HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ω  =  129 formes différentes pour 244 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 3]   μὲν ἂν εἴη ἔργον‘ φησίν,     Ἀπολλώνιε, ἐκ τῶν χρόνων ἀνιχνεῦσαι
[10, 4]   φησιν Αἰγύπτιος πρὸς αὐτόν·     Σόλων, Σόλων Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές
[10, 10]   αἰχμαλωσίας ἔτη Κῦρος Περσῶν ἐβασίλευσεν,     ἔτει Ὀλυμπιὰς ἤχθη νεʹ ὡς
[10, 4]   τὸν Φερεκύδην δὲ Σύριον ἀναγράφουσιν,     μαθητεῦσαι τὸν Πυθαγόραν φασίν. Οὐ
[10, 10]   δὲ μεταξὺ χρόνος παραλέλειπται, ἐν     μηδὲν ἐξαίρετον Ἕλλησιν ἱστόρηται. Μετὰ
[10, 13]   καὶ πολυχρόνιον. Ἐπὶ δὲ βασιλέως,     ὄνομα εἶναι Μισφραγμούθωσις, ἡττωμένους φησὶ
[10, 4]   δ´ ἦν χρόνος, ἐν     τῶν παρ´ Ἑβραίοις προφητῶν οἱ
[10, 8]   τὴν τῆς Ἑλένης γενομένην παρὰ  Μενελάῳ   Τηλεμάχῳ φαρμακείαν καὶ λήθην τῶν
[10, 12]   Πλάτων ἐν Τιμαίῳ κατακολουθήσας  Ἀκουσιλάῳ   γράφει· Καί ποτε προαγαγεῖν βουληθεὶς
[10, 7]   ἐπισταμένους διδάσκων, ὅσα μὲν Ἑλλάνικος  Ἀκουσιλάῳ   περὶ τῶν γενεαλογιῶν διαπεφώνηκεν, ὅσα
[10, 12]   εἰς σορὸν ἀποτεθεῖσθαι ἐν τῷ  ναῷ   τοῦ τιμωμένου δαίμονος, κἀντεῦθεν Σορόαπιν
[10, 9]   αὐτίκα μάλα σμικρὰ ἄττα παραθήσομαι.  Κἀγὼ   δὲ καινοτέραν παρὰ τοὺς εἰρημένους
[10, 3]   τοὔνομα, Περίλαον αὐτὸν καλεῖσθαι λέγων.  Κἀγώ‘   φησὶν Νικαγόρας, ταῖς Ἑλληνικαῖς
[10, 3]   ἄν τις ἐφώρασε τοῦ φιλοσόφου.  Ἐγὼ   δ´ οὖν, κατὰ τύχην
[10, 7]   ἕτεραι τοῖς βουλομένοις ζητεῖν ἀναφανεῖεν,  ἐγὼ   δὲ δυσὶ ταῖς ἐκτεθησομέναις αἰτίαις
[10, 4]   που σεμνυνόμενος περὶ ἑαυτοῦ φησιν·  Ἐγὼ   δὲ τῶν κατ´ ἐμαυτὸν ἀνθρώπων
[10, 3]   τῶν χρόνων ἀνιχνεῦσαι τὸν κλέπτην.  Ἐγὼ   δὲ ὑποπτεύω μὲν τὸν ὑφῃρημένον
[10, 7]   ἄλλοις ἀνθρώποις ἀπιστεῖν. Πᾶν γὰρ  ἐγὼ   τοὐναντίον ὁρῶ συμβεβηκός, εἴ γε
[10, 7]   ὀκνοῦσι. Περίεργος δ´ ἂν εἴην  ἐγὼ   τοὺς ἐμοῦ μᾶλλον ἐπισταμένους διδάσκων,
[10, 7]   ἂν εἴποι τις, εὕροι γεγονότα·  λέγω   δὲ τὰς κτίσεις τῶν πόλεων
[10, 7]   ἱστορίας ἐπιχειρήσαντες συγγράφειν παρ´ αὐτοῖς,  λέγω   δὲ τοὺς περὶ Κάδμον τε
[10, 11]   τῶν χρόνων τοῦ προειρημένου ποιητοῦ,  λέγω   δὴ Ὁμήρου, στάσεώς τε καὶ
[10, 12]   τὰ Ἀργολικά, τὰ ἀπὸ Ἰνάχου  λέγω,   Διονύσιος Ἁλικαρνασεὺς ἐν τοῖς
[10, 3]   λέγεις; ἔφη Καλλιέτης. Οὐ  λέγω   μόνον‘ φησίν, ἀλλὰ καὶ τὴν
[10, 8]   αὐτοῖς φιλοσόφων διδασκάλους, τοὺς βαρβάρους  λέγω,   πόθῳ τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας καὶ
[10, 3]   βραχέα φησί· Καὶ τί ὑμῖν  λέγω   ὡς τὰ Βαρβαρικὰ νόμιμα Ἑλλανίκου
[10, 7]   περὶ τῶν φονικῶν γραφέντας νόμους,  ὀλίγῳ   πρότερον τῆς Πεισιστράτου τυραννίδος ἀνθρώπου
[10, 3]   δ´ ἀπαμειβόμενος προσέφη κρείων Διομήδης  σιγῶ,   Ὁμήρου κωμῳδηθέντος ὑπὸ Κρατίνου διὰ
[10, 3]   ἔν τε τῷ Πρὸς Διώνδαν  λόγῳ   κἀν τῷ Περὶ τῶν Εὐβούλου
[10, 3]   ἀλλὰ καὶ τὴν πίστιν τῷ  λόγῳ   παρέχω. Σπάνια δὲ τὰ τῶν
