Pages
[335]	ὅτι ἔστιν δίκαιον τὸν μὲν	φίλον	ἀγαθὸν ὄντα εὖ ποιεῖν, τὸν
[334]	Πολέμαρχε; τὸν δοκοῦντα χρηστόν, τοῦτον	φίλον	εἶναι. νῦν δὲ πῶς, ἦν
[335]	λέγοντες δίκαιον εἶναι τὸν μὲν	φίλον	εὖ ποιεῖν, τὸν δ' ἐχθρὸν
[334]	κινδυνεύομεν γὰρ οὐκ ὀρθῶς τὸν	φίλον	καὶ ἐχθρὸν θέσθαι. πῶς θέμενοι,
[335]	μή, δοκεῖν ἀλλὰ μὴ εἶναι	φίλον.	καὶ περὶ τοῦ ἐχθροῦ δὲ
[335]	βλάπτειν ἔργον, ὦ Πολέμαρχε, οὔτε	φίλον	οὔτ' ἄλλον οὐδένα, ἀλλὰ τοῦ
[334]	ὅς, καὶ τὸν ὄντα χρηστὸν	φίλον·	~(τὸν δὲ δοκοῦντα μέν, ὄντα

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 22/11/2005