Paragraphes
[110]	περὶ ταῦτα δεινὸς ἦν, περὶ	ἅπερ	χρὴ φρόνιμον εἶναι τὸν στρατηγὸν
[270]	προκαταγνῶναί μου τοιαύτην μανίαν, ὡς	ἄρ'	ἐγὼ κινδυνεύων προειλόμην ἂν λόγους
[260]	τυγχάνομεν αὐτῶν ὄντες· οἱ μὲν	γὰρ	ἀεί τι περὶ ἡμῶν φλαῦρον
[290]	δοκεῖ γεγενῆσθαι διδάσκαλος. Εἰκότως· καὶ	γὰρ	ἆθλα μέγιστα τιθεῖσαν αὐτὴν ὁρῶσι
[320]	ἀκρόπολιν τοὺς πολεμίους οἰκήσαντας. ~Ἀλλὰ	γὰρ	αἰσθάνομαι, καίπερ ὑπὸ τῆς ὀργῆς
[20]	χαλεπότητος ἀκροᾶσθαι τῶν ἀπολογουμένων. Καὶ	γὰρ	αἰσχρὸν ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων
[230]	πολυπράγμονας καὶ συκοφάντας εἶναι· τὸ	γὰρ	αἴτιον ἐν ἅπασι ταὐτὸ πέφυκεν
[270]	τὴν τῆς εὐνοίας δύναμιν· πολὺ	γὰρ	ἀκριβέστερον τῶν ἄλλων καὶ ταῦτ'
[290]	ἢ ἐγὼ παρ' ὑμῖν· οὐδὲν	γὰρ	ἀλλ' ἢ φανερῶς ὑμῶν αὐτῶν
[260]	ἄλλοις οἷς διδασκόμεθα. (Τὰ μὲν	γὰρ	ἄλλα τότ' ὠφελεῖν ἡμᾶς πέφυκεν,
[250]	ἀγαθῶν αἴτιόν ἐστι. Τοῖς μὲν	γὰρ	ἄλλοις οἷς ἔχομεν, ὅ περ
[270]	περὶ τῶν ὀνομάτων τούτων ἔστι	γὰρ	ἀλλότρια πάσαις ταῖς πραγματείαις* ἐμοὶ
[310]	ὑπερβάλλειν τὰς πονηρίας. Τοὺς μὲν	γὰρ	ἄλλους ἀλλ' οὖν πειρᾶσθαί γε
[10]	ὥσπερ ἐν ὑμῖν εἴρηκεν· οὐ	γὰρ	ἄν ποτέ μοι πράγματα ποιεῖν
[240]	πεπονθέναι παραπλήσια τοῖς ἐρῶσι· τίνα	γὰρ	ἄν τις αὐτοῖς ἐπενεγκεῖν αἰτίαν
[150]	μωρόν ἐστιν ἀπολογίαν ζητεῖν· ὅσω	γὰρ	ἄν τις ἐπιεικέστερον αὑτὸν ἐπιδείξῃ,
[40]	παρρησιάσομαί γε πρὸς ὑμᾶς. (Καὶ	γὰρ	ἂν αἰσχυνθείην τοὺς πλησιάσαντας, εἰ
[70]	εἶναι τῶ παρόντι καιρῷ· καὶ	γὰρ	ἂν ἄτοπος εἴην, εἰ τοὺς
[10]	ἔστι μέγιστον κακὸν διαβολή· τί	γὰρ	ἂν γένοιτο ταύτης κακουργότερον, ἣ
[170]	μοι προσπεσεῖν τὸν κίνδυνον· οὐ	γὰρ	ἂν ἠθύμουν, ἀλλὰ μᾶλλον οἷός
[50]	τοῦτον τὸν τρόπον αὐτοῖς. (Καὶ	γὰρ	ἂν πάντων εἴην καταγελαστότατος, εἰ
[130]	ἀπελογησάμην, εἰ καιρὸν εἶχον· οἶμαι	γὰρ	ἂν ὑμᾶς ἀκούσαντας μισῆσαι τούς
[110]	τὴν τῶν πολεμίων δύναμιν· πολὺ	γὰρ	ἂν ὑμῖν αἵ τ' εὐεργεσίαι
[0]	(Ἐδήλωσαν δ' οὕτω διακείμενοι· τοῦ	γὰρ	ἀντιδίκου περὶ μὲν ὧν ἡ
[150]	δυνηθείην ἂν τοῖς τοιούτοις. Εἰ	γὰρ	ἅπαντα τὸν χρόνον ἔργον ποιούμενος
[180]	οὐχ οἷόν τ' ἐστίν· ἐπὶ	γὰρ	ἁπάντων τῶν πραγμάτων διαφεύγουσι τὰς
[140]	οὐκ ἀποκρύψομαι πρὸς ὑμᾶς. (Ἐπειδὴ	γὰρ	ἀπήνεγκε τὴν γραφήν, ἐσκόπουν περὶ
[310]	τὸ πλῆθος τυγχάνῃ συμβεβηκός. (Οὕτω	γὰρ	ἀπλήστως ἅπαντες ἔχομεν περὶ τοὺς
[60]	ἐν δὲ τούτῳ τοὐναντίον· ἀπολύσας	γὰρ	ἀπὸ τοῦ προτέρου καὶ χωρίς,
[70]	τὴν γνώμην ταύτην ἔχοιεν· οἶμαι	γὰρ	ἀποδεδωκέναι τὴν ὑπόσχεσιν καὶ τοιούτους
[110]	καὶ τίνας συμμάχους ποιητέον· ἀρχὴ	γὰρ	αὕτη στρατηγίας ἐστίν, ἧς ἢν
[190]	λίαν καταφανῶς ληροῦσι. Διασύρουσι μὲν	γὰρ	αὐτὴν ὡς οὐδὲν ὠφελεῖν δυναμένην
[290]	γιγνομένους, μάλιστα δ' ὑμῖν· καὶ	γὰρ	αὐτοὶ προέχετε καὶ διαφέρετε τῶν
[90]	τῇ γραφῇ λόγους εἴρηκεν· (ἔδει	γὰρ	αὐτὸν καὶ τοὺς λόγους δεικνύναι
[20]	πεπραγμένων φανήσεται κριτὴς γεγενημένος· ἠπιστάμην	γὰρ	αὐτὸς μὲν εἰς τοὺς ἄλλους
[10]	κατηγορεῖν· ὅπερ Λυσίμαχος πεποίηκεν. Οὗτος	γὰρ	αὐτὸς συγγεγραμμένα λέγων περὶ τῶν
[80]	τὸ πλῆθος τῶν κειμένων οὐδὲν	γὰρ	αὐτοὺς δεῖ ζητεῖν ἑτέρους, ἀλλὰ
[120]	ταῦτα διαφέρειν ἐκεῖνον προκρίνειεν; Συνίσασι	γὰρ	αὐτῷ κατὰ μὲν ἀρχὰς τῶν
[280]	ἐπιεικὴς οὐδεὶς ἐτόλμησεν· (οἱ μὲν	γὰρ	αὐτῶν ἐπὶ τῆς Ἐννεακρούνου ψύχουσιν
[260]	τὰ τοιαῦτα τῶν μαθημάτων· οὐδὲν	γὰρ	αὐτῶν οὔτ' ἐπὶ τῶν ἰδίων
[130]	ἔνοχος εἶναι τοῖς προειρημένοις· οὕτω	γὰρ	ἀφυὴς ἦν πρὸς τὴν τῶν
[20]	ἀπειρίαν τῶν τοιούτων ἀγώνων. (Οὕτω	γὰρ	βεβίωκα τὸν παρελθόντα χρόνον, ὥστε
[30]	δοκοίην ἢ ζημιωθείην. (Τοῦ μὲν	γὰρ	γενέσθαι προέχοντα τῶν ἄλλων ἢ
[30]	τοιοῦτον εἶναί με νομίζειν· οὕτω	γὰρ	γιγνώσκοντες αὐτοί τε δόξετε καλῶς
[80]	ἀπ' αὐτῶν ἅπερ ἐγώ; (Τούτων	γὰρ	γραφέντων καὶ διαδοθέντων καὶ δόξαν
[160]	εἰ μέλλει τις σωθήσεσθαι. Πολὺ	γὰρ	δεινότερον καθέστηκε τὸ δοκεῖν εὐπορεῖν
[30]	δίκην παρ' ἐμοῦ λαμβάνειν. (Οὐ	γὰρ	δὴ τοῦτό γ' ἐστὶν οὔτ'
[20]	αὐτοῦ τὴν ψῆφον διοίσειν. (Οὐ	γὰρ	δὴ τῷ γε κοσμίως ζῆν
[220]	λάβοιμεν οὕτω παιδείας προεστῶτες. ~Οἶμαι	γὰρ	δήπου τοῦτό γε πάντας γιγνώσκειν,
