HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Jean Chrysostome, Discours contre les juifs (IV)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ς  =  91 formes différentes pour 131 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[4, 5]   μέγιστον· ὅτι θυσιῶν παρατηρήσεις καὶ  σαββάτων   καὶ νουμηνιῶν, καὶ πάντων τῶν
[4, 7]   γοῦν, καὶ διὰ τί τὰς  σάλπιγγας   ἔλαβον· Ποίησον σεαυτῷ, φησὶ, σάλπιγγας
[4, 7]   σάλπιγγας ἔλαβον· Ποίησον σεαυτῷ, φησὶ,  σάλπιγγας   ἐλατὰς ἀργυρᾶς. Εἶτα λέγων αὐτῶν
[4, 7]   κατενεχθέν; Πάντα ἀφῆκας, καὶ τὰς  σάλπιγγας   κατέχεις μόνον; Ὁρᾷς ὅτι παίζουσι
[4, 0]   ΑΥΤΟΥ ΚΑΤΑ ΙΟΥΔΑΙΩΝ, ΕΙΣ ΤΑΣ  ΣΑΛΠΙΓΓΑΣ   ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΑΥΤΩΝ. ΕΛΕΧΘΗ ΔΕ
[4, 7]   αὐτῶν τὴν χρείαν, ἐπήγαγε· Καὶ  σαλπιεῖτε   ἐν αὐταῖς ἐπὶ τοῖς ὁλοκαυτώμασιν
[4, 7]   τῶν θεομάχων Ἰουδαίων, εἰπέ μοι,  σαλπίζοντας   ἀνθρώπους; δέον σε οἴκοι καθήμενον
[4, 5]   κεχρῆσθαι τοῖς ὀργάνοις αὐτῶν, λέγοντες·  σατε   ἡμῖν τὴν ᾠδὴν Κυρίου, ἐκεῖνοι
[4, 6]   ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; Ἥκουσας  σαφεστάτης   φωνῆς λεγούσης, ὅτι οὐκ ἐξεζήτει
[4, 5]   ᾠδὴν Κυρίου, ἐκεῖνοι τὸν νόμον  σαφῶς   ἐπιστάμενοι οὐκ ἐπιτρέποντα ταῦτα ἕξω
[4, 7]   ἔσται σου φίλος, καὶ μεγάλοις  σε   κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀμείψεται
[4, 2]   ἀποτρέχεις ἀπ´ ἐμοῦ, καὶ πατάξει  σε   λέων. Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ´
[4, 7]   εἰπέ μοι, σαλπίζοντας ἀνθρώπους; δέον  σε   οἴκοι καθήμενον στενάζειν ὑπὲρ ἐκείνων
[4, 7]   τί τὰς σάλπιγγας ἔλαβον· Ποίησον  σεαυτῷ,   φησὶ, σάλπιγγας ἐλατὰς ἀργυρᾶς. Εἶτα
[4, 7]   πρὸς Ἰουδαίους μενέτω τέως μάχη.  Σήμερον   γὰρ ἠκροβολισάμεθα πρὸς αὐτοὺς, μόνον
[4, 1]   ἡμῖν διενοχλῶν· ἐπειδὴ δὲ  σήμερον   οἱ λύκων ἁπάντων χαλεπώτεροι Ἰουδαῖοι
[4, 7]   πάσχειν δεινὸν, τῶν μελῶν ἡμῶν  σηπομένων;   Ἀλλ´ οὐχ Παῦλος οὕτως·
[4, 7]   ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς  σκανδαλίζεται,   καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; Τοῦτο
