HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Lucien, Le navire ou les souhaits

Liste des contextes (ordre alphabétique)


α  =  378 formes différentes pour 637 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Paragraphes
[3]   ἡμᾶς ἀναμιμνήσκεις τῶν Θουκυδίδου συγγραμμάτων,     ἐν τῷ προοιμίῳ περὶ τῆς
[15]   Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο ὤκνουν εἰπεῖν     ἐνενόουν, εἰδὼς ὅτι ἐν γέλωτι
[41]   ἀρχῆς, εἰκότως διέβαλες, οὐκ αἰτήσομαι.  ἀβέβαια   γὰρ ταῦτά γε καὶ πολλὰς
[22]   ἁλουργὶς καὶ βίος οἷος  ἁβρότατος,   ὕπνος ἐφ´ ὅσον ἥδιστος, φίλων
[36]   σοι δοκεῖ. καὶ ὅπως ἄνδρες  ἀγαθοὶ   ἐν τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε μηδὲ
[36]   Λυκῖνε, αὐτός τε ἀνὴρ  ἀγαθὸς   γίγνου καὶ τοῖς μετὰ σαυτοῦ
[26]   γενομένους ἐκπεσόντας ἐν βραχεῖ τῶν  ἀγαθῶν   ἁπάντων. ~ἵνα δέ σοι καὶ
[29]   ἀλλὰ τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῶν  ἀγαθῶν   ἁπάντων σύ γε ᾔτησας, ἄρχειν
[46]   πολλοί, καὶ ταῦτα πρὸ ὀλίγου  Ἀγαμέμνονες   ὄντες Κρέοντες. λυπήσεσθε οὖν,
[2]   καὶ πρόχειλός ἐστι καὶ λεπτὸς  ἄγαν   τοῖν σκελοῖν, καὶ ἐφθέγγετο ἐπισεσυρμένον
[15]   ἐδυσχέραινες ἡμᾶς συμπλέοντας, νῦν δὲ  ἀγανακτεῖς,   εἰ συνεμβησόμεθά σοι, καὶ τὴν
[44]   καὶ τὸ πάντων ἥδιστον, αὐθημερὸν  ἀγγεῖλαι   ἐς Βαβυλῶνα, τίς ἐνίκησεν Ὀλύμπια,
[34]   ἐπὶ πᾶσι δὲ τὸ ἱππικὸν  ἄγε   σύ, Ἀδείμαντε. καὶ διὰ
[40]   ἀλλ´ ἐπιστάς, ὁπόταν αὐτῷ δοκῇ,  ἄγει   οἰμώζοντα οὐκ αἰδούμενος τὸ διάδημα;
[15]   ταρίχη τὰ λεπτὰ μέμνησο ἡμῖν  ἄγειν   ἀπ´ Αἰγύπτου μύρον ἀπὸ
[6]   εἰκάσειεν. ἐλέγετο δὲ καὶ τοσοῦτον  ἄγειν   σῖτον, ὡς ἱκανὸν εἶναι πᾶσι
[40]   πολλοῖς, ἰσότιμος ἐλαυνόμενος ἐν τῇ  ἀγέλῃ   τῶν νεκρῶν, χῶμα ὑψηλὸν ὑπὲρ
[2]   ἀποπνέοντες, οἷς καὶ παραδακρῦσαι οὐκ  ἀγεννές.   οὗτος δὲ πρὸς τῷ μελάγχρους
[5]   πυραυγές, καὶ πρὸ τούτων αἱ  ἄγκυραι   καὶ στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς καὶ
[12]   ἀσφαλές. περιμετροῦντος γάρ μου τῆς  ἀγκύρας   τὸ πάχος οὐκ οἶδ´ ὅπου
[1]   ἔδει ποιεῖν, Λυκῖνε, σχολὴν  ἄγοντα   πυθόμενον οὕτως ὑπερμεγέθη ναῦν καὶ
[38]   ὅμορος ὤν μοι ἐξέωσε τοῦ  ἀγροῦ   ἐπιβαίνων κατ´ ὀλίγον ἐς τὸ
[34]   Λυκῖνε, διάβαινε τὸ δεξιὸν  ἄγων,   εἶτα ἐγὼ καὶ μετ´ ἐμὲ
[20]   περὶ τὸν Ἰσθμὸν ὀλίγα τῶν  ἀγώνων   ἕνεκα, εἴ ποτε δὴ τὰ
[17]   πρῶτος ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Σύ,  Ἀδείμαντε,   εἶτα μετὰ σὲ οὑτοσὶ Σάμιππος,
[34]   τὸ ἱππικὸν ἄγε σύ,  Ἀδείμαντε.   καὶ διὰ μὲν τῆς Μεσοποταμίας
[15]   προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ,  Ἀδείμαντε,   καὶ ἐς τὸν κόλπον οὐ
[19]   δαρεικοί. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Τί τοῦτο,  Ἀδείμαντε;   καταδύσεταί σοι τὸ πλοῖον, οὐ
[11]   ἱματίου λαβόμενοι σε ἐπιστρέψωμεν,  Ἀδείμαντε,   οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν βοῶσιν, ἀλλὰ
[35]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἀποδειλιᾷς καὶ σύ,  Ἀδείμαντε,   πλησίον τοῦ κινδύνου γενόμενος; σοὶ
[10]   οὖν, Ἀδείμαντος αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν.  Ἀδείμαντε,   σέ φημι τὸν Μυρρινούσιον τὸν
[31]   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καὶ αὐτοὺς ἐρώμεθα,  Ἀδείμαντε,   τοὺς ἱππέας, εἰ δέξονται ἄρχοντά
[26]   αὐτά. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Οἶσθα οὖν,  Ἀδείμαντε,   ὡς πάνυ σοι ἀπὸ λεπτῆς
[2]   ἔδοξέ μοι, ὡς ἂν καὶ  Ἀδείμαντον   ἐκπλῆξαι, τοσοῦτοι Ἀθήνησι καλοὶ
[16]   Λυκῖνε. ὁρᾷς, ὡς ἐρυθριᾶν  Ἀδείμαντον   ἐποίησας πολλῷ τῷ γέλωτι ἐπικλύσας
[31]   γενέσθαι. ὅτῳ δοκεῖ, ἱππεῖς,  Ἀδείμαντον   ἱππαρχεῖν, ἀνατεινάτω τὴν χεῖρα. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[2]   μετώπου ἀπηγμένην. εἰ τοίνυν ἐγὼ  Ἀδείμαντον   οἶδα, οἶμαι, γλαφυρὸν οὕτω θέαμα
[27]   πραγμάτων αἴτιος θησαυρὸς γίγνεται;  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἀεὶ σύ μοι, Λυκῖνε,
[11]   ὡς οἶσθα, καὶ σιγᾶν μεμαθήκαμεν.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἀλλ´ αἰσχύνομαι ἔγωγε εἰπεῖν πρὸς
[35]   ἡμᾶς τι χρὴ ποιεῖν.  ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἀλλ´ ἐγὼ μέν φημι δεῖν
[15]   συνεμβησόμεθά σοι καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἀλλὰ ὑφαιρήσω τὴν ἀποβάθραν προεισελθών.
[21]   ἀλλὰ Σισύφειόν τι βάρος ἀναδιδόντος;  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἄνθρωπε, μή μοι ἀνάλυε τὴν
[12]   φίλους ὄντας τῆς Ἀδειμάντου τρυφῆς.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἀπελείφθην μὲν ὑμῶν εὐθὺς ἐν
[31]   ἄνω καὶ ἕξεσθαι τοῦ χαλινοῦ.  ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ἐγώ σοι, Σάμιππε, ἡγήσομαι
[20]   μετατιθεὶς χρυσίον ἐς τὸ ἄστυ.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Εὖ λέγεις, καὶ ἀνορωρύχθω θησαυρὸς
[19]   τὸν νεώνητον ἀπορήσειν δελφῖνος ἐρωτικοῦ;  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Καὶ σὺ γάρ, Τιμόλαε, μιμῇ
[19]   πυροῦ καὶ τοῦ ἰσαρίθμου χρυσίου.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Μὴ φθόνει, Λυκῖνε, ἀλλ´
[15]   πλοῖον τὴν Ἶσίν τις εἶδεν.  ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Ὁρᾷς; διὰ τοῦτο ὤκνουν εἰπεῖν
[11]   τῇ δᾳδὶ καὶ αὐτοῖς τετελεσμένοις.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Οὐδέν, θαυμάσιε, τοιοῦτον, ἀλλά
[11]   εὐκαταφρόνητον πρᾶγμα, ὡς δοκεῖς, ἀνακυκλῶν.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Οὐδέν, Λυκῖνε, χαλεπόν, ἀλλά
[18]   τοῦτο ὡς οἷόν τε παραδραμών.  ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Οὐκοῦν ἐγὼ μὲν οὐδὲ νῦν
[31]   Ἀδείμαντον ἱππαρχεῖν, ἀνατεινάτω τὴν χεῖρα.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Πάντες, ὡς ὁρᾷς, Σάμιππε,
[26]   ἄνθρακές σοι θησαυρὸς ἔσται;  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Πῶς λέγεις, Λυκῖνε; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[22]   ἄθλιος ἀπόλῃ λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ.  ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Τὰ σὰ ῥυθμιεῖς πιθανώτερον,
[17]   ἐν ταῖς κοιναῖς εὐτυχίαις δοκῶ.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Τίς γοῦν πρῶτος ἄρξεται; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[18]   σεαυτὸν ἔχων ἐν τῇ νηΐ.  (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)   Τὸν παῖδα φής, Σάμιππε,
[10]   ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Πάνυ μὲν οὖν,  Ἀδείμαντος   αὐτός. ἐμβοήσωμεν οὖν. Ἀδείμαντε, σέ
[17]   ἂν δοκῇ. εἰ μὲν γὰρ  Ἀδείμαντος   βούλεται, οὐδὲ ἐρωτᾶν οἶμαι, ὅς
[10]   δυσχεραίνει καθ´ ἡμῶν ἐκκεκώφωται.  Ἀδείμαντος   γάρ, οὐκ ἄλλος τίς ἐστι.
