Paragraphes
[50]	τέλους εἰπεῖν οὐκ ἂν δυναίμην·	ὁ	γὰρ χρόνος ὁ δεδομένος ἡμῖν
[150]	πάνυ μετρίοις τὸν βίον διαγαγόντες·	ὁ	δὲ πλεῖστα κτησάμενος ὦν ἡμεῖς
[100]	ὀλίγῳ πρότερον ὑπ' ἐμοῦ λεχθείσης,	ὁ	δὲ πολλῶν καὶ μεγάλων πραγμάτων
[270]	τὰς πρεπωδεστάτας καὶ μάλιστα συμφερούσας·	ὁ	δὲ τὰς τοιαύτας συνεθιζόμενος θεωρεῖν
[110]	τούτων διαπραξόμενοί τι τῶν δεόντων.	Ὁ	δὲ τοῖς μὲν τοιούτοις λοχαγοῖς
[50]	ἂν δυναίμην· ὁ γὰρ χρόνος	ὁ	δεδομένος ἡμῖν ὀλίγος ἐστίν· ὥσπερ
[40]	πραγμάτων μαθητάς μου γιγνομένους ὧν	ὁ	κατήγορος εἴρηκε, μηδὲ περὶ τοὺς
[100]	γὰρ ἐκείνων οὐδὲν φλαῦρον εἰπεῖν	ὁ	κατήγορος ἐτόλμησε, περὶ δὲ τὴν
[40]	δὲ πλείους εἰληφώς, ὥς φησιν	ὁ	κατήγορος, ἢ σύμπαντες οἱ περὶ
[90]	ἦν συγγεγενημένος οἷός πέρ ἐστιν	ὁ	κατήγορος, ὃς μισῶν ἅπαντας τοὺς
[230]	τοιαύτην φύσιν ἔχοντες, οἵαν περ	ὁ	κατήγορος, πονηροῖς οἶμαι καὶ τοῖς
[30]	τῆς γραφῆς πειρᾶταί με διαβάλλειν	ὁ	κατήγορος ὡς διαφθείρω τοὺς νεωτέρους
[270]	οἶμαι δηλώσειν. Πρῶτον μὲν γὰρ	ὁ	λέγειν ἢ γράφειν προαιρούμενος λόγους
[150]	κτησάμενος ὦν ἡμεῖς μνημονεύομεν, Γοργίας	ὁ	Λεοντῖνος, οὗτος διατρίψας μὲν περὶ
[90]	κίνδυνον. (Καὶ μὴν οὐδ' ἐκεῖνος	ὁ	λόγος δικαίως ἄν με βλάψειεν,
[150]	ἐστιν εἰπεῖν, ἵνα μὴ πιστευθεὶς	ὁ	λόγος εἰς μείζους καὶ πλείους
[170]	γὰρ τἀληθὲς εἰ καὶ μωρὸς	ὁ	λόγος ἐστίν, ἤδη τελευτῆσαι τὸν
[0]	ἀντιδόσεως. (Εἰ μὲν ὅμοιος ἦν	ὁ	λόγος ὁ μέλλων ἀναγνωσθήσεσθαι τοῖς
[110]	διεπράξατο τὸ μέγεθος. Ἔστι δ'	ὁ	λόγος ὁ περὶ τούτων φιλαπεχθήμων
[170]	δ' οὐ περὶ μικρῶν οὔθ'	ὁ	λόγος οὔθ' ἡ κρίσις ἐν
[180]	ὄντες τὰς ἰδέας ἁπάσας, αἷς	ὁ	λόγος τυγχάνει χρώμενος, (διεξέρχονται τοῖς
[240]	ἐποιοῦμεν, οὐκ ἂν Λυσίμαχος ἦν	ὁ	λυπούμενος ὑπὲρ αὐτῶν οὐδ' ἄλλος
[110]	ἐπὶ Σάμον στρατεύσας, ἣν Περικλῆς	ὁ	μεγίστην ἐπὶ σοφίᾳ καὶ δικαιοσύνῃ
[110]	στρατοπέδοις τοῖς πλανωμένοις κατατετριμμένος, ἀλλ'	ὁ	μεθ' ὑμῶν πολιτευόμενος τηλικαῦτα διεπράξατο
[0]	μὲν ὅμοιος ἦν ὁ λόγος	ὁ	μέλλων ἀναγνωσθήσεσθαι τοῖς ἢ πρὸς
[60]	καὶ δικαιοσύνην συντείνουσιν. Ἔστι δ'	ὁ	μέλλων δειχθήσεσθαι Νικοκλεῖ τῷ Κυπρίῳ,
[50]	λεγομένοις. (Ὁ μὲν γὰρ λόγος	ὁ	μέλλων πρῶτος ὑμῖν δειχθήσεσθαι κατ'
[260]	τοὺς τῶν παλαιῶν σοφιστῶν, ὧν	ὁ	μὲν ἄπειρον τὸ πλῆθος ἔφησεν
[50]	ἵνα ῥᾷον ἐπακολουθῶσι τοῖς λεγομένοις.	(Ὁ	μὲν γὰρ λόγος ὁ μέλλων
[180]	φύσει καὶ ταῖς ἐπιμελείαις διενεγκοῦσιν.	(Ὁ	μὲν οὖν τύπος τῆς φιλοσοφίας
[300]	πόλει κτησάμενος, (τίς δ' ἦν,	ὁ	μετ' ἐκεῖνον τοὺς Ἕλληνας ἐλευθερώσας
[300]	τῇ πόλει περιβαλών, τίς δὲ	ὁ	μετὰ τοῦτον ἀργυρίου καὶ χρυσίου
[30]	κατηγορήσων ἢ καταμαρτυρήσων. Ὅπου γὰρ	ὁ	μηδ' ἀκηκοὼς μηδὲν πώποτε φλαῦρον
[160]	τῶν ὑπαρχόντων ἡμῖν, ἀφ' ὧν	ὁ	πατὴρ ἅμα τῇ τε πόλει
[270]	λόγους διακειμένοις. (Καὶ μὴν οὐδ'	ὁ	πείθειν τινὰς βουλόμενος ἀμελήσει τῆς
