HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  691 formes différentes pour 1260 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[24]   ταῦτα ἐξαίρετα παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν  ἄν,   αἱ μὲν διανομαὶ κατὰ μῆνα
[44]   ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο ἑώρων  ἄν,   καὶ τὰς πηγὰς δὲ τὰς
[25]   χρυσίου παραμετρῆσαι τὸν οἰκονόμον ἐκέλευσα  ἄν,   Τιμολάῳ δὲ πέντε χοίνικας, Λυκίνῳ
[6]   τὸ τῶν ναυτῶν πλῆθος στρατοπέδῳ  ἄν   τις εἰκάσειεν. ἐλέγετο δὲ καὶ
[13]   ἄφνω ἐμὴν ποιήσειεν εἶναι, οἷον  ἄν,   ὡς εὐδαίμονα βίον ἐπεβίωσα εὖ
[45]   ἐν μακρῷ τῷ βίῳ. ~τί  ἂν   αἰτιάσαιο, Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς;
[7]   Τιμόλαε, ἀλλὰ νῦν ἡδέως  ἂν   ἀκούσαιμεν. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) ναύκληρος αὐτὸς
[35]   τοὺς πολεμίους, μηδὲ περιμένειν ἔστ´  ἂν   ἄμεινον παρασκευάσωνται πανταχόθεν τῶν συμμάχων
[44]   καὶ αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως ἔγνων  ἂν   ἀπαθὴς ὢν τῷ πυρί, καὶ
[16]   ἐπίδειξις ἔσται τὸ πρᾶγμα ὅστις  ἂν   ἄριστα χρήσαιτο τῷ πλούτῳ καὶ
[42]   ἄνδρας μυρίους καὶ τι  ἂν   ἄχθος ἅμα μυρίοι κινῆσαι μόλις
[46]   καλῶς ποιοῦντες. ἄλλως τε οὐκ  ἂν   δεξαίμην πλουτήσας ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν
[17]   καιρὸς καλῇ, εὔξομαι ἅπερ  ἂν   δοκῇ. εἰ μὲν γὰρ Ἀδείμαντος
[16]   ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους αἰτῶμεν ἅπερ  ἂν   δοκῇ παρὰ τῶν θεῶν. οὕτω
[39]   ἐν τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ  ἂν   ἐθέλῃ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Τί δ´ οὖν,
[42]   καὶ ἐς ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους  ἂν   ἐθέλω καὶ ἅπασαν θύραν προσιόντι
[31]   δεξιὸν κέρας ἐχέτω. δίκαιος δ´  ἂν   εἴην τυχεῖν παρὰ σοῦ τῶν
[27]   ἀλγοῦντας; ὅτι μὲν γὰρ οὐκ  ἂν   ἕλοιο πλουτῶν δὶς τοσοῦτον πλοῦτον
[44]   τοῖς παιδικοῖς δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως  ἂν   ἐξῆν εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας
[32]   παραλίου καὶ ὀρεινῆς Κιλικίας, ἄχρι  ἂν   ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[20]   Ἡσίοδον οἶκος τὸ πρῶτον, ὡς  ἂν   ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ τὰ περὶ
[41]   ἐπιλήψιμον εὔξομαι καὶ τι  ἂν   εὐθῦναί τις δυνηθείη. χρυσὸν μὲν
[33]   τῶν οἴκοι πολὺ ἀπελθεῖν οὐκ  ἂν   ἡδέως ὑπομείναιμι. σὺ δὲ ἔοικας
[16]   παρὰ τῶν θεῶν. οὕτω γὰρ  ἂν   ἡμᾶς τε κάματος λάθοι
[44]   πηγὰς δὲ τὰς Νείλου μόνος  ἂν   ἠπιστάμην καὶ ὅσον τῆς γῆς
[2]   μειρακίσκος ἔδοξέ μοι, ὡς  ἂν   καὶ Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι, τοσοῦτοι
[16]   τῇ εὐχῇ, δηλώσει γὰρ οἷος  ἂν   καὶ πλουτήσας ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς,
[46]   εὔξῃ τι ἤδη ποτέ, ὡς  ἂν   μάθωμεν οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ
[44]   καὶ εἰ δόξειέ μοι, προσθέμενος  ἂν   τοῖς ἡττημένοις κοιμίσας τοὺς κρατοῦντας
[44]   καὶ τὸ ὅλον, παιδιὰν ἐποιούμην  ἂν   τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον καὶ
[38]   καθαιρήσω ἑλὼν κατὰ κράτος, αἳ  ἂν   ὑβρίσωσί τι ἐς τὴν ἀρχήν.
[15]   εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´  ἂν   ὑμεῖς προχωρήσητε, ἀποπλευσοῦμαι πάλιν ἐπὶ
[2]   καὶ πρόχειλός ἐστι καὶ λεπτὸς  ἄγαν   τοῖν σκελοῖν, καὶ ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον
[8]   τὴν κυματωγὴν καὶ τὸν ἦχον  μέγαν,   καὶ τὸ κῦμα πολλάκις αὐτῷ
[11]   καίτοι ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα, καὶ  σιγᾶν   μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε
[32]   ὀρεινῆς ἐπευξάμενοι τῷ βασιλείῳ Διί·  κἀπειδὰν   τἀν τῇ Ἑλλάδι πάντα ἤδη
[31]   ὡς νόμος βασιλεῦσι τῶν Περσῶν,  ἐπειδὰν   αὐτοὶ συμπαρῶσι. ~προΐωμεν δὲ ἤδη
[22]   πιθανώτερον, Λυκῖνε, μετ´ ὀλίγον,  ἐπειδὰν   αὐτὸς αἰτῇς. ἐσθὴς ἐπὶ τούτοις
[19]   Μὴ φθόνει, Λυκῖνε, ἀλλ´  ἐπειδὰν   εἰς σὲ παρέλθῃ εὐχή,
[46]   οἷα ὑμεῖς πείσεσθε μετ´ ὀλίγον,  ἐπειδὰν   εὐδαιμονία μὲν ὑμῖν καὶ
[24]   ἐν τῇ πομπῇ, καὶ μάλιστα  ἐπειδὰν   ὁρᾷ τοὺς οἰκέτας τοὺς ἐμοὺς
[36]   σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ  ἐπειδὰν   σημάνῃ σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ
[9]   Κρήτην δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ τὴν  Μαλέαν   πλεύσαντας ἤδη εἶναι ἐν Ἰταλίᾳ.
[46]   ἀνιᾶσθαι μετ´ ὀλίγον ψιλὴν τὴν  μᾶζαν   ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς πείσεσθε μετ´
[45]   παύσει μωραίνοντα τὴν πολλὴν ταύτην  κόρυζαν   ἀποξύσας. τοῦτο μὲν καὶ
[5]   ἱστός, ὅσην δὲ ἀνέχει τὴν  κεραίαν,   οἵῳ δὲ προτόνῳ συνέχεται, ὡς
[14]   Αἰγύπτου κατ´ ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν  σιταγωγίαν,   εἰ καί, ναυκλήρων ἄριστε,
[44]   τῆς τροπῆς. καὶ τὸ ὅλον,  παιδιὰν   ἐποιούμην ἂν τὸν τῶν ἀνθρώπων
[38]   τὴν ἀρχήν. ἁπάντων δὲ μάλιστα  Κυδίαν   τὸν πλούσιον μετελεύσομαι, ὃς ὅμορος
[34]   ἤκουσε τὴν ἔφοδον, εἶτα εἰς  Σελεύκειαν   παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας τε ὅτι
[29]   γενόμενον ἄλλου πονήσαντος ἐς τὴν  βασιλείαν·   ἐπεὶ τῷ Ἀδειμάντου θησαυρῷ παραπλήσιον
[28]   εἴ τις ἄλλος ἐκδεξάμενος τὴν  βασιλείαν   παρὰ πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά μοι
[29]   αὐτὸς δι´ αὑτοῦ κτησάμενος τὴν  δυναστείαν.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ, Σάμιππε, οὐδὲν
[13]   ἐκ τῶν δώδεκα ἐκείνων ταλάντων  οἰκίαν   τε ἤδη ᾠκοδομησάμην ἐν ἐπικαίρῳ
[1]   μίαν τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου ἐς  Ἰταλίαν   σιταγωγῶν; οἶμαι δὲ καὶ σφώ,
[15]   ναῦς ἐδύνατο, καὶ τῶν πυραμίδων  μίαν.   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις παιδιᾶς, Λυκῖνε.
