HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ε  =  113 formes différentes pour 706 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 5]   Δέλτα; τοῦ Η τὸ  Ε;   τοῦ Ζαῒ τὸ Ζῆτα;
[10, 8]   πρόπυλον ἐν Μέμφει τοῦ Ἡφαιστ〈  ε〉   ίου Δαίδαλον ἀρχιτεκτονῆσαι, καὶ θαυμασθέντα
[10, 5]   καὶ βιωφελεῖς εὑρέσεις ἀπελέγχονται. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Ε'   ΩΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
[10, 14]   κγʹ Ἰαεὶρ κβʹ Ἀμμανῖται ιηʹ  Ἰεφθάε   ἔτη Ἐσβὼν ἔτη ζʹ Αἰαλὼν
[10, 10]   τινὰ συμπάσχειν τῆς γῆς, ὅτε  γε   Ἀθηναίους τῶν αὐτῶν Αἰγυπτίοις ἀπολαύειν
[10, 1]   κλοπῆς ἀλλήλους ἀπελεγχόντων. Τοῦτο δέ  γε   αὐτό, ἐπείπερ ἅπαξ ὡρμήθημεν, ἀναγκαῖον
[10, 8]   εὐσεβείας καὶ αὐτοὶ μετήλθομεν, εἴ  γε   βάρβαροι Ἑβραῖοι. Ὧν τοὺς χρόνους,
[10, 7]   ἐγὼ τοὐναντίον ὁρῶ συμβεβηκός, εἴ  γε   δεῖ μὴ ταῖς ματαίαις δόξαις
[10, 12]   Ἀπόλλων· καὶ οὐδὲν θαυμαστόν, ὅπου  γε   καὶ Ἀδμήτῳ θητεύων εὑρίσκεται σὺν
[10, 3]   ἥψατο, ἀργοτέρων οὕτως ἀνδρῶν, ὅπου  γε   καὶ Μένανδρος τῆς ἀρρωστίας ταύτης
[10, 7]   οὔτ´ ἐπὶ δημοσίοις ἀναθήμασιν· ὅπου  γε   καὶ περὶ τῶν ἐπὶ Τροίαν
[10, 4]   παρὰ τοῖς πᾶσι περιουσία. Σεμνός  γε   μήν τις καὶ μέγας θεὸς
[10, 4]   γε τοι Ἕλληνες αὐτοὶ μετά  γε   Ὀρφέα Λίνον τε καὶ Μουσαῖον,
[10, 12]   πρώτην χρησμῳδῆσαι Ἀκρισίῳ, ἀλλ´ ἴστω  γε   ὅτι μετὰ Φημονόην ἔτεσιν ὕστερον
[10, 7]   κατὰ πόλεις καὶ βραχυτέρων, ὅπου  γε   περὶ τῆς Περσικῆς στρατείας καὶ
[10, 4]   βυθὸν ἀδολεσχίας περιετράπησαν, οἱ δέ  γε   ποσῶς εὐγνώμονι λογισμῷ κεχρημένοι, ἐν
[10, 12]   ἀποθεώσεως ἔτη ἑξακόσια τέσσαρα, εἴ  γε   τῆς Περσέως βασιλείας τῷ τριακοστῷ
[10, 4]   ἐπὶ πάντων θεοῦ φύραντες οὐδέ  γε   τὸ ψεῦδος ἅμα τῷ ἀληθεῖ
[10, 4]   καὶ ἐπιστημῶν τὰ βιωφελέστατα. Συνομολογοῦσί  γε   τοι Ἕλληνες αὐτοὶ μετά γε
[10, 10]   βραχέα ἐπιλέγει· Φαμὲν τοίνυν ἔκ  γε   τοῦδε τοῦ συγγράμματος Ὤγυγον, ὃς
[10, 2]   παντοίαις κεχρημένος ἀποδείξεσι καὶ πρώτους  γε   τοὺς ποιητὰς τὰ παρὰ τῶν
[10, 4]   πρόσθεν ἠκμακέναι φασίν. Ἀλλὰ κατά  γε   τούτους πλέον οὐδὲν τῆς Φοινίκων
[10, 8]   τῶν σοφῶν Ἑλλήνων καὶ αὐτῶν  γε   τῶν παρ´ αὐτοῖς φιλοσόφων διδασκάλους,
[10, 11]   Οὐκοῦν πέφηνεν Μωσῆς ἀπό  γε   τῶν προειρημένων πρεσβύτατος ἡρώων, πόλεων,
[10, 4]   ἁπάντων οὐχ Ἑβραίων μόνον οὐδέ  γε   Φοινίκων καὶ Αἰγυπτίων, ἀλλὰ καὶ
[10, 1]   καὶ μὴ πᾶσιν, αὐτοῖς δέ  γε,   ὧν μέγα κλέος καθ´ Ἑλλάδα,
[10, 11]   Εὐμόλπου πρὸς Ἀθηναίους πόλεμος· κατὰ  δὲ   Ἀκρίσιον Πέλοπος ἀπὸ Φρυγίας διάβασις
[10, 12]   Εὐμόλπου πρὸς Ἀθηναίους πόλεμος· κατὰ  δὲ   Ἀκρίσιον Πέλοπος ἀπὸ Φρυγίας διάβασις
[10, 4]   τῶν λαοπλάνων δαιμόνων ἐκαλλωπίζετο, σοφίας  δὲ   ἀληθοῦς καὶ μαθήματος βιωφελοῦς εἰς
[10, 12]   δὲ καὶ οὗτος αὐτόχθων. Τούτων  δὲ   ἄλλαιν δυοῖν νεώτερα τὰ Φθιωτικὰ
[10, 6]   ἐν Κύπρῳ σίδηρον εὗρον. Δέλας  δὲ   ἄλλος Ἰδαῖος εὗρε χαλκοῦ κρᾶσιν,
[10, 4]   Κλάριος καὶ Δωδωναῖος, εἶτα  δὲ   Ἀμφιάρεως καὶ Ἀμφίλοχος καὶ ἐπὶ
[10, 11]   ἡγουμένου. Λέγει δὲ οὕτως·  δὲ   Ἄμωσις ἐγένετο κατὰ Ἴναχον τὸν
[10, 11]   μηδ´ ὑφ´ ὑμῶν παραδεκτόν· τὸ  δὲ   ἂν ἀποδεικνύηται, θαυμαστόν, ὁπόταν ὑμῖν
[10, 14]   ἐγένετο Ἀναξιμένης Εὐρυστράτου Μιλήσιος· τούτου  δὲ   Ἀναξαγόρας Ἡγησιβούλου Κλαζομένιος. Οὗτος δὴ
[10, 12]   καὶ τὰ τούτων συνιδεῖν. Χρήσομαι  δὲ   ἀντὶ πάντων ταῖς Φλαυίου Ἰωσήπου
[10, 5]   μὴ ὄντα οἰκεῖα Ἑλλήνων, παραπεποιημένα  δὲ   ἄντικρυς ἀπὸ τῆς βαρβάρου φωνῆς.
