HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Jean Chrysostome, Discours contre les juifs (IV)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


δ  =  87 formes différentes pour 227 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

>
Livre, Chap.
[4, 4]   ποτὲ ἔννομον παράνομόν ἐστι νῦν.  ~δʹ   Δότε μοι τὸ τοῦ Ἠλία
[4, 3]   Ἐκεῖνοι, φησὶν, εἴδωλα προσκυνοῦντες, καὶ  δαίμονας   θεραπεύοντες, τοσοῦτον περὶ τὴν πλάνην
[4, 6]   ἑορτὴν, ἣν ἐπετέλεσαν τοῖς πονηροῖς  δαίμοσι,   τότε τὰς θυσίας ἐπέτρεψε, μονονουχὶ
[4, 7]   ὑβριζόντων καὶ λοιδορούντων ἀνεχόμεθα, οὐ  δακνόμεθα   ταῖς ὕβρεσιν, ἀλλ´ ἓν μόνον
[4, 7]   καθήμενον στενάζειν ὑπὲρ ἐκείνων καὶ  δακρύειν,   ὅτι τῷ προστάγματι τοῦ Θεοῦ
[4, 5]   παρασχώμεθα, ἄκουσον τί φησιν  Δανιήλ·   Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἤμην
[4, 5]   ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἤμην ἐγὼ  Δανιὴλ   πενθῶν, τρεῖς ἑβδομάδας ἄρτον ἐπιθυμιῶν
[4, 5]   γὰρ ἂν ἴσον γένοιτο τοῦ  Δανιήλ;   τί δὲ τῶν τριῶν παίδων,
[4, 5]   φυλάττειν οὐ χρή. Καὶ ἕτερον  δὲ   ἀπὸ τούτου συνωμολόγηται μέγιστον· ὅτι
[4, 7]   ἐκεῖ ἁμαρτία τὸ γινόμενον, ἐνταῦθα  δὲ   ἀσέβεια. Ταῦτα δὲ λέγομεν, οὐχ
[4, 7]   ὅτε τὰς θυσίας εἶχον, νῦν  δὲ   αὐτοῖς οὐκ ἀφίεται τοῦτο ποιεῖν.
[4, 6]   διαλεγόμενος, ἀλλὰ πρὸς Ἰουδαίους. Καλεῖ  δὲ   αὐτοὺς οὕτως, ἐπειδὴ τῇ τῆς
[4, 4]   αὐτοὺς νηστεύειν, λιπαίνοντες ἐπλατύνοντο· ὅτε  δὲ   βούλεται αὐτοὺς μὴ νηστεύειν, τότε
[4, 6]   τὴν θυσίαν μανίας ἀποστῆναι· νυνὶ  δὲ   διὰ τῆς κατὰ τὸν τόπον
[4, 7]   Τί δέ μοι μέλει; τί  δὲ   ἐγὼ περιεργάζομαι καὶ πολυπραγμονῶ;
[4, 0]   ΣΑΛΠΙΓΓΑΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ ΑΥΤΩΝ. ΕΛΕΧΘΗ  ΔΕ   ΕΝ ΑΝΤΙΟΧΕΙᾼ ΕΝ Τῌ ΜΕΓΑΛῌ
[4, 6]   θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος. Οἱ  δὲ   ἐν Σοδόμοις οὐδέποτε ἀνεφάνησαν ἀναφέροντες
[4, 6]   καὶ τὰ πάντα πληρῶν; Τίνος  δὲ   ἕνεκεν τὴν μὲν λατρείαν εἰς
[4, 7]   ἐκείνην ἀμείψεται τοῖς ἀγαθοῖς. Γένοιτο  δὲ   εὐχαῖς τῶν ἁγίων τούς τε
[4, 7]   ἀπαγαγεῖν τῆς ἀσεβείας, μὴ βουλόμενοι  δὲ   δι´ ὄκνον διὰ
[4, 6]   (ἔνθα οὐκ ἔξεστι θύειν, μόνη  δὲ   Ἱερουσαλὴμ ἄβατος γέγονεν, ἔνθα
[4, 7]   τοίνυν ἐστὶν βωμός; ποῦ  δὲ   κιβωτός; ποῦ δὲ
[4, 6]   ἰατρὸς Θεὸς, φιάλη  δὲ   πόλις, δὲ νοσῶν
[4, 7]   ποῦ δὲ κιβωτός; ποῦ  δὲ   σκηνὴ καὶ τὰ ἅγια
