HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


μ  =  114 formes différentes pour 265 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[46]   ἀνιᾶσθαι μετ´ ὀλίγον ψιλὴν τὴν  μᾶζαν   ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς πείσεσθε μετ´
[46]   τι ἤδη ποτέ, ὡς ἂν  μάθωμεν   οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ ἀνέγκλητα
[11]   πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν κενὴν  μακαρίαν   οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί μοι
[35]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἔτι γὰρ Ἀθήνησιν,  μακάριε,   εἶναι δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ Βαβυλῶνα
[2]   γλαφυρὸν οὕτω θέαμα ἐκεῖνος ἰδὼν  μακρὰ   χαίρειν φράσας τῷ Αἰγυπτίῳ ναυπηγῷ
[40]   ὑψηλὸν ὑπὲρ γῆς καὶ στήλην  μακρὰν   πυραμίδα εὔγραμμον τὰς γωνίας
[44]   καὶ μάλιστα μεθ´ ὑγιείας ἐν  μακρῷ   τῷ βίῳ. ~τί ἂν αἰτιάσαιο,
[4]   Σαμίππῳ τοῦτο δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ  μάλα   δοκεῖ, ἤν πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι
[46]   καὶ Βαβυλῶνος αὐτῆς τὸ γελάσαι  μάλα   ἡδέως ἐφ´ οἷς ὑμεῖς ᾐτήσατε
[28]   καὶ συνωμόται ὅσον τριάκοντα, πιστοὶ  μάλα   καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν, εἶτα κατ´
[37]   Νὴ Δία καὶ τετρώσῃ αὐτίκα  μάλα   πρὸς αὐτοῦ. βασιλικὸν γὰρ καὶ
[9]   Κρήτην δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ τὴν  Μαλέαν   πλεύσαντας ἤδη εἶναι ἐν Ἰταλίᾳ.
[35]   πολύς, κατὰ μεσημβρίαν γὰρ ἤδη  μάλιστα,   ἐνταῦθά που ἐπὶ τὰς ἐλαίας
[24]   Διόνικος ἐν τῇ πομπῇ, καὶ  μάλιστα   ἐπειδὰν ὁρᾷ τοὺς οἰκέτας τοὺς
[40]   ἀμελούμενα. ἢν δὲ καὶ ὅτι  μάλιστα   ἐπὶ πλεῖστον παραμείνῃ, τίς ἔτι
[38]   ἐς τὴν ἀρχήν. ἁπάντων δὲ  μάλιστα   Κυδίαν τὸν πλούσιον μετελεύσομαι, ὃς
[44]   ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ  μάλιστα   μεθ´ ὑγιείας ἐν μακρῷ τῷ
[8]   τόπῳ ἀνίσταται τὸ κῦμα, καὶ  μάλιστα   περὶ τὸν λίβα, ὁπόταν ἐπιλάβῃ
[46]   τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας, καὶ  μάλιστα   σύ, Τιμόλαε, ὁπόταν δέῃ
[5]   εὖρος δὲ ὑπὲρ τὸ τέταρτον  μάλιστα   τούτου, καὶ ἀπὸ τοῦ καταστρώματος
[30]   ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε, Λυκῖνε,  μᾶλλον   δέ, εἴ σοι φίλον, ἀκολούθει
[45]   ἀριστερὰν πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον ἕνα;  μᾶλλον   δὲ ὑπερπαίει ἀριθμός, καὶ
[39]   ὑφορᾶσθαι, καὶ ὅλως ὑπὸ πάντων  μᾶλλον   ὑπὸ σεαυτοῦ εὐδαιμονίζεσθαι. ~καὶ
[29]   τῶν πεντακισμυρίων. τοιοῦτον ἡμῖν  Μαντίνεια   θαυμαστὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει
[28]   ἠπειρώτης γάρ εἰμι, Ἀρκὰς ἐκ  Μαντινείας,   ὡς ἴστε— ναῦν μὲν οὐκ
[39]   σὲ ἤδη μὲν νενικηκότα τηλικαύτην  μάχην   ἐν Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι τὰ ἐπινίκια—
[33]   ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ Παρθυαίους ἐλάσειν  μάχιμα   φῦλα καὶ τὴν τοξικὴν εὔστοχα.
