HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ε  =  84 formes différentes pour 329 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[7]   αὐτοὺς ἔσωσεν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ,  Τιμόλαε,   ἀλλὰ νῦν ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν.
[46]   Βαβυλῶνα μονομαχῶν, καὶ σύ,  Τιμόλαε,   ἀριστῶν μὲν ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν
[41]   ~Ἀλλ´ ἤδη σὸν αἰτεῖν,  Τιμόλαε,   καὶ ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους, ὥσπερ
[17]   πλουτήσας ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς,  Τιμόλαε,   καὶ πείθομαί σοι καὶ ὅταν
[19]   ἐρωτικοῦ; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Καὶ σὺ γάρ,  Τιμόλαε,   μιμῇ Λυκῖνον καὶ ἐπιμετρεῖς τῶν
[46]   οἰκίας, καὶ μάλιστα σύ,  Τιμόλαε,   ὁπόταν δέῃ σε τὸ αὐτὸ
[3]   ἀνειλημμένον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ γε,  Τιμόλαε,   ὅτι ἡμᾶς ἀναμιμνήσκεις τῶν Θουκυδίδου
[45]   τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐδέν,  Τιμόλαε.   οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς ἐναντιοῦσθαι ἀνδρὶ
[35]   σοὶ δὲ τί δοκεῖ,  Τιμόλαε;   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἁπάσῃ τῇ στρατιᾷ βαδίζειν
[29]   καὶ πράγμασι χρῆσθαι. ὡς τοῦτό  γε   αὐτὸ ἡδύ, μείζω εἶναι τῶν
[22]   Δημόκριτος οἱ πάνυ, καὶ προσελθοῦσιν  γε   αὐτοῖς καὶ πρὸ τῶν ἄλλων
[17]   βούλεται, οὐδὲ ἐρωτᾶν οἶμαι, ὅς  γε   δὴ ἐν τῇ νηῒ τὸν
[29]   αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων σύ  γε   ᾔτησας, ἄρχειν ἀσπίδος τοσαύτης ἄριστος
[1]   διὰ τοῦτο; οὕτω φιλοθεάμων σύ  γε   καὶ ἄοκνος τὰ τοιαῦτα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[41]   οὐκ αἰτήσομαι. ἀβέβαια γὰρ ταῦτά  γε   καὶ πολλὰς τὰς ἐπιβουλὰς ἔχοντα
[39]   εὖνοι δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις μέν  γε   οὐδὲ ὄναρ τῶν ἡδέων, ἀλλὰ
[15]   ἀποβάθραν προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς  γε   προσνηξόμεθα ὑμῖν. μὴ γὰρ οἴου
[28]   οὐκ αἰτήσω μοι γενέσθαι, ἥν  γε   τοῖς πολίταις ἐπιδείξασθαι ἀδύνατον, οὐδὲ
[27]   σοι καὶ τούτους ἀφῶ, τό  γε   ὑγιαίνειν ἐχέγγυον οἴει σοι γενήσεσθαι
[35]   τοῦ πολέμου διασκοπούμενος; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Εὖ  γε   ὑπέμνησας. ἐγὼ δὲ νήφειν ᾤμην
[3]   τέττιγι χρυσῷ ἀνειλημμένον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ  γε,   Τιμόλαε, ὅτι ἡμᾶς ἀναμιμνήσκεις
[34]   ἐπὶ πᾶσι δὲ τὸ ἱππικὸν  ἄγε   σύ, Ἀδείμαντε. καὶ διὰ
[7]   Πρωτέα. ~ἠκούσατε δὲ ὅπως δεῦρο  κατήγαγε   τὸ πλοῖον, οἷα ἔπαθον πλέοντες
[14]   Οὐκοῦν, γενναῖε, λαβόμενός μου  ἄπαγε   πρὸς τὸν στρατηγὸν ὥς τινα
[5]   ναῦς, εἴκοσι καὶ ἑκατὸν πήχεων  ἔλεγε   ναυπηγός τὸ μῆκος, εὖρος
[11]   σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι  ἔγωγε   εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς. οὕτω γὰρ
[30]   μὴ τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν  ἔγωγε   συμπατηθῶ ἐν τῇ τύρβῃ ὑπὸ
[19]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ ὑπὲρ ἀσφαλείας τοῦτο  ἔγωγε   τῆς σῆς ἐποιησάμην, ὡς μὴ
[15]   οὐδὲν ἐδυσχέραινες ἡμᾶς συμπλέοντας, νῦν  δὲ   ἀγανακτεῖς, εἰ συνεμβησόμεθά σοι, καὶ
[19]   ἐπὶ δελφῖνος ὁμοίως προσκομισθῆναι, τὸν  δὲ   Ἀδειμάντου οἰκέτην τὸν νεώνητον ἀπορήσειν
[28]   εἰς πέντε μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς  δὲ   ἀμφὶ τοὺς πεντακισχιλίους. ~ἐγὼ δὲ
[5]   καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη, καταντικρὺ  δὲ   ἀνάλογον πρῷρα ὑπερβέβηκεν ἐς
[5]   ἡλίκος μὲν ἱστός, ὅσην  δὲ   ἀνέχει τὴν κεραίαν, οἵῳ δὲ
[9]   ἤδη τῷ κρημνῷ προσφερομένην. τοὐντεῦθεν  δὲ   ἅπαξ τῆς ὀρθῆς ἐκπεσόντας διὰ
[7]   ἀνὴρ καὶ προσομιλῆσαι δεξιός. ἔφη  δὲ   ἀπὸ τῆς Φάρου ἀπάραντας οὐ
[22]   ὥραν ἐπὶ τὸ δεῖπνον. οἱ  δὲ   ἀποπνιγήσονται οἱ πλούσιοι ὁρῶντες ὀχήματα,
[42]   ἀνιαρὸν ἐν αὐτοῖς ἦν. ~ἐγὼ  δὲ   βούλομαι τὸν Ἑρμῆν ἐντυχόντα μοι
[30]   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε, Λυκῖνε, μᾶλλον  δέ,   εἴ σοι φίλον, ἀκολούθει μεθ´
[8]   περὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ σχιζόμενος ἀπόξυροι  δέ   εἰσι πέτραι καὶ ὀξεῖαι παραθηγόμεναι
[40]   ἐκπρόθεσμα καὶ ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα. εἰκόνες  δὲ   ἐκεῖναι καὶ νεῴ, οὓς ἀνιστᾶσιν
[20]   δὲ κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν, τὰ  δὲ   ἐκπώματα οὐ κοῦφα ὡς τὰ
[46]   ἀριστῶν μὲν ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν  δὲ   ἐν Ἰταλίᾳ καὶ τοῖς ἐμοὶ
[14]   οὖν εὐπλόει, βέλτιστε, ἡμεῖς  δὲ   ἐν Πειραιεῖ καθεδούμεθα τοὺς ἐξ
[39]   οἶμαί σοι ἀρχή— Τιμόλαον  δὲ   ἐν τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ
[23]   οἶνος δὲ ἐξ Ἰταλίας, ἔλαιον  δὲ   ἐξ Ἰβηρίας καὶ τοῦτο, μέλι
[23]   τάριχος μὲν ἐξ Ἰβηρίας, οἶνος  δὲ   ἐξ Ἰταλίας, ἔλαιον δὲ ἐξ
[33]   οὐκ ἂν ἡδέως ὑπομείναιμι. σὺ  δὲ   ἔοικας ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ Παρθυαίους
[36]   μὲν σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς  δὲ   ἐπειδὰν σημάνῃ σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες
[18]   ἔξεστιν, ἐπιμετρήσω τῇ εὐχῇ.  δὲ   Ἑρμῆς κερδῷος ἐπινευσάτω ἅπασιν.
