HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ς  =  107 formes différentes pour 200 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[22]   λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ  σὰ   ῥυθμιεῖς πιθανώτερον, Λυκῖνε, μετ´
[36]   ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν σημάνῃ  σαλπιγκτής,   ἀλαλάξαντες καὶ τὰ δόρατα κρούσαντες
[30]   χρόνῳ. δέδια τοίνυν μὴ τοῦ  σαλπιγκτοῦ   ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε συμπατηθῶ ἐν
[31]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες, ὡς ὁρᾷς,  Σάμιππε,   ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ μὲν
[31]   χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἐγώ σοι,  Σάμιππε,   ἡγήσομαι τῶν ἱππέων, Λυκῖνος δὲ
[39]   ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο ἤδη,  Σάμιππε.   καιρὸς γὰρ σὲ ἤδη μὲν
[4]   τότε συναπῳκίσαν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ,  Σάμιππε,   νῦν ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη
[2]   μὴν οὐ πάνυ καλός,  Σάμιππε,   μειρακίσκος ἔδοξέ μοι, ὡς
[29]   τὴν δυναστείαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ,  Σάμιππε,   οὐδὲν μικρόν, ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον
[1]   ἐς αὐτὴν, σὺ μέν, οἶμαι,  Σάμιππε,   προῄεις, μετὰ σὲ δὲ
[18]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν παῖδα φής,  Σάμιππε,   τὸν κομήτην. κἀκεῖνος οὖν ἔστω
[1]   καὶ σφώ, σέ τε καὶ  Σάμιππον   τουτονί, μὴ κατ´ ἄλλο τι
[30]   ἐπὶ τίνας ἀθλίους πρώτους ἀφίξεσθε.  ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Ἄκουε, Λυκῖνε, μᾶλλον δέ,
[31]   ὡς ὁρᾷς, Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Ἀλλὰ σὺ μὲν ἄρχε τῆς
[46]   Δίπυλον, καὶ βέλτιστος οὑτοσὶ  Σάμιππος   ἀμφὶ Βαβυλῶνα μονομαχῶν, καὶ σύ,
[35]   αὐτοῦ μένειν τὴν Βαβυλῶνα διαφυλάξοντας.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Ἀποδειλιᾷς καὶ σύ, Ἀδείμαντε,
[33]   Βάκτρα ἡγούμενόν σοι τῆς φάλαγγος.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Ἀποδιδράσκεις, Λυκῖνε, τὸν κατάλογον
[28]   σὺ ἤδη Σάμιππος εὔχου.  ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Ἐγὼ δὲ— ἠπειρώτης γάρ εἰμι,
[17]   Ἀδείμαντε, εἶτα μετὰ σὲ οὑτοσὶ  Σάμιππος,   εἶτα Τιμόλαος, ἐγὼ δὲ ὀλίγον
[35]   τὸ λοιπὸν ἐς τὸ ἄστυ.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Ἔτι γὰρ Ἀθήνησιν, μακάριε,
[3]   κρωβύλον ὑπὸ τέττιγι χρυσῷ ἀνειλημμένον.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Εὖ γε, Τιμόλαε, ὅτι
[37]   τρωθῆναι περὶ τῆς ἀρχῆς μαχόμενον.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Εὖ λέγεις. ἐπιπόλαιον μέντοι τὸ
[35]   εἰσιν οἱ πολέμιοι, ἐπιχειρῶμεν αὐτοῖς.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Εὖ λέγεις. σὺ δὲ τί,
[4]   ἀσφαλῶς διαθέοντα τῶν κεροιάκων ἐπειλημμένον.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Εὖ λέγεις. τί δ´ οὖν
[27]   ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ σὺ ἤδη  Σάμιππος   εὔχου. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἐγὼ δὲ— ἠπειρώτης
[31]   σε μεδίμνοις δωρησάμενος ἐπισήμου χρυσίου.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Καὶ αὐτοὺς ἐρώμεθα, Ἀδείμαντε,
[4]   εἰ καὶ Σαμίππῳ τοῦτο δοκεῖ.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Καὶ μάλα δοκεῖ, ἤν πως
[17]   οἷος ἂν καὶ πλουτήσας ἐγένετο.  ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Καλῶς, Τιμόλαε, καὶ πείθομαί
[18]   εἴ τι ἥδιστον κτημάτων ἁπάντων.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Λέληθας σεαυτὸν ἔχων ἐν τῇ
[37]   παλαίστραν ἔτι πολεμοῦντας ὑμᾶς καταλιπών.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Μηδαμῶς. κρατεῖς γὰρ αὐτῶν καὶ
[2]   οὔτε ἔνδον οὔτε ἐπεὶ κατεληλύθαμεν.  ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Οἶσθα οὖν, Λυκῖνε, ὅπου
[36]   καὶ ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην.  ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Πρόσιμεν δή, εἴ σοι δοκεῖ.