[34]   τὰς ἑκατὸν ἤδη μυριάδας τοῦ  μαχίμου   συνειλέχθαι καὶ τούτων εἴκοσιν ἱπποτοξότας,
[37]   τὸ τρωθῆναι περὶ τῆς ἀρχῆς  μαχόμενον.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις. ἐπιπόλαιον μέντοι
[1]   ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις, καί  με   διὰ τῆς ἀποβάθρας ὅλης παρέπεμψε
[37]   πρὸς τὸν βασιλέα· προκαλεῖται γάρ  με   καὶ ἀναδῦναι πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[33]   ἔασον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, μή  με   καὶ διαπείρῃ τις οἰστῷ ἄθλιον
[43]   Φάωνα τὸν Χῖον εἶναί  με.   ~καὶ ταῦτα πάντα ἔχειν μὴ
[11]   Οὐδέν, Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά  με   κενή τις ἔννοια μεταξὺ βαδίζοντα
[43]   ἥδιστος, ὡς ἐράσμιον εἶναί  με   περιθέμενον παισὶ τοῖς ὡραίοις καὶ
[30]   τοὺς πολεμίους, δεήσει καταδεθῆναί  με   πρὸς τὸ ἐφίππιον, εἰ μέλλω
[44]   οἱ ὄφεις. οὐδὲν γὰρ δεήσει  με   ταῦτα ἔχοντα· πάντα γὰρ ἐμὰ
[30]   θυμοειδὴς ὢν ἵππος ἐξενέγκῃ  με   τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν ἐς μέσους
[14]   καταπλέοντας ἀνακρίνοντες, εἴ που τὸ  μέγα   Ἀδειμάντου πλοῖον τὴν Ἶσίν τις
[40]   αἱ πόλεις θεραπεύουσαι, καὶ τὸ  μέγα   ὄνομα πάντα κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ
[7]   ἄχρι Σιδῶνος, ἐκεῖθεν δὲ χειμῶνι  μεγάλῳ   περιπεσόντας δεκάτῃ ἐπὶ Χελιδονέας διὰ
[24]   που λιμένα εἶναι ἐπαχθέντος ὀρύγματι  μεγάλῳ   τοῦ ὕδατος, ὡς τὸ πλοῖόν
[8]   τὴν κυματωγὴν καὶ τὸν ἦχον  μέγαν,   καὶ τὸ κῦμα πολλάκις αὐτῷ
[28]   πάντα οἱ θεοί, καὶ τὰ  μέγιστα   εἶναι δοκοῦντα, καὶ νόμος
[43]   εἷς δακτύλιος δυνάσθω. ~τὸ δὲ  μέγιστον   ἄλλος τις ἔστω ἐπὶ πᾶσιν
[16]   φύσει ἀπίθανα ἔσται. τὸ δὲ  μέγιστον,   ἐπίδειξις ἔσται τὸ πρᾶγμα ὅστις
[14]   πλοίου ἤδη ἔχε, καὶ τὸ  μέγιστον   οὐδὲ καταδῦναι δυνάμενα, καὶ τάχα
[31]   εἴην τυχεῖν παρὰ σοῦ τῶν  μεγίστων   τοσούτοις σε μεδίμνοις δωρησάμενος ἐπισήμου
[20]   ἐστιν ἡμῖν ἐν τῇ αὐλῇ,  μέδιμνοι   χίλιοι ἐπισήμου χρυσίου. εὐθὺς οὖν
[31]   σοῦ τῶν μεγίστων τοσούτοις σε  μεδίμνοις   δωρησάμενος ἐπισήμου χρυσίου. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ
[25]   δὲ ὑμῖν, Σαμίππῳ μὲν εἴκοσι  μεδίμνους   ἐπισήμου χρυσίου παραμετρῆσαι τὸν οἰκονόμον
[41]   μὲν οὖν καὶ θησαυροὺς καὶ  μεδίμνους   νομίσματος βασιλείας καὶ πολέμους
[39]   ἐδεδίεις καὶ ἐφρόντιζες νύκτωρ καὶ  μεθ´   ἡμέραν· οὐ μόνον γάρ σοι
[1]   καὶ Ἀδείμαντος Μυρρινούσιος εἵπετο  μεθ´   ἡμῶν, ἀλλ´ οὐκ οἶδ´ ὅπου
[30]   δέ, εἴ σοι φίλον, ἀκολούθει  μεθ´   ἡμῶν. ἵππαρχον γάρ σε τῶν
[44]   μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ μάλιστα  μεθ´   ὑγιείας ἐν μακρῷ τῷ βίῳ.
[29]   ὡς τοῦτό γε αὐτὸ ἡδύ,  μείζω   εἶναι τῶν ἄλλων βασιλέων ἅτε
[14]   γάρ, εἰ βούλει, καλλίω καὶ  μείζω   τοῦ Αἰγυπτίου πλοίου ἤδη ἔχε,
[43]   καὶ ἀναρτᾶν ἑαυτὰς καὶ τὰ  μειράκια   ἐπιμεμηνέναι μοι καὶ εὐδαίμονα εἶναι
[19]   τὰ μὲν ὑμέτερα μέτρια, τὸ  μειράκιον   δὲ τὸ ὡραῖον ἀποπνιγήσεται ἄθλιον
[2]   ὁπότε, οἶμαι, τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο  μειράκιον   ἐκ τῆς θαλάμης προῆλθε τὸ
[2]   πάνυ καλός, Σάμιππε,  μειρακίσκος   ἔδοξέ μοι, ὡς ἂν καὶ
[11]   εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς. οὕτω γὰρ  μειρακιῶδες   ὑμῖν δόξει τὸ φρόντισμα. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[2]   ἀγεννές. οὗτος δὲ πρὸς τῷ  μελάγχρους   εἶναι καὶ πρόχειλός ἐστι καὶ
[23]   δὲ ἐξ Ἰβηρίας καὶ τοῦτο,  μέλι   δὲ ἡμέτερον τὸ ἄπυρον, καὶ
[30]   με πρὸς τὸ ἐφίππιον, εἰ  μέλλω   μενεῖν τε ἄνω καὶ ἕξεσθαι
[11]   ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα, καὶ σιγᾶν  μεμαθήκαμεν.   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε εἰπεῖν
[28]   τοὺς θεοὺς θησαυρὸν αἰτῶν καὶ  μεμετρημένον   χρυσίον. ἀλλὰ δύνανται γὰρ πάντα
[15]   Νειλῷα ταῦτα ταρίχη τὰ λεπτὰ  μέμνησο   ἡμῖν ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου
[15]   τοῦ Κανώπου ἶβιν ἐκ  Μέμφιδος,   εἰ δὲ ναῦς ἐδύνατο,
[31]   Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀλλὰ σὺ  μὲν   ἄρχε τῆς ἵππου, Λυκῖνος δὲ
[24]   κατὰ μῆνα ἕκαστον δραχμαὶ τῷ  μὲν   ἀστῷ ἑκατόν, τῷ δὲ μετοίκῳ
[26]   ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι τοὺς  μὲν   αὐτίκα πρὶν ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου
[13]   τοὺς φίλους καὶ ἐπιπλέων ἐνίοτε  μὲν   αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων.