[4, 3]   αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί· ὑμεῖς  δὲ   ἠλλάξασθε τὴν δόξαν ὑμῶν, ἐξ
[4, 3]   ἀλλ´ ὅμως οὐκ ἤλλαξαν. Ὑμεῖς  δὲ   ἠλλάξασθε τὴν δόξαν ὑμῶν, ἐξ
[4, 3]   αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί· ὑμεῖς  δὲ   ἠλλάξασθε τὴν δόξαν ὑμῶν, ἐξ
[4, 5]   νηστεύειν Ἰουδαίοις οὐ θέμις· οὗτος  δὲ   ἡμέρας εἴκοσι καὶ μίαν οὐδενὸς
[4, 6]   μὲν λατρείαν εἰς θυσίας, τὰς  δὲ   θυσίας εἰς τόπον, τὸν δὲ
[4, 3]   νηστεύοντας, ἀποδέχου τὸ γινόμενον· ἂν  δὲ   ἴδῃς παρὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ
[4, 5]   πάσας οὕτως ἐπιτελεῖσθαι ἔδει. Ἵνα  δὲ   καὶ αὐτοῦ τοῦ πράγματος τὴν
[4, 3]   γινόμενα τὰ αὐτὰ, γνώμη  δὲ   καὶ αἰτία, μεθ´ ἧς
[4, 1]   καὶ κατεσταλμένῳ ῥᾴδιον ἐπιθέσθαι, αὐξομένῳ  δὲ   καὶ μετὰ πολλῆς φερομένῳ τῆς
[4, 7]   τοῖς ἀδελφοῖς τοῖς ἡμετέροις, μᾶλλον  δὲ   καὶ πολλῷ πλέον. Ἀνάγκη δὲ
[4, 4]   οὗτος λόγος ἡμῖν· ἐπειδὴ  δὲ   καὶ πρὸς ἐκείνους ἀποτείνασθαι βούλομαι,
[4, 3]   αἱ βάσανοι γίνονται· διὰ τοῦτο  δὲ   καὶ τοὺς μάρτυρας φιλοῦμεν, οὐκ
[4, 6]   δὲ τόπον εἰς καιρὸν, τὸν  δὲ   καιρὸν εἰς μίαν πόλιν συναγαγὼν,
[4, 4]   μὲν παραβαινέτω τὸν τόπον, τὸν  δὲ   καιρὸν τηρείτω· δὲ τηρείτω
[4, 3]   ὑμῶν, ἀλλὰ, τὴν δόξαν  δὲ   λέγει τοιοῦτόν ἐστίν· Ἐκεῖνοι, φησὶν,
[4, 4]   τῷ μηνὶ τῷ δευτέρῳ.  δὲ   λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν· Ὃς ἂν
[4, 7]   γινόμενον, ἐνταῦθα δὲ ἀσέβεια. Ταῦτα  δὲ   λέγομεν, οὐχ ἵνα εἰς θέατρον
[4, 3]   πρὸς τὴν παρανομίαν τρέχετε· παρανομίαν  δὲ   λέγω, ἐπειδὴ παρὰ τὸν προσήκοντα
[4, 4]   καταφρονήσαντας, τὸν τόπον τηρῆσαι.  δὲ   λέγω, τοιοῦτόν ἐστιν· Ἐπέταξε καὶ
[4, 7]   δὲ καὶ πολλῷ πλέον. Ἀνάγκη  δὲ   λοιπὸν παρακαλέσαι ὑμᾶς τοὺς παρόντας,
[4, 1]   ἁπάσης τὰ πρόβατα νέμεσθαι· ἐπειδὰν  δὲ   λύκων καταδρομὴν αἴσθωνται γινομένην, ταχέως
[4, 2]   τυπτήσαντα τὸν προφήτην σωζόμενον, τὸν  δὲ   μὴ τυπτήσαντα ἀπολλύμενον, καὶ τὸν
[4, 2]   τὸν μὲν φεισάμενον κολαζόμενον, τὸν  δὲ   μὴ φεισάμενον εὐδοκιμοῦντα, πανταχοῦ πρὸ
[4, 4]   γὰρ νόμος ἔλεγεν· οὗτοι  δὲ   μηδὲ ἐλπίδα τινὰ ἔχοντες τὴν
[4, 4]   τὸ πάσχα, μὴ τῷ πρώτῳ  δὲ   μηνὶ, ἀλλὰ τῷ δευτέρῳ· εἶτα
[4, 7]   πρόνοιαν, ἵνα μὴ λέγητε· Τί  δέ   μοι μέλει; τί δὲ ἐγὼ
[4, 6]   φιάλη δὲ πόλις,  δὲ   νοσῶν δυσάρεστος τῶν Ἰουδαίων
[4, 4]   καὶ πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ  δὲ   Βαὰλ, πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ.
