HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  88 formes différentes pour 233 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[0]   ~ΠΛΟΙΟΝ  Η   ΕΥΧΑΙ. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκ ἐγὼ ἔλεγον
[33]   ἐς τὰ γυμνὰ περὶ Σοῦσα     Βάκτρα ἡγούμενόν σοι τῆς φάλαγγος.
[41]   καὶ θησαυροὺς καὶ μεδίμνους νομίσματος     βασιλείας καὶ πολέμους καὶ δείματα
[30]   ἐνδακὼν ἐς μέσους τοὺς πολεμίους,     δεήσει καταδεθῆναί με πρὸς τὸ
[39]   τοῖς παρὰ τῶν πολεμίων ἥκουσιν     δικάζειν καταπέμπειν τοῖς ὑπηκόοις
[10]   τὸν Στρομβίχου. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Δυεῖν θάτερον,     δυσχεραίνει καθ´ ἡμῶν ἐκκεκώφωται.
[4]   ποιεῖν ἡμᾶς; ἐνταῦθα καραδοκεῖν αὐτόν,     ἐθέλεις ἐγὼ αὖθις ἐπάνειμι ἐς
[26]   καὶ κόραξι πάντα ἐκεῖνα καταλιπών;     ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι τοὺς μὲν
[28]   Φιλίππου Πτολεμαῖος Μιθριδάτης     εἴ τις ἄλλος ἐκδεξάμενος τὴν
[10]   θάτερον, δυσχεραίνει καθ´ ἡμῶν     ἐκκεκώφωται. Ἀδείμαντος γάρ, οὐκ ἄλλος
[20]   εἴ πού τι συνηρεφὲς     ἔνυδρον εὔκαρπον ἐν τῇ
[39]   καὶ ἤτοι ἀφέστηκέ τι ἔθνος     ἐπελαύνουσί τινες τῶν ἔξω τῆς
[29]   βαδιεῖσθε τοσοῦτοι ὄντες ἐξ Ἀρκαδίας     ἐπὶ τίνας ἀθλίους πρώτους ἀφίξεσθε.
[20]   τι συνηρεφὲς ἔνυδρον     εὔκαρπον ἐν τῇ Ἑλλάδι, πάντα
[1]   ἕωλος νεκρὸς ἐν φανερῷ κείμενος     θέαμά τι τῶν παραδόξων Τιμόλαον
[15]   μύρον ἀπὸ τοῦ Κανώπου     ἶβιν ἐκ Μέμφιδος, εἰ δὲ
[14]   Πειραιεῖ καθεδούμεθα τοὺς ἐξ Αἰγύπτου     Ἰταλίας καταπλέοντας ἀνακρίνοντες, εἴ που
[30]   τῇ τύρβῃ ὑπὸ τοσαύταις ὁπλαῖς,     καὶ θυμοειδὴς ὢν ἵππος
[39]   τῶν πολεμίων ἥκουσιν δικάζειν     καταπέμπειν τοῖς ὑπηκόοις ἐπιτάγματα, καὶ
[14]   τὸν στρατηγὸν ὥς τινα πειρατὴν     καταποντιστήν, ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον εἴργασμαι,
[46]   ταῦτα πρὸ ὀλίγου Ἀγαμέμνονες ὄντες     Κρέοντες. λυπήσεσθε οὖν, ὡς τὸ
[44]   Ἰνδοῖς Ὑπερβορέοις θέαμα παράδοξον     κτῆμα τίμιον ὅσα ἐμφαγεῖν
[28]   Ἀλέξανδρος Φιλίππου Πτολεμαῖος     Μιθριδάτης εἴ τις ἄλλος
[15]   μέμνησο ἡμῖν ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου     μύρον ἀπὸ τοῦ Κανώπου
[19]   ὑποδύντες ἐξοίσουσιν ἐπὶ τὴν γῆν.     νομίζεις κιθαρῳδὸν μέν τινα σωθῆναι
[3]   ἔστε πρὸς τὸ ἐφηβικόν, ἔμπαλιν     οἱ πρόγονοι ἡμῶν, οἷς ἐδόκει
[44]   θέαμα παράδοξον κτῆμα τίμιον     ὅσα ἐμφαγεῖν πιεῖν ἡδέα,
[27]   οἴει σοι γενήσεσθαι καὶ βέβαιον;     οὐχ ὁρᾷς πολλοὺς τῶν πλουσίων
[1]   ἄλλο τι ἐξ ἄστεος ἥκειν     ὀψομένους τὸ πλοῖον. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ
[44]   κτῆμα τίμιον ὅσα ἐμφαγεῖν     πιεῖν ἡδέα, οὐ μεταστειλάμενος, ἀλλ´
[39]   ἀλλὰ πρὸς τὸ δέος ἅπαντες     πρὸς τὴν ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες
[28]   οὐχ οἷος Ἀλέξανδρος Φιλίππου     Πτολεμαῖος Μιθριδάτης εἴ
[40]   ὑπὲρ γῆς καὶ στήλην μακρὰν     πυραμίδα εὔγραμμον τὰς γωνίας ἀπολιπών,
[21]   ὀρέξει πλῆρες οὕτω βαρὺ ἔκπωμα;     σὺ δέξῃ παρ´ αὐτοῦ ἀμογητὶ
[20]   καὶ ὅλως εἴ πού τι     συνηρεφὲς ἔνυδρον εὔκαρπον
[24]   καὶ οὐκέτι τὸ ἀργυροῦν πινάκιον     τὸν σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος ἐν
[9]   τινα φὴς κυβερνήτην τὸν Ἥρωνα     τοῦ Νηρέως ἡλικιώτην, ὃς τοσοῦτον
[26]   χεῖρα καὶ ἀπογεύσασθαι τοῦ ταὼ     τοῦ Νομάδος ἀλεκτρυόνος, ἀποφυσήσας τὸ
[45]   τὴν πολλὴν ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας.     τοῦτο μὲν καὶ ἑλλέβορος
[44]   μὴν εἴ τις ὑπερόπτης εἴη     τύραννος πλούσιος ὑβριστής, ἀράμενος αὐτὸν
[27]   βαδίζειν δυναμένους, ἐνίους δὲ τυφλοὺς     τῶν ἐντοσθιδίων τι ἀλγοῦντας; ὅτι
[43]   καὶ ὅλως ὑπὲρ τὸν Ὑάκινθον     Ὕλαν Φάωνα τὸν Χῖον
[44]   εἰ δέ τι ἐν Ἰνδοῖς     Ὑπερβορέοις θέαμα παράδοξον κτῆμα
[39]   καὶ ὅλως ὑπὸ πάντων μᾶλλον     ὑπὸ σεαυτοῦ εὐδαιμονίζεσθαι. ~καὶ γὰρ
[15]   γὰρ ἄμεινον τοῖς ναύταις προσλαλεῖν     ὑφ´ ὑμῶν καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς,
[43]   ὑπὲρ τὸν Ὑάκινθον Ὕλαν     Φάωνα τὸν Χῖον εἶναί με.
[23]   εἰ δέ τινι προπίοιμι σκύφον     φιάλην αἰτήσας, ἐκπιὼν ἀποφερέτω
[44]   καὶ ἐπεὶ γρὺψ ὑπόπτερον θηρίον     φοῖνιξ ὄρνεον ἐν Ἰνδοῖς ἀθέατον
[39]   ἀφόρητος καὶ ἀηδία πολλή, καὶ     χρηματίζειν δεῖ τοῖς παρὰ τῶν
[7]   τὸ πλοῖον, οἷα ἔπαθον πλέοντες     ὡς ἀστὴρ αὐτοὺς ἔσωσεν;
[4]   ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε, μὴ σκαιὸν     φίλον ἀπολιπόντας αὐτοὺς ἀπιέναι. βαδίζωμεν
[44]   θεὸς ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις. τοῦτο     ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι
[39]   ἐπινίκια— ἑκστάδιος γὰρ οἶμαί σοι     ἀρχή— Τιμόλαον δὲ ἐν τῷ
[36]   καὶ βασιλεὺς ἐν αὐτοῖς.     δὲ ἵππος ἅπασα τῶν βαρβάρων
[46]   ὑμεῖς πείσεσθε μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν     εὐδαιμονία μὲν ὑμῖν καὶ
[19]   ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς σὲ παρέλθῃ     εὐχή, τὴν Πάρνηθα ἐκείνην, εἰ
[3]   Λυκῖνε, σημεῖόν ἐστιν Αἰγυπτίοις     κόμη. ἅπαντες γὰρ αὐτὴν οἱ
[2]   καὶ τῷ τῆς φωνῆς τόνῳ,     κόμη δὲ καὶ ἐς τοὐπίσω
[10]   βάδισμα ἐκείνου, καὶ ἐν χρῷ     κουρά. ἐπιτείνωμεν δὲ ὅμως τὸν
[29]   ὑπὸ τῶν πεντακισμυρίων. τοιοῦτον ἡμῖν     Μαντίνεια θαυμαστὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν
[15]   ἶβιν ἐκ Μέμφιδος, εἰ δὲ     ναῦς ἐδύνατο, καὶ τῶν πυραμίδων
[13]   τινὰ τῶν ναυτῶν, ὁπόσην ἀποφέρει     ναῦς τῷ δεσπότῃ ὡς ἐπὶ
[15]   ὢν ναυκληρεῖς. οὕτως ἐπῆρέ σε     οἰκία ἐν καλῷ τῆς πόλεως
[5]   δὲ προτόνῳ συνέχεται, ὡς δὲ     πρύμνα μὲν ἐπανέστηκεν ἠρέμα καμπύλη
[5]   χηνίσκον ἐπικειμένη, καταντικρὺ δὲ ἀνάλογον     πρῷρα ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ πρόσω
[5]   τοῦ καταστρώματος ἐς τὸν πυθμένα,     βαθύτατον κατὰ τὸν ἄντλον, ἐννέα
[8]   μάλιστα περὶ τὸν λίβα, ὁπόταν  ἐπιλάβῃ   καὶ τοῦ νότου· κατ´ ἐκεῖνο
[30]   καταπεσὼν ἔγωγε συμπατηθῶ ἐν τῇ  τύρβῃ   ὑπὸ τοσαύταις ὁπλαῖς, καὶ
[14]   ναυάγιον εἴργασμαι, καὶ ταῦτα ἐν  γῇ   κατὰ τὴν ἐκ Πειραιῶς ἐς
[26]   πλοῦτος ἀπήρτηται, καὶ ἢν ἐκείνη  ἀπορραγῇ,   πάντα οἴχεται καὶ ἄνθρακές σοι
[37]   ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας μιᾷ  πληγῇ   αὐτόν τε καὶ τὸν ἵππον
[13]   οἰκέτας ὠνούμην καὶ ἐσθῆτας καὶ  ζεύγη   καὶ ἵππους. νυνὶ δὲ ἤδη
[28]   ἐκείνων πρὸς οὐδὲν ἀνανευόντων. αἰτῶ  δὴ   βασιλεὺς γενέσθαι οὐχ οἷος Ἀλέξανδρος
[36]   ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Πρόσιμεν  δή,   εἴ σοι δοκεῖ. καὶ ὅπως
[17]   οὐδὲ ἐρωτᾶν οἶμαι, ὅς γε  δὴ   ἐν τῇ νηῒ τὸν ἕτερον
[7]   διὰ τοῦ Αὐλῶνος ἐλθεῖν, ἔνθα  δὴ   παρὰ μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας.
[45]   εἰπέ μοι καὶ τόδε, τί  δή   ποτε οὐχ εἷς δακτύλιος ἅπαντα
[29]   ᾔτησας, ἄρχειν ἀσπίδος τοσαύτης ἄριστος  δὴ   προκριθεὶς ὑπὸ τῶν πεντακισμυρίων. τοιοῦτον
[46]   δέομαι εὐχῆς ἐγώ. ἥκομεν γὰρ  δὴ   πρὸς τὸ Δίπυλον, καὶ
[8]   τοῦ νότου· κατ´ ἐκεῖνο γὰρ  δὴ   συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ Παμφύλιον ἀπὸ
[20]   τῶν ἀγώνων ἕνεκα, εἴ ποτε  δὴ   τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ τὸ
[24]   νῦν πλούσιοι πρὸς ἐμὲ Ἶροι  δηλαδὴ   ἅπαντες, καὶ οὐκέτι τὸ ἀργυροῦν
[14]   πάντα καὶ ἀνώλεθρα, οὐδὲ ὄψει  δηλαδὴ   τοὺς φίλους. σὺ μὲν οὖν
[45]   τοσούτοις ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης, γέροντα  ἤδη   ἄνδρα οὕτω παρακεκινηκότα τὴν γνώμην,
[36]   μηδὲ προδώσετε τὸ πάτριον φρόνημα.  ἤδη   γάρ που καὶ οἱ πολέμιοι
[37]   καὶ ἀφελὼν τὸ διάδημα βασιλεὺς  ἤδη   γέγονα προσκυνούμενος ὑφ´ ἁπάντων; ~οἱ
[9]   λαβόντας ὑπὲρ τὴν Μαλέαν πλεύσαντας  ἤδη   εἶναι ἐν Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ
[33]   ἀλλ´ ἐπεὶ κατὰ τὸν Εὐφράτην  ἤδη   ἐσμὲν καὶ ποταμὸς ἔζευκται
[6]   πάντα μικρός τις ἀνθρωπίσκος γέρων  ἤδη   ἔσωζεν ὑπὸ λεπτῇ κάμακι τὰ
[14]   καὶ μείζω τοῦ Αἰγυπτίου πλοίου  ἤδη   ἔχε, καὶ τὸ μέγιστον οὐδὲ