[39]   μέρει εὔχεσθαι ὅπερ ἂν ἐθέλῃ.  (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)   Τί δ´ οὖν, Λυκῖνε;
[25]   Κεραμεικοῦ. ~τοῖς φίλοις δὲ ὑμῖν,  Σαμίππῳ   μὲν εἴκοσι μεδίμνους ἐπισήμου χρυσίου
[4]   βαδίζωμεν δ´ ὅμως, εἰ καὶ  Σαμίππῳ   τοῦτο δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ μάλα
[33]   Ἐμέ, βασιλεῦ, εἰ δοκεῖ,  σατράπην   τῆς Ἑλλάδος κατάλιπε. δειλὸς γάρ
[36]   ἀγαθὸς γίγνου καὶ τοῖς μετὰ  σαυτοῦ   παρακελεύου δέχεσθαι τὴν ἐπέλασιν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[10]   ἄλλος τίς ἐστι. Πάνυ ἤδη  σαφῶς   ὁρῶ, καὶ θοἰμάτιον αὐτοῦ καὶ
[40]   καὶ πυρετὸς οὐ διαγιγνώσκει  σε   βασιλέα ὄντα οὐδ´ θάνατος
[1]   μέν, οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις, μετὰ  σὲ   δὲ Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´
[45]   ἰσχύν, πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί  σε,   εἴ τινα ἄλλον εἶδες ἐν
[11]   ~ἢν μὴ τοῦ ἱματίου λαβόμενοι  σε   ἐπιστρέψωμεν, Ἀδείμαντε, οὐχ ὑπακούσει
[15]   ὅστις ὢν ναυκληρεῖς. οὕτως ἐπῆρέ  σε   οἰκία ἐν καλῷ τῆς
[39]   ἤδη, Σάμιππε. καιρὸς γὰρ  σὲ   ἤδη μὲν νενικηκότα τηλικαύτην μάχην
[31]   παρὰ σοῦ τῶν μεγίστων τοσούτοις  σε   μεδίμνοις δωρησάμενος ἐπισήμου χρυσίου. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[17]   Σύ, Ἀδείμαντε, εἶτα μετὰ  σὲ   οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα Τιμόλαος, ἐγὼ
[19]   Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς  σὲ   παρέλθῃ εὐχή, τὴν Πάρνηθα
[45]   τοῦ ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν  σε   παύσει μωραίνοντα τὴν πολλὴν ταύτην
[30]   ὑποκύψας ἐς τὸ Περσικὸν προσκυνῶ  σε   περιαγαγὼν εἰς τοὐπίσω τὼ χεῖρε
[31]   τοὺς ἱππέας, εἰ δέξονται ἄρχοντά  σε   σφῶν γενέσθαι. ὅτῳ δοκεῖ,
[1]   σιταγωγῶν; οἶμαι δὲ καὶ σφώ,  σέ   τε καὶ Σάμιππον τουτονί, μὴ
[46]   σύ, Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ  σε   τὸ αὐτὸ παθεῖν τῷ Ἰκάρῳ
[30]   ἀκολούθει μεθ´ ἡμῶν. ἵππαρχον γάρ  σε   τῶν πεντακισχιλίων ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ
[10]   Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν. Ἀδείμαντε,  σέ   φημι τὸν Μυρρινούσιον τὸν Στρομβίχου.
