Paragraphes
[280]	μόνον ὠφελεῖ τὸ μέρος, ἐφ'	ᾧ	ἂν αὐτῶν ἕκαστον τύχῃ ῥηθέν,
[170]	διοίσειν, ἀλλὰ καὶ περὶ ἐπιτηδεύματος	ᾧ	πολλοὶ τῶν νεωτέρων προσέχουσι τὸν
[60]	περ ἄρτι, διελθεῖν ὑμῖν, ἐν	ᾧ	φανήσομαι περὶ τούτων ἁπάντων πολλὴν
[190]	πραγματείαν, λόγον διέδωκα γράψας ἐν	ᾧ	φανήσομαι τοῖς τε μείζους ποιουμένοις
[0]	καὶ τὴν παιδείαν περὶ ἣν	διατρίβω,	καὶ μὴ περιίδοιμι περὶ τῶν
[250]	τῶν ἀκμαζόντων τε μᾶλλον ἢ	γὼ	καὶ τοῦ καιροῦ τοῦ παρόντος
[0]	ἂν ἴσως ἄτοπος εἶναι δόξειεν.	(Ἐγὼ	γὰρ εἰδὼς ἐνίους τῶν σοφιστῶν
[160]	τὸ πρῶτον διετέθην πρὸς αὐτόν.	Ἐγὼ	γὰρ ὑπὲρ μὲν τῶν ἰδίων
[90]	τῶν κατηγοριῶν ἐξαπατᾶν ὑμᾶς ἐπεχείρησεν.	Ἐγὼ	δ' ἐξ αὐτῶν τούτων ἐξ
[80]	ὑπ' αὐτῶν δὲ τούτων ἀντιλεγομένην,	ἐγὼ	δ' ἐπὶ τὴν ὑπὸ πάντων
[90]	λόγοις κεχρημένος οἴεται λανθάνειν ὑμᾶς.	(Ἐγὼ	δ' ἡγοῦμαι τοῦτό γε καὶ
[220]	συμφέροντος ἐπὶ τὰς ἡδονὰς ὁρμῶσιν.	Ἐγὼ	δ' ὁμολογῶ καὶ τῶν ἄλλων
[160]	τῶν πολιτῶν κατηγορήσων ἡμῶν ἀναβέβηκεν,	ἐγὼ	δ' ὃς οὐδὲ περὶ ἕνα
[260]	τι περὶ ἡμῶν φλαῦρον λέγουσιν,	ἐγὼ	δ' οὐδὲν ἂν εἴποιμι τοιοῦτον,
[260]	ἔξω παντάπασιν εἶναι τῶν ἀναγκαίων.	(Ἐγὼ	δ' οὔθ' οὕτως οὔτε πόρρω
[210]	οὐδὲν τῶν αὐτῶν ἐκείνοις ἐπιτηδεύοντας.	(Ἐγὼ	δ' οὐχ ὑπὲρ ἁπάντων τῶν
[100]	καὶ λίαν ἀσελγεῖς λόγους εἰπών.	Ἐγὼ	δ' ᾤμην μέν, (εἰ καὶ
[150]	τούτων καὶ τί παραλειπτέον ἐστίν.	~Ἐγὼ	δὲ κἀκείνου τότε ταῦτα λέγοντος
[320]	τοὺς παῖδας, τοὺς φίλους ἀναβιβαζομένους·	ἐγὼ	δὲ οὔτε πρέπειν οὐδὲν ἡγοῦμαι
[40]	οὐδεὶς πώποτε φανήσεται μαθητῶν ἠξιωμένος,	ἐγὼ	δὲ πλείους εἰληφώς, ὥς φησιν
[100]	ἢ μηδὲ τῶν ἀτυχιῶν ἀπολαύειν.	(Ἐγὼ	δὲ ταῦτα μὲν αἰσχυνθείην ἂν
[90]	αὑτὸν μόνον παρέσχε καλὸν κἀγαθόν,	ἐγὼ	δὲ τοσούτους τὸ πλῆθος ὅσους
[80]	δυνηθῶσιν εἰς τὴν αὑτῶν ὁμιλίαν,	ἐγὼ	δὲ τῶν μὲν ἰδιωτῶν οὐδένα
[50]	διάγνωσιν αὐτῶν. (Ἔχει γὰρ οὕτως·	ἐγὼ	καλλίστην ἡγοῦμαι καὶ δικαιοτάτην εἶναι
[270]	μου τοιαύτην μανίαν, ὡς ἄρ'	ἐγὼ	κινδυνεύων προειλόμην ἂν λόγους εἰπεῖν
[180]	ψυχὰς τὴν φιλοσοφίαν, περὶ ἧς	ἐγὼ	μέλλω ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, (ἀντιστρόφους
[140]	νῦν ἐπελήλυθε, καὶ περὶ ὧν	ἐγὼ	μὲν ἐνόμιζον εἶναι δηλωτέον, ἄλλος
[210]	εἴτ' ἀληθεῖς εἰσιν εἴτε ψευδεῖς.	Ἐγὼ	μὲν οὖν ἡδονῆς ἢ κέρδους
[70]	ἄλλους ὁρῶν τοῖς ἐμοῖς χρωμένους	ἐγὼ	μόνος ἀπεχοίμην τῶν ὑπ' ἐμοῦ
[90]	τῶν δὲ βελτίω δόξαν λαμβανόντων	ἐγὼ	μόνος μὴ τύχοιμι τῆς δοκιμασίας
[20]	κίνδυνον καταστὰς ἀναγκασθήσεται λέγειν ἅπερ	ἐγὼ	νῦν πρὸς τοὺς μέλλοντας περὶ
[150]	πεπολιτευμένοις ἔχουσιν. Ὅτε μὲν γὰρ	ἐγὼ	παῖς ἦν, οὕτως ἐνομίζετο τὸ
[290]	τοῖς Ἕλλησι πολὺ μᾶλλον ἢ	ἐγὼ	παρ' ὑμῖν· οὐδὲν γὰρ ἀλλ'
[170]	ἐπιεικεῖς ὑμῶν, πρὸς οὕς περ	ἐγὼ	ποιήσομαι τοὺς λόγους, ἠπιστάμην οὐκ
[310]	αὐτούς· ὅπου γε καὶ λέγων	ἐγὼ	ταῦτα καὶ γιγνώσκων, ὅμως ἔτι
[30]	δόξετε καλῶς κρίνειν καὶ νομίμως,	ἐγώ	τε τεύξομαι πάντων τῶν δικαίων.
[70]	ἀσκήσει. Ποιησάμενος οὖν ἀρχὴν ἣν	ἐγὼ	τελευτήν, ἀνάγνωθι καὶ τούτου τοῦ
[160]	ἑτέρων λαμβάνοντες χρησίμους αὑτούς, ὥσπερ	ἐγώ,	τῇ πόλει παρέξειν. Πολλῆς δ'
[10]	Νῦν δὲ λέγει μὲν ὡς	ἐγὼ	τοὺς ἥττους λόγους κρείττους δύναμαι
[80]	καὶ διαπεπραγμένος ἀπ' αὐτῶν ἅπερ	ἐγώ;	(Τούτων γὰρ γραφέντων καὶ διαδοθέντων
[80]	οὐκ ἐκεῖνο μόνον διδάσκειν ὡς	ἐγὼ	τυγχάνω ταῦτα διαπραττόμενος. ~Καὶ εἰ
[50]	παιδείας ταύτης, ἧς οὐδ' ἂν	ἐγὼ	φανείην ἀπεληλαμένος, ἀλλὰ πολλῷ χαριεστέραν
[40]	ζῶ καὶ τοὺς λόγους οὓς	λέγω,	νῦν μὴ δηλοίην ὑμῖν αὐτοὺς
[70]	καὶ τότε προεῖπον καὶ νῦν	λέγω	περὶ αὐτῶν. Καὶ πρῶτον μὲν
[210]	ἀλλὰ γὰρ ἢν πολλὰ λίαν	λέγω	περὶ τῶν παρὰ τοῖς πλείστοις
[90]	αὐτῶν παρέξομαι περὶ ὧν ἂν	λέγω	τοὺς κατὰ τὴν ἡλικίαν τὴν
[50]	μηδ' ὀχληρόν με νομίζειν, ὅτι	λέγω	τοὺς πάλαι παρ' ὑμῖν διατεθρυλημένους.
