HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  135 formes différentes pour 458 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 14]   Αἰαλὼν ἔτη ιʹ Λαβδὼν ἔτη  ηʹ   ἀλλόφυλοι ἔτη μʹ Σαμψὼν ἔτη
[10, 5]   σημαίνει δέλτων‘ τὸ πέμπτον  Η,   ἐστιν αὕτη‘ ὁμοῦ δὲ
[10, 14]   Ἰωσαφὰθ ἔτη κεʹ Ἰωρὰμ ἔτη  ηʹ   Ὀχοζίας ἔτος αʹ Γοθολιὰ ἔτη
[10, 8]   οὕτως ἔχουσαν πρὸς λέξιν· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Η'   ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ· ΑΠΟ ΤΩΝ
[10, 5]   Δὲλθ τὸ Δέλτα; τοῦ  Η   τὸ Ε; τοῦ Ζαῒ
[10, 4]   καί τις ἕτερος Ἕλλην     βάρβαρος, τῆς πλάνης ἀρχηγοὶ γενόμενοι,
[10, 13]   ἀπαλλαγέντες τὴν χώραν ταύτην ἐπῴκησαν     Δαναὸν εἰς Ἄργος ἀφικέσθαι· καίτοι
[10, 3]   ὡς ὑπὸ πολλῶν λεγομένῳ συγκεχρῆσθαι     δοκεῖν εἰληφέναι παρὰ τοῦ γεγεννηκότος.
[10, 1]   πεπορισμένοι, οὐκ εἰς μακρὸν ἀποδειχθήσεται.     εἰ μὴ τοῦτο, συνενεχθῆναι δὲ
[10, 4]   μὲν Τρωϊκῶν ὕστερον ἔτεσι πλέον     ἑξακοσίοις, τῆς δὲ Μωσέως ἡλικίας
[10, 10]   τίς τε Ἕλλην Πέρσης     καὶ ὁστισοῦν τῇ Ἑβραίων συνεχρόνισεν
[10, 5]   ὧν διάνοιά ἐστι πηγὴ     καὶ ὀφθαλμὸς καὶ στόμα δικαιοσύνης‘
[10, 4]   δ´ ἐξ Αἰγύπτου περὶ θεῶν     καί ποθεν ἄλλοθεν, μυστήρια καὶ
[10, 4]   ἐπῳδάς, ἤτοι Θρᾴκιος Ὀρφεὺς     καί τις ἕτερος Ἕλλην
[10, 7]   τοῖς περὶ Ἀντίοχον καὶ Φίλιστον     Καλλίαν Τίμαιος συμφωνεῖν ἠξίωσεν, οὐδ´
[10, 8]   μὲν εἰκόνας, τῶν δὲ τόπων     κατασκευασμάτων ὁμωνύμους προσηγορίας. Ἔκ τε
[10, 12]   ἀπὸ Ἰνάχου γενεαὶ μὲν εἴκοσιν     μιᾷ πλείους διαριθμοῦνται, ἔτη δέ,
[10, 4]   Μουσαῖον ἀμφὶ τὰ Τρωϊκὰ γενομένους     μικρῷ πρόσθεν ἠκμακέναι φασίν. Ἀλλὰ
[10, 9]   τὴν Ἰλίου ἅλωσιν συνάγεσθαι πλεῖον     ὀκτακόσια ἔτη κατὰ τὴν ἐκτεθεῖσαν
[10, 8]   τῆς γλώσσης εἰκὸς ἦν ἐπαΐειν,     (ὅπερ καὶ μᾶλλον εἰκός) τοὺς
[10, 5]   Ἄϊν, μεταληφθὲν σημαίνει πηγὴν     ὀφθαλμόν‘ ἔπειτα τὸ Φῆ,
[10, 1]   λόγων, οὐκ ἄλλοθεν εἶεν ἂν     παρὰ μόνων Ἑβραίων πεπορισμένοι, οὐκ
[10, 7]   Ἀττικῶν οἱ τὰς Ἀτθίδας συγγεγραφότες     περὶ τῶν Ἀργολικῶν οἱ τὰ
[10, 10]   καὶ προστιθεὶς τίς τε Ἕλλην     Πέρσης καὶ ὁστισοῦν τῇ
[10, 4]   μυρίος ἄλλος ἐπιρρέων χρησμῳδῶν μᾶλλον     ποιητῶν τε καὶ ῥαψῳδῶν ὄχλος.
[10, 9]   κριτοῦ χρόνους, ἑπτὰ ἔτεσι πρότερον     Σαμψὼν ἄρξαι Ἑβραίων, ὃν κατὰ
[10, 10]   Τὸν γὰρ μετὰ Ὤγυγον Ἀκταῖον     τὰ πλασσόμενα τῶν ὀνομάτων οὐδὲ
[10, 7]   τραπόμενοι, τινὲς δὲ πρὸς χάριν     τὰς πόλεις τοὺς βασιλέας
[10, 9]   κατώτερον χρόνοις, ἤδη που πλέον     τετρακοσίων ὅλων ἐτῶν συμπληρουμένων ἀπὸ
[10, 7]   δὲ διορθοῦται τὸν Ἡσίοδον Ἀκουσίλαος·     τίνα τρόπον Ἔφορος μὲν Ἑλλάνικον
[10, 7]   ἀλήθειαν περὶ αὐτῶν ἀκριβῶς παραδιδόντας;     τίς οὐ παρ´ αὐτῶν ἂν
[10, 5]   τοῦ Ἄλφ τὸ Ἄλφα διενήνοχεν;     τοῦ Βὴθ τὸ Βῆτα;
[10, 5]   τοῦ Βὴθ τὸ Βῆτα;     τοῦ Γάμμα τὸ Γίμελ;
[10, 5]   τοῦ Γάμμα τὸ Γίμελ;     τοῦ Δὲλθ τὸ Δέλτα;
[10, 5]   τοῦ Η τὸ Ε;     τοῦ Ζαῒ τὸ Ζῆτα;
[10, 5]   τοῦ Δὲλθ τὸ Δέλτα;     τοῦ Η τὸ Ε;
[10, 5]   τοῦ Ζαῒ τὸ Ζῆτα;     τοῦ Τὴθ τὸ Θῆτα; Καὶ
[10, 7]   πρὸς χάριν τὰς πόλεις     τοὺς βασιλέας ἐπαινοῦντες· ἄλλοι δὲ
[10, 4]   ἦν· τινὲς δ´ αὐτὸν Σύριον     Τύριον εἶναι λέγουσιν· ὥστε σε
[10, 7]   ἐπὶ τὸ κατηγορεῖν τῶν πράξεων     τῶν γεγραφότων ἐχώρησαν, εὐδοκιμήσειν ἐν
[10, 4]   δὲ Μωσέως ἡλικίας οὐκ ἔλαττον     χιλίοις πεντακοσίοις γενόμενοι. Τοῦτο δέ
[10, 2]   ἀληθῆ ταῦτά ἐστιν, ἱστοροῦσιν,     ψευδῆ. Ψευδῆ μὲν οὐκ ἂν
[10, 3]   σχεδὸν διὰ τῶν αὐτῶν εἴρηται;     ὡς Δείναρχος ἐν τῷ πρώτῳ
[10, 3]   τῶν Ἡροδότου καὶ Δαμάςτου συνῆκται;     ὡς Ἡρόδοτος ἐν τῇ δευτέρᾳ
[10, 3]   τοῦ Δημοσθένους Κατὰ Κόνωνος αἰκίας;     ὡς Ἡσιόδου οὐ μὲν γάρ
[10, 3]   καὶ τῆς θήρας τῶν κροκοδείλων;     ὡς τὰ περὶ βασάνων εἰρημένα
[10, 5]   Σάμχ, ἑρμηνεύεται βοήθεια‘ ἵν´     τὸ λεγόμενον ἐξ αὐτῶν αἰωνία
[10, 5]   ἐστιν ζῶν‘ ἵν´     τὸ ὅλον ἐν αὐτῇ ζῇ
[10, 6]   αὐτὴν Βόσπορος αὐτόχθων. Μήδειά τε,     Αἰήτου Κολχίς, πρώτη τριχῶν
[10, 10]   Πάσχα καὶ τῶν Ἑβραίων ἔξοδος     ἀπ´ Αἰγύπτου, ἐν δὲ τῇ
[10, 4]   Ἰταλίαν διατριβῆς ἀξιωθεῖσα· μεθ´ ἣν     ἀπὸ Θαλοῦ τοῦ τῶν ἑπτὰ
[10, 11]   κατὰ δὲ Λυγκέα τῆς Κόρης     ἁρπαγὴ καὶ τοῦ ἐν
[10, 12]   κατὰ δὲ Λυγκέα τῆς κόρης     ἁρπαγὴ καὶ τοῦ ἐν
[10, 11]   Φόρβαντα Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ Ἀκταία     Ἀττική· κατὰ δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς
[10, 12]   Φόρβαντα Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ Ἀκταία     Ἀττική· κατὰ δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς
[10, 14]   ἔτεσι λʹ εἶθ´, ὥς φησιν     γραφή, ἐκράτησαν ἀλλόφυλοι ἔτεσιν ὀκτώ.
