Discours, paragraphes
[26, 10]	δημοκρατίᾳ μόνῃ γεγένηνται, ὁποῖοι δ´	ἄν	τινες ἐν ὀλιγαρχίᾳ γένοιντο, οὔπω
[26, 10]	ἀποδοκιμάσαι, δόξετε γὰρ κἀκεῖνον δικαίως	ἂν>	ἀποδοκιμάσαι· ἐὰν δὲ μηδὲ τόνδε,
[26, 10]	τὸ πλῆθος ἐξημαρτηκὼς φαίνεται, οὐκ	ἂν	ἄτοπον ποιήσαιτε, εἰ μὴ τὴν
[26, 10]	σανίσιν ἐνεγέγραπτο, καὶ ἄνευ κατηγόρου	ἂν	αὐτὸν ἀπεδοκιμάζετε· νῦν δέ, ὅτε
[26, 10]	ἔσχον, οὔτ´ ἂν φυγὴ οὔτ´	ἂν	κάθοδος οὔτ´ ἄλλο οὐδὲν ἂν
[26, 10]	ὢν μετὰ τῶν ἄλλων ἐνιαυτὸν	ἂν	μόνον ἐβούλευσεν, ὥστε καὶ εἴ
[26, 10]	ὀρφανίας αἴτιος γεγένηται; Ἆρ´ οὐκ	ἂν	οἴεσθε αὐτοὺς χαλεπῶς διακεῖσθαι καὶ
[26, 10]	κακῶν γεγένηται; ἢ πειθόμενοι πῶς	ἂν	οἴεσθε διαβληθῆναι; τότε μὲν γὰρ
[26, 0]	διαπράξασθαι; ἐγὼ μὲν γὰρ οὐκ	ἂν	οἶμαι. Ἔστι δ´ ὑμῖν οὐ
[26, 0]	πέπεικεν αὑτοῦ ἕνεκα παρανομῆσαι; ἆρ´	ἂν	ὀλίγα τοιαῦτα ἐν τῷ ἐνιαυτῷ
[26, 20]	ὦ ἄνδρες βουλευταί, σκέψασθαι ποτέρῳ	ἂν	πειθόμενοι περὶ τῆς δοκιμασίας ταύτης
[26, 10]	ἂν κάθοδος οὔτ´ ἄλλο οὐδὲν	ἂν	τῶν γεγενημένων τῇ πόλει συνέβη.
[26, 10]	τῷ χρόνῳ ἐξαμαρτάνειν ἐβούλετο, ῥᾳδίως	ἂν	ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐκωλύετο. Ταύτης
[26, 10]	αὐτὴν γνώμην ἅπαντες ἔσχον, οὔτ´	ἂν	φυγὴ οὔτ´ ἂν κάθοδος οὔτ´
[26, 0]	ἐγχωρεῖ ἄλλον ἀποκληρῶσαι, ἀλλὰ ἀνάγκη,	ἐὰν	αὐτὸν ἀποδοκιμάσητε, ἄθυτα τὰ πάτρια
[26, 0]	μὴ εὐήθεις αὐτῷ εἶναι δοκῆτε.	Ἐὰν	δὲ καὶ ἐπὶ τοιόνδε λόγον
[26, 10]	γὰρ κἀκεῖνον δικαίως ἂν> ἀποδοκιμάσαι·	ἐὰν	δὲ μηδὲ τόνδε, οὐδ´ ἐκεῖνον
[26, 10]	ὑμᾶς ᾤοντο ὀργισθέντας Λεωδάμαντα ἀποδοκιμάσαι·	ἐὰν	δὲ τοῦτον δοκιμάσητε, εὖ εἴσονται
[26, 0]	οἱ τούτῳ ἐπιτρέπειν ἀξιοῦντες. Ὥστ´	ἐὰν	ἐκ τούτων δοκιμάζεσθαι ἀξιοῖ, ταῦτα
[26, 0]	ὥστε εἰκότως ὑμῶν ταύτην τὴν	εὐήθειαν	καταγιγνώσκουσιν. Ὧν εἷς οὗτος ὢν
[26, 20]	μὲν ὅτι τὴν ἐν Βοιωτοῖς	πολιτείαν	χρήματα λαβὼν μετέστησε καὶ τῆς
[26, 20]	οὐδὲν οὗτος εἰπεῖν ἕξει εἰς	μισοδημίαν.	Οὔτε γὰρ ὡς ὀλιγαρχίας μετέσχον
[26, 10]	περὶ μὲν τῶν τοιαῦτα ἐξαμαρτανόντων	οἵαν	ἐγώ φημι δεῖν, περὶ δὲ
[26, 20]	εἰς δὲ τὴν τῆς πόλεως	σωτηρίαν	ἐν τῷ πολέμῳ ἅπας ἀνηλώθη.
[26, 0]	καὶ διακλέπτοντα τῇ ἀπολογίᾳ τὴν	κατηγορίαν,	λέξειν δὲ ὡς πολλὰ εἰς
[26, 0]	Ἀλλ´ ἡγούμενος ἀκριβῆ νῦν τὴν	δοκιμασίαν	αὐτοὺς διὰ τὸν χρόνον οὐ〉
[26, 10]	ταύτης τῆς ἀρχῆς ἀκριβεστέραν τὴν	δοκιμασίαν	ἢ περὶ τῶν ἄλλων ἀρχῶν
[26, 20]	Ἀλλὰ μὲν δὴ οὐδὲ τὴν	οὐσίαν	ἡμᾶς ἐν τῷ πολέμῳ φήσει
[26, 0]	ὑπὸ τοῦ δήμου κατέλυσε τὴν	δημοκρατίαν,	ὥστ´ εἶναι ταῦτα τὰ ἔργα
[26, 10]	περὶ δὲ τῶν ἄλλων τὴν	ἐναντίαν.	Τεκμήριον δέ· οὐ γὰρ ἔλαττον
[26, 20]	δὲ τὴν πόλιν οὐδὲν ἀνηλωκέναι·	πᾶν	γὰρ τοὐναντίον, ἐν εἰρήνῃ μὲν
[26, 0]	τῆς πόλεως ἐξήλασαν· ὑμεῖς δ´	ἐλευθέραν	αὐτὴν ποιήσαντες οὐ μόνον τῆς
[26, 10]	τούτων ἀπώλλυντο καὶ φεύγειν τὴν	σφετέραν	αὐτῶν ἠναγκάζοντο; κἀκεῖνο προσενθυμηθῶσιν, ὅτι
[26, 10]	καθήκειν περὶ ταύτης τῆς ἀρχῆς	ἀκριβεστέραν	τὴν δοκιμασίαν ἢ περὶ τῶν
[26, 10]	τινες ἐν ὀλιγαρχίᾳ γένοιντο, οὔπω	πεῖραν	εἰλήφασι· παρὰ δὲ τούτων ἑκατέρας
[26, 0]	ἠξίωσαν, ἀλλὰ κἀκ τῆς πόλεως	ἐξήλασαν·	ὑμεῖς δ´ ἐλευθέραν αὐτὴν ποιήσαντες
[26, 10]	ὑμᾶς ἁγών, ὑμῖν δὲ πρὸς	ἅπασαν	τὴν πόλιν, ἣ σκοπεῖ νυνὶ
[26, 20]	πρὸς αὐτοὺς τὸν ἅπαντα χρόνον	διετέλεσαν.	Ἀλλὰ μὲν δὴ οὐδὲ τὴν
[26, 10]	ὑπ´ ὀλίγων τῶν ἐν Πειραιεῖ	ἡττήθησαν,	οὐδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῆς
[26, 0]	δοκιμασθέντ´ αὐτὸν ποιήσειν, εἰ τὴν	ἐξιοῦσαν	ἀρχὴν πέπεικεν αὑτοῦ ἕνεκα παρανομῆσαι;
[26, 0]	τῆς αὐτῆς δουλείας ὑμῖν μεταδοῦναι	ἠξίωσαν,	ἀλλὰ κἀκ τῆς πόλεως ἐξήλασαν·
[26, 10]	ἄλλο πλῆθος τῶν πολιτῶν διακείσεσθαι,	ὅταν	αἴσθωνται, ὃν προσῆκε δίκας τῶν
[26, 10]	καὶ ὑμᾶς αὐτῶν αἰτίους ἡγήσασθαι,	ὅταν	γένωνται ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις,
[26, 10]	ὃν ἔδει αὐτὸν ὑπὸ τῆς	ἐν	Ἀρείῳ πάγῳ βουλῆς κρίνεσθαι; καὶ
[26, 10]	αὑτὸν ἄρξει, καὶ μετὰ τῆς	ἐν	Ἀρείῳ πάγῳ βουλῆς τὸν ἅπαντα
[26, 10]	τούτων προσληψόμενον αὐτὸν δοκιμαστὰς τοὺς	ἐν	ἄστει μείναντας. Ἐγὼ δ´ ὑπὲρ
[26, 10]	γνώμην ἔχει περὶ πάντων τῶν	ἐν	ἄστει μεινάντων, ἀλλὰ περὶ μὲν
[26, 10]	ἐστίν, ἀλλὰ περὶ πάντων τῶν	ἐν	ἄστει μεινάντων, καὶ τοὺς ὅρκους
[26, 20]	θανάτου· πρῶτον μὲν ὅτι τὴν	ἐν	Βοιωτοῖς πολιτείαν χρήματα λαβὼν μετέστησε
[26, 0]	μόνη λοιπὴ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐστιν,	ἐν	δὲ ταύτῃ τῷ Διὶ τῷ
[26, 10]	μὲν γὰρ ἴσασιν ὁποῖοί τινες	ἐν	δημοκρατίᾳ μόνῃ γεγένηνται, ὁποῖοι δ´
[26, 0]	καὶ νίκας πολλὰς καὶ καλὰς	ἐν	δημοκρατίᾳ νενικήκασι, καὶ ὅτι αὐτὸς
[26, 20]	οὐδὲν ἀνηλωκέναι· πᾶν γὰρ τοὐναντίον,	ἐν	εἰρήνῃ μὲν ὀγδοηκοντατάλαντος ἡμῶν ὁ
[26, 10]	αὐτῶν αἰτίους ἡγήσασθαι, ὅταν γένωνται	ἐν	ἐκείνοις τοῖς χρόνοις, ἐν οἷς
[26, 10]	γένωνται ἐν ἐκείνοις τοῖς χρόνοις,	ἐν	οἷς αὐτῶν πολλοὶ εἰς τὸ
[26, 0]	νόμον οὐχ ἥκιστα περὶ> τῶν	ἐν	ὀλιγαρχίᾳ ἀρξάντων ἕνεκα ἔθηκεν, ἡγούμενος
[26, 10]	γεγένηνται, ὁποῖοι δ´ ἄν τινες	ἐν	ὀλιγαρχίᾳ γένοιντο, οὔπω πεῖραν εἰλήφασι·
[26, 10]	πολλοὶ ὄντες ὑπ´ ὀλίγων τῶν	ἐν	Πειραιεῖ ἡττήθησαν, οὐδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ
[26, 20]	(πρὸ γὰρ τῶν στάσεων πολὺ	ἐν	Σικελίᾳ ἄρχων ἐτελεύτησεν) οὐδ´ ὡς
[26, 10]	αὐτοῦ ἐπὶ τῶν τριάκοντα τοὔνομα	ἐν	ταῖς σανίσιν ἐνεγέγραπτο, καὶ ἄνευ
[26, 0]	οὓς ἡ δημοκρατία κατελύετο, οὗτοι	ἐν	τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ πάλιν ἄρξουσι,
[26, 10]	ἐβούλευσεν, ὥστε καὶ εἴ τι	ἐν	τούτῳ τῷ χρόνῳ ἐξαμαρτάνειν ἐβούλετο,
[26, 0]	φροντίζειν αὐτῆς, ἀλλὰ φυλάττειν· ὡς	ἐν	τῷ ἕκαστον δικαίως ἄρχειν ἥ
[26, 0]	παρανομῆσαι; ἆρ´ ἂν ὀλίγα τοιαῦτα	ἐν	τῷ ἐνιαυτῷ διαπράξασθαι; ἐγὼ μὲν
[26, 20]	δὲ τὴν τῆς πόλεως σωτηρίαν	ἐν	τῷ πολέμῳ ἅπας ἀνηλώθη. Ἐγὼ
[26, 20]	δὴ οὐδὲ τὴν οὐσίαν ἡμᾶς	ἐν	τῷ πολέμῳ φήσει κτήσασθαι, εἰς
[26, 0]	ἀλλ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον σκοπεῖν,	ἐν	ᾧ ἐξὸν ὁποτέρως ἐβούλετο ζῆν
[26, 0]	πολιτευθῆναι. Τοῦ μὲν γὰρ νῦν	μηδὲν	ἐξαμαρτάνειν οἱ κωλύσαντες αἴτιοι, τῶν
[26, 20]	εἶναι ἐψηφίσαντο, διὰ δὲ τοὺς	μηδὲν	τοιοῦτον πράξαντας τὰς συνθήκας ἐποιήσαντο.