[10]	τῆς νόσου ταύτης λυπεῖσθαι· μείζω	γὰρ	δίκην οὐκ ἂν δυναίμην λαβεῖν
[150]	πρότερον πεπολιτευμένοις ἔχουσιν. Ὅτε μὲν	γὰρ	ἐγὼ παῖς ἦν, οὕτως ἐνομίζετο
[240]	δέ τι τυγχάνω πεπονθώς· εἰρήσεται	γὰρ,	εἰ καί τινες λίαν εὐμετάβολον
[100]	καὶ περὶ τῶν ἄλλων· ἀξιῶ	γάρ,	εἰ μὲν κακὸς ἀνὴρ γέγονε
[140]	αὑτῶν οὐ σπουδαῖον ὄντα; Καὶ	γὰρ	εἰ μὲν μετὰ πόνου καὶ
[90]	πάσας τὰς τοιάσδε βλασφημίας· ἀξιῶ	γάρ,	(εἰ μέν τινες τῶν ἐμοὶ
[250]	αὐτῶν τούτων ἔνεστιν εἰπεῖν. Φέρε	γὰρ	εἴ τινες πολλὰ χρήματα παρὰ
[270]	ἐπιχειρήσω διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν· αἰσχύνομαι	γὰρ	εἴ τισι δόξω δεδιὼς ὑπὲρ
[180]	ταῖς δόξαις γένωνται. Τῷ μὲν	γὰρ	εἰδέναι περιλαβεῖν αὐτοὺς οὐχ οἷόν
[0]	ἴσως ἄτοπος εἶναι δόξειεν. (Ἐγὼ	γὰρ	εἰδὼς ἐνίους τῶν σοφιστῶν βλασφημοῦντας
[300]	τὸν τρόπον τῶν ἐνοικούντων· ~οὐδένας	γὰρ	εἶναι πραοτέρους οὐδὲ κοινοτέρους οὐδ'
[90]	ἐν πρυτανείῳ σιτουμένοις· τούτων μὲν	γὰρ	ἕκαστος αὑτὸν μόνον παρέσχε καλὸν
[140]	αὐτὴν σοι πραγματείαν ὄντων. Ὁρῶσι	γὰρ	ἐκείνων μὲν τοὺς πλείστους, πλὴν
[260]	τὰ δὲ πλεῖστα παραπλησίαν· (καὶ	γὰρ	ἐκείνων οἱ περὶ τὴν γραμματικὴν
[100]	πράγματα διέφερεν αὐτῶν. (Περὶ μὲν	γὰρ	ἐκείνων οὐδὲν φλαῦρον εἰπεῖν ὁ
[320]	τοὺς λόγους τοὺς προειρημένους. Οἶδα	γὰρ	ἐμαυτὸν οὕτως ὁσίως καὶ δικαίως
[10]	μὴ λυπήσει τοὺς παρόντας. Ἐὰν	γὰρ	ἐμμείνητε τούτοις, μᾶλλον δυνήσεσθε κατιδεῖν
[280]	πλεονεκτεῖν, οὐκ ὀρθῶς ἔγνωκεν· οὐδένες	γὰρ	ἐν ἅπαντι τῷ βίῳ μᾶλλον
[180]	τὴν ἐμπειρίαν αὐτῶν· ἐκ τούτων	γὰρ	ἐν ἁπάσαις ταῖς ἐργασίαις τελείους
[310]	ἐκεῖνον τὸν χρόνον. (Τότε μὲν	γὰρ	ἐν τοῖς ἐγκυκλίοις μόνον καὶ
[160]	μεταβολὴν τῶν ἐμαυτοῦ πραγμάτων. Ὅτε	γὰρ	ἐπαμύνειν ἠρχόμην τοῖς ἰδίοις, ἀπολομένων
[290]	τῶν προγόνων παραλαβόντας, (εἰκότως· συμφέρει	γὰρ	ἐπί τε τῶν ἄλλων ἁπάντων,
[50]	παρ' ὑμῖν διατεθρυλημένους. Εἰ μὲν	γὰρ	ἐπίδειξιν ποιούμενος ἔλεγον αὐτούς, εἰκότως
[170]	καὶ παραμυθησάμενος ἐμαυτόν· ~τούς τε	γὰρ	ἐπιεικεῖς ὑμῶν, πρὸς οὕς περ
[180]	καὶ πλέονος ἀξίαν· τῆς μὲν	γὰρ	ἔργον εἶναι βουλεύσασθαι καὶ περὶ
[190]	κατηγορῶ τῶν ἄλλων παραλείψω· καὶ	γάρ	ἐστι πλείω τοῦ καιροῦ τοῦ
[270]	εἰπεῖν, ὀκνῶ δὲ λέγειν· οὕτω	γάρ	ἐστι σφόδρα καὶ παράδοξα καὶ
[60]	μὲν εἰρῆσθαι ταῦτα φήσουσι τὸ	γὰρ	εὖ φθονήσουσιν εἰπεῖν̓ πολὺ μέντοι
[130]	δὲ κατορθωθὲν οὐρανόμηκες ποιήσουσιν· ἡ	γὰρ	εὔνοια πάντας οὕτω διατίθησιν. (Ἢν
[290]	αἰσχρὸν ἢ κακόν ἐστιν; Οὐδὲν	γὰρ	εὑρήσομεν τοιοῦτον, ἀλλ' ἔν γε
[190]	διατριβὴ φλυαρία καὶ φενακισμός· οὐδεμία	γὰρ	εὕρηται παιδεία τοιαύτη δι' ἦς
[140]	μνησθῶ καὶ ποίου δευτέρου· τὸ	γὰρ	ἐφεξῆς με λέγειν διαπέφευγεν. Ἴσως
[140]	πολλοὺς λυπήσῃ τῶν ἀκουόντων. (Οὕτω	γάρ”	ἔφη τινὲς ὑπὸ τοῦ φθόνου
[180]	καὶ πολὺ πάντων διαφέρει· τὸν	γὰρ	ἔχοντα τὴν μὲν ψυχὴν εὑρεῖν
[160]	τὸ φανερῶς ἀδικεῖν· οἱ μὲν	γὰρ	ἢ συγγνώμης ἔτυχον ἢ μικροῖς
[160]	φθόνοι καὶ διαβολαὶ γεγόνασιν. (Οὕτω	γὰρ	ἡ πόλις ἐν τῷ παρόντι
[200]	φανήσεται καὶ τοῦτο συμβεβηκός. (Ὅσοι	γὰρ	ἡγεμόνος ἔτυχον ἀληθινοῦ καὶ νοῦν
[220]	μαθητὰς εἶναι τοιούτους· τῶν μὲν	γὰρ	ἡδονῶν τῶν διὰ τὴν ἀκρασίαν
[0]	τῶν ἐμοὶ βεβιωμένων· διὰ τούτου	γὰρ	ἤλπιζον καὶ τὰ περὶ ἐμὲ
[300]	εὐδαιμονίας καὶ πλούτου ποιήσας· (εὑρήσετε	γάρ,	ἢν ἐξετάζητε τούτων ἕκαστον, οὐ
[300]	τῆς τῶν προγόνων δόξης· μόλις	γὰρ	ἢν οὕτως ὑμᾶς αἴσθωνται πρὸς
[210]	πλείω περὶ τούτων εἰπεῖν· ἀλλὰ	γὰρ	ἢν πολλὰ λίαν λέγω περὶ
[80]	δὴ καὶ νῦν. (Ὅτε μὲν	γὰρ	ἤρχετο τὸ γένος τὸ τῶν
[100]	ἔξω τῆς γραφῆς· τοῖς μὲν	γὰρ	ἰδιώταις ὑπὲρ ὧν ἕκαστος ἔπραξε
[220]	διακειμένους λάβοιεν ἂν μαθητάς; Ἄξιον	γὰρ	καὶ ταῦτα διελθεῖν. (Πότερον τοὺς
[130]	προγεγενημένων. ~Ἔχει δ' οὕτως· βούλομαι	γὰρ	καὶ τὸν ὑπὲρ τῆς πόλεως
[260]	ἀληθείαις χρήσομαι περὶ αὐτῶν. (Ἡγοῦμαι	γὰρ	καὶ τοὺς ἐν τοῖς ἐριστικοῖς
[300]	τοῖς στεφανίταις ἀγῶσι νικῶντας· πολὺ	γὰρ	καλλίω δόξαν ἐκείνων κτώμενοι τῇ
[190]	διαφθέρεσθαι καὶ γίγνεσθαι χείρους· ἐπειδὰν	γὰρ	λάβωσι δύναμιν, τοῖς ἀλλοτρίοις ἐπιβουλεύειν.
