HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  245 formes différentes pour 471 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[3]   ἡμᾶς ἀναμιμνήσκεις τῶν Θουκυδίδου συγγραμμάτων,     ἐν τῷ προοιμίῳ περὶ τῆς
[15]   Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο ὤκνουν εἰπεῖν     ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι ἐν γέλωτι
[8]   κῦμα, καὶ μάλιστα περὶ τὸν  λίβα,   ὁπόταν ἐπιλάβῃ καὶ τοῦ νότου·
[14]   καταπλέοντας ἀνακρίνοντες, εἴ που τὸ  μέγα   Ἀδειμάντου πλοῖον τὴν Ἶσίν τις
[40]   αἱ πόλεις θεραπεύουσαι, καὶ τὸ  μέγα   ὄνομα πάντα κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ
[20]   θαλάττῃ καὶ περὶ τὸν Ἰσθμὸν  ὀλίγα   τῶν ἀγώνων ἕνεκα, εἴ ποτε
[18]   ἐν τῇ νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν  παῖδα   φής, Σάμιππε, τὸν κομήτην.
[21]   Ὅρα μόνον μὴ ὥσπερ τῷ  Μίδᾳ   καὶ ἄρτος σοι καὶ
[40]   γῆς καὶ στήλην μακρὰν  πυραμίδα   εὔγραμμον τὰς γωνίας ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα
[8]   παρὰ μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας.  ~οἶδα   δέ ποτε παραπλεύσας καὶ αὐτὸς
[27]   καὶ θηλύνεσθαι ὡς ἐκεῖνος εὖ  οἶδα,   κἂν μὴ εἴπῃς. ἐῶ λέγειν
[2]   ἀπηγμένην. εἰ τοίνυν ἐγὼ Ἀδείμαντον  οἶδα,   οἶμαι, γλαφυρὸν οὕτω θέαμα ἐκεῖνος
[30]   μὲν τιμῆς, βασιλεῦ, χάριν  οἶδά   σοι καὶ ὑποκύψας ἐς τὸ
[39]   δέος ἅπαντες πρὸς τὴν  ἐλπίδα   εὖνοι δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις μέν
[17]   ἐν τῇ νηῒ τὸν ἕτερον  πόδα   ἔχει. χρὴ δὲ καὶ Λυκίνῳ
[44]   ὅσα ἐμφαγεῖν πιεῖν  ἡδέα,   οὐ μεταστειλάμενος, ἀλλ´ αὐτὸς ἐπιπετόμενος
[29]   τοιοῦτον ἡμῖν Μαντίνεια θαυμαστὸν  βασιλέα   καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν
[40]   πυρετὸς οὐ διαγιγνώσκει σε  βασιλέα   ὄντα οὐδ´ θάνατος δέδιε
[37]   ὁρᾷς, καὶ μονομαχήσω πρὸς τὸν  βασιλέα·   προκαλεῖται γάρ με καὶ ἀναδῦναι
[5]   βαθύτατον κατὰ τὸν ἄντλον,  ἐννέα   πρὸς τοῖς εἴκοσι. τὰ δ´
[39]   ὅσον ἐκεῖνος μὲν ἐτρύφα διτάλαντα  χρύσεα   ἐκπώματα προπίνων τοῖς συμπόταις, σὺ
[6]   τὰ θαλάττια σοφὸς ὑπὲρ τὸν  Πρωτέα.   ~ἠκούσατε δὲ ὅπως δεῦρο κατήγαγε
[16]   ὀνείρατι ἑκουσίῳ περιπεσόντες, ἐφ´ ὅσον  βουλόμεθα,   εὖ ποιήσοντι ἡμᾶς· παρ´ αὐτῷ
[15]   προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς γε  προσνηξόμεθα   ὑμῖν. μὴ γὰρ οἴου σοὶ
[15]   ὑμῶν καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς, ἐπεὶ  συνεμβησόμεθά   σοι καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[15]   συμπλέοντας, νῦν δὲ ἀγανακτεῖς, εἰ  συνεμβησόμεθά   σοι, καὶ τὴν ἀποβάθραν προεισελθὼν
[14]   βέλτιστε, ἡμεῖς δὲ ἐν Πειραιεῖ  καθεδούμεθα   τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰταλίας
[16]   τε κάματος λάθοι καὶ ἅμα  εὐφρανούμεθα   ὥσπερ ἡδίστῳ ὀνείρατι ἑκουσίῳ περιπεσόντες,
[32]   ἄχρι ἂν ἐπὶ τὸν Εὐφράτην  ἀφικώμεθα.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐμέ, βασιλεῦ, εἰ
[31]   ἐπισήμου χρυσίου. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ αὐτοὺς  ἐρώμεθα,   Ἀδείμαντε, τοὺς ἱππέας, εἰ
[32]   τἀν τῇ Ἑλλάδι πάντα ἤδη  χειρωσώμεθα—   οὐδεὶς γὰρ ἐναντιωθησόμενος ἡμῖν
[19]   σὲ παρέλθῃ εὐχή, τὴν  Πάρνηθα   ἐκείνην, εἰ θέλεις, ὅλην χρυσῆν
[7]   Χελιδονέας διὰ τοῦ Αὐλῶνος ἐλθεῖν,  ἔνθα   δὴ παρὰ μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι
[15]   ἐπὶ τὴν τῆς Ἐνοδίας τελετὴν,  οἶσθα,   ἐν ἡλίκῳ σκαφιδίῳ πάντες ἅμα
[11]   πάνυ ἀπορρήτων. καίτοι ἐτελέσθημεν, ὡς  οἶσθα,   καὶ σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´
[15]   τὸν κόλπον οὐ πτύεις, οὐδὲ  οἶσθα   ὅστις ὢν ναυκληρεῖς. οὕτως ἐπῆρέ
[26]   Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Οἶσθα   οὖν, Ἀδείμαντε, ὡς πάνυ
[2]   ἔνδον οὔτε ἐπεὶ κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Οἶσθα   οὖν, Λυκῖνε, ὅπου ἡμᾶς
[24]   ἄχρι πρὸς τὸ Δίπυλον ἥκειν  κἀνταῦθά   που λιμένα εἶναι ἐπαχθέντος ὀρύγματι
[4]   δ´ οὖν χρὴ ποιεῖν ἡμᾶς;  ἐνταῦθα   καραδοκεῖν αὐτόν, ἐθέλεις ἐγὼ
[35]   κατὰ μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα,  ἐνταῦθά   που ἐπὶ τὰς ἐλαίας ἐπὶ
[41]   ἀρχῆς, εἰκότως διέβαλες, οὐκ αἰτήσομαι.  ἀβέβαια   γὰρ ταῦτά γε καὶ πολλὰς
[9]   κατευθῦναι τὴν ναῦν ἐπὶ τὰ  λαιὰ   ἐς τὸ πέλαγος ἤδη τῷ
[35]   ὁπότε κατῄειμεν ἕωθεν ἐς τὸν  Πειραιᾶ,   καὶ νῦν ἤδη τριάκοντά που
[1]   πέρα τοῦ μέτρου ἐς τὸν  Πειραιᾶ   καταπεπλευκέναι μίαν τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου
[9]   ἀντίους τοὺς ἐτησίας πλαγιάζοντας ἐς  Πειραιᾶ   χθὲς καθορμίσασθαι τοσοῦτον ἀποσυρέντας ἐς
[9]   εἶναι ἐν Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ  Δία,   θαυμάσιόν τινα φὴς κυβερνήτην τὸν
[1]   ὀψομένους τὸ πλοῖον. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ  Δία,   καὶ Ἀδείμαντος Μυρρινούσιος εἵπετο
[37]   ἀναδῦναι πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ  Δία   καὶ τετρώσῃ αὐτίκα μάλα πρὸς
[32]   ἄρχοντας ἀπολιπόντες προχωρῶμεν ἐπὶ Συρίας  διὰ   Καρίας, εἶτα Λυκίας καὶ Παμφυλίας
[34]   ἄγε σύ, Ἀδείμαντε. καὶ  διὰ   μὲν τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς ἀπήντηκεν
[1]   ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις, καί με  διὰ   τῆς ἀποβάθρας ὅλης παρέπεμψε χειραγωγῶν
[32]   δὲ ἤδη τὴν ἐπὶ Κορίνθου  διὰ   τῆς ὀρεινῆς ἐπευξάμενοι τῷ βασιλείῳ
[9]   δὲ ἅπαξ τῆς ὀρθῆς ἐκπεσόντας  διὰ   τοῦ Αἰγαίου πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ ἀπ´
[7]   μεγάλῳ περιπεσόντας δεκάτῃ ἐπὶ Χελιδονέας  διὰ   τοῦ Αὐλῶνος ἐλθεῖν, ἔνθα δὴ
[1]   Κόρινθον δέοι ἀπνευστὶ θέοντα ἀπιέναι  διὰ   τοῦτο; οὕτω φιλοθεάμων σύ γε
[15]   Ἶσίν τις εἶδεν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς;  διὰ   τοῦτο ὤκνουν εἰπεῖν ἐνενόουν,
