HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Jean Chrysostome, Discours contre les juifs (IV)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


κ  =  106 formes différentes pour 503 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[4, 3]   ποιεῖν, ἀλλὰ γυμνὰ τὰ πράγματα  καθ´   ἑαυτὰ φέροντες εἰς μέσον σκοποῖμεν
[4, 6]   ἀσθενείᾳ τῇ ὑμετέρᾳ συγκαταβαίνων. Καὶ  καθάπερ   ἰατρὸς, πυρέττοντα ὁρῶν ἄνθρωπον, δυσάρεστόν
[4, 6]   σοφωτάτης μεθόδου πάλιν ἀπήγαγεν. Καὶ  καθάπερ   ἰατρὸς ἐκεῖνος (οὐδὲν γὰρ
[4, 4]   ὧν ἂν Θεὸς ἐπιτάξῃ·  καθάπερ   οὖν καὶ νῦν ποιοῦσι. Πόθεν
[4, 6]   σύνδεσμον· οὕτω καὶ Θεὸς,  καθάπερ   τινὰ σύνδεσμον λατρείας τὴν πόλιν
[4, 7]   Καὶ σὺ τοίνυν, αὐτὸς ἂν  καθαρὸς   διαμείνῃς καὶ ἀκέραιος, μὴ πλεονάσῃς
[4, 2]   χεῖρα τῷ αἵματι, ἀλλὰ καὶ  καθαρωτέραν   εἰργάσατο. Ὅταν οὖν ἴδῃς τὸν
[4, 6]   Εἶτα ἐπειδὴ χρόνον ἔθυσαν βραχὺν,  καθεῖλε   τὴν πόλιν, ἵν´ ὥσπερ
[4, 1]   τὸ σκάφος εἰς λιμένα  καθελκύσαι,   καὶ τρόπιν ἐπισκευάζουσι, καὶ τοίχους
[4, 6]   θυσιῶν ἀπήγαγε, τὴν πόλιν αὐτὴν  καθελὼν,   καὶ ποιήσας αὐτὴν ἄβατον πᾶσιν.
[4, 7]   σαλπίζοντας ἀνθρώπους; δέον σε οἴκοι  καθήμενον   στενάζειν ὑπὲρ ἐκείνων καὶ δακρύειν,
[4, 1]   ἀπαντᾷν μελλούσης, ἡμεῖς ἐντεῦθεν ἤδη  καθοπλιζόμεθα,   καὶ περιφράττομεν τὰς ὑμετέρας ψυχὰς,
[4, 1]   ἀφέντες, ῥοπάλοις καὶ λίθοις ἑαυτοὺς  καθοπλίζουσι,   καὶ πρὸ τῆς ποίμνης στάντες,
[4, 7]   κοινὸν πρὸς ἐκεῖνον; ἀλλότριός ἐστι  καὶ   ἄγνωστος. Ἕως ἂν πιστὸς,
[4, 7]   εἰς τὴν αὐτὴν Ἐκκλησίαν ἀπαντᾷ,  καὶ   ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ ἐπιτηδείων
[4, 2]   τελαμῶνι, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπέκρυψε,  καὶ   ἄδηλον ἑαυτὸν κατέστησε. Τίνος οὖν
[4, 6]   ὁλοκαυτωμάτων κριῶν· καὶ στέαρ (ἀρνῶν  καὶ   αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ
[4, 6]   πυρέττοντα ὁρῶν ἄνθρωπον, δυσάρεστόν τινα  καὶ   ἀκαρτέρητον, ἐπιθυμοῦντα ψυχροποσίας, καὶ ἀπειλοῦντα,
[4, 7]   τοίνυν, αὐτὸς ἂν καθαρὸς διαμείνῃς  καὶ   ἀκέραιος, μὴ πλεονάσῃς δέ σου
[4, 6]   κατασκαφῆς τῆς κατὰ τὴν πόλιν  καὶ   ἄκοντας αὐτοὺς ἀπαγάγῃ τοῦ πράγματος.
[4, 4]   πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς· Στῆτε αὐτοῦ,  καὶ   ἀκούσομαι τί ἐντελεῖται Κύριος περὶ
[4, 5]   εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου,  καὶ   ἄλειμμα οὐκ ἠλειψάμην ἐν ταῖς
[4, 1]   τῶν ἡμερῶν καὶ δρεπάνην θήγουσι,  καὶ   ἅλωνα παρασκευάζουσι καὶ βοῦς καὶ
[4, 1]   καὶ ἅλωνα παρασκευάζουσι καὶ βοῦς  καὶ   ἅμαξαν, καὶ ὅσα ἂν ἄλλα
[4, 3]   οὐκ ἔστι νηστεία, ἀλλὰ παρανομία  καὶ   ἁμαρτία καὶ πλημμέλεια· ἀλλ´ ὅμως
[4, 5]   ἔλεγον. Ἐπειδὴ γὰρ ἐπέκειντο βιαζόμενοι  καὶ   ἀναγκάζοντες αὐτοὺς οἱ βάρβαροι κεχρῆσθαι
[4, 2]   ἐργασάμενος ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ,  καὶ   ἄνδρα μετὰ γυναικὸς ἀνελὼν, ἱερωσύνῃ
[4, 5]   εἰ μὲν ῥᾴθυμοί τινες ἦσαν  καὶ   ἀνευλαβεῖς οἱ ταῦτα λέγοντες καὶ
[4, 2]   Εἶδες φιλανθρωπίας οἵαν ἔδωκε δίκην;  καὶ   ἀντὶ τῆς ἀκαίρου φειδοῦς οἵαν
[4, 6]   ὅτι αὕτη ἐστὶν αἰτία,  καὶ   ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ χρόνου γένοιτ´
[4, 6]   τινα καὶ ἀκαρτέρητον, ἐπιθυμοῦντα ψυχροποσίας,  καὶ   ἀπειλοῦντα, εἰ μὴ λάβοι, βρόχον
[4, 2]   καὶ πατάξει σε λέων.  Καὶ   ἀπῆλθεν ἀπ´ αὐτοῦ, καὶ εὗρεν
[4, 4]   οὐκ ἐντεῦθεν δῆλον μόνον, ἀλλὰ  καὶ   ἀπὸ τῶν προφητῶν. Ὅταν γὰρ
[4, 1]   τῆς μάχης καὶ θώρακα ἀποσμήχουσι,  καὶ   ἀσπίδα περισκοποῦσι, καὶ χαλινοὺς παρασκευάζουσι,
[4, 3]   ταύτην τὴν ἡμέραν ποτὲ ἔφαγον.  Καὶ   αὕτη οὐκ ἔστι νηστεία, ἀλλὰ
[4, 5]   οὕτως ἤρεσαν τῷ Θεῷ, ὡς  καὶ   αὐτῆς περιγενέσθαι τῆς φύσεως, καὶ
[4, 3]   εἰ ἀλλάξονται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν,  καὶ   αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί· ὑμεῖς
[4, 3]   Εἰ ἀλλάξονται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν,  καὶ   αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί· ὑμεῖς
[4, 6]   δὲ οὐ παρεσκευασμένους μόνον, ἀλλὰ  καὶ   αὐτομολήσαντας ἤδη. ἐπέτρεψε τὰς θυσίας.
[4, 5]   οὕτως ἐπιτελεῖσθαι ἔδει. Ἵνα δὲ  καὶ   αὐτοῦ τοῦ πράγματος τὴν ἀπόδειξιν
[4, 2]   παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας. Καὶ ἔσπευσε,  καὶ   ἀφεῖλε τὸν τελαμῶνα ἀπὸ τῶν
[4, 6]   θυσίας ἐπέτρεψε, μονονουχὶ λέγων· Μαίνεσθε  καὶ   βούλεσθε θύειν· οὐκοῦν κἂν ἐμοὶ
[4, 1]   δρεπάνην θήγουσι, καὶ ἅλωνα παρασκευάζουσι  καὶ   βοῦς καὶ ἅμαξαν, καὶ ὅσα
[4, 5]   ποιοῦντες πρὸς φιλονεικίαν καὶ ἔριν;  Καὶ   γὰρ εἰ μὲν ῥᾴθυμοί τινες
[4, 1]   γεωργοὶ καὶ θερισταὶ ποιεῖν εἰώθασι.  Καὶ   γὰρ ἐκεῖνοι πρὸ τοῦ καιροῦ
[4, 4]   τοῦ Ἠλία πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν.  Καὶ   γὰρ ἐκεῖνος ὁρῶν τοὺς Ἰουδαίους
[4, 4]   δῆλον; Ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ νόμου.  Καὶ   γὰρ ἐπὶ τῶν ἑορτῶν τῶν
[4, 3]   ἔσται, καὶ πολὺς θόρυβος.  Καὶ   γὰρ καὶ λῃσταὶ τὰ πλευρὰ
[4, 7]   πάντα ποιήσωμεν, ὥστε αὐτοὺς ἀνακτήσασθαι.  Καὶ   γὰρ λακτιζόντων τῶν νοσούντων καὶ
[4, 4]   τόπον παρατηρεῖν ἐκέλευσεν νόμος.  Καὶ   γὰρ περὶ τοῦ πάσχα τούτου
[4, 1]   Οὕτω καὶ στρατιῶται καὶ ναῦται  καὶ   γεωργοὶ καὶ θερισταὶ ποιεῖν εἰώθασι.