[1]   μέτρου ἐς τὸν Πειραιᾶ καταπεπλευκέναι  μίαν   τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου ἐς Ἰταλίαν
[32]   διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον ἐς τὴν  Ἰωνίαν,   εἶτα ἐκεῖ τῇ Ἀρτέμιδι θύσαντες
[9]   κάτω, οὓς ἔδει τὴν Κρήτην  δεξιὰν   λαβόντας ὑπὲρ τὴν Μαλέαν πλεύσαντας
[45]   ἀριθμός, καὶ δεήσει καὶ τὴν  δεξιὰν   συνεπιλαβεῖν. καίτοι ἑνὸς τοῦ ἀναγκαιοτάτου
[34]   πάρεστιν οὔτε οἱ κατὰ τὴν  Κασπίαν   θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε οἱ ἀπὸ
[11]   πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν κενὴν  μακαρίαν   οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί μοι
[35]   καὶ ἥλιος πολύς, κατὰ  μεσημβρίαν   γὰρ ἤδη μάλιστα, ἐνταῦθά που
[16]   παιδιᾶς, Λυκῖνε. ὁρᾷς, ὡς  ἐρυθριᾶν   Ἀδείμαντον ἐποίησας πολλῷ τῷ γέλωτι
[13]   πολὺ κατ´ ἔτος ἕκαστον τὴν  μισθοφορίαν.   δέ μοι, Δώδεκα, ἔφη,
[4]   Καὶ μάλα δοκεῖ, ἤν πως  ἀνεῳγυῖαν   ἔτι τὴν παλαίστραν καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ
[46]   ᾐτήσατε τοιούτοις οὖσι, καὶ ταῦτα  φιλοσοφίαν   ἐπαινοῦντες.
[1]   τι τῶν παραδόξων Τιμόλαον διαλάθοι,  κἂν   εἰς Κόρινθον δέοι ἀπνευστὶ θέοντα
[27]   θηλύνεσθαι ὡς ἐκεῖνος εὖ οἶδα,  κἂν   μὴ εἴπῃς. ἐῶ λέγειν ὅσας
[15]   ἀλλ´ ὦγαθέ, πρὸς τῆς Ἴσιδος  κἂν   τὰ Νειλῷα ταῦτα ταρίχη τὰ
[44]   τοῖς ἡττημένοις κοιμίσας τοὺς κρατοῦντας  νικᾶν   παρεῖχον τοῖς φεύγουσιν ἀναστρέψασιν ἀπὸ
[43]   ὅλως ὑπὲρ τὸν Ὑάκινθον  Ὕλαν   Φάωνα τὸν Χῖον εἶναί
[3]   ἡμῶν, οἷς ἐδόκει καλὸν εἶναι  κομᾶν   τοὺς γέροντας ἀναδουμένους κρωβύλον ὑπὸ
[15]   νεῖν; καίτοι πρῴην καὶ ἐς  Αἴγιναν   ἐπὶ τὴν τῆς Ἐνοδίας τελετὴν,
[5]   περιαγωγεῖς καὶ αἱ κατὰ τὴν  πρύμναν   οἰκήσεις θαυμάσια πάντα μοι ἔδοξεν.
[28]   οὐ πολὺ μύριοι, καὶ τὸ  πᾶν   εἰς πέντε μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς
[42]   καὶ μὴν καὶ ἐς ὕπνον  κατασπᾶν   ὁπόσους ἂν ἐθέλω καὶ ἅπασαν
[2]   τῆς θαλάμης προῆλθε τὸ τὴν  καθαρὰν   ὀθόνην ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω
[30]   τοὐπίσω τὼ χεῖρε τιμῶν τὴν  τιάραν   ὀρθὴν οὖσαν καὶ τὸ διάδημα.
[39]   καὶ ἐφρόντιζες νύκτωρ καὶ μεθ´  ἡμέραν·   οὐ μόνον γάρ σοι τὰ
[45]   ἀλλὰ τοσούτους περιημμένος βαδιῇ τὴν  ἀριστερὰν   πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον ἕνα; μᾶλλον
[15]   εἰ συνεμβησόμεθά σοι, καὶ τὴν  ἀποβάθραν   προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ,
[15]   ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλὰ ὑφαιρήσω τὴν  ἀποβάθραν   προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς γε
[40]   ὑψηλὸν ὑπὲρ γῆς καὶ στήλην  μακρὰν   πυραμίδα εὔγραμμον τὰς γωνίας
[37]   βιάζωνται, αὐτομολήσειν προσδραμὼν ἐς τὴν  παλαίστραν   ἔτι πολεμοῦντας ὑμᾶς καταλιπών. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[4]   ἤν πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν  παλαίστραν   καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων, ἡλίκη
[22]   ἐς τὸ μέτωπον εὐθὺ τὴν  θύραν,   οἷα νῦν αὐτοὶ ποιοῦσιν. ἐγὼ
[42]   ὁπόσους ἂν ἐθέλω καὶ ἅπασαν  θύραν   προσιόντι μοι ἀνοίγεσθαι χαλωμένου τοῦ
[22]   καὶ λουσάμενον ἥκειν κελεύσω τὴν  ὥραν   ἐπὶ τὸ δεῖπνον. οἱ δὲ
[42]   κατασπᾶν ὁπόσους ἂν ἐθέλω καὶ  ἅπασαν   θύραν προσιόντι μοι ἀνοίγεσθαι χαλωμένου
[31]   Πάντες, ὡς ὁρᾷς, Σάμιππε,  ἐχειροτόνησαν.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ μὲν ἄρχε
[3]   τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ τότε  συναπῳκίσαν.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ, Σάμιππε, νῦν
[34]   τε καὶ τὰς ἀκροπόλεις ἅνθρωποι  ἐνεχείρισαν,   καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι
[30]   χεῖρε τιμῶν τὴν τιάραν ὀρθὴν  οὖσαν   καὶ τὸ διάδημα. σὺ δὲ
[28]   τριάκοντα, πιστοὶ μάλα καὶ πρόθυμοι,  γενέσθωσαν,   εἶτα κατ´ ὀλίγον τριακόσιοι προσιόντες
[16]   εὐχῆς, καὶ οἱ θεοὶ πάντα  ὑποκείσθωσαν   παρέξοντες, εἰ καὶ τῇ φύσει
[22]   θυρωροὶ ἑπτὰ ἐφεστῶτες, εὐμεγέθεις βάρβαροι,  προσαραξάτωσαν   ἐς τὸ μέτωπον εὐθὺ τὴν
[14]   ἐξ Αἰγύπτου κατ´ ἔτος ἕκαστον  σιταγωγείτωσαν   σιταγωγίαν, εἰ καί, ναυκλήρων
[38]   προσκυνούμενος ὑφ´ ἁπάντων; ~οἱ βάρβαροι  προσκυνείτωσαν.   ὑμῶν κατὰ τὸν Ἑλλήνων νόμον
[32]   ἐπευξάμενοι τῷ βασιλείῳ Διί· κἀπειδὰν  τἀν   τῇ Ἑλλάδι πάντα ἤδη χειρωσώμεθα—
[29]   πρᾶγμα οὐχ ὅμοιον ἡδύ, ὥσπερ  ὅταν   ἴδῃ τις αὐτὸς δι´ αὑτοῦ
[17]   Τιμόλαε, καὶ πείθομαί σοι καὶ  ὅταν   καιρὸς καλῇ, εὔξομαι ἅπερ
[40]   δέδιε τοὺς δορυφόρους, ἀλλ´ ἐπιστάς,  ὁπόταν   αὐτῷ δοκῇ, ἄγει οἰμώζοντα οὐκ
[46]   καὶ μάλιστα σύ, Τιμόλαε,  ὁπόταν   δέῃ σε τὸ αὐτὸ παθεῖν
[22]   νῦν αὐτοὶ ποιοῦσιν. ἐγὼ δέ,  ὁπόταν   δόξῃ, προκύψας ὥσπερ ἥλιος
[8]   καὶ μάλιστα περὶ τὸν λίβα,  ὁπόταν   ἐπιλάβῃ καὶ τοῦ νότου· κατ´
[43]   οὐ φερούσας τὸν ἔρωτα καὶ  ἀναρτᾶν   ἑαυτὰς καὶ τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι
[24]   θέατρα καὶ βαλανεῖα, καὶ τὴν  θάλατταν   ἄχρι πρὸς τὸ Δίπυλον ἥκειν
[34]   οὔτε οἱ κατὰ τὴν Κασπίαν  θάλατταν   οἰκοῦντες οὔτε οἱ ἀπὸ Βάκτρων,
[17]   μὲν γὰρ Ἀδείμαντος βούλεται, οὐδὲ  ἐρωτᾶν   οἶμαι, ὅς γε δὴ ἐν
[13]   παρὰ τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην τὴν  πατρῴαν   ἀφείς, καὶ οἰκέτας ὠνούμην καὶ
[11]   οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί μοι  ἐν   ἀκμῇ τῆς περιουσίας καὶ τρυφῆς
