HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ν  =  1363 formes différentes pour 3568 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 9]   τοῦ δηλωθέντος ἱεροῦ ἐπὶ τὸ  νʹ   ἔτος Ὀζίου τοῦ τῶν Ἰουδαίων
[10, 9]   περιέχουσι. Καὶ καθ´ Ἑβραίους ἀπὸ  νʹ   ἔτους Ὀζίου τοῦ Ἰουδαίων βασιλέως
[10, 3]   γεγονότων βιβλία, ἐπεὶ ἴσως πλείους  ἄν   τις ἐφώρασε τοῦ φιλοσόφου. Ἐγὼ
[10, 2]   Δελφοὺς ἤροντο τὴν Πυθίαν πῶς  ἂν   ἀπαλλαγεῖεν τοῦ δεινοῦ. Μίαν δ´
[10, 9]   ἐπάνοδον τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, εὕροι  ἂν   ἀπὸ Τιβερίου ἐπὶ τὸ δεύτερον
[10, 11]   ὑφ´ ὑμῶν παραδεκτόν· τὸ δὲ  ἂν   ἀποδεικνύηται, θαυμαστόν, ὁπόταν ὑμῖν διὰ
[10, 4]   Ἑβραίοις θεολογίαν καὶ τὴν ὡς  ἂν   αὐτοὶ φαῖεν βάρβαρον τῆς Ἑλληνικῆς
[10, 7]   ἐκείνου τοῦ χρόνου δύναιτό τις  ἂν   δεῖξαι σῳζομένην ἀναγραφὴν οὔτ´ ἐν
[10, 5]   ἐπινοῆσαι πρώτους λέγουσι. Σύροι δ´  ἂν   εἶεν καὶ Ἑβραῖοι τὴν γείτονα
[10, 1]   ἐννοίαις, καὶ τοῦτο πρὸς ἡμῶν  ἂν   εἴη, εἰ τὰ μὴ μόνοις
[10, 8]   ἔχοι διελθεῖν, ἐπεὶ καὶ τοῦτ´  ἂν   εἴη ἕν τι τῶν μάλιστα
[10, 3]   συγχρονούντων δ´ αὐτῶν, ὑμῶν μὲν  ἂν   εἴη ἔργον‘ φησίν, Ἀπολλώνιε,
[10, 7]   λέγειν οὐκ ὀκνοῦσι. Περίεργος δ´  ἂν   εἴην ἐγὼ τοὺς ἐμοῦ μᾶλλον
[10, 7]   καὶ χθὲς καὶ πρώην, ὡς  ἂν   εἴποι τις, εὕροι γεγονότα· λέγω
[10, 2]   ἀπευθύνας τὸν λόγον. Τί δ´  ἂν   εἴποις, εἰ τὰ ὅμοια καὶ
[10, 4]   δὴ ὡς τι περ  ἂν   Ἕλληνες βαρβάρων παραλάβωσι, κάλλιον τοῦτο
[10, 1]   ἐξητασμένα ζηλοῦν προειλόμεθα. Τούτους δ´  ἂν   εὕροις ἀριθμῷ μὲν ὄντας ληπτούς,
[10, 5]   προσήκουσαν. Τὸ ὅμοιον δ´ οὐκ  ἂν   εὕροις καὶ παρ´ Ἕλλησιν, ὅθεν,
[10, 9]   σνϛ Ὀλυμπιάδες ξδʹ τοσαῦτα δ´  ἂν   εὕροις τὰ ἀπὸ τοῦ ὑστάτου
[10, 8]   οἱ μετὰ Μωσέα προφῆται, εὖ  ἂν   ἔχοι διελθεῖν, ἐπεὶ καὶ τοῦτ´
[10, 12]   παισὶν προκειμένη πραγματεία, καλῶς  ἂν   ἔχοι καὶ τὰ τούτων συνιδεῖν.
[10, 1]   φιλοσοφίᾳ λόγων, οὐκ ἄλλοθεν εἶεν  ἂν   παρὰ μόνων Ἑβραίων πεπορισμένοι,
[10, 5]   δηλοῖ σημεῖα‘ Ἔχοι δ´  ἂν   διάνοια· κλῆσιν κεφαλῆς καὶ
[10, 7]   τοιαύτης διαφωνίας πολλαὶ μὲν ἴσως  ἂν   καὶ ἕτεραι τοῖς βουλομένοις ζητεῖν
[10, 3]   μὲν περὶ Πυθαγόρου λέγων, τάχα  ἂν   καὶ ἕτεροι ἠπίσταντο περὶ αὐτοῦ
[10, 9]   πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν ὁμολογεῖται, εἴη  ἂν   καὶ Σαγχουνιάθων τῶν Τρωϊκῶν
[10, 9]   πρεσβύτερος γεγονὼς συνίσταται Μωσῆς, ὡς  ἂν   κατὰ Κέκροπα τὴν ἡλικίαν ἀκμάσας.
[10, 9]   συναγαγὼν ἀριθμὸν ἐτῶν υʹ εὕροις  ἂν   κατὰ μὲν Ἑβραίους Μωσέα, κατὰ
[10, 2]   οὐκ ἂν φήσαιεν· οὐ γὰρ  ἂν   καταψηφίσαιντο ἑαυτῶν ἑκόντες τὴν μεγίστην
[10, 5]   εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνὴν λέγοιτ´  ἂν   μάθησις‘ τὸ δὲ δεύτερον Βήθ,
[10, 4]   παρ´ Ἑβραίοις θεολογίαν προτετιμήκαμεν, γνοίης  ἂν   μαθὼν ὡς καὶ αὐτῶν Ἑλλήνων
[10, 3]   ἀπὸ βαρβάρων αὐτοῖς συμπεφορημένα, ὡς  ἂν   μηκέθ´ ἡμῖν ἐπιμέμφοιτό τις αὐτῶν,
[10, 4]   τούτων γὰρ οὐδένας καὶ αὐτοὶ  ἂν   ὁμολογήσαιεν Ἕλληνες παλαιοτέρους εἰδέναι. Πρῶτον
[10, 4]   μὲν εἰς δεύτερον ἀνεβάλλετο, ὡς  ἂν   οὐδὲν αὐτῇ πρὸς τὴν τῶν
[10, 9]   κατὰ δὲ τοῦτον ἠκμακώς, γένοιτ´  ἂν   οὖν καὶ αὐτὸς κατὰ Σεμίραμιν.
[10, 9]   πρεσβύτερον Μωσέα τοῦ Σαγχουνιάθωνος ὁπόσον  ἂν   οὗτος λείπηται τῶν αὐτοῦ πρεσβυτέρων,
[10, 9]   τὴν αʹ Ὀλυμπιάδα ἔτη συνάγοιτ´  ἂν   σνϛ Ὀλυμπιάδες ξδʹ τοσαῦτα δ´
[10, 10]   τῇ Ἑβραίων συνεχρόνισεν ἐπισημειούμενος, ἴσως  ἂν   τοῦ σκοποῦ τύχοιμι. Ἑβραίων μὲν
[10, 7]   καὶ Ἰώσηπος. Εἴη δ´  ἂν   τῶν εἰρημένων ἐπισφράγισμα καὶ
[10, 1]   δὴ καὶ συνεκτικώτατα γένοιτ´  ἂν   τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων, οὐκ
[10, 2]   γὰρ μηδὲ ἑαυτῶν, σχολῇ γ´  ἂν   τῶν ἡμετέρων ἀφέξονται. Καὶ τὰ
[10, 7]   τίς οὐ παρ´ αὐτῶν  ἂν   τῶν συγγραφέων μάθοι ῥᾳδίως ὅτι
[10, 11]   ἀποικίαν ἔτεσιν ἑκατόν, γένοιτ´  ἂν   ὕστερον τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι διακοσίοις
[10, 2]   ψευδῆ. Ψευδῆ μὲν οὐκ  ἂν   φήσαιεν· οὐ γὰρ ἂν καταψηφίσαιντο
[10, 3]   ἠρέμα μὲν ἤλεγξε διὰ τὸ  ἄγαν   αὐτὸν φιλεῖν Ἀριστοφάνης γραμματικὸς
[10, 10]   εἰς παιδείαν αὐτοὺς ἀπὸ τῆς  ἄγαν   ἰδιωτείας μετέπλασσε. Ταῦτα μὲν
[10, 12]   θητεύων εὑρίσκεται σὺν καὶ Ἡρακλεῖ  μέγαν   εἰς ἐνιαυτόν‘ Ζῆθος δὲ καὶ
[10, 13]   ποιμένας ἐπανάστασιν, καὶ πόλεμον συρραγῆναι  μέγαν   καὶ πολυχρόνιον. Ἐπὶ δὲ βασιλέως,
[10, 12]   Σύριον Φερεκύδην καὶ Πυθαγόραν τὸν  μέγαν   κάτω που περὶ τὰς Ὀλυμπιάδας
[10, 3]   ἐξελέγχων, Πολλίωνος δὲ ἐπιστολὴ πρὸς  Σωτηρίδαν   Περὶ τῆς Κτησίου κλοπῆς, τοῦ
[10, 3]   κεκλοφότα ἔν τε τῷ Πρὸς  Διώνδαν   λόγῳ κἀν τῷ Περὶ τῶν
[10, 4]   ὕλης εἰς πᾶσαν θνητῶν ζῴων  ἰδέαν   τετυπωμένα φιλοκάλως ἐξείργαστο. Ναὶ μὴν
[10, 6]   τὴν τῶν εἰρημένων ἀκριβῆ καὶ  βεβαίαν   πίστωσιν. ἄκουε τοίνυν οἷα καὶ
[10, 5]   μὲν παλαιὸν Φοινίκην, μετέπειτα δὲ  Ἰουδαίαν,   καθ´ ἡμᾶς δὲ Παλαιστίνην ὀνομαζομένην
[10, 9]   Φοινίκων διάλεκτον φιλαλήθως πᾶσαν τὴν  παλαιὰν   ἱστορίαν ἐκ τῶν κατὰ πόλιν
[10, 13]   δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἀπαλλαγὴν οὕτως  ἀρχαίαν   τοῖς χρόνοις ὡς ἐγγύς που
[10, 6]   μουσικόν. Φασὶ δὲ καὶ τὴν  πλαγίαν   σύριγγα Σάτυρον εὑρεῖν τὸν Φρύγα·
[10, 1]   βαρβάροις μαθημάτων τὴν οἰκείαν ὑποστήσασθαι  θεολογίαν   ἐφωράσαμεν, ὡς δὲ τὰ περὶ
[10, 4]   ἀλόγως ἡμᾶς τὴν παρ´ Ἑβραίοις  θεολογίαν   καὶ τὴν ὡς ἂν αὐτοὶ
[10, 4]   Ἑλλήνων φιλοσοφίας τὴν παρ´ Ἑβραίοις  θεολογίαν   προτετιμήκαμεν, γνοίης ἂν μαθὼν ὡς
[10, 4]   ΜΗ ΑΛΟΓΩΣ ΤΗΝ ΠΑΡ´ ΕΒΡΑΙΟΙΣ  ΘΕΟΛΟΓΙΑΝ   ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΠΡΟΤΕΤΙΜΗΚΑΜΕΝ. Ὅτι
[10, 11]   τινος ἐπιπλάστου ῥητολογίας παρακαλύπτοντες ὡς  μυθολογίαν   τὴν ἀλήθειαν παραβραβεύσωσι. Περὶ μὲν
[10, 9]   κατὰ τὴν τοῦ δηλωθέντος ἀνδρὸς  ὁμολογίαν.   Καὶ ταῦτα μὲν ἡμεῖς ἐπιτόμως.
