HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


κ  =  149 formes différentes pour 513 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[19]   θέλεις, ὅλην χρυσῆν ποιήσας ἔχε,  κἀγὼ   σιωπήσομαί σοι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ ὑπὲρ
[36]   καὶ Τιμόλαος ἐτρέψαντο τοὺς  καθ´   αὑτοὺς Μήδους ὄντας, τὸ δὲ
[10]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Δυεῖν θάτερον, δυσχεραίνει  καθ´   ἡμῶν ἐκκεκώφωται. Ἀδείμαντος γάρ,
[35]   συμμάχων προσγενομένων, ἀλλ´ ἕως ἔτι  καθ´   ὁδόν εἰσιν οἱ πολέμιοι, ἐπιχειρῶμεν
[38]   ἐμαυτοῦ οἰκιῶ, ὅσας δὲ καὶ  καθαιρήσω   ἑλὼν κατὰ κράτος, αἳ ἂν
[2]   τῆς θαλάμης προῆλθε τὸ τὴν  καθαρὰν   ὀθόνην ἐνδεδυκός, ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω
[14]   βέλτιστε, ἡμεῖς δὲ ἐν Πειραιεῖ  καθεδούμεθα   τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰταλίας
[35]   τῶν τειχῶν ἐν τοσούτοις στρατιώταις  κάθησαι   περὶ τοῦ πολέμου διασκοπούμενος; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[35]   ἐλαίας ἐπὶ τῆς ἀνατετραμμένης στήλης  καθίσαντας   ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτως ἀναστάντας ἀνύειν
[9]   ἐτησίας πλαγιάζοντας ἐς Πειραιᾶ χθὲς  καθορμίσασθαι   τοσοῦτον ἀποσυρέντας ἐς τὸ κάτω,
[2]   μειρακίσκος ἔδοξέ μοι, ὡς ἂν  καὶ   Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι, τοσοῦτοι Ἀθήνησι
[1]   τὸ πλοῖον. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία,  καὶ   Ἀδείμαντος Μυρρινούσιος εἵπετο μεθ´
[39]   τὰ δ´ ἄλλα κάματος ἀφόρητος  καὶ   ἀηδία πολλή, καὶ χρηματίζειν
[44]   ἐδυνάμην καὶ κοιμίζειν τοὺς φύλακας  καὶ   ἀθέατος εἶναι εἰσιών. εἰ δέ
[5]   ἄγκυραι καὶ στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς  καὶ   αἱ κατὰ τὴν πρύμναν οἰκήσεις
[23]   Φάσιδος καὶ ταὼς ἐξ Ἰνδίας  καὶ   ἀλεκτρυὼν Νομαδικός· οἱ δὲ
[18]   ἔμποροι αἱ γυναῖκες οἱ ναῦται  καὶ   ἄλλο εἴ τι ἥδιστον κτημάτων
[16]   ἡμᾶς τε κάματος λάθοι  καὶ   ἅμα εὐφρανούμεθα ὥσπερ ἡδίστῳ ὀνείρατι
[43]   καὶ ὅτῳ μὴ ποθεινότατος ἐγὼ  καὶ   ἀνὰ στόμα, ὥστε πολλὰς γυναῖκας
[37]   τὸν βασιλέα· προκαλεῖται γάρ με  καὶ   ἀναδῦναι πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ
[27]   τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων ἀναδύῃ  καὶ   ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ σὺ
[43]   γυναῖκας οὐ φερούσας τὸν ἔρωτα  καὶ   ἀναρτᾶν ἑαυτὰς καὶ τὰ μειράκια
[46]   ἂν μάθωμεν οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα  καὶ   ἀνέγκλητα συκοφαντῶν τοὺς ἄλλους.
[40]   εὔγραμμον τὰς γωνίας ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα  καὶ   ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ ἐκεῖναι
[13]   Λυκῖνε, κατέδυσας τὸν πλοῦτον  καὶ   ἀνέτρεψας εὖ φερόμενον τὸ σκάφος
[26]   ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται  καὶ   ἄνθρακές σοι θησαυρὸς ἔσται;
[1]   γὰρ τῆς νεὼς ἅμα ἤλθομεν  καὶ   ἀνιόντες ἐς αὐτὴν, σὺ μέν,
[20]   τὸ ἄστυ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Εὖ λέγεις,  καὶ   ἀνορωρύχθω θησαυρὸς ὑπὸ τὸν Ἑρμῆν
[14]   κτήσαιο πρὸς τούτῳ τριάρμενα πάντα  καὶ   ἀνώλεθρα, οὐδὲ ὄψει δηλαδὴ τοὺς
[1]   τοῦτο; οὕτω φιλοθεάμων σύ γε  καὶ   ἄοκνος τὰ τοιαῦτα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τί
[42]   τὸ σῶμα καὶ ἄτρωτον εἶναι  καὶ   ἀπαθῆ, ἕτερον δὲ ὡς μὴ
[42]   ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους ἂν ἐθέλω  καὶ   ἅπασαν θύραν προσιόντι μοι ἀνοίγεσθαι
[40]   ὄνομα πάντα κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ  καὶ   ἄπεισιν ἀμελούμενα. ἢν δὲ καὶ
[33]   ἑκάστῳ ἔθνει ἐπεισαχθέντες, οἱ δὲ  καὶ   ἀπίασι τὴν Φοινίκην ἡμῖν ἐν
[5]   ὑπὲρ τὸ τέταρτον μάλιστα τούτου,  καὶ   ἀπὸ τοῦ καταστρώματος ἐς τὸν
[26]   τραπέζης, πρὶν ἐπιβαλεῖν τὴν χεῖρα  καὶ   ἀπογεύσασθαι τοῦ ταὼ τοῦ
[19]   μέν τινα σωθῆναι παρ´ αὐτῶν  καὶ   ἀπολαβεῖν τὸν μισθὸν ἀντὶ τῆς
[44]   ἐς Βαβυλῶνα, τίς ἐνίκησεν Ὀλύμπια,  καὶ   ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι, ἐν Συρίᾳ
[44]   γῆς ἡμίτομον ἔχοντες. ἔτι δὲ  καὶ   ἀστέρων φύσιν καὶ σελήνης καὶ
[42]   ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν τὸ σῶμα  καὶ   ἄτρωτον εἶναι καὶ ἀπαθῆ, ἕτερον
[15]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς, ἐπεὶ συνεμβησόμεθά σοι  καὶ   αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλὰ ὑφαιρήσω
[11]   ἀλλὰ ὑπὸ λαμπρᾷ τῇ δᾳδὶ  καὶ   αὐτοῖς τετελεσμένοις. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν,
[46]   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἀλλὰ πάντως, Λυκῖνε,  καὶ   αὐτὸς εὔξῃ τι ἤδη ποτέ,
[8]   ἅπαντας. ~οἶδα δέ ποτε παραπλεύσας  καὶ   αὐτὸς Χελιδονέας ἡλίκον ἐν τῷ
[44]   καὶ ἀστέρων φύσιν καὶ σελήνης  καὶ   αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως ἔγνων ἂν
[31]   μεδίμνοις δωρησάμενος ἐπισήμου χρυσίου. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Καὶ   αὐτοὺς ἐρώμεθα, Ἀδείμαντε, τοὺς
[37]   ἀφείς, εἶτα τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν  καὶ   ἀφελὼν τὸ διάδημα βασιλεὺς ἤδη
[46]   τοῦτο ἱκανὸν ἀντὶ πάντων θησαυρῶν  καὶ   Βαβυλῶνος αὐτῆς τὸ γελάσαι μάλα
[24]   δὲ ὅσα ἐς κάλλος θέατρα  καὶ   βαλανεῖα, καὶ τὴν θάλατταν ἄχρι
[17]   πλουτῶμεν, εἰ τοῦτο ἄμεινον, μὴ  καὶ   βασκαίνειν ἐν ταῖς κοιναῖς εὐτυχίαις
[27]   ὑγιαίνειν ἐχέγγυον οἴει σοι γενήσεσθαι  καὶ   βέβαιον; οὐχ ὁρᾷς πολλοὺς
[39]   πολύ, θαυμασιώτατε βασιλέων, ἐπιπονώτερα  καὶ   βιαιότερα τῶν Ἀδειμάντου, παρ´ ὅσον
[40]   μᾶλλον ὑπὸ σεαυτοῦ εὐδαιμονίζεσθαι.  ~καὶ   γὰρ οὖν καὶ τόδε πῶς
[43]   με περιθέμενον παισὶ τοῖς ὡραίοις  καὶ   γυναιξὶ καὶ δήμοις ὅλοις καὶ
[45]   μᾶλλον δὲ ὑπερπαίει ἀριθμός,  καὶ   δεήσει καὶ τὴν δεξιὰν συνεπιλαβεῖν.