[22]   θύραις ἄνω καὶ κάτω περιπατήσουσιν,  ἐν   αὐτοῖς δὲ καὶ Κλεαίνετος καὶ
[36]   γάρ εἰσι καὶ βασιλεὺς  ἐν   αὐτοῖς. δὲ ἵππος ἅπασα
[41]   πλέον τοῦ ἡδέος τὸ ἀνιαρὸν  ἐν   αὐτοῖς ἦν. ~ἐγὼ δὲ βούλομαι
[18]   γὰρ τὸ πλοῖον καὶ τὰ  ἐν   αὐτῷ πάντα ἐμὰ καὶ
[39]   ἤδη μὲν νενικηκότα τηλικαύτην μάχην  ἐν   Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι τὰ ἐπινίκια— ἑκστάδιος
[26]   πολύ σου πλουσιωτέρους γενομένους ἐκπεσόντας  ἐν   βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων. ~ἵνα
[15]   εἰπεῖν ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι  ἐν   γέλωτι καὶ σκώμματι ποιήσεσθέ μου
[14]   τηλικοῦτον ναυάγιον εἴργασμαι, καὶ ταῦτα  ἐν   γῇ κατὰ τὴν ἐκ Πειραιῶς
[20]   ὅσα θύμον καὶ λίθοι, καὶ  ἐν   Ἐλευσῖνι ὅσα ἐπὶ θαλάττῃ καὶ
[13]   ταλάντων οἰκίαν τε ἤδη ᾠκοδομησάμην  ἐν   ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν Ποικίλην,
[15]   τὴν τῆς Ἐνοδίας τελετὴν, οἶσθα,  ἐν   ἡλίκῳ σκαφιδίῳ πάντες ἅμα οἱ
[44]   ὑπόπτερον θηρίον φοῖνιξ ὄρνεον  ἐν   Ἰνδοῖς ἀθέατον τοῖς ἄλλοις, ἐγὼ
[44]   εἶναι εἰσιών. εἰ δέ τι  ἐν   Ἰνδοῖς Ὑπερβορέοις θέαμα παράδοξον
[44]   εἰ τύχοι, ἐν Συρίᾳ δειπνῆσαι  ἐν   Ἰταλίᾳ. εἰ δέ τις ἐχθρὸς
[46]   μὲν ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ  ἐν   Ἰταλίᾳ καὶ τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι
[9]   τὴν Μαλέαν πλεύσαντας ἤδη εἶναι  ἐν   Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, θαυμάσιόν
[15]   οὕτως ἐπῆρέ σε οἰκία  ἐν   καλῷ τῆς πόλεως οἰκοδομηθεῖσα καὶ
[32]   τὰς ἱππαγωγοὺς ἐμβιβάσαντες— παρεσκεύασται δ´  ἐν   Κεγχρεαῖς καὶ σῖτος ἱκανὸς καὶ
[44]   δυναμένη, καὶ μάλιστα μεθ´ ὑγιείας  ἐν   μακρῷ τῷ βίῳ. ~τί ἂν
[20]   εὔκαρπον ἐν τῇ Ἑλλάδι, πάντα  ἐν   ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται. χρυσὸς
[14]   εὐπλόει, βέλτιστε, ἡμεῖς δὲ  ἐν   Πειραιεῖ καθεδούμεθα τοὺς ἐξ Αἰγύπτου
[44]   Ὀλύμπια, καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι,  ἐν   Συρίᾳ δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ. εἰ
[46]   σύ, Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν  ἐν   Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν Ἰταλίᾳ
[17]   τοῦτο ἄμεινον, μὴ καὶ βασκαίνειν  ἐν   ταῖς κοιναῖς εὐτυχίαις δοκῶ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[40]   ἄπει τοῖς πολλοῖς, ἰσότιμος ἐλαυνόμενος  ἐν   τῇ ἀγέλῃ τῶν νεκρῶν, χῶμα
[6]   ὡς ἱκανὸν εἶναι πᾶσι τοῖς  ἐν   τῇ Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν.
[20]   τὸν λίθινον, ὅς ἐστιν ἡμῖν  ἐν   τῇ αὐλῇ, μέδιμνοι χίλιοι ἐπισήμου
[20]   συνηρεφὲς ἔνυδρον εὔκαρπον  ἐν   τῇ Ἑλλάδι, πάντα ἐν ὀλίγῳ
[18]   ἁπάντων. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Λέληθας σεαυτὸν ἔχων  ἐν   τῇ νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν παῖδα
[17]   ἐρωτᾶν οἶμαι, ὅς γε δὴ  ἐν   τῇ νηῒ τὸν ἕτερον πόδα
[24]   τὸν σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος  ἐν   τῇ πομπῇ, καὶ μάλιστα ἐπειδὰν
[12]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀπελείφθην μὲν ὑμῶν εὐθὺς  ἐν   τῇ πρώτῃ ἐς τὴν ναῦν
[30]   σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε συμπατηθῶ  ἐν   τῇ τύρβῃ ὑπὸ τοσαύταις ὁπλαῖς,
[3]   τῆς ἀρχαίας ἡμῶν τρυφῆς εἶπεν  ἐν   τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ τότε
[36]   δοκεῖ. καὶ ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ  ἐν   τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ προδώσετε
[45]   σε, εἴ τινα ἄλλον εἶδες  ἐν   τοσούτοις ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης, γέροντα
[35]   τῷ πεδίῳ πρὸ τῶν τειχῶν  ἐν   τοσούτοις στρατιώταις κάθησαι περὶ τοῦ
[33]   καὶ ἀπίασι τὴν Φοινίκην ἡμῖν  ἐν   τούτῳ καὶ τὴν Παλαιστίνην εἶτα
[39]   σοι ἀρχή— Τιμόλαον δὲ  ἐν   τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ ἂν
[35]   εἶναι δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ Βαβυλῶνα  ἐν   τῷ πεδίῳ πρὸ τῶν τειχῶν
[1]   ὅπου νῦν ἐκεῖνός ἐστιν ἀποπλανηθεὶς  ἐν   τῷ πλήθει τῶν θεατῶν. ἄχρι
[30]   καὶ οὐδὲ ὅλως ἐπέβην ἵππου  ἐν   τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ. δέδια
[3]   ἀναμιμνήσκεις τῶν Θουκυδίδου συγγραμμάτων,  ἐν   τῷ προοιμίῳ περὶ τῆς ἀρχαίας
[8]   παραπλεύσας καὶ αὐτὸς Χελιδονέας ἡλίκον  ἐν   τῷ τόπῳ ἀνίσταται τὸ κῦμα,
[1]   θᾶττον τοὺς γῦπας ἕωλος νεκρὸς  ἐν   φανερῷ κείμενος θέαμά τι
[10]   καὶ τὸ βάδισμα ἐκείνου, καὶ  ἐν   χρῷ κουρά. ἐπιτείνωμεν δὲ
[28]   εὐχῆς ὃν Τιμόλαος ἔθηκε φήσας  μηδὲν   ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς ἐκείνων πρὸς
[14]   Ἀδειμάντου πλοῖον τὴν Ἶσίν τις  εἶδεν.   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο ὤκνουν
[26]   χρόνον βιώσει πλουτῶν. τίς γὰρ  οἶδεν   εἰ ἔτι παρακειμένης σοι τῆς
[28]   ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς ἐκείνων πρὸς  οὐδὲν   ἀνανευόντων. αἰτῶ δὴ βασιλεὺς γενέσθαι
[44]   τὸ γῆρας ὥσπερ οἱ ὄφεις.  οὐδὲν   γὰρ δεήσει με ταῦτα ἔχοντα·
[15]   τεττάρων ἕκαστος ὀβολῶν διεπλεύσαμεν, καὶ  οὐδὲν   ἐδυσχέραινες ἡμᾶς συμπλέοντας, νῦν δὲ
[4]   τὴν ὁδὸν Ἀδείμαντος, καὶ δέος  οὐδὲν   μὴ ἀπολειφθεὶς ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[29]   δυναστείαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ, Σάμιππε,  οὐδὲν   μικρόν, ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ
[11]   δᾳδὶ καὶ αὐτοῖς τετελεσμένοις. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Οὐδέν,   θαυμάσιε, τοιοῦτον, ἀλλά τινα
[11]   πρᾶγμα, ὡς δοκεῖς, ἀνακυκλῶν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Οὐδέν,   Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά με
[45]   Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Οὐδέν,   Τιμόλαε. οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς
[6]   μικρός τις ἀνθρωπίσκος γέρων ἤδη  ἔσωζεν   ὑπὸ λεπτῇ κάμακι τὰ τηλικαῦτα
[7]   ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι Σιδῶνος,  ἐκεῖθεν   δὲ χειμῶνι μεγάλῳ περιπεσόντας δεκάτῃ
[4]   Ἀτάρ, Σάμιππε, νῦν ἀνεμνήσθην,  ὁπόθεν   ἡμῶν ἀπελείφθη Ἀδείμαντος, ὅτε παρὰ
[23]   ἡμέτερον τὸ ἄπυρον, καὶ ὄψα  πανταχόθεν   καὶ σύες καὶ λαγώς, καὶ
[35]   περιμένειν ἔστ´ ἂν ἄμεινον παρασκευάσωνται  πανταχόθεν   τῶν συμμάχων προσγενομένων, ἀλλ´ ἕως
[9]   πέλαγος ἤδη τῷ κρημνῷ προσφερομένην.  τοὐντεῦθεν   δὲ ἅπαξ τῆς ὀρθῆς ἐκπεσόντας
[13]   εἰ πρὸς τοὐλάχιστόν τις λογίζοιτο.  τοὐντεῦθεν   οὖν ἐπανιὼν ἐλογιζόμην, εἴ τις
[35]   κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε κατῄειμεν  ἕωθεν   ἐς τὸν Πειραιᾶ, καὶ νῦν
[22]   καὶ προσκυνεῖν, καὶ οἱ μὲν  ἕωθεν   πρὸς ταῖς θύραις ἄνω καὶ
[5]   νεὼς θεὸν ἔχουσα τὴν Ἶσιν  ἑκατέρωθεν.   μὲν γὰρ ἄλλος κόσμος,
[13]   ναῦν εὐθετίζοντι καὶ ἐς λιμένα  πόρρωθεν   ἀποβλέποντι ἐπιστάς, Λυκῖνε, κατέδυσας
[6]   ναυτῶν πλῆθος στρατοπέδῳ ἄν τις  εἰκάσειεν.   ἐλέγετο δὲ καὶ τοσοῦτον ἄγειν
[25]   εἴρηκα, καί μοι Ἑρμῆς  τελεσιουργήσειεν   αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα οὖν,
[13]   θεῶν τὴν ναῦν ἄφνω ἐμὴν  ποιήσειεν   εἶναι, οἷον ἄν, ὡς εὐδαίμονα
[5]   καταντικρὺ δὲ ἀνάλογον πρῷρα  ὑπερβέβηκεν   ἐς τὸ πρόσω ἀπομηκυνομένη, τὴν
[34]   διὰ μὲν τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς  ἀπήντηκεν   ἡμῖν πολέμιος, ἀλλὰ ἑκόντες αὑτούς
[5]   ὡς δὲ πρύμνα μὲν  ἐπανέστηκεν   ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη,
[9]   σκοπέλῳ. ~τοιαῦτα καὶ σφᾶς καταλαβεῖν  ἔφασκεν   ναύκληρος ἔτι καὶ νυκτὸς
[31]   Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ  μὲν   ἄρχε τῆς ἵππου, Λυκῖνος δὲ
[24]   κατὰ μῆνα ἕκαστον δραχμαὶ τῷ  μὲν   ἀστῷ ἑκατόν, τῷ δὲ μετοίκῳ
[26]   ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι τοὺς  μὲν   αὐτίκα πρὶν ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου
[13]   τοὺς φίλους καὶ ἐπιπλέων ἐνίοτε  μὲν   αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων.
[17]   εὔξομαι ἅπερ ἂν δοκῇ. εἰ  μὲν   γὰρ Ἀδείμαντος βούλεται, οὐδὲ ἐρωτᾶν
[5]   ἔχουσα τὴν Ἶσιν ἑκατέρωθεν.  μὲν   γὰρ ἄλλος κόσμος, αἱ γραφαὶ
[27]   τῶν ἐντοσθιδίων τι ἀλγοῦντας; ὅτι  μὲν   γὰρ οὐκ ἂν ἕλοιο πλουτῶν
[1]   τῷ πλήθει τῶν θεατῶν. ἄχρι  μὲν   γὰρ τῆς νεὼς ἅμα ἤλθομεν
[39]   ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις  μέν   γε οὐδὲ ὄναρ τῶν ἡδέων,
[24]   παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν ἄν, αἱ  μὲν   διανομαὶ κατὰ μῆνα ἕκαστον δραχμαὶ
[25]   ~τοῖς φίλοις δὲ ὑμῖν, Σαμίππῳ  μὲν   εἴκοσι μεδίμνους ἐπισήμου χρυσίου παραμετρῆσαι
[15]   ὑμῖν. μὴ γὰρ οἴου σοὶ  μὲν   εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι
[46]   καὶ σύ, Τιμόλαε, ἀριστῶν  μὲν   ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν
[23]   καὶ οὐ κατ´ ἐμέ— τάριχος  μὲν   ἐξ Ἰβηρίας, οἶνος δὲ ἐξ
[5]   συνέχεται, ὡς δὲ πρύμνα  μὲν   ἐπανέστηκεν ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον
[2]   καὶ συνεχὲς καὶ ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ  μέν,   ἐς τὸ πάτριον δὲ τῷ
[40]   ἀναισθήτῳ αὐτῷ γενομένῳ; ὁρᾷς οἷα  μὲν   ἔτι ζῶν ἕξεις πράγματα δεδιὼς
[39]   τῶν Ἀδειμάντου, παρ´ ὅσον ἐκεῖνος  μὲν   ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα ἐκπώματα προπίνων
[3]   φησιν αὐτὸν εἶναι. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τοῦτο  μὲν   εὐγενείας, Λυκῖνε, σημεῖόν ἐστιν
[36]   ἐς χεῖρας ἤδη συνεληλύθαμεν, τὸ  μὲν   εὐώνυμον καὶ Τιμόλαος ἐτρέψαντο
[22]   ὑποπτήσσειν καὶ προσκυνεῖν, καὶ οἱ  μὲν   ἕωθεν πρὸς ταῖς θύραις ἄνω
[27]   τῆς εὐχῆς ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοῦτο  μὲν   ἤδη κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν
[45]   ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας. τοῦτο  μὲν   καὶ ἑλλέβορος ἱκανὸς ποιῆσαι
[39]   Σάμιππε. καιρὸς γὰρ σὲ ἤδη  μὲν   νενικηκότα τηλικαύτην μάχην ἐν Βαβυλῶνι
[5]   εἴκοσι. τὰ δ´ ἄλλα ἡλίκος  μὲν   ἱστός, ὅσην δὲ ἀνέχει
[1]   καὶ ἀνιόντες ἐς αὐτὴν, σὺ  μέν,   οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις, μετὰ σὲ
[22]   προκύψας ὥσπερ ἥλιος ἐκείνων  μὲν   οὐδ´ ἐπιβλέψομαι ἐνίους, εἰ δέ
[27]   διάγοντας ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων, τοὺς  μὲν   οὐδὲ βαδίζειν δυναμένους, ἐνίους δὲ
[18]   τε παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν ἐγὼ  μὲν   οὐδὲ νῦν ἀποστήσομαι τῆς νεώς,
[28]   ἐκ Μαντινείας, ὡς ἴστε— ναῦν  μὲν   οὐκ αἰτήσω μοι γενέσθαι, ἥν
[10]   Ἀδείμαντος ἐκεῖνός ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Πάνυ  μὲν   οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν.
