HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Jean Chrysostome, Discours contre les juifs (IV)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


φ  =  57 formes différentes pour 86 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[4, 4]   ἀπὸ τῶν προφητῶν. Ὅταν γὰρ  φαίνωνται   ἐκεῖνοι, μήτε θύσαντες, μήτε ᾠδὴν
[4, 6]   ἀπαγάγῃ τοῦ πράγματος. Εἰ γὰρ  φανερῶς   εἶπεν, ἀπόστητε, οὐκ ἂν ἠνέσχοντο
[4, 4]   τῆς πόλεως, ἀποδοχῆς ἄξιος ὢν  φανῇ,   δὲ τὸν καιρὸν μὲν
[4, 3]   κἂν μυρία ἀπολογεῖσθαι ἔχῃ; ἂν  φανῇ   τις παρ´ ἐκείνοις τοῖς Ῥωμαίων
[4, 1]   τοῦ Θεοῦ ψῆφοι καλὰ καὶ  φαῦλα   εἶναι τὰ αὐτὰ ποιοῦσι. ~βʹ
[4, 1]   γνώμην τοῦ Θεοῦ γινόμενον, κἂν  φαῦλον   εἶναι δοκῇ, πάντων ἐστὶν ἄριστον·
[4, 5]   μέγα συντελεῖν ἐδύνατο, οὔτε καταλιμπανόμενα  φαῦλον   ποιῆσαι τὸν σπουδαῖον ἴσχυεν.
[4, 1]   ἄριστον εἶναι νομίζηται, πάντων ἐστὶ  φαυλότατον   καὶ παρανομώτατον. Κἂν φονεύσῃ τις
[4, 2]   δίκην; καὶ ἀντὶ τῆς ἀκαίρου  φειδοῦς   οἵαν ὑπέμεινε τιμωρίαν; Καὶ οὗτος
[4, 1]   παντὸς ἀνοσιωτέρα γένοιτ´ ἂν  φειδώ.   Οὐ γὰρ φύσις τῶν
[4, 2]   φεισάμενον κολαζόμενον, τὸν δὲ μὴ  φεισάμενον   εὐδοκιμοῦντα, πανταχοῦ πρὸ τῆς φύσεως
[4, 2]   τυπτήσαντα ἀπολλύμενον, καὶ τὸν μὲν  φεισάμενον   κολαζόμενον, τὸν δὲ μὴ φεισάμενον
[4, 2]   τὸν προφήτην ἐσώθη, καὶ  φεισάμενος   ἐκολάζετο, ἵνα μάθῃς ὅτι Θεοῦ
[4, 2]   γὰρ μὴ τὸν προφήτην αἰδεσθεὶς  φείσηται   πρότερος, οὐχ ἁπλῶς εἶπεν
[4, 1]   βελτίων ἐστὶν φόνος· κἂν  φείσηταί   τις καὶ φιλανθρωπεύσηται παρὰ τὸ
[4, 7]   κἂν ὁτιοῦν ἕτερον ἐπανατείνηται, πάντα  φέρε   γενναίως, ὅπως αὐτοῦ κερδάνῃς τὴν
[4, 1]   αὐξομένῳ δὲ καὶ μετὰ πολλῆς  φερομένῳ   τῆς τῶν ὑδάτων ῥύμης, οὐκέθ´
[4, 3]   γυμνὰ τὰ πράγματα καθ´ ἑαυτὰ  φέροντες   εἰς μέσον σκοποῖμεν μόνον, πολλὴ
[4, 1]   τὴν ἐναγῆ καὶ παράνομον ταύτην  φεύγειν   νηστείαν. Μὴ γάρ μοι τοῦτο
[4, 6]   ἐχρῆν. Τί οὖν; ἑαυτῷ μάχεται,  φησὶ,   θῦσαι μὲν ἐν ἑνὶ τόπῳ
[4, 7]   τὰς σάλπιγγας ἔλαβον· Ποίησον σεαυτῷ,  φησὶ,   σάλπιγγας ἐλατὰς ἀργυρᾶς. Εἶτα λέγων
[4, 6]   νομιζομένων παρατηροῦντες. ~Καὶ τίνος ἕνεκεν.  φησὶ,   ταῦτα ἐπέταξεν Θεὸς, εἰ
[4, 4]   ἐποίησαν ἔξω τὸ πάσχα, προσῆλθον,  φησὶ,   τινὲς τῷ Μωϋσῇ, λέγοντες· Ἡμεῖς
[4, 5]   ἔργων ἐπεδείξαντο; Μείζονα γὰρ ταύτης,  φησὶν,   ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις
[4, 7]   Παῦλος οὕτως· ἀλλὰ πῶς; Τίς,  φησὶν,   ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς
[4, 2]   γοῦν καὶ βασιλεὺς αὐτῷ  φησιν·   Δικαστὴς σὺ παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας.