[4]   καὶ θαυμάζοντες ἀνιόντα τὸν ναύτην  διὰ   τῶν κάλων, εἶτα ἐπὶ τῆς
[30]   ἐν τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ.  δέδια   τοίνυν μὴ τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος
[39]   δ´ ἄλλα κάματος ἀφόρητος καὶ  ἀηδία   πολλή, καὶ χρηματίζειν δεῖ
[39]   τῶν συνόντων καὶ μῖσος καὶ  κολακεία,   φίλος δὲ οὐδεὶς ἀληθής, ἀλλὰ
[24]   ὅσα ἐς κάλλος θέατρα καὶ  βαλανεῖα,   καὶ τὴν θάλατταν ἄχρι πρὸς
[29]   τῶν πεντακισμυρίων. τοιοῦτον ἡμῖν  Μαντίνεια   θαυμαστὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει
[5]   πρὸ τούτων αἱ ἄγκυραι καὶ  στροφεῖα   καὶ περιαγωγεῖς καὶ αἱ κατὰ
[43]   καὶ ἀναρτᾶν ἑαυτὰς καὶ τὰ  μειράκια   ἐπιμεμηνέναι μοι καὶ εὐδαίμονα εἶναι
[39]   μάχην ἐν Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι τὰ  ἐπινίκια—   ἑκστάδιος γὰρ οἶμαί σοι
[15]   ναυκληρεῖς. οὕτως ἐπῆρέ σε  οἰκία   ἐν καλῷ τῆς πόλεως οἰκοδομηθεῖσα
[6]   ὑπὸ λεπτῇ κάμακι τὰ τηλικαῦτα  πηδάλια   περιστρέφων· ἐδείχθη γάρ μοι ἀναφαλαντίας
[44]   τύχοι, ἐν Συρίᾳ δειπνῆσαι ἐν  Ἰταλίᾳ.   εἰ δέ τις ἐχθρὸς εἴη,
[46]   ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν  Ἰταλίᾳ   καὶ τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοις
[9]   Μαλέαν πλεύσαντας ἤδη εἶναι ἐν  Ἰταλίᾳ.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, θαυμάσιόν τινα
[44]   τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς, ἀλλ´ ἔτη  χίλια   νέον ἐκ νέου γιγνόμενον διαβιῶναι
[37]   πλὴν ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας  μιᾷ   πληγῇ αὐτόν τε καὶ τὸν
[20]   ἕνεκα, εἴ ποτε δὴ τὰ  Ἴσθμια   ἐπιδημήσαιμι, καὶ τὸ Σικυώνιον πεδίον,
[39]   καὶ πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη καὶ  ταινία   λευκὴ περὶ τῷ μετώπῳ καὶ
[44]   τοῖς ἄλλοις. τοῦτο ἄκρα  εὐδαιμονία   ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι
[46]   πείσεσθε μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν  εὐδαιμονία   μὲν ὑμῖν καὶ πολὺς
[46]   ἤδη ποτέ, ὡς ἂν μάθωμεν  οἷα   αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ ἀνέγκλητα
[40]   δεδιὼς καὶ φροντίζων καὶ κάμνων,  οἷα   δὲ καὶ μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν
[7]   ὅπως δεῦρο κατήγαγε τὸ πλοῖον,  οἷα   ἔπαθον πλέοντες ὡς
[40]   ἀπόλαυσις ἀναισθήτῳ αὐτῷ γενομένῳ; ὁρᾷς  οἷα   μὲν ἔτι ζῶν ἕξεις πράγματα
[22]   τὸ μέτωπον εὐθὺ τὴν θύραν,  οἷα   νῦν αὐτοὶ ποιοῦσιν. ἐγὼ δέ,
[39]   Τί δ´ οὖν, Λυκῖνε;  οἷά   σοι ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παρὰ
[46]   ὀλίγον ψιλὴν τὴν μᾶζαν ἐσθίων,  οἷα   ὑμεῖς πείσεσθε μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν
[32]   καὶ σῖτος ἱκανὸς καὶ τὰ  πλοῖα   διαρκῆ καὶ τὰ ἄλλα πάντα—
[15]   σοὶ μὲν εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα  πλοῖα   κτᾶσθαι μήτε πριαμένῳ μήτε ναυπηγησαμένῳ,
[27]   ἕλοιο πλουτῶν δὶς τοσοῦτον πλοῦτον  ὅμοια   πάσχειν Φανομάχῳ τῷ πλουσίῳ καὶ
[40]   ταπεινόν, ὅτι καὶ νοσεῖς τὰ  ὅμοια   τοῖς ἰδιώταις καὶ πυρετὸς
[46]   ὥσπερ ἐξ ἡδίστου ὀνείρατος ἀνεγρόμενοι  ἀνόμοια   τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας εὑρίσκητε
[11]   χαλεπόν, ἀλλά με κενή τις  ἔννοια   μεταξὺ βαδίζοντα ὑπελθοῦσα παρακοῦσαι ὑμῶν
[44]   ἀγγεῖλαι ἐς Βαβυλῶνα, τίς ἐνίκησεν  Ὀλύμπια,   καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι, ἐν
[19]   χρυσίου. καὶ τὰ μὲν ὑμέτερα  μέτρια,   τὸ μειράκιον δὲ τὸ ὡραῖον
[44]   καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι, ἐν  Συρίᾳ   δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ. εἰ δέ
[46]   Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν ἐν  Συρίᾳ,   δειπνῶν δὲ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ
[5]   αἱ κατὰ τὴν πρύμναν οἰκήσεις  θαυμάσια   πάντα μοι ἔδοξεν. ~καὶ τὸ
[24]   τῷ δὲ μετοίκῳ ἥμισυ τούτων,  δημοσίᾳ   δὲ ὅσα ἐς κάλλος θέατρα
[35]   Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἁπάσῃ τῇ  στρατιᾷ   βαδίζειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους, μηδὲ
[6]   ἔφασκον οἱ ἐμπλέοντες, καὶ τὰ  θαλάττια   σοφὸς ὑπὲρ τὸν Πρωτέα. ~ἠκούσατε
[44]   νέου γιγνόμενον διαβιῶναι ἀμφὶ τὰ  ἑπτακαίδεκα   ἔτη ἀεὶ ἀποδυόμενον τὸ γῆρας
[13]   οἰκέτας ἐκπέμπων. εἶτα ἐκ τῶν  δώδεκα   ἐκείνων ταλάντων οἰκίαν τε ἤδη
[13]   τὴν μισθοφορίαν. δέ μοι,  Δώδεκα,   ἔφη, Ἀττικὰ τάλαντα, εἰ πρὸς
[20]   τὸν Ἰσθμὸν ὀλίγα τῶν ἀγώνων  ἕνεκα,   εἴ ποτε δὴ τὰ Ἴσθμια
[25]   καὶ πάσαις ἡδοναῖς ἀφθόνως χρώμενος.  εἴρηκα,   καί μοι Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν
[44]   αὐτὸν ὅσον ἐπὶ σταδίους εἴκοσιν  ἀφῆκα   φέρεσθαι κατὰ τῶν κρημνῶν. τοῖς
[25]   δὲ πέντε χοίνικας, Λυκίνῳ δὲ  χοίνικα,   ἀπομεμαγμένην καὶ ταύτην, ὅτι λάλος
[27]   Λυκῖνε, ὑπεναντίος· ὥστε οὐδὲ τὴν  χοίνικα   ἔτι λήψῃ ἐς τέλος μου
[13]   δέ μοι, Δώδεκα, ἔφη,  Ἀττικὰ   τάλαντα, εἰ πρὸς τοὐλάχιστόν τις
[37]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία καὶ τετρώσῃ  αὐτίκα   μάλα πρὸς αὐτοῦ. βασιλικὸν γὰρ
[26]   ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι τοὺς μὲν  αὐτίκα   πρὶν ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου ἀποθανόντας,
[2]   γὰρ ἀνὴρ ἐς τὰ  ἐρωτικά.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μὴν οὐ πάνυ
[4]   Σαμίππῳ τοῦτο δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ  μάλα   δοκεῖ, ἤν πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι
[46]   καὶ Βαβυλῶνος αὐτῆς τὸ γελάσαι  μάλα   ἡδέως ἐφ´ οἷς ὑμεῖς ᾐτήσατε
[28]   καὶ συνωμόται ὅσον τριάκοντα, πιστοὶ  μάλα   καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν, εἶτα κατ´
[37]   Νὴ Δία καὶ τετρώσῃ αὐτίκα  μάλα   πρὸς αὐτοῦ. βασιλικὸν γὰρ καὶ
[29]   καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν  ἀλλὰ   βασίλευε καὶ ἡγοῦ τῶν στρατιωτῶν