[13]   ζεύγη καὶ ἵππους. νυνὶ δὲ  ἤδη   καὶ ἔπλεον ὑφ´ ἁπάντων εὐδαιμονιζόμενος
[27]   εὐχῆς ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοῦτο μὲν  ἤδη   κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων
[35]   ἥλιος πολύς, κατὰ μεσημβρίαν γὰρ  ἤδη   μάλιστα, ἐνταῦθά που ἐπὶ τὰς
[39]   Σάμιππε. καιρὸς γὰρ σὲ  ἤδη   μὲν νενικηκότα τηλικαύτην μάχην ἐν
[34]   οἱ σκοποὶ ἀμφὶ τὰς ἑκατὸν  ἤδη   μυριάδας τοῦ μαχίμου συνειλέχθαι καὶ
[27]   ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ σὺ  ἤδη   Σάμιππος εὔχου. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἐγὼ
[4]   Μηδαμῶς, ἀλλὰ προΐωμεν. εἰκὸς γὰρ  ἤδη   παρεληλυθέναι ἐκεῖνον ἀποσοβοῦντα ἐς τὸ
[20]   περὶ τὸ ἄστυ πάντα ὠνησάμην  ἤδη   πλὴν ὅσα θύμον καὶ λίθοι,
[46]   Λυκῖνε, καὶ αὐτὸς εὔξῃ τι  ἤδη   ποτέ, ὡς ἂν μάθωμεν οἷα
[10]   οὐκ ἄλλος τίς ἐστι. Πάνυ  ἤδη   σαφῶς ὁρῶ, καὶ θοἰμάτιον αὐτοῦ
[34]   τοσαύτας μυριάδας κατέλεξε. καιρὸς οὖν  ἤδη   σκοπεῖν ἡμᾶς τι χρὴ
[41]   μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´  ἤδη   σὸν αἰτεῖν, Τιμόλαε, καὶ
[36]   διδόντες. καὶ ἐπειδὴ ἐς χεῖρας  ἤδη   συνεληλύθαμεν, τὸ μὲν εὐώνυμον καὶ
[32]   ἐπειδὰν αὐτοὶ συμπαρῶσι. ~προΐωμεν δὲ  ἤδη   τὴν ἐπὶ Κορίνθου διὰ τῆς
[37]   κρατεῖς γὰρ αὐτῶν καὶ σὺ  ἤδη   τὸ μέρος. ἐγὼ δέ, ὡς
[35]   ἐς τὸν Πειραιᾶ, καὶ νῦν  ἤδη   τριάκοντά που σταδίους προκεχωρήκαμεν καὶ
[9]   τὰ λαιὰ ἐς τὸ πέλαγος  ἤδη   τῷ κρημνῷ προσφερομένην. τοὐντεῦθεν δὲ
[32]   κἀπειδὰν τἀν τῇ Ἑλλάδι πάντα  ἤδη   χειρωσώμεθα— οὐδεὶς γὰρ ἐναντιωθησόμενος
[39]   εἴσω τῶν ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο  ἤδη,   Σάμιππε. καιρὸς γὰρ σὲ
[13]   δώδεκα ἐκείνων ταλάντων οἰκίαν τε  ἤδη   ᾠκοδομησάμην ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ
[29]   οὐχ ὅμοιον ἡδύ, ὥσπερ ὅταν  ἴδῃ   τις αὐτὸς δι´ αὑτοῦ κτησάμενος
[36]   λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες. καὶ  ἐπειδὴ   ἐς χεῖρας ἤδη συνεληλύθαμεν, τὸ
[35]   δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ σοι φράσω.  ἐπειδὴ   κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε κατῄειμεν
[46]   μάλιστα σύ, Τιμόλαε, ὁπόταν  δέῃ   σε τὸ αὐτὸ παθεῖν τῷ
[42]   σῶμα καὶ ἄτρωτον εἶναι καὶ  ἀπαθῆ,   ἕτερον δὲ ὡς μὴ ὁρᾶσθαι
[1]   Λυκῖνε, σχολὴν ἄγοντα πυθόμενον οὕτως  ὑπερμεγέθη   ναῦν καὶ πέρα τοῦ μέτρου
[4]   δέος οὐδὲν μὴ ἀπολειφθεὶς ἡμῶν  ἀποβουκοληθῇ.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε, μὴ σκαιὸν
[19]   Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς σὲ  παρέλθῃ   εὐχή, τὴν Πάρνηθα ἐκείνην,