[4, 3]   ἀποστείλατε εἰς τὰς νήσους Χετιεὶμ,  καὶ   γνῶτε, εἰ γέγονε τοιαῦτα. Ποῖα
[4, 3]   τὰ πλευρὰ καταξαίνονται, καὶ τυμβωρύχοι  καὶ   γόητες· ἀλλὰ καὶ μάρτυρες τὸ
[4, 3]   ἐστίν· Ἐκεῖνοι, φησὶν, εἴδωλα προσκυνοῦντες,  καὶ   δαίμονας θεραπεύοντες, τοσοῦτον περὶ τὴν
[4, 7]   οἴκοι καθήμενον στενάζειν ὑπὲρ ἐκείνων  καὶ   δακρύειν, ὅτι τῷ προστάγματι τοῦ
[4, 4]   μοι μακροτέραν προσενεγκεῖν τὴν διδασκαλίαν  καὶ   δεῖξαι πῶς τὸν νόμον ἀτιμάζουσιν
[4, 7]   ἀφίεται τοῦτο ποιεῖν. Ἄκουσον γοῦν,  καὶ   διὰ τί τὰς σάλπιγγας ἔλαβον·
[4, 3]   ἧς γίνεται, οὐχ αὐτὴ,  καὶ   διὰ τοῦτο πολὺ τὸ μέσον
[4, 3]   ἀλλὰ καὶ οἱ ὁπωσοῦν λόγου  καὶ   διανοίας μετέχοντες συνομολογήσαιεν ἂν ἡμῖν.
[4, 1]   τῆς ποίμνης στάντες, καὶ μέγα  καὶ   διωλύγιον ὀλολύξαντες, τῇ φωνῇ πολλάκις
[4, 1]   ὁμοίως πρὸ πολλῶν τῶν ἡμερῶν  καὶ   δρεπάνην θήγουσι, καὶ ἅλωνα παρασκευάζουσι
[4, 5]   τῷ οὐρανῷ δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς·  καὶ   ἐὰν μὴ, γνωστὸν ἔστω σοι,
[4, 5]   ἠλειψάμην ἐν ταῖς ἑβδομάσιν ἐκείναις.  Καὶ   ἐγένετο ἐν τῇ τετάρτῃ καὶ
[4, 2]   βασιλεὺς ἐξενέγκῃ· ὅπερ οὖν  καὶ   ἐγένετο. Ἐπειδὴ γὰρ κατεδίκασεν αὐτὸν,
[4, 2]   αὐτοῦ, τάλαντον ἀργυρίου τίσῃ.  Καὶ   ἐγένετο ὡς δοῦλός σου
[4, 4]   Βαὰλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ. Τοῦτο  καὶ   ἐγὼ νῦν λέγω πρὸς αὐτούς·
[4, 6]   Θεὸς, εἰ μὴ ἐβούλετο γίνεσθαι;  Καὶ   εἰ ἐβούλετο γίνεσθαι, τίνος οὖν
[4, 5]   γε τὸ πάσχα εἰς μίαν  καὶ   εἰκάδα τελευτᾷ. Ἀρξάμενοι γὰρ ἀπὸ
[4, 5]   Καὶ ἐγένετο ἐν τῇ τετάρτῃ  καὶ   εἰκάδι ἡμέρᾳ τοῦ πρώτου μηνὸς,
[4, 5]   Ἐξ ὧν εἶπεν, ὅτι τετάρτῃ  καὶ   εἰκάδι τοῦ πρώτου μηνός. Καίτοι
[4, 2]   ἀνὴρ εἰσήγαγεν ἄνδρα πρός με,  καὶ   εἶπέ μοι· Φύλαξόν μοι τοῦτον·
[4, 2]   αὐτόν. Καὶ εὑρίσκει ἄνθρωπον ἄλλον,  καὶ   εἶπε· Πάταξον δή με. Καὶ
[4, 2]   ἠθέλησεν ἄνθρωπος πατάξαι αὐτόν.  Καὶ   εἶπε πρὸς αὐτόν· Ἀνθ´ ὧν
[4, 2]   καὶ ἰδοὺ αὐτὸς οὐκ ἦν.  Καὶ   εἶπε πρὸς αὐτὸν βασιλεὺς
[4, 2]   τῶν υἱῶν τῶν προφητῶν οὗτος,  καὶ   εἶπε πρὸς αὐτόν· Τάδε λέγει
[4, 4]   αὐτοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν Ἰσραήλ;  Καὶ   εἶπε πρὸς αὐτοὺς Μωϋσῆς· Στῆτε
[4, 2]   βασιλεὺς παρεπορεύετο, ἐβόησε (πρὸς αὐτὸν  καὶ   εἶπεν· δοῦλός σου ἐξῆλθεν
[4, 7]   τῶν αὐτῶν σοι μετέχων μυστηρίων,  καὶ   εἰς τὴν αὐτὴν Ἐκκλησίαν ἀπαντᾷ,
[4, 5]   τὸ πάσχα ἐπετέλουν, μάλιστα μὲν  καὶ   ἐκ τούτων δῆλον. Ὅπου γὰρ
[4, 4]   τί ἐντελεῖται Κύριος περὶ ὑμῶν.  Καὶ   ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν, λέγων·
[4, 4]   καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ,  καὶ   ἐν Ἱεροσολύμοις τὸ πάσχα γίνεσθαι,
[4, 4]   ἐν Ἱεροσολύμοις τὸ πάσχα γίνεσθαι,  καὶ   ἐν καιρῷ καὶ ἐν τόπῳ
[4, 2]   διήγησιν, ὥστε καὶ περιγενέσθαι λέγων,  καὶ   ἐν οἷς ἐβούλετο ἐκεῖνον συνομολογοῦντα
[4, 4]   τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς, οὕτω  καὶ   ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις αὐτὸ κελεύει
[4, 4]   πάσχα γίνεσθαι, καὶ ἐν καιρῷ  καὶ   ἐν τόπῳ διωρισμένῳ. Ὑποθώμεθα τοίνυν
[4, 4]   δὲ λέγω, τοιοῦτόν ἐστιν· Ἐπέταξε  καὶ   ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ, καὶ
[4, 4]   εὐδοκιμῶν, παραβὰς τὸν καιρὸν,  καὶ   ἐν τῷ τόπῳ ποιήσας,
[4, 3]   διὰ κακίαν κολάζονται· οὕτω δὴ  καὶ   ἐνταῦθα τοῖς γινομένοις ἐπιψηφίζου· κἂν
[4, 3]   φρονῶν, οὐκ εὐθέως χωρὶς λόγου  καὶ   ἐξετάσεως κολάζεται, κἂν μυρία ἀπολογεῖσθαι
[4, 6]   ψυχροποσία τῶν θυσιῶν ἐπιτροπὴ  καὶ   ἐξουσία. Ὥσπερ οὖν ἰατρὸς
[4, 2]   καὶ εὗρεν αὐτὸν λέων,  καὶ   ἐπάταξεν αὐτόν. Καὶ εὑρίσκει ἄνθρωπον
[4, 2]   καὶ εἶπε· Πάταξον δή με.  Καὶ   ἐπάταξεν αὐτὸν ἄνθρωπος, καὶ
[4, 2]   τελαμῶνα ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ,  καὶ   ἐπέγνω αὐτὸν βασιλεὺς Ἰσραὴλ,
[4, 7]   ἀπαντᾷ, καὶ ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν  καὶ   ἐπιτηδείων καὶ πάντων ἐστὶν οἰκειότερος.
[4, 5]   τὰ ἐναντία ποιοῦντες πρὸς φιλονεικίαν  καὶ   ἔριν; Καὶ γὰρ εἰ μὲν
[4, 2]   σὺ δικαστὴς παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας.  Καὶ   ἔσπευσε, καὶ ἀφεῖλε τὸν τελαμῶνα
[4, 2]   εἶπέ μοι· Φύλαξόν μοι τοῦτον·  καὶ   ἔσται ἐὰν ἐκπηδῶν ἐκπηδήσῃ, ἔσται
[4, 4]   Χριστιανισμός ἐστιν ἀληθὴς, ὡσπεροῦν  καὶ   ἔστι, μένετε, καὶ πορεύεσθε ὀπίσω
[4, 5]   τῶν Ἱεροσολύμων φυλάττειν οὐ χρή.  Καὶ   ἕτερον δὲ ἀπὸ τούτου συνωμολόγηται
[4, 5]   μὴ φυλάττειν· εἰ δὲ φιλόθεοι  καὶ   εὐλαβεῖς, καὶ τὰς ψυχὰς τὰς
[4, 5]   τόπος τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιόν σου,  καὶ   εὑρεῖν ἔλεος. Καίτοι γε πολὺς
[4, 2]   λέων. Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ´ αὐτοῦ,  καὶ   εὗρεν αὐτὸν λέων, καὶ
[4, 2]   λέων, καὶ ἐπάταξεν αὐτόν.  Καὶ   εὑρίσκει ἄνθρωπον ἄλλον, καὶ εἶπε·
[4, 3]   τὰ αὐτὰ, γνώμη δὲ  καὶ   αἰτία, μεθ´ ἧς γίνεται,
[4, 3]   τὸ τῆς κατηγορίας εἶδος; οὐχὶ  καὶ   Γραφὴ τούτῳ κέχρηται πρὸς
[4, 2]   ὀλέθριον ἐκ τῆς χειρός σου,  καὶ   ψυχή σου ἀντὶ τῆς
[4, 1]   τὸ θηρίον ἀπήλασαν. Οὕτω δὴ  καὶ   ἡμεῖς ἐν μὲν ταῖς ἔμπροσθεν