[10, 4]   παρὰ τούτοις ἠρκέσθη διατριβῇ, λέγεται  δὲ   ἀπᾶραι εἰς Αἴγυπτον καὶ τῇ
[10, 6]   ΑΥΤΟΥ· ΑΠΟ ΤΩΝ ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ. Ἰατρικὴν  δὲ   Ἆπιν Αἰγύπτιον, μετὰ δὲ ταῦτα
[10, 11]   ἀνέγραψεν Μενδήσιος Πτολεμαῖος.  δὲ   ἀπὸ Ἰνάχου χρόνος ἄχρι τῆς
[10, 9]   καὶ τοῖς τούτῳ συγχρόνοις. Πάλιν  δὲ   ἀπὸ τῆς πρώτης Ὀλυμπιάδος ἐπὶ
[10, 9]   Ἁβραὰμ εὑρήσεις ἔτη φεʹ Τοσαῦτα  δὲ   ἀπὸ τοῦ δηλωθέντος ἔτους τῆς
[10, 4]   χρὴ λοιπὸν ἡμᾶς ἐπιμέμφεσθαι, οὐχὶ  δὲ   ἀποδέχεσθαι καὶ ἐπαινεῖν, ὅτι τὸ
[10, 9]   οἳ Μωσεῖ πλησιάζειν ὡμολογήθησαν. Πόσοις  δὲ   ἄρα ἔτεσιν εἰκὸς ἦν Μωσέα
[10, 12]   Ἀρίστιππος ἐν πρώτῃ Ἀρκαδικῶν· τοῦτον  δὲ   Ἀριστέας Ἀργεῖος ἐπονομασθῆναί φησι
[10, 14]   τινων σκηνικὸς φιλόσοφος ἐκλήθη·  δὲ   Ἀρχέλαος ἐν Λαμψάκῳ διεδέξατο τὴν
[10, 11]   γεγονέναι τὸν Ὅμηρον εἰπόντες·  δὲ   Ἀρχίλοχος ἤκμασε περὶ Ὀλυμπιάδα τρίτην
[10, 11]   πρῶτον μὲν τὰ ὑμέτερα, δεύτερον  δὲ   ἅτινα νῦν κηρύττειν ἐπαγγέλλομαι. Γινώσκων
[10, 6]   γὰρ πρῶτοι τετρήρη κατεσκεύασαν, ἐναυπήγησε  δὲ   αὐτὴν Βόσπορος αὐτόχθων. Μήδειά τε,
[10, 6]   Περὶ εὑρεμάτων ταῦτα ἱστόρησαν. Παρεθέμην  δὲ   αὐτῶν ὀλίγα εἰς σύστασιν τῆς
[10, 9]   προάγων κατὰ τὸν φιλόσοφον. Πρῶτος  δὲ   βασιλεύει Ἀργείων Ἴναχος, οὔπω τότε
[10, 13]   συρραγῆναι μέγαν καὶ πολυχρόνιον. Ἐπὶ  δὲ   βασιλέως, ὄνομα εἶναι Μισφραγμούθωσις,
[10, 12]   ἔτει τῆς Ἀσσυρίων ἀρχῆς, τῆς  δὲ   Βηλούχου τοῦ ὀγδόου δυναστείας τῷ
[10, 1]   λόγοις κλοπῆς ἀλλήλους ἀπελεγχόντων. Τοῦτο  δέ   γε αὐτό, ἐπείπερ ἅπαξ ὡρμήθημεν,
[10, 4]   εἰς βυθὸν ἀδολεσχίας περιετράπησαν, οἱ  δέ   γε ποσῶς εὐγνώμονι λογισμῷ κεχρημένοι,
[10, 1]   εἰ καὶ μὴ πᾶσιν, αὐτοῖς  δέ   γε, ὧν μέγα κλέος καθ´
[10, 11]   πρεσβύτερος πάνυ πολλοῖς ἔτεσι, τῆς  δὲ   γεγονυίας Ἰλίου κτίσεως καὶ τοῦ
[10, 12]   Βοιώτιος Πίνδαρος γράφει· Ἐν χρόνῳ  δὲ   γένετ´ Ἀπόλλων· καὶ οὐδὲν θαυμαστόν,
[10, 4]   ὧν μὲν ἀστρολογίαν, παρ´ ὧν  δὲ   γεωμετρίαν ἀριθμητικήν τε παρ´ ἑτέρων
[10, 14]   ἐπισημότατος ἐν τοῖς Ἕλλησι. Θάλεω  δὲ   γίνεται ἀκουστὴς Ἀναξίμανδρος, Πραξιάδου μὲν
[10, 14]   καὶ ὡρῶν καὶ ἰσημερίας. Ἀναξιμάνδρου  δὲ   γνώριμος ἐγένετο Ἀναξιμένης Εὐρυστράτου Μιλήσιος·
[10, 9]   μάγος Βακτρίων ἐβασίλευσε. Νίνου  δὲ   γυνὴ καὶ διάδοχος τῆς βασιλείας
[10, 8]   πάθη τῶν θεῶν ἱστορίαν. Τὸν  δὲ   Δαίδαλον λέγουσιν ἀπομιμήσασθαι τὴν τοῦ
[10, 5]   φωνὴν λέγοιτ´ ἂν μάθησις‘ τὸ  δὲ   δεύτερον Βήθ, μεθερμηνεύεται οἴκου‘
[10, 8]   καὶ τὸν μαθηματικὸν Εὔδοξον, ἔτι  δὲ   Δημόκριτον τὸν Ἀβδηρίτην καὶ Οἰνοπίδην
[10, 14]   δὲ Λεύκιππος ἀκουστὴς γέγονε, Λευκίππου  δὲ   Δημόκριτος, οὗ Πρωταγόρας, καθ´ ὃν
[10, 8]   ταῖς ἰδίαις χερσὶ δεδημιουργημένης· πέρας  δὲ   διὰ τὴν εὐφυΐαν ἀξιωθέντα μεγάλης
[10, 12]   Ἀπολλόδωρος ἐν τοῖς Χρονικοῖς. Ἀπὸ  δὲ   Διονύσου ἐπὶ Ἡρακλέα καὶ τοὺς
[10, 7]   περὶ τῶν γενεαλογιῶν διαπεφώνηκεν, ὅσα  δὲ   διορθοῦται τὸν Ἡσίοδον Ἀκουσίλαος·