[10]   ὁδοῦ. ~ἀλλὰ τί τοῦτο; οὐκ  Ἀδείμαντος   ἐκεῖνός ἐστι; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Πάνυ μὲν
[1]   προῄεις, μετὰ σὲ δὲ  Ἀδείμαντος   ἦν, εἶτ´ ἐγὼ μετ´ ἐκεῖνον
[4]   μή, ἀλλ´ οἶδε τὴν ὁδὸν  Ἀδείμαντος,   καὶ δέος οὐδὲν μὴ ἀπολειφθεὶς
[1]   πλοῖον. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία, καὶ  Ἀδείμαντος   Μυρρινούσιος εἵπετο μεθ´ ἡμῶν,
[4]   νῦν ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη  Ἀδείμαντος,   ὅτε παρὰ τὸν ἱστὸν ἐπὶ
[20]   τῇ Ἑλλάδι, πάντα ἐν ὀλίγῳ  Ἀδειμάντου   ἔσται. χρυσὸς δὲ κοῖλος
[29]   ἐς τὴν βασιλείαν· ἐπεὶ τῷ  Ἀδειμάντου   θησαυρῷ παραπλήσιον τὸ τοιοῦτο, καὶ
[19]   δελφῖνος ὁμοίως προσκομισθῆναι, τὸν δὲ  Ἀδειμάντου   οἰκέτην τὸν νεώνητον ἀπορήσειν δελφῖνος
[39]   βασιλέων, ἐπιπονώτερα καὶ βιαιότερα τῶν  Ἀδειμάντου,   παρ´ ὅσον ἐκεῖνος μὲν ἐτρύφα
[14]   ἀνακρίνοντες, εἴ που τὸ μέγα  Ἀδειμάντου   πλοῖον τὴν Ἶσίν τις εἶδεν.
[12]   τὸ μέρος φίλους ὄντας τῆς  Ἀδειμάντου   τρυφῆς. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀπελείφθην μὲν ὑμῶν
[26]   Λυκῖνε; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὅτι, ἄριστε,  ἄδηλον   ὁπόσον χρόνον βιώσει πλουτῶν. τίς
[28]   ἥν γε τοῖς πολίταις ἐπιδείξασθαι  ἀδύνατον,   οὐδὲ μικρολογήσομαι πρὸς τοὺς θεοὺς
[44]   διαβιῶναι ἀμφὶ τὰ ἑπτακαίδεκα ἔτη  ἀεὶ   ἀποδυόμενον τὸ γῆρας ὥσπερ οἱ
[42]   τὴν δύναμιν, ἕνα μὲν ὥστε  ἀεὶ   ἐρρῶσθαι καὶ ὑγιαίνειν τὸ σῶμα
[27]   αἴτιος θησαυρὸς γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀεὶ   σύ μοι, Λυκῖνε, ὑπεναντίος·
[39]   δ´ ἄλλα κάματος ἀφόρητος καὶ  ἀηδία   πολλή, καὶ χρηματίζειν δεῖ
[44]   ὁμιλεῖν ἀκωλύτως ἂν ἐξῆν εἰσιόντα  ἀθέατον   κοιμίσαντα ἅπαντας ἄνευ ἐκείνων μόνων.
[44]   φοῖνιξ ὄρνεον ἐν Ἰνδοῖς  ἀθέατον   τοῖς ἄλλοις, ἐγὼ δὲ καὶ
[44]   καὶ κοιμίζειν τοὺς φύλακας καὶ  ἀθέατος   εἶναι εἰσιών. εἰ δέ τι
[2]   καὶ Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι, τοσοῦτοι  Ἀθήνησι   καλοὶ ἕπονται, πάντες ἐλεύθεροι, στωμύλοι
[35]   τὸ ἄστυ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἔτι γὰρ  Ἀθήνησιν,   μακάριε, εἶναι δοκεῖς, ὃς
[33]   με καὶ διαπείρῃ τις οἰστῷ  ἄθλιον   βαλὼν ἐς τὰ γυμνὰ περὶ
[19]   μειράκιον δὲ τὸ ὡραῖον ἀποπνιγήσεται  ἄθλιον   νεῖν οὐκ ἐπιστάμενον. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Θάρρει,
[21]   ποτὸν χρυσὸς γένηται καὶ πλουτῶν  ἄθλιος   ἀπόλῃ λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[29]   ἐξ Ἀρκαδίας ἐπὶ τίνας  ἀθλίους   πρώτους ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Ἄκουε,
[5]   παράσειον πυραυγές, καὶ πρὸ τούτων  αἱ   ἄγκυραι καὶ στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς
[5]   μὲν γὰρ ἄλλος κόσμος,  αἱ   γραφαὶ καὶ τοῦ ἱστίου τὸ
[18]   καὶ φόρτος οἱ ἔμποροι  αἱ   γυναῖκες οἱ ναῦται καὶ ἄλλο
[5]   καὶ στροφεῖα καὶ περιαγωγεῖς καὶ  αἱ   κατὰ τὴν πρύμναν οἰκήσεις θαυμάσια
[24]   ἐξαίρετα παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν ἄν,  αἱ   μὲν διανομαὶ κατὰ μῆνα ἕκαστον
[40]   ἐκεῖναι καὶ νεῴ, οὓς ἀνιστᾶσιν  αἱ   πόλεις θεραπεύουσαι, καὶ τὸ μέγα
[38]   καὶ καθαιρήσω ἑλὼν κατὰ κράτος,  αἳ   ἂν ὑβρίσωσί τι ἐς τὴν
[32]   τὰ ἄλλα πάντα— διαβάλωμεν τὸν  Αἰγαῖον   ἐς τὴν Ἰωνίαν, εἶτα ἐκεῖ
[9]   τῆς ὀρθῆς ἐκπεσόντας διὰ τοῦ  Αἰγαίου   πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ ἀπ´ Αἰγύπτου ἡμέρᾳ
[15]   νεῖν; καίτοι πρῴην καὶ ἐς  Αἴγιναν   ἐπὶ τὴν τῆς Ἐνοδίας τελετὴν,
[3]   εὐγενείας, Λυκῖνε, σημεῖόν ἐστιν  Αἰγυπτίοις   κόμη. ἅπαντες γὰρ αὐτὴν
[14]   βούλει, καλλίω καὶ μείζω τοῦ  Αἰγυπτίου   πλοίου ἤδη ἔχε, καὶ τὸ
[2]   ἰδὼν μακρὰ χαίρειν φράσας τῷ  Αἰγυπτίῳ   ναυπηγῷ περιηγουμένῳ τὸ πλοῖον παρέστηκε
[34]   τὴν Παλαιστίνην εἶτα καὶ τὴν  ~Αἴγυπτον   προσαξόμενοι, σὺ πρῶτος, Λυκῖνε,
[1]   Πειραιᾶ καταπεπλευκέναι μίαν τῶν ἀπ´  Αἰγύπτου   ἐς Ἰταλίαν σιταγωγῶν; οἶμαι δὲ
[14]   ἐν Πειραιεῖ καθεδούμεθα τοὺς ἐξ  Αἰγύπτου   Ἰταλίας καταπλέοντας ἀνακρίνοντες, εἴ
[15]   λεπτὰ μέμνησο ἡμῖν ἄγειν ἀπ´  Αἰγύπτου   μύρον ἀπὸ τοῦ Κανώπου
[9]   τοῦ Αἰγαίου πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ ἀπ´  Αἰγύπτου   ἡμέρᾳ πρὸς ἀντίους τοὺς ἐτησίας
[14]   καὶ τάχα σοι πεντάκις ἐξ  Αἰγύπτου   κατ´ ἔτος ἕκαστον σιταγωγείτωσαν σιταγωγίαν,
[40]   αὐτῷ δοκῇ, ἄγει οἰμώζοντα οὐκ  αἰδούμενος   τὸ διάδημα; σὺ δὲ
[37]   γάρ με καὶ ἀναδῦναι πάντως  αἰσχρόν.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία καὶ τετρώσῃ
[11]   καὶ σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλ´  αἰσχύνομαι   ἔγωγε εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς. οὕτω
[41]   ἀπαλλαγὴν ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη σὸν  αἰτεῖν,   Τιμόλαε, καὶ ὅπως ὑπερβαλῇ
[28]   Τιμόλαος ἔθηκε φήσας μηδὲν ὀκνεῖν  αἰτεῖν,   ὡς ἐκείνων πρὸς οὐδὲν ἀνανευόντων.