[4, 1]   τῶν ἔργων ἐκπλήρωσιν. Τούτους δὴ  καὶ   ἡμεῖς μιμούμενοι, πρὸ πολλῶν τῶν
[4, 1]   ἅπασαν τοῦ πλοίου κατασκευὴν εὐτρεπίζουσιν.  Καὶ   θερισταὶ δὲ ὁμοίως πρὸ πολλῶν
[4, 1]   στρατιῶται καὶ ναῦται καὶ γεωργοὶ  καὶ   θερισταὶ ποιεῖν εἰώθασι. Καὶ γὰρ
[4, 1]   πρὸ τοῦ καιροῦ τῆς μάχης  καὶ   θώρακα ἀποσμήχουσι, καὶ ἀσπίδα περισκοποῦσι,
[4, 7]   τὰ τοιαῦτα ἀσχημονοῦντος τὴν ὑγίειαν.  Καὶ   ἰατροῦ πολλάκις ἐσθῆτα διέῤῥηξεν
[4, 3]   αὐτοὺς ἐκείνους· Ἀπέλθετε εἰς Κηδὰρ,  καὶ   ἴδετε· ἀποστείλατε εἰς τὰς νήσους
[4, 3]   φρονοῦντας. Πορεύεσθε εἰς τὰς συναγωγὰς,  καὶ   ἴδετε εἰ ἠλλάξαντο Ἰουδαῖοι τὴν
[4, 2]   ἐπὶ τὴν στρατείαν τοῦ πολέμου,  καὶ   ἰδοὺ ἀνὴρ εἰσήγαγεν ἄνδρα πρός
[4, 2]   σου περιεβλέπετο ὧδε καὶ ὧδε·  καὶ   ἰδοὺ αὐτὸς οὐκ ἦν. Καὶ
[4, 2]   εἶναι τὰ αὐτὰ ποιοῦσι. ~βʹ  Καὶ   ἵνα μάθῃς ὅτι τοῦτό ἐστιν
[4, 3]   ὀλίγον ἐστὶ τὸ μέσον ἡμῶν  καὶ   Ἰουδαίων; μὴ γὰρ ὑπὲρ τῶν
[4, 6]   Οὕτω γοῦν καὶ κύνας καλεῖ,  καὶ   ἵππους θηλυμανεῖς, οὐκ ἐπειδὴ πρὸς
[4, 1]   ἀσπίδα περισκοποῦσι, καὶ χαλινοὺς παρασκευάζουσι,  καὶ   ἵππους τρέφουσι μετὰ πολλῆς τῆς
[4, 1]   τοίχους ἀνανεοῦσι, καὶ κώπας ἀποξέουσι,  καὶ   ἱστία ῥάπτουσι, καὶ τὴν ἄλλην
[4, 6]   Τῇ ἀσθενείᾳ τῇ ὑμετέρᾳ συγκαταβαίνων.  Καὶ   καθάπερ ἰατρὸς, πυρέττοντα ὁρῶν ἄνθρωπον,
[4, 6]   τῆς σοφωτάτης μεθόδου πάλιν ἀπήγαγεν.  Καὶ   καθάπερ ἰατρὸς ἐκεῖνος (οὐδὲν
[4, 2]   τὴν χεῖρα τῷ αἵματι, ἀλλὰ  καὶ   καθαρωτέραν εἰργάσατο. Ὅταν οὖν ἴδῃς
[4, 3]   ζητεῖν μόνον, ἀλλὰ καὶ τόπον  καὶ   καιρόν. Μᾶλλον δὲ πρὶν
[4, 3]   ἡμῖν. Οὐ γὰρ χρεία σοφισμάτων  καὶ   κατασκευῆς καὶ μακρῶν περιόδων ὥστε
[4, 6]   καὶ τοῖς σφόδρα ἀνοήτοις δήλη  καὶ   καταφανὴς γένοιτο ἂν αἰτία
[4, 2]   ἐποίησεν; Ἔμελλεν ἐλέγχειν τὸν βασιλέα,  καὶ   καταψηφίζεσθαι κατ´ αὐτοῦ, διὰ τὴν
[4, 2]   ἄνθρωπος, καὶ συνέτριψεν αὐτὸν,  καὶ   κατεδήσατο τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ. Τί
[4, 1]   παρασκευάζονται τρόπῳ. Ἡσυχάζοντι μὲν γὰρ  καὶ   κατεσταλμένῳ ῥᾴδιον ἐπιθέσθαι, αὐξομένῳ δὲ
[4, 4]   καταλιπὼν δὲ τὸν τόπον, ἐγκλημάτων  καὶ   κατηγορίας ὥσπερ ἀσεβήσας, εὔδηλον, ὅτι
[4, 5]   ἐπιθυμιῶν οὐκ ἔφαγον, καὶ οἶνος  καὶ   κρέας οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ
[4, 6]   ἐκείνους ἐπεσπάσαντο συγγένειαν. Οὕτω γοῦν  καὶ   κύνας καλεῖ, καὶ ἵππους θηλυμανεῖς,
[4, 3]   ποιοῦντας, τῶν μεθυόντων καὶ παραινούντων  καὶ   κωμαζόντων μᾶλλον ἀποστρέφου καὶ μίσει.
[4, 1]   τρόπιν ἐπισκευάζουσι, καὶ τοίχους ἀνανεοῦσι,  καὶ   κώπας ἀποξέουσι, καὶ ἱστία ῥάπτουσι,
[4, 6]   τὴν φιάλην αὐτὴν, ἵνα ἀνυπόπτως  καὶ   λαθραίως αὐτὸν ἀπαγάγῃ τῆς ἐπιθυμίας
[4, 3]   πολὺς θόρυβος. Καὶ γὰρ  καὶ   λῃσταὶ τὰ πλευρὰ καταξαίνονται, καὶ
[4, 1]   καὶ τὴν σύριγγα ἀφέντες, ῥοπάλοις  καὶ   λίθοις ἑαυτοὺς καθοπλίζουσι, καὶ πρὸ
[4, 7]   λακτιζόντων τῶν νοσούντων καὶ ὑβριζόντων  καὶ   λοιδορούντων ἀνεχόμεθα, οὐ δακνόμεθα ταῖς
[4, 3]   γὰρ χρεία σοφισμάτων καὶ κατασκευῆς  καὶ   μακρῶν περιόδων ὥστε ἀποδεῖξαι τοῦτο,
[4, 3]   καὶ τυμβωρύχοι καὶ γόητες· ἀλλὰ  καὶ   μάρτυρες τὸ αὐτὸ πάσχουσι, καὶ
[4, 1]   τὰ πρόβατα μέλλουσιν, ἀνάγκη πυκτεύειν  καὶ   μάχεσθαι, ὅπως μηδὲν ἡμῖν θηριάλωτον
[4, 1]   καὶ πρὸ τῆς ποίμνης στάντες,  καὶ   μέγα καὶ διωλύγιον ὀλολύξαντες, τῇ
[4, 7]   Θεὸς ἔσται σου φίλος,  καὶ   μεγάλοις σε κατὰ τὴν ἡμέραν
[4, 5]   μίαν πληρώσας, τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην παρῆλθεν,  καὶ   μετ´ ἐκείνην ἑπτὰ καὶ τρεῖς
[4, 2]   αἰδέσθητι τοῦ κελεύοντος τὸ ἀξίωμα,  καὶ   μετὰ πάσης ὑπάκουε τῆς προθυμίας.
[4, 2]   ἔσωσε, καὶ προσεδρίας ἀπολαῦσαι ἐποίησε,  καὶ   μετὰ πολλῆς ἀπέπεμψε τῆς τιμῆς.
[4, 1]   κατεσταλμένῳ ῥᾴδιον ἐπιθέσθαι, αὐξομένῳ δὲ  καὶ   μετὰ πολλῆς φερομένῳ τῆς τῶν
[4, 4]   παρ´ ἐκείνου τὰ ἀγαθὰ αἰτεῖς·  καὶ   μετὰ τῶν ἐχθρῶν ἑορτάζεις τῶν
[4, 7]   καὶ τοῖς κυρίοις οὖσι κωλῦσαι,  καὶ   μὴ βουλομένοις. Μή μοι λέγε·
[4, 1]   ἄριστον· τὸ δὲ παρὰ γνώμην  καὶ   μὴ δοκοῦν ἐκείνῳ, κἂν ἄριστον
[4, 1]   ὅπως μηδὲν ἡμῖν θηριάλωτον γένηται.  Καὶ   μὴ θαυμάσητε, εἰ μετὰ δέκα
[4, 7]   ψυχῶν δὲ τοσούτων ἀπολλυμένων, ῥᾳθυμεῖν,  καὶ   μηδὲν ἡγεῖσθαι πάσχειν δεινὸν, τῶν
[4, 5]   φησὶν, ὅτι αἱ εἴκοσι ἡμέραι  καὶ   μία κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν
[4, 5]   θέμις· οὗτος δὲ ἡμέρας εἴκοσι  καὶ   μίαν οὐδενὸς ὅλως μετέλαβεν. Καὶ
[4, 5]   τοῦ πρώτου μηνὸς, εἶτα εἴκοσι  καὶ   μίαν πληρώσας, τὴν τεσσαρεσκαιδεκάτην παρῆλθεν,
[4, 5]   Πῶς οὖν οὐκ ἐναγεῖς οὗτοι  καὶ   μιαροὶ, τῶν ἁγίων ἐκείνων οὐδὲν
[4, 3]   παραινούντων καὶ κωμαζόντων μᾶλλον ἀποστρέφου  καὶ   μίσει. Ἐπὶ δὲ τῆς νηστείας
[4, 6]   μὴ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης διασπεῖραι  καὶ   μόνην ἐκείνην τὴν πόλιν ποιῆσαι
[4, 7]   ἦν, ὕστερον παρανομία τίς ἐστι,  καὶ   μυρίων τιμωριῶν ὑπόθεσις. Ἐσάλπιζον οἱ
[4, 1]   ἐπινοοῦντες ἀσφάλειαν. Οὕτω καὶ στρατιῶται  καὶ   ναῦται καὶ γεωργοὶ καὶ θερισταὶ
[4, 1]   τὰ ἄλλα πάντα εὖ διατίθενται.  Καὶ   ναῦται, πρὶν τὸ σκάφος
[4, 4]   μιμεῖσθαι ἔδει τοὺς ἁγίους ἐκείνους,  καὶ   νηστεύειν, μηδὲ ἄλλο τοιοῦτον ποιεῖν.