[110]	μέγεθος. Ἔστι δ' ὁ λόγος	ὁ	περὶ τούτων φιλαπεχθήμων μέν, ῥηθῆναι
[100]	ὧν ληφθεισῶν ἅπας ὁ τόπος	ὁ	περιέχων οἰκεῖος ἠναγκάσθη τῇ πόλει
[160]	ἂν βουληθῶσιν, ὥστε Λυσίμαχος μὲν	ὁ	προῃρημένος ζῆν ἐκ τοῦ συκοφαντεῖν
[10]	κρίνουσι γνῶναι ῥᾴδιον ἐξ ὧν	ὁ	πρότερος εἴρηκεν, ἀλλ' ἀγαπητὸν ἢν
[250]	ἡμῶν μεμηχανημένα λόγος ἡμῖν ἐστιν	ὁ	συγκατασκευάσας. (Οὗτος γὰρ περὶ τῶν
[190]	τίς οὐκ οἶδεν ὅτι τυχὼν	ὁ	τοιοῦτος παιδείας μὴ τῆς ἀπηκριβωμένης,
[100]	τούτων ἐνίας, ὧν ληφθεισῶν ἅπας	ὁ	τόπος ὁ περιέχων οἰκεῖος ἠναγκάσθη
[300]	δημοκρατίαν καταστήσας, ποῖος δέ τις	ὁ	τοὺς βαρβάρους Μαραθῶνι τῇ μάχῃ
[300]	γεγονὼς καὶ τίνα τρόπον πεπαιδευμένος	ὁ	τοὺς τυράννους ἐκβαλὼν καὶ τὸν
[100]	διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην κρινόμενος·	ὅ	περ ἐμοὶ συμβέβηκεν. (Ἑτέρῳ μὲν
[250]	μὲν γὰρ ἄλλοις οἷς ἔχομεν,	ὅ	περ ἤδη καὶ πρότερον εἶπον,
[170]	δ' ἂν λάβωσιν ἐατέον ποιεῖν	ὅ	τι ἂν βουληθῶσιν, (ἀλλ' εἰ
[160]	διδοῦσα καὶ λέγειν καὶ ποιεῖν	ὅ	τι ἂν βουληθῶσιν, ὥστε Λυσίμαχος
[20]	ποιεῖν, ὥστε τῶν μὲν αἰτιωμένων	ὅ	τι ἂν λέγωσιν ἀποδέχεσθαι, τῶν
[200]	παραγιγνομένας, οὐχ ὁμοίως δ' ἀλλήλοις	ὅ	τι ἂν μάθωμεν ἐξεργαζομένους, ἀλλὰ
[240]	λέγουσι, τούτοις χρῶνται, καὶ πράττουσιν	ὅ	τι ἂν οἱ τοιοῦτοι παραινέσωσι·
[130]	Ἢν γὰρ τούτοις ἀρέσκῃς, ἅπαν	ὅ	τι ἂν πράξῃς οὐ πρὸς
[100]	γραφῆς ἐκ τῶν ἐμοὶ πεπραγμένων,	ὅ	τι ἂν ὑμῖν δίκαιον εἶναι
[320]	ἔχοντος τὴν γνώμην, καὶ νομίζοντος	ὅ	τι ἂν ὑμῖν δόξῃ, τοῦθ'
[210]	οὕτως ἄν φήσαιεν εἶναι φαῦλον,	ὅ	τι γυμνασθὲν καὶ πονῆσαν οὐκ
[270]	λαβεῖν ἣν ἔχοντες ἂν εἰδεῖμεν	ὅ	τι πρακτέον ἤ λεκτέον ἐστίν,
[140]	ποιήσομαι τοὺς λόγους. ~Ἀπορῶ δ'	ὅ	τι χρήσομαι τοῖς ὑπολοίποις, καὶ
[180]	πρὸς τοῦτο πεφυκέναι καλῶς, πρὸς	ὃ	ἂν προῃρημένοι τυγχάνωσιν, ἔπειτα παιδευθῆναι
[240]	νόσον ταύτην διαφυγεῖν λοιδοροῦντες διατελοῦσιν.	(Ὃ	δ' οὐ μόνον ταραχῆς σημεῖόν
[20]	τὴν εὔνοιαν τοῖς ἀγωνιζομένοις παρέχοντες.	(Ὃ	δὲ πάντων δεινότατον, ὅταν τις
[210]	ἂν ἀλλήλους πρὸς ἐπιείκειαν εὐεργετήσαιμεν.	(Ὃ	δὲ πάντων δεινότατον, ὅτι καθ'
[250]	κακοῦ πράγματος ἐπιθυμοῦντας διαφθείρεσθαί φασιν.	~Ὃ	δὲ πάντων δεινότατον, ὅτι προκρίναιεν
[280]	(Τὸ τοίνυν περὶ τὴν πλεονεξίαν,	ὃ	δυσχερέστατον ἦν τῶν ῥηθέντων· εἰ
[120]	τηλικοῦτόν τι κατώρθωσεν ὥσπερ Λύσανδρος,	ὃ	μηδενὶ τῶν ἄλλων διαπράξασθαι συμβέβηκεν,
[80]	ἢ τοῦτο δέον αὐτὸν ἀποφαίνειν	ὃ	πάντες ὁμολογοῦσιν, ἀλλ' οὐκ ἐκεῖνο
[250]	τοιοῦτο πρᾶγμα δυσμενῶς φαίνεσθαι διακειμένους,	ὃ	πάντων τῶν ἐνόντων ἐν τῇ
[240]	καὶ φιλοσοφίᾳ τοῦτο κατεργάσασθαι πειρωμένους,	ὃ	παρὰ τῶν θεῶν αὐτοὶ βούλονται
[80]	τοῖς ἄλλοις εὐδοκιμοῦντας πειραθῆναι συναγαγεῖν,	ὃ	ῥᾳδίως ὅστις ἂν οὖν βουληθεὶς
[230]	προγόνοις ἡμῶν ἐκλιπεῖν τὴν πόλιν,	ὃ	τίς ἂν οἷός τ' ἐγένετο