[12]   ἐς τὴν ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ  σέ,   Λυκῖνε, κατέστησα ἐς τὸ
[18]   ἥδιστον κτημάτων ἁπάντων. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Λέληθας  σεαυτὸν   ἔχων ἐν τῇ νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[39]   ὑπὸ πάντων μᾶλλον ὑπὸ  σεαυτοῦ   εὐδαιμονίζεσθαι. ~καὶ γὰρ οὖν καὶ
[34]   ἤκουσε τὴν ἔφοδον, εἶτα εἰς  Σελεύκειαν   παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας τε ὅτι
[44]   δὲ καὶ ἀστέρων φύσιν καὶ  σελήνης   καὶ αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως ἔγνων
[36]   ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν  σημάνῃ   σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ τὰ
[3]   Τοῦτο μὲν εὐγενείας, Λυκῖνε,  σημεῖόν   ἐστιν Αἰγυπτίοις κόμη. ἅπαντες
[19]   ὑπὲρ ἀσφαλείας τοῦτο ἔγωγε τῆς  σῆς   ἐποιησάμην, ὡς μὴ ἀπολέσθαι ἅπαντας
[11]   καίτοι ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα, καὶ  σιγᾶν   μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε
[7]   ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι  Σιδῶνος,   ἐκεῖθεν δὲ χειμῶνι μεγάλῳ περιπεσόντας
[20]   τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ τὸ  Σικυώνιον   πεδίον, καὶ ὅλως εἴ πού
[45]   φαλακρὸν ὄντα καὶ τὴν ῥῖνα  σιμόν;   ἀτὰρ εἰπέ μοι καὶ τόδε,
[21]   αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ σκύφον, ἀλλὰ  Σισύφειόν   τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε,
[14]   ἐξ Αἰγύπτου κατ´ ἔτος ἕκαστον  σιταγωγείτωσαν   σιταγωγίαν, εἰ καί, ναυκλήρων
[14]   Αἰγύπτου κατ´ ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν  σιταγωγίαν,   εἰ καί, ναυκλήρων ἄριστε,
[1]   τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου ἐς Ἰταλίαν  σιταγωγῶν;   οἶμαι δὲ καὶ σφώ, σέ
[6]   ἐλέγετο δὲ καὶ τοσοῦτον ἄγειν  σῖτον,   ὡς ἱκανὸν εἶναι πᾶσι τοῖς
[32]   παρεσκεύασται δ´ ἐν Κεγχρεαῖς καὶ  σῖτος   ἱκανὸς καὶ τὰ πλοῖα διαρκῆ
[21]   κλίνας χρυσᾶς, εἰ δὲ μὴ  σιωπήσῃ,   καὶ τοὺς διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[19]   ὅλην χρυσῆν ποιήσας ἔχε, κἀγὼ  σιωπήσομαί   σοι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ ὑπὲρ ἀσφαλείας
[4]   ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε, μὴ  σκαιὸν   φίλον ἀπολιπόντας αὐτοὺς ἀπιέναι.