[4, 1]   Καὶ ναῦται, πρὶν τὸ  σκάφος   εἰς λιμένα καθελκύσαι, καὶ τρόπιν
[4, 6]   ταύτης αἰτήσεως τὸν ἄῤῥωστον τὸ  σκεῦος   ἀφανίσας· οὕτω καὶ Θεὸς
[4, 6]   ἰατρὸς διὰ τῆς τοῦ  σκεύους   συντριβῆς, οὕτω καὶ Θεὸς
[4, 7]   κιβωτός; ποῦ δὲ  σκηνὴ   καὶ τὰ ἅγια τὸν ἁγίων;
[4, 4]   Θεός σου. Οὕτω καὶ τὰς  σκηνοπηγίας.   Ἀλλ´ ἴδωμεν ἀμφοτέρων τούτων, τοῦ
[4, 1]   τινι, τῇ τῶν Γραφῶν διηγήσει  σκιρτῶντες,   οὐδενὸς ἡψάμεθα ἀγωνιστικοῦ λόγου· οὐδεὶς
[4, 1]   τὸ πραττόμενον ὑπ´ αὐτῶν χρὴ  σκοπεῖν   μόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν αἰτίαν
[4, 3]   καθ´ ἑαυτὰ φέροντες εἰς μέσον  σκοποῖμεν   μόνον, πολλὴ σύγχυσις ἔσται,
[4, 6]   ὑμῶν, λαὸς Γομόῤῥας· οὐ πρὸς  Σοδομίτας   καὶ τοὺς ἐν Γομόῤῥοις οἰκοῦντας
[4, 6]   λέγει Κύριος. Οἱ δὲ ἐν  Σοδόμοις   οὐδέποτε ἀνεφάνησαν ἀναφέροντες θυσίας· ἀλλὰ
[4, 6]   οὕτως· Ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντες  Σοδόμων·   προσέχετε νόμον Θεοῦ ὑμῶν, λαὸς
[4, 4]   Κύριος Θεός σου δίδωσί  σοι.   Ἀλλ´ ὥσπερ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ
[4, 5]   καὶ ἐὰν μὴ, γνωστὸν ἔστω  σοι,   βασιλεῦ, ὅτι τοῖς θεοῖς σου
[4, 7]   πιστὸς, καὶ τῶν αὐτῶν  σοι   μετέχων μυστηρίων, καὶ εἰς τὴν
[4, 2]   ἐκπηδῶν ἐκπηδήσῃ, ἔσται ψυχή  σου   ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ,
[4, 2]   χειρός σου, καὶ ψυχή  σου   ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, καὶ
[4, 2]   τῆς χειρός σου, ψυχή  σου   ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, καὶ
[4, 2]   ψυχῆς αὐτοῦ, καὶ λαός  σου   ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Εἶδες
[4, 2]   ψυχῆς αὐτοῦ, καὶ λαός  σου   ἀντὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Ὁρᾷς
[4, 7]   τὴν σωτηρίαν. Ἐὰν οὗτος ἐχθρός  σου   γένηται, Θεὸς ἔσται σου
[4, 4]   πόλεων ὧν Κύριος Θεός  σου   δίδωσί σοι. Ἀλλ´ ὥσπερ ἐν
[4, 2]   αὐτὸν καὶ εἶπεν· δοῦλός  σου   ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν στρατείαν τοῦ
[4, 2]   ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός  σου,   ψυχή σου ἀντὶ τῆς