[26, 10]	οὔτ´ ἂν κάθοδος οὔτ´ ἄλλο	οὐδὲν	ἂν τῶν γεγενημένων τῇ πόλει
[26, 20]	κτήσασθαι, εἰς δὲ τὴν πόλιν	οὐδὲν	ἀνηλωκέναι· πᾶν γὰρ τοὐναντίον, ἐν
[26, 20]	τοῦ πατρὸς ἢ τῶν προγόνων	οὐδὲν	οὗτος εἰπεῖν ἕξει εἰς μισοδημίαν.
[26, 10]	τῶν ἐν Πειραιεῖ ἡττήθησαν, οὐδαμόθεν	ἄλλοθεν	ἢ ἐκ τῆς τούτων προνοίας
[26, 10]	ὀλίγων τῶν ἐν Πειραιεῖ ἡττήθησαν,	οὐδαμόθεν	ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῆς τούτων
[26, 0]	ὅτι πάλαι ὁ χρόνος ἤδη	παρελήλυθεν.	Ἡ γὰρ αὔριον ἡμέρα μόνη
[26, 20]	τοῦτο αὐτῷ παρὰ σφῶν αὐτῶν	παράσχοιεν.	Συνειδότες οὖν ἡμῶν ἑκατέρῳ τὸν
[26, 0]	τῶν ἐν ὀλιγαρχίᾳ ἀρξάντων ἕνεκα	ἔθηκεν,	ἡγούμενος δεινὸν εἶναι, εἰ δι´
[26, 20]	τὴν πόλιν περὶ σωτηρίας βουλεύεσθαι	πεποίηκεν,	ἔπειτα ὅτι παρὰ τῶν αἰχμαλώτων,
[26, 20]	ὁ δῆμος ταῖς μεγίσταις τιμαῖς	τετίμηκεν,	ἱππαρχεῖν καὶ στρατηγεῖν καὶ πρεσβεύειν
[26, 0]	ποιήσειν, εἰ τὴν ἐξιοῦσαν ἀρχὴν	πέπεικεν	αὑτοῦ ἕνεκα παρανομῆσαι; ἆρ´ ἂν
[26, 10]	τὸ ὑμέτερον σῴζεται. ~Καὶ εἰ	μὲν	βουλεύσων νυνὶ ἐδοκιμάζετο καὶ ὡς
[26, 10]	τὸν Πειραιᾶ καταλαβόντων. Εἰκότως· τοὺς	μὲν	γὰρ ἴσασιν ὁποῖοί τινες ἐν
[26, 0]	ζῆν εἵλετο παρανόμως πολιτευθῆναι. Τοῦ	μὲν	γὰρ νῦν μηδὲν ἐξαμαρτάνειν οἱ
[26, 0]	ἐν τῷ ἐνιαυτῷ διαπράξασθαι; ἐγὼ	μὲν	γὰρ οὐκ ἂν οἶμαι. Ἔστι
[26, 10]	πῶς ἂν οἴεσθε διαβληθῆναι; τότε	μὲν	γὰρ ὑμᾶς ᾤοντο ὀργισθέντας Λεωδάμαντα
[26, 20]	οὐδέποτε αὐτοῖς μετεμέλησεν. Καὶ διὰ	μέν	γε τοὺς πολλὰ ἐξαμαρτόντας τὰς
[26, 10]	ἔχοντες περὶ αὐτοῦ φανεῖσθε; Καὶ	μὲν	δὴ βουλεύειν γε δοκιμασθεὶς πεντακοσιοστὸς
[26, 20]	τὸν ἅπαντα χρόνον διετέλεσαν. Ἀλλὰ	μὲν	δὴ οὐδὲ τὴν οὐσίαν ἡμᾶς
[26, 10]	ἀποδοκιμασθῆναι καὶ τοῦτον δοκιμασθῆναι, τοῦ	μὲν	κατήγορος γενόμενος, ὑπὲρ τούτου δὲ
[26, 20]	πᾶν γὰρ τοὐναντίον, ἐν εἰρήνῃ	μὲν	ὀγδοηκοντατάλαντος ἡμῶν ὁ οἶκος ἐγένετο,
[26, 0]	οὐ γὰρ ἐνθυμεῖσθε ὅτι οὗτοι	μέν,	ὅτε ἡ πόλις ὑπὸ τῶν>
[26, 20]	εἶναι ἕκαστον ἔργον θανάτου· πρῶτον	μὲν	ὅτι τὴν ἐν Βοιωτοῖς πολιτείαν
[26, 20]	Θρασυβούλῳ, ὃς αὐτῷ ἀπολογήσεται. Περὶ	μὲν	οὖν ἐμοῦ ἢ τοῦ πατρὸς
[26, 10]	αὐτοῦ κέχρησθε. Ἔστι δὲ τούτοις	μὲν	πρὸς ὑμᾶς ἁγών, ὑμῖν δὲ
[26, 0]	οὐ χαλεπὸν οἶμαι ἀντειπεῖν· πρὸς	μὲν	τὰς λῃτουργίας, ὅτι κρείττων ἦν
[26, 0]	ὑμᾶς ἥκει πιστεύων, ὥσπερ ἄλλων	μέν	τινων ὄντων τῶν ἠδικημένων, ἑτέρων
[26, 10]	πιστεύειν. Καὶ ἡγοῦνταί γε διὰ	μὲν	τοὺς τοιούτους συλληφθέντας τότε ἀποθανεῖν,
[26, 10]	ἐν ἄστει μεινάντων, ἀλλὰ περὶ	μὲν	τῶν τοιαῦτα ἐξαμαρτανόντων οἵαν ἐγώ
[26, 0]	ἀξιοῖ. Καὶ νυνὶ αὐτὸν ἀκούω	μὲν	ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ κατηγορουμένων διὰ
[26, 20]	αὑτῶν αἱρούμενοι· καὶ οὐδέποτε αὐτοῖς	μετεμέλησεν.	Καὶ διὰ μέν γε τοὺς
[26, 20]	καὶ τῆς συμμαχίας ἡμᾶς ταύτης	ἀπεστέρησεν,	ἔπειτα ὅτι τὰς ναῦς προὔδωκε
[26, 20]	οὓς αὐτὸς ἀπώλεσε, τριάκοντα μνᾶς	ἐσυκοφάντησεν,	οὐ φάσκων αὐτοὺς λύσεσθαι, εἰ
[26, 20]	στάσεων πολὺ ἐν Σικελίᾳ ἄρχων	ἐτελεύτησεν)	οὐδ´ ὡς οἱ πρόγονοι ὑπὸ
[26, 10]	τῶν ἄλλων ἐνιαυτὸν ἂν μόνον	ἐβούλευσεν,	ὥστε καὶ εἴ τι ἐν
[26, 0]	μὲν τὰς λῃτουργίας, ὅτι κρείττων	ἦν	ὁ πατὴρ αὐτοῦ μὴ λῃτουργήσας
[26, 0]	τῶν νόμων καὶ τῆς πόλεως,	ἣν	πρότερον παραλαβόντες οὕτως αἰσχρῶς καὶ
[26, 0]	ἐν ᾧ ἐξὸν ὁποτέρως ἐβούλετο	ζῆν	εἵλετο παρανόμως πολιτευθῆναι. Τοῦ μὲν
[26, 20]	τῶν χρόνων τούτων ἀνὴρ εἶναι	ἐδοκιμάσθην)	οὔθ´ ὡς ὁ πατήρ (πρὸ
[26, 0]	ἀλλὰ καὶ πρὶν ἐκείνων δοῦναι	δίκην	πάλιν ἄρχειν ἀξιοῖ. Καὶ νυνὶ
[26, 10]	ἡ πόλις τετίμηκε τῶν ἐπὶ	Φυλὴν	ἐλθόντων καὶ τὸν Πειραιᾶ καταλαβόντων.
