HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


π  =  291 formes différentes pour 454 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[46]   ὁπόταν δέῃ σε τὸ αὐτὸ  παθεῖν   τῷ Ἰκάρῳ τῆς πτερώσεως διαλυθείσης
[18]   ἐν τῇ νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν  παῖδα   φής, Σάμιππε, τὸν κομήτην.
[22]   πλούσιοι ὁρῶντες ὀχήματα, ἵππους καὶ  παῖδας   ὡραίους ὅσον δισχιλίους, ἐξ ἁπάσης
[3]   ἅπαντες γὰρ αὐτὴν οἱ ἐλεύθεροι  παῖδες   ἀναπλέκονται ἔστε πρὸς τὸ ἐφηβικόν,
[44]   τῆς τροπῆς. καὶ τὸ ὅλον,  παιδιὰν   ἐποιούμην ἂν τὸν τῶν ἀνθρώπων
[16]   τῶν πυραμίδων μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις  παιδιᾶς,   Λυκῖνε. ὁρᾷς, ὡς ἐρυθριᾶν
[44]   φέρεσθαι κατὰ τῶν κρημνῶν. τοῖς  παιδικοῖς   δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν ἐξῆν
[19]   ᾠδῆς καὶ νεκρόν τι ἄλλο  παιδίον   ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἐπὶ δελφῖνος
[43]   ὡς ἐράσμιον εἶναί με περιθέμενον  παισὶ   τοῖς ὡραίοις καὶ γυναιξὶ καὶ
[33]   ἡμῖν ἐν τούτῳ καὶ τὴν  Παλαιστίνην   εἶτα καὶ τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι,
[37]   βιάζωνται, αὐτομολήσειν προσδραμὼν ἐς τὴν  παλαίστραν   ἔτι πολεμοῦντας ὑμᾶς καταλιπών. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[4]   ἤν πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν  παλαίστραν   καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων, ἡλίκη
[2]   πάντες ἐλεύθεροι, στωμύλοι τὸ φθέγμα,  παλαίστρας   ἀποπνέοντες, οἷς καὶ παραδακρῦσαι οὐκ
[15]   ἔστ´ ἂν ὑμεῖς προχωρήσητε, ἀποπλευσοῦμαι  πάλιν   ἐπὶ τῆς νεώς. πολὺ γὰρ
[32]   διὰ Καρίας, εἶτα Λυκίας καὶ  Παμφυλίας   καὶ Πισιδῶν καὶ τῆς παραλίου
[8]   γὰρ δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ  Παμφύλιον   ἀπὸ τῆς Λυκιακῆς θαλάττης, καὶ
[28]   οὐ πολὺ μύριοι, καὶ τὸ  πᾶν   εἰς πέντε μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς
[44]   γὰρ δεήσει με ταῦτα ἔχοντα·  πάντα   γὰρ ἐμὰ ἦν ἂν τὰ
[32]   πλοῖα διαρκῆ καὶ τὰ ἄλλα  πάντα—   διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον ἐς τὴν
[26]   ψυχίδιον ἄπει γυψὶ καὶ κόραξι  πάντα   ἐκεῖνα καταλιπών; ἐθέλεις καταριθμήσομαί
[44]   τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον καὶ  πάντα   ἐμὰ ἦν καὶ θεὸς ἐδόκουν
[18]   πλοῖον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ  πάντα   ἐμὰ καὶ φόρτος οἱ
[20]   εὔκαρπον ἐν τῇ Ἑλλάδι,  πάντα   ἐν ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται.
[44]   Χῖον εἶναί με. ~καὶ ταῦτα  πάντα   ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ
[32]   Διί· κἀπειδὰν τἀν τῇ Ἑλλάδι  πάντα   ἤδη χειρωσώμεθα— οὐδεὶς γὰρ
[13]   ἀπέστητε. ~Ἰδὼν δὲ ὅμως τὰ  πάντα   ἠρόμην τινὰ τῶν ναυτῶν, ὁπόσην
[14]   πέντε κτήσαιο πρὸς τούτῳ τριάρμενα  πάντα   καὶ ἀνώλεθρα, οὐδὲ ὄψει δηλαδὴ
[39]   τῆς ἀρχῆς. δεδιέναι οὖν δεῖ  πάντα   καὶ ὑφορᾶσθαι, καὶ ὅλως ὑπὸ
[40]   θεραπεύουσαι, καὶ τὸ μέγα ὄνομα  πάντα   κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν
[6]   Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν. κἀκεῖνα  πάντα   μικρός τις ἀνθρωπίσκος γέρων ἤδη
[5]   κατὰ τὴν πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια  πάντα   μοι ἔδοξεν. ~καὶ τὸ τῶν
[28]   μεμετρημένον χρυσίον. ἀλλὰ δύνανται γὰρ  πάντα   οἱ θεοί, καὶ τὰ μέγιστα
[26]   ἀπήρτηται, καὶ ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ,  πάντα   οἴχεται καὶ ἄνθρακές σοι
[33]   ὁπόσα διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς ἔχει καὶ  πάντα   ὕπαρχοι κατέχουσιν ὑπ´ ἐμοῦ ἑκάστῳ
[16]   τῆς εὐχῆς, καὶ οἱ θεοὶ  πάντα   ὑποκείσθωσαν παρέξοντες, εἰ καὶ τῇ
[20]   καὶ τὰ περὶ τὸ ἄστυ  πάντα   ὠνησάμην ἤδη πλὴν ὅσα θύμον
[23]   ἡμέτερον τὸ ἄπυρον, καὶ ὄψα  πανταχόθεν   καὶ σύες καὶ λαγώς, καὶ
[35]   περιμένειν ἔστ´ ἂν ἄμεινον παρασκευάσωνται  πανταχόθεν   τῶν συμμάχων προσγενομένων, ἀλλ´ ἕως
[15]   τελετὴν, οἶσθα, ἐν ἡλίκῳ σκαφιδίῳ  πάντες   ἅμα οἱ φίλοι τεττάρων ἕκαστος
[2]   τοσοῦτοι Ἀθήνησι καλοὶ ἕπονται,  πάντες   ἐλεύθεροι, στωμύλοι τὸ φθέγμα, παλαίστρας
[31]   ἱππαρχεῖν, ἀνατεινάτω τὴν χεῖρα. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Πάντες,   ὡς ὁρᾷς, Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν.
[44]   ὢν τῷ πυρί, καὶ τὸ  πάντων   ἥδιστον, αὐθημερὸν ἀγγεῖλαι ἐς Βαβυλῶνα,
[46]   δὲ καὶ τοῦτο ἱκανὸν ἀντὶ  πάντων   θησαυρῶν καὶ Βαβυλῶνος αὐτῆς τὸ
[39]   καὶ ὑφορᾶσθαι, καὶ ὅλως ὑπὸ  πάντων   μᾶλλον ὑπὸ σεαυτοῦ εὐδαιμονίζεσθαι.