[240]	λίαν εὐμετάβολον εἶναί με φήσουσιν.	Ὀλίγῳ	μὲν γὰρ πρότερον ἔλεγον ὡς
[90]	ἀπολογίαν. (Καὶ τοὺς μὲν λόγους	ὀλίγῳ	πρότερον ἀνέγνωμεν ὑμῖν, τοὺς δὲ
[90]	δὲ τοσούτους τὸ πλῆθος ὅσους	ὀλίγῳ	πρότερον διῆλθον ὑμῖν. (Εἴ τε
[240]	πεπονθέναι τοιοῦτον οὐδὲν οἷον αὐτοὺς	ὀλίγῳ	πρότερον ᾐτιώμην· (ἀλλ' εἰ δεῖ
[100]	ὥστε τυχεῖν τῆς τιμῆς τῆς	ὀλίγῳ	πρότερον ὑπ' ἐμοῦ λεχθείσης, ὁ
[230]	ἐγένετο πεῖσαι μὴ πολὺ τῷ	λόγῳ	διενεγκών; εἰς τοῦτ' αὐτῶν τὰ
[240]	ζηλοῦσι τοὺς καλῶς χρῆσθαι τῷ	λόγῳ	δυναμένους, ἐπιτιμῶσι δὲ τῶν νεωτέρων
[230]	τῆς πόλεως ὑπὸ τῶν τυράννων,	λόγῳ	πείσας τοὺς Ἀμφικτύονας δανεῖσαι τῶν
[70]	(Ἐν μὲν τοίνυν τῷ πρώτῳ	λόγῳ	περὶ τούτων τυγχάνω διειλεγμένος, ἐν
[220]	τὰς ἡδονὰς ὁρμῶσιν. Ἐγὼ δ'	ὁμολογῶ	καὶ τῶν ἄλλων πολλοὺς καὶ
[110]	ἄν τις ἄλλος φανῇ πεποιηκώς,	ὁμολογῶ	ληρεῖν, ὅτι διαφερόντως ἐπαινεῖν ἐπιχειρῶ
[90]	αὐτοῖς ἐχρώμην, ἱκανὴν ὑπὲρ ὧν	φεύγω	τὴν γραφὴν ἡγοῦμαι καὶ ταύτην
[100]	γενησομένης. (Περὶ μὲν οὖν ὧν	φεύγω	τὴν γραφὴν καὶ τοῦ μὴ
[320]	αὐτοὺς οἶμαι λανθάνειν. Διόπερ οὐκ	ὀρρωδῶ	τὸ μέλλον συμβήσεσθαι παρ' ὑμῶν,
[120]	καὶ νοῦν ἐχόντως διατετέλεκεν· ὅπερ	Τιμοθέῳ	συμβέβηκεν. (Οἶμαι οὖν ὑμῶν τοὺς
[0]	ἔχω καὶ τὸν βίον ὃν	ζῶ	καὶ τὴν παιδείαν περὶ ἣν
[40]	πολίτας καὶ τὸν βίον ὃν	ζῶ	καὶ τοὺς λόγους οὓς λέγω,
[290]	εἶναι καὶ σωφρονεστάτους τῶν ἡλικιωτῶν;	(Θαυμάζω	δ' ὅσοι τοὺς μὲν φύσει
[10]	ἐκλαβεῖν δυνηθῶσι τὸ δίκαιον. (Οὐ	θαυμάζω	δὲ τῶν πλείω χρόνον διατριβόντων
[10]	ὑπὸ τῆς νόσου ταύτης λυπεῖσθαι·	μείζω	γὰρ δίκην οὐκ ἂν δυναίμην
[260]	αὑτῶν εὐμαθέστεροι γίγνονται πρὸς τὰ	μείζω	καὶ σπουδαιότερα τῶν μαθημάτων. (Διατρῖψαι
[110]	ἂν ἀπόδειξιν ἔχοι σαφεστέραν καὶ	μείζω	ταύτης παρασχέσθαι; (Δεύτερον τί προσήκει
[30]	εἰσίν. Ὡς οὖν τὰ μὲν	μείζω	τοῦ προσήκοντος εἴρηκε, τὰ δ'
[160]	ἄλλων τῶν κατηγορηθέντων ἱκανὴν εἶναι	νομίζω	τὴν εἰρημένην ἀπολογίαν· οὐκ ὀκνήσω
[270]	ἐκ τῶν λοιπῶν σοφοὺς μὲν	νομίζω	τοὺς ταῖς δόξαις ἐπιτυγχάνειν ὡς
[240]	θεοὺς ὀλιγωρίας· τὴν μὲν γὰρ	Πειθὼ	μίαν τῶν θεῶν νομίζουσιν εἶναι,
[190]	ἂν φθέγξασθαι δυνηθείη. (Καὶ μηδεὶς	οἰέσθω	με πρὸς μὲν ὑμᾶς συστέλλειν
[270]	πολίταις εὐδοκιμεῖν. (Καὶ μηδεὶς ὑμῶν	οἰέσθω	τοὺς μὲν ἄλλους ἅπαντας γιγνώσκειν
[140]	τοῖς ὑπολοίποις, καὶ τίνος πρώτου	μνησθῶ	καὶ ποίου δευτέρου· τὸ γὰρ
[190]	γεγενημένος. (Ταῦτα μὲν οὖν ἐκείνοις	προσκείσθω	τοῖς πρότερον περὶ ἡμῶν εἰρημένοις·
[50]	προαπαγορεύειν. Ἵν' οὖν μὴ παντάπασιν	ἐκλυθῶ	πολλῶν ἔτι μοι λεκτέων ὄντων,
[280]	οὐδένες γὰρ ἐν ἅπαντι τῷ	βίῳ	μᾶλλον ἐλαττοῦνται τῶν τοιούτων, οὐδ'
[260]	μαθόντων διὰ τὸ μήτε τῷ	βίω	παρακολουθεῖν μήτε ταῖς πράξεσιν ἐπαμύνειν,
[70]	μεγίστων ἀγαθῶν αἰτίους εἶναι τῷ	βίῳ	τῶν ἀνθρώπων· ἀλλ' ἡ μὲν
[150]	ἄλλοις εὐδοκιμοῦντας, ἔπειτα τὸν βίον	ἡδίω	νομίσας εἶναι τοῦτον ἢ τὸν
[260]	συνόντας, ἐλάττω μὲν ὧν ὑπισχνοῦνται,	πλείω	δ' ὧν τοῖς ἄλλοις δοκοῦσιν.