[20]   οὐ κοῦφα ὡς τὰ Ἐχεκράτους,  ἀλλὰ   διτάλαντον ἕκαστον τὴν ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[39]   γε οὐδὲ ὄναρ τῶν ἡδέων,  ἀλλὰ   δόξα μόνη καὶ πορφυρὶς χρυσῷ
[28]   θησαυρὸν αἰτῶν καὶ μεμετρημένον χρυσίον.  ἀλλὰ   δύνανται γὰρ πάντα οἱ θεοί,
[45]   ὑπὲρ μυρίους τὴν ἰσχύν, πλὴν  ἀλλὰ   ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε, εἴ τινα
[34]   Μεσοποταμίας οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν πολέμιος,  ἀλλὰ   ἑκόντες αὑτούς τε καὶ τὰς
[39]   παρὰ τῶν πολεμίων φοβερὰ ἦν,  ἀλλὰ   καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι καὶ φθόνος
[11]   Ἀδείμαντε, οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν βοῶσιν,  ἀλλὰ   καὶ φροντίζοντι ἔοικας ἐπὶ συννοίας
[11]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν, Λυκῖνε, χαλεπόν,  ἀλλά   με κενή τις ἔννοια μεταξὺ
[5]   ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν παλαίστραν καταλάβωμεν.  ~ἀλλὰ   μεταξὺ λόγων, ἡλίκη ναῦς, εἴκοσι
[28]   τὴν βασιλείαν παρὰ πατρὸς ἦρξεν,  ἀλλά   μοι τὸ πρῶτον ἀπὸ λῃστείας
[7]   ἔσωσεν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, Τιμόλαε,  ἀλλὰ   νῦν ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[14]   ἐκ Πειραιῶς ἐς τὸ ἄστυ.  ἀλλὰ   ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ
[37]   οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι. πλὴν  ἀλλὰ   ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας μιᾷ πληγῇ
[46]   ἱκανὸς ποιῆσαι ζωρότερος ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Ἀλλὰ   πάντως, Λυκῖνε, καὶ αὐτὸς
[17]   δὲ καὶ Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἀλλὰ   πλουτῶμεν, εἰ τοῦτο ἄμεινον, μὴ
[4]   ἐς τὸ πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς,  ἀλλὰ   προΐωμεν. εἰκὸς γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι
[9]   νυκτὸς οὔσης καὶ ζόφου ἀκριβοῦς.  ἀλλὰ   πρὸς τὴν οἰμωγὴν αὐτῶν ἐπικλασθέντας
[39]   κολακεία, φίλος δὲ οὐδεὶς ἀληθής,  ἀλλὰ   πρὸς τὸ δέος ἅπαντες
[21]   παρ´ αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ σκύφον,  ἀλλὰ   Σισύφειόν τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[27]   ἀναδύῃ καὶ ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν.  ἀλλὰ   σὺ ἤδη Σάμιππος εὔχου.
[31]   ὁρᾷς, Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἀλλὰ   σὺ μὲν ἄρχε τῆς ἵππου,
[30]   σε τῶν πεντακισχιλίων ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἀλλὰ   τῆς μὲν τιμῆς, βασιλεῦ,
[10]   ὃς τοσοῦτον ἀπεσφάλη τῆς ὁδοῦ.  ~ἀλλὰ   τί τοῦτο; οὐκ Ἀδείμαντος ἐκεῖνός
[11]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν, θαυμάσιε, τοιοῦτον,  ἀλλά   τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν
[29]   Παπαῖ, Σάμιππε, οὐδὲν μικρόν,  ἀλλὰ   τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν
[45]   δακτύλιος ἅπαντα ταῦτα δύναταί σοι,  ἀλλὰ   τοσούτους περιημμένος βαδιῇ τὴν ἀριστερὰν
[11]   οὐδὲ τοῦτο ἀμυήτοις ἡμῖν ἐξαγορεύσεις,  ἀλλὰ   ὑπὸ λαμπρᾷ τῇ δᾳδὶ καὶ
[15]   σοι καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀλλὰ   ὑφαιρήσω τὴν ἀποβάθραν προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[5]   πρὸς τοῖς εἴκοσι. τὰ δ´  ἄλλα   ἡλίκος μὲν ἱστός, ὅσην
[39]   καὶ δορυφόροι προϊόντες, τὰ δ´  ἄλλα   κάματος ἀφόρητος καὶ ἀηδία πολλή,
[32]   τὰ πλοῖα διαρκῆ καὶ τὰ  ἄλλα   πάντα— διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον ἐς
[45]   ἐπὶ δακτυλίου μικροῦ ὀχούμενον, ὄρη  ὅλα   κινεῖν ἄκρῳ τῷ δακτύλῳ δυνάμενον,
[32]   γὰρ ἐναντιωθησόμενος ἡμῖν τὰ  ὅπλα   τοσούτοις οὖσιν, ἀλλ´ ἀκονιτὶ κρατοῦμεν—
[33]   Ἀρμενίους καὶ Παρθυαίους ἐλάσειν μάχιμα  φῦλα   καὶ τὴν τοξικὴν εὔστοχα. ὥστε
[16]   τε κάματος λάθοι καὶ  ἅμα   εὐφρανούμεθα ὥσπερ ἡδίστῳ ὀνείρατι ἑκουσίῳ
[1]   ἄχρι μὲν γὰρ τῆς νεὼς  ἅμα   ἤλθομεν καὶ ἀνιόντες ἐς αὐτὴν,
[42]   καὶ τι ἂν ἄχθος  ἅμα   μυρίοι κινῆσαι μόλις δύναιντο, τοῦτο
[15]   οἶσθα, ἐν ἡλίκῳ σκαφιδίῳ πάντες  ἅμα   οἱ φίλοι τεττάρων ἕκαστος ὀβολῶν
[2]   Ἀδείμαντον οἶδα, οἶμαι, γλαφυρὸν οὕτω  θέαμα   ἐκεῖνος ἰδὼν μακρὰ χαίρειν φράσας
[44]   τι ἐν Ἰνδοῖς Ὑπερβορέοις  θέαμα   παράδοξον κτῆμα τίμιον
[1]   νεκρὸς ἐν φανερῷ κείμενος  θέαμά   τι τῶν παραδόξων Τιμόλαον διαλάθοι,
[16]   δὲ μέγιστον, ἐπίδειξις ἔσται τὸ  πρᾶγμα   ὅστις ἂν ἄριστα χρήσαιτο τῷ
[29]   παραπλήσιον τὸ τοιοῦτο, καὶ τὸ  πρᾶγμα   οὐχ ὅμοιον ἡδύ, ὥσπερ ὅταν
[11]   τινὸς οὐ μικρὸν οὐδὲ εὐκαταφρόνητον  πρᾶγμα,   ὡς δοκεῖς, ἀνακυκλῶν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,
[2]   ἕπονται, πάντες ἐλεύθεροι, στωμύλοι τὸ  φθέγμα,   παλαίστρας ἀποπνέοντες, οἷς καὶ παραδακρῦσαι
[44]   με ταῦτα ἔχοντα· πάντα γὰρ  ἐμὰ   ἦν ἂν τὰ τῶν ἄλλων,
[44]   τῶν ἀνθρώπων βίον καὶ πάντα  ἐμὰ   ἦν καὶ θεὸς ἐδόκουν τοῖς
[18]   καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα  ἐμὰ   καὶ φόρτος οἱ ἔμποροι
[5]   δὲ πρύμνα μὲν ἐπανέστηκεν  ἠρέμα   καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη, καταντικρὺ
[37]   κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἀφελὼν τὸ  διάδημα   βασιλεὺς ἤδη γέγονα προσκυνούμενος ὑφ´
[40]   ἄγει οἰμώζοντα οὐκ αἰδούμενος τὸ  διάδημα;   σὺ δὲ οὕτως ὑψηλὸς
[30]   τιάραν ὀρθὴν οὖσαν καὶ τὸ  διάδημα.   σὺ δὲ τῶν ἐρρωμένων τούτων
[36]   πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε τὸ μὲν  σύνθημα   ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν
[36]   ἔσεσθε μηδὲ προδώσετε τὸ πάτριον  φρόνημα.   ἤδη γάρ που καὶ οἱ
[44]   Ὑπερβορέοις θέαμα παράδοξον  κτῆμα   τίμιον ὅσα ἐμφαγεῖν
[33]   ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ Παρθυαίους ἐλάσειν  μάχιμα   φῦλα καὶ τὴν τοξικὴν εὔστοχα.