[17]   εὔξομαι ἅπερ ἂν δοκῇ. εἰ  μὲν   γὰρ Ἀδείμαντος βούλεται, οὐδὲ ἐρωτᾶν
[5]   ἔχουσα τὴν Ἶσιν ἑκατέρωθεν.  μὲν   γὰρ ἄλλος κόσμος, αἱ γραφαὶ
[27]   τῶν ἐντοσθιδίων τι ἀλγοῦντας; ὅτι  μὲν   γὰρ οὐκ ἂν ἕλοιο πλουτῶν
[1]   τῷ πλήθει τῶν θεατῶν. ἄχρι  μὲν   γὰρ τῆς νεὼς ἅμα ἤλθομεν
[39]   ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις  μέν   γε οὐδὲ ὄναρ τῶν ἡδέων,
[24]   παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν ἄν, αἱ  μὲν   διανομαὶ κατὰ μῆνα ἕκαστον δραχμαὶ
[25]   ~τοῖς φίλοις δὲ ὑμῖν, Σαμίππῳ  μὲν   εἴκοσι μεδίμνους ἐπισήμου χρυσίου παραμετρῆσαι
[15]   ὑμῖν. μὴ γὰρ οἴου σοὶ  μὲν   εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι
[46]   καὶ σύ, Τιμόλαε, ἀριστῶν  μὲν   ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν
[23]   καὶ οὐ κατ´ ἐμέ— τάριχος  μὲν   ἐξ Ἰβηρίας, οἶνος δὲ ἐξ
[5]   συνέχεται, ὡς δὲ πρύμνα  μὲν   ἐπανέστηκεν ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον
[2]   καὶ συνεχὲς καὶ ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ  μέν,   ἐς τὸ πάτριον δὲ τῷ
[40]   ἀναισθήτῳ αὐτῷ γενομένῳ; ὁρᾷς οἷα  μὲν   ἔτι ζῶν ἕξεις πράγματα δεδιὼς
[39]   τῶν Ἀδειμάντου, παρ´ ὅσον ἐκεῖνος  μὲν   ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα ἐκπώματα προπίνων
[3]   φησιν αὐτὸν εἶναι. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τοῦτο  μὲν   εὐγενείας, Λυκῖνε, σημεῖόν ἐστιν
[36]   ἐς χεῖρας ἤδη συνεληλύθαμεν, τὸ  μὲν   εὐώνυμον καὶ Τιμόλαος ἐτρέψαντο
[22]   ὑποπτήσσειν καὶ προσκυνεῖν, καὶ οἱ  μὲν   ἕωθεν πρὸς ταῖς θύραις ἄνω
[27]   τῆς εὐχῆς ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοῦτο  μὲν   ἤδη κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν
[45]   ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας. τοῦτο  μὲν   καὶ ἑλλέβορος ἱκανὸς ποιῆσαι
[39]   Σάμιππε. καιρὸς γὰρ σὲ ἤδη  μὲν   νενικηκότα τηλικαύτην μάχην ἐν Βαβυλῶνι
[5]   εἴκοσι. τὰ δ´ ἄλλα ἡλίκος  μὲν   ἱστός, ὅσην δὲ ἀνέχει
[1]   καὶ ἀνιόντες ἐς αὐτὴν, σὺ  μέν,   οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις, μετὰ σὲ
[22]   προκύψας ὥσπερ ἥλιος ἐκείνων  μὲν   οὐδ´ ἐπιβλέψομαι ἐνίους, εἰ δέ
[27]   διάγοντας ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων, τοὺς  μὲν   οὐδὲ βαδίζειν δυναμένους, ἐνίους δὲ
[18]   τε παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν ἐγὼ  μὲν   οὐδὲ νῦν ἀποστήσομαι τῆς νεώς,
[28]   ἐκ Μαντινείας, ὡς ἴστε— ναῦν  μὲν   οὐκ αἰτήσω μοι γενέσθαι, ἥν
[10]   Ἀδείμαντος ἐκεῖνός ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Πάνυ  μὲν   οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν.