[15]   Ἐνοδίας τελετὴν, οἶσθα, ἐν ἡλίκῳ  σκαφιδίῳ   πάντες ἅμα οἱ φίλοι τεττάρων
[13]   καὶ ἀνέτρεψας εὖ φερόμενον τὸ  σκάφος   οὐρίῳ τῆς εὐχῆς πνεύματι. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[2]   ἐστι καὶ λεπτὸς ἄγαν τοῖν  σκελοῖν,   καὶ ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον τι καὶ
[23]   ἀλεκτρυὼν Νομαδικός· οἱ δὲ  σκευάζοντες   ἕκαστα σοφισταί τινες περὶ πέμματα
[41]   καὶ πράγμασιν χρῆσθαι εἰδότα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Σκόπει   γοῦν, Λυκῖνε, εἴ τι
[34]   μυριάδας κατέλεξε. καιρὸς οὖν ἤδη  σκοπεῖν   ἡμᾶς τι χρὴ ποιεῖν.
[8]   κῦμα πολλάκις αὐτῷ ἰσομέγεθες τῷ  σκοπέλῳ.   ~τοιαῦτα καὶ σφᾶς καταλαβεῖν ἔφασκεν
[34]   σφενδονήτας. ἀπαγγέλλουσι δ´ οὖν οἱ  σκοποὶ   ἀμφὶ τὰς ἑκατὸν ἤδη μυριάδας
[21]   δέξῃ παρ´ αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ  σκύφον,   ἀλλὰ Σισύφειόν τι βάρος ἀναδιδόντος;
[24]   τὸ ἀργυροῦν πινάκιον τὸν  σκύφον   ἐπιδείξεται Διόνικος ἐν τῇ πομπῇ,
[23]   ἔχοντες. εἰ δέ τινι προπίοιμι  σκύφον   φιάλην αἰτήσας, ἐκπιὼν
[15]   εἰδὼς ὅτι ἐν γέλωτι καὶ  σκώμματι   ποιήσεσθέ μου τὴν εὐχήν. ὥστε
[19]   μιμῇ Λυκῖνον καὶ ἐπιμετρεῖς τῶν  σκωμμάτων,   καὶ ταῦτα εἰσηγητὴς αὐτὸς γενόμενος;
[45]   εἷς δακτύλιος ἅπαντα ταῦτα δύναταί  σοι,   ἀλλὰ τοσούτους περιημμένος βαδιῇ τὴν
[26]   οὖν, Ἀδείμαντε, ὡς πάνυ  σοι   ἀπὸ λεπτῆς κρόκης πᾶς
[27]   τό γε ὑγιαίνειν ἐχέγγυον οἴει  σοι   γενήσεσθαι καὶ βέβαιον; οὐχ
[35]   Ἀδείμαντε, πλησίον τοῦ κινδύνου γενόμενος;  σοὶ   δὲ τί δοκεῖ, Τιμόλαε;
[30]   τινὰ ποίησον ἵππαρχον. ἐγὼ γάρ  σοι   δεινῶς ἄφιππός εἰμι καὶ οὐδὲ
[36]   γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Πρόσιμεν δή, εἴ  σοι   δοκεῖ. καὶ ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ
[39]   τὰ ἐπινίκια— ἑκστάδιος γὰρ οἶμαί  σοι   ἀρχή— Τιμόλαον δὲ ἐν
[39]   δ´ οὖν, Λυκῖνε; οἷά  σοι   ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παρὰ πολύ,
[15]   καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς, ἐπεὶ συνεμβησόμεθά  σοι   καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλὰ
[17]   Καλῶς, Τιμόλαε, καὶ πείθομαί  σοι   καὶ ὅταν καιρὸς καλῇ,
[15]   νῦν δὲ ἀγανακτεῖς, εἰ συνεμβησόμεθά  σοι,   καὶ τὴν ἀποβάθραν προεισελθὼν ἀφαιρεῖς;