[31]   μὲν ἄρχε τῆς ἵππου, Λυκῖνος  δὲ   ἐχέτω τὸ δεξιόν. οὑτοσὶ δὲ
[15]   ἶβιν ἐκ Μέμφιδος, εἰ  δὲ   ναῦς ἐδύνατο, καὶ τῶν
[5]   οἵῳ δὲ προτόνῳ συνέχεται, ὡς  δὲ   πρύμνα μὲν ἐπανέστηκεν ἠρέμα
[13]   καὶ ζεύγη καὶ ἵππους. νυνὶ  δὲ   ἤδη καὶ ἔπλεον ὑφ´ ἁπάντων
[32]   Περσῶν, ἐπειδὰν αὐτοὶ συμπαρῶσι. ~προΐωμεν  δὲ   ἤδη τὴν ἐπὶ Κορίνθου διὰ
[23]   ἐξ Ἰβηρίας καὶ τοῦτο, μέλι  δὲ   ἡμέτερον τὸ ἄπυρον, καὶ ὄψα
[28]   Σάμιππος εὔχου. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἐγὼ  δὲ—   ἠπειρώτης γάρ εἰμι, Ἀρκὰς ἐκ
[36]   βασιλεὺς ἐν αὐτοῖς.  δὲ   ἵππος ἅπασα τῶν βαρβάρων ἐπὶ
[33]   ἐμοῦ ἑκάστῳ ἔθνει ἐπεισαχθέντες, οἱ  δὲ   καὶ ἀπίασι τὴν Φοινίκην ἡμῖν
[44]   τῆς γῆς ἡμίτομον ἔχοντες. ἔτι  δὲ   καὶ ἀστέρων φύσιν καὶ σελήνης
[2]   τῆς φωνῆς τόνῳ, κόμη  δὲ   καὶ ἐς τοὐπίσω πλόκαμος
[39]   ἐκπώματα προπίνων τοῖς συμπόταις, σὺ  δὲ   καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν καὶ ἐδεδίεις
[26]   ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου ἀποθανόντας, ἐνίους  δὲ   καὶ ζῶντας ἀποστερηθέντας ὧν εἶχον
[38]   ἐπωνύμους ἐπ´ ἐμαυτοῦ οἰκιῶ, ὅσας  δὲ   καὶ καθαιρήσω ἑλὼν κατὰ κράτος,
[22]   καὶ κάτω περιπατήσουσιν, ἐν αὐτοῖς  δὲ   καὶ Κλεαίνετος καὶ Δημόκριτος οἱ
[17]   τὸν ἕτερον πόδα ἔχει. χρὴ  δὲ   καὶ Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ
[40]   καὶ φροντίζων καὶ κάμνων, οἷα  δὲ   καὶ μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται;
[40]   ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν ἀμελούμενα. ἢν  δὲ   καὶ ὅτι μάλιστα ἐπὶ πλεῖστον
[42]   ἐμὲ ῥᾳδίως μόνον ἀνατίθεσθαι, ἔτι  δὲ   καὶ πέτεσθαι πολὺ ἀπὸ τῆς
[1]   Αἰγύπτου ἐς Ἰταλίαν σιταγωγῶν; οἶμαι  δὲ   καὶ σφώ, σέ τε καὶ
[21]   μοι ἀνάλυε τὴν εὐχήν. ἐγὼ  δὲ   καὶ τὰς τραπέζας ὅλας χρυσᾶς
[6]   στρατοπέδῳ ἄν τις εἰκάσειεν. ἐλέγετο  δὲ   καὶ τοσοῦτον ἄγειν σῖτον, ὡς
[44]   Ἰνδοῖς ἀθέατον τοῖς ἄλλοις, ἐγὼ  δὲ   καὶ τοῦτο ἑώρων ἄν, καὶ
[46]   ἅπαντας ἀπορρυέντας τῶν δακτύλων. ἐμοὶ  δὲ   καὶ τοῦτο ἱκανὸν ἀντὶ πάντων
[44]   ἅπαντας ἄνευ ἐκείνων μόνων. οἷον  δὲ   κἀκεῖνο ἦν, τοὺς πολεμοῦντας ἐπισκοπεῖν
[36]   καθ´ αὑτοὺς Μήδους ὄντας, τὸ  δὲ   κατ´ ἐμὲ ἰσόπαλον ἔτι, Πέρσαι
[31]   ἐπὶ τοῦ εὐωνύμου τετάξεται. ἐγὼ  δὲ   κατὰ μέσον, ὡς νόμος βασιλεῦσι
[46]   πολὺς πλοῦτος οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ  δὲ   καταβάντες ἀπὸ τῶν θησαυρῶν τε
[20]   ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται. χρυσὸς  δὲ   κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν, τὰ δὲ
[38]   τι ἐς τὴν ἀρχήν. ἁπάντων  δὲ   μάλιστα Κυδίαν τὸν πλούσιον μετελεύσομαι,
[43]   ἀμφότερα εἷς δακτύλιος δυνάσθω. ~τὸ  δὲ   μέγιστον ἄλλος τις ἔστω ἐπὶ
[16]   τῇ φύσει ἀπίθανα ἔσται. τὸ  δὲ   μέγιστον, ἐπίδειξις ἔσται τὸ πρᾶγμα
[24]   τῷ μὲν ἀστῷ ἑκατόν, τῷ  δὲ   μετοίκῳ ἥμισυ τούτων, δημοσίᾳ δὲ
[4]   μηκέθ´ ἡμᾶς εὑρεῖν ἐδύνατο. εἰ  δὲ   μή, ἀλλ´ οἶδε τὴν ὁδὸν
[21]   καὶ τὰς κλίνας χρυσᾶς, εἰ  δὲ   μὴ σιωπήσῃ, καὶ τοὺς διακόνους