[4, 5]   ὅτι θυσιῶν παρατηρήσεις καὶ σαββάτων  καὶ   νουμηνιῶν, καὶ πάντων τῶν τοιούτων,
[4, 4]   Θεὸς ἐπιτάξῃ· καθάπερ οὖν  καὶ   νῦν ποιοῦσι. Πόθεν τοῦτο δῆλον;
[4, 2]   καὶ ταῖς αἰτίαις; Ἰδοὺ γοῦν  καὶ   βασιλεὺς αὐτῷ φησιν· Δικαστὴς
[4, 6]   τῆς τοῦ σκεύους συντριβῆς, οὕτω  καὶ   Θεὸς διὰ τῆς κατασκαφῆς
[4, 6]   ἀπαγάγῃ τῆς ἐπιθυμίας ἐκείνης· οὕτω  καὶ   Θεὸς ἐποίησε, θύειν ἐπιτρέψας,
[4, 6]   τελευτῆς αὐτὸν ἀπαγαγεῖν· οὕτω δὴ  καὶ   Θεὸς ἐποίησεν. Ἐπειδὴ γὰρ
[4, 6]   τῆς οἰκοδομῆς διέλυσε σύνδεσμον· οὕτω  καὶ   Θεὸς, καθάπερ τινὰ σύνδεσμον
[4, 6]   ἄῤῥωστον τὸ σκεῦος ἀφανίσας· οὕτω  καὶ   Θεὸς τῶν θυσιῶν ἀπήγαγε,
[4, 2]   σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ,  καὶ   λαός σου ἀντὶ τοῦ
[4, 2]   σου ἀντὶ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ,  καὶ   λαός σου ἀντὶ τοῦ
[4, 4]   τινὰς εἶναι ποιοῦντας τὸ πάσχα,  καὶ   μὲν παραβαινέτω τὸν τόπον,
[4, 2]   πολέμιον ἀφῆκας. Διὰ γὰρ τοῦτο  καὶ   προφήτης τὸν τελαμῶνα περιεβάλετο,
[4, 7]   διὰ νωθρίαν, ὁμοίως κολάζονται. Ἐπεὶ  καὶ   τὸ τάλαντον ἐκεῖνο κατορύξας,
[4, 2]   τυπτήσας τὸν προφήτην ἐσώθη,  καὶ   φεισάμενος ἐκολάζετο, ἵνα μάθῃς
[4, 2]   οὐχ Θεὸς μόνον, ἀλλὰ  καὶ   οἱ ἄνθρωποι ταύτην ἔχουσι τὴν
[4, 7]   οὐχ οἱ ἀσεβοῦντες μόνον, ἀλλὰ  καὶ   οἱ δυνάμενοι μὲν ἀπαγαγεῖν τῆς
[4, 7]   οὐχ οἱ κλέπτοντες μόνον, ἀλλὰ  καὶ   οἱ κύριοι μὲν ὄντες κωλῦσαι,
[4, 3]   σοφοὶ καὶ συνετοὶ μόνον, ἀλλὰ  καὶ   οἱ ὁπωσοῦν λόγου καὶ διανοίας
[4, 5]   ἑβδομάδας ἄρτον ἐπιθυμιῶν οὐκ ἔφαγον,  καὶ   οἶνος καὶ κρέας οὐκ εἰσῆλθεν
[4, 1]   παρασκευάζουσι καὶ βοῦς καὶ ἅμαξαν,  καὶ   ὅσα ἂν ἄλλα πρὸς τὸν
[4, 6]   αὐτομολήσαντας ἤδη. ἐπέτρεψε τὰς θυσίας.  Καὶ   ὅτι αὕτη ἐστὶν αἰτία,
[4, 5]   αὑτῶν ἔθηκαν ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ.  Καὶ   οὐ διὰ τοῦτο μόνον θαυμαστοὶ,
[4, 3]   εὐσέβειαν, πρὸς τὰ ἀλλότρια ηὐτομολήσατε·  καὶ   οὐδὲ ὅσην ἔχουσιν ἐκεῖνοι περὶ
[4, 7]   ἦν τοὺς ἐκεῖ τρέχοντας εἰδέναι,  καὶ   οὐκ ἂν ἐδεήθην ὑμῶν, ἀλλὰ
[4, 7]   ἀλλὰ πῶς; Τίς, φησὶν, ἀσθενεῖ,  καὶ   οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται, καὶ
[4, 7]   καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται,  καὶ   οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; Τοῦτο καὶ
[4, 2]   λόγῳ Κυρίου πάταξον δή με.  Καὶ   οὐκ ἠθέλησεν ἄνθρωπος πατάξαι
[4, 5]   περιουσίας ἀπῄτει τότε πολιτεία·  καὶ   οὔτε τηρούμενα πρὸς (ἀρετήν τι
[4, 4]   κατηγορίας ὥσπερ ἀσεβήσας, εὔδηλον, ὅτι  καὶ   οὗτοι παρανομοῦσιν, ἐν τῷ τόπῳ
[4, 2]   ἀκαίρου φειδοῦς οἵαν ὑπέμεινε τιμωρίαν;  Καὶ   οὗτος μὲν σώσας κολάζεται, ἕτερος
[4, 4]   Καίτοι εἰ καὶ προσεδόκων ἀπολήψεσθαι,  καὶ   οὕτω μιμεῖσθαι ἔδει τοὺς ἁγίους
[4, 7]   ὑμῖν, ὅτι τοῖς παρανομοῦσι συνέρχεσθε,  καὶ   οὐχὶ τοῖς συντρέχουσι μόνον, ἀλλὰ
[4, 1]   ἀλλὰ πρὸ τῆς ὥρας ἐκείνης,  καὶ   ὄχθας περιφράττουσι, καὶ χώματα ἐγείρουσι,
[4, 1]   ἀνθρώπων ἀθλιώτεροι νηστεύειν μέλλουσιν Ἰουδαῖοι,  καὶ   πάλιν ἀσφαλίσασθαι τὴν τοῦ Χριστοῦ
[4, 5]   ᾠδὴν Κυρίου ἐπὶ γῆς ἀλλοτρίας;  Καὶ   πάλιν οἱ παῖδες οἱ τρεῖς
[4, 4]   ἑπτὰ ἑβδομάδας κελεύσας αὐτὴν ἐπιτελεῖν,  καὶ   πάλιν προσθεὶς, ὅτι Ἐν τῷ
[4, 1]   πρὸς τὸν ἄμητον αὐτοῖς συντελῇ.  Καὶ   πάντας ἀνθρώπους ἴδοι τις ἂν
[4, 1]   χώματα ἐγείρουσι, καὶ τάφρους ἐλαύνουσι,  καὶ   παντὶ πρὸς αὐτὸν παρασκευάζονται τρόπῳ.
[4, 1]   τέταρτος. ~(αʹ Πάλιν οἱ δείλαιοι  καὶ   πάντων ἀνθρώπων ἀθλιώτεροι νηστεύειν μέλλουσιν
[4, 7]   ἀδελφῶν καὶ συγγενῶν καὶ ἐπιτηδείων  καὶ   πάντων ἐστὶν οἰκειότερος. Ὥσπερ οὖν
[4, 5]   παρατηρήσεις καὶ σαββάτων καὶ νουμηνιῶν,  καὶ   πάντων τῶν τοιούτων, ἐκ περιουσίας
[4, 4]   μηνὶ, ἵνα φθάσῃ εἰς Ἱεροσόλυμα,  καὶ   παραβαινέτω τὸν καιρὸν, ἵνα μὴ
[4, 6]   κατέσκαψε; Καὶ τὸ δὴ θαυμαστὸν  καὶ   παράδοξον, μὲν οἰκουμένη πᾶσα
[4, 3]   Θεοῦ τοῦτο ποιοῦντας, τῶν μεθυόντων  καὶ   παραινούντων καὶ κωμαζόντων μᾶλλον ἀποστρέφου
[4, 1]   ψυχὰς, παρακαλοῦντες (ὑμᾶς, τὴν ἐναγῆ  καὶ   παράνομον ταύτην φεύγειν νηστείαν. Μὴ
[4, 1]   εἶναι νομίζηται, πάντων ἐστὶ φαυλότατον  καὶ   παρανομώτατον. Κἂν φονεύσῃ τις κατὰ
[4, 5]   καὶ πρώτην ἀπαντῶσιν. Ἀλλ´ ὅμως  καὶ   παρελθόντος τοῦ πάσχα ἔμεινεν αὐτὸς
[4, 2]   ἰδοὺ σὺ ἀποτρέχεις ἀπ´ ἐμοῦ,  καὶ   πατάξει σε λέων. Καὶ
[4, 7]   ἑνὶ στόματι δοξάζωμεν τὸν Θεὸν  καὶ   Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ
[4, 2]   Θεὸς ἐπιτάξῃ, πάντα εἴκειν  καὶ   πείθεσθαι. Εἶτα ἐπειδὴ ἐπάταξεν αὐτὸν
[4, 2]   τὴν τοῦ πράγματος διήγησιν, ὥστε  καὶ   περιγενέσθαι λέγων, καὶ ἐν οἷς
[4, 1]   μελλούσης, ἡμεῖς ἐντεῦθεν ἤδη καθοπλιζόμεθα,  καὶ   περιφράττομεν τὰς ὑμετέρας ψυχὰς, ἐπεὶ
[4, 3]   ἅπαντα ὑπὲρ αὐτῶν ἀνῃρημένοις, οὓς  καὶ   πλείονος κατὰ τοῦτο κατακρίσεως τῶν
[4, 1]   μὴ θαυμάσητε, εἰ μετὰ δέκα  καὶ   πλείους ἡμέρας, τῆς νηστείας ἐκείνης
[4, 3]   νηστεία, ἀλλὰ παρανομία καὶ ἁμαρτία  καὶ   πλημμέλεια· ἀλλ´ ὅμως οὐκ ἤλλαξαν.