[4, 5]   οὐδὲ τόπος τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιόν  σου,   καὶ εὑρεῖν ἔλεος. Καίτοι γε
[4, 2]   ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός  σου,   καὶ ψυχή σου ἀντὶ
[4, 6]   τίνος οὖν ἕνεκεν τὴν πόλιν  σου   κατέλυσε; Δυοῖν γὰρ θάτερον ἐχρῆν
[4, 5]   σοι, βασιλεῦ, ὅτι τοῖς θεοῖς  σου   οὐ λατρεύομεν. Ἀρκετὸν ἡμῖν ἐστιν
[4, 4]   ἂν ἐκλέξηται Κύριος Θεός  σου.   Οὕτω καὶ τὰς σκηνοπηγίας. Ἀλλ´
[4, 2]   Καὶ ἐγένετο ὡς δοῦλός  σου   περιεβλέπετο ὧδε καὶ ὧδε· καὶ
[4, 7]   καὶ ἀκέραιος, μὴ πλεονάσῃς δέ  σου   τὸ τάλαντον, μηδὲ ἕτερον ἀδελφὸν
[4, 7]   ἐπιδοῦναι δέῃ, μὴ παραιτήσῃ, μίμησαί  σου   τὸν Δεσπότην· κἂν οἰκέτην ἔχῃς,
[4, 7]   σου γένηται, Θεὸς ἔσται  σου   φίλος, καὶ μεγάλοις σε κατὰ
[4, 3]   ἂν ἡμῖν. Οὐ γὰρ χρεία  σοφισμάτων   καὶ κατασκευῆς καὶ μακρῶν περιόδων
[4, 3]   ὁρῶ. Καὶ τοῦτο οὐχ οἱ  σοφοὶ   καὶ συνετοὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ
[4, 6]   τέλους ἀφῆκεν, ἀλλὰ διὰ τῆς  σοφωτάτης   μεθόδου πάλιν ἀπήγαγεν. Καὶ καθάπερ
[4, 7]   ποῦ (ἡ φιάλη; ποῦ τὰ  σπονδεῖα;   ποῦ τὸ πῦρ τὸ ἄνωθεν
[4, 4]   οὐ βούλεται αὐτοὺς ἑορτὰς ἐπιτελεῖν,  σπουδάζουσιν   ἑορτάζειν. Διὰ τοῦτο Στέφανος
[4, 5]   οὔτε καταλιμπανόμενα φαῦλον ποιῆσαι τὸν  σπουδαῖον   ἴσχυεν. μειῶσαί τι τῆς
[4, 1]   καθοπλίζουσι, καὶ πρὸ τῆς ποίμνης  στάντες,   καὶ μέγα καὶ διωλύγιον ὀλολύξαντες,
[4, 7]   ἀπαλλαγέντας, ἐπιγνῶναι τὸν ὑπὲρ αὐτῶν  σταυρωθέντα   Χριστὸν, ἵνα πάντες ὁμοθυμαδὸν ἐν
[4, 6]   Πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν· καὶ  στέαρ   (ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ
[4, 7]   ἀνθρώπους; δέον σε οἴκοι καθήμενον  στενάζειν   ὑπὲρ ἐκείνων καὶ δακρύειν, ὅτι
[4, 4]   σπουδάζουσιν ἑορτάζειν. Διὰ τοῦτο  Στέφανος   ἔλεγε πρὸς αὐτούς· Ὑμεῖς ἀεὶ
[4, 7]   τεύξῃ; πῶς ἐπὶ τοῦ βήματος  στήσῃ   τοῦ Χριστοῦ μετὰ παῤῥησίας, εἰπέ
[4, 4]   Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς·  Στῆτε   αὐτοῦ, καὶ ἀκούσομαι τί ἐντελεῖται
[4, 5]   κρέας οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ  στόμα   μου, καὶ ἄλειμμα οὐκ ἠλειψάμην
