HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ι  =  646 formes différentes pour 2072 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 10]   ἀναμφίλεκτον λάβοι τὴν ἐπικύρωσιν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Ι'   ΑΠΟ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΤΩΝ ΑΦΡΙΚΑΝΟΥ
[10, 14]   ἤχθη, ἣν ἐνίκα στάδιον Κόρο〈  ι〉   βος Ἠλεῖος· διαδέχεται δὲ τὸν
[10, 14]   ιϛ μεθ´ ὃν Ἄχαζ ἔτη  ιϛ   κατὰ τοῦτον πρώτη Ὀλυμπιὰς
[10, 14]   Ἐσβὼν ἔτη ζʹ Αἰαλὼν ἔτη  ιʹ   Λαβδὼν ἔτη ηʹ ἀλλόφυλοι ἔτη
[10, 14]   δὲ Ὀζίαν βασιλεύει Ἰωάθαμ ἔτη  ιϛ   μεθ´ ὃν Ἄχαζ ἔτη ιϛ
[10, 11]   τῶν βασιλέων Εὐρώπης ἁρπαγὴ {γέγονεν{  αι}   Μενελάου τε εἰς τὴν Φοινίκην
[10, 10]   αὑτοῖς τῶν πρὸ τοῦ συμφωνούντων·  αἱ   δὲ ἠκρίβωνται πολλοῖς, τῷ μὴ
[10, 11]   ὅθεν εἰ μετὰ τὸν Ἴναχον  αἱ   διαφανέστατοι πράξεις παρ´ Ἕλλησιν ἐγράφησάν
[10, 2]   τῶν εἰρημένων ταῦτα πάλιν φησίν·  Αἱ   μὲν οὖν ἰδέαι τῆς κατὰ
[10, 10]   Ἔσδρᾳ παρὰ τοῖς Ἑβραίοις ἱστόρηται.  Αἱ   μὲν οὖν ἱστορίαι συντρέχουσι Κύρου
[10, 9]   σαʹ Ὀλυμπιάδος συμπίπτει. Γίνονται τοίνυν  αἱ   μεταξὺ Δαρείου τοῦ Πέρσου καὶ
[10, 9]   εὑρήσεις ἔτη συγκεφαλαιούμενα υηʹ ὡς  αἱ   παρ´ Ἕλλησι τῶν χρόνων ἀναγραφαὶ
[10, 9]   σχεδὸν τοῖς Μωσέως πλησιάζουσιν, ὡς  αἱ   τῶν Φοινίκης βασιλέων μηνύουσι διαδοχαί.
[10, 3]   ὑπερβολὴν πέφυκ´ ἄμεινον· διαφέρουσι δ´  αἱ   φύσεις. Τοῦ δὲ Εὐριπίδου εἰπόντος·
[10, 12]   ἄφιξις καὶ δεύτερος Κέκροψ  αἵ   τε Περσέως καὶ Διονύσου πράξεις
[10, 11]   ἄφιξις καὶ δεύτερος Κέκροψ  αἵ   τε Περσέως πράξεις· κατὰ δὲ
[10, 9]   τοῦ Ῥωμαίων βασιλέως Ὀλυμπιάδες ρλζʹ  αἳ   συνάγουσι χρόνον ἐτῶν φμηʹ τετραετίας
[10, 2]   πάλιν φησίν· Αἱ μὲν οὖν  ἰδέαι   τῆς κατὰ διάνοιαν Ἑλληνικῆς κλοπῆς
[10, 12]   χρόνον τῶν Τρωϊκῶν ἀπὸ Ἰνάχου  γενεαὶ   μὲν εἴκοσιν μιᾷ πλείους
[10, 5]   ἐστιν ἐν αὐτῇ‘ ἔπειτα  Ζαΐ,   ἐστι ζῇ‘ μεθ´
[10, 5]   Η τὸ Ε; τοῦ  Ζαῒ   τὸ Ζῆτα; τοῦ Τὴθ
[10, 8]   ἐν Ἅιδου μυθοποιίαν παρ´ Αἰγυπτίων  ἀπενέγκασθαι.   Τὴν μὲν γὰρ Ὀσίριδος τελετὴν
[10, 12]   γένος, ὡς καὶ κατὰ Ἰουδαίων  συντάξασθαι   βιβλίον, Ἀμώσιος τοῦ Αἰγυπτίων βασιλέως
[10, 14]   δὲ Ξενοφάνην λέγεται Παρμενίδης  διαδέξασθαι,   Παρμενίδην δὲ Μέλισσος, Μέλισσον δὲ
[10, 8]   ἦν εἰκὸς τὰ παρὰ τίνων  ἀναλέξασθαι,   πότερα τοὺς πρεσβυτέρους τὰ τῶν
[10, 6]   ἀπήνην καὶ κλίνην καὶ ὑποπόδιον  ἐργάσασθαι   τούς τε Σιδωνίους τρίκροτον ναῦν
[10, 14]   ἐπανελθόντας τοὺς Ἑλλήνων σοφοὺς ζηλωτὰς  θεάσασθαι   τῶν Ἑβραϊκῶν γεγονότας δογμάτων, ὥστε
[10, 13]   ἐπεὶ δὲ τὴν πολιορκίαν ἀπέγνω,  ποιήσασθαι   συμβάσεις, ἵνα τὴν Αἴγυπτον ἐκλιπόντες
[10, 8]   ἱστορίαν. Τὸν δὲ Δαίδαλον λέγουσιν  ἀπομιμήσασθαι   τὴν τοῦ λαβυρίνθου πλοκὴν τοῦ
[10, 1]   παρὰ βαρβάροις μαθημάτων τὴν οἰκείαν  ὑποστήσασθαι   θεολογίαν ἐφωράσαμεν, ὡς δὲ τὰ
[10, 9]   καὶ πάλιν πρῶτος Ἀθηνᾶς ἄγαλμα  συστήσασθαι,   ὡς οὐδὲ τούτων ἐκ παλαιοῦ
[10, 9]   Ταῦτα Πορφύριος. Δεῖ δὴ  συλλογίσασθαι   τὰ προκείμενα ὧδέ πως· εἴπερ
[10, 9]   Καὶ ταῦτα μὲν ἡμεῖς ἐπιτόμως.  Σκέψασθαι   δὲ καιρὸς καὶ τὰς τῶν
[10, 9]   Μωσέως ἐπὶ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν  συνάγεσθαι   πλεῖον ὀκτακόσια ἔτη κατὰ
[10, 6]   διεῖλον καὶ ἐν ἱεροῖς γυναιξὶ  μίσγεσθαι   ἐκώλυσαν μηδὲ εἰς ἱερὰ εἰσιέναι
[10, 7]   πλάνην καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ  ψεύδεσθαι   τοῖς μετὰ ταῦτα βουληθεῖσι περὶ
[10, 8]   αὐτὴν ὑπάρχειν· τήν τε Ἀφροδίτην  ὀνομάζεσθαι   παρὰ τοῖς ἐγχωρίοις χρυσῆν ἐκ
[10, 10]   παρ´ ἐμοῦ τὴν ἀρχὴν κομιζομένῳ,  λογίζεσθαι   τὸν ἀριθμὸν ὁμοίως ἐμοί. Οὐκοῦν
[10, 2]   βεβαιοῦσι μὲν τὸ κλέπται εἶναι,  σφετερίζεσθαι   δ´ ὅμως καὶ ἄκοντες τὴν
[10, 2]   ἐλέγχου περιίδωμεν, καὶ τούτων ὀλίγα  παραθέσθαι   εὔλογον. Εἶτ´ ἀκολούθως Ὀρφέως, Ἡρακλείτου,
[10, 12]   Ἰλίου κατάληψις. Εἰ δὲ χρὴ  πείθεσθαι   καὶ Ἡσιόδῳ τῷ ποιητῇ, ἀκούσωμεν
[10, 13]   μὲν οὖν οὐχ οἷόν τε  παρατίθεσθαι   τἀκείνων. Μάνεθως δή, τὸ γένος
[10, 13]   ἐπῴκησαν Δαναὸν εἰς Ἄργος  ἀφικέσθαι·   καίτοι τοῦτον ἀρχαιότατον Ἀργεῖοι νομίζουσι.