[4]   Σάμιππε, νῦν ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν  ἀπελείφθη   Ἀδείμαντος, ὅτε παρὰ τὸν ἱστὸν
[6]   κάμακι τὰ τηλικαῦτα πηδάλια περιστρέφων·  ἐδείχθη   γάρ μοι ἀναφαλαντίας τις, οὖλος,
[45]   δύναταί σοι, ἀλλὰ τοσούτους περιημμένος  βαδιῇ   τὴν ἀριστερὰν πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον
[44]   Ἰταλίᾳ. εἰ δέ τις ἐχθρὸς  εἴη,   ἀμύνασθαι καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ
[44]   καὶ μὴν εἴ τις ὑπερόπτης  εἴη   τύραννος πλούσιος ὑβριστής, ἀράμενος
[41]   τι ἂν εὐθῦναί τις  δυνηθείη.   χρυσὸν μὲν οὖν καὶ θησαυροὺς
[30]   καὶ θυμοειδὴς ὢν ἵππος  ἐξενέγκῃ   με τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν ἐς
[5]   παλαίστραν καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων,  ἡλίκη   ναῦς, εἴκοσι καὶ ἑκατὸν πήχεων
[6]   εἶναι πᾶσι τοῖς ἐν τῇ  Ἀττικῇ   ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν. κἀκεῖνα πάντα
[40]   δορυφόρους, ἀλλ´ ἐπιστάς, ὁπόταν αὐτῷ  δοκῇ,   ἄγει οἰμώζοντα οὐκ αἰδούμενος τὸ
[17]   καιρὸς καλῇ, εὔξομαι ἅπερ ἂν  δοκῇ.   εἰ μὲν γὰρ Ἀδείμαντος βούλεται,
[16]   ἑκάστῳ σταδίους αἰτῶμεν ἅπερ ἂν  δοκῇ   παρὰ τῶν θεῶν. οὕτω γὰρ
[32]   σῖτος ἱκανὸς καὶ τὰ πλοῖα  διαρκῆ   καὶ τὰ ἄλλα πάντα— διαβάλωμεν
[39]   πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη καὶ ταινία  λευκὴ   περὶ τῷ μετώπῳ καὶ δορυφόροι
[41]   αἰτεῖν, Τιμόλαε, καὶ ὅπως  ὑπερβαλῇ   τούτους, ὥσπερ εἰκὸς ἄνδρα συνετὸν
[17]   σοι καὶ ὅταν καιρὸς  καλῇ,   εὔξομαι ἅπερ ἂν δοκῇ. εἰ
[44]   τοῦ ἀφανοῦς πέτρον ἐμβαλόντα τῇ  κεφαλῇ,   ὡς ἐπιτετρῖφθαι τὸ κρανίον, τούς
[9]   τοῦ Νηρέως ἡλικιώτην, ὃς τοσοῦτον  ἀπεσφάλη   τῆς ὁδοῦ. ~ἀλλὰ τί τοῦτο;
[40]   πολλοῖς, ἰσότιμος ἐλαυνόμενος ἐν τῇ  ἀγέλῃ   τῶν νεκρῶν, χῶμα ὑψηλὸν ὑπὲρ
[39]   τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ ἂν  ἐθέλῃ.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Τί δ´ οὖν,
[39]   δόξα μόνη καὶ πορφυρὶς χρυσῷ  ποικίλη   καὶ ταινία λευκὴ περὶ τῷ
[39]   ἄλλα κάματος ἀφόρητος καὶ ἀηδία  πολλή,   καὶ χρηματίζειν δεῖ τοῖς
[21]   χρυσὸς γένηται καὶ πλουτῶν ἄθλιος  ἀπόλῃ   λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ
[20]   ὅς ἐστιν ἡμῖν ἐν τῇ  αὐλῇ,   μέδιμνοι χίλιοι ἐπισήμου χρυσίου. εὐθὺς
[5]   πρύμνα μὲν ἐπανέστηκεν ἠρέμα  καμπύλη   χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη, καταντικρὺ δὲ
[4]   ἡμᾶς εὑρεῖν ἐδύνατο. εἰ δὲ  μή,   ἀλλ´ οἶδε τὴν ὁδὸν Ἀδείμαντος,
[4]   ὁδὸν Ἀδείμαντος, καὶ δέος οὐδὲν  μὴ   ἀπολειφθεὶς ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε,
[19]   ἔγωγε τῆς σῆς ἐποιησάμην, ὡς  μὴ   ἀπολέσθαι ἅπαντας μετὰ τοῦ χρυσίου.