[14]   ὄψει δηλαδὴ τοὺς φίλους. σὺ  μὲν   οὖν εὐπλόει, βέλτιστε, ἡμεῖς
[41]   ἂν εὐθῦναί τις δυνηθείη. χρυσὸν  μὲν   οὖν καὶ θησαυροὺς καὶ μεδίμνους
[38]   ἐπὶ τούτοις ἄρα ἐννοεῖτε ὅσας  μὲν   πόλεις ἐπωνύμους ἐπ´ ἐμαυτοῦ οἰκιῶ,
[36]   οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε τὸ  μὲν   σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ
[34]   σύ, Ἀδείμαντε. καὶ διὰ  μὲν   τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν
[30]   πεντακισχιλίων ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ τῆς  μὲν   τιμῆς, βασιλεῦ, χάριν οἶδά
[19]   τὴν γῆν. νομίζεις κιθαρῳδὸν  μέν   τινα σωθῆναι παρ´ αὐτῶν καὶ
[19]   μετὰ τοῦ χρυσίου. καὶ τὰ  μὲν   ὑμέτερα μέτρια, τὸ μειράκιον δὲ
[46]   μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν εὐδαιμονία  μὲν   ὑμῖν καὶ πολὺς πλοῦτος
[12]   τῆς Ἀδειμάντου τρυφῆς. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀπελείφθην  μὲν   ὑμῶν εὐθὺς ἐν τῇ πρώτῃ
[35]   χρὴ ποιεῖν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ ἐγὼ  μέν   φημι δεῖν ὑμᾶς τὸ πεζὸν
[42]   τινὰς τοιούτους τὴν δύναμιν, ἕνα  μὲν   ὥστε ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν
[33]   ποταμὸς ἔζευκται καὶ κατόπιν ὁπόσα  διεληλύθαμεν   ἀσφαλῶς ἔχει καὶ πάντα ὕπαρχοι
[36]   καὶ ἐπειδὴ ἐς χεῖρας ἤδη  συνεληλύθαμεν,   τὸ μὲν εὐώνυμον καὶ
[1]   εἶδον οὔτε ἔνδον οὔτε ἐπεὶ  κατεληλύθαμεν.   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα οὖν, Λυκῖνε,
[11]   ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα, καὶ σιγᾶν  μεμαθήκαμεν.   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε εἰπεῖν
[35]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ σοι φράσω. ἐπειδὴ  κεκμήκαμεν   συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε κατῄειμεν ἕωθεν
[35]   νῦν ἤδη τριάκοντά που σταδίους  προκεχωρήκαμεν   καὶ ἥλιος πολύς, κατὰ
[15]   οἱ φίλοι τεττάρων ἕκαστος ὀβολῶν  διεπλεύσαμεν,   καὶ οὐδὲν ἐδυσχέραινες ἡμᾶς συμπλέοντας,
[11]   ἐστι τῶν πάνυ ἀπορρήτων. καίτοι  ἐτελέσθημεν,   ὡς οἶσθα, καὶ σιγᾶν μεμαθήκαμεν.
[4]   παρὰ τὸν ἱστὸν ἐπὶ πολὺ  ἔστημεν   ἀναβλέποντες, ἀριθμοῦντες τῶν βυρσῶν τὰς
[7]   Τιμόλαε, ἀλλὰ νῦν ἡδέως ἂν  ἀκούσαιμεν.   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) ναύκληρος αὐτὸς διηγεῖτό
[35]   ἐπειδὴ κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε  κατῄειμεν   ἕωθεν ἐς τὸν Πειραιᾶ, καὶ
[36]   ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Πρόσιμεν   δή, εἴ σοι δοκεῖ. καὶ
[1]   μὲν γὰρ τῆς νεὼς ἅμα  ἤλθομεν   καὶ ἀνιόντες ἐς αὐτὴν, σὺ
[34]   καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι  παρήλθομεν   εἰς τὸ εἴσω τῶν τειχῶν
[46]   Ἀλλ´ οὐ δέομαι εὐχῆς ἐγώ.  ἥκομεν   γὰρ δὴ πρὸς τὸ Δίπυλον,
[15]   μήτε ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ  αἰτήσομεν   παρὰ τῶν θεῶν ἐπὶ πολλοὺς
[34]   τὸ εἴσω τῶν τειχῶν καὶ  ἔχομεν   τὴν πόλιν. βασιλεὺς δὲ
[33]   ἐπεὶ κατὰ τὸν Εὐφράτην ἤδη  ἐσμὲν   καὶ ποταμὸς ἔζευκται καὶ
[32]   ὅπλα τοσούτοις οὖσιν, ἀλλ´ ἀκονιτὶ  κρατοῦμεν—   ἐπιβάντες ἐπὶ τὰς τριήρεις καὶ
[4]   πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν παλαίστραν  καταλάβωμεν.   ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων, ἡλίκη ναῦς,
[10]   δὲ ὅμως τὸν περίπατον, ὡς  καταλάβωμεν   αὐτόν. ~ἢν μὴ τοῦ ἱματίου
[4]   φίλον ἀπολιπόντας αὐτοὺς ἀπιέναι.  βαδίζωμεν   δ´ ὅμως, εἰ καὶ Σαμίππῳ
[46]   τι ἤδη ποτέ, ὡς ἂν  μάθωμεν   οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ ἀνέγκλητα
[32]   τῶν Περσῶν, ἐπειδὰν αὐτοὶ συμπαρῶσι.  ~προΐωμεν   δὲ ἤδη τὴν ἐπὶ Κορίνθου
[4]   τὸ πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς, ἀλλὰ  προΐωμεν.   εἰκὸς γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι ἐκεῖνον
[32]   διαρκῆ καὶ τὰ ἄλλα πάντα—  διαβάλωμεν   τὸν Αἰγαῖον ἐς τὴν Ἰωνίαν,
[36]   τῶν τοξευμάτων, ὡς μηδὲ πληγὰς  λαμβάνωμεν   ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες. καὶ ἐπειδὴ
[10]   καὶ ἐν χρῷ κουρά.  ἐπιτείνωμεν   δὲ ὅμως τὸν περίπατον, ὡς
[35]   καθ´ ὁδόν εἰσιν οἱ πολέμιοι,  ἐπιχειρῶμεν   αὐτοῖς. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις. σὺ
[32]   ἀτειχίστους λαβόντες ῥᾳδίως ἄρχοντας ἀπολιπόντες  προχωρῶμεν   ἐπὶ Συρίας διὰ Καρίας, εἶτα
[10]   Πάνυ μὲν οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός.  ἐμβοήσωμεν   οὖν. Ἀδείμαντε, σέ φημι τὸν
[16]   κατὰ τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους  αἰτῶμεν   ἅπερ ἂν δοκῇ παρὰ τῶν
[17]   καὶ Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ  πλουτῶμεν,   εἰ τοῦτο ἄμεινον, μὴ καὶ
[11]   μὴ τοῦ ἱματίου λαβόμενοι σε  ἐπιστρέψωμεν,   Ἀδείμαντε, οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν
[5]   πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια πάντα μοι  ἔδοξεν.   ~καὶ τὸ τῶν ναυτῶν πλῆθος
[28]   ἐκδεξάμενος τὴν βασιλείαν παρὰ πατρὸς  ἦρξεν,   ἀλλά μοι τὸ πρῶτον ἀπὸ
[24]   δὲ ταῦτα ἐξαίρετα παρ´ ἐμοῦ  ὑπῆρξεν   ἄν, αἱ μὲν διανομαὶ κατὰ
[3]   περὶ τῆς ἀρχαίας ἡμῶν τρυφῆς  εἶπεν   ἐν τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ
[2]   οὖν, Λυκῖνε, ὅπου ἡμᾶς  ἀπέλιπεν;   ὁπότε, οἶμαι, τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο
[11]   μεταξὺ βαδίζοντα ὑπελθοῦσα παρακοῦσαι ὑμῶν  ἐποίησεν   ἀτενὲς πρὸς αὐτὴν ἅπαντι τῷ
[44]   αὐθημερὸν ἀγγεῖλαι ἐς Βαβυλῶνα, τίς  ἐνίκησεν   Ὀλύμπια, καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι,
[7]   ὡς ἀστὴρ αὐτοὺς  ἔσωσεν;   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, Τιμόλαε, ἀλλὰ
[4]   δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ μάλα δοκεῖ,  ἤν   πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν παλαίστραν
[37]   ἔδοξα ἐπελαύνεσθαι. καί μοι δοκῶ,  ἢν   βιάζωνται, αὐτομολήσειν προσδραμὼν ἐς τὴν
[40]   ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν ἀμελούμενα.  ἢν   δὲ καὶ ὅτι μάλιστα ἐπὶ
[26]   πᾶς οὑτοσὶ πλοῦτος ἀπήρτηται, καὶ  ἢν   ἐκείνη ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται καὶ
[11]   τὸν περίπατον, ὡς καταλάβωμεν αὐτόν.  ~ἢν   μὴ τοῦ ἱματίου λαβόμενοι σε
[39]   τὰ παρὰ τῶν πολεμίων φοβερὰ  ἦν,   ἀλλὰ καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι καὶ
[44]   ταῦτα ἔχοντα· πάντα γὰρ ἐμὰ  ἦν   ἂν τὰ τῶν ἄλλων, ἐς
[41]   ἡδέος τὸ ἀνιαρὸν ἐν αὐτοῖς  ἦν.   ~ἐγὼ δὲ βούλομαι τὸν Ἑρμῆν
[22]   εἰ δέ τις πένης, οἷος  ἦν   ἐγὼ πρὸ τοῦ θησαυροῦ, φιλοφρονήσομαι
[1]   μετὰ σὲ δὲ Ἀδείμαντος  ἦν,   εἶτ´ ἐγὼ μετ´ ἐκεῖνον ἐχόμενος
[44]   ἀνθρώπων βίον καὶ πάντα ἐμὰ  ἦν   καὶ θεὸς ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις.
