HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ε  =  388 formes différentes pour 779 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[33]   τὸ δεξιὸν ἐμὲ Ἀντίπατρόν τινα  ἔασον   ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος, μή με
[43]   φερούσας τὸν ἔρωτα καὶ ἀναρτᾶν  ἑαυτὰς   καὶ τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι μοι
[7]   ἀπάραντας οὐ πάνυ βιαίῳ πνεύματι  ἑβδομαίους   ἰδεῖν τὸν Ἀκάμαντα, εἶτα ζεφύρου
[9]   ἐκπεσόντας διὰ τοῦ Αἰγαίου πλεύσαντας  ἑβδομηκοστῇ   ἀπ´ Αἰγύπτου ἡμέρᾳ πρὸς ἀντίους
[25]   ἐπισκώπτει μου τὴν εὐχήν. τοῦτον  ἐβουλόμην   βιῶναι τὸν βίον πλουτῶν ἐς
[16]   γὰρ οἷος ἂν καὶ πλουτήσας  ἐγένετο.   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς, Τιμόλαε, καὶ
[44]   σελήνης καὶ αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως  ἔγνων   ἂν ἀπαθὴς ὢν τῷ πυρί,
[2]   τοῦ μετώπου ἀπηγμένην. εἰ τοίνυν  ἐγὼ   Ἀδείμαντον οἶδα, οἶμαι, γλαφυρὸν οὕτω
[4]   ἐνταῦθα καραδοκεῖν αὐτόν, ἐθέλεις  ἐγὼ   αὖθις ἐπάνειμι ἐς τὸ πλοῖον;
[30]   ἐρρωμένων τούτων τινὰ ποίησον ἵππαρχον.  ἐγὼ   γάρ σοι δεινῶς ἄφιππός εἰμι
[42]   τὸ ἀνιαρὸν ἐν αὐτοῖς ἦν.  ~ἐγὼ   δὲ βούλομαι τὸν Ἑρμῆν ἐντυχόντα
[28]   ἤδη Σάμιππος εὔχου. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἐγὼ   δὲ— ἠπειρώτης γάρ εἰμι, Ἀρκὰς
[21]   μή μοι ἀνάλυε τὴν εὐχήν.  ἐγὼ   δὲ καὶ τὰς τραπέζας ὅλας
[44]   ἐν Ἰνδοῖς ἀθέατον τοῖς ἄλλοις,  ἐγὼ   δὲ καὶ τοῦτο ἑώρων ἄν,
[31]   Τιμόλαος ἐπὶ τοῦ εὐωνύμου τετάξεται.  ἐγὼ   δὲ κατὰ μέσον, ὡς νόμος
[35]   διασκοπούμενος; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Εὖ γε ὑπέμνησας.  ἐγὼ   δὲ νήφειν ᾤμην καὶ ὕπαρ
[17]   σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα Τιμόλαος,  ἐγὼ   δὲ ὀλίγον ὅσον ἡμιστάδιον τὸ
[22]   θύραν, οἷα νῦν αὐτοὶ ποιοῦσιν.  ἐγὼ   δέ, ὁπόταν δόξῃ, προκύψας ὥσπερ
[29]   ἱππεῖς δὲ ἀμφὶ τοὺς πεντακισχιλίους.  ~ἐγὼ   δὲ χειροτονητὸς ὑφ´ ἁπάντων προκριθεὶς
[37]   καὶ σὺ ἤδη τὸ μέρος.  ἐγὼ   δέ, ὡς ὁρᾷς, καὶ μονομαχήσω
[1]   ~ΠΛΟΙΟΝ Η ΕΥΧΑΙ. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκ  ἐγὼ   ἔλεγον ὅτι θᾶττον τοὺς γῦπας
[46]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐ δέομαι εὐχῆς  ἐγώ.   ἥκομεν γὰρ δὴ πρὸς τὸ
[43]   ἀνέραστον καὶ ὅτῳ μὴ ποθεινότατος  ἐγὼ   καὶ ἀνὰ στόμα, ὥστε πολλὰς
[34]   διάβαινε τὸ δεξιὸν ἄγων, εἶτα  ἐγὼ   καὶ μετ´ ἐμὲ Τιμόλαος·
[18]   οἷόν τε παραδραμών. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐκοῦν  ἐγὼ   μὲν οὐδὲ νῦν ἀποστήσομαι τῆς
[35]   τι χρὴ ποιεῖν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´  ἐγὼ   μέν φημι δεῖν ὑμᾶς τὸ
[1]   δὲ Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´  ἐγὼ   μετ´ ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις,
[22]   δέ τις πένης, οἷος ἦν  ἐγὼ   πρὸ τοῦ θησαυροῦ, φιλοφρονήσομαι τοῦτον
[35]   τί, Λυκῖνε, δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἐγώ   σοι φράσω. ἐπειδὴ κεκμήκαμεν συντόνως
[31]   καὶ ἕξεσθαι τοῦ χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἐγώ   σοι, Σάμιππε, ἡγήσομαι τῶν
[11]   σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι  ἔγωγε   εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς. οὕτω γὰρ
[30]   μὴ τοῦ σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν  ἔγωγε   συμπατηθῶ ἐν τῇ τύρβῃ ὑπὸ
[19]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ ὑπὲρ ἀσφαλείας τοῦτο  ἔγωγε   τῆς σῆς ἐποιησάμην, ὡς μὴ
[39]   δὲ καὶ ἐτιτρώσκου μονομαχῶν καὶ  ἐδεδίεις   καὶ ἐφρόντιζες νύκτωρ καὶ μεθ´
[1]   τὰ τοιαῦτα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τί γὰρ  ἔδει   ποιεῖν, Λυκῖνε, σχολὴν ἄγοντα
[9]   ἀποσυρέντας ἐς τὸ κάτω, οὓς  ἔδει   τὴν Κρήτην δεξιὰν λαβόντας ὑπὲρ
[6]   κάμακι τὰ τηλικαῦτα πηδάλια περιστρέφων·  ἐδείχθη   γάρ μοι ἀναφαλαντίας τις, οὖλος,
[3]   οἱ πρόγονοι ἡμῶν, οἷς  ἐδόκει   καλὸν εἶναι κομᾶν τοὺς γέροντας
[44]   πάντα ἐμὰ ἦν καὶ θεὸς  ἐδόκουν   τοῖς ἄλλοις. τοῦτο ἄκρα
[37]   ἅπαντες καὶ μόνος ἐπιτήδειος αὐτοῖς  ἔδοξα   ἐπελαύνεσθαι. καί μοι δοκῶ, ἢν
[2]   καλός, Σάμιππε, μειρακίσκος  ἔδοξέ   μοι, ὡς ἂν καὶ Ἀδείμαντον
[5]   πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια πάντα μοι  ἔδοξεν.   ~καὶ τὸ τῶν ναυτῶν πλῆθος
[44]   ὅσον ἀνοίγειν τε τὰς θύρας  ἐδυνάμην   καὶ κοιμίζειν τοὺς φύλακας καὶ
[4]   ἄστυ, ἐπεὶ μηκέθ´ ἡμᾶς εὑρεῖν  ἐδύνατο.   εἰ δὲ μή, ἀλλ´ οἶδε
[15]   Μέμφιδος, εἰ δὲ ναῦς  ἐδύνατο,   καὶ τῶν πυραμίδων μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[15]   ἕκαστος ὀβολῶν διεπλεύσαμεν, καὶ οὐδὲν  ἐδυσχέραινες   ἡμᾶς συμπλέοντας, νῦν δὲ ἀγανακτεῖς,
[33]   ἤδη ἐσμὲν καὶ ποταμὸς  ἔζευκται   καὶ κατόπιν ὁπόσα διεληλύθαμεν ἀσφαλῶς
[4]   ἡμᾶς; ἐνταῦθα καραδοκεῖν αὐτόν,  ἐθέλεις   ἐγὼ αὖθις ἐπάνειμι ἐς τὸ
[26]   κόραξι πάντα ἐκεῖνα καταλιπών;  ἐθέλεις   καταριθμήσομαί σοι τοὺς μὲν αὐτίκα
[39]   τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ ἂν  ἐθέλῃ.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Τί δ´ οὖν,
[29]   καὶ τοὺς ἀνέρας τοὺς ἀσπιδιώτας·  ἐθέλω   γὰρ εἰδέναι οἷ βαδιεῖσθε τοσοῦτοι
[42]   ἐς ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους ἂν  ἐθέλω   καὶ ἅπασαν θύραν προσιόντι μοι
[28]   νόμος τῆς εὐχῆς ὃν Τιμόλαος  ἔθηκε   φήσας μηδὲν ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς
[33]   ὕπαρχοι κατέχουσιν ὑπ´ ἐμοῦ ἑκάστῳ  ἔθνει   ἐπεισαχθέντες, οἱ δὲ καὶ ἀπίασι
[45]   τινα ἄλλον εἶδες ἐν τοσούτοις  ἔθνεσιν,   ὅσα ὑπερέπτης, γέροντα ἤδη ἄνδρα
[39]   ἐπιτάγματα, καὶ ἤτοι ἀφέστηκέ τι  ἔθνος   ἐπελαύνουσί τινες τῶν ἔξω
[14]   σου τὸ πταῖσμα· πέντε γάρ,  εἰ   βούλει, καλλίω καὶ μείζω τοῦ
[43]   τινα καὶ μόνον προσβλέψαιμι αὐτῶν,  εἰ   δ´ ὑπερορῴην, κἀκεῖνα ὑπὸ λύπης
[15]   Κανώπου ἶβιν ἐκ Μέμφιδος,  εἰ   δὲ ναῦς ἐδύνατο, καὶ
[4]   ἐπεὶ μηκέθ´ ἡμᾶς εὑρεῖν ἐδύνατο.  εἰ   δὲ μή, ἀλλ´ οἶδε τὴν
[21]   ποιήσομαι καὶ τὰς κλίνας χρυσᾶς,  εἰ   δὲ μὴ σιωπήσῃ, καὶ τοὺς
[44]   φύλακας καὶ ἀθέατος εἶναι εἰσιών.  εἰ   δέ τι ἐν Ἰνδοῖς
[23]   περὶ πέμματα καὶ χυμοὺς ἔχοντες.  εἰ   δέ τινι προπίοιμι σκύφον
[44]   ἐν Συρίᾳ δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ.  εἰ   δέ τις ἐχθρὸς εἴη, ἀμύνασθαι
[22]   ἐκείνων μὲν οὐδ´ ἐπιβλέψομαι ἐνίους,  εἰ   δέ τις πένης, οἷος ἦν
[31]   ἐρώμεθα, Ἀδείμαντε, τοὺς ἱππέας,  εἰ   δέξονται ἄρχοντά σε σφῶν γενέσθαι.