[310]	μὲν κατηγοροῦσαν, τὴν δὲ κρινομένην.	Ὃ	τίς ἂν τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν
[250]	ἐτόλμησε τῶν ἐπιθυμούντων τοιούτου πράγματος,	ὃ	τοσούτων τὸ πλῆθος καὶ τηλικούτων
[10]	ἔστι δέ τι καὶ τοιοῦτον	ὃ	τῶν νεωτέρων τοῖς ἐπὶ τὰ
[190]	βούλεται δὲ ταὐτὰ δηλοῦν ἐκείνοις.	Ὃ	χρὴ μέγιστον ὑμῖν γενέσθαι τεκμήριον
[210]	τῶν φασκόντων μὲν εἶναι σοφιστῶν	ἄλλο	δέ τι πραττόντων ἐπὶ τοὺς
[140]	ἑτέροις συνηγωνισμένον μήτε μεμαρτυρηκότα, μήτ'	ἄλλο	πεποιηκότα μηδέν, ἐν οἷς ἅπαντες
[320]	γιγνώσκειν, αἰσχυνθείην ἄν, εἰ δι'	ἄλλο	τι σωζοίμην ἢ διὰ τοὺς
[80]	τὸ πλέονος ἄξιον προτιμᾶν, ἔπειτα	κἀκεῖνο	γιγνώσκειν, ὅτι νόμους μὲν θεῖναι
[140]	οὕτως ἰδίοις οὖσι καὶ περιττοῖς	κἀκεῖνο	λέγεις, ὡς τῶν μὲν ἀρχῶν
[130]	καὶ δικαιοτάτους, οὐ μὴν ἀλλὰ	κἀκεῖνο	παρατηρεῖν καὶ σκοπεῖν, ὅπως ἐπιχαρίτως
[40]	τὰ συμβόλαια γιγνομένων. (Ἀλλὰ μὴν	κἀκεῖνο	πᾶσι φανερόν ἐστιν ὅτι παμπληθεῖς
[220]	διαλεχθῆναι τολμήσειεν. (Ἡδέως δ' ἂν	κἀκεῖνο	πυθοίμην παρὰ τῶν χαλεπῶς ἐχόντων
[40]	τὸν νοῦν. (Πρῶτον μὲν οὖν	ἐκεῖνο	δεῖ μαθεῖν ὑμᾶς, ὅτι τρόποι
[80]	ὃ πάντες ὁμολογοῦσιν, ἀλλ' οὐκ	ἐκεῖνο	μόνον διδάσκειν ὡς ἐγὼ τυγχάνω
[110]	δικαιοσύνῃ καὶ σωφροσύνῃ δόξαν εἰληφὼς	ἀπὸ	διακοσίων νεῶν καὶ χιλίων ταλάντων
[110]	ἐπόρισε καὶ τῶν συντάξεων τῶν	ἀπὸ	Θρᾴκης· καὶ προσέτι Χαλκιδεῖς ἅπαντας
[230]	αἰτίους τῇ πόλει γεγενημένους, ἀρξαμένους	ἀπὸ	Σόλωνος. (Ἐκεῖνός τε γὰρ προστάτης
[50]	ἔτι μοι λεκτέων ὄντων, ἀρξάμενος	ἀπὸ	τῆς παραγραφῆς ἀνάγνωθι τὰ περὶ
[60]	δὲ τούτῳ τοὐναντίον· ἀπολύσας γὰρ	ἀπὸ	τοῦ προτέρου καὶ χωρίς, ὥσπερ
[280]	χρῶνται κατὰ φύσιν, ἀλλὰ μεταφέρουσιν	ἀπὸ	τῶν καλλίστων πραγμάτων ἐπὶ τὰ
[30]	βίον πορίζεσθαι. (Τοὺς μὲν τοίνυν	ἀπὸ	τῶν συμβολαίων τῶν ὑμετέρων ζῶντας
[110]	τὸ πρότερον ἀνήλωσε, ταύτην εἷλεν	ἀπὸ	τῶν χρημάτων ὧν αὐτὸς ἐπόρισε
[260]	θαυματοποιίαις, ταῖς οὐδὲν μὲν ὠφελούσαις	ὑπὸ	δὲ τῶν ἀνοήτων περιστάτοις γιγνομέναις,
[240]	ἐν μὲν τοῖς τοιούτοις δυναστεύοντας,	ὑπὸ	δὲ τῶν καλῶν κἀγαθῶν καὶ
[80]	ἀντιλεγομένην, ἐγὼ δ' ἐπὶ τὴν	ὑπὸ	πάντων ὁμολογουμένην. (Κἀκείνοις μὲν ἀπόχρη
[300]	τοὺς τοῦ μισεῖσθαι τὴν πόλιν	ὑπὸ	πολλῶν αἰτίους ὄντας, ἢ τοὺς
[30]	(Ὅτι μὲν οὖν οὐδεὶς οὔθ'	ὑπὸ	τῆς δεινότητος τῆς ἐμῆς οὔθ'
[10]	τοὺς δὲ φθονοῦντας ἔτι μᾶλλον	ὑπὸ	τῆς νόσου ταύτης λυπεῖσθαι· μείζω
[320]	οἰκήσαντας. ~Ἀλλὰ γὰρ αἰσθάνομαι, καίπερ	ὑπὸ	τῆς ὀργῆς βίᾳ φερόμενος, τὸ
[140]	ἡμαρτηκότας, τοὺς δὲ δι' ἀρετὴν	ὑπὸ	τῆς πόλεως ἐστεφανωμένους, τά τε
[180]	τοῦ δὲ σώματος ὑπηρετῆσαι τοῖς	ὑπὸ	τῆς ψυχῆς γνωσθεῖσιν. (Οὕτω δὲ
[270]	τῶν τοιούτων καὶ τὴν καλουμένην	ὑπό	τινων φιλοσοφίαν οὐκ εἶναι φημί,
[200]	οὐκ οἶδεν ὑμῶν πολλοὺς τῶν	ὑπὸ	τοῖς σοφισταῖς γενομένων οὐ φενακισθέντας
[270]	τοῦ βίου γεγενημένας ἢ τὰς	ὑπὸ	τοῦ λόγου πεπορισμένας; Ὥσθ' ὅσῳ