[37]   προκαλεῖται γάρ με καὶ ἀναδῦναι  πάντως   αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία καὶ
[46]   ποιῆσαι ζωρότερος ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἀλλὰ  πάντως,   Λυκῖνε, καὶ αὐτὸς εὔξῃ
[11]   εἰ μή τίς ἐστι τῶν  πάνυ   ἀπορρήτων. καίτοι ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα,
[7]   ἀπὸ τῆς Φάρου ἀπάραντας οὐ  πάνυ   βιαίῳ πνεύματι ἑβδομαίους ἰδεῖν τὸν
[10]   γάρ, οὐκ ἄλλος τίς ἐστι.  Πάνυ   ἤδη σαφῶς ὁρῶ, καὶ θοἰμάτιον
[22]   καὶ Κλεαίνετος καὶ Δημόκριτος οἱ  πάνυ,   καὶ προσελθοῦσιν γε αὐτοῖς καὶ
[2]   ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μὴν οὐ  πάνυ   καλός, Σάμιππε, μειρακίσκος
[10]   οὐκ Ἀδείμαντος ἐκεῖνός ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Πάνυ   μὲν οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν
[26]   Οἶσθα οὖν, Ἀδείμαντε, ὡς  πάνυ   σοι ἀπὸ λεπτῆς κρόκης
[29]   αὑτοῦ κτησάμενος τὴν δυναστείαν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Παπαῖ,   Σάμιππε, οὐδὲν μικρόν, ἀλλὰ
[21]   βαρὺ ἔκπωμα; σὺ δέξῃ  παρ´   αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ σκύφον, ἀλλὰ
[16]   ὅσον βουλόμεθα, εὖ ποιήσοντι ἡμᾶς·  παρ´   αὐτῷ γὰρ ἑκάστῳ ἔστω τὸ
[19]   νομίζεις κιθαρῳδὸν μέν τινα σωθῆναι  παρ´   αὐτῶν καὶ ἀπολαβεῖν τὸν μισθὸν
[24]   τῇ πόλει δὲ ταῦτα ἐξαίρετα  παρ´   ἐμοῦ ὑπῆρξεν ἄν, αἱ μὲν
[39]   ἐπιπονώτερα καὶ βιαιότερα τῶν Ἀδειμάντου,  παρ´   ὅσον ἐκεῖνος μὲν ἐτρύφα διτάλαντα
[7]   τοῦ Αὐλῶνος ἐλθεῖν, ἔνθα δὴ  παρὰ   μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα
[28]   τις ἄλλος ἐκδεξάμενος τὴν βασιλείαν  παρὰ   πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά μοι τὸ
[39]   οἷά σοι ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Παρὰ   πολύ, θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα
[31]   δίκαιος δ´ ἂν εἴην τυχεῖν  παρὰ   σοῦ τῶν μεγίστων τοσούτοις σε
[13]   μικρὸν ὑπὲρ τὴν Ποικίλην, τὴν  παρὰ   τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην τὴν πατρῴαν
[4]   ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη Ἀδείμαντος, ὅτε  παρὰ   τὸν ἱστὸν ἐπὶ πολὺ ἔστημεν
[15]   ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ αἰτήσομεν  παρὰ   τῶν θεῶν ἐπὶ πολλοὺς σταδίους
[16]   σταδίους αἰτῶμεν ἅπερ ἂν δοκῇ  παρὰ   τῶν θεῶν. οὕτω γὰρ ἂν
[39]   καὶ χρηματίζειν δεῖ τοῖς  παρὰ   τῶν πολεμίων ἥκουσιν δικάζειν
[39]   οὐ μόνον γάρ σοι τὰ  παρὰ   τῶν πολεμίων φοβερὰ ἦν, ἀλλὰ
[27]   λῃστὰς καὶ φθόνον καὶ μῖσος  παρὰ   τῶν πολλῶν. ὁρᾷς οἵων σοι
[39]   καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι καὶ φθόνος  παρὰ   τῶν συνόντων καὶ μῖσος καὶ
[2]   φθέγμα, παλαίστρας ἀποπνέοντες, οἷς καὶ  παραδακρῦσαι   οὐκ ἀγεννές. οὗτος δὲ πρὸς
[44]   ἐν Ἰνδοῖς Ὑπερβορέοις θέαμα  παράδοξον   κτῆμα τίμιον ὅσα
[1]   κείμενος θέαμά τι τῶν  παραδόξων   Τιμόλαον διαλάθοι, κἂν εἰς Κόρινθον
[33]   τὴν τοξικὴν εὔστοχα. ὥστε ἄλλῳ  παραδοὺς   τὸ δεξιὸν ἐμὲ Ἀντίπατρόν τινα
[17]   καὶ τοῦτο ὡς οἷόν τε  παραδραμών.   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν οὐδὲ
[8]   δέ εἰσι πέτραι καὶ ὀξεῖαι  παραθηγόμεναι   τῷ κλύσματι— καὶ φοβερωτάτην ποιεῖ
[26]   τίς γὰρ οἶδεν εἰ ἔτι  παρακειμένης   σοι τῆς χρυσῆς τραπέζης, πρὶν
[45]   ὑπερέπτης, γέροντα ἤδη ἄνδρα οὕτω  παρακεκινηκότα   τὴν γνώμην, ἐπὶ δακτυλίου μικροῦ
[36]   γίγνου καὶ τοῖς μετὰ σαυτοῦ  παρακελεύου   δέχεσθαι τὴν ἐπέλασιν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[11]   τις ἔννοια μεταξὺ βαδίζοντα ὑπελθοῦσα  παρακοῦσαι   ὑμῶν ἐποίησεν ἀτενὲς πρὸς αὐτὴν
[32]   Παμφυλίας καὶ Πισιδῶν καὶ τῆς  παραλίου   καὶ ὀρεινῆς Κιλικίας, ἄχρι ἂν
[40]   καὶ ὅτι μάλιστα ἐπὶ πλεῖστον  παραμείνῃ,   τίς ἔτι ἀπόλαυσις ἀναισθήτῳ αὐτῷ
[25]   μὲν εἴκοσι μεδίμνους ἐπισήμου χρυσίου  παραμετρῆσαι   τὸν οἰκονόμον ἐκέλευσα ἄν, Τιμολάῳ
[14]   τὸ ἄστυ. ἀλλὰ ὅρα ὅπως  παραμυθήσομαί   σου τὸ πταῖσμα· πέντε γάρ,
[8]   δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα δέ ποτε  παραπλεύσας   καὶ αὐτὸς Χελιδονέας ἡλίκον ἐν
[29]   βασιλείαν· ἐπεὶ τῷ Ἀδειμάντου θησαυρῷ  παραπλήσιον   τὸ τοιοῦτο, καὶ τὸ πρᾶγμα
[5]   γραφαὶ καὶ τοῦ ἱστίου τὸ  παράσειον   πυραυγές, καὶ πρὸ τούτων αἱ
[34]   ἔφοδον, εἶτα εἰς Σελεύκειαν παρελθὼν  παρασκευάζεται   ἱππέας τε ὅτι πλείστους μεταπεμπόμενος
[35]   μηδὲ περιμένειν ἔστ´ ἂν ἄμεινον  παρασκευάσωνται   πανταχόθεν τῶν συμμάχων προσγενομένων, ἀλλ´
[44]   ἡττημένοις κοιμίσας τοὺς κρατοῦντας νικᾶν  παρεῖχον   τοῖς φεύγουσιν ἀναστρέψασιν ἀπὸ τῆς
[4]   ἀλλὰ προΐωμεν. εἰκὸς γὰρ ἤδη  παρεληλυθέναι   ἐκεῖνον ἀποσοβοῦντα ἐς τὸ ἄστυ,
[19]   Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν εἰς σὲ  παρέλθῃ   εὐχή, τὴν Πάρνηθα ἐκείνην,
[34]   τὴν ἔφοδον, εἶτα εἰς Σελεύκειαν  παρελθὼν   παρασκευάζεται ἱππέας τε ὅτι πλείστους
[16]   καὶ οἱ θεοὶ πάντα ὑποκείσθωσαν  παρέξοντες,   εἰ καὶ τῇ φύσει ἀπίθανα
[1]   με διὰ τῆς ἀποβάθρας ὅλης  παρέπεμψε   χειραγωγῶν ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος αὐτὸς ὤν,
[32]   ἵππους εἰς τὰς ἱππαγωγοὺς ἐμβιβάσαντες—  παρεσκεύασται   δ´ ἐν Κεγχρεαῖς καὶ σῖτος
[2]   Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ περιηγουμένῳ τὸ πλοῖον  παρέστηκε   δακρύων, ὥσπερ εἴωθε. ταχύδακρυς γὰρ
[34]   ἱπποτοξότας, καίτοι οὔπω Ἀρμένιος  πάρεστιν   οὔτε οἱ κατὰ τὴν Κασπίαν
[14]   ἑνὸς πλοίου τουτουὶ δεσπότης ὢν  παρήκουες   βοώντων, εἰ πέντε κτήσαιο πρὸς
[34]   καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι  παρήλθομεν   εἰς τὸ εἴσω τῶν τειχῶν
[33]   δὲ ἔοικας ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ  Παρθυαίους   ἐλάσειν μάχιμα φῦλα καὶ τὴν
[19]   σὲ παρέλθῃ εὐχή, τὴν  Πάρνηθα   ἐκείνην, εἰ θέλεις, ὅλην χρυσῆν
[26]   σοι ἀπὸ λεπτῆς κρόκης  πᾶς   οὑτοσὶ πλοῦτος ἀπήρτηται, καὶ ἢν
[25]   ἐς ὑπερβολὴν καὶ τρυφῶν καὶ  πάσαις   ἡδοναῖς ἀφθόνως χρώμενος. εἴρηκα, καί
[34]   μετ´ ἐμὲ Τιμόλαος· ἐπὶ  πᾶσι   δὲ τὸ ἱππικὸν ἄγε σύ,
[45]   ἄκρῳ τῷ δακτύλῳ δυνάμενον, ἐπέραστον  πᾶσι,   καὶ ταῦτα φαλακρὸν ὄντα καὶ
[6]   ἄγειν σῖτον, ὡς ἱκανὸν εἶναι  πᾶσι   τοῖς ἐν τῇ Ἀττικῇ ἐνιαύσιον
[43]   μέγιστον ἄλλος τις ἔστω ἐπὶ  πᾶσιν   ἥδιστος, ὡς ἐράσμιον εἶναί
[27]   πλουτῶν δὶς τοσοῦτον πλοῦτον ὅμοια  πάσχειν   Φανομάχῳ τῷ πλουσίῳ καὶ θηλύνεσθαι
[2]   ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ μέν, ἐς τὸ  πάτριον   δὲ τῷ ψόφῳ καὶ τῷ
[36]   κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ προδώσετε τὸ  πάτριον   φρόνημα. ἤδη γάρ που καὶ
[28]   ἄλλος ἐκδεξάμενος τὴν βασιλείαν παρὰ  πατρὸς   ἦρξεν, ἀλλά μοι τὸ πρῶτον
[13]   παρὰ τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην τὴν  πατρῴαν   ἀφείς, καὶ οἰκέτας ὠνούμην καὶ
[45]   ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν σε  παύσει   μωραίνοντα τὴν πολλὴν ταύτην κόρυζαν
[12]   γάρ μου τῆς ἀγκύρας τὸ  πάχος   οὐκ οἶδ´ ὅπου ὑμεῖς ἀπέστητε.