[33]   ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐμέ, βασιλεῦ,  εἰ   δοκεῖ, σατράπην τῆς Ἑλλάδος κατάλιπε.
[44]   ἐπισκοπεῖν ἔξω βέλους ὑπεραιωρούμενον; καὶ  εἰ   δόξειέ μοι, προσθέμενος ἂν τοῖς
[26]   βιώσει πλουτῶν. τίς γὰρ οἶδεν  εἰ   ἔτι παρακειμένης σοι τῆς χρυσῆς
[19]   εὐχή, τὴν Πάρνηθα ἐκείνην,  εἰ   θέλεις, ὅλην χρυσῆν ποιήσας ἔχε,
[4]   αὐτοὺς ἀπιέναι. βαδίζωμεν δ´ ὅμως,  εἰ   καὶ Σαμίππῳ τοῦτο δοκεῖ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[16]   οἱ θεοὶ πάντα ὑποκείσθωσαν παρέξοντες,  εἰ   καὶ τῇ φύσει ἀπίθανα ἔσται.
[14]   κατ´ ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν σιταγωγίαν,  εἰ   καί, ναυκλήρων ἄριστε, δῆλος
[30]   καταδεθῆναί με πρὸς τὸ ἐφίππιον,  εἰ   μέλλω μενεῖν τε ἄνω καὶ
[17]   καλῇ, εὔξομαι ἅπερ ἂν δοκῇ.  εἰ   μὲν γὰρ Ἀδείμαντος βούλεται, οὐδὲ
[11]   αὕτη; μὴ γὰρ ὀκνήσῃς εἰπεῖν,  εἰ   μή τίς ἐστι τῶν πάνυ
[14]   τουτουὶ δεσπότης ὢν παρήκουες βοώντων,  εἰ   πέντε κτήσαιο πρὸς τούτῳ τριάρμενα
[13]   μοι, Δώδεκα, ἔφη, Ἀττικὰ τάλαντα,  εἰ   πρὸς τοὐλάχιστόν τις λογίζοιτο. τοὐντεῦθεν
[15]   ἡμᾶς συμπλέοντας, νῦν δὲ ἀγανακτεῖς,  εἰ   συνεμβησόμεθά σοι, καὶ τὴν ἀποβάθραν
[2]   ἐπ´ ἀμφότερα τοῦ μετώπου ἀπηγμένην.  εἰ   τοίνυν ἐγὼ Ἀδείμαντον οἶδα, οἶμαι,
[17]   Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ πλουτῶμεν,  εἰ   τοῦτο ἄμεινον, μὴ καὶ βασκαίνειν
[44]   τίς ἐνίκησεν Ὀλύμπια, καὶ ἀριστήσαντα,  εἰ   τύχοι, ἐν Συρίᾳ δειπνῆσαι ἐν
[20]   Ἰσθμὸν ὀλίγα τῶν ἀγώνων ἕνεκα,  εἴ   ποτε δὴ τὰ Ἴσθμια ἐπιδημήσαιμι,
[20]   τὸ Σικυώνιον πεδίον, καὶ ὅλως  εἴ   πού τι συνηρεφὲς
[14]   Αἰγύπτου Ἰταλίας καταπλέοντας ἀνακρίνοντες,  εἴ   που τὸ μέγα Ἀδειμάντου πλοῖον
[36]   τὴν γνώμην. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Πρόσιμεν δή,  εἴ   σοι δοκεῖ. καὶ ὅπως ἄνδρες
[30]   Ἄκουε, Λυκῖνε, μᾶλλον δέ,  εἴ   σοι φίλον, ἀκολούθει μεθ´ ἡμῶν.
[41]   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει γοῦν, Λυκῖνε,  εἴ   τι ἐπιλήψιμον εὔξομαι καὶ
[18]   γυναῖκες οἱ ναῦται καὶ ἄλλο  εἴ   τι ἥδιστον κτημάτων ἁπάντων. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[45]   πλὴν ἀλλὰ ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε,  εἴ   τινα ἄλλον εἶδες ἐν τοσούτοις
[43]   μοι καὶ εὐδαίμονα εἶναι δοκεῖν,  εἴ   τινα καὶ μόνον προσβλέψαιμι αὐτῶν,
[44]   ὅσον τῆς γῆς ἀοίκητον, καὶ  εἴ   τινες ἀντίποδες ἡμῖν οἰκοῦσι τὸ
[28]   Πτολεμαῖος Μιθριδάτης  εἴ   τις ἄλλος ἐκδεξάμενος τὴν βασιλείαν
[13]   λογίζοιτο. τοὐντεῦθεν οὖν ἐπανιὼν ἐλογιζόμην,  εἴ   τις θεῶν τὴν ναῦν ἄφνω
[33]   δὲ νόμος ἀποτετμῆσθαι τὴν κεφαλήν,  εἴ   τις λιπὼν φαίνοιτο τὴν τάξιν.
[44]   αὐτοῖς τὸ χρυσίον. καὶ μὴν  εἴ   τις ὑπερόπτης εἴη τύραννος
[14]   καί, ναυκλήρων ἄριστε, δῆλος  εἶ   ἀφόρητος ἡμῖν τότε γενησόμενος. ὃς
[14]   Ἀδειμάντου πλοῖον τὴν Ἶσίν τις  εἶδεν.   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο ὤκνουν
[29]   ἀνέρας τοὺς ἀσπιδιώτας· ἐθέλω γὰρ  εἰδέναι   οἷ βαδιεῖσθε τοσοῦτοι ὄντες ἐξ
[45]   ἐρήσομαί σε, εἴ τινα ἄλλον  εἶδες   ἐν τοσούτοις ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης,
[1]   ἀπὸ τούτου δὲ οὐκέτι αὐτὸν  εἶδον   οὔτε ἔνδον οὔτε ἐπεὶ κατεληλύθαμεν.
[41]   ἄνδρα συνετὸν καὶ πράγμασιν χρῆσθαι  εἰδότα.   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Σκόπει γοῦν, Λυκῖνε,
[15]   τοῦτο ὤκνουν εἰπεῖν ἐνενόουν,  εἰδὼς   ὅτι ἐν γέλωτι καὶ σκώμματι
[44]   Ἰταλίᾳ. εἰ δέ τις ἐχθρὸς  εἴη,   ἀμύνασθαι καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ
[44]   καὶ μὴν εἴ τις ὑπερόπτης  εἴη   τύραννος πλούσιος ὑβριστής, ἀράμενος
[31]   κέρας ἐχέτω. δίκαιος δ´ ἂν  εἴην   τυχεῖν παρὰ σοῦ τῶν μεγίστων
[6]   ναυτῶν πλῆθος στρατοπέδῳ ἄν τις  εἰκάσειεν.   ἐλέγετο δὲ καὶ τοσοῦτον ἄγειν
[40]   ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα καὶ ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα.  εἰκόνες   δὲ ἐκεῖναι καὶ νεῴ, οὓς
[41]   καὶ ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους, ὥσπερ  εἰκὸς   ἄνδρα συνετὸν καὶ πράγμασιν χρῆσθαι
[4]   πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς, ἀλλὰ προΐωμεν.  εἰκὸς   γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι ἐκεῖνον ἀποσοβοῦντα
[46]   Κρέοντες. λυπήσεσθε οὖν, ὡς τὸ  εἰκός,   καὶ δυσάρεστοι ἔσεσθε τὰ ἐπὶ
[5]   ~ἀλλὰ μεταξὺ λόγων, ἡλίκη ναῦς,  εἴκοσι   καὶ ἑκατὸν πήχεων ἔλεγε
[25]   φίλοις δὲ ὑμῖν, Σαμίππῳ μὲν  εἴκοσι   μεδίμνους ἐπισήμου χρυσίου παραμετρῆσαι τὸν
[5]   τὸν ἄντλον, ἐννέα πρὸς τοῖς  εἴκοσι.   τὰ δ´ ἄλλα ἡλίκος μὲν
[44]   ἀράμενος αὐτὸν ὅσον ἐπὶ σταδίους  εἴκοσιν   ἀφῆκα φέρεσθαι κατὰ τῶν κρημνῶν.