[22]   Λυκῖνε, μετ´ ὀλίγον, ἐπειδὰν αὐτὸς  αἰτῇς.   ἐσθὴς ἐπὶ τούτοις ἁλουργὶς καὶ
[23]   τινι προπίοιμι σκύφον φιάλην  αἰτήσας,   ἐκπιὼν ἀποφερέτω καὶ τὸ
[46]   ποτέ, ὡς ἂν μάθωμεν οἷα  αἰτήσεις   ἀνεπίληπτα καὶ ἀνέγκλητα συκοφαντῶν
[41]   τῆς ἀρχῆς, εἰκότως διέβαλες, οὐκ  αἰτήσομαι.   ἀβέβαια γὰρ ταῦτά γε καὶ
[15]   μήτε ναυπηγησαμένῳ, ἡμεῖς δὲ οὐκ  αἰτήσομεν   παρὰ τῶν θεῶν ἐπὶ πολλοὺς
[28]   ὡς ἴστε— ναῦν μὲν οὐκ  αἰτήσω   μοι γενέσθαι, ἥν γε τοῖς
[45]   μακρῷ τῷ βίῳ. ~τί ἂν  αἰτιάσαιο,   Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς; (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[27]   πολλῶν. ὁρᾷς οἵων σοι πραγμάτων  αἴτιος   θησαυρὸς γίγνεται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀεὶ
[28]   ὡς ἐκείνων πρὸς οὐδὲν ἀνανευόντων.  αἰτῶ   δὴ βασιλεὺς γενέσθαι οὐχ οἷος
[16]   κατὰ τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους  αἰτῶμεν   ἅπερ ἂν δοκῇ παρὰ τῶν
[28]   μικρολογήσομαι πρὸς τοὺς θεοὺς θησαυρὸν  αἰτῶν   καὶ μεμετρημένον χρυσίον. ἀλλὰ δύνανται
[7]   βιαίῳ πνεύματι ἑβδομαίους ἰδεῖν τὸν  Ἀκάμαντα,   εἶτα ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος ἀπενεχθῆναι πλαγίους
[11]   πολλοὶ καλοῦσιν, καί μοι ἐν  ἀκμῇ   τῆς περιουσίας καὶ τρυφῆς ἐπέστητε.
[15]   τῶν θεῶν ἐπὶ πολλοὺς σταδίους  ἀκμῆτες   δύνασθαι νεῖν; καίτοι πρῴην καὶ
[30]   μᾶλλον δέ, εἴ σοι φίλον,  ἀκολούθει   μεθ´ ἡμῶν. ἵππαρχον γάρ σε
[15]   τῆς πόλεως οἰκοδομηθεῖσα καὶ τῶν  ἀκολούθων   τὸ πλῆθος. ἀλλ´ ὦγαθέ, πρὸς
[32]   τὰ ὅπλα τοσούτοις οὖσιν, ἀλλ´  ἀκονιτὶ   κρατοῦμεν— ἐπιβάντες ἐπὶ τὰς τριήρεις
[30]   τίνας ἀθλίους πρώτους ἀφίξεσθε. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἄκουε,   Λυκῖνε, μᾶλλον δέ, εἴ
[26]   βασκάνου πρὸς τὰ τοιαῦτα δαίμονος;  ἀκούεις   γάρ που τὸν Κροῖσον καὶ
[7]   Τιμόλαε, ἀλλὰ νῦν ἡδέως ἂν  ἀκούσαιμεν.   (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) ναύκληρος αὐτὸς διηγεῖτό
[44]   ἐδόκουν τοῖς ἄλλοις. τοῦτο  ἄκρα   εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε ἀπολέσθαι μήτε
[9]   καὶ νυκτὸς οὔσης καὶ ζόφου  ἀκριβοῦς.   ἀλλὰ πρὸς τὴν οἰμωγὴν αὐτῶν
[36]   τοξευμάτων, ὡς μηδὲ πληγὰς λαμβάνωμεν  ἀκροβολίζεσθαι   αὐτοῖς διδόντες. καὶ ἐπειδὴ ἐς
[34]   ἑκόντες αὑτούς τε καὶ τὰς  ἀκροπόλεις   ἅνθρωποι ἐνεχείρισαν, καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα
[45]   μικροῦ ὀχούμενον, ὄρη ὅλα κινεῖν  ἄκρῳ   τῷ δακτύλῳ δυνάμενον, ἐπέραστον πᾶσι,
[8]   ἀπὸ πολλῶν ῥευμάτων περὶ τῷ  ἀκρωτηρίῳ   σχιζόμενος ἀπόξυροι δέ εἰσι πέτραι
[44]   κρημνῶν. τοῖς παιδικοῖς δὲ ὁμιλεῖν  ἀκωλύτως   ἂν ἐξῆν εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα
[36]   δὲ ἐπειδὰν σημάνῃ σαλπιγκτής,  ἀλαλάξαντες   καὶ τὰ δόρατα κρούσαντες πρὸς
[27]   πλουσίων κακοδαιμόνως διάγοντας ὑπὸ τῶν  ἀλγηδόνων,   τοὺς μὲν οὐδὲ βαδίζειν δυναμένους,
[27]   τυφλοὺς τῶν ἐντοσθιδίων τι  ἀλγοῦντας;   ὅτι μὲν γὰρ οὐκ ἂν
[26]   τοῦ ταὼ τοῦ Νομάδος  ἀλεκτρυόνος,   ἀποφυσήσας τὸ ψυχίδιον ἄπει γυψὶ
[23]   καὶ ταὼς ἐξ Ἰνδίας καὶ  ἀλεκτρυὼν   Νομαδικός· οἱ δὲ σκευάζοντες
[28]   δὴ βασιλεὺς γενέσθαι οὐχ οἷος  Ἀλέξανδρος   Φιλίππου Πτολεμαῖος
[39]   καὶ κολακεία, φίλος δὲ οὐδεὶς  ἀληθής,   ἀλλὰ πρὸς τὸ δέος ἅπαντες
[16]   καὶ τῶν πυραμίδων μίαν. ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Ἅλις   παιδιᾶς, Λυκῖνε. ὁρᾷς, ὡς
[11]   οἶσθα, καὶ σιγᾶν μεμαθήκαμεν. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀλλ´   αἰσχύνομαι ἔγωγε εἰπεῖν πρὸς ὑμᾶς.
[32]   ἡμῖν τὰ ὅπλα τοσούτοις οὖσιν,  ἀλλ´   ἀκονιτὶ κρατοῦμεν— ἐπιβάντες ἐπὶ τὰς
[44]   πιεῖν ἡδέα, οὐ μεταστειλάμενος,  ἀλλ´   αὐτὸς ἐπιπετόμενος ἀπέλαυον ἁπάντων ἐς
[35]   τι χρὴ ποιεῖν. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀλλ´   ἐγὼ μέν φημι δεῖν ὑμᾶς
[34]   οἰκοῦντες οὔτε οἱ ἀπὸ Βάκτρων,  ἀλλ´   ἐκ τῶν πλησίον καὶ προαστείων
[33]   τις λιπὼν φαίνοιτο τὴν τάξιν.  ἀλλ´   ἐπεὶ κατὰ τὸν Εὐφράτην ἤδη
[19]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Μὴ φθόνει, Λυκῖνε,  ἀλλ´   ἐπειδὰν εἰς σὲ παρέλθῃ
[18]   οὐδὲ νῦν ἀποστήσομαι τῆς νεώς,  ἀλλ´,   ἐπείπερ ἔξεστιν, ἐπιμετρήσω τῇ εὐχῇ.
[40]   θάνατος δέδιε τοὺς δορυφόρους,  ἀλλ´   ἐπιστάς, ὁπόταν αὐτῷ δοκῇ, ἄγει
[44]   μέτρον ζῶντα τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς,  ἀλλ´   ἔτη χίλια νέον ἐκ νέου
[35]   παρασκευάσωνται πανταχόθεν τῶν συμμάχων προσγενομένων,  ἀλλ´   ἕως ἔτι καθ´ ὁδόν εἰσιν
[41]   καὶ μετὰ τὴν ἀπαλλαγὴν ἔσται;  ~Ἀλλ´   ἤδη σὸν αἰτεῖν, Τιμόλαε,
[4]   εὑρεῖν ἐδύνατο. εἰ δὲ μή,  ἀλλ´   οἶδε τὴν ὁδὸν Ἀδείμαντος, καὶ
[46]   συκοφαντῶν τοὺς ἄλλους. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἀλλ´   οὐ δέομαι εὐχῆς ἐγώ. ἥκομεν
[1]   Μυρρινούσιος εἵπετο μεθ´ ἡμῶν,  ἀλλ´   οὐκ οἶδ´ ὅπου νῦν ἐκεῖνός
[19]   ἔχε, κἀγὼ σιωπήσομαί σοι. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἀλλ´   ὑπὲρ ἀσφαλείας τοῦτο ἔγωγε τῆς
[15]   καὶ τῶν ἀκολούθων τὸ πλῆθος.  ἀλλ´   ὦγαθέ, πρὸς τῆς Ἴσιδος κἂν
[29]   καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει ἀνατρέφουσα. πλὴν  ἀλλὰ   βασίλευε καὶ ἡγοῦ τῶν στρατιωτῶν
[20]   οὐ κοῦφα ὡς τὰ Ἐχεκράτους,  ἀλλὰ   διτάλαντον ἕκαστον τὴν ὁλκήν. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[39]   γε οὐδὲ ὄναρ τῶν ἡδέων,  ἀλλὰ   δόξα μόνη καὶ πορφυρὶς χρυσῷ
[28]   θησαυρὸν αἰτῶν καὶ μεμετρημένον χρυσίον.  ἀλλὰ   δύνανται γὰρ πάντα οἱ θεοί,
[45]   ὑπὲρ μυρίους τὴν ἰσχύν, πλὴν  ἀλλὰ   ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε, εἴ τινα
[34]   Μεσοποταμίας οὐδεὶς ἀπήντηκεν ἡμῖν πολέμιος,  ἀλλὰ   ἑκόντες αὑτούς τε καὶ τὰς
[39]   παρὰ τῶν πολεμίων φοβερὰ ἦν,  ἀλλὰ   καὶ ἐπιβουλαὶ μυρίαι καὶ φθόνος
[11]   Ἀδείμαντε, οὐχ ὑπακούσει ἡμῖν βοῶσιν,  ἀλλὰ   καὶ φροντίζοντι ἔοικας ἐπὶ συννοίας
[11]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν, Λυκῖνε, χαλεπόν,  ἀλλά   με κενή τις ἔννοια μεταξὺ
[5]   ἀνεῳγυῖαν ἔτι τὴν παλαίστραν καταλάβωμεν.  ~ἀλλὰ   μεταξὺ λόγων, ἡλίκη ναῦς, εἴκοσι
[28]   τὴν βασιλείαν παρὰ πατρὸς ἦρξεν,  ἀλλά   μοι τὸ πρῶτον ἀπὸ λῃστείας
[7]   ἔσωσεν; (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὔκ, Τιμόλαε,  ἀλλὰ   νῦν ἡδέως ἂν ἀκούσαιμεν. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)
[14]   ἐκ Πειραιῶς ἐς τὸ ἄστυ.  ἀλλὰ   ὅρα ὅπως παραμυθήσομαί σου τὸ
[37]   οὐλὴν ὕστερον ἄμορφον γενέσθαι. πλὴν  ἀλλὰ   ὁρᾷς ὅπως ἐπελάσας μιᾷ πληγῇ
[46]   ἱκανὸς ποιῆσαι ζωρότερος ποθείς; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Ἀλλὰ   πάντως, Λυκῖνε, καὶ αὐτὸς
[17]   δὲ καὶ Λυκίνῳ δοκεῖν. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἀλλὰ   πλουτῶμεν, εἰ τοῦτο ἄμεινον, μὴ
[4]   ἐς τὸ πλοῖον; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Μηδαμῶς,  ἀλλὰ   προΐωμεν. εἰκὸς γὰρ ἤδη παρεληλυθέναι
[9]   νυκτὸς οὔσης καὶ ζόφου ἀκριβοῦς.  ἀλλὰ   πρὸς τὴν οἰμωγὴν αὐτῶν ἐπικλασθέντας
[39]   κολακεία, φίλος δὲ οὐδεὶς ἀληθής,  ἀλλὰ   πρὸς τὸ δέος ἅπαντες
[21]   παρ´ αὐτοῦ ἀμογητὶ οὐ σκύφον,  ἀλλὰ   Σισύφειόν τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[27]   ἀναδύῃ καὶ ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν.  ἀλλὰ   σὺ ἤδη Σάμιππος εὔχου.