[180]	καὶ ταῖς ἄλλαις ἐπιμελείαις. (Ἐπειδὰν	γὰρ	λάβωσι μαθητάς, οἱ μὲν παιδοτρίβαι
[250]	καὶ τοὺς φρονίμους δοκιμάζομεν· τὸ	γὰρ	λέγειν ὡς δεῖ τοῦ φρονεῖν
[90]	οὓς ἀποκρύπτομαι πρὸς ὑμᾶς. Ἔχω	γὰρ	λόγον ὃς ἐξελέγξει καὶ διαλύσει
[50]	ἐπακολουθῶσι τοῖς λεγομένοις. (Ὁ μὲν	γὰρ	λόγος ὁ μέλλων πρῶτος ὑμῖν
[220]	εἶναι τοιούτοις, ὁπόταν βουληθῶσιν; Οὐ	γὰρ	μαθεῖν ἀλλ' ἐπιχειρῆσαι μόνον δεῖ
[310]	τοὺς νόμους ἔθεσαν. (Τοῖς μὲν	γὰρ	μεγίστοις τῶν ἀδικημάτων ἐν ἑνὶ
[50]	ἐξενεγκεῖν ἑκάστου δεῖγμα πειράσομαι. Μικρὸν	γὰρ	μέρος ἀκούσαντες ῥᾳδίως τό τ'
[290]	γεγένησθε, συμφορᾷ τινι περιβάλοιτε. (Χρὴ	γὰρ	μηδὲ τοῦτο λανθάνειν ὑμᾶς, ὅτι
[160]	δὲ τοὐναντίον ἀποβέβηκεν. (Εἰ μὲν	γὰρ	μήτ' ἄξιος μηδενὸς ἐγενόμην μήτε
[310]	ἀπορῶ πῶς αὐτοὺς διαθῶμαι· δοκεῖ	γάρ	μοι καθ' αὑτὸ μὲν ἕκαστον
[30]	περὶ τὴν φιλοσοφίαν διατριψάντων· οὐ	γὰρ	μόνον ἰδιώτας φησί μου γεγενῆσθαι
[270]	ταχέως οἶμαι δηλώσειν. Πρῶτον μὲν	γὰρ	ὁ λέγειν ἢ γράφειν προαιρούμενος
[30]	ἤτοι κατηγορήσων ἢ καταμαρτυρήσων. Ὅπου	γὰρ	ὁ μηδ' ἀκηκοὼς μηδὲν πώποτε
[190]	οὔσας. Εἰσὶ δὲ διτταί. Λέγουσι	γὰρ	οἱ μὲν ὡς ἔστιν ἡ
[190]	ἔχω τοιοῦτον λόγον εἰπεῖν· οὔτε	γὰρ	ὁμοίαν οὔτε παραπλησίαν ἔχει τούτοις
[310]	βούλομαι διαλεχθῆναι πρὸς ὑμᾶς. (Ἀγανακτῶ	γὰρ	ὁρῶν τὴν συκοφαντίαν ἄμεινον τῆς
[190]	τεκμήριον τῆς ἐμῆς ἐπιεικείας· οὐ	γάρ,	ὅτε μὲν ἦν νεώτερος, ἀλαζονευόμενος
[230]	προσήκει μᾶλλον ἢ κρίνεσθαι; Δῆλον	γὰρ	ὅτι τοιαῦτα τοὺς συνόντας παιδεύομεν,
[200]	ἐπιμέλειαν ὅσην ἔχει δύναμιν· δῆλον	γὰρ	ὅτι τότε μὲν ἅπαντες τοιαύταις
[160]	λέγειν περὶ τῶν κοινῶν; Αὐτὸς	γὰρ	οὐ μικρὸν διήμαρτον διὰ ταύτην
[50]	κατὰ τὴν ἐμὴν ἡλικίαν. Ἀξιῶ	γὰρ	οὐ μόνον, εἰ βλαβεροῖς χρῶμαι
[0]	παρ' ἐμοῦ πρότερον ἐκδεδομένων. Καὶ	γὰρ	οὐδὲ ῥᾴδιος ἦν οὐδ' ἁπλοῦς,
[30]	ἢ παρὰ τῶν διαβαλλόντων. Οἶμαι	γὰρ	οὐδένα τοῦτ' ἀγνοεῖν, ὅτι πάντες
[270]	τυγχάνω γιγνώσκων περὶ αὐτῶν. (Ἐπειδὴ	γὰρ	οὐκ ἔνεστιν ἐν τῇ φύσει
[270]	λήψεται παρὰ τοῖς συμπολιτευομένοις. Τίς	γὰρ	οὐκ οἶδε καὶ τοὺς λόγους
[100]	τηλικαύτην ἑκάστη δύναμιν εἶχε. (Τίς	γὰρ	οὐκ οἶδε Κόρκυραν μὲν ἐν
[200]	πλείσταις τῶν τεχνῶν ἀπεργαζομένην. Τίς	γὰρ	οὐκ οἶδεν ὑμῶν πολλοὺς τῶν
[130]	τρόπον γνωσθῆναι περὶ αὐτῶν. (Ἐκεῖνος	γὰρ	οὔτε μισόδημος ὢν οὔτε μισάνθρωπος
[30]	παρ' ἐμοῦ λαβεῖν τιμωρίαν. (Ἀλλὰ	γὰρ	οὔτε πρότερον οὔτε νῦν οὐδείς
[220]	τῆς δόξης ταύτης γενομένους. (Ἀλλὰ	γὰρ	οὕτω τινὲς ἀγνωμόνως ἔχουσιν ὥστ'
[50]	ποιήσειν τὴν διάγνωσιν αὐτῶν. (Ἔχει	γὰρ	οὕτως· ἐγὼ καλλίστην ἡγοῦμαι καὶ
[110]	ταῦτα τίνα δύναμιν ἔχοντα; Δεῖ	γὰρ	οὐχ ἁπλῶς εἰπεῖν, ἀλλὰ σαφῶς
[80]	χρησιμώτεροι φανεῖμεν ὄντες. Οἱ μὲν	γὰρ	παρακαλοῦσιν ἐπὶ τὴν ἀρετὴν καὶ
[240]	τοὺς θεοὺς ὀλιγωρίας· τὴν μὲν	γὰρ	Πειθὼ μίαν τῶν θεῶν νομίζουσιν
[170]	ἀλλὰ περὶ τῶν μεγίστων· οὐ	γὰρ	περὶ ἐμοῦ μέλλετε μόνον τὴν
[170]	διεψευσμένοι τινὲς αὐτοῦ τυγχάνουσι· καὶ	γὰρ	περὶ ἡμῶν αὐτῶν καὶ περὶ
[250]	ἡμῖν ἐστιν ὁ συγκατασκευάσας. (Οὗτος	γὰρ	περὶ τῶν δικαίων καὶ τῶν
[250]	περὶ τῶν ἀγνοουμένων σκοπούμεθα· ταῖς	γὰρ	πίστεσιν, αἷς τοὺς ἄλλους λέγοντες
[260]	τοῖς ἄλλοις δοκοῦσιν. (Οἱ μὲν	γὰρ	πλεῖστοι τῶν ἀνθρώπων ὑπειλήφασιν ἀδολεσχίαν
[110]	αὐτῶν τῶν ἔργων γνῶναι· πλείστους	γὰρ	πολέμους ἄνευ τῆς πόλεως ἀνελόμενος,
[170]	οὕτως ἔχοντες ἂν εὑρεθεῖμεν. Ἡ	γὰρ	πόλις ἡμῶν πολλῶν ἀγαθῶν αἰτία
[20]	ἐξέσται τὴν πόλιν οἰκεῖν· οἱ	γὰρ	προῃρημένοι τῶν μὲν ἰδίων ἀμελεῖν
[70]	καὶ τοῖς δυνάσταις πλησιάζειν· ~φανήσομαι	γὰρ	πρὸς αὐτὸν ἐλευθέρως καὶ τῆς
[230]	ἀρξαμένους ἀπὸ Σόλωνος. (Ἐκεῖνός τε	γὰρ	προστάτης τοῦ δήμου καταστὰς οὕτως