[26, 10]	ἐπεὶ εἴ γε τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἅπαντες ἔσχον, οὔτ´ ἂν φυγὴ
[26, 10]	ὁ δῆμος οὐ τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἔχει περὶ πάντων τῶν ἐν
[26, 10]	ποιήσαιτε, εἰ μὴ τὴν αὐτὴν	γνώμην	ἔχοντες περὶ αὐτοῦ φανεῖσθε; Καὶ
[26, 10]	ἣ σκοπεῖ νυνὶ τίνα ὑμεῖς	γνώμην	περὶ αὐτῆς ἕξετε. Καὶ μηδεὶς
[26, 10]	δὲ τούτων ἑκατέρας τῆς πολιτείας	ἱκανὴν	βάσανον ἔχουσιν, ὥστ´ εἰκότως πιστεύειν.
[26, 0]	καὶ πότερον ὑμεῖς ὠμόσατε εἰς	τὴν	ἀρχὴν ἀδοκίμαστον καταστήσειν, ἢ δοκιμάσαντες
[26, 10]	συλληφθέντας> ἐκφυγεῖν, ἐπεὶ εἴ γε	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἅπαντες ἔσχον, οὔτ´
[26, 10]	βούλομαι, ὅτι ὁ δῆμος οὐ	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἔχει περὶ πάντων
[26, 10]	ἂν ἄτοπον ποιήσαιτε, εἰ μὴ	τὴν	αὐτὴν γνώμην ἔχοντες περὶ αὐτοῦ
[26, 0]	πιστευθεὶς ὑπὸ τοῦ δήμου κατέλυσε	τὴν	δημοκρατίαν, ὥστ´ εἶναι ταῦτα τὰ
[26, 0]	ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ. Ἀλλ´ ἡγούμενος ἀκριβῆ νῦν	τὴν	δοκιμασίαν αὐτοὺς διὰ τὸν χρόνον
[26, 10]	περὶ ταύτης τῆς ἀρχῆς ἀκριβεστέραν	τὴν	δοκιμασίαν ἢ περὶ τῶν ἄλλων
[26, 20]	ἔργον θανάτου· πρῶτον μὲν ὅτι	τὴν	ἐν Βοιωτοῖς πολιτείαν χρήματα λαβὼν
[26, 10]	δεῖν, περὶ δὲ τῶν ἄλλων	τὴν	ἐναντίαν. Τεκμήριον δέ· οὐ γὰρ
[26, 0]	προσδοκῆσαι δοκιμασθέντ´ αὐτὸν ποιήσειν, εἰ	τὴν	ἐξιοῦσαν ἀρχὴν πέπεικεν αὑτοῦ ἕνεκα
[26, 0]	μετέδοτε, ὥστε εἰκότως ὑμῶν ταύτην	τὴν	εὐήθειαν καταγιγνώσκουσιν. Ὧν εἷς οὗτος
[26, 0]	λῃτουργιῶν αὐτῷ ἀναθήματα· πρὸς δὲ	τὴν	ἡσυχιότητα τὴν τούτου, ὅτι οὐ
[26, 0]	πράγματα καὶ διακλέπτοντα τῇ ἀπολογίᾳ	τὴν	κατηγορίαν, λέξειν δὲ ὡς πολλὰ
[26, 20]	διετέλεσαν. Ἀλλὰ μὲν δὴ οὐδὲ	τὴν	οὐσίαν ἡμᾶς ἐν τῷ πολέμῳ
[26, 0]	λέξειν δὲ ὡς πολλὰ εἰς	τὴν	πόλιν ἀνηλώκασι καὶ φιλοτίμως λελῃτουργήκασι
[26, 10]	παρασκευασάμενος, εὖ εἰδὼς〉 ὅπως πρὸς	τὴν	πόλιν διάκειται καὶ πόσων αἴτιος
[26, 10]	ἁγών, ὑμῖν δὲ πρὸς ἅπασαν	τὴν	πόλιν, ἣ σκοπεῖ νυνὶ τίνα
[26, 20]	πολέμῳ φήσει κτήσασθαι, εἰς δὲ	τὴν	πόλιν οὐδὲν ἀνηλωκέναι· πᾶν γὰρ
[26, 20]	ὅτι τὰς ναῦς προὔδωκε καὶ	τὴν	πόλιν περὶ σωτηρίας βουλεύεσθαι πεποίηκεν,
[26, 10]	ὑπὸ τούτων ἀπώλλυντο καὶ φεύγειν	τὴν	σφετέραν αὐτῶν ἠναγκάζοντο; κἀκεῖνο προσενθυμηθῶσιν,
[26, 20]	ὁ οἶκος ἐγένετο, εἰς δὲ	τὴν	τῆς πόλεως σωτηρίαν ἐν τῷ
[26, 0]	ἀναθήματα· πρὸς δὲ τὴν ἡσυχιότητα	τὴν	τούτου, ὅτι οὐ νῦν δεῖ
[26, 10]	ἐκφυγεῖν, ἐπεὶ εἴ γε τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἅπαντες ἔσχον, οὔτ´ ἂν
[26, 10]	ὅτι ὁ δῆμος οὐ τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἔχει περὶ πάντων τῶν
[26, 10]	ἄτοπον ποιήσαιτε, εἰ μὴ τὴν	αὐτὴν	γνώμην ἔχοντες περὶ αὐτοῦ φανεῖσθε;
[26, 0]	πόλεως ἐξήλασαν· ὑμεῖς δ´ ἐλευθέραν	αὐτὴν	ποιήσαντες οὐ μόνον τῆς ἐλευθερίας
[26, 0]	κοινῶν μετέδοτε, ὥστε εἰκότως ὑμῶν	ταύτην	τὴν εὐήθειαν καταγιγνώσκουσιν. Ὧν εἷς
[26, 0]	πότερον ὑμεῖς ὠμόσατε εἰς τὴν	ἀρχὴν	ἀδοκίμαστον καταστήσειν, ἢ δοκιμάσαντες τὸν
[26, 0]	αὐτὸν ποιήσειν, εἰ τὴν ἐξιοῦσαν	ἀρχὴν	πέπεικεν αὑτοῦ ἕνεκα παρανομῆσαι; ἆρ´
[26, 20]	μεγίσταις τιμαῖς τετίμηκεν, ἱππαρχεῖν καὶ	στρατηγεῖν	καὶ πρεσβεύειν ὑπὲρ αὑτῶν αἱρούμενοι·
[26, 10]	ἄκριτοι ὑπὸ τούτων ἀπώλλυντο καὶ	φεύγειν	τὴν σφετέραν αὐτῶν ἠναγκάζοντο; κἀκεῖνο
[26, 10]	δὲ τοὺς ἄλλους τοὺς συλληφθέντας>	ἐκφυγεῖν,	ἐπεὶ εἴ γε τὴν αὐτὴν
[26, 10]	τοιαῦτα ἐξαμαρτανόντων οἵαν ἐγώ φημι	δεῖν,	περὶ δὲ τῶν ἄλλων τὴν
[26, 0]	καὶ τοῦ δικάζειν καὶ τοῦ	ἐκκλησιάζειν	περὶ τῶν κοινῶν μετέδοτε, ὥστε
[26, 0]	ἐλευθερίας αὐτοῖς ἀλλὰ καὶ τοῦ	δικάζειν	καὶ τοῦ ἐκκλησιάζειν περὶ τῶν
[26, 0]	ὅτι οὐ νῦν δεῖ αὐτὸν	ἐξετάζειν	εἰ σώφρων ἐστίν, ὅτ´ αὐτὸν
[26, 0]	μικρὸν ἡγουμένους τὸ πρᾶγμα μὴ	φροντίζειν	αὐτῆς, ἀλλὰ φυλάττειν· ὡς ἐν
[26, 10]	δ´ ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος	μαθεῖν.	Λεωδάμαντι γὰρ συμφέρει τοῦτον δοκιμασθῆναι,
[26, 10]	μεγίστων κύριος γενήσεται· ὥστε ὑμῖν	καθήκειν	περὶ ταύτης τῆς ἀρχῆς ἀκριβεστέραν
[26, 0]	τούτων δοκιμάζεσθαι ἀξιοῖ, ταῦτα χρὴ	ὑπολαμβάνειν,	μὴ εὐήθεις αὐτῷ εἶναι δοκῆτε.