[10, 14]   μὲν οὖν Πυθαγόραν διεδέξατο Θεανὼ     γυνὴ οἵ τε υἱοὶ αὐτοῦ,
[10, 9]   Σαγχουνιάθων ἐπὶ Σεμιράμεως γέγονεν,     δὲ μακρῷ πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν
[10, 9]   φιλοσόφου παλαιότερον τὸν Μωσέα συνίστησιν.     δὲ Σεμίραμις τῶν Τρωϊκῶν ὀκτακοσίοις
[10, 5]   τὸ Σάδη, δικαιοσύνην‘ ὧν     διάνοιά ἐστι πηγὴ καὶ
[10, 5]   δηλοῖ σημεῖα‘ Ἔχοι δ´ ἂν     διάνοια· κλῆσιν κεφαλῆς καὶ ὀδόντων
[10, 7]   ἂν τῶν εἰρημένων ἐπισφράγισμα καὶ     Διοδώρου μαρτυρία, ἣν ἀπὸ τοῦ
[10, 11]   τε Ἀμφικτύονος βασιλεία καὶ     εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία καὶ
[10, 12]   τε Ἀμφικτύονος βασιλεία καὶ     εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία καὶ
[10, 4]   σοφῶν ἑνὸς Ἰωνικὴ προσαγορευθεῖσα· κἄπειτα     Ἐλεατική, Ξενοφάνην τὸν Κολοφώνιον πατέρα
[10, 12]   ἐπὶ Ὠγύγου κατακλυσμὸς καὶ     ἐν Σικυῶνι βασιλεία, πρώτου μὲν
[10, 11]   ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις καὶ     ἐπὶ Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ δὲ
[10, 12]   ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις καὶ     ἐπὶ Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ δὲ
[10, 9]   κατὰ Δευκαλίωνα κατακλυσμὸς καὶ     ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις Ἐριχθονίου τε
[10, 11]   Ἰώ· κατὰ δὲ Κροτωπὸν     ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις καὶ
[10, 12]   καὶ Ἰώ· κατὰ δὲ Κροτωπὸν     ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις καὶ
[10, 12]   πεντήκοντα τρία· ἐνταῦθά που καὶ     Ἰλίου κατάληψις. Εἰ δὲ χρὴ
[10, 11]   καὶ διφυὴς Κέκροψ καὶ     Ἰώ· κατὰ δὲ Κροτωπὸν
[10, 11]   καὶ Τριπτολέμου γεωργία καὶ     Κάδμου εἰς Θήβας παρουσία Μίνωός
[10, 12]   καὶ Τριπτολέμου γεωργία καὶ     Κάδμου εἰς Θήβας παρουσία Μίνωός
[10, 11]   τίς θεὸς καὶ τίς     κατ´ αὐτὸν ποίησις, ἕτοιμον ἐμαυτὸν
[10, 4]   δ´ ἐκ τῆς τούτου διαδοχῆς     κληθεῖσα Ἰταλικὴ φιλοσοφία συνέστη, τῆς
[10, 6]   αὐτόχθων. Μήδειά τε, Αἰήτου     Κολχίς, πρώτη τριχῶν βαφὴν ἐπενόησεν.
[10, 12]   δὲ Εὔρωπος, εἶτα Τελχῖνος, καὶ     Κρητὸς ἐν Κρήτῃ. Ἀκουσίλαος γὰρ
[10, 12]   τρίτος ἀπὸ Ἰνάχου. Ναὶ μὴν     Λητὼ κατὰ Τιτυὸν γίνεται· Λητὼ
[10, 10]   σκοποῦ τύχοιμι. Ἑβραίων μὲν οὖν     μετοικία ἐπισημοτάτη, αἰχμαλωτισθέντων ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ
[10, 12]   δυναστείας τῷ δευτέρῳ καὶ τριακοστῷ     Μωσέως κατὰ Ἄμωσιν τὸν Αἰγύπτιον
[10, 10]   κατακλυσμοῦ πολλὴν φθοράν, ἀβασίλευτος ἔμεινεν     νῦν Ἀττικὴ μέχρι Κέκροπος ἔτη
[10, 4]   ἄλλους Ἑλλήνων, δι´ ὧν ἀπελέγχεται     παρ´ Ἕλλησι πολιτεία τὸν μακρὸν
[10, 7]   νεωτάτη σχεδόν ἐστι παρ´ αὐτοῖς     περὶ τοῦ συγγράφειν τὰς ἱστορίας
[10, 7]   ἔμελλε καὶ τοὺς ψευδομένους ἐλέγξειν,     πολλὴ πρὸς ἀλλήλους ἐγένετο διαφωνία
[10, 12]   ἐσπουδάσθη καὶ αὐτοῖς Ἑβραίων παισὶν     προκειμένη πραγματεία, καλῶς ἂν ἔχοι
[10, 14]   Ἄχαζ ἔτη ιϛ κατὰ τοῦτον     πρώτη Ὀλυμπιὰς ἤχθη, ἣν ἐνίκα
[10, 9]   ἀλλὰ μὴ δι´ ἑνὸς ἐμοῦ,     σύστασις τῆς ἀληθείας ἀναμφίλεκτον λάβοι
[10, 11]   τῆς Κόρης ἁρπαγὴ καὶ     τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις
[10, 12]   τῆς κόρης ἁρπαγὴ καὶ     τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις
[10, 3]   δὲ τὴν κλοπὴν δήλην πεποίηκεν     τοῦ ὀνόματος μετάθεσις· τοῖς μὲν
[10, 4]   ἀγαθὸν εὕραντο. Τοῦτο δὲ ἦν     τοῦ τῶν ὅλων θεοῦ γνῶσις
[10, 11]   ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις καὶ     Τριπτολέμου γεωργία καὶ Κάδμου
[10, 12]   ἐν Ἐλευσῖνι τεμένους καθίδρυσις καὶ     Τριπτολέμου γεωργία καὶ Κάδμου
[10, 5]   καὶ μάλιστα οὐκ ἀλλοτρία φαίνεται     τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων φωνή. Ἕκαστον
[10, 4]   τῶν ὅλων θεοῦ γνῶσις καὶ     τῶν οἰκείων θεῶν κατάγνωσις, ἣν
[10, 5]   μὲν Ἑβραίοις τοιάδε τίς ἐστιν     τῶν στοιχείων μετάφρασις καὶ ἑρμηνεία,
[10, 11]   Παρ´ οἷς γὰρ ἀσυνάρτητός ἐστιν     τῶν χρόνων ἀναγραφή, παρὰ τούτοις
[10, 10]   ὥστ´ οὐδ´ ἐπίσημος ἐπὶ πλέον     τῶν χρόνων παραλλαγή. Σημειωτέον δὲ
[10, 11]   εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία καὶ     ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας κτίσις
[10, 12]   εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ παρουσία καὶ     ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας κτίσις,
[10, 11]   Ἀρίσταρχον κατὰ τὴν Ἰωνικὴν ἀποικίαν,     ἐστι μετὰ ἑκατὸν τεσσαράκοντα ἔτη
[10, 11]   Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ δὲ Σθενέλαον     τε Ἀμφικτύονος βασιλεία καὶ
[10, 12]   Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ δὲ Σθένελον     τε Ἀμφικτύονος βασιλεία καὶ
[10, 12]   (φησὶν Ὅμηρος) τέκετο νεφεληγερέτα Ζεύς‘     τε ἐκ Κρήτης εἰς Φοινίκην
[10, 11]   ὑπὸ Δαρδάνου τῆς Δαρδανίας κτίσις     τε ἐκ Φοινίκης τῆς Εὐρώπης
[10, 9]   ἀνανεώσεως τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις νεώ,     γέγονε μετὰ τὴν ἀπὸ Βαβυλῶνος
[10, 7]   δὴ τοίνυν οὐδεμιᾶς προβεβλημένης ἀναγραφῆς,     καὶ τοὺς μαθεῖν βουλομένους διδάξειν
[10, 12]   ὑπὸ Ἑλλήνων Δήμητραν καλεῖσθαί φησιν,     κατὰ Λυγκέα γίνεται ἑνδεκάτῃ ὕστερον
[10, 9]   κεκρατηκέναι· οὗ Νίνος ἐπώνυμος πόλις,     Νινευὴ παρ´ Ἑβραίοις ὠνόμασται, καθ´
[10, 3]   τοῦ φιλοσόφου. Ἐγὼ δ´ οὖν,     κατὰ τύχην περιπέπτωκα, Πρωταγόρου τὸν
[10, 2]   προκειμένης τῆς τἀνδρὸς γραφῆς, ἐν     μετὰ τοὺς ἐλέγχους τῶν εἰρημένων
[10, 11]   μετὰ πολλὰς γενεὰς τῆς Βοιωτίας  ἐπέβη.   Μετὰ δὲ Ἴναχον ὑπὸ Φορωνέως
[10, 6]   ταῦτα εἰς τὴν τῶν εἰρημένων  ἀκριβῆ   καὶ βεβαίαν πίστωσιν. ἄκουε τοίνυν
[10, 4]   μόνῃ τῇ παρὰ τούτοις ἠρκέσθη  διατριβῇ,   λέγεται δὲ ἀπᾶραι εἰς Αἴγυπτον
[10, 11]   μὲν ἐν τῇ τῶν Ἀσσυρίων  γῇ,   παιδευθεὶς δὲ πρῶτον μὲν τὰ
[10, 10]   ἐπὶ πλέον τῶν χρόνων  παραλλαγή.   Σημειωτέον δὲ ὡς τι
[10, 9]   Τριπτολέμου γεωργία, Εὐρώπης ὑπὸ Διὸς  ἁρπαγή,   Ἀπόλλωνος γένεσις, Κάδμου ἐπὶ Θήβας
[10, 11]   κατὰ τίνα τῶν βασιλέων Εὐρώπης  ἁρπαγὴ   {γέγονεν{ αι} Μενελάου τε εἰς
[10, 9]   Ἐριχθονίου τε γένεσις Κόρης τε  ἁρπαγὴ   καὶ Δήμητρος μυστήρια, Ἐλευσινίων ἵδρυσις,
[10, 11]   δὲ Λυγκέα τῆς Κόρης  ἁρπαγὴ   καὶ τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι
[10, 12]   δὲ Λυγκέα τῆς κόρης  ἁρπαγὴ   καὶ τοῦ ἐν Ἐλευσῖνι
[10, 10]   Προμηθεύς, Ἰώ, Εὐρώπη, Σπαρτοί, Κόρης  ἁρπαγή,   μυστήρια, νομοθεσίαι, Διονύσου πράξεις, Περσεύς,
[10, 12]   γεγόνασιν ἡλικίαν. Κἄν τις ἡμῖν  λέγῃ   Φημονόην πρώτην χρησμῳδῆσαι Ἀκρισίῳ, ἀλλ´
[10, 5]   δικαιοσύνην‘ ὧν διάνοιά ἐστι  πηγὴ   καὶ ὀφθαλμὸς καὶ στόμα
[10, 10]   κατὰ λόγον· τῶν γὰρ Αἰγυπτίων  ὀργῇ   θεοῦ χαλάζαις τε καὶ χειμῶσι
[10, 2]   ὁμοίως ἡμῖν προτετιμηκὼς φιλοσοφίαν, καὶ  δὴ   ἐάσθω, καίπερ οὐκ οἰκείαις φωναῖς,
[10, 14]   ἡμῖν ἐπιμέμφεσθαι τοὺς συκοφάντας, εἰ  δὴ   καὶ αὐτοὶ τὰ ὅμοια τοῖς
[10, 12]   τὰ ἀπὸ Κέκροπος τοῦ διφυοῦς‘  δὴ   καὶ αὐτόχθονος, ὥς φησι κατὰ
[10, 5]   προῆλθεν εἴς τε ἄλλους καὶ  δὴ   καὶ εἰς Ἕλληνας. Ταῦτα μὲν
[10, 4]   παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἐπολιτεύετο. Καὶ  δὴ   καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσι,
[10, 4]   ἄνδρας ἐπὶ σοφίᾳ θαυμασθῆναι, οὓς  δὴ   καὶ ἐπονομάσαι σοφούς. Ἀμφὶ Κῦρον
[10, 4]   αὐτὸν τῶν ἑπτὰ σοφῶν, ὃν  δὴ   καὶ λόγος Ἀθηναίοις νομοθετῆσαι, Αἰγυπτίοις
[10, 4]   παρὰ τοῖς πᾶσιν ἐξήσκηντο· ἀτὰρ  δὴ   καὶ ξόανα παντοίας ὕλης εἰς
[10, 1]   εἰς ψυχῆς ὠφέλειαν δογμάτων,  δὴ   καὶ συνεκτικώτατα γένοιτ´ ἂν τῶν
[10, 7]   ἑκάστοτε πραττομένων ἀναγραφάς, τοῦτο μάλιστα  δὴ   καὶ τὴν πλάνην καὶ τὴν
[10, 8]   μοι εἰληφέτω τέλος. Οὐ δεῖ  δὴ   λοιπὸν ἀλογίας ἡμῶν κατηγορεῖν, εἰ
[10, 4]   ὡς καὶ αὐτῶν Ἑλλήνων οἱ  δὴ   μάλιστα ὀρθότερον φιλοσοφίας ἁψάμενοι καί
[10, 10]   Ἰώνων ἀποικία καὶ Ὀλυμπιάδες. Ἔδοξε  δή   μοι τῆς Ἀττικῆς βασιλείας τὸν
[10, 10]   ἑβδομήκοντα, καθὰ προεφήτευσεν Ἱερεμίας. Τοῦ  δὴ   Ναβουχοδονόσορ μνημονεύει Βηρωσσὸς Βαβυλώνιος.