[4, 7]   ἵνα πάντες ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ  στόματι   δοξάζωμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα
[4, 2]   δοῦλός σου ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν  στρατείαν   τοῦ πολέμου, καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ
[4, 1]   πανταχόθεν ἐπινοοῦντες ἀσφάλειαν. Οὕτω καὶ  στρατιῶται   καὶ ναῦται καὶ γεωργοὶ καὶ
[4, 2]   Τάδε λέγει Κύριος· Ὅτι ἐξαπέστειλας  σὺ   ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός
[4, 2]   φησὶν προφήτης· Ὅτι ἐξαπέστειλας  σὺ   ἄνδρα ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός
[4, 2]   ὑπήκουσας τῆς φωνῆς Κυρίου, ἰδοὺ  σὺ   ἀποτρέχεις ἀπ´ ἐμοῦ, καὶ πατάξει
[4, 7]   Δεσπότης ἡμῶν δι´ ἡμᾶς ἀπέθανε,  σὺ   δὲ οὐδὲ λόγον προΐεσαι; καὶ
[4, 7]   οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; Τοῦτο καὶ  σὺ   δέξαι τὸ πῦρ· κἂν ἴδῃς
[4, 2]   αὐτὸν βασιλεὺς Ἰσραήλ· Ἰδοὺ  σὺ   δικαστὴς παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας. Καὶ
[4, 5]   τῆς αἰχμαλωσίας λέγων. Πῶς οὖν  σὺ   νῦν νηστεύεις, εἰπέ μοι, τῶν
[4, 2]   βασιλεὺς αὐτῷ φησιν· Δικαστὴς  σὺ   παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας. Ἀνδροφόνος εἶ,
[4, 3]   αὐτὸ πείσεται πάλιν; Πῶς οὖν  σὺ   πρὸς τὴν παράνομον ἐκείνην μεθιστάμενος
[4, 3]   ἐσταύρωσαν ἐκεῖνοι τὸν Χριστὸν, ὃν  σὺ   προσκυνεῖς. Ὁρᾷς πόσον τὸ μέσον;
[4, 7]   μὴ ἐπλεόνασεν αὐτὸ ἐκολάζετο. Καὶ  σὺ   τοίνυν, αὐτὸς ἂν καθαρὸς διαμείνῃς
[4, 6]   μιμήσει τὴν πρὸς ἐκείνους ἐπεσπάσαντο  συγγένειαν.   Οὕτω γοῦν καὶ κύνας καλεῖ,
[4, 7]   Ἐκκλησίαν ἀπαντᾷ, καὶ ἀδελφῶν καὶ  συγγενῶν   καὶ ἐπιτηδείων καὶ πάντων ἐστὶν
[4, 4]   νηστεύσαντες, ποίαν ἔχοιεν ἂν οὗτοι  συγγνώμην;   Καίτοι γε ἐκεῖνοι προσδοκῶντες ἀπολήψεσθαι
[4, 7]   λόγον προΐεσαι; καὶ ποίαν ἕξεις  συγγνώμην;   ποίας ἀπολογίας τεύξῃ; πῶς ἐπὶ
[4, 6]   ἐπέτρεψε; Τῇ ἀσθενείᾳ τῇ ὑμετέρᾳ  συγκαταβαίνων.   Καὶ καθάπερ ἰατρὸς, πυρέττοντα ὁρῶν
[4, 7]   Θεοῦ γινόμενον, εἰ καὶ ποτὲ  συγκεχωρημένον   ἦν, ὕστερον παρανομία τίς ἐστι,
[4, 3]   μέσον σκοποῖμεν μόνον, πολλὴ  σύγχυσις   ἔσται, καὶ πολὺς θόρυβος.