[4, 4]   τούτων ἐστὶν ἐγκαλούμενος, τίς  δὲ   εὐδοκιμῶν, παραβὰς τὸν
[4, 7]   τὰ ἅγια τὸν ἁγίων; ποῦ  δὲ   ἱερεύς; ποῦ δὲ τὰ
[4, 4]   ἕνεκεν ἐνοχλεῖτε τῇ Ἐκκλησίᾳ; εἰ  δὲ   Χριστιανισμός ἐστιν ἀληθὴς, ὡσπεροῦν
[4, 1]   πλοίου κατασκευὴν εὐτρεπίζουσιν. Καὶ θερισταὶ  δὲ   ὁμοίως πρὸ πολλῶν τῶν ἡμερῶν
[4, 6]   πρὸς τὰ εἴδωλα αὐτομολῆσαι, μᾶλλον  δὲ   οὐ παρεσκευασμένους μόνον, ἀλλὰ καὶ
[4, 7]   ἡμῶν δι´ ἡμᾶς ἀπέθανε, σὺ  δὲ   οὐδὲ λόγον προΐεσαι; καὶ ποίαν
[4, 6]   ἐν ἑνὶ τόπῳ κελεύσας, αὐτὸν  δὲ   πάλιν ἀποκλείσας τὸν τόπον ἐκεῖνον;
[4, 5]   μὴ θύοντες. Καὶ πρὸς ἑτέρους  δὲ   πάλιν Θεὸς διὰ τοῦ
[4, 1]   δοκῇ, πάντων ἐστὶν ἄριστον· τὸ  δὲ   παρὰ γνώμην καὶ μὴ δοκοῦν
[4, 3]   καὶ τόπον καὶ καιρόν. Μᾶλλον  δὲ   πρὶν πρὸς Ἰουδαίους ἀποτείνασθαι,
[4, 1]   ἦν ἡμῖν διενοχλῶν· ἐπειδὴ  δὲ   σήμερον οἱ λύκων ἁπάντων χαλεπώτεροι
[4, 7]   διαμείνῃς καὶ ἀκέραιος, μὴ πλεονάσῃς  δέ   σου τὸ τάλαντον, μηδὲ ἕτερον
[4, 4]   μὲν τῷ Θεῷ προσέχοντας, ποτὲ  δὲ   τὰ εἴδωλα θεραπεύοντας, οὕτω πως
[4, 3]   μὲν μεθ´ ἡμῶν τετάχθαι, θεραπεύουσι  δὲ   τὰ ἐκείνων, καὶ τὸν ἀγῶνα
[4, 7]   ποῦ δὲ ἱερεύς; ποῦ  δὲ   τὰ χερουβὶμ τῆς δόξης; ποῦ
[4, 7]   μὲν ὄντες κωλῦσαι, μὴ κωλύοντες  δὲ,   τὴν αὐτὴν ἐκείνοις διδόασι δίκην·
[4, 5]   τῶν φίλων αὑτοῦ θήσῃ. Ἐκεῖνοι  δὲ   τὴν ψυχὴν αὑτῶν ἔθηκαν ὑπὲρ
[4, 4]   τὸν δὲ καιρὸν τηρείτω·  δὲ   τηρείτω μὲν τὸν τόπον, παραβαινέτω
[4, 3]   μᾶλλον ἀποστρέφου καὶ μίσει. Ἐπὶ  δὲ   τῆς νηστείας ταύτης (οὐκ αἰτίαν
[4, 7]   δὲ τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον; ποῦ  δὲ   τὸ ἱλαστήριον; ποῦ (ἡ φιάλη;
[4, 7]   τὰ χερουβὶμ τῆς δόξης; ποῦ  δὲ   τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον; ποῦ δὲ
[4, 3]   πρὸς τὴν ἀλήθειαν αὐτομολῆσαι· ὑμεῖς  δὲ   τὸν ἀληθῆ Θεὸν προσκυνοῦντες, ἀφέντες
[4, 4]   τηρείτω μὲν τὸν τόπον, παραβαινέτω  δὲ   τὸν καιρόν· καὶ ποιείτω
[4, 4]   ἀποδοχῆς ἄξιος ὢν φανῇ,  δὲ   τὸν καιρὸν μὲν φυλάξας, καταλιπὼν
[4, 4]   δὲ τὸν τόπον τηρῶν, παραβαίνων  δὲ   τὸν καιρὸν, ποιείτω μὲν ἐν
[4, 4]   τὸν καιρὸν μὲν φυλάξας, καταλιπὼν  δὲ   τὸν τόπον, ἐγκλημάτων καὶ κατηγορίας
[4, 4]   μὲν τὸν καιρὸν τηρῶν, παραβαίνων  δὲ   τὸν τόπον ἐν τῷ πρώτῳ
[4, 4]   Ἱεροσολύμων ἔξω που μακράν·  δὲ   τὸν τόπον τηρῶν, παραβαίνων δὲ
[4, 6]   δὲ θυσίας εἰς τόπον, τὸν  δὲ   τόπον εἰς καιρὸν, τὸν δὲ
[4, 7]   τοσαύτην ποιεῖσθαι τὴν ἐπιμέλειαν, ψυχῶν  δὲ   τοσούτων ἀπολλυμένων, ῥᾳθυμεῖν, καὶ μηδὲν
[4, 5]   ἴσον γένοιτο τοῦ Δανιήλ; τί  δὲ   τῶν τριῶν παίδων, οἳ τὸ
[4, 5]   εἶναι τὸ μὴ φυλάττειν· εἰ  δὲ   φιλόθεοι καὶ εὐλαβεῖς, καὶ τὰς