[42]   μὴ ὁρᾶσθαι τὸν περιθέμενον, οἷος  ἦν   τοῦ Γύγου, τὸν δέ
[20]   αὐτὸς γενόμενος; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἄμεινον γὰρ  ἦν   πιθανώτερον αὐτὸ ποιεῖν καί τινα
[44]   ἔχοντα· πάντα γὰρ ἐμὰ ἦν  ἂν   τὰ τῶν ἄλλων, ἐς ὅσον
[44]   ἐκείνων μόνων. οἷον δὲ κἀκεῖνο  ἦν,   τοὺς πολεμοῦντας ἐπισκοπεῖν ἔξω βέλους
[28]   μὲν οὐκ αἰτήσω μοι γενέσθαι,  ἥν   γε τοῖς πολίταις ἐπιδείξασθαι ἀδύνατον,
[11]   ἀλλά τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην,  ἣν   κενὴν μακαρίαν οἱ πολλοὶ καλοῦσιν,
[30]   ἄφιππός εἰμι καὶ οὐδὲ ὅλως  ἐπέβην   ἵππου ἐν τῷ πρὸ τοῦ
[19]   αὐτὸ ὑποδύντες ἐξοίσουσιν ἐπὶ τὴν  γῆν.   νομίζεις κιθαρῳδὸν μέν τινα
[40]   οἷα δὲ καὶ μετὰ τὴν  ἀπαλλαγὴν   ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη σὸν αἰτεῖν,
[9]   ζόφου ἀκριβοῦς. ἀλλὰ πρὸς τὴν  οἰμωγὴν   αὐτῶν ἐπικλασθέντας τοὺς θεοὺς πῦρ
[8]   κλύσματι— καὶ φοβερωτάτην ποιεῖ τὴν  κυματωγὴν   καὶ τὸν ἦχον μέγαν, καὶ
[30]   τὼ χεῖρε τιμῶν τὴν τιάραν  ὀρθὴν   οὖσαν καὶ τὸ διάδημα. σὺ
[4]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ, Σάμιππε, νῦν  ἀνεμνήσθην,   ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη Ἀδείμαντος, ὅτε
[12]   ὄντας τῆς Ἀδειμάντου τρυφῆς. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀπελείφθην   μὲν ὑμῶν εὐθὺς ἐν τῇ
[31]   κέρας ἐχέτω. δίκαιος δ´ ἂν  εἴην   τυχεῖν παρὰ σοῦ τῶν μεγίστων
[20]   τὸ πρῶτον, ὡς ἂν ἐπισημότατα  οἰκοίην,   καὶ τὰ περὶ τὸ ἄστυ
[33]   οἱ δὲ καὶ ἀπίασι τὴν  Φοινίκην   ἡμῖν ἐν τούτῳ καὶ τὴν
[33]   ἐλάσειν μάχιμα φῦλα καὶ τὴν  τοξικὴν   εὔστοχα. ὥστε ἄλλῳ παραδοὺς τὸ
[20]   Ἐχεκράτους, ἀλλὰ διτάλαντον ἕκαστον τὴν  ὁλκήν.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Εἶτα πῶς οἰνοχόος
[23]   δέ τινι προπίοιμι σκύφον  φιάλην   αἰτήσας, ἐκπιὼν ἀποφερέτω καὶ
[37]   τὴν λόγχην ἀφείς, εἶτα τὴν  κεφαλὴν   ἀποτεμὼν καὶ ἀφελὼν τὸ διάδημα
[33]   δὲ νόμος ἀποτετμῆσθαι τὴν  κεφαλήν,   εἴ τις λιπὼν φαίνοιτο τὴν
[40]   χῶμα ὑψηλὸν ὑπὲρ γῆς καὶ  στήλην   μακρὰν πυραμίδα εὔγραμμον τὰς
[13]   ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν  Ποικίλην,   τὴν παρὰ τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην
[46]   τινα πλοῦτον ἀνιᾶσθαι μετ´ ὀλίγον  ψιλὴν   τὴν μᾶζαν ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς
[45]   περιθέμενόν σε παύσει μωραίνοντα τὴν  πολλὴν   ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας. τοῦτο
[19]   τὴν Πάρνηθα ἐκείνην, εἰ θέλεις,  ὅλην   χρυσῆν ποιήσας ἔχε, κἀγὼ σιωπήσομαί
[25]   βιῶναι τὸν βίον πλουτῶν ἐς  ὑπερβολὴν   καὶ τρυφῶν καὶ πάσαις ἡδοναῖς
[1]   γὰρ ἔδει ποιεῖν, Λυκῖνε,  σχολὴν   ἄγοντα πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν
[29]   βασιλέα καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα.  πλὴν   ἀλλὰ βασίλευε καὶ ἡγοῦ τῶν
[45]   καὶ ὑπὲρ μυρίους τὴν ἰσχύν,  πλὴν   ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε, εἴ
[37]   τὴν οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι.  πλὴν   ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας μιᾷ
[20]   τὸ ἄστυ πάντα ὠνησάμην ἤδη  πλὴν   ὅσα θύμον καὶ λίθοι, καὶ
[37]   τοῦ σώματος, ὡς μηδὲ τὴν  οὐλὴν   ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι. πλὴν ἀλλὰ
[44]   κοιμωμένοις αὐτοῖς τὸ χρυσίον. καὶ  μὴν   εἴ τις ὑπερόπτης εἴη
[42]   εἶναί μοι δακτύλιόν τινα. καὶ  μὴν   καὶ ἐς ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους
[2]   ἐς τὰ ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ  μὴν   οὐ πάνυ καλός, Σάμιππε,
[44]   ὅσον ἀνοίγειν τε τὰς θύρας  ἐδυνάμην   καὶ κοιμίζειν τοὺς φύλακας καὶ
[19]   ἀσφαλείας τοῦτο ἔγωγε τῆς σῆς  ἐποιησάμην,   ὡς μὴ ἀπολέσθαι ἅπαντας μετὰ
[13]   ἐκείνων ταλάντων οἰκίαν τε ἤδη  ᾠκοδομησάμην   ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν
[20]   τὰ περὶ τὸ ἄστυ πάντα  ὠνησάμην   ἤδη πλὴν ὅσα θύμον καὶ
[44]   δὲ τὰς Νείλου μόνος ἂν  ἠπιστάμην   καὶ ὅσον τῆς γῆς ἀοίκητον,
[13]   τις θεῶν τὴν ναῦν ἄφνω  ἐμὴν   ποιήσειεν εἶναι, οἷον ἄν, ὡς
[46]   ποιοῦντες. ἄλλως τε οὐκ ἂν  δεξαίμην   πλουτήσας ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν τινα
[13]   τις λογίζοιτο. τοὐντεῦθεν οὖν ἐπανιὼν  ἐλογιζόμην,   εἴ τις θεῶν τὴν ναῦν
[2]   ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω τὴν  κόμην   ἐπ´ ἀμφότερα τοῦ μετώπου ἀπηγμένην.
[25]   ἐπισκώπτει μου τὴν εὐχήν. τοῦτον  ἐβουλόμην   βιῶναι τὸν βίον πλουτῶν ἐς
[13]   ~Ἰδὼν δὲ ὅμως τὰ πάντα  ἠρόμην   τινὰ τῶν ναυτῶν, ὁπόσην ἀποφέρει
[11]   τοιοῦτον, ἀλλά τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ  ἀνεπλαττόμην,   ἣν κενὴν μακαρίαν οἱ πολλοὶ
[42]   ἦν. ~ἐγὼ δὲ βούλομαι τὸν  Ἑρμῆν   ἐντυχόντα μοι δοῦναι δακτυλίους τινὰς
[20]   καὶ ἀνορωρύχθω θησαυρὸς ὑπὸ τὸν  Ἑρμῆν   τὸν λίθινον, ὅς ἐστιν ἡμῖν
[44]   τροπῆς. καὶ τὸ ὅλον, παιδιὰν  ἐποιούμην   ἂν τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον
[13]   τὴν πατρῴαν ἀφείς, καὶ οἰκέτας  ὠνούμην   καὶ ἐσθῆτας καὶ ζεύγη καὶ
[35]   γε ὑπέμνησας. ἐγὼ δὲ νήφειν  ᾤμην   καὶ ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην.