[10, 7]   ἐστιν ἀεὶ τὸ ἐπάγγελμα λόγων  δὲ   δύναμιν ἐπεδείκνυντο καὶ καθ´ ὅντινα
[10, 11]   δ´ Ὀρφέως Μουσαῖος μαθητής. Ἀμφίων  δὲ   δυσὶ προάγων γενεαῖς τῶν Τρωϊκῶν
[10, 7]   τοῖς βουλομένοις ζητεῖν ἀναφανεῖεν, ἐγὼ  δὲ   δυσὶ ταῖς ἐκτεθησομέναις αἰτίαις τὴν
[10, 14]   ἀταξίας εἰς τάξιν ἤγαγεν Ἀναξαγόρου  δὲ   ἐγένοντο γνώριμοι τρεῖς, Περικλῆς, Ἀρχέλαος,
[10, 14]   Ῥώμην ἔκτισε καὶ ἐβασίλευσε. Μετὰ  δὲ   Ἐζεκίαν βασιλεύει Μανασσῆς ἔτη νεʹ
[10, 11]   αὐτῶν τὴν ἀναγραφὴν ἐποιήσατο. Τοῦ  δὲ   Εἰράμου χρόνος ἤδη που
[10, 3]   μυρίων ἡγοῦμαι τὰ εἰρημένα. Ἔτι  δὲ   εἰς προπαρασκευὴν τῆς ἀπὸ τῶν
[10, 13]   τῆς ἄλλης Αἰγύπτου ἐκπεσεῖν, κατακλεισθῆναι  δὲ   εἰς τόπον ἀρουρῶν ἔχοντα μυρίων
[10, 14]   τὰ πράγματα ὁμοῦ πεφυρμένα· Νοῦς  δὲ   εἰσελθὼν αὐτὰ ἐκ τῆς ἀταξίας
[10, 11]   ἐστι τῆς Μωσέως ἡλικίας. Αἰγυπτίων  δέ   εἰσιν ἀκριβεῖς χρόνων ἀναγραφαί. Καὶ
[10, 11]   τῇ τετάρτῃ τῶν Αἰγυπτιακῶν (πέντε  δέ   εἰσιν αὐτῷ γραφαί) πολλὰ μὲν
[10, 4]   πρὸς τούτοις Βραχμάνων ἱστόρηται (Ἰνδῶν  δέ   εἰσιν οὗτοι φιλόσοφοι) καὶ παρ´
[10, 11]   Ἁλικαρνασεὺς καὶ Διονύσιος Ὀλύνθιος· μετὰ  δὲ   ἐκείνους Ἔφορος Κυμαῖος καὶ
[10, 5]   βαρβάρου φωνῆς. Καὶ ἐξ αὐτῆς  δὲ   ἐλέγχεται τῆς καθ´ ἕκαστον στοιχεῖον
[10, 9]   κατὰ μὲν Ἑβραίους Μωσέα, κατὰ  δὲ   Ἕλληνας Κέκροπα τὸν γηγενῆ. Κατώτερα
[10, 4]   Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές ἐστε, γέρων  δὲ   Ἑλλήνων οὐδὲ εἷς, οὐδέ ἐστι
[10, 14]   αὐτοῦ, Τηλαύγης καὶ Μνήσαρχος. Τηλαύγους  δὲ   Ἐμπεδοκλῆς ἀκουστὴς γίνεται, καθ´ ὃν
[10, 3]   ἐσθλῆς οὐδὲ ῥίγιον κακῆς, Εὐριπίδης  δὲ   ἐν Μελανίππῃ τῇ δεσμώτιδι· τῆς
[10, 9]   θεοὶ πάντες γενεαλογοῦνται. Παρ´ Ἑβραίοις  δὲ   ἐν τούτῳ οἱ ἀπὸ γένους
[10, 11]   καὶ Δαρδάνου λίαν ἀρχαιότερος. Ἀποδείξεως  δὲ   ἕνεκεν μάρτυσι χρήσομαι Χαλδαίοις, Φοίνιξιν,
[10, 14]   τῶν καθ´ ἑαυτὸν διήνεγκεν· Εὐριπίδης  δὲ   ἐπὶ ποιητικὴν μεταβὰς ὑπό τινων
[10, 13]   βούλονται πάντες ἀβλαβεῖς ἀπέλθωσι. Τοὺς  δὲ   ἐπὶ ταῖς ὁμολογίαις πανοικεσίᾳ μετὰ
[10, 12]   κατὰ τὸν χρονογράφον Ἀπολλόδωρον. Ἐντεῦθεν  δὲ   ἐπὶ τὴν Κάστορος καὶ Πολυδεύκους
[10, 7]   τοὺς βασιλέας ἐπαινοῦντες· ἄλλοι  δὲ   ἐπὶ τὸ κατηγορεῖν τῶν πράξεων
[10, 4]   λόγος προϊὼν ἐπιδείξει· τοσοῦτον  δὲ   ἐπὶ τοῦ παρόντος τοὺς ἐντυγχάνοντας
[10, 9]   παρ´ Ἕλλησιν Ἡρακλεῖ. Καὶ ἐντεῦθεν  δὲ   ἐπὶ τοὺς ἀνωτέρω βαδίζων σαυτῷ
[10, 3]   τὰς Ἐφόρου κλοπὰς ἐξελέγχων, Πολλίωνος  δὲ   ἐπιστολὴ πρὸς Σωτηρίδαν Περὶ τῆς
[10, 13]   σύμπαν αὐτῶν ἔθνος Ὑκουσσώς· τοῦτο  δέ   ἐστι βασιλεῖς ποιμένες. Τὸ γὰρ
[10, 11]   Τρωϊκῶν προγενέστερος πέφηνε γενεᾷ. Τοῦτο  δέ   ἐστι φανερὸν ἀπὸ τοῦ παιδὸς
[10, 11]   Περσῶν ἡγεμονίας ἔτεσιν ἑβδομήκοντα. Βηρωσσὸς  δέ   ἐστιν ἀνὴρ ἱκανώτατος· καὶ τούτου
[10, 13]   Ταῦτα μὲν Μάνεθως. Δῆλον  δέ   ἐστιν, ἐκ τῶν εἰρημένων ἐτῶν
[10, 4]   Ταῦτα Πλάτων. Καὶ Δημόκριτος  δὲ   ἔτι πρότερον τοὺς Βαβυλωνίων λόγους
[10, 14]   αὐτόθι Δανιὴλ καὶ Ἰεζεκιήλ. Μετὰ  δὲ   ἐτῶν ἀριθμὸν οʹ Κῦρος
