HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ο  =  34 formes différentes pour 252 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[1]   Σάμιππε, προῄεις, μετὰ σὲ δὲ     Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´ ἐγὼ μετ´
[2]   δακρύων, ὥσπερ εἴωθε. ταχύδακρυς γὰρ     ἀνὴρ ἐς τὰ ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[23]   δεῖπνα ἐπὶ χρυσοῦ— εὐτελὴς γὰρ     ἄργυρος καὶ οὐ κατ´ ἐμέ—
[18]   πυρὸς ἔνδον ἐστίν, οὗτος     ἀριθμὸς ἅπας χρυσίον ἐπίσημον γενέσθω,
[45]   δάκτυλον ἕνα; μᾶλλον δὲ ὑπερπαίει     ἀριθμός, καὶ δεήσει καὶ τὴν
[34]   τούτων εἴκοσιν ἱπποτοξότας, καίτοι οὔπω     Ἀρμένιος πάρεστιν οὔτε οἱ κατὰ
[21]   μὴ ὥσπερ τῷ Μίδᾳ καὶ     ἄρτος σοι καὶ τὸ ποτὸν
[7]   οἷα ἔπαθον πλέοντες ὡς     ἀστὴρ αὐτοὺς ἔσωσεν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ,
[34]   τειχῶν καὶ ἔχομεν τὴν πόλιν.     βασιλεὺς δὲ περὶ Κτησιφῶντα διατρίβων
[36]   ἔτι, Πέρσαι γάρ εἰσι καὶ     βασιλεὺς ἐν αὐτοῖς. δὲ
[46]   δὴ πρὸς τὸ Δίπυλον, καὶ     βέλτιστος οὑτοσὶ Σάμιππος ἀμφὶ Βαβυλῶνα
[22]   ἐσθὴς ἐπὶ τούτοις ἁλουργὶς καὶ     βίος οἷος ἁβρότατος, ὕπνος ἐφ´
[18]   ἐπείπερ ἔξεστιν, ἐπιμετρήσω τῇ εὐχῇ.     δὲ Ἑρμῆς κερδῷος ἐπινευσάτω
[13]   κατ´ ἔτος ἕκαστον τὴν μισθοφορίαν.     δέ μοι, Δώδεκα, ἔφη, Ἀττικὰ
[33]   Λυκῖνε, τὸν κατάλογον δειλὸς ὤν.     δὲ νόμος ἀποτετμῆσθαι τὴν κεφαλήν,
[23]   προπίοιμι σκύφον φιάλην αἰτήσας,     ἐκπιὼν ἀποφερέτω καὶ τὸ ἔκπωμα.
[45]   ἀποξύσας. τοῦτο μὲν καὶ     ἑλλέβορος ἱκανὸς ποιῆσαι ζωρότερος ποθείς;
[32]   πάντα ἤδη χειρωσώμεθα— οὐδεὶς γὰρ     ἐναντιωθησόμενος ἡμῖν τὰ ὅπλα τοσούτοις
[25]   ἀφθόνως χρώμενος. εἴρηκα, καί μοι     Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα
[43]   ἄλλος τις ἔστω ἐπὶ πᾶσιν     ἥδιστος, ὡς ἐράσμιον εἶναί με
[22]   δέ, ὁπόταν δόξῃ, προκύψας ὥσπερ     ἥλιος ἐκείνων μὲν οὐδ´ ἐπιβλέψομαι
[35]   τριάκοντά που σταδίους προκεχωρήκαμεν καὶ     ἥλιος πολύς, κατὰ μεσημβρίαν γὰρ
[40]   διαγιγνώσκει σε βασιλέα ὄντα οὐδ´     θάνατος δέδιε τοὺς δορυφόρους, ἀλλ´
[27]   ὁρᾷς οἵων σοι πραγμάτων αἴτιος     θησαυρὸς γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀεὶ σύ
[26]   πάντα οἴχεται καὶ ἄνθρακές σοι     θησαυρὸς ἔσται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πῶς λέγεις,
[30]   ὁπλαῖς, καὶ θυμοειδὴς ὢν     ἵππος ἐξενέγκῃ με τὸν χαλινὸν
[5]   τὰ δ´ ἄλλα ἡλίκος μὲν     ἱστός, ὅσην δὲ ἀνέχει τὴν
[17]   καὶ πείθομαί σοι καὶ ὅταν     καιρὸς καλῇ, εὔξομαι ἅπερ ἂν
[18]   τῇ εὐχῇ. δὲ Ἑρμῆς     κερδῷος ἐπινευσάτω ἅπασιν. ἔστω γὰρ
[8]   ἀπὸ τῆς Λυκιακῆς θαλάττης, καὶ     κλύδων ἅτε ἀπὸ πολλῶν ῥευμάτων
[2]   οὐ πάνυ καλός, Σάμιππε,     μειρακίσκος ἔδοξέ μοι, ὡς ἂν
[5]   θεὸν ἔχουσα τὴν Ἶσιν ἑκατέρωθεν.     μὲν γὰρ ἄλλος κόσμος, αἱ
[1]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, καὶ Ἀδείμαντος     Μυρρινούσιος εἵπετο μεθ´ ἡμῶν, ἀλλ´