[250]	δεῖν, οὔθ' ὅμοιος γίγνεσθαι τοῖς	ὑπὸ	τοῦ φθόνου διεφθαρμένοις, οὔτε ψέγειν
[140]	ἀκουόντων. (Οὕτω γάρ” ἔφη τινὲς	ὑπὸ	τοῦ φθόνου καὶ τῶν ἀποριῶν
[10]	λέγειν, ἔνοχος ὢν φανῶ τοῖς	ὑπὸ	τούτου περὶ τῆς δεινότητος τῆς
[130]	τὸ δὲ πλῆθος ἀποδέχεσθαι τὰς	ὑπὸ	τούτων λεγομένας. (Περὶ ὧν ἡδέως
[80]	ἀρετὴν καὶ τὴν φρόνησιν τὴν	ὑπὸ	τῶν ἄλλων μὲν ἀγνοουμένην, ὑπ'
[270]	τῆς πλεονεξίας ἐπιθυμήσαιεν, μὴ τῆς	ὑπὸ	τῶν ἀνοήτων νομιζομένης, ἀλλὰ τῆς
[230]	Ἐν γὰρ ταῖς σανίσι ταῖς	ὑπὸ	τῶν ἀρχόντων ἐκτιθεμέναις ἀναγκαῖόν ἐστιν,
[20]	τῶν ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ πεπεισμένους	ὑπὸ	τῶν βουλομένων βλασφημεῖν ταχέως μεταπεισθήσεσθαι
[270]	εὖ διακειμένων λεγομένους ἢ τοὺς	ὑπὸ	τῶν διαβεβλημένων, καὶ τὰς πίστεις
[270]	λόγους ἀληθεστέρους δοκοῦντας εἶναι τοὺς	ὑπὸ	τῶν εὖ διακειμένων λεγομένους ἢ
[230]	ἀναγκαῖόν ἐστιν, ἐν μὲν ταῖς	ὑπὸ	τῶν θεσμοθετῶν ἀμφοτέρους ἐνεῖναι, τούς
[170]	ἐπακολουθοῦντας ταῖς ἀληθείαις καὶ μεταπειθομένους	ὑπὸ	τῶν λεγόντων τὰ δίκαια, τήν
[30]	τῆς δεινότητος τῆς ἐμῆς οὔθ'	ὑπὸ	τῶν συγγραμμάτων βέβλαπται τῶν πολιτῶν,
[0]	ὥσπερ προσήκει τοὺς μήτε λίαν	ὑπὸ	τῶν τοιούτων ἐκταραττομένους μήτε παντάπασιν
[230]	Κλεισθένης ἐκπεσὼν ἐκ τῆς πόλεως	ὑπὸ	τῶν τυράννων, λόγῳ πείσας τοὺς
[160]	Πίνδαρον μὲν τὸν ποιητὴν οἱ	πρὸ	ἡμῶν γεγονότες ὑπὲρ ἑνὸς μόνον
[180]	ἐχόντων ὁρῶντές τινες τῶν πολὺ	πρὸ	ἡμῶν γεγονότων περὶ μὲν τῶν
[10]	ἐν τοῖν χεροῖν ἔχων φανείη.	(Πρὸ	πολλοῦ δ' ἂν ἐποιησάμην οὕτως
[170]	μᾶλλον ἢ τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδεύμασι.	(Πρὸ	πολλῶν δ' ἂν ἐποιησάμην, εἴπερ
[20]	δὲ μὴ λίαν ἐνοχλῶ πολλὰ	πρὸ	τοῦ πράγματος λέγων, ἀφέμενος τούτων,
[120]	προηγόρευε τοῖς ἄρχουσιν, ἵνα μὴ	πρὸ	τῶν λιμένων ἐξαίφνης ὀφθεὶς εἰς
[220]	Πόντου καὶ τῶν ἄλλων τόπων	δεῦρο	πλεόντων, ἵνα παιδευθῶσι. Πότερον αὐτοὺς
[260]	ἄλλην παιδείαν διαπονηθέντες πρὸς μὲν	τὸ	βέλτιον εἰπεῖν ἢ βουλεύσασθαι περὶ
[80]	τοὺς πολίτας προτρέπειν προθυμούμενον πρὸς	τὸ	βέλτιον καὶ δικαιότερον προστῆναι τῶν
[290]	δεινοὶ γενόμενοι λέγειν οὐ πρὸς	τὸ	βέλτιστον ἀποβλέπουσιν, ἀλλ' ὅπως ἂν
[230]	ποιουμένους βελτίστους ὄντας τῶν ἐπὶ	τὸ	βῆμα παριόντων, ἔτι δὲ τῶν
[230]	εἰπεῖν πολυπράγμονας καὶ συκοφάντας εἶναι·	τὸ	γὰρ αἴτιον ἐν ἅπασι ταὐτὸ
[60]	χαριέντως μὲν εἰρῆσθαι ταῦτα φήσουσι	τὸ	γὰρ εὖ φθονήσουσιν εἰπεῖν̓ πολὺ
[140]	πρώτου μνησθῶ καὶ ποίου δευτέρου·	τὸ	γὰρ ἐφεξῆς με λέγειν διαπέφευγεν.
[250]	παιδεύομεν καὶ τοὺς φρονίμους δοκιμάζομεν·	τὸ	γὰρ λέγειν ὡς δεῖ τοῦ
[80]	νῦν. (Ὅτε μὲν γὰρ ἤρχετο	τὸ	γένος τὸ τῶν ἀνθρώπων γίγνεσθαι
[290]	ἀνθρώπων τῶν ἄλλων ζώων, καὶ	τὸ	γένος τὸ τῶν Ἑλλήνων τῶν
[50]	περὶ αὐτῶν· νῦν δέ με	τὸ	γῆρας ἐμποδίζει καὶ ποιεῖ προαπαγορεύειν.