[4, 5]   ἅπασαν διὰ τῶν εἰς αὐτοὺς  συμβάντων   εἰς θεογνωσίαν ἐπισπάσασθαι. Τί γὰρ
[4, 7]   τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, εἰς τοὺς  {σύμπαντας}   αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
[4, 6]   Οὐδαμῶς, ἀλλὰ καὶ σφόδρα ἑαυτῷ  συμφωνεῖ·   οὐδὲ γὰρ παρὰ τὴν ἀρχὴν
[4, 7]   δόξα καὶ τὸ κράτος  σὺν   τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, εἰς τοὺς
[4, 6]   δὲ καιρὸν εἰς μίαν πόλιν  συναγαγὼν,   αὐτὴν πάλιν ἐκείνην τὴν πόλιν
[4, 3]   ἐκείνων φρονοῦντας. Πορεύεσθε εἰς τὰς  συναγωγὰς,   καὶ ἴδετε εἰ ἠλλάξαντο Ἰουδαῖοι
[4, 7]   Τί τρέχεις ἰδεῖν ἐν τῇ  συναγωγῇ   τῶν θεομάχων Ἰουδαίων, εἰπέ μοι,
[4, 7]   ἐπιτρέπεις ἀπελθεῖν, πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ  συναγωγῆς   τοῦτο χρὴ ποιεῖν· μείζων γὰρ
[4, 7]   πολυπραγμονησάτω, ἵνα εἰς τὴν ἐπιοῦσαν  σύναξιν   μετὰ πολλῆς παῤῥησίας ἀπαντήσωμεν, δῶρα
[4, 6]   καὶ Θεὸς, καθάπερ τινὰ  σύνδεσμον   λατρείας τὴν πόλιν ποιήσας, εἶτα
[4, 6]   τὸν πάντα τῆς οἰκοδομῆς διέλυσε  σύνδεσμον·   οὕτω καὶ Θεὸς, καθάπερ
[4, 6]   καμάραν ἐκείνην εἰς ἕνα μέσον  συνδήσας   λίθον, ἂν ἐκεῖνον ἀφέλῃ, τὸν
[4, 3]   ἐκεῖνοι περὶ τὴν πλάνην ταύτην  συνείδησιν,   τοσαύτην περὶ τὴν ἀλήθειαν ὑμεῖς
[4, 3]   τοσοῦτον περὶ τὴν πλάνην ἔχουσι  συνειδὸς,   ὡς μηδὲ ἑλέσθαι καταλιπεῖν ἐκεῖνα,
[4, 4]   καὶ χρόνου καὶ τόπου παρατηρήσει  συνέκλεισε,   μετὰ ἑπτὰ ἑβδομάδας κελεύσας αὐτὴν
[4, 6]   τίνος ἕνεκεν εἰς τόπον ἕνα  συνέκλεισε   τὴν τοιαύτην ἁγιστείαν, πανταχοῦ
[4, 7]   μᾶλλον ὑμῖν, ὅτι τοῖς παρανομοῦσι  συνέρχεσθε,   καὶ οὐχὶ τοῖς συντρέχουσι μόνον,
[4, 3]   τοῦτο οὐχ οἱ σοφοὶ καὶ  συνετοὶ   μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ ὁπωσοῦν
[4, 2]   αὐτὸν δεύτερος ἐκεῖνος καὶ  συνέτριψε,   περιέδησε τὴν κεφαλὴν ἑαυτοῦ τελαμῶνι,
[4, 2]   ἐπάταξεν αὐτὸν ἄνθρωπος, καὶ  συνέτριψεν   αὐτὸν, καὶ κατεδήσατο τὸ πρόσωπον
[4, 3]   ὁπωσοῦν λόγου καὶ διανοίας μετέχοντες  συνομολογήσαιεν   ἂν ἡμῖν. Οὐ γὰρ χρεία
[4, 2]   καὶ ἐν οἷς ἐβούλετο ἐκεῖνον  συνομολογοῦντα   λαβεῖν. Ἐπειδὴ γὰρ βασιλεὺς
[4, 5]   τηρούμενα πρὸς (ἀρετήν τι μέγα  συντελεῖν   ἐδύνατο, οὔτε καταλιμπανόμενα φαῦλον ποιῆσαι