[7]   νῦν ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)     ναύκληρος αὐτὸς διηγεῖτό μοι, χρηστὸς
[9]   ~τοιαῦτα καὶ σφᾶς καταλαβεῖν ἔφασκεν     ναύκληρος ἔτι καὶ νυκτὸς οὔσης
[5]   εἴκοσι καὶ ἑκατὸν πήχεων ἔλεγε     ναυπηγός τὸ μῆκος, εὖρος δὲ
[23]   ταὼς ἐξ Ἰνδίας καὶ ἀλεκτρυὼν     Νομαδικός· οἱ δὲ σκευάζοντες ἕκαστα
[28]   τὰ μέγιστα εἶναι δοκοῦντα, καὶ     νόμος τῆς εὐχῆς ὃν Τιμόλαος
[21]   τὴν ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Εἶτα πῶς     οἰνοχόος ὀρέξει πλῆρες οὕτω βαρὺ
[40]   αἰδούμενος τὸ διάδημα; σὺ δὲ     οὕτως ὑψηλὸς καταπεσὼν ἀνάσπαστος ἐκ
[26]   πάνυ σοι ἀπὸ λεπτῆς κρόκης     πᾶς οὑτοσὶ πλοῦτος ἀπήρτηται, καὶ
[2]   κόμη δὲ καὶ ἐς τοὐπίσω     πλόκαμος συνεσπειραμένος οὐκ ἐλεύθερόν φησιν
[46]   εὐδαιμονία μὲν ὑμῖν καὶ     πολὺς πλοῦτος οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ
[33]   τὸν Εὐφράτην ἤδη ἐσμὲν καὶ     ποταμὸς ἔζευκται καὶ κατόπιν ὁπόσα
[40]   τὰ ὅμοια τοῖς ἰδιώταις καὶ     πυρετὸς οὐ διαγιγνώσκει σε βασιλέα
[18]   οὖν ἔστω ἐμός. ὁπόσος δὲ     πυρὸς ἔνδον ἐστίν, οὗτος
[36]   Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν σημάνῃ     σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ τὰ δόρατα
[27]   τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ σὺ ἤδη     Σάμιππος εὔχου. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἐγὼ δὲ—
[46]   οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ ἀνέγκλητα     συκοφαντῶν τοὺς ἄλλους. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´
[34]   εἶτα ἐγὼ καὶ μετ´ ἐμὲ     Τιμόλαος· ἐπὶ πᾶσι δὲ τὸ
[36]   συνεληλύθαμεν, τὸ μὲν εὐώνυμον καὶ     Τιμόλαος ἐτρέψαντο τοὺς καθ´ αὑτοὺς
[42]   ὁρᾶσθαι τὸν περιθέμενον, οἷος ἦν     τοῦ Γύγου, τὸν δέ τινα
[28]   βασιλεὺς γενέσθαι οὐχ οἷος Ἀλέξανδρος     Φιλίππου Πτολεμαῖος Μιθριδάτης
[18]   ἐν αὐτῷ πάντα ἐμὰ καὶ     φόρτος οἱ ἔμποροι αἱ γυναῖκες
[20]   πάντα ἐν ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται.     χρυσὸς δὲ κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν,
[16]   θεῶν. οὕτω γὰρ ἂν ἡμᾶς     τε κάματος λάθοι καὶ ἅμα
[42]   ἰσχύειν ὑπὲρ ἄνδρας μυρίους καὶ     τι ἂν ἄχθος ἅμα μυρίοι
[41]   εἴ τι ἐπιλήψιμον εὔξομαι καὶ     τι ἂν εὐθῦναί τις δυνηθείη.
[22]   ὅσον δισχιλίους, ἐξ ἁπάσης ἡλικίας     τι περ τὸ ἀνθηρότατον. ~εἶτα
[34]   καιρὸς οὖν ἤδη σκοπεῖν ἡμᾶς     τι χρὴ ποιεῖν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´
[45]   μακρῷ τῷ βίῳ. ~τί ἂν  αἰτιάσαιο,   Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[14]   ὢν παρήκουες βοώντων, εἰ πέντε  κτήσαιο   πρὸς τούτῳ τριάρμενα πάντα καὶ
[27]   ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἂν  ἕλοιο   πλουτῶν δὶς τοσοῦτον πλοῦτον ὅμοια
[18]   αἱ γυναῖκες οἱ ναῦται καὶ  ἄλλο   εἴ τι ἥδιστον κτημάτων ἁπάντων.