[4, 5]   καὶ μίαν οὐδενὸς ὅλως μετέλαβεν.  Καὶ   πόθεν δῆλον, φησὶν, ὅτι αἱ
[4, 4]   τῶν ἐχθρῶν ἑορτάζεις τῶν ἐκείνου;  καὶ   ποίᾳ γνώμῃ εἰς τὴν ἐκκλησίαν
[4, 7]   σὺ δὲ οὐδὲ λόγον προΐεσαι;  καὶ   ποίαν ἕξεις συγγνώμην; ποίας ἀπολογίας
[4, 4]   τόπον, παραβαινέτω δὲ τὸν καιρόν·  καὶ   ποιείτω μὲν τὸν καιρὸν
[4, 6]   ἀπήγαγε, τὴν πόλιν αὐτὴν καθελὼν,  καὶ   ποιήσας αὐτὴν ἄβατον πᾶσιν. Εἰ
[4, 1]   τοῦ Χριστοῦ ποίμνην ἀναγκαῖον. Ἐπεὶ  καὶ   ποιμένες, ἕως μὲν ἂν μηδὲν
[4, 5]   καὶ ἀνευλαβεῖς οἱ ταῦτα λέγοντες  καὶ   ποιοῦντες, ἴσως ἄν τις ῥᾳθυμίας
[4, 7]   ἐκείνοις ἐγκαλοῦμεν ὅτι παρανομοῦσιν, οὕτω  καὶ   πολλῷ μᾶλλον ὑμῖν, ὅτι τοῖς
[4, 7]   ἀδελφοῖς τοῖς ἡμετέροις, μᾶλλον δὲ  καὶ   πολλῷ πλέον. Ἀνάγκη δὲ λοιπὸν
[4, 7]   μέλει; τί δὲ ἐγὼ περιεργάζομαι  καὶ   πολυπραγμονῶ; Δεσπότης ἡμῶν δι´
[4, 3]   μόνον, πολλὴ σύγχυσις ἔσται,  καὶ   πολὺς θόρυβος. Καὶ γὰρ
[4, 4]   Θεὸς ἡμῶν μεθ´ ὑμῶν, δεῦτε  καὶ   πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ δὲ
[4, 4]   ἀληθὴς, ὡσπεροῦν καὶ ἔστι, μένετε,  καὶ   πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ. Τῶν μυστηρίων
[4, 4]   ἐκεῖνος ὁρῶν τοὺς Ἰουδαίους ἀσεβοῦντας,  καὶ   ποτὲ μὲν τῷ Θεῷ προσέχοντας,
[4, 7]   γνώμην τοῦ Θεοῦ γινόμενον, εἰ  καὶ   ποτὲ συγκεχωρημένον ἦν, ὕστερον παρανομία
[4, 1]   ῥοπάλοις καὶ λίθοις ἑαυτοὺς καθοπλίζουσι,  καὶ   πρὸ τῆς ποίμνης στάντες, καὶ
[4, 4]   λόγος ἡμῖν· ἐπειδὴ δὲ  καὶ   πρὸς ἐκείνους ἀποτείνασθαι βούλομαι, δότε
[4, 5]   οὐκ ἦν, ἔμενον μὴ θύοντες.  Καὶ   πρὸς ἑτέρους δὲ πάλιν
[4, 3]   ὑμῶν, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε,  καὶ   πρὸς τὰ ἐκείνων ηὐτομολήσατε. Πότε
[4, 3]   ὡς μηδὲ ἑλέσθαι καταλιπεῖν ἐκεῖνα,  καὶ   πρὸς τὴν ἀλήθειαν αὐτομολῆσαι· ὑμεῖς
[4, 3]   ὑμετέραν. Δότε δὴ κἀμοὶ τοῦτο  καὶ   πρὸς τοὺς ἡμετέρους εἰπεῖν, εἴ
[4, 4]   οὕτως ἀνέχονται ἡσυχάζειν. Καίτοι εἰ  καὶ   προσεδόκων ἀπολήψεσθαι, καὶ οὕτω μιμεῖσθαι
[4, 2]   τῷ Θεῷ δοκοῦν αὐτὸν ἔσωσε,  καὶ   προσεδρίας ἀπολαῦσαι ἐποίησε, καὶ μετὰ
[4, 5]   ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων  καὶ   προφήτης, οὐδὲ τόπος τοῦ καρπῶσαι
[4, 5]   ἑπτὰ ἑορτάσαντες, εἰς τὴν εἰκάδα  καὶ   πρώτην ἀπαντῶσιν. Ἀλλ´ ὅμως καὶ
[4, 5]   ὅτι τὸ πάσχα οὐκ ἐπετέλεσαν·  καὶ   πῶς, ἐγὼ λέγω. Ἐν ταῖς
[4, 5]   συνωμολόγηται μέγιστον· ὅτι θυσιῶν παρατηρήσεις  καὶ   σαββάτων καὶ νουμηνιῶν, καὶ πάντων
[4, 7]   λέγων αὐτῶν τὴν χρείαν, ἐπήγαγε·  Καὶ   σαλπιεῖτε ἐν αὐταῖς ἐπὶ τοῖς
[4, 6]   Κύριος. Πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν·  καὶ   στέαρ (ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων
[4, 1]   πᾶσαν πανταχόθεν ἐπινοοῦντες ἀσφάλειαν. Οὕτω  καὶ   στρατιῶται καὶ ναῦται καὶ γεωργοὶ
[4, 7]   καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; Τοῦτο  καὶ   σὺ δέξαι τὸ πῦρ· κἂν
[4, 7]   ἐπειδὴ μὴ ἐπλεόνασεν αὐτὸ ἐκολάζετο.  Καὶ   σὺ τοίνυν, αὐτὸς ἂν καθαρὸς
[4, 7]   αὐτὴν Ἐκκλησίαν ἀπαντᾷ, καὶ ἀδελφῶν  καὶ   συγγενῶν καὶ ἐπιτηδείων καὶ πάντων
[4, 3]   Καὶ τοῦτο οὐχ οἱ σοφοὶ  καὶ   συνετοὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ
[4, 2]   ἐπάταξεν αὐτὸν δεύτερος ἐκεῖνος  καὶ   συνέτριψε, περιέδησε τὴν κεφαλὴν ἑαυτοῦ
[4, 2]   Καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἄνθρωπος,  καὶ   συνέτριψεν αὐτὸν, καὶ κατεδήσατο τὸ
[4, 6]   τὸν τόπον ἐκεῖνον; Οὐδαμῶς, ἀλλὰ  καὶ   σφόδρα ἑαυτῷ συμφωνεῖ· οὐδὲ γὰρ
[4, 7]   κιβωτός; ποῦ δὲ σκηνὴ  καὶ   τὰ ἅγια τὸν ἁγίων; ποῦ
[4, 1]   τρέφουσι μετὰ πολλῆς τῆς ἐπιμελείας,  καὶ   τὰ ἄλλα πάντα εὖ διατίθενται.
[4, 4]   τοὺς τὰ ἡμέτερα λέγοντας φρονεῖν,  καὶ   τὰ ἐκείνων ζηλοῦντας, ἀρκεῖ οὗτος
[4, 3]   καὶ μάρτυρες τὸ αὐτὸ πάσχουσι,  καὶ   τὰ μὲν γινόμενα τὰ αὐτὰ,
[4, 6]   τοιαύτην ἁγιστείαν, πανταχοῦ παρὼν  καὶ   τὰ πάντα πληρῶν; Τίνος δὲ
[4, 4]   ἀτιμάζουσιν οἱ Ἰουδαῖοι νηστεύοντες νῦν,  καὶ   τὰ τοῦ Θεοῦ καταπατοῦσι προστάγματα,
[4, 4]   ὅμως ἔμενον τῷ νόμῳ πειθόμενοι,  καὶ   τὰ τοῦ νόμου πληροῦντες· τοῦτο
[4, 2]   πραγμάτων προσέχοντες, ἀλλὰ τῷ τέλει  καὶ   ταῖς αἰτίαις; Ἰδοὺ γοῦν καὶ
[4, 7]   αὐταῖς ἐπὶ τοῖς ὁλοκαυτώμασιν ὑμῶν,  καὶ   ταῖς θυσίαις τῶν σωτηρίων ὑμῶν.
[4, 7]   τὸ ἄνωθεν κατενεχθέν; Πάντα ἀφῆκας,  καὶ   τὰς σάλπιγγας κατέχεις μόνον; Ὁρᾷς
[4, 4]   Κύριος Θεός σου. Οὕτω  καὶ   τὰς σκηνοπηγίας. Ἀλλ´ ἴδωμεν ἀμφοτέρων
[4, 5]   εἰ δὲ φιλόθεοι καὶ εὐλαβεῖς,  καὶ   τὰς ψυχὰς τὰς ἑαυτῶν ὑπὲρ
[4, 5]   ὅτι διὰ τὸν Θεὸν ἀποθνήσκομεν.  Καὶ   ταῦτα ἐποίουν, καὶ τοσαύτην ἀρετὴν
[4, 1]   ὄχθας περιφράττουσι, καὶ χώματα ἐγείρουσι,  καὶ   τάφρους ἐλαύνουσι, καὶ παντὶ πρὸς
[4, 3]   ἀλλὰ πρὸ ἐκείνων τὴν διάνοιαν  καὶ   τὴν αἰτίαν ἀφ´ ἧς αἱ
[4, 1]   αὐτῶν χρὴ σκοπεῖν μόνον, ἀλλὰ  καὶ   τὴν αἰτίαν τῶν γινομένων ἐπιζητεῖν.