[20]   Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ τὸ Σικυώνιον  πεδίον,   καὶ ὅλως εἴ πού τι
[35]   ὃς ἀμφὶ Βαβυλῶνα ἐν τῷ  πεδίῳ   πρὸ τῶν τειχῶν ἐν τοσούτοις
[35]   μέν φημι δεῖν ὑμᾶς τὸ  πεζὸν   ἀπιέναι τὴν ἐπὶ Κτησιφῶντος, ἡμᾶς
[17]   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς, Τιμόλαε, καὶ  πείθομαί   σοι καὶ ὅταν καιρὸς
[35]   ὁπότε κατῄειμεν ἕωθεν ἐς τὸν  Πειραιᾶ,   καὶ νῦν ἤδη τριάκοντά που
[1]   πέρα τοῦ μέτρου ἐς τὸν  Πειραιᾶ   καταπεπλευκέναι μίαν τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου
[9]   ἀντίους τοὺς ἐτησίας πλαγιάζοντας ἐς  Πειραιᾶ   χθὲς καθορμίσασθαι τοσοῦτον ἀποσυρέντας ἐς
[14]   βέλτιστε, ἡμεῖς δὲ ἐν  Πειραιεῖ   καθεδούμεθα τοὺς ἐξ Αἰγύπτου
[14]   ἐν γῇ κατὰ τὴν ἐκ  Πειραιῶς   ἐς τὸ ἄστυ. ἀλλὰ ὅρα
[14]   πρὸς τὸν στρατηγὸν ὥς τινα  πειρατὴν   καταποντιστήν, ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον
[46]   τὴν μᾶζαν ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς  πείσεσθε   μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν εὐδαιμονία
[9]   ἐπὶ τὰ λαιὰ ἐς τὸ  πέλαγος   ἤδη τῷ κρημνῷ προσφερομένην. τοὐντεῦθεν
[23]   σκευάζοντες ἕκαστα σοφισταί τινες περὶ  πέμματα   καὶ χυμοὺς ἔχοντες. εἰ δέ
[22]   ἐπιβλέψομαι ἐνίους, εἰ δέ τις  πένης,   οἷος ἦν ἐγὼ πρὸ τοῦ
[14]   καταδῦναι δυνάμενα, καὶ τάχα σοι  πεντάκις   ἐξ Αἰγύπτου κατ´ ἔτος ἕκαστον
[29]   ἄριστος δὴ προκριθεὶς ὑπὸ τῶν  πεντακισμυρίων.   τοιοῦτον ἡμῖν Μαντίνεια θαυμαστὸν
[28]   ὁπλιτικόν, ἱππεῖς δὲ ἀμφὶ τοὺς  πεντακισχιλίους.   ~ἐγὼ δὲ χειροτονητὸς ὑφ´ ἁπάντων
[30]   ἡμῶν. ἵππαρχον γάρ σε τῶν  πεντακισχιλίων   ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ τῆς μὲν
[14]   ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ πταῖσμα·  πέντε   γάρ, εἰ βούλει, καλλίω καὶ
[14]   δεσπότης ὢν παρήκουες βοώντων, εἰ  πέντε   κτήσαιο πρὸς τούτῳ τριάρμενα πάντα
[28]   μύριοι, καὶ τὸ πᾶν εἰς  πέντε   μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς δὲ ἀμφὶ
[25]   οἰκονόμον ἐκέλευσα ἄν, Τιμολάῳ δὲ  πέντε   χοίνικας, Λυκίνῳ δὲ χοίνικα, ἀπομεμαγμένην
[39]   τὸ εἴσω τῶν ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Πέπαυσο   ἤδη, Σάμιππε. καιρὸς γὰρ
[22]   ἐξ ἁπάσης ἡλικίας τι  περ   τὸ ἀνθηρότατον. ~εἶτα δεῖπνα ἐπὶ
[1]   πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν καὶ  πέρα   τοῦ μέτρου ἐς τὸν Πειραιᾶ
[34]   τὴν πόλιν. βασιλεὺς δὲ  περὶ   Κτησιφῶντα διατρίβων ἤκουσε τὴν ἔφοδον,
[23]   δὲ σκευάζοντες ἕκαστα σοφισταί τινες  περὶ   πέμματα καὶ χυμοὺς ἔχοντες. εἰ
[33]   ἄθλιον βαλὼν ἐς τὰ γυμνὰ  περὶ   Σοῦσα Βάκτρα ἡγούμενόν σοι
[3]   συγγραμμάτων, ἐν τῷ προοιμίῳ  περὶ   τῆς ἀρχαίας ἡμῶν τρυφῆς εἶπεν
[37]   βασιλικὸν γὰρ καὶ τὸ τρωθῆναι  περὶ   τῆς ἀρχῆς μαχόμενον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ
[20]   ἂν ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ τὰ  περὶ   τὸ ἄστυ πάντα ὠνησάμην ἤδη
[20]   Ἐλευσῖνι ὅσα ἐπὶ θαλάττῃ καὶ  περὶ   τὸν Ἰσθμὸν ὀλίγα τῶν ἀγώνων
[8]   ἀνίσταται τὸ κῦμα, καὶ μάλιστα  περὶ   τὸν λίβα, ὁπόταν ἐπιλάβῃ καὶ
[35]   τειχῶν ἐν τοσούτοις στρατιώταις κάθησαι  περὶ   τοῦ πολέμου διασκοπούμενος; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Εὖ
[8]   κλύδων ἅτε ἀπὸ πολλῶν ῥευμάτων  περὶ   τῷ ἀκρωτηρίῳ σχιζόμενος ἀπόξυροι δέ
[39]   χρυσῷ ποικίλη καὶ ταινία λευκὴ  περὶ   τῷ μετώπῳ καὶ δορυφόροι προϊόντες,
[30]   ἐς τὸ Περσικὸν προσκυνῶ σε  περιαγαγὼν   εἰς τοὐπίσω τὼ χεῖρε τιμῶν
[5]   αἱ ἄγκυραι καὶ στροφεῖα καὶ  περιαγωγεῖς   καὶ αἱ κατὰ τὴν πρύμναν
[2]   χαίρειν φράσας τῷ Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ  περιηγουμένῳ   τὸ πλοῖον παρέστηκε δακρύων, ὥσπερ
[45]   ταῦτα δύναταί σοι, ἀλλὰ τοσούτους  περιημμένος   βαδιῇ τὴν ἀριστερὰν πεφορτισμένος κατὰ
[42]   δὲ ὡς μὴ ὁρᾶσθαι τὸν  περιθέμενον,   οἷος ἦν τοῦ Γύγου,
[43]   ἥδιστος, ὡς ἐράσμιον εἶναί με  περιθέμενον   παισὶ τοῖς ὡραίοις καὶ γυναιξὶ
[45]   ἑνὸς τοῦ ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ, ὃς  περιθέμενόν   σε παύσει μωραίνοντα τὴν πολλὴν
[35]   βαδίζειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους, μηδὲ  περιμένειν   ἔστ´ ἂν ἄμεινον παρασκευάσωνται πανταχόθεν
[12]   Λυκῖνε, κατέστησα ἐς τὸ ἀσφαλές.  περιμετροῦντος   γάρ μου τῆς ἀγκύρας τὸ
[11]   καί μοι ἐν ἀκμῇ τῆς  περιουσίας   καὶ τρυφῆς ἐπέστητε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν
[22]   ταῖς θύραις ἄνω καὶ κάτω  περιπατήσουσιν,   ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ Κλεαίνετος
[10]   κουρά. ἐπιτείνωμεν δὲ ὅμως τὸν  περίπατον,   ὡς καταλάβωμεν αὐτόν. ~ἢν μὴ
[7]   Σιδῶνος, ἐκεῖθεν δὲ χειμῶνι μεγάλῳ  περιπεσόντας   δεκάτῃ ἐπὶ Χελιδονέας διὰ τοῦ
[16]   εὐφρανούμεθα ὥσπερ ἡδίστῳ ὀνείρατι ἑκουσίῳ  περιπεσόντες,   ἐφ´ ὅσον βουλόμεθα, εὖ ποιήσοντι
[6]   λεπτῇ κάμακι τὰ τηλικαῦτα πηδάλια  περιστρέφων·   ἐδείχθη γάρ μοι ἀναφαλαντίας τις,
[36]   δὲ κατ´ ἐμὲ ἰσόπαλον ἔτι,  Πέρσαι   γάρ εἰσι καὶ βασιλεὺς
[30]   σοι καὶ ὑποκύψας ἐς τὸ  Περσικὸν   προσκυνῶ σε περιαγαγὼν εἰς τοὐπίσω
[31]   μέσον, ὡς νόμος βασιλεῦσι τῶν  Περσῶν,   ἐπειδὰν αὐτοὶ συμπαρῶσι. ~προΐωμεν δὲ
[42]   μόνον ἀνατίθεσθαι, ἔτι δὲ καὶ  πέτεσθαι   πολὺ ἀπὸ τῆς γῆς ἀρθέντα,
[8]   ἀκρωτηρίῳ σχιζόμενος ἀπόξυροι δέ εἰσι  πέτραι   καὶ ὀξεῖαι παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι—