[10, 11]   χρόνων τοῦ προειρημένου ποιητοῦ, λέγω  δὴ   Ὁμήρου, στάσεώς τε καὶ τῶν
[10, 4]   Λίνον τε καὶ Μουσαῖον, οἳ  δὴ   πάντων μάλιστα θεολόγων παλαιότατοί τε
[10, 9]   τῆς αὐτῆς ὑποθέσεως ἀποδείξεις. Γεγόνασι  δὴ   παρ´ ἡμῖν λόγιοι ἄνδρες καὶ
[10, 2]   ἐνεργούμενα, Ἑλληνικῇ μυθολογίᾳ τερατευόμενοι. Καὶ  δὴ   πευσόμεθα παρ´ αὐτῶν ἤτοι ἀληθῆ
[10, 4]   ἀπόδειξιν τοῦ προκειμένου σκοποῦ, εἰ  δὴ   πρόκειται τὸν ἀπολογισμὸν ὑποσχεῖν τοῦ
[10, 14]   δὲ Ἀναξαγόρας Ἡγησιβούλου Κλαζομένιος. Οὗτος  δὴ   πρῶτος διήρθρωσε τὸν περὶ ἀρχῶν
[10, 14]   πολὺ πρόσθεν ἔτεσι τετρακοσίοις. Εἰ  δή   σοι τοιγαροῦν Πλάτων οἵ
[10, 9]   βασιλίδος. Ταῦτα Πορφύριος. Δεῖ  δὴ   συλλογίσασθαι τὰ προκείμενα ὧδέ πως·
[10, 9]   Πορφύριος ῥήμασιν αὐτοῖς τάδε· Ἱστορεῖ  δὴ   τὰ περὶ Ἰουδαίων ἀληθέστατα, ὅτι
[10, 5]   τὰ κοινὰ γράμματα, αὐτὰ  δὴ   τὰ πρῶτα τῆς γραμματικῆς στοιχεῖα,
[10, 11]   φιλοσόφων ἐπ´ ἀκριβὲς πραγματευσάμενος. Ἐν  δὴ   ταῖς τῶν προειρημένων ἱστορίαις δηλοῦται,
[10, 4]   τε ἱεροῖς καὶ μυστηρίοις, αὐτὰ  δὴ   ταῦτα καὶ ὅσα τούτοις ὅμοια
[10, 3]   ἡμῖν ἐπιμέμφοιτό τις αὐτῶν, ὅτι  δὴ   τὴν παρὰ βαρβάροις εὐσέβειάν τε
[10, 13]   οἷόν τε παρατίθεσθαι τἀκείνων. Μάνεθως  δή,   τὸ γένος ἀνὴρ Αἰγύπτιος τῆς
[10, 13]   Αἰγυπτιακῶν ὑπ´ ἀγνοίας ἐψευσμένον) οὗτος  δὴ   τοίνυν Μάνεθως ἐν τῇ
[10, 7]   μετὰ ταῦτα γράμμασιν ἐπαιδεύθησαν. Ἅτε  δὴ   τοίνυν οὐδεμιᾶς προβεβλημένης ἀναγραφῆς,
[10, 4]   κατιδών, βάρβαρος ὤν. Παλαιὸς γὰρ  δὴ   τόπος ἔθρεψε τοὺς πρώτους ταῦτα
[10, 8]   λοιπὸν ἀλογίας ἡμῶν κατηγορεῖν, εἰ  δὴ   τοὺς τῶν σοφῶν Ἑλλήνων καὶ
[10, 11]   ἀπεδείξαμεν γεγονυίας τετρακοσίοις ἑπτά. Καὶ  δὴ   τούτων οὕτως ἀποδεδειγμένων διὰ βραχέων
[10, 14]   παρ´ αὐτοῖς φιλόσοφος μνημονεύεται. Τούτων  δὴ   τῶν ἑπτὰ Θαλῆς Μιλήσιος
[10, 10]   αὐτῶν ποιεῖσθαι τοὺς Ἕλληνας. Οὗ  δὴ   χάριν τὰς ἐνδοξοτάτας καὶ μυθώδεις
[10, 4]   Καὶ ὑποβὰς ἑξῆς ἐπιλέγει· Λάβωμεν  δὴ   ὡς τι περ ἂν
[10, 5]   στόμα‘ εἶθ´ ἑξῆς τὸ  Σάδη,   δικαιοσύνην‘ ὧν διάνοιά
[10, 6]   περὶ τὸ Πάγγαιον ὄρος ἐπενόησεν.  Ἤδη   δὲ καὶ ἄλλο ἔθνος Καππαδόκαι
[10, 2]   δογμάτων, ἣν παρ´ ἡμῶν εἰλήφασιν.  Ἤδη   δὲ οὐ μόνον ὑφαιρούμενοι τὰ
[10, 2]   δυναμένῳ τοιαίδε οὖσαι ἅλις ἔστωσαν.  Ἤδη   δὲ οὐ τὰς διανοίας μόνον
[10, 9]   τριακοσίοις ἐτῶν ἄλλοις κατώτερον χρόνοις,  ἤδη   που πλέον τετρακοσίων ὅλων
[10, 11]   Τοῦ δὲ Εἰράμου χρόνος  ἤδη   που τοῖς Ἰλιακοῖς ἐγγίζει· Σολομῶν
[10, 4]   κατὰ τὸν μῦθον, ὥστε αὐτοῖς  ἤδη   τὴν πᾶσαν φιλοσοφίαν ἐξ ἐράνου
[10, 14]   ἔθνους δῆλός ἐστι γεγονώς, διαλελοιπότων  ἤδη   τῶν παρ´ Ἑβραίοις προφητῶν καὶ
[10, 14]   προφητῶν παλαίτερα τῶν Ἑλληνικῶν ἀποδεῖξαι.  Ἐπειδὴ   τοίνυν μακρῷ πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν
[10, 11]   τῆς Εὐρώπης εἰς τὴν Κρήτην  ἀνακομιδή·   κατὰ δὲ Λυγκέα τῆς Κόρης
[10, 12]   τε ἐκ Κρήτης εἰς Φοινίκην  ἀνακομιδή·   κατὰ δὲ Λυγκέα τῆς κόρης
[10, 2]   ἐστιν, ἱστοροῦσιν, ψευδῆ.  Ψευδῆ   μὲν οὐκ ἂν φήσαιεν· οὐ
[10, 2]   ἑκόντες τὴν μεγίστην εὐήθειαν, τὸ  ψευδῆ   συγγράφειν· ἀληθῆ δ´ εἶναι ἐξ
[10, 2]   ταῦτά ἐστιν, ἱστοροῦσιν,  ψευδῆ.   Ψευδῆ μὲν οὐκ ἂν φήσαιεν·
[10, 5]   αὐτῇ‘ ἔπειτα Ζαΐ, ἐστι  ζῇ‘   μεθ´ Ἥθ, ἐστιν
[10, 5]   τὸ ὅλον ἐν αὐτῇ  ζῇ   ζῶν‘ μετὰ ταῦτα στοιχεῖον
[10, 8]   τὸ σύνολον τὴν περὶ τὰ  πάθη   τῶν θεῶν ἱστορίαν. Τὸν δὲ
[10, 12]   υἱὸν μιχθεῖς´ ἐν φιλότητι, Διώνυσον  πολυγηθῆ.   Κάδμος μὲν Σεμέλης πατὴρ
[10, 2]   μεγίστην εὐήθειαν, τὸ ψευδῆ συγγράφειν·  ἀληθῆ   δ´ εἶναι ἐξ ἀνάγκης ὁμολογήσαιεν.