[22]   ἐφ´ ὅσον ἥδιστος, φίλων πρόσοδοι  καὶ   δεήσεις καὶ τὸ ἅπαντας ὑποπτήσσειν
[41]   νομίσματος βασιλείας καὶ πολέμους  καὶ   δείματα ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς, εἰκότως
[4]   ἀλλ´ οἶδε τὴν ὁδὸν Ἀδείμαντος,  καὶ   δέος οὐδὲν μὴ ἀπολειφθεὶς ἡμῶν
[43]   παισὶ τοῖς ὡραίοις καὶ γυναιξὶ  καὶ   δήμοις ὅλοις καὶ μηδένα εἶναι
[22]   ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ Κλεαίνετος  καὶ   Δημόκριτος οἱ πάνυ, καὶ προσελθοῦσιν
[34]   ἱππικὸν ἄγε σύ, Ἀδείμαντε.  καὶ   διὰ μὲν τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς
[46]   καταβάντες ἀπὸ τῶν θησαυρῶν τε  καὶ   διαδημάτων ὥσπερ ἐξ ἡδίστου ὀνείρατος
[29]   βασίλευε καὶ ἡγοῦ τῶν στρατιωτῶν  καὶ   διακόσμει τό τε ἱππικὸν καὶ
[33]   ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, μή με  καὶ   διαπείρῃ τις οἰστῷ ἄθλιον βαλὼν
[39]   ταινία λευκὴ περὶ τῷ μετώπῳ  καὶ   δορυφόροι προϊόντες, τὰ δ´ ἄλλα
[46]   λυπήσεσθε οὖν, ὡς τὸ εἰκός,  καὶ   δυσάρεστοι ἔσεσθε τὰ ἐπὶ τῆς
[39]   σὺ δὲ καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν  καὶ   ἐδεδίεις καὶ ἐφρόντιζες νύκτωρ καὶ
[44]   πολεμοῦντας ἐπισκοπεῖν ἔξω βέλους ὑπεραιωρούμενον;  καὶ   εἰ δόξειέ μοι, προσθέμενος ἂν
[44]   καὶ ὅσον τῆς γῆς ἀοίκητον,  καὶ   εἴ τινες ἀντίποδες ἡμῖν οἰκοῦσι
[5]   μεταξὺ λόγων, ἡλίκη ναῦς, εἴκοσι  καὶ   ἑκατὸν πήχεων ἔλεγε ναυπηγός
[20]   πλὴν ὅσα θύμον καὶ λίθοι,  καὶ   ἐν Ἐλευσῖνι ὅσα ἐπὶ θαλάττῃ
[10]   αὐτοῦ καὶ τὸ βάδισμα ἐκείνου,  καὶ   ἐν χρῷ κουρά. ἐπιτείνωμεν
[36]   ἀσπίδας ἐπείγεσθε συμμῖξαι τοῖς ἐναντίοις  καὶ   ἐντὸς γενέσθαι τῶν τοξευμάτων, ὡς
[30]   εἰ μέλλω μενεῖν τε ἄνω  καὶ   ἕξεσθαι τοῦ χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἐγώ
[44]   ἐπιπετόμενος ἀπέλαυον ἁπάντων ἐς κόρον.  καὶ   ἐπεὶ γρὺψ ὑπόπτερον θηρίον
[36]   πληγὰς λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες.  καὶ   ἐπειδὴ ἐς χεῖρας ἤδη συνεληλύθαμεν,
[16]   μηκέτι ἀντέχειν πρὸς τὸ ἐπιρρέον;  Καὶ   ἐπείπερ ἔτι πολὺ ἡμῖν τὸ
[34]   καὶ τὰς ἀκροπόλεις ἅνθρωποι ἐνεχείρισαν,  καὶ   ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι παρήλθομεν
[39]   τῶν πολεμίων φοβερὰ ἦν, ἀλλὰ  καὶ   ἐπιβουλαὶ μυρίαι καὶ φθόνος παρὰ
[19]   σὺ γάρ, Τιμόλαε, μιμῇ Λυκῖνον  καὶ   ἐπιμετρεῖς τῶν σκωμμάτων, καὶ ταῦτα
[13]   ἐπεβίωσα εὖ ποιῶν τοὺς φίλους  καὶ   ἐπιπλέων ἐνίοτε μὲν αὐτός, ἐνίοτε
[25]   καὶ ταύτην, ὅτι λάλος ἐστὶ  καὶ   ἐπισκώπτει μου τὴν εὐχήν. τοῦτον
[2]   ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον τι καὶ συνεχὲς  καὶ   ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ μέν, ἐς τὸ
[13]   καὶ ἵππους. νυνὶ δὲ ἤδη  καὶ   ἔπλεον ὑφ´ ἁπάντων εὐδαιμονιζόμενος τῶν
[15]   ἀκμῆτες δύνασθαι νεῖν; καίτοι πρῴην  καὶ   ἐς Αἴγιναν ἐπὶ τὴν τῆς
[13]   τὰ κατὰ τὴν ναῦν εὐθετίζοντι  καὶ   ἐς λιμένα πόρρωθεν ἀποβλέποντι ἐπιστάς,
[12]   προχειρότατον τοῦτο, κοινὸς Ἑρμᾶς φασι,  ~καὶ   ἐς μέσον κατατίθει φέρων τὸν
[15]   ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ, Ἀδείμαντε,  καὶ   ἐς τὸν κόλπον οὐ πτύεις,
[2]   φωνῆς τόνῳ, κόμη δὲ  καὶ   ἐς τοὐπίσω πλόκαμος συνεσπειραμένος
[42]   μοι δακτύλιόν τινα. καὶ μὴν  καὶ   ἐς ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους ἂν
[13]   πατρῴαν ἀφείς, καὶ οἰκέτας ὠνούμην  καὶ   ἐσθῆτας καὶ ζεύγη καὶ ἵππους.
[39]   προπίνων τοῖς συμπόταις, σὺ δὲ  καὶ   ἐτιτρώσκου μονομαχῶν καὶ ἐδεδίεις καὶ
[43]   καὶ τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι μοι  καὶ   εὐδαίμονα εἶναι δοκεῖν, εἴ τινα
[2]   καὶ λεπτὸς ἄγαν τοῖν σκελοῖν,  καὶ   ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον τι καὶ συνεχὲς
[39]   καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν καὶ ἐδεδίεις  καὶ   ἐφρόντιζες νύκτωρ καὶ μεθ´ ἡμέραν·
[34]   εἰς τὸ εἴσω τῶν τειχῶν  καὶ   ἔχομεν τὴν πόλιν. βασιλεὺς
[13]   καὶ οἰκέτας ὠνούμην καὶ ἐσθῆτας  καὶ   ζεύγη καὶ ἵππους. νυνὶ δὲ
[9]   ναύκληρος ἔτι καὶ νυκτὸς οὔσης  καὶ   ζόφου ἀκριβοῦς. ἀλλὰ πρὸς τὴν
[26]   τοῦ πλούτου ἀποθανόντας, ἐνίους δὲ  καὶ   ζῶντας ἀποστερηθέντας ὧν εἶχον ὑπό
[39]   κάματος ἀφόρητος καὶ ἀηδία πολλή,  καὶ   χρηματίζειν δεῖ τοῖς παρὰ
[29]   ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν ἀλλὰ βασίλευε  καὶ   ἡγοῦ τῶν στρατιωτῶν καὶ διακόσμει
[26]   πᾶς οὑτοσὶ πλοῦτος ἀπήρτηται,  καὶ   ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται
[39]   καταπέμπειν τοῖς ὑπηκόοις ἐπιτάγματα,  καὶ   ἤτοι ἀφέστηκέ τι ἔθνος
[4]   ἀριθμοῦντες τῶν βυρσῶν τὰς ἐπιβολὰς  καὶ   θαυμάζοντες ἀνιόντα τὸν ναύτην διὰ
[44]   βίον καὶ πάντα ἐμὰ ἦν  καὶ   θεὸς ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις. τοῦτο