[240]	εἶναί με φήσουσιν. Ὀλίγῳ μὲν	γὰρ	πρότερον ἔλεγον ὡς πολλοὶ τῶν
[40]	τὴν ἀλήθειαν, οὐκ οἶδα· χαλεπὸν	γὰρ	στοχάζεσθαι τῆς ὑμετέρας διανοίας· οὐ
[150]	φεύγειν δίκας μήτε διώκειν. (Ταῦτα	γὰρ	συνεταξάμην οὐ διὰ πλοῦτον οὐδὲ
[240]	διαφθειρομένους καὶ πονηροὺς γιγνομένους; Ἴσασι	γὰρ	σφᾶς αὐτοὺς ἐν μὲν τοῖς
[40]	μετὰ μέτρου ποιημάτων. Οἱ μὲν	γὰρ	τὰ γένη τὰ τῶν ἡμιθέων
[230]	οὗτοι τοῖς σοφισταῖς ἐπιφέρουσιν. Ἐν	γὰρ	ταῖς σανίσι ταῖς ὑπὸ τῶν
[170]	προσῆκε. (Καίτοι δεξαίμην ἄν, εἰρήσεται	γὰρ	τἀληθὲς εἰ καὶ μωρὸς ὁ
[260]	Γοργίας δὲ παντελῶς οὐδέν. (Ἡγοῦμαι	γὰρ	τὰς μὲν τοιαύτας περιττολογίας ὁμοίας
[190]	ἐμαυτῷ ποιεῖσθαι τὴν δύναμιν· φεύγων	γὰρ	τὰς τοιαύτας αἰτίας, ὅτ' ἠρχόμην
[210]	βουλόμενοι τολμῶσί τινες ἀδικεῖν· ἢν	γὰρ	ταῦτα καλῶς περιλάβωμεν, ἄμεινον γνώσεσθε
[80]	πλεῖστα τοὐναντίον συμβέβηκε· λέγοντες μὲν	γὰρ	ταὐτὰ τοῖς πρότερον εἰρημένοις ἀναισχυντεῖν
[40]	τοῖς ἐν δικαστηρίῳ λεγομένοις. (Καὶ	γὰρ	τῇ λέξει ποιητικωτέρᾳ καὶ ποικιλωτέρᾳ
[260]	τοὺς δὲ μανθάνοντας ὀνίνησι· περὶ	γὰρ	τὴν περιττολογίαν καὶ τὴν ἀκρίβειαν
[300]	καὶ μᾶλλον ἁρμόττουσαν. (Περὶ μὲν	γὰρ	τὴν τῶν σωμάτων ἀγωνίαν πολλοὺς
[180]	διελθεῖν πρὸς ὑμᾶς. Ὁμολογεῖται μὲν	γὰρ	τὴν φύσιν ἡμῶν ἔκ τε
[240]	διαφθείρειν τοὺς νεωτέρους ἐσμέν. Εἰ	γάρ	τι τοιοῦτον ἐποιοῦμεν, οὐκ ἂν
[40]	μνησθεὶς ἐάσω τὰς ἄλλας. Εἰσὶ	γάρ	τινες οἳ τῶν μὲν προειρημένων
[190]	ἔχει τούτοις τὴν δύναμιν. Εἰ	γάρ	τις διακούσειεν ἅπαντα τὰ περὶ
[30]	ἡγοῦμαι μέγιστον εἶναι τεκμήριον. Εἰ	γάρ	τις ἦν ἠδικημένος, εἰ καὶ
[60]	γέγραπται τοῖς ἀνεγνωσμένοις. (Οὗτοι μὲν	γὰρ	τὸ λεγόμενον ὁμολογούμενον ἀεὶ τῷ
[170]	γέμουσα, (τοῦτ' ἔχει δυσκολώτατον· διὰ	γὰρ	τὸ μέγεθος καὶ τὸ πλῆθος
[90]	βούλεσθε θέτε με διακεῖσθαι· πρὸς	γὰρ	τὸ παρὸν πανταχῶς ἕξει μοι
[280]	διαβαλλόντων τὴν τοιαύτην παιδείαν. (Καὶ	γάρ	τοι πεποιήκατε τοὺς μὲν ἐπιεικεστάτους
[270]	περὶ τῶν κοινῶν πραγμάτων· μὴ	γὰρ	τοιαύτας εὑρίσκων οὐδὲν διαπράξεται τῶν
[220]	τοῖς πολίταις εὐδοκιμοῦντες· οἱ μὲν	γὰρ	τοιοῦτοι πολλοὺς μετασχεῖν τῆς παιδείας
[160]	ἐλπίδας εἶχον καλῶς ἀγωνιεῖσθαι· (καὶ	γὰρ	τοῖς βεβιωμένοις καὶ τοῖς πεπραγμένοις
[90]	ταύτην εἶναι τὴν ἀπολογίαν· εἰ	γὰρ	τοῖς μὲν δι' ἀρετὴν δωρεὰς
[40]	τὰς δίκας εὖ λεγόντων. (Συνίσασι	γὰρ	τοῖς μὲν διὰ πολυπραγμοσύνην ἠπείροις
[120]	(Κεφάλαιον δὲ πάντων τούτων· εἰθισμένων	γὰρ	τὸν ἄλλον χρόνον πολλῶν γίγνεσθαι
[310]	Μέγιστον δὲ τεκμήριον· Σόλωνα μὲν	γάρ,	τὸν πρῶτον τῶν πολιτῶν λαβόντα
[180]	περὶ τὴν ἐμπειρίαν γυμνάσιον· δεῖν	γὰρ	τοὺς μὲν ἐπιμελῶς ἐπιστατῆσαι τοῖς
[130]	λόγου διαπεπραγμένων. (Εἰκότως· οἱ μὲν	γὰρ	τοὺς ῥήτορας καὶ τοὺς ἐν
[120]	θαρρήσουσι πλὴν τῶν ἀδικουσῶν. (Ἠπίστατο	γὰρ	τούς τε δεδιότας ὅτι μισοῦσι
[140]	πρὸς ἐμὲ λέγειν ἐπιχειρεῖς; (Ἀποφαίνεις	γὰρ	τούς τε λόγους οὓς γέγραφας
[130]	ἀλλὰ τοὐναντίον φιλεῖ συμβαίνειν. Ἢν	γὰρ	τούτοις ἀρέσκῃς, ἅπαν ὅ τι
[120]	οἱ δεσπόται τῶν χρημάτων· οὐ	γὰρ	τούτῳ προσεῖχε τὸν νοῦν, ὅπως
[110]	ῥηθῆναι δ' οὐκ ἀσύμφορος. Ἐκεῖνος	γὰρ	τούτῳ τῶν ἄλλων διήνεγκεν, (ὅτι
[0]	τοῖς ἄλλοις γράφειν προειλόμην· μὴ	γὰρ	τούτων δηλωθεισῶν πολλοῖς ἂν ἴσως
[210]	φημὶ πάντας πάντα πράττειν· ἔξω	γὰρ	τούτων οὐδεμίαν ἐπιθυμίαν ὁρῶ τοῖς
[10]	ἀλλὰ πολλὴν ἔχων πραγματείαν. ~Ἔστι	γὰρ	τῶν γεγραμμένων ἔνια μὲν ἐν
[100]	Τιμόθεος πράττων μὴ κατώρθωσεν· οὐδὲ	γὰρ	τῶν δωρεῶν οὐδὲ τῶν τιμῶν
[40]	περὶ τῶν ἰδίων συμβολαίων. (Οἶμαι	γὰρ	ὑμᾶς, ἐξελεγχομένης τῆς αἰτίας ἧς
[170]	ποιούμεθα ἡμεῖς τὰς ὑποσχέσεις· οἶμαι	γὰρ	ὑμᾶς μαθόντας τὴν ἀλήθειαν ἄμεινον