[4, 3]   ἀλήθειαν ὑμεῖς ἐπεδείξασθε Διὰ τοῦτό  φησιν·   Εἰ γέγονε τοιαῦτα, εἰ ἀλλάξονται
[4, 3]   δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστίν· Ἐκεῖνοι,  φησὶν,   εἴδωλα προσκυνοῦντες, καὶ δαίμονας θεραπεύοντες,
[4, 4]   τοιοῦτόν ἐστιν· Ὃς ἂν ᾖ,  φησὶν,   ἐν ἀποδημίᾳ κατὰ τὸν πρῶτον
[4, 2]   παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας. Ἀνδροφόνος εἶ,  φησὶν,   ἐπειδὴ τὸν πολέμιον ἀφῆκας. Διὰ
[4, 6]   τὴν πολιτείαν. Πῶς οὖν ἄρτι,  φησὶν,   ἐπέτρεψε; Τῇ ἀσθενείᾳ τῇ ὑμετέρᾳ
[4, 4]   τῷ ἁγίῳ ἀντιπίπτετε. Ἓν τοῦτο,  φησὶν,   ἐσπουδάκατε μόνον, ἐναντία ποιεῖν ὧν
[4, 4]   τὰ εἴδωλα θεραπεύοντας, οὕτω πως  φησίν·   Ἕως πότε χωλανεῖτε ἐπ´ ἀμφοτέραις
[4, 3]   δόξαν ὑμῶν. Μὴ γὰρ ἐμὲ,  φησὶν,   ἠδικήσατε· μὴ γὰρ ἐμοὶ ἐγένετο
[4, 3]   αὐτοὺς τῷ τρόπῳ; Ἄκουσον τί  φησιν   Ἱερεμίας πρὸς αὐτοὺς ἐκείνους· Ἀπέλθετε
[4, 5]   τὴν ἀπόδειξιν παρασχώμεθα, ἄκουσον τί  φησιν   Δανιήλ· Ἐν ταῖς ἡμέραις
[4, 2]   κατεδίκασεν αὐτὸν, περιελὼν τὸν τελαμῶνα,  φησὶν   προφήτης· Ὅτι ἐξαπέστειλας σὺ
[4, 5]   ὅλως μετέλαβεν. Καὶ πόθεν δῆλον,  φησὶν,   ὅτι αἱ εἴκοσι ἡμέραι καὶ
[4, 5]   Ἀρκετὸν ἡμῖν ἐστιν μισθὸς,  φησὶν,   ὅτι διὰ τὸν Θεὸν ἀποθνήσκομεν.