[10, 4]   γεωμετρίαν μὲν παρ´ Αἰγυπτίων ἔσχον,  ἀστρολογίαν   δὲ παρὰ Χαλδαίων καὶ αὖ
[10, 6]   καὶ τὴν θάλασσαν ἔπλευσε. Καὶ  ἀστρολογίαν   δὲ πρῶτοι εἰς ἀνθρώπους ἐξήνεγκαν
[10, 4]   φιλόσοφοι) καὶ παρ´ ὧν μὲν  ἀστρολογίαν,   παρ´ ὧν δὲ γεωμετρίαν ἀριθμητικήν
[10, 8]   καὶ πολλὰ διδαχθῆναι τῶν κατὰ  ἀστρολογίαν   τόν τε Οἰνοπίδην ὁμοίως συνδιατρίψαντα
[10, 3]   ὅτι δὴ τὴν παρὰ βαρβάροις  εὐσέβειάν   τε καὶ φιλοσοφίαν τῶν παρ´
[10, 10]   ἐμυθεύετο· σοφὸς γὰρ ὢν εἰς  παιδείαν   αὐτοὺς ἀπὸ τῆς ἄγαν ἰδιωτείας
[10, 3]   πᾶσαν ἀποδεῖξαι τὴν βοωμένην Ἑλλήνων  παιδείαν   τε καὶ φιλοσοφίαν τά τε
[10, 2]   καὶ ἄκοντες τὴν παρ´ ἡμῶν  ἀλήθειαν   εἰς τοὺς ὁμοφύλους λάθρα διαδείκνυνται.
[10, 7]   γράφειν ὁρμήσαντες οὐ περὶ τὴν  ἀλήθειαν   ἐσπούδασαν καίτοι τοῦτο πρόχειρον αὐτοῖς
[10, 7]   καὶ παρὰ τούτων πυνθάνεσθαι τὴν  ἀλήθειαν,   ἡμῖν δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις
[10, 11]   ῥητολογίας παρακαλύπτοντες ὡς μυθολογίαν τὴν  ἀλήθειαν   παραβραβεύσωσι. Περὶ μὲν οὖν τῆς
[10, 7]   ἐπισταμένους τὰ ἀρχαῖα καὶ τὴν  ἀλήθειαν   περὶ αὐτῶν ἀκριβῶς παραδιδόντας;
[10, 2]   καταψηφίσαιντο ἑαυτῶν ἑκόντες τὴν μεγίστην  εὐήθειαν,   τὸ ψευδῆ συγγράφειν· ἀληθῆ δ´
[10, 8]   Ἑλένης γενομένην παρὰ Μενελάῳ Τηλεμάχῳ  φαρμακείαν   καὶ λήθην τῶν συμβεβηκότων κακῶν.
[10, 14]   θέλουσιν αὐτῶν παλινοστεῖν ἐπὶ τὴν  οἰκείαν   γῆν καὶ τὸ ἱερὸν ἀνεγείρειν·
[10, 1]   τῶν παρὰ βαρβάροις μαθημάτων τὴν  οἰκείαν   ὑποστήσασθαι θεολογίαν ἐφωράσαμεν, ὡς δὲ
[10, 13]   ἔχωσιν ἐν ὀχυρῷ καὶ τὴν  λείαν   τὴν ἑαυτῶν. Τὸν δὲ Μισφραγμουθώσεως
[10, 1]   τῶν μάλιστα ζητουμένων εἰς ψυχῆς  ὠφέλειαν   δογμάτων, δὴ καὶ συνεκτικώτατα
[10, 11]   πράξεις· κατὰ δὲ τὴν Ἀγαμέμνονος  βασιλείαν   Ἴλιον ἑάλω. Οὐκοῦν πέφηνεν
[10, 11]   Ἰουδαίοις φησὶ τὴν ἐξ Αἰγύπτου  πορείαν   εἰς ἅπερ ἤθελον χωρία, Μωσέως
[10, 8]   ὡς λοξὴν μὲν ἔχει τὴν  πορείαν,   ἐναντίαν δὲ τοῖς ἄλλοις ἄστροις
[10, 12]   γεγονέναι Ἰουδαίοις τὴν ἐξ Αἰγύπτου  πορείαν,   ἐξ ὧν συνῶπται κατὰ Ἴναχον
[10, 3]   Περὶ τῆς τοῦ Σοφοκλέους κλοπῆς  πραγματείαν   κατεβάλετο. Κεκίλιος δέ, ὥς τι
[10, 13]   διοδοιπορῆσαι· φοβουμένους δὲ τὴν Ἀσσυρίων  δυναστείαν   (τότε γὰρ ἐκείνους τῆς Ἀσίας
[10, 7]   δ´ εἰ μὴ τὰ αὐτὰ  γράψειαν   ἑτέροις, οὕτως ἐνόμιζον αὐτοὶ φαίνεσθαι
[10, 14]   Ἀμώς, Ἡσαΐας, Ἰωνᾶς· μετὰ δὲ  Ὀζίαν   βασιλεύει Ἰωάθαμ ἔτη ιϛ μεθ´
[10, 2]   παραγενόμενοι εἰς Δελφοὺς ἤροντο τὴν  Πυθίαν   πῶς ἂν ἀπαλλαγεῖεν τοῦ δεινοῦ.
[10, 8]   καὶ τὴν τῶν ἐν Ἅιδου  μυθοποιίαν   παρ´ Αἰγυπτίων ἀπενέγκασθαι. Τὴν μὲν
[10, 14]   ἔκτισε καὶ ἐβασίλευσε. Μετὰ δὲ  Ἐζεκίαν   βασιλεύει Μανασσῆς ἔτη νεʹ ἔπειτα
[10, 9]   ὡς ἂν κατὰ Κέκροπα τὴν  ἡλικίαν   ἀκμάσας. Ἀπὸ δὲ Μωσέως πάλιν
[10, 12]   εὑρεταί, περὶ τὴν Κάδμου γεγόνασιν  ἡλικίαν.   Κἄν τις ἡμῖν λέγῃ Φημονόην
[10, 11]   χρὴ τῷ πρεσβεύοντι κατὰ τὴν  ἡλικίαν   πιστεύειν ἤπερ τοῖς ἀπὸ πηγῆς
[10, 11]   Φιλόχορος δὲ μετὰ τὴν Ἰωνικὴν  ἀποικίαν   ἔτεσι τεσσαράκοντα, ἐπὶ ἄρχοντος Ἀθήνησιν
[10, 11]   περὶ Ἀπολλόδωρον μετὰ τὴν Ἰωνικὴν  ἀποικίαν   ἔτεσιν ἑκατόν, γένοιτ´ ἂν
[10, 11]   τὸν Ἀρίσταρχον κατὰ τὴν Ἰωνικὴν  ἀποικίαν,   ἐστι μετὰ ἑκατὸν τεσσαράκοντα
[10, 4]   δ´ ἐπὶ Βαβυλῶνος φαίνονται τὴν  μετοικίαν   πεποιημένοι. Ἀλλὰ γὰρ δηλούμενος
[10, 13]   τοῖς τείχεσιν· ἐπεὶ δὲ τὴν  πολιορκίαν   ἀπέγνω, ποιήσασθαι συμβάσεις, ἵνα τὴν
[10, 11]   καὶ τοῦ Τρωὸς καὶ Δαρδάνου  λίαν   ἀρχαιότερος. Ἀποδείξεως δὲ ἕνεκεν μάρτυσι
[10, 4]   ἐπωνυμίας ἐκ τῆς κατὰ τὴν  Ἰταλίαν   διατριβῆς ἀξιωθεῖσα· μεθ´ ἣν
[10, 9]   ἐχθρῶν ὁμολογίας ἀναμφηρίστως ἡγοῦμαι τὴν  ἐπαγγελίαν   πιστώσεσθαι. Γράφει τοίνυν ἐν τῷ
[10, 7]   περὶ Ἀντίοχον καὶ Φίλιστον  Καλλίαν   Τίμαιος συμφωνεῖν ἠξίωσεν, οὐδ´ αὖ
[10, 2]   πῶς ἂν ἀπαλλαγεῖεν τοῦ δεινοῦ.  Μίαν   δ´ αὐτοῖς ἔχρησεν ἀπαλλαγὴν τῆς
[10, 8]   τυχεῖν ἰσοθέων τιμῶν. Κατὰ γὰρ  μίαν   τῶν πρὸς τῇ Μέμφει νήσων
[10, 8]   συνουσίας καὶ τὴν εἰς Αἰθιοπίαν  ἐκδημίαν   ἐκεῖθεν αὐτὸν μετενεγκεῖν (κατ´ ἐνιαυτὸν
[10, 1]   ἐκπεριιὼν συνελέξατο, γεωμετρίαν, ἀριθμητικήν, μουσικήν,  ἀστρονομίαν,   ἰατρικὴν αὐτά τε τὰ πρῶτα
[10, 6]   κατασκευάσαι. Κάδμος γὰρ Φοῖνιξ  λιθοτομίαν   τε ἐξεῦρε καὶ μέταλλα χρυσοῦ
[10, 6]   δὲ ὁμοίως καὶ τὴν διάτονον  ἁρμονίαν   Ἄγνιν τὸν καὶ αὐτὸν Φρύγα·
[10, 6]   Ὄλυμπος Μυσὸς τὴν Λύδιον  ἁρμονίαν   ἐφιλοτέχνησεν· οἵ τε Τρωγλοδύται καλούμενοι
[10, 6]   ὁμοίως τὸν Φρύγα, καθάπερ Φρύγιον  ἁρμονίαν   καὶ μιξοφρύγιον καὶ μιξολύδιον Μαρσύαν
[10, 5]   στοιχείων μετάφρασις καὶ ἑρμηνεία, λόγου  διάνοιαν   ἀπαρτίζουσα τῇ τῶν στοιχείων μαθήσει
[10, 2]   μὲν οὖν ἰδέαι τῆς κατὰ  διάνοιαν   Ἑλληνικῆς κλοπῆς εἰς ὑπόδειγμα ἐναργὲς
