| Lv., Chap., Par. |
| 6, 2, 1 |
Ἀντωνίας
καὶ
τῇ
δυνάμει
πάσῃ
|
ῥᾳδίαν |
τὴν
ἄνοδον
εὐτρεπίζειν,
Αὐτὸς
δὲ |
| 6, 2, 8 |
θεραπείαις
ἤδη
τοῦ
σώματος
ὄντων
|
ῥᾳδίως |
διεκπαίσειν.
Προαισθόμενοι
δὲ
τὴν
ἔφοδον |
| 6, 6, 2 |
Ἔστω
γοῦν,
κατεφρονήσατε
τῆς
Νέρωνος
|
ῥᾳθυμίας, |
καὶ
καθάπερ
ῥήγματα
ἢ
σπάσματα |
| 6, 1, 4 |
γὰρ
ἀναβῆναι
διὰ
τῶν
καταρριφθέντων
|
ῥᾷον |
ἐδόκει,
καὶ
τὸ
τεῖχος
ἀσθενέστερόν |
| 6, 2, 1 |
Ἰουδαίων
ἱερὸς
ὑμνεῖ
καὶ
μνήμη
|
ῥέουσα |
δι'
αἰῶνος
ἀεὶ
νέα
τοῖς |
| 6, 1, 7 |
ἀεὶ
δ'
ἐφ'
ὁπότερον
βρίσειεν
|
ῥέων |
ὁ
πόλεμος,
παρακέλευσις
μὲν
ἦν |
| 6, 6, 2 |
τῆς
Νέρωνος
ῥᾳθυμίας,
καὶ
καθάπερ
|
ῥήγματα |
ἢ
σπάσματα
τὸν
ἄλλον
χρόνον |
| 6, 5, 3 |
δὲ
ἂν
ἔδοξεν
οἶμαι
τὸ
|
ῥηθησόμενον, |
εἰ
μὴ
καὶ
παρὰ
τοῖς |
| 6, 2, 10 |
ἱππέων
βδελυξάμενος
αὐτοῦ
τά
τε
|
ῥήματα |
καὶ
τὸ
αὔθαδες,
εἰκὸς
δὲ |
| 6, 2, 8 |
ἐλπίδα
σωτηρίας
εἶχον,
εἰ
βιασάμενοι
|
ῥήξειαν |
τὸ
τεῖχος·
καὶ
τῶν
ἀπὸ |
| 6, 6, 2 |
τοῦ
ἔθνους
παρῆν,
ἐπὶ
τὴν
|
ῥίζαν |
ὑμῶν
δραμεῖν
καὶ
ταύτην
ἐκπορθεῖν |
| 6, 5, 1 |
γε
τοῦ
ἱεροῦ
λόφον
ἐκ
|
ῥιζῶν |
ἄν
τις
ἔδοξε
βράττεσθαι
πάντοθεν |
| 6, 5, 2 |
ὑφάπτουσι,
καὶ
συνέβη
τοὺς
μὲν
|
ῥιπτοῦντας |
αὑτοὺς
ἐκ
τῆς
φλογὸς
διαφθαρῆναι, |
| 6, 6, 2 |
φιλονεικήσω
πρὸς
τὴν
ἀπόνοιαν
ὑμῶν,
|
ῥίψασι |
δὲ
τὰ
ὅπλα
καὶ
παραδοῦσι |
| 6, 2, 8 |
καὶ
κατὰ
τῆς
φάραγγος
συνωθουμένων
|
ῥόθιον |
ἐκ
πλαγίου
παρελαύνων
τὸν
ἵππον |
| 6, 5, 3 |
ὑπὲρ
τὴν
πόλιν
ἄστρον
ἔστη
|
ῥομφαίᾳ |
παραπλήσιον
καὶ
παρατείνας
ἐπ'
ἐνιαυτὸν |
| 6, 4, 1 |
φράξασθαι
τοῖς
θυρεοῖς
παίοντες
ταῖς
|
ῥομφαίαις |
ἔφθανον,
ἐνίας
δὲ
γεμούσας
ὁπλιτῶν |
| 6, 1, 8 |
τοῖς
τε
ξυστοῖς
καὶ
ταῖς
|
ῥομφαίαις |
πάντοθεν
ἔπαιον.