[10, 3]   διαφέρουσι δ´ αἱ φύσεις. Τοῦ  δὲ   Εὐριπίδου εἰπόντος· Γυναῖκές ἐσμεν ἀθλιώτατον
[10, 12]   βασιλεία, πρώτου μὲν Αἰγιαλέως, εἶτα  δὲ   Εὔρωπος, εἶτα Τελχῖνος, καὶ
[10, 2]   αὐτὸν τετρυχωμένην τὴν Ἑλλάδα. Ἅμα  δὲ   εὐχομένου βροντὴ ἐξαίσιος ἐπεκτύπει καὶ
[10, 14]   διαδέξασθαι, Παρμενίδην δὲ Μέλισσος, Μέλισσον  δὲ   Ζήνων Ἐλεάτης· ὅν φασιν
[10, 10]   τῶν πρὸ τοῦ συμφωνούντων· αἱ  δὲ   ἠκρίβωνται πολλοῖς, τῷ μὴ ἐκ
[10, 10]   Κριτῶν περιεχομένων ἔτη υϞ ἱερέων  δὲ   Ἠλεὶ καὶ Σαμουὴλ ἔτη τῶν
[10, 14]   τὴν Ἰλίου καταντᾶν ἅλωσιν. Μετὰ  δὲ   Ἠλεὶ τὸν ἱερέα ἡγεῖται τοῦ
[10, 14]   περὶ τοῦ προκειμένου σύστασιν; Προὔκειτο  δὲ   ἡμῖν τὰ Μωσέως καὶ τῶν
[10, 4]   παρ´ Ἑβραίοις ἀγαθὸν εὕραντο. Τοῦτο  δὲ   ἦν τοῦ τῶν ὅλων
[10, 2]   δ´ οὓς σημείοις τεραστίοις, ἐνίους  δὲ   ἠπίοις ἐπαγγελίαις ἐπιστρέφει πρὸς σωτηρίαν.
[10, 12]   Σκιροφοριῶνος τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ. Θησεὺς  δὲ   Ἡρακλέους ζηλωτὴς ὢν πρεσβύτερός ἐστι
[10, 11]   γὰρ Ἡρακλέους ἐστὶ διδάσκαλος,  δὲ   Ἡρακλῆς μιᾷ τῶν Τρωϊκῶν προγενέστερος
[10, 6]   Ἰδαῖος εὗρε χαλκοῦ κρᾶσιν, ὡς  δὲ   Ἡσίοδος, Σκύθης. Ναὶ μὴν Θρᾷκες
[10, 1]   τοὺς ὁμοίους καλύπτειν. Οὐ χρὴ  δὲ   θαυμάζειν, εἰ καὶ τὰ παρ´
[10, 8]   λύπης φάρμακον εὑρῆσθαί φασι· τὰς  δὲ   Θήβας καὶ Διόσπολιν τὴν αὐτὴν
[10, 11]   γενεὰς τῆς Βοιωτίας ἐπέβη. Μετὰ  δὲ   Ἴναχον ὑπὸ Φορωνέως μόλις τοῦ
[10, 5]   τὸ μὲν παλαιὸν Φοινίκην, μετέπειτα  δὲ   Ἰουδαίαν, καθ´ ἡμᾶς δὲ Παλαιστίνην
[10, 6]   τὸ Πάγγαιον ὄρος ἐπενόησεν. Ἤδη  δὲ   καὶ ἄλλο ἔθνος Καππαδόκαι πρῶτοι
[10, 12]   Ἡρακλεῖ μέγαν εἰς ἐνιαυτόν‘ Ζῆθος  δὲ   καὶ Ἀμφίων, οἱ μουσικῆς εὑρεταί,
[10, 11]   Μακεδονικῶν τε καὶ Πτολεμαϊκῶν, ἔτι  δὲ   καὶ Ἀντιοχικῶν· ὅθεν εἰ μετὰ
[10, 6]   ἠκρίβωσαν Τοῦσκοι, Ἰταλίας γείτονες. Ἴσαυροι  δὲ   καὶ Ἄραβες ἐξεπόνησαν τὴν οἰωνιστικήν,
[10, 9]   εἰληφέναι λέγεται τὰ ὑπομνήματα· οἱ  δὲ   καὶ αὐτοὶ ἀρχαιότεροι ὄντες αὐτοῦ
[10, 4]   λέγεται τοῖς προφήταις συμβεβληκέναι. Σόλωνα  δὲ   καὶ αὐτὸν τῶν ἑπτὰ σοφῶν,
[10, 14]   Ἀναξίμανδρος, Πραξιάδου μὲν παῖς, γένος  δὲ   καὶ αὐτὸς Μιλήσιος. Οὗτος πρῶτος
[10, 3]   ἄλλους‘ ἔφη, κλέπτας ἐφωράσατε· ὅτι  δὲ   καὶ αὐτὸς οὗτος ἥρως
[10, 12]   φησι Διονύσιος Ἀργεῖος· Ἄγις  δὲ   καὶ Δερκύλος ἐν τῇ τρίτῃ,
[10, 8]   μεταβολὴν μαθεῖν παρ´ Αἰγυπτίων. Ὑπολαμβάνουσι  δὲ   καὶ Δημόκριτον παρ´ αὐτοῖς ἔτη
[10, 8]   Ἀπόλλωνος τοῦ Πυθίου ξόανον. Τοσαῦτα  δὲ   καὶ Διόδωρος. Ἀλλ´ οὗτος μὲν
[10, 9]   μετὰ Σεμίραμιν Ἀσσυρίων βασιλέα, πεντήκοντα  δὲ   καὶ ἑκατὸν ὕστερον ἔτεσιν αὐτῆς
[10, 11]   Τοσαῦτα καὶ Τατιανός. Μετίωμεν  δὲ   καὶ ἐπὶ Κλήμεντα· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ'
[10, 10]   Ἰουδαίους, ὧν ἡγεῖσθαι Μωσέα. Μέμνηται  δὲ   καὶ Ἡρόδοτος τῆς ἀποστασίας ταύτης
[10, 12]   Λίνον τὸν Ἡρακλέους διδάσκαλον. Ὅμηρος  δὲ   καὶ Ἡσίοδος πολλῷ νεώτεροι τῶν
[10, 7]   πραχθέντων οἱ δοκιμώτατοι διαπεφωνήκασι; Πολλὰ  δὲ   καὶ Θουκυδίδης ὡς ψευδόμενος ὑπό