[19]   τῆς ᾠδῆς καὶ νεκρόν τι  ἄλλο   παιδίον ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἐπὶ
[1]   καὶ Σάμιππον τουτονί, μὴ κατ´  ἄλλο   τι ἐξ ἄστεος ἥκειν
[44]   ἄνευ ἐκείνων μόνων. οἷον δὲ  κἀκεῖνο   ἦν, τοὺς πολεμοῦντας ἐπισκοπεῖν ἔξω
[8]   ἐπιλάβῃ καὶ τοῦ νότου· κατ´  ἐκεῖνο   γὰρ δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ
[45]   μυρίους τὴν ἰσχύν, πλὴν ἀλλὰ  ἐκεῖνο   ἐρήσομαί σε, εἴ τινα ἄλλον
[2]   ἀπέλιπεν; ὁπότε, οἶμαι, τὸ ὡραῖον  ἐκεῖνο   μειράκιον ἐκ τῆς θαλάμης προῆλθε
[34]   Κασπίαν θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε οἱ  ἀπὸ   Βάκτρων, ἀλλ´ ἐκ τῶν πλησίον
[26]   Ἀδείμαντε, ὡς πάνυ σοι  ἀπὸ   λεπτῆς κρόκης πᾶς οὑτοσὶ
[28]   ἦρξεν, ἀλλά μοι τὸ πρῶτον  ἀπὸ   λῃστείας ἀρξαμένῳ ἑταῖροι καὶ συνωμόται
[8]   θαλάττης, καὶ κλύδων ἅτε  ἀπὸ   πολλῶν ῥευμάτων περὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ
[42]   ἔτι δὲ καὶ πέτεσθαι πολὺ  ἀπὸ   τῆς γῆς ἀρθέντα, καὶ πρὸς
[8]   δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ Παμφύλιον  ἀπὸ   τῆς Λυκιακῆς θαλάττης, καὶ
[9]   τοὺς θεοὺς πῦρ τε ἀναδεῖξαι  ἀπὸ   τῆς Λυκίας, ὡς γνωρίσαι τὸν
[44]   νικᾶν παρεῖχον τοῖς φεύγουσιν ἀναστρέψασιν  ἀπὸ   τῆς τροπῆς. καὶ τὸ ὅλον,
[7]   καὶ προσομιλῆσαι δεξιός. ἔφη δὲ  ἀπὸ   τῆς Φάρου ἀπάραντας οὐ πάνυ
[46]   τοὺς βασιλεῖς ὑποκρινόμενοι τραγῳδοὶ ἐξελθόντες  ἀπὸ   τοῦ θεάτρου λιμώττοντες οἱ πολλοί,
[15]   ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου μύρον  ἀπὸ   τοῦ Κανώπου ἶβιν ἐκ
[5]   τὸ τέταρτον μάλιστα τούτου, καὶ  ἀπὸ   τοῦ καταστρώματος ἐς τὸν πυθμένα,
[1]   ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος αὐτὸς ὤν, τὸ  ἀπὸ   τούτου δὲ οὐκέτι αὐτὸν εἶδον
[46]   οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ δὲ καταβάντες  ἀπὸ   τῶν θησαυρῶν τε καὶ διαδημάτων
[11]   τοῦτο ἀμυήτοις ἡμῖν ἐξαγορεύσεις, ἀλλὰ  ὑπὸ   λαμπρᾷ τῇ δᾳδὶ καὶ αὐτοῖς
[6]   τις ἀνθρωπίσκος γέρων ἤδη ἔσωζεν  ὑπὸ   λεπτῇ κάμακι τὰ τηλικαῦτα πηδάλια
[43]   αὐτῶν, εἰ δ´ ὑπερορῴην, κἀκεῖνα  ὑπὸ   λύπης ἀπολλύσθω, καὶ ὅλως ὑπὲρ
[39]   πάντα καὶ ὑφορᾶσθαι, καὶ ὅλως  ὑπὸ   πάντων μᾶλλον ὑπὸ σεαυτοῦ
[39]   ὅλως ὑπὸ πάντων μᾶλλον  ὑπὸ   σεαυτοῦ εὐδαιμονίζεσθαι. ~καὶ γὰρ οὖν
[3]   κομᾶν τοὺς γέροντας ἀναδουμένους κρωβύλον  ὑπὸ   τέττιγι χρυσῷ ἀνειλημμένον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ
[20]   αὐτὸ ποιεῖν καί τινα θησαυρὸν  ὑπὸ   τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν, ὡς μὴ
[29]   ἄλλων βασιλέων ἅτε ἀρετῇ προχειρισθέντα  ὑπὸ   τῆς στρατιᾶς ἄρχειν, οὐ κληρονόμον
[26]   καὶ ζῶντας ἀποστερηθέντας ὧν εἶχον  ὑπό   τινος βασκάνου πρὸς τὰ τοιαῦτα
[20]   Εὖ λέγεις, καὶ ἀνορωρύχθω θησαυρὸς  ὑπὸ   τὸν Ἑρμῆν τὸν λίθινον, ὅς
[30]   ἔγωγε συμπατηθῶ ἐν τῇ τύρβῃ  ὑπὸ   τοσαύταις ὁπλαῖς, καὶ θυμοειδὴς
[27]   πολλοὺς τῶν πλουσίων κακοδαιμόνως διάγοντας  ὑπὸ   τῶν ἀλγηδόνων, τοὺς μὲν οὐδὲ
[29]   ἀσπίδος τοσαύτης ἄριστος δὴ προκριθεὶς  ὑπὸ   τῶν πεντακισμυρίων. τοιοῦτον ἡμῖν
[46]   λιμώττοντες οἱ πολλοί, καὶ ταῦτα  πρὸ   ὀλίγου Ἀγαμέμνονες ὄντες Κρέοντες.