[4, 2]   οὗτος μὲν σώσας κολάζεται, ἕτερος  δὲ   φονεύσας ηὐδοκίμησεν. γοῦν Φινεὲς
[4, 4]   τόπου δεῖ καταφρονῆσαι, τὸν καιρὸν  δὲ   φυλάξαι, τοῦ καιροῦ καταφρονήσαντας,
[4, 6]   δυσάρεστος τῶν Ἰουδαίων δῆμος,  δὲ   ψυχροποσία τῶν θυσιῶν ἐπιτροπὴ
[4, 7]   ἂν διόρθωσιν. Ὅταν τὸν ἀδελφὸν  δέῃ   διορθῶσαι, κἂν τὴν ψυχὴν ἐπιδοῦναι
[4, 7]   τῶν πεπλανημένων ἐπαναγαγόντες· κἂν ὑβρισθῆναι  δέῃ,   κἂν πληγὰς λαβεῖν, κἂν ὁτιοῦν
[4, 7]   διορθῶσαι, κἂν τὴν ψυχὴν ἐπιδοῦναι  δέῃ,   μὴ παραιτήσῃ, μίμησαί σου τὸν
[4, 4]   ἐξῇ σῶσαι, (πότερον τοῦ τόπου  δεῖ   καταφρονῆσαι, τὸν καιρὸν δὲ φυλάξαι,
[4, 2]   μάθῃς ὅτι Θεοῦ προστάττοντος οὐ  δεῖ   περιεργάζεσθαι τὴν φύσιν τῶν γινομένων,
[4, 4]   τῆς πόλεως ἐκπέσῃ· ἀπ´ αὐτοῦ  δεικνὺς,   ὅτι τοῦ τόπου παρατήρησις
[4, 1]   Λόγος τέταρτος. ~(αʹ Πάλιν οἱ  δείλαιοι   καὶ πάντων ἀνθρώπων ἀθλιώτεροι νηστεύειν
[4, 7]   ῥᾳθυμεῖν, καὶ μηδὲν ἡγεῖσθαι πάσχειν  δεινὸν,   τῶν μελῶν ἡμῶν σηπομένων; Ἀλλ´
[4, 4]   μακροτέραν προσενεγκεῖν τὴν διδασκαλίαν καὶ  δεῖξαι   πῶς τὸν νόμον ἀτιμάζουσιν οἱ
[4, 4]   γὰρ ἔχουσιν ἀπὸ τῶν προφητῶν  δεῖξαι   τοῦτο; οὐδὲ οὕτως ἀνέχονται ἡσυχάζειν.
[4, 1]   ὅτι νηστεύουσιν, ἀλλ´ ἐκεῖνό μοι  δεῖξον,   εἰ κατὰ γνώμην τοῦ Θεοῦ
[4, 1]   Καὶ μὴ θαυμάσητε, εἰ μετὰ  δέκα   καὶ πλείους ἡμέρας, τῆς νηστείας
[4, 7]   ἐγὼ πυροῦμαι; Τοῦτο καὶ σὺ  δέξαι   τὸ πῦρ· κἂν ἴδῃς ἀδελφὸν
[4, 2]   ὄψεως ἀπελάσῃ, εἶτα ἀπελάσας μὴ  δέξηται   τὴν διόρθωσιν, κρύπτει καὶ τὸ
[4, 7]   Ἰουδαίων, εἰπέ μοι, σαλπίζοντας ἀνθρώπους;  δέον   σε οἴκοι καθήμενον στενάζειν ὑπὲρ
[4, 7]   κατορύξας, ὁλόκληρον ἀπέδωκε τῷ ἰδίῳ  δεσπότῃ·   ἀλλ´ ὅμως ἐπειδὴ μὴ ἐπλεόνασεν
[4, 7]   μὴ παραιτήσῃ, μίμησαί σου τὸν  Δεσπότην·   κἂν οἰκέτην ἔχῃς, κἂν γυναῖκα,
[4, 7]   ἐγὼ περιεργάζομαι καὶ πολυπραγμονῶ;  Δεσπότης   ἡμῶν δι´ ἡμᾶς ἀπέθανε, σὺ
[4, 4]   Θεὸς ἡμῶν μεθ´ ὑμῶν,  δεῦτε   καὶ πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ· εἰ
[4, 2]   Εἶτα ἐπειδὴ ἐπάταξεν αὐτὸν  δεύτερος   ἐκεῖνος καὶ συνέτριψε, περιέδησε τὴν
[4, 4]   πρώτῳ δὲ μηνὶ, ἀλλὰ τῷ  δευτέρῳ·   εἶτα ἴδωμεν τίς τῶν δύο
[4, 4]   πόλεως ἔξω, ἀλλ´ ἐν τῷ  δευτέρῳ   μηνὶ, ἵνα φθάσῃ εἰς Ἱεροσόλυμα,
[4, 4]   πάσχα ἐν τῷ μηνὶ τῷ  δευτέρῳ.   δὲ λέγει, τοιοῦτόν ἐστιν·
[4, 6]   τὴν πόλιν κατέσκαψε; Καὶ τὸ  δὴ   θαυμαστὸν καὶ παράδοξον, μὲν
[4, 3]   ἐπειδὴ διὰ κακίαν κολάζονται· οὕτω  δὴ   καὶ ἐνταῦθα τοῖς γινομένοις ἐπιψηφίζου·
[4, 1]   βολῆς τὸ θηρίον ἀπήλασαν. Οὕτω  δὴ   καὶ ἡμεῖς ἐν μὲν ταῖς
[4, 1]   τὴν τῶν ἔργων ἐκπλήρωσιν. Τούτους  δὴ   καὶ ἡμεῖς μιμούμενοι, πρὸ πολλῶν