[26, 10]	μὲν τοὺς τοιούτους συλληφθέντας τότε	ἀποθανεῖν,	διὰ δὲ τοὺς ἄλλους τοὺς
[26, 10]	τι ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ	ἐξαμαρτάνειν	ἐβούλετο, ῥᾳδίως ἂν ὑπὸ τῶν
[26, 0]	Τοῦ μὲν γὰρ νῦν μηδὲν	ἐξαμαρτάνειν	οἱ κωλύσαντες αἴτιοι, τῶν δὲ
[26, 0]	ἐστίν, ὅτ´ αὐτὸν οὐκ ἔξεστιν	ἀσελγαίνειν,	ἀλλ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον σκοπεῖν,
[26, 0]	διακλέπτοντα τῇ ἀπολογίᾳ τὴν κατηγορίαν,	λέξειν	δὲ ὡς πολλὰ εἰς τὴν
[26, 10]	ἐκεῖνον δικαίως. Καίτοιγε αὐτὸν ἀκούω	λέξειν	ὡς οὐ περὶ αὐτοῦ μόνον
[26, 0]	συνάρχοντας τὰ ὑπὲρ τοῦ μέλλοντος	ἄρξειν	ἱερὰ θῦσαι, ὡς καὶ πρότερον
[26, 0]	τούτου τρόπος καὶ οἱ τούτῳ	ἐπιτρέπειν	ἀξιοῦντες. Ὥστ´ ἐὰν ἐκ τούτων
[26, 10]	τοῦ πλήθους βραχέα πρὸς αὐτὸν	εἰπεῖν	βούλομαι, ὅτι ὁ δῆμος οὐ
[26, 20]	ἢ τῶν προγόνων οὐδὲν οὗτος	εἰπεῖν	ἕξει εἰς μισοδημίαν. Οὔτε γὰρ
[26, 20]	δὲ περὶ τούτου τρία ἕξω	εἰπεῖν	τηλικαῦτα τὸ μέγεθος, ὥστ´ ἄξιον
[26, 0]	τοὺς λόγους οὐ χαλεπὸν οἶμαι	ἀντειπεῖν·	πρὸς μὲν τὰς λῃτουργίας, ὅτι
[26, 0]	ἀσελγαίνειν, ἀλλ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον	σκοπεῖν,	ἐν ᾧ ἐξὸν ὁποτέρως ἐβούλετο
[26, 10]	ὑμῶν ἡγείσθω με Λεωδάμαντι χαριζόμενον	κατηγορεῖν	Εὐάνδρου, ὅτι φίλος ὢν τυγχάνει,
[26, 0]	τί χρὴ〉 προσδοκῆσαι δοκιμασθέντ´ αὐτὸν	ποιήσειν,	εἰ τὴν ἐξιοῦσαν ἀρχὴν πέπεικεν
[26, 10]	ὅρκους καὶ τὰς συνθήκας ὑμᾶς	ὑπομνήσειν,	ὡς ἐκ τούτων προσληψόμενον αὐτὸν
[26, 0]	ὠμόσατε εἰς τὴν ἀρχὴν ἀδοκίμαστον	καταστήσειν,	ἢ δοκιμάσαντες τὸν ἄξιον τῆς
[26, 0]	δοκιμάσαντες τὸν ἄξιον τῆς ἀρχῆς	στεφανώσειν.	Ταῦτα γὰρ σκοπεῖσθε· κἀκεῖνο δ´
[26, 0]	πρᾶγμα μὴ φροντίζειν αὐτῆς, ἀλλὰ	φυλάττειν·	ὡς ἐν τῷ ἕκαστον δικαίως
[26, 0]	ἐνταῦθα τολμῶσιν, ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ	πράττειν	ἀξιοῖ. Ἐγὼ δὲ πρὸς τούτους
[26, 20]	τετίμηκεν, ἱππαρχεῖν καὶ στρατηγεῖν καὶ	πρεσβεύειν	ὑπὲρ αὑτῶν αἱρούμενοι· καὶ οὐδέποτε
[26, 10]	αὐτοῦ φανεῖσθε; Καὶ μὲν δὴ	βουλεύειν	γε δοκιμασθεὶς πεντακοσιοστὸς ὢν μετὰ
[26, 10]	ἢ μετὰ τῶν τριάκοντα Λακεδαιμονίοις	δουλεύειν.	~Τοιγάρτοι ἀντὶ τούτων αὐτοὺς ὁ
[26, 10]	ἱκανὴν βάσανον ἔχουσιν, ὥστ´ εἰκότως	πιστεύειν.	Καὶ ἡγοῦνταί γε διὰ μὲν
[26, 20]	πρὸς ταῦτα βουλεύεσθε ὁποτέρῳ χρὴ	πιστεύειν	περὶ τῆς Εὐάνδρου δοκιμασίας, καὶ
[26, 0]	οὐκ ἄξιον τῆς δοκιμασίας ὀλιγώρως	ἔχειν,	οὐδὲ μικρὸν ἡγουμένους τὸ πρᾶγμα
[26, 0]	εἴ τις αὐτὸν ἐᾷ τούτων	μετέχειν,	ἀλλὰ καὶ πρὶν ἐκείνων δοῦναι
[26, 0]	πρὶν ἐκείνων δοῦναι δίκην πάλιν	ἄρχειν	ἀξιοῖ. Καὶ νυνὶ αὐτὸν ἀκούω
[26, 0]	ὡς ἐν τῷ ἕκαστον δικαίως	ἄρχειν	ἥ τε πολιτεία καὶ τὸ
[26, 20]	δῆμος ταῖς μεγίσταις τιμαῖς τετίμηκεν,	ἱππαρχεῖν	καὶ στρατηγεῖν καὶ πρεσβεύειν ὑπὲρ
[26, 0]	οὗτοι ἐν τῇ αὐτῇ πολιτείᾳ	πάλιν	ἄρξουσι, καὶ κύριοι γενήσονται τῶν
[26, 0]	καὶ πρὶν ἐκείνων δοῦναι δίκην	πάλιν	ἄρχειν ἀξιοῖ. Καὶ νυνὶ αὐτὸν
[26, 0]	δὲ ὡς πολλὰ εἰς τὴν	πόλιν	ἀνηλώκασι καὶ φιλοτίμως λελῃτουργήκασι καὶ
[26, 10]	εὖ εἰδὼς〉 ὅπως πρὸς τὴν	πόλιν	διάκειται καὶ πόσων αἴτιος αὐτῇ
[26, 10]	ὑμῖν δὲ πρὸς ἅπασαν τὴν	πόλιν,	ἣ σκοπεῖ νυνὶ τίνα ὑμεῖς
[26, 20]	φήσει κτήσασθαι, εἰς δὲ τὴν	πόλιν	οὐδὲν ἀνηλωκέναι· πᾶν γὰρ τοὐναντίον,
[26, 20]	τὰς ναῦς προὔδωκε καὶ τὴν	πόλιν	περὶ σωτηρίας βουλεύεσθαι πεποίηκεν, ἔπειτα
[26, 10]	τούτοις μὲν πρὸς ὑμᾶς ἁγών,	ὑμῖν	δὲ πρὸς ἅπασαν τὴν πόλιν,
[26, 10]	ὀλιγαρχικοὺς εἰς τὰς ἀρχὰς καθιστάναι·	ὑμῖν	δὲ τόνδε ἀποδοκιμάσαι, δόξετε γὰρ
[26, 10]	τῶν μεγίστων κύριος γενήσεται· ὥστε	ὑμῖν	καθήκειν περὶ ταύτης τῆς ἀρχῆς
[26, 0]	ἤρχετο, οὐδὲ τῆς αὐτῆς δουλείας	ὑμῖν	μεταδοῦναι ἠξίωσαν, ἀλλὰ κἀκ τῆς
[26, 0]	οὐκ ἂν οἶμαι. Ἔστι δ´	ὑμῖν	οὐ τοῦτο μόνον σκεπτέον, ἀλλὰ
[26, 0]	ἐᾷ τούτων μετέχειν, ἀλλὰ καὶ	πρὶν	ἐκείνων δοῦναι δίκην πάλιν ἄρχειν
[26, 10]	καταλαβόντων. Εἰκότως· τοὺς μὲν γὰρ	ἴσασιν	ὁποῖοί τινες ἐν δημοκρατίᾳ μόνῃ
[26, 10]	τῶν τριάκοντα τοὔνομα ἐν ταῖς	σανίσιν	ἐνεγέγραπτο, καὶ ἄνευ κατηγόρου ἂν
[26, 10]	ὃ ἄλογον δοκεῖ εἶναι παρά	τισιν,	ὅπως ποτὲ πολλοὶ ὄντες ὑπ´
[26, 0]	εἰκότως ὑμῶν ταύτην τὴν εὐήθειαν	καταγιγνώσκουσιν.	Ὧν εἷς οὗτος ὢν οὐκ
[26, 10]	ἑκατέρας τῆς πολιτείας ἱκανὴν βάσανον	ἔχουσιν,	ὥστ´ εἰκότως πιστεύειν. Καὶ ἡγοῦνταί
[26, 10]	βουλῆς κρίνεσθαι; καὶ πρὸς τούτοις	ἴδωσιν	ἐστεφανωμένον, καὶ ἐπικλήρων καὶ ὀρφανῶν
[26, 10]	τὴν σφετέραν αὐτῶν ἠναγκάζοντο; κἀκεῖνο	προσενθυμηθῶσιν,	ὅτι ὁ αὐτὸς οὗτος ἀνὴρ
[26, 0]	ὁρᾶται ποιῶν ἃ ἕτεροι ἐνταῦθα	τολμῶσιν,	ἀλλὰ τὰ ἑαυτοῦ πράττειν ἀξιοῖ.