[20]	τῆς δόξης ἀπολογήσασθαι καὶ διὰ	τὸ	γῆρας καὶ διὰ τὴν ἀπειρίαν
[180]	μέρος μὲν ἄν τι συμβάλοιντο,	τὸ	δ' ὅλον αἱ δυνάμεις αὗται
[130]	τοὺς ἐνθάδε πολιτευομένους καλῶς ἕξειν.	(Τὸ	δ' οὐχ οὕτως ἀλλὰ τοὐναντίον
[280]	ἂν αὐτῶν ἕκαστον τύχῃ ῥηθέν,	τὸ	δὲ δοκεῖν εἶναι καλὸν κἀγαθὸν
[130]	καὶ τὰ μὲν ἁμαρτανόμενα παρόψονται,	τὸ	δὲ κατορθωθὲν οὐρανόμηκες ποιήσουσιν· ἡ
[310]	τὰ τείχη τῆς πατρίδος κατασκαφέντα,	τὸ	δὲ μέγιστον, ὅλην τὴν πόλιν
[130]	αὐτοῦ πολλὰς καὶ ψευδεῖς πλάττειν,	τὸ	δὲ πλῆθος ἀποδέχεσθαι τὰς ὑπὸ
[230]	χρόνον δεσπόται τῶν Ἑλλήνων κατέστησαν·	(τὸ	δὲ τελευταῖον Περικλῆς καὶ δημαγωγὸς
[110]	ὑμᾶς αὐτῇ τὸν νοῦν ἐποίησε.	Τὸ	δὲ τελευταῖον Ποτίδαιαν, (εἰς ἣν
[130]	Εἰ μὲν ὑμεῖς πρὸς αὐτὸ	τὸ	δίκαιον ἀποβλέποντες σκέψεσθε περὶ τούτων,
[80]	διδάσκω δι' ὧν πλεονεκτήσουσι παρὰ	τὸ	δίκαιον ἀπόδειξιν μὲν οὐδεμίαν τούτων
[30]	νεωτέρους λέγειν διδάσκων καὶ παρὰ	τὸ	δίκαιον ἐν τοῖς ἀγῶσι πλεονεκτεῖν,
[10]	ἀμφοτέρων τῶν λόγων ἐκλαβεῖν δυνηθῶσι	τὸ	δίκαιον. (Οὐ θαυμάζω δὲ τῶν
[220]	ἵν' ἐν τοῖς ἀγῶσι παρὰ	τὸ	δίκαιον πλεονεκτῶσι. (Καί τοι τίνες
[270]	θορύβου καὶ βοῆς ἅπαν ἐμπλήσητε	τὸ	δικαστήριον. Ὅμως δὲ καὶ περ
[160]	σωθήσεσθαι. Πολὺ γὰρ δεινότερον καθέστηκε	τὸ	δοκεῖν εὐπορεῖν ἢ τὸ φανερῶς
[300]	καὶ μεγάλων ἡγήσασθαι πραγμάτων καὶ	τὸ	δύνασθαι τὰς πόλεις ἐκ τῶν
[300]	φιλοσοφίᾳ τὸν νοῦν. (Ἀναμνήσθητε δὲ	τὸ	κάλλος καὶ τὸ μέγεθος τῶν
[300]	καὶ θεραπεύειν, ἐπισταμένους ὅτι καὶ	τὸ	καλῶν καὶ μεγάλων ἡγήσασθαι πραγμάτων
[220]	Ὥστε τίς ἂν ἐν τούτοις	τὸ	κρεῖττον ἀγνοήσειεν, οὕτω μεγάλην τὴν
[270]	ἕξει ταύτην δύναμιν, ὥσθ' ἅμα	τὸ	λέγειν εὖ καὶ τὸ φρονεῖν
[270]	πλέονος ἀξίους, εἰ πρός τε	τὸ	λέγειν εὖ φιλοτίμως διατεθεῖεν, καὶ
[260]	ἐν τῷ παρόντι μήτε πρὸς	τὸ	λέγειν μήτε πρὸς τὸ πράττειν
[60]	τοῖς ἀνεγνωσμένοις. (Οὗτοι μὲν γὰρ	τὸ	λεγόμενον ὁμολογούμενον ἀεὶ τῷ προειρημένῳ
[160]	δὲ χρόνων ἐγγιγνομένων εἰσέπεσον εἰς	τὸ	λογίζεσθαι καὶ σκοπεῖν τί χρήσομαι
[70]	ἀνάγνωθι καὶ τούτου τοῦ λόγου	τὸ	λοιπὸν μέρος αὐτοῖς. {Ἐκ τοῦ
[250]	τοσούτων τὸ πλῆθος καὶ τηλικούτων	τὸ	μέγεθος ἀγαθῶν αἴτιόν ἐστιν. (Καὶ
[110]	μεθ' ὑμῶν πολιτευόμενος τηλικαῦτα διεπράξατο	τὸ	μέγεθος. Ἔστι δ' ὁ λόγος
[290]	τῆς Ἑλλάδος προσαγορεύεσθαι καὶ διὰ	τὸ	μέγεθος καὶ διὰ τὰς εὐπορίας
[170]	(τοῦτ' ἔχει δυσκολώτατον· διὰ γὰρ	τὸ	μέγεθος καὶ τὸ πλῆθος τῶν
[0]	ἰδίων συμβολαίων, ἀλλ' ὑπὲρ τηλικούτων	τὸ	μέγεθος καὶ τοιούτων πραγμάτων, ὑπὲρ
[20]	Οὐ μὴν παντάπασιν ἀθυμῶ διὰ	τὸ	μέγεθος τοῦ τιμήματος, ἀλλ' ἐάν
[300]	(Ἀναμνήσθητε δὲ τὸ κάλλος καὶ	τὸ	μέγεθος τῶν ἔργων τῶν τῇ
[80]	ταῦτα σπουδάζειν, αὐτοῖν δὲ τούτοιν	τὸ	μεῖζον καὶ τὸ πλέονος ἄξιον
[320]	οἶμαι λανθάνειν. Διόπερ οὐκ ὀρρωδῶ	τὸ	μέλλον συμβήσεσθαι παρ' ὑμῶν, ἀλλὰ
[320]	ὑπὸ τῆς ὀργῆς βίᾳ φερόμενος,	τὸ	μὲν ὕδωρ ἡμᾶς ἐπιλεῖπον, αὐτὸς
[60]	περὶ αὐτῶν, ἀνάγνωθι καὶ τοῦτο	τὸ	μέρος αὐτοῖς. {Ἐκ τοῦ περὶ
[280]	πίστεων εἶδος τοῦτο μόνον ὠφελεῖ	τὸ	μέρος, ἐφ' ᾧ ἂν αὐτῶν
[20]	καὶ τῶν ἀπολογουμένων, (τοσοῦτον δὲ	τὸ	μεταξὺ ποιεῖν, ὥστε τῶν μὲν
[120]	μαχόμενος. (Οὕτω δ' ἐσπούδαζε περὶ	τὸ	μηδεμίαν τῶν πόλεων μηδὲ μικρὰν
[120]	μὲν ἀρχὰς τῶν πολέμων διὰ	τὸ	μηδὲν παρὰ τῆς πόλεως λαμβάνειν
[260]	ἐμμένειν ταῖς τῶν μαθόντων διὰ	τὸ	μήτε τῷ βίω παρακολουθεῖν μήτε
[120]	καὶ μεγίστην γενομένην, διὰ δὲ	τὸ	μῖσος μικρὸν ἀπολιποῦσαν τοῦ μὴ
[270]	μὲν οὖν τούτων ἀπόχρη μοι	τὸ	νῦν εἶναι ταῦτ' εἰρηκέναι καὶ
[240]	εἰ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν καὶ	τὸ	νῦν ἐν τῇ διανοίᾳ μοι
[110]	δεδηλώκασιν· ὡς δὲ καὶ πρὸς	τὸ	παρασκευάσασθαι μεγαλοπρεπῶς καὶ τῆς πόλεως
[90]	θέτε με διακεῖσθαι· πρὸς γὰρ	τὸ	παρὸν πανταχῶς ἕξει μοι καλῶς.