[10, 5]   τὰ πάντα ἀπαρτίζει τοιαύτην τινὰ  διάνοιαν·   μάθησις οἴκου, πλήρωσις δέλτων αὕτη‘
[10, 3]   οὐ ῥίγιον ἄλλο ταύτην τὴν  διάνοιαν   Σιμωνίδης ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ μετήνεγκε
[10, 7]   φθοραῖς ὑποκειμένους καὶ πολλὴν ἐποιήσαντο  πρόνοιαν   τοῦ μηδὲν ἄμνηστον τῶν παρ´
[10, 7]   γε καὶ περὶ τῶν ἐπὶ  Τροίαν   τοσούτοις ἔτεσι στρατευσάντων ὕστερον πολλὴ
[10, 8]   τῆς συνουσίας καὶ τὴν εἰς  Αἰθιοπίαν   ἐκδημίαν ἐκεῖθεν αὐτὸν μετενεγκεῖν (κατ´
[10, 2]   δὲ ἠπίοις ἐπαγγελίαις ἐπιστρέφει πρὸς  σωτηρίαν.   Πλὴν ἀλλ´ οἱ Ἕλληνες, αὐχμοῦ
[10, 9]   οὔτε τὴν πόλιν οὔτε τὴν  προσηγορίαν   ἐχόντων. δὲ πρῶτος Ἀργείων
[10, 5]   κατά τινος σημαντικῆς διανοίας τὴν  προσηγορίαν   φέρει, ὅπερ οὐκ ἔνεστιν εὑρεῖν
[10, 2]   τήν τε φιλοσοφίαν τήν τε  ἱστορίαν,   ἀλλὰ μηδὲ τὴν ῥητορικὴν τοῦ
[10, 9]   Ἀβελβαλῷ τῷ βασιλεῖ Βηρυτίων τὴν  ἱστορίαν   ἀναθεὶς ὑπ´ ἐκείνου καὶ τῶν
[10, 11]   παρὰ Βηρωσσοῦ φησι μεμαθηκέναι τὴν  ἱστορίαν·   εἰσὶ δ´ αὐτῷ βίβλοι Περὶ
[10, 9]   διάλεκτον φιλαλήθως πᾶσαν τὴν παλαιὰν  ἱστορίαν   ἐκ τῶν κατὰ πόλιν ὑπομνημάτων
[10, 13]   γὰρ Ἑλλάδι φωνῇ τὴν πάτριον  ἱστορίαν   ἔκ τε τῶν ἱερῶν, ὥς
[10, 11]   μετὰ Σέλευκον τρίτῳ τὴν Χαλδαίων  ἱστορίαν   ἐν τρισὶ βιβλίοις κατατάξας καὶ
[10, 7]   καίτοι δοκῶν ἀκριβεστάτην καθ´ ἑαυτὸν  ἱστορίαν   συγγράφειν. Αἰτίαι δὲ τῆς τοιαύτης
[10, 8]   περὶ τὰ πάθη τῶν θεῶν  ἱστορίαν.   Τὸν δὲ Δαίδαλον λέγουσιν ἀπομιμήσασθαι
[10, 1]   Ἑλλήνων τοὺς βαρβάρους ἐκπεριιὼν συνελέξατο,  γεωμετρίαν,   ἀριθμητικήν, μουσικήν, ἀστρονομίαν, ἰατρικὴν αὐτά
[10, 4]   μὲν ἀστρολογίαν, παρ´ ὧν δὲ  γεωμετρίαν   ἀριθμητικήν τε παρ´ ἑτέρων καὶ
[10, 8]   Ἱερὸν λόγον καὶ τὰ κατὰ  γεωμετρίαν   θεωρήματα καὶ τὰ περὶ τοὺς
[10, 4]   γὰρ παρ´ ἄλλων ἀποματτόμενοι μαθήματα  γεωμετρίαν   μὲν παρ´ Αἰγυπτίων ἔσχον, ἀστρολογίαν
[10, 13]   τῆς Αἰγύπτου τὴν ἔρημον εἰς  Συρίαν   διοδοιπορῆσαι· φοβουμένους δὲ τὴν Ἀσσυρίων
[10, 9]   οἱ δὲ παλαιοτέροις ἀναγνώσμασι τὴν  μαρτυρίαν   ἐπιστώσαντο. Καὶ οἱ μὲν Ἑλληνικοῖς,
[10, 9]   κατὰ τὴν ἐκτεθεῖσαν τοῦ φιλοσόφου  μαρτυρίαν.   Ἔτι δὲ πολὺ τῶν Τρωϊκῶν
[10, 3]   δύναμιν καὶ διὰ τὴν κλοπὴν  ἐξεργασίαν   ἐμβάλλειν καὶ ἐπιδείκνυσθαι σπουδάζων βραδὺς
[10, 8]   τοῦ θεοῦ παρόντος) τήν τε  συνουσίαν   τῶν θεῶν τούτων, ἐν ταῖς
[10, 7]   καὶ τὴν πλάνην καὶ τὴν  ἐξουσίαν   τοῦ ψεύδεσθαι τοῖς μετὰ ταῦτα
[10, 10]   Κῦρον, ὃς ἐβασίλευσε μετὰ τὴν  αἰχμαλωσίαν,   ἔτη ασλζʹ Μωσέως γὰρ ἔτη
[10, 14]   Περσῶν, ὃς καὶ ἀνῆκε τὴν  αἰχμαλωσίαν   τῶν Ἰουδαίων, ἐπιτρέψας τοῖς θέλουσιν
[10, 7]   δὲ πρὸς ταύτῃ θετέον ἐκείνην  αἰτίαν·   οἱ γὰρ ἐπὶ τὸ γράφειν
[10, 8]   λοξὴν μὲν ἔχει τὴν πορείαν,  ἐναντίαν   δὲ τοῖς ἄλλοις ἄστροις τὴν
[10, 8]   δεδημιουργημένης· πέρας δὲ διὰ τὴν  εὐφυΐαν   ἀξιωθέντα μεγάλης δόξης καὶ πολλὰ
[10, 10]   ἐπισημότερόν ἐστι καταλαβεῖν τὴν Ἀττικὴν  χρονογραφίαν.   Καὶ μεθ´ ἕτερα· Καὶ τοσαῦτα
[10, 4]   αὐτὸς θαυμαστὸς Πύθιος εἰς  φιλοσοφίαν   αὐτοὺς τὸ παράπαν ὠφέλει, οὐδέ
[10, 4]   ὥστε αὐτοῖς ἤδη τὴν πᾶσαν  φιλοσοφίαν   ἐξ ἐράνου συστῆναι. Ἄλλα γὰρ
[10, 2]   τὴν βάρβαρον ὁμοίως ἡμῖν προτετιμηκὼς  φιλοσοφίαν,   καὶ δὴ ἐάσθω, καίπερ οὐκ
[10, 4]   τὴν τῶν δηλουμένων μὴ ἀγνοῆσαι  φιλοσοφίαν,   νέους μὲν τῷ χρόνῳ, ὡς
[10, 4]   καὶ τὰ κάλλιστα ἐμπορεύεσθαι εἰς  φιλοσοφίαν   παρὰ τῶν βαρβάρων εὐγνωμόνως οὐκ
[10, 2]   ἀφέξονται. Καὶ τὰ μὲν κατὰ  φιλοσοφίαν   σιωπήσομαι δόγματα, αὐτῶν ὁμολογούντων ἐγγράφως
[10, 3]   βοωμένην Ἑλλήνων παιδείαν τε καὶ  φιλοσοφίαν   τά τε πρῶτα αὐτῶν μαθήματα
[10, 2]   δὲ μὴ ἄμοιρον τήν τε  φιλοσοφίαν   τήν τε ἱστορίαν, ἀλλὰ μηδὲ
[10, 1]   ποτὲ λόγοις τὴν καθ´ Ἑβραίους  φιλοσοφίαν   τῆς Ἑλληνικῆς προτετιμήκαμεν ὁποίοις τε
[10, 3]   παρὰ βαρβάροις εὐσέβειάν τε καὶ  φιλοσοφίαν   τῶν παρ´ αὐτοῖς σεμνῶν προτετιμήκαμεν.
[10, 11]   νομίζω παραστῆσαι πρεσβυτέραν τὴν ἡμετέραν  φιλοσοφίαν   τῶν παρ´ Ἕλλησιν ἐπιτηδευμάτων. Ὅροι
[10, 4]   παρὰ τῶν οἰκείων θεῶν εἰς  φιλοσοφίαν   ὠφελημένοι, ἀλλὰ καὶ τοῖς θεοῖς
[10, 10]   πέμπτης ἔτος πρῶτον ἔτη ασλζʹ  κἀν   τοῖς Ἑλληνικοῖς συνέδραμεν χρόνος.
[10, 3]   τε τῷ Πρὸς Διώνδαν λόγῳ  κἀν   τῷ Περὶ τῶν Εὐβούλου δωρεῶν.
[10, 12]   περὶ τὴν Κάδμου γεγόνασιν ἡλικίαν.  Κἄν   τις ἡμῖν λέγῃ Φημονόην πρώτην
[10, 6]   ἀστρολογίαν δὲ πρῶτοι εἰς ἀνθρώπους  ἐξήνεγκαν   Αἰγύπτιοι, ὁμοίως δὲ καὶ Χαλδαῖοι.
[10, 2]   τὰ ἑτέρων ὑφελόμενοι ὡς ἴδια  ἐξήνεγκαν,   καθάπερ {Εὐγ{ ρ} άμμων
[10, 6]   ἔθνος Καππαδόκαι πρῶτοι εὗρον τὴν  νάβλαν   καλουμένην, ὃν τρόπον καὶ τὸ
[10, 14]   φιλοσόφοις ἀγαπήσαντες τὰ Ἑβραίων λόγια  τιμᾶν   διανενοήμεθα.