[4, 1]   κώπας ἀποξέουσι, καὶ ἱστία ῥάπτουσι,  καὶ   τὴν ἄλλην ἅπασαν τοῦ πλοίου
[4, 6]   πόλιν ποιήσας, εἶτα ταύτην ἀνατρέψας.  καὶ   τὴν λοιπὴν τῆς πολιτείας ἐκείνης
[4, 3]   ~γʹ Τούτῳ τῷ κανόνι χρώμενοι,  καὶ   τὴν νηστείαν ταύτην ἐξετάζωμεν. Εἰ
[4, 5]   καὶ αὐτῆς περιγενέσθαι τῆς φύσεως,  καὶ   τὴν οἰκουμένην ἅπασαν διὰ τῶν
[4, 4]   τοῖς Ἱεροσολύμοις αὐτὸ κελεύει ποιεῖν·  καὶ   τὴν πεντηκοστὴν ὁμοίως καὶ χρόνου
[4, 1]   κάλαμον ῥίψαντες, τὴν σφενδόνην μεταχειρίζονται,  καὶ   τὴν σύριγγα ἀφέντες, ῥοπάλοις καὶ
[4, 2]   κρύπτει καὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ  καὶ   τὴν τοῦ πράγματος διήγησιν, ὥστε
[4, 6]   ἐπεδείκνυντο, οὐδὲν τῶν νομιζομένων παρατηροῦντες.  ~Καὶ   τίνος ἕνεκεν. φησὶ, ταῦτα ἐπέταξεν
[4, 3]   ἐστὶν ἀμφισβήτησις, ἵνα ἓν  καὶ   τὸ αὐτὸ νομίσῃς εἶναι; Τί
[4, 6]   πάλιν ἐκείνην τὴν πόλιν κατέσκαψε;  Καὶ   τὸ δὴ θαυμαστὸν καὶ παράδοξον,
[4, 7]   Ἰησοῦ Χριστοῦ, δόξα  καὶ   τὸ κράτος σὺν τῷ ἁγίῳ
[4, 2]   μὴ δέξηται τὴν διόρθωσιν, κρύπτει  καὶ   τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ καὶ τὴν
[4, 3]   εἰσάγω τῶν ἐγκλημάτων τὸν νόμον  καὶ   τὸ τῆς κατηγορίας εἶδος; οὐχὶ
[4, 7]   οὐχὶ τοῖς συντρέχουσι μόνον, ἀλλὰ  καὶ   τοῖς κυρίοις οὖσι κωλῦσαι, καὶ
[4, 6]   μόνον θύειν ἐξῆν. Ἆρα οὐχὶ  καὶ   τοῖς σφόδρα ἀνοήτοις δήλη καὶ
[4, 1]   λιμένα καθελκύσαι, καὶ τρόπιν ἐπισκευάζουσι,  καὶ   τοίχους ἀνανεοῦσι, καὶ κώπας ἀποξέουσι,
[4, 3]   τετάχθαι, θεραπεύουσι δὲ τὰ ἐκείνων,  καὶ   τὸν ἀγῶνα ἅπαντα ὑπὲρ αὐτῶν
[4, 4]   τὸν τόπον καταλιπὼν,  καὶ   τὸν καιρὸν φυλάξας. Ἂν γὰρ
[4, 2]   τὸν δὲ μὴ τυπτήσαντα ἀπολλύμενον,  καὶ   τὸν μὲν φεισάμενον κολαζόμενον, τὸν
[4, 3]   αἰτίαν χρὴ ζητεῖν μόνον, ἀλλὰ  καὶ   τόπον καὶ καιρόν. Μᾶλλον δὲ
[4, 4]   Ἰουδαϊκῶν οὐ καιρὸν μόνον, ἀλλὰ  καὶ   τόπον παρατηρεῖν ἐκέλευσεν νόμος.
[4, 4]   τὴν πεντηκοστὴν ὁμοίως καὶ χρόνου  καὶ   τόπου παρατηρήσει συνέκλεισε, μετὰ ἑπτὰ
[4, 5]   Θεὸν ἀποθνήσκομεν. Καὶ ταῦτα ἐποίουν,  καὶ   τοσαύτην ἀρετὴν ἐπεδείκνυντο, οὐδὲν τῶν
[4, 6]   ταύτῃ μόνῃ τῆς ψυχροποσίας ἀπολαύειν,  καὶ   τοῦ κάμνοντος πεισθέντος, λάθρα τοῖς
[4, 4]   ἴδωμεν ἀμφοτέρων τούτων, τοῦ καιροῦ  καὶ   τοῦ τόπου, τί ποτέ ἐστιν
[4, 6]   λαὸς Γομόῤῥας· οὐ πρὸς Σοδομίτας  καὶ   τοὺς ἐν Γομόῤῥοις οἰκοῦντας διαλεγόμενος,
[4, 3]   ἐπειδὴ διὰ τὸν Χριστὸν βασανίζονται·  καὶ   τοὺς λῃστὰς ἀποστρεφόμεθα, οὐκ ἐπειδὴ
[4, 3]   βάσανοι γίνονται· διὰ τοῦτο δὲ  καὶ   τοὺς μάρτυρας φιλοῦμεν, οὐκ ἐπειδὴ
[4, 2]   περιέδησε τὴν κεφαλὴν ἑαυτοῦ τελαμῶνι,  καὶ   τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπέκρυψε, καὶ ἄδηλον
[4, 6]   ἀρχήν; Εἰ γὰρ ταῦτα ἐπεζήτει,  καὶ   τοὺς παλαιοὺς πάντας τοὺς πρὸ
[4, 6]   κἂν ἐμοὶ θύετε. Ἀλλ´ ὅμως  καὶ   τοῦτο ἐπιτρέψας οὐ μέχρι τέλους
[4, 4]   τὸν καιρὸν, ἐσχάτην παρανομίαν παρανομοῦσι.  Καὶ   τοῦτο οὐκ ἐντεῦθεν δῆλον μόνον,
[4, 3]   Ἰουδαίων ἁπάντων ἀξίους ὄντας ὁρῶ.  Καὶ   τοῦτο οὐχ οἱ σοφοὶ καὶ
[4, 7]   κακὸν γὰρ κἀκεῖνο, ἀλλ´ ἵνα  καὶ   τοῦτο πολλῷ πλέον κωλύσητε. Τί
[4, 6]   ὑμῖν δοῦναι τὰς θυσίας ἠβούλετο·  καὶ   τούτου αὐτὸν τὸν προφήτην παράγω
[4, 6]   στέαρ (ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων  καὶ   τράγων οὐ βούλομαι· οὐδὲ ἐὰν
[4, 5]   παρῆλθεν, καὶ μετ´ ἐκείνην ἑπτὰ  καὶ   τρεῖς ἡμέρας ἑτέρας. Πῶς οὖν
[4, 1]   τὸ σκάφος εἰς λιμένα καθελκύσαι,  καὶ   τρόπιν ἐπισκευάζουσι, καὶ τοίχους ἀνανεοῦσι,
[4, 3]   καὶ λῃσταὶ τὰ πλευρὰ καταξαίνονται,  καὶ   τυμβωρύχοι καὶ γόητες· ἀλλὰ καὶ
[4, 5]   μέγιστον ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις παράγγελμα,  καὶ   τῶν ἀγαθῶν ἁπάντων κεφάλαιον προλαβόντες,
[4, 7]   ἄγνωστος. Ἕως ἂν πιστὸς,  καὶ   τῶν αὐτῶν σοι μετέχων μυστηρίων,
[4, 1]   περιφράττομεν τὰς ὑμετέρας ψυχὰς, ἐπεὶ  καὶ   τῶν γεωργῶν οἱ φιλόπονοι, ἐπειδὰν
[4, 4]   τόπον ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ,  καὶ   τῶν Ἱεροσολύμων ἔξω που μακράν·
[4, 7]   Καὶ γὰρ λακτιζόντων τῶν νοσούντων  καὶ   ὑβριζόντων καὶ λοιδορούντων ἀνεχόμεθα, οὐ
[4, 3]   πρὸς τὴν ἀλήθειαν οὐ τρέχουσι,  καὶ   ὑμεῖς πρὸς τὴν παρανομίαν τρέχετε·
[4, 1]   αἱ τοῦ Θεοῦ ψῆφοι καλὰ  καὶ   φαῦλα εἶναι τὰ αὐτὰ ποιοῦσι.
[4, 1]   φόνος· κἂν φείσηταί τις  καὶ   φιλανθρωπεύσηται παρὰ τὸ δοκοῦν ἐκείνῳ,
[4, 1]   θώρακα ἀποσμήχουσι, καὶ ἀσπίδα περισκοποῦσι,  καὶ   χαλινοὺς παρασκευάζουσι, καὶ ἵππους τρέφουσι
[4, 4]   ποιεῖν· καὶ τὴν πεντηκοστὴν ὁμοίως  καὶ   χρόνου καὶ τόπου παρατηρήσει συνέκλεισε,
[4, 1]   ὥρας ἐκείνης, καὶ ὄχθας περιφράττουσι,  καὶ   χώματα ἐγείρουσι, καὶ τάφρους ἐλαύνουσι,
[4, 2]   δοῦλός σου περιεβλέπετο ὧδε  καὶ   ὧδε· καὶ ἰδοὺ αὐτὸς οὐκ
[4, 2]   προφήτης τὸν τελαμῶνα περιεβάλετο,  καὶ   ὡς ἐπ´ ἀλλοτρίου πράγματος τὴν
[4, 4]   προσενεγκεῖν τὸ δῶρον Κυρίου κατὰ  καιρὸν   αὐτοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν Ἰσραήλ;
[4, 4]   τοῦ τόπου δεῖ καταφρονῆσαι, τὸν  καιρὸν   δὲ φυλάξαι, τοῦ καιροῦ
[4, 6]   τόπον εἰς καιρὸν, τὸν δὲ  καιρὸν   εἰς μίαν πόλιν συναγαγὼν, αὐτὴν
[4, 4]   μυριάκις δοκῶσι μὴ παραβαίνειν τὸν  καιρὸν,   ἐσχάτην παρανομίαν παρανομοῦσι. Καὶ τοῦτο
[4, 3]   παρὰ τὸν προσήκοντα ταῦτα γίνεται  καιρόν.   Ἦν ποτε καιρὸς, ὅτε ταῦτα
[4, 4]   εἰς Ἱεροσόλυμα, καὶ παραβαινέτω τὸν  καιρὸν,   ἵνα μὴ τῆς πόλεως ἐκπέσῃ·
[4, 4]   εὐδοκιμῶν, παραβὰς τὸν  καιρὸν,   καὶ ἐν τῷ τόπῳ ποιήσας,
[4, 4]   τὸν τόπον, παραβαινέτω δὲ τὸν  καιρόν·   καὶ ποιείτω μὲν τὸν
[4, 3]   μόνον, ἀλλὰ καὶ τόπον καὶ  καιρόν.   Μᾶλλον δὲ πρὶν πρὸς
[4, 4]   φυλάξας. Ἂν γὰρ τὸν  καιρὸν   μὲν παραβὰς ἵνα εἴσω ποιήσῃ
[4, 4]   ὢν φανῇ, δὲ τὸν  καιρὸν   μὲν φυλάξας, καταλιπὼν δὲ τὸν
[4, 4]   τῶν ἑορτῶν τῶν Ἰουδαϊκῶν οὐ  καιρὸν   μόνον, ἀλλὰ καὶ τόπον παρατηρεῖν
[4, 4]   τόπον τηρῶν, παραβαίνων δὲ τὸν  καιρὸν,   ποιείτω μὲν ἐν Ἱεροσολύμοις τὸ
[4, 4]   ποιοῦντες, κἂν μυριάκις λέγωσι τὸν  καιρὸν   τηρεῖν. Πόθεν οὖν τοῦτο ἔσται
[4, 4]   παραβαινέτω τὸν τόπον, τὸν δὲ  καιρὸν   τηρείτω· δὲ τηρείτω μὲν
[4, 4]   καὶ ποιείτω μὲν τὸν  καιρὸν   τηρῶν, παραβαίνων δὲ τὸν τόπον
[4, 6]   τόπον, τὸν δὲ τόπον εἰς  καιρὸν,   τὸν δὲ καιρὸν εἰς μίαν
[4, 4]   τὸν τόπον καταλιπὼν, καὶ τὸν  καιρὸν   φυλάξας. Ἂν γὰρ τὸν
[4, 3]   ταῦτα γίνεται καιρόν. Ἦν ποτε  καιρὸς,   ὅτε ταῦτα φυλάττεσθαι ἔδει, ἀλλὰ
[4, 4]   Ἀλλ´ ἴδωμεν ἀμφοτέρων τούτων, τοῦ  καιροῦ   καὶ τοῦ τόπου, τί ποτέ
[4, 4]   καιρὸν δὲ φυλάξαι, τοῦ  καιροῦ   καταφρονήσαντας, τὸν τόπον τηρῆσαι.