Ὁ
δὲ
πολὺν |
| 6, 1, 7 |
οὔτε
αἱ
διώξεις,
ἀλλ'
ἀγχώμαλοι
|
ῥοπαὶ |
καὶ
μετακλίσεις
μεμιγμένης
ἐγίνοντο
τῆς |
| 6, 2, 6 |
δὲ
καὶ
ταχέως
ἀντιστρέφεσθαι
τὰς
|
ῥοπάς· |
οὐδέτεροι
γὰρ
οὔτε
φυγῆς
οὔτε |
| 6, 4, 4 |
Φθάσας
δὲ
τῆς
παρατάξεως
τὴν
|
ῥοπὴν |
Καῖσαρ,
καθεώρα
γὰρ
ἀπὸ
τῆς |
| 6, 3, 3 |
ἀνάγκη,
καὶ
τὰ
μηδὲ
τοῖς
|
ῥυπαρωτάτοις |
τῶν
ἀλόγων
ζῴων
πρόσφορα
συλλέγοντες |
| 6, 2, 3 |
γε
ἱεροῦ
πάντως
ὑπεξελθεῖν
καὶ
|
ῥύσασθαι |
τὸν
ναὸν
αὐτοῖς·
οὐ
γὰρ |
| 6, 5, 1 |
ἢ
φοβερώτερον.
Τῶν
τε
γὰρ
|
Ῥωμαικῶν |
ταγμάτων
ἀλαλαγμὸς
ἦν
συμφερομένων,
καὶ |
| 6, 1, 2 |
καύσειαν,
ἁλώσεσθαι
τὴν
πόλιν
προσεδόκων,
|
Ῥωμαῖοι |
δ'
οὐκ
ἂν>
ἔθ'
αἱρήσειν |
| 6, 6, 2 |
καὶ
Ἰωάννην
μετέωροι
συγγνώμης
ἐλπίδι,
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
Καίσαρι
καραδοκοῦντες
αὐτῶν
τὴν |
| 6, 1, 1 |
ἤδη
δὲ
ἀπογνώσει
σωτηρίας
ἐθρασύνετο.
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
καίτοι
πολλὰ
περὶ
τὴν |
| 6, 5, 2 |
υἱὸς
Βελγᾶ
καὶ
Ἰώσηπος
Δαλαίου.
|
~Ῥωμαῖοι |
δὲ
μάταιον
τὴν
ἐπὶ
τοῖς |
| 6, 1, 7 |
ἁλώσεως
κίνδυνον
ἔχοντες
ἀνδρείας
ἐφόδιον
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
μέρει
τῆς
δυνάμεως,
οὔπω |
| 6, 9, 4 |
ὁ
δ'
Ἰωάννης
δεσμοῖς
αἰωνίοις.
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
τάς
τ'
ἐσχατιὰς
τοῦ |
| 6, 8, 4 |
ἁλῶναι,
μόνῳ
δ'
ἐδύναντο
λιμῷ.
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
τοσαῦτα
περὶ
τοῖς
ἀσθενεστέροις |
| 6, 6, 1 |
αὐτῶν
ὀλέθρῳ
διηλέγχθησαν
τὴν
ἄνοιαν.
|
~Ῥωμαῖοι |
δὲ
τῶν
μὲν
στασιαστῶν
καταπεφευγότων |
| 6, 8, 5 |
ἀλλήλων
κατέδυσαν
εἰς
τοὺς
ὑπονόμους.