[27]   ὅμοια πάσχειν Φανομάχῳ τῷ πλουσίῳ  καὶ   θηλύνεσθαι ὡς ἐκεῖνος εὖ οἶδα,
[41]   τις δυνηθείη. χρυσὸν μὲν οὖν  καὶ   θησαυροὺς καὶ μεδίμνους νομίσματος
[10]   ἐστι. Πάνυ ἤδη σαφῶς ὁρῶ,  καὶ   θοἰμάτιον αὐτοῦ καὶ τὸ βάδισμα
[30]   τύρβῃ ὑπὸ τοσαύταις ὁπλαῖς,  καὶ   θυμοειδὴς ὢν ἵππος ἐξενέγκῃ
[13]   ὠνούμην καὶ ἐσθῆτας καὶ ζεύγη  καὶ   ἵππους. νυνὶ δὲ ἤδη καὶ
[38]   ἐπ´ ἐμαυτοῦ οἰκιῶ, ὅσας δὲ  καὶ   καθαιρήσω ἑλὼν κατὰ κράτος, αἳ
[40]   ἕξεις πράγματα δεδιὼς καὶ φροντίζων  καὶ   κάμνων, οἷα δὲ καὶ μετὰ
[9]   τὸν ἕτερον ἐπικαθίσαι τῷ καρχησίῳ  καὶ   κατευθῦναι τὴν ναῦν ἐπὶ τὰ
[33]   ἐσμὲν καὶ ποταμὸς ἔζευκται  καὶ   κατόπιν ὁπόσα διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς ἔχει
[22]   ἕωθεν πρὸς ταῖς θύραις ἄνω  καὶ   κάτω περιπατήσουσιν, ἐν αὐτοῖς δὲ
[22]   κάτω περιπατήσουσιν, ἐν αὐτοῖς δὲ  καὶ   Κλεαίνετος καὶ Δημόκριτος οἱ πάνυ,
[44]   ἀνοίγειν τε τὰς θύρας ἐδυνάμην  καὶ   κοιμίζειν τοὺς φύλακας καὶ ἀθέατος
[39]   παρὰ τῶν συνόντων καὶ μῖσος  καὶ   κολακεία, φίλος δὲ οὐδεὶς ἀληθής,
[26]   ἀποφυσήσας τὸ ψυχίδιον ἄπει γυψὶ  καὶ   κόραξι πάντα ἐκεῖνα καταλιπών;
[23]   καὶ ὄψα πανταχόθεν καὶ σύες  καὶ   λαγώς, καὶ ὅσα πτηνά, ὄρνις
[2]   μελάγχρους εἶναι καὶ πρόχειλός ἐστι  καὶ   λεπτὸς ἄγαν τοῖν σκελοῖν, καὶ
[27]   ὅσας ἐπιβουλὰς μετὰ τοῦ πλούτου  καὶ   λῃστὰς καὶ φθόνον καὶ μῖσος
[20]   ὠνησάμην ἤδη πλὴν ὅσα θύμον  καὶ   λίθοι, καὶ ἐν Ἐλευσῖνι ὅσα
[22]   πρὸ τοῦ θησαυροῦ, φιλοφρονήσομαι τοῦτον  καὶ   λουσάμενον ἥκειν κελεύσω τὴν ὥραν
[17]   ἕτερον πόδα ἔχει. χρὴ δὲ  καὶ   Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ πλουτῶμεν,
[4]   καὶ Σαμίππῳ τοῦτο δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Καὶ   μάλα δοκεῖ, ἤν πως ἀνεῳγυῖαν
[24]   ἐπιδείξεται Διόνικος ἐν τῇ πομπῇ,  καὶ   μάλιστα ἐπειδὰν ὁρᾷ τοὺς οἰκέτας
[44]   μήτε ἀπολέσθαι μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη,  καὶ   μάλιστα μεθ´ ὑγιείας ἐν μακρῷ
[8]   τῷ τόπῳ ἀνίσταται τὸ κῦμα,  καὶ   μάλιστα περὶ τὸν λίβα, ὁπόταν
[46]   ἔσεσθε τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας,  καὶ   μάλιστα σύ, Τιμόλαε, ὁπόταν
[1]   μετ´ ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις,  καί   με διὰ τῆς ἀποβάθρας ὅλης
[41]   χρυσὸν μὲν οὖν καὶ θησαυροὺς  καὶ   μεδίμνους νομίσματος βασιλείας καὶ
[39]   καὶ ἐδεδίεις καὶ ἐφρόντιζες νύκτωρ  καὶ   μεθ´ ἡμέραν· οὐ μόνον γάρ
[14]   πέντε γάρ, εἰ βούλει, καλλίω  καὶ   μείζω τοῦ Αἰγυπτίου πλοίου ἤδη
[28]   πρὸς τοὺς θεοὺς θησαυρὸν αἰτῶν  καὶ   μεμετρημένον χρυσίον. ἀλλὰ δύνανται γὰρ
[34]   τὸ δεξιὸν ἄγων, εἶτα ἐγὼ  καὶ   μετ´ ἐμὲ Τιμόλαος· ἐπὶ
[28]   ἄλλος ἐπ´ ἄλλῳ, εἶτα χίλιοι  καὶ   μετ´ οὐ πολὺ μύριοι, καὶ
[40]   φροντίζων καὶ κάμνων, οἷα δὲ  καὶ   μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´
[43]   καὶ γυναιξὶ καὶ δήμοις ὅλοις  καὶ   μηδένα εἶναι ἀνέραστον καὶ ὅτῳ
[16]   τὸ πλοῖον, ὡς ὑπέραντλον εἶναι  καὶ   μηκέτι ἀντέχειν πρὸς τὸ ἐπιρρέον;
[44]   ἐπιχέαντα κοιμωμένοις αὐτοῖς τὸ χρυσίον.  καὶ   μὴν εἴ τις ὑπερόπτης εἴη
[42]   τοῦτο εἶναί μοι δακτύλιόν τινα.  καὶ   μὴν καὶ ἐς ὕπνον κατασπᾶν
[2]   ἀνὴρ ἐς τὰ ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Καὶ   μὴν οὐ πάνυ καλός,
[39]   καὶ φθόνος παρὰ τῶν συνόντων  καὶ   μῖσος καὶ κολακεία, φίλος δὲ
[27]   πλούτου καὶ λῃστὰς καὶ φθόνον  καὶ   μῖσος παρὰ τῶν πολλῶν. ὁρᾷς
[37]   μόνος ἐπιτήδειος αὐτοῖς ἔδοξα ἐπελαύνεσθαι.  καί   μοι δοκῶ, ἢν βιάζωνται, αὐτομολήσειν
[11]   κενὴν μακαρίαν οἱ πολλοὶ καλοῦσιν,  καί   μοι ἐν ἀκμῇ τῆς περιουσίας
[25]   πάσαις ἡδοναῖς ἀφθόνως χρώμενος. εἴρηκα,  καί   μοι Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν αὐτά.
[37]   μέρος. ἐγὼ δέ, ὡς ὁρᾷς,  καὶ   μονομαχήσω πρὸς τὸν βασιλέα· προκαλεῖται
[43]   εὐδαίμονα εἶναι δοκεῖν, εἴ τινα  καὶ   μόνον προσβλέψαιμι αὐτῶν, εἰ δ´
[13]   τῶν ἐπιβατῶν φοβερὸς τοῖς ναύταις  καὶ   μονονουχὶ βασιλεὺς νομιζόμενος. ἔτι δέ
[37]   ἐμὲ γὰρ οἱ ἱππεῖς ἅπαντες  καὶ   μόνος ἐπιτήδειος αὐτοῖς ἔδοξα ἐπελαύνεσθαι.
[19]   τὸν μισθὸν ἀντὶ τῆς ᾠδῆς  καὶ   νεκρόν τι ἄλλο παιδίον ἐς
[40]   ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ ἐκεῖναι  καὶ   νεῴ, οὓς ἀνιστᾶσιν αἱ πόλεις
[40]   τόδε πῶς οὐ ταπεινόν, ὅτι  καὶ   νοσεῖς τὰ ὅμοια τοῖς ἰδιώταις
[9]   καταλαβεῖν ἔφασκεν ναύκληρος ἔτι  καὶ   νυκτὸς οὔσης καὶ ζόφου ἀκριβοῦς.
[35]   κατῄειμεν ἕωθεν ἐς τὸν Πειραιᾶ,  καὶ   νῦν ἤδη τριάκοντά που σταδίους
[21]   μόνον μὴ ὥσπερ τῷ Μίδᾳ  καὶ   ἄρτος σοι καὶ τὸ
[36]   ἰσόπαλον ἔτι, Πέρσαι γάρ εἰσι  καὶ   βασιλεὺς ἐν αὐτοῖς.