[34]   τοῦ μαχίμου συνειλέχθαι καὶ τούτων  εἴκοσιν   ἱπποτοξότας, καίτοι οὔπω Ἀρμένιος
[41]   καὶ δείματα ὑπὲρ τῆς ἀρχῆς,  εἰκότως   διέβαλες, οὐκ αἰτήσομαι. ἀβέβαια γὰρ
[28]   ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἐγὼ δὲ— ἠπειρώτης γάρ  εἰμι,   Ἀρκὰς ἐκ Μαντινείας, ὡς ἴστε—
[30]   ἐγὼ γάρ σοι δεινῶς ἄφιππός  εἰμι   καὶ οὐδὲ ὅλως ἐπέβην ἵππου
[33]   τῆς Ἑλλάδος κατάλιπε. δειλὸς γάρ  εἰμι   καὶ τῶν οἴκοι πολὺ ἀπελθεῖν
[43]   καὶ δήμοις ὅλοις καὶ μηδένα  εἶναι   ἀνέραστον καὶ ὅτῳ μὴ ποθεινότατος
[39]   πρὸς τὴν ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες  εἶναι.   ἀπόλαυσις μέν γε οὐδὲ ὄναρ
[43]   μειράκια ἐπιμεμηνέναι μοι καὶ εὐδαίμονα  εἶναι   δοκεῖν, εἴ τινα καὶ μόνον
[35]   Ἔτι γὰρ Ἀθήνησιν, μακάριε,  εἶναι   δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ Βαβυλῶνα ἐν
[28]   οἱ θεοί, καὶ τὰ μέγιστα  εἶναι   δοκοῦντα, καὶ νόμος τῆς
[29]   ὑφ´ ἁπάντων προκριθεὶς ἄρχων, ἄριστος  εἶναι   δόξας ἀνθρώπων ἡγεῖσθαι καὶ πράγμασι
[44]   κοιμίζειν τοὺς φύλακας καὶ ἀθέατος  εἶναι   εἰσιών. εἰ δέ τι ἐν
[9]   ὑπὲρ τὴν Μαλέαν πλεύσαντας ἤδη  εἶναι   ἐν Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία,
[24]   Δίπυλον ἥκειν κἀνταῦθά που λιμένα  εἶναι   ἐπαχθέντος ὀρύγματι μεγάλῳ τοῦ ὕδατος,
[42]   ὑγιαίνειν τὸ σῶμα καὶ ἄτρωτον  εἶναι   καὶ ἀπαθῆ, ἕτερον δὲ ὡς
[16]   ἐπικλύσας τὸ πλοῖον, ὡς ὑπέραντλον  εἶναι   καὶ μηκέτι ἀντέχειν πρὸς τὸ
[2]   οὗτος δὲ πρὸς τῷ μελάγχρους  εἶναι   καὶ πρόχειλός ἐστι καὶ λεπτὸς
[3]   πρόγονοι ἡμῶν, οἷς ἐδόκει καλὸν  εἶναι   κομᾶν τοὺς γέροντας ἀναδουμένους κρωβύλον
[43]   Ὕλαν Φάωνα τὸν Χῖον  εἶναί   με. ~καὶ ταῦτα πάντα ἔχειν
[43]   πᾶσιν ἥδιστος, ὡς ἐράσμιον  εἶναί   με περιθέμενον παισὶ τοῖς ὡραίοις
[42]   γῆς ἀρθέντα, καὶ πρὸς τοῦτο  εἶναί   μοι δακτύλιόν τινα. καὶ μὴν
[13]   τὴν ναῦν ἄφνω ἐμὴν ποιήσειεν  εἶναι,   οἷον ἄν, ὡς εὐδαίμονα βίον
[6]   τοσοῦτον ἄγειν σῖτον, ὡς ἱκανὸν  εἶναι   πᾶσι τοῖς ἐν τῇ Ἀττικῇ
[15]   μὴ γὰρ οἴου σοὶ μὲν  εἶναι   ῥᾴδιον τηλικαῦτα πλοῖα κτᾶσθαι μήτε
[2]   συνεσπειραμένος οὐκ ἐλεύθερόν φησιν αὐτὸν  εἶναι.   ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τοῦτο μὲν εὐγενείας,
[29]   τοῦτό γε αὐτὸ ἡδύ, μείζω  εἶναι   τῶν ἄλλων βασιλέων ἅτε ἀρετῇ
[45]   καὶ τὴν ῥῖνα σιμόν; ἀτὰρ  εἰπέ   μοι καὶ τόδε, τί δή
[15]   ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο ὤκνουν  εἰπεῖν   ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι ἐν
[11]   Τίς αὕτη; μὴ γὰρ ὀκνήσῃς  εἰπεῖν,   εἰ μή τίς ἐστι τῶν
[11]   μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε  εἰπεῖν   πρὸς ὑμᾶς. οὕτω γὰρ μειρακιῶδες
[3]   περὶ τῆς ἀρχαίας ἡμῶν τρυφῆς  εἶπεν   ἐν τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ
[1]   Δία, καὶ Ἀδείμαντος Μυρρινούσιος  εἵπετο   μεθ´ ἡμῶν, ἀλλ´ οὐκ οἶδ´
[27]   ἐκεῖνος εὖ οἶδα, κἂν μὴ  εἴπῃς.   ἐῶ λέγειν ὅσας ἐπιβουλὰς μετὰ
[14]   καταποντιστήν, ὃς τηλικοῦτον ναυάγιον  εἴργασμαι,   καὶ ταῦτα ἐν γῇ κατὰ
[25]   καὶ πάσαις ἡδοναῖς ἀφθόνως χρώμενος.  εἴρηκα,   καί μοι Ἑρμῆς τελεσιουργήσειεν
[1]   τῶν παραδόξων Τιμόλαον διαλάθοι, κἂν  εἰς   Κόρινθον δέοι ἀπνευστὶ θέοντα ἀπιέναι
[28]   πολὺ μύριοι, καὶ τὸ πᾶν  εἰς   πέντε μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς δὲ
[19]   φθόνει, Λυκῖνε, ἀλλ´ ἐπειδὰν  εἰς   σὲ παρέλθῃ εὐχή, τὴν
[34]   διατρίβων ἤκουσε τὴν ἔφοδον, εἶτα  εἰς   Σελεύκειαν παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας τε
[37]   μέντοι τὸ τραῦμα καὶ οὐκ  εἰς   τὰ φανερὰ τοῦ σώματος, ὡς
[32]   τὰς τριήρεις καὶ τοὺς ἵππους  εἰς   τὰς ἱππαγωγοὺς ἐμβιβάσαντες— παρεσκεύασται δ´
[34]   ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι παρήλθομεν  εἰς   τὸ εἴσω τῶν τειχῶν καὶ
[30]   τὸ Περσικὸν προσκυνῶ σε περιαγαγὼν  εἰς   τοὐπίσω τὼ χεῖρε τιμῶν τὴν
[45]   τόδε, τί δή ποτε οὐχ  εἷς   δακτύλιος ἅπαντα ταῦτα δύναταί σοι,
[42]   τοῦ μοχλοῦ ἀφαιρουμένου, ταῦτα ἀμφότερα  εἷς   δακτύλιος δυνάσθω. ~τὸ δὲ μέγιστον
[38]   κατὰ τὸν Ἑλλήνων νόμον ἄρξω  εἷς   στρατηγὸς ὀνομαζόμενος. ἐπὶ τούτοις ἄρα
[22]   αὐτοῖς καὶ πρὸ τῶν ἄλλων  εἰσδεχθῆναι   ἀξιοῦσι θυρωροὶ ἑπτὰ ἐφεστῶτες, εὐμεγέθεις
[19]   ἐπιμετρεῖς τῶν σκωμμάτων, καὶ ταῦτα  εἰσηγητὴς   αὐτὸς γενόμενος; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Ἄμεινον γὰρ
[36]   ἐμὲ ἰσόπαλον ἔτι, Πέρσαι γάρ  εἰσι   καὶ βασιλεὺς ἐν αὐτοῖς.