[10, 4]   παρ´ αὐτοῖς Ἑβραίοις προκεκυρωμένων ἐφεῦρον  ἀληθῆ   δόγματα. Οἱ μὲν γὰρ ἀλληνάλλως
[10, 2]   δὴ πευσόμεθα παρ´ αὐτῶν ἤτοι  ἀληθῆ   ταῦτά ἐστιν, ἱστοροῦσιν,
[10, 7]   μόνον παρὰ τοῖς ἄλλοις Ἕλλησιν  ἠμελήθη   τὰ περὶ τὰς ἀναγραφάς, ἀλλ´
[10, 14]   μεταβὰς ὑπό τινων σκηνικὸς φιλόσοφος  ἐκλήθη·   δὲ Ἀρχέλαος ἐν Λαμψάκῳ
[10, 12]   Ἀλλ´ ἐπεὶ πρὸ τῶν ἡμετέρων  ἐσπουδάσθη   καὶ αὐτοῖς Ἑβραίων παισὶν
[10, 9]   τε Ἆπις ἐν Αἰγύπτῳ θεὸς  ὠνομάσθη   καὶ Ἰὼ θυγάτηρ Ἰνάχου, ἣν
[10, 4]   οὐ μόνῃ τῇ παρὰ τούτοις  ἠρκέσθη   διατριβῇ, λέγεται δὲ ἀπᾶραι εἰς
[10, 3]   καὶ Μένανδρος τῆς ἀρρωστίας ταύτης  ἐπλήσθη,   ὃν ἠρέμα μὲν ἤλεγξε διὰ
[10, 9]   κατ´ αὐτὸν ἐξεταστῶν τῆς ἀληθείας  παρεδέχθη.   Οἱ δὲ τούτων χρόνοι καὶ
[10, 14]   καὶ φωτισμῶν σελήνης καὶ ἰσημερίας  διελέχθη·   ἐγένετο δ´ ἀνὴρ ἐπισημότατος
[10, 14]   κατὰ τοῦτον πρώτη Ὀλυμπιὰς  ἤχθη,   ἣν ἐνίκα στάδιον Κόρο〈 ι〉
[10, 10]   Περσῶν ἐβασίλευσεν, ἔτει Ὀλυμπιὰς  ἤχθη   νεʹ ὡς ἐκ τῶν Βιβλιοθηκῶν
[10, 14]   Θωλὰ κγʹ Ἰαεὶρ κβʹ Ἀμμανῖται  ιηʹ   Ἰεφθάε ἔτη Ἐσβὼν ἔτη ζʹ
[10, 14]   ὃν Ἐγλώμ, βασιλεὺς Μωάβ, ἔτη  ιηʹ   Μεθ´ ὃν Ἀὼδ ἔτη πʹ
[10, 12]   αὐτοῦ· Ζηνὶ δ´ ἄρ´ Ἀτλαντὶς  Μαίη   τέκε κύδιμον Ἑρμῆν, κήρυκ´ ἀθανάτων,
[10, 1]   εἰ μὴ τοῦτο, συνενεχθῆναι δὲ  φαίη   τις αὐτοὺς φυσικαῖς ὑποκινηθέντας ἐννοίαις,
[10, 9]   μακρῷ πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν ὁμολογεῖται,  εἴη   ἂν καὶ Σαγχουνιάθων τῶν
[10, 7]   ἀληθέστατοι. Τοσαῦτα καὶ Ἰώσηπος.  Εἴη   δ´ ἂν τῶν εἰρημένων ἐπισφράγισμα
[10, 1]   καὶ τοῦτο πρὸς ἡμῶν ἂν  εἴη,   εἰ τὰ μὴ μόνοις Ἑβραίοις
[10, 8]   διελθεῖν, ἐπεὶ καὶ τοῦτ´ ἂν  εἴη   ἕν τι τῶν μάλιστα συνεκτικωτάτων
[10, 3]   δ´ αὐτῶν, ὑμῶν μὲν ἂν  εἴη   ἔργον‘ φησίν, Ἀπολλώνιε, ἐκ
[10, 12]   κήρυκ´ ἀθανάτων, ἱερὸν λέχος εἰσαναβᾶσα.  Καδμείη   δ´ ἄρα οἱ Σεμέλη τέκε
[10, 5]   Ἕλλησιν, ὅθεν, ὡς ἔφην, ὁμολογεῖν  ἀνάγκη   μὴ ὄντα οἰκεῖα Ἑλλήνων, παραπεποιημένα
[10, 4]   τῆς τούτου διαδοχῆς κληθεῖσα  Ἰταλικὴ   φιλοσοφία συνέστη, τῆς ἐπωνυμίας ἐκ
[10, 2]   τὴν ἡμετέραν ἐπιστροφὴν παραδόξως ἐνεργούμενα,  Ἑλληνικῇ   μυθολογίᾳ τερατευόμενοι. Καὶ δὴ πευσόμεθα
[10, 4]   τοῦ τῶν ἑπτὰ σοφῶν ἑνὸς  Ἰωνικὴ   προσαγορευθεῖσα· κἄπειτα Ἐλεατική, Ξενοφάνην
[10, 4]   ἑνὸς Ἰωνικὴ προσαγορευθεῖσα· κἄπειτα  Ἐλεατική,   Ξενοφάνην τὸν Κολοφώνιον πατέρα ἐπιγραψαμένη.
[10, 11]   Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ Ἀκταία  Ἀττική·   κατὰ δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς καὶ
[10, 12]   Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ Ἀκταία  Ἀττική·   κατὰ δὲ Τριόπαν Προμηθεὺς καὶ
[10, 10]   μέγας καὶ πρῶτος ἐν τῇ  Ἀττικῇ   κατακλυσμός, Φορωνέως Ἀργείων βασιλεύοντος, ὡς
[10, 10]   φθοράν, ἀβασίλευτος ἔμεινεν νῦν  Ἀττικὴ   μέχρι Κέκροπος ἔτη ρπθʹ Τὸν
[10, 10]   ἀπ´ Αἰγύπτου, ἐν δὲ τῇ  Ἀττικῇ   ἐπὶ Ὠγύγου γίνεται κατακλυσμός·
[10, 3]   Μεσσήνης μετέθηκεν. Ἵνα δέ τι  δοκῇ   λέγειν περιττόν, καὶ τοῦ ξένου
[10, 5]   ἑρμηνεύεται ἀρχή‘ ὁμοῦ τὰ δύο  καλὴ   ἀρχή‘ ἐπὶ τούτοις Χάφ,
[10, 5]   ἔνατον τὸ Τήθ, ἐστι  καλή‘   ἔπειτα Ἰώθ, ἑρμηνεύεται ἀρχή‘
[10, 5]   κλῆσις‘ ἔπειτα Ῥής, ἐστι  κεφαλή‘   καὶ μετὰ ταῦτα Σέν, ὅπερ
[10, 12]   εἰσαναβᾶσα. Καδμείη δ´ ἄρα οἱ  Σεμέλη   τέκε φαίδιμον υἱὸν μιχθεῖς´ ἐν
[10, 4]   καὶ χρηστήρια ἔργῳ περιττὰ καὶ  ἀνωφελῆ   κατελάμβανε. Διὸ ταῦτα μὲν εἰς
[10, 9]   Ἑβραίοις συνέστησαν ἀρχαιολογίᾳ, πλουσίᾳ καὶ  ποικίλῃ   κατασκευῇ κεχρημένοι τῆς ἀποδείξεως. Οἱ
[10, 7]   Τροίαν τοσούτοις ἔτεσι στρατευσάντων ὕστερον  πολλὴ   γέγονεν ἀπορία καὶ ζήτησις εἰ
[10, 7]   καὶ τοὺς ψευδομένους ἐλέγξειν,  πολλὴ   πρὸς ἀλλήλους ἐγένετο διαφωνία τοῖς
[10, 9]   ὃς τὴν καθ´ ἡμῶν συσκευὴν  ὑπερβολῇ   μίσους προβεβλημένος οὐ μόνους ἡμᾶς,
[10, 3]   Ἐφόρου κλοπὰς ἐξελέγχων, Πολλίωνος δὲ  ἐπιστολὴ   πρὸς Σωτηρίδαν Περὶ τῆς Κτησίου
[10, 2]   διαδείκνυνται. Οἱ γὰρ μηδὲ ἑαυτῶν,  σχολῇ   γ´ ἂν τῶν ἡμετέρων ἀφέξονται.