[10, 6]   ἐπινενοηκέναι λέγουσι. Πτήσεις δὲ ὀρνίθων  παρεφύλαξαν   πρῶτοι Φρύγες. Καὶ θυτικὴν ἠκρίβωσαν
[10, 6]   Λύχνους τε αὖ καίειν πρῶτοι  κατέδειξαν   Αἰγύπτιοι καὶ τὸν ἐνιαυτὸν εἰς
[10, 1]   οὖν τὴν περὶ πλειόνων θεῶν  δόξαν   τά τε μυστήρια καὶ τὰς
[10, 4]   θεολόγων παλαιότατοί τε καὶ πρῶτοι  κατῆρξαν   αὐτοῖς τῆς πολυθέου πλάνης, τοὺς
[10, 7]   καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἀπιστεῖν.  Πᾶν   γὰρ ἐγὼ τοὐναντίον ὁρῶ συμβεβηκός,
[10, 8]   ἀριθμούς, ἔτι δὲ τὴν εἰς  πᾶν   ζῷον τῆς ψυχῆς μεταβολὴν μαθεῖν
[10, 14]   τοῦ ἱεροῦ ἐμπρησμὸν ὑπομείναντος τὸ  πᾶν   Ἰουδαίων ἔθνος ἀπάγεται εἰς Βαβυλῶνα,
[10, 4]   Πύθιος εἰς φιλοσοφίαν αὐτοὺς τὸ  παράπαν   ὠφέλει, οὐδέ τις ἄλλος θεῶν
[10, 13]   μετὰ βραχέα· Ἐκαλεῖτο δὲ τὸ  σύμπαν   αὐτῶν ἔθνος Ὑκουσσώς· τοῦτο δέ
[10, 12]   θυγατέρα φησί. Προμηθεὺς δὲ κατὰ  Τριόπαν,   ἑβδόμῃ γενεᾷ μετὰ Μωσέα· ὥστε
[10, 12]   Ἀκταία Ἀττική· κατὰ δὲ  Τριόπαν   Προμηθεὺς καὶ Ἄτλας καὶ Ἐπιμηθεὺς
[10, 11]   Ἀκταία Ἀττική· κατὰ δὲ  Τριόπαν   Προμηθεὺς καὶ Ἐπιμηθεὺς καὶ Ἄτλας
[10, 13]   ποιμένες. Τὸ γὰρ Ὓκ καθ´  ἱερὰν   γλῶσσαν βασιλέα σημαίνει, τὸ δὲ
[10, 3]   πιὼν προεῖπεν, ὡς εἰς τρίτην  ἡμέραν   ἔσοιτο σεισμός‘ καὶ ἕτερά τινα
[10, 9]   ἱστορίας παραθέντες θατέρᾳ τε τὴν  ἑτέραν   συγκρούσαντες, τὰ παρὰ τοῖς πᾶσιν
[10, 2]   τῶν ἁγίως βεβιωκότων εἰς τὴν  ἡμετέραν   ἐπιστροφὴν παραδόξως ἐνεργούμενα, Ἑλληνικῇ μυθολογίᾳ
[10, 11]   μοι νομίζω παραστῆσαι πρεσβυτέραν τὴν  ἡμετέραν   φιλοσοφίαν τῶν παρ´ Ἕλλησιν ἐπιτηδευμάτων.
[10, 9]   σμικρὰ ἄττα παραθήσομαι. Κἀγὼ δὲ  καινοτέραν   παρὰ τοὺς εἰρημένους ὁδεύσας ταύτῃ
[10, 7]   τὴν μεγίστην ἰσχὺν ἀνατίθημι. Καὶ  προτέραν   ἐρῶ τὴν κυριωτέραν εἶναί μοι
[10, 11]   δὲ προσήκειν μοι νομίζω παραστῆσαι  πρεσβυτέραν   τὴν ἡμετέραν φιλοσοφίαν τῶν παρ´
[10, 7]   ἀλλήλους ἐγένετο διαφωνία τοῖς συγγραφεῦσι.  Δευτέραν   δὲ πρὸς ταύτῃ θετέον ἐκείνην
[10, 11]   ἕκτην· Πυθαγόρας κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν  δευτέραν·   τὰς δὲ Ὀλυμπιάδας ὕστερον τῶν
[10, 7]   ἀνατίθημι. Καὶ προτέραν ἐρῶ τὴν  κυριωτέραν   εἶναί μοι δοκοῦσαν. Τὸ γὰρ
[10, 8]   περὶ τὸν Δία καὶ τὴν  Ἥραν   μυθολογούμενα περὶ τῆς συνουσίας καὶ
[10, 6]   καλοῦνται) κατειργάσαντο χαλκὸν καὶ σίδηρον  ἐκάθηραν   πρῶτοι. Ἄμυκός τε Βεβρύκων
[10, 12]   μὲν ἔην (φησὶν τὴν  Μικρὰν   Ἰλιάδα πεποιηκώς) μεσάτα, λαμπρὰ δ´
[10, 14]   καὶ Πυθαγόρας. Τὸν μὲν οὖν  Πυθαγόραν   διεδέξατο Θεανὼ γυνὴ οἵ
[10, 9]   τὴν πεντηκοστὴν Ὀλυμπιάδα οἱ ἀμφὶ  Πυθαγόραν   καὶ Δημόκριτον καὶ τοὺς μετὰ
[10, 7]   Φερεκύδην τε τὸν Σύριον καὶ  Πυθαγόραν   καὶ Θάλητα, πάντες συμφώνως ὁμολογοῦσιν
[10, 8]   εἰς τὰς ἑαυτῶν κατατάξαι νομοθεσίας  Πυθαγόραν   τε τὰ κατὰ τὸν Ἱερὸν
[10, 12]   ἀμφὶ τὸν Σύριον Φερεκύδην καὶ  Πυθαγόραν   τὸν μέγαν κάτω που περὶ
[10, 8]   τὸν φιλόσοφον· ἐλθεῖν δὲ καὶ  Πυθαγόραν   τὸν Σάμιον καὶ τὸν μαθηματικὸν
[10, 4]   Σύριον ἀναγράφουσιν, μαθητεῦσαι τὸν  Πυθαγόραν   φασίν. Οὐ μόνῳ δὲ τούτῳ
[10, 3]   κέκληκεν ἄλλους τε πολλοὺς καὶ  Νικαγόραν   τὸν σοφιστὴν καὶ Μαΐορα Ἀπολλώνιόν
[10, 10]   τὴν ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ πολλὴν  φθοράν,   ἀβασίλευτος ἔμεινεν νῦν Ἀττικὴ
[10, 2]   κλοπῆς εἰς ὑπόδειγμα ἐναργὲς τῷ  διορᾶν   δυναμένῳ τοιαίδε οὖσαι ἅλις ἔστωσαν.
[10, 8]   δὲ τοῖς ἄλλοις ἄστροις τὴν  φορὰν   ποιεῖται. Παραπλησίως δὲ καὶ τὸν
[10, 12]   πραγματευσάμενος τὴν Ἶσιν ὑπὸ Ἑλλήνων  Δήμητραν   καλεῖσθαί φησιν, κατὰ Λυγκέα
[10, 2]   ὄμβροι καταρραγέντες ὅλην ἐπλήρωσαν τὴν  χώραν.   Ἐντεῦθεν ἄφθονος καὶ πλουσία τελεσφορεῖται
[10, 13]   γένος ἄσημοι καταθαρρήσαντες ἐπὶ τὴν  χώραν   ἐστράτευσαν καὶ ῥᾳδίως ἀμαχητὶ ταύτην
[10, 13]   ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἀπαλλαγέντες τὴν  χώραν   ταύτην ἐπῴκησαν Δαναὸν εἰς
[10, 7]   ὁρμήσαντες οὐ περὶ τὴν ἀλήθειαν  ἐσπούδασαν   καίτοι τοῦτο πρόχειρον αὐτοῖς ἐστιν
[10, 14]   τὸν αὐτὸν τῷ Ἀναξαγόρᾳ χρόνον  ἤκμασαν   ἄνδρες φυσικοὶ Ξενοφάνης τε καὶ
[10, 4]   Κῦρον δὲ οἵδε τὸν Περσῶν  ἤκμασαν   βασιλέα. Οὗτος δ´ ἦν
[10, 8]   Ὧν τοὺς χρόνους, καθ´ οὓς  ἤκμασαν   Μωσῆς τε καὶ οἱ μετὰ
[10, 3]   μοι δοκεῖ καὶ ἀναγκαίως καθόλου  πᾶσαν   ἀποδεῖξαι τὴν βοωμένην Ἑλλήνων παιδείαν
[10, 4]   καὶ ξόανα παντοίας ὕλης εἰς  πᾶσαν   θνητῶν ζῴων ἰδέαν τετυπωμένα φιλοκάλως
[10, 9]   τὴν τῶν Φοινίκων διάλεκτον φιλαλήθως  πᾶσαν   τὴν παλαιὰν ἱστορίαν ἐκ τῶν
[10, 4]   ἐπῆλθε Βαβυλῶνα καὶ Αἴγυπτον καὶ  πᾶσαν   τὴν Περσῶν, τοῖς τε μάγοις
[10, 4]   μῦθον, ὥστε αὐτοῖς ἤδη τὴν  πᾶσαν   φιλοσοφίαν ἐξ ἐράνου συστῆναι. Ἄλλα
[10, 13]   ποιμένας, ὅπως τήν τε κτῆσιν  ἅπασαν   ἔχωσιν ἐν ὀχυρῷ καὶ τὴν
[10, 6]   ἐπιστολὰς συντάξαι Ἄτοσσαν, τὴν Περσῶν  βασιλεύσασαν,   φησὶν Ἑλλάνικος. Σκάμμων μὲν οὖν
[10, 6]   Ἀσσύριοι. Καρχηδόνιοι γὰρ πρῶτοι τετρήρη  κατεσκεύασαν,   ἐναυπήγησε δὲ αὐτὴν Βόσπορος αὐτόχθων.