[160]	δοῦναι δραχμάς, ἐμοὶ δὲ πολὺ	πλείω	καὶ κάλλιον ἐγκεκωμιακότι καὶ τὴν
[150]	ὥστ' ὀλίγου δεῖν πάντες προσεποιοῦντο	πλείω	κεκτῆσθαι τὴν οὐσίαν ἧς ἔχοντες
[160]	πλησιάζειν τισίν, ᾠόμην, εἰ δυνηθείην	πλείω	κτήσασθαι καὶ περιποιήσασθαι τῶν ἐπὶ
[150]	πολυτελεστάτης, τοσοῦτον προλαβὼν πρὸς τὸ	πλείω	κτήσασθαι τῶν ἄλλων, χιλίους μόνους
[140]	τῶν ξένων σοι γιγνόμενα πολὺ	πλείω	νομίζουσιν εἶναι τῶν διδομένων, (αὐτόν
[10]	λέγων περὶ τῶν ἐμῶν συγγραμμάτων	πλείω	πεποίηται λόγον ἢ περὶ τῶν
[210]	ἐνούσας. (Ἔχοι δ' ἄν τις	πλείω	περὶ τούτων εἰπεῖν· ἀλλὰ γὰρ
[190]	ἄλλων παραλείψω· καὶ γάρ ἐστι	πλείω	τοῦ καιροῦ τοῦ παρόντος· ἃ
[260]	ἐν αὐτοῖς, Ἴων δ' οὐ	πλείω	τριῶν, Ἀλκμαίων δὲ δύο μόνα,
[90]	τούτων, δικαίως ἂν ἔχοιτέ μοι	πλείω	χάριν ἢ τοῖς δι' ἀρετὴν
[10]	δίκαιον. (Οὐ θαυμάζω δὲ τῶν	πλείω	χρόνον διατριβόντων ἐπὶ ταῖς τῶν
[320]	ἥξειν, ὅταν μέλλῃ συνοίσειν ἡμῖν,	σημείῳ	χρώμενος ὅτι καὶ τὸν παρελθόντα
[90]	ἢ τοῖς δι' ἀρετὴν ἐν	πρυτανείῳ	σιτουμένοις· τούτων μὲν γὰρ ἕκαστος
[300]	στεφανίταις ἀγῶσι νικῶντας· πολὺ γὰρ	καλλίω	δόξαν ἐκείνων κτώμενοι τῇ πόλει
[70]	θεραπεύειν. (Ἐν μὲν οὖν τῷ	προοιμίῳ	καὶ τοῖς πρώτοις λεγομένοις ἐπιτιμῶ
[100]	περ καὶ περὶ τῶν ἄλλων·	ἀξιῶ	γάρ, εἰ μὲν κακὸς ἀνὴρ
[90]	διαλύσει πάσας τὰς τοιάσδε βλασφημίας·	ἀξιῶ	γάρ, (εἰ μέν τινες τῶν
[50]	ἢ κατὰ τὴν ἐμὴν ἡλικίαν.	Ἀξιῶ	γὰρ οὐ μόνον, εἰ βλαβεροῖς
[170]	βουλεύσεσθαι καὶ διαγνώσεσθαι περὶ αὐτῆς.	(Ἀξιῶ	δ' ὑμᾶς, ἢν ἄρα φαίνωμαι
[30]	ψεύδεται, ῥᾳδίως οἶμαι φανερὸν ποιήσειν.	(Ἀξιῶ	δ' ὑμᾶς τοῖς μὲν λόγοις
[50]	περὶ ἡμῶν. Ὑμᾶς μὲν οὖν	ἀξιῶ	μοι διὰ ταῦτα συγγνώμην ἔχειν
[40]	ῥυθμῶν πεποιημένοις ἢ τοῖς ἐν	δικαστηρίῳ	λεγομένοις. (Καὶ γὰρ τῇ λέξει
[10]	τῶν γεγραμμένων ἔνια μὲν ἐν	δικαστηρίῳ	πρέποντα ῥηθῆναι, τὰ δὲ πρὸς
[60]	ὁ μέλλων δειχθήσεσθαι Νικοκλεῖ τῷ	Κυπρίῳ,	τῷ κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον
[170]	πέρ ἐστι, μᾶλλον ἢ ζῆν	πολυπλασίω	χρόνον ἐφορῶν οὕτως αὐτὴν ὥσπερ
[90]	τῶν μὲν χείρω τῶν δὲ	βελτίω	δόξαν λαμβανόντων ἐγὼ μόνος μὴ
[230]	ἡγεμὼν ἐν τῷ πολέμῳ τῷ	Περσικῷ	γενόμενος, συμβουλεύσας τοῖς προγόνοις ἡμῶν
[60]	δὲ πρὸς ὑμᾶς αὐτούς, εἰ	δοκῶ	τοῖς λόγοις διαφθείρειν τοὺς νεωτέρους,
[80]	ἐλήλυθεν, (ὥστε γραψάμενος ὡς λόγους	διδάσκω	δι' ὧν πλεονεκτήσουσι παρὰ τὸ
[60]	οὔτε τοῖς πάθεσι τῶν μοναρχιῶν·	ἀναμιμνήσκω	δὲ καὶ τὰ συμβάντα δι'
[190]	φύσεως καὶ τῆς ἐμπειρίας ταῦτα	γιγνώσκω·	περὶ δὲ τῆς παιδείας οὐκ
[260]	τῆς ψυχῆς καὶ παρασκευὴν φιλοσοφίας	καλῶ	τὴν διατριβὴν τὴν τοιαύτην, ἀνδρικωτέραν
[60]	τελευτῆς ἐπί τε τὴν δικαιοσύνην	παρακαλῶ	καὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιπλήττω καὶ
[180]	τὴν φιλοσοφίαν, περὶ ἧς ἐγὼ	μέλλω	ποιεῖσθαι τοὺς λόγους, (ἀντιστρόφους καὶ
[50]	ἂν ἐγὼ φανείην ἀπεληλαμένος, ἀλλὰ	πολλῷ	χαριεστέραν δόξαν εἰληφώς. Περὶ μὲν
[20]	διάνοιαν. (Ἵνα δὲ μὴ λίαν	ἐνοχλῶ	πολλὰ πρὸ τοῦ πράγματος λέγων,
[110]	ἀγαθόν; Στρατόπεδον συναγαγεῖν ἁρμόττον τῷ	πολέμῳ	τῷ παρόντι, καὶ τοῦτο συντάξαι
[230]	τούτῳ Θεμιστοκλῆς ἡγεμὼν ἐν τῷ	πολέμῳ	τῷ Περσικῷ γενόμενος, συμβουλεύσας τοῖς
[160]	τοῖς ἰδίοις, ἀπολομένων ἐν τῷ	πολέμῳ	τῷ πρὸς Λακεδαιμονίους ἁπάντων τῶν
[310]	βουλήν, προβολὰς δ' ἐν τῷ	δήμῳ,	νομίζοντες τοὺς ταύτῃ τῇ τέχνῃ
[70]	προοιμίῳ καὶ τοῖς πρώτοις λεγομένοις	ἐπιτιμῶ	ταῖς μοναρχίαις, ὅτι δέον αὐτοὺς
[290]	ἐγγιγνομένοις. Καί τοι τοὺς τοιούτῳ	λογισμῷ	κεχρημένους πῶς οὐκ ἐπαινεῖσθαι χρὴ
[290]	εἰώθασιν· οἱ δὲ φιλοσοφίᾳ καὶ	λογισμῷ	τὴν δύναμιν ταύτην λαβόντες, οὐδὲν
[20]	ἐτύγχανον ἠδικηκώς. Οὐ μὴν παντάπασιν	ἀθυμῶ	διὰ τὸ μέγεθος τοῦ τιμήματος,
[10]	ἱκανῶς δόξω λέγειν, ἔνοχος ὢν	φανῶ	τοῖς ὑπὸ τούτου περὶ τῆς
[320]	καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον οὕτω	τυγχάνω	βεβιωκὼς μέχρι ταύτης τῆς ἡμέρας,
[0]	μάλιστα διαλεχθῆναι περὶ ἁπάντων ὧν	τυγχάνω	βουλόμενος. (Ταῦτα δὲ διανοηθεὶς ἔγραφον
[270]	πρὸς ὑμᾶς. Ἁπλῶς δέ πως	τυγχάνω	γιγνώσκων περὶ αὐτῶν. (Ἐπειδὴ γὰρ
[0]	σαφῶς μὲν εἰδότας περὶ ἃ	τυγχάνω	διατρίβων, φθονοῦντας δὲ καὶ ταὐτὸν