[40]   πόλεις θεραπεύουσαι, καὶ τὸ μέγα  ὄνομα   πάντα κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ
[6]   ἀναφαλαντίας τις, οὖλος, Ἥρων, οἶμαι,  τοὔνομα.   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θαυμάσιος τὴν τέχνην, ὡς
[43]   μὴ ποθεινότατος ἐγὼ καὶ ἀνὰ  στόμα,   ὥστε πολλὰς γυναῖκας οὐ φερούσας
[40]   πυραμίδα εὔγραμμον τὰς γωνίας ἀπολιπών,  ἐκπρόθεσμα   καὶ ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ
[14]   ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ  πταῖσμα·   πέντε γάρ, εἰ βούλει, καλλίω
[10]   καὶ θοἰμάτιον αὐτοῦ καὶ τὸ  βάδισμα   ἐκείνου, καὶ ἐν χρῷ
[11]   γὰρ μειρακιῶδες ὑμῖν δόξει τὸ  φρόντισμα.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μῶν ἐρωτικόν τί ἐστιν;
[37]   Εὖ λέγεις. ἐπιπόλαιον μέντοι τὸ  τραῦμα   καὶ οὐκ εἰς τὰ φανερὰ
[8]   ἐν τῷ τόπῳ ἀνίσταται τὸ  κῦμα,   καὶ μάλιστα περὶ τὸν λίβα,
[8]   τὸν ἦχον μέγαν, καὶ τὸ  κῦμα   πολλάκις αὐτῷ ἰσομέγεθες τῷ σκοπέλῳ.
[21]   οἰνοχόος ὀρέξει πλῆρες οὕτω βαρὺ  ἔκπωμα;   σὺ δέξῃ παρ´ αὐτοῦ
[23]   ἐκπιὼν ἀποφερέτω καὶ τὸ  ἔκπωμα.   ~οἱ δὲ νῦν πλούσιοι πρὸς
[42]   ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν τὸ  σῶμα   καὶ ἄτρωτον εἶναι καὶ ἀπαθῆ,
[40]   ἐν τῇ ἀγέλῃ τῶν νεκρῶν,  χῶμα   ὑψηλὸν ὑπὲρ γῆς καὶ στήλην
[43]   ὅτῳ μὴ ποθεινότατος ἐγὼ καὶ  ἀνὰ   στόμα, ὥστε πολλὰς γυναῖκας οὐ
[16]   παρέξοντες, εἰ καὶ τῇ φύσει  ἀπίθανα   ἔσται. τὸ δὲ μέγιστον, ἐπίδειξις
[45]   τὴν ἀριστερὰν πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον  ἕνα;   μᾶλλον δὲ ὑπερπαίει ἀριθμός,
[42]   δακτυλίους τινὰς τοιούτους τὴν δύναμιν,  ἕνα   μὲν ὥστε ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ
[43]   γυναιξὶ καὶ δήμοις ὅλοις καὶ  μηδένα   εἶναι ἀνέραστον καὶ ὅτῳ μὴ
[14]   καὶ τὸ μέγιστον οὐδὲ καταδῦναι  δυνάμενα,   καὶ τάχα σοι πεντάκις ἐξ
[5]   ἀπὸ τοῦ καταστρώματος ἐς τὸν  πυθμένα,   βαθύτατον κατὰ τὸν ἄντλον,
[24]   τὸ Δίπυλον ἥκειν κἀνταῦθά που  λιμένα   εἶναι ἐπαχθέντος ὀρύγματι μεγάλῳ τοῦ
[13]   τὴν ναῦν εὐθετίζοντι καὶ ἐς  λιμένα   πόρρωθεν ἀποβλέποντι ἐπιστάς, Λυκῖνε,
[14]   εἰ πέντε κτήσαιο πρὸς τούτῳ  τριάρμενα   πάντα καὶ ἀνώλεθρα, οὐδὲ ὄψει
[40]   κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν  ἀμελούμενα.   ἢν δὲ καὶ ὅτι μάλιστα
[24]   ἄν, αἱ μὲν διανομαὶ κατὰ  μῆνα   ἕκαστον δραχμαὶ τῷ μὲν ἀστῷ
[23]   σύες καὶ λαγώς, καὶ ὅσα  πτηνά,   ὄρνις ἐκ Φάσιδος καὶ ταὼς
[27]   ἐν βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων.  ~ἵνα   δέ σοι καὶ τούτους ἀφῶ,
[6]   τῇ Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν.  κἀκεῖνα   πάντα μικρός τις ἀνθρωπίσκος γέρων
[43]   προσβλέψαιμι αὐτῶν, εἰ δ´ ὑπερορῴην,  κἀκεῖνα   ὑπὸ λύπης ἀπολλύσθω, καὶ ὅλως
[26]   ἄπει γυψὶ καὶ κόραξι πάντα  ἐκεῖνα   καταλιπών; ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι
[45]   ταῦτα φαλακρὸν ὄντα καὶ τὴν  ῥῖνα   σιμόν; ἀτὰρ εἰπέ μοι καὶ
[45]   ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε, εἴ  τινα   ἄλλον εἶδες ἐν τοσούτοις ἔθνεσιν,
[33]   παραδοὺς τὸ δεξιὸν ἐμὲ Ἀντίπατρόν  τινα   ἔασον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, μή
[20]   ἦν πιθανώτερον αὐτὸ ποιεῖν καί  τινα   θησαυρὸν ὑπὸ τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν,
[42]   πρὸς τοῦτο εἶναί μοι δακτύλιόν  τινα.   καὶ μὴν καὶ ἐς ὕπνον
[43]   καὶ εὐδαίμονα εἶναι δοκεῖν, εἴ  τινα   καὶ μόνον προσβλέψαιμι αὐτῶν, εἰ
[9]   γνωρίσαι τὸν τόπον ἐκεῖνον, καί  τινα   λαμπρὸν ἀστέρα Διοσκούρων τὸν ἕτερον
[14]   ἄπαγε πρὸς τὸν στρατηγὸν ὥς  τινα   πειρατὴν καταποντιστήν, ὃς τηλικοῦτον
[46]   δεξαίμην πλουτήσας ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν  τινα   πλοῦτον ἀνιᾶσθαι μετ´ ὀλίγον ψιλὴν
[11]   Οὐδέν, θαυμάσιε, τοιοῦτον, ἀλλά  τινα   πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν κενὴν
[30]   σὺ δὲ τῶν ἐρρωμένων τούτων  τινὰ   ποίησον ἵππαρχον. ἐγὼ γάρ σοι
[19]   γῆν. νομίζεις κιθαρῳδὸν μέν  τινα   σωθῆναι παρ´ αὐτῶν καὶ ἀπολαβεῖν
[13]   δὲ ὅμως τὰ πάντα ἠρόμην  τινὰ   τῶν ναυτῶν, ὁπόσην ἀποφέρει
[9]   Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, θαυμάσιόν  τινα   φὴς κυβερνήτην τὸν Ἥρωνα
[42]   τοῦ Γύγου, τὸν δέ  τινα   ὡς ἰσχύειν ὑπὲρ ἄνδρας μυρίους
[33]   οἰστῷ ἄθλιον βαλὼν ἐς τὰ  γυμνὰ   περὶ Σοῦσα Βάκτρα ἡγούμενόν
[5]   προτόνῳ συνέχεται, ὡς δὲ  πρύμνα   μὲν ἐπανέστηκεν ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν
[37]   ἀφελὼν τὸ διάδημα βασιλεὺς ἤδη  γέγονα   προσκυνούμενος ὑφ´ ἁπάντων; ~οἱ βάρβαροι
[13]   ποιήσειεν εἶναι, οἷον ἄν, ὡς  εὐδαίμονα   βίον ἐπεβίωσα εὖ ποιῶν τοὺς
[43]   τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι μοι καὶ  εὐδαίμονα   εἶναι δοκεῖν, εἴ τινα καὶ
[23]   τι περ τὸ ἀνθηρότατον. ~εἶτα  δεῖπνα   ἐπὶ χρυσοῦ— εὐτελὴς γὰρ
[43]   τὸν Ὑάκινθον Ὕλαν  Φάωνα   τὸν Χῖον εἶναί με. ~καὶ
[35]   τὸ ἱππικὸν αὐτοῦ μένειν τὴν  Βαβυλῶνα   διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς καὶ σύ,