[17]   δὲ ὀλίγον ὅσον ἡμιστάδιον τὸ  πρὸ   τοῦ Διπύλου ἐπιλήψομαι τῇ εὐχῇ,
[22]   τις πένης, οἷος ἦν ἐγὼ  πρὸ   τοῦ θησαυροῦ, φιλοφρονήσομαι τοῦτον καὶ
[30]   ὅλως ἐπέβην ἵππου ἐν τῷ  πρὸ   τοῦ χρόνῳ. δέδια τοίνυν μὴ
[5]   ἱστίου τὸ παράσειον πυραυγές, καὶ  πρὸ   τούτων αἱ ἄγκυραι καὶ στροφεῖα
[22]   καὶ προσελθοῦσιν γε αὐτοῖς καὶ  πρὸ   τῶν ἄλλων εἰσδεχθῆναι ἀξιοῦσι θυρωροὶ
[35]   ἀμφὶ Βαβυλῶνα ἐν τῷ πεδίῳ  πρὸ   τῶν τειχῶν ἐν τοσούτοις στρατιώταις
[7]   τὸν Πρωτέα. ~ἠκούσατε δὲ ὅπως  δεῦρο   κατήγαγε τὸ πλοῖον, οἷα ἔπαθον
[15]   Νειλῷα ταῦτα ταρίχη τὰ λεπτὰ  μέμνησο   ἡμῖν ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου
[39]   τὸ εἴσω τῶν ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Πέπαυσο   ἤδη, Σάμιππε. καιρὸς γὰρ
[22]   ἁπάσης ἡλικίας τι περ  τὸ   ἀνθηρότατον. ~εἶτα δεῖπνα ἐπὶ χρυσοῦ—
[41]   ἔχοντα καὶ πλέον τοῦ ἡδέος  τὸ   ἀνιαρὸν ἐν αὐτοῖς ἦν. ~ἐγὼ
[22]   φίλων πρόσοδοι καὶ δεήσεις καὶ  τὸ   ἅπαντας ὑποπτήσσειν καὶ προσκυνεῖν, καὶ
[1]   χειραγωγῶν ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος αὐτὸς ὤν,  τὸ   ἀπὸ τούτου δὲ οὐκέτι αὐτὸν
[23]   καὶ τοῦτο, μέλι δὲ ἡμέτερον  τὸ   ἄπυρον, καὶ ὄψα πανταχόθεν καὶ
[24]   Ἶροι δηλαδὴ ἅπαντες, καὶ οὐκέτι  τὸ   ἀργυροῦν πινάκιον τὸν σκύφον
[20]   τοῦ πλοίου μετατιθεὶς χρυσίον ἐς  τὸ   ἄστυ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Εὖ λέγεις, καὶ
[14]   κατὰ τὴν ἐκ Πειραιῶς ἐς  τὸ   ἄστυ. ἀλλὰ ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί
[16]   ἡμῖν τὸ λοιπόν ἐστιν πρὸς  τὸ   ἄστυ, διελόμενοι τετραχῆ τὴν ὁδὸν
[4]   ἤδη παρεληλυθέναι ἐκεῖνον ἀποσοβοῦντα ἐς  τὸ   ἄστυ, ἐπεὶ μηκέθ´ ἡμᾶς εὑρεῖν
[20]   ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ τὰ περὶ  τὸ   ἄστυ πάντα ὠνησάμην ἤδη πλὴν
[35]   ἀναστάντας ἀνύειν τὸ λοιπὸν ἐς  τὸ   ἄστυ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἔτι γὰρ Ἀθήνησιν,
[12]   σέ, Λυκῖνε, κατέστησα ἐς  τὸ   ἀσφαλές. περιμετροῦντος γάρ μου τῆς
[46]   Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ σε  τὸ   αὐτὸ παθεῖν τῷ Ἰκάρῳ τῆς
[10]   ὁρῶ, καὶ θοἰμάτιον αὐτοῦ καὶ  τὸ   βάδισμα ἐκείνου, καὶ ἐν χρῷ
[27]   δέ σοι καὶ τούτους ἀφῶ,  τό   γε ὑγιαίνειν ἐχέγγυον οἴει σοι
[46]   πάντων θησαυρῶν καὶ Βαβυλῶνος αὐτῆς  τὸ   γελάσαι μάλα ἡδέως ἐφ´ οἷς
[44]   τὰ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἀεὶ ἀποδυόμενον  τὸ   γῆρας ὥσπερ οἱ ὄφεις. οὐδὲν
[36]   τοὺς καθ´ αὑτοὺς Μήδους ὄντας,  τὸ   δὲ κατ´ ἐμὲ ἰσόπαλον ἔτι,
[43]   ταῦτα ἀμφότερα εἷς δακτύλιος δυνάσθω.  ~τὸ   δὲ μέγιστον ἄλλος τις ἔστω
[16]   καὶ τῇ φύσει ἀπίθανα ἔσται.  τὸ   δὲ μέγιστον, ἐπίδειξις ἔσται τὸ
[22]   ἥκειν κελεύσω τὴν ὥραν ἐπὶ  τὸ   δεῖπνον. οἱ δὲ ἀποπνιγήσονται οἱ
[34]   σὺ πρῶτος, Λυκῖνε, διάβαινε  τὸ   δεξιὸν ἄγων, εἶτα ἐγὼ καὶ
[33]   τοξικὴν εὔστοχα. ὥστε ἄλλῳ παραδοὺς  τὸ   δεξιὸν ἐμὲ Ἀντίπατρόν τινα ἔασον
[36]   ἵππος ἅπασα τῶν βαρβάρων ἐπὶ  τὸ   δεξιὸν ἡμῶν ἐλαύνουσιν, ὥστε,
[31]   ἡγήσομαι τῶν ἱππέων, Λυκῖνος δὲ  τὸ   δεξιὸν κέρας ἐχέτω. δίκαιος δ´