[70]	τῷ πρώτῳ λόγῳ περὶ τούτων	τυγχάνω	διειλεγμένος, ἐν δὲ τοῖς ὑστέροις
[240]	μάλιστα πολεμοῦντας. (Ἄτοπον δέ τι	τυγχάνω	πεπονθώς· εἰρήσεται γὰρ, εἰ καί
[80]	ἐκεῖνο μόνον διδάσκειν ὡς ἐγὼ	τυγχάνω	ταῦτα διαπραττόμενος. ~Καὶ εἰ μέν
[80]	μηδὲν μὲν εἰδότι τῶν ἐμῶν,	προῃρημένῳ	δὲ συκοφαντεῖν; Ὃς εἰς τοσοῦτο
[60]	τὸ λεγόμενον ὁμολογούμενον ἀεὶ τῷ	προειρημένῳ	καὶ συγκεκλειμένον ἔχουσιν, ἐν δὲ
[100]	καὶ τῷ κατηγόρῳ καὶ τῷ	βουλομένῳ	τῶν ἄλλων, εἴ τις ἔχει
[150]	οὖν ἐξισώσητέ με τῷ πλεῖστον	ἐξειργασμένῳ	καὶ θῆτε πρὸς ἐκεῖνον, οὔθ'
[70]	ἰδιωτῶν. Διαλεχθεὶς δὲ περὶ τούτων,	παραινῶ	τῷ Νικοκλεῖ μὴ ῥᾳθυμεῖν μηδ'
[50]	Τοιαύτην δὲ τὴν ὑπόθεσιν ποιησάμενος,	(ἀποφαίνω	τὴν πόλιν ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων
[100]	τιμῶν οὐδεὶς αὐτῷ μετέδωκε τῶν	ἐκείνῳ	ψηφισθεισῶν, ἀλλ' οὐδ' ἐπαινέσαι τῶν
[270]	τὴν δύναμιν, ἔχω μὲν εἰπεῖν,	ὀκνῶ	δὲ λέγειν· οὕτω γάρ ἐστι
[240]	οἰκείους τοὺς αὑτοῦ· (τοὺς δὲ	πόνῳ	καὶ φιλοσοφίᾳ τοῦτο κατεργάσασθαι πειρωμένους,
[210]	ἕνεκα φημὶ πάντας πάντα πράττειν·	ἔξω	γὰρ τούτων οὐδεμίαν ἐπιθυμίαν ὁρῶ
[260]	μήτε ταῖς πράξεσιν ἐπαμύνειν, ἀλλ'	ἔξω	παντάπασιν εἶναι τῶν ἀναγκαίων. (Ἐγὼ
[130]	μεμέληκεν, ἀλλ' ἢν ἐπιεικῶς τῶν	ἔξω	πραγμάτων ἐπιμεληθῇς, οἴει σοι καὶ
[130]	ζῶμεν, οὐδὲν τούτων ἀλόγως οὐδ'	ἔξω	τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως εὑρεθήσεται γεγενημένον,
[100]	ἐνεστῶσι πράγμασιν, οὐδ' ἐμὲ λέγειν	ἔξω	τῆς γραφῆς· τοῖς μὲν γὰρ
[50]	τὴν ἀλήθειαν. (Αὐτοὺς γὰρ ὑμῖν	δείξω	τοὺς εἰρημένους ὑπ' ἐμοῦ καὶ
[270]	αὐτῶν· αἰσχύνομαι γὰρ εἴ τισι	δόξω	δεδιὼς ὑπὲρ γήρως καὶ μικροῦ
[10]	διαβέβληκεν, ἵν' ἢν μὲν ἱκανῶς	δόξω	λέγειν, ἔνοχος ὢν φανῶ τοῖς
[210]	μὴ περὶ τῶν ἀμφισβητουμένων ἀπορεῖν	δόξω.	Παυσάμενος οὖν τούτων ἐπ' ἐκείνους
[190]	πρότερον περὶ ἡμῶν εἰρημένοις· οὐκ	ἀγνοῶ	δ' ὅτι τοὺς δυσκόλως διακειμένους
[260]	βουλεύσασθαι περὶ τῶν πραγμάτων οὐδεμίαν	πω	λαμβάνουσιν ἐπίδοσιν, αὐτοὶ δ' αὑτῶν
[10]	(Δέομαι οὖν ὑμῶν μήτε πιστεύειν	πω	μήτ' ἀπιστεῖν τοῖς εἰρημένοις, πρὶν
[190]	ὅτι τοὺς δυσκόλως διακειμένους οὐδέν	πω	τῶν εἰρημένων ἱκανόν ἐστιν ἀπαλλάξαι
[150]	μήτε λυπήσω, δι' αὐτὰ ταῦτα	λυπῶ	τινας, τί ποιῶν ἂν χαριζοίμην;
[20]	μὲν κινδυνεύων κατηγορῇ τῶν διαβαλλόντων,	ἑτέρῳ	δὲ δικάζων μὴ τὴν αὐτὴν
[100]	κρινόμενος· ὅ περ ἐμοὶ συμβέβηκεν.	(Ἑτέρῳ	μὲν οὖν ἀπέχρησεν ἂν τοῦτ'
[180]	βεβαιότερον κατάσχωσι καὶ τῶν καιρῶν	ἐγγυτέρω	ταῖς δόξαις γένωνται. Τῷ μὲν
[70]	δόξειε πρέπον εἶναι τῶ παρόντι	καιρῷ·	καὶ γὰρ ἂν ἄτοπος εἴην,
[30]	με διαβάλλειν ὁ κατήγορος ὡς	διαφθείρω	τοὺς νεωτέρους λέγειν διδάσκων καὶ
[90]	λόγους δεικνύναι τοὺς ἐμούς, οἷς	διαφθείρω	τοὺς συνόντας, καὶ τοὺς μαθητὰς
[280]	ὅπως ἔσονται βελτίους, τοὺς δὲ	χείρω	τὴν φύσιν ἔχοντας ἐν τοιαύταις
[90]	καὶ τῶν συνουσιῶν τῶν μὲν	χείρω	τῶν δὲ βελτίω δόξαν λαμβανόντων
[70]	προσέχειν τὸν νοῦν τοῖς πράγμασιν.	(Ἐπιχειρῶ	δὲ καὶ τοῦτο πείθειν αὐτόν,
[50]	ἔστι τῆς πόλεως, ἐνθένδε ποθὲν	ἐπιχειρῶ	διδάσκειν περὶ τούτων, ὡς τῇ
[110]	ὁμολογῶ ληρεῖν, ὅτι διαφερόντως ἐπαινεῖν	ἐπιχειρῶ	τὸν οὐδὲν περιττότερον τῶν ἄλλων
[210]	ἔξω γὰρ τούτων οὐδεμίαν ἐπιθυμίαν	ὁρῶ	τοῖς ἀνθρώποις ἐγγιγνομένην. (Εἰ δὴ
[320]	λόγον. (Τοὺς μὲν οὖν ἄλλους	ὁρῶ	τοὺς κινδυνεύοντας, ἐπειδὰν περὶ τὴν
[30]	ἐγκαλέσας. Ὥστ' εἰ συγχωρήσαιμι τῷ	κατηγόρῳ	καὶ προσομολογήσαιμι πάντων ἀνθρώπων εἶναι
[100]	ἐστίν, ἀλλὰ παραχωρῶ καὶ τῷ	κατηγόρῳ	καὶ τῷ βουλομένῳ τῶν ἄλλων,
[60]	τῇ πόλει διαλύσασθαι τὸν πόλεμον,	κατηγορῶ	τῆς δυναστείας τῆς ἐν τοῖς
[190]	γνώμην ἀποφαινόμενος. (Ἃ μὲν οὖν	κατηγορῶ	τῶν ἄλλων παραλείψω· καὶ γάρ
[140]	πραγμάτων πάλιν ποιήσομαι τοὺς λόγους.	~Ἀπορῶ	δ' ὅ τι χρήσομαι τοῖς
[210]	ἢ τὴν ἐκείνων ὠφελήσειεν· ὥστ'	ἀπορῶ	πότερον ἄν τις δικαιότερον θαυμάσειε
[310]	~Πολλῶν δ' ἐφεστώτων μοι λόγων	ἀπορῶ	πῶς αὐτοὺς διαθῶμαι· δοκεῖ γάρ
[320]	μέλλον συμβήσεσθαι παρ' ὑμῶν, ἀλλὰ	θαρρῶ	καὶ πολλὰς ἐλπίδας ἔχω τότε
[0]	μιμεῖσθαι βουλομένων. (Μέχρι μὲν οὖν	πόρρω	τῆς ἡλικίας ᾠόμην καὶ διὰ
[240]	ἐκ τῶν ῥηθήσεσθαι μελλόντων ὡς	πόρρω	τοῦ διαφθείρειν τοὺς νεωτέρους ἐσμέν.