[14]   ὄψει δηλαδὴ τοὺς φίλους. σὺ  μὲν   οὖν εὐπλόει, βέλτιστε, ἡμεῖς
[41]   ἂν εὐθῦναί τις δυνηθείη. χρυσὸν  μὲν   οὖν καὶ θησαυροὺς καὶ μεδίμνους
[38]   ἐπὶ τούτοις ἄρα ἐννοεῖτε ὅσας  μὲν   πόλεις ἐπωνύμους ἐπ´ ἐμαυτοῦ οἰκιῶ,
[36]   οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε τὸ  μὲν   σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ
[34]   σύ, Ἀδείμαντε. καὶ διὰ  μὲν   τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν
[30]   πεντακισχιλίων ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ τῆς  μὲν   τιμῆς, βασιλεῦ, χάριν οἶδά
[19]   τὴν γῆν. νομίζεις κιθαρῳδὸν  μέν   τινα σωθῆναι παρ´ αὐτῶν καὶ
[19]   μετὰ τοῦ χρυσίου. καὶ τὰ  μὲν   ὑμέτερα μέτρια, τὸ μειράκιον δὲ
[46]   μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν εὐδαιμονία  μὲν   ὑμῖν καὶ πολὺς πλοῦτος
[12]   τῆς Ἀδειμάντου τρυφῆς. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀπελείφθην  μὲν   ὑμῶν εὐθὺς ἐν τῇ πρώτῃ
[35]   χρὴ ποιεῖν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ ἐγὼ  μέν   φημι δεῖν ὑμᾶς τὸ πεζὸν
[42]   τινὰς τοιούτους τὴν δύναμιν, ἕνα  μὲν   ὥστε ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν
[30]   πρὸς τὸ ἐφίππιον, εἰ μέλλω  μενεῖν   τε ἄνω καὶ ἕξεσθαι τοῦ
[35]   ἡμᾶς δὲ τὸ ἱππικὸν αὐτοῦ  μένειν   τὴν Βαβυλῶνα διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς
[37]   μαχόμενον. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις. ἐπιπόλαιον  μέντοι   τὸ τραῦμα καὶ οὐκ εἰς
[39]   ἀρχή— Τιμόλαον δὲ ἐν τῷ  μέρει   εὔχεσθαι ὅπερ ἂν ἐθέλῃ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[8]   κατ´ ἐκεῖνο γὰρ δὴ συμβαίνει  μερίζεσθαι   τὸ Παμφύλιον ἀπὸ τῆς Λυκιακῆς
[37]   αὐτῶν καὶ σὺ ἤδη τὸ  μέρος.   ἐγὼ δέ, ὡς ὁρᾷς, καὶ
[12]   πλοῦτον. ἄξιον γὰρ ἀπολαῦσαι τὸ  μέρος   φίλους ὄντας τῆς Ἀδειμάντου τρυφῆς.
[35]   καὶ ἥλιος πολύς, κατὰ  μεσημβρίαν   γὰρ ἤδη μάλιστα, ἐνταῦθά που
[12]   κοινὸς Ἑρμᾶς φασι, ~καὶ ἐς  μέσον   κατατίθει φέρων τὸν πλοῦτον. ἄξιον
[31]   εὐωνύμου τετάξεται. ἐγὼ δὲ κατὰ  μέσον,   ὡς νόμος βασιλεῦσι τῶν Περσῶν,
[34]   Ἀδείμαντε. καὶ διὰ μὲν τῆς  Μεσοποταμίας   οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν πολέμιος, ἀλλὰ
[30]   με τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν ἐς  μέσους   τοὺς πολεμίους, δεήσει καταδεθῆναί
[1]   Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´ ἐγὼ  μετ´   ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις, καί
[34]   δεξιὸν ἄγων, εἶτα ἐγὼ καὶ  μετ´   ἐμὲ Τιμόλαος· ἐπὶ πᾶσι
[22]   σὰ ῥυθμιεῖς πιθανώτερον, Λυκῖνε,  μετ´   ὀλίγον, ἐπειδὰν αὐτὸς αἰτῇς. ἐσθὴς
[46]   μᾶζαν ἐσθίων, οἷα ὑμεῖς πείσεσθε  μετ´   ὀλίγον, ἐπειδὰν εὐδαιμονία μὲν
[46]   ὀλίγον ὑπηνέμιόν τινα πλοῦτον ἀνιᾶσθαι  μετ´   ὀλίγον ψιλὴν τὴν μᾶζαν ἐσθίων,
[28]   ἐπ´ ἄλλῳ, εἶτα χίλιοι καὶ  μετ´   οὐ πολὺ μύριοι, καὶ τὸ
[36]   ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνου καὶ τοῖς  μετὰ   σαυτοῦ παρακελεύου δέχεσθαι τὴν ἐπέλασιν.