[31]   τῆς ἵππου, Λυκῖνος δὲ ἐχέτω  τὸ   δεξιόν. οὑτοσὶ δὲ Τιμόλαος ἐπὶ
[39]   δὲ οὐδεὶς ἀληθής, ἀλλὰ πρὸς  τὸ   δέος ἅπαντες πρὸς τὴν
[37]   τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἀφελὼν  τὸ   διάδημα βασιλεὺς ἤδη γέγονα προσκυνούμενος
[40]   δοκῇ, ἄγει οἰμώζοντα οὐκ αἰδούμενος  τὸ   διάδημα; σὺ δὲ οὕτως
[30]   τὴν τιάραν ὀρθὴν οὖσαν καὶ  τὸ   διάδημα. σὺ δὲ τῶν ἐρρωμένων
[24]   καὶ τὴν θάλατταν ἄχρι πρὸς  τὸ   Δίπυλον ἥκειν κἀνταῦθά που λιμένα
[46]   ἐγώ. ἥκομεν γὰρ δὴ πρὸς  τὸ   Δίπυλον, καὶ βέλτιστος οὑτοσὶ
[46]   Κρέοντες. λυπήσεσθε οὖν, ὡς  τὸ   εἰκός, καὶ δυσάρεστοι ἔσεσθε τὰ
[38]   ἀγροῦ ἐπιβαίνων κατ´ ὀλίγον ἐς  τὸ   εἴσω τῶν ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο
[34]   Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι παρήλθομεν εἰς  τὸ   εἴσω τῶν τειχῶν καὶ ἔχομεν
[23]   αἰτήσας, ἐκπιὼν ἀποφερέτω καὶ  τὸ   ἔκπωμα. ~οἱ δὲ νῦν πλούσιοι
[16]   εἶναι καὶ μηκέτι ἀντέχειν πρὸς  τὸ   ἐπιρρέον; Καὶ ἐπείπερ ἔτι πολὺ
[3]   ἐλεύθεροι παῖδες ἀναπλέκονται ἔστε πρὸς  τὸ   ἐφηβικόν, ἔμπαλιν οἱ πρόγονοι
[30]   δεήσει καταδεθῆναί με πρὸς  τὸ   ἐφίππιον, εἰ μέλλω μενεῖν τε
[34]   Τιμόλαος· ἐπὶ πᾶσι δὲ  τὸ   ἱππικὸν ἄγε σύ, Ἀδείμαντε.
[35]   τὴν ἐπὶ Κτησιφῶντος, ἡμᾶς δὲ  τὸ   ἱππικὸν αὐτοῦ μένειν τὴν Βαβυλῶνα
[9]   χθὲς καθορμίσασθαι τοσοῦτον ἀποσυρέντας ἐς  τὸ   κάτω, οὓς ἔδει τὴν Κρήτην
[29]   Σάμιππε, οὐδὲν μικρόν, ἀλλὰ  τὸ   κεφάλαιον αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων
[44]   ἐμβαλόντα τῇ κεφαλῇ, ὡς ἐπιτετρῖφθαι  τὸ   κρανίον, τούς τε αὖ φίλους
[8]   ἡλίκον ἐν τῷ τόπῳ ἀνίσταται  τὸ   κῦμα, καὶ μάλιστα περὶ τὸν
[8]   καὶ τὸν ἦχον μέγαν, καὶ  τὸ   κῦμα πολλάκις αὐτῷ ἰσομέγεθες τῷ
[35]   ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτως ἀναστάντας ἀνύειν  τὸ   λοιπὸν ἐς τὸ ἄστυ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[16]   Καὶ ἐπείπερ ἔτι πολὺ ἡμῖν  τὸ   λοιπόν ἐστιν πρὸς τὸ ἄστυ,
[14]   Ἰταλίας καταπλέοντας ἀνακρίνοντες, εἴ που  τὸ   μέγα Ἀδειμάντου πλοῖον τὴν Ἶσίν
[40]   ἀνιστᾶσιν αἱ πόλεις θεραπεύουσαι, καὶ  τὸ   μέγα ὄνομα πάντα κατ´ ὀλίγον
[14]   Αἰγυπτίου πλοίου ἤδη ἔχε, καὶ  τὸ   μέγιστον οὐδὲ καταδῦναι δυνάμενα, καὶ
[19]   καὶ τὰ μὲν ὑμέτερα μέτρια,  τὸ   μειράκιον δὲ τὸ ὡραῖον ἀποπνιγήσεται
[36]   ἐπειδὴ ἐς χεῖρας ἤδη συνεληλύθαμεν,  τὸ   μὲν εὐώνυμον καὶ Τιμόλαος
[36]   καὶ οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε  τὸ   μὲν σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς
[37]   γὰρ αὐτῶν καὶ σὺ ἤδη  τὸ   μέρος. ἐγὼ δέ, ὡς ὁρᾷς,
[12]   τὸν πλοῦτον. ἄξιον γὰρ ἀπολαῦσαι  τὸ   μέρος φίλους ὄντας τῆς Ἀδειμάντου
[16]   παρ´ αὐτῷ γὰρ ἑκάστῳ ἔστω  τὸ   μέτρον τῆς εὐχῆς, καὶ οἱ
[22]   ἐφεστῶτες, εὐμεγέθεις βάρβαροι, προσαραξάτωσαν ἐς  τὸ   μέτωπον εὐθὺ τὴν θύραν, οἷα
[5]   ἑκατὸν πήχεων ἔλεγε ναυπηγός  τὸ   μῆκος, εὖρος δὲ ὑπὲρ τὸ
[44]   εἴ τινες ἀντίποδες ἡμῖν οἰκοῦσι  τὸ   νότιον τῆς γῆς ἡμίτομον ἔχοντες.