|
Ῥωμαῖοι |
δὲ
τῶν
τειχῶν
κρατήσαντες
τάς |
| 6, 2, 9 |
μηνός,
τὴν
πλησίον
στοὰν
ὑποπιμπρᾶσι
|
Ῥωμαῖοι, |
καὶ
μέχρι
πεντεκαίδεκα
πηχῶν
προκόψαντος |
| 6, 2, 8 |
δὲ
τὴν
ἔφοδον
αὐτῶν
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
καὶ
ταχέως
ἐκ
τῶν
πλησίον |
| 6, 8, 4 |
ὀκτωκαίδεκα
ἡμέραις
ἑβδόμῃ
Γορπιαίου
μηνὸς
|
Ῥωμαῖοι |
μὲν
προσῆγον
τὰς
μηχανάς,
τῶν |
| 6, 2, 2 |
λυγμῷ
τὴν
φωνὴν
ἐνεκόπη.
Καὶ
|
Ῥωμαῖοι |
μὲν
ᾤκτειράν
τε
τοῦ
πάθους |
| 6, 8, 2 |
οἱ
διαφεύγοντες
ἦσαν.
Ἐδέχοντο
δὲ
|
Ῥωμαῖοι |
πάντας,
τοῦ
τε
Τίτου
διὰ |
| 6, 2, 6 |
δὴ
πρώτων
τὰς
ὁρμὰς
ἐξεδέχοντο
|
Ῥωμαῖοι· |
περιέπιπτον
δ'
οἱ
μετ'
ἐκείνους |
| 6, 8, 4 |
ἑλεπόλεις.
Ἐκράτουν
δὲ
καὶ
τούτων
|
Ῥωμαῖοι |
πλήθει
τε
καὶ
βίᾳ
καὶ |
| 6, 1, 3 |
δὲ
τῶν
Ἰουδαίων
προσῆγον
οἱ
|
Ῥωμαῖοι |
τὰς
ἑλεπόλεις,
βαλλόμενοι
πέτραις
τε |
| 6, 2, 3 |
εἰκὸς
ἀγανάκτησιν
γενέσθαι
Ἰουδαίων,
εἰ
|
Ῥωμαῖοι |
ταῦτ'
ἐξύβριζον
εἰς
αὐτούς,
ταύτην |
| 6, 3, 2 |
ἀπέκοψαν.
Τῇ
δ'
ὑστεραίᾳ
καὶ
|
Ῥωμαῖοι |
τὴν
βόρειον
στοὰν
ἐνέπρησαν
μέχρι |
| 6, 9, 4 |
μὲν
ἀνεῖλον
οὓς
δ'
ᾐχμαλωτίσαντο
|
Ῥωμαῖοι, |
τοὺς
ἐν
τοῖς
ὑπονόμοις
ἀνηρεύνων |
| 6, 7, 2 |
θανάτου
χαλεπώτερα.
~Τῇ
δ'
ἑξῆς
|
Ῥωμαῖοι |
τρεψάμενοι
τοὺς
λῃστὰς
ἐκ
τῆς |
| 6, 2, 8 |
ἐξαφεῖναι
Ἰουδαίους
ὥσπερ
ἄρκυσιν
ἐνειλημμένους
|
Ῥωμαίοις |
αἴσχιστον
ἐδόκει,
κἀκεῖνοι
μίαν
ἐλπίδα |
| 6, 7, 2 |
τοῦ
λιμοῦ
κουφότερος,
ὥστε
καὶ
|
Ῥωμαίοις |
ἀπηλπικότες
ἤδη
τὸν
ἔλεον
ὅμως |
| 6, 1, 2 |
ἀλλὰ
παρὼν
ἐζήτει
τὴν
πόλιν.
|
~Ῥωμαίοις |
δὲ
καὶ
Ἰουδαίοις
τὸ
τέλος |
| 6, 3, 5 |
κακὰ
τηλικαῦτα.
~Ταχέως
δὲ
καὶ
|
Ῥωμαίοις |
διηγγέλθη
τὸ
πάθος.