[8]   τῷ ἀκρωτηρίῳ σχιζόμενος ἀπόξυροι δέ  εἰσι   πέτραι καὶ ὀξεῖαι παραθηγόμεναι τῷ
[35]   ἀλλ´ ἕως ἔτι καθ´ ὁδόν  εἰσιν   οἱ πολέμιοι, ἐπιχειρῶμεν αὐτοῖς. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)
[44]   δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν ἐξῆν  εἰσιόντα   ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ ἐκείνων
[44]   τοὺς φύλακας καὶ ἀθέατος εἶναι  εἰσιών.   εἰ δέ τι ἐν Ἰνδοῖς
[38]   ἐπιβαίνων κατ´ ὀλίγον ἐς τὸ  εἴσω   τῶν ὅρων. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Πέπαυσο ἤδη,
[34]   ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι παρήλθομεν εἰς τὸ  εἴσω   τῶν τειχῶν καὶ ἔχομεν τὴν
[1]   σὲ δὲ Ἀδείμαντος ἦν,  εἶτ´   ἐγὼ μετ´ ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ
[23]   τι περ τὸ ἀνθηρότατον.  ~εἶτα   δεῖπνα ἐπὶ χρυσοῦ— εὐτελὴς γὰρ
[34]   Λυκῖνε, διάβαινε τὸ δεξιὸν ἄγων,  εἶτα   ἐγὼ καὶ μετ´ ἐμὲ
[34]   Κτησιφῶντα διατρίβων ἤκουσε τὴν ἔφοδον,  εἶτα   εἰς Σελεύκειαν παρελθὼν παρασκευάζεται ἱππέας
[13]   αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων.  εἶτα   ἐκ τῶν δώδεκα ἐκείνων ταλάντων
[32]   τὸν Αἰγαῖον ἐς τὴν Ἰωνίαν,  εἶτα   ἐκεῖ τῇ Ἀρτέμιδι θύσαντες καὶ
[4]   τὸν ναύτην διὰ τῶν κάλων,  εἶτα   ἐπὶ τῆς κεραίας ἄνω ἀσφαλῶς
[7]   πνεύματι ἑβδομαίους ἰδεῖν τὸν Ἀκάμαντα,  εἶτα   ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι
[33]   ἐν τούτῳ καὶ τὴν Παλαιστίνην  εἶτα   καὶ τὴν ~Αἴγυπτον προσαξόμενοι, σὺ
[28]   πιστοὶ μάλα καὶ πρόθυμοι, γενέσθωσαν,  εἶτα   κατ´ ὀλίγον τριακόσιοι προσιόντες ἡμῖν
[32]   προχωρῶμεν ἐπὶ Συρίας διὰ Καρίας,  εἶτα   Λυκίας καὶ Παμφυλίας καὶ Πισιδῶν
[17]   ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ, Ἀδείμαντε,  εἶτα   μετὰ σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος, εἶτα
[35]   τῆς ἀνατετραμμένης στήλης καθίσαντας ἀναπαύσασθαι,  εἶτα   οὕτως ἀναστάντας ἀνύειν τὸ λοιπὸν
[21]   διτάλαντον ἕκαστον τὴν ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Εἶτα   πῶς οἰνοχόος ὀρέξει πλῆρες
[37]   ἵππον διέπειρα τὴν λόγχην ἀφείς,  εἶτα   τὴν κεφαλὴν ἀποτεμὼν καὶ ἀφελὼν
[17]   εἶτα μετὰ σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος,  εἶτα   Τιμόλαος, ἐγὼ δὲ ὀλίγον ὅσον
[28]   προσιόντες ἡμῖν ἄλλος ἐπ´ ἄλλῳ,  εἶτα   χίλιοι καὶ μετ´ οὐ πολὺ
[26]   δὲ καὶ ζῶντας ἀποστερηθέντας ὧν  εἶχον   ὑπό τινος βασκάνου πρὸς τὰ
[2]   τὸ πλοῖον παρέστηκε δακρύων, ὥσπερ  εἴωθε.   ταχύδακρυς γὰρ ἀνὴρ ἐς
[28]   δὲ— ἠπειρώτης γάρ εἰμι, Ἀρκὰς  ἐκ   Μαντινείας, ὡς ἴστε— ναῦν μὲν
[15]   ἀπὸ τοῦ Κανώπου ἶβιν  ἐκ   Μέμφιδος, εἰ δὲ ναῦς
[44]   βιοτῆς, ἀλλ´ ἔτη χίλια νέον  ἐκ   νέου γιγνόμενον διαβιῶναι ἀμφὶ τὰ
[14]   ταῦτα ἐν γῇ κατὰ τὴν  ἐκ   Πειραιῶς ἐς τὸ ἄστυ. ἀλλὰ
[2]   οἶμαι, τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο μειράκιον  ἐκ   τῆς θαλάμης προῆλθε τὸ τὴν
[44]   ἐχθρὸς εἴη, ἀμύνασθαι καὶ τοῦτον  ἐκ   τοῦ ἀφανοῦς πέτρον ἐμβαλόντα τῇ
[40]   οὕτως ὑψηλὸς καταπεσὼν ἀνάσπαστος  ἐκ   τοῦ βασιλείου θρόνου τὴν αὐτὴν
[24]   μου πλησίον ὁρμεῖν καταφανὲς ὂν  ἐκ   τοῦ Κεραμεικοῦ. ~τοῖς φίλοις δὲ
[46]   Ἰκάρῳ τῆς πτερώσεως διαλυθείσης καταπεσόντα  ἐκ   τοῦ οὐρανοῦ χαμαὶ βαδίζειν ἀπολέσαντα
[20]   ἀνευρεῖν, ὡς μὴ πράγματα ἔχοις  ἐκ   τοῦ πλοίου μετατιθεὶς χρυσίον ἐς
[13]   ἐνίοτε δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων. εἶτα  ἐκ   τῶν δώδεκα ἐκείνων ταλάντων οἰκίαν
[34]   οὔτε οἱ ἀπὸ Βάκτρων, ἀλλ´  ἐκ   τῶν πλησίον καὶ προαστείων τῆς
[23]   λαγώς, καὶ ὅσα πτηνά, ὄρνις  ἐκ   Φάσιδος καὶ ταὼς ἐξ Ἰνδίας
[23]   Νομαδικός· οἱ δὲ σκευάζοντες  ἕκαστα   σοφισταί τινες περὶ πέμματα καὶ
[24]   αἱ μὲν διανομαὶ κατὰ μῆνα  ἕκαστον   δραχμαὶ τῷ μὲν ἀστῷ ἑκατόν,
[14]   πεντάκις ἐξ Αἰγύπτου κατ´ ἔτος  ἕκαστον   σιταγωγείτωσαν σιταγωγίαν, εἰ καί,
[13]   ἐπὶ τὸ πολὺ κατ´ ἔτος  ἕκαστον   τὴν μισθοφορίαν. δέ μοι,
[20]   ὡς τὰ Ἐχεκράτους, ἀλλὰ διτάλαντον  ἕκαστον   τὴν ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Εἶτα πῶς
[15]   πάντες ἅμα οἱ φίλοι τεττάρων  ἕκαστος   ὀβολῶν διεπλεύσαμεν, καὶ οὐδὲν ἐδυσχέραινες
[33]   πάντα ὕπαρχοι κατέχουσιν ὑπ´ ἐμοῦ  ἑκάστῳ   ἔθνει ἐπεισαχθέντες, οἱ δὲ καὶ
[16]   ποιήσοντι ἡμᾶς· παρ´ αὐτῷ γὰρ  ἑκάστῳ   ἔστω τὸ μέτρον τῆς εὐχῆς,
[16]   τὴν ὁδὸν κατὰ τοὺς ἐπιβάλλοντας  ἑκάστῳ   σταδίους αἰτῶμεν ἅπερ ἂν δοκῇ
[5]   νεὼς θεὸν ἔχουσα τὴν Ἶσιν  ἑκατέρωθεν.   μὲν γὰρ ἄλλος κόσμος,
[34]   οὖν οἱ σκοποὶ ἀμφὶ τὰς  ἑκατὸν   ἤδη μυριάδας τοῦ μαχίμου συνειλέχθαι
[5]   λόγων, ἡλίκη ναῦς, εἴκοσι καὶ  ἑκατὸν   πήχεων ἔλεγε ναυπηγός τὸ
[24]   ἕκαστον δραχμαὶ τῷ μὲν ἀστῷ  ἑκατόν,   τῷ δὲ μετοίκῳ ἥμισυ τούτων,
[28]   Μιθριδάτης εἴ τις ἄλλος  ἐκδεξάμενος   τὴν βασιλείαν παρὰ πατρὸς ἦρξεν,
[32]   Αἰγαῖον ἐς τὴν Ἰωνίαν, εἶτα  ἐκεῖ   τῇ Ἀρτέμιδι θύσαντες καὶ τὰς
[7]   ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι Σιδῶνος,  ἐκεῖθεν   δὲ χειμῶνι μεγάλῳ περιπεσόντας δεκάτῃ
[26]   ἄπει γυψὶ καὶ κόραξι πάντα  ἐκεῖνα   καταλιπών; ἐθέλεις καταριθμήσομαί σοι
[40]   καὶ ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ  ἐκεῖναι   καὶ νεῴ, οὓς ἀνιστᾶσιν αἱ
[26]   οὑτοσὶ πλοῦτος ἀπήρτηται, καὶ ἢν  ἐκείνη   ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται καὶ ἄνθρακές
[19]   παρέλθῃ εὐχή, τὴν Πάρνηθα  ἐκείνην,   εἰ θέλεις, ὅλην χρυσῆν ποιήσας
[13]   Ποικίλην, τὴν παρὰ τὸν Ἰλισσὸν  ἐκείνην   τὴν πατρῴαν ἀφείς, καὶ οἰκέτας
[8]   ἐπιλάβῃ καὶ τοῦ νότου· κατ´  ἐκεῖνο   γὰρ δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ
[45]   μυρίους τὴν ἰσχύν, πλὴν ἀλλὰ  ἐκεῖνο   ἐρήσομαί σε, εἴ τινα ἄλλον
[2]   ἀπέλιπεν; ὁπότε, οἶμαι, τὸ ὡραῖον  ἐκεῖνο   μειράκιον ἐκ τῆς θαλάμης προῆλθε
[4]   προΐωμεν. εἰκὸς γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι  ἐκεῖνον   ἀποσοβοῦντα ἐς τὸ ἄστυ, ἐπεὶ
[1]   Ἀδείμαντος ἦν, εἶτ´ ἐγὼ μετ´  ἐκεῖνον   ἐχόμενος αὐτοῦ ἀμφοτέραις, καί με
[9]   Λυκίας, ὡς γνωρίσαι τὸν τόπον  ἐκεῖνον,   καί τινα λαμπρὸν ἀστέρα Διοσκούρων
[10]   ~ἀλλὰ τί τοῦτο; οὐκ Ἀδείμαντος  ἐκεῖνός   ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Πάνυ μὲν οὖν,
[1]   ἀλλ´ οὐκ οἶδ´ ὅπου νῦν  ἐκεῖνός   ἐστιν ἀποπλανηθεὶς ἐν τῷ πλήθει
[27]   τῷ πλουσίῳ καὶ θηλύνεσθαι ὡς  ἐκεῖνος   εὖ οἶδα, κἂν μὴ εἴπῃς.