[10, 14]   ὁμιλήσας τοὺς πρὸ αὐτοῦ πάντας  λόγῳ   τε καὶ συνέσει καὶ τοῖς
[10, 4]   βοώμενα θεῖά τε καὶ χρηστήρια  ἔργῳ   περιττὰ καὶ ἀνωφελῆ κατελάμβανε. Διὸ
[10, 9]   εἰρημένους ὁδεύσας ταύτῃ χρήσομαι τῇ  μεθόδῳ.   Συντρεχόντων ὁμολογουμένως τῶν χρόνων Αὐγούστου
[10, 12]   Εἰ δὲ χρὴ πείθεσθαι καὶ  Ἡσιόδῳ   τῷ ποιητῇ, ἀκούσωμεν αὐτοῦ· Ζηνὶ
[10, 7]   τε καὶ Χαλδαίοις καὶ Φοίνιξιν  ἐῶ   γὰρ νῦν ἡμᾶς ἐκείνοις συγκαταλέγειν
[10, 3]   κλέπτων παραδιορθοῖ. Ὁμήρου γὰρ εἰπόντος·  Ἴδεώ   θ´ ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων γένετ´
[10, 3]   ἐπιχθονίων γένετ´ ἀνδρῶν Ἀντίμαχος λέγει·  Ἴδεώ   θ´ ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων ἦν
[10, 14]   ἀνὴρ ἐπισημότατος ἐν τοῖς Ἕλλησι.  Θάλεω   δὲ γίνεται ἀκουστὴς Ἀναξίμανδρος, Πραξιάδου
[10, 9]   αὐτὸν ἀνανεώσεως τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις  νεώ,   γέγονε μετὰ τὴν ἀπὸ
[10, 9]   τῆς ἐρημίας τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις  νεώ,   καθὼς τὰ τῆς Ἑβραίων ἱστορίας
[10, 11]   παντοδαπῶν ὕλην εἰς τὴν τοῦ  νεὼ   κατασκευὴν ἐδωρήσατο. Καὶ Μένανδρος δὲ
[10, 11]   ΤΑΤΙΑΝΟΥ. Νῦν δὲ προσήκειν μοι  νομίζω   παραστῆσαι πρεσβυτέραν τὴν ἡμετέραν φιλοσοφίαν
[10, 8]   φιλοσόφων διδασκάλους, τοὺς βαρβάρους λέγω,  πόθῳ   τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας καὶ αὐτοὶ
[10, 2]   ἡμῖν προτετιμηκὼς φιλοσοφίαν, καὶ δὴ  ἐάσθω,   καίπερ οὐκ οἰκείαις φωναῖς, ταῖς
[10, 11]   αὐτάρκως ἡμῖν ὡς ἐπὶ κεφαλαίῳ  εἰρήσθω.   Δυνατὸν γὰρ παντὶ ψευδεῖς ἀποφαίνεσθαι
[10, 5]   μοι περὶ τῶν πρώτων στοιχείων  εἰρήσθω.   Τῆς δ´ αὐτῆς ἡμῖν ὑποθέσεως
[10, 11]   Ἰλιακῶν, ἀλλὰ κατ´ ἐκεῖνον αὐτὸν  ὑπειλήφθω   γεγονέναι τὸν τοῦ πολέμου καιρόν,
[10, 10]   κατακλυσμοί τε καὶ ἐκπυρώσεις, Προμηθεύς,  Ἰώ,   Εὐρώπη, Σπαρτοί, Κόρης ἁρπαγή, μυστήρια,
[10, 9]   ἐν Αἰγύπτῳ θεὸς ὠνομάσθη καὶ  Ἰὼ   θυγάτηρ Ἰνάχου, ἣν Ἶσιν Αἰγύπτιοι
[10, 12]   καὶ διφυὴς Κέκροψ καὶ  Ἰώ·   κατὰ δὲ Κροτωπὸν ἐπὶ
[10, 11]   διφυὴς Κέκροψ καὶ  Ἰώ·   κατὰ δὲ Κροτωπὸν ἐπὶ
[10, 12]   εἰσὶ δὲ οἳ τὴν Ἶσιν  Ἰώ   φασι, διὰ τὸ ἰέναι αὐτὴν
[10, 11]   δυναμένοις αὐτάρκως ἡμῖν ὡς ἐπὶ  κεφαλαίῳ   εἰρήσθω. Δυνατὸν γὰρ παντὶ ψευδεῖς
[10, 12]   ἀνθρώπων. Ἐντεῦθεν Πλάτων ἐν  Τιμαίῳ   κατακολουθήσας Ἀκουσιλάῳ γράφει· Καί ποτε
[10, 4]   Αἴγυπτον. Εἰσάγει γοῦν αὐτὸν ἐν  Τιμαίῳ   πρὸς τοῦ βαρβάρου παιδευόμενον, ἐν
[10, 3]   τὰ περὶ βασάνων εἰρημένα παρ´  Ἰσαίῳ   ἐν τῷ Περὶ τοῦ Κίλωνος
[10, 14]   ὕστατος τοῖς χρόνοις παρεφάνη τῷ  βίῳ,   δῆλον ἀπὸ τῆς κατ´ αὐτὸν
[10, 3]   Μεταποντίῳ ὑπ´ Ἄνδρωνος ῥηθὲν ἐν  Σύριῳ   εἰρῆσθαί φησιν Θεόπομπος τό
[10, 12]   ἡμῖν λέγῃ Φημονόην πρώτην χρησμῳδῆσαι  Ἀκρισίῳ,   ἀλλ´ ἴστω γε ὅτι μετὰ
[10, 3]   τε ὡς διψήσας ποτὲ ἐν  Μεταποντίῳ   καὶ ἔκ τινος φρέατος ἀνιμήσας