Τῶν
δ' |
| 6, 3, 4 |
σε
τηρήσω;
Τὰ
μὲν
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
δουλεία,
κἂν
ζήσωμεν
ἐπ'
αὐτούς, |
| 6, 7, 2 |
ὑπέμενον
οὔτε
πολεμεῖν
ἐξ
ἴσου
|
Ῥωμαίοις |
ἔθ'
οἷοί
τε
ἦσαν
ὥσπερ |
| 6, 3, 2 |
τὸ
πάθος
πρὸς
καιρὸν
μὲν
|
Ῥωμαίοις |
ἐνεποίησεν
ἀθυμίαν,
πρὸς
δὲ
τὸ |
| 6, 5, 3 |
ἀνάγουσιν
αὐτὸν
ἐπὶ
τὸν
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
ἔπαρχον.
Ἔνθα
μάστιξι
μέχρι
ὀστέων |
| 6, 4, 4 |
πολλοί·
καὶ
ὑποχωροῦσι
μὲν
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
ἐπιστρεφόμενοι
προσέκειντο,
μεταβαλλομένων
δὲ
ἀνέφευγον |
| 6, 4, 5 |
λωφήσαντες
οἱ
στασιασταὶ
πάλιν
τοῖς
|
Ῥωμαίοις |
ἐπιτίθενται,
καὶ
τῶν
τοῦ
ναοῦ |
| 6, 1, 8 |
μόλις
ἀποσφάττεται,
μέγιστον
οὐ
παρὰ
|
Ῥωμαίοις |
καὶ
Καίσαρι
μόνον
ἀλλὰ
καὶ |
| 6, 1, 2 |
μὴν
κατὰ
τὴν
πόλιν
συμφορὰς
|
Ῥωμαίοις |
πλέον
εἶναι
συνέβαινε
πρὸς
ἀθυμίας |
| 6, 2, 1 |
ἔχειν
ἐν
τῷ
πολέμῳ;
Καὶ
|
Ῥωμαίοις |
τὰς
ἁμαρτίας
ἀνατίθης,
οἳ
μέχρι |
| 6, 2, 6 |
οἰκεῖον
διὰ
σκότους
ὡς
ἐπιόντα
|
Ῥωμαῖον |
ἐξεδέχετο.
Πλείους
γοῦν
ὑπὸ
τῶν |
| 6, 2, 4 |
ὑπερβάντας
ὑμῖν
ἀναιρεῖν
ἐπετρέψαμεν,
κἂν
|
Ῥωμαῖός |
τις
ᾖ;
τί
οὖν
νῦν, |
| 6, 7, 1 |
πόλιν,
ὥσπερ
ἑνὶ
σώματι
πάντας
|
Ῥωμαίους |
ἀμυνόμενοι,
ὁ
δὲ
ἱππεὺς
ὠφέλιμόν |
| 6, 7, 1 |
τὰς
κτήσεις
ἀπέθεντο,
τούς
τε
|
Ῥωμαίους |
ἀπ'
αὐτῆς
τρέπονται
καὶ
τὸ |
| 6, 2, 3 |
τὸ
μὲν
πρῶτον
ὅλῃ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
δέξασθαι
τῇ
πόλει
καὶ
τὴν |
| 6, 7, 1 |
φθάνει
δ'
ἐκεῖνος
εἰς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
διαφυγὼν
ἐν
ὅσῳ
τὸ
ξίφος |
| 6, 4, 2 |
ναοῦ
καιομένου
τοὺς
θυμοὺς
ἐπὶ
|
Ῥωμαίους |
ἔθηγον.
Ἐκείνην
μὲν
οὖν
τὴν |
| 6, 3, 1 |
τούς
τε
ἔξω
τοῦ
κινδύνου
|
Ῥωμαίους |
ἔκπληξις
ἐπέσχε
δεινὴ
καὶ
τοὺς |
| 6, 1, 8 |
παραστήματι
πάντων
ἄριστος,
ὁρῶν
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἐνδιδόντας
ἤδη
καὶ
κακῶς
ἀμυνομένους, |
| 6, 2, 2 |
Ἰωάννην
παρωξύνοντο
μᾶλλον
ἐπὶ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἐπιθυμοῦντες
ἐγκρατεῖς
γενέσθαι
κἀκείνου.
