HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ω  =  21 formes différentes pour 128 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[37]   παρακελεύου δέχεσθαι τὴν ἐπέλασιν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)     τῆς τύχης. ἐπ´ ἐμὲ γὰρ
[17]   γοῦν πρῶτος ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ,     Ἀδείμαντε, εἶτα μετὰ σὲ οὑτοσὶ
[34]   δὲ τὸ ἱππικὸν ἄγε σύ,     Ἀδείμαντε. καὶ διὰ μὲν τῆς
[15]   ἀποβάθραν προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ,     Ἀδείμαντε, καὶ ἐς τὸν κόλπον
[19]   τοσοῦτοι δαρεικοί. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τί τοῦτο,     Ἀδείμαντε; καταδύσεταί σοι τὸ πλοῖον,
[11]   τοῦ ἱματίου λαβόμενοι σε ἐπιστρέψωμεν,     Ἀδείμαντε, οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν βοῶσιν,
[35]   διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς καὶ σύ,     Ἀδείμαντε, πλησίον τοῦ κινδύνου γενόμενος;
[31]   χρυσίου. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ αὐτοὺς ἐρώμεθα,     Ἀδείμαντε, τοὺς ἱππέας, εἰ δέξονται
[26]   τελεσιουργήσειεν αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα οὖν,     Ἀδείμαντε, ὡς πάνυ σοι ἀπὸ
[26]   λέγεις, Λυκῖνε; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅτι,     ἄριστε, ἄδηλον ὁπόσον χρόνον βιώσει
[33]   τὸν Εὐφράτην ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐμέ,     βασιλεῦ, εἰ δοκεῖ, σατράπην τῆς
[30]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ τῆς μὲν τιμῆς,     βασιλεῦ, χάριν οἶδά σοι καὶ
[14]   φίλους. σὺ μὲν οὖν εὐπλόει,     βέλτιστε, ἡμεῖς δὲ ἐν Πειραιεῖ
[14]   τῆς εὐχῆς πνεύματι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν,     γενναῖε, λαβόμενός μου ἄπαγε πρὸς
[11]   καὶ αὐτοῖς τετελεσμένοις. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,     θαυμάσιε, τοιοῦτον, ἀλλά τινα πλοῦτον
[39]   ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παρὰ πολύ,     θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα καὶ βιαιότερα
[31]   σε σφῶν γενέσθαι. ὅτῳ δοκεῖ,     ἱππεῖς, Ἀδείμαντον ἱππαρχεῖν, ἀνατεινάτω τὴν
[19]   ἰσαρίθμου χρυσίου. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Μὴ φθόνει,     Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς σὲ
[36]   τὸ δεξιὸν ἡμῶν ἐλαύνουσιν, ὥστε,     Λυκῖνε, αὐτός τε ἀνὴρ ἀγαθὸς
[34]   τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ πρῶτος,     Λυκῖνε, διάβαινε τὸ δεξιὸν ἄγων,
[35]   Εὖ λέγεις. σὺ δὲ τί,     Λυκῖνε, δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ σοι
[41]   χρῆσθαι εἰδότα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει γοῦν,     Λυκῖνε, εἴ τι ἐπιλήψιμον εὔξομαι
[46]   ζωρότερος ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἀλλὰ πάντως,     Λυκῖνε, καὶ αὐτὸς εὔξῃ τι
[13]   ἐς λιμένα πόρρωθεν ἀποβλέποντι ἐπιστάς,     Λυκῖνε, κατέδυσας τὸν πλοῦτον καὶ
[12]   τὴν ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ σέ,     Λυκῖνε, κατέστησα ἐς τὸ ἀσφαλές.