[10, 3]   τῆς προρρήσεως τοῦ σεισμοῦ ἐν  Μεταποντίῳ   ὑπ´ Ἄνδρωνος ῥηθὲν ἐν Σύριῳ
[10, 14]   ἐκλήθη· δὲ Ἀρχέλαος ἐν  Λαμψάκῳ   διεδέξατο τὴν σχολὴν τοῦ Ἀναξαγόρου,
[10, 3]   καὶ παρὰ Ἰσοκράτει ἐν τῷ  Τραπεζιτικῷ   κεῖται καὶ παρὰ τῷ Δημοσθένει
[10, 6]   ἐν Στρωματεῦσι. Τοῖς δ´ εἰρημένοις  δοκῶ   μοι εὖ ἔχειν ἐπισυνάψαι καὶ
[10, 9]   ἄπορον εἰπεῖν· διόπερ τοῦτό μοι  δοκῶ   παρήσειν. Δοὺς δὲ κατ´ αὐτὸν
[10, 3]   τὸ ὂν εἰσάγοντας τοιαύταις αὐτὸν  εὑρίσκω   χρώμενον ἀπαντήσεσιν· ἐσπούδασα γὰρ αὐταῖς
[10, 3]   αὐτὸς κλοπῆς ἄλλους αἰτιώμενος κλέπτης  ἁλῶ,   τοὺς πραγματευσαμένους τὰ περὶ τούτων
[10, 3]   ἄλλων ἄλλοις, ἵνα καὶ ψεύστης  ἁλῷ   τοῦτον τὸν τρόπον. Ἄνδρωνος γὰρ
[10, 9]   τοῦ ἱερέως θεοῦ Ἰευώ, ὃς  Ἀβελβαλῷ   τῷ βασιλεῖ Βηρυτίων τὴν ἱστορίαν
[10, 13]   Μάνεθως ἅπαντα τείχει τε  μεγάλῳ   καὶ ἰσχυρῷ περιλαβεῖν τοὺς ποιμένας,
[10, 12]   ἔτος τῆς Ἀγαμέμνονος βασιλείας Ἴλιον  ἑάλω,   Δημοφῶντος τοῦ Θησέως βασιλεύοντος Ἀθήνησι
[10, 11]   ὀκτωκαιδέκατον ἔτος τῆς βασιλείας Ἴλιον  ἑάλω.   Καὶ χρὴ τὸν νουνεχῆ συνεῖναι
[10, 11]   δὲ τὴν Ἀγαμέμνονος βασιλείαν Ἴλιον  ἑάλω.   Οὐκοῦν πέφηνεν Μωσῆς ἀπό
[10, 12]   κυδρὴν παράκοιτιν. Τιτυὸς δὲ συνεχρόνισε  Ταντάλῳ.   Εἰκότως ἄρα καὶ Βοιώτιος
[10, 10]   γραμματικῶν, ἐν τῇ κατὰ Ἰουδαίων  βίβλῳ   καὶ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν
[10, 10]   Κριτῶν· τῶν τε ἐν τῇ  βίβλῳ   τῶν Κριτῶν περιεχομένων ἔτη υϞ
[10, 13]   αὐτοὺς Ἄραβας εἶναι, ἐν δ´  ἄλλῳ   ἀντιγράφῳ οὐ βασιλεῖς σημαίνεσθαι διὰ
[10, 12]   διδάσκαλον. Ὅμηρος δὲ καὶ Ἡσίοδος  πολλῷ   νεώτεροι τῶν Ἰλιακῶν, μεθ´ οὓς
[10, 4]   τε καὶ χρησμοῖς, καὶ τῷ  πολλῷ   τύφῳ τῶν λαοπλάνων δαιμόνων ἐκαλλωπίζετο,
[10, 3]   ἑαυτοῦ λέγει κατὰ τὸν ἐπὶ  Μαυσώλῳ   ἀγῶνα τὸν διδάσκαλον. Πραγμάτων δ´
[10, 1]   προειλόμεθα. Τούτους δ´ ἂν εὕροις  ἀριθμῷ   μὲν ὄντας ληπτούς, ὅτι καὶ
[10, 4]   οἱ δέ γε ποσῶς εὐγνώμονι  λογισμῷ   κεχρημένοι, ἐν οἷς τῆς τἀληθοῦς
[10, 11]   ἀνυπόπτους καθ´ ὑμῶν τοὺς ἐλέγχους  παραλαμβάνω.   Περὶ γὰρ τῆς Ὁμήρου ποιήσεως
[10, 14]   Τὸν μὲν οὖν Πυθαγόραν διεδέξατο  Θεανὼ   γυνὴ οἵ τε υἱοὶ
[10, 12]   τοὺς Ἕλληνας, εἴρηται δὲ καὶ  Κασσιανῷ   ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐξηγητικῶν.
[10, 12]   μὲν οὖν περὶ τούτων ἀκριβῶς  Τατιανῷ   ἐν τῷ Πρὸς τοὺς Ἕλληνας,
[10, 10]   ἄλλοι τε καὶ ἐν τῷ  Τρικαράνῳ   Θεόπομπος. δὲ μεταξὺ χρόνος
[10, 13]   τείχεσιν· ἐπεὶ δὲ τὴν πολιορκίαν  ἀπέγνω,   ποιήσασθαι συμβάσεις, ἵνα τὴν Αἴγυπτον
[10, 2]   εἰς ὑπόδειγμα ἐναργὲς τῷ διορᾶν  δυναμένῳ   τοιαίδε οὖσαι ἅλις ἔστωσαν. Ἤδη
[10, 8]   σῶμα μέχρι τινὸς παραδιδόναι τῷ  περικειμένῳ   τὴν τοῦ Κερβέρου προτομήν. Τοῦ
[10, 3]   εἶναι καὶ ὡς ὑπὸ πολλῶν  λεγομένῳ   συγκεχρῆσθαι δοκεῖν εἰληφέναι παρὰ
[10, 10]   βουλομένῳ, παρ´ ἐμοῦ τὴν ἀρχὴν  κομιζομένῳ,   λογίζεσθαι τὸν ἀριθμὸν ὁμοίως ἐμοί.