[26, 10]	περὶ αὐτοῦ μόνον ἡ δοκιμασία	ἐστίν,	ἀλλὰ περὶ πάντων τῶν ἐν
[26, 0]	ἡμέρα μόνη λοιπὴ τοῦ ἐνιαυτοῦ	ἐστιν,	ἐν δὲ ταύτῃ τῷ Διὶ
[26, 0]	δεῖ αὐτὸν ἐξετάζειν εἰ σώφρων	ἐστίν,	ὅτ´ αὐτὸν οὐκ ἔξεστιν ἀσελγαίνειν,
[26, 20]	δήμου ἀποκρίνομαι. Ὑμέτερον δὴ ἔργον	ἐστίν,	ὦ ἄνδρες βουλευταί, σκέψασθαι ποτέρῳ
[26, 0]	σώφρων ἐστίν, ὅτ´ αὐτὸν οὐκ	ἔξεστιν	ἀσελγαίνειν, ἀλλ´ ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[26, 10]	ἠξιωμένον; καὶ φόνου δίκας δικάζοντα,	ὃν	ἔδει αὐτὸν ὑπὸ τῆς ἐν
[26, 0]	ἤδη γεγένηται, ἢ καὶ τοῦτον,	ὃν	οὐδὲ καθαρὸν εἶναι τὰς χεῖρας
[26, 10]	τῶν πολιτῶν διακείσεσθαι, ὅταν αἴσθωνται,	ὃν	προσῆκε δίκας τῶν ἡμαρτημένων διδόναι,
[26, 0]	Ἐὰν δὲ καὶ ἐπὶ τοιόνδε	λόγον	τράπωνται, ὡς ὁ χρόνος οὐκ
[26, 10]	πόλει συνέβη. Ἀλλὰ καὶ ὃ	ἄλογον	δοκεῖ εἶναι παρά τισιν, ὅπως
[26, 20]	τοῦ δήμου ἀποκρίνομαι. Ὑμέτερον δὴ	ἔργον	ἐστίν, ὦ ἄνδρες βουλευταί, σκέψασθαι
[26, 20]	μέγεθος, ὥστ´ ἄξιον εἶναι ἕκαστον	ἔργον	θανάτου· πρῶτον μὲν ὅτι τὴν
[26, 0]	δ´ ὑμῖν οὐ τοῦτο μόνον	σκεπτέον,	ἀλλὰ καὶ πότερον εὐσεβέστερον τὸν
[26, 20]	Συνειδότες οὖν ἡμῶν ἑκατέρῳ τὸν	βίον,	πρὸς ταῦτα βουλεύεσθε ὁποτέρῳ χρὴ
[26, 10]	ὑμῶν καὶ τῆς πόλεως προνοούμενον.	Ῥᾴδιον	δ´ ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος
[26, 20]	εἰπεῖν τηλικαῦτα τὸ μέγεθος, ὥστ´	ἄξιον	εἶναι ἕκαστον ἔργον θανάτου· πρῶτον
[26, 0]	ἀδοκίμαστον καταστήσειν, ἢ δοκιμάσαντες τὸν	ἄξιον	τῆς ἀρχῆς στεφανώσειν. Ταῦτα γὰρ
[26, 0]	καὶ δεινῶς ἐλωβήσαντο. Ὥστ´ οὐκ	ἄξιον	τῆς δοκιμασίας ὀλιγώρως ἔχειν, οὐδὲ
[26, 10]	δὲ τῶν ἄλλων τὴν ἐναντίαν.	Τεκμήριον	δέ· οὐ γὰρ ἔλαττον τούτους
[26, 0]	Διὶ τῷ σωτῆρι θυσία γίγνεται,	δικαστήριον	δὲ παρὰ τοὺς νόμους ἀδύνατον
[26, 10]	οἷς αὐτῶν πολλοὶ εἰς τὸ	δεσμωτήριον	ἀπήγοντο καὶ ἄκριτοι ὑπὸ τούτων
[26, 0]	χρόνος ἤδη παρελήλυθεν. Ἡ γὰρ	αὔριον	ἡμέρα μόνη λοιπὴ τοῦ ἐνιαυτοῦ
[26, 10]	ἐστεφανωμένον, καὶ ἐπικλήρων καὶ ὀρφανῶν	κύριον	γεγενημένον, ὧν ἐνίοις αὐτὸς ὢν
[26, 20]	πόλιν οὐδὲν ἀνηλωκέναι· πᾶν γὰρ	τοὐναντίον,	ἐν εἰρήνῃ μὲν ὀγδοηκοντατάλαντος ἡμῶν
[26, 0]	ὡς ὁ χρόνος οὐκ ἐγχωρεῖ	ἄλλον	ἀποκληρῶσαι, ἀλλὰ ἀνάγκη, ἐὰν αὐτὸν
[26, 10]	εἵλοντο μετὰ τῶν κατελθόντων πολιτεύεσθαι	μᾶλλον	ἢ μετὰ τῶν τριάκοντα Λακεδαιμονίοις
[26, 0]	θεὶς τὸν περὶ τῶν δοκιμασιῶν	νόμον	οὐχ ἥκιστα περὶ> τῶν ἐν
[26, 10]	τούτων ἑκατέρας τῆς πολιτείας ἱκανὴν	βάσανον	ἔχουσιν, ὥστ´ εἰκότως πιστεύειν. Καὶ
[26, 10]	καὶ ἐπικλήρων καὶ ὀρφανῶν κύριον	γεγενημένον,	ὧν ἐνίοις αὐτὸς ὢν οὗτος
[26, 10]	μηδεὶς ὑμῶν ἡγείσθω με Λεωδάμαντι	χαριζόμενον	κατηγορεῖν Εὐάνδρου, ὅτι φίλος ὢν
[26, 10]	ὑμᾶς ὑπομνήσειν, ὡς ἐκ τούτων	προσληψόμενον	αὐτὸν δοκιμαστὰς τοὺς ἐν ἄστει
[26, 10]	ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τῆς πόλεως	προνοούμενον.	Ῥᾴδιον δ´ ἐξ αὐτοῦ τοῦ
[26, 10]	τοῦτον ὑφ´ ὑμῶν τοιαύτης ἀρχῆς	ἠξιωμένον;	καὶ φόνου δίκας δικάζοντα, ὃν
[26, 10]	κρίνεσθαι; καὶ πρὸς τούτοις ἴδωσιν	ἐστεφανωμένον,	καὶ ἐπικλήρων καὶ ὀρφανῶν κύριον
[26, 0]	ὀλιγαρχίᾳ ἀρξάντων ἕνεκα ἔθηκεν, ἡγούμενος	δεινὸν	εἶναι, εἰ δι´ οὓς ἡ
[26, 10]	δὲ τόνδε ἀποδοκιμάσαι, δόξετε γὰρ	κἀκεῖνον	δικαίως ἂν> ἀποδοκιμάσαι· ἐὰν δὲ
[26, 10]	ἐὰν δὲ μηδὲ τόνδε, οὐδ´	ἐκεῖνον	δικαίως. Καίτοιγε αὐτὸν ἀκούω λέξειν
[26, 0]	αὐτὸν οὐκ ἔξεστιν ἀσελγαίνειν, ἀλλ´	ἐκεῖνον	τὸν χρόνον σκοπεῖν, ἐν ᾧ
[26, 20]	πειθόμενοι περὶ τῆς δοκιμασίας ταύτης	ἄμεινον	βουλεύσαισθε, πότερον ἐμοὶ ἢ Θρασυβούλῳ,
[26, 10]	μετὰ τῶν ἄλλων ἐνιαυτὸν ἂν	μόνον	ἐβούλευσεν, ὥστε καὶ εἴ τι
[26, 10]	λέξειν ὡς οὐ περὶ αὐτοῦ	μόνον	ἡ δοκιμασία ἐστίν, ἀλλὰ περὶ
[26, 10]	ἀπεδοκιμάζετε· νῦν δέ, ὅτε μὴ	μόνον	ἱππευκὼς μηδὲ βεβουλευκώς, ἀλλὰ> καὶ
[26, 0]	Ἔστι δ´ ὑμῖν οὐ τοῦτο	μόνον	σκεπτέον, ἀλλὰ καὶ πότερον εὐσεβέστερον
[26, 0]	δ´ ἐλευθέραν αὐτὴν ποιήσαντες οὐ	μόνον	τῆς ἐλευθερίας αὐτοῖς ἀλλὰ καὶ
[26, 20]	γὰρ πρὸς αὐτοὺς τὸν ἅπαντα	χρόνον	διετέλεσαν. Ἀλλὰ μὲν δὴ οὐδὲ
[26, 0]	τὴν δοκιμασίαν αὐτοὺς διὰ τὸν	χρόνον	οὐ〉 ποιήσεσθαι, ἐπεὶ σύνοισθα πολλὰ
[26, 0]	ἔξεστιν ἀσελγαίνειν, ἀλλ´ ἐκεῖνον τὸν	χρόνον	σκοπεῖν, ἐν ᾧ ἐξὸν ὁποτέρως
[26, 10]	Ἀρείῳ πάγῳ βουλῆς τὸν ἅπαντα	χρόνον	τῶν μεγίστων κύριος γενήσεται· ὥστε
[26, 0]	τὸν χρόνον σκοπεῖν, ἐν ᾧ	ἐξὸν	ὁποτέρως ἐβούλετο ζῆν εἵλετο παρανόμως
[26, 0]	πρὸς τούτους τοὺς λόγους οὐ	χαλεπὸν	οἶμαι ἀντειπεῖν· πρὸς μὲν τὰς
[26, 10]	πλῆθος ἐξημαρτηκὼς φαίνεται, οὐκ ἂν	ἄτοπον	ποιήσαιτε, εἰ μὴ τὴν αὐτὴν
[26, 0]	ἢ καὶ τοῦτον, ὃν οὐδὲ	καθαρὸν	εἶναι τὰς χεῖρας οἱ εἰδότες
[26, 20]	ἐγὼ ὑπὲρ τοῦ δήμου ἀποκρίνομαι.	Ὑμέτερον	δὴ ἔργον ἐστίν, ὦ ἄνδρες
[26, 0]	καὶ τὸ ἄλλο πλῆθος τὸ	ὑμέτερον	σῴζεται. ~Καὶ εἰ μὲν βουλεύσων