[10, 6]   ἅρπην εὗρον (ἔστι δὲ μάχαιρα  καμπύλη)   καὶ πρῶτοι πέλταις ἐπὶ τῶν
[10, 8]   περιειργασμένους Ἕλληνας καὶ τὰ Ἑβραίων  μὴ   ἀγνοῆσαι, ἀρχῆθεν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα
[10, 1]   κἄπειτα καὶ αὐτοὺς τοὺς Ἕλληνας  μὴ   ἀγνοῆσαι τοὺς ἄνδρας, μνημονεῦσαι δὲ
[10, 4]   ἐξητακότας, καὶ τὴν τῶν δηλουμένων  μὴ   ἀγνοῆσαι φιλοσοφίαν, νέους μὲν τῷ
[10, 4]   σεμνῶν προτετιμήκαμεν. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ' ΟΤΙ  ΜΗ   ΑΛΟΓΩΣ ΤΗΝ ΠΑΡ´ ΕΒΡΑΙΟΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΝ
[10, 4]   πρόκειται τὸν ἀπολογισμὸν ὑποσχεῖν τοῦ  μὴ   ἀλόγως ἡμᾶς τὴν παρ´ Ἑβραίοις
[10, 2]   ἑξῆς ἐπιλέγει ταῦτα· Ὡς δὲ  μὴ   ἄμοιρον τήν τε φιλοσοφίαν τήν
[10, 4]   ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ ΠΡΟΤΕΤΙΜΗΚΑΜΕΝ. Ὅτι  μὴ   ἄνευ λόγου σώφρονος δεύτερα θέμενοι
[10, 9]   λόγον, ὅπως ὁμοῦ τῶν οἰκείων  μὴ   ἀποστεροῖντο καρπῶν οἱ τῶν λόγων
[10, 2]   τῶν τὰς αἱρέσεις διανενεμημένων, ὡς  μὴ   ἀχάριστοι ἐλεγχθεῖεν παρὰ Σωκράτους εἰληφέναι
[10, 9]   καὶ διὰ πλειόνων μαρτύρων, ἀλλὰ  μὴ   δι´ ἑνὸς ἐμοῦ, σύστασις
[10, 10]   αἱ δὲ ἠκρίβωνται πολλοῖς, τῷ  μὴ   ἐκ πλείστου διαστήματος, διὰ τετραετίας
[10, 5]   παραπλήσια. Ὥστε ἀναμφίλεκτον εἶναι τὸ  μὴ   Ἑλλήνων οἰκείας εἶναι τὰς τοιάσδε
[10, 2]   κλοπὴν τῆς ἀληθείας ἐκδεχόμενοι, εἰ  μὴ   ἐπαχθὲς εἰπεῖν, ἀπεδείξαμεν, φέρε μάρτυρας
[10, 3]   ἄνασσον ἐκαρτύναντο φάλαγγας. Ἀλλ´ ἵνα  μὴ   καὶ αὐτὸς κλοπῆς ἄλλους αἰτιώμενος
[10, 1]   ἡμῶν ἂν εἴη, εἰ τὰ  μὴ   μόνοις Ἑβραίοις ἄνωθεν ἐξ αἰῶνος
[10, 1]   εἶναί φαμεν ἐσκευωρῆσθαι αὐτοῖς, ὅτε  μὴ   μόνον τὰ λοιπὰ τῶν μαθημάτων
[10, 11]   μετὰ βραχέα· Πλὴν Ὅμηρος ἔστω  μὴ   μόνον ὕστερος τῶν Ἰλιακῶν, ἀλλὰ
[10, 5]   τοῖς Ἕλλησι· διὸ καὶ μάλιστα  μὴ   ὄντα ἴδια Ἑλλήνων ὁμολογεῖται. Ἔστι
[10, 5]   ὅθεν, ὡς ἔφην, ὁμολογεῖν ἀνάγκη  μὴ   ὄντα οἰκεῖα Ἑλλήνων, παραπεποιημένα δὲ
[10, 1]   τὰ καί τισιν, εἰ καὶ  μὴ   πᾶσιν, αὐτοῖς δέ γε, ὧν
[10, 2]   ἐλέγχοις κατεφώρασεν. Εἰ δέ σοι  μὴ   πιστὸς οὗτος, ἅτε τῆς Ἑλληνικῆς
[10, 9]   λέγεται Ζῆνα κεκληκέναι τὸν θεόν,  μὴ   πρότερον οὕτω παρ´ ἀνθρώποις ὠνομασμένον·
[10, 9]   τὸν Σαγχουνιάθωνα Μωσέα γεγονέναι καὶ  μὴ   πρότερον, ὧδε τὸν ἔλεγχον ἐφοδεύσω·
[10, 7]   δοκοῦσαν. Τὸ γὰρ ἐξ ἀρχῆς  μὴ   σπουδασθῆναι παρὰ τοῖς Ἕλλησι δημοσίᾳ
[10, 11]   δεύτερον δ´ ὅπως τὰ ὅσα  μὴ   συνίεσαν, διά τινος ἐπιπλάστου ῥητολογίας
[10, 7]   καὶ γράφοιεν· οἱ δ´ εἰ  μὴ   τὰ αὐτὰ γράψειαν ἑτέροις, οὕτως
[10, 7]   ὁρῶ συμβεβηκός, εἴ γε δεῖ  μὴ   ταῖς ματαίαις δόξαις ἐπακολουθεῖν, ἀλλ´
[10, 1]   εἰς μακρὸν ἀποδειχθήσεται. εἰ  μὴ   τοῦτο, συνενεχθῆναι δὲ φαίη τις
[10, 14]   ἀποδείξεσιν ἐπισωρεύειν, τοῦ φιλαλήθους, ἀλλὰ  μὴ   φιλαπεχθήμονος καὶ τοῖς εἰρημένοις ἀρκουμένου
[10, 12]   γίνεται. Τριόπας δὲ συγχρονεῖ Ἴσιδι  ἑβδόμῃ   γενεᾷ ἀπὸ Ἰνάχου· εἰσὶ δὲ
[10, 12]   φησί. Προμηθεὺς δὲ κατὰ Τριόπαν,  ἑβδόμῃ   γενεᾷ μετὰ Μωσέα· ὥστε καὶ
[10, 9]   τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου ἔτη  φμηʹ   Δαρείου μὲν γὰρ τὸ δεύτερον
[10, 9]   ρλζʹ αἳ συνάγουσι χρόνον ἐτῶν  φμηʹ   τετραετίας τῇ Ὀλυμπιάδι λογιζομένης. Ἐπεὶ
[10, 14]   παλαιῶν ἀνδρῶν, ὕστατος τοῖς χρόνοις  παρεφάνη   τῷ βίῳ, δῆλον ἀπὸ τῆς
[10, 9]   κατὰ δὲ Ἕλληνας Κέκροπα τὸν  γηγενῆ.   Κατώτερα δὲ τῶν Κέκροπος ἱστορεῖται
[10, 4]   Ἐλεατική, Ξενοφάνην τὸν Κολοφώνιον πατέρα  ἐπιγραψαμένη.   Ἀλλὰ καὶ Θαλῆς, ὥς
[10, 8]   ἐν ταύτῃ γυναῖκας χρῆσθαι τῇ  προειρημένῃ   δυνάμει λέγουσι καὶ παρὰ μόναις
[10, 12]   καὶ αὐτοῖς Ἑβραίων παισὶν  προκειμένη   πραγματεία, καλῶς ἂν ἔχοι καὶ
[10, 8]   τι τῶν μάλιστα συνεκτικωτάτων τῇ  προκειμένῃ   πραγματείᾳ, τὸ μέλλοντας τῶν παρὰ
[10, 4]   ἑαυτῇ πορίζουσα συνάγουσά τε καὶ  ἐρανιζομένη,   τι ποτὲ παρ´ ἑκάστοις
[10, 9]   Τρωϊκῶν ὀκτακοσίοις ὅλοις ἔτεσι δείκνυται  προγενομένη.   Καὶ Μωσῆς ἄρα ἔσται τοσούτοις
[10, 13]   κρατεῖν) ἐν τῇ νῦν Ἰουδαίᾳ  καλουμένῃ   πόλιν οἰκοδομησαμένους τοσαύταις μυριάσιν ἀνθρώπων
[10, 10]   Αἰγύπτου, οἳ ἐν τῇ Παλαιστίνῃ  καλουμένῃ   Συρίᾳ οὐ πόρρω Ἀραβίας ᾤκησαν‘
[10, 4]   λόγων τε καὶ μαθημάτων, περιῄει  διερευνωμένη   τά τε χρήσιμα πανταχόθεν ἑαυτῇ
[10, 10]   καὶ Ἀσσυρίους τοὺς ἐν τῇ  Παλαιστίνῃ   ἀποκαλῶν, τάχα δι´ Ἁβραάμ. Πτολεμαῖος
[10, 10]   ἐξέπεσεν Αἰγύπτου, οἳ ἐν τῇ  Παλαιστίνῃ   καλουμένῃ Συρίᾳ οὐ πόρρω Ἀραβίας
[10, 4]   λοιπὸν καὶ βάρβαρα, οἷά τις  γυμνὴ   καὶ οἰκείων πτωχεύουσα λόγων τε
[10, 4]   τὸν μακρὸν αἰῶνα πτωχεύουσα καὶ  γυμνὴ   παντὸς μαθήματος ἀπολειφθεῖσα; Ἱεροῖς μὲν
[10, 4]   ἐν Ἰταλίᾳ Πυθαγορείοις σχολάσας οὐ  μόνῃ   τῇ παρὰ τούτοις ἠρκέσθη διατριβῇ,
[10, 9]   μάγος Βακτρίων ἐβασίλευσε. Νίνου δὲ  γυνὴ   καὶ διάδοχος τῆς βασιλείας Σεμίραμις·
[10, 14]   οὖν Πυθαγόραν διεδέξατο Θεανὼ  γυνὴ   οἵ τε υἱοὶ αὐτοῦ, Τηλαύγης
[10, 5]   φαίνεται τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων  φωνή.   Ἕκαστον γοῦν τῶν στοιχείων παρ´
[10, 13]   δῆλός ἐστι (γέγραφε γὰρ Ἑλλάδι  φωνῇ   τὴν πάτριον ἱστορίαν ἔκ τε
[10, 1]   διὰ τὴν πολλὴν εὐδοκίμησιν τῇ  δόξῃ   τοὺς ὁμοίους καλύπτειν. Οὐ χρὴ
[10, 12]   τινες τῶν τὰ Ἀττικὰ συγγραψαμένων  ὀγδόῃ   φθίνοντος, βασιλεύοντος τὸ τελευταῖον ἔτος
[10, 12]   ἐν τῇ τρίτῃ, μηνὸς Πανέμου  ὀγδόῃ   φθίνοντος· Ἑλλάνικος δωδεκάτῃ Θαργηλιῶνος καί
[10, 4]   Σύρων ὁμοῦ καὶ Αἰγυπτίων ὧδέ  πη   μνημονεύοντος· Τούτου δ´ αἴτιος
[10, 13]   ἀπὸ τῆς Αἰγυπτιακῆς ἱστορίας ταύτη  πη   τῷ Ἰωσήπῳ κατὰ πλάτος ἀνιστόρηται.