[13]   ἔτος ἕκαστον τὴν μισθοφορίαν.  δέ   μοι, Δώδεκα, ἔφη, Ἀττικὰ τάλαντα,
[13]   καὶ μονονουχὶ βασιλεὺς νομιζόμενος. ἔτι  δέ   μοι τὰ κατὰ τὴν ναῦν
[35]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Εὖ γε ὑπέμνησας. ἐγὼ  δὲ   νήφειν ᾤμην καὶ ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι
[33]   τὸν κατάλογον δειλὸς ὤν.  δὲ   νόμος ἀποτετμῆσθαι τὴν κεφαλήν, εἴ
[24]   ἀποφερέτω καὶ τὸ ἔκπωμα. ~οἱ  δὲ   νῦν πλούσιοι πρὸς ἐμὲ Ἶροι
[1]   οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις, μετὰ σὲ  δὲ   Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´ ἐγὼ
[40]   οὐκ αἰδούμενος τὸ διάδημα; σὺ  δὲ   οὕτως ὑψηλὸς καταπεσὼν ἀνάσπαστος
[18]   κἀκεῖνος οὖν ἔστω ἐμός. ὁπόσος  δὲ   πυρὸς ἔνδον ἐστίν, οὗτος
[13]   ἐπιπλέων ἐνίοτε μὲν αὐτός, ἐνίοτε  δὲ   οἰκέτας ἐκπέμπων. εἶτα ἐκ τῶν
[17]   οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα Τιμόλαος, ἐγὼ  δὲ   ὀλίγον ὅσον ἡμιστάδιον τὸ πρὸ
[44]   κατὰ τῶν κρημνῶν. τοῖς παιδικοῖς  δὲ   ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν ἐξῆν εἰσιόντα
[13]   οἶδ´ ὅπου ὑμεῖς ἀπέστητε. ~Ἰδὼν  δὲ   ὅμως τὰ πάντα ἠρόμην τινὰ
[10]   ἐν χρῷ κουρά. ἐπιτείνωμεν  δὲ   ὅμως τὸν περίπατον, ὡς καταλάβωμεν
[22]   οἷα νῦν αὐτοὶ ποιοῦσιν. ἐγὼ  δέ,   ὁπόταν δόξῃ, προκύψας ὥσπερ
[7]   σοφὸς ὑπὲρ τὸν Πρωτέα. ~ἠκούσατε  δὲ   ὅπως δεῦρο κατήγαγε τὸ πλοῖον,
[24]   δὲ μετοίκῳ ἥμισυ τούτων, δημοσίᾳ  δὲ   ὅσα ἐς κάλλος θέατρα καὶ
[39]   καὶ μῖσος καὶ κολακεία, φίλος  δὲ   οὐδεὶς ἀληθής, ἀλλὰ πρὸς τὸ
[15]   μήτε πριαμένῳ μήτε ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς  δὲ   οὐκ αἰτήσομεν παρὰ τῶν θεῶν
[1]   αὐτὸς ὤν, τὸ ἀπὸ τούτου  δὲ   οὐκέτι αὐτὸν εἶδον οὔτε ἔνδον
[25]   τὸν οἰκονόμον ἐκέλευσα ἄν, Τιμολάῳ  δὲ   πέντε χοίνικας, Λυκίνῳ δὲ χοίνικα,
[34]   ἔχομεν τὴν πόλιν. βασιλεὺς  δὲ   περὶ Κτησιφῶντα διατρίβων ἤκουσε τὴν
[8]   μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα  δέ   ποτε παραπλεύσας καὶ αὐτὸς Χελιδονέας
[2]   καὶ παραδακρῦσαι οὐκ ἀγεννές. οὗτος  δὲ   πρὸς τῷ μελάγχρους εἶναι καὶ
[5]   δὲ ἀνέχει τὴν κεραίαν, οἵῳ  δὲ   προτόνῳ συνέχεται, ὡς δὲ
[23]   καὶ ἀλεκτρυὼν Νομαδικός· οἱ  δὲ   σκευάζοντες ἕκαστα σοφισταί τινες περὶ
[27]   βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων. ~ἵνα  δέ   σοι καὶ τούτους ἀφῶ, τό
[44]   ἑώρων ἄν, καὶ τὰς πηγὰς  δὲ   τὰς Νείλου μόνος ἂν ἠπιστάμην
[24]   ἀργύρῳ τοσούτῳ χρωμένους. τῇ πόλει  δὲ   ταῦτα ἐξαίρετα παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν
[35]   πλησίον τοῦ κινδύνου γενόμενος; σοὶ  δὲ   τί δοκεῖ, Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[44]   καὶ ἀθέατος εἶναι εἰσιών. εἰ  δέ   τι ἐν Ἰνδοῖς Ὑπερβορέοις
[35]   αὐτοῖς. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις. σὺ  δὲ   τί, Λυκῖνε, δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[31]   δὲ ἐχέτω τὸ δεξιόν. οὑτοσὶ  δὲ   Τιμόλαος ἐπὶ τοῦ εὐωνύμου τετάξεται.
