| Pages |
|---|
| [407] |
σώματος.
Εἰκός
γε,
ἔφη.
Οὐκοῦν
|
ταῦτα |
γιγνώσκοντα
φῶμεν
καὶ
Ἀσκληπιὸν
τοὺς |
| [393] |
ἄποινα
καὶ
τὸν
θεὸν
αἰδεσθέντας.
|
ταῦτα |
δὲ
εἰπόντος
αὐτοῦ
οἱ
μὲν |
| [410] |
ἥμερόν
τε
καὶ
κόσμιον;
Εστι
|
ταῦτα. |
Δεῖν
δέ
γέ
φαμεν
τοὺς |
| [400] |
ἔφη.
Αρ’
οὖν
οὐ
πανταχοῦ
|
ταῦτα |
διωκτέα
τοῖς
νέοις,
εἰ
μέλλουσι |
| [404] |
ἔοικας,
οὐκ
αἰνεῖς,
εἴπερ
σοι
|
ταῦτα |
δοκεῖ
ὀρθῶς
ἔχειν.
Οὔ
μοι |
| [397] |
γὰρ
οὖν
ἁρμόττει.
Οὐκοῦν
διὰ
|
ταῦτα |
ἐν
μόνῃ
τῇ
τοιαύτῃ
πόλει |
| [404] |
οὔτε
ἰχθύσιν
αὐτοὺς
ἑστιᾷ,
καὶ
|
ταῦτα |
ἐπὶ
(θαλάττῃ
ἐν
Ελλησπόντῳ
ὄντας, |
| [405] |
μάλ’
ἔφη·
ὡς
ἀληθῶς
καινὰ
|
ταῦτα |
καὶ
ἄτοπα
νοσημάτων
ὀνόματα.
Οἷα, |
| [387] |
ὣς
αἳ
τετριγυῖαι
ἅμ’
ᾔεσαν.
|
(ταῦτα |
καὶ
τὰ
τοιαῦτα
πάντα
παραιτησόμεθα |
| [412] |
ἔτι
κηδεμόνας
τῆς
πόλεως;
(Εστι
|
ταῦτα. |
Κήδοιτο
δέ
γ’
ἄν
τις |
| [400] |
μιμήματα,
λέγειν
οὐκ
ἔχω.
(Ἀλλὰ
|
ταῦτα |
μέν,
ἦν
δ’
ἐγώ,
καὶ |
| [400] |
οὐ
γὰρ
ἔχω
λέγειν
ἀλλὰ
|
ταῦτα |
μέν,
ὥσπερ
εἶπον,
εἰς
Δάμωνα |
| [395] |
τραγῳδοῖς
οἱ
(αὐτοί·
πάντα
δὲ
|
ταῦτα |
μιμήματα.
ἢ
οὔ;
Μιμήματα.
Καὶ |
| [396] |
ἤ
τι
ἄλλο
τῶν
περὶ
|
ταῦτα |
μιμητέον;
Καὶ
πῶς;
ἔφη,
οἷς |
| [417] |
πέρι
καὶ
τῶν
ἄλλων,
καὶ
|
ταῦτα |
νομοθετήσωμεν,
ἢ
μή;
Πάνυ
γε, |
| [396] |
καὶ
τραφείς.
Ποῖα
δή,
ἔφη,
|
ταῦτα; |
Ο
μέν
μοι
δοκεῖ,
ἦν |
| [410] |
οὖν
οὐ
κατὰ
ταὐτὰ
ἴχνη
|
ταῦτα |
ὁ
μουσικὸς
γυμναστικὴν
διώκων,
ἐὰν |
| [387] |
Οὐκοῦν
ἔτι
καὶ
τὰ
περὶ
|
ταῦτα |
ὀνόματα
πάντα
τὰ
δεινά
τε |
| [391] |
σφαγὰς
εἰς
τὴν
πυράν,
σύμπαντα
|
ταῦτα |
οὐ
φήσομεν
ἀληθῆ
εἰρῆσθαι,
οὐδ’ |
| [391] |
πρόσθεν
(ἐλέ(
γομεν,
οὔθ’
ὅσια
|
ταῦτα |
οὔτε
ἀληθῆ·
ἐπεδείξαμεν
γάρ
που |
| [414] |
καὶ
ἐπαιδεύομεν,
ὥσπερ
ὀνείρατα
ἐδόκουν
|
ταῦτα |
πάντα
πάσχειν
τε
καὶ
γίγνεσθαι |
| [405] |
ὥστε
μὴ
παρασχεῖν
δίκην,
καὶ
|
ταῦτα |
σμικρῶν
τε
καὶ
οὐδενὸς
ἀξίων |
| [413] |
αὐτοῖς
θετέον,
ἐν
οἷς
ταὐτὰ
|
ταῦτα |
τηρητέον.
Ορθῶς,
ἔφη.
Οὐκοῦν,
ἦν |
| [406] |
προκειμένης
ἐργασίας
ἀμελοῦντα.
καὶ
μετὰ
|
ταῦτα |
χαίρειν
(εἰπὼν
τῷ
τοιούτῳ
ἰατρῷ, |
| [393] |
ἢ
αὐτός·
τὰ
δὲ
μετὰ
|
ταῦτα |
ὥσπερ
αὐτὸς
ὢν
ὁ
Χρύσης |