[10, 7]   τοῖς Ἕλλησι καὶ παρὰ τούτων  πυνθάνεσθαι   τὴν ἀλήθειαν, ἡμῖν δὲ καὶ
[10, 7]   τοῦτον εἴ τινες ἄλλοι λέγονται  γενέσθαι,   βραχὺ τῆς Περσῶν ἐπὶ τὴν
[10, 12]   Ἀκουσίλαος γὰρ Φορωνέα πρῶτον ἀνθρώπων  γενέσθαι   λέγει· ὅθεν καὶ τῆς
[10, 10]   ἱστοροῦσι κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους  γενέσθαι   Μωσέα· Πολέμων μὲν ἐν τῇ
[10, 9]   ἡμέτερος λόγος ἐπὶ ταύτης ἐδήλου  γενέσθαι   τὸν Ἁβραάμ, δὲ τοῦ
[10, 9]   τὴν τοῦ σώματος ἀλκὴν ἀνυπόστατον  γενέσθαι   φασίν, ἐοικότα τῷ βοωμένῳ παρ´
[10, 10]   τὰ πλασσόμενα τῶν ὀνομάτων οὐδὲ  γενέσθαι   φησὶ Φιλόχορος. Καὶ αὖθις· Ἀπὸ
[10, 13]   καὶ τῆς ἄλλης Αἰγύπτου βασιλέων  γενέσθαι   φησὶν ἐπὶ τοὺς ποιμένας ἐπανάστασιν,
[10, 4]   φασίν. Οὐ μόνῳ δὲ τούτῳ  συγγενέσθαι   Πυθαγόρας λέγεται, διατρῖψαι δὲ
[10, 13]   δ´ ἄλλῳ ἀντιγράφῳ οὐ βασιλεῖς  σημαίνεσθαι   διὰ τῆς τοῦ Ὓκ προσηγορίας,
[10, 7]   γράψειαν ἑτέροις, οὕτως ἐνόμιζον αὐτοὶ  φαίνεσθαι   πάντων ἀληθέστατοι. Τοσαῦτα καὶ
[10, 11]   εἰρήσθω. Δυνατὸν γὰρ παντὶ ψευδεῖς  ἀποφαίνεσθαι   καὶ τὰς περὶ τοὺς λόγους
[10, 7]   σπουδασθῆναι παρὰ τοῖς Ἕλλησι δημοσίᾳ  γίνεσθαι   τὰς περὶ τῶν ἑκάστοτε πραττομένων
[10, 9]   ὁμολογίας ἀναμφηρίστως ἡγοῦμαι τὴν ἐπαγγελίαν  πιστώσεσθαι.   Γράφει τοίνυν ἐν τῷ τετάρτῳ
[10, 8]   τῶν παρὰ τοῖς ἀνδράσι λογίων  ἐφάπτεσθαι   προδιαλαβεῖν περὶ τῆς ἀρχαιότητος αὐτῶν,
[10, 12]   Μωσέα. Παλαίτερα δὲ τῶν Ἑλληνικῶν  μνημονεύεσθαι   τὰ Ἀργολικά, τὰ ἀπὸ Ἰνάχου
[10, 4]   δοκεῖ ποιῶν καὶ τὰ κάλλιστα  ἐμπορεύεσθαι   εἰς φιλοσοφίαν παρὰ τῶν βαρβάρων
[10, 4]   προτετιμηκότες, τί χρὴ λοιπὸν ἡμᾶς  ἐπιμέμφεσθαι,   οὐχὶ δὲ ἀποδέχεσθαι καὶ ἐπαινεῖν,
[10, 14]   δογμάτων, ὥστε μηκέτ´ εὐλόγως ἡμῖν  ἐπιμέμφεσθαι   τοὺς συκοφάντας, εἰ δὴ καὶ
[10, 4]   λοιπὸν ἡμᾶς ἐπιμέμφεσθαι, οὐχὶ δὲ  ἀποδέχεσθαι   καὶ ἐπαινεῖν, ὅτι τὸ κρεῖττον
[10, 4]   πρότερον τοὺς Βαβυλωνίων λόγους ἠθικοὺς  πεποιῆσθαι   λέγεται. Καί που σεμνυνόμενος περὶ
[10, 1]   τῆς λοιπῆς αὐτῶν ἱστορίας πολὺν  πεποιῆσθαι   λόγον παραστήσαντες, φέρε ἐπιθεωρήσωμεν, ὡς
[10, 3]   Καίτοι ὑπερφρονεῖ τὸν Ἰσοκράτην καὶ  νενικῆσθαι   ὑφ´ ἑαυτοῦ λέγει κατὰ τὸν
[10, 6]   τοὺς Ἕλληνας καὶ παρὰ βαρβάρων  ὠφελῆσθαι   διάφωνά τε ἑαυτοῖς γεγραφέναι. Συμβαλεῖται
[10, 13]   νεὼν ὑπὸ Σολομῶνος τοῦ βασιλέως  ᾠκοδομῆσθαι   ἔτεσι θᾶττον ἑκατὸν τεσσαράκοντα τρισὶ
[10, 10]   τοῦ λαοῦ μετὰ Μωσέως ἔξοδον  γεγενῆσθαι,   τόνδε τὸν τρόπον· ἐπὶ πρώτην
[10, 3]   ὑπ´ Ἄνδρωνος ῥηθὲν ἐν Σύριῳ  εἰρῆσθαί   φησιν Θεόπομπος τό τε
[10, 6]   βασιλέως Ἀσσυρίων τὰ βύσσινα ἱμάτια  εὑρῆσθαι   ἱστοροῦσι. Καὶ πρώτην ἐπιστολὰς συντάξαι
[10, 8]   χρόνων ὀργῆς καὶ λύπης φάρμακον  εὑρῆσθαί   φασι· τὰς δὲ Θήβας καὶ
[10, 3]   τῆς κλοπῆς ὀνόματι ἐπὶ τούτου  χρῆσθαι)   οὐκέτι κατειλήφατε. Τί λέγεις; ἔφη
[10, 8]   νῦν τὰς ἐν ταύτῃ γυναῖκας  χρῆσθαι   τῇ προειρημένῃ δυνάμει λέγουσι καὶ
[10, 3]   καὶ ὡς ὑπὸ πολλῶν λεγομένῳ  συγκεχρῆσθαι   δοκεῖν εἰληφέναι παρὰ τοῦ
[10, 1]   Ἑβραίοις δόγματα δυνατὸν εἶναί φαμεν  ἐσκευωρῆσθαι   αὐτοῖς, ὅτε μὴ μόνον τὰ
[10, 10]   Αἰγυπτίων βασιλεύοντος, ἀποστῆναι Ἰουδαίους, ὧν  ἡγεῖσθαι   Μωσέα. Μέμνηται δὲ καὶ Ἡρόδοτος
[10, 12]   τελευτήσαντα καὶ ταριχευθέντα εἰς σορὸν  ἀποτεθεῖσθαι   ἐν τῷ ναῷ τοῦ τιμωμένου
[10, 11]   γὰρ τὸν πείθειν ἐπαγγελλόμενον συντομωτέρας  ποιεῖσθαι   τὰς περὶ τῶν πραγμάτων πρὸς
[10, 10]   τετραετίας δὲ τὰς ἀναγραφὰς αὐτῶν  ποιεῖσθαι   τοὺς Ἕλληνας. Οὗ δὴ χάριν
[10, 4]   ἐπιτηδευμάτων. Ἡγοῦμαι δέ μοι τήνδε  συμβαλεῖσθαι   τὴν σημείωσιν εἰς ἀπόδειξιν τοῦ
[10, 3]   ξένου προστέθεικε τοὔνομα, Περίλαον αὐτὸν  καλεῖσθαι   λέγων. Κἀγώ‘ φησὶν Νικαγόρας,
[10, 12]   τὴν Ἶσιν ὑπὸ Ἑλλήνων Δήμητραν  καλεῖσθαί   φησιν, κατὰ Λυγκέα γίνεται
[10, 8]   ἐξ Αἰγύπτου τὰ Διονύσῳ νομιζόμενα  τελεῖσθαι   παρὰ τοῖς Ἕλλησι καὶ τὰ
[10, 11]   δὲ καὶ τοῖς περὶ Ἀγαμέμνονα  συνεστρατεῦσθαι   καί, εἰ βούλεταί τις, καὶ
[10, 3]   τὴν κλοπὴν ἐξεργασίαν ἐμβάλλειν καὶ  ἐπιδείκνυσθαι   σπουδάζων βραδὺς καὶ μέλλων καὶ
[10, 8]   Αἰγυπτίοις τὸν νεὼν τοῦ Διὸς  περαιοῦσθαι   τὸν ποταμὸν εἰς τὴν Λιβύην
[10, 13]   Ὓκ προσηγορίας, ἀλλὰ τοὐναντίον αἰχμαλώτους  δηλοῦσθαι   ποιμένας. Τὸ γὰρ Ὓκ πάλιν
[10, 7]   ἀναγραφαῖς ὑπὸ τῶν σοφωτάτων ἀεὶ  καθιεροῦσθαι.   Τὸν δὲ περὶ τὴν Ἑλλάδα
[10, 7]   Πῶς οὖν οὐκ ἔστιν ἄλογον  τετυφῶσθαι   τοὺς Ἕλληνας ὡς μόνους ἐπισταμένους
[10, 7]   μόλις αὐτὰ πιστεύουσιν ὑπ´ ἐκείνων  γεγράφθαι.   Πῶς οὖν οὐκ ἔστιν ἄλογον
[10, 1]   λοιπὴν δεισιδαίμονα πλάνην παρὰ βαρβάρων  εἰλῆφθαι   αὐτοῖς φθάσας λόγος ἀπέδειξεν,
[10, 11]   φασιν ὑπὸ Ὀνομακρίτου τοῦ Ἀθηναίου  συντετάχθαι,   γενομένου κατὰ τὴν Πεισιστρατιδῶν ἀρχήν,
[10, 10]   Ἑβραίοις ἱστόρηται. Αἱ μὲν οὖν  ἱστορίαι   συντρέχουσι Κύρου τε βασιλείας καὶ
[10, 7]   δὲ περὶ τὴν Ἑλλάδα τόπον  μυρίαι   μὲν φθοραὶ κατέσχον, ἐξαλείφουσαι τὴν
[10, 10]   Εὐρώπη, Σπαρτοί, Κόρης ἁρπαγή, μυστήρια,  νομοθεσίαι,   Διονύσου πράξεις, Περσεύς, ἆθλοι Ἡράκλειοι,
[10, 7]   ἀκριβεστάτην καθ´ ἑαυτὸν ἱστορίαν συγγράφειν.  Αἰτίαι   δὲ τῆς τοιαύτης διαφωνίας πολλαὶ
[10, 14]   πρὶν ἀληθῶς Ἑβραίων, Ἕβερ τε  καὶ   Ἁβραάμ, ἀφ´ ὧν καὶ τὸ
[10, 2]   ὅτι βρέχων ἐπὶ δικαίους  καὶ   ἀδίκους’ διὰ τῶν ὑποτεταγμένων δυνάμεων
[10, 12]   καὶ οὐδὲν θαυμαστόν, ὅπου γε  καὶ   Ἀδμήτῳ θητεύων εὑρίσκεται σὺν καὶ
[10, 4]   γῆν ἐπεπλανησάμην, ἱστορέων τὰ μήκιστα,  καὶ   ἀέρας τε καὶ γαίας πλείστας
[10, 4]   Ἑβραίων μόνον οὐδέ γε Φοινίκων  καὶ   Αἰγυπτίων, ἀλλὰ καὶ αὐτῶν τῶν
[10, 9]   τὰ Φοινίκων τά τε Χαλδαίων  καὶ   Αἰγυπτίων ἀναγράψασι συνεχρήσαντο· ὁμοῦ δὲ
[10, 4]   τούτους πλέον οὐδὲν τῆς Φοινίκων  καὶ   Αἰγυπτίων πολυπλανοῦς θεολογίας παρὰ τοῖς