[15]   Οὐκοῦν ἡμεῖς γε προσνηξόμεθα ὑμῖν.  μὴ   γὰρ οἴου σοὶ μὲν εἶναι
[11]   λογισμῷ ἀποβλέποντα. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τίς αὕτη;  μὴ   γὰρ ὀκνήσῃς εἰπεῖν, εἰ μή
[27]   ὡς ἐκεῖνος εὖ οἶδα, κἂν  μὴ   εἴπῃς. ἐῶ λέγειν ὅσας ἐπιβουλὰς
[17]   Ἀλλὰ πλουτῶμεν, εἰ τοῦτο ἄμεινον,  μὴ   καὶ βασκαίνειν ἐν ταῖς κοιναῖς
[1]   σέ τε καὶ Σάμιππον τουτονί,  μὴ   κατ´ ἄλλο τι ἐξ ἄστεος
[33]   τινα ἔασον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος,  μή   με καὶ διαπείρῃ τις οἰστῷ
[21]   τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε,  μή   μοι ἀνάλυε τὴν εὐχήν. ἐγὼ
[44]   με. ~καὶ ταῦτα πάντα ἔχειν  μὴ   ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ κατὰ μέτρον
[42]   καὶ ἀπαθῆ, ἕτερον δὲ ὡς  μὴ   ὁρᾶσθαι τὸν περιθέμενον, οἷος ἦν
[43]   μηδένα εἶναι ἀνέραστον καὶ ὅτῳ  μὴ   ποθεινότατος ἐγὼ καὶ ἀνὰ στόμα,
[20]   ὑπὸ τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν, ὡς  μὴ   πράγματα ἔχοις ἐκ τοῦ πλοίου
[21]   τὰς κλίνας χρυσᾶς, εἰ δὲ  μὴ   σιωπήσῃ, καὶ τοὺς διακόνους αὐτούς.
[4]   ἀπολειφθεὶς ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε,  μὴ   σκαιὸν φίλον ἀπολιπόντας αὐτοὺς
[11]   μὴ γὰρ ὀκνήσῃς εἰπεῖν, εἰ  μή   τίς ἐστι τῶν πάνυ ἀπορρήτων.
[11]   περίπατον, ὡς καταλάβωμεν αὐτόν. ~ἢν  μὴ   τοῦ ἱματίου λαβόμενοι σε ἐπιστρέψωμεν,
[30]   πρὸ τοῦ χρόνῳ. δέδια τοίνυν  μὴ   τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε
[19]   καὶ τοῦ ἰσαρίθμου χρυσίου. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Μὴ   φθόνει, Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν
[21]   διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅρα μόνον  μὴ   ὥσπερ τῷ Μίδᾳ καὶ
[19]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Καὶ σὺ γάρ, Τιμόλαε,  μιμῇ   Λυκῖνον καὶ ἐπιμετρεῖς τῶν σκωμμάτων,
[11]   πολλοὶ καλοῦσιν, καί μοι ἐν  ἀκμῇ   τῆς περιουσίας καὶ τρυφῆς ἐπέστητε.
[3]   Λυκῖνε, σημεῖόν ἐστιν Αἰγυπτίοις  κόμη.   ἅπαντες γὰρ αὐτὴν οἱ ἐλεύθεροι
[2]   τῷ τῆς φωνῆς τόνῳ,  κόμη   δὲ καὶ ἐς τοὐπίσω
[9]   ἤδη εἶναι ἐν Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Νὴ   Δία, θαυμάσιόν τινα φὴς κυβερνήτην
[1]   ὀψομένους τὸ πλοῖον. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Νὴ   Δία, καὶ Ἀδείμαντος Μυρρινούσιος
[37]   καὶ ἀναδῦναι πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Νὴ   Δία καὶ τετρώσῃ αὐτίκα μάλα
[36]   ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν  σημάνῃ   σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ τὰ
[11]   Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά με  κενή   τις ἔννοια μεταξὺ βαδίζοντα ὑπελθοῦσα
[44]   ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι  δυναμένη,   καὶ μάλιστα μεθ´ ὑγιείας ἐν
[5]   ἐπανέστηκεν ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον  ἐπικειμένη,   καταντικρὺ δὲ ἀνάλογον πρῷρα