[10, 6]   ἐπὶ τῶν ἵππων ἐχρήσαντο. Ὁμοίως  δὲ   καὶ Ἰλλυριοὶ τὴν καλουμένην πέλτην
[10, 12]   τῷ Πρὸς τοὺς Ἕλληνας, εἴρηται  δὲ   καὶ Κασσιανῷ ἐν τῷ πρώτῳ
[10, 7]   ἕκαστος τῶν ἀφ´ ἑαυτῶν· ὀψὲ  δὲ   καὶ μόλις ἔγνωσαν φύσιν γραμμάτων.
[10, 9]   βασιλίδος Σαγχουνιάθων ἐγνωρίζετο, ἔστω  δὲ   καὶ Μωσῆς μηδὲν προάγων, κατὰ
[10, 12]   Ἀρκαδικὰ τὰ ἀπὸ Πελασγοῦ· λέγεται  δὲ   καὶ οὗτος αὐτόχθων. Τούτων δὲ
[10, 4]   δέ τινες ὑπειλήφασι, Μιλήσιος· Αἰγυπτίων  δὲ   καὶ οὗτος λέγεται τοῖς προφήταις
[10, 4]   συγγενέσθαι Πυθαγόρας λέγεται, διατρῖψαι  δὲ   καὶ παρὰ τοῖς Περσῶν μάγοις
[10, 8]   τῶν ἱερέων κατεστεμμένον. Καὶ Λυκοῦργον  δὲ   καὶ Πλάτωνα καὶ Σόλωνα πολλὰ
[10, 9]   καὶ τοὺς λοιποὺς μνημονεύεται. Χθὲς  δὲ   καὶ πρώην μετὰ τούτους περὶ
[10, 8]   καὶ Πλάτωνα τὸν φιλόσοφον· ἐλθεῖν  δὲ   καὶ Πυθαγόραν τὸν Σάμιον καὶ
[10, 2]   πέριξ ἀὴρ ἐνεφοῦτο· λάβροι  δὲ   καὶ συνεχεῖς ὄμβροι καταρραγέντες ὅλην
[10, 6]   σαμβύκην εὗρον, ὄργανον μουσικόν. Φασὶ  δὲ   καὶ τὴν πλαγίαν σύριγγα Σάτυρον
[10, 11]   παιδείας τὰ παρ´ ἡμῖν, ἔτι  δὲ   καὶ τῆς τῶν γραμμάτων εὑρέσεως
[10, 11]   πάσης ὑμῖν ἀκριβείας ἀνεγράψαμεν· ἵνα  δὲ   καὶ τὸ μέχρι νῦν ἐνδέον
[10, 7]   τούτων πυνθάνεσθαι τὴν ἀλήθειαν, ἡμῖν  δὲ   καὶ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ἀπιστεῖν.
[10, 11]   τὸν τοῦ πολέμου καιρόν, ἔτι  δὲ   καὶ τοῖς περὶ Ἀγαμέμνονα συνεστρατεῦσθαι
[10, 9]   Καὶ οἱ μὲν Ἑλληνικοῖς, οἱ  δὲ   καὶ τοῖς τὰ Φοινίκων τά
[10, 8]   ἄστροις τὴν φορὰν ποιεῖται. Παραπλησίως  δὲ   καὶ τὸν Εὔδοξον ἀστρολογήσαντα παρ´
[10, 11]   πρεσβύτερός ἐστιν Μωσῆς, ἔτι  δὲ   καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ συγγραφέων,
[10, 7]   τῆς Ὁμήρου ποιήσεως πρεσβύτερον· οὗτος  δὲ   καὶ τῶν Τρωϊκῶν ὕστερος φαίνεται
[10, 11]   φιλομαθεῖς συντάττειν ἡμᾶς ἀπείργει. Δημόδοκος  δὲ   καὶ Φήμιος κατ´ αὐτὸν τὸν
[10, 6]   εἰς ἀνθρώπους ἐξήνεγκαν Αἰγύπτιοι, ὁμοίως  δὲ   καὶ Χαλδαῖοι. Εἰσὶ δὲ οἳ
[10, 9]   μάλα σμικρὰ ἄττα παραθήσομαι. Κἀγὼ  δὲ   καινοτέραν παρὰ τοὺς εἰρημένους ὁδεύσας
[10, 7]   τὴν μνήμην τῶν γεγονότων· ἀεὶ  δὲ   καινοὺς καθιστάμενοι βίους τοῦ παντὸς
[10, 9]   ταῦτα μὲν ἡμεῖς ἐπιτόμως. Σκέψασθαι  δὲ   καιρὸς καὶ τὰς τῶν πρὸ
[10, 8]   κατασκευασθεῖσι παρὰ τοῖς Ἕλλησι. Τὸ  δὲ   κάλλιστον πρόπυλον ἐν Μέμφει τοῦ
[10, 9]   τοῦτό μοι δοκῶ παρήσειν. Δοὺς  δὲ   κατ´ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν Σαγχουνιάθωνα
[10, 12]   Ἀργεῖον ἐξ Αἰγύπτου κίνησις. Ἦν  δὲ   κατὰ τὴν Ἑλλάδα κατὰ μὲν
[10, 9]   τετραετίας τῇ Ὀλυμπιάδι λογιζομένης. Ἐπεὶ  δὲ   κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος Δαρείου
[10, 11]   τοῦ στρατεύσαντος ἐπὶ Ἴλιον. Ὀρφεὺς  δὲ   κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον Ἡρακλεῖ
[10, 12]   ἀποικίας Προμηθέως θυγατέρα φησί. Προμηθεὺς  δὲ   κατὰ Τριόπαν, ἑβδόμῃ γενεᾷ μετὰ
[10, 11]   Ἰλίου ἅλωσιν ἔτεσι τετρακοσίοις· ἕτεροι  δὲ   κάτω τὸν χρόνον ὑπήγαγον, σὺν