Τῶν |
| 6, 2, 10 |
πεσόντα
κομπάζων
καὶ
τοὺς
ὁρῶντας
|
Ῥωμαίους |
ἐπισκώπτων,
ἕως
αὐτὸν
ἀνασκιρτῶντα
καὶ |
| 6, 1, 3 |
δ'
ἑαυτῶν
προελθόντες
καὶ
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
εὗρον
ἐρρωμενέστερον
τοῦ
συνήθους
παρατεταγμένους· |
| 6, 2, 3 |
τῷ
δήμῳ,
πλεῖστοι
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἔφευγον.
Γενόμενοι
δὲ
ἀθρόοι
καὶ |
| 6, 8, 4 |
ἤγγελλον,
οἱ
δ'
ἐμβεβληκέναι
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἤδη
τε
πλησίον
εἶναι
ζητοῦντας |
| 6, 5, 1 |
μολίβου
πεποιημένας
ἀνασπῶντες
εἰς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ἠφίεσαν,
αὖθις
δὲ
ὡς
οὔτε |
| 6, 2, 2 |
καιροφυλακήσαντες
ἄδειαν
ἀναχωρήσεως
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
κατέφυγον.
ὧν
ἦσαν
ἀρχιερεῖς
μὲν |
| 6, 7, 3 |
οὔτε
γὰρ
τὸν
θεὸν
οὔτε
|
Ῥωμαίους |
λήσειν
ἔμελλον.
Τηνικαῦτά
γε
μὴν |
| 6, 2, 6 |
τὸν
προστυχόντα
πλήττειν
ἦν
ἄκριτον.
|
Ῥωμαίους |
μὲν
οὖν
συνησπικότας
καὶ
κατὰ |
| 6, 5, 1 |
τῶν
ἐπισήμων,
παρὸν
σωθῆναι
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
μεταστᾶσιν
ἢ
διακαρτερεῖν
πρὸς
τὴν |
| 6, 2, 3 |
αὐτοῖς·
οὐ
γὰρ
ἂν
τολμῆσαι
|
Ῥωμαίους |
μὴ
μετὰ
μεγίστης
ἀνάγκης
καταφλέξαι |
| 6, 5, 1 |
οὖν
λῃστρικὸν
πλῆθος
ὠσάμενοι
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
μόλις
εἰς
τὸ
ἔξω
διεκπίπτουσιν |
| 6, 1, 7 |
πέρας
γὰρ
ἁλώσεως
ὑπελάμβανον
τὸ
|
Ῥωμαίους |
παρελθεῖν
εἰς
τὸ
ἅγιον,
ὃ |
| 6, 6, 2 |
ἔπειτα
καὶ
φανερὸν
ἐξηνέγκατε
πρὸς
|
Ῥωμαίους |
πόλεμον;
ἆρά
γε
πλήθει
πεποιθότες; |
| 6, 1, 3 |
ὀργάνων
καταφρονοῦντες
ὅμως
ἐκώλυον
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
προσάγειν.
Οἱ
δὲ
τὴν
σπουδὴν |
| 6, 1, 5 |
ἐν
οἷς
κακοπαθοῦσιν·
Αἰσχρὸν
γὰρ
|
Ῥωμαίους |
τε
ὄντας
καὶ
στρατιώτας
ἐμούς, |
| 6, 1, 8 |
τὸν
νεκρὸν
ἁρπασάμενοι
πάλιν
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
τρέπονται
καὶ
κατακλείουσιν
εἰς
τὴν |
| 6, 2, 10 |
ἄλλα
τε
πολλὰ
πρὸς
τοὺς
|
Ῥωμαίους |
ὑπερηφάνως
ἐφθέγγετο
καὶ
τὸν
ἄριστον |
| 6, 6, 2 |
ἐθνῶν
ἔμελλεν
αἱρήσεσθαι
Ἰουδαίους
πρὸ
|
Ῥωμαίων; |
Ἀλλ'
ἀλκῇ
σωμάτων;
καὶ
μὴν |
| 6, 1, 3 |
πλῆθος
δ'
ἐμπειρίας,
Ἰουδαῖοι
δὲ
|
Ῥωμαίων. |
Ἅμα
δὲ
τἀφετήρια
συνήργει
τῶν |
| 6, 4, 1 |
ὀρρωδοῦντες
ἀνεχώρουν.