[34]   ἀκροπόλεις ἅνθρωποι ἐνεχείρισαν, καὶ ἐπὶ  Βαβυλῶνα   ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι παρήλθομεν εἰς τὸ
[35]   μακάριε, εἶναι δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ  Βαβυλῶνα   ἐν τῷ πεδίῳ πρὸ τῶν
[46]   βέλτιστος οὑτοσὶ Σάμιππος ἀμφὶ  Βαβυλῶνα   μονομαχῶν, καὶ σύ, Τιμόλαε,
[44]   πάντων ἥδιστον, αὐθημερὸν ἀγγεῖλαι ἐς  Βαβυλῶνα,   τίς ἐνίκησεν Ὀλύμπια, καὶ ἀριστήσαντα,
[9]   θαυμάσιόν τινα φὴς κυβερνήτην τὸν  Ἥρωνα   τοῦ Νηρέως ἡλικιώτην, ὃς
[39]   οὐδὲ ὄναρ τῶν ἡδέων, ἀλλὰ  δόξα   μόνη καὶ πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη
[37]   ἅπαντες καὶ μόνος ἐπιτήδειος αὐτοῖς  ἔδοξα   ἐπελαύνεσθαι. καί μοι δοκῶ, ἢν
[38]   εἷς στρατηγὸς ὀνομαζόμενος. ἐπὶ τούτοις  ἄρα   ἐννοεῖτε ὅσας μὲν πόλεις ἐπωνύμους
[7]   τοῦ Αὐλῶνος ἐλθεῖν, ἔνθα δὴ  παρὰ   μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα
[28]   τις ἄλλος ἐκδεξάμενος τὴν βασιλείαν  παρὰ   πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά μοι τὸ
[39]   οἷά σοι ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Παρὰ   πολύ, θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα
[31]   δίκαιος δ´ ἂν εἴην τυχεῖν  παρὰ   σοῦ τῶν μεγίστων τοσούτοις σε
[13]   μικρὸν ὑπὲρ τὴν Ποικίλην, τὴν  παρὰ   τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην τὴν πατρῴαν
[4]   ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη Ἀδείμαντος, ὅτε  παρὰ   τὸν ἱστὸν ἐπὶ πολὺ ἔστημεν
[15]   ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ αἰτήσομεν  παρὰ   τῶν θεῶν ἐπὶ πολλοὺς σταδίους
[16]   σταδίους αἰτῶμεν ἅπερ ἂν δοκῇ  παρὰ   τῶν θεῶν. οὕτω γὰρ ἂν
[39]   καὶ χρηματίζειν δεῖ τοῖς  παρὰ   τῶν πολεμίων ἥκουσιν δικάζειν
[39]   οὐ μόνον γάρ σοι τὰ  παρὰ   τῶν πολεμίων φοβερὰ ἦν, ἀλλὰ
[27]   λῃστὰς καὶ φθόνον καὶ μῖσος  παρὰ   τῶν πολλῶν. ὁρᾷς οἵων σοι
[39]   καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι καὶ φθόνος  παρὰ   τῶν συνόντων καὶ μῖσος καὶ
[45]   ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης, γέροντα ἤδη  ἄνδρα   οὕτω παρακεκινηκότα τὴν γνώμην, ἐπὶ
[41]   ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους, ὥσπερ εἰκὸς  ἄνδρα   συνετὸν καὶ πράγμασιν χρῆσθαι εἰδότα.
[39]   σοι τὰ παρὰ τῶν πολεμίων  φοβερὰ   ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι
[9]   Αἰγαίου πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ ἀπ´ Αἰγύπτου  ἡμέρᾳ   πρὸς ἀντίους τοὺς ἐτησίας πλαγιάζοντας
[37]   τραῦμα καὶ οὐκ εἰς τὰ  φανερὰ   τοῦ σώματος, ὡς μηδὲ τὴν
[1]   πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν καὶ  πέρα   τοῦ μέτρου ἐς τὸν Πειραιᾶ
[19]   τοῦ χρυσίου. καὶ τὰ μὲν  ὑμέτερα   μέτρια, τὸ μειράκιον δὲ τὸ
[39]   θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα καὶ  βιαιότερα   τῶν Ἀδειμάντου, παρ´ ὅσον ἐκεῖνος
[42]   καὶ τοῦ μοχλοῦ ἀφαιρουμένου, ταῦτα  ἀμφότερα   εἷς δακτύλιος δυνάσθω. ~τὸ δὲ
[2]   ἐς τοὐπίσω τὴν κόμην ἐπ´  ἀμφότερα   τοῦ μετώπου ἀπηγμένην. εἰ τοίνυν
[9]   τόπον ἐκεῖνον, καί τινα λαμπρὸν  ἀστέρα   Διοσκούρων τὸν ἕτερον ἐπικαθίσαι τῷ
[39]   Παρὰ πολύ, θαυμασιώτατε βασιλέων,  ἐπιπονώτερα   καὶ βιαιότερα τῶν Ἀδειμάντου, παρ´
[14]   πρὸς τούτῳ τριάρμενα πάντα καὶ  ἀνώλεθρα,   οὐδὲ ὄψει δηλαδὴ τοὺς φίλους.
[37]   αὐτόν τε καὶ τὸν ἵππον  διέπειρα   τὴν λόγχην ἀφείς, εἶτα τὴν
[31]   ἱππεῖς, Ἀδείμαντον ἱππαρχεῖν, ἀνατεινάτω τὴν  χεῖρα.   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες, ὡς ὁρᾷς,
[26]   χρυσῆς τραπέζης, πρὶν ἐπιβαλεῖν τὴν  χεῖρα   καὶ ἀπογεύσασθαι τοῦ ταὼ
[44]   ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις. τοῦτο  ἄκρα   εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι μήτε
[2]   γλαφυρὸν οὕτω θέαμα ἐκεῖνος ἰδὼν  μακρὰ   χαίρειν φράσας τῷ Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ
[24]   τῇ πομπῇ, καὶ μάλιστα ἐπειδὰν  ὁρᾷ   τοὺς οἰκέτας τοὺς ἐμοὺς ἀργύρῳ
[21]   καὶ τοὺς διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ὅρα   μόνον μὴ ὥσπερ τῷ Μίδᾳ
[14]   Πειραιῶς ἐς τὸ ἄστυ. ἀλλὰ  ὅρα   ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ πταῖσμα·
[11]   ἀμυήτοις ἡμῖν ἐξαγορεύσεις, ἀλλὰ ὑπὸ  λαμπρᾷ   τῇ δᾳδὶ καὶ αὐτοῖς τετελεσμένοις.
[24]   δημοσίᾳ δὲ ὅσα ἐς κάλλος  θέατρα   καὶ βαλανεῖα, καὶ τὴν θάλατταν
[33]   τὰ γυμνὰ περὶ Σοῦσα  Βάκτρα   ἡγούμενόν σοι τῆς φάλαγγος. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[10]   ἐκείνου, καὶ ἐν χρῷ  κουρά.   ἐπιτείνωμεν δὲ ὅμως τὸν περίπατον,
[5]   ἐπικειμένη, καταντικρὺ δὲ ἀνάλογον  πρῷρα   ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ πρόσω ἀπομηκυνομένη,
[22]   λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ  σὰ   ῥυθμιεῖς πιθανώτερον, Λυκῖνε, μετ´
[36]   ἐν αὐτοῖς. δὲ ἵππος  ἅπασα   τῶν βαρβάρων ἐπὶ τὸ δεξιὸν
[12]   ἐπιβάσει, ἐπεὶ σέ, Λυκῖνε,  κατέστησα   ἐς τὸ ἀσφαλές. περιμετροῦντος γάρ
[15]   οἰκία ἐν καλῷ τῆς πόλεως  οἰκοδομηθεῖσα   καὶ τῶν ἀκολούθων τὸ πλῆθος.