[31]   ὁρᾷς, Σάμιππε, ἐχειροτόνησαν. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἀλλὰ   σὺ μὲν ἄρχε τῆς ἵππου,
[30]   σε τῶν πεντακισχιλίων ἀποφανῶ. (ΛΥΚΙΝΟΣ)  Ἀλλὰ   τῆς μὲν τιμῆς, βασιλεῦ,
[10]   ὃς τοσοῦτον ἀπεσφάλη τῆς ὁδοῦ.  ~ἀλλὰ   τί τοῦτο; οὐκ Ἀδείμαντος ἐκεῖνός
[11]   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν, θαυμάσιε, τοιοῦτον,  ἀλλά   τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ ἀνεπλαττόμην, ἣν
[29]   Παπαῖ, Σάμιππε, οὐδὲν μικρόν,  ἀλλὰ   τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν
[45]   δακτύλιος ἅπαντα ταῦτα δύναταί σοι,  ἀλλὰ   τοσούτους περιημμένος βαδιῇ τὴν ἀριστερὰν
[11]   οὐδὲ τοῦτο ἀμυήτοις ἡμῖν ἐξαγορεύσεις,  ἀλλὰ   ὑπὸ λαμπρᾷ τῇ δᾳδὶ καὶ
[15]   σοι καὶ αὐτοὶ ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀλλὰ   ὑφαιρήσω τὴν ἀποβάθραν προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[5]   πρὸς τοῖς εἴκοσι. τὰ δ´  ἄλλα   ἡλίκος μὲν ἱστός, ὅσην
[39]   καὶ δορυφόροι προϊόντες, τὰ δ´  ἄλλα   κάματος ἀφόρητος καὶ ἀηδία πολλή,
[32]   τὰ πλοῖα διαρκῆ καὶ τὰ  ἄλλα   πάντα— διαβάλωμεν τὸν Αἰγαῖον ἐς
[18]   αἱ γυναῖκες οἱ ναῦται καὶ  ἄλλο   εἴ τι ἥδιστον κτημάτων ἁπάντων.
[19]   τῆς ᾠδῆς καὶ νεκρόν τι  ἄλλο   παιδίον ἐς τὸν Ἰσθμὸν ἐπὶ
[1]   καὶ Σάμιππον τουτονί, μὴ κατ´  ἄλλο   τι ἐξ ἄστεος ἥκειν
[44]   ὄρνεον ἐν Ἰνδοῖς ἀθέατον τοῖς  ἄλλοις,   ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο ἑώρων
[44]   ἦν καὶ θεὸς ἐδόκουν τοῖς  ἄλλοις.   τοῦτο ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ
[45]   ἐκεῖνο ἐρήσομαί σε, εἴ τινα  ἄλλον   εἶδες ἐν τοσούτοις ἔθνεσιν, ὅσα
[28]   Μιθριδάτης εἴ τις  ἄλλος   ἐκδεξάμενος τὴν βασιλείαν παρὰ πατρὸς
[28]   κατ´ ὀλίγον τριακόσιοι προσιόντες ἡμῖν  ἄλλος   ἐπ´ ἄλλῳ, εἶτα χίλιοι καὶ
[5]   Ἶσιν ἑκατέρωθεν. μὲν γὰρ  ἄλλος   κόσμος, αἱ γραφαὶ καὶ τοῦ
[10]   ἐκκεκώφωται. Ἀδείμαντος γάρ, οὐκ  ἄλλος   τίς ἐστι. Πάνυ ἤδη σαφῶς
[43]   δακτύλιος δυνάσθω. ~τὸ δὲ μέγιστον  ἄλλος   τις ἔστω ἐπὶ πᾶσιν
[29]   στρατιᾶς ἄρχειν, οὐ κληρονόμον γενόμενον  ἄλλου   πονήσαντος ἐς τὴν βασιλείαν· ἐπεὶ
[46]   καὶ ἀνέγκλητα συκοφαντῶν τοὺς  ἄλλους.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλ´ οὐ δέομαι εὐχῆς
[28]   τριακόσιοι προσιόντες ἡμῖν ἄλλος ἐπ´  ἄλλῳ,   εἶτα χίλιοι καὶ μετ´ οὐ
[33]   καὶ τὴν τοξικὴν εὔστοχα. ὥστε  ἄλλῳ   παραδοὺς τὸ δεξιὸν ἐμὲ Ἀντίπατρόν
[29]   αὐτὸ ἡδύ, μείζω εἶναι τῶν  ἄλλων   βασιλέων ἅτε ἀρετῇ προχειρισθέντα ὑπὸ
[22]   γε αὐτοῖς καὶ πρὸ τῶν  ἄλλων   εἰσδεχθῆναι ἀξιοῦσι θυρωροὶ ἑπτὰ ἐφεστῶτες,
[44]   ἐμὰ ἦν ἂν τὰ τῶν  ἄλλων,   ἐς ὅσον ἀνοίγειν τε τὰς
[46]   ἐπιβάλλουσι σταδίοις κατεχρήσασθε καλῶς ποιοῦντες.  ἄλλως   τε οὐκ ἂν δεξαίμην πλουτήσας
[22]   αὐτὸς αἰτῇς. ἐσθὴς ἐπὶ τούτοις  ἁλουργὶς   καὶ βίος οἷος ἁβρότατος,
[16]   τε κάματος λάθοι καὶ  ἅμα   εὐφρανούμεθα ὥσπερ ἡδίστῳ ὀνείρατι ἑκουσίῳ
[1]   ἄχρι μὲν γὰρ τῆς νεὼς  ἅμα   ἤλθομεν καὶ ἀνιόντες ἐς αὐτὴν,
[42]   καὶ τι ἂν ἄχθος  ἅμα   μυρίοι κινῆσαι μόλις δύναιντο, τοῦτο
[15]   οἶσθα, ἐν ἡλίκῳ σκαφιδίῳ πάντες  ἅμα   οἱ φίλοι τεττάρων ἕκαστος ὀβολῶν
[20]   ταῦτα εἰσηγητὴς αὐτὸς γενόμενος; ~(ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Ἄμεινον   γὰρ ἦν πιθανώτερον αὐτὸ ποιεῖν
[17]   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀλλὰ πλουτῶμεν, εἰ τοῦτο  ἄμεινον,   μὴ καὶ βασκαίνειν ἐν ταῖς
[35]   πολεμίους, μηδὲ περιμένειν ἔστ´ ἂν  ἄμεινον   παρασκευάσωνται πανταχόθεν τῶν συμμάχων προσγενομένων,
[15]   ἐπὶ τῆς νεώς. πολὺ γὰρ  ἄμεινον   τοῖς ναύταις προσλαλεῖν ὑφ´
[40]   κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ ἄπεισιν  ἀμελούμενα.   ἢν δὲ καὶ ὅτι μάλιστα
[21]   σὺ δέξῃ παρ´ αὐτοῦ  ἀμογητὶ   οὐ σκύφον, ἀλλὰ Σισύφειόν τι
[37]   ὡς μηδὲ τὴν οὐλὴν ὕστερον  ἄμορφον   γενέσθαι. πλὴν ἀλλὰ ὁρᾷς ὅπως
[11]   ἐστιν; οὐδὲ γὰρ οὐδὲ τοῦτο  ἀμυήτοις   ἡμῖν ἐξαγορεύσεις, ἀλλὰ ὑπὸ λαμπρᾷ
[44]   εἰ δέ τις ἐχθρὸς εἴη,  ἀμύνασθαι   καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ ἀφανοῦς
[35]   μακάριε, εἶναι δοκεῖς, ὃς  ἀμφὶ   Βαβυλῶνα ἐν τῷ πεδίῳ πρὸ
[46]   καὶ βέλτιστος οὑτοσὶ Σάμιππος  ἀμφὶ   Βαβυλῶνα μονομαχῶν, καὶ σύ,
[44]   νέον ἐκ νέου γιγνόμενον διαβιῶναι  ἀμφὶ   τὰ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἀεὶ ἀποδυόμενον
[34]   ἀπαγγέλλουσι δ´ οὖν οἱ σκοποὶ  ἀμφὶ   τὰς ἑκατὸν ἤδη μυριάδας τοῦ
[28]   πέντε μυριάδας ὁπλιτικόν, ἱππεῖς δὲ  ἀμφὶ   τοὺς πεντακισχιλίους. ~ἐγὼ δὲ χειροτονητὸς
[42]   καὶ τοῦ μοχλοῦ ἀφαιρουμένου, ταῦτα  ἀμφότερα   εἷς δακτύλιος δυνάσθω. ~τὸ δὲ
[2]   ἐς τοὐπίσω τὴν κόμην ἐπ´  ἀμφότερα   τοῦ μετώπου ἀπηγμένην. εἰ τοίνυν
[1]   ἐγὼ μετ´ ἐκεῖνον ἐχόμενος αὐτοῦ  ἀμφοτέραις,   καί με διὰ τῆς ἀποβάθρας
[24]   ταῦτα ἐξαίρετα παρ´ ἐμοῦ ὑπῆρξεν  ἄν,   αἱ μὲν διανομαὶ κατὰ μῆνα
[44]   ἐγὼ δὲ καὶ τοῦτο ἑώρων  ἄν,   καὶ τὰς πηγὰς δὲ τὰς
[25]   χρυσίου παραμετρῆσαι τὸν οἰκονόμον ἐκέλευσα  ἄν,   Τιμολάῳ δὲ πέντε χοίνικας, Λυκίνῳ
[6]   τὸ τῶν ναυτῶν πλῆθος στρατοπέδῳ  ἄν   τις εἰκάσειεν. ἐλέγετο δὲ καὶ
[13]   ἄφνω ἐμὴν ποιήσειεν εἶναι, οἷον  ἄν,   ὡς εὐδαίμονα βίον ἐπεβίωσα εὖ
[45]   ἐν μακρῷ τῷ βίῳ. ~τί  ἂν   αἰτιάσαιο, Λυκῖνε, τῆς εὐχῆς;