[4, 1]   ἄλλα πρὸς τὸν ἄμητον αὐτοῖς  συντελῇ.   Καὶ πάντας ἀνθρώπους ἴδοι τις
[4, 7]   παρανομοῦσι συνέρχεσθε, καὶ οὐχὶ τοῖς  συντρέχουσι   μόνον, ἀλλὰ καὶ τοῖς κυρίοις
[4, 6]   ἰατρὸς διὰ τῆς τοῦ σκεύους  συντριβῆς,   οὕτω καὶ Θεὸς διὰ
[4, 6]   πεισθέντος, λάθρα τοῖς ἐπιδιδοῦσι προσέταξε  συντρίψαι   τὴν φιάλην αὐτὴν, ἵνα ἀνυπόπτως
[4, 5]   Καὶ ἕτερον δὲ ἀπὸ τούτου  συνωμολόγηται   μέγιστον· ὅτι θυσιῶν παρατηρήσεις καὶ
[4, 1]   τὴν σφενδόνην μεταχειρίζονται, καὶ τὴν  σύριγγα   ἀφέντες, ῥοπάλοις καὶ λίθοις ἑαυτοὺς
[4, 1]   πεύκην ἑαυτοὺς ῥίψαντες τῷ καλάμῳ  συρίζουσιν,   ἀφέντες ἐπ´ ἐξουσίας ἁπάσης τὰ
[4, 2]   αὐτοῦ, διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ  Σύρων   βασιλέως. Ἐπεὶ οὖν ἀεὶ πρὸς
[4, 2]   ἄκουσον· βασιλέα τινά ποτε τῶν  Σύρων   λαβὼν Ἀχαὰβ, παρὰ τὸ
[4, 1]   ταχέως τὸν κάλαμον ῥίψαντες, τὴν  σφενδόνην   μεταχειρίζονται, καὶ τὴν σύριγγα ἀφέντες,
[4, 6]   ἐξῆν. Ἆρα οὐχὶ καὶ τοῖς  σφόδρα   ἀνοήτοις δήλη καὶ καταφανὴς γένοιτο
[4, 6]   τόπον ἐκεῖνον; Οὐδαμῶς, ἀλλὰ καὶ  σφόδρα   ἑαυτῷ συμφωνεῖ· οὐδὲ γὰρ παρὰ
[4, 7]   τῆς οἰκίας μετὰ πολλῆς τῆς  σφοδρότητος.   Εἰ γὰρ εἰς θέατρον οὐκ
[4, 3]   παράνομον ἐκείνην μεθιστάμενος πολιτείαν ἀξιοῖς  σώζεσθαι;   Μὴ γὰρ ὀλίγον ἐστὶ τὸ
[4, 2]   τὸν μὲν τυπτήσαντα τὸν προφήτην  σωζόμενον,   τὸν δὲ μὴ τυπτήσαντα ἀπολλύμενον,
[4, 7]   οὐκ ἄτοπον, τοὺς μὲν τῶν  σωμάτων   προνοοῦντας τοσαύτην ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν,
[4, 5]   εἰπέ μοι, τῶν προγόνων τῶν  σῶν   οὔτε θυσάντων, οὔτε νηστευσάντων, οὔτε
[4, 4]   ἀναγκαιότερον, ὅταν ἀμφότερα μὴ ἐξῇ  σῶσαι,   (πότερον τοῦ τόπου δεῖ καταφρονῆσαι,
[4, 2]   ὑπέμεινε τιμωρίαν; Καὶ οὗτος μὲν  σώσας   κολάζεται, ἕτερος δὲ φονεύσας ηὐδοκίμησεν.
[4, 7]   γενναίως, ὅπως αὐτοῦ κερδάνῃς τὴν  σωτηρίαν.   Ἐὰν οὗτος ἐχθρός σου γένηται,
[4, 7]   ἕτερον ἀδελφὸν ἀπολλύμενον ἐπαναγάγῃς εἰς  σωτηρίαν,   τὰ αὐτὰ ἐκείνῳ πείσῃ. Τί
[4, 2]   καταψηφίζεσθαι κατ´ αὐτοῦ, διὰ τὴν  σωτηρίαν   τοῦ Σύρων βασιλέως. Ἐπεὶ οὖν
[4, 7]   ὑμῶν, καὶ ταῖς θυσίαις τῶν  σωτηρίων   ὑμῶν. Ποῦ τοίνυν ἐστὶν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de l'Abbaye Saint-Benoît de Port-Valais

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/04/2009