[44]   παράδοξον κτῆμα τίμιον  ὅσα   ἐμφαγεῖν πιεῖν ἡδέα, οὐ
[20]   καὶ λίθοι, καὶ ἐν Ἐλευσῖνι  ὅσα   ἐπὶ θαλάττῃ καὶ περὶ τὸν
[24]   μετοίκῳ ἥμισυ τούτων, δημοσίᾳ δὲ  ὅσα   ἐς κάλλος θέατρα καὶ βαλανεῖα,
[20]   ἄστυ πάντα ὠνησάμην ἤδη πλὴν  ὅσα   θύμον καὶ λίθοι, καὶ ἐν
[23]   καὶ σύες καὶ λαγώς, καὶ  ὅσα   πτηνά, ὄρνις ἐκ Φάσιδος καὶ
[45]   ἄλλον εἶδες ἐν τοσούτοις ἔθνεσιν,  ὅσα   ὑπερέπτης, γέροντα ἤδη ἄνδρα οὕτω
[33]   ποταμὸς ἔζευκται καὶ κατόπιν  ὁπόσα   διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς ἔχει καὶ πάντα
[25]   ἐπισήμου χρυσίου παραμετρῆσαι τὸν οἰκονόμον  ἐκέλευσα   ἄν, Τιμολάῳ δὲ πέντε χοίνικας,
[11]   κενή τις ἔννοια μεταξὺ βαδίζοντα  ὑπελθοῦσα   παρακοῦσαι ὑμῶν ἐποίησεν ἀτενὲς πρὸς
[33]   βαλὼν ἐς τὰ γυμνὰ περὶ  Σοῦσα   Βάκτρα ἡγούμενόν σοι τῆς
[29]   θαυμαστὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει  ἀνατρέφουσα.   πλὴν ἀλλὰ βασίλευε καὶ ἡγοῦ
[5]   τὴν ἐπώνυμον τῆς νεὼς θεὸν  ἔχουσα   τὴν Ἶσιν ἑκατέρωθεν. μὲν
[13]   οἷον ἄν, ὡς εὐδαίμονα βίον  ἐπεβίωσα   εὖ ποιῶν τοὺς φίλους καὶ
[32]   καὶ τὰ πλοῖα διαρκῆ καὶ  τὰ   ἄλλα πάντα— διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον
[33]   τις οἰστῷ ἄθλιον βαλὼν ἐς  τὰ   γυμνὰ περὶ Σοῦσα Βάκτρα
[5]   ἄντλον, ἐννέα πρὸς τοῖς εἴκοσι.  τὰ   δ´ ἄλλα ἡλίκος μὲν
[39]   τῷ μετώπῳ καὶ δορυφόροι προϊόντες,  τὰ   δ´ ἄλλα κάματος ἀφόρητος καὶ
[20]   χρυσὸς δὲ κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν,  τὰ   δὲ ἐκπώματα οὐ κοῦφα ὡς
[36]   σημάνῃ σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ  τὰ   δόρατα κρούσαντες πρὸς τὰς ἀσπίδας
[18]   ἔστω γὰρ τὸ πλοῖον καὶ  τὰ   ἐν αὐτῷ πάντα ἐμὰ καὶ
[46]   ἐξ ἡδίστου ὀνείρατος ἀνεγρόμενοι ἀνόμοια  τὰ   ἐπὶ τῆς οἰκίας εὑρίσκητε ὥσπερ
[46]   τὸ εἰκός, καὶ δυσάρεστοι ἔσεσθε  τὰ   ἐπὶ τῆς οἰκίας, καὶ μάλιστα
[39]   τηλικαύτην μάχην ἐν Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι  τὰ   ἐπινίκια— ἑκστάδιος γὰρ οἶμαί σοι
[44]   ἐκ νέου γιγνόμενον διαβιῶναι ἀμφὶ  τὰ   ἑπτακαίδεκα ἔτη ἀεὶ ἀποδυόμενον τὸ
[2]   ταχύδακρυς γὰρ ἀνὴρ ἐς  τὰ   ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μὴν οὐ
[20]   δὲ ἐκπώματα οὐ κοῦφα ὡς  τὰ   Ἐχεκράτους, ἀλλὰ διτάλαντον ἕκαστον τὴν
[6]   ὡς ἔφασκον οἱ ἐμπλέοντες, καὶ  τὰ   θαλάττια σοφὸς ὑπὲρ τὸν Πρωτέα.
[20]   ἀγώνων ἕνεκα, εἴ ποτε δὴ  τὰ   Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ τὸ Σικυώνιον
[13]   βασιλεὺς νομιζόμενος. ἔτι δέ μοι  τὰ   κατὰ τὴν ναῦν εὐθετίζοντι καὶ
[9]   καὶ κατευθῦναι τὴν ναῦν ἐπὶ  τὰ   λαιὰ ἐς τὸ πέλαγος ἤδη
[15]   κἂν τὰ Νειλῷα ταῦτα ταρίχη  τὰ   λεπτὰ μέμνησο ἡμῖν ἄγειν ἀπ´
[28]   γὰρ πάντα οἱ θεοί, καὶ  τὰ   μέγιστα εἶναι δοκοῦντα, καὶ
[43]   ἔρωτα καὶ ἀναρτᾶν ἑαυτὰς καὶ  τὰ   μειράκια ἐπιμεμηνέναι μοι καὶ εὐδαίμονα
[19]   ἅπαντας μετὰ τοῦ χρυσίου. καὶ  τὰ   μὲν ὑμέτερα μέτρια, τὸ μειράκιον
[15]   ὦγαθέ, πρὸς τῆς Ἴσιδος κἂν  τὰ   Νειλῷα ταῦτα ταρίχη τὰ λεπτὰ
[40]   οὐ ταπεινόν, ὅτι καὶ νοσεῖς  τὰ   ὅμοια τοῖς ἰδιώταις καὶ
[32]   οὐδεὶς γὰρ ἐναντιωθησόμενος ἡμῖν  τὰ   ὅπλα τοσούτοις οὖσιν, ἀλλ´ ἀκονιτὶ
[13]   ὑμεῖς ἀπέστητε. ~Ἰδὼν δὲ ὅμως  τὰ   πάντα ἠρόμην τινὰ τῶν ναυτῶν,
[39]   ἡμέραν· οὐ μόνον γάρ σοι  τὰ   παρὰ τῶν πολεμίων φοβερὰ ἦν,
[20]   ὡς ἂν ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ  τὰ   περὶ τὸ ἄστυ πάντα ὠνησάμην
[32]   Κεγχρεαῖς καὶ σῖτος ἱκανὸς καὶ  τὰ   πλοῖα διαρκῆ καὶ τὰ ἄλλα
[22]   ἀπόλῃ λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Τὰ   σὰ ῥυθμιεῖς πιθανώτερον, Λυκῖνε,
[6]   ἤδη ἔσωζεν ὑπὸ λεπτῇ κάμακι  τὰ   τηλικαῦτα πηδάλια περιστρέφων· ἐδείχθη γάρ
[26]   εἶχον ὑπό τινος βασκάνου πρὸς  τὰ   τοιαῦτα δαίμονος; ἀκούεις γάρ που
[1]   φιλοθεάμων σύ γε καὶ ἄοκνος  τὰ   τοιαῦτα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τί γὰρ ἔδει
[44]   πάντα γὰρ ἐμὰ ἦν ἂν  τὰ   τῶν ἄλλων, ἐς ὅσον ἀνοίγειν
[37]   τὸ τραῦμα καὶ οὐκ εἰς  τὰ   φανερὰ τοῦ σώματος, ὡς μηδὲ
[45]   περιημμένος βαδιῇ τὴν ἀριστερὰν πεφορτισμένος  κατὰ   δάκτυλον ἕνα; μᾶλλον δὲ ὑπερπαίει
[38]   ὅσας δὲ καὶ καθαιρήσω ἑλὼν  κατὰ   κράτος, αἳ ἂν ὑβρίσωσί τι
[35]   προκεχωρήκαμεν καὶ ἥλιος πολύς,  κατὰ   μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα, ἐνταῦθά
[31]   τοῦ εὐωνύμου τετάξεται. ἐγὼ δὲ  κατὰ   μέσον, ὡς νόμος βασιλεῦσι τῶν
[44]   ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ  κατὰ   μέτρον ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς,
[24]   ὑπῆρξεν ἄν, αἱ μὲν διανομαὶ  κατὰ   μῆνα ἕκαστον δραχμαὶ τῷ μὲν
[14]   εἴργασμαι, καὶ ταῦτα ἐν γῇ  κατὰ   τὴν ἐκ Πειραιῶς ἐς τὸ
[34]   Ἀρμένιος πάρεστιν οὔτε οἱ  κατὰ   τὴν Κασπίαν θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε
[13]   νομιζόμενος. ἔτι δέ μοι τὰ  κατὰ   τὴν ναῦν εὐθετίζοντι καὶ ἐς
[5]   στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς καὶ αἱ  κατὰ   τὴν πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια πάντα
[5]   ἐς τὸν πυθμένα, βαθύτατον  κατὰ   τὸν ἄντλον, ἐννέα πρὸς τοῖς
[38]   ἁπάντων; ~οἱ βάρβαροι προσκυνείτωσαν. ὑμῶν  κατὰ   τὸν Ἑλλήνων νόμον ἄρξω εἷς
[33]   φαίνοιτο τὴν τάξιν. ἀλλ´ ἐπεὶ  κατὰ   τὸν Εὐφράτην ἤδη ἐσμὲν καὶ
[20]   χίλιοι ἐπισήμου χρυσίου. εὐθὺς οὖν  κατὰ   τὸν Ἡσίοδον οἶκος τὸ πρῶτον,
[16]   ἄστυ, διελόμενοι τετραχῆ τὴν ὁδὸν  κατὰ   τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους αἰτῶμεν
[27]   ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοῦτο μὲν ἤδη  κατὰ   τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων ἀναδύῃ
[44]   ἐπὶ σταδίους εἴκοσιν ἀφῆκα φέρεσθαι  κατὰ   τῶν κρημνῶν. τοῖς παιδικοῖς δὲ
[40]   οἷα μὲν ἔτι ζῶν ἕξεις  πράγματα   δεδιὼς καὶ φροντίζων καὶ κάμνων,
[20]   τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν, ὡς μὴ  πράγματα   ἔχοις ἐκ τοῦ πλοίου μετατιθεὶς
[39]   δικάζειν καταπέμπειν τοῖς ὑπηκόοις  ἐπιτάγματα,   καὶ ἤτοι ἀφέστηκέ τι ἔθνος
[40]   γωνίας ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα καὶ ἀνεπαίσθητα  φιλοτιμήματα.   εἰκόνες δὲ ἐκεῖναι καὶ νεῴ,
[22]   δὲ ἀποπνιγήσονται οἱ πλούσιοι ὁρῶντες  ὀχήματα,   ἵππους καὶ παῖδας ὡραίους ὅσον
[41]   βασιλείας καὶ πολέμους καὶ  δείματα   ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, εἰκότως διέβαλες,
[23]   σκευάζοντες ἕκαστα σοφισταί τινες περὶ  πέμματα   καὶ χυμοὺς ἔχοντες. εἰ δέ
[20]   κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν, τὰ δὲ  ἐκπώματα   οὐ κοῦφα ὡς τὰ Ἐχεκράτους,
[39]   ἐκεῖνος μὲν ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα  ἐκπώματα   προπίνων τοῖς συμπόταις, σὺ δὲ
[36]   σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ τὰ  δόρατα   κρούσαντες πρὸς τὰς ἀσπίδας ἐπείγεσθε
[20]   οἶκος τὸ πρῶτον, ὡς ἂν  ἐπισημότατα   οἰκοίην, καὶ τὰ περὶ τὸ
[36]   ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνου καὶ τοῖς  μετὰ   σαυτοῦ παρακελεύου δέχεσθαι τὴν ἐπέλασιν.