[10, 3]   σπουδάζων βραδὺς καὶ μέλλων καὶ  ἀναβαλλομένῳ   ἐοικὼς φαίνεται καὶ τὸ ἔμψυχον
[10, 10]   τὰς Ἑλληνικάς. Ἐξέσται γὰρ τῷ  βουλομένῳ,   παρ´ ἐμοῦ τὴν ἀρχὴν κομιζομένῳ,
[10, 3]   ἐστι βιβλίον καὶ ἐν τῷ  ἐπιγραφομένῳ   Ἰχνευταί πολλὰ περὶ Θεοπόμπου λέγεται,
[10, 9]   ἀνυπόστατον γενέσθαι φασίν, ἐοικότα τῷ  βοωμένῳ   παρ´ Ἕλλησιν Ἡρακλεῖ. Καὶ ἐντεῦθεν
[10, 8]   βασιλέως, πολλοῖς ἔτεσι πρότερον τῆς  Μίνω   βασιλείας· τόν τε ῥυθμὸν τῶν
[10, 4]   μαθητεῦσαι τὸν Πυθαγόραν φασίν. Οὐ  μόνῳ   δὲ τούτῳ συγγενέσθαι Πυθαγόρας
[10, 12]   Βοιώτιος Πίνδαρος γράφει· Ἐν  χρόνῳ   δὲ γένετ´ Ἀπόλλων· καὶ οὐδὲν
[10, 4]   πανταχόσε καὶ δεῦρο ἐξήκει, βεβασανισμένα  χρόνῳ   μυριετεῖ τε καὶ ἀπείρῳ. Καὶ
[10, 4]   ἔσται. Ἐνταῦθά που νέοι τῷ  χρόνῳ   οἱ ἑπτὰ γενόμενοι σοφοὶ ἐπὶ
[10, 4]   εἷς, οὐδέ ἐστι παρ´ ὑμῖν  χρόνῳ   πολιὸν μάθημα. Καὶ οὗτος δὲ
[10, 7]   ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στρατείας τῷ  χρόνῳ   προέλαβον. Ἀλλὰ μὴν καὶ τοὺς
[10, 4]   ἀγνοῆσαι φιλοσοφίαν, νέους μὲν τῷ  χρόνῳ,   ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἁπάντων οὐχ
[10, 4]   ἅμα τῷ ἀληθεῖ συγχέαντες; Ἀλλὰ  μήπω   ταῦτα, ἐκεῖνα δέ μοι πρῶτα
[10, 13]   Αἰγυπτιακῆς ἱστορίας ταύτη πη τῷ  Ἰωσήπῳ   κατὰ πλάτος ἀνιστόρηται. Ἀπὸ δὲ
[10, 10]   καὶ Ἀμώσιος ἐν τῇ δευτέρᾳ·  τρόπῳ   δέ τινι καὶ Ἰουδαίων αὐτῶν,
[10, 13]   τὴν περίμετρον· Αὔαρις ὄνομα τῷ  τόπῳ.   Τοῦτόν φησιν Μάνεθως ἅπαντα
[10, 9]   Πρῶτος δὲ βασιλεύει Ἀργείων Ἴναχος,  οὔπω   τότε Ἀθηναίων οὔτε τὴν πόλιν
[10, 7]   μεγίστην ἰσχὺν ἀνατίθημι. Καὶ προτέραν  ἐρῶ   τὴν κυριωτέραν εἶναί μοι δοκοῦσαν.
[10, 11]   αὐτὸν ἠκμακέναι, μετὰ τὰ Τρωϊκὰ  ἐνδοτέρω   τῶν ὀγδοήκοντα ἐτῶν· οἱ δὲ
[10, 12]   τῆς Περσέως βασιλείας τῷ τριακοστῷ  δευτέρῳ   ἔτει ἐκθεοῦται, ὥς φησιν Ἀπολλόδωρος
[10, 12]   Ἑλληνικῶν Κτησίας λέγει, φανήσεται τῷ  δευτέρῳ   καὶ τετρακοσιοστῷ ἔτει τῆς Ἀσσυρίων
[10, 12]   Βηλούχου τοῦ ὀγδόου δυναστείας τῷ  δευτέρῳ   καὶ τριακοστῷ Μωσέως κατὰ
[10, 9]   Καὶ ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ τοὺς  ἀνωτέρω   βαδίζων σαυτῷ τε συναγαγὼν ἀριθμὸν
[10, 9]   ἔτους τῆς Κέκροπος βασιλείας τὸν  ἀνωτέρω   χρόνον ἀπαριθμούμενος ἐπὶ Νίνον ἥξεις
[10, 9]   ἐτῶν ἀριθμόν, προϊὼν ἐπὶ τοὺς  ἀνωτέρω   χρόνους τοὺς μέχρι Δαρείου τοῦ
[10, 4]   βεβασανισμένα χρόνῳ μυριετεῖ τε καὶ  ἀπείρῳ.   Καὶ ὑποβὰς ἑξῆς ἐπιλέγει· Λάβωμεν
[10, 12]   νεώτεροι τῶν Ἰλιακῶν, μεθ´ οὓς  μακρῷ   νεώτεροι οἱ παρ´ Ἕλλησι νομοθέται,
[10, 14]   τῶν Ἑλληνικῶν ἀποδεῖξαι. Ἐπειδὴ τοίνυν  μακρῷ   πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν Μωσῆς γεγονὼς
[10, 9]   ἐπὶ Σεμιράμεως γέγονεν, δὲ  μακρῷ   πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν ὁμολογεῖται, εἴη
[10, 9]   τὴν Ἰλίου ἅλωσιν ἄλλα συνάγεται  μικρῷ   δέοντα ἔτη υʹ ἐν οἷς
[10, 14]   τὰ ὕστατα τῆς Περσῶν βασιλείας,  μικρῷ   θᾶττον Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος, Αὐγούστου
[10, 4]   ἀμφὶ τὰ Τρωϊκὰ γενομένους  μικρῷ   πρόσθεν ἠκμακέναι φασίν. Ἀλλὰ κατά
[10, 7]   ἀπιστεῖν. Πᾶν γὰρ ἐγὼ τοὐναντίον  ὁρῶ   συμβεβηκός, εἴ γε δεῖ μὴ
[10, 6]   τῶν Ἰδαίων Δάκτυλοι πρῶτοι ἐν  Κύπρῳ   σίδηρον εὗρον. Δέλας δὲ ἄλλος
[10, 10]   τῇ Παλαιστίνῃ καλουμένῃ Συρίᾳ οὐ  πόρρω   Ἀραβίας ᾤκησαν‘ αὐτοὶ δηλονότι οἱ
[10, 13]   τε κτῆσιν ἅπασαν ἔχωσιν ἐν  ὀχυρῷ   καὶ τὴν λείαν τὴν ἑαυτῶν.