[10, 4]   καὶ ἐν Ἐπινομίδι, Σύρων ὁμοῦ  καὶ   Αἰγυπτίων ὧδέ πη μνημονεύοντος· Τούτου
[10, 4]   ἑκάστοις σοφὰ πολυπραγμονῶν ἐπῆλθε Βαβυλῶνα  καὶ   Αἴγυπτον καὶ πᾶσαν τὴν Περσῶν,
[10, 4]   Βαβυλῶνά τε καὶ τὴν Περσίδα  καὶ   Αἴγυπτον, τοῖς τε Αἰγυπτίοις καὶ
[10, 10]   ἱστορίαι συντρέχουσι Κύρου τε βασιλείας  καὶ   αἰχμαλωσίας τέλους καὶ τὰ〉 κατὰ
[10, 3]   μεταθεὶς Θεόπομπος ἀργά τε  καὶ   ἀκίνητα πεποίηκε καὶ ἄπρακτα. Λόγου
[10, 2]   κλέπται εἶναι, σφετερίζεσθαι δ´ ὅμως  καὶ   ἄκοντες τὴν παρ´ ἡμῶν ἀλήθειαν
[10, 4]   αὐτῇ πρὸς τὴν τῶν ἀναγκαίων  καὶ   ἀληθῶν εὕρεσιν λυσιτελεῖν δεδυνημένα, τὰ
[10, 4]   τε παρ´ ἑτέρων καὶ μουσικὴν  καὶ   ἄλλα παρ´ ἄλλων συλλεξάμενος, μόνον
[10, 11]   εἰσιν αὐτῷ γραφαί) πολλὰ μὲν  καὶ   ἄλλα, φησὶ δ´ ὅτι κατέσκαψε
[10, 6]   Πάγγαιον ὄρος ἐπενόησεν. Ἤδη δὲ  καὶ   ἄλλο ἔθνος Καππαδόκαι πρῶτοι εὗρον
[10, 14]   ὃν προφητεύουσιν Ἱερεμίας, Βαρούχ, Ὀλδᾶ  καὶ   ἄλλοι προφῆται· ἔπειτα Ἰωάχαζ μῆνας
[10, 14]   Πρωταγόρας, καθ´ ὃν ἤκμασε Σωκράτης.  Καὶ   ἄλλους δὲ σποράδην ἔστιν εὑρεῖν
[10, 4]   Δωδωναῖος, εἶτα δὲ Ἀμφιάρεως  καὶ   Ἀμφίλοχος καὶ ἐπὶ τούτοις μυρίος
[10, 12]   μέγαν εἰς ἐνιαυτόν‘ Ζῆθος δὲ  καὶ   Ἀμφίων, οἱ μουσικῆς εὑρεταί, περὶ
[10, 10]   καὶ Ἡρόδοτος τῆς ἀποστασίας ταύτης  καὶ   Ἀμώσιος ἐν τῇ δευτέρᾳ· τρόπῳ
[10, 3]   ἐπιδείκνυσθαι σπουδάζων βραδὺς καὶ μέλλων  καὶ   ἀναβαλλομένῳ ἐοικὼς φαίνεται καὶ τὸ
[10, 3]   Ἕλληνας ὠφελείας εὖ μοι δοκεῖ  καὶ   ἀναγκαίως καθόλου πᾶσαν ἀποδεῖξαι τὴν
[10, 11]   ἕκαστον λόγον πραγματείας χρόνων τε  καὶ   ἀναγραφῆς αὐτῶν, ὡς οἶμαι, σφόδρα
[10, 4]   νεώς τε περικαλλεῖς, παντοίοις ἀγάλμασι  καὶ   ἀναθήμασι κεκοσμημένοι, παρὰ τοῖς πᾶσιν
[10, 3]   ἐκ τῶν Δαϊμάχου καὶ Καλλισθένους  καὶ   Ἀναξιμένους αὐταῖς λέξεσιν ἔστιν ὅτε
[10, 14]   καὶ τὸ ἱερὸν ἀνεγείρειν· ὅτε  καὶ   ἄνεισιν Ἰησοῦς τοῦ Ἰωσεδὲκ
[10, 14]   Κῦρος βασιλεύει Περσῶν, ὃς  καὶ   ἀνῆκε τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Ἰουδαίων,
[10, 11]   τε καὶ Πτολεμαϊκῶν, ἔτι δὲ  καὶ   Ἀντιοχικῶν· ὅθεν εἰ μετὰ τὸν
[10, 4]   τε καὶ χρηστήρια ἔργῳ περιττὰ  καὶ   ἀνωφελῆ κατελάμβανε. Διὸ ταῦτα μὲν
[10, 4]   δὲ τὸ μόνον ἀληθὲς εὑρόντες  καὶ   ἀπειληφότες τοῦ ψεύδους ἀνεχωρήσαμεν, οὔτε
[10, 4]   ἐξήκει, βεβασανισμένα χρόνῳ μυριετεῖ τε  καὶ   ἀπείρῳ. Καὶ ὑποβὰς ἑξῆς ἐπιλέγει·
[10, 13]   κτίσαι Τυρίους Καρχηδόνα· εἶτα μεταβὰς  καὶ   ἀπὸ τῆς περὶ Χαλδαίων ἱστορίας
[10, 4]   Ἑλλήνων ἔσχεν οὐδέν, πενίᾳ σοφίας  καὶ   ἀπορίᾳ συνοικούντων· ἔμπαλιν δ´ οὖν
[10, 3]   ἀργά τε καὶ ἀκίνητα πεποίηκε  καὶ   ἄπρακτα. Λόγου γὰρ δύναμιν καὶ
[10, 6]   Τοῦσκοι, Ἰταλίας γείτονες. Ἴσαυροι δὲ  καὶ   Ἄραβες ἐξεπόνησαν τὴν οἰωνιστικήν, ὥσπερ
[10, 6]   Μαντινεὺς ἔτι τε Ἀντιφάνης  καὶ   Ἀριστόδημος καὶ Ἀριστοτέλης, πρὸς τούτοις
[10, 6]   ἔτι τε Ἀντιφάνης καὶ Ἀριστόδημος  καὶ   Ἀριστοτέλης, πρὸς τούτοις δὲ Φιλοστέφανος,
[10, 12]   βασιλείας ἐπὶ τὴν Ἡρακλέους αὐτοῦ  καὶ   Ἀσκληπιοῦ ἀποθέωσιν ἔτη συνάγεται τριάκοντα
[10, 10]   ἐν τοῖς περιτεμνομένοις αὐτοὺς καταριθμῶν  καὶ   Ἀσσυρίους τοὺς ἐν τῇ Παλαιστίνῃ
[10, 6]   ἐναυπηγήσατο καὶ τὴν θάλασσαν ἔπλευσε.  Καὶ   ἀστρολογίαν δὲ πρῶτοι εἰς ἀνθρώπους
[10, 8]   Οἰνοπίδην ὁμοίως συνδιατρίψαντα τοῖς ἱερεῦσι  καὶ   ἀστρολόγοις μαθεῖν ἄλλα τε καὶ
[10, 9]   Αἰγύπτιοι μετονομάσαντες σέβουσι, Προμηθεύς τε  καὶ   Ἄτλας ἐγνωρίζοντο. Ἀπὸ δὲ Κέκροπος
[10, 12]   Ἀττική· κατὰ δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς  καὶ   Ἄτλας καὶ Ἐπιμηθεὺς καὶ
[10, 11]   δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς καὶ Ἐπιμηθεὺς  καὶ   Ἄτλας καὶ διφυὴς Κέκροψ
[10, 4]   ἔσχον, ἀστρολογίαν δὲ παρὰ Χαλδαίων  καὶ   αὖ πάλιν ἕτερα παρ´ ἑτέρων·
[10, 10]   ὀνομάτων οὐδὲ γενέσθαι φησὶ Φιλόχορος.  Καὶ   αὖθις· Ἀπὸ Ὠγύγου τοίνυν ἐπὶ
[10, 5]   καὶ Ἑβραῖοι τὴν γείτονα Φοινίκης  καὶ   αὐτὴν τὸ μὲν παλαιὸν Φοινίκην,
[10, 4]   γενόμενοι, συνεστήσαντο· τούτων γὰρ οὐδένας  καὶ   αὐτοὶ ἂν ὁμολογήσαιεν Ἕλληνες παλαιοτέρους
[10, 9]   λέγεται τὰ ὑπομνήματα· οἱ δὲ  καὶ   αὐτοὶ ἀρχαιότεροι ὄντες αὐτοῦ σχεδὸν
[10, 8]   λέγω, πόθῳ τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας  καὶ   αὐτοὶ μετήλθομεν, εἴ γε βάρβαροι
[10, 14]   ἐπιμέμφεσθαι τοὺς συκοφάντας, εἰ δὴ  καὶ   αὐτοὶ τὰ ὅμοια τοῖς αὐτῶν
[10, 12]   ἐπεὶ πρὸ τῶν ἡμετέρων ἐσπουδάσθη  καὶ   αὐτοῖς Ἑβραίων παισὶν προκειμένη
[10, 4]   τοῖς προφήταις συμβεβληκέναι. Σόλωνα δὲ  καὶ   αὐτὸν τῶν ἑπτὰ σοφῶν, ὃν
[10, 6]   τὴν διάτονον ἁρμονίαν Ἄγνιν τὸν  καὶ   αὐτὸν Φρύγα· κρούματα δὲ Ὄλυμπον
[10, 3]   περὶ αὐτοῦ καὶ ἔλεγον· Ταῦτα  καὶ   αὐτὸς εἶπεν· νῦν δὲ τὴν
[10, 9]   τοῦτον ἠκμακώς, γένοιτ´ ἂν οὖν  καὶ   αὐτὸς κατὰ Σεμίραμιν. Ἀλλ´
[10, 3]   ἐκαρτύναντο φάλαγγας. Ἀλλ´ ἵνα μὴ  καὶ   αὐτὸς κλοπῆς ἄλλους αἰτιώμενος κλέπτης
[10, 14]   Πραξιάδου μὲν παῖς, γένος δὲ  καὶ   αὐτὸς Μιλήσιος. Οὗτος πρῶτος γνώμονας
[10, 3]   ἔφη, κλέπτας ἐφωράσατε· ὅτι δὲ  καὶ   αὐτὸς οὗτος ἥρως Πλάτων,
[10, 2]   πιστὸς οὗτος, ἅτε τῆς Ἑλληνικῆς  καὶ   αὐτὸς τὴν βάρβαρον ὁμοίως ἡμῖν
[10, 4]   πλεῖστον ἀναθεῖναι χρόνον. Τοῦτό τοι  καὶ   αὐτὸς τοῖς βαρβάροις πολλαχοῦ τῶν
[10, 1]   ἱερὰς βίβλους ἀπεδεξάμεθα προδιειληφότες κἄπειτα  καὶ   αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας μὴ ἀγνοῆσαι
[10, 12]   ἀπὸ Κέκροπος τοῦ διφυοῦς‘ δὴ  καὶ   αὐτόχθονος, ὥς φησι κατὰ λέξιν
[10, 8]   δὴ τοὺς τῶν σοφῶν Ἑλλήνων  καὶ   αὐτῶν γε τῶν παρ´ αὐτοῖς
[10, 4]   προτετιμήκαμεν, γνοίης ἂν μαθὼν ὡς  καὶ   αὐτῶν Ἑλλήνων οἱ δὴ μάλιστα
[10, 4]   γε Φοινίκων καὶ Αἰγυπτίων, ἀλλὰ  καὶ   αὐτῶν τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων φύντας.