[26]   θησαυρὸς ἔσται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πῶς λέγεις,     Λυκῖνε; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅτι, ἄριστε,
[30]   ἀθλίους πρώτους ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε,     Λυκῖνε, μᾶλλον δέ, εἴ σοι
[22]   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ σὰ ῥυθμιεῖς πιθανώτερον,     Λυκῖνε, μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν αὐτὸς
[19]   νεῖν οὐκ ἐπιστάμενον. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θάρρει,     Λυκῖνε. οἱ δελφῖνες γὰρ αὐτὸ
[39]   ἐθέλῃ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Τί δ´ οὖν,     Λυκῖνε; οἷά σοι ᾐτῆσθαι δοκῶ;
[2]   ἐπεὶ κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα οὖν,     Λυκῖνε, ὅπου ἡμᾶς ἀπέλιπεν; ὁπότε,
[16]   πυραμίδων μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις παιδιᾶς,     Λυκῖνε. ὁρᾷς, ὡς ἐρυθριᾶν Ἀδείμαντον
[3]   εἶναι. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τοῦτο μὲν εὐγενείας,     Λυκῖνε, σημεῖόν ἐστιν Αἰγυπτίοις
[1]   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τί γὰρ ἔδει ποιεῖν,     Λυκῖνε, σχολὴν ἄγοντα πυθόμενον οὕτως
[45]   τῷ βίῳ. ~τί ἂν αἰτιάσαιο,     Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐδέν,
[33]   σοι τῆς φάλαγγος. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδιδράσκεις,     Λυκῖνε, τὸν κατάλογον δειλὸς ὤν.
[27]   γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀεὶ σύ μοι,     Λυκῖνε, ὑπεναντίος· ὥστε οὐδὲ τὴν
[11]   ὡς δοκεῖς, ἀνακυκλῶν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,     Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά με κενή
[35]   ἄστυ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἔτι γὰρ Ἀθήνησιν,     μακάριε, εἶναι δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ
[14]   ἕκαστον σιταγωγείτωσαν σιταγωγίαν, εἰ καί,     ναυκλήρων ἄριστε, δῆλος εἶ ἀφόρητος
[31]   χεῖρα. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες, ὡς ὁρᾷς,     Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ
[31]   τοῦ χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἐγώ σοι,     Σάμιππε, ἡγήσομαι τῶν ἱππέων, Λυκῖνος
[39]   τῶν ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο ἤδη,     Σάμιππε. καιρὸς γὰρ σὲ ἤδη
[4]   οἱ τότε συναπῳκίσαν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ,     Σάμιππε, νῦν ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν
[2]   Καὶ μὴν οὐ πάνυ καλός,     Σάμιππε, μειρακίσκος ἔδοξέ μοι,
[29]   κτησάμενος τὴν δυναστείαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ,     Σάμιππε, οὐδὲν μικρόν, ἀλλὰ τὸ
[18]   νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν παῖδα φής,     Σάμιππε, τὸν κομήτην. κἀκεῖνος οὖν
[7]   ἀστὴρ αὐτοὺς ἔσωσεν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ,     Τιμόλαε, ἀλλὰ νῦν ἡδέως ἂν
[46]   ἀμφὶ Βαβυλῶνα μονομαχῶν, καὶ σύ,     Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν ἐν Συρίᾳ,
[41]   ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη σὸν αἰτεῖν,     Τιμόλαε, καὶ ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους,
[17]   καὶ πλουτήσας ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς,     Τιμόλαε, καὶ πείθομαί σοι καὶ
[46]   τῆς οἰκίας, καὶ μάλιστα σύ,     Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ σε τὸ
[3]   χρυσῷ ἀνειλημμένον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ γε,     Τιμόλαε, ὅτι ἡμᾶς ἀναμιμνήσκεις τῶν
[45]   Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐδέν,     Τιμόλαε. οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς ἐναντιοῦσθαι
[35]   γενόμενος; σοὶ δὲ τί δοκεῖ,     Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἁπάσῃ τῇ στρατιᾷ
[2]   ὡς ἂν καὶ Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι,     τοσοῦτοι Ἀθήνησι καλοὶ ἕπονται, πάντες
[15]   τῶν ἀκολούθων τὸ πλῆθος. ἀλλ´  ὦγαθέ,   πρὸς τῆς Ἴσιδος κἂν τὰ
[19]   ἀπολαβεῖν τὸν μισθὸν ἀντὶ τῆς  ᾠδῆς   καὶ νεκρόν τι ἄλλο παιδίον
[15]   εἶδεν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο  ὤκνουν   εἰπεῖν ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι
[13]   ἐκείνων ταλάντων οἰκίαν τε ἤδη  ᾠκοδομησάμην   ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν
[35]   γε ὑπέμνησας. ἐγὼ δὲ νήφειν  ᾤμην   καὶ ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην.