[21]   τῷ Μίδᾳ καὶ ἄρτος  σοι   καὶ τὸ ποτὸν χρυσὸς γένηται
[27]   τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων. ~ἵνα δέ  σοι   καὶ τούτους ἀφῶ, τό γε
[30]   τιμῆς, βασιλεῦ, χάριν οἶδά  σοι   καὶ ὑποκύψας ἐς τὸ Περσικὸν
[19]   χρυσῆν ποιήσας ἔχε, κἀγὼ σιωπήσομαί  σοι.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ ὑπὲρ ἀσφαλείας τοῦτο
[15]   προσνηξόμεθα ὑμῖν. μὴ γὰρ οἴου  σοὶ   μὲν εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα
[26]   ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται καὶ ἄνθρακές  σοι   θησαυρὸς ἔσται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πῶς
[14]   οὐδὲ καταδῦναι δυνάμενα, καὶ τάχα  σοι   πεντάκις ἐξ Αἰγύπτου κατ´ ἔτος
[27]   παρὰ τῶν πολλῶν. ὁρᾷς οἵων  σοι   πραγμάτων αἴτιος θησαυρὸς γίγνεται;
[39]   μεθ´ ἡμέραν· οὐ μόνον γάρ  σοι   τὰ παρὰ τῶν πολεμίων φοβερὰ
[33]   περὶ Σοῦσα Βάκτρα ἡγούμενόν  σοι   τῆς φάλαγγος. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδιδράσκεις,
[26]   γὰρ οἶδεν εἰ ἔτι παρακειμένης  σοι   τῆς χρυσῆς τραπέζης, πρὶν ἐπιβαλεῖν
[19]   Τί τοῦτο, Ἀδείμαντε; καταδύσεταί  σοι   τὸ πλοῖον, οὐ γὰρ ἴσον
[26]   ἐκεῖνα καταλιπών; ἐθέλεις καταριθμήσομαί  σοι   τοὺς μὲν αὐτίκα πρὶν ἀπολαῦσαι
[30]   Λυκῖνε, μᾶλλον δέ, εἴ  σοι   φίλον, ἀκολούθει μεθ´ ἡμῶν. ἵππαρχον
[35]   Λυκῖνε, δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ  σοι   φράσω. ἐπειδὴ κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες,
[31]   ἕξεσθαι τοῦ χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἐγώ  σοι,   Σάμιππε, ἡγήσομαι τῶν ἱππέων,
[41]   τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη  σὸν   αἰτεῖν, Τιμόλαε, καὶ ὅπως
[26]   Κροῖσον καὶ τὸν Πολυκράτην πολύ  σου   πλουσιωτέρους γενομένους ἐκπεσόντας ἐν βραχεῖ
[14]   ἄστυ. ἀλλὰ ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί  σου   τὸ πταῖσμα· πέντε γάρ, εἰ
[31]   δ´ ἂν εἴην τυχεῖν παρὰ  σοῦ   τῶν μεγίστων τοσούτοις σε μεδίμνοις
[33]   βαλὼν ἐς τὰ γυμνὰ περὶ  Σοῦσα   Βάκτρα ἡγούμενόν σοι τῆς
[23]   Νομαδικός· οἱ δὲ σκευάζοντες ἕκαστα  σοφισταί   τινες περὶ πέμματα καὶ χυμοὺς
[6]   οἱ ἐμπλέοντες, καὶ τὰ θαλάττια  σοφὸς   ὑπὲρ τὸν Πρωτέα. ~ἠκούσατε δὲ