[7]   Τιμόλαε, ἀλλὰ νῦν ἡδέως  ἂν   ἀκούσαιμεν. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) ναύκληρος αὐτὸς
[35]   τοὺς πολεμίους, μηδὲ περιμένειν ἔστ´  ἂν   ἄμεινον παρασκευάσωνται πανταχόθεν τῶν συμμάχων
[44]   καὶ αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως ἔγνων  ἂν   ἀπαθὴς ὢν τῷ πυρί, καὶ
[16]   ἐπίδειξις ἔσται τὸ πρᾶγμα ὅστις  ἂν   ἄριστα χρήσαιτο τῷ πλούτῳ καὶ
[42]   ἄνδρας μυρίους καὶ τι  ἂν   ἄχθος ἅμα μυρίοι κινῆσαι μόλις
[46]   καλῶς ποιοῦντες. ἄλλως τε οὐκ  ἂν   δεξαίμην πλουτήσας ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν
[17]   καιρὸς καλῇ, εὔξομαι ἅπερ  ἂν   δοκῇ. εἰ μὲν γὰρ Ἀδείμαντος
[16]   ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους αἰτῶμεν ἅπερ  ἂν   δοκῇ παρὰ τῶν θεῶν. οὕτω
[39]   ἐν τῷ μέρει εὔχεσθαι ὅπερ  ἂν   ἐθέλῃ. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Τί δ´ οὖν,
[42]   καὶ ἐς ὕπνον κατασπᾶν ὁπόσους  ἂν   ἐθέλω καὶ ἅπασαν θύραν προσιόντι
[31]   δεξιὸν κέρας ἐχέτω. δίκαιος δ´  ἂν   εἴην τυχεῖν παρὰ σοῦ τῶν
[27]   ἀλγοῦντας; ὅτι μὲν γὰρ οὐκ  ἂν   ἕλοιο πλουτῶν δὶς τοσοῦτον πλοῦτον
[44]   τοῖς παιδικοῖς δὲ ὁμιλεῖν ἀκωλύτως  ἂν   ἐξῆν εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας
[32]   παραλίου καὶ ὀρεινῆς Κιλικίας, ἄχρι  ἂν   ἐπὶ τὸν Εὐφράτην ἀφικώμεθα. ~(ΛΥΚΙΝΟΣ)
[20]   Ἡσίοδον οἶκος τὸ πρῶτον, ὡς  ἂν   ἐπισημότατα οἰκοίην, καὶ τὰ περὶ
[41]   ἐπιλήψιμον εὔξομαι καὶ τι  ἂν   εὐθῦναί τις δυνηθείη. χρυσὸν μὲν
[33]   τῶν οἴκοι πολὺ ἀπελθεῖν οὐκ  ἂν   ἡδέως ὑπομείναιμι. σὺ δὲ ἔοικας
[16]   παρὰ τῶν θεῶν. οὕτω γὰρ  ἂν   ἡμᾶς τε κάματος λάθοι
[44]   πηγὰς δὲ τὰς Νείλου μόνος  ἂν   ἠπιστάμην καὶ ὅσον τῆς γῆς
[2]   μειρακίσκος ἔδοξέ μοι, ὡς  ἂν   καὶ Ἀδείμαντον ἐκπλῆξαι, τοσοῦτοι
[16]   τῇ εὐχῇ, δηλώσει γὰρ οἷος  ἂν   καὶ πλουτήσας ἐγένετο. ~(ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Καλῶς,
[46]   εὔξῃ τι ἤδη ποτέ, ὡς  ἂν   μάθωμεν οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ
[44]   ἔχοντα· πάντα γὰρ ἐμὰ ἦν  ἂν   τὰ τῶν ἄλλων, ἐς ὅσον
[44]   καὶ εἰ δόξειέ μοι, προσθέμενος  ἂν   τοῖς ἡττημένοις κοιμίσας τοὺς κρατοῦντας
[44]   καὶ τὸ ὅλον, παιδιὰν ἐποιούμην  ἂν   τὸν τῶν ἀνθρώπων βίον καὶ
[38]   καθαιρήσω ἑλὼν κατὰ κράτος, αἳ  ἂν   ὑβρίσωσί τι ἐς τὴν ἀρχήν.
[15]   εὐχήν. ὥστε ἐπιστὰς μικρόν, ἔστ´  ἂν   ὑμεῖς προχωρήσητε, ἀποπλευσοῦμαι πάλιν ἐπὶ
[43]   ὅτῳ μὴ ποθεινότατος ἐγὼ καὶ  ἀνὰ   στόμα, ὥστε πολλὰς γυναῖκας οὐ
[4]   τὸν ἱστὸν ἐπὶ πολὺ ἔστημεν  ἀναβλέποντες,   ἀριθμοῦντες τῶν βυρσῶν τὰς ἐπιβολὰς
[45]   δεξιὰν συνεπιλαβεῖν. καίτοι ἑνὸς τοῦ  ἀναγκαιοτάτου   προσδεῖ, ὃς περιθέμενόν σε παύσει
[2]   τὸ τὴν καθαρὰν ὀθόνην ἐνδεδυκός,  ἀναδεδεμένον   ἐς τοὐπίσω τὴν κόμην ἐπ´
[9]   ἐπικλασθέντας τοὺς θεοὺς πῦρ τε  ἀναδεῖξαι   ἀπὸ τῆς Λυκίας, ὡς γνωρίσαι
[21]   σκύφον, ἀλλὰ Σισύφειόν τι βάρος  ἀναδιδόντος;   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε, μή μοι ἀνάλυε
[3]   καλὸν εἶναι κομᾶν τοὺς γέροντας  ἀναδουμένους   κρωβύλον ὑπὸ τέττιγι χρυσῷ ἀνειλημμένον.
[27]   κατὰ τοὺς πολλοὺς τῶν πλουσίων  ἀναδύῃ   καὶ ἀνακαλεῖς τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ
[37]   βασιλέα· προκαλεῖται γάρ με καὶ  ἀναδῦναι   πάντως αἰσχρόν. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Νὴ Δία
[40]   πλεῖστον παραμείνῃ, τίς ἔτι ἀπόλαυσις  ἀναισθήτῳ   αὐτῷ γενομένῳ; ὁρᾷς οἷα μὲν
[27]   πολλοὺς τῶν πλουσίων ἀναδύῃ καὶ  ἀνακαλεῖς   τὴν ὑπόσχεσιν. ἀλλὰ σὺ ἤδη
[14]   ἐξ Αἰγύπτου Ἰταλίας καταπλέοντας  ἀνακρίνοντες,   εἴ που τὸ μέγα Ἀδειμάντου
[11]   οὐδὲ εὐκαταφρόνητον πρᾶγμα, ὡς δοκεῖς,  ἀνακυκλῶν.   (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Οὐδέν, Λυκῖνε, χαλεπόν,
[5]   χρυσοῦν χηνίσκον ἐπικειμένη, καταντικρὺ δὲ  ἀνάλογον   πρῷρα ὑπερβέβηκεν ἐς τὸ
[21]   ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἄνθρωπε, μή μοι  ἀνάλυε   τὴν εὐχήν. ἐγὼ δὲ καὶ
[3]   γε, Τιμόλαε, ὅτι ἡμᾶς  ἀναμιμνήσκεις   τῶν Θουκυδίδου συγγραμμάτων, ἐν
[28]   αἰτεῖν, ὡς ἐκείνων πρὸς οὐδὲν  ἀνανευόντων.   αἰτῶ δὴ βασιλεὺς γενέσθαι οὐχ
[35]   ἐπὶ τῆς ἀνατετραμμένης στήλης καθίσαντας  ἀναπαύσασθαι,   εἶτα οὕτως ἀναστάντας ἀνύειν τὸ
[3]   γὰρ αὐτὴν οἱ ἐλεύθεροι παῖδες  ἀναπλέκονται   ἔστε πρὸς τὸ ἐφηβικόν, ἔμπαλιν
[43]   οὐ φερούσας τὸν ἔρωτα καὶ  ἀναρτᾶν   ἑαυτὰς καὶ τὰ μειράκια ἐπιμεμηνέναι
[40]   δὲ οὕτως ὑψηλὸς καταπεσὼν  ἀνάσπαστος   ἐκ τοῦ βασιλείου θρόνου τὴν
[35]   στήλης καθίσαντας ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτως  ἀναστάντας   ἀνύειν τὸ λοιπὸν ἐς τὸ
[44]   κρατοῦντας νικᾶν παρεῖχον τοῖς φεύγουσιν  ἀναστρέψασιν   ἀπὸ τῆς τροπῆς. καὶ τὸ
[31]   δοκεῖ, ἱππεῖς, Ἀδείμαντον ἱππαρχεῖν,  ἀνατεινάτω   τὴν χεῖρα. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Πάντες, ὡς
[35]   ἐπὶ τὰς ἐλαίας ἐπὶ τῆς  ἀνατετραμμένης   στήλης καθίσαντας ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτως
[42]   δύναιντο, τοῦτο ἐμὲ ῥᾳδίως μόνον  ἀνατίθεσθαι,   ἔτι δὲ καὶ πέτεσθαι πολὺ
[29]   θαυμαστὸν βασιλέα καὶ στρατηγὸν ἐλελήθει  ἀνατρέφουσα.   πλὴν ἀλλὰ βασίλευε καὶ ἡγοῦ
[6]   πηδάλια περιστρέφων· ἐδείχθη γάρ μοι  ἀναφαλαντίας   τις, οὖλος, Ἥρων, οἶμαι, τοὔνομα.