[26, 20]	τῆς δοκιμασίας ταύτης ἄμεινον βουλεύσαισθε,	πότερον	ἐμοὶ ἢ Θρασυβούλῳ, ὃς αὐτῷ
[26, 0]	τοῦτο μόνον σκεπτέον, ἀλλὰ καὶ	πότερον	εὐσεβέστερον τὸν βασιλέα καὶ τοὺς
[26, 0]	χεῖρας οἱ εἰδότες μεμαρτυρήκασι, καὶ	πότερον	ὑμεῖς ὠμόσατε εἰς τὴν ἀρχὴν
[26, 0]	ἄρξειν ἱερὰ θῦσαι, ὡς καὶ	πρότερον	ἤδη γεγένηται, ἢ καὶ τοῦτον,
[26, 0]	νόμων καὶ τῆς πόλεως, ἣν	πρότερον	παραλαβόντες οὕτως αἰσχρῶς καὶ δεινῶς
[26, 0]	μόνον σκεπτέον, ἀλλὰ καὶ πότερον	εὐσεβέστερον	τὸν βασιλέα καὶ τοὺς συνάρχοντας
[26, 20]	Οὔτε γὰρ ὡς ὀλιγαρχίας μετέσχον	(ὕστερον	γὰρ τῶν χρόνων τούτων ἀνὴρ
[26, 0]	τῆς δοκιμασίας ὀλιγώρως ἔχειν, οὐδὲ	μικρὸν	ἡγουμένους τὸ πρᾶγμα μὴ φροντίζειν
[26, 0]	ἀρχὴν ἀδοκίμαστον καταστήσειν, ἢ δοκιμάσαντες	τὸν	ἄξιον τῆς ἀρχῆς στεφανώσειν. Ταῦτα
[26, 20]	ἐγένοντο· στασιάζοντες γὰρ πρὸς αὐτοὺς	τὸν	ἅπαντα χρόνον διετέλεσαν. Ἀλλὰ μὲν
[26, 10]	τῆς ἐν Ἀρείῳ πάγῳ βουλῆς	τὸν	ἅπαντα χρόνον τῶν μεγίστων κύριος
[26, 0]	σκεπτέον, ἀλλὰ καὶ πότερον εὐσεβέστερον	τὸν	βασιλέα καὶ τοὺς συνάρχοντας τὰ
[26, 20]	παράσχοιεν. Συνειδότες οὖν ἡμῶν ἑκατέρῳ	τὸν	βίον, πρὸς ταῦτα βουλεύεσθε ὁποτέρῳ
[26, 10]	τῶν ἐπὶ Φυλὴν ἐλθόντων καὶ	τὸν	Πειραιᾶ καταλαβόντων. Εἰκότως· τοὺς μὲν
[26, 0]	δ´ ἐνθυμεῖσθε, ὅτι ὁ θεὶς	τὸν	περὶ τῶν δοκιμασιῶν νόμον οὐχ
[26, 0]	νῦν τὴν δοκιμασίαν αὐτοὺς διὰ	τὸν	χρόνον οὐ〉 ποιήσεσθαι, ἐπεὶ σύνοισθα
[26, 0]	οὐκ ἔξεστιν ἀσελγαίνειν, ἀλλ´ ἐκεῖνον	τὸν	χρόνον σκοπεῖν, ἐν ᾧ ἐξὸν
[26, 0]	δικαστήριον δὲ παρὰ τοὺς νόμους	ἀδύνατον	πληρωθῆναι. Εἰ δὲ ταῦτα πάνθ´
[26, 0]	ἀλλὰ φυλάττειν· ὡς ἐν τῷ	ἕκαστον	δικαίως ἄρχειν ἥ τε πολιτεία
[26, 20]	τὸ μέγεθος, ὥστ´ ἄξιον εἶναι	ἕκαστον	ἔργον θανάτου· πρῶτον μὲν ὅτι
[26, 0]	ὑμεῖς ὠμόσατε εἰς τὴν ἀρχὴν	ἀδοκίμαστον	καταστήσειν, ἢ δοκιμάσαντες τὸν ἄξιον
[26, 10]	ἐναντίαν. Τεκμήριον δέ· οὐ γὰρ	ἔλαττον	τούτους ἡ πόλις τετίμηκε τῶν
[26, 10]	τόνδε, οὐδ´ ἐκεῖνον δικαίως. Καίτοιγε	αὐτὸν	ἀκούω λέξειν ὡς οὐ περὶ
[26, 0]	πάλιν ἄρχειν ἀξιοῖ. Καὶ νυνὶ	αὐτὸν	ἀκούω μὲν ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ
[26, 10]	ἐνεγέγραπτο, καὶ ἄνευ κατηγόρου ἂν	αὐτὸν	ἀπεδοκιμάζετε· νῦν δέ, ὅτε μὴ
[26, 0]	ἄλλον ἀποκληρῶσαι, ἀλλὰ ἀνάγκη, ἐὰν	αὐτὸν	ἀποδοκιμάσητε, ἄθυτα τὰ πάτρια ἱερὰ
[26, 10]	ὑπομνήσειν, ὡς ἐκ τούτων προσληψόμενον	αὐτὸν	δοκιμαστὰς τοὺς ἐν ἄστει μείναντας.
[26, 0]	ὢν οὐκ ἀγαπᾷ εἴ τις	αὐτὸν	ἐᾷ τούτων μετέχειν, ἀλλὰ καὶ
[26, 10]	ὑπὲρ τοῦ πλήθους βραχέα πρὸς	αὐτὸν	εἰπεῖν βούλομαι, ὅτι ὁ δῆμος
[26, 0]	τούτου, ὅτι οὐ νῦν δεῖ	αὐτὸν	ἐξετάζειν εἰ σώφρων ἐστίν, ὅτ´
[26, 0]	ἐξετάζειν εἰ σώφρων ἐστίν, ὅτ´	αὐτὸν	οὐκ ἔξεστιν ἀσελγαίνειν, ἀλλ´ ἐκεῖνον
[26, 0]	διαπέπρακται, τί χρὴ〉 προσδοκῆσαι δοκιμασθέντ´	αὐτὸν	ποιήσειν, εἰ τὴν ἐξιοῦσαν ἀρχὴν
[26, 10]	φόνου δίκας δικάζοντα, ὃν ἔδει	αὐτὸν	ὑπὸ τῆς ἐν Ἀρείῳ πάγῳ
[26, 10]	τῆς ἀρχῆς ἀξιούμενος αὐτὸς καθ´	αὑτὸν	ἄρξει, καὶ μετὰ τῆς ἐν
[26, 10]	πεντακοσιοστὸς ὢν μετὰ τῶν ἄλλων	ἐνιαυτὸν	ἂν μόνον ἐβούλευσεν, ὥστε καὶ
[26, 20]	ἐψηφίσαντο, διὰ δὲ τοὺς μηδὲν	τοιοῦτον	πράξαντας τὰς συνθήκας ἐποιήσαντο. Τοσαῦτά
[26, 10]	ὀργισθέντας Λεωδάμαντα ἀποδοκιμάσαι· ἐὰν δὲ	τοῦτον	δοκιμάσητε, εὖ εἴσονται ὅτι οὐ
[26, 10]	πράγματος μαθεῖν. Λεωδάμαντι γὰρ συμφέρει	τοῦτον	δοκιμασθῆναι, οὕτω γὰρ ὑμεῖς μάλιστα
[26, 10]	γεγένηται Λεωδάμαντά τε ἀποδοκιμασθῆναι καὶ	τοῦτον	δοκιμασθῆναι, τοῦ μὲν κατήγορος γενόμενος,
[26, 0]	πρότερον ἤδη γεγένηται, ἢ καὶ	τοῦτον,	ὃν οὐδὲ καθαρὸν εἶναι τὰς
[26, 10]	προσῆκε δίκας τῶν ἡμαρτημένων διδόναι,	τοῦτον	ὑφ´ ὑμῶν τοιαύτης ἀρχῆς ἠξιωμένον;
[26, 20]	ἄξιον εἶναι ἕκαστον ἔργον θανάτου·	πρῶτον	μὲν ὅτι τὴν ἐν Βοιωτοῖς
[26, 10]	γε τὴν αὐτὴν γνώμην ἅπαντες	ἔσχον,	οὔτ´ ἂν φυγὴ οὔτ´ ἂν
[26, 20]	μισοδημίαν. Οὔτε γὰρ ὡς ὀλιγαρχίας	μετέσχον	(ὕστερον γὰρ τῶν χρόνων τούτων
[26, 10]	ἄνευ κατηγόρου ἂν αὐτὸν ἀπεδοκιμάζετε·	νῦν	δέ, ὅτε μὴ μόνον ἱππευκὼς
[26, 0]	ἡσυχιότητα τὴν τούτου, ὅτι οὐ	νῦν	δεῖ αὐτὸν ἐξετάζειν εἰ σώφρων
[26, 0]	παρανόμως πολιτευθῆναι. Τοῦ μὲν γὰρ	νῦν	μηδὲν ἐξαμαρτάνειν οἱ κωλύσαντες αἴτιοι,
[26, 0]	ΕΥΑΝΔΡΟΥ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑΣ. Ἀλλ´ ἡγούμενος ἀκριβῆ	νῦν	τὴν δοκιμασίαν αὐτοὺς διὰ τὸν
[26, 20]	ὃς αὐτῷ ἀπολογήσεται. Περὶ μὲν	οὖν	ἐμοῦ ἢ τοῦ πατρὸς ἢ
[26, 20]	παρὰ σφῶν αὐτῶν παράσχοιεν. Συνειδότες	οὖν	ἡμῶν ἑκατέρῳ τὸν βίον, πρὸς
[26, 10]	δὴ βουλεύειν γε δοκιμασθεὶς πεντακοσιοστὸς	ὢν	μετὰ τῶν ἄλλων ἐνιαυτὸν ἂν
[26, 0]	εὐήθειαν καταγιγνώσκουσιν. Ὧν εἷς οὗτος	ὢν	οὐκ ἀγαπᾷ εἴ τις αὐτὸν
[26, 10]	κύριον γεγενημένον, ὧν ἐνίοις αὐτὸς	ὢν	οὗτος τῆς ὀρφανίας αἴτιος γεγένηται;