[260]	(Ἐγὼ δ' οὔθ' οὕτως οὔτε	πόρρω	τούτων ἔγνωκα περὶ αὐτῶν, ἀλλ'
[40]	μὲν περὶ τὰς δίκας δεινοὺς	πόρρω	τῶν λόγων ἐκείνων ὄντας, τοὺς
[40]	οὗτος εἴρηκε, ῥᾴδιον καταμαθεῖν ὅτι	πόρρω	τῶν πραγματειῶν εἰμι τῶν περὶ
[100]	λόγος μάτην εἰρημένος ἐστίν, ἀλλὰ	παραχωρῶ	καὶ τῷ κατηγόρῳ καὶ τῷ
[110]	εἶναι. Νῦν δὲ ταῦτα μὲν	ἐάσω	διὰ τὸ πλῆθος. (Ἡγοῦμαι δ'
[130]	τολμῶντας. Νῦν δὲ ταῦτα μὲν	ἐάσω,	περὶ ἐμαυτοῦ δὲ καὶ τῶν
[40]	οὖν ἐμοὶ προσήκει, ταύτης μνησθεὶς	ἐάσω	τὰς ἄλλας. Εἰσὶ γάρ τινες
[260]	δὲ τούτοις ἵνα καὶ τοῦτο	ποιήσω	φανερόν, ὅτι περὶ τοὺς πολιτικοὺς
[150]	ἔργον ποιούμενος ὅπως μηδένα μήτ'	ἀδικήσω	μήτ' ἐνοχλήσω μήτε λυπήσω, δι'
[150]	ὅπως μηδένα μήτ' ἀδικήσω μήτ'	ἐνοχλήσω	μήτε λυπήσω, δι' αὐτὰ ταῦτα
[160]	νομίζω τὴν εἰρημένην ἀπολογίαν· οὐκ	ὀκνήσω	δὲ πρὸς ὑμᾶς οὔθ' ὡς
[150]	μήτ' ἀδικήσω μήτ' ἐνοχλήσω μήτε	λυπήσω,	δι' αὐτὰ ταῦτα λυπῶ τινας,
[270]	δὲ καὶ περ οὕτω διακείμενος	ἐπιχειρήσω	διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν· αἰσχύνομαι γὰρ
[50]	τοῖς δὲ ἄλλοις ἤδη περαίνειν	ἐπιχειρήσω,	μικρὸν ἔτι4 προειπών, ἵνα ῥᾷον
[270]	ὑπὸ τοῦ λόγου πεπορισμένας; Ὥσθ'	ὅσῳ	ἄν τις ἐρρωμενεστέρως ἐπιθυμῇ πείθειν
[150]	ἀδικοῦσι, μωρόν ἐστιν ἀπολογίαν ζητεῖν·	ὅσω	γὰρ ἄν τις ἐπιεικέστερον αὑτὸν
[70]	τοῖς φρονιμωτέροις προστάττοντας, λέγων ὡς	ὅσῳ	περ ἂν ἐρρωμενέστερον τὴν τῶν
[40]	μισουμένους καὶ διαβαλλομένους, τοὺς δ'	ὅσῳ	περ ἂν πλείοσι καὶ πλεονάκις
[80]	τοὺς νόμους τιθέντων καὶ γραφόντων,	ὅσῳ	πέρ εἰσι σπανιώτεροι καὶ χαλεπώτεροι
[160]	τῆς περὶ τοὺς σοφιστὰς διαβολῆς	ἀπολαύσω	τι φλαῦρον. (Ἐπειδὴ δὲ χρόνων
[320]	μικρῶν ἔτι πάνυ μνησθεὶς ἤδη	καταλύσω	τὸν λόγον. (Τοὺς μὲν οὖν
[90]	ἐκ μειρακίων μοι μέχρι γήρως	δηλώσω,	καὶ μάρτυρας ὑμῶν αὐτῶν παρέξομαι
[120]	πολεμίους κατεστρέφετο, τῷ δ' ἤθει	τῷ	αὑτοῦ τὴν εὔνοιαν τὴν τῶν
[280]	ἔγνωκεν· οὐδένες γὰρ ἐν ἅπαντι	τῷ	βίῳ μᾶλλον ἐλαττοῦνται τῶν τοιούτων,
[260]	τῶν μαθόντων διὰ τὸ μήτε	τῷ	βίω παρακολουθεῖν μήτε ταῖς πράξεσιν
[70]	καὶ μεγίστων ἀγαθῶν αἰτίους εἶναι	τῷ	βίῳ τῶν ἀνθρώπων· ἀλλ' ἡ
[100]	παραχωρῶ καὶ τῷ κατηγόρῳ καὶ	τῷ	βουλομένῳ τῶν ἄλλων, εἴ τις
[20]	ψῆφον διοίσειν. (Οὐ γὰρ δὴ	τῷ	γε κοσμίως ζῆν ἄξιον πιστεύειν
[150]	τῶν ἰδίων τρέφειν ἐμαυτὸν ἐμποδών	τῳ	γενήσομαι τῶν ἐντεῦθεν ζῆν ἠναγκασμένων,
[120]	τῆς πόλεως τοὺς πολεμίους κατεστρέφετο,	τῷ	δ' ἤθει τῷ αὑτοῦ τὴν
[90]	δι' ἀρετὴν δωρεὰς εἰληφόσιν ἤρεσκον,	τῷ	δὲ συκοφάντῃ μὴ τὴν αὐτὴν
[310]	τὴν βουλήν, προβολὰς δ' ἐν	τῷ	δήμῳ, νομίζοντες τοὺς ταύτῃ τῇ
[290]	τὸ τῶν Ἑλλήνων τῶν βαρβάρων,	(τῷ	καὶ πρὸς τὴν φρόνησιν καὶ
[60]	μέλλων δειχθήσεσθαι Νικοκλεῖ τῷ Κυπρίῳ,	τῷ	κατ' ἐκεῖνον τὸν χρόνον βασιλεύοντι,
[30]	οὐδὲν ἐγκαλέσας. Ὥστ' εἰ συγχωρήσαιμι	τῷ	κατηγόρῳ καὶ προσομολογήσαιμι πάντων ἀνθρώπων
[100]	εἰρημένος ἐστίν, ἀλλὰ παραχωρῶ καὶ	τῷ	κατηγόρῳ καὶ τῷ βουλομένῳ τῶν
[60]	δ' ὁ μέλλων δειχθήσεσθαι Νικοκλεῖ	τῷ	Κυπρίῳ, τῷ κατ' ἐκεῖνον τὸν