[10, 3]   ἐν ταῖς Παραλλήλοις αὐτοῦ τε  καὶ   ἀφ´ ὧν ἔκλεψεν ἐκλογαῖς; Λατῖνος
[10, 4]   καὶ μαντείων πλείστη τις ἦν  καὶ   ἄφθονος παρὰ τοῖς πᾶσι περιουσία.
[10, 4]   μὲν οὖν θεῶν, ἀγάλμασί τε  καὶ   ἀφιδρύσεσι, μαντείαις τε καὶ χρησμοῖς,
[10, 14]   ἀλλόφυλοι ἔτη κʹ Ἔπειτα Δεββώρα  καὶ   Βαρὰκ ἔτη μʹ ἔπειτα Μαδιηναῖοι
[10, 4]   δεδυνημένα, τὰ δὲ ὀθνεῖα λοιπὸν  καὶ   βάρβαρα, οἷά τις γυμνὴ καὶ
[10, 8]   νέων, Ἑβραίους τε τὰ Ἑλλήνων  καὶ   βαρβάρους τὰ φιλοσόφων, ὧν οὐδὲ
[10, 6]   εἰς τὴν τῶν εἰρημένων ἀκριβῆ  καὶ   βεβαίαν πίστωσιν. ἄκουε τοίνυν οἷα
[10, 1]   στοιχεῖα μυρίας τε ἄλλας τεχνικὰς  καὶ   βιωφελεῖς ἐπιτηδεύσεις, αὐτίκα μάλα παραστήσω.
[10, 4]   μαθήματα, ἀλλὰ καὶ τὰς κοινὰς  καὶ   βιωφελεῖς εὑρέσεις ἀπελέγχονται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε'
[10, 6]   σύστασιν τῆς παρὰ βαρβάροις εὑρετικῆς  καὶ   βιωφελοῦς φύσεως, παρ´ ὧν Ἕλληνες
[10, 7]   λέγειν περὶ τῶν κατὰ πόλεις  καὶ   βραχυτέρων, ὅπου γε περὶ τῆς
[10, 4]   τὰ μήκιστα, καὶ ἀέρας τε  καὶ   γαίας πλείστας εἶδον καὶ λογίων
[10, 7]   ἔχειν τῆς μνήμης τὴν παράδοσιν.  Καὶ   γὰρ τόπους ἅπαντες οἰκοῦσιν ἥκιστα
[10, 14]   Ἀθηναίων πρῶτος ἐγένετο καὶ πλούτῳ  καὶ   γένει τῶν καθ´ ἑαυτὸν διήνεγκεν·
[10, 11]   πράξεις παρ´ Ἕλλησιν ἐγράφησάν τε  καὶ   γινώσκονται, δῆλον ὡς καὶ μετὰ
[10, 4]   καὶ λογίων ἀνδρῶν πλείστων ἐπήκουσα  καὶ   γραμμέων συνθέσιος μετ´ ἀποδείξεως οὐδεὶς
[10, 7]   ἅπαντες τὰ αὐτὰ καὶ λέγοιεν  καὶ   γράφοιεν· οἱ δ´ εἰ μὴ
[10, 4]   πολιτεία τὸν μακρὸν αἰῶνα πτωχεύουσα  καὶ   γυμνὴ παντὸς μαθήματος ἀπολειφθεῖσα; Ἱεροῖς
[10, 8]   τε καὶ Μουσαῖον καὶ Μελάμποδα  καὶ   Δαίδαλον, πρὸς δὲ τούτοις Ὅμηρόν
[10, 3]   νόμιμα Ἑλλανίκου ἐκ τῶν Ἡροδότου  καὶ   Δαμάςτου συνῆκται; ὡς Ἡρόδοτος
[10, 6]   οἱ αὐτοὶ γεγόνασι. Κέλμις τε  καὶ   Δαμναμενεὺς οἱ τῶν Ἰδαίων Δάκτυλοι
[10, 11]   Ἰλίου κτίσεως καὶ τοῦ Τρωὸς  καὶ   Δαρδάνου λίαν ἀρχαιότερος. Ἀποδείξεως δὲ
[10, 12]   Διονύσιος Ἀργεῖος· Ἄγις δὲ  καὶ   Δερκύλος ἐν τῇ τρίτῃ, μηνὸς
[10, 4]   ἱκανῶς κέκτηται. Ὅθεν καὶ πανταχόσε  καὶ   δεῦρο ἐξήκει, βεβασανισμένα χρόνῳ μυριετεῖ
[10, 2]   βάρβαρον ὁμοίως ἡμῖν προτετιμηκὼς φιλοσοφίαν,  καὶ   δὴ ἐάσθω, καίπερ οὐκ οἰκείαις
[10, 5]   ἀρξάμενα προῆλθεν εἴς τε ἄλλους  καὶ   δὴ καὶ εἰς Ἕλληνας. Ταῦτα
[10, 4]   θεολογίας παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἐπολιτεύετο.  Καὶ   δὴ καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς
[10, 2]   παραδόξως ἐνεργούμενα, Ἑλληνικῇ μυθολογίᾳ τερατευόμενοι.  Καὶ   δὴ πευσόμεθα παρ´ αὐτῶν ἤτοι
[10, 11]   ἔτεσιν ἀπεδείξαμεν γεγονυίας τετρακοσίοις ἑπτά.  Καὶ   δὴ τούτων οὕτως ἀποδεδειγμένων διὰ
[10, 3]   Μαΐορα Ἀπολλώνιόν τε τὸν γραμματικὸν  καὶ   Δημήτριον τὸν γεωμέτρην Προσήνην τε
[10, 9]   τε γένεσις Κόρης τε ἁρπαγὴ  καὶ   Δήμητρος μυστήρια, Ἐλευσινίων ἵδρυσις, Τριπτολέμου
[10, 9]   πεντηκοστὴν Ὀλυμπιάδα οἱ ἀμφὶ Πυθαγόραν  καὶ   Δημόκριτον καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα
[10, 8]   μαθεῖν παρ´ Αἰγυπτίων. Ὑπολαμβάνουσι δὲ  καὶ   Δημόκριτον παρ´ αὐτοῖς ἔτη διατρῖψαι
[10, 4]   τέλος ἀπεργάζονται. Ταῦτα Πλάτων.  Καὶ   Δημόκριτος δὲ ἔτι πρότερον τοὺς
[10, 9]   καρπῶν οἱ τῶν λόγων πατέρες  καὶ   διὰ πλειόνων μαρτύρων, ἀλλὰ μὴ
[10, 3]   καὶ ἄπρακτα. Λόγου γὰρ δύναμιν  καὶ   διὰ τὴν κλοπὴν ἐξεργασίαν ἐμβάλλειν
[10, 7]   ἐκ τῶν γραμμάτων ὕστερον συντεθῆναι  καὶ   διὰ τοῦτο πολλὰς ἐν αὐτῇ
[10, 9]   Βακτρίων ἐβασίλευσε. Νίνου δὲ γυνὴ  καὶ   διάδοχος τῆς βασιλείας Σεμίραμις· ὥστ´
[10, 1]   καθ´ εἷς αὐτῶν λέξεις ὁμοῦ  καὶ   διανοίας καὶ ὅλας λόγων συντάξεις
[10, 8]   τοῦ Πυθίου ξόανον. Τοσαῦτα δὲ  καὶ   Διόδωρος. Ἀλλ´ οὗτος μὲν
[10, 11]   Κολοφώνιος Ἡρόδοτός τε Ἁλικαρνασεὺς  καὶ   Διονύσιος Ὀλύνθιος· μετὰ δὲ ἐκείνους
[10, 12]   δεύτερος Κέκροψ αἵ τε Περσέως  καὶ   Διονύσου πράξεις Ὀρφεύς τε καὶ
[10, 12]   ἔτη ἑξήκοντα τρία· Ἀσκληπιός τε  καὶ   Διόσκουροι συνέπλεον αὐτοῖς, ὡς μαρτυρεῖ
[10, 8]   εὑρῆσθαί φασι· τὰς δὲ Θήβας  καὶ   Διόσπολιν τὴν αὐτὴν ὑπάρχειν· τήν
[10, 14]   καθ´ ὃν Ῥωμύλος Ῥώμην ἔκτισε  καὶ   ἐβασίλευσε. Μετὰ δὲ Ἐζεκίαν βασιλεύει
[10, 5]   λέγουσι. Σύροι δ´ ἂν εἶεν  καὶ   Ἑβραῖοι τὴν γείτονα Φοινίκης καὶ
[10, 9]   προβεβλημένος οὐ μόνους ἡμᾶς, ἀλλὰ  καὶ   Ἑβραίους αὐτόν τε Μωσέα καὶ
[10, 2]   ἐπεκαλέσατο’ φησί, Σαμουὴλ τὸν κύριον,  καὶ   ἔδωκε κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν
[10, 11]   καὶ τοῖς περὶ Ἀγαμέμνονα συνεστρατεῦσθαι  καί,   εἰ βούλεταί τις, καὶ πρὶν
[10, 10]   ὁμοίως ἐμοί. Οὐκοῦν τῶν χιλίων  καὶ   εἴκοσιν ἐτῶν, τῶν μέχρι πρώτης
[10, 5]   πάντα παρ´ Ἑβραίοις στοιχεῖα δύο  καὶ   εἴκοσιν, ὧν τὸ μὲν πρῶτόν
[10, 11]   Ἀρχίλοχος ἤκμασε περὶ Ὀλυμπιάδα τρίτην  καὶ   εἰκοστήν, κατὰ Γύγην τὸν Λυδόν,
[10, 5]   εἴς τε ἄλλους καὶ δὴ  καὶ   εἰς Ἕλληνας. Ταῦτα μὲν οὖν
[10, 3]   ὡς διψήσας ποτὲ ἐν Μεταποντίῳ  καὶ   ἔκ τινος φρέατος ἀνιμήσας καὶ
[10, 9]   Σεμίραμιν Ἀσσυρίων βασιλέα, πεντήκοντα δὲ  καὶ   ἑκατὸν ὕστερον ἔτεσιν αὐτῆς τε
[10, 14]   Ἑλλήνων γεγονὼς περὶ τροπῶν ἡλίου  καὶ   ἐκλείψεως καὶ φωτισμῶν σελήνης καὶ
[10, 10]   Μωσέα τοῦθ´ εὑρίσκεται, κατακλυσμοί τε  καὶ   ἐκπυρώσεις, Προμηθεύς, Ἰώ, Εὐρώπη, Σπαρτοί,
[10, 11]   εὑρίσκεται γεγονώς· Σόλων περὶ τεσσαρακοστὴν  καὶ   ἕκτην· Πυθαγόρας κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν
[10, 3]   καὶ ἕτεροι ἠπίσταντο περὶ αὐτοῦ  καὶ   ἔλεγον· Ταῦτα καὶ αὐτὸς εἶπεν·
[10, 10]   τὸν αὐτὸν χρόνον, ἔτη ασλζʹ  Καὶ   Ἑλλήνων δέ τινες ἱστοροῦσι κατὰ
[10, 4]   μὲν πάρεστιν, οὐ μὴν ἀλλὰ  καὶ   ἐν Ἐπινομίδι, Σύρων ὁμοῦ καὶ
[10, 6]   ἐνιαυτὸν εἰς δώδεκα μῆνας διεῖλον  καὶ   ἐν ἱεροῖς γυναιξὶ μίσγεσθαι ἐκώλυσαν
[10, 10]   ἐν τῇ κατὰ Ἰουδαίων βίβλῳ  καὶ   ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν
[10, 4]   τοῖς Ἕλλησιν ἐπολιτεύετο. Καὶ δὴ  καὶ   ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι, κατὰ