[46]   Ἰταλίᾳ καὶ τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι  σταδίοις   κατεχρήσασθε καλῶς ποιοῦντες. ἄλλως τε
[16]   ὁδὸν κατὰ τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ  σταδίους   αἰτῶμεν ἅπερ ἂν δοκῇ παρὰ
[15]   παρὰ τῶν θεῶν ἐπὶ πολλοὺς  σταδίους   ἀκμῆτες δύνασθαι νεῖν; καίτοι πρῴην
[44]   ὑβριστής, ἀράμενος αὐτὸν ὅσον ἐπὶ  σταδίους   εἴκοσιν ἀφῆκα φέρεσθαι κατὰ τῶν
[35]   καὶ νῦν ἤδη τριάκοντά που  σταδίους   προκεχωρήκαμεν καὶ ἥλιος πολύς,
[40]   χῶμα ὑψηλὸν ὑπὲρ γῆς καὶ  στήλην   μακρὰν πυραμίδα εὔγραμμον τὰς
[35]   τὰς ἐλαίας ἐπὶ τῆς ἀνατετραμμένης  στήλης   καθίσαντας ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτως ἀναστάντας
[43]   μὴ ποθεινότατος ἐγὼ καὶ ἀνὰ  στόμα,   ὥστε πολλὰς γυναῖκας οὐ φερούσας
[29]   Μαντίνεια θαυμαστὸν βασιλέα καὶ  στρατηγὸν   ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν ἀλλὰ βασίλευε
[14]   λαβόμενός μου ἄπαγε πρὸς τὸν  στρατηγὸν   ὥς τινα πειρατὴν καταποντιστήν,
[38]   τὸν Ἑλλήνων νόμον ἄρξω εἷς  στρατηγὸς   ὀνομαζόμενος. ἐπὶ τούτοις ἄρα ἐννοεῖτε
[35]   Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἁπάσῃ τῇ  στρατιᾷ   βαδίζειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους, μηδὲ
[29]   ἅτε ἀρετῇ προχειρισθέντα ὑπὸ τῆς  στρατιᾶς   ἄρχειν, οὐ κληρονόμον γενόμενον ἄλλου
[35]   πρὸ τῶν τειχῶν ἐν τοσούτοις  στρατιώταις   κάθησαι περὶ τοῦ πολέμου διασκοπούμενος;
[29]   ἀλλὰ βασίλευε καὶ ἡγοῦ τῶν  στρατιωτῶν   καὶ διακόσμει τό τε ἱππικὸν
[6]   ~καὶ τὸ τῶν ναυτῶν πλῆθος  στρατοπέδῳ   ἄν τις εἰκάσειεν. ἐλέγετο δὲ
[10]   σέ φημι τὸν Μυρρινούσιον τὸν  Στρομβίχου.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Δυεῖν θάτερον, δυσχεραίνει
[5]   πρὸ τούτων αἱ ἄγκυραι καὶ  στροφεῖα   καὶ περιαγωγεῖς καὶ αἱ κατὰ
[2]   Ἀθήνησι καλοὶ ἕπονται, πάντες ἐλεύθεροι,  στωμύλοι   τὸ φθέγμα, παλαίστρας ἀποπνέοντες, οἷς
[19]   ἀπορήσειν δελφῖνος ἐρωτικοῦ; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Καὶ  σὺ   γάρ, Τιμόλαε, μιμῇ Λυκῖνον καὶ
[29]   κεφάλαιον αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων  σύ   γε ᾔτησας, ἄρχειν ἀσπίδος τοσαύτης
[1]   ἀπιέναι διὰ τοῦτο; οὕτω φιλοθεάμων  σύ   γε καὶ ἄοκνος τὰ τοιαῦτα.