[270]	γιγνώσκειν ὅσην ἔχει ῥοπὴν εἰς	τὸ	πείθειν τὸ τοῖς κρίνουσιν ἀρέσκειν,
[0]	ἐμῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ ῥέποντας ἐπὶ	τὸ	πείθεσθαι τοῖς ἀνεπιτήδειόν τι λέγουσι,
[180]	τοὺς τοιούτους, κοινὸν δ' ἀμφοτέρων	τὸ	περὶ τὴν ἐμπειρίαν γυμνάσιον· δεῖν
[220]	τὴν πονηρίαν γιγνομένης αὐτὸς ἂν	τὸ	πλεῖστον μέρος ἀπολαύσειεν. Ἔπειτα τίνας
[150]	καὶ πολυτελεστάτης, τοσοῦτον προλαβὼν πρὸς	τὸ	πλείω κτήσασθαι τῶν ἄλλων, χιλίους
[80]	δὲ τούτοιν τὸ μεῖζον καὶ	τὸ	πλέονος ἄξιον προτιμᾶν, ἔπειτα κἀκεῖνο
[130]	καταφρονήσεις τῶν ἀνδρῶν τούτων, οἷς	τὸ	πλῆθος εἴθισται πιστεύειν οὐ μόνον
[260]	σοφιστῶν, ὧν ὁ μὲν ἄπειρον	τὸ	πλῆθος ἔφησεν εἶναι τῶν ὄντων,
[110]	δὲ ταῦτα μὲν ἐάσω διὰ	τὸ	πλῆθος. (Ἡγοῦμαι δ' ὑμᾶς ἡδέως
[70]	δημοκρατία πολιτευομένοις σφόδρ' ἃ παρακελευσαίμην	τὸ	πλῆθος θεραπεύειν. (Ἐν μὲν οὖν
[250]	ἐπιθυμούντων τοιούτου πράγματος, ὃ τοσούτων	τὸ	πλῆθος καὶ τηλικούτων τὸ μέγεθος
[90]	καλὸν κἀγαθόν, ἐγὼ δὲ τοσούτους	τὸ	πλῆθος ὅσους ὀλίγῳ πρότερον διῆλθον
[310]	τοιοῦτόν τι πάθος αὐτοῖς διὰ	τὸ	πλῆθος τυγχάνῃ συμβεβηκός. (Οὕτω γὰρ
[170]	διὰ γὰρ τὸ μέγεθος καὶ	τὸ	πλῆθος τῶν ἐνοικούντων οὐκ εὐσύνοπτός
[80]	νόμους τιθέναι προαιρουμένοις προὔργου γέγονε	τὸ	πλῆθος τῶν κειμένων οὐδὲν γὰρ
[320]	ἡμερησίους καὶ κατηγορίας. Ὑπερβὰς οὖν	τὸ	πλῆθος τῶν συμφορῶν τῶν διὰ
[150]	ἐγὼ παῖς ἦν, οὕτως ἐνομίζετο	τὸ	πλουτεῖν ἀσφαλὲς εἶναι καὶ σεμνὸν
[180]	θεωρεῖν τὸ συμβαῖνον ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ πλειστάκις αὐτῶν τυγχάνουσι. (Τοῦτον
[270]	ταῖς δόξαις ἐπιτυγχάνειν ὡς ἐπὶ	τὸ	πολὺ τοῦ βελτίστου δυναμένους, φιλοσόφους
[260]	πρὸς τὸ λέγειν μήτε πρὸς	τὸ	πράττειν ὠφελοῦσαν, γυμνασίαν μέντοι τῆς
[80]	περὶ τοὺς λόγους πραγματευομένοις διὰ	τὸ	προκατειλῆφθαι τὰ πλεῖστα τοὐναντίον συμβέβηκε·
[150]	τῇ πόλει παρέχω καὶ ποιοῦντα	τὸ	προσταττόμενον, μηδὲν δὲ δέομαι μήτε
[110]	πόλις τετρακόσια καὶ δισχίλια τάλαντα	τὸ	πρότερον ἀνήλωσε, ταύτην εἷλεν ἀπὸ
[160]	κατειπεῖν τὴν ἀλήθειαν, οὔθ' ὡς	τὸ	πρῶτον διετέθην πρὸς αὐτόν. Ἐγὼ
[70]	λίαν ἀλαζονικὸν εἶναι καὶ μέγα	τὸ	ῥηθέν, οὐκ ἂν δικαίως ἔτι
[130]	τὴν ἀλήθειαν κρινοῦσιν ἀλλὰ πρὸς	τὸ	σοὶ συμφέρον ὑπολήψονται, καὶ τὰ
[180]	τὸν νοῦν καὶ δυνάμενοι θεωρεῖν	τὸ	συμβαῖνον ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ
[180]	πολλὰς τέχνας συνεστηκυίας, περὶ δὲ	τὸ	σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν οὐδὲν
[50]	Μικρὸν γὰρ μέρος ἀκούσαντες ῥᾳδίως	τό	τ' ἐμὸν ἦθος γνωριεῖτε καὶ
[300]	τὴν τοῦ Πειραιέως κατιδὼν καὶ	τὸ	τεῖχος ἀκόντων Λακεδαιμονίων τῇ πόλει
[0]	ἂν εἴ τις Φειδίαν τὸν	τὸ	τῆς Ἀθηνᾶς ἕδος ἐργασάμενον τολμῴη
[180]	λόγων παιδείαν, ἀποκριναίμην ἂν ὅτι	τὸ	τῆς φύσεως ἀνυπέρβλητόν ἐστι καὶ
[280]	ἢ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων.	(Τὸ	τοίνυν περὶ τὴν πλεονεξίαν, ὃ
[270]	ἔχει ῥοπὴν εἰς τὸ πείθειν	τὸ	τοῖς κρίνουσιν ἀρέσκειν, τοὺς δὲ
[80]	μὲν γὰρ ἤρχετο τὸ γένος	τὸ	τῶν ἀνθρώπων γίγνεσθαι καὶ συνοικίζεσθαι