[44]   καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ ἀφανοῦς  πέτρον   ἐμβαλόντα τῇ κεφαλῇ, ὡς ἐπιτετρῖφθαι
[45]   τοσούτους περιημμένος βαδιῇ τὴν ἀριστερὰν  πεφορτισμένος   κατὰ δάκτυλον ἕνα; μᾶλλον δὲ
[44]   τοῦτο ἑώρων ἄν, καὶ τὰς  πηγὰς   δὲ τὰς Νείλου μόνος ἂν
[6]   ὑπὸ λεπτῇ κάμακι τὰ τηλικαῦτα  πηδάλια   περιστρέφων· ἐδείχθη γάρ μοι ἀναφαλαντίας
[5]   ἡλίκη ναῦς, εἴκοσι καὶ ἑκατὸν  πήχεων   ἔλεγε ναυπηγός τὸ μῆκος,
[44]   τίμιον ὅσα ἐμφαγεῖν  πιεῖν   ἡδέα, οὐ μεταστειλάμενος, ἀλλ´ αὐτὸς
[20]   γενόμενος; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἄμεινον γὰρ ἦν  πιθανώτερον   αὐτὸ ποιεῖν καί τινα θησαυρὸν
[22]   πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ σὰ ῥυθμιεῖς  πιθανώτερον,   Λυκῖνε, μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν
[24]   ἅπαντες, καὶ οὐκέτι τὸ ἀργυροῦν  πινάκιον   τὸν σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος
[32]   εἶτα Λυκίας καὶ Παμφυλίας καὶ  Πισιδῶν   καὶ τῆς παραλίου καὶ ὀρεινῆς
[28]   ἑταῖροι καὶ συνωμόται ὅσον τριάκοντα,  πιστοὶ   μάλα καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν, εἶτα
[9]   ἡμέρᾳ πρὸς ἀντίους τοὺς ἐτησίας  πλαγιάζοντας   ἐς Πειραιᾶ χθὲς καθορμίσασθαι τοσοῦτον
[7]   Ἀκάμαντα, εἶτα ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι  πλαγίους   ἄχρι Σιδῶνος, ἐκεῖθεν δὲ χειμῶνι
[40]   δὲ καὶ ὅτι μάλιστα ἐπὶ  πλεῖστον   παραμείνῃ, τίς ἔτι ἀπόλαυσις ἀναισθήτῳ
[34]   παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας τε ὅτι  πλείστους   μεταπεμπόμενος καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας.
[41]   πολλὰς τὰς ἐπιβουλὰς ἔχοντα καὶ  πλέον   τοῦ ἡδέος τὸ ἀνιαρὸν ἐν
[7]   κατήγαγε τὸ πλοῖον, οἷα ἔπαθον  πλέοντες   ὡς ἀστὴρ αὐτοὺς
[9]   ὀρθῆς ἐκπεσόντας διὰ τοῦ Αἰγαίου  πλεύσαντας   ἑβδομηκοστῇ ἀπ´ Αἰγύπτου ἡμέρᾳ πρὸς
[9]   δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ τὴν Μαλέαν  πλεύσαντας   ἤδη εἶναι ἐν Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[36]   γενέσθαι τῶν τοξευμάτων, ὡς μηδὲ  πληγὰς   λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες. καὶ
[37]   ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας μιᾷ  πληγῇ   αὐτόν τε καὶ τὸν ἵππον
[1]   ἐκεῖνός ἐστιν ἀποπλανηθεὶς ἐν τῷ  πλήθει   τῶν θεατῶν. ἄχρι μὲν γὰρ
[15]   οἰκοδομηθεῖσα καὶ τῶν ἀκολούθων τὸ  πλῆθος.   ἀλλ´ ὦγαθέ, πρὸς τῆς Ἴσιδος
[6]   ἔδοξεν. ~καὶ τὸ τῶν ναυτῶν  πλῆθος   στρατοπέδῳ ἄν τις εἰκάσειεν. ἐλέγετο
[29]   βασιλέα καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα.  πλὴν   ἀλλὰ βασίλευε καὶ ἡγοῦ τῶν
[45]   καὶ ὑπὲρ μυρίους τὴν ἰσχύν,  πλὴν   ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε, εἴ
[37]   τὴν οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι.  πλὴν   ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας μιᾷ
[20]   τὸ ἄστυ πάντα ὠνησάμην ἤδη  πλὴν   ὅσα θύμον καὶ λίθοι, καὶ
[21]   Εἶτα πῶς οἰνοχόος ὀρέξει  πλῆρες   οὕτω βαρὺ ἔκπωμα; σὺ
[34]   ἀπὸ Βάκτρων, ἀλλ´ ἐκ τῶν  πλησίον   καὶ προαστείων τῆς ἀρχῆς· οὕτω
[24]   ὕδατος, ὡς τὸ πλοῖόν μου  πλησίον   ὁρμεῖν καταφανὲς ὂν ἐκ τοῦ
[35]   Ἀποδειλιᾷς καὶ σύ, Ἀδείμαντε,  πλησίον   τοῦ κινδύνου γενόμενος; σοὶ δὲ
[32]   καὶ σῖτος ἱκανὸς καὶ τὰ  πλοῖα   διαρκῆ καὶ τὰ ἄλλα πάντα—
[15]   σοὶ μὲν εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα  πλοῖα   κτᾶσθαι μήτε πριαμένῳ μήτε ναυπηγησαμένῳ,
[0]    ~ΠΛΟΙΟΝ   Η ΕΥΧΑΙ. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκ ἐγὼ
[18]   ἐπινευσάτω ἅπασιν. ἔστω γὰρ τὸ  πλοῖον   καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα
[1]   ἄστεος ἥκειν ὀψομένους τὸ  πλοῖον.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, καὶ Ἀδείμαντος
[24]   μεγάλῳ τοῦ ὕδατος, ὡς τὸ  πλοῖόν   μου πλησίον ὁρμεῖν καταφανὲς ὂν
[7]   δὲ ὅπως δεῦρο κατήγαγε τὸ  πλοῖον,   οἷα ἔπαθον πλέοντες ὡς
[19]   Ἀδείμαντε; καταδύσεταί σοι τὸ  πλοῖον,   οὐ γὰρ ἴσον βάρος πυροῦ
[2]   τῷ Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ περιηγουμένῳ τὸ  πλοῖον   παρέστηκε δακρύων, ὥσπερ εἴωθε. ταχύδακρυς
[14]   εἴ που τὸ μέγα Ἀδειμάντου  πλοῖον   τὴν Ἶσίν τις εἶδεν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[4]   ἐγὼ αὖθις ἐπάνειμι ἐς τὸ  πλοῖον;   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς, ἀλλὰ προΐωμεν. εἰκὸς
[16]   πολλῷ τῷ γέλωτι ἐπικλύσας τὸ  πλοῖον,   ὡς ὑπέραντλον εἶναι καὶ μηκέτι
[14]   καλλίω καὶ μείζω τοῦ Αἰγυπτίου  πλοίου   ἤδη ἔχε, καὶ τὸ μέγιστον
[20]   μὴ πράγματα ἔχοις ἐκ τοῦ  πλοίου   μετατιθεὶς χρυσίον ἐς τὸ ἄστυ.
[14]   γενησόμενος. ὃς γὰρ ἔτι ἑνὸς  πλοίου   τουτουὶ δεσπότης ὢν παρήκουες βοώντων,
[2]   δὲ καὶ ἐς τοὐπίσω  πλόκαμος   συνεσπειραμένος οὐκ ἐλεύθερόν φησιν αὐτὸν
[22]   δεῖπνον. οἱ δὲ ἀποπνιγήσονται οἱ  πλούσιοι   ὁρῶντες ὀχήματα, ἵππους καὶ παῖδας
[24]   τὸ ἔκπωμα. ~οἱ δὲ νῦν  πλούσιοι   πρὸς ἐμὲ Ἶροι δηλαδὴ ἅπαντες,
[38]   ἁπάντων δὲ μάλιστα Κυδίαν τὸν  πλούσιον   μετελεύσομαι, ὃς ὅμορος ὤν μοι
[44]   τις ὑπερόπτης εἴη τύραννος  πλούσιος   ὑβριστής, ἀράμενος αὐτὸν ὅσον ἐπὶ
[27]   πλοῦτον ὅμοια πάσχειν Φανομάχῳ τῷ  πλουσίῳ   καὶ θηλύνεσθαι ὡς ἐκεῖνος εὖ
[27]   ἤδη κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν  πλουσίων   ἀναδύῃ καὶ ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν.