[1]   σὺ μέν, οἶμαι, Σάμιππε, προῄεις,  μετὰ   σὲ δὲ Ἀδείμαντος ἦν,
[17]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ, Ἀδείμαντε, εἶτα  μετὰ   σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα Τιμόλαος,
[40]   καὶ κάμνων, οἷα δὲ καὶ  μετὰ   τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη
[27]   εἴπῃς. ἐῶ λέγειν ὅσας ἐπιβουλὰς  μετὰ   τοῦ πλούτου καὶ λῃστὰς καὶ
[19]   ἐποιησάμην, ὡς μὴ ἀπολέσθαι ἅπαντας  μετὰ   τοῦ χρυσίου. καὶ τὰ μὲν
[11]   ἀλλά με κενή τις ἔννοια  μεταξὺ   βαδίζοντα ὑπελθοῦσα παρακοῦσαι ὑμῶν ἐποίησεν
[5]   ἔτι τὴν παλαίστραν καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ  μεταξὺ   λόγων, ἡλίκη ναῦς, εἴκοσι καὶ
[34]   παρασκευάζεται ἱππέας τε ὅτι πλείστους  μεταπεμπόμενος   καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας. ἀπαγγέλλουσι
[44]   ἐμφαγεῖν πιεῖν ἡδέα, οὐ  μεταστειλάμενος,   ἀλλ´ αὐτὸς ἐπιπετόμενος ἀπέλαυον ἁπάντων
[20]   πράγματα ἔχοις ἐκ τοῦ πλοίου  μετατιθεὶς   χρυσίον ἐς τὸ ἄστυ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[38]   δὲ μάλιστα Κυδίαν τὸν πλούσιον  μετελεύσομαι,   ὃς ὅμορος ὤν μοι ἐξέωσε
[24]   μὲν ἀστῷ ἑκατόν, τῷ δὲ  μετοίκῳ   ἥμισυ τούτων, δημοσίᾳ δὲ ὅσα
[19]   χρυσίου. καὶ τὰ μὲν ὑμέτερα  μέτρια,   τὸ μειράκιον δὲ τὸ ὡραῖον
[44]   μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ κατὰ  μέτρον   ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς, ἀλλ´
[16]   αὐτῷ γὰρ ἑκάστῳ ἔστω τὸ  μέτρον   τῆς εὐχῆς, καὶ οἱ θεοὶ
[1]   ὑπερμεγέθη ναῦν καὶ πέρα τοῦ  μέτρου   ἐς τὸν Πειραιᾶ καταπεπλευκέναι μίαν
[22]   εὐμεγέθεις βάρβαροι, προσαραξάτωσαν ἐς τὸ  μέτωπον   εὐθὺ τὴν θύραν, οἷα νῦν
[2]   τὴν κόμην ἐπ´ ἀμφότερα τοῦ  μετώπου   ἀπηγμένην. εἰ τοίνυν ἐγὼ Ἀδείμαντον
[39]   καὶ ταινία λευκὴ περὶ τῷ  μετώπῳ   καὶ δορυφόροι προϊόντες, τὰ δ´
[4]   ἡμᾶς εὑρεῖν ἐδύνατο. εἰ δὲ  μή,   ἀλλ´ οἶδε τὴν ὁδὸν Ἀδείμαντος,
[4]   ὁδὸν Ἀδείμαντος, καὶ δέος οὐδὲν  μὴ   ἀπολειφθεὶς ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε,
[19]   ἔγωγε τῆς σῆς ἐποιησάμην, ὡς  μὴ   ἀπολέσθαι ἅπαντας μετὰ τοῦ χρυσίου.
[15]   Οὐκοῦν ἡμεῖς γε προσνηξόμεθα ὑμῖν.  μὴ   γὰρ οἴου σοὶ μὲν εἶναι
[11]   λογισμῷ ἀποβλέποντα. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τίς αὕτη;  μὴ   γὰρ ὀκνήσῃς εἰπεῖν, εἰ μή
[27]   ὡς ἐκεῖνος εὖ οἶδα, κἂν  μὴ   εἴπῃς. ἐῶ λέγειν ὅσας ἐπιβουλὰς
[17]   Ἀλλὰ πλουτῶμεν, εἰ τοῦτο ἄμεινον,  μὴ   καὶ βασκαίνειν ἐν ταῖς κοιναῖς
[1]   σέ τε καὶ Σάμιππον τουτονί,  μὴ   κατ´ ἄλλο τι ἐξ ἄστεος
[33]   τινα ἔασον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος,  μή   με καὶ διαπείρῃ τις οἰστῷ
[21]   τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε,  μή   μοι ἀνάλυε τὴν εὐχήν. ἐγὼ
[44]   με. ~καὶ ταῦτα πάντα ἔχειν  μὴ   ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ κατὰ μέτρον
[42]   καὶ ἀπαθῆ, ἕτερον δὲ ὡς  μὴ   ὁρᾶσθαι τὸν περιθέμενον, οἷος ἦν
[43]   μηδένα εἶναι ἀνέραστον καὶ ὅτῳ  μὴ   ποθεινότατος ἐγὼ καὶ ἀνὰ στόμα,
[20]   ὑπὸ τῇ κλίνῃ ἀνευρεῖν, ὡς  μὴ   πράγματα ἔχοις ἐκ τοῦ πλοίου
[21]   τὰς κλίνας χρυσᾶς, εἰ δὲ  μὴ   σιωπήσῃ, καὶ τοὺς διακόνους αὐτούς.