[10, 3]   ῥίγιον κακῆς, Εὐριπίδης δὲ ἐν  Μελανίππῃ   τῇ δεσμώτιδι· τῆς μὲν κακῆς
[10, 10]   τε καὶ ἐκπυρώσεις, Προμηθεύς, Ἰώ,  Εὐρώπη,   Σπαρτοί, Κόρης ἁρπαγή, μυστήρια, νομοθεσίαι,
[10, 10]   καὶ χειμῶσι μαστιζομένων εἰκὸς ἦν  μέρη   τινὰ συμπάσχειν τῆς γῆς, ὅτε
[10, 6]   δίχορδον Ἀσσύριοι. Καρχηδόνιοι γὰρ πρῶτοι  τετρήρη   κατεσκεύασαν, ἐναυπήγησε δὲ αὐτὴν Βόσπορος
[10, 11]   Καὶ τί μοι λέγειν πλείονα;  Χρὴ   γὰρ τὸν πείθειν ἐπαγγελλόμενον συντομωτέρας
[10, 1]   δόξῃ τοὺς ὁμοίους καλύπτειν. Οὐ  χρὴ   δὲ θαυμάζειν, εἰ καὶ τὰ
[10, 7]   Περὶ μὲν γὰρ Ἀρκάδων τί  χρὴ   λέγειν αὐχούντων ἀρχαιότητα; Μόλις γὰρ
[10, 4]   τῶν θεῶν θεραπείας προτετιμηκότες, τί  χρὴ   λοιπὸν ἡμᾶς ἐπιμέμφεσθαι, οὐχὶ δὲ
[10, 12]   Ἰλίου κατάληψις. Εἰ δὲ  χρὴ   πείθεσθαι καὶ Ἡσιόδῳ τῷ ποιητῇ,
[10, 11]   τῆς βασιλείας Ἴλιον ἑάλω. Καὶ  χρὴ   τὸν νουνεχῆ συνεῖναι μετὰ πάσης
[10, 11]   πρεσβύτατος ἡρώων, πόλεων, δαιμόνων. Καὶ  χρὴ   τῷ πρεσβεύοντι κατὰ τὴν ἡλικίαν
[10, 10]   Ἑβραϊκῆς ὁμοχρόνου πράξει ὑφ´ Ἑλλήνων  ἱστορηθείσῃ   καὶ ταύτης ἐχόμενος ἀφαιρῶν τε
[10, 1]   λόγον· αὐτῶν γὰρ τῶν πανσόφων  ἀκούσῃ   πάλιν τῆς ἐν λόγοις κλοπῆς
[10, 2]   ἀπαλλαγὴν τῆς συμφορᾶς, εἰ χρήσαιντο  τῇ   Αἰακοῦ εὐχῇ. Πεισθεὶς οὖν αὐτοῖς
[10, 12]   περὶ Ἰάσονα ἀριστεῖς, τοὺς ἐν  τῇ   Ἀργοῖ πλεύσαντας, συνάγεται ἔτη ἑξήκοντα
[10, 10]   μέγας καὶ πρῶτος ἐν  τῇ   Ἀττικῇ κατακλυσμός, Φορωνέως Ἀργείων βασιλεύοντος,
[10, 10]   ἀπ´ Αἰγύπτου, ἐν δὲ  τῇ   Ἀττικῇ ἐπὶ Ὠγύγου γίνεται
[10, 12]   δ´ ἐπέτελλε σελάνα· ἕτεροι Σκιροφοριῶνος  τῇ   αὐτῇ ἡμέρᾳ. Θησεὺς δὲ Ἡρακλέους
[10, 10]   Ἰησοῦν Κριτῶν· τῶν τε ἐν  τῇ   βίβλῳ τῶν Κριτῶν περιεχομένων ἔτη
[10, 4]   ἀναμὶξ τὴν πλάνην τὴν πολύθεον  τῇ   γνώσει τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ
[10, 12]   γραμματικός, Πλειστονίκης ἐπικληθείς, ἐν  τῇ   δʹ τῶν Αἰγυπτιακῶν ἱστοριῶν, καίτοι
[10, 3]   κακῆς, Εὐριπίδης δὲ ἐν Μελανίππῃ  τῇ   δεσμώτιδι· τῆς μὲν κακῆς κάκιον
[10, 3]   συνῆκται; ὡς Ἡρόδοτος ἐν  τῇ   δευτέρᾳ πολλὰ Ἑκαταίου τοῦ Μιλησίου
[10, 10]   ἀποστασίας ταύτης καὶ Ἀμώσιος ἐν  τῇ   δευτέρᾳ· τρόπῳ δέ τινι καὶ
[10, 13]   δὴ τοίνυν Μάνεθως ἐν  τῇ   δευτέρᾳ τῶν Αἰγυπτιακῶν ταῦτα περὶ
[10, 8]   Τὴν μὲν γὰρ Ὀσίριδος τελετὴν  τῇ   Διονύσου τὴν αὐτὴν εἶναι· τὴν
[10, 1]   ὡς διὰ τὴν πολλὴν εὐδοκίμησιν  τῇ   δόξῃ τοὺς ὁμοίους καλύπτειν. Οὐ
[10, 10]   Πέρσης καὶ ὁστισοῦν  τῇ   Ἑβραίων συνεχρόνισεν ἐπισημειούμενος, ἴσως ἂν
[10, 3]   τουτὶ τὸ πάθος, ἐν μὲν  τῇ   ἑνδεκάτῃ τῶν Περὶ Φίλιππον ἐκ
[10, 6]   κατασκευάσαι. Σικελοί τε οἱ πρὸς  τῇ   Ἰταλίᾳ πρῶτοι φόρμιγγα εὗρον οὐ
[10, 10]   Ποσειδωνίου, περιεργότατος γραμματικῶν, ἐν  τῇ   κατὰ Ἰουδαίων βίβλῳ καὶ ἐν
[10, 9]   τοὺς εἰρημένους ὁδεύσας ταύτῃ χρήσομαι  τῇ   μεθόδῳ. Συντρεχόντων ὁμολογουμένως τῶν χρόνων
[10, 8]   Κατὰ γὰρ μίαν τῶν πρὸς  τῇ   Μέμφει νήσων ἔτι καὶ νῦν
[10, 13]   ἐκείνους τῆς Ἀσίας κρατεῖν) ἐν  τῇ   νῦν Ἰουδαίᾳ καλουμένῃ πόλιν οἰκοδομησαμένους
[10, 9]   συνάγουσι χρόνον ἐτῶν φμηʹ τετραετίας  τῇ   Ὀλυμπιάδι λογιζομένης. Ἐπεὶ δὲ κατὰ
[10, 10]   καταριθμῶν καὶ Ἀσσυρίους τοὺς ἐν  τῇ   Παλαιστίνῃ ἀποκαλῶν, τάχα δι´ Ἁβραάμ.
[10, 10]   στρατοῦ ἐξέπεσεν Αἰγύπτου, οἳ ἐν  τῇ   Παλαιστίνῃ καλουμένῃ Συρίᾳ οὐ πόρρω
[10, 14]   τε καὶ προφητῶν τὴν παλαιότητα  τῇ   πάντων τῶν Ἑλληνικῶν φιλοσόφων ἀντιπαραβάλλειν
[10, 9]   παροῦσαν ὑπόθεσιν ἐπ´ ἀκριβὲς διευκρινήσαντες  τῇ   παρ´ Ἑβραίοις συνέστησαν ἀρχαιολογίᾳ, πλουσίᾳ
[10, 4]   Ἰταλίᾳ Πυθαγορείοις σχολάσας οὐ μόνῃ  τῇ   παρὰ τούτοις ἠρκέσθη διατριβῇ, λέγεται
[10, 12]   ἀρχαίων εἰς λόγους, τῶν τῇδε  τῇ   πόλει τὰ ἀρχαιότατα λέγειν ἐπιχειρεῖν,
[10, 8]   τὰς ἐν ταύτῃ γυναῖκας χρῆσθαι  τῇ   προειρημένῃ δυνάμει λέγουσι καὶ παρὰ
[10, 8]   ἕν τι τῶν μάλιστα συνεκτικωτάτων  τῇ   προκειμένῃ πραγματείᾳ, τὸ μέλλοντας τῶν
[10, 10]   γενέσθαι Μωσέα· Πολέμων μὲν ἐν  τῇ   πρώτῃ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστοριῶν λέγων·
[10, 3]   ἀλλήλους ἐνσπόνδους διαλέξεις, ἃς ἐν  τῇ   τετάρτῃ Ξενοφῶν ἀνέγραψε πάνυ χαριέντως
[10, 11]   γραμματικός, ἀνὴρ δοκιμώτατος, ἐν  τῇ   τετάρτῃ τῶν Αἰγυπτιακῶν (πέντε δέ
[10, 10]   κατὰ Ἰουδαίων βίβλῳ καὶ ἐν  τῇ   τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν φησι κατὰ
[10, 8]   εἶναι· τὴν δὲ τῆς Ἴσιδος  τῇ   τῆς Δήμητρος ὁμοιοτάτην ὑπάρχειν, τῶν
[10, 4]   δὲ ἀπᾶραι εἰς Αἴγυπτον καὶ  τῇ   τούτων φιλοσοφίᾳ πλεῖστον ἀναθεῖναι χρόνον.