[45]   ἔθνεσιν, ὅσα ὑπερέπτης, γέροντα ἤδη  ἄνδρα   οὕτω παρακεκινηκότα τὴν γνώμην, ἐπὶ
[41]   ὅπως ὑπερβαλῇ τούτους, ὥσπερ εἰκὸς  ἄνδρα   συνετὸν καὶ πράγμασιν χρῆσθαι εἰδότα.
[42]   δέ τινα ὡς ἰσχύειν ὑπὲρ  ἄνδρας   μυρίους καὶ τι ἂν
[36]   εἴ σοι δοκεῖ. καὶ ὅπως  ἄνδρες   ἀγαθοὶ ἐν τοῖς κινδύνοις ἔσεσθε
[45]   Τιμόλαε. οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς ἐναντιοῦσθαι  ἀνδρὶ   πτηνῷ καὶ ὑπὲρ μυρίους τὴν
[46]   μάθωμεν οἷα αἰτήσεις ἀνεπίληπτα καὶ  ἀνέγκλητα   συκοφαντῶν τοὺς ἄλλους. (ΛΥΚΙΝΟΣ)
[46]   διαδημάτων ὥσπερ ἐξ ἡδίστου ὀνείρατος  ἀνεγρόμενοι   ἀνόμοια τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας
[3]   ἀναδουμένους κρωβύλον ὑπὸ τέττιγι χρυσῷ  ἀνειλημμένον.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Εὖ γε, Τιμόλαε,
[4]   ~(ΛΥΚΙΝΟΣ) Ἀτάρ, Σάμιππε, νῦν  ἀνεμνήσθην,   ὁπόθεν ἡμῶν ἀπελείφθη Ἀδείμαντος, ὅτε
[40]   τὰς γωνίας ἀπολιπών, ἐκπρόθεσμα καὶ  ἀνεπαίσθητα   φιλοτιμήματα. εἰκόνες δὲ ἐκεῖναι καὶ
[46]   ὡς ἂν μάθωμεν οἷα αἰτήσεις  ἀνεπίληπτα   καὶ ἀνέγκλητα συκοφαντῶν τοὺς
[11]   τοιοῦτον, ἀλλά τινα πλοῦτον ἐμαυτῷ  ἀνεπλαττόμην,   ἣν κενὴν μακαρίαν οἱ πολλοὶ
[29]   τό τε ἱππικὸν καὶ τοὺς  ἀνέρας   τοὺς ἀσπιδιώτας· ἐθέλω γὰρ εἰδέναι
[43]   δήμοις ὅλοις καὶ μηδένα εἶναι  ἀνέραστον   καὶ ὅτῳ μὴ ποθεινότατος ἐγὼ
[13]   Λυκῖνε, κατέδυσας τὸν πλοῦτον καὶ  ἀνέτρεψας   εὖ φερόμενον τὸ σκάφος οὐρίῳ
[44]   ἐξῆν εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα ἅπαντας  ἄνευ   ἐκείνων μόνων. οἷον δὲ κἀκεῖνο
[20]   τινα θησαυρὸν ὑπὸ τῇ κλίνῃ  ἀνευρεῖν,   ὡς μὴ πράγματα ἔχοις ἐκ
[5]   μὲν ἱστός, ὅσην δὲ  ἀνέχει   τὴν κεραίαν, οἵῳ δὲ προτόνῳ
[4]   Καὶ μάλα δοκεῖ, ἤν πως  ἀνεῳγυῖαν   ἔτι τὴν παλαίστραν καταλάβωμεν. ~ἀλλὰ
[36]   ὥστε, Λυκῖνε, αὐτός τε  ἀνὴρ   ἀγαθὸς γίγνου καὶ τοῖς μετὰ
[2]   ὥσπερ εἴωθε. ταχύδακρυς γὰρ  ἀνὴρ   ἐς τὰ ἐρωτικά. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Καὶ
[7]   ναύκληρος αὐτὸς διηγεῖτό μοι, χρηστὸς  ἀνὴρ   καὶ προσομιλῆσαι δεξιός. ἔφη δὲ
[22]   ἡλικίας τι περ τὸ  ἀνθηρότατον.   ~εἶτα δεῖπνα ἐπὶ χρυσοῦ— εὐτελὴς
[26]   ἐκείνη ἀπορραγῇ, πάντα οἴχεται καὶ  ἄνθρακές   σοι θησαυρὸς ἔσται; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[21]   Σισύφειόν τι βάρος ἀναδιδόντος; (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἄνθρωπε,   μή μοι ἀνάλυε τὴν εὐχήν.
[44]   μηδὲ κατὰ μέτρον ζῶντα τῆς  ἀνθρωπίνης   βιοτῆς, ἀλλ´ ἔτη χίλια νέον
[6]   τροφήν. κἀκεῖνα πάντα μικρός τις  ἀνθρωπίσκος   γέρων ἤδη ἔσωζεν ὑπὸ λεπτῇ
[34]   αὑτούς τε καὶ τὰς ἀκροπόλεις  ἅνθρωποι   ἐνεχείρισαν, καὶ ἐπὶ Βαβυλῶνα ἐλθόντες
[44]   παιδιὰν ἐποιούμην ἂν τὸν τῶν  ἀνθρώπων   βίον καὶ πάντα ἐμὰ ἦν
[29]   προκριθεὶς ἄρχων, ἄριστος εἶναι δόξας  ἀνθρώπων   ἡγεῖσθαι καὶ πράγμασι χρῆσθαι. ὡς
[41]   καὶ πλέον τοῦ ἡδέος τὸ  ἀνιαρὸν   ἐν αὐτοῖς ἦν. ~ἐγὼ δὲ
[46]   ἐπ´ ὀλίγον ὑπηνέμιόν τινα πλοῦτον  ἀνιᾶσθαι   μετ´ ὀλίγον ψιλὴν τὴν μᾶζαν
[4]   βυρσῶν τὰς ἐπιβολὰς καὶ θαυμάζοντες  ἀνιόντα   τὸν ναύτην διὰ τῶν κάλων,
[1]   τῆς νεὼς ἅμα ἤλθομεν καὶ  ἀνιόντες   ἐς αὐτὴν, σὺ μέν, οἶμαι,
[40]   δὲ ἐκεῖναι καὶ νεῴ, οὓς  ἀνιστᾶσιν   αἱ πόλεις θεραπεύουσαι, καὶ τὸ
[8]   Χελιδονέας ἡλίκον ἐν τῷ τόπῳ  ἀνίσταται   τὸ κῦμα, καὶ μάλιστα περὶ
[44]   τὰ τῶν ἄλλων, ἐς ὅσον  ἀνοίγειν   τε τὰς θύρας ἐδυνάμην καὶ
[42]   καὶ ἅπασαν θύραν προσιόντι μοι  ἀνοίγεσθαι   χαλωμένου τοῦ κλείθρου καὶ τοῦ
[46]   ὥσπερ ἐξ ἡδίστου ὀνείρατος ἀνεγρόμενοι  ἀνόμοια   τὰ ἐπὶ τῆς οἰκίας εὑρίσκητε
[20]   ἄστυ. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Εὖ λέγεις, καὶ  ἀνορωρύχθω   θησαυρὸς ὑπὸ τὸν Ἑρμῆν τὸν
[16]   ὡς ὑπέραντλον εἶναι καὶ μηκέτι  ἀντέχειν   πρὸς τὸ ἐπιρρέον; Καὶ ἐπείπερ
[46]   ἐμοὶ δὲ καὶ τοῦτο ἱκανὸν  ἀντὶ   πάντων θησαυρῶν καὶ Βαβυλῶνος αὐτῆς
[19]   αὐτῶν καὶ ἀπολαβεῖν τὸν μισθὸν  ἀντὶ   τῆς ᾠδῆς καὶ νεκρόν τι
[9]   ἑβδομηκοστῇ ἀπ´ Αἰγύπτου ἡμέρᾳ πρὸς  ἀντίους   τοὺς ἐτησίας πλαγιάζοντας ἐς Πειραιᾶ
[33]   ἄλλῳ παραδοὺς τὸ δεξιὸν ἐμὲ  Ἀντίπατρόν   τινα ἔασον ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος,
[7]   ἰδεῖν τὸν Ἀκάμαντα, εἶτα ζεφύρου  ἀντιπνεύσαντος   ἀπενεχθῆναι πλαγίους ἄχρι Σιδῶνος, ἐκεῖθεν
[44]   γῆς ἀοίκητον, καὶ εἴ τινες  ἀντίποδες   ἡμῖν οἰκοῦσι τὸ νότιον τῆς
[5]   πυθμένα, βαθύτατον κατὰ τὸν  ἄντλον,   ἐννέα πρὸς τοῖς εἴκοσι. τὰ
[35]   καθίσαντας ἀναπαύσασθαι, εἶτα οὕτως ἀναστάντας  ἀνύειν   τὸ λοιπὸν ἐς τὸ ἄστυ.