[4, 6]   βιαίου τελευτῆς αὐτὸν ἀπαγαγεῖν· οὕτω  δὴ   καὶ Θεὸς ἐποίησεν. Ἐπειδὴ
[4, 3]   δόξαν, ἀλλὰ τὴν ὑμετέραν. Δότε  δὴ   κἀμοὶ τοῦτο καὶ πρὸς τοὺς
[4, 2]   ἄνθρωπον ἄλλον, καὶ εἶπε· Πάταξον  δή   με. Καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν
[4, 2]   αὐτοῦ· Ἐν λόγῳ Κυρίου πάταξον  δή   με. Καὶ οὐκ ἠθέλησεν
[4, 3]   νηστείαν ταύτην ἐξετάζωμεν. Εἰ γὰρ  δὴ   μὴ μέλλοιμεν τοῦτο ποιεῖν, ἀλλὰ
[4, 6]   οὐχὶ καὶ τοῖς σφόδρα ἀνοήτοις  δήλη   καὶ καταφανὴς γένοιτο ἂν
[4, 4]   τηρεῖν. Πόθεν οὖν τοῦτο ἔσται  δῆλον;   Ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ Μωϋσέως. Ἐπειδὴ
[4, 4]   καὶ νῦν ποιοῦσι. Πόθεν τοῦτο  δῆλον;   Ἀπ´ αὐτοῦ τοῦ νόμου. Καὶ
[4, 4]   παρανομοῦσι. Καὶ τοῦτο οὐκ ἐντεῦθεν  δῆλον   μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν
[4, 5]   μάλιστα μὲν καὶ ἐκ τούτων  δῆλον.   Ὅπου γὰρ θυσία οὐκ ἦν,
[4, 5]   ἀκριβείας προσέχετε· ἀπὸ γὰρ τούτων  δῆλον,   ὅτι τὸ πάσχα οὐκ ἐπετέλεσαν·
[4, 5]   οὐδενὸς ὅλως μετέλαβεν. Καὶ πόθεν  δῆλον,   φησὶν, ὅτι αἱ εἴκοσι ἡμέραι
[4, 6]   νοσῶν δυσάρεστος τῶν Ἰουδαίων  δῆμος,   δὲ ψυχροποσία τῶν
[4, 7]   καὶ πολυπραγμονῶ; Δεσπότης ἡμῶν  δι´   ἡμᾶς ἀπέθανε, σὺ δὲ οὐδὲ
[4, 7]   ἀσεβείας, μὴ βουλόμενοι δὲ  δι´   ὄκνον διὰ νωθρίαν, ὁμοίως
[4, 2]   τὴν ἐσχάτην, τοῖς μετὰ ταῦτα  δι´   ὧν ἔπαθε παραινῶν, ἅπερ ἂν
[4, 2]   φησὶν, ἐπειδὴ τὸν πολέμιον ἀφῆκας.  Διὰ   γὰρ τοῦτο καὶ προφήτης
[4, 3]   οὐκ ἐπειδὴ κολάζονται, ἀλλ´ ἐπειδὴ  διὰ   κακίαν κολάζονται· οὕτω δὴ καὶ
[4, 7]   δὲ δι´ ὄκνον  διὰ   νωθρίαν, ὁμοίως κολάζονται. Ἐπεὶ καὶ
[4, 6]   αὐτοὺς ἀπὸ τῆς ἐκείνων ἐπωνυμίας,  διὰ   τὴν αἰτίαν ἣν εἶπον· Τί
[4, 2]   βασιλέα, καὶ καταψηφίζεσθαι κατ´ αὐτοῦ,  διὰ   τὴν σωτηρίαν τοῦ Σύρων βασιλέως.
[4, 6]   θυσίαν μανίας ἀποστῆναι· νυνὶ δὲ  διὰ   τῆς κατὰ τὸν τόπον ἀνάγκης
[4, 6]   συντριβῆς, οὕτω καὶ Θεὸς  διὰ   τῆς κατασκαφῆς τῆς κατὰ τὴν
[4, 6]   οὐ μέχρι τέλους ἀφῆκεν, ἀλλὰ  διὰ   τῆς σοφωτάτης μεθόδου πάλιν ἀπήγαγεν.
[4, 6]   πόλιν, ἵν´ ὥσπερ ἰατρὸς  διὰ   τῆς τοῦ σκεύους συντριβῆς, οὕτω
[4, 7]   τοῦτο ποιεῖν. Ἄκουσον γοῦν, καὶ  διὰ   τί τὰς σάλπιγγας ἔλαβον· Ποίησον
[4, 5]   ἐστιν μισθὸς, φησὶν, ὅτι  διὰ   τὸν Θεὸν ἀποθνήσκομεν. Καὶ ταῦτα
[4, 3]   γινομένοις ἐπιψηφίζου· κἂν μὲν ἴδῃς  διὰ   τὸν Θεὸν νηστεύοντας, ἀποδέχου τὸ
[4, 3]   οὐκ ἐπειδὴ βασανίζονται, ἀλλ´ ἐπειδὴ  διὰ   τὸν Χριστὸν βασανίζονται· καὶ τοὺς
[4, 5]   ἑτέρους δὲ πάλιν Θεὸς  διὰ   τοῦ Ζαχαρίου, Μὴ νηστείαν νενηστεύκατέ
[4, 7]   διέῤῥηξεν κάμνων· ἀλλ´ οὐ  διὰ   τοῦτο ἀπέστη ἐκεῖνος τῆς θεραπείας.