[10, 13]   ἅπαντα τείχει τε μεγάλῳ καὶ  ἰσχυρῷ   περιλαβεῖν τοὺς ποιμένας, ὅπως τήν
[10, 1]   καὶ βιωφελεῖς ἐπιτηδεύσεις, αὐτίκα μάλα  παραστήσω.   Ὥσπερ οὖν τὴν περὶ πλειόνων
[10, 10]   Ἑβραίων, ἐφαπτόμενος δὲ τῶν Ἑλληνικῶν,  ἐφαρμόσω   τόνδε τὸν τρόπον· λαβόμενος μιᾶς
[10, 12]   ὡς ἔπος εἰπεῖν, τετρακόσια καὶ  πρόσω.   Εἰ δὲ τὰ Ἀσσυρίων πολλοῖς
[10, 9]   μὴ πρότερον, ὧδε τὸν ἔλεγχον  ἐφοδεύσω·   εἴπερ ἐπὶ Σεμιράμεως τῆς Ἀσσυρίων
[10, 3]   τοὺς πραγματευσαμένους τὰ περὶ τούτων  μηνύσω.   Λυσιμάχου μέν ἐστι δύο Περὶ
[10, 8]   φασι μετενεγκεῖν ἐξ Αἰγύπτου τὰ  Διονύσῳ   νομιζόμενα τελεῖσθαι παρὰ τοῖς Ἕλλησι
[10, 4]   οὐδέ γε τὸ ψεῦδος ἅμα  τῷ   ἀληθεῖ συγχέαντες; Ἀλλὰ μήπω ταῦτα,
[10, 14]   Σωκράτην. Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν  τῷ   Ἀναξαγόρᾳ χρόνον ἤκμασαν ἄνδρες φυσικοὶ
[10, 9]   ἱερέως θεοῦ Ἰευώ, ὃς Ἀβελβαλῷ  τῷ   βασιλεῖ Βηρυτίων τὴν ἱστορίαν ἀναθεὶς
[10, 14]   ἀνδρῶν, ὕστατος τοῖς χρόνοις παρεφάνη  τῷ   βίῳ, δῆλον ἀπὸ τῆς κατ´
[10, 10]   ἱστορίαις τὰς Ἑλληνικάς. Ἐξέσται γὰρ  τῷ   βουλομένῳ, παρ´ ἐμοῦ τὴν ἀρχὴν
[10, 9]   ἀλκὴν ἀνυπόστατον γενέσθαι φασίν, ἐοικότα  τῷ   βοωμένῳ παρ´ Ἕλλησιν Ἡρακλεῖ. Καὶ
[10, 11]   ἡμῖν κείσονται Μωσῆς καὶ Ὅμηρος.  Τῷ   γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν εἶναι παλαίτατον
[10, 12]   τῶν Ἑλληνικῶν Κτησίας λέγει, φανήσεται  τῷ   δευτέρῳ καὶ τετρακοσιοστῷ ἔτει τῆς
[10, 12]   δὲ Βηλούχου τοῦ ὀγδόου δυναστείας  τῷ   δευτέρῳ καὶ τριακοστῷ Μωσέως
[10, 3]   τῷ Τραπεζιτικῷ κεῖται καὶ παρὰ  τῷ   Δημοσθένει ἐν τῷ Κατὰ Ὀνήτορος
[10, 2]   Ἑλληνικῆς κλοπῆς εἰς ὑπόδειγμα ἐναργὲς  τῷ   διορᾶν δυναμένῳ τοιαίδε οὖσαι ἅλις
[10, 3]   ταύτην τὴν διάνοιαν Σιμωνίδης ἐν  τῷ   ἑνδεκάτῳ μετήνεγκε λαβὼν οὕτως· γυναικὸς
[10, 3]   κλοπῆς ἐστι βιβλίον καὶ ἐν  τῷ   ἐπιγραφομένῳ Ἰχνευταί πολλὰ περὶ Θεοπόμπου
[10, 10]   πληρωθείσης τῆς ἑβδομηκονταετίας, ὡς ἐν  τῷ   Ἔσδρᾳ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις ἱστόρηται.
