HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Jean Chrysostome, Discours contre les juifs (IV)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


υ  =  27 formes différentes pour 66 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[4, 7]   λοιδορούντων ἀνεχόμεθα, οὐ δακνόμεθα ταῖς  ὕβρεσιν,   ἀλλ´ ἓν μόνον ἐπιθυμοῦμεν ἰδεῖν,
[4, 7]   ἀδελφὸν ἀπολλύμενον, κἂν λοιδορῇ, κἂν  ὑβρίζῃ,   κἂν τύπτῃ, κἂν ἀπειλῇ ἐχθρὸς
[4, 7]   γὰρ λακτιζόντων τῶν νοσούντων καὶ  ὑβριζόντων   καὶ λοιδορούντων ἀνεχόμεθα, οὐ δακνόμεθα
[4, 7]   ψυχὰς τῶν πεπλανημένων ἐπαναγαγόντες· κἂν  ὑβρισθῆναι   δέῃ, κἂν πληγὰς λαβεῖν, κἂν
[4, 7]   τοῦ τὰ τοιαῦτα ἀσχημονοῦντος τὴν  ὑγίειαν.   Καὶ ἰατροῦ πολλάκις ἐσθῆτα διέῤῥηξεν
[4, 1]   μετὰ πολλῆς φερομένῳ τῆς τῶν  ὑδάτων   ῥύμης, οὐκέθ´ ὁμοίως εὔκολον ἀπαντᾷν.
[4, 4]   πρὸς Μωϋσῆν, λέγων· Λάλησον τοῖς  υἱοῖς   Ἰσραὴλ, λέγων· Ἄνθρωπος ὃς ἐὰν
[4, 4]   κατὰ καιρὸν αὐτοῦ ἐν μέσῳ  υἱῶν   Ἰσραήλ; Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς
[4, 2]   βασιλεὺς Ἰσραὴλ, ὅτι ἀπὸ τῶν  υἱῶν   τῶν προφητῶν οὗτος, καὶ εἶπε
[4, 6]   μέλλοντα διασπείρειν ὑμᾶς, βουλόμενον  ὑμᾶς   ἐκεῖ θύειν μόνον, μὴ πανταχοῦ
[4, 6]   πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης μέλλοντα διασπείρειν  ὑμᾶς,   βουλόμενον ὑμᾶς ἐκεῖ θύειν
[4, 7]   ἁγίων τούς τε πεπλανημένους ἀνασωθῆναι,  ὑμᾶς   τε τῆς ἄγρας περιγενέσθαι, αὐτούς
[4, 1]   τὰς ὑμετέρας ἀσφαλιζόμεθα ψυχὰς, παρακαλοῦντες  (ὑμᾶς,   τὴν ἐναγῆ καὶ παράνομον ταύτην
[4, 7]   πλέον. Ἀνάγκη δὲ λοιπὸν παρακαλέσαι  ὑμᾶς   τοὺς παρόντας, ἵνα πολλὴν τῶν
[4, 4]   Στέφανος ἔλεγε πρὸς αὐτούς·  Ὑμεῖς   ἀεὶ τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ
[4, 3]   καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί·  ὑμεῖς   δὲ ἠλλάξασθε τὴν δόξαν ὑμῶν,
[4, 3]   καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί·  ὑμεῖς   δὲ ἠλλάξασθε τὴν δόξαν ὑμῶν,
[4, 3]   πλημμέλεια· ἀλλ´ ὅμως οὐκ ἤλλαξαν.  Ὑμεῖς   δὲ ἠλλάξασθε τὴν δόξαν ὑμῶν,
[4, 3]   καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν αὐτομολῆσαι·  ὑμεῖς   δὲ τὸν ἀληθῆ Θεὸν προσκυνοῦντες,