[1]   ἀποβάθρας ὅλης παρέπεμψε χειραγωγῶν ὑποδεδεμένον  ἀνυπόδητος   αὐτὸς ὤν, τὸ ἀπὸ τούτου
[4]   κάλων, εἶτα ἐπὶ τῆς κεραίας  ἄνω   ἀσφαλῶς διαθέοντα τῶν κεροιάκων ἐπειλημμένον.
[30]   ἐφίππιον, εἰ μέλλω μενεῖν τε  ἄνω   καὶ ἕξεσθαι τοῦ χαλινοῦ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)
[22]   μὲν ἕωθεν πρὸς ταῖς θύραις  ἄνω   καὶ κάτω περιπατήσουσιν, ἐν αὐτοῖς
[14]   πρὸς τούτῳ τριάρμενα πάντα καὶ  ἀνώλεθρα,   οὐδὲ ὄψει δηλαδὴ τοὺς φίλους.
[12]   μέσον κατατίθει φέρων τὸν πλοῦτον.  ἄξιον   γὰρ ἀπολαῦσαι τὸ μέρος φίλους
[22]   καὶ πρὸ τῶν ἄλλων εἰσδεχθῆναι  ἀξιοῦσι   θυρωροὶ ἑπτὰ ἐφεστῶτες, εὐμεγέθεις βάρβαροι,
[44]   ἠπιστάμην καὶ ὅσον τῆς γῆς  ἀοίκητον,   καὶ εἴ τινες ἀντίποδες ἡμῖν
[1]   οὕτω φιλοθεάμων σύ γε καὶ  ἄοκνος   τὰ τοιαῦτα. (ΤΙΜΟΛΑΟΣ) Τί γὰρ
[1]   τὸν Πειραιᾶ καταπεπλευκέναι μίαν τῶν  ἀπ´   Αἰγύπτου ἐς Ἰταλίαν σιταγωγῶν; οἶμαι
[15]   τὰ λεπτὰ μέμνησο ἡμῖν ἄγειν  ἀπ´   Αἰγύπτου μύρον ἀπὸ τοῦ
[9]   διὰ τοῦ Αἰγαίου πλεύσαντας ἑβδομηκοστῇ  ἀπ´   Αἰγύπτου ἡμέρᾳ πρὸς ἀντίους τοὺς
[34]   μεταπεμπόμενος καὶ τοξότας καὶ σφενδονήτας.  ἀπαγγέλλουσι   δ´ οὖν οἱ σκοποὶ ἀμφὶ
[14]   Οὐκοῦν, γενναῖε, λαβόμενός μου  ἄπαγε   πρὸς τὸν στρατηγὸν ὥς τινα
[42]   σῶμα καὶ ἄτρωτον εἶναι καὶ  ἀπαθῆ,   ἕτερον δὲ ὡς μὴ ὁρᾶσθαι
[44]   αὐτοῦ ἡλίου ῥᾳδίως ἔγνων ἂν  ἀπαθὴς   ὢν τῷ πυρί, καὶ τὸ
[40]   οἷα δὲ καὶ μετὰ τὴν  ἀπαλλαγὴν   ἔσται; ~Ἀλλ´ ἤδη σὸν αἰτεῖν,
[45]   δή ποτε οὐχ εἷς δακτύλιος  ἅπαντα   ταῦτα δύναταί σοι, ἀλλὰ τοσούτους
[44]   ἂν ἐξῆν εἰσιόντα ἀθέατον κοιμίσαντα  ἅπαντας   ἄνευ ἐκείνων μόνων. οἷον δὲ
[46]   βαδίζειν ἀπολέσαντα τοὺς δακτυλίους ἐκείνους  ἅπαντας   ἀπορρυέντας τῶν δακτύλων. ἐμοὶ δὲ
[19]   σῆς ἐποιησάμην, ὡς μὴ ἀπολέσθαι  ἅπαντας   μετὰ τοῦ χρυσίου. καὶ τὰ
[7]   δὴ παρὰ μικρὸν ὑποβρυχίους δῦναι  ἅπαντας.   ~οἶδα δέ ποτε παραπλεύσας καὶ
[22]   πρόσοδοι καὶ δεήσεις καὶ τὸ  ἅπαντας   ὑποπτήσσειν καὶ προσκυνεῖν, καὶ οἱ
[3]   σημεῖόν ἐστιν Αἰγυπτίοις κόμη.  ἅπαντες   γὰρ αὐτὴν οἱ ἐλεύθεροι παῖδες
[39]   ἀληθής, ἀλλὰ πρὸς τὸ δέος  ἅπαντες   πρὸς τὴν ἐλπίδα εὖνοι
[37]   ἐπ´ ἐμὲ γὰρ οἱ ἱππεῖς  ἅπαντες   καὶ μόνος ἐπιτήδειος αὐτοῖς ἔδοξα
[24]   πλούσιοι πρὸς ἐμὲ Ἶροι δηλαδὴ  ἅπαντες,   καὶ οὐκέτι τὸ ἀργυροῦν πινάκιον
[11]   ὑμῶν ἐποίησεν ἀτενὲς πρὸς αὐτὴν  ἅπαντι   τῷ λογισμῷ ἀποβλέποντα. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τίς
[38]   ὑβρίσωσί τι ἐς τὴν ἀρχήν.  ἁπάντων   δὲ μάλιστα Κυδίαν τὸν πλούσιον
[44]   μεταστειλάμενος, ἀλλ´ αὐτὸς ἐπιπετόμενος ἀπέλαυον  ἁπάντων   ἐς κόρον. καὶ ἐπεὶ γρὺψ
[13]   δὲ ἤδη καὶ ἔπλεον ὑφ´  ἁπάντων   εὐδαιμονιζόμενος τῶν ἐπιβατῶν φοβερὸς τοῖς
[26]   ἐκπεσόντας ἐν βραχεῖ τῶν ἀγαθῶν  ἁπάντων.   ~ἵνα δέ σοι καὶ τούτους
[37]   βασιλεὺς ἤδη γέγονα προσκυνούμενος ὑφ´  ἁπάντων;   ~οἱ βάρβαροι προσκυνείτωσαν. ὑμῶν κατὰ
[29]   πεντακισχιλίους. ~ἐγὼ δὲ χειροτονητὸς ὑφ´  ἁπάντων   προκριθεὶς ἄρχων, ἄριστος εἶναι δόξας
[18]   ἄλλο εἴ τι ἥδιστον κτημάτων  ἁπάντων.   (ΣΑΜΙΠΠΟΣ) Λέληθας σεαυτὸν ἔχων ἐν
[29]   τὸ κεφάλαιον αὐτὸ τῶν ἀγαθῶν  ἁπάντων   σύ γε ᾔτησας, ἄρχειν ἀσπίδος
[9]   τῷ κρημνῷ προσφερομένην. τοὐντεῦθεν δὲ  ἅπαξ   τῆς ὀρθῆς ἐκπεσόντας διὰ τοῦ
[7]   ἔφη δὲ ἀπὸ τῆς Φάρου  ἀπάραντας   οὐ πάνυ βιαίῳ πνεύματι ἑβδομαίους
[18]   ἔνδον ἐστίν, οὗτος ἀριθμὸς  ἅπας   χρυσίον ἐπίσημον γενέσθω, τοσοῦτοι δαρεικοί.
[36]   ἐν αὐτοῖς. δὲ ἵππος  ἅπασα   τῶν βαρβάρων ἐπὶ τὸ δεξιὸν
[42]   κατασπᾶν ὁπόσους ἂν ἐθέλω καὶ  ἅπασαν   θύραν προσιόντι μοι ἀνοίγεσθαι χαλωμένου
[35]   τί δοκεῖ, Τιμόλαε; (ΤΙΜΟΛΑΟΣ)  Ἁπάσῃ   τῇ στρατιᾷ βαδίζειν ἐπὶ τοὺς
[22]   παῖδας ὡραίους ὅσον δισχιλίους, ἐξ  ἁπάσης   ἡλικίας τι περ τὸ
[18]   δὲ Ἑρμῆς κερδῷος ἐπινευσάτω  ἅπασιν.   ἔστω γὰρ τὸ πλοῖον καὶ
[26]   Νομάδος ἀλεκτρυόνος, ἀποφυσήσας τὸ ψυχίδιον  ἄπει   γυψὶ καὶ κόραξι πάντα ἐκεῖνα
[40]   βασιλείου θρόνου τὴν αὐτὴν ὁδὸν  ἄπει   τοῖς πολλοῖς, ἰσότιμος ἐλαυνόμενος ἐν
[40]   πάντα κατ´ ὀλίγον ὑπορρεῖ καὶ  ἄπεισιν   ἀμελούμενα. ἢν δὲ καὶ ὅτι
[44]   οὐ μεταστειλάμενος, ἀλλ´ αὐτὸς ἐπιπετόμενος  ἀπέλαυον   ἁπάντων ἐς κόρον. καὶ ἐπεὶ
[4]   Σάμιππε, νῦν ἀνεμνήσθην, ὁπόθεν ἡμῶν  ἀπελείφθη   Ἀδείμαντος, ὅτε παρὰ τὸν ἱστὸν
[12]   ὄντας τῆς Ἀδειμάντου τρυφῆς. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ)  Ἀπελείφθην   μὲν ὑμῶν εὐθὺς ἐν τῇ
[33]   εἰμι καὶ τῶν οἴκοι πολὺ  ἀπελθεῖν   οὐκ ἂν ἡδέως ὑπομείναιμι. σὺ
[2]   οὖν, Λυκῖνε, ὅπου ἡμᾶς  ἀπέλιπεν;   ὁπότε, οἶμαι, τὸ ὡραῖον ἐκεῖνο
[7]   τὸν Ἀκάμαντα, εἶτα ζεφύρου ἀντιπνεύσαντος  ἀπενεχθῆναι   πλαγίους ἄχρι Σιδῶνος, ἐκεῖθεν δὲ
[17]   ὅταν καιρὸς καλῇ, εὔξομαι  ἅπερ   ἂν δοκῇ. εἰ μὲν γὰρ
[16]   τοὺς ἐπιβάλλοντας ἑκάστῳ σταδίους αἰτῶμεν  ἅπερ   ἂν δοκῇ παρὰ τῶν θεῶν.