[5]   πρῷρα ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ πρόσω  ἀπομηκυνομένη,   τὴν ἐπώνυμον τῆς νεὼς θεὸν
[26]   οὑτοσὶ πλοῦτος ἀπήρτηται, καὶ ἢν  ἐκείνη   ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται καὶ ἄνθρακές
[40]   καὶ ὅτι μάλιστα ἐπὶ πλεῖστον  παραμείνῃ,   τίς ἔτι ἀπόλαυσις ἀναισθήτῳ αὐτῷ
[20]   καί τινα θησαυρὸν ὑπὸ τῇ  κλίνῃ   ἀνευρεῖν, ὡς μὴ πράγματα ἔχοις
[39]   ὄναρ τῶν ἡδέων, ἀλλὰ δόξα  μόνη   καὶ πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη καὶ
[21]   οὕτω βαρὺ ἔκπωμα; σὺ  δέξῃ   παρ´ αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ σκύφον,
[22]   αὐτοὶ ποιοῦσιν. ἐγὼ δέ, ὁπόταν  δόξῃ,   προκύψας ὥσπερ ἥλιος ἐκείνων
[46]   πάντως, Λυκῖνε, καὶ αὐτὸς  εὔξῃ   τι ἤδη ποτέ, ὡς ἂν
[24]   σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος ἐν τῇ  πομπῇ,   καὶ μάλιστα ἐπειδὰν ὁρᾷ τοὺς
[33]   τῆς Ἑλλάδος, μή με καὶ  διαπείρῃ   τις οἰστῷ ἄθλιον βαλὼν ἐς
[45]   γνώμην, ἐπὶ δακτυλίου μικροῦ ὀχούμενον,  ὄρη   ὅλα κινεῖν ἄκρῳ τῷ δακτύλῳ
[17]   νηῒ τὸν ἕτερον πόδα ἔχει.  χρὴ   δὲ καὶ Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[34]   ἤδη σκοπεῖν ἡμᾶς τι  χρὴ   ποιεῖν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ ἐγὼ μέν
[4]   Εὖ λέγεις. τί δ´ οὖν  χρὴ   ποιεῖν ἡμᾶς; ἐνταῦθα καραδοκεῖν αὐτόν,
[35]   τί δοκεῖ, Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Ἁπάσῃ   τῇ στρατιᾷ βαδίζειν ἐπὶ τοὺς
[21]   κλίνας χρυσᾶς, εἰ δὲ μὴ  σιωπήσῃ,   καὶ τοὺς διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[37]   αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία καὶ  τετρώσῃ   αὐτίκα μάλα πρὸς αὐτοῦ. βασιλικὸν
[40]   τοῖς πολλοῖς, ἰσότιμος ἐλαυνόμενος ἐν  τῇ   ἀγέλῃ τῶν νεκρῶν, χῶμα ὑψηλὸν
[32]   ἐς τὴν Ἰωνίαν, εἶτα ἐκεῖ  τῇ   Ἀρτέμιδι θύσαντες καὶ τὰς πόλεις
[6]   ἱκανὸν εἶναι πᾶσι τοῖς ἐν  τῇ   Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν. κἀκεῖνα
[20]   λίθινον, ὅς ἐστιν ἡμῖν ἐν  τῇ   αὐλῇ, μέδιμνοι χίλιοι ἐπισήμου χρυσίου.
[11]   ἡμῖν ἐξαγορεύσεις, ἀλλὰ ὑπὸ λαμπρᾷ  τῇ   δᾳδὶ καὶ αὐτοῖς τετελεσμένοις. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[20]   ἔνυδρον εὔκαρπον ἐν  τῇ   Ἑλλάδι, πάντα ἐν ὀλίγῳ Ἀδειμάντου
[32]   τῷ βασιλείῳ Διί· κἀπειδὰν τἀν  τῇ   Ἑλλάδι πάντα ἤδη χειρωσώμεθα— οὐδεὶς
[16]   ἄριστα χρήσαιτο τῷ πλούτῳ καὶ  τῇ   εὐχῇ, δηλώσει γὰρ οἷος ἂν
[17]   τὸ πρὸ τοῦ Διπύλου ἐπιλήψομαι  τῇ   εὐχῇ, καὶ τοῦτο ὡς οἷόν
[18]   νεώς, ἀλλ´, ἐπείπερ ἔξεστιν, ἐπιμετρήσω  τῇ   εὐχῇ. δὲ Ἑρμῆς
[44]   ἐκ τοῦ ἀφανοῦς πέτρον ἐμβαλόντα  τῇ   κεφαλῇ, ὡς ἐπιτετρῖφθαι τὸ κρανίον,
[20]   ποιεῖν καί τινα θησαυρὸν ὑπὸ  τῇ   κλίνῃ ἀνευρεῖν, ὡς μὴ πράγματα
[18]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Λέληθας σεαυτὸν ἔχων ἐν  τῇ   νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν παῖδα φής,
[17]   οἶμαι, ὅς γε δὴ ἐν  τῇ   νηῒ τὸν ἕτερον πόδα ἔχει.