[20]	δὲ ῥᾳδίως τοῦτο ποιήσειν· ὁρᾷ	γὰρ	ὑμᾶς μὲν λίαν ταχέως ἀποδεχομένους
[120]	αὐτὸν ἔτι μᾶλλον ἐπαινέσειεν. Ὁρῶν	γὰρ	ὑμᾶς τούτους μόνους ἄνδρας νομίζοντας,
[50]	ὑμῖν ἐμφανιεῖν τὴν ἀλήθειαν. (Αὐτοὺς	γὰρ	ὑμῖν δείξω τοὺς εἰρημένους ὑπ'
[160]	πρῶτον διετέθην πρὸς αὐτόν. Ἐγὼ	γὰρ	ὑπὲρ μὲν τῶν ἰδίων πολλὰς
[90]	ἕξει μοι καλῶς. (Ἤν τε	γὰρ	ὑπολάβητε σύμβουλον εἶναί με καὶ
[290]	τὰς ἐπιμελείας εὐδοκιμεῖν. Οἱ μὲν	γὰρ	φύσει καὶ τύχῃ δεινοὶ γενόμενοι
[110]	ὑμῖν γνώμην εἶχεν. Ὑμεῖς μὲν	γὰρ	χειροτονεῖτε στρατηγοὺς τοὺς εὐρωστοτάτους τοῖς
[50]	εἰπεῖν οὐκ ἂν δυναίμην· ὁ	γὰρ	χρόνος ὁ δεδομένος ἡμῖν ὀλίγος
[180]	τοὺς πλησιάζειν ἡμῖν βουλομένους. (Λέγομεν	γὰρ	ὡς δεῖ τοὺς μέλλοντας διοίσειν
[150]	δῆλον ὅτι τοσούτω χεῖρον ἀγωνιεῖται	παρ'	αὐτοῖς· πρὸς δὲ τοὺς ἄλλους,
[30]	βασιλέας καὶ τυράννους, καὶ χρήματα	παρ'	αὐτῶν παμπληθῆ τὰ μὲν εἰληφέναι
[10]	δίκην οὐκ ἂν δυναίμην λαβεῖν	παρ'	αὐτῶν. (Πάντων ἡγοῦμαι πονηροτάτους εἶναι
[80]	συνδιαιτηθέντων, οὐδεὶς οὐδὲν φανήσεται τῶν	παρ'	ἐμοὶ μεμψάμενος, (ἀλλ' ἐπὶ τελευτῆς,
[100]	γράφεσθαι καὶ τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμεῖν,	~παρ'	ἐμοῦ δίκην λαμβάνειν. Καίτοι τίς
[50]	μὴ ζητεῖν ἐν τῷ παρόντι	παρ'	ἐμοῦ καινοὺς λόγους, μηδ' ὀχληρόν
[160]	οὓς ἀνήλωκα τἀμαυτοῦ, δίκην ἐπιθυμήσαιτε	παρ'	ἐμοῦ λαβεῖν. Ἔτι δὲ δεινότερον,
[30]	δηλώσασιν ἃ πεπόνθασι τὴν μεγίστην	παρ'	ἐμοῦ λαβεῖν τιμωρίαν. (Ἀλλὰ γὰρ
[30]	κακῶς πεπονθότες ἐπειρῶντ' ἂν δίκην	παρ'	ἐμοῦ λαμβάνειν. (Οὐ γὰρ δὴ
[0]	ἢν μαλακώτερος ὢν φαίνηται τῶν	παρ'	ἐμοῦ πρότερον ἐκδεδομένων. Καὶ γὰρ
[130]	ἐπιμέλειαν. (Καί τοι πολλάκις καὶ	παρ'	ἐμοῦ τοιούτους λόγους ἤκουσεν, ὡς
[20]	δόξῃ ταύτῃ φαίνεσθαι πράττοντας· (καὶ	παρ'	ἑτέροις μὲν ἐπειδὰν περὶ ψυχῆς
[220]	τῆς αὑτοῦ φύσεως ἐπίσταται, ταῦτα	παρ'	ἑτέρου μανθάνειν ἐπιχειρήσειεν; Ἀλλὰ τοὺς
[20]	τὸν ἀγῶνα τὸν πρὸς ἐμὲ	παρ'	ἑτέρων αὑτῷ χρηματισμὸν ποιήσειν, καὶ
[160]	δύναμιν ταύτην, δι' ἣν ἔμελλον	παρ'	ἑτέρων λαμβάνοντες χρησίμους αὑτούς, ὥσπερ
[10]	διὰ τέλους ἀκούσητε καὶ τὰ	παρ'	ἡμῶν, ἐνθυμουμένους ὅτι οὐδὲν ἂν
[240]	καὶ γραφομένους καὶ δίκην ζητοῦντας	παρ'	ἡμῶν λαμβάνειν. (Νῦν δ' ἐκεῖνοι
[20]	τῶν ψήφων ὑποβάλλεσθαι τοῖς φεύγουσι,	παρ'	ὑμῖν δὲ μηδὲ τῶν ἴσων
[50]	νομίζειν, ὅτι λέγω τοὺς πάλαι	παρ'	ὑμῖν διατεθρυλημένους. Εἰ μὲν γὰρ
[170]	διεξιὼν πολὺ τῶν εἰθισμένων λέγεσθαι	παρ'	ὑμῖν ἐξηλλαγμένους, μὴ δυσχεραίνειν ἀλλ'
[150]	δ' ὁρῶν τοὺς τοιούτους καὶ	παρ'	ὑμῖν καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις
[110]	ποτε τῶν μὲν εὐδοκιμούντων ἀνδρῶν	παρ'	ὑμῖν καὶ πολεμικῶν εἶναι δοκούντων
[230]	μηδὲν δεῖσθαι τῶν ἀγώνων τῶν	παρ'	ὑμῖν. (Καί τοι τοὺς μήτ'
[30]	(Ἔπειτ' ἐκείνους μὲν ἂν εὕροιτε	παρ'	ὑμῖν μόνοις χρηματίζεσθαι δυναμένους, εἰ
[290]	Ἕλλησι πολὺ μᾶλλον ἢ ἐγὼ	παρ'	ὑμῖν· οὐδὲν γὰρ ἀλλ' ἢ
[230]	τὴν νῦν ἀτιμαζομένην καὶ κρινομένην	παρ'	ὑμῖν, Περικλῆς δὲ δυοῖν ἐγένετο
[310]	γενήσεσθαι προσεδόκησεν, ἄλλως τε καὶ	παρ'	ὑμῖν τοῖς ἐπὶ σοφίᾳ μεῖζον
[170]	ἐφορῶν οὕτως αὐτὴν ὥσπερ νῦν	παρ'	ὑμῖν φερομένην. (Τῆς μὲν οὖν
[50]	τοῖς λόγοις, μηδεμιᾶς συγγνώμης τυγχάνειν	παρ'	ὑμῶν, ἀλλ' εἰ μὴ τοιούτοις,
[320]	οὐκ ὀρρωδῶ τὸ μέλλον συμβήσεσθαι	παρ'	ὑμῶν, ἀλλὰ θαρρῶ καὶ πολλὰς
[110]	ταύτην οὔτε πλέον οὔτ' ἔλαττον	παρ'	ὑμῶν λαβὼν οὔτε παρὰ τῶν
[60]	ἀλλ' οὐκ ἂν χάριν κομίσασθαι	παρ'	ὑμῶν τὴν μεγίστην, (ὃς οὕτως
[170]	μὴ διδόντας τούτοις ἀργύριον τιμωρητέον,	παρ'	ὧν δ' ἂν λάβωσιν ἐατέον
[70]	ἦπου τοῖς ἐν δημοκρατία πολιτευομένοις	σφόδρ'	ἃ παρακελευσαίμην τὸ πλῆθος θεραπεύειν.