[38]   τὸν πλούσιον μετελεύσομαι, ὃς ὅμορος  ὤν   μοι ἐξέωσε τοῦ ἀγροῦ ἐπιβαίνων
[33]   Λυκῖνε, τὸν κατάλογον δειλὸς  ὤν.   δὲ νόμος ἀποτετμῆσθαι τὴν
[1]   παρέπεμψε χειραγωγῶν ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος αὐτὸς  ὤν,   τὸ ἀπὸ τούτου δὲ οὐκέτι
[15]   οὐ πτύεις, οὐδὲ οἶσθα ὅστις  ὢν   ναυκληρεῖς. οὕτως ἐπῆρέ σε
[30]   τοσαύταις ὁπλαῖς, καὶ θυμοειδὴς  ὢν   ἵππος ἐξενέγκῃ με τὸν
[14]   ἔτι ἑνὸς πλοίου τουτουὶ δεσπότης  ὢν   παρήκουες βοώντων, εἰ πέντε κτήσαιο
[44]   ἡλίου ῥᾳδίως ἔγνων ἂν ἀπαθὴς  ὢν   τῷ πυρί, καὶ τὸ πάντων
[26]   ἐνίους δὲ καὶ ζῶντας ἀποστερηθέντας  ὧν   εἶχον ὑπό τινος βασκάνου πρὸς
[20]   τὰ περὶ τὸ ἄστυ πάντα  ὠνησάμην   ἤδη πλὴν ὅσα θύμον καὶ
[13]   τὴν πατρῴαν ἀφείς, καὶ οἰκέτας  ὠνούμην   καὶ ἐσθῆτας καὶ ζεύγη καὶ
[43]   εἶναί με περιθέμενον παισὶ τοῖς  ὡραίοις   καὶ γυναιξὶ καὶ δήμοις ὅλοις
[19]   μέτρια, τὸ μειράκιον δὲ τὸ  ὡραῖον   ἀποπνιγήσεται ἄθλιον νεῖν οὐκ ἐπιστάμενον.
[2]   ἡμᾶς ἀπέλιπεν; ὁπότε, οἶμαι, τὸ  ὡραῖον   ἐκεῖνο μειράκιον ἐκ τῆς θαλάμης
[22]   ὁρῶντες ὀχήματα, ἵππους καὶ παῖδας  ὡραίους   ὅσον δισχιλίους, ἐξ ἁπάσης ἡλικίας
[22]   καὶ λουσάμενον ἥκειν κελεύσω τὴν  ὥραν   ἐπὶ τὸ δεῖπνον. οἱ δὲ
[20]   τὸν Ἡσίοδον οἶκος τὸ πρῶτον,  ὡς   ἂν ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ τὰ
[2]   Σάμιππε, μειρακίσκος ἔδοξέ μοι,  ὡς   ἂν καὶ Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι,
[46]   αὐτὸς εὔξῃ τι ἤδη ποτέ,  ὡς   ἂν μάθωμεν οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα
[9]   τε ἀναδεῖξαι ἀπὸ τῆς Λυκίας,  ὡς   γνωρίσαι τὸν τόπον ἐκεῖνον, καί
[5]   κεραίαν, οἵῳ δὲ προτόνῳ συνέχεται,  ὡς   δὲ πρύμνα μὲν ἐπανέστηκεν
[11]   οὐ μικρὸν οὐδὲ εὐκαταφρόνητον πρᾶγμα,  ὡς   δοκεῖς, ἀνακυκλῶν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,
[27]   Φανομάχῳ τῷ πλουσίῳ καὶ θηλύνεσθαι  ὡς   ἐκεῖνος εὖ οἶδα, κἂν μὴ
[28]   ἔθηκε φήσας μηδὲν ὀκνεῖν αἰτεῖν,  ὡς   ἐκείνων πρὸς οὐδὲν ἀνανευόντων. αἰτῶ
[13]   ἀποφέρει ναῦς τῷ δεσπότῃ  ὡς   ἐπὶ τὸ πολὺ κατ´ ἔτος