[10, 11]   τινὲς δὲ πρὸ τῶν Ὀλυμπιάδων  ἔφασαν   αὐτὸν γεγονέναι, τουτέστι μετὰ τὴν
[10, 11]   δ´ ὅπως τὰ ὅσα μὴ  συνίεσαν,   διά τινος ἐπιπλάστου ῥητολογίας παρακαλύπτοντες
[10, 3]   τίς περὶ Ἐφόρου θόρυβος.  Ἦσαν   δ´ οἱ ζητοῦντες Καΰστριός τε
[10, 11]   ὁμοίως αὐτῷ φιλοσοφούντων ἔγνωσαν, παραχαράττειν  ἐπειράθησαν,   πρῶτον μὲν ἵνα τι λέγειν
[10, 2]   τὰς λέξεις ὑφελόμενοι καὶ παραφράσαντες  ἐφωράθησαν,   ὡς δειχθήσονται, αὐτοτελῶς δὲ τὰ
[10, 9]   αὐτοῦ πρεσβυτέρων, οἳ Μωσεῖ πλησιάζειν  ὡμολογήθησαν.   Πόσοις δὲ ἄρα ἔτεσιν εἰκὸς
[10, 11]   βίου καὶ νομάδος περιγραφὴ γέγονε  μετεκοσμήθησάν   τε οἱ ἄνθρωποι. Διόπερ εἰ
[10, 9]   καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα φιλοσόφους  ὠνομάσθησαν,   ἐγγύς που μετὰ τὰ Τρωϊκὰ
[10, 8]   δι´ ὧν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν  ἐθαυμάσθησαν.   Ὀρφέα μὲν γὰρ τῶν μυστικῶν
[10, 10]   οἳ〉 τῶν καθ´ ἡμᾶς ἀκριβέστερον  ἐμνήσθησαν   καὶ τῶν Ἀττικῶν ἁπάντων. Εἴ
[10, 7]   οὗτοι καὶ μετὰ ταῦτα γράμμασιν  ἐπαιδεύθησαν.   Ἅτε δὴ τοίνυν οὐδεμιᾶς προβεβλημένης
[10, 10]   καλουμένῃ Συρίᾳ οὐ πόρρω Ἀραβίας  ᾤκησαν‘   αὐτοὶ δηλονότι οἱ μετὰ Μωσέως·
[10, 13]   Αἰγύπτου ἀπαλλαγέντες τὴν χώραν ταύτην  ἐπῴκησαν   Δαναὸν εἰς Ἄργος ἀφικέσθαι·
[10, 6]   γείτονες. Ἴσαυροι δὲ καὶ Ἄραβες  ἐξεπόνησαν   τὴν οἰωνιστικήν, ὥσπερ ἀμέλει Τελμισσεῖς
[10, 11]   καὶ χρόνου καθ´ ὃν ἤκμασε  προηρεύνησαν   πρεσβύτατοι μὲν Θεαγένης τε
[10, 6]   τῆς κιθάρας λειπομένην καὶ κρόταλα  ἐπενόησαν.   Ἐπί τε Σεμιράμεως βασιλέως Ἀσσυρίων
[10, 6]   ὀνείρων μαντικήν. Τυρρηναῖοι δὲ σάλπιγγα  ἐπενόησαν   καὶ Φρύγες αὐλόν· Φρύγες γὰρ
[10, 4]   ψευδοδοξίαις ἀπαχθέντες εἰς βυθὸν ἀδολεσχίας  περιετράπησαν,   οἱ δέ γε ποσῶς εὐγνώμονι
[10, 6]   ἐν τοῖς Περὶ εὑρεμάτων ταῦτα  ἱστόρησαν.   Παρεθέμην δὲ αὐτῶν ὀλίγα εἰς
[10, 7]   τῶν πράξεων τῶν γεγραφότων  ἐχώρησαν,   εὐδοκιμήσειν ἐν τούτῳ νομίζοντες. Ὅλως
[10, 14]   εἶθ´, ὥς φησιν γραφή,  ἐκράτησαν   ἀλλόφυλοι ἔτεσιν ὀκτώ. Ἔπειτα Γοθονιὴλ
[10, 6]   ἱερὰ εἰσιέναι ἀπὸ γυναικῶν ἀλούτους  ἐνομοθέτησαν.   Γεωμετρίας τε αὖ εὑρεταὶ οἱ
[10, 9]   ἀκριβὲς διευκρινήσαντες τῇ παρ´ Ἑβραίοις  συνέστησαν   ἀρχαιολογίᾳ, πλουσίᾳ καὶ ποικίλῃ κατασκευῇ
[10, 1]   βελτίωσιν ψυχῆς συντεινόντων δογμάτων ζηλωταὶ  κατέστησαν.   Ὡς μὲν οὖν τὰ λοιπὰ
[10, 11]   αἱ διαφανέστατοι πράξεις παρ´ Ἕλλησιν  ἐγράφησάν   τε καὶ γινώσκονται, δῆλον ὡς
[10, 9]   ὀκτακόσια ἔτη κατὰ τὴν  ἐκτεθεῖσαν   τοῦ φιλοσόφου μαρτυρίαν. Ἔτι δὲ
[10, 2]   γραφῶν εἰς ἡμᾶς δεδομένης ἀληθείας  περιαυγασθεῖσαν,   καθ´ σημαινόμενον διήκειν εἰς
[10, 10]   ὁπόθεν Ἕλληνες ἀκριβοῦν τοὺς χρόνους  ἐνόμισαν,   ἔτη συνάγεται χίλια εἴκοσιν, ὡς
[10, 6]   πρῶτος ναῦν ἐναυπηγήσατο καὶ τὴν  θάλασσαν   ἔπλευσε. Καὶ ἀστρολογίαν δὲ πρῶτοι
[10, 6]   ἱστοροῦσι. Καὶ πρώτην ἐπιστολὰς συντάξαι  Ἄτοσσαν,   τὴν Περσῶν βασιλεύσασαν, φησὶν Ἑλλάνικος.
[10, 13]   Τὸ γὰρ Ὓκ καθ´ ἱερὰν  γλῶσσαν   βασιλέα σημαίνει, τὸ δὲ Οὐσσὼς
[10, 14]   τοῦ τυράννου τιμωρίας διαμασησάμενον τὴν  γλῶσσαν   προσπτύσαι αὐτῷ καὶ οὕτως ἐγκαρτερήσαντα
[10, 13]   ἄσημοι καταθαρρήσαντες ἐπὶ τὴν χώραν  ἐστράτευσαν   καὶ ῥᾳδίως ἀμαχητὶ ταύτην κατὰ
[10, 6]   καὶ ἐν ἱεροῖς γυναιξὶ μίσγεσθαι  ἐκώλυσαν   μηδὲ εἰς ἱερὰ εἰσιέναι ἀπὸ
[10, 7]   μᾶλλον περὶ τοῦ τὴν νῦν  οὖσαν   τῶν γραμμάτων χρῆσιν ἐκείνους ἀγνοεῖν.
[10, 5]   στοιχείων μαθήσει τε καὶ ἐπαγγελίᾳ  προσήκουσαν.   Τὸ ὅμοιον δ´ οὐκ ἂν
[10, 7]   ἐρῶ τὴν κυριωτέραν εἶναί μοι  δοκοῦσαν.   Τὸ γὰρ ἐξ ἀρχῆς μὴ
[10, 9]   παρέργως καθωμιληκότες, οἳ καὶ τὴν  παροῦσαν   ὑπόθεσιν ἐπ´ ἀκριβὲς διευκρινήσαντες τῇ
[10, 13]   πόλιν οἰκοδομησαμένους τοσαύταις μυριάσιν ἀνθρώπων  ἀρκέσουσαν,   Ἱεροσόλυμα ταύτην ὀνομάσαι. Τούτοις ἑξῆς
[10, 7]   συναχθείσης αὐτῷ Βιβλιοθήκης παραθήσομαι, οὕτως  ἔχουσαν   πρὸς λέξιν· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η' ΠΕΡΙ
[10, 6]   παρεφύλαξαν πρῶτοι Φρύγες. Καὶ θυτικὴν  ἠκρίβωσαν   Τοῦσκοι, Ἰταλίας γείτονες. Ἴσαυροι δὲ
[10, 11]   ὑφ´ ἡμῶν νῦν εἰς σύγκρισιν  παραλαμβανέσθωσαν.   Εὑρήσομεν γὰρ οὐ μόνον τῆς
[10, 1]   ὡς οὐ μόνον τῶνδε γραφῆς  ἠξίωσαν   τὴν μνήμην, ἀλλὰ καὶ τῆς
[10, 11]   καὶ τῶν ὁμοίως αὐτῷ φιλοσοφούντων  ἔγνωσαν,   παραχαράττειν ἐπειράθησαν, πρῶτον μὲν ἵνα
[10, 7]   ἑαυτῶν· ὀψὲ δὲ καὶ μόλις  ἔγνωσαν   φύσιν γραμμάτων. Οἱ γοῦν ἀρχαιοτάτην
[10, 2]   καὶ συνεχεῖς ὄμβροι καταρραγέντες ὅλην  ἐπλήρωσαν   τὴν χώραν. Ἐντεῦθεν ἄφθονος καὶ
[10, 2]   διορᾶν δυναμένῳ τοιαίδε οὖσαι ἅλις  ἔστωσαν.   Ἤδη δὲ οὐ τὰς διανοίας
[10, 14]   περὶ ὃν συμβαίνει τὴν Ἰλίου  καταντᾶν   ἅλωσιν. Μετὰ δὲ Ἠλεὶ τὸν
[10, 11]   τὸ δὲ ἂν ἀποδεικνύηται, θαυμαστόν,  ὁπόταν   ὑμῖν διὰ τῶν ὑμετέρων ὅπλων
[10, 6]   ἁρμονίαν καὶ μιξοφρύγιον καὶ μιξολύδιον  Μαρσύαν   τῆς αὐτῆς ὄντα τοῖς προειρημένοις
[10, 9]   μνημονεύεται κατακλυσμὸς πρῶτός τε Ἆπις  ἐν   Αἰγύπτῳ θεὸς ὠνομάσθη καὶ Ἰὼ
[10, 8]   πλάνην ὀργιαζόμενα καὶ τὴν τῶν  ἐν   Ἅιδου μυθοποιίαν παρ´ Αἰγυπτίων ἀπενέγκασθαι.