[10, 3]   τῆς Ἡροδότου κλοπῆς ἐστι βιβλίον  καὶ   ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἰχνευταί πολλὰ
[10, 10]   ὑπονοουμένους, ὥς φασιν ἄλλοι τε  καὶ   ἐν τῷ Τρικαράνῳ Θεόπομπος.
[10, 11]   Δράκων δὲ περὶ Ὀλυμπιάδα τριακοστὴν  καὶ   ἐνάτην εὑρίσκεται γεγονώς· Σόλων περὶ
[10, 10]   Ἕλλησιν ἱστόρηται. Μετὰ δὲ τέσσαρα  καὶ   ἐνενήκοντα ἔτη ἦν Προμηθεύς, ὥς
[10, 13]   ποιμένες, ἡμέτεροι δὲ πρόγονοι, τρισὶ  καὶ   ἐνενήκοντα καὶ τριακοσίοις πρόσθεν ἔτεσιν
[10, 3]   ἐοικὼς φαίνεται καὶ τὸ ἔμψυχον  καὶ   ἐνεργὸν τὸ Ξενοφῶντος διαφθείρων. Ταῦτ´
[10, 9]   τῷ βοωμένῳ παρ´ Ἕλλησιν Ἡρακλεῖ.  Καὶ   ἐντεῦθεν δὲ ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω
[10, 5]   ἄντικρυς ἀπὸ τῆς βαρβάρου φωνῆς.  Καὶ   ἐξ αὐτῆς δὲ ἐλέγχεται τῆς
[10, 5]   τῇ τῶν στοιχείων μαθήσει τε  καὶ   ἐπαγγελίᾳ προσήκουσαν. Τὸ ὅμοιον δ´
[10, 4]   ἡμᾶς ἐπιμέμφεσθαι, οὐχὶ δὲ ἀποδέχεσθαι  καὶ   ἐπαινεῖν, ὅτι τὸ κρεῖττον ἀγαπήσαντες,
[10, 2]   εὐκαρπία, ταῖς Αἰακοῦ γεωργηθεῖσα εὐχαῖς.  Καὶ   ἐπεκαλέσατο’ φησί, Σαμουὴλ τὸν κύριον,
[10, 2]   ποτὲ τὴν Ἑλλάδα πολυχρονίως φθείροντος  καὶ   ἐπεχούσης ἀγονίας καρπῶν, οἱ καταλειφθέντες,
[10, 11]   καὶ Τατιανός. Μετίωμεν δὲ  καὶ   ἐπὶ Κλήμεντα· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ' ΑΠΟ
[10, 4]   εἶτα δὲ Ἀμφιάρεως καὶ Ἀμφίλοχος  καὶ   ἐπὶ τούτοις μυρίος ἄλλος ἐπιρρέων
[10, 3]   δέ, τῶν λοιδόρων ἰάμβων  καὶ   ἐπιγραμμάτων ποιητής, παρῴδηκε τὰς Ἐφόρου
[10, 3]   διὰ τὴν κλοπὴν ἐξεργασίαν ἐμβάλλειν  καὶ   ἐπιδείκνυσθαι σπουδάζων βραδὺς καὶ μέλλων
[10, 13]   ἀμαχητὶ ταύτην κατὰ κράτος εἷλον.  Καὶ   ἐπιλέγει μετὰ βραχέα· Ἐκαλεῖτο δὲ
[10, 11]   Ἀττική· κατὰ δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς  καὶ   Ἐπιμηθεὺς καὶ Ἄτλας καὶ
[10, 12]   δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς καὶ Ἄτλας  καὶ   Ἐπιμηθεὺς καὶ διφυὴς Κέκροψ
[10, 4]   καὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν τε  καὶ   ἐπιστημῶν τὰ βιωφελέστατα. Συνομολογοῦσί γε
[10, 4]   ἐπὶ σοφίᾳ θαυμασθῆναι, οὓς δὴ  καὶ   ἐπονομάσαι σοφούς. Ἀμφὶ Κῦρον δὲ
[10, 4]   ἱδρύσεις καὶ ὕμνους ᾠδάς τε  καὶ   ἐπῳδάς, ἤτοι Θρᾴκιος Ὀρφεὺς
[10, 4]   πανταχόθεν ἑαυτῇ πορίζουσα συνάγουσά τε  καὶ   ἐρανιζομένη, τι ποτὲ παρ´
[10, 5]   ἐστιν τῶν στοιχείων μετάφρασις  καὶ   ἑρμηνεία, λόγου διάνοιαν ἀπαρτίζουσα τῇ
[10, 3]   εἰς τρίτην ἡμέραν ἔσοιτο σεισμός‘  καὶ   ἕτερά τινα τούτοις ἐπαγαγὼν ἐπιλέγει·
[10, 7]   διαφωνίας πολλαὶ μὲν ἴσως ἂν  καὶ   ἕτεραι τοῖς βουλομένοις ζητεῖν ἀναφανεῖεν,
[10, 3]   περὶ Πυθαγόρου λέγων, τάχα ἂν  καὶ   ἕτεροι ἠπίσταντο περὶ αὐτοῦ καὶ
[10, 10]   Πολυβίου καὶ Φλέγοντος ἔστινεὑρεῖν, ἀλλὰ  καὶ   ἑτέρων, οἷς ἐμέλησεν Ὀλυμπιάδων· ἅπασι
[10, 9]   γένεσις, Κάδμου ἐπὶ Θήβας παρουσία  καὶ   ἔτι τούτων νεώτεροι Διόνυσος, Μίνως,
[10, 11]   Κενταύρου καὶ Ἰσάτιδος Δρύμωνός τε  καὶ   Εὔκλου τοῦ Κυπρίου καὶ Ὥρου
[10, 3]   τί θαυμάζομεν‘ ἔφη, εἰ Θεοπόμπου  καὶ   Ἐφόρου τὸ τῆς κλοπῆς πάθος
[10, 14]   θεμελίους, προφητευόντων ὕστατα πάντων Ἀγγαίου  καὶ   Ζαχαρίου καὶ Μαλαχίου, μεθ´ οὓς
[10, 7]   στρατευσάντων ὕστερον πολλὴ γέγονεν ἀπορία  καὶ   ζήτησις εἰ γράμμασιν ἐχρῶντο· καὶ
[10, 14]   ἄνεισιν Ἰησοῦς τοῦ Ἰωσεδὲκ  καὶ   Ζοροβάβελ τοῦ Σαλαθιὴλ καταβάλλονταί
[10, 7]   δ´ ἂν τῶν εἰρημένων ἐπισφράγισμα  καὶ   Διοδώρου μαρτυρία, ἣν ἀπὸ
[10, 11]   Σθενέλαον τε Ἀμφικτύονος βασιλεία  καὶ   εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία
[10, 12]   Σθένελον τε Ἀμφικτύονος βασιλεία  καὶ   εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία
[10, 12]   Ἴναχον ἐπὶ Ὠγύγου κατακλυσμὸς  καὶ   ἐν Σικυῶνι βασιλεία, πρώτου
[10, 12]   Κροτωπὸν ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις  καὶ   ἐπὶ Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ
[10, 11]   Κροτωπὸν ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις  καὶ   ἐπὶ Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ
[10, 9]   Κέκροπα κατὰ Δευκαλίωνα κατακλυσμὸς  καὶ   ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις Ἐριχθονίου
[10, 12]   ἔτη πεντήκοντα τρία· ἐνταῦθά που  καὶ   Ἰλίου κατάληψις. Εἰ δὲ
[10, 11]   Ἄτλας καὶ διφυὴς Κέκροψ  καὶ   Ἰώ· κατὰ δὲ Κροτωπὸν
[10, 11]   καθίδρυσις καὶ Τριπτολέμου γεωργία  καὶ   Κάδμου εἰς Θήβας παρουσία
[10, 12]   καθίδρυσις καὶ Τριπτολέμου γεωργία  καὶ   Κάδμου εἰς Θήβας παρουσία
[10, 12]   εἶτα δὲ Εὔρωπος, εἶτα Τελχῖνος,  καὶ   Κρητὸς ἐν Κρήτῃ. Ἀκουσίλαος
[10, 12]   Λυγκέα τῆς κόρης ἁρπαγὴ  καὶ   τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους
[10, 11]   Λυγκέα τῆς Κόρης ἁρπαγὴ  καὶ   τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους
[10, 12]   τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις  καὶ   Τριπτολέμου γεωργία καὶ
[10, 11]   τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις  καὶ   Τριπτολέμου γεωργία καὶ
[10, 4]   τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ γνῶσις  καὶ   τῶν οἰκείων θεῶν κατάγνωσις,
[10, 12]   εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία  καὶ   ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας
[10, 11]   εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία  καὶ   ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας
[10, 3]   καὶ ταῖς λέξεσιν αὐταῖς συγκέχρηται·  καὶ   ἠθέλησεν αὐτὸ πανούργως παροιμιακὸν μᾶλλον
[10, 12]   Ἀπαιτεῖ δ´ ὅμως τὸ ὑπόμνημα  καὶ   ἡμᾶς ἐπιδραμεῖν τὰ κατὰ τὸν
[10, 9]   δυσμενεστάτῳ καὶ πολεμιωτάτῳ Ἑβραίων τε  καὶ   ἡμῶν, φημὶ δὲ τῷ καθ´
[10, 12]   καὶ Ἀδμήτῳ θητεύων εὑρίσκεται σὺν  καὶ   Ἡρακλεῖ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν‘ Ζῆθος
[10, 10]   ὧν ἡγεῖσθαι Μωσέα. Μέμνηται δὲ  καὶ   Ἡρόδοτος τῆς ἀποστασίας ταύτης καὶ
[10, 9]   Τρωϊκῶν νεώτερα τὰ κατὰ Ὅμηρον  καὶ   Ἡσίοδον καὶ τοὺς λοιποὺς μνημονεύεται.