[46]   γὰρ δὴ πρὸς τὸ Δίπυλον,  καὶ   βέλτιστος οὑτοσὶ Σάμιππος ἀμφὶ
[22]   αἰτῇς. ἐσθὴς ἐπὶ τούτοις ἁλουργὶς  καὶ   βίος οἷος ἁβρότατος, ὕπνος
[45]   κόρυζαν ἀποξύσας. τοῦτο μὲν  καὶ   ἑλλέβορος ἱκανὸς ποιῆσαι ζωρότερος
[35]   ἤδη τριάκοντά που σταδίους προκεχωρήκαμεν  καὶ   ἥλιος πολύς, κατὰ μεσημβρίαν
[8]   Παμφύλιον ἀπὸ τῆς Λυκιακῆς θαλάττης,  καὶ   κλύδων ἅτε ἀπὸ πολλῶν
[28]   καὶ τὰ μέγιστα εἶναι δοκοῦντα,  καὶ   νόμος τῆς εὐχῆς ὃν
[46]   ἐπειδὰν εὐδαιμονία μὲν ὑμῖν  καὶ   πολὺς πλοῦτος οἴχηται ἀποπτάμενος,
[33]   κατὰ τὸν Εὐφράτην ἤδη ἐσμὲν  καὶ   ποταμὸς ἔζευκται καὶ κατόπιν
[40]   νοσεῖς τὰ ὅμοια τοῖς ἰδιώταις  καὶ   πυρετὸς οὐ διαγιγνώσκει σε
[36]   ἤδη συνεληλύθαμεν, τὸ μὲν εὐώνυμον  καὶ   Τιμόλαος ἐτρέψαντο τοὺς καθ´
[18]   τὰ ἐν αὐτῷ πάντα ἐμὰ  καὶ   φόρτος οἱ ἔμποροι αἱ
[42]   ὡς ἰσχύειν ὑπὲρ ἄνδρας μυρίους  καὶ   τι ἂν ἄχθος ἅμα
[41]   Λυκῖνε, εἴ τι ἐπιλήψιμον εὔξομαι  καὶ   τι ἂν εὐθῦναί τις
[16]   ἔστω τὸ μέτρον τῆς εὐχῆς,  καὶ   οἱ θεοὶ πάντα ὑποκείσθωσαν παρέξοντες,
[22]   τὸ ἅπαντας ὑποπτήσσειν καὶ προσκυνεῖν,  καὶ   οἱ μὲν ἕωθεν πρὸς ταῖς
[36]   πάτριον φρόνημα. ἤδη γάρ που  καὶ   οἱ πολέμιοι ἐπιλαμβάνουσιν. ὥστε τὸ
[13]   Ἰλισσὸν ἐκείνην τὴν πατρῴαν ἀφείς,  καὶ   οἰκέτας ὠνούμην καὶ ἐσθῆτας καὶ
[20]   ἐπιδημήσαιμι, καὶ τὸ Σικυώνιον πεδίον,  καὶ   ὅλως εἴ πού τι
[43]   ὑπερορῴην, κἀκεῖνα ὑπὸ λύπης ἀπολλύσθω,  καὶ   ὅλως ὑπὲρ τὸν Ὑάκινθον
[39]   οὖν δεῖ πάντα καὶ ὑφορᾶσθαι,  καὶ   ὅλως ὑπὸ πάντων μᾶλλον
[8]   σχιζόμενος ἀπόξυροι δέ εἰσι πέτραι  καὶ   ὀξεῖαι παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι— καὶ
[36]   Πρόσιμεν δή, εἴ σοι δοκεῖ.  καὶ   ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ ἐν τοῖς
[41]   ἤδη σὸν αἰτεῖν, Τιμόλαε,  καὶ   ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους, ὥσπερ εἰκὸς
[32]   καὶ Πισιδῶν καὶ τῆς παραλίου  καὶ   ὀρεινῆς Κιλικίας, ἄχρι ἂν ἐπὶ
[23]   πανταχόθεν καὶ σύες καὶ λαγώς,  καὶ   ὅσα πτηνά, ὄρνις ἐκ Φάσιδος
[44]   τὰς Νείλου μόνος ἂν ἠπιστάμην  καὶ   ὅσον τῆς γῆς ἀοίκητον, καὶ
[17]   Τιμόλαε, καὶ πείθομαί σοι  καὶ   ὅταν καιρὸς καλῇ, εὔξομαι
[40]   καὶ ἄπεισιν ἀμελούμενα. ἢν δὲ  καὶ   ὅτι μάλιστα ἐπὶ πλεῖστον παραμείνῃ,
[43]   ὅλοις καὶ μηδένα εἶναι ἀνέραστον  καὶ   ὅτῳ μὴ ποθεινότατος ἐγὼ καὶ
[23]   χρυσοῦ— εὐτελὴς γὰρ ἄργυρος  καὶ   οὐ κατ´ ἐμέ— τάριχος μὲν
[30]   γάρ σοι δεινῶς ἄφιππός εἰμι  καὶ   οὐδὲ ὅλως ἐπέβην ἵππου ἐν
[15]   φίλοι τεττάρων ἕκαστος ὀβολῶν διεπλεύσαμεν,  καὶ   οὐδὲν ἐδυσχέραινες ἡμᾶς συμπλέοντας, νῦν
[37]   λέγεις. ἐπιπόλαιον μέντοι τὸ τραῦμα  καὶ   οὐκ εἰς τὰ φανερὰ τοῦ
[24]   πρὸς ἐμὲ Ἶροι δηλαδὴ ἅπαντες,  καὶ   οὐκέτι τὸ ἀργυροῦν πινάκιον
[23]   μέλι δὲ ἡμέτερον τὸ ἄπυρον,  καὶ   ὄψα πανταχόθεν καὶ σύες καὶ
[22]   οἱ πλούσιοι ὁρῶντες ὀχήματα, ἵππους  καὶ   παῖδας ὡραίους ὅσον δισχιλίους, ἐξ
[32]   Συρίας διὰ Καρίας, εἶτα Λυκίας  καὶ   Παμφυλίας καὶ Πισιδῶν καὶ τῆς
[44]   ἂν τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον  καὶ   πάντα ἐμὰ ἦν καὶ θεὸς
[33]   κατόπιν ὁπόσα διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς ἔχει  καὶ   πάντα ὕπαρχοι κατέχουσιν ὑπ´ ἐμοῦ
[2]   τὸ φθέγμα, παλαίστρας ἀποπνέοντες, οἷς  καὶ   παραδακρῦσαι οὐκ ἀγεννές. οὗτος δὲ
[33]   σὺ δὲ ἔοικας ἐπὶ Ἀρμενίους  καὶ   Παρθυαίους ἐλάσειν μάχιμα φῦλα καὶ
[25]   πλουτῶν ἐς ὑπερβολὴν καὶ τρυφῶν  καὶ   πάσαις ἡδοναῖς ἀφθόνως χρώμενος. εἴρηκα,
[17]   ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς, Τιμόλαε,  καὶ   πείθομαί σοι καὶ ὅταν
[1]   ἄγοντα πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν  καὶ   πέρα τοῦ μέτρου ἐς τὸν
[20]   ἐν Ἐλευσῖνι ὅσα ἐπὶ θαλάττῃ  καὶ   περὶ τὸν Ἰσθμὸν ὀλίγα τῶν
[5]   τούτων αἱ ἄγκυραι καὶ στροφεῖα  καὶ   περιαγωγεῖς καὶ αἱ κατὰ τὴν
[42]   ῥᾳδίως μόνον ἀνατίθεσθαι, ἔτι δὲ  καὶ   πέτεσθαι πολὺ ἀπὸ τῆς γῆς
[32]   Καρίας, εἶτα Λυκίας καὶ Παμφυλίας  καὶ   Πισιδῶν καὶ τῆς παραλίου καὶ
[41]   καὶ πολλὰς τὰς ἐπιβουλὰς ἔχοντα  καὶ   πλέον τοῦ ἡδέος τὸ ἀνιαρὸν
[16]   εὐχῇ, δηλώσει γὰρ οἷος ἂν  καὶ   πλουτήσας ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς,
[21]   καὶ τὸ ποτὸν χρυσὸς γένηται  καὶ   πλουτῶν ἄθλιος ἀπόλῃ λιμῷ διαφθαρεὶς
[41]   καὶ μεδίμνους νομίσματος βασιλείας  καὶ   πολέμους καὶ δείματα ὑπὲρ τῆς
[41]   αἰτήσομαι. ἀβέβαια γὰρ ταῦτά γε  καὶ   πολλὰς τὰς ἐπιβουλὰς ἔχοντα καὶ
[39]   τῶν ἡδέων, ἀλλὰ δόξα μόνη  καὶ   πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη καὶ ταινία
[29]   ἄριστος εἶναι δόξας ἀνθρώπων ἡγεῖσθαι  καὶ   πράγμασι χρῆσθαι. ὡς τοῦτό γε
[41]   τούτους, ὥσπερ εἰκὸς ἄνδρα συνετὸν  καὶ   πράγμασιν χρῆσθαι εἰδότα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει
[5]   τοῦ ἱστίου τὸ παράσειον πυραυγές,  καὶ   πρὸ τούτων αἱ ἄγκυραι καὶ
[22]   πάνυ, καὶ προσελθοῦσιν γε αὐτοῖς  καὶ   πρὸ τῶν ἄλλων εἰσδεχθῆναι ἀξιοῦσι
[34]   Βάκτρων, ἀλλ´ ἐκ τῶν πλησίον  καὶ   προαστείων τῆς ἀρχῆς· οὕτω ῥᾳδίως
[28]   συνωμόται ὅσον τριάκοντα, πιστοὶ μάλα  καὶ   πρόθυμοι, γενέσθωσαν, εἶτα κατ´ ὀλίγον
[42]   πολὺ ἀπὸ τῆς γῆς ἀρθέντα,  καὶ   πρὸς τοῦτο εἶναί μοι δακτύλιόν
[22]   Κλεαίνετος καὶ Δημόκριτος οἱ πάνυ,  καὶ   προσελθοῦσιν γε αὐτοῖς καὶ πρὸ
[22]   δεήσεις καὶ τὸ ἅπαντας ὑποπτήσσειν  καὶ   προσκυνεῖν, καὶ οἱ μὲν ἕωθεν
[7]   αὐτὸς διηγεῖτό μοι, χρηστὸς ἀνὴρ  καὶ   προσομιλῆσαι δεξιός. ἔφη δὲ ἀπὸ
[2]   δὲ πρὸς τῷ μελάγχρους εἶναι  καὶ   πρόχειλός ἐστι καὶ λεπτὸς ἄγαν
[1]   δὲ καὶ σφώ, σέ τε  καὶ   Σάμιππον τουτονί, μὴ κατ´ ἄλλο
[4]   ἀπιέναι. βαδίζωμεν δ´ ὅμως, εἰ  καὶ   Σαμίππῳ τοῦτο δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ
[44]   ἔτι δὲ καὶ ἀστέρων φύσιν  καὶ   σελήνης καὶ αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως
[11]   ἀπορρήτων. καίτοι ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα,  καὶ   σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι
[32]   ἐμβιβάσαντες— παρεσκεύασται δ´ ἐν Κεγχρεαῖς  καὶ   σῖτος ἱκανὸς καὶ τὰ πλοῖα
[15]   ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι ἐν γέλωτι  καὶ   σκώμματι ποιήσεσθέ μου τὴν εὐχήν.
