| Lv., Chap., Par. |
| 15, 7, 56 |
Ἀλεξάνδρας.
Ὁ
δὲ
τὴν
μὲν
|
οὐδὲν |
ἀναβαλλόμενος
ἀποκτεῖναι
προσέταξεν,
αὐτὸς
δὲ |
| 15, 4, 53 |
ἀδικούσης
πλεονεξίᾳ.
Τὸ
δ'
ὅλον
|
οὐδὲν |
αὔταρκες
ἦν
γυναικὶ
καὶ
πολυτελεῖ |
| 15, 6, 55 |
ἐξ
Ἡρώδου
προτεινομένας
ἐλπίδας,
ὧν
|
οὐδὲν |
αὐτῷ
κατὰ
προσδοκίαν
ἀπήντα
πολυπαθείᾳ |
| 15, 7, 56 |
ὑποψία,
πιστωσάμενος
ὅρκοις
ἦ
μὴν
|
οὐδὲν |
εἰδέναι
τῶν
κατ'
ἐκείνους
ἀφεῖτο |
| 15, 9, 58 |
τῶν
ὅσοι
πρότερον
ἀπέκειντο
δεδαπανημένων,
|
οὐδὲν |
εἰς
ἐλπίδα
χρηστὴν
ὑπελείπετο
μᾶλλον |
| 15, 4, 53 |
ἐπιβουλὴν
αὐτῆς
στέρεσθαι,
μέτριον
δὲ
|
οὐδὲν |
εἰς
τὴν
ἀπολογίαν
φανεῖσθαι,
τοῦ |
| 15, 6, 55 |
ῥᾷον
εὑρίσκεσθαι
τῆς
ἔχθρας.
Ὧν
|
οὐδὲν |
ἐκεῖνος
ἐννοηθεὶς
ἀλυσιτελῶς
μὲν
αὐτῷ, |
| 15, 6, 55 |
εἰδέναι·
τοῦ
γὰρ
ὀνόματος
ὑπαλλαγέντος
|
οὐδὲν |
ἔλαττον
αὐτὸ
τὸ
τῆς
φιλίας |
| 15, 8, 57 |
οἰόμενος
δὲ
κατὰ
τῆς
χώρας
|
οὐδὲν |
ἔλαττον
ἰσχυροποιεῖν
τὸν
τόπον,
ἀπέχοντα |
| 15, 4, 53 |
Φύσει
δὲ
πλεονεξίᾳ
χαίρουσα
παρανομίας
|
οὐδὲν |
ἔλιπεν,
τὸν
μὲν
ἀδελφόν,
ᾧ |
| 15, 2, 51 |
καὶ
τὰς
τιμὰς
λέγοντες,
ὡς
|
οὐδὲν |
ἐνδεὲς
αὐτῷ
τῆς
εἰς
τοὺς |
| 15, 7, 56 |
διὰ
τὸν
ἔρωτα
καὶ
δυσχερὲς
|
οὐδὲν |
ἐξ
ἐκείνου
προσδοκῶσα
τὴν
παρρησίαν |
| 15, 5, 54 |
περὶ
τὴν
χώραν
ἀπολομένων
οὐδεὶς
|
οὐδὲν |
ἔπαθεν
τῶν
ἐν
τοῖς
ὅπλοις, |
| 15, 7, 56 |
διηνεκοῦς
αἰσχροκερδείας
ἐπεπόριστο,
καὶ
μικρὸν
|
οὐδὲν |
ἐπενόει.
Κλεοπάτρα
μὲν
οὖν
Ἀντωνίου |
| 15, 5, 54 |
τρόπον
ἀγνωμονοῦντος
καὶ
τὸ
τελευταῖον
|
οὐδὲν |
ἔτι
τῶν
δικαίων
ποιεῖν
ἐθέλοντος |
| 15, 5, 54 |
δὲ
τῆς
μὲν
ἐκείνου
συμμαχίας
|
οὐδὲν |
ἔφη
δεῖσθαι,
τὸν
δὲ
Ἄραβα, |
| 15, 1, 50 |
τῷ
βασιλεῖ,
πέρας
τε
κακῶν
|
οὐδὲν |
ἦν·
τὰ
μὲν
γὰρ
ἡ |
| 15, 7, 56 |
συνουσίας
αὐτῷ
πραγματευόμενος,
καὶ
τούτων
|
οὐδὲν |
ἤρκει.
Τὰς
οὖν
διοικήσεις
τῶν |
| 15, 7, 56 |
ἐν
ταῖς
ἀνάγκαις
ὁ
ἄνθρωπος,
|
οὐδὲν |
μὲν
ὧν
ἕνεκεν
ἐβασανίζετο
λέγειν |
| 15, 9, 58 |
τὰς
πόλεις
ἐπεσκεύαζεν.
Ἦν
δὲ
|
οὐδὲν |
ὅ
τι
καὶ
βοηθείας
ἄξιον |
| 15, 7, 56 |
διανοίας
παραλλαγή·
τῶν
τε
θεραπευμάτων
|
οὐδὲν |
ὅ
τι
καὶ
πρὸς
ὠφέλειαν |
| 15, 8, 57 |
πεποιημένων.
Τὰ
δ'
εἰς
ὑπηρεσίαν
|
οὐδὲν |
οὕτως
ἦν
οὔτ'
ἐσθῆτος
τίμιον |
| 15, 3, 52 |
δι'
αὐτοῦ
καταστάντα
βασιλέα
τῆς
|
οὐδὲν |
προσηκούσης
ἀρχῆς
εἰς
τοὺς
ὄννως |
| 15, 3, 52 |
~(Τὴν
δ'
Ἀλεξάνδραν
ἥττησε
μὲν
|
οὐδὲν |
τῶν
τοιούτων,
ἀεὶ
δὲ
καὶ |
| 15, 7, 56 |
μὲν
οἷς
αὐτοὶ
προσέφερον
βοηθήμασιν
|
οὐδὲν |
ὑπεικούσης
τῆς
νόσου,
τὰ
δὲ |
| 15, 10, 59 |
ἀπολογίαν,
ἐδεξιοῦτο
δὲ
Καῖσαρ
αὐτὸν
|
οὐδὲν |
ὑπὸ
τῆς
ταραχῆς
τοῦ
πλήθους |
| 15, 5, 54 |
μέντοι
στρατιωτικὸν
ἐν
ὑπαίθρῳ
διαιτώμενον
|
οὐδὲν |
ὑπὸ
τοῦ
πάθους
κατεβλάβη.
Ταῦτα |
| 15, 9, 58 |
μόνον,
ὥστ'
αὐτοῖς
εἶναι
μὲν
|
οὐδὲν |
ὑπόλοιπον,
ἀπολωλέναι
δὲ
καὶ
τῶν |
| 15, 6, 55 |
δ'
ἄλλου
περὶ
αὐτὸν
ἀξιώματος
|
οὐδὲν |
ὑφεικώς,
ὅτε
καὶ
κοινωνῆσαι
λόγου |
| 15, 7, 56 |
μὲν
τὰς
ἀρχὰς
πιστὸς
ἦν
|
οὐδὲν |
ὧν
Ἡρώδης
ἐνετέταλτο
παριείς,
λόγοις |