[10, 3]   αὐτὸν καὶ Θεοπόμπου προὐτίθει,  δὲ   Καΰστριος κλέπτην ἀπεκάλει. Καὶ τί
[10, 9]   τε καὶ Ἄτλας ἐγνωρίζοντο. Ἀπὸ  δὲ   Κέκροπος ἐπὶ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν
[10, 9]   γῆς κατὰ τόπους γεγενημένων. Πρῶτος  δὲ   Κέκροψ λέγεται Ζῆνα κεκληκέναι τὸν
[10, 11]   Κέκροψ καὶ Ἰώ· κατὰ  δὲ   Κροτωπὸν ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις
[10, 12]   διφυὴς Κέκροψ καὶ Ἰώ· κατὰ  δὲ   Κροτωπὸν ἐπὶ Φαέθοντος ἐκπύρωσις
[10, 14]   προφήτης παρ´ αὐτοῖς γέγονε. Κατὰ  δὲ   Κῦρον Σόλων Ἀθηναῖος ἐγνωρίζετο καὶ
[10, 14]   Περσῶν βασιλέως φαίνονται ἠκμακότες.  δὲ   Κῦρος μετὰ πλεῖστον τῆς εἰς
[10, 3]   οὐκ ὤκνησεν Ἀντίμαχος μεταθεῖναι. τοῦ  δὲ   Λαῶν, οἷσιν ἄνασσε, πατὴρ δ´
[10, 13]   οὕτω συντιθέμενον γίνεται Ὑκουσσώς. Τινὲς  δὲ   λέγουσιν αὐτοὺς Ἄραβας εἶναι, ἐν
[10, 14]   ἐγκαρτερήσαντα ταῖς βασάνοις ἀποθανεῖν. Τούτου  δὲ   Λεύκιππος ἀκουστὴς γέγονε, Λευκίππου δὲ
[10, 4]   Πρῶτον γοῦν ἁπάντων Ὀρφέα, εἶτα  δὲ   Λίνον κἄπειτα Μουσαῖον ἀμφὶ τὰ
[10, 11]   ἅτινα νῦν κηρύττειν ἐπαγγέλλομαι. Γινώσκων  δὲ   λοιπὸν τίς θεὸς καὶ
[10, 11]   εἰς τὴν Κρήτην ἀνακομιδή· κατὰ  δὲ   Λυγκέα τῆς Κόρης ἁρπαγὴ
[10, 12]   Κρήτης εἰς Φοινίκην ἀνακομιδή· κατὰ  δὲ   Λυγκέα τῆς κόρης ἁρπαγὴ
[10, 9]   Σαγχουνιάθων ἐπὶ Σεμιράμεως γέγονεν,  δὲ   μακρῷ πρόσθεν τῶν Τρωϊκῶν ὁμολογεῖται,
[10, 11]   οὐ τοὺς οἴκοι παραλήψομαι, βοηθοῖς  δὲ   μᾶλλον Ἕλλησι καταχρήσομαι. Τὸ μὲν
[10, 6]   τὴν καλουμένην ἅρπην εὗρον (ἔστι  δὲ   μάχαιρα καμπύλη) καὶ πρῶτοι πέλταις
[10, 14]   λέγεται Παρμενίδης διαδέξασθαι, Παρμενίδην  δὲ   Μέλισσος, Μέλισσον δὲ Ζήνων
[10, 11]   Πτολεμαῖος (οὐχ βασιλεύς, ἱερεὺς  δὲ   Μένδητος) οὗτος τὰς τῶν βασιλέων
[10, 10]   τῆς πρώτης Ὀλυμπιάδος ἐπιδραμοῦμαι· τὰς  δὲ   μετὰ ταῦτα συζεύξας κατὰ χρόνον
[10, 11]   τεσσαράκοντα ἔτη τῶν Ἰλιακῶν· Φιλόχορος  δὲ   μετὰ τὴν Ἰωνικὴν ἀποικίαν ἔτεσι
[10, 10]   ἐν τῷ Τρικαράνῳ Θεόπομπος.  δὲ   μεταξὺ χρόνος παραλέλειπται, ἐν
[10, 2]   Εἶθ´ ἑξῆς ἐπιλέγει ταῦτα· Ὡς  δὲ   μὴ ἄμοιρον τήν τε φιλοσοφίαν
[10, 4]   πάντα παρὰ βαρβάρων ἐσκευωρημένοι, μηδὲν  δὲ   μηδ´ ὅλως παρὰ τῶν οἰκείων
[10, 13]   τὴν λείαν τὴν ἑαυτῶν. Τὸν  δὲ   Μισφραγμουθώσεως υἱὸν Θμούθωσιν ἐπιχειρῆσαι μὲν
[10, 4]   συγχέαντες; Ἀλλὰ μήπω ταῦτα, ἐκεῖνα  δέ   μοι πρῶτα δίελθε, δι´ ὧν
[10, 1]   σύστασιν εἰς πλάτος ἀπηύθυνε. Τούτου  δέ   μοι πρώτου λαβὼν ἀνάγνωθι τὰς
[10, 4]   κοινῶν καὶ πολιτικῶν ἐπιτηδευμάτων. Ἡγοῦμαι  δέ   μοι τήνδε συμβαλεῖσθαι τὴν σημείωσιν
[10, 4]   ἔτεσι πλέον ἑξακοσίοις, τῆς  δὲ   Μωσέως ἡλικίας οὐκ ἔλαττον
[10, 9]   Κέκροπα τὴν ἡλικίαν ἀκμάσας. Ἀπὸ  δὲ   Μωσέως πάλιν ἀνιὼν ἐπὶ τὸ
[10, 7]   τὰς τῶν νόμων ἀναγραφάς· πάντων  δὲ   νεωτάτη σχεδόν ἐστι παρ´ αὐτοῖς
[10, 11]   τὰ περὶ θεοῦ δειχθήσεται· τὸ  δὲ   νῦν ἔχον, σπευστέον μετὰ πάσης
[10, 6]   Νώροπες (ἔθνος ἐστὶ Παιονικόν, νῦν  δὲ   Νωρικὸν καλοῦνται) κατειργάσαντο χαλκὸν καὶ