[30]	με τηλικουτονὶ κατέστησεν, ἦ που	σφόδρ'	ἂν οἱ κακῶς πεπονθότες ἐπειρῶντ'
[40]	μόνην ἀνεκτοὺς ὄντας ἐν ᾗ	περ	ἂν ἀγωνιζόμενοι τυγχάνωσι, τοὺς δ'
[20]	εἶναι κριτὰς τοῖς ἄλλοις, οἵων	περ	ἂν αὐτοὶ τυγχάνειν ἀξιώσαιεν, λογιζομένους
[70]	φρονιμωτέροις προστάττοντας, λέγων ὡς ὅσῳ	περ	ἂν ἐρρωμενέστερον τὴν τῶν ἄλλων
[40]	καὶ διαβαλλομένους, τοὺς δ' ὅσῳ	περ	ἂν πλείοσι καὶ πλεονάκις συγγίγνωνται,
[60]	μέρος ἑτέρου λόγου τοσοῦτον, ὅσον	περ	ἄρτι, διελθεῖν ὑμῖν, ἐν ᾧ
[230]	τοιαῦτα τοὺς συνόντας παιδεύομεν, οἷά	περ	αὐτοὶ τυγχάνομεν ἐπιτηδεύοντες. ~Ἔτι τοίνυν
[140]	δ' ἂν φθονήσωσιν ἀπολλύουσιν, ἤν	περ	δυνηθῶσι. (Ταῦτα δὲ δρῶντες οὐκ
[170]	γὰρ ἐπιεικεῖς ὑμῶν, πρὸς οὕς	περ	ἐγὼ ποιήσομαι τοὺς λόγους, ἠπιστάμην
[210]	πολὺ τῆς ἀληθείας διημαρτηκότας, ἤν	περ	ἐθελήσητε διὰ τέλους ἀκοῦσαι τῶν
[20]	μέγεθος τοῦ τιμήματος, ἀλλ' ἐάν	περ	ἐθελήσητε μετ' εὐνοίας ἀκροάσασθαι, πολλὰς
[20]	τοιοῦτον εἶναί με νομίζοντας οἷός	περ	εἰμί, βεβαιότερον ἔτι ταύτην ἕξειν
[80]	νόμους τιθέντων καὶ γραφόντων, ὅσῳ	πέρ	εἰσι σπανιώτεροι καὶ χαλεπώτεροι καὶ
[100]	τὴν αἰτίαν ταύτην κρινόμενος· ὅ	περ	ἐμοὶ συμβέβηκεν. (Ἑτέρῳ μὲν οὖν
[200]	τοιαύταις ἐχρῶντο ταῖς διανοίαις οἵας	περ	ἐξ ἀρχῆς ἔφυσαν ἔχοντες, ἄνδρες
[70]	τοὺς λόγους τοὺς ἀναγνωσθέντας οἵους	περ	ἐξ ἀρχῆς ὑπεθέμην. (Βούλομαι δ'
[170]	τὴν τῶν λόγων μελέτην οἵα	πέρ	ἐστι, μᾶλλον ἢ ζῆν πολυπλασίω
[90]	μοι τοιοῦτος ἦν συγγεγενημένος οἷός	πέρ	ἐστιν ὁ κατήγορος, ὃς μισῶν
[290]	πρόγονοι κατέλιπον, ἀλλὰ τούτοις οἷς	περ	ἡ φύσις ἡ τῶν ἀνθρώπων
[250]	γὰρ ἄλλοις οἷς ἔχομεν, ὅ	περ	ἤδη καὶ πρότερον εἶπον, οὐδὲν
[70]	Νικοκλεῖ μὴ ῥᾳθυμεῖν μηδ' ὥς	περ	ἱερωσύνην εἰληφότα τὴν βασιλείαν, οὕτω
[100]	αὐτὴν δὲ ποιοῦμαι πρόκλησιν ἥν	περ	καὶ περὶ τῶν ἄλλων· ἀξιῶ
[250]	τὴν αὐτὴν ἔχειν διάνοιαν ἥν	περ	καὶ περὶ τῶν ἄλλων, καὶ
[210]	αὐτοὺς ἐπί τι τούτων ὧν	περ	καὶ τὰ θηρία δυνηθείη προαγαγεῖν,
[290]	(ἔτι δὲ τὴν ἐμπειρίαν, ἥ	περ	μάλιστα ποιεῖ δύνασθαι λέγειν, ἐνθένδε
[230]	οἱ τοιαύτην φύσιν ἔχοντες, οἵαν	περ	ὁ κατήγορος, πονηροῖς οἶμαι καὶ
[120]	τοῦ μηδὲν γίγνεσθαι τοιοῦτον, ὅσην	περ	οἱ δεσπόται τῶν χρημάτων· οὐ
[270]	τὸ δικαστήριον. Ὅμως δὲ καὶ	περ	οὕτω διακείμενος ἐπιχειρήσω διαλεχθῆναι περὶ
[140]	οὔσας ταῖς τούτων, ἀλλ' οἵας	περ	πρὸς ἐμὲ λέγειν ἐπιχειρεῖς; (Ἀποφαίνεις
[80]	τοιοῦτον ὄντα με κατέλαβον οἷόν	περ	προσεδόκησαν· νῦν δὲ τοσούτων γεγενημένων,
[90]	ἐξ αὐτῶν τούτων ἐξ ὧν	περ	προσήκει καὶ δίκαιόν ἐστι, ποιήσομαι
[320]	μέχρι ταύτης τῆς ἡμέρας, ὥς	περ	προσήκει τοὺς εὐσεβεῖς καὶ θεοφιλεῖς
[290]	τούτοις διενεγκεῖν τῶν ἡλικιωτῶν, οἷς	περ	ὑμεῖς ἁπάντων, διαφθείρεσθαι ψηφίσαισθε, καὶ
[20]	εἰς κίνδυνον καταστὰς ἀναγκασθήσεται λέγειν	ἅπερ	ἐγὼ νῦν πρὸς τοὺς μέλλοντας
[80]	τε καὶ διαπεπραγμένος ἀπ' αὐτῶν	ἅπερ	ἐγώ; (Τούτων γὰρ γραφέντων καὶ
[20]	φανερῶς ἐξημαρτηκότων πλέον λαμβάνουσιν ἀργύριον.	(Ἅπερ	Λυσίμαχος διανοηθεὶς εἰς τουτονὶ τὸν
[30]	ὀργὴν καὶ μῖσος ὑμᾶς καταστήσειν·	ἅπερ	ὅταν πάθωσιν οἱ κρίνοντες, χαλεπώτατοι
[10]	ἔργον. Ὅμως δ' οὐκ ἀπέστην,	καίπερ	τηλικοῦτος ὤν. Πρὶν αὐτὸν ἀπετέλεσα,
[320]	πολεμίους οἰκήσαντας. ~Ἀλλὰ γὰρ αἰσθάνομαι,	καίπερ	ὑπὸ τῆς ὀργῆς βίᾳ φερόμενος,
[230]	παρούσῃ χρωμένους; ~Χωρὶς δὲ τούτων,	εἴπερ	ἡ περὶ τοὺς λόγους δεινότης
[170]	(Πρὸ πολλῶν δ' ἂν ἐποιησάμην,	εἴπερ	ἦν εἱμαρμένον μοι φεύγειν τὴν
[10]	ἔδει δίδοσθαι τοῖς φεύγουσιν ἀπολογίαν,	εἴπερ	οἷόν τ' ἦν ἐκ τῶν
[20]	τὸν αὐτὸν καθέστηκα κίνδυνον, εἰς	ὅνπερ	ἂν εἰ πάντας ἐτύγχανον ἠδικηκώς.