[40]   νεκρῶν, χῶμα ὑψηλὸν ὑπὲρ γῆς  καὶ   στήλην μακρὰν πυραμίδα εὔγραμμον
[29]   ἡμῖν Μαντίνεια θαυμαστὸν βασιλέα  καὶ   στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν ἀλλὰ
[5]   καὶ πρὸ τούτων αἱ ἄγκυραι  καὶ   στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς καὶ αἱ
[19]   νεώνητον ἀπορήσειν δελφῖνος ἐρωτικοῦ; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Καὶ   σὺ γάρ, Τιμόλαε, μιμῇ Λυκῖνον
[37]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Μηδαμῶς. κρατεῖς γὰρ αὐτῶν  καὶ   σὺ ἤδη τὸ μέρος. ἐγὼ
[35]   τὴν Βαβυλῶνα διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς  καὶ   σύ, Ἀδείμαντε, πλησίον τοῦ
[46]   οὑτοσὶ Σάμιππος ἀμφὶ Βαβυλῶνα μονομαχῶν,  καὶ   σύ, Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν
[23]   τὸ ἄπυρον, καὶ ὄψα πανταχόθεν  καὶ   σύες καὶ λαγώς, καὶ ὅσα
[2]   σκελοῖν, καὶ ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον τι  καὶ   συνεχὲς καὶ ἐπίτροχον, Ἑλληνιστὶ μέν,
[28]   πρῶτον ἀπὸ λῃστείας ἀρξαμένῳ ἑταῖροι  καὶ   συνωμόται ὅσον τριάκοντα, πιστοὶ μάλα
[9]   αὐτῷ ἰσομέγεθες τῷ σκοπέλῳ. ~τοιαῦτα  καὶ   σφᾶς καταλαβεῖν ἔφασκεν ναύκληρος
[34]   ὅτι πλείστους μεταπεμπόμενος καὶ τοξότας  καὶ   σφενδονήτας. ἀπαγγέλλουσι δ´ οὖν οἱ
[1]   ἐς Ἰταλίαν σιταγωγῶν; οἶμαι δὲ  καὶ   σφώ, σέ τε καὶ Σάμιππον
[32]   ἱκανὸς καὶ τὰ πλοῖα διαρκῆ  καὶ   τὰ ἄλλα πάντα— διαβάλωμεν τὸν
[36]   ἐπειδὰν σημάνῃ σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες  καὶ   τὰ δόρατα κρούσαντες πρὸς τὰς
[18]   ἅπασιν. ἔστω γὰρ τὸ πλοῖον  καὶ   τὰ ἐν αὐτῷ πάντα ἐμὰ
[6]   τέχνην, ὡς ἔφασκον οἱ ἐμπλέοντες,  καὶ   τὰ θαλάττια σοφὸς ὑπὲρ τὸν
[28]   δύνανται γὰρ πάντα οἱ θεοί,  καὶ   τὰ μέγιστα εἶναι δοκοῦντα, καὶ
[43]   τὸν ἔρωτα καὶ ἀναρτᾶν ἑαυτὰς  καὶ   τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι μοι καὶ
[19]   ἀπολέσθαι ἅπαντας μετὰ τοῦ χρυσίου.  καὶ   τὰ μὲν ὑμέτερα μέτρια, τὸ
[20]   πρῶτον, ὡς ἂν ἐπισημότατα οἰκοίην,  καὶ   τὰ περὶ τὸ ἄστυ πάντα
[32]   ἐν Κεγχρεαῖς καὶ σῖτος ἱκανὸς  καὶ   τὰ πλοῖα διαρκῆ καὶ τὰ
[39]   μόνη καὶ πορφυρὶς χρυσῷ ποικίλη  καὶ   ταινία λευκὴ περὶ τῷ μετώπῳ
[34]   πολέμιος, ἀλλὰ ἑκόντες αὑτούς τε  καὶ   τὰς ἀκροπόλεις ἅνθρωποι ἐνεχείρισαν, καὶ
[21]   τὰς τραπέζας ὅλας χρυσᾶς ποιήσομαι  καὶ   τὰς κλίνας χρυσᾶς, εἰ δὲ
[44]   δὲ καὶ τοῦτο ἑώρων ἄν,  καὶ   τὰς πηγὰς δὲ τὰς Νείλου
[32]   εἶτα ἐκεῖ τῇ Ἀρτέμιδι θύσαντες  καὶ   τὰς πόλεις ἀτειχίστους λαβόντες ῥᾳδίως
[21]   ἀνάλυε τὴν εὐχήν. ἐγὼ δὲ  καὶ   τὰς τραπέζας ὅλας χρυσᾶς ποιήσομαι
[19]   Λυκῖνον καὶ ἐπιμετρεῖς τῶν σκωμμάτων,  καὶ   ταῦτα εἰσηγητὴς αὐτὸς γενόμενος; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[14]   καταποντιστήν, ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον εἴργασμαι,  καὶ   ταῦτα ἐν γῇ κατὰ τὴν
[44]   Φάωνα τὸν Χῖον εἶναί με.  ~καὶ   ταῦτα πάντα ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον
[46]   τοῦ θεάτρου λιμώττοντες οἱ πολλοί,  καὶ   ταῦτα πρὸ ὀλίγου Ἀγαμέμνονες ὄντες
[45]   τῷ δακτύλῳ δυνάμενον, ἐπέραστον πᾶσι,  καὶ   ταῦτα φαλακρὸν ὄντα καὶ τὴν
[46]   οἷς ὑμεῖς ᾐτήσατε τοιούτοις οὖσι,  καὶ   ταῦτα φιλοσοφίαν ἐπαινοῦντες.
[25]   χοίνικας, Λυκίνῳ δὲ χοίνικα, ἀπομεμαγμένην  καὶ   ταύτην, ὅτι λάλος ἐστὶ καὶ
[14]   τὸ μέγιστον οὐδὲ καταδῦναι δυνάμενα,  καὶ   τάχα σοι πεντάκις ἐξ Αἰγύπτου
[23]   ὅσα πτηνά, ὄρνις ἐκ Φάσιδος  καὶ   ταὼς ἐξ Ἰνδίας καὶ ἀλεκτρυὼν
[37]   πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία  καὶ   τετρώσῃ αὐτίκα μάλα πρὸς αὐτοῦ.
