὄρος μεταξὺ
[13, 63]	τὸ ναύσταθμον τελέσαντι τὴν θυσίαν.	ἔστι	δὲ καὶ Κίλλου μνῆμα περὶ
[13, 21]	ἧς τὴν χώραν ἔχουσι Μηθυμναῖοι·	ἔστι	δὲ καὶ ποταμὸς Ἄρισβος ἐν
[13, 14]	τετίμηταί τε καὶ Ἀδρήστεια καλεῖται.	~Ἔστι	δὲ καὶ τὸ Πάριον πόλις
[13, 21]	καὶ ὁ βασιλεὺς τῶν Θρᾳκῶν.	ἔστι	δὲ καὶ τῷ Ἀσίῳ ὁμώνυμος
[13, 56]	καὶ Πιονίαι καὶ ἡ Γαργαρίς.	ἔστι	δὲ λίθος περὶ τὰ Ἄνδειρα,
[13, 25]	τὸ ἥμερον τῶν δευτέρων ὑποβεβηκότων.	ἔστι	δέ τις διαφορὰ καὶ παρὰ
[13, 13]	ἱερόν. Ἀντίμαχος δ´ οὕτω φησίν	„ἔστι	δέ τις Νέμεσις μεγάλη θεὸς,
[13, 32]	ὧν εἰρήκαμεν ἐν τοῖς Θρᾳκίοις.	~Ἔστι	δὲ τὸ μῆκος τῆς παραλίας
[13, 1]	αὐτὴν τῆς περιοδείας τάξιν ἀποδώσομεν.	ἔστι	δὲ Τρῳὰς πρώτη τῆς παραλίας
[13, 50]	ὕστερον εἶπον, οἱ δὲ Σαφνιόεντα·	ἔστι	δὲ χείμαρρος μέγας· ἄξιον δὲ
[13, 46]	ἐπὶ τὴν παραλίαν ὅθενπερ ἀπελίπομεν.	~Ἔστι	δὴ μετὰ τὴν Σιγειάδα ἄκραν
[13, 11]	Μέμνονος τοῦ Τιθωνοῦ· πλησίον δ´	ἔστι	καὶ ἡ Μέμνονος κώμη. τοῦ
[13, 62]	θάτερα. ~Ἐν δὲ τῇ Ἀδραμυττηνῇ	ἔστι	καὶ ἡ Χρῦσα καὶ ἡ
[13, 41]	τὸν ἀφανισμὸν τῆς πόλεως, ὧν	ἔστι	καὶ Λυκοῦργος ὁ ῥήτωρ· μνησθεὶς
[13, 23]	Ἄστυρα, ἃ νῦν μὲν Ἀβυδηνῶν	ἔστι,	κατεσκαμμένη πόλις, πρότερον δὲ ἦν
[13, 27]	τὸ Ἴλιον δ´ ὃ νῦν	ἔστι	κωμόπολίς τις ἦν, ὅτε πρῶτον
[13, 5]	τῆς Κυζικηνῆς (καὶ δὴ καὶ	ἔστι	νῦν ἡ Ζέλεια τῶν Κυζικηνῶν)
[13, 21]	ὁ δὲ Πράκτιος ποταμὸς μὲν	ἔστι,	πόλις δ´ οὐχ εὑρίσκεται, ὥς
[13, 12]	ἄκραν πλησίον Δαρδάνου. ~Πρίαπος δ´	ἔστι	πόλις ἐπὶ θαλάττῃ καὶ λιμήν·
[13, 45]	ἀριστερᾷ τῆς ῥύσεως αὐτοῦ πρῶτον	ἔστι	Πολίχνα τειχῆρες χωρίον, εἶθ´ ἡ
[13, 10]	οὖν τὴν Ζέλειαν ὁ Τάρσιος	ἔστι	ποταμός, εἴκοσιν ἔχων διαβάσεις τῇ
[13, 11]	τῆς Κυζικηνῆς καὶ τῆς Πριαπηνῆς	ἔστι	τὰ Ἁρπάγια τόπος, ἐξ οὗ
[13, 2]	ποταμοῦ καὶ τῶν Κανῶν λεγομένων	ἔστι	τὰ περὶ Ἄσσον καὶ Ἀδραμύττιον
[13, 24]	Ἀβύδου τὰ περὶ τὸ Ἴλιον	ἔστι,	τά τε παράλια ἕως Λεκτοῦ
[13, 22]	ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατόν. ἐνταῦθα δ´	ἔστι	τὸ ἑπταστάδιον ὅπερ ἔζευξε Ξέρξης,
[13, 31]	ἀπέδωκε. ~Μετὰ δὲ τὸ Ῥοίτειον	ἔστι	τὸ Σίγειον, κατεσπασμένη πόλις, καὶ
[13, 28]	παραλίας ἀρξαμένους ἀφ´ ἧσπερ ἐλίπομεν.	~Ἔστι	τοίνυν μετ´ Ἄβυδον ἥ τε
[13, 26]	καὶ Ῥωμαίων ἀποικίαν δέδεκται καὶ	ἔστι	τῶν ἐλλογίμων πόλεων. ~Καὶ τὸ
[13, 48]	καὶ ἐν τῇ Παριανῇ δ´	ἔστι	χωρίον τὰ Σμίνθια καλούμενον, καὶ
[13, 51]	γὰρ τὸ Λεκτὸν τὸ Πολυμήδειον	ἔστι	χωρίον τι ἐν τετταράκοντα σταδίοις,
[13, 36]	ἐν αὐτῇ καὶ τοῦ ἐπικουρικοῦ·	νεωστὶ	γὰρ γεγονέναι φησὶ τὸ τεῖχος
[13, 48]	οὕτω κατασκευασθῆναι βεβηκὸς ἐπὶ τῷ	μυΐ.	ἄλλοι δ´ ἐκ τῆς Ἀττικῆς
[13, 46]	ὁ ποιητὴς μαρτυρεῖ „Τενέδοιό τε	ἶφι	ἀνάσσεις, Σμινθεῦ. περίκειται δ´ αὐτῇ
[13, 43]	ὅ ἐστι θερμῷ· ἐπιφέρει δέ	„ἀμφὶ	δὲ καπνὸς „γίγνεται ἐξ αὐτῆς
[13, 36]	„ἂψ ἀναχωρήσουσι. καὶ ὁ Πολυδάμας	„ἀμφὶ	μάλα „φράζεσθε, φίλοι· κέλομαι γὰρ
[13, 21]	ποταμὸν Κηφισὸν δῖον ἔναιον, καὶ	„ἀμφί	τε „Παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ ἔργ´
[13, 1]	καὶ βαρβάρων, καὶ οἱ συγγραφεῖς	οὐχὶ	τὰ αὐτὰ γράφοντες περὶ τῶν
[13, 63]	τῆς ἑσπέρας ἐπιλαβούσης μένει αὐτόθι,	πρωὶ	δὲ ἀποπλεῖ· ἀπὸ δὲ Ἁμαξιτοῦ
[13, 53]	κατᾶραι τῆς Σικελίας σὺν Ἐλύμῳ	Τρωὶ	καὶ Ἔρυκα καὶ Λιλύβαιον κατασχεῖν,