[10, 8]   ἐνηλλαγμένων· τὰς δὲ τῶν ἀσεβῶν  ἐν   Ἅιδου τιμωρίας καὶ τοὺς τῶν
[10, 3]   Γυναῖκές ἐσμεν ἀθλιώτατον φυτόν, Θεοδέκτης  ἐν   Ἀλκμαίωνί φησι· Σαφὴς μὲν ἐν
[10, 12]   Ἀργοναυτικοῖς. Ἀπὸ δὲ τῆς Ἡρακλέους  ἐν   Ἄργει βασιλείας ἐπὶ τὴν Ἡρακλέους
[10, 5]   παρ´ αὐτοῖς Οὐαῦ, ἐστιν  ἐν   αὐτῇ‘ ἔπειτα Ζαΐ, ἐστι
[10, 5]   ζῶν‘ ἵν´ τὸ ὅλον  ἐν   αὐτῇ ζῇ ζῶν‘ μετὰ
[10, 7]   τῆς Περσικῆς στρατείας καὶ τῶν  ἐν   αὐτῇ πραχθέντων οἱ δοκιμώτατοι διαπεφωνήκασι;
[10, 7]   συντεθῆναι καὶ διὰ τοῦτο πολλὰς  ἐν   αὐτῇ σχεῖν τὰς διαφωνίας. Οἱ
[10, 3]   ἐν Ἀλκμαίωνί φησι· Σαφὴς μὲν  ἐν   βροτοῖσιν ὑμνεῖται λόγος, ὡς οὐδέν
[10, 7]   γενόμενος. Καί φασιν οὐδὲ τοῦτον  ἐν   γράμμασι τὴν αὑτοῦ ποίησιν καταλιπεῖν,
[10, 13]   δὲ λέγουσιν αὐτοὺς Ἄραβας εἶναι,  ἐν   δ´ ἄλλῳ ἀντιγράφῳ οὐ βασιλεῖς
[10, 10]   Ἑβραίων ἔξοδος ἀπ´ Αἰγύπτου,  ἐν   δὲ τῇ Ἀττικῇ ἐπὶ
[10, 11]   τῶν φιλοσόφων ἐπ´ ἀκριβὲς πραγματευσάμενος.  Ἐν   δὴ ταῖς τῶν προειρημένων ἱστορίαις
[10, 7]   παρ´ αὐτοῖς πραττομένων παραλιπεῖν, ἀλλ´  ἐν   δημοσίαις ἀναγραφαῖς ὑπὸ τῶν σοφωτάτων
[10, 6]   ἣν Περὶ τῆς Ἰουδαίων ἀρχαιότητος  ἐν   δυσὶν ἐπραγματεύσατο βιβλίοις, περὶ τοῦ
[10, 1]   μὲν οὖν ἡμέτερος Κλήμης  ἐν   ἕκτῳ Στρωματεῖ τὴν περὶ τούτου
[10, 11]   ἁρπαγὴ καὶ τοῦ  ἐν   Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις καὶ
[10, 12]   ἁρπαγὴ καὶ τοῦ  ἐν   Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις καὶ
[10, 9]   ἔτη υʹ ἐν οἷς τὰ  ἐν   Ἕλλησι θαυμάσια μυθολογεῖται, ἐπὶ
[10, 4]   πάρεστιν, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ  ἐν   Ἐπινομίδι, Σύρων ὁμοῦ καὶ Αἰγυπτίων
[10, 2]   φωνάς, προκειμένης τῆς τἀνδρὸς γραφῆς,  ἐν   μετὰ τοὺς ἐλέγχους τῶν
[10, 2]   ἔδωκε κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν  ἐν   ἡμέρᾳ θερισμοῦ. Ὁρᾷς ὅτι
[10, 6]   εἰς δώδεκα μῆνας διεῖλον καὶ  ἐν   ἱεροῖς γυναιξὶ μίσγεσθαι ἐκώλυσαν μηδὲ
[10, 7]   ἂν δεῖξαι σῳζομένην ἀναγραφὴν οὔτ´  ἐν   ἱεροῖς οὔτ´ ἐπὶ δημοσίοις ἀναθήμασιν·
[10, 14]   ἔτεσι μʹ ὃς καὶ τὸν  ἐν   Ἱεροσολύμοις ναὸν ἐδείματο πρῶτος. Μετὰ
[10, 9]   τῆς κατ´ αὐτὸν ἀνανεώσεως τοῦ  ἐν   Ἱεροσολύμοις νεώ, γέγονε μετὰ
[10, 9]   οʹ ὑπῆρχε τῆς ἐρημίας τοῦ  ἐν   Ἱεροσολύμοις νεώ, καθὼς τὰ τῆς
[10, 13]   τὰ Φοινικικὰ συγγραψαμένοις, παρίστησι τὸν  ἐν   Ἱεροσολύμοις νεὼν ὑπὸ Σολομῶνος τοῦ
[10, 4]   οὗτος δὲ Πλάτων τοῖς  ἐν   Ἰταλίᾳ Πυθαγορείοις σχολάσας οὐ μόνῃ
[10, 12]   εἶτα Τελχῖνος, καὶ Κρητὸς  ἐν   Κρήτῃ. Ἀκουσίλαος γὰρ Φορωνέα πρῶτον
[10, 6]   οἱ τῶν Ἰδαίων Δάκτυλοι πρῶτοι  ἐν   Κύπρῳ σίδηρον εὗρον. Δέλας δὲ
[10, 14]   φιλόσοφος ἐκλήθη· δὲ Ἀρχέλαος  ἐν   Λαμψάκῳ διεδέξατο τὴν σχολὴν τοῦ
[10, 1]   τῶν πανσόφων ἀκούσῃ πάλιν τῆς  ἐν   λόγοις κλοπῆς ἀλλήλους ἀπελεγχόντων. Τοῦτο
[10, 3]   οὐδὲ ῥίγιον κακῆς, Εὐριπίδης δὲ  ἐν   Μελανίππῃ τῇ δεσμώτιδι· τῆς μὲν
[10, 8]   Ἕλλησι. Τὸ δὲ κάλλιστον πρόπυλον  ἐν   Μέμφει τοῦ Ἡφαιστ〈 ε〉 ίου
[10, 3]   προτιμᾷς, κατείληφε τουτὶ τὸ πάθος,  ἐν   μὲν τῇ ἑνδεκάτῃ τῶν Περὶ
[10, 3]   εἰπόντος τε ὡς διψήσας ποτὲ  ἐν   Μεταποντίῳ καὶ ἔκ τινος φρέατος
[10, 3]   περὶ τῆς προρρήσεως τοῦ σεισμοῦ  ἐν   Μεταποντίῳ ὑπ´ Ἄνδρωνος ῥηθὲν ἐν
[10, 9]   ἄλλοι διὰ σπουδῆς τὴν ἀπόδειξιν  ἐν   οἰκείοις καταβέβληνται συγγράμμασιν, ἀφ´ ὧν
[10, 14]   καὶ πολλοὺς ἔσχεν Ἀθηναίων γνωρίμους,  ἐν   οἷς καὶ Σωκράτην. Κατὰ δὲ
[10, 9]   ἔτεσιν αὐτῆς τε καὶ Μωσέως,  ἐν   οἷς οὐδὲν ἐπίσημον γεγονὸς ἱστορεῖται
[10, 9]   συνάγεται μικρῷ δέοντα ἔτη υʹ  ἐν   οἷς τὰ ἐν Ἕλλησι θαυμάσια
[10, 4]   γε ποσῶς εὐγνώμονι λογισμῷ κεχρημένοι,  ἐν   οἷς τῆς τἀληθοῦς ἐφήψαντο καταλήψεως,
[10, 4]   Τιμαίῳ πρὸς τοῦ βαρβάρου παιδευόμενον,  ἐν   οἷς φησιν Αἰγύπτιος πρὸς
[10, 13]   τήν τε κτῆσιν ἅπασαν ἔχωσιν  ἐν   ὀχυρῷ καὶ τὴν λείαν τὴν
[10, 2]   τὰ ἑξῆς τρέψομαι. Ταῦθ´ ὡς  ἐν   προοιμίοις φήσας τοὺς ἐλέγχους ἑξῆς
[10, 12]   Μέμφιν οἰκίζει, ὥς φησιν Ἀρίστιππος  ἐν   πρώτῃ Ἀρκαδικῶν· τοῦτον δὲ Ἀριστέας
[10, 12]   ἐπὶ Ὠγύγου κατακλυσμὸς καὶ  ἐν   Σικυῶνι βασιλεία, πρώτου μὲν Αἰγιαλέως,
[10, 6]   Ταῦτα ῥήμασιν αὐτοῖς Κλήμης  ἐν   Στρωματεῦσι. Τοῖς δ´ εἰρημένοις δοκῶ
[10, 1]   νῦν ἁλίσκονται τὰς σφῶν αὐτῶν  ἐν   συγγράμμασι φιλοτιμίας ἀποστεροῦντες ἀλλήλους. Τὰς
[10, 3]   ἐν Μεταποντίῳ ὑπ´ Ἄνδρωνος ῥηθὲν  ἐν   Σύριῳ εἰρῆσθαί φησιν Θεόπομπος
[10, 8]   ἱστοροῦσιν ἐκ τῶν ἀναγραφῶν τῶν  ἐν   ταῖς ἱεραῖς βίβλοις παραβαλεῖν πρὸς
[10, 8]   τε συνουσίαν τῶν θεῶν τούτων,  ἐν   ταῖς πανηγύρεσι τῶν ναῶν ἀνακομιζομένων
[10, 3]   αὐτὸν φιλεῖν Ἀριστοφάνης γραμματικὸς  ἐν   ταῖς Παραλλήλοις αὐτοῦ τε καὶ
[10, 8]   Ἔτι γὰρ καὶ νῦν τὰς  ἐν   ταύτῃ γυναῖκας χρῆσθαι τῇ προειρημένῃ
[10, 12]   τοὺς περὶ Ἰάσονα ἀριστεῖς, τοὺς  ἐν   τῇ Ἀργοῖ πλεύσαντας, συνάγεται ἔτη
[10, 10]   γέγονεν μέγας καὶ πρῶτος  ἐν   τῇ Ἀττικῇ κατακλυσμός, Φορωνέως Ἀργείων
[10, 10]   μετὰ Ἰησοῦν Κριτῶν· τῶν τε  ἐν   τῇ βίβλῳ τῶν Κριτῶν περιεχομένων
[10, 12]   γραμματικός, Πλειστονίκης ἐπικληθείς,  ἐν   τῇ δʹ τῶν Αἰγυπτιακῶν ἱστοριῶν,
[10, 3]   Δαμάςτου συνῆκται; ὡς Ἡρόδοτος  ἐν   τῇ δευτέρᾳ πολλὰ Ἑκαταίου τοῦ
[10, 10]   τῆς ἀποστασίας ταύτης καὶ Ἀμώσιος  ἐν   τῇ δευτέρᾳ· τρόπῳ δέ τινι