[26, 10]	χαριζόμενον κατηγορεῖν Εὐάνδρου, ὅτι φίλος	ὢν	τυγχάνει, ἀλλ´ ὑπὲρ ὑμῶν καὶ
[26, 0]	ὑμῶν ταύτην τὴν εὐήθειαν καταγιγνώσκουσιν.	Ὧν	εἷς οὗτος ὢν οὐκ ἀγαπᾷ
[26, 10]	ἐπικλήρων καὶ ὀρφανῶν κύριον γεγενημένον,	ὧν	ἐνίοις αὐτὸς ὢν οὗτος τῆς
[26, 0]	καὶ δεινὰ εἰς αὐτοὺς ἐξημαρτηκώς,	ὧν	ἐπιλελῆσθαι καὶ οὐδ´ ἀναμνησθήσεσθαι ἐνίους
[26, 20]	τὴν ἐν Βοιωτοῖς πολιτείαν χρήματα	λαβὼν	μετέστησε καὶ τῆς συμμαχίας ἡμᾶς
[26, 10]	δὲ τούτοις μὲν πρὸς ὑμᾶς	ἁγών,	ὑμῖν δὲ πρὸς ἅπασαν τὴν
[26, 10]	ὅπως ποτὲ πολλοὶ ὄντες ὑπ´	ὀλίγων	τῶν ἐν Πειραιεῖ ἡττήθησαν, οὐδαμόθεν
[26, 20]	ὁ πατήρ (πρὸ γὰρ τῶν	στάσεων	πολὺ ἐν Σικελίᾳ ἄρχων ἐτελεύτησεν)
[26, 0]	ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ κατηγορουμένων διὰ	βραχέων	ἀπολογήσεσθαι, ἐπισύροντα τὰ πράγματα καὶ
[26, 0]	ἀειμνηστότερα ἢ τὰ ἐκ τῶν	λῃτουργιῶν	αὐτῷ ἀναθήματα· πρὸς δὲ τὴν
[26, 0]	ὅτε ἡ πόλις ὑπὸ τῶν>	Λακεδαιμονίων	ἤρχετο, οὐδὲ τῆς αὐτῆς δουλείας
[26, 0]	κόσμιός ἐστι καὶ οὐχ ὁρᾶται	ποιῶν	ἃ ἕτεροι ἐνταῦθα τολμῶσιν, ἀλλὰ
[26, 0]	ὁ θεὶς τὸν περὶ τῶν	δοκιμασιῶν	νόμον οὐχ ἥκιστα περὶ> τῶν
[26, 10]	διάκειται καὶ πόσων αἴτιος αὐτῇ	κακῶν	γεγένηται; ἢ πειθόμενοι πῶς ἂν
[26, 10]	μάλιστα διαβληθήσεσθε, καὶ δόξετε ἀντὶ	δημοτικῶν	ἀνθρώπων ὀλιγαρχικοὺς εἰς τὰς ἀρχὰς
[26, 20]	ἀπώλεσε, τριάκοντα μνᾶς ἐσυκοφάντησεν, οὐ	φάσκων	αὐτοὺς λύσεσθαι, εἰ μὴ τοῦτο
[26, 10]	τὴν δοκιμασίαν ἢ περὶ τῶν	ἄλλων	ἀρχῶν ποιεῖσθαι. Εἰ δὲ μή,
[26, 10]	ἐβούλετο, ῥᾳδίως ἂν ὑπὸ τῶν	ἄλλων	ἐκωλύετο. Ταύτης δὲ τῆς ἀρχῆς
[26, 10]	δοκιμασθεὶς πεντακοσιοστὸς ὢν μετὰ τῶν	ἄλλων	ἐνιαυτὸν ἂν μόνον ἐβούλευσεν, ὥστε
[26, 0]	εἰς ὑμᾶς ἥκει πιστεύων, ὥσπερ	ἄλλων	μέν τινων ὄντων τῶν ἠδικημένων,
[26, 10]	φημι δεῖν, περὶ δὲ τῶν	ἄλλων	τὴν ἐναντίαν. Τεκμήριον δέ· οὐ
[26, 20]	σφῶν αὐτῶν παράσχοιεν. Συνειδότες οὖν	ἡμῶν	ἑκατέρῳ τὸν βίον, πρὸς ταῦτα
[26, 20]	τοὐναντίον, ἐν εἰρήνῃ μὲν ὀγδοηκοντατάλαντος	ἡμῶν	ὁ οἶκος ἐγένετο, εἰς δὲ
[26, 0]	ἄρξουσι, καὶ κύριοι γενήσονται τῶν	νόμων	καὶ τῆς πόλεως, ἣν πρότερον
[26, 10]	περὶ αὐτῆς ἕξετε. Καὶ μηδεὶς	ὑμῶν	ἡγείσθω με Λεωδάμαντι χαριζόμενον κατηγορεῖν
[26, 10]	φίλος ὢν τυγχάνει, ἀλλ´ ὑπὲρ	ὑμῶν	καὶ τῆς πόλεως προνοούμενον. Ῥᾴδιον
[26, 0]	τῶν κοινῶν μετέδοτε, ὥστε εἰκότως	ὑμῶν	ταύτην τὴν εὐήθειαν καταγιγνώσκουσιν. Ὧν
[26, 10]	τῶν ἡμαρτημένων διδόναι, τοῦτον ὑφ´	ὑμῶν	τοιαύτης ἀρχῆς ἠξιωμένον; καὶ φόνου
[26, 10]	ἴδωσιν ἐστεφανωμένον, καὶ ἐπικλήρων καὶ	ὀρφανῶν	κύριον γεγενημένον, ὧν ἐνίοις αὐτὸς
[26, 0]	ἄλλων μέν τινων ὄντων τῶν	ἠδικημένων,	ἑτέρων δὲ τῶν ταῦτα διαψηφιουμένων,
[26, 10]	οὔτ´ ἄλλο οὐδὲν ἂν τῶν	γεγενημένων	τῇ πόλει συνέβη. Ἀλλὰ καὶ
[26, 10]	αἴσθωνται, ὃν προσῆκε δίκας τῶν	ἡμαρτημένων	διδόναι, τοῦτον ὑφ´ ὑμῶν τοιαύτης
[26, 0]	κωλύσαντες αἴτιοι, τῶν δὲ τότε	γενομένων	ὁ τούτου τρόπος καὶ οἱ
[26, 0]	τῶν αὐτῶν καὶ πεπονθότων καὶ	ἀκουσομένων.	Αἴτιοι δὲ τούτων ὑμεῖς ἐστε·
[26, 0]	ἠδικημένων, ἑτέρων δὲ τῶν ταῦτα	διαψηφιουμένων,	ἀλλ´ οὐκ ἀμφότερα τῶν αὐτῶν
[26, 0]	ἀκούω μὲν ὑπὲρ τῶν αὐτοῦ	κατηγορουμένων	διὰ βραχέων ἀπολογήσεσθαι, ἐπισύροντα τὰ
[26, 0]	τούτων μετέχειν, ἀλλὰ καὶ πρὶν	ἐκείνων	δοῦναι δίκην πάλιν ἄρχειν ἀξιοῖ.
[26, 0]	καὶ τοῦ ἐκκλησιάζειν περὶ τῶν	κοινῶν	μετέδοτε, ὥστε εἰκότως ὑμῶν ταύτην
[26, 0]	ἥκει πιστεύων, ὥσπερ ἄλλων μέν	τινων	ὄντων τῶν ἠδικημένων, ἑτέρων δὲ
[26, 20]	ἢ τοῦ πατρὸς ἢ τῶν	προγόνων	οὐδὲν οὗτος εἰπεῖν ἕξει εἰς
[26, 20]	ὀλιγαρχίας μετέσχον (ὕστερον γὰρ τῶν	χρόνων	τούτων ἀνὴρ εἶναι ἐδοκιμάσθην) οὔθ´
[26, 10]	διαβληθήσεσθε, καὶ δόξετε ἀντὶ δημοτικῶν	ἀνθρώπων	ὀλιγαρχικοὺς εἰς τὰς ἀρχὰς καθιστάναι·
[26, 0]	μέν τινων ὄντων τῶν ἠδικημένων,	ἑτέρων	δὲ τῶν ταῦτα διαψηφιουμένων, ἀλλ´
[26, 10]	πρὸς τούτοις ἴδωσιν ἐστεφανωμένον, καὶ	ἐπικλήρων	καὶ ὀρφανῶν κύριον γεγενημένον, ὧν
[26, 0]	νῦν δεῖ αὐτὸν ἐξετάζειν εἰ	σώφρων	ἐστίν, ὅτ´ αὐτὸν οὐκ ἔξεστιν
[26, 10]	πρὸς τὴν πόλιν διάκειται καὶ	πόσων	αἴτιος αὐτῇ κακῶν γεγένηται; ἢ
[26, 10]	ὑμέτερον σῴζεται. ~Καὶ εἰ μὲν	βουλεύσων	νυνὶ ἐδοκιμάζετο καὶ ὡς ἱππευκότος
[26, 20]	βουλεύεσθαι πεποίηκεν, ἔπειτα ὅτι παρὰ	τῶν	αἰχμαλώτων, οὓς αὐτὸς ἀπώλεσε, τριάκοντα
[26, 10]	ἀκριβεστέραν τὴν δοκιμασίαν ἢ περὶ	τῶν	ἄλλων ἀρχῶν ποιεῖσθαι. Εἰ δὲ
[26, 10]	ἐξαμαρτάνειν ἐβούλετο, ῥᾳδίως ἂν ὑπὸ	τῶν	ἄλλων ἐκωλύετο. Ταύτης δὲ τῆς
[26, 10]	γε δοκιμασθεὶς πεντακοσιοστὸς ὢν μετὰ	τῶν	ἄλλων ἐνιαυτὸν ἂν μόνον ἐβούλευσεν,
[26, 10]	ἐγώ φημι δεῖν, περὶ δὲ	τῶν	ἄλλων τὴν ἐναντίαν. Τεκμήριον δέ·
[26, 0]	νυνὶ αὐτὸν ἀκούω μὲν ὑπὲρ	τῶν	αὐτοῦ κατηγορουμένων διὰ βραχέων ἀπολογήσεσθαι,
[26, 0]	ταῦτα διαψηφιουμένων, ἀλλ´ οὐκ ἀμφότερα	τῶν	αὐτῶν καὶ πεπονθότων καὶ ἀκουσομένων.