[42]   ἦν τοῦ Γύγου, τὸν  δέ   τινα ὡς ἰσχύειν ὑπὲρ ἄνδρας
[23]   πέμματα καὶ χυμοὺς ἔχοντες. εἰ  δέ   τινι προπίοιμι σκύφον φιάλην
[44]   Συρίᾳ δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ. εἰ  δέ   τις ἐχθρὸς εἴη, ἀμύνασθαι καὶ
[22]   μὲν οὐδ´ ἐπιβλέψομαι ἐνίους, εἰ  δέ   τις πένης, οἷος ἦν ἐγὼ
[31]   Σάμιππε, ἡγήσομαι τῶν ἱππέων, Λυκῖνος  δὲ   τὸ δεξιὸν κέρας ἐχέτω. δίκαιος
[34]   ἐμὲ Τιμόλαος· ἐπὶ πᾶσι  δὲ   τὸ ἱππικὸν ἄγε σύ,
[35]   ἀπιέναι τὴν ἐπὶ Κτησιφῶντος, ἡμᾶς  δὲ   τὸ ἱππικὸν αὐτοῦ μένειν τὴν
[19]   μὲν ὑμέτερα μέτρια, τὸ μειράκιον  δὲ   τὸ ὡραῖον ἀποπνιγήσεται ἄθλιον νεῖν
[27]   μὲν οὐδὲ βαδίζειν δυναμένους, ἐνίους  δὲ   τυφλοὺς τῶν ἐντοσθιδίων τι
[2]   Ἑλληνιστὶ μέν, ἐς τὸ πάτριον  δὲ   τῷ ψόφῳ καὶ τῷ τῆς
[30]   οὖσαν καὶ τὸ διάδημα. σὺ  δὲ   τῶν ἐρρωμένων τούτων τινὰ ποίησον
[25]   ἐκ τοῦ Κεραμεικοῦ. ~τοῖς φίλοις  δὲ   ὑμῖν, Σαμίππῳ μὲν εἴκοσι μεδίμνους
[5]   ναυπηγός τὸ μῆκος, εὖρος  δὲ   ὑπὲρ τὸ τέταρτον μάλιστα τούτου,
[45]   πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον ἕνα; μᾶλλον  δὲ   ὑπερπαίει ἀριθμός, καὶ δεήσει
[7]   ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι Σιδῶνος, ἐκεῖθεν  δὲ   χειμῶνι μεγάλῳ περιπεσόντας δεκάτῃ ἐπὶ
[29]   δὲ ἀμφὶ τοὺς πεντακισχιλίους. ~ἐγὼ  δὲ   χειροτονητὸς ὑφ´ ἁπάντων προκριθεὶς ἄρχων,
[25]   Τιμολάῳ δὲ πέντε χοίνικας, Λυκίνῳ  δὲ   χοίνικα, ἀπομεμαγμένην καὶ ταύτην, ὅτι
[42]   ἄτρωτον εἶναι καὶ ἀπαθῆ, ἕτερον  δὲ   ὡς μὴ ὁρᾶσθαι τὸν περιθέμενον,
[37]   σὺ ἤδη τὸ μέρος. ἐγὼ  δέ,   ὡς ὁρᾷς, καὶ μονομαχήσω πρὸς
[44]   πάντα ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα  μηδὲ   κατὰ μέτρον ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης
[35]   στρατιᾷ βαδίζειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,  μηδὲ   περιμένειν ἔστ´ ἂν ἄμεινον παρασκευάσωνται
[36]   ἐντὸς γενέσθαι τῶν τοξευμάτων, ὡς  μηδὲ   πληγὰς λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες.
[36]   ἀγαθοὶ ἐν τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε  μηδὲ   προδώσετε τὸ πάτριον φρόνημα. ἤδη
[37]   τὰ φανερὰ τοῦ σώματος, ὡς  μηδὲ   τὴν οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι.
[4]   ἐδύνατο. εἰ δὲ μή, ἀλλ´  οἶδε   τὴν ὁδὸν Ἀδείμαντος, καὶ δέος
[40]   εὐδαιμονίζεσθαι. ~καὶ γὰρ οὖν καὶ  τόδε   πῶς οὐ ταπεινόν, ὅτι καὶ
[45]   σιμόν; ἀτὰρ εἰπέ μοι καὶ  τόδε,   τί δή ποτε οὐχ εἷς
[27]   ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων, τοὺς μὲν  οὐδὲ   βαδίζειν δυναμένους, ἐνίους δὲ τυφλοὺς
[45]   εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐδέν, Τιμόλαε.  οὐδὲ   γὰρ ἀσφαλὲς ἐναντιοῦσθαι ἀνδρὶ πτηνῷ
[11]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μῶν ἐρωτικόν τί ἐστιν;  οὐδὲ   γὰρ οὐδὲ τοῦτο ἀμυήτοις ἡμῖν
[17]   εἰ μὲν γὰρ Ἀδείμαντος βούλεται,  οὐδὲ   ἐρωτᾶν οἶμαι, ὅς γε δὴ
[11]   ἐπὶ συννοίας τινὸς οὐ μικρὸν  οὐδὲ   εὐκαταφρόνητον πρᾶγμα, ὡς δοκεῖς, ἀνακυκλῶν.
[14]   ἤδη ἔχε, καὶ τὸ μέγιστον  οὐδὲ   καταδῦναι δυνάμενα, καὶ τάχα σοι
[28]   γε τοῖς πολίταις ἐπιδείξασθαι ἀδύνατον,  οὐδὲ   μικρολογήσομαι πρὸς τοὺς θεοὺς θησαυρὸν
[18]   παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν  οὐδὲ   νῦν ἀποστήσομαι τῆς νεώς, ἀλλ´,
[15]   ἐς τὸν κόλπον οὐ πτύεις,  οὐδὲ   οἶσθα ὅστις ὢν ναυκληρεῖς. οὕτως
[30]   σοι δεινῶς ἄφιππός εἰμι καὶ  οὐδὲ   ὅλως ἐπέβην ἵππου ἐν τῷ
[39]   δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις μέν γε  οὐδὲ   ὄναρ τῶν ἡδέων, ἀλλὰ δόξα
[14]   τούτῳ τριάρμενα πάντα καὶ ἀνώλεθρα,  οὐδὲ   ὄψει δηλαδὴ τοὺς φίλους. σὺ
[27]   μοι, Λυκῖνε, ὑπεναντίος· ὥστε  οὐδὲ   τὴν χοίνικα ἔτι λήψῃ ἐς
[11]   ἐρωτικόν τί ἐστιν; οὐδὲ γὰρ  οὐδὲ   τοῦτο ἀμυήτοις ἡμῖν ἐξαγορεύσεις, ἀλλὰ
[15]   τῶν ἀκολούθων τὸ πλῆθος. ἀλλ´  ὦγαθέ,   πρὸς τῆς Ἴσιδος κἂν τὰ
[2]   ἐκεῖνο μειράκιον ἐκ τῆς θαλάμης  προῆλθε   τὸ τὴν καθαρὰν ὀθόνην ἐνδεδυκός,
[46]   καὶ τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοις  κατεχρήσασθε   καλῶς ποιοῦντες. ἄλλως τε οὐκ
[36]   δόρατα κρούσαντες πρὸς τὰς ἀσπίδας  ἐπείγεσθε   συμμῖξαι τοῖς ἐναντίοις καὶ ἐντὸς
[29]   ἐπὶ τίνας ἀθλίους πρώτους  ἀφίξεσθε.   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε, Λυκῖνε, μᾶλλον
[36]   ἄνδρες ἀγαθοὶ ἐν τοῖς κινδύνοις  ἔσεσθε   μηδὲ προδώσετε τὸ πάτριον φρόνημα.