[24]   τοὺς ἐμοὺς ἀργύρῳ τοσούτῳ χρωμένους.  τῇ   πόλει δὲ ταῦτα ἐξαίρετα παρ´
[24]   τὸν σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος ἐν  τῇ   πομπῇ, καὶ μάλιστα ἐπειδὰν ὁρᾷ
[12]   Ἀπελείφθην μὲν ὑμῶν εὐθὺς ἐν  τῇ   πρώτῃ ἐς τὴν ναῦν ἐπιβάσει,
[35]   δοκεῖ, Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἁπάσῃ  τῇ   στρατιᾷ βαδίζειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,
[30]   ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε συμπατηθῶ ἐν  τῇ   τύρβῃ ὑπὸ τοσαύταις ὁπλαῖς,
[16]   πάντα ὑποκείσθωσαν παρέξοντες, εἰ καὶ  τῇ   φύσει ἀπίθανα ἔσται. τὸ δὲ
[7]   ἐκεῖθεν δὲ χειμῶνι μεγάλῳ περιπεσόντας  δεκάτῃ   ἐπὶ Χελιδονέας διὰ τοῦ Αὐλῶνος
[44]   γιγνόμενον διαβιῶναι ἀμφὶ τὰ ἑπτακαίδεκα  ἔτη   ἀεὶ ἀποδυόμενον τὸ γῆρας ὥσπερ
[44]   ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς, ἀλλ´  ἔτη   χίλια νέον ἐκ νέου γιγνόμενον
[29]   εἶναι τῶν ἄλλων βασιλέων ἅτε  ἀρετῇ   προχειρισθέντα ὑπὸ τῆς στρατιᾶς ἄρχειν,
[13]   ὁπόσην ἀποφέρει ναῦς τῷ  δεσπότῃ   ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ κατ´
[6]   ἀνθρωπίσκος γέρων ἤδη ἔσωζεν ὑπὸ  λεπτῇ   κάμακι τὰ τηλικαῦτα πηδάλια περιστρέφων·
[9]   ἐκπεσόντας διὰ τοῦ Αἰγαίου πλεύσαντας  ἑβδομηκοστῇ   ἀπ´ Αἰγύπτου ἡμέρᾳ πρὸς ἀντίους
[20]   καὶ ἐν Ἐλευσῖνι ὅσα ἐπὶ  θαλάττῃ   καὶ περὶ τὸν Ἰσθμὸν ὀλίγα
[11]   τῷ λογισμῷ ἀποβλέποντα. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τίς  αὕτη;   μὴ γὰρ ὀκνήσῃς εἰπεῖν, εἰ
[12]   μὲν ὑμῶν εὐθὺς ἐν τῇ  πρώτῃ   ἐς τὴν ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ
[27]   κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων  ἀναδύῃ   καὶ ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ
[13]   μισθοφορίαν. δέ μοι, Δώδεκα,  ἔφη,   Ἀττικὰ τάλαντα, εἰ πρὸς τοὐλάχιστόν
[7]   χρηστὸς ἀνὴρ καὶ προσομιλῆσαι δεξιός.  ἔφη   δὲ ἀπὸ τῆς Φάρου ἀπάραντας
[16]   ἐστιν πρὸς τὸ ἄστυ, διελόμενοι  τετραχῆ   τὴν ὁδὸν κατὰ τοὺς ἐπιβάλλοντας
[15]   Ἴσιδος κἂν τὰ Νειλῷα ταῦτα  ταρίχη   τὰ λεπτὰ μέμνησο ἡμῖν ἄγειν
[39]   ἑκστάδιος γὰρ οἶμαί σοι  ἀρχή—   Τιμόλαον δὲ ἐν τῷ μέρει
[16]   χρήσαιτο τῷ πλούτῳ καὶ τῇ  εὐχῇ,   δηλώσει γὰρ οἷος ἂν καὶ
[17]   πρὸ τοῦ Διπύλου ἐπιλήψομαι τῇ  εὐχῇ,   καὶ τοῦτο ὡς οἷόν τε
[18]   ἀλλ´, ἐπείπερ ἔξεστιν, ἐπιμετρήσω τῇ  εὐχῇ.   δὲ Ἑρμῆς κερδῷος
[19]   ἐπειδὰν εἰς σὲ παρέλθῃ  εὐχή,   τὴν Πάρνηθα ἐκείνην, εἰ θέλεις,
[27]   ὥστε οὐδὲ τὴν χοίνικα ἔτι  λήψῃ   ἐς τέλος μου τῆς εὐχῆς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007