[26, 10]	κάθοδος οὔτ´ ἄλλο οὐδὲν ἂν	τῶν	γεγενημένων τῇ πόλει συνέβη. Ἀλλὰ
[26, 0]	μηδὲν ἐξαμαρτάνειν οἱ κωλύσαντες αἴτιοι,	τῶν	δὲ τότε γενομένων ὁ τούτου
[26, 0]	ὅτι ὁ θεὶς τὸν περὶ	τῶν	δοκιμασιῶν νόμον οὐχ ἥκιστα περὶ>
[26, 0]	αὐτοῦ μὴ λῃτουργήσας ἢ τοσαῦτα	τῶν	ἑαυτοῦ ἀναλώσας· διὰ γὰρ ταῦτα
[26, 10]	αὐτὴν γνώμην ἔχει περὶ πάντων	τῶν	ἐν ἄστει μεινάντων, ἀλλὰ περὶ
[26, 10]	δοκιμασία ἐστίν, ἀλλὰ περὶ πάντων	τῶν	ἐν ἄστει μεινάντων, καὶ τοὺς
[26, 0]	δοκιμασιῶν νόμον οὐχ ἥκιστα περὶ>	τῶν	ἐν ὀλιγαρχίᾳ ἀρξάντων ἕνεκα ἔθηκεν,
[26, 10]	ποτὲ πολλοὶ ὄντες ὑπ´ ὀλίγων	τῶν	ἐν Πειραιεῖ ἡττήθησαν, οὐδαμόθεν ἄλλοθεν
[26, 10]	ἔλαττον τούτους ἡ πόλις τετίμηκε	τῶν	ἐπὶ Φυλὴν ἐλθόντων καὶ τὸν
[26, 0]	ὥσπερ ἄλλων μέν τινων ὄντων	τῶν	ἠδικημένων, ἑτέρων δὲ τῶν ταῦτα
[26, 10]	ὅταν αἴσθωνται, ὃν προσῆκε δίκας	τῶν	ἡμαρτημένων διδόναι, τοῦτον ὑφ´ ὑμῶν
[26, 10]	γεγένηται· οὗτοι γὰρ εἵλοντο μετὰ	τῶν	κατελθόντων πολιτεύεσθαι μᾶλλον ἢ μετὰ
[26, 0]	δικάζειν καὶ τοῦ ἐκκλησιάζειν περὶ	τῶν	κοινῶν μετέδοτε, ὥστε εἰκότως ὑμῶν
[26, 0]	μέν, ὅτε ἡ πόλις ὑπὸ	τῶν>	Λακεδαιμονίων ἤρχετο, οὐδὲ τῆς αὐτῆς
[26, 0]	ἔργα ἀειμνηστότερα ἢ τὰ ἐκ	τῶν	λῃτουργιῶν αὐτῷ ἀναθήματα· πρὸς δὲ
[26, 10]	πάγῳ βουλῆς τὸν ἅπαντα χρόνον	τῶν	μεγίστων κύριος γενήσεται· ὥστε ὑμῖν
[26, 0]	πάλιν ἄρξουσι, καὶ κύριοι γενήσονται	τῶν	νόμων καὶ τῆς πόλεως, ἣν
[26, 10]	πῶς οἴεσθε τὸ ἄλλο πλῆθος	τῶν	πολιτῶν διακείσεσθαι, ὅταν αἴσθωνται, ὃν
[26, 20]	ἐμοῦ ἢ τοῦ πατρὸς ἢ	τῶν	προγόνων οὐδὲν οὗτος εἰπεῖν ἕξει
[26, 20]	ὡς ὁ πατήρ (πρὸ γὰρ	τῶν	στάσεων πολὺ ἐν Σικελίᾳ ἄρχων
[26, 0]	ὄντων τῶν ἠδικημένων, ἑτέρων δὲ	τῶν	ταῦτα διαψηφιουμένων, ἀλλ´ οὐκ ἀμφότερα
[26, 10]	ἄστει μεινάντων, ἀλλὰ περὶ μὲν	τῶν	τοιαῦτα ἐξαμαρτανόντων οἵαν ἐγώ φημι
[26, 10]	κατελθόντων πολιτεύεσθαι μᾶλλον ἢ μετὰ	τῶν	τριάκοντα Λακεδαιμονίοις δουλεύειν. ~Τοιγάρτοι ἀντὶ
[26, 10]	καὶ ὡς ἱππευκότος αὐτοῦ ἐπὶ	τῶν	τριάκοντα τοὔνομα ἐν ταῖς σανίσιν
[26, 20]	ὡς ὀλιγαρχίας μετέσχον (ὕστερον γὰρ	τῶν	χρόνων τούτων ἀνὴρ εἶναι ἐδοκιμάσθην)
[26, 10]	οἴεσθε τὸ ἄλλο πλῆθος τῶν	πολιτῶν	διακείσεσθαι, ὅταν αἴσθωνται, ὃν προσῆκε
[26, 10]	περὶ πάντων τῶν ἐν ἄστει	μεινάντων,	ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν τοιαῦτα
[26, 10]	περὶ πάντων τῶν ἐν ἄστει	μεινάντων,	καὶ τοὺς ὅρκους καὶ τὰς
[26, 0]	ἥκιστα περὶ> τῶν ἐν ὀλιγαρχίᾳ	ἀρξάντων	ἕνεκα ἔθηκεν, ἡγούμενος δεινὸν εἶναι,
[26, 10]	τὴν αὐτὴν γνώμην ἔχει περὶ	πάντων	τῶν ἐν ἄστει μεινάντων, ἀλλὰ
[26, 10]	ἡ δοκιμασία ἐστίν, ἀλλὰ περὶ	πάντων	τῶν ἐν ἄστει μεινάντων, καὶ
[26, 0]	πιστεύων, ὥσπερ ἄλλων μέν τινων	ὄντων	τῶν ἠδικημένων, ἑτέρων δὲ τῶν
[26, 10]	Φυλὴν ἐλθόντων καὶ τὸν Πειραιᾶ	καταλαβόντων.	Εἰκότως· τοὺς μὲν γὰρ ἴσασιν
[26, 10]	πόλις τετίμηκε τῶν ἐπὶ Φυλὴν	ἐλθόντων	καὶ τὸν Πειραιᾶ καταλαβόντων. Εἰκότως·
[26, 10]	οὗτοι γὰρ εἵλοντο μετὰ τῶν	κατελθόντων	πολιτεύεσθαι μᾶλλον ἢ μετὰ τῶν
[26, 10]	ἀλλὰ περὶ μὲν τῶν τοιαῦτα	ἐξαμαρτανόντων	οἵαν ἐγώ φημι δεῖν, περὶ
[26, 0]	οὐκ ἀμφότερα τῶν αὐτῶν καὶ	πεπονθότων	καὶ ἀκουσομένων. Αἴτιοι δὲ τούτων
[26, 10]	βουλῆς τὸν ἅπαντα χρόνον τῶν	μεγίστων	κύριος γενήσεται· ὥστε ὑμῖν καθήκειν
[26, 0]	πρὸς μὲν τὰς λῃτουργίας, ὅτι	κρείττων	ἦν ὁ πατὴρ αὐτοῦ μὴ
[26, 10]	αὐτοὺς χαλεπῶς διακεῖσθαι καὶ ὑμᾶς	αὐτῶν	αἰτίους ἡγήσασθαι, ὅταν γένωνται ἐν
[26, 10]	ἀπώλλυντο καὶ φεύγειν τὴν σφετέραν	αὐτῶν	ἠναγκάζοντο; κἀκεῖνο προσενθυμηθῶσιν, ὅτι ὁ
[26, 0]	διαψηφιουμένων, ἀλλ´ οὐκ ἀμφότερα τῶν	αὐτῶν	καὶ πεπονθότων καὶ ἀκουσομένων. Αἴτιοι
[26, 0]	ἐπιλελῆσθαι καὶ οὐδ´ ἀναμνησθήσεσθαι ἐνίους	αὐτῶν	νομίζεις. Ὃ δὴ ἔγωγε καὶ
[26, 20]	μὴ τοῦτο αὐτῷ παρὰ σφῶν	αὐτῶν	παράσχοιεν. Συνειδότες οὖν ἡμῶν ἑκατέρῳ
[26, 10]	ἐκείνοις τοῖς χρόνοις, ἐν οἷς	αὐτῶν	πολλοὶ εἰς τὸ δεσμωτήριον ἀπήγοντο
[26, 20]	καὶ στρατηγεῖν καὶ πρεσβεύειν ὑπὲρ	αὑτῶν	αἱρούμενοι· καὶ οὐδέποτε αὐτοῖς μετεμέλησεν.
[26, 20]	μετέσχον (ὕστερον γὰρ τῶν χρόνων	τούτων	ἀνὴρ εἶναι ἐδοκιμάσθην) οὔθ´ ὡς
[26, 10]	δεσμωτήριον ἀπήγοντο καὶ ἄκριτοι ὑπὸ	τούτων	ἀπώλλυντο καὶ φεύγειν τὴν σφετέραν
[26, 20]	τριάκοντα Λακεδαιμονίοις δουλεύειν. ~Τοιγάρτοι ἀντὶ	τούτων	αὐτοὺς ὁ δῆμος ταῖς μεγίσταις
[26, 0]	ἐπιτρέπειν ἀξιοῦντες. Ὥστ´ ἐὰν ἐκ	τούτων	δοκιμάζεσθαι ἀξιοῖ, ταῦτα χρὴ ὑπολαμβάνειν,
[26, 10]	οὔπω πεῖραν εἰλήφασι· παρὰ δὲ	τούτων	ἑκατέρας τῆς πολιτείας ἱκανὴν βάσανον
[26, 0]	ἀγαπᾷ εἴ τις αὐτὸν ἐᾷ	τούτων	μετέχειν, ἀλλὰ καὶ πρὶν ἐκείνων
[26, 10]	οὐδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῆς	τούτων	προνοίας γεγένηται· οὗτοι γὰρ εἵλοντο
[26, 10]	συνθήκας ὑμᾶς ὑπομνήσειν, ὡς ἐκ	τούτων	προσληψόμενον αὐτὸν δοκιμαστὰς τοὺς ἐν
[26, 0]	πεπονθότων καὶ ἀκουσομένων. Αἴτιοι δὲ	τούτων	ὑμεῖς ἐστε· οὐ γὰρ ἐνθυμεῖσθε
[26, 20]	πεποίηκεν, ἔπειτα ὅτι παρὰ τῶν	αἰχμαλώτων,	οὓς αὐτὸς ἀπώλεσε, τριάκοντα μνᾶς
[26, 0]	τῇ ἐλπίδι εἰς ὑμᾶς ἥκει	πιστεύων,	ὥσπερ ἄλλων μέν τινων ὄντων
[26, 20]	εἰ μὴ τοῦτο αὐτῷ παρὰ	σφῶν	αὐτῶν παράσχοιεν. Συνειδότες οὖν ἡμῶν
[26, 10]	δοκιμασίαν ἢ περὶ τῶν ἄλλων	ἀρχῶν	ποιεῖσθαι. Εἰ δὲ μή, πῶς
[26, 20]	τῶν στάσεων πολὺ ἐν Σικελίᾳ	ἄρχων	ἐτελεύτησεν) οὐδ´ ὡς οἱ πρόγονοι