[4]   ἀπολειφθεὶς ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε,  μὴ   σκαιὸν φίλον ἀπολιπόντας αὐτοὺς
[11]   μὴ γὰρ ὀκνήσῃς εἰπεῖν, εἰ  μή   τίς ἐστι τῶν πάνυ ἀπορρήτων.
[11]   περίπατον, ὡς καταλάβωμεν αὐτόν. ~ἢν  μὴ   τοῦ ἱματίου λαβόμενοι σε ἐπιστρέψωμεν,
[30]   πρὸ τοῦ χρόνῳ. δέδια τοίνυν  μὴ   τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε
[19]   καὶ τοῦ ἰσαρίθμου χρυσίου. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Μὴ   φθόνει, Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν
[21]   διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅρα μόνον  μὴ   ὥσπερ τῷ Μίδᾳ καὶ
[4]   ἐπάνειμι ἐς τὸ πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Μηδαμῶς,   ἀλλὰ προΐωμεν. εἰκὸς γὰρ ἤδη
[15]   ὑφ´ ὑμῶν καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Μηδαμῶς,   ἐπεὶ συνεμβησόμεθά σοι καὶ αὐτοὶ
[37]   ἔτι πολεμοῦντας ὑμᾶς καταλιπών. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Μηδαμῶς.   κρατεῖς γὰρ αὐτῶν καὶ σὺ
[44]   πάντα ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα  μηδὲ   κατὰ μέτρον ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης
[35]   στρατιᾷ βαδίζειν ἐπὶ τοὺς πολεμίους,  μηδὲ   περιμένειν ἔστ´ ἂν ἄμεινον παρασκευάσωνται
[36]   ἐντὸς γενέσθαι τῶν τοξευμάτων, ὡς  μηδὲ   πληγὰς λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες.
[36]   ἀγαθοὶ ἐν τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε  μηδὲ   προδώσετε τὸ πάτριον φρόνημα. ἤδη
[37]   τὰ φανερὰ τοῦ σώματος, ὡς  μηδὲ   τὴν οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι.
[28]   εὐχῆς ὃν Τιμόλαος ἔθηκε φήσας  μηδὲν   ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς ἐκείνων πρὸς
[43]   γυναιξὶ καὶ δήμοις ὅλοις καὶ  μηδένα   εἶναι ἀνέραστον καὶ ὅτῳ μὴ
[36]   Τιμόλαος ἐτρέψαντο τοὺς καθ´ αὑτοὺς  Μήδους   ὄντας, τὸ δὲ κατ´ ἐμὲ
[4]   ἀποσοβοῦντα ἐς τὸ ἄστυ, ἐπεὶ  μηκέθ´   ἡμᾶς εὑρεῖν ἐδύνατο. εἰ δὲ
[16]   πλοῖον, ὡς ὑπέραντλον εἶναι καὶ  μηκέτι   ἀντέχειν πρὸς τὸ ἐπιρρέον; Καὶ
[5]   πήχεων ἔλεγε ναυπηγός τὸ  μῆκος,   εὖρος δὲ ὑπὲρ τὸ τέταρτον
[44]   κοιμωμένοις αὐτοῖς τὸ χρυσίον. καὶ  μὴν   εἴ τις ὑπερόπτης εἴη
[42]   εἶναί μοι δακτύλιόν τινα. καὶ  μὴν   καὶ ἐς ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους
[2]   ἐς τὰ ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ  μὴν   οὐ πάνυ καλός, Σάμιππε,
[24]   ἄν, αἱ μὲν διανομαὶ κατὰ  μῆνα   ἕκαστον δραχμαὶ τῷ μὲν ἀστῷ
[44]   τοῦτο ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ  μήτε   ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ
[44]   ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι  μήτε   ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ μάλιστα μεθ´
[15]   τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι μήτε πριαμένῳ  μήτε   ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ αἰτήσομεν
[15]   εἶναι ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι  μήτε   πριαμένῳ μήτε ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ
[37]   πλὴν ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας  μιᾷ   πληγῇ αὐτόν τε καὶ τὸν
[15]   ναῦς ἐδύνατο, καὶ τῶν πυραμίδων  μίαν.   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις παιδιᾶς, Λυκῖνε.