[10, 13]   οὗτος δὴ τοίνυν Μάνεθως  ἐν   τῇ δευτέρᾳ τῶν Αἰγυπτιακῶν ταῦτα
[10, 10]   δὲ Ποσειδωνίου, περιεργότατος γραμματικῶν,  ἐν   τῇ κατὰ Ἰουδαίων βίβλῳ καὶ
[10, 13]   γὰρ ἐκείνους τῆς Ἀσίας κρατεῖν)  ἐν   τῇ νῦν Ἰουδαίᾳ καλουμένῃ πόλιν
[10, 10]   αὐτοὺς καταριθμῶν καὶ Ἀσσυρίους τοὺς  ἐν   τῇ Παλαιστίνῃ ἀποκαλῶν, τάχα δι´
[10, 10]   Αἰγυπτίων στρατοῦ ἐξέπεσεν Αἰγύπτου, οἳ  ἐν   τῇ Παλαιστίνῃ καλουμένῃ Συρίᾳ οὐ
[10, 10]   χρόνους γενέσθαι Μωσέα· Πολέμων μὲν  ἐν   τῇ πρώτῃ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστοριῶν
[10, 3]   πρὸς ἀλλήλους ἐνσπόνδους διαλέξεις, ἃς  ἐν   τῇ τετάρτῃ Ξενοφῶν ἀνέγραψε πάνυ
[10, 11]   Ἀπίων γραμματικός, ἀνὴρ δοκιμώτατος,  ἐν   τῇ τετάρτῃ τῶν Αἰγυπτιακῶν (πέντε
[10, 10]   τῇ κατὰ Ἰουδαίων βίβλῳ καὶ  ἐν   τῇ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν φησι
[10, 12]   Ἀργεῖος· Ἄγις δὲ καὶ Δερκύλος  ἐν   τῇ τρίτῃ, μηνὸς Πανέμου ὀγδόῃ
[10, 11]   φιλοσοφῶν Τατιανὸς συνέταξα, γεννηθεὶς μὲν  ἐν   τῇ τῶν Ἀσσυρίων γῇ, παιδευθεὶς
[10, 12]   θνητῶν ἀνθρώπων. Ἐντεῦθεν Πλάτων  ἐν   Τιμαίῳ κατακολουθήσας Ἀκουσιλάῳ γράφει· Καί
[10, 4]   τὴν Αἴγυπτον. Εἰσάγει γοῦν αὐτὸν  ἐν   Τιμαίῳ πρὸς τοῦ βαρβάρου παιδευόμενον,
[10, 3]   καί τινος ζητήσεως περὶ Ἐφόρου  ἐν   τοῖς ἄλλοις γενομένης· Ἀκούσωμεν’ ἔφη,
[10, 12]   ὡς μαρτυρεῖ Ῥόδιος Ἀπολλώνιος  ἐν   τοῖς Ἀργοναυτικοῖς. Ἀπὸ δὲ τῆς
[10, 8]   καὶ παιδείᾳ παρέβαλον εἰς Αἴγυπτον  ἐν   τοῖς ἀρχαίοις χρόνοις, ἵνα τῶν
[10, 14]   ἐγένετο δ´ ἀνὴρ ἐπισημότατος  ἐν   τοῖς Ἕλλησι. Θάλεω δὲ γίνεται
[10, 9]   κατὰ πόλιν ὑπομνημάτων καὶ τῶν  ἐν   τοῖς ἱεροῖς ἀναγραφῶν συναγαγὼν καὶ
[10, 4]   Ἕλλησιν ἐπολιτεύετο. Καὶ δὴ καὶ  ἐν   τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι, κατὰ πάσας
[10, 6]   ἀλλὰ καὶ Στράτων Περιπατητικὸς  ἐν   τοῖς Περὶ εὑρεμάτων ταῦτα ἱστόρησαν.
[10, 10]   δέ τινι καὶ Ἰουδαίων αὐτῶν,  ἐν   τοῖς περιτεμνομένοις αὐτοὺς καταριθμῶν καὶ
[10, 7]   τίνα τρόπον Ἔφορος μὲν Ἑλλάνικον  ἐν   τοῖς πλείστοις ψευδόμενον ἐπιδείκνυσιν, Ἔφορον
[10, 9]   τούτους. Ταῦτα μὲν οὖν ἀποδεικτικῶς  ἐν   τοῖς πονηθεῖσιν ἡμῖν Χρονικοῖς Κανόσιν
[10, 10]   Ἀττικῶν ἁπάντων. Εἴ τις οὖν  ἐν   τοῖς χιλίοις εἴκοσιν ἔτεσιν ἐπίσημος
[10, 12]   ἔτει ἐκθεοῦται, ὥς φησιν Ἀπολλόδωρος  ἐν   τοῖς Χρονικοῖς. Ἀπὸ δὲ Διονύσου
[10, 11]   τὸν Ἀργεῖον γενόμενος Ἴναχον, ὡς  ἐν   τοῖς Χρόνοις ἀνέγραψεν Μενδήσιος
[10, 12]   τὸν Ἀργεῖον γενόμενος Ἴναχον, ὡς  ἐν   τοῖς Χρόνοις ἀνέγραψεν Μενδήσιος
[10, 12]   Ἰνάχου λέγω, Διονύσιος Ἁλικαρνασεὺς  ἐν   τοῖς Χρόνοις διδάσκει. Τούτων δὲ
[10, 4]   οἷς τῆς τἀληθοῦς ἐφήψαντο καταλήψεως,  ἐν   τούτοις τῆς Ἑβραίων κοινωνοὶ πεφήνασι
[10, 7]   τῶν γεγραφότων ἐχώρησαν, εὐδοκιμήσειν  ἐν   τούτῳ νομίζοντες. Ὅλως δὲ τὸ
[10, 9]   πάντες γενεαλογοῦνται. Παρ´ Ἑβραίοις δὲ  ἐν   τούτῳ οἱ ἀπὸ γένους Δαβὶδ
[10, 7]   ἐπεδείκνυντο καὶ καθ´ ὅντινα τρόπον  ἐν   τούτῳ παρευδοκιμήσειν τοὺς ἄλλους ὑπελάμβανον,
[10, 11]   Σέλευκον τρίτῳ τὴν Χαλδαίων ἱστορίαν  ἐν   τρισὶ βιβλίοις κατατάξας καὶ τὰ
[10, 12]   δὲ τῶν Αἰγυπτίων βασιλέων πράξεις  ἐν   τρισὶν ὅλαις ἐκθέμενος βίβλοις κατὰ
[10, 12]   σέβουσι. Νυμφόδωρος δὲ Ἀμφιπολίτης  ἐν   τρίτῳ Νομίμων Ἀσίας τὸν Ἆπιν
[10, 3]   ἄλλο ταύτην τὴν διάνοιαν Σιμωνίδης  ἐν   τῷ ἑνδεκάτῳ μετήνεγκε λαβὼν οὕτως·
[10, 3]   Ἡροδότου κλοπῆς ἐστι βιβλίον καὶ  ἐν   τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἰχνευταί πολλὰ περὶ
[10, 10]   λαοῦ, πληρωθείσης τῆς ἑβδομηκονταετίας, ὡς  ἐν   τῷ Ἔσδρᾳ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις
[10, 3]   κεῖται καὶ παρὰ τῷ Δημοσθένει  ἐν   τῷ Κατὰ Ὀνήτορος ἐξούλης σχεδὸν
[10, 12]   καὶ ταριχευθέντα εἰς σορὸν ἀποτεθεῖσθαι  ἐν   τῷ ναῷ τοῦ τιμωμένου δαίμονος,
[10, 12]   γῆς πλανωμένην. Ταύτην δ´ Ἴστρος  ἐν   τῷ Περὶ τῆς Αἰγυπτίων ἀποικίας
[10, 3]   περὶ βασάνων εἰρημένα παρ´ Ἰσαίῳ  ἐν   τῷ Περὶ τοῦ Κίλωνος κλήρου
[10, 11]   καὶ τίνες εἰσὶν οἱ μνημονεύσαντες,  ἐν   τῷ πρὸς τοὺς ἀποφηναμένους τὰ
[10, 12]   οὖν περὶ τούτων ἀκριβῶς Τατιανῷ  ἐν   τῷ Πρὸς τοὺς Ἕλληνας, εἴρηται
[10, 3]   αὐτῶν εἴρηται; ὡς Δείναρχος  ἐν   τῷ πρώτῳ Κατὰ Κλεομέδοντος αἰκίας
[10, 12]   Ἕλληνας, εἴρηται δὲ καὶ Κασσιανῷ  ἐν   τῷ πρώτῳ τῶν Ἐξηγητικῶν. Ἀπαιτεῖ
[10, 9]   τὴν ἐπαγγελίαν πιστώσεσθαι. Γράφει τοίνυν  ἐν   τῷ τετάρτῳ τῆς καθ´ ἡμῶν
[10, 3]   ὑπὸ Κρατίνου διὰ τὸ πλεονάσαι  ἐν   τῷ τὸν δ´ ἀπαμειβόμενος· ὅπερ
[10, 3]   Κίλωνος κλήρου καὶ παρὰ Ἰσοκράτει  ἐν   τῷ Τραπεζιτικῷ κεῖται καὶ παρὰ
[10, 10]   ὥς φασιν ἄλλοι τε καὶ  ἐν   τῷ Τρικαράνῳ Θεόπομπος. δὲ
[10, 3]   τοῦτον τὸν τρόπον. Ἄνδρωνος γὰρ  ἐν   τῷ Τρίποδι περὶ Πυθαγόρου τοῦ
[10, 14]   τε καὶ συνέσει καὶ τοῖς  ἐν   φιλοσοφίᾳ δόγμασιν ὑπερηκόντισε. Γέγονε δὲ
[10, 1]   καὶ συνεκτικώτατα γένοιτ´ ἂν τῶν  ἐν   φιλοσοφίᾳ λόγων, οὐκ ἄλλοθεν εἶεν
[10, 12]   Σεμέλη τέκε φαίδιμον υἱὸν μιχθεῖς´  ἐν   φιλότητι, Διώνυσον πολυγηθῆ. Κάδμος μὲν
[10, 12]   καὶ Βοιώτιος Πίνδαρος γράφει·  Ἐν   χρόνῳ δὲ γένετ´ Ἀπόλλων· καὶ
[10, 10]   δὲ μεταξὺ χρόνος παραλέλειπται,  ἐν   μηδὲν ἐξαίρετον Ἕλλησιν ἱστόρηται.