[44]   ἀφανοῦς πέτρον ἐμβαλόντα τῇ κεφαλῇ,  ὡς   ἐπιτετρῖφθαι τὸ κρανίον, τούς τε
[43]   ἔστω ἐπὶ πᾶσιν ἥδιστος,  ὡς   ἐράσμιον εἶναί με περιθέμενον παισὶ
[16]   Ἅλις παιδιᾶς, Λυκῖνε. ὁρᾷς,  ὡς   ἐρυθριᾶν Ἀδείμαντον ἐποίησας πολλῷ τῷ
[13]   ἐμὴν ποιήσειεν εἶναι, οἷον ἄν,  ὡς   εὐδαίμονα βίον ἐπεβίωσα εὖ ποιῶν
[6]   τοὔνομα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θαυμάσιος τὴν τέχνην,  ὡς   ἔφασκον οἱ ἐμπλέοντες, καὶ τὰ
[6]   δὲ καὶ τοσοῦτον ἄγειν σῖτον,  ὡς   ἱκανὸν εἶναι πᾶσι τοῖς ἐν
[28]   γάρ εἰμι, Ἀρκὰς ἐκ Μαντινείας,  ὡς   ἴστε— ναῦν μὲν οὐκ αἰτήσω
[42]   τοῦ Γύγου, τὸν δέ τινα  ὡς   ἰσχύειν ὑπὲρ ἄνδρας μυρίους καὶ
[10]   ἐπιτείνωμεν δὲ ὅμως τὸν περίπατον,  ὡς   καταλάβωμεν αὐτόν. ~ἢν μὴ τοῦ
[19]   τοῦτο ἔγωγε τῆς σῆς ἐποιησάμην,  ὡς   μὴ ἀπολέσθαι ἅπαντας μετὰ τοῦ
[42]   εἶναι καὶ ἀπαθῆ, ἕτερον δὲ  ὡς   μὴ ὁρᾶσθαι τὸν περιθέμενον, οἷος
[20]   θησαυρὸν ὑπὸ τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν,  ὡς   μὴ πράγματα ἔχοις ἐκ τοῦ
[36]   καὶ ἐντὸς γενέσθαι τῶν τοξευμάτων,  ὡς   μηδὲ πληγὰς λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς
[37]   εἰς τὰ φανερὰ τοῦ σώματος,  ὡς   μηδὲ τὴν οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον
[31]   τετάξεται. ἐγὼ δὲ κατὰ μέσον,  ὡς   νόμος βασιλεῦσι τῶν Περσῶν, ἐπειδὰν
[7]   πλοῖον, οἷα ἔπαθον πλέοντες  ὡς   ἀστὴρ αὐτοὺς ἔσωσεν; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[17]   ἐπιλήψομαι τῇ εὐχῇ, καὶ τοῦτο  ὡς   οἷόν τε παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν
[11]   τῶν πάνυ ἀπορρήτων. καίτοι ἐτελέσθημεν,  ὡς   οἶσθα, καὶ σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[37]   ἤδη τὸ μέρος. ἐγὼ δέ,  ὡς   ὁρᾷς, καὶ μονομαχήσω πρὸς τὸν
[31]   ἀνατεινάτω τὴν χεῖρα. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες,  ὡς   ὁρᾷς, Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[26]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα οὖν, Ἀδείμαντε,  ὡς   πάνυ σοι ἀπὸ λεπτῆς κρόκης