[1]   μέτρου ἐς τὸν Πειραιᾶ καταπεπλευκέναι  μίαν   τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου ἐς Ἰταλίαν
[21]   Ὅρα μόνον μὴ ὥσπερ τῷ  Μίδᾳ   καὶ ἄρτος σοι καὶ
[28]   Φιλίππου Πτολεμαῖος  Μιθριδάτης   εἴ τις ἄλλος ἐκδεξάμενος
[28]   τοῖς πολίταις ἐπιδείξασθαι ἀδύνατον, οὐδὲ  μικρολογήσομαι   πρὸς τοὺς θεοὺς θησαυρὸν αἰτῶν
[29]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Παπαῖ, Σάμιππε, οὐδὲν  μικρόν,   ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῶν
[15]   μου τὴν εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς  μικρόν,   ἔστ´ ἂν ὑμεῖς προχωρήσητε, ἀποπλευσοῦμαι
[11]   ἔοικας ἐπὶ συννοίας τινὸς οὐ  μικρὸν   οὐδὲ εὐκαταφρόνητον πρᾶγμα, ὡς δοκεῖς,
[13]   τε ἤδη ᾠκοδομησάμην ἐν ἐπικαίρῳ  μικρὸν   ὑπὲρ τὴν Ποικίλην, τὴν παρὰ
[7]   Αὐλῶνος ἐλθεῖν, ἔνθα δὴ παρὰ  μικρὸν   ὑποβρυχίους δῦναι ἅπαντας. ~οἶδα δέ
[6]   ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν. κἀκεῖνα πάντα  μικρός   τις ἀνθρωπίσκος γέρων ἤδη ἔσωζεν
[45]   παρακεκινηκότα τὴν γνώμην, ἐπὶ δακτυλίου  μικροῦ   ὀχούμενον, ὄρη ὅλα κινεῖν ἄκρῳ
[19]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Καὶ σὺ γάρ, Τιμόλαε,  μιμῇ   Λυκῖνον καὶ ἐπιμετρεῖς τῶν σκωμμάτων,
[19]   παρ´ αὐτῶν καὶ ἀπολαβεῖν τὸν  μισθὸν   ἀντὶ τῆς ᾠδῆς καὶ νεκρόν
[13]   πολὺ κατ´ ἔτος ἕκαστον τὴν  μισθοφορίαν.   δέ μοι, Δώδεκα, ἔφη,
[39]   φθόνος παρὰ τῶν συνόντων καὶ  μῖσος   καὶ κολακεία, φίλος δὲ οὐδεὶς
[27]   καὶ λῃστὰς καὶ φθόνον καὶ  μῖσος   παρὰ τῶν πολλῶν. ὁρᾷς οἵων
[21]   βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε, μή  μοι   ἀνάλυε τὴν εὐχήν. ἐγὼ δὲ
[6]   τηλικαῦτα πηδάλια περιστρέφων· ἐδείχθη γάρ  μοι   ἀναφαλαντίας τις, οὖλος, Ἥρων, οἶμαι,
[42]   ἐθέλω καὶ ἅπασαν θύραν προσιόντι  μοι   ἀνοίγεσθαι χαλωμένου τοῦ κλείθρου καὶ
[28]   ἴστε— ναῦν μὲν οὐκ αἰτήσω  μοι   γενέσθαι, ἥν γε τοῖς πολίταις
[42]   ἀρθέντα, καὶ πρὸς τοῦτο εἶναί  μοι   δακτύλιόν τινα. καὶ μὴν καὶ
[37]   ἐπιτήδειος αὐτοῖς ἔδοξα ἐπελαύνεσθαι. καί  μοι   δοκῶ, ἢν βιάζωνται, αὐτομολήσειν προσδραμὼν
[42]   δὲ βούλομαι τὸν Ἑρμῆν ἐντυχόντα  μοι   δοῦναι δακτυλίους τινὰς τοιούτους τὴν
[13]   ἕκαστον τὴν μισθοφορίαν. δέ  μοι,   Δώδεκα, ἔφη, Ἀττικὰ τάλαντα, εἰ
[5]   τὴν πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια πάντα  μοι   ἔδοξεν. ~καὶ τὸ τῶν ναυτῶν
[11]   μακαρίαν οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί  μοι   ἐν ἀκμῇ τῆς περιουσίας καὶ
[38]   πλούσιον μετελεύσομαι, ὃς ὅμορος ὤν  μοι   ἐξέωσε τοῦ ἀγροῦ ἐπιβαίνων κατ´
[43]   ἑαυτὰς καὶ τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι  μοι   καὶ εὐδαίμονα εἶναι δοκεῖν, εἴ
[45]   τὴν ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ εἰπέ  μοι   καὶ τόδε, τί δή ποτε
[25]   ἡδοναῖς ἀφθόνως χρώμενος. εἴρηκα, καί  μοι   Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[44]   βέλους ὑπεραιωρούμενον; καὶ εἰ δόξειέ  μοι,   προσθέμενος ἂν τοῖς ἡττημένοις κοιμίσας
[13]   μονονουχὶ βασιλεὺς νομιζόμενος. ἔτι δέ  μοι   τὰ κατὰ τὴν ναῦν εὐθετίζοντι
[28]   βασιλείαν παρὰ πατρὸς ἦρξεν, ἀλλά  μοι   τὸ πρῶτον ἀπὸ λῃστείας ἀρξαμένῳ
[7]   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) ναύκληρος αὐτὸς διηγεῖτό  μοι,   χρηστὸς ἀνὴρ καὶ προσομιλῆσαι δεξιός.