[4, 3]   ἀφ´ ἧς αἱ βάσανοι γίνονται·  διὰ   τοῦτο δὲ καὶ τοὺς μάρτυρας
[4, 2]   τῆς προθυμίας. Ἀλλ´ οὐκ ἠνέσχετο·  διὰ   τοῦτο δίκην ἔδωκε τὴν ἐσχάτην,
[4, 5]   ἐπὶ μισθῷ τινι τοῦτο ἔπραττον.  Διὰ   τοῦτο ἔλεγον, ὅτι Ἔστι Θεὸς
[4, 5]   ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ. Καὶ οὐ  διὰ   τοῦτο μόνον θαυμαστοὶ, ἀλλ´ ὅτι
[4, 4]   αὐτοὺς ἑορτὰς ἐπιτελεῖν, σπουδάζουσιν ἑορτάζειν.  Διὰ   τοῦτο Στέφανος ἔλεγε πρὸς
[4, 3]   γίνεται, οὐχ αὐτὴ, καὶ  διὰ   τοῦτο πολὺ τὸ μέσον τούτων
[4, 3]   ἔδει, ἀλλὰ νῦν οὐκ ἔστι.  Διὰ   τοῦτο τὸ ποτὲ ἔννομον παράνομόν
[4, 3]   περὶ τὴν ἀλήθειαν ὑμεῖς ἐπεδείξασθε  Διὰ   τοῦτό φησιν· Εἰ γέγονε τοιαῦτα,
[4, 1]   ῥύμης, οὐκέθ´ ὁμοίως εὔκολον ἀπαντᾷν.  Διὰ   τοῦτο φθάνουσιν αὐτοῦ τὰς ἐπιβολὰς
[4, 5]   φύσεως, καὶ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν  διὰ   τῶν εἰς αὐτοὺς συμβάντων εἰς
[4, 5]   ἀγαθῶν ἁπάντων κεφάλαιον προλαβόντες, ἤδη  διὰ   τῶν ἔργων ἐπεδείξαντο; Μείζονα γὰρ
[4, 7]   τοῦ Θεοῦ μάχονται, ὅτι τὸν  διάβολον   ἔχουσι μεθ´ ἑαυτῶν χορεύοντα. Ὅπερ
[4, 6]   καὶ τοὺς ἐν Γομόῤῥοις οἰκοῦντας  διαλεγόμενος,   ἀλλὰ πρὸς Ἰουδαίους. Καλεῖ δὲ
[4, 4]   τοῦ πάσχα τούτου πρὸς αὐτοὺς  διαλεγόμενος,   οὕτω πώς φησιν· Οὐ δυνήσεσθε
[4, 3]   Ἰουδαίους ἀποτείνασθαι, τοῖς ἡμετέροις ἡδέως  διαλεξόμεθα   μέλεσι, τοῖς δοκοῦσι μὲν μεθ´
[4, 7]   σὺ τοίνυν, αὐτὸς ἂν καθαρὸς  διαμείνῃς   καὶ ἀκέραιος, μὴ πλεονάσῃς δέ
[4, 3]   ἐξετάζομεν, ἀλλὰ πρὸ ἐκείνων τὴν  διάνοιαν   καὶ τὴν αἰτίαν ἀφ´ ἧς
[4, 3]   καὶ οἱ ὁπωσοῦν λόγου καὶ  διανοίας   μετέχοντες συνομολογήσαιεν ἂν ἡμῖν. Οὐ
[4, 6]   μόνον, μὴ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης  διασπεῖραι   καὶ μόνην ἐκείνην τὴν πόλιν
[4, 6]   θύειν, πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης μέλλοντα  διασπείρειν   ὑμᾶς, βουλόμενον ὑμᾶς ἐκεῖ
[4, 1]   καὶ τὰ ἄλλα πάντα εὖ  διατίθενται.   Καὶ ναῦται, πρὶν τὸ
[4, 5]   παῖδες οἱ τρεῖς ἐν Βαβυλῶνι  διατρίβοντες   ἔλεγον· Οὐκ ἔστιν ἐν τῷ
[4, 4]   δότε μοι μακροτέραν προσενεγκεῖν τὴν  διδασκαλίαν   καὶ δεῖξαι πῶς τὸν νόμον
[4, 7]   κωλύοντες δὲ, τὴν αὐτὴν ἐκείνοις  διδόασι   δίκην· οὕτως οὐχ οἱ ἀσεβοῦντες
[4, 6]   βουλόμενος κωλῦσαι κακὸν, τὸ ἔλαττον  δίδωσι,   βουλόμενος βιαίου τελευτῆς αὐτὸν ἀπαγαγεῖν·
[4, 4]   ὧν Κύριος Θεός σου  δίδωσί   σοι. Ἀλλ´ ὥσπερ ἐν τῇ
[4, 6]   ἀφέλῃ, τὸν πάντα τῆς οἰκοδομῆς  διέλυσε   σύνδεσμον· οὕτω καὶ Θεὸς,
[4, 1]   οὐδεὶς γὰρ ἦν ἡμῖν  διενοχλῶν·   ἐπειδὴ δὲ σήμερον οἱ λύκων