[1]   σὺ μέν, οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις,  μετὰ   σὲ δὲ Ἀδείμαντος ἦν,
[17]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ, Ἀδείμαντε, εἶτα  μετὰ   σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα Τιμόλαος,
[40]   καὶ κάμνων, οἷα δὲ καὶ  μετὰ   τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη
[27]   εἴπῃς. ἐῶ λέγειν ὅσας ἐπιβουλὰς  μετὰ   τοῦ πλούτου καὶ λῃστὰς καὶ
[19]   ἐποιησάμην, ὡς μὴ ἀπολέσθαι ἅπαντας  μετὰ   τοῦ χρυσίου. καὶ τὰ μὲν
[24]   χρωμένους. τῇ πόλει δὲ ταῦτα  ἐξαίρετα   παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν ἄν, αἱ
[40]   τὰς γωνίας ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα καὶ  ἀνεπαίσθητα   φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ ἐκεῖναι καὶ
[46]   μάθωμεν οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ  ἀνέγκλητα   συκοφαντῶν τοὺς ἄλλους. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[23]   τι περ τὸ ἀνθηρότατον.  ~εἶτα   δεῖπνα ἐπὶ χρυσοῦ— εὐτελὴς γὰρ
[34]   Λυκῖνε, διάβαινε τὸ δεξιὸν ἄγων,  εἶτα   ἐγὼ καὶ μετ´ ἐμὲ
[34]   Κτησιφῶντα διατρίβων ἤκουσε τὴν ἔφοδον,  εἶτα   εἰς Σελεύκειαν παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας
[13]   αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων.  εἶτα   ἐκ τῶν δώδεκα ἐκείνων ταλάντων
[32]   τὸν Αἰγαῖον ἐς τὴν Ἰωνίαν,  εἶτα   ἐκεῖ τῇ Ἀρτέμιδι θύσαντες καὶ
[4]   τὸν ναύτην διὰ τῶν κάλων,  εἶτα   ἐπὶ τῆς κεραίας ἄνω ἀσφαλῶς
[7]   πνεύματι ἑβδομαίους ἰδεῖν τὸν Ἀκάμαντα,  εἶτα   ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι
[33]   ἐν τούτῳ καὶ τὴν Παλαιστίνην  εἶτα   καὶ τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ
[28]   πιστοὶ μάλα καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν,  εἶτα   κατ´ ὀλίγον τριακόσιοι προσιόντες ἡμῖν
[32]   προχωρῶμεν ἐπὶ Συρίας διὰ Καρίας,  εἶτα   Λυκίας καὶ Παμφυλίας καὶ Πισιδῶν
[17]   ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ, Ἀδείμαντε,  εἶτα   μετὰ σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα
[35]   τῆς ἀνατετραμμένης στήλης καθίσαντας ἀναπαύσασθαι,  εἶτα   οὕτως ἀναστάντας ἀνύειν τὸ λοιπὸν
[21]   διτάλαντον ἕκαστον τὴν ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Εἶτα   πῶς οἰνοχόος ὀρέξει πλῆρες
[37]   ἵππον διέπειρα τὴν λόγχην ἀφείς,  εἶτα   τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἀφελὼν
[17]   εἶτα μετὰ σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος,  εἶτα   Τιμόλαος, ἐγὼ δὲ ὀλίγον ὅσον
[28]   προσιόντες ἡμῖν ἄλλος ἐπ´ ἄλλῳ,  εἶτα   χίλιοι καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[44]   τε αὖ φίλους εὖ ποιεῖν  ἐπιχέαντα   κοιμωμένοις αὐτοῖς τὸ χρυσίον. καὶ
[13]   δέ μοι, Δώδεκα, ἔφη, Ἀττικὰ  τάλαντα,   εἰ πρὸς τοὐλάχιστόν τις λογίζοιτο.
[39]   παρ´ ὅσον ἐκεῖνος μὲν ἐτρύφα  διτάλαντα   χρύσεα ἐκπώματα προπίνων τοῖς συμπόταις,
[7]   βιαίῳ πνεύματι ἑβδομαίους ἰδεῖν τὸν  Ἀκάμαντα,   εἶτα ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους
[44]   γὰρ δεήσει με ταῦτα ἔχοντα·  πάντα   γὰρ ἐμὰ ἦν ἂν τὰ
[32]   πλοῖα διαρκῆ καὶ τὰ ἄλλα  πάντα—   διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον ἐς τὴν
[26]   ψυχίδιον ἄπει γυψὶ καὶ κόραξι  πάντα   ἐκεῖνα καταλιπών; ἐθέλεις καταριθμήσομαί
[44]   τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον καὶ  πάντα   ἐμὰ ἦν καὶ θεὸς ἐδόκουν
[18]   πλοῖον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ  πάντα   ἐμὰ καὶ φόρτος οἱ
[20]   εὔκαρπον ἐν τῇ Ἑλλάδι,  πάντα   ἐν ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται.