[10, 12]   τὸν Ἡρακλέους διδάσκαλον. Ὅμηρος δὲ  καὶ   Ἡσίοδος πολλῷ νεώτεροι τῶν Ἰλιακῶν,
[10, 12]   κατάληψις. Εἰ δὲ χρὴ πείθεσθαι  καὶ   Ἡσιόδῳ τῷ ποιητῇ, ἀκούσωμεν αὐτοῦ·
[10, 7]   τε τὸν Σύριον καὶ Πυθαγόραν  καὶ   Θάλητα, πάντες συμφώνως ὁμολογοῦσιν Αἰγυπτίων
[10, 10]   οἵ τε τὰ Σύρια Κάστωρ  καὶ   Θαλλὸς καὶ ὁ〉 τὰ πάντων
[10, 8]   Ἡφαιστ〈 ε〉 ίου Δαίδαλον ἀρχιτεκτονῆσαι,  καὶ   θαυμασθέντα τυχεῖν εἰκόνος ξυλίνης κατὰ
[10, 7]   τοὺς περὶ τῶν οὐρανίων τε  καὶ   θείων πρώτους παρ´ Ἕλλησι φιλοσοφήσαντας,
[10, 8]   διωνομασμένους διατετριφέναι παρ´ αὐτοῖς, Τηλεκλέα  καὶ   Θεόδωρον, τοὺς Ῥοίκου μὲν υἱούς,
[10, 8]   φανεῖεν τοῖς Ἑβραίων προφήταις τε  καὶ   θεολόγοις οἱ παρ´ Ἕλλησιν ὁμοδοξοῦντες,
[10, 3]   Μάξιμος· μὲν γὰρ αὐτὸν  καὶ   Θεοπόμπου προὐτίθει, δὲ Καΰστριος
[10, 6]   Σκάμμων μὲν οὖν Μιτυληναῖος  καὶ   Θεόφραστος Ἐρέσιος Κύδιππός τε
[10, 12]   τὰς Ὀλυμπιάδας γενόμενοι, ὡς παρεστήσαμεν.  Καὶ   θεῶν ἄρα τῶν πλείστων παρ´
[10, 7]   οἱ δοκιμώτατοι διαπεφωνήκασι; Πολλὰ δὲ  καὶ   Θουκυδίδης ὡς ψευδόμενος ὑπό τινων
[10, 6]   δὲ ὀρνίθων παρεφύλαξαν πρῶτοι Φρύγες.  Καὶ   θυτικὴν ἠκρίβωσαν Τοῦσκοι, Ἰταλίας γείτονες.
[10, 14]   Βαβυλῶνα, προφητεύει τε αὐτόθι Δανιὴλ  καὶ   Ἰεζεκιήλ. Μετὰ δὲ ἐτῶν ἀριθμὸν
[10, 6]   τῶν ἵππων ἐχρήσαντο. Ὁμοίως δὲ  καὶ   Ἰλλυριοὶ τὴν καλουμένην πέλτην ἐξεῦρον.
[10, 11]   Ναβουχοδονόσορ, τοῦ συστρατεύσαντος ἐπὶ Φοίνικας  καὶ   Ἰουδαίους, ἅτινα διὰ τῶν καθ´
[10, 10]   τῇ δευτέρᾳ· τρόπῳ δέ τινι  καὶ   Ἰουδαίων αὐτῶν, ἐν τοῖς περιτεμνομένοις
[10, 11]   συγγράψαντος Ἀσβόλου τε τοῦ Κενταύρου  καὶ   Ἰσάτιδος Δρύμωνός τε καὶ Εὔκλου
[10, 14]   ἡλίου καὶ χρόνων καὶ ὡρῶν  καὶ   ἰσημερίας. Ἀναξιμάνδρου δὲ γνώριμος ἐγένετο
[10, 14]   καὶ ἐκλείψεως καὶ φωτισμῶν σελήνης  καὶ   ἰσημερίας διελέχθη· ἐγένετο δ´
[10, 11]   παλαίτατον καὶ τὸν μὲν ποιητῶν  καὶ   ἱστορικῶν εἶναι πρεσβύτατον, τὸν δὲ
[10, 13]   Μάνεθως ἅπαντα τείχει τε μεγάλῳ  καὶ   ἰσχυρῷ περιλαβεῖν τοὺς ποιμένας, ὅπως
[10, 9]   Ἆπις ἐν Αἰγύπτῳ θεὸς ὠνομάσθη  καὶ   Ἰὼ θυγάτηρ Ἰνάχου, ἣν Ἶσιν
[10, 12]   Ἐπιμηθεὺς καὶ διφυὴς Κέκροψ  καὶ   Ἰώ· κατὰ δὲ Κροτωπὸν
[10, 12]   Ἀκρίσιον Πέλοπος ἀπὸ Φρυγίας διάβασις  καὶ   Ἴωνος εἰς Ἀθήνας ἄφιξις καὶ
[10, 11]   Ἀκρίσιον Πέλοπος ἀπὸ Φρυγίας διάβασις  καὶ   Ἴωνος εἰς τὰς Ἀθήνας ἄφιξις
[10, 7]   χρῆσιν εἶναι θέλοντες παρὰ Φοινίκων  καὶ   Κάδμου σεμνύνονται μαθεῖν. Οὐ μὴν
[10, 9]   Ἕλλησι τῶν χρόνων ἀναγραφαὶ περιέχουσι.  Καὶ   καθ´ Ἑβραίους ἀπὸ νʹ ἔτους
[10, 7]   ἐπάγγελμα λόγων δὲ δύναμιν ἐπεδείκνυντο  καὶ   καθ´ ὅντινα τρόπον ἐν τούτῳ
[10, 11]   γεγονώς, καὶ Στησίμβροτος Θάσιος  καὶ   Καλλίμαχος Κολοφώνιος Ἡρόδοτός τε
[10, 3]   ἴδιον’ ἔφη, ἐκ τῶν Δαϊμάχου  καὶ   Καλλισθένους καὶ Ἀναξιμένους αὐταῖς λέξεσιν
[10, 12]   Πρὸς τοὺς Ἕλληνας, εἴρηται δὲ  καὶ   Κασσιανῷ ἐν τῷ πρώτῳ τῶν
[10, 10]   Βιβλιοθηκῶν Διοδώρου καὶ τῶν Θαλλοῦ  καὶ   Κάστορος ἱστοριῶν, ἔτι δὲ Πολυβίου
[10, 12]   Μωσέως κατὰ Ἄμωσιν τὸν Αἰγύπτιον  καὶ   κατὰ Ἴναχον τὸν Ἀργεῖον ἐξ
[10, 12]   ἅτε Αἰγύπτιος τὸ γένος, ὡς  καὶ   κατὰ Ἰουδαίων συντάξασθαι βιβλίον, Ἀμώσιος
[10, 10]   ἐπὶ Ὠγύγου γίνεται κατακλυσμός·  καὶ   κατὰ λόγον· τῶν γὰρ Αἰγυπτίων
[10, 10]   ἱστόρηται τοῖς Ἕλλησι, πάντων συγκεχυμένων  καὶ   κατὰ μηδὲν αὑτοῖς τῶν πρὸ
[10, 6]   Πέρσας τε πρώτους ἀκηκόαμεν ἀπήνην  καὶ   κλίνην καὶ ὑποπόδιον ἐργάσασθαι τούς
[10, 6]   οὐ πολὺ τῆς κιθάρας λειπομένην  καὶ   κρόταλα ἐπενόησαν. Ἐπί τε Σεμιράμεως
[10, 7]   τῶν αὐτῶν ἅπαντες τὰ αὐτὰ  καὶ   λέγοιεν καὶ γράφοιεν· οἱ δ´
[10, 8]   γενομένην παρὰ Μενελάῳ Τηλεμάχῳ φαρμακείαν  καὶ   λήθην τῶν συμβεβηκότων κακῶν. Τὸ
[10, 12]   οἱ περὶ Ὀρφέα καὶ Μουσαῖον  καὶ   Λίνον τὸν Ἡρακλέους διδάσκαλον. Ὅμηρος
[10, 4]   τε καὶ γαίας πλείστας εἶδον  καὶ   λογίων ἀνδρῶν πλείστων ἐπήκουσα καὶ
[10, 4]   τῶν ἑπτὰ σοφῶν, ὃν δὴ  καὶ   λόγος Ἀθηναίοις νομοθετῆσαι, Αἰγυπτίοις ὁμοίως
[10, 8]   παντοίοις ὑπὸ τῶν ἱερέων κατεστεμμένον.  Καὶ   Λυκοῦργον δὲ καὶ Πλάτωνα καὶ
[10, 8]   τούτοις Ὅμηρόν τε τὸν ποιητὴν  καὶ   Λυκοῦργον τὸν Σπαρτιάτην, ἔτι δὲ
[10, 3]   ὃς κάρτιστος ἐπιχθονίων ἦν ἀνδρῶν·  καὶ   Λυκόφρων ἐπαινεῖ τὴν μετάθεσιν, ὡς
[10, 8]   Διοσπολίτισιν ἐκ παλαιῶν χρόνων ὀργῆς  καὶ   λύπης φάρμακον εὑρῆσθαί φασι· τὰς
[10, 4]   τε τῶν ἐθνῶν νόμιμά τε  καὶ   μαθήματα περιεργότερον ἐξητακότας, καὶ τὴν