[20]   τὰ δὲ ἐκπώματα οὐ κοῦφα  ὡς   τὰ Ἐχεκράτους, ἀλλὰ διτάλαντον ἕκαστον
[46]   ὄντες Κρέοντες. λυπήσεσθε οὖν,  ὡς   τὸ εἰκός, καὶ δυσάρεστοι ἔσεσθε
[24]   ἐπαχθέντος ὀρύγματι μεγάλῳ τοῦ ὕδατος,  ὡς   τὸ πλοῖόν μου πλησίον ὁρμεῖν
[29]   ἀνθρώπων ἡγεῖσθαι καὶ πράγμασι χρῆσθαι.  ὡς   τοῦτό γε αὐτὸ ἡδύ, μείζω
[16]   τῷ γέλωτι ἐπικλύσας τὸ πλοῖον,  ὡς   ὑπέραντλον εἶναι καὶ μηκέτι ἀντέχειν
[14]   μου ἄπαγε πρὸς τὸν στρατηγὸν  ὥς   τινα πειρατὴν καταποντιστήν, ὃς
[41]   Τιμόλαε, καὶ ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους,  ὥσπερ   εἰκὸς ἄνδρα συνετὸν καὶ πράγμασιν
[2]   περιηγουμένῳ τὸ πλοῖον παρέστηκε δακρύων,  ὥσπερ   εἴωθε. ταχύδακρυς γὰρ ἀνὴρ
[46]   τῶν θησαυρῶν τε καὶ διαδημάτων  ὥσπερ   ἐξ ἡδίστου ὀνείρατος ἀνεγρόμενοι ἀνόμοια
[16]   κάματος λάθοι καὶ ἅμα εὐφρανούμεθα  ὥσπερ   ἡδίστῳ ὀνείρατι ἑκουσίῳ περιπεσόντες, ἐφ´
[22]   ἐγὼ δέ, ὁπόταν δόξῃ, προκύψας  ὥσπερ   ἥλιος ἐκείνων μὲν οὐδ´
[44]   ἔτη ἀεὶ ἀποδυόμενον τὸ γῆρας  ὥσπερ   οἱ ὄφεις. οὐδὲν γὰρ δεήσει
[46]   τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας εὑρίσκητε  ὥσπερ   οἱ τοὺς βασιλεῖς ὑποκρινόμενοι τραγῳδοὶ
[29]   τὸ πρᾶγμα οὐχ ὅμοιον ἡδύ,  ὥσπερ   ὅταν ἴδῃ τις αὐτὸς δι´
[21]   αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅρα μόνον μὴ  ὥσπερ   τῷ Μίδᾳ καὶ ἄρτος
[42]   τοιούτους τὴν δύναμιν, ἕνα μὲν  ὥστε   ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν τὸ
[33]   φῦλα καὶ τὴν τοξικὴν εὔστοχα.  ὥστε   ἄλλῳ παραδοὺς τὸ δεξιὸν ἐμὲ
[15]   σκώμματι ποιήσεσθέ μου τὴν εὐχήν.  ὥστε   ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´ ἂν ὑμεῖς
[27]   σύ μοι, Λυκῖνε, ὑπεναντίος·  ὥστε   οὐδὲ τὴν χοίνικα ἔτι λήψῃ
[43]   ποθεινότατος ἐγὼ καὶ ἀνὰ στόμα,  ὥστε   πολλὰς γυναῖκας οὐ φερούσας τὸν
[36]   που καὶ οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν.  ὥστε   τὸ μὲν σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος.
[36]   ἐπὶ τὸ δεξιὸν ἡμῶν ἐλαύνουσιν,  ὥστε,   Λυκῖνε, αὐτός τε ἀνὴρ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007