[10, 11]   τὰ περὶ Εἴραμον, ὅστις Σολομῶνι  τῷ   Ἰουδαίων βασιλεῖ πρὸς γάμον δοὺς
[10, 13]   τῆς Αἰγυπτιακῆς ἱστορίας ταύτη πη  τῷ   Ἰωσήπῳ κατὰ πλάτος ἀνιστόρηται. Ἀπὸ
[10, 9]   τε καὶ ἡμῶν, φημὶ δὲ  τῷ   καθ´ ἡμᾶς φιλοσόφῳ, ὃς τὴν
[10, 3]   καὶ παρὰ τῷ Δημοσθένει ἐν  τῷ   Κατὰ Ὀνήτορος ἐξούλης σχεδὸν διὰ
[10, 3]   φησίν, ἀλλὰ καὶ τὴν πίστιν  τῷ   λόγῳ παρέχω. Σπάνια δὲ τὰ
[10, 11]   Βήλου κατ´ Ἀλέξανδρον γενόμενος, Ἀντιόχῳ  τῷ   μετὰ Σέλευκον τρίτῳ τὴν Χαλδαίων
[10, 10]   συμφωνούντων· αἱ δὲ ἠκρίβωνται πολλοῖς,  τῷ   μὴ ἐκ πλείστου διαστήματος, διὰ
[10, 12]   ταριχευθέντα εἰς σορὸν ἀποτεθεῖσθαι ἐν  τῷ   ναῷ τοῦ τιμωμένου δαίμονος, κἀντεῦθεν
[10, 3]   προλέγοντα. Οὐ μόνον δὲ τούτῳ  τῷ   ὀνόματι ἀποκρύπτει τὴν κλοπήν, ἀλλὰ
[10, 9]   μάρτυρι τῆς Μωσέως ἀρχαιότητος χρήσομαι  τῷ   πάντων δυσμενεστάτῳ καὶ πολεμιωτάτῳ Ἑβραίων
[10, 12]   πλανωμένην. Ταύτην δ´ Ἴστρος ἐν  τῷ   Περὶ τῆς Αἰγυπτίων ἀποικίας Προμηθέως
[10, 3]   βασάνων εἰρημένα παρ´ Ἰσαίῳ ἐν  τῷ   Περὶ τοῦ Κίλωνος κλήρου καὶ
[10, 3]   τῷ Πρὸς Διώνδαν λόγῳ κἀν  τῷ   Περὶ τῶν Εὐβούλου δωρεῶν. Καὶ
[10, 8]   τὸ σῶμα μέχρι τινὸς παραδιδόναι  τῷ   περικειμένῳ τὴν τοῦ Κερβέρου προτομήν.
[10, 12]   δὲ χρὴ πείθεσθαι καὶ Ἡσιόδῳ  τῷ   ποιητῇ, ἀκούσωμεν αὐτοῦ· Ζηνὶ δ´
[10, 4]   μαντείαις τε καὶ χρησμοῖς, καὶ  τῷ   πολλῷ τύφῳ τῶν λαοπλάνων δαιμόνων
[10, 11]   ἡρώων, πόλεων, δαιμόνων. Καὶ χρὴ  τῷ   πρεσβεύοντι κατὰ τὴν ἡλικίαν πιστεύειν
[10, 3]   παρὰ Δημοσθένους κεκλοφότα ἔν τε  τῷ   Πρὸς Διώνδαν λόγῳ κἀν τῷ
[10, 11]   τίνες εἰσὶν οἱ μνημονεύσαντες, ἐν  τῷ   πρὸς τοὺς ἀποφηναμένους τὰ περὶ
[10, 12]   περὶ τούτων ἀκριβῶς Τατιανῷ ἐν  τῷ   Πρὸς τοὺς Ἕλληνας, εἴρηται δὲ
[10, 9]   καθ´ Ἕλληνας Ὀλυμπιάδα σύνδρομον Ἡσαΐᾳ  τῷ   προφήτῃ καὶ τοῖς τούτῳ συγχρόνοις.
[10, 12]   Δημοφῶντος τοῦ Θησέως βασιλεύοντος Ἀθήνησι  τῷ   πρώτῳ ἔτει, Θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ
[10, 3]   εἴρηται; ὡς Δείναρχος ἐν  τῷ   πρώτῳ Κατὰ Κλεομέδοντος αἰκίας πολλὰ
[10, 10]   χρόνος. Κῦρος δ´ οὖν  τῷ   πρώτῳ τῆς ἀρχῆς ἔτει, ὅπερ
[10, 12]   εἴρηται δὲ καὶ Κασσιανῷ ἐν  τῷ   πρώτῳ τῶν Ἐξηγητικῶν. Ἀπαιτεῖ δ´
[10, 9]   ἐπαγγελίαν πιστώσεσθαι. Γράφει τοίνυν ἐν  τῷ   τετάρτῳ τῆς καθ´ ἡμῶν συσκευῆς
[10, 3]   τῶν πρὸ αὐτοῦ (αἰδοῦμαι γὰρ  τῷ   τῆς κλοπῆς ὀνόματι ἐπὶ τούτου
[10, 3]   Κρατίνου διὰ τὸ πλεονάσαι ἐν  τῷ   τὸν δ´ ἀπαμειβόμενος· ὅπερ οὕτως
[10, 13]   μυρίων τὴν περίμετρον· Αὔαρις ὄνομα  τῷ   τόπῳ. Τοῦτόν φησιν Μάνεθως
[10, 3]   κλήρου καὶ παρὰ Ἰσοκράτει ἐν  τῷ   Τραπεζιτικῷ κεῖται καὶ παρὰ τῷ
[10, 12]   εἴ γε τῆς Περσέως βασιλείας  τῷ   τριακοστῷ δευτέρῳ ἔτει ἐκθεοῦται, ὥς
[10, 10]   φασιν ἄλλοι τε καὶ ἐν  τῷ   Τρικαράνῳ Θεόπομπος. δὲ μεταξὺ
[10, 3]   τὸν τρόπον. Ἄνδρωνος γὰρ ἐν  τῷ   Τρίποδι περὶ Πυθαγόρου τοῦ φιλοσόφου
[10, 4]   καταφανὲς ἔσται. Ἐνταῦθά που νέοι  τῷ   χρόνῳ οἱ ἑπτὰ γενόμενοι σοφοὶ
[10, 7]   Περσῶν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα στρατείας  τῷ   χρόνῳ προέλαβον. Ἀλλὰ μὴν καὶ
[10, 4]   μὴ ἀγνοῆσαι φιλοσοφίαν, νέους μὲν  τῷ   χρόνῳ, ὡς ἔπος εἰπεῖν, ἁπάντων
[10, 12]   Φερεκύδην καὶ Πυθαγόραν τὸν μέγαν  κάτω   που περὶ τὰς Ὀλυμπιάδας γενόμενοι,
[10, 11]   ἅλωσιν ἔτεσι τετρακοσίοις· ἕτεροι δὲ  κάτω   τὸν χρόνον ὑπήγαγον, σὺν Ἀρχιλόχῳ
[10, 3]   τὴν διάνοιαν Σιμωνίδης ἐν τῷ  ἑνδεκάτῳ   μετήνεγκε λαβὼν οὕτως· γυναικὸς οὐδὲν
[10, 9]   Μωσέως ἀρχαιότητος χρήσομαι τῷ πάντων  δυσμενεστάτῳ   καὶ πολεμιωτάτῳ Ἑβραίων τε καὶ
[10, 9]   χρήσομαι τῷ πάντων δυσμενεστάτῳ καὶ  πολεμιωτάτῳ   Ἑβραίων τε καὶ ἡμῶν, φημὶ
[10, 8]   ὧδέ πως ἀποδεδειγμένος ἐνταῦθά μοι  εἰληφέτω   τέλος. Οὐ δεῖ δὴ λοιπὸν
[10, 12]   Λητὼ κατὰ Τιτυὸν γίνεται·  Λητὼ   γὰρ ἥλκησε Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν.