[10, 12]   Ἄγις δὲ καὶ Δερκύλος ἐν  τῇ   τρίτῃ, μηνὸς Πανέμου ὀγδόῃ φθίνοντος·
[10, 11]   Τατιανὸς συνέταξα, γεννηθεὶς μὲν ἐν  τῇ   τῶν Ἀσσυρίων γῇ, παιδευθεὶς δὲ
[10, 5]   καὶ ἑρμηνεία, λόγου διάνοιαν ἀπαρτίζουσα  τῇ   τῶν στοιχείων μαθήσει τε καὶ
[10, 11]   τοῦ μετὰ Δαναὸν βασιλεύσαντος γέγονεν,  ἑνδεκάτῃ   γενεᾷ μετὰ Ἴναχον. Λυκοῦργος δέ,
[10, 3]   τὸ πάθος, ἐν μὲν τῇ  ἑνδεκάτῃ   τῶν Περὶ Φίλιππον ἐκ τοῦ
[10, 12]   φησιν, κατὰ Λυγκέα γίνεται  ἑνδεκάτῃ   ὕστερον Μωσέως γενεᾷ. Ἆπίς τε
[10, 12]   μηνὸς Πανέμου ὀγδόῃ φθίνοντος· Ἑλλάνικος  δωδεκάτῃ   Θαργηλιῶνος καί τινες τῶν τὰ
[10, 10]   Ἑβραίων μὲν οὖν μετοικία  ἐπισημοτάτη,   αἰχμαλωτισθέντων ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος,
[10, 7]   τῶν νόμων ἀναγραφάς· πάντων δὲ  νεωτάτη   σχεδόν ἐστι παρ´ αὐτοῖς
[10, 10]   δὲ πρώτην Ὀλυμπιάδα ἀπὸ Μωσέως  ἔτη   ακʹ εἴπερ ἐπὶ πεντηκοστῆς πέμπτης
[10, 10]   Μωσέως ἐπὶ τὸν αὐτὸν χρόνον,  ἔτη   ασλζʹ Καὶ Ἑλλήνων δέ τινες
[10, 10]   ἐπὶ πεντηκοστῆς πέμπτης ἔτος πρῶτον  ἔτη   ασλζʹ κἀν τοῖς Ἑλληνικοῖς συνέδραμεν
[10, 10]   ὃς ἐβασίλευσε μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν,  ἔτη   ασλζʹ Μωσέως γὰρ ἔτη τὰ
[10, 14]   Μανασσῆς ἔτη νεʹ ἔπειτα Ἀμὼν  ἔτη   βʹ ἔπειτα Ἰωσίας ἔτη λαʹ
[10, 14]   βασιλεύει Ῥοβοὰμ ἔτη ιζʹ Ἀβιὰ  ἔτη   γʹ Ἄσα ἔτη μαʹ Ἰωσαφὰθ
[10, 12]   εἴκοσιν μιᾷ πλείους διαριθμοῦνται,  ἔτη   δέ, ὡς ἔπος εἰπεῖν, τετρακόσια
[10, 10]   Ὀλυμπιάδα τὴν προειρημένην ἀπὸ Ὠγύγου  ἔτη   δειχθήσεται χίλια εἴκοσιν· ἀπὸ δὲ
[10, 8]   δὲ καὶ Δημόκριτον παρ´ αὐτοῖς  ἔτη   διατρῖψαι πέντε καὶ πολλὰ διδαχθῆναι
[10, 10]   ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος, παρέτεινεν  ἔτη   ἑβδομήκοντα, καθὰ προεφήτευσεν Ἱερεμίας. Τοῦ
[10, 12]   ἀποδείκνυται τῆς μὲν Διονύσου ἀποθεώσεως  ἔτη   ἑξακόσια τέσσαρα, εἴ γε τῆς
[10, 12]   ἐν τῇ Ἀργοῖ πλεύσαντας, συνάγεται  ἔτη   ἑξήκοντα τρία· Ἀσκληπιός τε καὶ
[10, 14]   Ἰαεὶρ κβʹ Ἀμμανῖται ιηʹ Ἰεφθάε  ἔτη   Ἐσβὼν ἔτη ζʹ Αἰαλὼν ἔτη
[10, 14]   Ἀμμανῖται ιηʹ Ἰεφθάε ἔτη Ἐσβὼν  ἔτη   ζʹ Αἰαλὼν ἔτη ιʹ Λαβδὼν
[10, 14]   Βαρὰκ ἔτη μʹ ἔπειτα Μαδιηναῖοι  ἔτη   ζʹ ἔπειτα Γεδεὼν ἔτη μʹ
[10, 14]   ηʹ Ὀχοζίας ἔτος αʹ Γοθολιὰ  ἔτη   ζʹ Ἰωὰς ἔτη μʹ Ἀμασίας
[10, 14]   ζʹ Αἰαλὼν ἔτη ιʹ Λαβδὼν  ἔτη   ηʹ ἀλλόφυλοι ἔτη μʹ Σαμψὼν
[10, 14]   μαʹ Ἰωσαφὰθ ἔτη κεʹ Ἰωρὰμ  ἔτη   ηʹ Ὀχοζίας ἔτος αʹ Γοθολιὰ
[10, 10]   Μετὰ δὲ τέσσαρα καὶ ἐνενήκοντα  ἔτη   ἦν Προμηθεύς, ὥς τινες, ὃς
[10, 14]   ἔτη ιϛ μεθ´ ὃν Ἄχαζ  ἔτη   ιϛ κατὰ τοῦτον πρώτη
[10, 14]   ἔτη Ἐσβὼν ἔτη ζʹ Αἰαλὼν  ἔτη   ιʹ Λαβδὼν ἔτη ηʹ ἀλλόφυλοι
[10, 14]   μετὰ δὲ Ὀζίαν βασιλεύει Ἰωάθαμ  ἔτη   ιϛ μεθ´ ὃν Ἄχαζ ἔτη
[10, 14]   μῆνας τρεῖς· μεθ´ ὃν Ἰωακεὶμ  ἔτη   ιαʹ μεθ´ ὃν πάντων ὕστατος
[10, 14]   μεθ´ ὃν πάντων ὕστατος Σεδεκίας  ἔτη   ιβʹ κατὰ τοῦτον πολιορκηθείσης τῆς
[10, 14]   Μετὰ δὲ Σολομῶνα βασιλεύει Ῥοβοὰμ  ἔτη   ιζʹ Ἀβιὰ ἔτη γʹ Ἄσα
[10, 14]   Μεθ´ ὃν Ἐγλώμ, βασιλεὺς Μωάβ,  ἔτη   ιηʹ Μεθ´ ὃν Ἀὼδ ἔτη
[10, 14]   πʹ Μεθ´ ὃν πάλιν ἀλλόφυλοι  ἔτη   κʹ Ἔπειτα Δεββώρα καὶ Βαρὰκ
[10, 14]   ηʹ ἀλλόφυλοι ἔτη μʹ Σαμψὼν  ἔτη   κʹ ἔπειτα Ἠλεὶ ἱερεύς, ὡς
[10, 10]   τοῦ τέλους τῆς αἰχμαλωσίας ασλζʹ  ἔτη,   κατὰ ἀνάλυσιν εὑρίσκεται ταὐτὸν διάστημα
[10, 9]   ἅλωσιν συνάγεσθαι πλεῖον ὀκτακόσια  ἔτη   κατὰ τὴν ἐκτεθεῖσαν τοῦ φιλοσόφου
[10, 14]   γʹ Ἄσα ἔτη μαʹ Ἰωσαφὰθ  ἔτη   κεʹ Ἰωρὰμ ἔτη ηʹ Ὀχοζίας
[10, 14]   ζʹ Ἰωὰς ἔτη μʹ Ἀμασίας  ἔτη   κθʹ Ὀζίας ἔτη νβʹ καθ´
[10, 10]   δὲ τὰ οʹ τῆς αἰχμαλωσίας  ἔτη   Κῦρος Περσῶν ἐβασίλευσεν, ἔτει
[10, 10]   μετ´ ἐκεῖνον ἡγησαμένου κεʹ πρεσβυτέρων  ἔτη   λʹ τῶν μετὰ Ἰησοῦν Κριτῶν·
[10, 14]   Ἀμὼν ἔτη βʹ ἔπειτα Ἰωσίας  ἔτη   λαʹ καθ´ ὃν προφητεύουσιν Ἱερεμίας,
[10, 14]   Μαδιηναῖοι ἔτη ζʹ ἔπειτα Γεδεὼν  ἔτη   μʹ Ἀβιμέλεχ ἔτη τρία· Θωλὰ
[10, 14]   αʹ Γοθολιὰ ἔτη ζʹ Ἰωὰς  ἔτη   μʹ Ἀμασίας ἔτη κθʹ Ὀζίας
[10, 14]   κʹ Ἔπειτα Δεββώρα καὶ Βαρὰκ  ἔτη   μʹ ἔπειτα Μαδιηναῖοι ἔτη ζʹ
[10, 14]   Ἠλεὶ ἱερεύς, ὡς τὸ Ἑβραϊκόν,  ἔτη   μʹ περὶ ὃν συμβαίνει τὴν
[10, 14]   ιʹ Λαβδὼν ἔτη ηʹ ἀλλόφυλοι  ἔτη   μʹ Σαμψὼν ἔτη κʹ ἔπειτα
[10, 14]   ιζʹ Ἀβιὰ ἔτη γʹ Ἄσα  ἔτη   μαʹ Ἰωσαφὰθ ἔτη κεʹ Ἰωρὰμ
[10, 14]   μʹ Ἀμασίας ἔτη κθʹ Ὀζίας  ἔτη   νβʹ καθ´ ὃν προφητεύουσιν Ὠσηέ,
[10, 14]   Μετὰ δὲ Ἐζεκίαν βασιλεύει Μανασσῆς  ἔτη   νεʹ ἔπειτα Ἀμὼν ἔτη βʹ
[10, 14]   ἔτη ιηʹ Μεθ´ ὃν Ἀὼδ  ἔτη   πʹ Μεθ´ ὃν πάλιν ἀλλόφυλοι
[10, 12]   τὴν Κάστορος καὶ Πολυδεύκους ἀποθέωσιν  ἔτη   πεντήκοντα τρία· ἐνταῦθά που καὶ
[10, 13]   γενομένους κρατῆσαι τῆς Αἰγύπτου φησὶν  ἔτη   πρὸς τοῖς πεντακοσίοις ἕνδεκα. Μετὰ
[10, 10]   νῦν Ἀττικὴ μέχρι Κέκροπος  ἔτη   ρπθʹ Τὸν γὰρ μετὰ Ὤγυγον
[10, 10]   πρῶτον, ὅπερ ἦν αἰχμαλωσίας τέλος,  ἔτη   σιζʹ Ἀπὸ Ὠγύγου τοίνυν ἐπὶ
