| Vers |
| [450] |
λαὸς
ἀπείρων,
~οἵ
ῥ᾽
ἐγγὺς
|
ναῖον |
πόλιας
κλειτοῦ
βασιλῆος
~Ἄνθην
Μυρμιδόνων |
| [250] |
ἱμερόεντα.
~ἔνθεν
δ᾽
αὖθ᾽
ἑτέρωθε
|
νέοι |
κώμαζον
ὑπ᾽
αὐλοῦ,
~τοί
γε |
| [150] |
ὀλοὴ
Κὴρ
~ἄλλον
ζωὸν
ἔχουσα
|
νεούτατον, |
ἄλλον
ἄουτον,
~ἄλλον
τεθνηῶτα
κατὰ |
| [250] |
πρῶτον
μεμάποιεν
~κείμενον
ἢ
πίπτοντα
|
νεούτατον, |
ἀμφὶ
μὲν
αὐτῷ
~βάλλ᾽
ὄνυχας |
| [400] |
βαλὼν
αἰζήιος
ἀνὴρ
~ἰῷ
ἀπὸ
|
νευρῆς, |
αὐτὸς
δ᾽
ἀπαλήσεται
ἄλλῃ
~χώρου |
| [200] |
τῇ
καὶ
τῇ
ἐθύνεον
ἰχθυάοντες
|
~νηχομένοις |
ἴκελοι·
δοιὼ
δ᾽
ἀναφυσιόωντες
~ἀργύρεοι |
| [300] |
ἤπυον,
οἵ
ῥά
τε
πολλοὶ
|
~νῆχον |
ἐπ᾽
ἄκρον
ὕδωρ·
παρὰ
δ᾽ |
| [300] |
εἶχον
πόνον
οὐδέ
ποτέ
σφιν
|
~νίκη |
ἐπηνύσθη,
ἀλλ᾽
ἄκριτον
εἶχον
ἄεθλον. |
| [300] |
ἐς
δίφρον
ἐβήσατο
δῖα
θεάων,
|
~νίκην |
ἀθανάτῃς
χερσὶν
καὶ
κῦδος
ἔχουσα, |
| [450] |
σκυλεύσαντες
ἀπ᾽
ὤμων
τεύχεα
καλὰ
|
~νίσσοντ᾽ |
αἶψα
δ᾽
ἔπειτα
πόλιν
Τρηχῖνος |
| [200] |
τελαμῶνος·
ὃ
δ᾽
ὥς
τε
|
νόημ᾽ |
ἐποτᾶτο·
~πᾶν
δὲ
μετάφρενον
εἶχε |
| [50] |
~γεινόμεθ᾽
οὔτε
φυὴν
ἐναλίγκιοι
οὔτε
|
νόημα, |
~σός
τε
πατὴρ
καὶ
ἐγώ· |
| [0] |
θηλυτεράων
~εἴδεΐ
τε
μεγέθει
τε·
|
νόον |
γε
μὲν
οὔ
τις
ἔριζε |
| [100] |
κλόνον
ἀνδρῶν,
~σχετλίη,
ἥ
ῥα
|
νόον |
τε
καὶ
ἐκ
φρένας
εἵλετο |
| [0] |
δώματ᾽
ἔναιε
σὺν
αἰδοίῃ
παρακοίτι
|
~νόσφιν |
ἄτερ
φιλότητος
ἐφιμέρου,
οὐδέ
οἱ |
| [0] |
ὅτ᾽
ἀνὴρ
ἀσπαστὸν
ὑπεκπροφύγῃ
κακότητα
|
~νούσου |
ὕπ᾽
ἀργαλέης
ἢ
καὶ
κρατεροῦ |
| [350] |
βίη
Ἡρακληείη·
~κύκνε
πέπον,
τί
|
νυ |
νῶιν
ἐπίσχετον
ὠκέας
ἵππους
~ἀνδράσιν, |
| [100] |
Ἡρακληείη
~θυμῷ
γηθήσας·
μάλα
γάρ
|
νύ |
οἱ
ἄρμενα
εἶπεν·
~καί
μιν |
| [300] |
~ἂψ
δ᾽
ἀναχάσσασθαι·
ἐπεὶ
οὔ
|
νύ |
τοι
αἴσιμόν
ἐστιν
~οὔθ᾽
ἵππους |
| [150] |
καὶ
ὁμιληδὸν
στίχες
ἤισαν·
οὐδέ
|
νυ |
τώ
γε
~οὐδέτεροι
τρεέτην·
φρῖσσόν |
| [0] |
θέσκελα
ἔργα·
~αὐτῇ
μὲν
γὰρ
|
νυκτὶ |
τανυσφύρου
Ἠλεκτρυώνης
~εὐνῇ
καὶ
φιλότητι |
| [200] |
κροτάφοισιν
ἄνακτος
~κεῖτ᾽
Ἄιδος
κυνέη
|
νυκτὸς |
ζόφον
αἰνὸν
ἔχουσα.
~αὐτὸς
δὲ |
| [300] |
προσηύδα·
~χαίρετε,
Λυγκῆος
γενεὴ
τηλεκλειτοῖο·
|
~νῦν |
δὴ
Ζεὺς
κράτος
ὔμμι
διδοῖ |
| [50] |
ὑποδδείσας
κτύπον
Ἄρεος
ἀνδροφόνοιο,
~ὃς
|
νῦν |
κεκληγὼς
περιμαίνεται
ἱερὸν
ἄλσος
~Φοίβου |
| [100] |
πάρος
ἦσθα
δαΐφρων,
~ὣς
καὶ
|
νῦν |
μέγαν
ἵππον
Ἀρίονα
κυανοχαίτην
~πάντη |
| [50] |
χθόνα
δ᾽
ἔκτυπον
ὠκέες
ἵπποι
|
~νύσσοντες |
χηλῇσι,
κόνις
δέ
σφ᾽
ἀμφιδεδήει
|
| [250] |
τοὶ
δ᾽
αὖ
προπάροιθε
πόληος
|
~νῶθ᾽ |
ἵππων
ἐπιβάντες
ἐθύνεον.
οἱ
δ᾽ |
| [350] |
θανάτοιο
τελευτὴν
~ἀρκέσει,
εἰ
δὴ
|
νῶι |
συνοισόμεθα
πτολεμίζειν.
~ἤδη
μέν
τέ |
| [350] |
Ἡρακληείη·
~κύκνε
πέπον,
τί
νυ
|
νῶιν |
ἐπίσχετον
ὠκέας
ἵππους
~ἀνδράσιν,
οἵ |
| [450] |
δὲ
μέγα
σαρκὸς
ἄραξε
~δούρατι
|
νωμήσας, |
ἐπὶ
δὲ
χθονὶ
κάββαλε
μέσσῃ. |
| [150] |
ἰδεῖν
δεινοῖσι
δράκουσιν·
~κυάνεοι
κατὰ
|
νῶτα, |
μελάνθησαν
δὲ
γένεια.
~ἐν
δὲ |