[12]   πάχος οὐκ οἶδ´ ὅπου ὑμεῖς  ἀπέστητε.   ~Ἰδὼν δὲ ὅμως τὰ πάντα
[9]   τοῦ Νηρέως ἡλικιώτην, ὃς τοσοῦτον  ἀπεσφάλη   τῆς ὁδοῦ. ~ἀλλὰ τί τοῦτο;
[2]   κόμην ἐπ´ ἀμφότερα τοῦ μετώπου  ἀπηγμένην.   εἰ τοίνυν ἐγὼ Ἀδείμαντον οἶδα,
[34]   διὰ μὲν τῆς Μεσοποταμίας οὐδεὶς  ἀπήντηκεν   ἡμῖν πολέμιος, ἀλλὰ ἑκόντες αὑτούς
[26]   κρόκης πᾶς οὑτοσὶ πλοῦτος  ἀπήρτηται,   καὶ ἢν ἐκείνη ἀπορραγῇ, πάντα
[33]   ἔθνει ἐπεισαχθέντες, οἱ δὲ καὶ  ἀπίασι   τὴν Φοινίκην ἡμῖν ἐν τούτῳ
[4]   σκαιὸν φίλον ἀπολιπόντας αὐτοὺς  ἀπιέναι.   βαδίζωμεν δ´ ὅμως, εἰ καὶ
[1]   εἰς Κόρινθον δέοι ἀπνευστὶ θέοντα  ἀπιέναι   διὰ τοῦτο; οὕτω φιλοθεάμων σύ
[35]   φημι δεῖν ὑμᾶς τὸ πεζὸν  ἀπιέναι   τὴν ἐπὶ Κτησιφῶντος, ἡμᾶς δὲ
[16]   παρέξοντες, εἰ καὶ τῇ φύσει  ἀπίθανα   ἔσται. τὸ δὲ μέγιστον, ἐπίδειξις
[1]   διαλάθοι, κἂν εἰς Κόρινθον δέοι  ἀπνευστὶ   θέοντα ἀπιέναι διὰ τοῦτο; οὕτω
[34]   Κασπίαν θάλατταν οἰκοῦντες οὔτε οἱ  ἀπὸ   Βάκτρων, ἀλλ´ ἐκ τῶν πλησίον
[26]   Ἀδείμαντε, ὡς πάνυ σοι  ἀπὸ   λεπτῆς κρόκης πᾶς οὑτοσὶ
[28]   ἦρξεν, ἀλλά μοι τὸ πρῶτον  ἀπὸ   λῃστείας ἀρξαμένῳ ἑταῖροι καὶ συνωμόται
[8]   θαλάττης, καὶ κλύδων ἅτε  ἀπὸ   πολλῶν ῥευμάτων περὶ τῷ ἀκρωτηρίῳ
[42]   ἔτι δὲ καὶ πέτεσθαι πολὺ  ἀπὸ   τῆς γῆς ἀρθέντα, καὶ πρὸς
[8]   δὴ συμβαίνει μερίζεσθαι τὸ Παμφύλιον  ἀπὸ   τῆς Λυκιακῆς θαλάττης, καὶ
[9]   τοὺς θεοὺς πῦρ τε ἀναδεῖξαι  ἀπὸ   τῆς Λυκίας, ὡς γνωρίσαι τὸν
[44]   νικᾶν παρεῖχον τοῖς φεύγουσιν ἀναστρέψασιν  ἀπὸ   τῆς τροπῆς. καὶ τὸ ὅλον,
[7]   καὶ προσομιλῆσαι δεξιός. ἔφη δὲ  ἀπὸ   τῆς Φάρου ἀπάραντας οὐ πάνυ
[46]   τοὺς βασιλεῖς ὑποκρινόμενοι τραγῳδοὶ ἐξελθόντες  ἀπὸ   τοῦ θεάτρου λιμώττοντες οἱ πολλοί,
[15]   ἄγειν ἀπ´ Αἰγύπτου μύρον  ἀπὸ   τοῦ Κανώπου ἶβιν ἐκ
[5]   τὸ τέταρτον μάλιστα τούτου, καὶ  ἀπὸ   τοῦ καταστρώματος ἐς τὸν πυθμένα,
[1]   ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος αὐτὸς ὤν, τὸ  ἀπὸ   τούτου δὲ οὐκέτι αὐτὸν εἶδον
[46]   οἴχηται ἀποπτάμενος, αὐτοὶ δὲ καταβάντες  ἀπὸ   τῶν θησαυρῶν τε καὶ διαδημάτων
[15]   εἰ συνεμβησόμεθά σοι, καὶ τὴν  ἀποβάθραν   προεισελθὼν ἀφαιρεῖς; ὑπερμαζᾷς γάρ,
[15]   ἐπιστάντες. (ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Ἀλλὰ ὑφαιρήσω τὴν  ἀποβάθραν   προεισελθών. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Οὐκοῦν ἡμεῖς γε
[1]   ἀμφοτέραις, καί με διὰ τῆς  ἀποβάθρας   ὅλης παρέπεμψε χειραγωγῶν ὑποδεδεμένον ἀνυπόδητος
[11]   πρὸς αὐτὴν ἅπαντι τῷ λογισμῷ  ἀποβλέποντα.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Τίς αὕτη; μὴ γὰρ
[13]   εὐθετίζοντι καὶ ἐς λιμένα πόρρωθεν  ἀποβλέποντι   ἐπιστάς, Λυκῖνε, κατέδυσας τὸν
[4]   δέος οὐδὲν μὴ ἀπολειφθεὶς ἡμῶν  ἀποβουκοληθῇ.   (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε, μὴ σκαιὸν
[26]   πρὶν ἐπιβαλεῖν τὴν χεῖρα καὶ  ἀπογεύσασθαι   τοῦ ταὼ τοῦ Νομάδος
[35]   μένειν τὴν Βαβυλῶνα διαφυλάξοντας. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἀποδειλιᾷς   καὶ σύ, Ἀδείμαντε, πλησίον
[33]   ἡγούμενόν σοι τῆς φάλαγγος. (ΣΑΜΙΠΠΟΣ)  Ἀποδιδράσκεις,   Λυκῖνε, τὸν κατάλογον δειλὸς
[44]   ἀμφὶ τὰ ἑπτακαίδεκα ἔτη ἀεὶ  ἀποδυόμενον   τὸ γῆρας ὥσπερ οἱ ὄφεις.
[26]   αὐτίκα πρὶν ἀπολαῦσαι τοῦ πλούτου  ἀποθανόντας,   ἐνίους δὲ καὶ ζῶντας ἀποστερηθέντας
[19]   τινα σωθῆναι παρ´ αὐτῶν καὶ  ἀπολαβεῖν   τὸν μισθὸν ἀντὶ τῆς ᾠδῆς
[12]   φέρων τὸν πλοῦτον. ἄξιον γὰρ  ἀπολαῦσαι   τὸ μέρος φίλους ὄντας τῆς
[26]   σοι τοὺς μὲν αὐτίκα πρὶν  ἀπολαῦσαι   τοῦ πλούτου ἀποθανόντας, ἐνίους δὲ
[40]   ἐπὶ πλεῖστον παραμείνῃ, τίς ἔτι  ἀπόλαυσις   ἀναισθήτῳ αὐτῷ γενομένῳ; ὁρᾷς οἷα
[39]   τὴν ἐλπίδα εὖνοι δοκοῦντες εἶναι.  ἀπόλαυσις   μέν γε οὐδὲ ὄναρ τῶν
[4]   Ἀδείμαντος, καὶ δέος οὐδὲν μὴ  ἀπολειφθεὶς   ἡμῶν ἀποβουκοληθῇ. (ΛΥΚΙΝΟΣ) Ὁρᾶτε, μὴ
[46]   ἐκ τοῦ οὐρανοῦ χαμαὶ βαδίζειν  ἀπολέσαντα   τοὺς δακτυλίους ἐκείνους ἅπαντας ἀπορρυέντας
[19]   τῆς σῆς ἐποιησάμην, ὡς μὴ  ἀπολέσθαι   ἅπαντας μετὰ τοῦ χρυσίου. καὶ
[44]   ἄκρα εὐδαιμονία ἐστὶ μήτε  ἀπολέσθαι   μήτε ἐπιβουλευθῆναι δυναμένη, καὶ μάλιστα
[21]   χρυσὸς γένηται καὶ πλουτῶν ἄθλιος  ἀπόλῃ   λιμῷ διαφθαρεὶς πολυτελεῖ. ~(ΑΔΕΙΜΑΝΤΟΣ) Τὰ
[4]   Ὁρᾶτε, μὴ σκαιὸν φίλον  ἀπολιπόντ&