[16]   ἂν ἄριστα χρήσαιτο τῷ πλούτῳ  καὶ   τῇ εὐχῇ, δηλώσει γὰρ οἷος
[16]   θεοὶ πάντα ὑποκείσθωσαν παρέξοντες, εἰ  καὶ   τῇ φύσει ἀπίθανα ἔσται. τὸ
[33]   τούτῳ καὶ τὴν Παλαιστίνην εἶτα  καὶ   τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ πρῶτος,
[15]   δὲ ἀγανακτεῖς, εἰ συνεμβησόμεθά σοι,  καὶ   τὴν ἀποβάθραν προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς
[45]   ὑπερπαίει ἀριθμός, καὶ δεήσει  καὶ   τὴν δεξιὰν συνεπιλαβεῖν. καίτοι ἑνὸς
[24]   ἐς κάλλος θέατρα καὶ βαλανεῖα,  καὶ   τὴν θάλατταν ἄχρι πρὸς τὸ
[33]   τὴν Φοινίκην ἡμῖν ἐν τούτῳ  καὶ   τὴν Παλαιστίνην εἶτα καὶ τὴν
[45]   πᾶσι, καὶ ταῦτα φαλακρὸν ὄντα  καὶ   τὴν ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ εἰπέ
[33]   καὶ Παρθυαίους ἐλάσειν μάχιμα φῦλα  καὶ   τὴν τοξικὴν εὔστοχα. ὥστε ἄλλῳ
[32]   Λυκίας καὶ Παμφυλίας καὶ Πισιδῶν  καὶ   τῆς παραλίου καὶ ὀρεινῆς Κιλικίας,
[20]   γὰρ ἦν πιθανώτερον αὐτὸ ποιεῖν  καί   τινα θησαυρὸν ὑπὸ τῇ κλίνῃ
[9]   ὡς γνωρίσαι τὸν τόπον ἐκεῖνον,  καί   τινα λαμπρὸν ἀστέρα Διοσκούρων τὸν
[22]   ἥδιστος, φίλων πρόσοδοι καὶ δεήσεις  καὶ   τὸ ἅπαντας ὑποπτήσσειν καὶ προσκυνεῖν,
[10]   σαφῶς ὁρῶ, καὶ θοἰμάτιον αὐτοῦ  καὶ   τὸ βάδισμα ἐκείνου, καὶ ἐν
[30]   τιμῶν τὴν τιάραν ὀρθὴν οὖσαν  καὶ   τὸ διάδημα. σὺ δὲ τῶν
[23]   φιάλην αἰτήσας, ἐκπιὼν ἀποφερέτω  καὶ   τὸ ἔκπωμα. ~οἱ δὲ νῦν
[8]   κυματωγὴν καὶ τὸν ἦχον μέγαν,  καὶ   τὸ κῦμα πολλάκις αὐτῷ ἰσομέγεθες
[40]   οὓς ἀνιστᾶσιν αἱ πόλεις θεραπεύουσαι,  καὶ   τὸ μέγα ὄνομα πάντα κατ´
[14]   τοῦ Αἰγυπτίου πλοίου ἤδη ἔχε,  καὶ   τὸ μέγιστον οὐδὲ καταδῦναι δυνάμενα,
[44]   φεύγουσιν ἀναστρέψασιν ἀπὸ τῆς τροπῆς.  καὶ   τὸ ὅλον, παιδιὰν ἐποιούμην ἂν
[28]   καὶ μετ´ οὐ πολὺ μύριοι,  καὶ   τὸ πᾶν εἰς πέντε μυριάδας
[44]   ἂν ἀπαθὴς ὢν τῷ πυρί,  καὶ   τὸ πάντων ἥδιστον, αὐθημερὸν ἀγγεῖλαι
[21]   Μίδᾳ καὶ ἄρτος σοι  καὶ   τὸ ποτὸν χρυσὸς γένηται καὶ
[29]   Ἀδειμάντου θησαυρῷ παραπλήσιον τὸ τοιοῦτο,  καὶ   τὸ πρᾶγμα οὐχ ὅμοιον ἡδύ,
[20]   ποτε δὴ τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι,  καὶ   τὸ Σικυώνιον πεδίον, καὶ ὅλως
[37]   μάλα πρὸς αὐτοῦ. βασιλικὸν γὰρ  καὶ   τὸ τρωθῆναι περὶ τῆς ἀρχῆς
[6]   οἰκήσεις θαυμάσια πάντα μοι ἔδοξεν.  ~καὶ   τὸ τῶν ναυτῶν πλῆθος στρατοπέδῳ
[40]   σεαυτοῦ εὐδαιμονίζεσθαι. ~καὶ γὰρ οὖν  καὶ   τόδε πῶς οὐ ταπεινόν, ὅτι
[45]   ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ εἰπέ μοι  καὶ   τόδε, τί δή ποτε οὐχ
[46]   Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν Ἰταλίᾳ  καὶ   τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοις κατεχρήσασθε
[36]   αὐτός τε ἀνὴρ ἀγαθὸς γίγνου  καὶ   τοῖς μετὰ σαυτοῦ παρακελεύου δέχεσθαι
[8]   καὶ φοβερωτάτην ποιεῖ τὴν κυματωγὴν  καὶ   τὸν ἦχον μέγαν, καὶ τὸ
[37]   ἐπελάσας μιᾷ πληγῇ αὐτόν τε  καὶ   τὸν ἵππον διέπειρα τὴν λόγχην
[26]   ἀκούεις γάρ που τὸν Κροῖσον  καὶ   τὸν Πολυκράτην πολύ σου πλουσιωτέρους
[34]   ἱππέας τε ὅτι πλείστους μεταπεμπόμενος  καὶ   τοξότας καὶ σφενδονήτας. ἀπαγγέλλουσι δ´
[6]   ἄν τις εἰκάσειεν. ἐλέγετο δὲ  καὶ   τοσοῦτον ἄγειν σῖτον, ὡς ἱκανὸν
[19]   οὐ γὰρ ἴσον βάρος πυροῦ  καὶ   τοῦ ἰσαρίθμου χρυσίου. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Μὴ
[5]   γὰρ ἄλλος κόσμος, αἱ γραφαὶ  καὶ   τοῦ ἱστίου τὸ παράσειον πυραυγές,
[42]   μοι ἀνοίγεσθαι χαλωμένου τοῦ κλείθρου  καὶ   τοῦ μοχλοῦ ἀφαιρουμένου, ταῦτα ἀμφότερα
[8]   περὶ τὸν λίβα, ὁπόταν ἐπιλάβῃ  καὶ   τοῦ νότου· κατ´ ἐκεῖνο γὰρ
[29]   καὶ διακόσμει τό τε ἱππικὸν  καὶ   τοὺς ἀνέρας τοὺς ἀσπιδιώτας· ἐθέλω
[21]   χρυσᾶς, εἰ δὲ μὴ σιωπήσῃ,  καὶ   τοὺς διακόνους αὐτούς. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅρα
[32]   κρατοῦμεν— ἐπιβάντες ἐπὶ τὰς τριήρεις  καὶ   τοὺς ἵππους εἰς τὰς ἱππαγωγοὺς
[44]   ἀθέατον τοῖς ἄλλοις, ἐγὼ δὲ  καὶ   τοῦτο ἑώρων ἄν, καὶ τὰς
[46]   ἀπορρυέντας τῶν δακτύλων. ἐμοὶ δὲ  καὶ   τοῦτο ἱκανὸν ἀντὶ πάντων θησαυρῶν
[23]   Ἰταλίας, ἔλαιον δὲ ἐξ Ἰβηρίας  καὶ   τοῦτο, μέλι δὲ ἡμέτερον τὸ
[17]   τοῦ Διπύλου ἐπιλήψομαι τῇ εὐχῇ,  καὶ   τοῦτο ὡς οἷόν τε παραδραμών.
[44]   δέ τις ἐχθρὸς εἴη, ἀμύνασθαι  καὶ   τοῦτον ἐκ τοῦ ἀφανοῦς πέτρον
[27]   ἀγαθῶν ἁπάντων. ~ἵνα δέ σοι  καὶ   τούτους ἀφῶ, τό γε ὑγιαίνειν
[34]   ἤδη μυριάδας τοῦ μαχίμου συνειλέχθαι  καὶ   τούτων εἴκοσιν ἱπποτοξότας, καίτοι οὔπω
[11]   μοι ἐν ἀκμῇ τῆς περιουσίας  καὶ   τρυφῆς ἐπέστητε. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν τὸ
[25]   τὸν βίον πλουτῶν ἐς ὑπερβολὴν  καὶ   τρυφῶν καὶ πάσαις ἡδοναῖς ἀφθόνως
[2]   τὸ πάτριον δὲ τῷ ψόφῳ  καὶ   τῷ τῆς φωνῆς τόνῳ,
[15]   ἐν καλῷ τῆς πόλεως οἰκοδομηθεῖσα  καὶ   τῶν ἀκολούθων τὸ πλῆθος. ἀλλ´
[33]   Ἑλλάδος κατάλιπε. δειλὸς γάρ εἰμι  καὶ   τῶν οἴκοι πολὺ ἀπελθεῖν οὐκ
[15]   εἰ δὲ ναῦς ἐδύνατο,  καὶ   τῶν πυραμίδων μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἅλις
[42]   ἕνα μὲν ὥστε ἀεὶ ἐρρῶσθαι  καὶ   ὑγιαίνειν τὸ σῶμα καὶ ἄτρωτον
[35]   ὑπέμνησας. ἐγὼ δὲ νήφειν ᾤμην  καὶ   ὕπαρ ἀποφανεῖσθαι τὴν γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[45]   γὰρ ἀσφαλὲς ἐναντιοῦσθαι ἀνδρὶ πτηνῷ  καὶ   ὑπὲρ μυρίους τὴν ἰσχύν, πλὴν
[30]   βασιλεῦ, χάριν οἶδά σοι  καὶ   ὑποκύψας ἐς τὸ Περσικὸν προσκυνῶ
[39]   ἀρχῆς. δεδιέναι οὖν δεῖ πάντα  καὶ   ὑφορᾶσθαι, καὶ ὅλως ὑπὸ πάντων
[27]   μετὰ τοῦ πλούτου καὶ λῃστὰς  καὶ   φθόνον καὶ μῖσος παρὰ τῶν
[39]   ἦν, ἀλλὰ καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι  καὶ   φθόνος παρὰ τῶν συνόντων καὶ
[8]   καὶ ὀξεῖαι παραθηγόμεναι τῷ κλύσματι—  καὶ   φοβερωτάτην ποιεῖ τὴν κυματωγὴν καὶ
[11]   οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν βοῶσιν, ἀλλὰ  καὶ   φροντίζοντι ἔοικας ἐπὶ συννοίας τινὸς
[40]   ἔτι ζῶν ἕξεις πράγματα δεδιὼς  καὶ   φροντίζων καὶ κάμνων, οἷα δὲ
[23]   ἕκαστα σοφισταί τινες περὶ πέμματα  καὶ   χυμοὺς ἔχοντες. εἰ δέ τινι
[14]   ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν σιταγωγίαν, εἰ  καί,   ναυκλήρων ἄριστε, δῆλος εἶ
[39]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο ἤδη, Σάμιππε.  καιρὸς   γὰρ σὲ ἤδη μὲν νενικηκότα
[17]   πείθομαί σοι καὶ ὅταν  καιρὸς   καλῇ, εὔξομαι ἅπερ ἂν δοκῇ.