[230]	τ' ἐγένετο πεῖσαι μὴ πολὺ	τῷ	λόγῳ διενεγκών; εἰς τοῦτ' αὐτῶν
[240]	καὶ ζηλοῦσι τοὺς καλῶς χρῆσθαι	τῷ	λόγῳ δυναμένους, ἐπιτιμῶσι δὲ τῶν
[180]	καιρῶν ἐγγυτέρω ταῖς δόξαις γένωνται.	Τῷ	μὲν γὰρ εἰδέναι περιλαβεῖν αὐτοὺς
[80]	τὸν τρόπον τὸν ἐμόν, ἢ	τῷ	μηδὲν μὲν εἰδότι τῶν ἐμῶν,
[70]	Διαλεχθεὶς δὲ περὶ τούτων, παραινῶ	τῷ	Νικοκλεῖ μὴ ῥᾳθυμεῖν μηδ' ὥς
[110]	Στρατόπεδον συναγαγεῖν ἁρμόττον τῷ πολέμῳ	τῷ	παρόντι, καὶ τοῦτο συντάξαι καὶ
[70]	τί μοι δόξειε πρέπον εἶναι	τῶ	παρόντι καιρῷ· καὶ γὰρ ἂν
[260]	δεῖν προσαγορεύειν τὴν μηδὲν ἐν	τῷ	παρόντι μήτε πρὸς τὸ λέγειν
[50]	μέλλοντα ῥηθήσεσθαι μὴ ζητεῖν ἐν	τῷ	παρόντι παρ' ἐμοῦ καινοὺς λόγους,
[230]	δ' εὑρήσετε καὶ τῶν ἐν	τῷ	παρόντι πολιτευομένων καὶ τῶν νεωστὶ
[160]	(Οὕτω γὰρ ἡ πόλις ἐν	τῷ	παρόντι χαίρει τοὺς μὲν ἐπιεικεῖς
[230]	Θεμιστοκλῆς ἡγεμὼν ἐν τῷ πολέμῳ	τῷ	Περσικῷ γενόμενος, συμβουλεύσας τοῖς προγόνοις
[150]	νομίζειν. (Ἢν οὖν ἐξισώσητέ με	τῷ	πλεῖστον ἐξειργασμένῳ καὶ θῆτε πρὸς
[250]	ῥητορικοὺς μὲν καλοῦμεν τοὺς ἐν	τῷ	πλήθει λέγειν δυναμένους, εὐβούλους δὲ
[110]	τὸν ἀγαθόν; Στρατόπεδον συναγαγεῖν ἁρμόττον	τῷ	πολέμῳ τῷ παρόντι, καὶ τοῦτο
[230]	δὲ τούτῳ Θεμιστοκλῆς ἡγεμὼν ἐν	τῷ	πολέμῳ τῷ Περσικῷ γενόμενος, συμβουλεύσας
[160]	ἠρχόμην τοῖς ἰδίοις, ἀπολομένων ἐν	τῷ	πολέμῳ τῷ πρὸς Λακεδαιμονίους ἁπάντων
[60]	γὰρ τὸ λεγόμενον ὁμολογούμενον ἀεὶ	τῷ	προειρημένῳ καὶ συγκεκλειμένον ἔχουσιν, ἐν
[70]	πλῆθος θεραπεύειν. (Ἐν μὲν οὖν	τῷ	προοιμίῳ καὶ τοῖς πρώτοις λεγομένοις
[160]	ἰδίοις, ἀπολομένων ἐν τῷ πολέμῳ	τῷ	πρὸς Λακεδαιμονίους ἁπάντων τῶν ὑπαρχόντων
[70]	ὁμονοίας συμβουλεύοντος; (Ἐν μὲν τοίνυν	τῷ	πρώτῳ λόγῳ περὶ τούτων τυγχάνω
[320]	τοιούτων τοῖς τηλικούτοις, πρός τε	τῷ	ταῦτα γιγνώσκειν, αἰσχυνθείην ἄν, εἰ
[250]	ζώων διαφέρομεν, ἀλλὰ πολλῶν καὶ	τῷ	τάχει καὶ τῇ ῥώμῃ καὶ
[200]	διήνεγκαν καὶ μετήλλαξαν τὴν φρόνησιν	τῷ	τοὺς μὲν ἐκκεχυμένως ζῆν καὶ
[300]	καὶ ταῖς δόξαις, ἀλλὰ καὶ	τῷ	φρονεῖν καὶ λέγειν, τούτους ἁπάντων
[100]	οὐκ οἶδε Κόρκυραν μὲν ἐν	ἐπικαιροτάτῳ	καὶ κάλλιστα κειμένην τῶν περὶ
[320]	καὶ βούλεται, τοῦτον τὸν τρόπον	φερέτω	τὴν ψῆφον.
[310]	ἔτι βούλομαι διαλεχθῆναι πρὸς ὑμᾶς.	(Ἀγανακτῶ	γὰρ ὁρῶν τὴν συκοφαντίαν ἄμεινον
[100]	καὶ Κριθώτην τῶν ἐν Ἑλλησπόντῳ,	πόντῳ,	Ποτίδαιαν δὲ καὶ Τορώνην τῶν
[100]	δὲ καὶ Κριθώτην τῶν ἐν	Ἑλλησπόντῳ,	πόντῳ, Ποτίδαιαν δὲ καὶ Τορώνην
[170]	ταῖς ἀπολογίαις, ὅπως ἂν ὑμῶν	ἑκάστῳ	δοκῇ δίκαιον εἶναι καὶ νόμιμον,
[100]	μὲν ὀλίγων ἐπεστάτησαν, τῶν δ'	ἑκάστῳ	προσταχθέντων οὕτως ἐπεμελήθησαν ὥστε τυχεῖν
[70]	μὲν τοίνυν λόγων ἅλις ἡμῖν	ἔστω	τῶν ἀναγιγνωσκομένων καὶ τηλικοῦτο μῆκος
[110]	εἴκοσι πόλεων κυρίους ὑμᾶς ἐποίησεν	ἐλάττω	δαπανήσας ὧν οἱ πατέρες ἡμῶν
[260]	βλάπτειν ἀλλ' ὠφελεῖν τοὺς συνόντας,	ἐλάττω	μὲν ὧν ὑπισχνοῦνται, πλείω δ'
[230]	τούτοις εἰς τὴν ἀκρόπολιν οὐκ	ἐλάττω	μυρίων ταλάντων ἀνήνεγκε. (Καὶ τούτων
[60]	δικαιοσύνην παρακαλῶ καὶ τοῖς ἁμαρτανομένοις	ἐπιπλήττω	καὶ περὶ τῶν μελλόντων συμβουλεύω.