[27]   οὐχ ὁρᾷς πολλοὺς τῶν  πλουσίων   κακοδαιμόνως διάγοντας ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων,
[26]   καὶ τὸν Πολυκράτην πολύ σου  πλουσιωτέρους   γενομένους ἐκπεσόντας ἐν βραχεῖ τῶν
[16]   δηλώσει γὰρ οἷος ἂν καὶ  πλουτήσας   ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς, Τιμόλαε,
[46]   ἄλλως τε οὐκ ἂν δεξαίμην  πλουτήσας   ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν τινα πλοῦτον
[46]   πλουτήσας ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν τινα  πλοῦτον   ἀνιᾶσθαι μετ´ ὀλίγον ψιλὴν τὴν
[12]   ἐς μέσον κατατίθει φέρων τὸν  πλοῦτον.   ἄξιον γὰρ ἀπολαῦσαι τὸ μέρος
[11]   θαυμάσιε, τοιοῦτον, ἀλλά τινα  πλοῦτον   ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν κενὴν μακαρίαν
[13]   ἐπιστάς, Λυκῖνε, κατέδυσας τὸν  πλοῦτον   καὶ ἀνέτρεψας εὖ φερόμενον τὸ
[27]   ἂν ἕλοιο πλουτῶν δὶς τοσοῦτον  πλοῦτον   ὅμοια πάσχειν Φανομάχῳ τῷ πλουσίῳ
[26]   λεπτῆς κρόκης πᾶς οὑτοσὶ  πλοῦτος   ἀπήρτηται, καὶ ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ,
[46]   μὲν ὑμῖν καὶ πολὺς  πλοῦτος   οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ δὲ καταβάντες
[26]   μὲν αὐτίκα πρὶν ἀπολαῦσαι τοῦ  πλούτου   ἀποθανόντας, ἐνίους δὲ καὶ ζῶντας
[27]   λέγειν ὅσας ἐπιβουλὰς μετὰ τοῦ  πλούτου   καὶ λῃστὰς καὶ φθόνον καὶ
[16]   ὅστις ἂν ἄριστα χρήσαιτο τῷ  πλούτῳ   καὶ τῇ εὐχῇ, δηλώσει γὰρ
[17]   καὶ Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ  πλουτῶμεν,   εἰ τοῦτο ἄμεινον, μὴ καὶ
[21]   τὸ ποτὸν χρυσὸς γένηται καὶ  πλουτῶν   ἄθλιος ἀπόλῃ λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ.
[27]   μὲν γὰρ οὐκ ἂν ἕλοιο  πλουτῶν   δὶς τοσοῦτον πλοῦτον ὅμοια πάσχειν
[25]   τοῦτον ἐβουλόμην βιῶναι τὸν βίον  πλουτῶν   ἐς ὑπερβολὴν καὶ τρυφῶν καὶ
[26]   ἄριστε, ἄδηλον ὁπόσον χρόνον βιώσει  πλουτῶν.   τίς γὰρ οἶδεν εἰ ἔτι
[7]   Φάρου ἀπάραντας οὐ πάνυ βιαίῳ  πνεύματι   ἑβδομαίους ἰδεῖν τὸν Ἀκάμαντα, εἶτα
[13]   τὸ σκάφος οὐρίῳ τῆς εὐχῆς  πνεύματι.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν, γενναῖε, λαβόμενός
[17]   ἐν τῇ νηῒ τὸν ἕτερον  πόδα   ἔχει. χρὴ δὲ καὶ Λυκίνῳ
[43]   εἶναι ἀνέραστον καὶ ὅτῳ μὴ  ποθεινότατος   ἐγὼ καὶ ἀνὰ στόμα, ὥστε
[45]   ἑλλέβορος ἱκανὸς ποιῆσαι ζωρότερος  ποθείς;   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἀλλὰ πάντως, Λυκῖνε,
[8]   παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι— καὶ φοβερωτάτην  ποιεῖ   τὴν κυματωγὴν καὶ τὸν ἦχον
[34]   σκοπεῖν ἡμᾶς τι χρὴ  ποιεῖν.   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ ἐγὼ μέν φημι
[44]   τούς τε αὖ φίλους εὖ  ποιεῖν   ἐπιχέαντα κοιμωμένοις αὐτοῖς τὸ χρυσίον.
[4]   λέγεις. τί δ´ οὖν χρὴ  ποιεῖν   ἡμᾶς; ἐνταῦθα καραδοκεῖν αὐτόν,
[20]   Ἄμεινον γὰρ ἦν πιθανώτερον αὐτὸ  ποιεῖν   καί τινα θησαυρὸν ὑπὸ τῇ
[1]   τοιαῦτα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τί γὰρ ἔδει  ποιεῖν,   Λυκῖνε, σχολὴν ἄγοντα πυθόμενον
[45]   μὲν καὶ ἑλλέβορος ἱκανὸς  ποιῆσαι   ζωρότερος ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἀλλὰ πάντως,
[19]   ἐκείνην, εἰ θέλεις, ὅλην χρυσῆν  ποιήσας   ἔχε, κἀγὼ σιωπήσομαί σοι. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[13]   θεῶν τὴν ναῦν ἄφνω ἐμὴν  ποιήσειεν   εἶναι, οἷον ἄν, ὡς εὐδαίμονα
[15]   ὅτι ἐν γέλωτι καὶ σκώμματι  ποιήσεσθέ   μου τὴν εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς
[21]   καὶ τὰς τραπέζας ὅλας χρυσᾶς  ποιήσομαι   καὶ τὰς κλίνας χρυσᾶς, εἰ
[30]   δὲ τῶν ἐρρωμένων τούτων τινὰ  ποίησον   ἵππαρχον. ἐγὼ γάρ σοι δεινῶς
[16]   περιπεσόντες, ἐφ´ ὅσον βουλόμεθα, εὖ  ποιήσοντι   ἡμᾶς· παρ´ αὐτῷ γὰρ ἑκάστῳ
[39]   δόξα μόνη καὶ πορφυρὶς χρυσῷ  ποικίλη   καὶ ταινία λευκὴ περὶ τῷ
[13]   ἐν ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν  Ποικίλην,   τὴν παρὰ τὸν Ἰλισσὸν ἐκείνην
[46]   ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοις κατεχρήσασθε καλῶς  ποιοῦντες.   ἄλλως τε οὐκ ἂν δεξαίμην
[22]   τὴν θύραν, οἷα νῦν αὐτοὶ  ποιοῦσιν.   ἐγὼ δέ, ὁπόταν δόξῃ, προκύψας
[13]   ὡς εὐδαίμονα βίον ἐπεβίωσα εὖ  ποιῶν   τοὺς φίλους καὶ ἐπιπλέων ἐνίοτε
[24]   ἐμοὺς ἀργύρῳ τοσούτῳ χρωμένους. τῇ  πόλει   δὲ ταῦτα ἐξαίρετα παρ´ ἐμοῦ
[32]   τῇ Ἀρτέμιδι θύσαντες καὶ τὰς  πόλεις   ἀτειχίστους λαβόντες ῥᾳδίως ἄρχοντας ἀπολιπόντες
[38]   τούτοις ἄρα ἐννοεῖτε ὅσας μὲν  πόλεις   ἐπωνύμους ἐπ´ ἐμαυτοῦ οἰκιῶ, ὅσας
[40]   καὶ νεῴ, οὓς ἀνιστᾶσιν αἱ  πόλεις   θεραπεύουσαι, καὶ τὸ μέγα ὄνομα
[36]   ἤδη γάρ που καὶ οἱ  πολέμιοι   ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε τὸ μὲν σύνθημα
[35]   ἔτι καθ´ ὁδόν εἰσιν οἱ  πολέμιοι,   ἐπιχειρῶμεν αὐτοῖς. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις.
[34]   τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν  πολέμιος,   ἀλλὰ ἑκόντες αὑτούς τε καὶ
[30]   χαλινὸν ἐνδακὼν ἐς μέσους τοὺς  πολεμίους,   δεήσει καταδεθῆναί με πρὸς
[35]   τῇ στρατιᾷ βαδίζειν ἐπὶ τοὺς  πολεμίους,   μηδὲ περιμένειν ἔστ´ ἂν ἄμεινον
[39]   χρηματίζειν δεῖ τοῖς παρὰ τῶν  πολεμίων   ἥκουσιν δικάζειν καταπέμπειν
[39]   γάρ σοι τὰ παρὰ τῶν  πολεμίων   φοβερὰ ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπιβουλαὶ
[35]   τοσούτοις στρατιώταις κάθησαι περὶ τοῦ  πολέμου   διασκοπούμενος; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Εὖ γε ὑπέμνησας.