[34]   οὕτω ῥᾳδίως τοσαύτας μυριάδας κατέλεξε.  καιρὸς   οὖν ἤδη σκοπεῖν ἡμᾶς
[45]   δεήσει καὶ τὴν δεξιὰν συνεπιλαβεῖν.  καίτοι   ἑνὸς τοῦ ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ, ὃς
[11]   τίς ἐστι τῶν πάνυ ἀπορρήτων.  καίτοι   ἐτελέσθημεν, ὡς οἶσθα, καὶ σιγᾶν
[34]   συνειλέχθαι καὶ τούτων εἴκοσιν ἱπποτοξότας,  καίτοι   οὔπω Ἀρμένιος πάρεστιν οὔτε
[15]   πολλοὺς σταδίους ἀκμῆτες δύνασθαι νεῖν;  καίτοι   πρῴην καὶ ἐς Αἴγιναν ἐπὶ
[6]   τῇ Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν.  κἀκεῖνα   πάντα μικρός τις ἀνθρωπίσκος γέρων
[43]   προσβλέψαιμι αὐτῶν, εἰ δ´ ὑπερορῴην,  κἀκεῖνα   ὑπὸ λύπης ἀπολλύσθω, καὶ ὅλως
[44]   ἄνευ ἐκείνων μόνων. οἷον δὲ  κἀκεῖνο   ἦν, τοὺς πολεμοῦντας ἐπισκοπεῖν ἔξω
[18]   φής, Σάμιππε, τὸν κομήτην.  κἀκεῖνος   οὖν ἔστω ἐμός. ὁπόσος δὲ
[27]   οὐχ ὁρᾷς πολλοὺς τῶν πλουσίων  κακοδαιμόνως   διάγοντας ὑπὸ τῶν ἀλγηδόνων, τοὺς
[17]   σοι καὶ ὅταν καιρὸς  καλῇ,   εὔξομαι ἅπερ ἂν δοκῇ. εἰ
[14]   πταῖσμα· πέντε γάρ, εἰ βούλει,  καλλίω   καὶ μείζω τοῦ Αἰγυπτίου πλοίου
[24]   τούτων, δημοσίᾳ δὲ ὅσα ἐς  κάλλος   θέατρα καὶ βαλανεῖα, καὶ τὴν
[2]   Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι, τοσοῦτοι Ἀθήνησι  καλοὶ   ἕπονται, πάντες ἐλεύθεροι, στωμύλοι τὸ
[3]   οἱ πρόγονοι ἡμῶν, οἷς ἐδόκει  καλὸν   εἶναι κομᾶν τοὺς γέροντας ἀναδουμένους
[2]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ μὴν οὐ πάνυ  καλός,   Σάμιππε, μειρακίσκος ἔδοξέ
[11]   ἣν κενὴν μακαρίαν οἱ πολλοὶ  καλοῦσιν,   καί μοι ἐν ἀκμῇ τῆς
[15]   ἐπῆρέ σε οἰκία ἐν  καλῷ   τῆς πόλεως οἰκοδομηθεῖσα καὶ τῶν
[4]   ἀνιόντα τὸν ναύτην διὰ τῶν  κάλων,   εἶτα ἐπὶ τῆς κεραίας ἄνω
[46]   τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοις κατεχρήσασθε  καλῶς   ποιοῦντες. ἄλλως τε οὐκ ἂν
[17]   ἂν καὶ πλουτήσας ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Καλῶς,   Τιμόλαε, καὶ πείθομαί σοι
[6]   γέρων ἤδη ἔσωζεν ὑπὸ λεπτῇ  κάμακι   τὰ τηλικαῦτα πηδάλια περιστρέφων· ἐδείχθη
[39]   δορυφόροι προϊόντες, τὰ δ´ ἄλλα  κάματος   ἀφόρητος καὶ ἀηδία πολλή, καὶ
[16]   γὰρ ἂν ἡμᾶς τε  κάματος   λάθοι καὶ ἅμα εὐφρανούμεθα ὥσπερ
[40]   πράγματα δεδιὼς καὶ φροντίζων καὶ  κάμνων,   οἷα δὲ καὶ μετὰ τὴν
[5]   πρύμνα μὲν ἐπανέστηκεν ἠρέμα  καμπύλη   χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη, καταντικρὺ δὲ
[1]   τι τῶν παραδόξων Τιμόλαον διαλάθοι,  κἂν   εἰς Κόρινθον δέοι ἀπνευστὶ θέοντα
[27]   θηλύνεσθαι ὡς ἐκεῖνος εὖ οἶδα,  κἂν   μὴ εἴπῃς. ἐῶ λέγειν ὅσας
[15]   ἀλλ´ ὦγαθέ, πρὸς τῆς Ἴσιδος  κἂν   τὰ Νειλῷα ταῦτα ταρίχη τὰ
[24]   ἄχρι πρὸς τὸ Δίπυλον ἥκειν  κἀνταῦθά   που λιμένα εἶναι ἐπαχθέντος ὀρύγματι
[15]   Αἰγύπτου μύρον ἀπὸ τοῦ  Κανώπου   ἶβιν ἐκ Μέμφιδος, εἰ
[32]   ὀρεινῆς ἐπευξάμενοι τῷ βασιλείῳ Διί·  κἀπειδὰν   τἀν τῇ Ἑλλάδι πάντα ἤδη
[4]   οὖν χρὴ ποιεῖν ἡμᾶς; ἐνταῦθα  καραδοκεῖν   αὐτόν, ἐθέλεις ἐγὼ αὖθις
[32]   ἀπολιπόντες προχωρῶμεν ἐπὶ Συρίας διὰ  Καρίας,   εἶτα Λυκίας καὶ Παμφυλίας καὶ
[9]   Διοσκούρων τὸν ἕτερον ἐπικαθίσαι τῷ  καρχησίῳ   καὶ κατευθῦναι τὴν ναῦν ἐπὶ
[34]   πάρεστιν οὔτε οἱ κατὰ τὴν  Κασπίαν   θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε οἱ ἀπὸ
[1]   τε καὶ Σάμιππον τουτονί, μὴ  κατ´   ἄλλο τι ἐξ ἄστεος ἥκειν
[8]   ὁπόταν ἐπιλάβῃ καὶ τοῦ νότου·  κατ´   ἐκεῖνο γὰρ δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι
[36]   αὑτοὺς Μήδους ὄντας, τὸ δὲ  κατ´   ἐμὲ ἰσόπαλον ἔτι, Πέρσαι γάρ
[23]   γὰρ ἄργυρος καὶ οὐ  κατ´   ἐμέ— τάριχος μὲν ἐξ Ἰβηρίας,
[14]   τάχα σοι πεντάκις ἐξ Αἰγύπτου  κατ´   ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν σιταγωγίαν, εἰ
[13]   δεσπότῃ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ  κατ´   ἔτος ἕκαστον τὴν μισθοφορίαν.
[38]   μοι ἐξέωσε τοῦ ἀγροῦ ἐπιβαίνων  κατ´   ὀλίγον ἐς τὸ εἴσω τῶν
[28]   μάλα καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν, εἶτα  κατ´   ὀλίγον τριακόσιοι προσιόντες ἡμῖν ἄλλος
[40]   καὶ τὸ μέγα ὄνομα πάντα  κατ´   ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν ἀμελούμενα.