[290]	ἄλλων ζώων, καὶ τὸ γένος	τὸ	τῶν Ἑλλήνων τῶν βαρβάρων, (τῷ
[280]	καὶ τὰ τεκμήρια καὶ πᾶν	τὸ	τῶν πίστεων εἶδος τοῦτο μόνον
[280]	(Οὕτω δ' ἐστὶ δυσμενὲς ἅπασι	τὸ	τῶν συκοφαντῶν γένος, ὥστε τοῖς
[160]	καθέστηκε τὸ δοκεῖν εὐπορεῖν ἢ	τὸ	φανερῶς ἀδικεῖν· οἱ μὲν γὰρ
[200]	δὲ γενόμενοι πλέον διήνεγκαν πρὸς	τὸ	φρονεῖν καὶ λέγειν τῶν αὐτῶν
[270]	ἅμα τὸ λέγειν εὖ καὶ	τὸ	φρονεῖν παραγενήσεται τοῖς φιλοσόφως καὶ
[80]	προσήκειν, πολὺ δὲ μᾶλλον τοῖς	τὸ	χαλεπώτερον ἐξεργάζεσθαι δυναμένοις. (Ἀλλὰ μὴν
[110]	ὁ μεθ' ὑμῶν πολιτευόμενος τηλικαῦτα	διεπράξατο	τὸ μέγεθος. Ἔστι δ' ὁ
[120]	πᾶσαι θαρρήσουσι πλὴν τῶν ἀδικουσῶν.	(Ἠπίστατο	γὰρ τούς τε δεδιότας ὅτι
[110]	χρήσασθαι συμφερόντως. Ὡς μὲν τοίνυν	ἠπίστατο	χρῆσθαι καλῶς, αἱ πράξεις αὐταὶ
[120]	τὴν εὔνοιαν τὴν τῶν ἄλλων	προσήγετο,	νομίζων τοῦτο στρατήγημα μεῖζον εἶναι
[150]	γὰρ ἐγὼ παῖς ἦν, οὕτως	ἐνομίζετο	τὸ πλουτεῖν ἀσφαλὲς εἶναι καὶ
[230]	παρ' ὑμῖν, Περικλῆς δὲ δυοῖν	ἐγένετο	μαθητής, Ἀναξαγόρου τε τοῦ Κλαζομενίου
[230]	ὃ τίς ἂν οἷός τ'	ἐγένετο	πεῖσαι μὴ πολὺ τῷ λόγῳ
[120]	τῇ τῆς πόλεως τοὺς πολεμίους	κατεστρέφετο,	τῷ δ' ἤθει τῷ αὑτοῦ
[80]	καὶ νῦν. (Ὅτε μὲν γὰρ	ἤρχετο	τὸ γένος τὸ τῶν ἀνθρώπων
[110]	δὲ τοῖς μὲν τοιούτοις λοχαγοῖς	ἐχρῆτο	καὶ ταξιάρχοις, (αὐτὸς δὲ περὶ
[220]	ἀκρασίαν ἐκείνοις συμβαινουσῶν οὐκ ἂν	δύναιτο	μετασχεῖν, τῆς δὲ δόξης τῆς
[220]	ἐστιν οὕτως ἀκρατὴς ὅστις ἂν	δέξαιτο	καὶ τοὺς μαθητὰς εἶναι τοιούτους·
[240]	οὐδεὶς ἔστιν ὅστις οὐκ ἂν	εὔξαιτο	μάλιστα μὲν αὐτὸς δύνασθαι λέγειν,
[30]	εἰκότως ἄν τις τὴν τύχην	αἰτιάσαιτο,	τοῦ δὲ καλῶς καὶ μετρίως
[210]	σκέψασθαι τί τούτων ἂν ἡμῖν	γίγνοιτο	διαφθείρουσι τοὺς νεωτέρους. Πότερ' ἂν
[100]	λαμβάνειν. Καίτοι τίς ἂν πρόκλησις	γένοιτο	ταύτης ἀνεπιφθονωτέρα, καὶ δικαιοτέρα τῆς
[10]	κακὸν διαβολή· τί γὰρ ἂν	γένοιτο	ταύτης κακουργότερον, ἣ ποιεῖ τοὺς
[190]	εὕρηται παιδεία τοιαύτη δι' ἦς	γένοιτό	τις ἂν ἢ περὶ τοὺς
[190]	μὲν ποιητὴς τυχὸν ἂν χαριέστερος	γένοιτο	τῶν πολλῶν, εἰς ὄχλον δὲ
[160]	καὶ τοὺς προγόνους μηδ' ἀσφαλῶς	ἐγγένοιτο	ἐπιβιῶναι τὸν ἐπίλοιπον χρόνον. (Περὶ
[120]	συμμαχίδας, ἡγούμενος, εἰ τοιοῦτος ὢν	φαίνοιτο	περὶ τοὺς πολεμήσαντας, τὴν μεγίστην
[180]	δή τις ἀφέμενος τῶν ἄλλων	ἔροιτό	με τί τούτων μεγίστην ἔχει
[90]	τὴν ἡλικίαν τὴν ἐμὴν γεγενημένους.	Ἤρξαντο	μὲν οὖν ἐν πρώτοις Εὔνομός
[180]	ἀλλὰ μέρος μὲν ἄν τι	συμβάλοιντο,	τὸ δ' ὅλον αἱ δυνάμεις
[280]	δ' αὐτοῖς ῥᾳθυμεῖν μηδὲν δαπανωμένοις	εἵλοντο	πονεῖν χρήματα τελέσαντες, ἄρτι δ'
[140]	μὲν μετὰ πόνου καὶ ταλαιπωρίας	ᾐσθάνοντό	σε ποριζόμενον εἴς τε τὰς
[310]	ὀνειδίζοντες καὶ λακωνισμόν, οὐ πρότερον	ἐπαύοντο	πρὶν ἠνάγκασαν ὁμοίους γενέσθαι ταῖς
[120]	ὑμᾶς δυσκόλως ἐχουσῶν ἀναπεπταμέναις αὐτὸν	ἐδέχοντο	ταῖς πύλαις· ἐν αἷς ἐκεῖνος
[150]	σεμνὸν ὥστ' ὀλίγου δεῖν πάντες	προσεποιοῦντο	πλείω κεκτῆσθαι τὴν οὐσίαν ἧς
[250]	πρὸς μὲν τοὺς πολεμίους μὴ	χρῷντο	ταῖς ἐπιστήμαις, ἐπανάστασιν δὲ ποιήσαντες