[10, 12]   ἀπὸ Ἰνάχου. Ναὶ μὴν  Λητὼ   κατὰ Τιτυὸν γίνεται· Λητὼ γὰρ
[10, 12]   οὐδὲν θαυμαστόν, ὅπου γε καὶ  Ἀδμήτῳ   θητεύων εὑρίσκεται σὺν καὶ Ἡρακλεῖ
[10, 12]   Νυμφόδωρος δὲ Ἀμφιπολίτης ἐν  τρίτῳ   Νομίμων Ἀσίας τὸν Ἆπιν τὸν
[10, 11]   γενόμενος, Ἀντιόχῳ τῷ μετὰ Σέλευκον  τρίτῳ   τὴν Χαλδαίων ἱστορίαν ἐν τρισὶ
[10, 1]   μὲν οὖν ἡμέτερος Κλήμης ἐν  ἕκτῳ   Στρωματεῖ τὴν περὶ τούτου σύστασιν
[10, 14]   γραφή, ἐκράτησαν ἀλλόφυλοι ἔτεσιν  ὀκτώ.   Ἔπειτα Γοθονιὴλ ἔτεσι πεντήκοντα. Μεθ´
[10, 13]   διὰ πολιορκίας ἑλεῖν κατὰ κράτος,  ὀκτὼ   καὶ τεσσαράκοντα μυριάσι στρατοῦ προσεδρεύσαντα
[10, 12]   Ἀσκληπιοῦ ἀποθέωσιν ἔτη συνάγεται τριάκοντα  ὀκτὼ   κατὰ τὸν χρονογράφον Ἀπολλόδωρον. Ἐντεῦθεν
[10, 13]   ἑκατὸν τεσσαράκοντα τρισὶ καὶ μησὶν  ὀκτὼ   τοῦ κτίσαι Τυρίους Καρχηδόνα· εἶτα
[10, 9]   κατακλυσμὸς πρῶτός τε Ἆπις ἐν  Αἰγύπτῳ   θεὸς ὠνομάσθη καὶ Ἰὼ θυγάτηρ
[10, 9]   πιστώσεσθαι. Γράφει τοίνυν ἐν τῷ  τετάρτῳ   τῆς καθ´ ἡμῶν συσκευῆς
[10, 8]   ὁμωνύμους προσηγορίας. Ἔκ τε τῆς  ἑκάστῳ   ζηλωθείσης παιδείας ἀποδείξεις φέρουσι, συνιστάντες
[10, 9]   Ἀσσυρίων βασιλίδος Σαγχουνιάθων ἐγνωρίζετο,  ἔστω   δὲ καὶ Μωσῆς μηδὲν προάγων,
[10, 11]   Καὶ μετὰ βραχέα· Πλὴν Ὅμηρος  ἔστω   μὴ μόνον ὕστερος τῶν Ἰλιακῶν,
[10, 12]   Φημονόην πρώτην χρησμῳδῆσαι Ἀκρισίῳ, ἀλλ´  ἴστω   γε ὅτι μετὰ Φημονόην ἔτεσιν
[10, 12]   λέγει, φανήσεται τῷ δευτέρῳ καὶ  τετρακοσιοστῷ   ἔτει τῆς Ἀσσυρίων ἀρχῆς, τῆς
[10, 12]   γε τῆς Περσέως βασιλείας τῷ  τριακοστῷ   δευτέρῳ ἔτει ἐκθεοῦται, ὥς φησιν
[10, 12]   ὀγδόου δυναστείας τῷ δευτέρῳ καὶ  τριακοστῷ   Μωσέως κατὰ Ἄμωσιν τὸν
[10, 7]   ἀπὸ τοῦ πρώτου τῆς συναχθείσης  αὐτῷ   Βιβλιοθήκης παραθήσομαι, οὕτως ἔχουσαν πρὸς
[10, 11]   μεμαθηκέναι τὴν ἱστορίαν· εἰσὶ δ´  αὐτῷ   βίβλοι Περὶ Ἀσσυρίων δύο. Μετὰ
[10, 14]   τοῦ τυράννου, ὅπως τοὺς σὺν  αὐτῷ   γενομένους ἄνδρας ἀπογράψηται, οὐ προσποιηθέντα
[10, 11]   τῶν Αἰγυπτιακῶν (πέντε δέ εἰσιν  αὐτῷ   γραφαί) πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα,
[10, 14]   τιμωρίας διαμασησάμενον τὴν γλῶσσαν προσπτύσαι  αὐτῷ   καὶ οὕτως ἐγκαρτερήσαντα ταῖς βασάνοις
[10, 4]   ἔμπαλιν δ´ οὖν τῶν ἔξωθεν  αὐτῷ   πεπορισμένων αἴτιος αὐτὸς τῆς μαθήσεως
[10, 11]   κατὰ Μωσέα καὶ τῶν ὁμοίως  αὐτῷ   φιλοσοφούντων ἔγνωσαν, παραχαράττειν ἐπειράθησαν, πρῶτον
[10, 9]   δὲ ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω βαδίζων  σαυτῷ   τε συναγαγὼν ἀριθμὸν ἐτῶν υʹ