[4, 4]   τοῦ τόπου παρατήρησις τῆς τοῦ  καιροῦ   παρατηρήσεώς ἐστιν ἀναγκαιοτέρα. Τί τοίνυν
[4, 2]   δύο φόνους ἐργασάμενος ἐν μιᾷ  καιροῦ   ῥοπῇ, καὶ ἄνδρα μετὰ γυναικὸς
[4, 1]   ἴδοι τις ἂν πρὸ τοῦ  καιροῦ   τὰς τῶν πραγμάτων ποιουμένους παρασκευὰς,
[4, 1]   Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι πρὸ τοῦ  καιροῦ   τῆς μάχης καὶ θώρακα ἀποσμήχουσι,
[4, 1]   πραγμάτων ποιουμένους παρασκευὰς, ὥστε τοῦ  καιροῦ   τῶν πραγμάτων ἐπιστάντος εὔκολον αὐτοῖς
[4, 4]   τὸ πάσχα γίνεσθαι, καὶ ἐν  καιρῷ   καὶ ἐν τόπῳ διωρισμένῳ. Ὑποθώμεθα
[4, 1]   τὰς γεωργίας, οὐκ ἐν τῷ  (καιρῷ   τοῦ χειμῶνος, ἀλλὰ πρὸ τῆς
[4, 5]   ἔλεγον· Οὐκ ἔστιν ἐν τῷ  καιρῷ   τούτῳ ἄρχων καὶ προφήτης, οὐδὲ
[4, 4]   ποίαν ἔχοιεν ἂν οὗτοι συγγνώμην;  Καίτοι   γε ἐκεῖνοι προσδοκῶντες ἀπολήψεσθαι τὴν
[4, 5]   ἐνώπιόν σου, καὶ εὑρεῖν ἔλεος.  Καίτοι   γε πολὺς ἦν ἐκεῖ τόπος,
[4, 5]   καὶ εἰκάδι τοῦ πρώτου μηνός.  Καίτοι   γε τὸ πάσχα εἰς μίαν
[4, 4]   τοῦτο; οὐδὲ οὕτως ἀνέχονται ἡσυχάζειν.  Καίτοι   εἰ καὶ προσεδόκων ἀπολήψεσθαι, καὶ
[4, 7]   θέατρον ἀφῆτε ἀναβαίνειν, κακὸν γὰρ  κἀκεῖνο,   ἀλλ´ ἵνα καὶ τοῦτο πολλῷ
[4, 3]   τοῦτο πολὺ τὸ μέσον τούτων  κἀκείνων.   Ὥσπερ οὖν ἐπ´ ἐκείνων οὐ
[4, 3]   ἐπειδὴ κολάζονται, ἀλλ´ ἐπειδὴ διὰ  κακίαν   κολάζονται· οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα
[4, 6]   αὐτοὺς οὕτως, ἐπειδὴ τῇ τῆς  κακίας   μιμήσει τὴν πρὸς ἐκείνους ἐπεσπάσαντο
[4, 7]   ἵνα εἰς θέατρον ἀφῆτε ἀναβαίνειν,  κακὸν   γὰρ κἀκεῖνο, ἀλλ´ ἵνα καὶ
[4, 6]   ἀφήσειν, τὸ μεῖζον βουλόμενος κωλῦσαι  κακὸν,   τὸ ἔλαττον δίδωσι, βουλόμενος βιαίου
[4, 1]   ἀλλ´ αἱ τοῦ Θεοῦ ψῆφοι  καλὰ   καὶ φαῦλα εἶναι τὰ αὐτὰ
[4, 1]   καταδρομὴν αἴσθωνται γινομένην, ταχέως τὸν  κάλαμον   ῥίψαντες, τὴν σφενδόνην μεταχειρίζονται, καὶ
[4, 1]   πεύκην ἑαυτοὺς ῥίψαντες τῷ  καλάμῳ   συρίζουσιν, ἀφέντες ἐπ´ ἐξουσίας ἁπάσης
[4, 6]   οἰκοῦντας διαλεγόμενος, ἀλλὰ πρὸς Ἰουδαίους.  Καλεῖ   δὲ αὐτοὺς οὕτως, ἐπειδὴ τῇ
[4, 6]   συγγένειαν. Οὕτω γοῦν καὶ κύνας  καλεῖ,   καὶ ἵππους θηλυμανεῖς, οὐκ ἐπειδὴ
[4, 3]   εἰπεῖν, εἴ γε ἡμετέρους χρὴ  καλεῖν   τοὺς τὰ ἐκείνων φρονοῦντας. Πορεύεσθε
[4, 6]   πρὸς τούτους λόγος ἀποτείνεται  καλῶν   αὐτοὺς ἀπὸ τῆς ἐκείνων ἐπωνυμίας,
[4, 6]   τοίχους ἀναστήσας, ὄροφον καμαρώσας, τὴν  καμάραν   ἐκείνην εἰς ἕνα μέσον συνδήσας
[4, 6]   θεμελίους θεὶς, τοίχους ἀναστήσας, ὄροφον  καμαρώσας,   τὴν καμάραν ἐκείνην εἰς ἕνα
[4, 6]   τῆς ψυχροποσίας ἀπολαύειν, καὶ τοῦ  κάμνοντος   πεισθέντος, λάθρα τοῖς ἐπιδιδοῦσι προσέταξε
[4, 6]   πάλιν) χαρισάμενος τῇ ἐπιθυμίᾳ τοῦ  κάμνοντος,   φιάλην οἴκοθεν κομίσας ἐκέλευσεν ἐν
[4, 7]   ἰατροῦ πολλάκις ἐσθῆτα διέῤῥηξεν  κάμνων·   ἀλλ´ οὐ διὰ τοῦτο ἀπέστη
[4, 3]   ἀλλὰ τὴν ὑμετέραν. Δότε δὴ  κἀμοὶ   τοῦτο καὶ πρὸς τοὺς ἡμετέρους
[4, 7]   λοιδορῇ, κἂν ὑβρίζῃ, κἂν τύπτῃ,  κἂν   ἀπειλῇ ἐχθρὸς γενέσθαι, κἂν ὁτιοῦν
[4, 1]   γνώμην καὶ μὴ δοκοῦν ἐκείνῳ,  κἂν   ἄριστον εἶναι νομίζηται, πάντων ἐστὶ
[4, 7]   τὸν Δεσπότην· κἂν οἰκέτην ἔχῃς,  κἂν   γυναῖκα, κάτεχε ἐπὶ τῆς οἰκίας
[4, 6]   Μαίνεσθε καὶ βούλεσθε θύειν· οὐκοῦν  κἂν   ἐμοὶ θύετε. Ἀλλ´ ὅμως καὶ
[4, 2]   τοῦ Θεοῦ τὰς ψήφους ἐξέταζε·  κἂν   εὕρῃς τι κατὰ τὸ δοκοῦν
[4, 7]   καὶ σὺ δέξαι τὸ πῦρ·  κἂν   ἴδῃς ἀδελφὸν ἀπολλύμενον, κἂν λοιδορῇ,
[4, 7]   πῦρ· κἂν ἴδῃς ἀδελφὸν ἀπολλύμενον,  κἂν   λοιδορῇ, κἂν ὑβρίζῃ, κἂν τύπτῃ,
[4, 3]   καὶ ἐνταῦθα τοῖς γινομένοις ἐπιψηφίζου·  κἂν   μὲν ἴδῃς διὰ τὸν Θεὸν
[4, 3]   χωρὶς λόγου καὶ ἐξετάσεως κολάζεται,  κἂν   μυρία ἀπολογεῖσθαι ἔχῃ; ἂν φανῇ
[4, 4]   ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολογήσασθαι δύναται. Ὥστε  κἂν   μυριάκις δοκῶσι μὴ παραβαίνειν τὸν
[4, 4]   ἐν τῷ τόπῳ μὴ ποιοῦντες,  κἂν   μυριάκις λέγωσι τὸν καιρὸν τηρεῖν.