[10, 14]   Ἡράκλειτος σκοτεινὸς ἐγνωρίζετο. Τὸν  δὲ   Ξενοφάνην λέγεται Παρμενίδης διαδέξασθαι,
[10, 12]   εἶναι ὃν Αἰγύπτιοι σέβουσι. Νυμφόδωρος  δὲ   Ἀμφιπολίτης ἐν τρίτῳ Νομίμων
[10, 11]   που τοῖς Ἰλιακοῖς ἐγγίζει· Σολομῶν  δὲ   κατ´ Εἴραμον πολὺ κατώτερός
[10, 9]   Φοινίκης βασιλέων μηνύουσι διαδοχαί. Σαγχουνιάθων  δὲ   κατὰ τὴν τῶν Φοινίκων
[10, 6]   αὐξῆσαι τὴν τέχνην ἱστοροῦσιν. Ἄτλας  δὲ   Λίβυς πρῶτος ναῦν ἐναυπηγήσατο
[10, 10]   ἀποκαλῶν, τάχα δι´ Ἁβραάμ. Πτολεμαῖος  δὲ   Μενδήσιος τὰ Αἰγυπτίων ἀνέκαθεν
[10, 11]   νεὼ κατασκευὴν ἐδωρήσατο. Καὶ Μένανδρος  δὲ   Περγαμηνὸς περὶ τῶν αὐτῶν
[10, 14]   ἐν φιλοσοφίᾳ δόγμασιν ὑπερηκόντισε. Γέγονε  δὲ   Πλάτων ἀμφὶ τὰ ὕστατα
[10, 4]   χρόνῳ πολιὸν μάθημα. Καὶ οὗτος  δὲ   Πλάτων τοῖς ἐν Ἰταλίᾳ
[10, 10]   δηλονότι οἱ μετὰ Μωσέως· Ἀπίων  δὲ   Ποσειδωνίου, περιεργότατος γραμματικῶν, ἐν
[10, 12]   Ἕλληνας ἀνθρωπογονίας Μωσῆς. Λέων  δὲ   τὰ περὶ τῶν κατ´
[10, 3]   Περὶ τῆς Ἐφόρου κλοπῆς, Ἀλκαῖος  δέ,   τῶν λοιδόρων ἰάμβων καὶ
[10, 14]   Ὠσηέ, Ἀμώς, Ἡσαΐας, Ἰωνᾶς· μετὰ  δὲ   Ὀζίαν βασιλεύει Ἰωάθαμ ἔτη ιϛ
[10, 4]   ἀληθῶν εὕρεσιν λυσιτελεῖν δεδυνημένα, τὰ  δὲ   ὀθνεῖα λοιπὸν καὶ βάρβαρα, οἷά
[10, 11]   Κράτης, Ἐρατοσθένης, Ἀρίσταρχος, Ἀπολλόδωρος. Τούτων  δὲ   οἱ μὲν περὶ Κράτητα πρὸ
[10, 9]   καὶ Αἰγυπτίων ἀναγράψασι συνεχρήσαντο· ὁμοῦ  δὲ   οἱ πάντες, τὰ Ἑλληνικὰ καὶ
[10, 6]   ὁμοίως δὲ καὶ Χαλδαῖοι. Εἰσὶ  δὲ   οἳ Κᾶρας τὴν δι´ ἀστέρων
[10, 5]   τινες τῶν παλαιῶν ἐπικεκλήκασιν. Εἰσὶ  δὲ   οἳ Σύρους γράμματα ἐπινοῆσαι πρώτους
[10, 12]   ἑβδόμῃ γενεᾷ ἀπὸ Ἰνάχου· εἰσὶ  δὲ   οἳ τὴν Ἶσιν Ἰώ φασι,
[10, 4]   καὶ ἐπονομάσαι σοφούς. Ἀμφὶ Κῦρον  δὲ   οἵδε τὸν Περσῶν ἤκμασαν βασιλέα.
[10, 11]   κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν δευτέραν· τὰς  δὲ   Ὀλυμπιάδας ὕστερον τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσιν
[10, 6]   τὸν καὶ αὐτὸν Φρύγα· κρούματα  δὲ   Ὄλυμπον ὁμοίως τὸν Φρύγα, καθάπερ
[10, 6]   Σάτυρον εὑρεῖν τὸν Φρύγα· τρίχορδον  δὲ   ὁμοίως καὶ τὴν διάτονον ἁρμονίαν
[10, 1]   μὴ ἀγνοῆσαι τοὺς ἄνδρας, μνημονεῦσαι  δὲ   ὀνομαστὶ καὶ τὸν βίον καταπλαγῆναι
[10, 3]   ὑφῃρημένον εἶναι τὸν Ὑπερείδην· ἀδήλου  δὲ   ὄντος ὁπότερος, ἄγαμαι μὲν Δημοσθένην,
[10, 6]   ἀστέρων πρόγνωσιν ἐπινενοηκέναι λέγουσι. Πτήσεις  δὲ   ὀρνίθων παρεφύλαξαν πρῶτοι Φρύγες. Καὶ
[10, 8]   τὴν τοῦ Κερβέρου προτομήν. Τοῦ  δὲ   Ὀρφέως τοῦτο καταδείξαντος παρὰ τοῖς
[10, 2]   ἣν παρ´ ἡμῶν εἰλήφασιν. Ἤδη  δὲ   οὐ μόνον ὑφαιρούμενοι τὰ δόγματα
[10, 2]   τοιαίδε οὖσαι ἅλις ἔστωσαν. Ἤδη  δὲ   οὐ τὰς διανοίας μόνον καὶ
[10, 11]   τῶν γραμμάτων εὑρέσεως ἀνώτερα· μάρτυρας  δὲ   οὐ τοὺς οἴκοι παραλήψομαι, βοηθοῖς
[10, 13]   ἱερὰν γλῶσσαν βασιλέα σημαίνει, τὸ  δὲ   Οὐσσὼς ποιμήν ἐστι καὶ ποιμένες
[10, 11]   ἤθελον χωρία, Μωσέως ἡγουμένου. Λέγει  δὲ   οὕτως· δὲ Ἄμωσις ἐγένετο
[10, 9]   ἱστοριῶν τοὺς χρόνους συνελογίσαντο, οἱ  δὲ   παλαιοτέροις ἀναγνώσμασι τὴν μαρτυρίαν ἐπιστώσαντο.