[46]   ὡς τὸ εἰκός, καὶ δυσάρεστοι  ἔσεσθε   τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας, καὶ
[15]   ὅτι ἐν γέλωτι καὶ σκώμματι  ποιήσεσθέ   μου τὴν εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς
[46]   ὀλίγου Ἀγαμέμνονες ὄντες Κρέοντες.  λυπήσεσθε   οὖν, ὡς τὸ εἰκός, καὶ
[46]   τὴν μᾶζαν ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς  πείσεσθε   μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν εὐδαιμονία
[29]   ἀσπιδιώτας· ἐθέλω γὰρ εἰδέναι οἷ  βαδιεῖσθε   τοσοῦτοι ὄντες ἐξ Ἀρκαδίας
[2]   τὸ πλοῖον παρέστηκε δακρύων, ὥσπερ  εἴωθε.   ταχύδακρυς γὰρ ἀνὴρ ἐς
[14]   εὐχῆς πνεύματι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν,  γενναῖε,   λαβόμενός μου ἄπαγε πρὸς τὸν
[40]   βασιλέα ὄντα οὐδ´ θάνατος  δέδιε   τοὺς δορυφόρους, ἀλλ´ ἐπιστάς, ὁπόταν
[44]   ἔξω βέλους ὑπεραιωρούμενον; καὶ εἰ  δόξειέ   μοι, προσθέμενος ἂν τοῖς ἡττημένοις
[35]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἔτι γὰρ Ἀθήνησιν,  μακάριε,   εἶναι δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ Βαβυλῶνα
[11]   αὐτοῖς τετελεσμένοις. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,  θαυμάσιε,   τοιοῦτον, ἀλλά τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ
[28]   νόμος τῆς εὐχῆς ὃν Τιμόλαος  ἔθηκε   φήσας μηδὲν ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς
[2]   Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ περιηγουμένῳ τὸ πλοῖον  παρέστηκε   δακρύων, ὥσπερ εἴωθε. ταχύδακρυς γὰρ
[39]   τοῖς ὑπηκόοις ἐπιτάγματα, καὶ ἤτοι  ἀφέστηκέ   τι ἔθνος ἐπελαύνουσί τινες
[1]   ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις, καί  με   διὰ τῆς ἀποβάθρας ὅλης παρέπεμψε
[37]   πρὸς τὸν βασιλέα· προκαλεῖται γάρ  με   καὶ ἀναδῦναι πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[33]   ἔασον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, μή  με   καὶ διαπείρῃ τις οἰστῷ ἄθλιον
[43]   Φάωνα τὸν Χῖον εἶναί  με.   ~καὶ ταῦτα πάντα ἔχειν μὴ
[11]   Οὐδέν, Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά  με   κενή τις ἔννοια μεταξὺ βαδίζοντα
[43]   ἥδιστος, ὡς ἐράσμιον εἶναί  με   περιθέμενον παισὶ τοῖς ὡραίοις καὶ
[30]   τοὺς πολεμίους, δεήσει καταδεθῆναί  με   πρὸς τὸ ἐφίππιον, εἰ μέλλω
[44]   οἱ ὄφεις. οὐδὲν γὰρ δεήσει  με   ταῦτα ἔχοντα· πάντα γὰρ ἐμὰ
[30]   θυμοειδὴς ὢν ἵππος ἐξενέγκῃ  με   τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν ἐς μέσους
[33]   ὥστε ἄλλῳ παραδοὺς τὸ δεξιὸν  ἐμὲ   Ἀντίπατρόν τινα ἔασον ἐπὶ τῆς
[37]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) τῆς τύχης. ἐπ´  ἐμὲ   γὰρ οἱ ἱππεῖς ἅπαντες καὶ
[24]   ~οἱ δὲ νῦν πλούσιοι πρὸς  ἐμὲ   Ἶροι δηλαδὴ ἅπαντες, καὶ οὐκέτι
[36]   Μήδους ὄντας, τὸ δὲ κατ´  ἐμὲ   ἰσόπαλον ἔτι, Πέρσαι γάρ εἰσι
[34]   ἄγων, εἶτα ἐγὼ καὶ μετ´  ἐμὲ   Τιμόλαος· ἐπὶ πᾶσι δὲ
[42]   μυρίοι κινῆσαι μόλις δύναιντο, τοῦτο  ἐμὲ   ῥᾳδίως μόνον ἀνατίθεσθαι, ἔτι δὲ
[23]   ἄργυρος καὶ οὐ κατ´  ἐμέ—   τάριχος μὲν ἐξ Ἰβηρίας, οἶνος
[33]   ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἐμέ,   βασιλεῦ, εἰ δοκεῖ, σατράπην
[34]   προσαξόμενοι, σὺ πρῶτος, Λυκῖνε,  διάβαινε   τὸ δεξιὸν ἄγων, εἶτα ἐγὼ
[19]   χρυσίου. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Μὴ φθόνει,  Λυκῖνε,   ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς σὲ παρέλθῃ
[36]   δεξιὸν ἡμῶν ἐλαύνουσιν, ὥστε,  Λυκῖνε,   αὐτός τε ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνου
[34]   ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ πρῶτος,  Λυκῖνε,   διάβαινε τὸ δεξιὸν ἄγων, εἶτα
[35]   λέγεις. σὺ δὲ τί,  Λυκῖνε,   δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ σοι φράσω.