[10, 4]   Οὗτος δ´ ἦν χρόνος,  ἐν   τῶν παρ´ Ἑβραίοις προφητῶν
[10, 4]   πάσας χώρας τε καὶ πόλεις,  ἔν   τε ἱεροῖς καὶ μυστηρίοις, αὐτὰ
[10, 3]   καλὸν πολλὰ παρὰ Δημοσθένους κεκλοφότα  ἔν   τε τῷ Πρὸς Διώνδαν λόγῳ
[10, 1]   αὐτοῖς διδασκαλίας τε καὶ μαθήσεως  ἔν   τισι τῶν εἰς βελτίωσιν ψυχῆς
[10, 8]   ἐπεὶ καὶ τοῦτ´ ἂν εἴη  ἕν   τι τῶν μάλιστα συνεκτικωτάτων τῇ
[10, 3]   ὄντος ἀναγινώσκων λόγον πρὸς τοὺς  ἓν   τὸ ὂν εἰσάγοντας τοιαύταις αὐτὸν
[10, 14]   ἐκ τῆς ἀταξίας εἰς τάξιν  ἤγαγεν   Ἀναξαγόρου δὲ ἐγένοντο γνώριμοι τρεῖς,
[10, 7]   καὶ πολλὴν ἐποιήσαντο πρόνοιαν τοῦ  μηδὲν   ἄμνηστον τῶν παρ´ αὐτοῖς πραττομένων
[10, 10]   Ἕλλησι, πάντων συγκεχυμένων καὶ κατὰ  μηδὲν   αὑτοῖς τῶν πρὸ τοῦ συμφωνούντων·
[10, 7]   τῶν συγγραφέων μάθοι ῥᾳδίως ὅτι  μηδὲν   βεβαίως εἰδότες συνέγραφον, ἀλλ´ ὡς
[10, 4]   τὰ πάντα παρὰ βαρβάρων ἐσκευωρημένοι,  μηδὲν   δὲ μηδ´ ὅλως παρὰ τῶν
[10, 10]   μεταξὺ χρόνος παραλέλειπται, ἐν  μηδὲν   ἐξαίρετον Ἕλλησιν ἱστόρηται. Μετὰ δὲ
[10, 9]   ἐγνωρίζετο, ἔστω δὲ καὶ Μωσῆς  μηδὲν   προάγων, κατὰ δὲ τοῦτον ἠκμακώς,
[10, 4]   χρόνοις εἰς Ἕλληνας παρελθοῦσα φιλοσοφία,  μηδὲν   τῶν αὐτῇ προσηκόντων παρὰ τοῖς
[10, 10]   ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΩΝ. Μέχρι μὲν τῶν Ὀλυμπιάδων  οὐδὲν   ἀκριβὲς ἱστόρηται τοῖς Ἕλλησι, πάντων
[10, 4]   εἰς δεύτερον ἀνεβάλλετο, ὡς ἂν  οὐδὲν   αὐτῇ πρὸς τὴν τῶν ἀναγκαίων
[10, 3]   τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν  οὐδὲν   αὐτὸ καθ´ αὑτὸ παραγίνεται τοῖς
[10, 3]   δεσμώτιδι· τῆς μὲν κακῆς κάκιον  οὐδὲν   γίνεται γυναικός, ἐσθλῆς δ´ οὐδὲν
[10, 4]   αὖ πάλιν ἕτερα παρ´ ἑτέρων·  οὐδὲν   δὲ παρά τισιν ἄλλοις οἷόν
[10, 3]   οὐδὲν γίνεται γυναικός, ἐσθλῆς δ´  οὐδὲν   εἰς ὑπερβολὴν πέφυκ´ ἄμεινον· διαφέρουσι
[10, 9]   τε καὶ Μωσέως, ἐν οἷς  οὐδὲν   ἐπίσημον γεγονὸς ἱστορεῖται παρ´ Ἕλλησι.
[10, 3]   ἐν βροτοῖσιν ὑμνεῖται λόγος, ὡς  οὐδέν   ἐστιν ἀθλιώτερον φυτὸν γυναικός. Οὗτος
[10, 12]   χρόνῳ δὲ γένετ´ Ἀπόλλων· καὶ  οὐδὲν   θαυμαστόν, ὅπου γε καὶ Ἀδμήτῳ
[10, 7]   Ὅλως δὲ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν  οὐδὲν   ὁμολογούμενον εὑρίσκεται γράμμα τῆς Ὁμήρου
[10, 4]   παρὰ τῶν σοφῶν Ἑλλήνων ἔσχεν  οὐδέν,   πενίᾳ σοφίας καὶ ἀπορίᾳ συνοικούντων·
[10, 4]   Ἀλλὰ κατά γε τούτους πλέον  οὐδὲν   τῆς Φοινίκων καὶ Αἰγυπτίων πολυπλανοῦς
[10, 7]   εἶναι λέγουσι καὶ παιδείας ἐπιμελεῖς,  οὐδὲν   τοιοῦτον εὑρίσκεται γενόμενον· ἀλλὰ τῶν
[10, 4]   ἀγωγῆς τῆς ἠθικωτέρας, ὧν πλέον  οὐδὲν   τῶν βοωμένων ἀποφθεγμάτων μνημονεύεται. Ὀψὲ
[10, 3]   ἑνδεκάτῳ μετήνεγκε λαβὼν οὕτως· γυναικὸς  οὐδὲν   χρῆμ´ ἀνὴρ ληΐζεται ἄμεινον ἐσθλῆς
[10, 3]   ἄνασσε, πατὴρ δ´ ὣς ἤπιος  ἦεν   Ὁμηρικοῦ ὄντος καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ
[10, 10]   δὲ Μενδήσιος τὰ Αἰγυπτίων  ἀνέκαθεν   ἱστορῶν ἅπασι τούτοις συντρέχει· ὥστ´
[10, 3]   σεισμοῦ ἐν Μεταποντίῳ ὑπ´ Ἄνδρωνος  ῥηθὲν   ἐν Σύριῳ εἰρῆσθαί φησιν
[10, 8]   καὶ τὰ Ἑβραίων μὴ ἀγνοῆσαι,  ἀρχῆθεν   ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν μεταβεβλημένα.
[10, 13]   εἰς Αἴγυπτον, ἔπειτα δὲ τὴν  ἐκεῖθεν   ἀπαλλαγὴν οὕτως ἀρχαίαν τοῖς χρόνοις
[10, 8]   καὶ τὴν εἰς Αἰθιοπίαν ἐκδημίαν  ἐκεῖθεν   αὐτὸν μετενεγκεῖν (κατ´ ἐνιαυτὸν γὰρ
[10, 3]   Οὗτος οὐ μόνον τὴν ἐπιβολὴν  ἐκεῖθεν   εἴληφεν, ἀλλὰ καὶ ταῖς λέξεσιν
[10, 5]   Παρὰ δὲ τούτοις πρώτοις ἀρξάμενα  προῆλθεν   εἴς τε ἄλλους καὶ δὴ
[10, 11]   Πτολεμαϊκῶν, ἔτι δὲ καὶ Ἀντιοχικῶν·  ὅθεν   εἰ μετὰ τὸν Ἴναχον αἱ
[10, 10]   ἐπὶ Ὤγυγον, ὃς ἔκτισεν Ἐλευσῖνα·  ὅθεν   ἐπισημότερόν ἐστι καταλαβεῖν τὴν Ἀττικὴν
[10, 12]   Φορωνέα πρῶτον ἀνθρώπων γενέσθαι λέγει·  ὅθεν   καὶ τῆς Φορωνίδος ποιητὴς
[10, 4]   τε Συρία θ´ ἱκανῶς κέκτηται.  Ὅθεν   καὶ πανταχόσε καὶ δεῦρο ἐξήκει,
[10, 5]   Κάδμος, τὸ γένος Φοῖνιξ ἦν,  ὅθεν   καὶ Φοινικήια τὰ γράμματά τινες
[10, 5]   ἂν εὕροις καὶ παρ´ Ἕλλησιν,  ὅθεν,   ὡς ἔφην, ὁμολογεῖν ἀνάγκη μὴ
[10, 1]   οὖν τὰ λοιπὰ τῶν μαθημάτων  ἄλλοθεν   ἄλλος τῶν θαυμαστῶν Ἑλλήνων τοὺς
[10, 1]   τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ λόγων, οὐκ  ἄλλοθεν   εἶεν ἂν παρὰ μόνων
[10, 4]   περὶ θεῶν καί ποθεν  ἄλλοθεν,   μυστήρια καὶ τελετὰς ξοάνων τε
[10, 4]   Αἰγύπτου περὶ θεῶν καί  ποθεν   ἄλλοθεν, μυστήρια καὶ τελετὰς ξοάνων
[10, 10]   Ἀκουσίλαος ἱστορεῖ, μέχρι πρώτης Ὀλυμπιάδος,  ὁπόθεν   Ἕλληνες ἀκριβοῦν τοὺς χρόνους ἐνόμισαν,
[10, 4]   μὲν σεμνὰ καὶ παλαιὰ τῆς  πατρόθεν   εἰς αὐτοὺς ἡκούσης θεολογίας αὐτά
[10, 4]   περιῄει διερευνωμένη τά τε χρήσιμα  πανταχόθεν   ἑαυτῇ πορίζουσα συνάγουσά τε καὶ
[10, 14]   δὲ τοῦ Σεβαστοῦ οὐ πολὺ  πρόσθεν   ἔτεσι τετρακοσίοις. Εἰ δή σοι
[10, 13]   τρισὶ καὶ ἐνενήκοντα καὶ τριακοσίοις  πρόσθεν   ἔτεσιν ἐκ τῆς Αἰγύπτου ἀπαλλαγέντες
[10, 4]   τὰ Τρωϊκὰ γενομένους μικρῷ  πρόσθεν   ἠκμακέναι φασίν. Ἀλλὰ κατά γε
[10, 14]   Ἑλληνικῶν ἀποδεῖξαι. Ἐπειδὴ τοίνυν μακρῷ  πρόσθεν   τῶν Τρωϊκῶν Μωσῆς γεγονὼς