[2]   οἶδα, οἶμαι, γλαφυρὸν οὕτω θέαμα  ἐκεῖνος   ἰδὼν μακρὰ χαίρειν φράσας τῷ
[39]   βιαιότερα τῶν Ἀδειμάντου, παρ´ ὅσον  ἐκεῖνος   μὲν ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα ἐκπώματα
[10]   θοἰμάτιον αὐτοῦ καὶ τὸ βάδισμα  ἐκείνου,   καὶ ἐν χρῷ κουρά.
[46]   χαμαὶ βαδίζειν ἀπολέσαντα τοὺς δακτυλίους  ἐκείνους   ἅπαντας ἀπορρυέντας τῶν δακτύλων. ἐμοὶ
[22]   δόξῃ, προκύψας ὥσπερ ἥλιος  ἐκείνων   μὲν οὐδ´ ἐπιβλέψομαι ἐνίους, εἰ
[44]   εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ  ἐκείνων   μόνων. οἷον δὲ κἀκεῖνο ἦν,
[28]   φήσας μηδὲν ὀκνεῖν αἰτεῖν, ὡς  ἐκείνων   πρὸς οὐδὲν ἀνανευόντων. αἰτῶ δὴ
[13]   ἐκπέμπων. εἶτα ἐκ τῶν δώδεκα  ἐκείνων   ταλάντων οἰκίαν τε ἤδη ᾠκοδομησάμην
[25]   ἐπισήμου χρυσίου παραμετρῆσαι τὸν οἰκονόμον  ἐκέλευσα   ἄν, Τιμολάῳ δὲ πέντε χοίνικας,
[10]   δυσχεραίνει καθ´ ἡμῶν  ἐκκεκώφωται.   Ἀδείμαντος γάρ, οὐκ ἄλλος τίς
[34]   οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν πολέμιος, ἀλλὰ  ἑκόντες   αὑτούς τε καὶ τὰς ἀκροπόλεις
[16]   ἅμα εὐφρανούμεθα ὥσπερ ἡδίστῳ ὀνείρατι  ἑκουσίῳ   περιπεσόντες, ἐφ´ ὅσον βουλόμεθα, εὖ
[13]   μὲν αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας  ἐκπέμπων.   εἶτα ἐκ τῶν δώδεκα ἐκείνων
[9]   τοὐντεῦθεν δὲ ἅπαξ τῆς ὀρθῆς  ἐκπεσόντας   διὰ τοῦ Αἰγαίου πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ
[26]   Πολυκράτην πολύ σου πλουσιωτέρους γενομένους  ἐκπεσόντας   ἐν βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων.
[23]   σκύφον φιάλην αἰτήσας,  ἐκπιὼν   ἀποφερέτω καὶ τὸ ἔκπωμα. ~οἱ
[2]   μοι, ὡς ἂν καὶ Ἀδείμαντον  ἐκπλῆξαι,   τοσοῦτοι Ἀθήνησι καλοὶ ἕπονται,
[40]   πυραμίδα εὔγραμμον τὰς γωνίας ἀπολιπών,  ἐκπρόθεσμα   καὶ ἀνεπαίσθητα φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ
[21]   οἰνοχόος ὀρέξει πλῆρες οὕτω βαρὺ  ἔκπωμα;   σὺ δέξῃ παρ´ αὐτοῦ
[23]   ἐκπιὼν ἀποφερέτω καὶ τὸ  ἔκπωμα.   ~οἱ δὲ νῦν πλούσιοι πρὸς
[20]   κοῖλος ἡμῖν ἐμφαγεῖν, τὰ δὲ  ἐκπώματα   οὐ κοῦφα ὡς τὰ Ἐχεκράτους,
[39]   ἐκεῖνος μὲν ἐτρύφα διτάλαντα χρύσεα  ἐκπώματα   προπίνων τοῖς συμπόταις, σὺ δὲ
[39]   ἐν Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι τὰ ἐπινίκια—  ἑκστάδιος   γὰρ οἶμαί σοι ἀρχή—
[35]   μάλιστα, ἐνταῦθά που ἐπὶ τὰς  ἐλαίας   ἐπὶ τῆς ἀνατετραμμένης στήλης καθίσαντας
[23]   Ἰβηρίας, οἶνος δὲ ἐξ Ἰταλίας,  ἔλαιον   δὲ ἐξ Ἰβηρίας καὶ τοῦτο,
[33]   ἔοικας ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ Παρθυαίους  ἐλάσειν   μάχιμα φῦλα καὶ τὴν τοξικὴν
[40]   ὁδὸν ἄπει τοῖς πολλοῖς, ἰσότιμος  ἐλαυνόμενος   ἐν τῇ ἀγέλῃ τῶν νεκρῶν,
[36]   βαρβάρων ἐπὶ τὸ δεξιὸν ἡμῶν  ἐλαύνουσιν,   ὥστε, Λυκῖνε, αὐτός τε
[5]   ναῦς, εἴκοσι καὶ ἑκατὸν πήχεων  ἔλεγε   ναυπηγός τὸ μῆκος, εὖρος
[6]   πλῆθος στρατοπέδῳ ἄν τις εἰκάσειεν.  ἐλέγετο   δὲ καὶ τοσοῦτον ἄγειν σῖτον,
[1]   Η ΕΥΧΑΙ. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκ ἐγὼ  ἔλεγον   ὅτι θᾶττον τοὺς γῦπας ἕωλος
[29]   Μαντίνεια θαυμαστὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν  ἐλελήθει   ἀνατρέφουσα. πλὴν ἀλλὰ βασίλευε καὶ
[3]   κόμη. ἅπαντες γὰρ αὐτὴν οἱ  ἐλεύθεροι   παῖδες ἀναπλέκονται ἔστε πρὸς τὸ
[2]   τοσοῦτοι Ἀθήνησι καλοὶ ἕπονται, πάντες  ἐλεύθεροι,   στωμύλοι τὸ φθέγμα, παλαίστρας ἀποπνέοντες,
[2]   τοὐπίσω πλόκαμος συνεσπειραμένος οὐκ  ἐλεύθερόν   φησιν αὐτὸν εἶναι. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τοῦτο
[20]   θύμον καὶ λίθοι, καὶ ἐν  Ἐλευσῖνι   ὅσα ἐπὶ θαλάττῃ καὶ περὶ
[7]   ἐπὶ Χελιδονέας διὰ τοῦ Αὐλῶνος  ἐλθεῖν,   ἔνθα δὴ παρὰ μικρὸν ὑποβρυχίους
[34]   ἅνθρωποι ἐνεχείρισαν, καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα  ἐλθόντες   ἀπροσδόκητοι παρήλθομεν εἰς τὸ εἴσω
[20]   ἔνυδρον εὔκαρπον ἐν τῇ  Ἑλλάδι,   πάντα ἐν ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται.
[32]   βασιλείῳ Διί· κἀπειδὰν τἀν τῇ  Ἑλλάδι   πάντα ἤδη χειρωσώμεθα— οὐδεὶς γὰρ
[33]   βασιλεῦ, εἰ δοκεῖ, σατράπην τῆς  Ἑλλάδος   κατάλιπε. δειλὸς γάρ εἰμι καὶ
[33]   Ἀντίπατρόν τινα ἔασον ἐπὶ τῆς  Ἑλλάδος,   μή με καὶ διαπείρῃ τις
[45]   τοῦτο μὲν καὶ  ἑλλέβορος   ἱκανὸς ποιῆσαι ζωρότερος ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[2]   τι καὶ συνεχὲς καὶ ἐπίτροχον,  Ἑλληνιστὶ   μέν, ἐς τὸ πάτριον δὲ
[38]   βάρβαροι προσκυνείτωσαν. ὑμῶν κατὰ τὸν  Ἑλλήνων   νόμον ἄρξω εἷς στρατηγὸς ὀνομαζόμενος.