[280]	τὰ τῆς πόλεως καλῶς διοικήσουσιν,	ὧνπερ	ἕνεκα καὶ πονητέον καὶ φιλοσοφητέον
[30]	τῶν ἐπιτηδευμάτων τῶν ἐμῶν, ἐξ	ὧνπερ	οἷόν τ' ἐστὶν εἰδέναι τὴν
[110]	στρατόπεδον διὰ τοῦ Ἰσθμοῦ πορευόμενον,	ὅπερ	αὐτοῖς τῆς περὶ Λεῦκτρα συμφορᾶς
[310]	τε καὶ τοῖς ἀκούουσι παρασχεῖν.	Ὅπερ	καὶ περὶ τῶν ἤδη προειρημένων
[170]	τὴν ἐναντίαν τῆς προσηκούσης περιέθηκεν·	ὅπερ	καὶ τῇ παιδεία ταύτῃ συμβέβηκεν.
[10]	ταῦτα τῶν ἄλλων τολμῶσι κατηγορεῖν·	ὅπερ	Λυσίμαχος πεποίηκεν. Οὗτος γὰρ αὐτὸς
[120]	πράττων καὶ νοῦν ἐχόντως διατετέλεκεν·	ὅπερ	Τιμοθέῳ συμβέβηκεν. (Οἶμαι οὖν ὑμῶν
[80]	καινὰ δὲ ζητοῦντες ἐπιπόνως εὑρήσουσι.	Διόπερ	ἔφασκον ἀμφοτέροις μὲν ἐπαινεῖσθαι προσήκειν,
[320]	γιγνομένων οὐδὲν αὐτοὺς οἶμαι λανθάνειν.	Διόπερ	οὐκ ὀρρωδῶ τὸ μέλλον συμβήσεσθαι
[0]	ἔτη γεγονὼς δύο καὶ ὀγδοήκοντα.	Διόπερ	χρὴ συγγνώμην ἔχειν, ἢν μαλακώτερος
[290]	τοιαύτην ἀδικίαν, (καὶ πεποιηκότες ὅμοιον	ὥσπερ	ἂν εἰ Λακεδαιμόνιοι τοὺς τὰ
[10]	τῶν ἄλλων ἁπάντων, ὅμοιον ἐργαζόμενος	ὥσπερ	ἂν εἴ τις ἱεροσυλίας ἕτερον
[0]	περὶ δικογραφίαν, καὶ παραπλήσιον ποιοῦντας	ὥσπερ	ἂν εἴ τις Φειδίαν τὸν
[140]	γραφήν, ἐσκόπουν περὶ αὐτῶν τούτων	ὥσπερ	ἂν ὑμῶν ἕκαστος, καὶ τόν
[80]	δεινόν ἐστι διαφθείρεσθαι τοὺς τηλικούτους,	ὥσπερ	ἀντιλέγοντός τινος περὶ τούτων, ἢ
[50]	ὁ δεδομένος ἡμῖν ὀλίγος ἐστίν·	ὥσπερ	δὲ τῶν καρπῶν, ἐξενεγκεῖν ἑκάστου
[130]	πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων θεραπείαν	ὥσπερ	δεινὸς περὶ τὴν τῶν πραγμάτων
[40]	τοῖς ἄλλοις περὶ τῶν ἀμφισβητουμένων	ὥσπερ	δεσπότης ἐδίκαζεν; Ὥστ' ἐξ ὧν
[250]	οὕτω διακέησθε πρὸς ἑκάστους ἡμῶν	ὥσπερ	δίκαιόν ἐστι, ~πρὸς δὲ τούτοις
[160]	παρ' ἑτέρων λαμβάνοντες χρησίμους αὑτούς,	ὥσπερ	ἐγώ, τῇ πόλει παρέξειν. Πολλῆς
[0]	διαπραξόμενος, πλὴν εἰ γραφείη λόγος	ὥσπερ	εἰκὼν τῆς ἐμῆς διανοίας καὶ
[160]	τοῖς συμπολιτευομένοις- (ὅτε δ' οὖν,	ὥσπερ	εἶπον, ἠρχόμην πλησιάζειν τισίν, ᾠόμην,
[0]	πρὸς χρήματα διακειμένους· (ᾐσθημένος δ'	ὥσπερ	εἶπον πλείους ὄντας ὧν ᾠόμην
[170]	καταγιγνώσκειν, μηδ' ὁμοίως διακεῖσθαι δικάζοντας	ὥσπερ	ἐν ταῖς ἰδίαις διατριβαῖς, ἀλλὰ
[10]	αὐτὸν νομίζειν εἶναί με δεινόν,	ὥσπερ	ἐν ὑμῖν εἴρηκεν· οὐ γὰρ
[110]	πολιορκίαν ἀνήλωσαν. (Ἠβουλόμην δ' ἄν,	ὥσπερ	ἐξαριθμῆσαι τὰς πράξεις ῥᾴδιον γέγονεν,
[0]	οὐχ οὕτω πρός με διακειμένους	ὥσπερ	ἤλπιζον, ἀλλὰ τοὺς μὲν πολὺ
[120]	μιᾷ τύχῃ τηλικοῦτόν τι κατώρθωσεν	ὥσπερ	Λύσανδρος, ὃ μηδενὶ τῶν ἄλλων
[0]	μηδ' ἐπὶ τοῖς βλασφημεῖν εἰθισμένοις	ὥσπερ	νῦν γενόμενον. (Σκοπούμενος οὖν εὕρισκον
[300]	παύσεσθε ταύτης, οὐχ οὕτω δ'	ὥσπερ	νῦν οἱ μὲν τραχέως οἱ
[170]	πολυπλασίω χρόνον ἐφορῶν οὕτως αὐτὴν	ὥσπερ	νῦν παρ' ὑμῖν φερομένην. (Τῆς
[180]	περὶ τῆς τῶν λόγων παιδείας	ὥσπερ	οἱ γενεαλογοῦντες πρῶτον διελθεῖν πρὸς
[250]	τῶν κοινῶν καὶ τῶν χρησίμων	ὥσπερ	οἱ φαυλότατοι τῶν ἀνθρώπων, οὐκ
[120]	ἐκεῖνος οὐδεμίαν ταραχὴν ἐποίησεν, ἀλλ'	ὥσπερ	οἰκουμένας αὐτὰς εἰσιὼν κατέλαβεν, οὕτως
[0]	μὲν οὖν δαπάνην οὕτως ἠνέγκαμεν,	ὥσπερ	προσήκει τοὺς μήτε λίαν ὑπὸ
[60]	ἀπὸ τοῦ προτέρου καὶ χωρίς,	ὥσπερ	τὰ καλούμενα κεφάλαια, ποιήσας, πειρῶμαι
[160]	δ' ὑπὲρ τοῦ μὴ πλουτεῖν	ὥσπερ	τῶν μεγίστων ἀδικημάτων ἀπολογίαν δεῖ
[100]	διδασκάλοις ὁμοίως ὑπὲρ τῶν συγγεγενημένων	ὥσπερ	ὑπὲρ αὑτῶν ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν
[170]	εὐσύνοπτός ἐστιν οὐδ' ἀκριβής, ἀλλ'	ὥσπερ	χειμάρρους, ὅπως ἂν ἕκαστον ὑπολαβοῦσα
[170]	δὲ φοβοῦμαι μὴ διὰ ταύτην	ὑπὲρ	ἄλλων πραγμάτων ἐπιεικῶς εἰρηκώς, περὶ