[4, 7]   ὑγίειαν. Καὶ ἰατροῦ πολλάκις ἐσθῆτα  διέῤῥηξεν   κάμνων· ἀλλ´ οὐ διὰ
[4, 1]   λειμῶνί τινι, τῇ τῶν Γραφῶν  διηγήσει   σκιρτῶντες, οὐδενὸς ἡψάμεθα ἀγωνιστικοῦ λόγου·
[4, 2]   ἑαυτοῦ καὶ τὴν τοῦ πράγματος  διήγησιν,   ὥστε καὶ περιγενέσθαι λέγων, καὶ
[4, 2]   βασιλεὺς Ἰσραήλ· Ἰδοὺ σὺ  δικαστὴς   παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας. Καὶ ἔσπευσε,
[4, 2]   καὶ βασιλεὺς αὐτῷ φησιν·  Δικαστὴς   σὺ παρ´ ἐμοί· ἐφόνευσας. Ἀνδροφόνος
[4, 2]   Ἀλλ´ οὐκ ἠνέσχετο· διὰ τοῦτο  δίκην   ἔδωκε τὴν ἐσχάτην, τοῖς μετὰ
[4, 2]   ὡς ἐπ´ ἀλλοτρίου πράγματος τὴν  δίκην   εἰσήγαγεν, ἵνα μετὰ γνώμης ὀρθῆς
[4, 2]   αὐτοῦ. Εἶδες φιλανθρωπίας οἵαν ἔδωκε  δίκην;   καὶ ἀντὶ τῆς ἀκαίρου φειδοῦς
[4, 7]   δὲ, τὴν αὐτὴν ἐκείνοις διδόασι  δίκην·   οὕτως οὐχ οἱ ἀσεβοῦντες μόνον,
[4, 7]   διόρθωσιν. Ὅταν τὸν ἀδελφὸν δέῃ  διορθῶσαι,   κἂν τὴν ψυχὴν ἐπιδοῦναι δέῃ,
[4, 2]   εἶτα ἀπελάσας μὴ δέξηται τὴν  διόρθωσιν,   κρύπτει καὶ τὸ πρόσωπον ἑαυτοῦ
[4, 7]   ἀλλὰ τὴν ταχίστην ἐποιήσαμεν ἂν  διόρθωσιν.   Ὅταν τὸν ἀδελφὸν δέῃ διορθῶσαι,
[4, 1]   ποίμνης στάντες, καὶ μέγα καὶ  διωλύγιον   ὀλολύξαντες, τῇ φωνῇ πολλάκις πρὸ
[4, 4]   ἐν καιρῷ καὶ ἐν τόπῳ  διωρισμένῳ.   Ὑποθώμεθα τοίνυν δύο τινὰς εἶναι
[4, 1]   Θεοῦ γινόμενον, κἂν φαῦλον εἶναι  δοκῇ,   πάντων ἐστὶν ἄριστον· τὸ δὲ
[4, 2]   Ἀχαὰβ, παρὰ τὸ τῷ Θεῷ  δοκοῦν   αὐτὸν ἔσωσε, καὶ προσεδρίας ἀπολαῦσαι
[4, 2]   κἂν εὕρῃς τι κατὰ τὸ  δοκοῦν   ἐκείνῳ γινόμενον, ἐκεῖνο ἀποδέχου μόνον.
[4, 1]   δὲ παρὰ γνώμην καὶ μὴ  δοκοῦν   ἐκείνῳ, κἂν ἄριστον εἶναι νομίζηται,
[4, 1]   τις καὶ φιλανθρωπεύσηται παρὰ τὸ  δοκοῦν   ἐκείνῳ, φόνου παντὸς ἀνοσιωτέρα γένοιτ´
[4, 5]   ἑαυτῶν ὑπὲρ τῶν τῷ Θεῷ  δοκούντων   ἔδωκαν, εὔδηλον ὅτι τὸ μὴ
[4, 3]   ἡμετέροις ἡδέως διαλεξόμεθα μέλεσι, τοῖς  δοκοῦσι   μὲν μεθ´ ἡμῶν τετάχθαι, θεραπεύουσι
[4, 4]   καταπατοῦσι προστάγματα, ἀπεναντίας τοῖς ἐκείνῳ  δοκοῦσι   πάντα ποιοῦντες ἀεί. Ὅτε γοῦν
[4, 4]   ἀπολογήσασθαι δύναται. Ὥστε κἂν μυριάκις  δοκῶσι   μὴ παραβαίνειν τὸν καιρὸν, ἐσχάτην
[4, 7]   ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,  δόξα   καὶ τὸ κράτος σὺν τῷ
[4, 7]   πάντες ὁμοθυμαδὸν ἐν ἑνὶ στόματι  δοξάζωμεν   τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ
[4, 3]   ἠτιμώσατε· τὴν ἐμὴν οὐκ ἠλαττώσατε  δόξαν,   ἀλλὰ τὴν ὑμετέραν. Δότε δὴ
[4, 3]   τὸν Θεὸν ὑμῶν, ἀλλὰ, τὴν  δόξαν   δὲ λέγει τοιοῦτόν ἐστίν·
[4, 3]   θεοί· ὑμεῖς δὲ ἠλλάξασθε τὴν  δόξαν   ὑμῶν, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε.