[10, 4]   δαιμόνων ἐκαλλωπίζετο, σοφίας δὲ ἀληθοῦς  καὶ   μαθήματος βιωφελοῦς εἰς τὸ παντελὲς
[10, 4]   καὶ οἰκείων πτωχεύουσα λόγων τε  καὶ   μαθημάτων, περιῄει διερευνωμένη τά τε
[10, 1]   τῆς ὁμοίας αὐτοῖς διδασκαλίας τε  καὶ   μαθήσεως ἔν τισι τῶν εἰς
[10, 3]   πολλοὺς καὶ Νικαγόραν τὸν σοφιστὴν  καὶ   Μαΐορα Ἀπολλώνιόν τε τὸν γραμματικὸν
[10, 14]   ὕστατα πάντων Ἀγγαίου καὶ Ζαχαρίου  καὶ   Μαλαχίου, μεθ´ οὓς οὐκέτι προφήτης
[10, 5]   εὑρεῖν παρὰ τοῖς Ἕλλησι· διὸ  καὶ   μάλιστα μὴ ὄντα ἴδια Ἑλλήνων
[10, 5]   δὲ Παλαιστίνην ὀνομαζομένην οἰκήσαντες, ὧν  καὶ   μάλιστα οὐκ ἀλλοτρία φαίνεται
[10, 9]   ὁμολογουμένην τὴν ἀπόδειξιν εἰσηνέγκαντο. Διὸ  καὶ   μάλιστα ταῖς αὐτῶν ἡγησάμην δεῖν
[10, 8]   παρουσίας ἄλλα τε σημεῖα φέρουσι  καὶ   μάλιστα τὴν τῆς Ἑλένης γενομένην
[10, 14]   τὰ τῆς Ἑλλήνων γεγονέναι φιλοσοφίας  καὶ   μάλιστα τῆς κατὰ Πλάτωνα, ὃς
[10, 8]   καὶ ἀστρολόγοις μαθεῖν ἄλλα τε  καὶ   μάλιστα τὸν ἡλιακὸν κύκλον, ὡς
[10, 8]   εἰκὸς ἦν ἐπαΐειν, (ὅπερ  καὶ   μᾶλλον εἰκός) τοὺς νέους τὰ
[10, 4]   ἀποφθεγμάτων μνημονεύεται. Ὀψὲ δέ τι  καὶ   μᾶλλον τοῖς χρόνοις ὑποβεβηκότες οἱ
[10, 4]   τετυπωμένα φιλοκάλως ἐξείργαστο. Ναὶ μὴν  καὶ   μαντείων πλείστη τις ἦν καὶ
[10, 3]   δ´ οἱ ζητοῦντες Καΰστριός τε  καὶ   Μάξιμος· μὲν γὰρ αὐτὸν
[10, 6]   Φρύγες γὰρ ἤστην Ὀλυμπός τε  καὶ   Μαρσύας. Λύχνους τε αὖ καίειν
[10, 4]   περιουσία. Σεμνός γε μήν τις  καὶ   μέγας θεὸς παρὰ τοῖς Ἕλλησι
[10, 3]   ὧν τοιαῦτα πολλὰ ἔστι γνῶναι.  Καὶ   μεθ´ ἕτερα· Καὶ Προσήνης·
[10, 10]   ἐστι καταλαβεῖν τὴν Ἀττικὴν χρονογραφίαν.  Καὶ   μεθ´ ἕτερα· Καὶ τοσαῦτα μὲν
[10, 8]   τὸν ποταμὸν εἰς τὴν Λιβύην  καὶ   μεθ´ ἡμέρας τινὰς πάλιν ἐπιστρέφειν,
[10, 4]   φιλοσοφίας ἁψάμενοι καί τι πλέον  καὶ   μεῖζον τῆς πανδήμου περὶ θεῶν
[10, 8]   ἑαυτοὺς Ὀρφέα τε καὶ Μουσαῖον  καὶ   Μελάμποδα καὶ Δαίδαλον, πρὸς δὲ
[10, 3]   ἐμβάλλειν καὶ ἐπιδείκνυσθαι σπουδάζων βραδὺς  καὶ   μέλλων καὶ ἀναβαλλομένῳ ἐοικὼς φαίνεται
[10, 11]   τὴν τοῦ νεὼ κατασκευὴν ἐδωρήσατο.  Καὶ   Μένανδρος δὲ Περγαμηνὸς περὶ
[10, 3]   ἀργοτέρων οὕτως ἀνδρῶν, ὅπου γε  καὶ   Μένανδρος τῆς ἀρρωστίας ταύτης ἐπλήσθη,
[10, 10]   τοῦ Ἰωσεδέκ, τὴν πρώτην  καὶ   μερικὴν ἀπόπεμψιν ἐποιήσατο τοῦ λαοῦ,
[10, 10]   τυγχάνει, κατὰ τὸ χρήσιμον ἐκλεγήσεται.  Καὶ   μετὰ βραχέα ἐπιλέγει· Φαμὲν τοίνυν
[10, 11]   τὰ τῆς ἱστορίας ἀληθεύειν δύναται.  Καὶ   μετὰ βραχέα· Πλὴν Ὅμηρος ἔστω
[10, 3]   Δημοσθένους πρὸς τὸ χεῖρον διέστρεψε.  Καὶ   μετὰ βραχέα φησί· Καὶ τί
[10, 11]   τε καὶ γινώσκονται, δῆλον ὡς  καὶ   μετὰ Μωσέα. Κατὰ μὲν γὰρ
[10, 7]   αὐχούντων ἀρχαιότητα; Μόλις γὰρ οὗτοι  καὶ   μετὰ ταῦτα γράμμασιν ἐπαιδεύθησαν. Ἅτε
[10, 5]   ἔπειτα Ῥής, ἐστι κεφαλή‘  καὶ   μετὰ ταῦτα Σέν, ὅπερ ἐστὶν
[10, 7]   Μιλήσιον καὶ τὸν Ἀργεῖον Ἀκουσίλαον  καὶ   μετὰ τοῦτον εἴ τινες ἄλλοι
[10, 6]   Φοῖνιξ λιθοτομίαν τε ἐξεῦρε  καὶ   μέταλλα χρυσοῦ τὰ περὶ τὸ
[10, 1]   ἀλλὰ τὰ καί τισιν, εἰ  καὶ   μὴ πᾶσιν, αὐτοῖς δέ γε,
[10, 9]   ἐκεῖνον τὸν Σαγχουνιάθωνα Μωσέα γεγονέναι  καὶ   μὴ πρότερον, ὧδε τὸν ἔλεγχον
[10, 13]   ἔτεσι θᾶττον ἑκατὸν τεσσαράκοντα τρισὶ  καὶ   μησὶν ὀκτὼ τοῦ κτίσαι Τυρίους
[10, 6]   καθάπερ Φρύγιον ἁρμονίαν καὶ μιξοφρύγιον  καὶ   μιξολύδιον Μαρσύαν τῆς αὐτῆς ὄντα
[10, 6]   τὸν Φρύγα, καθάπερ Φρύγιον ἁρμονίαν  καὶ   μιξοφρύγιον καὶ μιξολύδιον Μαρσύαν τῆς
[10, 14]   οἵ τε υἱοὶ αὐτοῦ, Τηλαύγης  καὶ   Μνήσαρχος. Τηλαύγους δὲ Ἐμπεδοκλῆς ἀκουστὴς
[10, 7]   Ἕλλησιν εἶναι δοκεῖ πάντων ἀρχαιότατα  καὶ   μόλις αὐτὰ πιστεύουσιν ὑπ´ ἐκείνων
[10, 7]   τῶν ἀφ´ ἑαυτῶν· ὀψὲ δὲ  καὶ   μόλις ἔγνωσαν φύσιν γραμμάτων. Οἱ
[10, 7]   συγκαταλέγειν αὐτοὶ δήπουθεν ὁμολογοῦσιν ἀρχαιοτάτην  καὶ   μονιμωτάτην ἔχειν τῆς μνήμης τὴν
[10, 12]   εἴκοσιν ἑπτὰ οἱ περὶ Ὀρφέα  καὶ   Μουσαῖον καὶ Λίνον τὸν Ἡρακλέους
[10, 8]   παραβαλεῖν πρὸς ἑαυτοὺς Ὀρφέα τε  καὶ   Μουσαῖον καὶ Μελάμποδα καὶ Δαίδαλον,
[10, 4]   μετά γε Ὀρφέα Λίνον τε  καὶ   Μουσαῖον, οἳ δὴ πάντων μάλιστα
[10, 12]   καὶ Διονύσου πράξεις Ὀρφεύς τε  καὶ   Μουσαῖος· κατὰ δὲ τὸ ὀκτωκαιδέκατον
[10, 4]   γεωμετρίαν ἀριθμητικήν τε παρ´ ἑτέρων  καὶ   μουσικὴν καὶ ἄλλα παρ´ ἄλλων
[10, 10]   Οὗ δὴ χάριν τὰς ἐνδοξοτάτας  καὶ   μυθώδεις ἐπιλεξάμενος ἱστορίας μέχρι τῆς
[10, 4]   καὶ πόλεις, ἔν τε ἱεροῖς  καὶ   μυστηρίοις, αὐτὰ δὴ ταῦτα καὶ
[10, 9]   ἑκατὸν ὕστερον ἔτεσιν αὐτῆς τε  καὶ   Μωσέως, ἐν οἷς οὐδὲν ἐπίσημον