[10, 9]   προφήτας ταῖς ἴσαις ὑπηγάγετο δυσφημίαις.  Οὕτω   γὰρ διὰ τῆς τῶν ἐχθρῶν
[10, 9]   κεκληκέναι τὸν θεόν, μὴ πρότερον  οὕτω   παρ´ ἀνθρώποις ὠνομασμένον· ἔπειτα βωμὸν
[10, 13]   κατὰ τὴν κοινὴν διάλεκτον· καὶ  οὕτω   συντιθέμενον γίνεται Ὑκουσσώς. Τινὲς δὲ
[10, 14]   οὖν Ἀθηναίων πρῶτος ἐγένετο καὶ  πλούτῳ   καὶ γένει τῶν καθ´ ἑαυτὸν
[10, 8]   τοῖς Ἕλλησι τὸν Ὅμηρον ἀκολούθως  τούτῳ   θεῖναι κατὰ τὴν ποίησιν· Ἑρμῆς
[10, 7]   τῶν γεγραφότων ἐχώρησαν, εὐδοκιμήσειν ἐν  τούτῳ   νομίζοντες. Ὅλως δὲ τὸ πάντων
[10, 9]   γενεαλογοῦνται. Παρ´ Ἑβραίοις δὲ ἐν  τούτῳ   οἱ ἀπὸ γένους Δαβὶδ ἐβασίλευον
[10, 7]   καὶ καθ´ ὅντινα τρόπον ἐν  τούτῳ   παρευδοκιμήσειν τοὺς ἄλλους ὑπελάμβανον, κατὰ
[10, 4]   Πυθαγόραν φασίν. Οὐ μόνῳ δὲ  τούτῳ   συγγενέσθαι Πυθαγόρας λέγεται, διατρῖψαι
[10, 9]   Ἡσαΐᾳ τῷ προφήτῃ καὶ τοῖς  τούτῳ   συγχρόνοις. Πάλιν δὲ ἀπὸ τῆς
[10, 3]   ταῦτα προλέγοντα. Οὐ μόνον δὲ  τούτῳ   τῷ ὀνόματι ἀποκρύπτει τὴν κλοπήν,
[10, 12]   τοῦ Θησέως βασιλεύοντος Ἀθήνησι τῷ  πρώτῳ   ἔτει, Θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ ἐπὶ
[10, 3]   ὡς Δείναρχος ἐν τῷ  πρώτῳ   Κατὰ Κλεομέδοντος αἰκίας πολλὰ μετενήνοχεν
[10, 10]   Μωσέως τε καὶ Ὠγύγου ἐκκειμένων,  πρώτῳ   μὲν ἔτει τὸ Πάσχα καὶ
[10, 10]   χρόνος. Κῦρος δ´ οὖν τῷ  πρώτῳ   τῆς ἀρχῆς ἔτει, ὅπερ ἦν
[10, 12]   δὲ καὶ Κασσιανῷ ἐν τῷ  πρώτῳ   τῶν Ἐξηγητικῶν. Ἀπαιτεῖ δ´ ὅμως
[10, 9]   παρὰ Ἱερομβάλου τοῦ ἱερέως θεοῦ  Ἰευώ,   ὃς Ἀβελβαλῷ τῷ βασιλεῖ Βηρυτίων
[10, 3]   ἀνιχνεῦσαι τὸν κλέπτην. Ἐγὼ δὲ  ὑποπτεύω   μὲν τὸν ὑφῃρημένον εἶναι τὸν
[10, 3]   φησίν, εἰς τὸ μέσον ἀγαγεῖν,  μηνύω   καὐτὸς Ὑπερείδην τὸν καλὸν πολλὰ
[10, 13]   Ἄραβας εἶναι, ἐν δ´ ἄλλῳ  ἀντιγράφῳ   οὐ βασιλεῖς σημαίνεσθαι διὰ τῆς
[10, 9]   φημὶ δὲ τῷ καθ´ ἡμᾶς  φιλοσόφῳ,   ὃς τὴν καθ´ ἡμῶν συσκευὴν
[10, 4]   καὶ χρησμοῖς, καὶ τῷ πολλῷ  τύφῳ   τῶν λαοπλάνων δαιμόνων ἐκαλλωπίζετο, σοφίας
[10, 8]   τῆς Ἑλένης γενομένην παρὰ Μενελάῳ  Τηλεμάχῳ   φαρμακείαν καὶ λήθην τῶν συμβεβηκότων
[10, 3]   καὶ τὴν πίστιν τῷ λόγῳ  παρέχω.   Σπάνια δὲ τὰ τῶν πρὸ
[10, 11]   αὐτοῖς Βήλου κατ´ Ἀλέξανδρον γενόμενος,  Ἀντιόχῳ   τῷ μετὰ Σέλευκον τρίτῳ τὴν
[10, 11]   κάτω τὸν χρόνον ὑπήγαγον, σὺν  Ἀρχιλόχῳ   γεγονέναι τὸν Ὅμηρον εἰπόντες·




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 27/08/2008