[4, 4]   πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενος, οὕτω πώς  φησιν·   Οὐ δυνήσεσθε ποιεῖν τὸ πάσχα
[4, 1]   ὁμοίως εὔκολον ἀπαντᾷν. Διὰ τοῦτο  φθάνουσιν   αὐτοῦ τὰς ἐπιβολὰς πρὸ πολλοῦ
[4, 4]   ἐν τῷ δευτέρῳ μηνὶ, ἵνα  φθάσῃ   εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραβαινέτω τὸν
[4, 6]   μὲν ἰατρὸς Θεὸς,  φιάλη   δὲ πόλις, δὲ
[4, 7]   δὲ τὸ ἱλαστήριον; ποῦ (ἡ  φιάλη;   ποῦ τὰ σπονδεῖα; ποῦ τὸ
[4, 6]   τοῖς ἐπιδιδοῦσι προσέταξε συντρίψαι τὴν  φιάλην   αὐτὴν, ἵνα ἀνυπόπτως καὶ λαθραίως
[4, 6]   χαρισάμενος τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ κάμνοντος,  φιάλην   οἴκοθεν κομίσας ἐκέλευσεν ἐν ταύτῃ
[4, 1]   φόνος· κἂν φείσηταί τις καὶ  φιλανθρωπεύσηται   παρὰ τὸ δοκοῦν ἐκείνῳ, φόνου
[4, 1]   τις κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ,  φιλανθρωπίας   ἁπάσης βελτίων ἐστὶν φόνος·
[4, 2]   ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Εἶδες  φιλανθρωπίας   οἵαν ἔδωκε δίκην; καὶ ἀντὶ
[4, 5]   τὸ μὴ φυλάττειν· εἰ δὲ  φιλόθεοι   καὶ εὐλαβεῖς, καὶ τὰς ψυχὰς
[4, 5]   αὐτοὶ τὰ ἐναντία ποιοῦντες πρὸς  φιλονεικίαν   καὶ ἔριν; Καὶ γὰρ εἰ
[4, 4]   βούλεται αὐτοὺς μὴ νηστεύειν, τότε  φιλονεικοῦσι   νηστεύοντες· ὅτε ἤθελεν αὐτοὺς θυσίαν
[4, 1]   ἐπεὶ καὶ τῶν γεωργῶν οἱ  φιλόπονοι,   ἐπειδὰν ἔχωσι γείτονα χείμαῤῥον παρασύροντα
[4, 7]   γένηται, Θεὸς ἔσται σου  φίλος,   καὶ μεγάλοις σε κατὰ τὴν
[4, 5]   φιλοσοφίας. Οὗτοι γοῦν οἱ τῇ  φιλοσοφίᾳ   τῶν ἀγγέλων ἐπιδειξάμενοι ἐφαμίλλους πολιτείας
[4, 5]   τι τῆς ἐν τῇ ψυχῇ  φιλοσοφίας.   Οὗτοι γοῦν οἱ τῇ φιλοσοφίᾳ
[4, 3]   τοῦτο δὲ καὶ τοὺς μάρτυρας  φιλοῦμεν,   οὐκ ἐπειδὴ βασανίζονται, ἀλλ´ ἐπειδὴ
[4, 5]   τὴν ψυχὴν αὑτοῦ ὑπὲρ τῶν  φίλων   αὑτοῦ θήσῃ. Ἐκεῖνοι δὲ τὴν
[4, 2]   δὲ φονεύσας ηὐδοκίμησεν. γοῦν  Φινεὲς   δύο φόνους ἐργασάμενος ἐν μιᾷ
[4, 2]   μὲν σώσας κολάζεται, ἕτερος δὲ  φονεύσας   ηὐδοκίμησεν. γοῦν Φινεὲς δύο
[4, 1]   ἐστὶ φαυλότατον καὶ παρανομώτατον. Κἂν  φονεύσῃ   τις κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ,
[4, 1]   φιλανθρωπίας ἁπάσης βελτίων ἐστὶν  φόνος·   κἂν φείσηταί τις καὶ φιλανθρωπεύσηται
[4, 1]   φιλανθρωπεύσηται παρὰ τὸ δοκοῦν ἐκείνῳ,  φόνου   παντὸς ἀνοσιωτέρα γένοιτ´ ἂν