[41]   εἰδότα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει γοῦν,  Λυκῖνε,   εἴ τι ἐπιλήψιμον εὔξομαι καὶ
[46]   ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἀλλὰ πάντως,  Λυκῖνε,   καὶ αὐτὸς εὔξῃ τι ἤδη
[13]   λιμένα πόρρωθεν ἀποβλέποντι ἐπιστάς,  Λυκῖνε,   κατέδυσας τὸν πλοῦτον καὶ ἀνέτρεψας
[12]   ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ σέ,  Λυκῖνε,   κατέστησα ἐς τὸ ἀσφαλές. περιμετροῦντος
[26]   ἔσται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πῶς λέγεις,  Λυκῖνε;   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅτι, ἄριστε, ἄδηλον
[30]   πρώτους ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε,  Λυκῖνε,   μᾶλλον δέ, εἴ σοι φίλον,
[22]   Τὰ σὰ ῥυθμιεῖς πιθανώτερον,  Λυκῖνε,   μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν αὐτὸς αἰτῇς.
[19]   οὐκ ἐπιστάμενον. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θάρρει,  Λυκῖνε.   οἱ δελφῖνες γὰρ αὐτὸ ὑποδύντες
[39]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Τί δ´ οὖν,  Λυκῖνε;   οἷά σοι ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[2]   κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα οὖν,  Λυκῖνε,   ὅπου ἡμᾶς ἀπέλιπεν; ὁπότε, οἶμαι,
[16]   μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις παιδιᾶς,  Λυκῖνε.   ὁρᾷς, ὡς ἐρυθριᾶν Ἀδείμαντον ἐποίησας
[3]   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τοῦτο μὲν εὐγενείας,  Λυκῖνε,   σημεῖόν ἐστιν Αἰγυπτίοις κόμη.
[1]   Τί γὰρ ἔδει ποιεῖν,  Λυκῖνε,   σχολὴν ἄγοντα πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη
[45]   βίῳ. ~τί ἂν αἰτιάσαιο,  Λυκῖνε,   τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐδέν,
[33]   τῆς φάλαγγος. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδιδράσκεις,  Λυκῖνε,   τὸν κατάλογον δειλὸς ὤν.
[27]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀεὶ σύ μοι,  Λυκῖνε,   ὑπεναντίος· ὥστε οὐδὲ τὴν χοίνικα
[11]   δοκεῖς, ἀνακυκλῶν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,  Λυκῖνε,   χαλεπόν, ἀλλά με κενή τις
[34]   ἀρχῆς· οὕτω ῥᾳδίως τοσαύτας μυριάδας  κατέλεξε.   καιρὸς οὖν ἤδη σκοπεῖν ἡμᾶς
[2]   καλός, Σάμιππε, μειρακίσκος  ἔδοξέ   μοι, ὡς ἂν καὶ Ἀδείμαντον
[45]   καὶ τὴν ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ  εἰπέ   μοι καὶ τόδε, τί δή
[33]   εἰ δοκεῖ, σατράπην τῆς Ἑλλάδος  κατάλιπε.   δειλὸς γάρ εἰμι καὶ τῶν
[31]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες, ὡς ὁρᾷς,  Σάμιππε,   ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ μὲν
[31]   χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἐγώ σοι,  Σάμιππε,   ἡγήσομαι τῶν ἱππέων, Λυκῖνος δὲ
[39]   ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο ἤδη,  Σάμιππε.   καιρὸς γὰρ σὲ ἤδη μὲν
[4]   τότε συναπῳκίσαν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ,  Σάμιππε,   νῦν ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη
[2]   μὴν οὐ πάνυ καλός,  Σάμιππε,   μειρακίσκος ἔδοξέ μοι, ὡς
[29]   τὴν δυναστείαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ,  Σάμιππε,   οὐδὲν μικρόν, ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον
[1]   ἐς αὐτὴν, σὺ μέν, οἶμαι,  Σάμιππε,   προῄεις, μετὰ σὲ δὲ
[18]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν παῖδα φής,  Σάμιππε,   τὸν κομήτην. κἀκεῖνος οὖν ἔστω
[21]   Σισύφειόν τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἄνθρωπε,   μή μοι ἀνάλυε τὴν εὐχήν.
[15]   οἶσθα ὅστις ὢν ναυκληρεῖς. οὕτως  ἐπῆρέ   σε οἰκία ἐν καλῷ
[30]   σε περιαγαγὼν εἰς τοὐπίσω τὼ  χεῖρε   τιμῶν τὴν τιάραν ὀρθὴν οὖσαν
[40]   καὶ πυρετὸς οὐ διαγιγνώσκει  σε   βασιλέα ὄντα οὐδ´ θάνατος
[1]   μέν, οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις, μετὰ  σὲ   δὲ Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´
[45]   ἰσχύν, πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί  σε,   εἴ τινα ἄλλον εἶδες ἐν
[11]   ~ἢν μὴ τοῦ ἱματίου λαβόμενοι  σε   ἐπιστρέψωμεν, Ἀδείμαντε, οὐχ ὑπακούσει
[15]   ὅστις ὢν ναυκληρεῖς. οὕτως ἐπῆρέ  σε   οἰκία ἐν καλῷ τῆς
[39]   ἤδη, Σάμιππε. καιρὸς γὰρ  σὲ   ἤδη μὲν νενικηκότα τηλικαύτην μάχην
[31]   παρὰ σοῦ τῶν μεγίστων τοσούτοις  σε   μεδίμνοις δωρησάμενος ἐπισήμου χρυσίου. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[17]   Σύ, Ἀδείμαντε, εἶτα μετὰ  σὲ   οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα Τιμόλαος, ἐγὼ
[19]   Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς  σὲ   παρέλθῃ εὐχή, τὴν Πάρνηθα
[45]   τοῦ ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν  σε   παύσει μωραίνοντα τὴν πολλὴν ταύτην
[30]   ὑποκύψας ἐς τὸ Περσικὸν προσκυνῶ  σε   περιαγαγὼν εἰς τοὐπίσω τὼ χεῖρε
[31]   τοὺς ἱππέας, εἰ δέξονται ἄρχοντά  σε   σφῶν γενέσθαι. ὅτῳ δοκεῖ,
[1]   σιταγωγῶν; οἶμαι δὲ καὶ σφώ,  σέ   τε καὶ Σάμιππον τουτονί, μὴ
[46]   σύ, Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ  σε   τὸ αὐτὸ παθεῖν τῷ Ἰκάρῳ
[30]   ἀκολούθει μεθ´ ἡμῶν. ἵππαρχον γάρ  σε   τῶν πεντακισχιλίων ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ
[10]   Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν. Ἀδείμαντε,  σέ   φημι τὸν Μυρρινούσιον τὸν Στρομβίχου.