[210]	ἐκείνοις ἐπιτηδεύοντας. (Ἐγὼ δ' οὐχ	ὑπὲρ	ἁπάντων τῶν προσποιουμένων δύνασθαι παιδεύειν
[130]	τοιούτοις τῶν ἀνθρώπων, ὅσοι τοῖς	ὑπὲρ	αὑτοὺς πεφυκόσιν ἀχθόμενοι τυγχάνουσι. Τοιγαροῦν
[270]	ἀληθεῖς καὶ σαφεῖς ᾤμην ἔχειν	ὑπὲρ	αὐτῶν. (Ἡγοῦμαι δὲ τοιαύτην μὲν
[160]	λόγους καὶ δικαίους ᾤμην ἔχειν	ὑπὲρ	αὐτῶν· ὁρῶν δ' οὐ μόνον
[20]	καὶ τὰς διαβολάς, ἐμὲ δ'	ὑπὲρ	αὐτῶν οὐ δυνησόμενον ἀξίως τῆς
[240]	ἂν Λυσίμαχος ἦν ὁ λυπούμενος	ὑπὲρ	αὐτῶν οὐδ' ἄλλος οὐδεὶς τῶν
[100]	ὁμοίως ὑπὲρ τῶν συγγεγενημένων ὥσπερ	ὑπὲρ	αὑτῶν ἀναγκαῖον ποιεῖσθαι τὴν ἀπολογίαν,
[10]	τῶν ἐξαπατώντων κατηγορίαις ἢ ταῖς	ὑπὲρ	αὑτῶν ἀπολογίαις, οὐδὲ τῶν λεγόντων
[270]	γὰρ εἴ τισι δόξω δεδιὼς	ὑπὲρ	γήρως καὶ μικροῦ βίου προδιδόναι
[100]	περὶ αὐτῶν. (Χρὴ δὲ τὸν	ὑπὲρ	ἐκείνου λόγον οὐκ ἀλλότριον εἶναι
[160]	ποιητὴν οἱ πρὸ ἡμῶν γεγονότες	ὑπὲρ	ἑνὸς μόνον ῥήματος, ὅτι τὴν
[300]	γεγενημένους. (Ὧν εἰκὸς ὑμᾶς ἐνθυμουμένους	ὑπὲρ	μὲν τοῦ πλήθους τοῦτο σκοπεῖν,
[160]	διετέθην πρὸς αὐτόν. Ἐγὼ γὰρ	ὑπὲρ	μὲν τῶν ἰδίων πολλὰς ἐλπίδας
[280]	τοιαύτην δόξαν ἔχοντος ἐντιμοτέρας κατέστησεν,	ὑπὲρ	οὗ σπουδαστέον ἐστὶ τοῖς εὖ
[220]	αὐτῶν· ἔτι δὲ τίνες ἂν	ὑπὲρ	πονηρίας ἀργύριον ἀναλώσαιεν, ἐξὸν αὐτοῖς
[0]	περὶ τῶν ἰδίων συμβολαίων, ἀλλ'	ὑπὲρ	τηλικούτων τὸ μέγεθος καὶ τοιούτων
[60]	προτρέπειν ἐπ' ἀρετὴν καὶ τοὺς	ὑπὲρ	τῆς πόλεως κινδύνους, ἢ δικαίως
[130]	οὕτως· βούλομαι γὰρ καὶ τὸν	ὑπὲρ	τῆς πόλεως λόγον εἰπεῖν. Εἰ
[70]	πραοτάτην. Ὅπου δὲ βασιλεῖ διαλεψόμενος	ὑπὲρ	τοῦ δήμου τοὺς λόγους ἐποιούμην,
[160]	τῆς δόξης ταύτης· νῦν δ'	ὑπὲρ	τοῦ μὴ πλουτεῖν ὥσπερ τῶν
[120]	οἰκίας, ἀλλὰ τοσαύτην εἶχεν ἐπιμέλειαν	ὑπὲρ	τοῦ μηδὲν γίγνεσθαι τοιοῦτον, ὅσην
[100]	εἰ δέ τινες πονηροὶ γεγόνασιν,	ὑπὲρ	τούτων δίκην ὑποσχεῖν ἐθελούσης; Καὶ
[90]	ὑμᾶς ἐπαινεῖν, ἐμοὶ δὲ μηδεμίαν	ὑπὲρ	τούτων χάριν ἔχειν, εἰ δὲ
[160]	ὄντων ἐκπεπτωκότας ἢ τοὺς δίκην	ὑπὲρ	τῶν ἁμαρτημάτων δεδωκότας. (Καὶ τί
[210]	παιδεύειν ποιοῦμαι τοὺς λόγους, ἀλλ'	ὑπὲρ	τῶν δικαίως τὴν δόξαν ταύτην
[60]	ἢ δικαίως ἂν δοῦναι δίκην	ὑπὲρ	τῶν εἰρημένων, ἀλλ' οὐκ ἂν
[60]	ἅπαντας ἠφανικέναι τοὺς λόγους, αἰσχυνομένους	ὑπὲρ	τῶν εἰρημένων αὑτοῖς, τούς τε
[100]	συμβούλοις εἶναι καὶ διδασκάλοις ὁμοίως	ὑπὲρ	τῶν συγγεγενημένων ὥσπερ ὑπὲρ αὑτῶν
[120]	πράξεις Ἰφικράτους ἀναδεχομένου, τὸν δ'	ὑπὲρ	τῶν χρημάτων λόγον Μενεσθέως, τούτους
[60]	πεπραγμένα πρότερον ἐπαινοῦντας, καὶ τοὺς	ὑπὲρ	ὧν δεῖ πράττειν συμβουλεύοντας ἢ
[100]	γραφῆς· τοῖς μὲν γὰρ ἰδιώταις	ὑπὲρ	ὧν ἕκαστος ἔπραξε προσήκει διαλεχθεῖσι
[150]	ἐνδεής τις γενήσεται τῶν ἀναγκαίων.	Ὑπὲρ	ὧν ἐπαίνου τυγχάνειν ἄξιος ἦν
[0]	τὸ μέγεθος καὶ τοιούτων πραγμάτων,	ὑπὲρ	ὧν οὐδεὶς ἂν ἄλλος ἐπιχειρήσειε,
[90]	καὶ φίλοις αὐτοῖς ἐχρώμην, ἱκανὴν	ὑπὲρ	ὧν φεύγω τὴν γραφὴν ἡγοῦμαι
[290]	ἱππεύειν μελετώντων δίκην λαμβάνειν ἀξιοῖεν.	Ὑπὲρ	ὧν φυλακτέον ἐστίν, ὅπως μηδὲν
[210]	ἡμῖν γίγνοιτο διαφθείρουσι τοὺς νεωτέρους.	Πότερ'	ἂν ἡσθείημεν ὁρῶντες ἢ καὶ
[100]	ἀξιῶ γάρ, εἰ μὲν κακὸς	ἀνὴρ	γέγονε Τιμόθεος καὶ πολλὰ περὶ
[130]	ἀλλ' ἦν μὲν καλὸς κἀγαθὸς	ἀνὴρ	καὶ τῆς πόλεως καὶ τῆς
[160]	ὑπαρχόντων ἡμῖν, ἀφ' ὧν ὁ	πατὴρ	ἅμα τῇ τε πόλει χρήσιμον
[320]	ὀργῆς βίᾳ φερόμενος, τὸ μὲν	ὕδωρ	ἡμᾶς ἐπιλεῖπον, αὐτὸς δ' ἐμπεπτωκὼς
[90]	Κάλλιππος πλησιάζειν, μετὰ δὲ τούτους	Ὀνήτωρ,	Ἀντικλῆς, Φιλωνίδης, Φιλόμηλος, (Χαρμαντίδης. Τούτους
[230]	καὶ δημαγωγὸς ὢν ἀγαθὸς καὶ	ῥήτωρ	ἄριστος οὕτως ἐκόσμησε τὴν πόλιν
[190]	πᾶσι κοινῆς, τοιοῦτος ἂν εἴη	ῥήτωρ	οἷος οὐκ οἶδ' εἴ τις

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 2/10/2008