[33]   ἀπελθεῖν οὐκ ἂν ἡδέως ὑπομείναιμι.  σὺ   δὲ ἔοικας ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ
[39]   χρύσεα ἐκπώματα προπίνων τοῖς συμπόταις,  σὺ   δὲ καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν καὶ
[40]   οἰμώζοντα οὐκ αἰδούμενος τὸ διάδημα;  σὺ   δὲ οὕτως ὑψηλὸς καταπεσὼν
[35]   ἐπιχειρῶμεν αὐτοῖς. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις.  σὺ   δὲ τί, Λυκῖνε, δοκιμάζεις;
[30]   ὀρθὴν οὖσαν καὶ τὸ διάδημα.  σὺ   δὲ τῶν ἐρρωμένων τούτων τινὰ
[21]   πλῆρες οὕτω βαρὺ ἔκπωμα;  σὺ   δέξῃ παρ´ αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ
[27]   καὶ ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ  σὺ   ἤδη Σάμιππος εὔχου. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[37]   Μηδαμῶς. κρατεῖς γὰρ αὐτῶν καὶ  σὺ   ἤδη τὸ μέρος. ἐγὼ δέ,
[31]   Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ  σὺ   μὲν ἄρχε τῆς ἵππου, Λυκῖνος
[1]   ἤλθομεν καὶ ἀνιόντες ἐς αὐτὴν,  σὺ   μέν, οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις, μετὰ
[14]   οὐδὲ ὄψει δηλαδὴ τοὺς φίλους.  σὺ   μὲν οὖν εὐπλόει, βέλτιστε,
[27]   θησαυρὸς γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀεὶ  σύ   μοι, Λυκῖνε, ὑπεναντίος· ὥστε
[34]   εἶτα καὶ τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι,  σὺ   πρῶτος, Λυκῖνε, διάβαινε τὸ
[17]   Τίς γοῦν πρῶτος ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Σύ,   Ἀδείμαντε, εἶτα μετὰ σὲ
[34]   πᾶσι δὲ τὸ ἱππικὸν ἄγε  σύ,   Ἀδείμαντε. καὶ διὰ μὲν
[35]   Βαβυλῶνα διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς καὶ  σύ,   Ἀδείμαντε, πλησίον τοῦ κινδύνου
[46]   Σάμιππος ἀμφὶ Βαβυλῶνα μονομαχῶν, καὶ  σύ,   Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν ἐν
[46]   ἐπὶ τῆς οἰκίας, καὶ μάλιστα  σύ,   Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ σε
[3]   ὅτι ἡμᾶς ἀναμιμνήσκεις τῶν Θουκυδίδου  συγγραμμάτων,   ἐν τῷ προοιμίῳ περὶ
[23]   ἄπυρον, καὶ ὄψα πανταχόθεν καὶ  σύες   καὶ λαγώς, καὶ ὅσα πτηνά,
[46]   αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ ἀνέγκλητα  συκοφαντῶν   τοὺς ἄλλους. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐ
[8]   νότου· κατ´ ἐκεῖνο γὰρ δὴ  συμβαίνει   μερίζεσθαι τὸ Παμφύλιον ἀπὸ τῆς
[35]   ἂν ἄμεινον παρασκευάσωνται πανταχόθεν τῶν  συμμάχων   προσγενομένων, ἀλλ´ ἕως ἔτι καθ´
[36]   κρούσαντες πρὸς τὰς ἀσπίδας ἐπείγεσθε  συμμῖξαι   τοῖς ἐναντίοις καὶ ἐντὸς γενέσθαι
[31]   βασιλεῦσι τῶν Περσῶν, ἐπειδὰν αὐτοὶ  συμπαρῶσι.   ~προΐωμεν δὲ ἤδη τὴν ἐπὶ
[30]   τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε  συμπατηθῶ   ἐν τῇ τύρβῃ ὑπὸ τοσαύταις
[15]   διεπλεύσαμεν, καὶ οὐδὲν ἐδυσχέραινες ἡμᾶς  συμπλέοντας,   νῦν δὲ ἀγανακτεῖς, εἰ συνεμβησόμεθά
[39]   διτάλαντα χρύσεα ἐκπώματα προπίνων τοῖς  συμπόταις,   σὺ δὲ καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν
[3]   τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ τότε  συναπῳκίσαν.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ, Σάμιππε, νῦν
[34]   ἑκατὸν ἤδη μυριάδας τοῦ μαχίμου  συνειλέχθαι   καὶ τούτων εἴκοσιν ἱπποτοξότας, καίτοι
[36]   καὶ ἐπειδὴ ἐς χεῖρας ἤδη  συνεληλύθαμεν,   τὸ μὲν εὐώνυμον καὶ
[15]   ὑμῶν καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς, ἐπεὶ  συνεμβησόμεθά   σοι καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[15]   συμπλέοντας, νῦν δὲ ἀγανακτεῖς, εἰ  συνεμβησόμεθά   σοι, καὶ τὴν ἀποβάθραν προεισελθὼν
[45]   καὶ δεήσει καὶ τὴν δεξιὰν  συνεπιλαβεῖν.   καίτοι ἑνὸς τοῦ ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ,
[2]   καὶ ἐς τοὐπίσω πλόκαμος  συνεσπειραμένος   οὐκ ἐλεύθερόν φησιν αὐτὸν εἶναι.