Τῶν
μὲν
οὖν
|
Ῥωμαίων |
ἄπρακτος
οὐδεὶς
ἀπέθανεν,
τῶν
δὲ |
| 6, 4, 3 |
οὐδὲ
καταφλέξειν
ποτὲ
τηλικοῦτον
ἔργον·
|
Ῥωμαίων |
γὰρ
ἔσεσθαι
τὴν
βλάβην,
ὥσπερ |
| 6, 1, 4 |
ὡς
μενούσης
συνέβαινε
τῆς
Ἀντωνίας·
|
Ῥωμαίων |
δέ
γε
τὴν
παρ'
ἐλπίδα |
| 6, 9, 4 |
ὑπονόμοις
ἣν
πολλάκις
ὑπερηφάνησε
παρὰ
|
Ῥωμαίων |
δεξιὰν
λαβεῖν
ἱκέτευσε,
Σίμων
δὲ |
| 6, 6, 1 |
διψήσας
ἱκέτευε
τοὺς
φύλακας
τῶν
|
Ῥωμαίων |
δοῦναι
δεξιὰν
αὐτῷ
καὶ
τὸ |
| 6, 2, 7 |
τούτῳ
δ'
ἡ
λοιπὴ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
δύναμις
ἡμέραις
ἑπτὰ
καταστρεψαμένη
τοὺς |
| 6, 7, 1 |
χρήματα
διήρπασαν.
Ἐζώγρησαν
δὲ
καὶ
|
Ῥωμαίων |
δύο,
τὸν
μὲν
ἱππέα
τὸν |
| 6, 7, 1 |
οὐχ
ὑπέμεινεν
Τίτος,
ἀνάξιον
δὲ
|
Ῥωμαίων |
εἶναι
στρατιώτην
κρίνας,
ὅτι
ζῶν |
| 6, 1, 7 |
τῶν
Ἰουδαίων
τοῖς
θυμοῖς
τὴν
|
Ῥωμαίων |
ἐμπειρίαν
καὶ
κλινομένης
καθάπαν
ἤδη |
| 6, 7, 3 |
ὑπογείοις
πεποιθότες
αὐτοὶ
πλείονα
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἐνεπίμπρασαν,
καὶ
τοὺς
ἐκ
τῶν |
| 6, 6, 2 |
ἁλόντας.
Τοιγαροῦν
ὑμᾶς
ἐπήγειρε
κατὰ
|
Ῥωμαίων |
ἡ
Ῥωμαίων
φιλανθρωπία,
οἳ
πρῶτον |
| 6, 1, 8 |
τῶν
μὲν
ἀπὸ
τῆς
Ἀντωνίας
|
Ῥωμαίων |
ἤρθη
βοὴ
περὶ
τἀνδρὶ
δεισάντων, |
| 6, 2, 3 |
δὲ
ἀθρόοι
καὶ
πρὸ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ἱστάμενοι
μετ'
οἰμωγῆς
καὶ
δακρύων |
| 6, 2, 1 |
ἄρα,
θεὸς
αὐτὸς
ἐπάγει
μετὰ
|
Ῥωμαίων |
κάθαρσιν
αὐτῷ
πῦρ
καὶ
τὴν |
| 6, 2, 10 |
τῶν
τε
Ἰουδαίων
καὶ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
κραυγὴ
συνεξήρθη
διάφορος.
Ὁ
δὲ |
| 6, 2, 6 |
μέσην
ἐν
ἀγχωμάλῳ
καταλιπόντες.