[27]   θησαυρὸς γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀεὶ σύ  μοι,   Λυκῖνε, ὑπεναντίος· ὥστε οὐδὲ
[2]   Σάμιππε, μειρακίσκος ἔδοξέ  μοι,   ὡς ἂν καὶ Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι,
[42]   ἂν ἄχθος ἅμα μυρίοι κινῆσαι  μόλις   δύναιντο, τοῦτο ἐμὲ ῥᾳδίως μόνον
[39]   ὄναρ τῶν ἡδέων, ἀλλὰ δόξα  μόνη   καὶ πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη καὶ
[37]   ἐγὼ δέ, ὡς ὁρᾷς, καὶ  μονομαχήσω   πρὸς τὸν βασιλέα· προκαλεῖται γάρ
[39]   συμπόταις, σὺ δὲ καὶ ἐτιτρώσκου  μονομαχῶν   καὶ ἐδεδίεις καὶ ἐφρόντιζες νύκτωρ
[46]   βέλτιστος οὑτοσὶ Σάμιππος ἀμφὶ Βαβυλῶνα  μονομαχῶν,   καὶ σύ, Τιμόλαε, ἀριστῶν
[42]   μόλις δύναιντο, τοῦτο ἐμὲ ῥᾳδίως  μόνον   ἀνατίθεσθαι, ἔτι δὲ καὶ πέτεσθαι
[39]   νύκτωρ καὶ μεθ´ ἡμέραν· οὐ  μόνον   γάρ σοι τὰ παρὰ τῶν
[21]   τοὺς διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅρα  μόνον   μὴ ὥσπερ τῷ Μίδᾳ καὶ
[43]   εἶναι δοκεῖν, εἴ τινα καὶ  μόνον   προσβλέψαιμι αὐτῶν, εἰ δ´ ὑπερορῴην,
[13]   ἐπιβατῶν φοβερὸς τοῖς ναύταις καὶ  μονονουχὶ   βασιλεὺς νομιζόμενος. ἔτι δέ μοι
[44]   τὰς πηγὰς δὲ τὰς Νείλου  μόνος   ἂν ἠπιστάμην καὶ ὅσον τῆς
[37]   γὰρ οἱ ἱππεῖς ἅπαντες καὶ  μόνος   ἐπιτήδειος αὐτοῖς ἔδοξα ἐπελαύνεσθαι. καί
[44]   ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ ἐκείνων  μόνων.   οἷον δὲ κἀκεῖνο ἦν, τοὺς
[14]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν, γενναῖε, λαβόμενός  μου   ἄπαγε πρὸς τὸν στρατηγὸν ὥς
[24]   τοῦ ὕδατος, ὡς τὸ πλοῖόν  μου   πλησίον ὁρμεῖν καταφανὲς ὂν ἐκ
[25]   ὅτι λάλος ἐστὶ καὶ ἐπισκώπτει  μου   τὴν εὐχήν. τοῦτον ἐβουλόμην βιῶναι
[15]   ἐν γέλωτι καὶ σκώμματι ποιήσεσθέ  μου   τὴν εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς μικρόν,
[12]   ἐς τὸ ἀσφαλές. περιμετροῦντος γάρ  μου   τῆς ἀγκύρας τὸ πάχος οὐκ
[27]   χοίνικα ἔτι λήψῃ ἐς τέλος  μου   τῆς εὐχῆς ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοῦτο
[42]   χαλωμένου τοῦ κλείθρου καὶ τοῦ  μοχλοῦ   ἀφαιρουμένου, ταῦτα ἀμφότερα εἷς δακτύλιος
[34]   τῆς ἀρχῆς· οὕτω ῥᾳδίως τοσαύτας  μυριάδας   κατέλεξε. καιρὸς οὖν ἤδη σκοπεῖν
[28]   καὶ τὸ πᾶν εἰς πέντε  μυριάδας   ὁπλιτικόν, ἱππεῖς δὲ ἀμφὶ τοὺς
[34]   σκοποὶ ἀμφὶ τὰς ἑκατὸν ἤδη  μυριάδας   τοῦ μαχίμου συνειλέχθαι καὶ τούτων
[39]   φοβερὰ ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπιβουλαὶ  μυρίαι   καὶ φθόνος παρὰ τῶν συνόντων
[28]   χίλιοι καὶ μετ´ οὐ πολὺ  μύριοι,   καὶ τὸ πᾶν εἰς πέντε
[42]   τι ἂν ἄχθος ἅμα  μυρίοι   κινῆσαι μόλις δύναιντο, τοῦτο ἐμὲ
[42]   τινα ὡς ἰσχύειν ὑπὲρ ἄνδρας  μυρίους   καὶ τι ἂν ἄχθος
[45]   ἐναντιοῦσθαι ἀνδρὶ πτηνῷ καὶ ὑπὲρ  μυρίους   τὴν ἰσχύν, πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνο
[15]   ἡμῖν ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου  μύρον   ἀπὸ τοῦ Κανώπου ἶβιν
[10]   οὖν. Ἀδείμαντε, σέ φημι τὸν  Μυρρινούσιον   τὸν Στρομβίχου. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Δυεῖν θάτερον,
[1]   Νὴ Δία, καὶ Ἀδείμαντος  Μυρρινούσιος   εἵπετο μεθ´ ἡμῶν, ἀλλ´ οὐκ
[11]   ὑμῖν δόξει τὸ φρόντισμα. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Μῶν   ἐρωτικόν τί ἐστιν; οὐδὲ γὰρ
[45]   προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν σε παύσει  μωραίνοντα   τὴν πολλὴν ταύτην κόρυζαν ἀποξύσας.




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007