[4, 3]   μὴ γὰρ ἐμοὶ ἐγένετο βλάβη·  ὑμεῖς   ἑαυτοὺς ἠτιμώσατε· τὴν ἐμὴν οὐκ
[4, 3]   συνείδησιν, τοσαύτην περὶ τὴν ἀλήθειαν  ὑμεῖς   ἐπεδείξασθε Διὰ τοῦτό φησιν· Εἰ
[4, 3]   τὴν ἀλήθειαν οὐ τρέχουσι, καὶ  ὑμεῖς   πρὸς τὴν παρανομίαν τρέχετε· παρανομίαν
[4, 6]   φησὶν, ἐπέτρεψε; Τῇ ἀσθενείᾳ τῇ  ὑμετέρᾳ   συγκαταβαίνων. Καὶ καθάπερ ἰατρὸς, πυρέττοντα
[4, 3]   οὐκ ἠλαττώσατε δόξαν, ἀλλὰ τὴν  ὑμετέραν.   Δότε δὴ κἀμοὶ τοῦτο καὶ
[4, 1]   πρὸ πολλῶν τῶν ἡμέρων τὰς  ὑμετέρας   ἀσφαλιζόμεθα ψυχὰς, παρακαλοῦντες (ὑμᾶς, τὴν
[4, 1]   ἤδη καθοπλιζόμεθα, καὶ περιφράττομεν τὰς  ὑμετέρας   ψυχὰς, ἐπεὶ καὶ τῶν γεωργῶν
[4, 6]   οὐδὲ γὰρ παρὰ τὴν ἀρχὴν  ὑμῖν   δοῦναι τὰς θυσίας ἠβούλετο· καὶ
[4, 4]   ἐν ὁδῷ μακρᾷ, ἐν  ὑμῖν,   ἐν ταῖς γενεαῖς ὑμῶν, ποιήσει
[4, 7]   παρανομοῦσιν, οὕτω καὶ πολλῷ μᾶλλον  ὑμῖν,   ὅτι τοῖς παρανομοῦσι συνέρχεσθε, καὶ
[4, 7]   πείσῃ. Τί μέγα αἰτῶ παρ´  ὑμῶν,   ἀγαπητοί; Ἕκαστος ὑμῶν ἕνα μοι
[4, 3]   Οὐκ εἶπεν· Ἠλλάξασθε τὸν Θεὸν  ὑμῶν,   ἀλλὰ, τὴν δόξαν δὲ
[4, 7]   εἰδέναι, καὶ οὐκ ἂν ἐδεήθην  ὑμῶν,   ἀλλὰ τὴν ταχίστην ἐποιήσαμεν ἂν
[4, 4]   Κύριος Θεὸς ἡμῶν μεθ´  ὑμῶν,   δεῦτε καὶ πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ·
[4, 7]   αἰτῶ παρ´ ὑμῶν, ἀγαπητοί; Ἕκαστος  ὑμῶν   ἕνα μοι τῶν ἀδελφῶν ἀνασωσάτω,
[4, 3]   Ὑμεῖς δὲ ἠλλάξασθε τὴν δόξαν  ὑμῶν,   ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε, καὶ
[4, 3]   ὑμεῖς δὲ ἠλλάξασθε τὴν δόξαν  ὑμῶν,   ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε. Οὐκ
[4, 3]   ὑμεῖς δὲ ἠλλάξασθε τὴν δόξαν  ὑμῶν,   ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε. Οὐκ
[4, 6]   ταῦτα πάντα ἐκ τῶν χειρῶν  ὑμῶν;   Ἥκουσας σαφεστάτης φωνῆς λεγούσης, ὅτι
[4, 4]   ἀκούσομαι τί ἐντελεῖται Κύριος περὶ  ὑμῶν.   Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν,
[4, 7]   ἐν αὐταῖς ἐπὶ τοῖς ὁλοκαυτώμασιν  ὑμῶν,   καὶ ταῖς θυσίαις τῶν σωτηρίων
[4, 6]   ἄρχοντες Σοδόμων· προσέχετε νόμον Θεοῦ  ὑμῶν,   λαὸς Γομόῤῥας· οὐ πρὸς Σοδομίτας
[4, 6]   Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν  ὑμῶν;   λέγει Κύριος. Οἱ δὲ ἐν