Καὶ
|
Ῥωμαίων |
μὲν
ἐπισήμως
ἠγωνίσαντο
πολλοί,
Ἰουδαίων |
| 6, 2, 8 |
πολλὰ
παρ'
ἑκατέρων
γενναίως
ἐπράχθη,
|
Ῥωμαίων |
μὲν
μετὰ
τῆς
ἰσχύος
ἐμπειρίᾳ |
| 6, 2, 2 |
στασιασταὶ
πάλιν
ὡς
ἀποσφαγεῖεν
ὑπὸ
|
Ῥωμαίων |
οἱ
αὐτόμολοι,
δηλονότι
τοὺς
λοιποὺς |
| 6, 6, 2 |
κώλυμα,
ὃν
περιβεβλημένοι
Βρεττανοὶ
τὰ
|
Ῥωμαίων |
ὅπλα
προσκυνοῦσιν;
Καρτερίᾳ
ψυχῆς
καὶ |
| 6, 7, 3 |
παντελῆ
τῆς
πόλεως
ἅλωσιν
ἀναζευξάντων
|
Ῥωμαίων |
προελθόντες
ἀποδράσεσθαι
ἐπεχείρουν.
Τὸ
δὲ |
| 6, 7, 1 |
ταινίᾳ
τοὺς
ὀφθαλμοὺς
ἀντικρὺ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
προήγαγεν
ὡς
καρατομήσων·
φθάνει
δ' |
| 6, 3, 2 |
τὸ
σφέτερον
κλέος
καὶ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
στρατιάν.
Τούτῳ
πεισθεὶς
καὶ
διαράμενος |
| 6, 6, 2 |
ἐλάχιστον
ὑμῖν
μέρος
ἀντήρκεσεν
τοῦ
|
Ῥωμαίων |
στρατιωτικοῦ.
Πίστει
τοιγαροῦν
συμμάχων;
καὶ |
| 6, 2, 1 |
δέ
σοι
καὶ
τὴν
ἀπὸ
|
Ῥωμαίων |
συγγνώμην
ἐγγυῶμαι.
Μέμνησο
δ'
ὡς |
| 6, 2, 4 |
τὸν
τόπον,
οὔτε
προσελεύσεταί
τις
|
Ῥωμαίων |
τοῖς
ἁγίοις
οὔτε
ἐνυβρίσει,
τηρήσω |
| 6, 2, 3 |
εἰς
αὐτούς,
ταύτην
εἶναι
παρὰ
|
Ῥωμαίων |
τότε
πρὸς
Ἰουδαίους
ἀσεβοῦντας
εἰς |
| 6, 8, 4 |
ἐπὶ
τοῖς
ἀνοσίοις
καὶ
τὴν
|
Ῥωμαίων |
τύχην·
οἱ
μέν
γε
τύραννοι |
| 6, 2, 10 |
ἦν
αὑτῷ
σφόδρα
καὶ
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ὑπερήφανος,
Πούδης
τις
ὄνομα
τῶν |
| 6, 1, 7 |
Ἰωάννης
ἐπὶ
τὰ
χώματα
τῶν
|
Ῥωμαίων |
ὑπώρυξε.
Καὶ
διαστάντες
ἀπ'
ἀμφοτέρων |
| 6, 6, 2 |
ὑμᾶς
ἐπήγειρε
κατὰ
Ῥωμαίων
ἡ
|
Ῥωμαίων |
φιλανθρωπία,
οἳ
πρῶτον
μὲν
ὑμῖν |
| 6, 2, 8 |
ταῖς
κατὰ
τὸ
Ἐλαιῶν
ὄρος
|
Ῥωμαίων |
φυλακαῖς
ἐπιτίθενται
περὶ
ὥραν
ἑνδεκάτην |
| 6, 6, 4 |
καὶ
συγγενεῖς
δήσας
ὕστερον
εἰς
|
Ῥώμην |
ἀνήγαγεν
πίστιν
ὁμήρων
παρέξοντας.
~Οἱ |