[12]   ἐς τὴν ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ  σέ,   Λυκῖνε, κατέστησα ἐς τὸ
[34]   βασιλεὺς δὲ περὶ Κτησιφῶντα διατρίβων  ἤκουσε   τὴν ἔφοδον, εἶτα εἰς Σελεύκειαν
[38]   μετελεύσομαι, ὃς ὅμορος ὤν μοι  ἐξέωσε   τοῦ ἀγροῦ ἐπιβαίνων κατ´ ὀλίγον
[9]   αὐτῶν ἐπικλασθέντας τοὺς θεοὺς πῦρ  τε   ἀναδεῖξαι ἀπὸ τῆς Λυκίας, ὡς
[36]   ἐλαύνουσιν, ὥστε, Λυκῖνε, αὐτός  τε   ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνου καὶ τοῖς
[30]   τὸ ἐφίππιον, εἰ μέλλω μενεῖν  τε   ἄνω καὶ ἕξεσθαι τοῦ χαλινοῦ.
[44]   ὡς ἐπιτετρῖφθαι τὸ κρανίον, τούς  τε   αὖ φίλους εὖ ποιεῖν ἐπιχέαντα
[13]   τῶν δώδεκα ἐκείνων ταλάντων οἰκίαν  τε   ἤδη ᾠκοδομησάμην ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν
[29]   τῶν στρατιωτῶν καὶ διακόσμει τό  τε   ἱππικὸν καὶ τοὺς ἀνέρας τοὺς
[46]   δὲ καταβάντες ἀπὸ τῶν θησαυρῶν  τε   καὶ διαδημάτων ὥσπερ ἐξ ἡδίστου
[1]   οἶμαι δὲ καὶ σφώ, σέ  τε   καὶ Σάμιππον τουτονί, μὴ κατ´
[34]   ἡμῖν πολέμιος, ἀλλὰ ἑκόντες αὑτούς  τε   καὶ τὰς ἀκροπόλεις ἅνθρωποι ἐνεχείρισαν,
[37]   ὅπως ἐπελάσας μιᾷ πληγῇ αὐτόν  τε   καὶ τὸν ἵππον διέπειρα τὴν
[16]   οὕτω γὰρ ἂν ἡμᾶς  τε   κάματος λάθοι καὶ ἅμα εὐφρανούμεθα
[34]   εἰς Σελεύκειαν παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας  τε   ὅτι πλείστους μεταπεμπόμενος καὶ τοξότας
[46]   σταδίοις κατεχρήσασθε καλῶς ποιοῦντες. ἄλλως  τε   οὐκ ἂν δεξαίμην πλουτήσας ἐπ´
[17]   εὐχῇ, καὶ τοῦτο ὡς οἷόν  τε   παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν
[44]   τῶν ἄλλων, ἐς ὅσον ἀνοίγειν  τε   τὰς θύρας ἐδυνάμην καὶ κοιμίζειν
[8]   Λυκιακῆς θαλάττης, καὶ κλύδων  ἅτε   ἀπὸ πολλῶν ῥευμάτων περὶ τῷ
[29]   μείζω εἶναι τῶν ἄλλων βασιλέων  ἅτε   ἀρετῇ προχειρισθέντα ὑπὸ τῆς στρατιᾶς
[4]   μὴ ἀπολειφθεὶς ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ὁρᾶτε,   μὴ σκαιὸν φίλον ἀπολιπόντας
[46]   μάλα ἡδέως ἐφ´ οἷς ὑμεῖς  ᾐτήσατε   τοιούτοις οὖσι, καὶ ταῦτα φιλοσοφίαν
[7]   θαλάττια σοφὸς ὑπὲρ τὸν Πρωτέα.  ~ἠκούσατε   δὲ ὅπως δεῦρο κατήγαγε τὸ
[39]   δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παρὰ πολύ,  θαυμασιώτατε   βασιλέων, ἐπιπονώτερα καὶ βιαιότερα τῶν
[36]   ἐν τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ  προδώσετε   τὸ πάτριον φρόνημα. ἤδη γάρ
[46]   ἀνόμοια τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας  εὑρίσκητε   ὥσπερ οἱ τοὺς βασιλεῖς ὑποκρινόμενοι
[44]   τοῦτο ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ  μήτε   ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ
[44]   ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι  μήτε   ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ μάλιστα μεθ´
[15]   τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι μήτε πριαμένῳ  μήτε   ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ αἰτήσομεν
[15]   εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι  μήτε   πριαμένῳ μήτε ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ
[15]   ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´ ἂν ὑμεῖς  προχωρήσητε,   ἀποπλευσοῦμαι πάλιν ἐπὶ τῆς νεώς.