[44]   ἀναστρέψασιν ἀπὸ τῆς τροπῆς. καὶ  τὸ   ὅλον, παιδιὰν ἐποιούμην ἂν τὸν
[8]   ἐκεῖνο γὰρ δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι  τὸ   Παμφύλιον ἀπὸ τῆς Λυκιακῆς θαλάττης,
[28]   μετ´ οὐ πολὺ μύριοι, καὶ  τὸ   πᾶν εἰς πέντε μυριάδας ὁπλιτικόν,
[44]   ἀπαθὴς ὢν τῷ πυρί, καὶ  τὸ   πάντων ἥδιστον, αὐθημερὸν ἀγγεῖλαι ἐς
[5]   αἱ γραφαὶ καὶ τοῦ ἱστίου  τὸ   παράσειον πυραυγές, καὶ πρὸ τούτων
[2]   καὶ ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ μέν, ἐς  τὸ   πάτριον δὲ τῷ ψόφῳ καὶ
[36]   τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ προδώσετε  τὸ   πάτριον φρόνημα. ἤδη γάρ που
[12]   περιμετροῦντος γάρ μου τῆς ἀγκύρας  τὸ   πάχος οὐκ οἶδ´ ὅπου ὑμεῖς
[35]   ἐγὼ μέν φημι δεῖν ὑμᾶς  τὸ   πεζὸν ἀπιέναι τὴν ἐπὶ Κτησιφῶντος,
[9]   ναῦν ἐπὶ τὰ λαιὰ ἐς  τὸ   πέλαγος ἤδη τῷ κρημνῷ προσφερομένην.
[30]   οἶδά σοι καὶ ὑποκύψας ἐς  τὸ   Περσικὸν προσκυνῶ σε περιαγαγὼν εἰς
[15]   πόλεως οἰκοδομηθεῖσα καὶ τῶν ἀκολούθων  τὸ   πλῆθος. ἀλλ´ ὦγαθέ, πρὸς τῆς
[18]   κερδῷος ἐπινευσάτω ἅπασιν. ἔστω γὰρ  τὸ   πλοῖον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ
[1]   ἐξ ἄστεος ἥκειν ὀψομένους  τὸ   πλοῖον. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, καὶ
[24]   ὀρύγματι μεγάλῳ τοῦ ὕδατος, ὡς  τὸ   πλοῖόν μου πλησίον ὁρμεῖν καταφανὲς
[7]   ~ἠκούσατε δὲ ὅπως δεῦρο κατήγαγε  τὸ   πλοῖον, οἷα ἔπαθον πλέοντες
[19]   τοῦτο, Ἀδείμαντε; καταδύσεταί σοι  τὸ   πλοῖον, οὐ γὰρ ἴσον βάρος
[2]   φράσας τῷ Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ περιηγουμένῳ  τὸ   πλοῖον παρέστηκε δακρύων, ὥσπερ εἴωθε.
[4]   ἐθέλεις ἐγὼ αὖθις ἐπάνειμι ἐς  τὸ   πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς, ἀλλὰ προΐωμεν.