[41]   ὑπερβαλῇ τούτους, ὥσπερ εἰκὸς ἄνδρα  συνετὸν   καὶ πράγμασιν χρῆσθαι εἰδότα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[2]   καὶ ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον τι καὶ  συνεχὲς   καὶ ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ μέν, ἐς
[5]   τὴν κεραίαν, οἵῳ δὲ προτόνῳ  συνέχεται,   ὡς δὲ πρύμνα μὲν
[20]   ὅλως εἴ πού τι  συνηρεφὲς   ἔνυδρον εὔκαρπον ἐν
[36]   πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε τὸ μὲν  σύνθημα   ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν
[11]   ἀλλὰ καὶ φροντίζοντι ἔοικας ἐπὶ  συννοίας   τινὸς οὐ μικρὸν οὐδὲ εὐκαταφρόνητον
[39]   μυρίαι καὶ φθόνος παρὰ τῶν  συνόντων   καὶ μῖσος καὶ κολακεία, φίλος
[35]   Ἐγώ σοι φράσω. ἐπειδὴ κεκμήκαμεν  συντόνως   ὁδεύοντες, ὁπότε κατῄειμεν ἕωθεν ἐς
[28]   ἀπὸ λῃστείας ἀρξαμένῳ ἑταῖροι καὶ  συνωμόται   ὅσον τριάκοντα, πιστοὶ μάλα καὶ
[44]   καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι, ἐν  Συρίᾳ   δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ. εἰ δέ
[46]   Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν ἐν  Συρίᾳ,   δειπνῶν δὲ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ
[32]   ῥᾳδίως ἄρχοντας ἀπολιπόντες προχωρῶμεν ἐπὶ  Συρίας   διὰ Καρίας, εἶτα Λυκίας καὶ
[9]   ἰσομέγεθες τῷ σκοπέλῳ. ~τοιαῦτα καὶ  σφᾶς   καταλαβεῖν ἔφασκεν ναύκληρος ἔτι
[34]   πλείστους μεταπεμπόμενος καὶ τοξότας καὶ  σφενδονήτας.   ἀπαγγέλλουσι δ´ οὖν οἱ σκοποὶ
[1]   Ἰταλίαν σιταγωγῶν; οἶμαι δὲ καὶ  σφώ,   σέ τε καὶ Σάμιππον τουτονί,
[31]   ἱππέας, εἰ δέξονται ἄρχοντά σε  σφῶν   γενέσθαι. ὅτῳ δοκεῖ, ἱππεῖς,
[8]   πολλῶν ῥευμάτων περὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ  σχιζόμενος   ἀπόξυροι δέ εἰσι πέτραι καὶ
[1]   γὰρ ἔδει ποιεῖν, Λυκῖνε,  σχολὴν   ἄγοντα πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν
[19]   νομίζεις κιθαρῳδὸν μέν τινα  σωθῆναι   παρ´ αὐτῶν καὶ ἀπολαβεῖν τὸν
[42]   ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν τὸ  σῶμα   καὶ ἄτρωτον εἶναι καὶ ἀπαθῆ,
[37]   οὐκ εἰς τὰ φανερὰ τοῦ  σώματος,   ὡς μηδὲ τὴν οὐλὴν ὕστερον




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007