[4, 6]   Τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν  ὑμῶν;   λέγει Κύριος. Πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων
[4, 3]   ἀλλάσσεται· ἀλλ´, Ἠλλάξασθε τὴν δόξαν  ὑμῶν.   Μὴ γὰρ ἐμὲ, φησὶν, ἠδικήσατε·
[4, 3]   Οὐκ εἶπεν, Ἠλλάξασθε τὸν Θεὸν  ὑμῶν·   Θεὸς γὰρ οὐκ ἀλλάσσεται·
[4, 6]   ὅτι οὐκ ἐξεζήτει ταῦτα παρ´  ὑμῶν   παρὰ τὴν ἀρχήν; Εἰ γὰρ
[4, 4]   ἐν ὑμῖν, ἐν ταῖς γενεαῖς  ὑμῶν,   ποιήσει τὸ πάσχα ἐν τῷ
[4, 7]   καὶ ταῖς θυσίαις τῶν σωτηρίων  ὑμῶν.   Ποῦ τοίνυν ἐστὶν βωμός;
[4, 1]   παρανομωτέρα. Οὐ γὰρ τὸ πραττόμενον  ὑπ´   αὐτῶν χρὴ σκοπεῖν μόνον, ἀλλὰ
[4, 2]   τὸ ἀξίωμα, καὶ μετὰ πάσης  ὑπάκουε   τῆς προθυμίας. Ἀλλ´ οὐκ ἠνέσχετο·
[4, 2]   ἀντὶ τῆς ἀκαίρου φειδοῦς οἵαν  ὑπέμεινε   τιμωρίαν; Καὶ οὗτος μὲν σώσας
[4, 3]   ἐκείνων, καὶ τὸν ἀγῶνα ἅπαντα  ὑπὲρ   αὐτῶν ἀνῃρημένοις, οὓς καὶ πλείονος
[4, 4]   ἐν τῷ μικροτέρῳ παρατήρησις  ὑπὲρ   αὐτῶν ἀπολογήσασθαι δύναται. Ὥστε κἂν
[4, 7]   τῆς ἀσεβείας ἀπαλλαγέντας, ἐπιγνῶναι τὸν  ὑπὲρ   αὐτῶν σταυρωθέντα Χριστὸν, ἵνα πάντες
[4, 7]   δέον σε οἴκοι καθήμενον στενάζειν  ὑπὲρ   ἐκείνων καὶ δακρύειν, ὅτι τῷ
[4, 5]   δὲ τὴν ψυχὴν αὑτῶν ἔθηκαν  ὑπὲρ   τοῦ Θεοῦ. Καὶ οὐ διὰ
[4, 3]   ἡμῶν καὶ Ἰουδαίων; μὴ γὰρ  ὑπὲρ   τῶν τυχόντων ἐστὶν ἀμφισβήτησις,
[4, 5]   καὶ τὰς ψυχὰς τὰς ἑαυτῶν  ὑπὲρ   τῶν τῷ Θεῷ δοκούντων ἔδωκαν,
[4, 5]   ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὑτοῦ  ὑπὲρ   τῶν φίλων αὑτοῦ θήσῃ. Ἐκεῖνοι
[4, 2]   πρὸς αὐτόν· Ἀνθ´ ὧν οὐχ  ὑπήκουσας   τῆς φωνῆς Κυρίου, ἰδοὺ σὺ
[4, 1]   μὲν ἂν μηδὲν ἐνοχλῇ θηρίον,  ὑπὸ   δρῦν πεύκην ἑαυτοὺς ῥίψαντες
[4, 7]   τίς ἐστι, καὶ μυρίων τιμωριῶν  ὑπόθεσις.   Ἐσάλπιζον οἱ Ἰουδαῖοί ποτε, ὅτε
[4, 4]   καιρῷ καὶ ἐν τόπῳ διωρισμένῳ.  Ὑποθώμεθα   τοίνυν δύο τινὰς εἶναι ποιοῦντας
[4, 7]   πληγὰς λαβεῖν, κἂν ὁτιοῦν ἕτερον  ὑπομεῖναι,   πάντα ποιήσωμεν, ὥστε αὐτοὺς ἀνακτήσασθαι.
[4, 4]   ἐσμεν ἐπὶ ψυχῇ ἀνθρώπου· μὴ  ὑστερήσωμεν   προσενεγκεῖν τὸ δῶρον Κυρίου κατὰ
[4, 7]   εἰ καὶ ποτὲ συγκεχωρημένον ἦν,  ὕστερον   παρανομία τίς ἐστι, καὶ μυρίων




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de l'Abbaye Saint-Benoît de Port-Valais

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/04/2009