[200]	ὅτι τότε μὲν ἅπαντες τοιαύταις	ἐχρῶντο	ταῖς διανοίαις οἵας περ ἐξ
[130]	εἰπεῖν. Εἰ μὲν ὑμεῖς πρὸς	αὐτὸ	τὸ δίκαιον ἀποβλέποντες σκέψεσθε περὶ
[310]	διαθῶμαι· δοκεῖ γάρ μοι καθ'	αὑτὸ	μὲν ἕκαστον ὧν διανοοῦμαι ῥηθὲν
[230]	τὸ γὰρ αἴτιον ἐν ἅπασι	ταὐτὸ	πέφυκεν ἐνεργάζεσθαι. (Νῦν δ' εὑρήσετε
[250]	ὁμοίων τἀναντία γιγνώσκειν, μηδὲ πρὸς	τοιοῦτο	πρᾶγμα δυσμενῶς φαίνεσθαι διακειμένους, ὃ
[70]	ἡμῖν ἔστω τῶν ἀναγιγνωσκομένων καὶ	τηλικοῦτο	μῆκος ἐχόντων· ἐπεὶ μικροῦ γε
[80]	προῃρημένῳ δὲ συκοφαντεῖν; Ὃς εἰς	τοσοῦτο	πονηρίας καὶ τόλμης ἐλήλυθεν, (ὥστε
[30]	ἐμοῦ λαμβάνειν. (Οὐ γὰρ δὴ	τοῦτό	γ' ἐστὶν οὔτ' εἰκὸς οὔτε
[90]	λανθάνειν ὑμᾶς. (Ἐγὼ δ' ἡγοῦμαι	τοῦτό	γε καὶ τοὺς ἀμαθεστάτους γιγνώσκειν,
[220]	παιδείας προεστῶτες. ~Οἶμαι γὰρ δήπου	τοῦτό	γε πάντας γιγνώσκειν, ὅτι σοφιστῇ
[100]	ἂν ὑμῖν δίκαιον εἶναι δοκῇ,	τοῦτο	γιγνώσκειν. (Ἀθροώτατον μὲν οὖν τοῦτ'
[100]	ἔχει διαλεχθῆναι περὶ αὐτῶν. Διὰ	τοῦτο	δ' οὐχ ἅμα περὶ τούτου
[260]	ἐπαινοῦντες αὐτὴν ἀληθῆ λέγειν. Διὰ	τοῦτο	δ' οὐχ ὁμολογούμενον αὐτὸν αὑτῷ
[80]	ἀντιλέγοντός τινος περὶ τούτων, ἢ	τοῦτο	δέον αὐτὸν ἀποφαίνειν ὃ πάντες
[0]	οὖν εὕρισκον οὐδαμῶς ἂν ἄλλως	τοῦτο	διαπραξόμενος, πλὴν εἰ γραφείη λόγος
[240]	(τοὺς δὲ πόνῳ καὶ φιλοσοφίᾳ	τοῦτο	κατεργάσασθαι πειρωμένους, ὃ παρὰ τῶν
[290]	τινι περιβάλοιτε. (Χρὴ γὰρ μηδὲ	τοῦτο	λανθάνειν ὑμᾶς, ὅτι πάντων τῶν
[280]	πᾶν τὸ τῶν πίστεων εἶδος	τοῦτο	μόνον ὠφελεῖ τὸ μέρος, ἐφ'
[70]	τοῖς πράγμασιν. (Ἐπιχειρῶ δὲ καὶ	τοῦτο	πείθειν αὐτόν, ὡς χρὴ δεινὸν
[0]	δύναμιν ἔχειν, αὐτὸς δὲ πᾶσι	τοῦτο	πεποιηκέναι φανερόν, ὅτι προῄρημαι καὶ
[120]	ὅτι μισοῦσι δι' οὓς ἂν	τοῦτο	πεπονθότες τυγχάνωσι, τήν τε πόλιν
[180]	ἄλλας ἐργασίας πρῶτον μὲν πρὸς	τοῦτο	πεφυκέναι καλῶς, πρὸς ὃ ἂν
[20]	εἶναι δόξειν. (Ἐλπίζει δὲ ῥᾳδίως	τοῦτο	ποιήσειν· ὁρᾷ γὰρ ὑμᾶς μὲν
[260]	~πρὸς δὲ τούτοις ἵνα καὶ	τοῦτο	ποιήσω φανερόν, ὅτι περὶ τοὺς
[20]	τῶν πολιτῶν, ἀγνοεῖν δ' ὅτι	τοῦτο	ποιοῦσιν οἱ μὴ κοινὴν τὴν
[300]	ἐνθυμουμένους ὑπὲρ μὲν τοῦ πλήθους	τοῦτο	σκοπεῖν, ὅπως ἔν τε τοῖς
[120]	τὴν τῶν ἄλλων προσήγετο, νομίζων	τοῦτο	στρατήγημα μεῖζον εἶναι καὶ κάλλιον
[200]	Τῇ τοίνυν φιλοσοφίᾳ φανήσεται καὶ	τοῦτο	συμβεβηκός. (Ὅσοι γὰρ ἡγεμόνος ἔτυχον
[110]	τῷ πολέμῳ τῷ παρόντι, καὶ	τοῦτο	συντάξαι καὶ χρήσασθαι συμφερόντως. Ὡς
[120]	καθιστάμενον, ἐκ δὲ τούτων εἰς	τοῦτο	τὰ πράγματα περιιστάναι δυνάμενον, ὥστε
[60]	διαλέγομαι περὶ αὐτῶν, ἀνάγνωθι καὶ	τοῦτο	τὸ μέρος αὐτοῖς. {Ἐκ τοῦ
[10]	ἀληθέσι κέχρηται τοῖς λόγοις, οὐκέτι	τοῦτο	τοῖς κρίνουσι γνῶναι ῥᾴδιον ἐξ
[0]	οὐκ ἀκμάζων, ἀλλ' ἔτη γεγονὼς	δύο	καὶ ὀγδοήκοντα. Διόπερ χρὴ συγγνώμην
[200]	τι ἂν μάθωμεν ἐξεργαζομένους, ἀλλὰ	δύο	μὲν ἢ τρεῖς ἐξ ἁπάντων
[260]	οὐ πλείω τριῶν, Ἀλκμαίων δὲ	δύο	μόνα, Παρμενίδης δὲ καὶ Μέλισσος

 

UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) | Responsable académique : Alain Meurant Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher Dernière mise à jour : 2/10/2008