[4, 7]   παραιτήσῃ, μίμησαί σου τὸν Δεσπότην·  κἂν   οἰκέτην ἔχῃς, κἂν γυναῖκα, κάτεχε
[4, 7]   τύπτῃ, κἂν ἀπειλῇ ἐχθρὸς γενέσθαι,  κἂν   ὁτιοῦν ἕτερον ἐπανατείνηται, πάντα φέρε
[4, 7]   ὑβρισθῆναι δέῃ, κἂν πληγὰς λαβεῖν,  κἂν   ὁτιοῦν ἕτερον ὑπομεῖναι, πάντα ποιήσωμεν,
[4, 7]   πεπλανημένων ἐπαναγαγόντες· κἂν ὑβρισθῆναι δέῃ,  κἂν   πληγὰς λαβεῖν, κἂν ὁτιοῦν ἕτερον
[4, 7]   Ὅταν τὸν ἀδελφὸν δέῃ διορθῶσαι,  κἂν   τὴν ψυχὴν ἐπιδοῦναι δέῃ, μὴ
[4, 7]   ἀπολλύμενον, κἂν λοιδορῇ, κἂν ὑβρίζῃ,  κἂν   τύπτῃ, κἂν ἀπειλῇ ἐχθρὸς γενέσθαι,
[4, 7]   ἴδῃς ἀδελφὸν ἀπολλύμενον, κἂν λοιδορῇ,  κἂν   ὑβρίζῃ, κἂν τύπτῃ, κἂν ἀπειλῇ
[4, 7]   τὰς ψυχὰς τῶν πεπλανημένων ἐπαναγαγόντες·  κἂν   ὑβρισθῆναι δέῃ, κἂν πληγὰς λαβεῖν,
[4, 1]   κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ γινόμενον,  κἂν   φαῦλον εἶναι δοκῇ, πάντων ἐστὶν
[4, 1]   ἁπάσης βελτίων ἐστὶν φόνος·  κἂν   φείσηταί τις καὶ φιλανθρωπεύσηται παρὰ
[4, 1]   πάντων ἐστὶ φαυλότατον καὶ παρανομώτατον.  Κἂν   φονεύσῃ τις κατὰ γνώμην τοῦ
[4, 3]   ἀποδέχου μόνον. ~γʹ Τούτῳ τῷ  κανόνι   χρώμενοι, καὶ τὴν νηστείαν ταύτην
[4, 5]   καὶ προφήτης, οὐδὲ τόπος τοῦ  καρπῶσαι   ἐνώπιόν σου, καὶ εὑρεῖν ἔλεος.
[4, 2]   ἐλέγχειν τὸν βασιλέα, καὶ καταψηφίζεσθαι  κατ´   αὐτοῦ, διὰ τὴν σωτηρίαν τοῦ
[4, 1]   γινομένων ἐπιζητεῖν. Τὸ μὲν γὰρ  κατὰ   γνώμην τοῦ Θεοῦ γινόμενον, κἂν
[4, 1]   ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι δεῖξον, εἰ  κατὰ   γνώμην τοῦ Θεοῦ τοῦτο ποιοῦσιν·
[4, 1]   καὶ παρανομώτατον. Κἂν φονεύσῃ τις  κατὰ   γνώμην τοῦ Θεοῦ, φιλανθρωπίας ἁπάσης
[4, 0]   ~ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ  ΚΑΤΑ   ΙΟΥΔΑΙΩΝ, ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΑΛΠΙΓΓΑΣ ΤΟΥ
[4, 4]   ὑστερήσωμεν προσενεγκεῖν τὸ δῶρον Κυρίου  κατὰ   καιρὸν αὐτοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν
[4, 6]   μὴ λάβοι, βρόχον ἀνάψειν,  κατὰ   κρημνῶν ἑαυτὸν ἀφήσειν, τὸ μεῖζον
[4, 5]   μὴ φυλάξαι τὸν νόμον οὐ  κατὰ   ῥᾳθυμίαν ἐποίουν, ἀλλὰ παρὰ τὸ
[4, 5]   αἱ εἴκοσι ἡμέραι καὶ μία  κατὰ   τὰς ἡμέρας τῶν ἀζύμων ἦσαν;
[4, 7]   σου φίλος, καὶ μεγάλοις σε  κατὰ   τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἀμείψεται τοῖς
[4, 6]   οὐκ ἂν ἠνέσχοντο ῥᾳδίως τῆς  κατὰ   τὴν θυσίαν μανίας ἀποστῆναι· νυνὶ
[4, 6]   Θεὸς διὰ τῆς κατασκαφῆς τῆς  κατὰ   τὴν πόλιν καὶ ἄκοντας αὐτοὺς
[4, 3]   μεθ´ ἡμῶν ἑορτὴν ἐπετέλεσαν; πότε  κατὰ   τὴν τῶν Ἐπιφανίων ἡμέραν ἡμῖν
[4, 2]   ψήφους ἐξέταζε· κἂν εὕρῃς τι  κατὰ   τὸ δοκοῦν ἐκείνῳ γινόμενον, ἐκεῖνο
[4, 4]   ἂν ᾖ, φησὶν, ἐν ἀποδημίᾳ  κατὰ   τὸν πρῶτον μῆνα, μὴ ποιείτω
[4, 6]   ἀποστῆναι· νυνὶ δὲ διὰ τῆς  κατὰ   τὸν τόπον ἀνάγκης λανθανόντως αὐτοὺς
[4, 3]   αὐτῶν ἀνῃρημένοις, οὓς καὶ πλείονος  κατὰ   τοῦτο κατακρίσεως τῶν Ἰουδαίων ἁπάντων
[4, 5]   οὐδὲν τούτων ἐπιτελοῦντες, οὐ θυσίαν  καταβαλόντες,   οὐχ ἑορτὴν τηρήσαντες, οὐ νηστείαν
[4, 1]   πρόβατα νέμεσθαι· ἐπειδὰν δὲ λύκων  καταδρομὴν   αἴσθωνται γινομένην, ταχέως τὸν κάλαμον
[4, 3]   οὓς καὶ πλείονος κατὰ τοῦτο  κατακρίσεως   τῶν Ἰουδαίων ἁπάντων ἀξίους ὄντας
[4, 5]   τι μέγα συντελεῖν ἐδύνατο, οὔτε  καταλιμπανόμενα   φαῦλον ποιῆσαι τὸν σπουδαῖον ἴσχυεν.
[4, 3]   ἔχουσι συνειδὸς, ὡς μηδὲ ἑλέσθαι  καταλιπεῖν   ἐκεῖνα, καὶ πρὸς τὴν ἀλήθειαν
[4, 4]   δὲ τὸν καιρὸν μὲν φυλάξας,  καταλιπὼν   δὲ τὸν τόπον, ἐγκλημάτων καὶ
[4, 4]   ποιήσας, τὸν τόπον  καταλιπὼν,   καὶ τὸν καιρὸν φυλάξας. Ἂν
[4, 3]   γὰρ καὶ λῃσταὶ τὰ πλευρὰ  καταξαίνονται,   καὶ τυμβωρύχοι καὶ γόητες· ἀλλὰ
[4, 4]   νῦν, καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ  καταπατοῦσι   προστάγματα, ἀπεναντίας τοῖς ἐκείνῳ δοκοῦσι
[4, 6]   γένοιτο ἂν αἰτία τῆς  κατασκαφῆς   ἐκείνης; Ὥσπερ γὰρ οἰκοδόμος θεμελίους
[4, 6]   καὶ Θεὸς διὰ τῆς  κατασκαφῆς   τῆς κατὰ τὴν πόλιν καὶ
[4, 6]   πᾶσιν. Εἰ γὰρ μὴ τοῦτο  κατασκευάσαι   ἐβούλετο, τίνος ἕνεκεν εἰς τόπον
[4, 1]   τὴν ἄλλην ἅπασαν τοῦ πλοίου  κατασκευὴν   εὐτρεπίζουσιν. Καὶ θερισταὶ δὲ ὁμοίως
[4, 3]   Οὐ γὰρ χρεία σοφισμάτων καὶ  κατασκευῆς   καὶ μακρῶν περιόδων ὥστε ἀποδεῖξαι
[4, 6]   αὐτοῦ τοῦ χρόνου γένοιτ´ ἂν  καταφανὲς   τὸ λεγόμενον. Μετὰ γὰρ τὴν
[4, 6]   τοῖς σφόδρα ἀνοήτοις δήλη καὶ  καταφανὴς   γένοιτο ἂν αἰτία τῆς
[4, 4]   σῶσαι, (πότερον τοῦ τόπου δεῖ  καταφρονῆσαι,   τὸν καιρὸν δὲ φυλάξαι,
[4, 4]   δὲ φυλάξαι, τοῦ καιροῦ  καταφρονήσαντας,   τὸν τόπον τηρῆσαι. δὲ
[4, 2]   Ἔμελλεν ἐλέγχειν τὸν βασιλέα, καὶ  καταψηφίζεσθαι   κατ´ αὐτοῦ, διὰ τὴν σωτηρίαν
[4, 2]   ἄνθρωπος, καὶ συνέτριψεν αὐτὸν, καὶ  κατεδήσατο   τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ. Τί τούτου
[4, 2]   οὖν καὶ ἐγένετο. Ἐπειδὴ γὰρ  κατεδίκασεν   αὐτὸν, περιελὼν τὸν τελαμῶνα, φησὶν
[4, 6]   οὖν ἕνεκεν τὴν πόλιν σου  κατέλυσε;   Δυοῖν γὰρ θάτερον ἐχρῆν ποιεῖν
[4, 6]   λοιπὴν τῆς πολιτείας ἐκείνης οἰκοδομὴν  κατέλυσεν   ἅπασαν. ~ζʹ μὲν οὖν
[4, 7]   ποῦ τὸ πῦρ τὸ ἄνωθεν  κατενεχθέν;   Πάντα ἀφῆκας, καὶ τὰς σάλπιγγας
[4, 6]   αὐτὴν πάλιν ἐκείνην τὴν πόλιν  κατέσκαψε;   Καὶ τὸ δὴ θαυμαστὸν καὶ
[4, 1]   τρόπῳ. Ἡσυχάζοντι μὲν γὰρ καὶ  κατεσταλμένῳ   ῥᾴδιον ἐπιθέσθαι, αὐξομένῳ δὲ καὶ
[4, 2]   ὀφθαλμοὺς ἀπέκρυψε, καὶ ἄδηλον ἑαυτὸν  κατέστησε.   Τίνος οὖν ἕνεκεν τοῦτο ἐποίησεν;
[4, 7]   κἂν οἰκέτην ἔχῃς, κἂν γυναῖκα,  κάτεχε   ἐπὶ τῆς οἰκίας μετὰ πολλῆς
[4, 7]   Πάντα