[16]   ἐποίησας πολλῷ τῷ γέλωτι ἐπικλύσας  τὸ   πλοῖον, ὡς ὑπέραντλον εἶναι καὶ
[13]   ναῦς τῷ δεσπότῃ ὡς ἐπὶ  τὸ   πολὺ κατ´ ἔτος ἕκαστον τὴν
[21]   καὶ ἄρτος σοι καὶ  τὸ   ποτὸν χρυσὸς γένηται καὶ πλουτῶν
[16]   τὸ δὲ μέγιστον, ἐπίδειξις ἔσται  τὸ   πρᾶγμα ὅστις ἂν ἄριστα χρήσαιτο
[29]   θησαυρῷ παραπλήσιον τὸ τοιοῦτο, καὶ  τὸ   πρᾶγμα οὐχ ὅμοιον ἡδύ, ὥσπερ
[17]   ἐγὼ δὲ ὀλίγον ὅσον ἡμιστάδιον  τὸ   πρὸ τοῦ Διπύλου ἐπιλήψομαι τῇ
[5]   ἀνάλογον πρῷρα ὑπερβέβηκεν ἐς  τὸ   πρόσω ἀπομηκυνομένη, τὴν ἐπώνυμον τῆς
[11]   καὶ τρυφῆς ἐπέστητε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν  τὸ   προχειρότατον τοῦτο, κοινὸς Ἑρμᾶς φασι,
[28]   παρὰ πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά μοι  τὸ   πρῶτον ἀπὸ λῃστείας ἀρξαμένῳ ἑταῖροι
[20]   οὖν κατὰ τὸν Ἡσίοδον οἶκος  τὸ   πρῶτον, ὡς ἂν ἐπισημότατα οἰκοίην,
[14]   ἀλλὰ ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί σου  τὸ   πταῖσμα· πέντε γάρ, εἰ βούλει,
[20]   δὴ τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ  τὸ   Σικυώνιον πεδίον, καὶ ὅλως εἴ
[13]   πλοῦτον καὶ ἀνέτρεψας εὖ φερόμενον  τὸ   σκάφος οὐρίῳ τῆς εὐχῆς πνεύματι.
[42]   ὥστε ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν  τὸ   σῶμα καὶ ἄτρωτον εἶναι καὶ
[29]   ἡγοῦ τῶν στρατιωτῶν καὶ διακόσμει  τό   τε ἱππικὸν καὶ τοὺς ἀνέρας
[5]   τὸ μῆκος, εὖρος δὲ ὑπὲρ  τὸ   τέταρτον μάλιστα τούτου, καὶ ἀπὸ
[2]   μειράκιον ἐκ τῆς θαλάμης προῆλθε  τὸ   τὴν καθαρὰν ὀθόνην ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον
[29]   ἐπεὶ τῷ Ἀδειμάντου θησαυρῷ παραπλήσιον  τὸ   τοιοῦτο, καὶ τὸ πρᾶγμα οὐχ
[37]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις. ἐπιπόλαιον μέντοι  τὸ   τραῦμα καὶ οὐκ εἰς τὰ
[37]   πρὸς αὐτοῦ. βασιλικὸν γὰρ καὶ  τὸ   τρωθῆναι περὶ τῆς ἀρχῆς μαχόμενον.
[6]   θαυμάσια πάντα μοι ἔδοξεν. ~καὶ  τὸ   τῶν ναυτῶν πλῆθος στρατοπέδῳ ἄν
[2]   καλοὶ ἕπονται, πάντες ἐλεύθεροι, στωμύλοι  τὸ   φθέγμα, παλαίστρας ἀποπνέοντες, οἷς καὶ
[11]   οὕτω γὰρ μειρακιῶδες ὑμῖν δόξει  τὸ   φρόντισμα. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μῶν ἐρωτικόν τί
[44]   εὖ ποιεῖν ἐπιχέαντα κοιμωμένοις αὐτοῖς  τὸ   χρυσίον. καὶ μὴν εἴ τις
[26]   τοῦ Νομάδος ἀλεκτρυόνος, ἀποφυσήσας  τὸ   ψυχίδιον ἄπει γυψὶ καὶ κόραξι
[19]   ὑμέτερα μέτρια, τὸ μειράκιον δὲ  τὸ   ὡραῖον ἀποπνιγήσεται ἄθλιον νεῖν οὐκ
[2]   ὅπου ἡμᾶς ἀπέλιπεν; ὁπότε, οἶμαι,  τὸ   ὡραῖον ἐκεῖνο μειράκιον ἐκ τῆς
[4]   ἄστυ, ἐπεὶ μηκέθ´ ἡμᾶς εὑρεῖν  ἐδύνατο.   εἰ δὲ μή, ἀλλ´ οἶδε
[15]   Μέμφιδος, εἰ δὲ ναῦς  ἐδύνατο,   καὶ τῶν πυραμίδων μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[2]   λεπτὸς ἄγαν τοῖν σκελοῖν, καὶ  ἐφθέγγετο   ἐπισεσυρμένον τι καὶ συνεχὲς καὶ
[6]   πλῆθος στρατοπέδῳ ἄν τις εἰκάσειεν.  ἐλέγετο   δὲ καὶ τοσοῦτον ἄγειν σῖτον,
[16]   γὰρ οἷος ἂν καὶ πλουτήσας  ἐγένετο.   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς, Τιμόλαε, καὶ
[1]   Δία, καὶ Ἀδείμαντος Μυρρινούσιος  εἵπετο   μεθ´ ἡμῶν, ἀλλ´ οὐκ οἶδ´
[16]   τὸ πρᾶγμα ὅστις ἂν ἄριστα  χρήσαιτο   τῷ πλούτῳ καὶ τῇ εὐχῇ,