[4, 3]   θεοί· ὑμεῖς δὲ ἠλλάξασθε τὴν  δόξαν   ὑμῶν, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε.
[4, 3]   ἤλλαξαν. Ὑμεῖς δὲ ἠλλάξασθε τὴν  δόξαν   ὑμῶν, ἐξ ἧς οὐκ ὠφεληθήσεσθε,
[4, 3]   οὐκ ἀλλάσσεται· ἀλλ´, Ἠλλάξασθε τὴν  δόξαν   ὑμῶν. Μὴ γὰρ ἐμὲ, φησὶν,
[4, 7]   ποῦ δὲ τὰ χερουβὶμ τῆς  δόξης;   ποῦ δὲ τὸ χρυσοῦν θυμιατήριον;
[4, 3]   ἠλαττώσατε δόξαν, ἀλλὰ τὴν ὑμετέραν.  Δότε   δὴ κἀμοὶ τοῦτο καὶ πρὸς
[4, 4]   καὶ πρὸς ἐκείνους ἀποτείνασθαι βούλομαι,  δότε   μοι μακροτέραν προσενεγκεῖν τὴν διδασκαλίαν
[4, 4]   ἔννομον παράνομόν ἐστι νῦν. ~δʹ  Δότε   μοι τὸ τοῦ Ἠλία πρὸς
[4, 2]   (πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν·  δοῦλός   σου ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν στρατείαν
[4, 2]   τίσῃ. Καὶ ἐγένετο ὡς  δοῦλός   σου περιεβλέπετο ὧδε καὶ ὧδε·
[4, 6]   γὰρ παρὰ τὴν ἀρχὴν ὑμῖν  δοῦναι   τὰς θυσίας ἠβούλετο· καὶ τούτου
[4, 1]   πρὸ πολλῶν τῶν ἡμερῶν καὶ  δρεπάνην   θήγουσι, καὶ ἅλωνα παρασκευάζουσι καὶ
[4, 1]   ἂν μηδὲν ἐνοχλῇ θηρίον, ὑπὸ  δρῦν   πεύκην ἑαυτοὺς ῥίψαντες τῷ
[4, 7]   ἀσεβοῦντες μόνον, ἀλλὰ καὶ οἱ  δυνάμενοι   μὲν ἀπαγαγεῖν τῆς ἀσεβείας, μὴ
[4, 4]   μικροτέρῳ παρατήρησις ὑπὲρ αὐτῶν ἀπολογήσασθαι  δύναται.   Ὥστε κἂν μυριάκις δοκῶσι μὴ
[4, 7]   ψυχῶν ἀπώλειαν παρορῶν; Εἴθε μοι  δυνατὸν   ἦν τοὺς ἐκεῖ τρέχοντας εἰδέναι,
[4, 5]   Ἔστι Θεὸς ἐν τῷ οὐρανῷ  δυνατὸς   ἐξελέσθαι ἡμᾶς· καὶ ἐὰν μὴ,
[4, 4]   διαλεγόμενος, οὕτω πώς φησιν· Οὐ  δυνήσεσθε   ποιεῖν τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ
[4, 4]   ἐν τόπῳ διωρισμένῳ. Ὑποθώμεθα τοίνυν  δύο   τινὰς εἶναι ποιοῦντας τὸ πάσχα,
[4, 4]   δευτέρῳ· εἶτα ἴδωμεν τίς τῶν  δύο   τούτων ἐστὶν ἐγκαλούμενος, τίς
[4, 2]   φονεύσας ηὐδοκίμησεν. γοῦν Φινεὲς  δύο   φόνους ἐργασάμενος ἐν μιᾷ καιροῦ
[4, 6]   ἕνεκεν τὴν πόλιν σου κατέλυσε;  Δυοῖν   γὰρ θάτερον ἐχρῆν ποιεῖν αὐτὸν,
[4, 6]   καθάπερ ἰατρὸς, πυρέττοντα ὁρῶν ἄνθρωπον,  δυσάρεστόν   τινα καὶ ἀκαρτέρητον, ἐπιθυμοῦντα ψυχροποσίας,
[4, 6]   πόλις, δὲ νοσῶν  δυσάρεστος   τῶν Ἰουδαίων δῆμος, δὲ
[4, 7]   ἀπαντήσωμεν, δῶρα τῷ Θεῷ κομίζοντες,  δῶρα   πάντων τιμιώτερα, τὰς ψυχὰς τῶν
[4, 7]   σύναξιν μετὰ πολλῆς παῤῥησίας ἀπαντήσωμεν,  δῶρα   τῷ Θεῷ κομίζοντες, δῶρα πάντων
[4, 4]   ἀνθρώπου· μὴ ὑστερήσωμεν προσενεγκεῖν τὸ  δῶρον   Κυρίου κατὰ καιρὸν αὐτοῦ ἐν




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de l'Abbaye Saint-Benoît de Port-Valais

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 22/04/2009