[44]   Χῖον εἶναί με. ~καὶ ταῦτα  πάντα   ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ
[32]   Διί· κἀπειδὰν τἀν τῇ Ἑλλάδι  πάντα   ἤδη χειρωσώμεθα— οὐδεὶς γὰρ
[13]   ἀπέστητε. ~Ἰδὼν δὲ ὅμως τὰ  πάντα   ἠρόμην τινὰ τῶν ναυτῶν, ὁπόσην
[14]   πέντε κτήσαιο πρὸς τούτῳ τριάρμενα  πάντα   καὶ ἀνώλεθρα, οὐδὲ ὄψει δηλαδὴ
[39]   τῆς ἀρχῆς. δεδιέναι οὖν δεῖ  πάντα   καὶ ὑφορᾶσθαι, καὶ ὅλως ὑπὸ
[40]   θεραπεύουσαι, καὶ τὸ μέγα ὄνομα  πάντα   κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν
[6]   Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν. κἀκεῖνα  πάντα   μικρός τις ἀνθρωπίσκος γέρων ἤδη
[5]   κατὰ τὴν πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια  πάντα   μοι ἔδοξεν. ~καὶ τὸ τῶν
[28]   μεμετρημένον χρυσίον. ἀλλὰ δύνανται γὰρ  πάντα   οἱ θεοί, καὶ τὰ μέγιστα
[26]   ἀπήρτηται, καὶ ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ,  πάντα   οἴχεται καὶ ἄνθρακές σοι
[33]   ὁπόσα διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς ἔχει καὶ  πάντα   ὕπαρχοι κατέχουσιν ὑπ´ ἐμοῦ ἑκάστῳ
[16]   τῆς εὐχῆς, καὶ οἱ θεοὶ  πάντα   ὑποκείσθωσαν παρέξοντες, εἰ καὶ τῇ
[20]   καὶ τὰ περὶ τὸ ἄστυ  πάντα   ὠνησάμην ἤδη πλὴν ὅσα θύμον
[45]   δή ποτε οὐχ εἷς δακτύλιος  ἅπαντα   ταῦτα δύναταί σοι, ἀλλὰ τοσούτους
[46]   ἐκ τοῦ οὐρανοῦ χαμαὶ βαδίζειν  ἀπολέσαντα   τοὺς δακτυλίους ἐκείνους ἅπαντας ἀπορρυέντας
[44]   Βαβυλῶνα, τίς ἐνίκησεν Ὀλύμπια, καὶ  ἀριστήσαντα,   εἰ τύχοι, ἐν Συρίᾳ δειπνῆσαι
[44]   ἀκωλύτως ἂν ἐξῆν εἰσιόντα ἀθέατον  κοιμίσαντα   ἅπαντας ἄνευ ἐκείνων μόνων. οἷον
[42]   πέτεσθαι πολὺ ἀπὸ τῆς γῆς  ἀρθέντα,   καὶ πρὸς τοῦτο εἶναί μοι
[29]   τῶν ἄλλων βασιλέων ἅτε ἀρετῇ  προχειρισθέντα   ὑπὸ τῆς στρατιᾶς ἄρχειν, οὐ
[45]   ἐπέραστον πᾶσι, καὶ ταῦτα φαλακρὸν  ὄντα   καὶ τὴν ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ
[44]   ταῦτα πάντα ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον  ὄντα   μηδὲ κατὰ μέτρον ζῶντα τῆς
[40]   πυρετὸς οὐ διαγιγνώσκει σε βασιλέα  ὄντα   οὐδ´ θάνατος δέδιε τοὺς
[1]   ἔδει ποιεῖν, Λυκῖνε, σχολὴν  ἄγοντα   πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν καὶ
[1]   κἂν εἰς Κόρινθον δέοι ἀπνευστὶ  θέοντα   ἀπιέναι διὰ τοῦτο; οὕτω φιλοθεάμων
[4]   ἐπὶ τῆς κεραίας ἄνω ἀσφαλῶς  διαθέοντα   τῶν κεροιάκων ἐπειλημμένον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ
[11]   με κενή τις ἔννοια μεταξὺ  βαδίζοντα   ὑπελθοῦσα παρακοῦσαι ὑμῶν ἐποίησεν ἀτενὲς
[40]   ἐπιστάς, ὁπόταν αὐτῷ δοκῇ, ἄγει  οἰμώζοντα   οὐκ αἰδούμενος τὸ διάδημα; σὺ
[4]   βυρσῶν τὰς ἐπιβολὰς καὶ θαυμάζοντες  ἀνιόντα   τὸν ναύτην διὰ τῶν κάλων,
[44]   δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν ἐξῆν  εἰσιόντα   ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ ἐκείνων
[28]   ἀρξαμένῳ ἑταῖροι καὶ συνωμόται ὅσον  τριάκοντα,   πιστοὶ μάλα καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν,
[35]   τὸν Πειραιᾶ, καὶ νῦν ἤδη  τριάκοντά   που σταδίους προκεχωρήκαμεν καὶ
[44]   τοῦτον ἐκ τοῦ ἀφανοῦς πέτρον  ἐμβαλόντα   τῇ κεφαλῇ, ὡς ἐπιτετρῖφθαι τὸ
[45]   προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν σε παύσει  μωραίνοντα   τὴν πολλὴν ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας.
[11]   πρὸς αὐτὴν ἅπαντι τῷ λογισμῷ  ἀποβλέποντα.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τίς αὕτη; μὴ γὰρ
[45]   ἐν τοσούτοις ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης,  γέροντα   ἤδη ἄνδρα οὕτω παρακεκινηκότα τὴν
[46]   τῷ Ἰκάρῳ τῆς πτερώσεως διαλυθείσης  καταπεσόντα   ἐκ τοῦ οὐρανοῦ χαμαὶ βαδίζειν
[41]   γε καὶ πολλὰς τὰς ἐπιβουλὰς  ἔχοντα   καὶ πλέον τοῦ ἡδέος τὸ
[44]   οὐδὲν γὰρ δεήσει με ταῦτα  ἔχοντα·   πάντα γὰρ ἐμὰ ἦν ἂν
[31]   Ἀδείμαντε, τοὺς ἱππέας, εἰ δέξονται  ἄρχοντά   σε σφῶν γενέσθαι. ὅτῳ δοκεῖ,
[42]   ~ἐγὼ δὲ βούλομαι τὸν Ἑρμῆν  ἐντυχόντα   μοι δοῦναι δακτυλίους τινὰς τοιούτους
[4]   εἰκὸς γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι ἐκεῖνον  ἀποσοβοῦντα   ἐς τὸ ἄστυ, ἐπεὶ μηκέθ´
[28]   θεοί, καὶ τὰ μέγιστα εἶναι  δοκοῦντα,   καὶ νόμος τῆς εὐχῆς
[44]   ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ κατὰ μέτρον  ζῶντα   τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς, ἀλλ´ ἔτη
[34]   πόλιν. βασιλεὺς δὲ περὶ  Κτησιφῶντα   διατρίβων ἤκουσε τὴν ἔφοδον, εἶτα
[41]   ἄνδρα συνετὸν καὶ πράγμασιν χρῆσθαι  εἰδότα.   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει γοῦν, Λυκῖνε,
[39]   καιρὸς γὰρ σὲ ἤδη μὲν  νενικηκότα   τηλικαύτην μάχην ἐν Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι
[45]   ὑπερέπτης, γέροντα ἤδη ἄνδρα οὕτω  παρακεκινηκότα   τὴν γνώμην, ἐπὶ δακτυλίου μικροῦ
[22]   τῶν ἄλλων εἰσδεχθῆναι ἀξιοῦσι θυρωροὶ  ἑπτὰ   ἐφεστῶτες, εὐμεγέθεις βάρβαροι, προσαραξάτωσαν ἐς
[15]   τὰ Νειλῷα ταῦτα ταρίχη τὰ  λεπτὰ   μέμνησο ἡμῖν ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου
[46]   ὡς ἂν μάθωμεν οἷα αἰτήσεις  ἀνεπίληπτα   καὶ ἀνέγκλητα συκοφαντῶν τοὺς
[23]   Νομαδικός· οἱ δὲ σκευάζοντες  ἕκαστα   σοφισταί τινες περὶ πέμματα καὶ
[28]   πάντα οἱ θεοί, καὶ τὰ  μέγιστα   εἶναι δοκοῦντα, καὶ νόμος
[35]   πολύς, κατὰ μεσημβρίαν γὰρ ἤδη  μάλιστα,   ἐνταῦθά που ἐπὶ τὰς ἐλαίας
[24]   Διόνικος ἐν τῇ πομπῇ, καὶ  μάλιστα   ἐπειδὰν ὁρᾷ τοὺς οἰκέτας τοὺς
[40]   ἀμελούμενα. ἢν δὲ καὶ ὅτι  μάλιστα   ἐπὶ πλεῖστον παραμείνῃ, τίς ἔτι
[38]   ἐς τὴν ἀρχήν. ἁπάντων δὲ  μάλιστα   Κυδίαν τὸν πλούσιον μετελεύσομαι, ὃς
[44]   ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ  μάλιστα   μεθ´ ὑγιείας ἐν μακρῷ τῷ
[8]   τόπῳ ἀνίσταται τὸ κῦμα, καὶ  μάλιστα   περὶ τὸν λίβα, ὁπόταν ἐπιλάβῃ
[46]   τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας, καὶ  μάλιστα   σύ, Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ
[5]   εὖρος δὲ ὑπὲρ τὸ τέταρτον  μάλιστα   τούτου, καὶ ἀπὸ τοῦ καταστρώματος
[16]   ἔσται τὸ πρᾶγμα ὅστις ἂν  ἄριστα   χρήσαιτο τῷ πλούτῳ καὶ τῇ
[25]   καί μοι Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν  αὐτά.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα οὖν, Ἀδείμαντε,
[26]   ὑπό τινος βασκάνου