[13]   τις λογίζοιτο. τοὐντεῦθεν οὖν ἐπανιὼν  ἐλογιζόμην,   εἴ τις θεῶν τὴν ναῦν
[27]   ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἂν  ἕλοιο   πλουτῶν δὶς τοσοῦτον πλοῦτον ὅμοια
[39]   δέος ἅπαντες πρὸς τὴν  ἐλπίδα   εὖνοι δοκοῦντες εἶναι. ἀπόλαυσις μέν
[38]   οἰκιῶ, ὅσας δὲ καὶ καθαιρήσω  ἑλὼν   κατὰ κράτος, αἳ ἂν ὑβρίσωσί
[44]   με ταῦτα ἔχοντα· πάντα γὰρ  ἐμὰ   ἦν ἂν τὰ τῶν ἄλλων,
[44]   τῶν ἀνθρώπων βίον καὶ πάντα  ἐμὰ   ἦν καὶ θεὸς ἐδόκουν τοῖς
[18]   καὶ τὰ ἐν αὐτῷ πάντα  ἐμὰ   καὶ φόρτος οἱ ἔμποροι
[38]   ὅσας μὲν πόλεις ἐπωνύμους ἐπ´  ἐμαυτοῦ   οἰκιῶ, ὅσας δὲ καὶ καθαιρήσω
[11]   θαυμάσιε, τοιοῦτον, ἀλλά τινα πλοῦτον  ἐμαυτῷ   ἀνεπλαττόμην, ἣν κενὴν μακαρίαν οἱ
[44]   τοῦτον ἐκ τοῦ ἀφανοῦς πέτρον  ἐμβαλόντα   τῇ κεφαλῇ, ὡς ἐπιτετρῖφθαι τὸ
[32]   τοὺς ἵππους εἰς τὰς ἱππαγωγοὺς  ἐμβιβάσαντες—   παρεσκεύασται δ´ ἐν Κεγχρεαῖς καὶ
[10]   Πάνυ μὲν οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός.  ἐμβοήσωμεν   οὖν. Ἀδείμαντε, σέ φημι τὸν
[33]   ὥστε ἄλλῳ παραδοὺς τὸ δεξιὸν  ἐμὲ   Ἀντίπατρόν τινα ἔασον ἐπὶ τῆς
[37]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) τῆς τύχης. ἐπ´  ἐμὲ   γὰρ οἱ ἱππεῖς ἅπαντες καὶ
[24]   ~οἱ δὲ νῦν πλούσιοι πρὸς  ἐμὲ   Ἶροι δηλαδὴ ἅπαντες, καὶ οὐκέτι
[36]   Μήδους ὄντας, τὸ δὲ κατ´  ἐμὲ   ἰσόπαλον ἔτι, Πέρσαι γάρ εἰσι
[34]   ἄγων, εἶτα ἐγὼ καὶ μετ´  ἐμὲ   Τιμόλαος· ἐπὶ πᾶσι δὲ
[42]   μυρίοι κινῆσαι μόλις δύναιντο, τοῦτο  ἐμὲ   ῥᾳδίως μόνον ἀνατίθεσθαι, ἔτι δὲ
[23]   ἄργυρος καὶ οὐ κατ´  ἐμέ—   τάριχος μὲν ἐξ Ἰβηρίας, οἶνος
[33]   ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἐμέ,   βασιλεῦ, εἰ δοκεῖ, σατράπην
[13]   τις θεῶν τὴν ναῦν ἄφνω  ἐμὴν   ποιήσειεν εἶναι, οἷον ἄν, ὡς
[46]   ἐκείνους ἅπαντας ἀπορρυέντας τῶν δακτύλων.  ἐμοὶ   δὲ καὶ τοῦτο ἱκανὸν ἀντὶ
[46]   δὲ ἐν Ἰταλίᾳ καὶ τοῖς  ἐμοὶ   ἐπιβάλλουσι σταδίοις κατεχρήσασθε καλῶς ποιοῦντες.
[18]   τὸν κομήτην. κἀκεῖνος οὖν ἔστω  ἐμός.   ὁπόσος δὲ πυρὸς ἔνδον
[33]   καὶ πάντα ὕπαρχοι κατέχουσιν ὑπ´  ἐμοῦ   ἑκάστῳ ἔθνει ἐπεισαχθέντες, οἱ δὲ
[24]   πόλει δὲ ταῦτα ἐξαίρετα παρ´  ἐμοῦ   ὑπῆρξεν ἄν, αἱ μὲν διανομαὶ
[24]   ἐπειδὰν ὁρᾷ τοὺς οἰκέτας τοὺς  ἐμοὺς   ἀργύρῳ τοσούτῳ χρωμένους. τῇ πόλει
[3]   ἀναπλέκονται ἔστε πρὸς τὸ ἐφηβικόν,  ἔμπαλιν   οἱ πρόγονοι ἡμῶν, οἷς
[6]   τὴν τέχνην, ὡς ἔφασκον οἱ  ἐμπλέοντες,   καὶ τὰ θαλάττια σοφὸς ὑπὲρ
[18]   ἐμὰ καὶ φόρτος οἱ  ἔμποροι   αἱ γυναῖκες οἱ ναῦται καὶ
[44]   κτῆμα τίμιον ὅσα  ἐμφαγεῖν   πιεῖν ἡδέα, οὐ μεταστειλάμενος,
[20]   χρυσὸς δὲ κοῖλος ἡμῖν  ἐμφαγεῖν,   τὰ δὲ ἐκπώματα οὐ κοῦφα
[11]   οἱ πολλοὶ καλοῦσιν, καί μοι  ἐν   ἀκμῇ τῆς περιουσίας καὶ τρυφῆς
[22]   θύραις ἄνω καὶ κάτω περιπατήσουσιν,  ἐν   αὐτοῖς δὲ καὶ Κλεαίνετος καὶ
[36]   γάρ εἰσι καὶ βασιλεὺς  ἐν   αὐτοῖς. δὲ ἵππος ἅπασα
[41]   πλέον τοῦ ἡδέος τὸ ἀνιαρὸν  ἐν   αὐτοῖς ἦν. ~ἐγὼ δὲ βούλομαι
[18]   γὰρ τὸ πλοῖον καὶ τὰ  ἐν   αὐτῷ πάντα ἐμὰ καὶ
[39]   ἤδη μὲν νενικηκότα τηλικαύτην μάχην  ἐν   Βαβυλῶνι εὐωχεῖσθαι τὰ ἐπινίκια— ἑκστάδιος
[26]   πολύ σου πλουσιωτέρους γενομένους ἐκπεσόντας  ἐν   βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων. ~ἵνα
[15]   εἰπεῖν ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι  ἐν   γέλωτι καὶ σκώμματι ποιήσεσθέ μου
[14]   τηλικοῦτον ναυάγιον εἴργασμαι, καὶ ταῦτα  ἐν   γῇ κατὰ τὴν ἐκ Πειραιῶς
[20]   ὅσα θύμον καὶ λίθοι, καὶ  ἐν   Ἐλευσῖνι ὅσα ἐπὶ θαλάττῃ καὶ
[13]   ταλάντων οἰκίαν τε ἤδη ᾠκοδομησάμην  ἐν   ἐπικαίρῳ μικρὸν ὑπὲρ τὴν Ποικίλην,
[15]   τὴν τῆς Ἐνοδίας τελετὴν, οἶσθα,  ἐν   ἡλίκῳ σκαφιδίῳ πάντες ἅμα οἱ
[44]   ὑπόπτερον θηρίον φοῖνιξ ὄρνεον  ἐν   Ἰνδοῖς ἀθέατον τοῖς ἄλλοις, ἐγὼ
[44]   εἶναι εἰσιών. εἰ δέ τι  ἐν   Ἰνδοῖς Ὑπερβορέοις θέαμα παράδοξον
[44]   εἰ τύχοι, ἐν Συρίᾳ δειπνῆσαι  ἐν   Ἰταλίᾳ. εἰ δέ τις ἐχθρὸς
[46]   μὲν ἐν Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ  ἐν   Ἰταλίᾳ καὶ τοῖς ἐμοὶ ἐπιβάλλουσι
[9]   τὴν Μαλέαν πλεύσαντας ἤδη εἶναι  ἐν   Ἰταλίᾳ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, θαυμάσιόν
[15]   οὕτως ἐπῆρέ σε οἰκία  ἐν   καλῷ τῆς πόλεως οἰκοδομηθεῖσα καὶ
[32]   τὰς ἱππαγωγοὺς ἐμβιβάσαντες— παρεσκεύασται δ´  ἐν   Κεγχρεαῖς καὶ σῖτος ἱκανὸς καὶ
[44]   δυναμένη, καὶ μάλιστα μεθ´ ὑγιείας  ἐν   μακρῷ τῷ βίῳ. ~τί ἂν
[20]   εὔκαρπον ἐν τῇ Ἑλλάδι, πάντα  ἐν   ὀλίγῳ Ἀδειμάντου ἔσται. χρυσὸς
[14]   εὐπλόει, βέλτιστε, ἡμεῖς δὲ  ἐν   Πειραιεῖ καθεδούμεθα τοὺς ἐξ Αἰγύπτου
[44]   Ὀλύμπια, καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι,  ἐν   Συρίᾳ δειπνῆσαι ἐν Ἰταλίᾳ. εἰ
[46]   σύ, Τιμόλαε, ἀριστῶν μὲν  ἐν   Συρίᾳ, δειπνῶν δὲ ἐν Ἰταλίᾳ
[17]   τοῦτο ἄμεινον, μὴ καὶ βασκαίνειν  ἐν   ταῖς κοιναῖς εὐτυχίαις δοκῶ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[40]   ἄπει τοῖς πολλοῖς, ἰσότιμος ἐλαυνόμενος  ἐν   τῇ ἀγέλῃ τῶν νεκρῶν, χῶμα
[6]   ὡς ἱκανὸν εἶναι πᾶσι τοῖς  ἐν   τῇ Ἀττικῇ ἐνιαύσιον πρὸς τροφήν.