[45]   περιημμένος βαδιῇ τὴν ἀριστερὰν πεφορτισμένος  κατὰ   δάκτυλον ἕνα; μᾶλλον δὲ ὑπερπαίει
[38]   ὅσας δὲ καὶ καθαιρήσω ἑλὼν  κατὰ   κράτος, αἳ ἂν ὑβρίσωσί τι
[35]   προκεχωρήκαμεν καὶ ἥλιος πολύς,  κατὰ   μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα, ἐνταῦθά
[31]   τοῦ εὐωνύμου τετάξεται. ἐγὼ δὲ  κατὰ   μέσον, ὡς νόμος βασιλεῦσι τῶν
[44]   ἔχειν μὴ ὀλιγοχρόνιον ὄντα μηδὲ  κατὰ   μέτρον ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς,
[24]   ὑπῆρξεν ἄν, αἱ μὲν διανομαὶ  κατὰ   μῆνα ἕκαστον δραχμαὶ τῷ μὲν
[14]   εἴργασμαι, καὶ ταῦτα ἐν γῇ  κατὰ   τὴν ἐκ Πειραιῶς ἐς τὸ
[34]   Ἀρμένιος πάρεστιν οὔτε οἱ  κατὰ   τὴν Κασπίαν θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε
[13]   νομιζόμενος. ἔτι δέ μοι τὰ  κατὰ   τὴν ναῦν εὐθετίζοντι καὶ ἐς
[5]   στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς καὶ αἱ  κατὰ   τὴν πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια πάντα
[5]   ἐς τὸν πυθμένα, βαθύτατον  κατὰ   τὸν ἄντλον, ἐννέα πρὸς τοῖς
[38]   ἁπάντων; ~οἱ βάρβαροι προσκυνείτωσαν. ὑμῶν  κατὰ   τὸν Ἑλλήνων νόμον ἄρξω εἷς
[33]   φαίνοιτο τὴν τάξιν. ἀλλ´ ἐπεὶ  κατὰ   τὸν Εὐφράτην ἤδη ἐσμὲν καὶ
[20]   χίλιοι ἐπισήμου χρυσίου. εὐθὺς οὖν  κατὰ   τὸν Ἡσίοδον οἶκος τὸ πρῶτον,
[16]   ἄστυ, διελόμενοι τετραχῆ τὴν ὁδὸν  κατὰ   τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους αἰτῶμεν
[27]   ἐπηρεάζων. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τοῦτο μὲν ἤδη  κατὰ   τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων ἀναδύῃ
[44]   ἐπὶ σταδίους εἴκοσιν ἀφῆκα φέρεσθαι  κατὰ   τῶν κρημνῶν. τοῖς παιδικοῖς δὲ
[46]   πλοῦτος οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ δὲ  καταβάντες   ἀπὸ τῶν θησαυρῶν τε καὶ
[15]   ναύταις προσλαλεῖν ὑφ´ ὑμῶν  καταγελᾶσθαι.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς, ἐπεὶ συνεμβησόμεθά σοι
[30]   μέσους τοὺς πολεμίους, δεήσει  καταδεθῆναί   με πρὸς τὸ ἐφίππιον, εἰ
[14]   ἔχε, καὶ τὸ μέγιστον οὐδὲ  καταδῦναι   δυνάμενα, καὶ τάχα σοι πεντάκις
[19]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τί τοῦτο, Ἀδείμαντε;  καταδύσεταί   σοι τὸ πλοῖον, οὐ γὰρ
[9]   τῷ σκοπέλῳ. ~τοιαῦτα καὶ σφᾶς  καταλαβεῖν   ἔφασκεν ναύκληρος ἔτι καὶ
[4]   πως ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν παλαίστραν  καταλάβωμεν.   ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων, ἡλίκη ναῦς,
[10]   δὲ ὅμως τὸν περίπατον, ὡς  καταλάβωμεν   αὐτόν. ~ἢν μὴ τοῦ ἱματίου
[33]   εἰ δοκεῖ, σατράπην τῆς Ἑλλάδος  κατάλιπε.   δειλὸς γάρ εἰμι καὶ τῶν
[26]   γυψὶ καὶ κόραξι πάντα ἐκεῖνα  καταλιπών;   ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι τοὺς
[37]   τὴν παλαίστραν ἔτι πολεμοῦντας ὑμᾶς  καταλιπών.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Μηδαμῶς. κρατεῖς γὰρ αὐτῶν
[33]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδιδράσκεις, Λυκῖνε, τὸν  κατάλογον   δειλὸς ὤν. δὲ νόμος
[5]   ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη,  καταντικρὺ   δὲ ἀνάλογον πρῷρα ὑπερβέβηκεν
[39]   πολεμίων ἥκουσιν δικάζειν  καταπέμπειν   τοῖς ὑπηκόοις ἐπιτάγματα, καὶ ἤτοι
[1]   τοῦ μέτρου ἐς τὸν Πειραιᾶ  καταπεπλευκέναι   μίαν τῶν ἀπ´ Αἰγύπτου ἐς
[46]   τῷ Ἰκάρῳ τῆς πτερώσεως διαλυθείσης  καταπεσόντα   ἐκ τοῦ οὐρανοῦ χαμαὶ βαδίζειν
[40]   σὺ δὲ οὕτως ὑψηλὸς  καταπεσὼν   ἀνάσπαστος ἐκ τοῦ βασιλείου θρόνου
[30]   τοίνυν μὴ τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος  καταπεσὼν   ἔγωγε συμπατηθῶ ἐν τῇ τύρβῃ
[14]   τοὺς ἐξ Αἰγύπτου Ἰταλίας  καταπλέοντας   ἀνακρίνοντες, εἴ που τὸ μέγα
[14]   στρατηγὸν ὥς τινα πειρατὴν  καταποντιστήν,   ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον εἴργασμαι, καὶ
[26]   πάντα ἐκεῖνα καταλιπών; ἐθέλεις  καταριθμήσομαί   σοι τοὺς μὲν αὐτίκα πρὶν
[42]   καὶ μὴν καὶ ἐς ὕπνον  κατασπᾶν   ὁπόσους ἂν ἐθέλω καὶ ἅπασαν
[5]   μάλιστα τούτου, καὶ ἀπὸ τοῦ  καταστρώματος   ἐς τὸν πυθμένα, βαθύτατον
[12]   Ἑρμᾶς φασι, ~καὶ ἐς μέσον  κατατίθει   φέρων τὸν πλοῦτον. ἄξιον γὰρ
[24]   τὸ πλοῖόν μου πλησίον ὁρμεῖν  καταφανὲς   ὂν ἐκ τοῦ Κεραμεικοῦ. ~τοῖς
[13]   πόρρωθεν ἀποβλέποντι ἐπιστάς, Λυκῖνε,  κατέδυσας   τὸν πλοῦτον καὶ ἀνέτρεψας εὖ
[34]   ἀρχῆς· οὕτω ῥᾳδίως τοσαύτας μυριάδας  κατέλεξε.   καιρὸς οὖν ἤδη σκοπεῖν ἡμᾶς
[1]   εἶδον οὔτε ἔνδον οὔτε ἐπεὶ  κατεληλύθαμεν.   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα οὖν, Λυκῖνε,
[12]   ἐπιβάσει, ἐπεὶ σέ, Λυκῖνε,  κατέστησα   ἐς τὸ ἀσφαλές. περιμετροῦντος γάρ
[9]   ἕτερον ἐπικαθίσαι τῷ καρχησίῳ καὶ  κατευθῦναι   τὴν ναῦν ἐπὶ τὰ λαιὰ
[33]   ἀσφαλῶς ἔχει καὶ πάντα ὕπαρχοι  κατέχουσιν   ὑπ´ ἐμοῦ ἑκάστῳ ἔθνει ἐπεισαχθέντες,
[46]   καὶ τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι σταδίοις  κατεχρήσασθε   καλῶς ποιοῦντες. ἄλλως τε οὐκ
[7]   Πρωτέα. ~ἠκούσατε δὲ ὅπως δεῦρο  κατήγαγε   τὸ πλοῖον, οἷα ἔπαθον πλέοντες
[35]   ἐπειδὴ κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε  κατῄειμεν   ἕωθεν ἐς τὸν Πειραιᾶ, καὶ
[33]   καὶ ποταμὸς ἔζευκται καὶ  κατόπιν   ὁπόσα διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς ἔχει καὶ
[9]   καθορμίσασθαι τοσοῦτον ἀποσυρέντας ἐς τὸ  κάτω,   οὓς ἔδει τὴν Κρήτην δεξιὰν
[22]   πρὸς ταῖς θύραις ἄνω καὶ  κάτω   περιπατήσουσιν, ἐν αὐτοῖς δὲ καὶ
[32]   ἱππαγωγοὺς ἐμβιβάσαντες— παρεσκεύασται δ´ ἐν  Κεγχρεαῖς   καὶ σῖτος ἱκανὸς καὶ τὰ
[1]   γῦπας ἕωλος νεκρὸς ἐν φανερῷ  κείμενος   θέαμά τι τῶν παραδόξων
[35]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ σοι φράσω. ἐπειδὴ  κεκμήκαμεν   συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε κατῄειμεν ἕωθεν
[22]   φιλοφρονήσομαι τοῦτον καὶ λουσάμενον ἥκειν  κελεύσω   τὴν ὥραν ἐπὶ τὸ δεῖπνον.
[11]   Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά με  κενή   τις ἔννοια μεταξὺ βαδίζοντα ὑπελθοῦσα
[11]   τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν  κενὴν   μακαρίαν οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί
[5]   ἱστός, ὅσην δὲ ἀνέχει τὴν  κεραίαν,   οἵῳ δὲ προτόνῳ συνέχεται, ὡς
[4]   τῶν κάλων, εἶτα ἐπὶ τῆς  κεραίας   ἄνω ἀσφαλῶς διαθέοντα τῶν κεροιάκων
[24]   ὁρμεῖν καταφανὲς ὂν ἐκ τοῦ  Κεραμεικοῦ.   ~τοῖς φίλοις δὲ ὑμῖν, Σαμίππῳ
[31]   ἱππέων, Λυκῖνος δὲ τὸ δεξιὸν  κέρας   ἐχέτω. δίκαιος δ´