[45]   ἤδη ἄνδρα οὕτω παρακεκινηκότα τὴν  γνώμην,   ἐπὶ δακτυλίου μικροῦ ὀχούμενον, ὄρη
[35]   ᾤμην καὶ ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν  γνώμην.   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Πρόσιμεν δή, εἴ σοι
[11]   τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν  κενὴν   μακαρίαν οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί
[25]   πέντε χοίνικας, Λυκίνῳ δὲ χοίνικα,  ἀπομεμαγμένην   καὶ ταύτην, ὅτι λάλος ἐστὶ
[2]   κόμην ἐπ´ ἀμφότερα τοῦ μετώπου  ἀπηγμένην.   εἰ τοίνυν ἐγὼ Ἀδείμαντον οἶδα,
[9]   τὸ πέλαγος ἤδη τῷ κρημνῷ  προσφερομένην.   τοὐντεῦθεν δὲ ἅπαξ τῆς ὀρθῆς
[19]   παρέλθῃ εὐχή, τὴν Πάρνηθα  ἐκείνην,   εἰ θέλεις, ὅλην χρυσῆν ποιήσας
[13]   Ποικίλην, τὴν παρὰ τὸν Ἰλισσὸν  ἐκείνην   τὴν πατρῴαν ἀφείς, καὶ οἰκέτας
[33]   ἡμῖν ἐν τούτῳ καὶ τὴν  Παλαιστίνην   εἶτα καὶ τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι,
[2]   θαλάμης προῆλθε τὸ τὴν καθαρὰν  ὀθόνην   ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω τὴν
[6]   οἶμαι, τοὔνομα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θαυμάσιος τὴν  τέχνην,   ὡς ἔφασκον οἱ ἐμπλέοντες, καὶ
[44]   παιδικοῖς δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν  ἐξῆν   εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ
[33]   Ἐμέ, βασιλεῦ, εἰ δοκεῖ,  σατράπην   τῆς Ἑλλάδος κατάλιπε. δειλὸς γάρ
[5]   ἄλλα ἡλίκος μὲν ἱστός,  ὅσην   δὲ ἀνέχει τὴν κεραίαν, οἵῳ
[13]   πάντα ἠρόμην τινὰ τῶν ναυτῶν,  ὁπόσην   ἀποφέρει ναῦς τῷ δεσπότῃ
[19]   Πάρνηθα ἐκείνην, εἰ θέλεις, ὅλην  χρυσῆν   ποιήσας ἔχε, κἀγὼ σιωπήσομαί σοι.
[33]   καὶ τὴν Παλαιστίνην εἶτα καὶ  τὴν   ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ πρῶτος,
[40]   κάμνων, οἷα δὲ καὶ μετὰ  τὴν   ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη σὸν
[15]   ἀγανακτεῖς, εἰ συνεμβησόμεθά σοι, καὶ  τὴν   ἀποβάθραν προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ,
[15]   αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλὰ ὑφαιρήσω  τὴν   ἀποβάθραν προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς
[45]   σοι, ἀλλὰ τοσούτους περιημμένος βαδιῇ  τὴν   ἀριστερὰν πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον ἕνα;
[38]   αἳ ἂν ὑβρίσωσί τι ἐς  τὴν   ἀρχήν. ἁπάντων δὲ μάλιστα Κυδίαν
[40]   ἀνάσπαστος ἐκ τοῦ βασιλείου θρόνου  τὴν   αὐτὴν ὁδὸν ἄπει τοῖς πολλοῖς,
[35]   δὲ τὸ ἱππικὸν αὐτοῦ μένειν  τὴν   Βαβυλῶνα διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς καὶ
[29]   κληρονόμον γενόμενον ἄλλου πονήσαντος ἐς  τὴν   βασιλείαν· ἐπεὶ τῷ Ἀδειμάντου θησαυρῷ
[28]   εἴ τις ἄλλος ἐκδεξάμενος  τὴν   βασιλείαν παρὰ πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά
[19]   γὰρ αὐτὸ ὑποδύντες ἐξοίσουσιν ἐπὶ  τὴν   γῆν. νομίζεις κιθαρῳδὸν μέν
[45]   γέροντα ἤδη ἄνδρα οὕτω παρακεκινηκότα  τὴν   γνώμην, ἐπὶ δακτυλίου μικροῦ ὀχούμενον,
[35]   νήφειν ᾤμην καὶ ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι  τὴν   γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Πρόσιμεν δή, εἴ
[45]   ἀριθμός, καὶ δεήσει καὶ  τὴν   δεξιὰν συνεπιλαβεῖν. καίτοι ἑνὸς τοῦ
[42]   μοι δοῦναι δακτυλίους τινὰς τοιούτους  τὴν   δύναμιν, ἕνα μὲν ὥστε ἀεὶ
[29]   τις αὐτὸς δι´ αὑτοῦ κτησάμενος  τὴν   δυναστείαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ, Σάμιππε,
[14]   καὶ ταῦτα ἐν γῇ κατὰ  τὴν   ἐκ Πειραιῶς ἐς τὸ ἄστυ.
[39]   τὸ δέος ἅπαντες πρὸς  τὴν   ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις
[36]   τοῖς μετὰ σαυτοῦ παρακελεύου δέχεσθαι  τὴν   ἐπέλασιν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) τῆς τύχης.
[32]   αὐτοὶ συμπαρῶσι. ~προΐωμεν δὲ ἤδη  τὴν   ἐπὶ Κορίνθου διὰ τῆς ὀρεινῆς
[35]   δεῖν ὑμᾶς τὸ πεζὸν ἀπιέναι  τὴν   ἐπὶ Κτησιφῶντος, ἡμᾶς δὲ τὸ
[5]   ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ πρόσω ἀπομηκυνομένη,  τὴν   ἐπώνυμον τῆς νεὼς θεὸν ἔχουσα
[21]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε, μή μοι ἀνάλυε  τὴν   εὐχήν. ἐγὼ δὲ καὶ τὰς
[25]   λάλος ἐστὶ καὶ ἐπισκώπτει μου  τὴν   εὐχήν. τοῦτον ἐβουλόμην βιῶναι τὸν
[15]   γέλωτι καὶ σκώμματι ποιήσεσθέ μου  τὴν   εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´
[34]   δὲ περὶ Κτησιφῶντα διατρίβων ἤκουσε  τὴν   ἔφοδον, εἶτα εἰς Σελεύκειαν παρελθὼν
[24]   κάλλος θέατρα καὶ βαλανεῖα, καὶ  τὴν   θάλατταν ἄχρι πρὸς τὸ Δίπυλον
[22]   προσαραξάτωσαν ἐς τὸ μέτωπον εὐθὺ  τὴν   θύραν, οἷα νῦν αὐτοὶ ποιοῦσιν.