[20]   τὸν λίθινον, ὅς ἐστιν ἡμῖν  ἐν   τῇ αὐλῇ, μέδιμνοι χίλιοι ἐπισήμου
[20]   συνηρεφὲς ἔνυδρον εὔκαρπον  ἐν   τῇ Ἑλλάδι, πάντα ἐν ὀλίγῳ
[18]   ἁπάντων. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Λέληθας σεαυτὸν ἔχων  ἐν   τῇ νηΐ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὸν παῖδα
[17]   ἐρωτᾶν οἶμαι, ὅς γε δὴ  ἐν   τῇ νηῒ τὸν ἕτερον πόδα
[24]   τὸν σκύφον ἐπιδείξεται Διόνικος  ἐν   τῇ πομπῇ, καὶ μάλιστα ἐπειδὰν
[12]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀπελείφθην μὲν ὑμῶν εὐθὺς  ἐν   τῇ πρώτῃ ἐς τὴν ναῦν
[30]   σαλπιγκτοῦ ἐποτρύνοντος καταπεσὼν ἔγωγε συμπατηθῶ  ἐν   τῇ τύρβῃ ὑπὸ τοσαύταις ὁπλαῖς,
[3]   τῆς ἀρχαίας ἡμῶν τρυφῆς εἶπεν  ἐν   τοῖς Ἴωσιν, ὁπότε οἱ τότε
[36]   δοκεῖ. καὶ ὅπως ἄνδρες ἀγαθοὶ  ἐν   τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ προδώσετε
[45]   σε, εἴ τινα ἄλλον εἶδες  ἐν   τοσούτοις ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης, γέροντα
[35]   τῷ πεδίῳ πρὸ τῶν τειχῶν  ἐν   τοσούτοις στρατιώταις κάθησαι περὶ τοῦ
[33]   καὶ ἀπίασι τὴν Φοινίκην ἡμῖν  ἐν   τούτῳ καὶ τὴν Παλαιστίνην εἶτα
[39]   σοι ἀρχή— Τιμόλαον δὲ  ἐν   τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ ἂν
[35]   εἶναι δοκεῖς, ὃς ἀμφὶ Βαβυλῶνα  ἐν   τῷ πεδίῳ πρὸ τῶν τειχῶν
[1]   ὅπου νῦν ἐκεῖνός ἐστιν ἀποπλανηθεὶς  ἐν   τῷ πλήθει τῶν θεατῶν. ἄχρι
[30]   καὶ οὐδὲ ὅλως ἐπέβην ἵππου  ἐν   τῷ πρὸ τοῦ χρόνῳ. δέδια
[3]   ἀναμιμνήσκεις τῶν Θουκυδίδου συγγραμμάτων,  ἐν   τῷ προοιμίῳ περὶ τῆς ἀρχαίας
[8]   παραπλεύσας καὶ αὐτὸς Χελιδονέας ἡλίκον  ἐν   τῷ τόπῳ ἀνίσταται τὸ κῦμα,
[1]   θᾶττον τοὺς γῦπας ἕωλος νεκρὸς  ἐν   φανερῷ κείμενος θέαμά τι
[10]   καὶ τὸ βάδισμα ἐκείνου, καὶ  ἐν   χρῷ κουρά. ἐπιτείνωμεν δὲ
[45]   τὴν ἀριστερὰν πεφορτισμένος κατὰ δάκτυλον  ἕνα;   μᾶλλον δὲ ὑπερπαίει ἀριθμός,
[42]   δακτυλίους τινὰς τοιούτους τὴν δύναμιν,  ἕνα   μὲν ὥστε ἀεὶ ἐρρῶσθαι καὶ
[36]   τὰς ἀσπίδας ἐπείγεσθε συμμῖξαι τοῖς  ἐναντίοις   καὶ ἐντὸς γενέσθαι τῶν τοξευμάτων,
[45]   Τιμόλαε. οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς  ἐναντιοῦσθαι   ἀνδρὶ πτηνῷ καὶ ὑπὲρ μυρίους
[32]   ἤδη χειρωσώμεθα— οὐδεὶς γὰρ  ἐναντιωθησόμενος   ἡμῖν τὰ ὅπλα τοσούτοις οὖσιν,
[30]   ἵππος ἐξενέγκῃ με τὸν χαλινὸν  ἐνδακὼν   ἐς μέσους τοὺς πολεμίους,
[2]   προῆλθε τὸ τὴν καθαρὰν ὀθόνην  ἐνδεδυκός,   ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω τὴν κόμην
[18]   ἐμός. ὁπόσος δὲ πυρὸς  ἔνδον   ἐστίν, οὗτος ἀριθμὸς ἅπας
[1]   δὲ οὐκέτι αὐτὸν εἶδον οὔτε  ἔνδον   οὔτε ἐπεὶ κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα
[20]   τὸν Ἰσθμὸν ὀλίγα τῶν ἀγώνων  ἕνεκα,   εἴ ποτε δὴ τὰ Ἴσθμια
[15]   διὰ τοῦτο ὤκνουν εἰπεῖν  ἐνενόουν,   εἰδὼς ὅτι ἐν γέλωτι καὶ
[34]   τε καὶ τὰς ἀκροπόλεις ἅνθρωποι  ἐνεχείρισαν,   καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες ἀπροσδόκητοι
[7]   Χελιδονέας διὰ τοῦ Αὐλῶνος ἐλθεῖν,  ἔνθα   δὴ παρὰ μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι
[6]   πᾶσι τοῖς ἐν τῇ Ἀττικῇ  ἐνιαύσιον   πρὸς τροφήν. κἀκεῖνα πάντα μικρός
[44]   αὐθημερὸν ἀγγεῖλαι ἐς Βαβυλῶνα, τίς  ἐνίκησεν   Ὀλύμπια, καὶ ἀριστήσαντα, εἰ τύχοι,
[13]   καὶ ἐπιπλέων ἐνίοτε μὲν αὐτός,  ἐνίοτε   δὲ οἰκέτας ἐκπέμπων. εἶτα ἐκ
[13]   ποιῶν τοὺς φίλους καὶ ἐπιπλέων  ἐνίοτε   μὲν αὐτός, ἐνίοτε δὲ οἰκέτας
[26]   πρὶν ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου ἀποθανόντας,  ἐνίους   δὲ καὶ ζῶντας ἀποστερηθέντας ὧν
[27]   τοὺς μὲν οὐδὲ βαδίζειν δυναμένους,  ἐνίους   δὲ τυφλοὺς τῶν ἐντοσθιδίων
[22]   ἥλιος ἐκείνων μὲν οὐδ´ ἐπιβλέψομαι  ἐνίους,   εἰ δέ τις πένης, οἷος
[5]   βαθύτατον κατὰ τὸν ἄντλον,  ἐννέα   πρὸς τοῖς εἴκοσι. τὰ δ´
[38]   στρατηγὸς ὀνομαζόμενος. ἐπὶ τούτοις ἄρα  ἐννοεῖτε   ὅσας μὲν πόλεις ἐπωνύμους ἐπ´
[11]   χαλεπόν, ἀλλά με κενή τις  ἔννοια   μεταξὺ βαδίζοντα ὑπελθοῦσα παρακοῦσαι ὑμῶν
[15]   ἐς Αἴγιναν ἐπὶ τὴν τῆς  Ἐνοδίας   τελετὴν, οἶσθα, ἐν ἡλίκῳ σκαφιδίῳ
[14]   τότε γενησόμενος. ὃς γὰρ ἔτι  ἑνὸς   πλοίου τουτουὶ δεσπότης ὢν παρήκουες
[45]   καὶ τὴν δεξιὰν συνεπιλαβεῖν. καίτοι  ἑνὸς   τοῦ ἀναγκαιοτάτου προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν
[4]   δ´ οὖν χρὴ ποιεῖν ἡμᾶς;  ἐνταῦθα   καραδοκεῖν αὐτόν, ἐθέλεις ἐγὼ
[35]   κατὰ μεσημβρίαν γὰρ ἤδη μάλιστα,  ἐνταῦθά   που ἐπὶ τὰς ἐλαίας ἐπὶ
[36]   ἐπείγεσθε συμμῖξαι τοῖς ἐναντίοις καὶ  ἐντὸς   γενέσθαι τῶν τοξευμάτων, ὡς μηδὲ
[27]   ἐνίους δὲ τυφλοὺς τῶν  ἐντοσθιδίων   τι ἀλγοῦντας; ὅτι μὲν γὰρ
[42]   ~ἐγὼ δὲ βούλομαι τὸν Ἑρμῆν  ἐντυχόντα   μοι δοῦναι δακτυλίους τινὰς τοιούτους
[36]   ὥστε τὸ μὲν σύνθημα ἔστω  Ἐνυάλιος.   ὑμεῖς δὲ ἐπειδὰν σημάνῃ
[20]   πού τι συνηρεφὲς  ἔνυδρον   εὔκαρπον ἐν τῇ Ἑλλάδι,
[14]   δὲ ἐν Πειραιεῖ καθεδούμεθα τοὺς  ἐξ   Αἰγύπτου Ἰταλίας καταπλέοντας ἀνακρίνοντες,
[14]   δυνάμενα, καὶ τάχα σοι πεντάκις  ἐξ   Αἰγύπτου κατ´ ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν
[22]   καὶ παῖδας ὡραίους ὅσον δισχιλίους,  ἐξ   ἁπάσης ἡλικίας τι περ