[50]	δυνηθέντας. ~Ταῦτα λογιζόμενοι καὶ πολὺ	κρείττω	νομίζοντες εἶναι τὴν αἵρεσιν, βούλονται
[160]	πρόξενον ποιήσασθαι καὶ δωρεὰν μυρίας	αὐτῷ	δοῦναι δραχμάς, ἐμοὶ δὲ πολὺ
[120]	διαφέρειν ἐκεῖνον προκρίνειεν; Συνίσασι γὰρ	αὐτῷ	κατὰ μὲν ἀρχὰς τῶν πολέμων
[100]	δωρεῶν οὐδὲ τῶν τιμῶν οὐδεὶς	αὐτῷ	μετέδωκε τῶν ἐκείνῳ ψηφισθεισῶν, ἀλλ'
[100]	ὑμᾶς ἐπαινεῖν καὶ χάριν ἔχειν	αὐτῷ,	περὶ δὲ ταυτησὶ τῆς γραφῆς
[100]	καὶ δέκα μόνον τάλαντα δούσης	αὐτῷ	τῆς πόλεως καὶ τριήρεις πεντήκοντα
[250]	λόγον ὄντα, καὶ μάλιστα χρωμένους	αὐτῷ	τοὺς πλεῖστον νοῦν ἔχοντας. Ὧν
[260]	τοῦτο δ' οὐχ ὁμολογούμενον αὐτὸν	αὑτῷ	τὸν λόγον εἴρηκα, διότι καὶ
[230]	δανεῖσαι τῶν τοῦ θεοῦ χρημάτων	αὑτῷ,	τόν τε δῆμον κατήγαγε καὶ
[20]	τὸν πρὸς ἐμὲ παρ' ἑτέρων	αὑτῷ	χρηματισμὸν ποιήσειν, καὶ προσδοκῶν, ἢν
[190]	συνεῖναί μοι βουλομένους, ἅπασαν ὑπ'	ἐμαυτῷ	ποιεῖσθαι τὴν δύναμιν· φεύγων γὰρ
[130]	εἶναι τῶν ἀγαθῶν, αὐτὸς δὲ	σαυτῷ	παρὰ τῆς πόλεως οὐκ οἴει
[310]	διὰ τὸ πλῆθος τυγχάνῃ συμβεβηκός.	(Οὕτω	γὰρ ἀπλήστως ἅπαντες ἔχομεν περὶ
[130]	ἔδοξεν ἔνοχος εἶναι τοῖς προειρημένοις·	οὕτω	γὰρ ἀφυὴς ἦν πρὸς τὴν
[20]	τὴν ἀπειρίαν τῶν τοιούτων ἀγώνων.	(Οὕτω	γὰρ βεβίωκα τὸν παρελθόντα χρόνον,
[30]	φαίνωμαι, τοιοῦτον εἶναί με νομίζειν·	οὕτω	γὰρ γιγνώσκοντες αὐτοί τε δόξετε
[270]	μὲν εἰπεῖν, ὀκνῶ δὲ λέγειν·	οὕτω	γάρ ἐστι σφόδρα καὶ παράδοξα
[140]	μὴ πολλοὺς λυπήσῃ τῶν ἀκουόντων.	(Οὕτω	γάρ” ἔφη τινὲς ὑπὸ τοῦ
[160]	καὶ φθόνοι καὶ διαβολαὶ γεγόνασιν.	(Οὕτω	γὰρ ἡ πόλις ἐν τῷ
[50]	τὴν μεγίστην ὑποσχεῖν τιμωρίαν. Οὐχ	οὕτω	δ' ἂν τολμηρὰν ἐποιησάμην τὴν
[120]	ἑλεῖν καὶ πολλάκις νικῆσαι μαχόμενος.	(Οὕτω	δ' ἐσπούδαζε περὶ τὸ μηδεμίαν
[280]	συνόντας τῶν τοιούτων ἐπιτηδευμάτων ἀποτρέπομεν.	(Οὕτω	δ' ἐστὶ δυσμενὲς ἅπασι τὸ
[300]	μὲν ταραχῆς παύσεσθε ταύτης, οὐχ	οὕτω	δ' ὥσπερ νῦν οἱ μὲν
[250]	ψυχὴν σπουδαιοτέραν εἶναι τοῦ σώματος,	οὕτω	δὲ γιγνώσκοντες ἀποδέχονται μᾶλλον τοὺς
[300]	τις τὸν ἅπαντα βίον συνδιατρίψειεν	οὕτω	δὲ μεγάλαις χρῶνται ταῖς ὑπερβολαῖς,
[10]	τἀληθῆ λέγοντος ἐλπίζει ῥᾳδίως ἐπικρατήσειν.	(Οὕτω	δέ μοι δυσκόλως ἅπαντα συμβέβηκεν,
[180]	τοῖς ὑπὸ τῆς ψυχῆς γνωσθεῖσιν.	(Οὕτω	δὲ τούτων ἐχόντων ὁρῶντές τινες
[250]	σαφέστερον εἰδότες τὴν δύναμιν αὐτῶν	οὕτω	διακέησθε πρὸς ἑκάστους ἡμῶν ὥσπερ
[0]	μου δόξαν ἔχουσιν. (Ἐδήλωσαν δ'	οὕτω	διακείμενοι· τοῦ γὰρ ἀντιδίκου περὶ
[270]	δικαστήριον. Ὅμως δὲ καὶ περ	οὕτω	διακείμενος ἐπιχειρήσω διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν·
[200]	σοφισταῖς γενομένων οὐ φενακισθέντας οὐδ'	οὕτω	διατεθέντας ὡς οὗτοι λέγουσιν, (ἀλλὰ
[130]	ποιήσουσιν· ἡ γὰρ εὔνοια πάντας	οὕτω	διατίθησιν. (Ἢν σὺ τῇ μὲν
[310]	βελτίστους ἐκ τῶν ὄντων ἐκβάλλοντες,	οὕτω	διέθεσαν ὥσθ' ἡμῶν μὲν ἀποστῆναι,
[100]	τοῖς λόγοις, ἀλλ' ἀναγκαίως εἶχεν	οὕτω	διελέσθαι καὶ διατάξασθαι περὶ αὐτῶν.