[44]   οἷον δὲ κἀκεῖνο ἦν, τοὺς  πολεμοῦντας   ἐπισκοπεῖν ἔξω βέλους ὑπεραιωρούμενον; καὶ
[37]   προσδραμὼν ἐς τὴν παλαίστραν ἔτι  πολεμοῦντας   ὑμᾶς καταλιπών. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Μηδαμῶς. κρατεῖς
[41]   μεδίμνους νομίσματος βασιλείας καὶ  πολέμους   καὶ δείματα ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς,
[15]   οἰκία ἐν καλῷ τῆς  πόλεως   οἰκοδομηθεῖσα καὶ τῶν ἀκολούθων τὸ
[34]   τῶν τειχῶν καὶ ἔχομεν τὴν  πόλιν.   βασιλεὺς δὲ περὶ Κτησιφῶντα
[28]   μοι γενέσθαι, ἥν γε τοῖς  πολίταις   ἐπιδείξασθαι ἀδύνατον, οὐδὲ μικρολογήσομαι πρὸς
[8]   ἦχον μέγαν, καὶ τὸ κῦμα  πολλάκις   αὐτῷ ἰσομέγεθες τῷ σκοπέλῳ. ~τοιαῦτα
[43]   ἐγὼ καὶ ἀνὰ στόμα, ὥστε  πολλὰς   γυναῖκας οὐ φερούσας τὸν ἔρωτα
[41]   ἀβέβαια γὰρ ταῦτά γε καὶ  πολλὰς   τὰς ἐπιβουλὰς ἔχοντα καὶ πλέον
[39]   ἄλλα κάματος ἀφόρητος καὶ ἀηδία  πολλή,   καὶ χρηματίζειν δεῖ τοῖς
[45]   περιθέμενόν σε παύσει μωραίνοντα τὴν  πολλὴν   ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας. τοῦτο
[46]   ἀπὸ τοῦ θεάτρου λιμώττοντες οἱ  πολλοί,   καὶ ταῦτα πρὸ ὀλίγου Ἀγαμέμνονες
[11]   ἀνεπλαττόμην, ἣν κενὴν μακαρίαν οἱ  πολλοὶ   καλοῦσιν, καί μοι ἐν ἀκμῇ
[40]   τὴν αὐτὴν ὁδὸν ἄπει τοῖς  πολλοῖς,   ἰσότιμος ἐλαυνόμενος ἐν τῇ ἀγέλῃ
[15]   αἰτήσομεν παρὰ τῶν θεῶν ἐπὶ  πολλοὺς   σταδίους ἀκμῆτες δύνασθαι νεῖν; καίτοι
[27]   Τοῦτο μὲν ἤδη κατὰ τοὺς  πολλοὺς   τῶν πλουσίων ἀναδύῃ καὶ ἀνακαλεῖς
[27]   καὶ βέβαιον; οὐχ ὁρᾷς  πολλοὺς   τῶν πλουσίων κακοδαιμόνως διάγοντας ὑπὸ
[16]   ὁρᾷς, ὡς ἐρυθριᾶν Ἀδείμαντον ἐποίησας  πολλῷ   τῷ γέλωτι ἐπικλύσας τὸ πλοῖον,
[27]   φθόνον καὶ μῖσος παρὰ τῶν  πολλῶν.   ὁρᾷς οἵων σοι πραγμάτων αἴτιος
[8]   καὶ κλύδων ἅτε ἀπὸ  πολλῶν   ῥευμάτων περὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ σχιζόμενος
[33]   γάρ εἰμι καὶ τῶν οἴκοι  πολὺ   ἀπελθεῖν οὐκ ἂν ἡδέως ὑπομείναιμι.
[42]   ἀνατίθεσθαι, ἔτι δὲ καὶ πέτεσθαι  πολὺ   ἀπὸ τῆς γῆς ἀρθέντα, καὶ
[15]   ἀποπλευσοῦμαι πάλιν ἐπὶ τῆς νεώς.  πολὺ   γὰρ ἄμεινον τοῖς ναύταις προσλαλεῖν
[4]   ὅτε παρὰ τὸν ἱστὸν ἐπὶ  πολὺ   ἔστημεν ἀναβλέποντες, ἀριθμοῦντες τῶν βυρσῶν
[16]   τὸ ἐπιρρέον; Καὶ ἐπείπερ ἔτι  πολὺ   ἡμῖν τὸ λοιπόν ἐστιν πρὸς
[13]   τῷ δεσπότῃ ὡς ἐπὶ τὸ  πολὺ   κατ´ ἔτος ἕκαστον τὴν μισθοφορίαν.
[28]   εἶτα χίλιοι καὶ μετ´ οὐ  πολὺ   μύριοι, καὶ τὸ πᾶν εἰς
[26]   τὸν Κροῖσον καὶ τὸν Πολυκράτην  πολύ   σου πλουσιωτέρους γενομένους ἐκπεσόντας ἐν
[39]   σοι ᾐτῆσθαι δοκῶ; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παρὰ  πολύ,   θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα καὶ
[26]   που τὸν Κροῖσον καὶ τὸν  Πολυκράτην   πολύ σου πλουσιωτέρους γενομένους ἐκπεσόντας
[35]   σταδίους προκεχωρήκαμεν καὶ ἥλιος  πολύς,   κατὰ μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα,
[46]   εὐδαιμονία μὲν ὑμῖν καὶ  πολὺς   πλοῦτος οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ δὲ
[21]   πλουτῶν ἄθλιος ἀπόλῃ λιμῷ διαφθαρεὶς  πολυτελεῖ.   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ σὰ ῥυθμιεῖς πιθανώτερον,
[24]   σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος ἐν τῇ  πομπῇ,   καὶ μάλιστα ἐπειδὰν ὁρᾷ τοὺς
[29]   ἄρχειν, οὐ κληρονόμον γενόμενον ἄλλου  πονήσαντος   ἐς τὴν βασιλείαν· ἐπεὶ τῷ
[13]   ναῦν εὐθετίζοντι καὶ ἐς λιμένα  πόρρωθεν   ἀποβλέποντι ἐπιστάς, Λυκῖνε, κατέδυσας
[39]   ἡδέων, ἀλλὰ δόξα μόνη καὶ  πορφυρὶς   χρυσῷ ποικίλη καὶ ταινία λευκὴ
[33]   Εὐφράτην ἤδη ἐσμὲν καὶ  ποταμὸς   ἔζευκται καὶ κατόπιν ὁπόσα διεληλύθαμεν
[20]   ὀλίγα τῶν ἀγώνων ἕνεκα, εἴ  ποτε   δὴ τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι, καὶ
[45]   μοι καὶ τόδε, τί δή  ποτε   οὐχ εἷς δακτύλιος ἅπαντα ταῦτα
[8]   ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα δέ  ποτε   παραπλεύσας καὶ αὐτὸς Χελιδονέας ἡλίκον
[46]   καὶ αὐτὸς εὔξῃ τι ἤδη  ποτέ,   ὡς ἂν μάθωμεν οἷα αἰτήσεις
[21]   ἄρτος σοι καὶ τὸ  ποτὸν   χρυσὸς γένηται καὶ πλουτῶν ἄθλιος
[35]   μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα, ἐνταῦθά  που   ἐπὶ τὰς ἐλαίας ἐπὶ τῆς
[36]   τὸ πάτριον φρόνημα. ἤδη γάρ  που   καὶ οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε
[24]   πρὸς τὸ Δίπυλον ἥκειν κἀνταῦθά  που   λιμένα εἶναι ἐπαχθέντος ὀρύγματι μεγάλῳ
[35]   Πειραιᾶ, καὶ νῦν ἤδη τριάκοντά  που   σταδίους προκεχωρήκαμεν καὶ ἥλιος
[20]   Σικυώνιον πεδίον, καὶ ὅλως εἴ  πού   τι συνηρεφὲς ἔνυδρον
[14]   Ἰταλίας καταπλέοντας ἀνακρίνοντες, εἴ  που   τὸ μέγα Ἀδειμάντου πλοῖον τὴν
[26]   τὰ τοιαῦτα δαίμονος; ἀκούεις γάρ  που   τὸν Κροῖσον καὶ τὸν Πολυκράτην
[16]   δὲ μέγιστον, ἐπίδειξις ἔσται τὸ  πρᾶγμα   ὅστις ἂν ἄριστα χρήσαιτο τῷ
[29]   παραπλήσιον τὸ τοιοῦτο, καὶ τὸ  πρᾶγμα   οὐχ ὅμοιον ἡδύ, ὥσπερ ὅταν
[11]   τινὸς οὐ μικρὸν οὐδὲ εὐκαταφρόνητον  πρᾶγμα,   ὡς δοκεῖς, ἀνακυκλῶν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,
[29]   εἶναι δόξας ἀνθρώπων ἡγεῖσθαι καὶ  πράγμασι   χρῆσθαι. ὡς τοῦτό γε αὐτὸ
[41]   ὥσπερ εἰκὸς ἄνδρα συνετὸν καὶ  πράγμασιν   χρῆσθαι εἰδότα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει γοῦν,
[40]   οἷα μὲν ἔτι ζῶν ἕξεις  πράγματα   δεδιὼς καὶ φροντίζων καὶ κάμνων,
[20]   τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν, ὡς μὴ  πράγματα   ἔχοις ἐκ τοῦ πλοίου μετατιθεὶς
[27]   τῶν πολλῶν. ὁρᾷς οἵων σοι  πραγμάτων   αἴτιος θησαυρὸς γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[15]   ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι μήτε  πριαμένῳ   μήτε ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ
[26]   καταριθμήσομαί σοι τοὺς μὲν αὐτίκα  πρὶν   ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου ἀποθανόντας, ἐνίους
[26]   παρακειμένης σοι τῆς χρυσῆς τραπέζης,  πρὶν   ἐπιβαλεῖν τὴν χεῖρα καὶ ἀπογεύσασθαι
[46]   λιμώττοντες οἱ πολλοί, καὶ ταῦτα  πρὸ   ὀλίγου Ἀγαμέμνονες ὄντες Κρέοντες.