[7]   ἀκούσαιμεν. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) ναύκληρος αὐτὸς  διηγεῖτό   μοι, χρηστὸς ἀνὴρ καὶ προσομιλῆσαι
[13]   τάλαντα, εἰ πρὸς τοὐλάχιστόν τις  λογίζοιτο.   τοὐντεῦθεν οὖν ἐπανιὼν ἐλογιζόμην, εἴ
[33]   τὴν κεφαλήν, εἴ τις λιπὼν  φαίνοιτο   τὴν τάξιν. ἀλλ´ ἐπεὶ κατὰ
[36]   μὲν εὐώνυμον καὶ Τιμόλαος  ἐτρέψαντο   τοὺς καθ´ αὑτοὺς Μήδους ὄντας,
[42]   ἄχθος ἅμα μυρίοι κινῆσαι μόλις  δύναιντο,   τοῦτο ἐμὲ ῥᾳδίως μόνον ἀνατίθεσθαι,
[29]   πράγμασι χρῆσθαι. ὡς τοῦτό γε  αὐτὸ   ἡδύ, μείζω εἶναι τῶν ἄλλων
[46]   Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ σε τὸ  αὐτὸ   παθεῖν τῷ Ἰκάρῳ τῆς πτερώσεως
[20]   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἄμεινον γὰρ ἦν πιθανώτερον  αὐτὸ   ποιεῖν καί τινα θησαυρὸν ὑπὸ
[29]   οὐδὲν μικρόν, ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον  αὐτὸ   τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων σύ γε
[19]   Λυκῖνε. οἱ δελφῖνες γὰρ  αὐτὸ   ὑποδύντες ἐξοίσουσιν ἐπὶ τὴν γῆν.
[29]   τῷ Ἀδειμάντου θησαυρῷ παραπλήσιον τὸ  τοιοῦτο,   καὶ τὸ πρᾶγμα οὐχ ὅμοιον
[17]   δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ πλουτῶμεν, εἰ  τοῦτο   ἄμεινον, μὴ καὶ βασκαίνειν ἐν
[11]   τί ἐστιν; οὐδὲ γὰρ οὐδὲ  τοῦτο   ἀμυήτοις ἡμῖν ἐξαγορεύσεις, ἀλλὰ ὑπὸ
[29]   ἡγεῖσθαι καὶ πράγμασι χρῆσθαι. ὡς  τοῦτό   γε αὐτὸ ἡδύ, μείζω εἶναι
[4]   δ´ ὅμως, εἰ καὶ Σαμίππῳ  τοῦτο   δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ μάλα δοκεῖ,
[19]   σοι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ ὑπὲρ ἀσφαλείας  τοῦτο   ἔγωγε τῆς σῆς ἐποιησάμην, ὡς
[42]   τῆς γῆς ἀρθέντα, καὶ πρὸς  τοῦτο   εἶναί μοι δακτύλιόν τινα. καὶ
[42]   ἅμα μυρίοι κινῆσαι μόλις δύναιντο,  τοῦτο   ἐμὲ ῥᾳδίως μόνον ἀνατίθεσθαι, ἔτι
[44]   τοῖς ἄλλοις, ἐγὼ δὲ καὶ  τοῦτο   ἑώρων ἄν, καὶ τὰς πηγὰς
[44]   καὶ θεὸς ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις.  τοῦτο   ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε
[46]   τῶν δακτύλων. ἐμοὶ δὲ καὶ  τοῦτο   ἱκανὸν ἀντὶ πάντων θησαυρῶν καὶ
[11]   ἐπέστητε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν τὸ προχειρότατον  τοῦτο,   κοινὸς Ἑρμᾶς φασι, ~καὶ ἐς
[23]   ἔλαιον δὲ ἐξ Ἰβηρίας καὶ  τοῦτο,   μέλι δὲ ἡμέτερον τὸ ἄπυρον,
[3]   ἐλεύθερόν φησιν αὐτὸν εἶναι. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Τοῦτο   μὲν εὐγενείας, Λυκῖνε, σημεῖόν
[27]   μου τῆς εὐχῆς ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Τοῦτο   μὲν ἤδη κατὰ τοὺς πολλοὺς
[45]   πολλὴν ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας.  τοῦτο   μὲν καὶ ἑλλέβορος ἱκανὸς
[10]   ἀπεσφάλη τῆς ὁδοῦ. ~ἀλλὰ τί  τοῦτο;   οὐκ Ἀδείμαντος ἐκεῖνός ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[1]   δέοι ἀπνευστὶ θέοντα ἀπιέναι διὰ  τοῦτο;   οὕτω φιλοθεάμων σύ γε καὶ
[19]   γενέσθω, τοσοῦτοι δαρεικοί. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τί  τοῦτο,   Ἀδείμαντε; καταδύσεταί σοι τὸ
[15]   τις εἶδεν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς; διὰ  τοῦτο   ὤκνουν εἰπεῖν ἐνενόουν, εἰδὼς
[17]   Διπύλου ἐπιλήψομαι τῇ εὐχῇ, καὶ  τοῦτο   ὡς οἷόν τε παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007