[170]	τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν πραγμάτων,	οὕτω	κατήνεγκε, καὶ δόξαν ἐνίοις τὴν
[140]	ἐστεφανωμένους, τά τε καθ' ἡμέραν	οὕτω	κοσμίως καὶ τεταγμένως βεβιωκότα σαυτὸν
[220]	ἐν τούτοις τὸ κρεῖττον ἀγνοήσειεν,	οὕτω	μεγάλην τὴν διαφορὰν τῶν πραγμάτων
[210]	παρίδοιμεν, χρήματα πλεῖστ' ἂν λάβοιμεν	οὕτω	παιδείας προεστῶτες. ~Οἶμαι γὰρ δήπου
[190]	γιγνομένην, ἀλλὰ τὴν μετὰ σωφροσύνης	οὕτω	παρασκευάζουσαν τὴν ψυχὴν ὥστε μηδὲν
[270]	ταύτην ἐχούσης. (Καὶ ταῦθ' ὡς	οὕτω	πέφυκε, ταχέως οἶμαι δηλώσειν. Πρῶτον
[60]	ὡς χρὴ μὴ περιορᾶν αὐτὴν	οὕτω	πράττουσαν, ἐπὶ τελευτῆς ἐπί τε
[120]	τούτοις τὰς δοριαλώτους τῶν πόλεων	οὕτω	πράως διῴκει καὶ νομίμως ὡς
[0]	ἔγνων καὶ τούτων τινὰς οὐχ	οὕτω	πρός με διακειμένους ὥσπερ ἤλπιζον,
[40]	Ὡς οὖν ἀκουσόμενοι τὴν ἀλήθειαν,	οὕτω	προσέχετε τὸν νοῦν. (Πρῶτον μὲν
[230]	ἐν μιᾷ τούτων ἐνόντας, ἀλλ'	οὕτω	τὰ περὶ ἡμᾶς αὐτοὺς διοικοῦντας
[110]	τὸν ἐνιαυτὸν ὡς οὐδεμιᾶς ἄλλης	οὕτω	τῇ πόλει συνενεγκούσης, Λακεδαιμονίων δὲ
[70]	περ ἱερωσύνην εἰληφότα τὴν βασιλείαν,	οὕτω	τὴν γνώμην ἔχειν, ἀλλὰ τῶν
[170]	ὅπως ἃ οἱ νεώτεροι παιδευθῶσιν,	οὕτω	τὴν πόλιν πράττουσαν διατελεῖν· ὥστ'
[220]	δόξης ταύτης γενομένους. (Ἀλλὰ γὰρ	οὕτω	τινὲς ἀγνωμόνως ἔχουσιν ὥστ' εἰδότες
[120]	στρατιώταις ἐντελεῖς ἀποδιδόναι τοὺς μισθούς.	(Οὕτω	τοίνυν τούτων μεγάλων ὄντων καὶ
[320]	ὅτι καὶ τὸν παρελθόντα χρόνον	οὕτω	τυγχάνω βεβιωκὼς μέχρι ταύτης τῆς
[30]	ἔχων περὶ ἐμαυτοῦ λέγειν, οὐδ'	οὕτω	φανήσομαι περὶ τοὺς λόγους τοὺς
[170]	δοκῇ δίκαιον εἶναι καὶ νόμιμον,	οὕτω	φέρετε τὴν ψῆφον. ~Βούλομαι δὲ
[290]	διανοίας λάβῃ τὸν ἐπιστατήσοντα, μηδ'	οὕτω	χαίρειν μηδὲ μέγα φρονεῖν ἐπὶ
[290]	ἀποβλέπουσιν, ἀλλ' ὅπως ἂν τύχωσιν,	οὕτω	χρῆσθαι τοῖς λόγοις εἰώθασιν· οἱ
[290]	παιδείαν ἐγγιγνομένοις. Καί τοι τοὺς	τοιούτῳ	λογισμῷ κεχρημένους πῶς οὐκ ἐπαινεῖσθαι
[270]	ἐρρωμενεστέρως ἐπιθυμῇ πείθειν τοὺς ἀκούοντας,	τοσούτῳ	μᾶλλον ἀσκήσει καλὸς κἀγαθὸς εἶναι
[40]	ἂν πλείοσι καὶ πλεονάκις συγγίγνωνται,	τοσούτῳ	μᾶλλον θαυμαζομένους· πρὸς δὲ τούτοις
[70]	τὴν τῶν ἄλλων ἄνοιαν ἀτιμάσῃ,	τοσούτῳ	μᾶλλον τὴν ἑαυτοῦ διάνοιαν ἀσκήσει.
[230]	διαπραξαμένων οὐδεὶς λόγων ἠμέλησεν, ἀλλὰ	τοσούτῳ	μᾶλλον τῶν ἄλλων προσέσχον αὐτοῖς
[150]	ἐπιεικέστερον αὑτὸν ἐπιδείξῃ, δῆλον ὅτι	τοσούτω	χεῖρον ἀγωνιεῖται παρ' αὐτοῖς· πρὸς
[80]	ποιουμένους τοὺς τοιούτους λόγους εὑρίσκειν	τοσούτῳ	χρὴ περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τῶν
[230]	μεγίστων ἀγαθῶν γενομένην· (ἐπὶ δὲ	τούτῳ	Θεμιστοκλῆς ἡγεμὼν ἐν τῷ πολέμῳ
[250]	τ' ἦμεν οἰκεῖν μετ' ἀλλήλων.	Τούτῳ	καὶ τοὺς κακοὺς ἐξελέγχομεν καὶ
[270]	βουλόμενος ἀμελήσει τῆς ἀρετῆς, ἀλλὰ	τούτῳ	μάλιστα προσέξει τὸν νοῦν, ὅπως
[120]	δεσπόται τῶν χρημάτων· οὐ γὰρ	τούτῳ	προσεῖχε τὸν νοῦν, ὅπως ἐκ
[60]	καὶ συγκεκλειμένον ἔχουσιν, ἐν δὲ	τούτῳ	τοὐναντίον· ἀπολύσας γὰρ ἀπὸ τοῦ
[110]	δ' οὐκ ἀσύμφορος. Ἐκεῖνος γὰρ	τούτῳ	τῶν ἄλλων διήνεγκεν, (ὅτι περὶ
[70]	συμβουλεύοντος; (Ἐν μὲν τοίνυν τῷ	πρώτῳ	λόγῳ περὶ τούτων τυγχάνω διειλεγμένος,
[60]	ἐπιπλήττω καὶ περὶ τῶν μελλόντων	συμβουλεύω.	Λαβὼν οὖν ἀρχὴν ταύτην ὅθεν
[60]	πειρῶμαι διὰ βραχέων ἕκαστον ὧν	συμβουλεύω	φράζειν. Τούτου δ' ἕνεκα ταύτην
[50]	τοῦ κατηγόρου διαβάλλοντος ὅτι τοιούτους	γράφω	λόγους οἳ καὶ τὴν πόλιν
[90]	γεγόνασιν, οὓς ἀποκρύπτομαι πρὸς ὑμᾶς.	Ἔχω	γὰρ λόγον ὃς ἐξελέγξει καὶ
[90]	δὲ συκοφάντῃ μὴ τὴν αὐτὴν	ἔχω	γνώμην, πῶς ἂν εἰκότως γνωσθείην
[230]	καὶ τοῖς πράγμασι χρώμενοι διατελοῦσιν.	(Ἔχω	δὲ δεῖξαι καὶ τόπους ἐν
[170]	δικαιοτέρως ἀγαπωμένην αὐτὴν ἢ μισουμένην.	Ἔχω	δὲ καὶ νῦν ἔτι ταύτην
[0]	ἐπιγιγνομένοις καὶ τὸν τρόπον ὃν	ἔχω	καὶ τὸν βίον ὃν ζῶ
[270]	ἐπιτηδευμάτων ταύτην ἔχοντα τὴν δύναμιν,	ἔχω	μὲν εἰπεῖν, ὀκνῶ δὲ λέγειν·
[160]	δὲ πρὸς ὑμᾶς οὔθ' ὡς	ἔχω	νῦν πρὸς τὸν ἐνεστῶτα κίνδυνον
[190]	οὐδέτεροι τούτων λέγουσι, πολλὰς ἐλπίδας	ἔχω	πᾶσι φανερὸν ποιήσειν. (Πρῶτον δ'
[100]	(Ἀθροώτατον μὲν οὖν τοῦτ' εἰπεῖν	ἔχω	περὶ Τιμοθέου καὶ μάλιστα καθ'
[50]	ἐπειδὴ δὲ περὶ τοὺς λόγους	ἔχω	τὴν αἰτίαν, οἶμαι μᾶλλον ὑμῖν
[190]	περὶ δὲ τῆς παιδείας οὐκ	ἔχω	τοιοῦτον λόγον εἰπεῖν· οὔτε γὰρ
[320]	ἀλλὰ θαρρῶ καὶ πολλὰς ἐλπίδας	ἔχω	τότε μοι τοῦ βίου τὴν
[20]	μετ' εὐνοίας ἀκροάσασθαι, πολλὰς ἐλπίδας	ἔχω	τοὺς μὲν διεψευσμένους τῶν ἐμῶν
[150]	λειτουργοῦντα μὲν ἐμαυτὸν τῇ πόλει	παρέχω	καὶ ποιοῦντα τὸ προσταττόμενον, μηδὲν
[170]	εἰρηκώς, περὶ αὐτῆς ταύτης χεῖρον	τύχω	διαλεχθεὶς ἢ περὶ ὧν ἧττόν
[10]	ἐμῆς προειρημένοις, ἢν δ' ἐνδεέστερον	τύχω	διαλεχθεὶς ὧν οὗτος ὑμᾶς προσδοκᾶν
[190]	μὲν οὖν κατηγορῶ τῶν ἄλλων	παραλείψω·	καὶ γάρ ἐστι πλείω τοῦ

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 2/10/2008