[17]   δὲ ὀλίγον ὅσον ἡμιστάδιον τὸ  πρὸ   τοῦ Διπύλου ἐπιλήψομαι τῇ εὐχῇ,
[22]   τις πένης, οἷος ἦν ἐγὼ  πρὸ   τοῦ θησαυροῦ, φιλοφρονήσομαι τοῦτον καὶ
[30]   ὅλως ἐπέβην ἵππου ἐν τῷ  πρὸ   τοῦ χρόνῳ. δέδια τοίνυν μὴ
[5]   ἱστίου τὸ παράσειον πυραυγές, καὶ  πρὸ   τούτων αἱ ἄγκυραι καὶ στροφεῖα
[22]   καὶ προσελθοῦσιν γε αὐτοῖς καὶ  πρὸ   τῶν ἄλλων εἰσδεχθῆναι ἀξιοῦσι θυρωροὶ
[35]   ἀμφὶ Βαβυλῶνα ἐν τῷ πεδίῳ  πρὸ   τῶν τειχῶν ἐν τοσούτοις στρατιώταις
[34]   ἀλλ´ ἐκ τῶν πλησίον καὶ  προαστείων   τῆς ἀρχῆς· οὕτω ῥᾳδίως τοσαύτας
[3]   τὸ ἐφηβικόν, ἔμπαλιν οἱ  πρόγονοι   ἡμῶν, οἷς ἐδόκει καλὸν εἶναι
[36]   ἐν τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ  προδώσετε   τὸ πάτριον φρόνημα. ἤδη γάρ
[15]   συνεμβησόμεθά σοι, καὶ τὴν ἀποβάθραν  προεισελθὼν   ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ, Ἀδείμαντε,
[15]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλὰ ὑφαιρήσω τὴν ἀποβάθραν  προεισελθών.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς γε προσνηξόμεθα
[1]   αὐτὴν, σὺ μέν, οἶμαι, Σάμιππε,  προῄεις,   μετὰ σὲ δὲ Ἀδείμαντος
[2]   ἐκεῖνο μειράκιον ἐκ τῆς θαλάμης  προῆλθε   τὸ τὴν καθαρὰν ὀθόνην ἐνδεδυκός,
[28]   ὅσον τριάκοντα, πιστοὶ μάλα καὶ  πρόθυμοι,   γενέσθωσαν, εἶτα κατ´ ὀλίγον τριακόσιοι
[39]   περὶ τῷ μετώπῳ καὶ δορυφόροι  προϊόντες,   τὰ δ´ ἄλλα κάματος ἀφόρητος
[32]   τῶν Περσῶν, ἐπειδὰν αὐτοὶ συμπαρῶσι.  ~προΐωμεν   δὲ ἤδη τὴν ἐπὶ Κορίνθου
[4]   τὸ πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς, ἀλλὰ  προΐωμεν.   εἰκὸς γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι ἐκεῖνον
[37]   καὶ μονομαχήσω πρὸς τὸν βασιλέα·  προκαλεῖται   γάρ με καὶ ἀναδῦναι πάντως
[35]   νῦν ἤδη τριάκοντά που σταδίους  προκεχωρήκαμεν   καὶ ἥλιος πολύς, κατὰ
[29]   ~ἐγὼ δὲ χειροτονητὸς ὑφ´ ἁπάντων  προκριθεὶς   ἄρχων, ἄριστος εἶναι δόξας ἀνθρώπων
[29]   ἄρχειν ἀσπίδος τοσαύτης ἄριστος δὴ  προκριθεὶς   ὑπὸ τῶν πεντακισμυρίων. τοιοῦτον ἡμῖν
[22]   ποιοῦσιν. ἐγὼ δέ, ὁπόταν δόξῃ,  προκύψας   ὥσπερ ἥλιος ἐκείνων μὲν
[3]   Θουκυδίδου συγγραμμάτων, ἐν τῷ  προοιμίῳ   περὶ τῆς ἀρχαίας ἡμῶν τρυφῆς
[39]   μὲν ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα ἐκπώματα  προπίνων   τοῖς συμπόταις, σὺ δὲ καὶ
[23]   χυμοὺς ἔχοντες. εἰ δέ τινι  προπίοιμι   σκύφον φιάλην αἰτήσας,
[9]   πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ ἀπ´ Αἰγύπτου ἡμέρᾳ  πρὸς   ἀντίους τοὺς ἐτησίας πλαγιάζοντας ἐς
[11]   ὑπελθοῦσα παρακοῦσαι ὑμῶν ἐποίησεν ἀτενὲς  πρὸς   αὐτὴν ἅπαντι τῷ λογισμῷ ἀποβλέποντα.
[37]   Δία καὶ τετρώσῃ αὐτίκα μάλα  πρὸς   αὐτοῦ. βασιλικὸν γὰρ καὶ τὸ
[24]   ἔκπωμα. ~οἱ δὲ νῦν πλούσιοι  πρὸς   ἐμὲ Ἶροι δηλαδὴ ἅπαντες, καὶ
[28]   μηδὲν ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς ἐκείνων  πρὸς   οὐδὲν ἀνανευόντων. αἰτῶ δὴ βασιλεὺς
[26]   ὧν εἶχον ὑπό τινος βασκάνου  πρὸς   τὰ τοιαῦτα δαίμονος; ἀκούεις γάρ
[22]   προσκυνεῖν, καὶ οἱ μὲν ἕωθεν  πρὸς   ταῖς θύραις ἄνω καὶ κάτω
[36]   ἀλαλάξαντες καὶ τὰ δόρατα κρούσαντες  πρὸς   τὰς ἀσπίδας ἐπείγεσθε συμμῖξαι τοῖς
[39]   πρὸς τὸ δέος ἅπαντες  πρὸς   τὴν ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες εἶναι.
[9]   οὔσης καὶ ζόφου ἀκριβοῦς. ἀλλὰ  πρὸς   τὴν οἰμωγὴν αὐτῶν ἐπικλασθέντας τοὺς
[15]   ἀκολούθων τὸ πλῆθος. ἀλλ´ ὦγαθέ,  πρὸς   τῆς Ἴσιδος κἂν τὰ Νειλῷα
[16]   πολὺ ἡμῖν τὸ λοιπόν ἐστιν  πρὸς   τὸ ἄστυ, διελόμενοι τετραχῆ τὴν
[39]   φίλος δὲ οὐδεὶς ἀληθής, ἀλλὰ  πρὸς   τὸ δέος ἅπαντες πρὸς
[24]   βαλανεῖα, καὶ τὴν θάλατταν ἄχρι  πρὸς   τὸ Δίπυλον ἥκειν κἀνταῦθά που
[46]   εὐχῆς ἐγώ. ἥκομεν γὰρ δὴ  πρὸς   τὸ Δίπυλον, καὶ βέλτιστος
[16]   ὑπέραντλον εἶναι καὶ μηκέτι ἀντέχειν  πρὸς   τὸ ἐπιρρέον; Καὶ ἐπείπερ ἔτι
[3]   οἱ ἐλεύθεροι παῖδες ἀναπλέκονται ἔστε  πρὸς   τὸ ἐφηβικόν, ἔμπαλιν οἱ
[30]   πολεμίους, δεήσει καταδεθῆναί με  πρὸς   τὸ ἐφίππιον, εἰ μέλλω μενεῖν
[5]   βαθύτατον κατὰ τὸν ἄντλον, ἐννέα  πρὸς   τοῖς εἴκοσι. τὰ δ´ ἄλλα
[37]   δέ, ὡς ὁρᾷς, καὶ μονομαχήσω  πρὸς   τὸν βασιλέα· προκαλεῖται γάρ με
[14]   γενναῖε, λαβόμενός μου ἄπαγε  πρὸς   τὸν στρατηγὸν ὥς τινα πειρατὴν
[13]   Δώδεκα, ἔφη, Ἀττικὰ τάλαντα, εἰ  πρὸς   τοὐλάχιστόν τις λογίζοιτο. τοὐντεῦθεν οὖν
[28]   πολίταις ἐπιδείξασθαι ἀδύνατον, οὐδὲ μικρολογήσομαι  πρὸς   τοὺς θεοὺς θησαυρὸν αἰτῶν καὶ
[42]   ἀπὸ τῆς γῆς ἀρθέντα, καὶ  πρὸς   τοῦτο εἶναί μοι δακτύλιόν τινα.