[10, 9]   μέχρι τῆς Ἰλίου ἁλώσεως εὑρήσεις  ἔτη   συγκεφαλαιούμενα υηʹ ὡς αἱ παρ´
[10, 12]   Ἡρακλέους αὐτοῦ καὶ Ἀσκληπιοῦ ἀποθέωσιν  ἔτη   συνάγεται τριάκοντα ὀκτὼ κατὰ τὸν
[10, 10]   Ἕλληνες ἀκριβοῦν τοὺς χρόνους ἐνόμισαν,  ἔτη   συνάγεται χίλια εἴκοσιν, ὡς καὶ
[10, 9]   Δαρείου ἐπὶ τὴν αʹ Ὀλυμπιάδα  ἔτη   συνάγοιτ´ ἂν σνϛ Ὀλυμπιάδες ξδʹ
[10, 10]   αἰχμαλωσίαν, ἔτη ασλζʹ Μωσέως γὰρ  ἔτη   τὰ λοιπὰ μʹ Ἰησοῦ τοῦ
[10, 10]   τῶν δ´ ἑξῆς βασιλέων Ἑβραίων  ἔτη   τετρακόσια τῆς δ´ αἰχμαλωσίας ἑβδομήκοντα〉
[10, 14]   ἔπειτα Γεδεὼν ἔτη μʹ Ἀβιμέλεχ  ἔτη   τρία· Θωλὰ κγʹ Ἰαεὶρ κβʹ
[10, 10]   ἱερέων δὲ Ἠλεὶ καὶ Σαμουὴλ  ἔτη   τῶν δ´ ἑξῆς βασιλέων Ἑβραίων
[10, 11]   ἐστι μετὰ ἑκατὸν τεσσαράκοντα  ἔτη   τῶν Ἰλιακῶν· Φιλόχορος δὲ μετὰ
[10, 9]   ἅλωσιν ἄλλα συνάγεται μικρῷ δέοντα  ἔτη   υʹ ἐν οἷς τὰ ἐν
[10, 10]   τῇ βίβλῳ τῶν Κριτῶν περιεχομένων  ἔτη   υϞ ἱερέων δὲ Ἠλεὶ καὶ
[10, 9]   πρῶτον ἔτος ζωῆς Ἁβραὰμ εὑρήσεις  ἔτη   φεʹ Τοσαῦτα δὲ ἀπὸ τοῦ
[10, 9]   ἐπὶ τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου  ἔτη   φμηʹ Δαρείου μὲν γὰρ τὸ
[10, 10]   Ἀπὸ Ὠγύγου τοίνυν ἐπὶ Κῦρον  ἔτη   χίλια διακόσια τριάκοντα ἑπτά. Εἰ
[10, 12]   χρὴ πείθεσθαι καὶ Ἡσιόδῳ τῷ  ποιητῇ,   ἀκούσωμεν αὐτοῦ· Ζηνὶ δ´ ἄρ´
[10, 12]   Τελχῖνος, καὶ Κρητὸς ἐν  Κρήτῃ.   Ἀκουσίλαος γὰρ Φορωνέα πρῶτον ἀνθρώπων
[10, 9]   Ἕλληνας Ὀλυμπιάδα σύνδρομον Ἡσαΐᾳ τῷ  προφήτῃ   καὶ τοῖς τούτῳ συγχρόνοις. Πάλιν
[10, 12]   δὲ καὶ Δερκύλος ἐν τῇ  τρίτῃ,   μηνὸς Πανέμου ὀγδόῃ φθίνοντος· Ἑλλάνικος
[10, 2]   τὴν Ἑλλάδα. Ἅμα δὲ εὐχομένου  βροντὴ   ἐξαίσιος ἐπεκτύπει καὶ πᾶς
[10, 3]   ἐνσπόνδους διαλέξεις, ἃς ἐν τῇ  τετάρτῃ   Ξενοφῶν ἀνέγραψε πάνυ χαριέντως καὶ
[10, 11]   γραμματικός, ἀνὴρ δοκιμώτατος, ἐν τῇ  τετάρτῃ   τῶν Αἰγυπτιακῶν (πέντε δέ εἰσιν
[10, 10]   Ἰουδαίων βίβλῳ καὶ ἐν τῇ  τετάρτῃ   τῶν ἱστοριῶν φησι κατὰ Ἴναχον
[10, 9]   ἡμῖν Χρονικοῖς Κανόσιν οὕτως ἔχοντα  συνέστη.   Ἐπὶ δὲ τοῦ παρόντος πρὸς
[10, 4]   διαδοχῆς κληθεῖσα Ἰταλικὴ φιλοσοφία  συνέστη,   τῆς ἐπωνυμίας ἐκ τῆς κατὰ
[10, 14]   ἱστορίας τυγχάνει. Μετὰ Μωσέα τοίνυν  προέστη   τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους Ἰησοῦς, ὥς
[10, 4]   πεπορισμένων αἴτιος αὐτὸς τῆς μαθήσεως  κατέστη   τοῖς Ἕλλησιν. μὲν οὖν
[10, 4]   ἐξείργαστο. Ναὶ μὴν καὶ μαντείων  πλείστη   τις ἦν καὶ ἄφθονος παρὰ
[10, 5]   αὐτοῖς Οὐαῦ, ἐστιν ἐν  αὐτῇ‘   ἔπειτα Ζαΐ, ἐστι ζῇ‘
[10, 5]   ἵν´ τὸ ὅλον ἐν  αὐτῇ   ζῇ ζῶν‘ μετὰ ταῦτα
[10, 12]   ἐπέτελλε σελάνα· ἕτεροι Σκιροφοριῶνος τῇ  αὐτῇ   ἡμέρᾳ. Θησεὺς δὲ Ἡρακλέους ζηλωτὴς
[10, 7]   Περσικῆς στρατείας καὶ τῶν ἐν  αὐτῇ   πραχθέντων οἱ δοκιμώτατοι διαπεφωνήκασι; Πολλὰ
[10, 4]   δεύτερον ἀνεβάλλετο, ὡς ἂν οὐδὲν  αὐτῇ   πρὸς τὴν τῶν ἀναγκαίων καὶ
[10, 4]   Ἕλληνας παρελθοῦσα φιλοσοφία, μηδὲν τῶν  αὐτῇ   προσηκόντων παρὰ τοῖς προπάτορσιν εὑροῦσα,
[10, 7]   καὶ διὰ τοῦτο πολλὰς ἐν  αὐτῇ   σχεῖν τὰς διαφωνίας. Οἱ μέντοι
[10, 5]   διάνοιαν· μάθησις οἴκου, πλήρωσις δέλτων  αὕτη‘   Εἶτα μετὰ ταῦτά ἐστι στοιχεῖον
[10, 5]   τὸ πέμπτον Η, ἐστιν  αὕτη‘   ὁμοῦ δὲ τὰ πάντα ἀπαρτίζει
[10, 4]   διερευνωμένη τά τε χρήσιμα πανταχόθεν  ἑαυτῇ   πορίζουσα συνάγουσά τε καὶ ἐρανιζομένη,
[10, 8]   γὰρ καὶ νῦν τὰς ἐν  ταύτῃ   γυναῖκας χρῆσθαι τῇ προειρημένῃ δυνάμει
[10, 7]   τοῖς συγγραφεῦσι. Δευτέραν δὲ πρὸς  ταύτῃ   θετέον ἐκείνην αἰτίαν· οἱ γὰρ
[10, 13]   μὲν ἀπὸ τῆς Αἰγυπτιακῆς ἱστορίας  ταύτη   πη τῷ Ἰωσήπῳ κατὰ πλάτος
[10, 9]   καινοτέραν παρὰ τοὺς εἰρημένους ὁδεύσας  ταύτῃ   χρήσομαι τῇ μεθόδῳ. Συντρεχόντων ὁμολογουμένως
[10, 12]   οἰκίζει, ὥς φησιν Ἀρίστιππος ἐν  πρώτῃ   Ἀρκαδικῶν· τοῦτον δὲ Ἀριστέας
[10, 4]   μὲν οὖν Πυθαγόρας τοιοῦτος.  Πρώτη   δ´ ἐκ τῆς τούτου διαδοχῆς
[10, 14]   ἔτη ιϛ κατὰ τοῦτον  πρώτη   Ὀλυμπιὰς ἤχθη, ἣν ἐνίκα στάδιον
[10, 6]   τε, Αἰήτου Κολχίς,  πρώτη   τριχῶν βαφὴν ἐπενόησεν. Ἀλλὰ καὶ
[10, 10]   Μωσέα· Πολέμων μὲν ἐν τῇ  πρώτῃ   τῶν Ἑλληνικῶν ἱστοριῶν λέγων· Ἐπὶ
[10, 9]   Ἰλίου ἁλώσεως εὑρήσεις ἔτη συγκεφαλαιούμενα  υηʹ   ὡς αἱ παρ´ Ἕλλησι τῶν
[10, 9]   τὸν ἴσον συνάξεις ἀριθμὸν ἐτῶν  υηʹ   ὥστ´ εἶναι τὴν Ἰλίου ἅλωσιν
[10, 9]   συνέστησαν ἀρχαιολογίᾳ, πλουσίᾳ καὶ ποικίλῃ  κατασκευῇ   κεχρημένοι τῆς ἀποδείξεως. Οἱ μὲν
[10, 9]   οὗ Νίνος ἐπώνυμος πόλις,  Νινευὴ   παρ´ Ἑβραίοις ὠνόμασται, καθ´ ὃν
[10, 5]   πηγὴν ὀφθαλμόν‘ ἔπειτα τὸ  Φῆ,   στόμα‘ εἶθ´ ἑξῆς τὸ
[10, 14]   λʹ εἶθ´, ὥς φησιν  γραφή,   ἐκράτησαν ἀλλόφυλοι ἔτεσιν ὀκτώ. Ἔπειτα
[10, 11]   ἱστορίας τις ἦν παρ´ αὐτοῖς  ἀναγραφή.   Κάδμος γὰρ τὰ στοιχεῖα
[10, 11]   ἀσυνάρτητός ἐστιν τῶν χρόνων  ἀναγραφή,   παρὰ τούτοις οὐδὲ τὰ τῆς
[10, 11]   τοῦ θηριώδους βίου καὶ νομάδος  περιγραφὴ   γέγονε μετεκοσμήθησάν τε