[29]   εἰδέναι οἷ βαδιεῖσθε τοσοῦτοι ὄντες  ἐξ   Ἀρκαδίας ἐπὶ τίνας ἀθλίους
[1]   τουτονί, μὴ κατ´ ἄλλο τι  ἐξ   ἄστεος ἥκειν ὀψομένους τὸ
[46]   θησαυρῶν τε καὶ διαδημάτων ὥσπερ  ἐξ   ἡδίστου ὀνείρατος ἀνεγρόμενοι ἀνόμοια τὰ
[23]   δὲ ἐξ Ἰταλίας, ἔλαιον δὲ  ἐξ   Ἰβηρίας καὶ τοῦτο, μέλι δὲ
[23]   οὐ κατ´ ἐμέ— τάριχος μὲν  ἐξ   Ἰβηρίας, οἶνος δὲ ἐξ Ἰταλίας,
[23]   ὄρνις ἐκ Φάσιδος καὶ ταὼς  ἐξ   Ἰνδίας καὶ ἀλεκτρυὼν Νομαδικός·
[23]   μὲν ἐξ Ἰβηρίας, οἶνος δὲ  ἐξ   Ἰταλίας, ἔλαιον δὲ ἐξ Ἰβηρίας
[11]   γὰρ οὐδὲ τοῦτο ἀμυήτοις ἡμῖν  ἐξαγορεύσεις,   ἀλλὰ ὑπὸ λαμπρᾷ τῇ δᾳδὶ
[24]   χρωμένους. τῇ πόλει δὲ ταῦτα  ἐξαίρετα   παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν ἄν, αἱ
[40]   ὁρᾷς οἷα μὲν ἔτι ζῶν  ἕξεις   πράγματα δεδιὼς καὶ φροντίζων καὶ
[46]   οἱ τοὺς βασιλεῖς ὑποκρινόμενοι τραγῳδοὶ  ἐξελθόντες   ἀπὸ τοῦ θεάτρου λιμώττοντες οἱ
[30]   καὶ θυμοειδὴς ὢν ἵππος  ἐξενέγκῃ   με τὸν χαλινὸν ἐνδακὼν ἐς
[30]   μέλλω μενεῖν τε ἄνω καὶ  ἕξεσθαι   τοῦ χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἐγώ σοι,
[18]   ἀποστήσομαι τῆς νεώς, ἀλλ´, ἐπείπερ  ἔξεστιν,   ἐπιμετρήσω τῇ εὐχῇ. δὲ
[38]   μετελεύσομαι, ὃς ὅμορος ὤν μοι  ἐξέωσε   τοῦ ἀγροῦ ἐπιβαίνων κατ´ ὀλίγον
[44]   παιδικοῖς δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν  ἐξῆν   εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ
[19]   οἱ δελφῖνες γὰρ αὐτὸ ὑποδύντες  ἐξοίσουσιν   ἐπὶ τὴν γῆν. νομίζεις
[44]   κἀκεῖνο ἦν, τοὺς πολεμοῦντας ἐπισκοπεῖν  ἔξω   βέλους ὑπεραιωρούμενον; καὶ εἰ δόξειέ
[39]   ἔθνος ἐπελαύνουσί τινες τῶν  ἔξω   τῆς ἀρχῆς. δεδιέναι οὖν δεῖ
[33]   ἂν ἡδέως ὑπομείναιμι. σὺ δὲ  ἔοικας   ἐπὶ Ἀρμενίους καὶ Παρθυαίους ἐλάσειν
[11]   ἡμῖν βοῶσιν, ἀλλὰ καὶ φροντίζοντι  ἔοικας   ἐπὶ συννοίας τινὸς οὐ μικρὸν
[28]   ὀλίγον τριακόσιοι προσιόντες ἡμῖν ἄλλος  ἐπ´   ἄλλῳ, εἶτα χίλιοι καὶ μετ´
[2]   ἀναδεδεμένον ἐς τοὐπίσω τὴν κόμην  ἐπ´   ἀμφότερα τοῦ μετώπου ἀπηγμένην. εἰ
[38]   ἐννοεῖτε ὅσας μὲν πόλεις ἐπωνύμους  ἐπ´   ἐμαυτοῦ οἰκιῶ, ὅσας δὲ καὶ
[37]   ἐπέλασιν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) τῆς τύχης.  ἐπ´   ἐμὲ γὰρ οἱ ἱππεῖς ἅπαντες
[46]   τε οὐκ ἂν δεξαίμην πλουτήσας  ἐπ´   ὀλίγον ὑπηνέμιόν τινα πλοῦτον ἀνιᾶσθαι
[7]   δεῦρο κατήγαγε τὸ πλοῖον, οἷα  ἔπαθον   πλέοντες ὡς ἀστὴρ
[46]   τοιούτοις οὖσι, καὶ ταῦτα φιλοσοφίαν  ἐπαινοῦντες.  
[4]   αὐτόν, ἐθέλεις ἐγὼ αὖθις  ἐπάνειμι   ἐς τὸ πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς,
[5]   ὡς δὲ πρύμνα μὲν  ἐπανέστηκεν   ἠρέμα καμπύλη χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη,
[13]   τοὐλάχιστόν τις λογίζοιτο. τοὐντεῦθεν οὖν  ἐπανιὼν   ἐλογιζόμην, εἴ τις θεῶν τὴν
[24]   ἥκειν κἀνταῦθά που λιμένα εἶναι  ἐπαχθέντος   ὀρύγματι μεγάλῳ τοῦ ὕδατος, ὡς
[30]   ἄφιππός εἰμι καὶ οὐδὲ ὅλως  ἐπέβην   ἵππου ἐν τῷ πρὸ τοῦ
[13]   οἷον ἄν, ὡς εὐδαίμονα βίον  ἐπεβίωσα   εὖ ποιῶν τοὺς φίλους καὶ
[44]   ἀπέλαυον ἁπάντων ἐς κόρον. καὶ  ἐπεὶ   γρὺψ ὑπόπτερον θηρίον φοῖνιξ
[33]   λιπὼν φαίνοιτο τὴν τάξιν. ἀλλ´  ἐπεὶ   κατὰ τὸν Εὐφράτην ἤδη ἐσμὲν
[1]   αὐτὸν εἶδον οὔτε ἔνδον οὔτε  ἐπεὶ   κατεληλύθαμεν. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Οἶσθα οὖν,
[4]   ἐκεῖνον ἀποσοβοῦντα ἐς τὸ ἄστυ,  ἐπεὶ   μηκέθ´ ἡμᾶς εὑρεῖν ἐδύνατο. εἰ
[12]   πρώτῃ ἐς τὴν ναῦν ἐπιβάσει,  ἐπεὶ   σέ, Λυκῖνε, κατέστησα ἐς
[15]   ὑφ´ ὑμῶν καταγελᾶσθαι. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Μηδαμῶς,  ἐπεὶ   συνεμβησόμεθά σοι καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες.
[29]   ἄλλου πονήσαντος ἐς τὴν βασιλείαν·  ἐπεὶ   τῷ Ἀδειμάντου θησαυρῷ παραπλήσιον τὸ
[36]   δόρατα κρούσαντες πρὸς τὰς ἀσπίδας  ἐπείγεσθε   συμμῖξαι τοῖς ἐναντίοις καὶ ἐντὸς
[31]   ὡς νόμος βασιλεῦσι τῶν Περσῶν,  ἐπειδὰν   αὐτοὶ συμπαρῶσι. ~προΐωμεν δὲ ἤδη
[22]   πιθανώτερον, Λυκῖνε, μετ´ ὀλίγον,  ἐπειδὰν   αὐτὸς αἰτῇς. ἐσθὴς ἐπὶ τούτοις
[19]   Μὴ φθόνει, Λυκῖνε, ἀλλ´  ἐπειδὰν   εἰς σὲ παρέλθῃ εὐχή,
[46]   οἷα ὑμεῖς πείσεσθε μετ´ ὀλίγον,  ἐπειδὰν   εὐδαιμονία μὲν ὑμῖν καὶ
[24]   ἐν τῇ πομπῇ, καὶ μάλιστα  ἐπειδὰν   ὁρᾷ τοὺς οἰκέτας τοὺς ἐμοὺς
[36]   σύνθημα ἔστω Ἐνυάλιος. ὑμεῖς δὲ  ἐπειδὰν   σημάνῃ σαλπιγκτής, ἀλαλάξαντες καὶ
[36]   λαμβάνωμεν ἀκροβολίζεσθαι αὐτοῖς διδόντες. καὶ  ἐπειδὴ   ἐς χεῖρας ἤδη συνεληλύθαμεν, τὸ
[35]   δοκιμάζεις; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἐγώ σοι φράσω.  ἐπειδὴ   κεκμήκαμεν συντόνως ὁδεύοντες, ὁπότε κατῄειμεν
[4]   ἄνω ἀσφαλῶς διαθέοντα τῶν κεροιάκων  ἐπειλημμένον.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ λέγεις. τί δ´
[18]   νῦν ἀποστήσομαι τῆς νεώς, ἀλλ´,  ἐπείπερ   ἔξεστιν, ἐπιμετρήσω τῇ εὐχῇ.
[16]   ἀντέχειν πρὸς τὸ ἐπιρρέον; Καὶ  ἐπείπερ   ἔτι πολὺ ἡμῖν τὸ λοιπόν
[33]   κατέχουσιν ὑπ´ ἐμοῦ ἑκάστῳ ἔθνει  ἐπεισαχθέντες,   οἱ δὲ καὶ ἀπίασι τὴν
[37]   γενέσθαι. πλὴν ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως  ἐπελάσας   μιᾷ πληγῇ αὐτόν τε καὶ
[36]   μετὰ σαυτοῦ παρακελεύου δέχεσθαι τὴν  ἐπέλασιν.   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) τῆς