[12]   πάχος οὐκ οἶδ´ ὅπου ὑμεῖς  ἀπέστητε.   ~Ἰδὼν δὲ ὅμως τὰ πάντα
[11]   ἀκμῇ τῆς περιουσίας καὶ τρυφῆς  ἐπέστητε.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν τὸ προχειρότατον τοῦτο,
[38]   στρατηγὸς ὀνομαζόμενος. ἐπὶ τούτοις ἄρα  ἐννοεῖτε   ὅσας μὲν πόλεις ἐπωνύμους ἐπ´
[17]   πρῶτος ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ,  Ἀδείμαντε,   εἶτα μετὰ σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος,
[34]   τὸ ἱππικὸν ἄγε σύ,  Ἀδείμαντε.   καὶ διὰ μὲν τῆς Μεσοποταμίας
[15]   προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ,  Ἀδείμαντε,   καὶ ἐς τὸν κόλπον οὐ
[19]   δαρεικοί. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τί τοῦτο,  Ἀδείμαντε;   καταδύσεταί σοι τὸ πλοῖον, οὐ
[11]   ἱματίου λαβόμενοι σε ἐπιστρέψωμεν,  Ἀδείμαντε,   οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν βοῶσιν, ἀλλὰ
[35]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς καὶ σύ,  Ἀδείμαντε,   πλησίον τοῦ κινδύνου γενόμενος; σοὶ
[10]   οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν.  Ἀδείμαντε,   σέ φημι τὸν Μυρρινούσιον τὸν
[31]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ αὐτοὺς ἐρώμεθα,  Ἀδείμαντε,   τοὺς ἱππέας, εἰ δέξονται ἄρχοντά
[26]   αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα οὖν,  Ἀδείμαντε,   ὡς πάνυ σοι ἀπὸ λεπτῆς
[14]   ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ πταῖσμα·  πέντε   γάρ, εἰ βούλει, καλλίω καὶ
[14]   δεσπότης ὢν παρήκουες βοώντων, εἰ  πέντε   κτήσαιο πρὸς τούτῳ τριάρμενα πάντα
[28]   μύριοι, καὶ τὸ πᾶν εἰς  πέντε   μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς δὲ ἀμφὶ
[25]   οἰκονόμον ἐκέλευσα ἄν, Τιμολάῳ δὲ  πέντε   χοίνικας, Λυκίνῳ δὲ χοίνικα, ἀπομεμαγμένην
[4]   ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη Ἀδείμαντος,  ὅτε   παρὰ τὸν ἱστὸν ἐπὶ πολὺ
[13]   καὶ ἐπιπλέων ἐνίοτε μὲν αὐτός,  ἐνίοτε   δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων. εἶτα ἐκ
[13]   ποιῶν τοὺς φίλους καὶ ἐπιπλέων  ἐνίοτε   μὲν αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας
[20]   ὀλίγα τῶν ἀγώνων ἕνεκα, εἴ  ποτε   δὴ τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ
[45]   μοι καὶ τόδε, τί δή  ποτε   οὐχ εἷς δακτύλιος ἅπαντα ταῦτα
[8]   ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα δέ  ποτε   παραπλεύσας καὶ αὐτὸς Χελιδονέας ἡλίκον
[46]   καὶ αὐτὸς εὔξῃ τι ἤδη  ποτέ,   ὡς ἂν μάθωμεν οἷα αἰτήσεις
[35]   φράσω. ἐπειδὴ κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες,  ὁπότε   κατῄειμεν ἕωθεν ἐς τὸν Πειραιᾶ,
[3]   τρυφῆς εἶπεν ἐν τοῖς Ἴωσιν,  ὁπότε   οἱ τότε συναπῳκίσαν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ,
[2]   Λυκῖνε, ὅπου ἡμᾶς ἀπέλιπεν;  ὁπότε,   οἶμαι, τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο μειράκιον
[14]   ἄριστε, δῆλος εἶ ἀφόρητος ἡμῖν  τότε   γενησόμενος. ὃς γὰρ ἔτι ἑνὸς
[3]   ἐν τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ  τότε   συναπῳκίσαν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ, Σάμιππε,
[3]   αὐτὴν οἱ ἐλεύθεροι παῖδες ἀναπλέκονται  ἔστε   πρὸς τὸ ἐφηβικόν, ἔμπαλιν
[28]   εἰμι, Ἀρκὰς ἐκ Μαντινείας, ὡς  ἴστε—   ναῦν μὲν οὐκ αἰτήσω μοι
[26]   Λυκῖνε; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅτι,  ἄριστε,   ἄδηλον ὁπόσον χρόνον βιώσει πλουτῶν.
[14]   σιταγωγίαν, εἰ καί, ναυκλήρων  ἄριστε,   δῆλος εἶ ἀφόρητος ἡμῖν τότε
[14]   σὺ μὲν οὖν εὐπλόει,  βέλτιστε,   ἡμεῖς δὲ ἐν Πειραιεῖ καθεδούμεθα
[42]   τοιούτους τὴν δύναμιν, ἕνα μὲν  ὥστε   ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν τὸ
[33]   φῦλα καὶ τὴν τοξικὴν εὔστοχα.  ὥστε   ἄλλῳ παραδοὺς τὸ δεξιὸν ἐμὲ
[15]   σκώμματι ποιήσεσθέ μου τὴν εὐχήν.  ὥστε   ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´ ἂν ὑμεῖς
[27]   σύ μοι, Λυκῖνε, ὑπεναντίος·  ὥστε   οὐδὲ τὴν χοίνικα ἔτι λήψῃ
[43]   ποθεινότατος ἐγὼ καὶ ἀνὰ στόμα,  ὥστε   πολλὰς γυναῖκας οὐ φερούσας τὸν
[36]   που καὶ οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν.  ὥστε   τὸ μὲν σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος.
[36]   ἐπὶ τὸ δεξιὸν ἡμῶν ἐλαύνουσιν,  ὥστε,   Λυκῖνε, αὐτός τε ἀνὴρ
[1]   τούτου δὲ οὐκέτι αὐτὸν εἶδον  οὔτε   ἔνδον οὔτε ἐπεὶ κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[1]   οὐκέτι αὐτὸν εἶδον οὔτε ἔνδον  οὔτε   ἐπεὶ κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα οὖν,
[34]   κατὰ τὴν Κασπίαν θάλατταν οἰκοῦντες  οὔτε   οἱ ἀπὸ Βάκτρων, ἀλλ´ ἐκ
[34]   καίτοι οὔπω Ἀρμένιος πάρεστιν  οὔτε   οἱ κατὰ τὴν Κασπίαν θάλατταν
[29]   στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν ἀλλὰ  βασίλευε   καὶ ἡγοῦ τῶν στρατιωτῶν καὶ
[21]   ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε, μή μοι  ἀνάλυε   τὴν εὐχήν. ἐγὼ δὲ καὶ
[30]   τίνας ἀθλίους πρώτους ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἄκουε,   Λυκῖνε, μᾶλλον δέ, εἴ
[19]   εἰ θέλεις, ὅλην χρυσῆν ποιήσας  ἔχε,   κἀγὼ σιωπήσομαί σοι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´
[14]   μείζω τοῦ Αἰγυπτίου πλοίου ἤδη  ἔχε,   καὶ τὸ μέγιστον οὐδὲ καταδῦναι
[31]   ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ μὲν  ἄρχε   τῆς ἵππου, Λυκῖνος δὲ ἐχέτω
[1]   με διὰ τῆς ἀποβάθρας ὅλης  παρέπεμψε   χειραγωγῶν ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος αὐτὸς ὤν,




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007