[5]   ἐπώνυμον τῆς νεὼς θεὸν ἔχουσα  τὴν   Ἶσιν ἑκατέρωθεν. μὲν γὰρ
[14]   που τὸ μέγα Ἀδειμάντου πλοῖον  τὴν   Ἶσίν τις εἶδεν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς;
[45]   ἀνδρὶ πτηνῷ καὶ ὑπὲρ μυρίους  τὴν   ἰσχύν, πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί
[32]   πάντα— διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον ἐς  τὴν   Ἰωνίαν, εἶτα ἐκεῖ τῇ Ἀρτέμιδι
[2]   ἐκ τῆς θαλάμης προῆλθε τὸ  τὴν   καθαρὰν ὀθόνην ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον ἐς
[34]   Ἀρμένιος πάρεστιν οὔτε οἱ κατὰ  τὴν   Κασπίαν θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε οἱ
[5]   ἱστός, ὅσην δὲ ἀνέχει  τὴν   κεραίαν, οἵῳ δὲ προτόνῳ συνέχεται,
[37]   διέπειρα τὴν λόγχην ἀφείς, εἶτα  τὴν   κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἀφελὼν τὸ
[33]   ὤν. δὲ νόμος ἀποτετμῆσθαι  τὴν   κεφαλήν, εἴ τις λιπὼν φαίνοιτο
[2]   ὀθόνην ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω  τὴν   κόμην ἐπ´ ἀμφότερα τοῦ μετώπου
[9]   ἐς τὸ κάτω, οὓς ἔδει  τὴν   Κρήτην δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ τὴν
[8]   τῷ κλύσματι— καὶ φοβερωτάτην ποιεῖ  τὴν   κυματωγὴν καὶ τὸν ἦχον μέγαν,
[37]   τε καὶ τὸν ἵππον διέπειρα  τὴν   λόγχην ἀφείς, εἶτα τὴν κεφαλὴν
[46]   πλοῦτον ἀνιᾶσθαι μετ´ ὀλίγον ψιλὴν  τὴν   μᾶζαν ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς πείσεσθε
[9]   τὴν Κρήτην δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ  τὴν   Μαλέαν πλεύσαντας ἤδη εἶναι ἐν
[13]   τὸ πολὺ κατ´ ἔτος ἕκαστον  τὴν   μισθοφορίαν. δέ μοι, Δώδεκα,
[13]   ἐπανιὼν ἐλογιζόμην, εἴ τις θεῶν  τὴν   ναῦν ἄφνω ἐμὴν ποιήσειεν εἶναι,
[9]   ἐπικαθίσαι τῷ καρχησίῳ καὶ κατευθῦναι  τὴν   ναῦν ἐπὶ τὰ λαιὰ ἐς
[12]   εὐθὺς ἐν τῇ πρώτῃ ἐς  τὴν   ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ σέ,
[13]   ἔτι δέ μοι τὰ κατὰ  τὴν   ναῦν εὐθετίζοντι καὶ ἐς λιμένα
[4]   εἰ δὲ μή, ἀλλ´ οἶδε  τὴν   ὁδὸν Ἀδείμαντος, καὶ δέος οὐδὲν
[16]   πρὸς τὸ ἄστυ, διελόμενοι τετραχῆ  τὴν   ὁδὸν κατὰ τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ
[9]   καὶ ζόφου ἀκριβοῦς. ἀλλὰ πρὸς  τὴν   οἰμωγὴν αὐτῶν ἐπικλασθέντας τοὺς θεοὺς
[20]   τὰ Ἐχεκράτους, ἀλλὰ διτάλαντον ἕκαστον  τὴν   ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Εἶτα πῶς
[37]   φανερὰ τοῦ σώματος, ὡς μηδὲ  τὴν   οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι. πλὴν
[33]   Φοινίκην ἡμῖν ἐν τούτῳ καὶ  τὴν   Παλαιστίνην εἶτα καὶ τὴν ~Αἴγυπτον
[37]   ἢν βιάζωνται, αὐτομολήσειν προσδραμὼν ἐς  τὴν   παλαίστραν ἔτι πολεμοῦντας ὑμᾶς καταλιπών.
[4]   δοκεῖ, ἤν πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι  τὴν   παλαίστραν καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων,
[13]   ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν Ποικίλην,  τὴν   παρὰ τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην τὴν
[19]   εἰς σὲ παρέλθῃ εὐχή,  τὴν   Πάρνηθα ἐκείνην, εἰ θέλεις, ὅλην
[13]   τὴν παρὰ τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην  τὴν   πατρῴαν ἀφείς, καὶ οἰκέτας ὠνούμην
[13]   ᾠκοδομησάμην ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ  τὴν   Ποικίλην, τὴν παρὰ τὸν Ἰλισσὸν
[34]   εἴσω τῶν τειχῶν καὶ ἔχομεν  τὴν   πόλιν. βασιλεὺς δὲ περὶ
[45]   ὃς περιθέμενόν σε παύσει μωραίνοντα  τὴν   πολλὴν ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας.
[5]   καὶ περιαγωγεῖς καὶ αἱ κατὰ  τὴν   πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια πάντα μοι
[45]   καὶ ταῦτα φαλακρὸν ὄντα καὶ  τὴν   ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ εἰπέ μοι
[33]   κεφαλήν, εἴ τις λιπὼν φαίνοιτο  τὴν   τάξιν. ἀλλ´ ἐπεὶ κατὰ τὸν
[6]   Ἥρων, οἶμαι, τοὔνομα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θαυμάσιος  τὴν   τέχνην, ὡς ἔφασκον οἱ ἐμπλέοντες,
[15]   πρῴην καὶ ἐς Αἴγιναν ἐπὶ  τὴν   τῆς Ἐνοδίας τελετὴν, οἶσθα, ἐν
[30]   εἰς τοὐπίσω τὼ χεῖρε τιμῶν  τὴν   τιάραν ὀρθὴν οὖσαν καὶ τὸ
[33]   Παρθυαίους ἐλάσειν μάχιμα φῦλα καὶ  τὴν   τοξικὴν εὔστοχα. ὥστε ἄλλῳ παραδοὺς
[27]   τῶν πλουσίων ἀναδύῃ καὶ ἀνακαλεῖς  τὴν   ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ σὺ ἤδη
[33]   ἐπεισαχθέντες, οἱ δὲ καὶ ἀπίασι  τὴν   Φοινίκην ἡμῖν ἐν τούτῳ καὶ
[31]   ἱππεῖς, Ἀδείμαντον ἱππαρχεῖν, ἀνατεινάτω  τὴν   χεῖρα. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες, ὡς ὁρᾷς,
[26]   τῆς χρυσῆς τραπέζης, πρὶν ἐπιβαλεῖν  τὴν   χεῖρα καὶ ἀπογεύσασθαι τοῦ ταὼ
[27]   Λυκῖνε, ὑπεναντίος· ὥστε οὐδὲ  τὴν   χοίνικα ἔτι λήψῃ ἐς τέλος
[22]   τοῦτον καὶ λουσάμενον ἥκειν κελεύσω  τὴν   ὥραν ἐπὶ τὸ δεῖπνον. οἱ
[14]   πρὸς τὸν στρατηγὸν ὥς τινα  πειρατὴν   καταποντιστήν, ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον
[26]   που τὸν Κροῖσον καὶ τὸν  Πολυκράτην   πολύ σου πλουσιωτέρους γενομένους ἐκπεσόντας
[32]   Κιλικίας, ἄχρι ἂν ἐπὶ τὸν  Εὐφράτην   ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐμέ, βασιλεῦ,
[33]   τάξιν. ἀλλ´ ἐπεὶ κατὰ τὸν  Εὐφράτην   ἤδη ἐσμὲν καὶ ποταμὸς
[8]   ὀξεῖαι παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι— καὶ  φοβερωτάτην   ποιεῖ τὴν κυματωγὴν καὶ τὸν
[19]   ὁμοίως προσκομισθῆναι, τὸν δὲ Ἀδειμάντου  οἰκέτην   τὸν νεώνητον ἀπορήσειν δελφῖνος ἐρωτικοῦ;
[15]   Αἴγιναν ἐπὶ τὴν τῆς Ἐνοδίας  τελετὴν,   οἶσθα, ἐν ἡλίκῳ σκαφιδίῳ πάντες
[18]   παῖδα φής, Σάμιππε, τὸν  κομήτην.   κἀκεῖνος οὖν ἔστω ἐμός. ὁπόσος
[9]   Νὴ Δία, θαυμάσιόν τινα φὴς  κυβερνήτην   τὸν Ἥρωνα τοῦ Νηρέως
[9]   τὸ κάτω, οὓς ἔδει τὴν  Κρήτην   δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ τὴν Μαλέαν
[14]   στρατηγὸν ὥς τινα πειρατὴν  καταποντιστήν,   ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον εἴργασμαι, καὶ
[11]   παρακοῦσαι ὑμῶν ἐποίησεν ἀτενὲς πρὸς  αὐτὴν   ἅπαντι τῷ λογισμῷ ἀποβλέποντα. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[40]   ἐκ τοῦ βασιλείου θρόνου τὴν  αὐτὴν   ὁδὸν ἄπει τοῖς πολλοῖς, ἰσότιμος
[3]   Αἰγυπτίοις κόμη. ἅπαντες γὰρ  αὐτὴν   οἱ ἐλεύθεροι παῖδες ἀναπλέκονται ἔστε
[1]   ἅμα ἤλθομεν καὶ ἀνιόντες ἐς  αὐτὴν,   σὺ μέν, οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις,
[39]   γὰρ σὲ ἤδη μὲν νενικηκότα  τηλικαύτην   μάχην ἐν Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι τὰ
[4]   ἐπιβολὰς καὶ θαυμάζοντες ἀνιόντα τὸν  ναύτην   διὰ τῶν κάλων, εἶτα ἐπὶ
[45]   σε παύσει μωραίνοντα τὴν πολλὴν  ταύτην   κόρυζαν ἀποξύσας. τοῦτο μὲν
[25]   Λυκίνῳ δὲ χοίνικα, ἀπομεμαγμένην καὶ  ταύτην,   ὅτι λάλος ἐστὶ καὶ ἐπισκώπτει
[9]   τὸν Ἥρωνα τοῦ Νηρέως  ἡλικιώτην,   ὃς τοσοῦτον