[10, 9]   ὀκτακοσίοις ὅλοις ἔτεσι δείκνυται προγενομένη.  Καὶ   Μωσῆς ἄρα ἔσται τοσούτοις τὰ
[10, 9]   Σαγχουνιάθων ἐγνωρίζετο, ἔστω δὲ  καὶ   Μωσῆς μηδὲν προάγων, κατὰ δὲ
[10, 3]   ἑξῆς. Καίτοι ὑπερφρονεῖ τὸν Ἰσοκράτην  καὶ   νενικῆσθαι ὑφ´ ἑαυτοῦ λέγει κατὰ
[10, 3]   Ἀθήνησι κέκληκεν ἄλλους τε πολλοὺς  καὶ   Νικαγόραν τὸν σοφιστὴν καὶ Μαΐορα
[10, 12]   Φορωνέως τε τοῦ πρώτου λεχθέντος  καὶ   Νιόβης καὶ τὰ μετὰ τὸν
[10, 11]   Φορωνέως μόλις τοῦ θηριώδους βίου  καὶ   νομάδος περιγραφὴ γέγονε μετεκοσμήθησάν τε
[10, 11]   προὔχειν νομισθεὶς σοφίας ἀγχινοίας τε  καὶ   νομοθεσίας, ἐπὶ Λυγκέως τοῦ μετὰ
[10, 1]   ἐθνῶν συνίστανται ἀποσυλήσαντες, ἀλλ´ εἰσέτι  καὶ   νῦν ἁλίσκονται τὰς σφῶν αὐτῶν
[10, 8]   πρὸς τῇ Μέμφει νήσων ἔτι  καὶ   νῦν ἱερὸν εἶναι Δαιδάλου τιμώμενον
[10, 8]   ἀκριβῶς ἐξητακὼς φαίνεται. Ἔτι γὰρ  καὶ   νῦν τὰς ἐν ταύτῃ γυναῖκας
[10, 6]   πρώτη τριχῶν βαφὴν ἐπενόησεν. Ἀλλὰ  καὶ   Νώροπες (ἔθνος ἐστὶ Παιονικόν, νῦν
[10, 4]   τοῖς πᾶσιν ἐξήσκηντο· ἀτὰρ δὴ  καὶ   ξόανα παντοίας ὕλης εἰς πᾶσαν
[10, 11]   γάμον δοὺς τὴν ἑαυτοῦ θυγατέρα  καὶ   ξύλων παντοδαπῶν ὕλην εἰς τὴν
[10, 12]   δὲ συνεχρόνισε Ταντάλῳ. Εἰκότως ἄρα  καὶ   Βοιώτιος Πίνδαρος γράφει· Ἐν
[10, 11]   Ἴωνος εἰς τὰς Ἀθήνας ἄφιξις  καὶ   δεύτερος Κέκροψ αἵ τε
[10, 12]   καὶ Ἴωνος εἰς Ἀθήνας ἄφιξις  καὶ   δεύτερος Κέκροψ αἵ τε
[10, 11]   Προμηθεὺς καὶ Ἐπιμηθεὺς καὶ Ἄτλας  καὶ   διφυὴς Κέκροψ καὶ
[10, 12]   Προμηθεὺς καὶ Ἄτλας καὶ Ἐπιμηθεὺς  καὶ   διφυὴς Κέκροψ καὶ Ἰώ·
[10, 4]   Πύθιος καὶ Κλάριος  καὶ   Δωδωναῖος, εἶτα δὲ Ἀμφιάρεως
[10, 9]   μυθολογεῖται, ἐπὶ Δευκαλίωνος κατακλυσμὸς  καὶ   ἐπὶ Φαέθοντος ἐμπρησμός, πολλῶν,
[10, 4]   τὸν Κολοφώνιον πατέρα ἐπιγραψαμένη. Ἀλλὰ  καὶ   Θαλῆς, ὥς τινες ἱστοροῦσι,
[10, 11]   δὲ παρὰ τοῖς Φαίαξι.  Καὶ   Θάμυρις καὶ Φιλάμμων
[10, 7]   αὐτοὶ φαίνεσθαι πάντων ἀληθέστατοι. Τοσαῦτα  καὶ   Ἰώσηπος. Εἴη δ´ ἂν
[10, 4]   μάλιστα ἦν ἀκμάζων, Πύθιος  καὶ   Κλάριος καὶ Δωδωναῖος,
[10, 12]   Μωσῆς ἡμῖν ἀποδέδεικται πρεσβύτερος. Ταῦτα  καὶ   Κλήμης. Ἀλλ´ ἐπεὶ πρὸ
[10, 5]   δ´ αὐτῆς ἡμῖν ὑποθέσεως ἐφαψάμενος  καὶ   Κλήμης ἐπάκουσον φησιν·
[10, 3]   ἔστι γνῶναι. Καὶ μεθ´ ἕτερα·  Καὶ   Προσήνης· Τοὺς μὲν ἄλλους‘
[10, 9]   τῶν Τρωϊκῶν ὁμολογεῖται, εἴη ἂν  καὶ   Σαγχουνιάθων τῶν Τρωϊκῶν παλαιότερος.
[10, 10]   τὰ Σύρια Κάστωρ καὶ Θαλλὸς  καὶ   ὁ〉 τὰ πάντων Διόδωρος
[10, 11]   κατὰ θεὸν πολιτείας ἀνεξαρνήτου. Τοσαῦτα  καὶ   Τατιανός. Μετίωμεν δὲ καὶ
[10, 12]   πρῶτον ἀνθρώπων γενέσθαι λέγει· ὅθεν  καὶ   τῆς Φορωνίδος ποιητὴς εἶναι
[10, 11]   τοῖς Φαίαξι. Καὶ Θάμυρις  καὶ   Φιλάμμων οὐ πολὺ τούτων
[10, 5]   ἂν διάνοια· κλῆσιν κεφαλῆς  καὶ   ὀδόντων σημεῖα‘ Καὶ παρὰ μὲν
[10, 12]   νομοθέται, Λυκοῦργός τε καὶ Σόλων,  καὶ   οἱ ἑπτὰ σοφοὶ οἵ τε
[10, 14]   δὲ Κῦρον Σόλων Ἀθηναῖος ἐγνωρίζετο  καὶ   οἱ κληθέντες ἑπτὰ σοφοὶ παρ´
[10, 9]   παλαιοτέροις ἀναγνώσμασι τὴν μαρτυρίαν ἐπιστώσαντο.  Καὶ   οἱ μὲν Ἑλληνικοῖς, οἱ δὲ
[10, 9]   ἔτεσιν ψʹ Προτερεῖν ἄρα Μωσῆς  καὶ   οἱ μετ´ αὐτὸν Ἑβραίων προφῆται
[10, 9]   οἱ ἀπὸ γένους Δαβὶδ ἐβασίλευον  καὶ   οἱ μετὰ Μωσέα διέλαμπον προφῆται·
[10, 8]   καθ´ οὓς ἤκμασαν Μωσῆς τε  καὶ   οἱ μετὰ Μωσέα προφῆται, εὖ
[10, 9]   παλαιοῦ ὑπαρχόντων. Μετὰ δὲ τοῦτον  καὶ   οἱ παρ´ Ἕλλησι θεοὶ πάντες
[10, 4]   καὶ βάρβαρα, οἷά τις γυμνὴ  καὶ   οἰκείων πτωχεύουσα λόγων τε καὶ
[10, 8]   ἔτι δὲ Δημόκριτον τὸν Ἀβδηρίτην  καὶ   Οἰνοπίδην τὸν Χῖον. Πάντων δὲ
[10, 1]   αὐτῶν λέξεις ὁμοῦ καὶ διανοίας  καὶ   ὅλας λόγων συντάξεις ὑποκλέψας ὡς
[10, 10]   Ἴλιον, Ἡρακλειδῶν κάθοδος, Ἰώνων ἀποικία  καὶ   Ὀλυμπιάδες. Ἔδοξε δή μοι τῆς
[10, 11]   Ὅροι δ´ ἡμῖν κείσονται Μωσῆς  καὶ   Ὅμηρος. Τῷ γὰρ ἑκάτερον αὐτῶν
[10, 9]   τῶν ἀποδεικνυμένων κατασκευὴν πεποιημένος σύμφωνον  καὶ   ὁμολογουμένην τὴν ἀπόδειξιν εἰσηνέγκαντο. Διὸ
[10, 4]   καὶ μυστηρίοις, αὐτὰ δὴ ταῦτα  καὶ   ὅσα τούτοις ὅμοια παρεφυλάττετο. Πολὺς
[10, 5]   τοῦ Τὴθ τὸ Θῆτα;  Καὶ   ὅσα τούτοις παραπλήσια. Ὥστε ἀναμφίλεκτον
[10, 10]   τε Ἕλλην Πέρσης  καὶ   ὁστισοῦν τῇ Ἑβραίων συνεχρόνισεν ἐπισημειούμενος,
[10, 3]   τῷ Περὶ τῶν Εὐβούλου δωρεῶν.  Καὶ   ὅτι μὲν ἕτερος παρὰ
[10, 4]   καὶ τῶν φιλοσοφίᾳ λυσιτελούντων μαθημάτων,  καὶ   οὐδὲ μόνων τούτων, ἀλλὰ καὶ
[10, 12]   Ἐν χρόνῳ δὲ γένετ´ Ἀπόλλων·  καὶ   οὐδὲν θαυμαστόν,