[4, 2]   ηὐδοκίμησεν. γοῦν Φινεὲς δύο  φόνους   ἐργασάμενος ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ,
[4, 3]   Πέρσης οὐ τὰ Περσῶν  φρονεῖ;   βάρβαρος οὐ τὰ βαρβάρων
[4, 4]   οὖν τοὺς τὰ ἡμέτερα λέγοντας  φρονεῖν,   καὶ τὰ ἐκείνων ζηλοῦντας, ἀρκεῖ
[4, 3]   χρὴ καλεῖν τοὺς τὰ ἐκείνων  φρονοῦντας.   Πορεύεσθε εἰς τὰς συναγωγὰς, καὶ
[4, 3]   παρ´ ἡμῖν οἰκούντων τὰ ἐκείνων  φρονῶν,   οὐκ εὐθέως χωρὶς λόγου καὶ
[4, 4]   δεῖ καταφρονῆσαι, τὸν καιρὸν δὲ  φυλάξαι,   τοῦ καιροῦ καταφρονήσαντας, τὸν
[4, 5]   ἔδωκαν, εὔδηλον ὅτι τὸ μὴ  φυλάξαι   τὸν νόμον οὐ κατὰ ῥᾳθυμίαν
[4, 4]   τόπον καταλιπὼν, καὶ τὸν καιρὸν  φυλάξας.   Ἂν γὰρ τὸν καιρὸν
[4, 4]   δὲ τὸν καιρὸν μὲν  φυλάξας,   καταλιπὼν δὲ τὸν τόπον, ἐγκλημάτων
[4, 2]   πρός με, καὶ εἶπέ μοι·  Φύλαξόν   μοι τοῦτον· καὶ ἔσται ἐὰν
[4, 5]   ῥᾳθυμίας ἐνόμισεν εἶναι τὸ μὴ  φυλάττειν·   εἰ δὲ φιλόθεοι καὶ εὐλαβεῖς,
[4, 5]   ταύτας ἁπάσας ἕξω τῶν Ἱεροσολύμων  φυλάττειν   οὐ χρή. Καὶ ἕτερον δὲ
[4, 3]   Ἦν ποτε καιρὸς, ὅτε ταῦτα  φυλάττεσθαι   ἔδει, ἀλλὰ νῦν οὐκ ἔστι.
[4, 5]   ἐκείνων οὐδὲν τοιοῦτον τῶν νομίμων  φυλαττόντων   ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας, αὐτοὶ τὰ
[4, 2]   ἔχουσι τὴν ψῆφον, οὐ τῇ  φύσει   τῶν πραγμάτων προσέχοντες, ἀλλὰ τῷ
[4, 5]   ὡς καὶ αὐτῆς περιγενέσθαι τῆς  φύσεως,   καὶ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν διὰ
[4, 2]   φεισάμενον εὐδοκιμοῦντα, πανταχοῦ πρὸ τῆς  φύσεως   τῶν πραγμάτων τοῦ Θεοῦ τὰς
[4, 6]   θηλυμανεῖς, οὐκ ἐπειδὴ πρὸς τὴν  φύσιν   ἐκείνων μετέπεσαν, ἀλλ´ ἐπειδὴ τὴν
[4, 2]   προστάττοντος οὐ δεῖ περιεργάζεσθαι τὴν  φύσιν   τῶν γινομένων, ἀλλὰ πείθεσθαι μόνον.
[4, 1]   φειδώ. Οὐ γὰρ  φύσις   τῶν πραγμάτων, ἀλλ´ αἱ τοῦ
[4, 1]   μέγα καὶ διωλύγιον ὀλολύξαντες, τῇ  φωνῇ   πολλάκις πρὸ τῆς βολῆς τὸ
[4, 2]   Ἀνθ´ ὧν οὐχ ὑπήκουσας τῆς  φωνῆς   Κυρίου, ἰδοὺ σὺ ἀποτρέχεις ἀπ´
[4, 6]   τῶν χειρῶν ὑμῶν; Ἥκουσας σαφεστάτης  φωνῆς   λεγούσης, ὅτι οὐκ ἐξεζήτει ταῦτα




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de l'Abbaye Saint-Benoît de Port-Valais

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/04/2009