[14]   παρήκουες βοώντων, εἰ πέντε κτήσαιο  πρὸς   τούτῳ τριάρμενα πάντα καὶ ἀνώλεθρα,
[6]   τοῖς ἐν τῇ Ἀττικῇ ἐνιαύσιον  πρὸς   τροφήν. κἀκεῖνα πάντα μικρός τις
[2]   παραδακρῦσαι οὐκ ἀγεννές. οὗτος δὲ  πρὸς   τῷ μελάγχρους εἶναι καὶ πρόχειλός
[11]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε εἰπεῖν  πρὸς   ὑμᾶς. οὕτω γὰρ μειρακιῶδες ὑμῖν
[34]   Παλαιστίνην εἶτα καὶ τὴν ~Αἴγυπτον  προσαξόμενοι,   σὺ πρῶτος, Λυκῖνε, διάβαινε
[22]   θυρωροὶ ἑπτὰ ἐφεστῶτες, εὐμεγέθεις βάρβαροι,  προσαραξάτωσαν   ἐς τὸ μέτωπον εὐθὺ τὴν
[43]   δοκεῖν, εἴ τινα καὶ μόνον  προσβλέψαιμι   αὐτῶν, εἰ δ´ ὑπερορῴην, κἀκεῖνα
[35]   ἄμεινον παρασκευάσωνται πανταχόθεν τῶν συμμάχων  προσγενομένων,   ἀλλ´ ἕως ἔτι καθ´ ὁδόν
[45]   συνεπιλαβεῖν. καίτοι ἑνὸς τοῦ ἀναγκαιοτάτου  προσδεῖ,   ὃς περιθέμενόν σε παύσει μωραίνοντα
[37]   μοι δοκῶ, ἢν βιάζωνται, αὐτομολήσειν  προσδραμὼν   ἐς τὴν παλαίστραν ἔτι πολεμοῦντας
[22]   καὶ Δημόκριτος οἱ πάνυ, καὶ  προσελθοῦσιν   γε αὐτοῖς καὶ πρὸ τῶν
[44]   ὑπεραιωρούμενον; καὶ εἰ δόξειέ μοι,  προσθέμενος   ἂν τοῖς ἡττημένοις κοιμίσας τοὺς
[36]   ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Πρόσιμεν   δή, εἴ σοι δοκεῖ. καὶ
[28]   γενέσθωσαν, εἶτα κατ´ ὀλίγον τριακόσιοι  προσιόντες   ἡμῖν ἄλλος ἐπ´ ἄλλῳ, εἶτα
[42]   ἂν ἐθέλω καὶ ἅπασαν θύραν  προσιόντι   μοι ἀνοίγεσθαι χαλωμένου τοῦ κλείθρου
[19]   τὸν Ἰσθμὸν ἐπὶ δελφῖνος ὁμοίως  προσκομισθῆναι,   τὸν δὲ Ἀδειμάντου οἰκέτην τὸν
[22]   καὶ τὸ ἅπαντας ὑποπτήσσειν καὶ  προσκυνεῖν,   καὶ οἱ μὲν ἕωθεν πρὸς
[38]   προσκυνούμενος ὑφ´ ἁπάντων; ~οἱ βάρβαροι  προσκυνείτωσαν.   ὑμῶν κατὰ τὸν Ἑλλήνων νόμον
[37]   τὸ διάδημα βασιλεὺς ἤδη γέγονα  προσκυνούμενος   ὑφ´ ἁπάντων; ~οἱ βάρβαροι προσκυνείτωσαν.
[30]   καὶ ὑποκύψας ἐς τὸ Περσικὸν  προσκυνῶ   σε περιαγαγὼν εἰς τοὐπίσω τὼ
[15]   πολὺ γὰρ ἄμεινον τοῖς ναύταις  προσλαλεῖν   ὑφ´ ὑμῶν καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[15]   προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς γε  προσνηξόμεθα   ὑμῖν. μὴ γὰρ οἴου σοὶ
[22]   ὕπνος ἐφ´ ὅσον ἥδιστος, φίλων  πρόσοδοι   καὶ δεήσεις καὶ τὸ ἅπαντας
[7]   διηγεῖτό μοι, χρηστὸς ἀνὴρ καὶ  προσομιλῆσαι   δεξιός. ἔφη δὲ ἀπὸ τῆς
[9]   τὸ πέλαγος ἤδη τῷ κρημνῷ  προσφερομένην.   τοὐντεῦθεν δὲ ἅπαξ τῆς ὀρθῆς
[5]   πρῷρα ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ  πρόσω   ἀπομηκυνομένη, τὴν ἐπώνυμον τῆς νεὼς
[5]   ἀνέχει τὴν κεραίαν, οἵῳ δὲ  προτόνῳ   συνέχεται, ὡς δὲ πρύμνα
[2]   πρὸς τῷ μελάγχρους εἶναι καὶ  πρόχειλός   ἐστι καὶ λεπτὸς ἄγαν τοῖν
[29]   τῶν ἄλλων βασιλέων ἅτε ἀρετῇ  προχειρισθέντα   ὑπὸ τῆς στρατιᾶς ἄρχειν, οὐ
[11]   τρυφῆς ἐπέστητε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν τὸ  προχειρότατον   τοῦτο, κοινὸς Ἑρμᾶς φασι, ~καὶ
[15]   ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´ ἂν ὑμεῖς  προχωρήσητε,   ἀποπλευσοῦμαι πάλιν ἐπὶ τῆς νεώς.
[32]   ἀτειχίστους λαβόντες ῥᾳδίως ἄρχοντας ἀπολιπόντες  προχωρῶμεν   ἐπὶ Συρίας διὰ Καρίας, εἶτα
[5]   προτόνῳ συνέχεται, ὡς δὲ  πρύμνα   μὲν ἐπανέστηκεν ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν
[5]   περιαγωγεῖς καὶ αἱ κατὰ τὴν  πρύμναν   οἰκήσεις θαυμάσια πάντα μοι ἔδοξεν.
[15]   σταδίους ἀκμῆτες δύνασθαι νεῖν; καίτοι  πρῴην   καὶ ἐς Αἴγιναν ἐπὶ τὴν
[5]   ἐπικειμένη, καταντικρὺ δὲ ἀνάλογον  πρῷρα   ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ πρόσω ἀπομηκυνομένη,
[6]   τὰ θαλάττια σοφὸς ὑπὲρ τὸν  Πρωτέα.   ~ἠκούσατε δὲ ὅπως δεῦρο κατήγαγε
[12]   μὲν ὑμῶν εὐθὺς ἐν τῇ  πρώτῃ   ἐς τὴν ναῦν ἐπιβάσει, ἐπεὶ
[28]   πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά μοι τὸ  πρῶτον   ἀπὸ λῃστείας ἀρξαμένῳ ἑταῖροι καὶ
[20]   κατὰ τὸν Ἡσίοδον οἶκος τὸ  πρῶτον,   ὡς ἂν ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ
[17]   εὐτυχίαις δοκῶ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τίς γοῦν  πρῶτος   ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ, Ἀδείμαντε,
[34]   καὶ τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ  πρῶτος,   Λυκῖνε, διάβαινε τὸ δεξιὸν
[29]   Ἀρκαδίας ἐπὶ τίνας ἀθλίους  πρώτους   ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε, Λυκῖνε,
[14]   ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ  πταῖσμα·   πέντε γάρ, εἰ βούλει, καλλίω
[46]   αὐτὸ παθεῖν τῷ Ἰκάρῳ τῆς  πτερώσεως   διαλυθείσης καταπεσόντα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ
[23]   σύες καὶ λαγώς, καὶ ὅσα  πτηνά,   ὄρνις ἐκ Φάσιδος καὶ ταὼς
[45]   οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς ἐναντιοῦσθαι ἀνδρὶ  πτηνῷ   καὶ ὑπὲρ μυρίους τὴν ἰσχύν,
[28]   οἷος Ἀλέξανδρος Φιλίππου  Πτολεμαῖος   Μιθριδάτης εἴ τις
[15]   καὶ ἐς τὸν κόλπον οὐ  πτύεις,   οὐδὲ οἶσθα ὅστις ὢν ναυκληρεῖς.
[5]   ἀπὸ τοῦ καταστρώματος ἐς τὸν  πυθμένα,   βαθύτατον κατὰ τὸν ἄντλον,
[1]   ποιεῖν, Λυκῖνε, σχολὴν ἄγοντα  πυθόμενον   οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν καὶ πέρα
[9]   οἰμωγὴν αὐτῶν ἐπικλασθέντας τοὺς θεοὺς  πῦρ   τε ἀναδεῖξαι ἀπὸ τῆς Λυκίας,
[40]   γῆς καὶ στήλην μακρὰν  πυραμίδα   εὔγραμμον τὰς γωνίας ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα
[15]   ναῦς ἐδύνατο, καὶ τῶν  πυραμίδων   μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις παιδιᾶς,
[5]   καὶ τοῦ ἱστίου `