[10, 5]   μετέπειτα δὲ Ἰουδαίαν, καθ´ ἡμᾶς  δὲ   Παλαιστίνην ὀνομαζομένην οἰκήσαντες, ὧν καὶ
[10, 7]   οἱ μετ´ ἐκεῖνον γεγονότες, Ἡρόδοτον  δὲ   πάντες. Ἀλλ´ οὐδὲ περὶ τῶν
[10, 4]   πάλιν ἕτερα παρ´ ἑτέρων· οὐδὲν  δὲ   παρά τισιν ἄλλοις οἷόν τινες
[10, 7]   γραμμάτων χρῆσιν ἐκείνους ἀγνοεῖν. Ὅλως  δὲ   παρὰ τοῖς Ἕλλησιν οὐδὲν ὁμολογούμενον
[10, 11]   μὲν παρὰ τοῖς μνηστῆρσιν,  δὲ   παρὰ τοῖς Φαίαξι. Καὶ
[10, 4]   μὲν παρ´ Αἰγυπτίων ἔσχον, ἀστρολογίαν  δὲ   παρὰ Χαλδαίων καὶ αὖ πάλιν
[10, 11]   καὶ ἱστορικῶν εἶναι πρεσβύτατον, τὸν  δὲ   πάσης σοφίας βαρβάρου ἀρχηγόν, καὶ
[10, 11]   ὕστερον ἔτεσιν ἑκατὸν ὀγδοήκοντα· οἱ  δὲ   περὶ Ἀπολλόδωρον μετὰ τὴν Ἰωνικὴν
[10, 11]   ἔτεσιν ἑκατὸν νομοθετεῖ Λακεδαιμονίοις. Δράκων  δὲ   περὶ Ὀλυμπιάδα τριακοστὴν καὶ ἐνάτην
[10, 7]   τῶν σοφωτάτων ἀεὶ καθιεροῦσθαι. Τὸν  δὲ   περὶ τὴν Ἑλλάδα τόπον μυρίαι
[10, 11]   ἔτος τῆς Ἰλίου ἁλώσεως· οἱ  δὲ   περὶ τὸν Ἀρίσταρχον κατὰ τὴν
[10, 11]   ἐνδοτέρω τῶν ὀγδοήκοντα ἐτῶν· οἱ  δὲ   περὶ τὸν Ἐρατοσθένην μετὰ ἑκατοστὸν
[10, 11]   ἑνδεκάτῃ γενεᾷ μετὰ Ἴναχον. Λυκοῦργος  δέ,   πολὺ μετὰ τὴν Ἰλίου γεννηθεὶς
[10, 9]   ἐκτεθεῖσαν τοῦ φιλοσόφου μαρτυρίαν. Ἔτι  δὲ   πολὺ τῶν Τρωϊκῶν νεώτερα τὰ
[10, 10]   Θαλλοῦ καὶ Κάστορος ἱστοριῶν, ἔτι  δὲ   Πολυβίου καὶ Φλέγοντος ἔστινεὑρεῖν, ἀλλὰ
[10, 10]   αὐτὸν λόγον ἀλλήλαις ἐφαρμόσομεν. Τὰς  δὲ   πρὸ τούτων ὡδί πως τῆς
[10, 11]   Ἰλιακῶν ἔτεσι διακοσίοις τεσσαράκοντα· τινὲς  δὲ   πρὸ τῶν Ὀλυμπιάδων ἔφασαν αὐτὸν
[10, 13]   ὅτι οἱ καλούμενοι ποιμένες, ἡμέτεροι  δὲ   πρόγονοι, τρισὶ καὶ ἐνενήκοντα καὶ
[10, 12]   παρουσία Μίνωός τε βασιλεία· κατὰ  δὲ   Προῖτον Εὐμόλπου πρὸς Ἀθηναίους
[10, 11]   παρουσία Μίνωός τε βασιλεία· κατὰ  δὲ   Προῖτον Εὐμόλπου πρὸς Ἀθηναίους
[10, 7]   ἐγένετο διαφωνία τοῖς συγγραφεῦσι. Δευτέραν  δὲ   πρὸς ταύτῃ θετέον ἐκείνην αἰτίαν·
[10, 7]   ἐπὶ τὸ μυθολογεῖν τραπόμενοι, τινὲς  δὲ   πρὸς χάριν τὰς πόλεις
[10, 11]   ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑΤΙΑΝΟΥ. Νῦν  δὲ   προσήκειν μοι νομίζω παραστῆσαι πρεσβυτέραν
[10, 4]   Περσῶν μάγοις καὶ τοῖς Αἰγυπτίων  δὲ   προφήταις μαθητεῦσαι, καθ´ ὃν χρόνον
[10, 10]   ἔτος πρῶτον, ὡς προειρήκαμεν. Ἐπὶ  δὲ   πρώτην Ὀλυμπιάδα ἀπὸ Μωσέως ἔτη
[10, 10]   ἔτη δειχθήσεται χίλια εἴκοσιν· ἀπὸ  δὲ   πρώτης Ὀλυμπιάδος ἐπὶ τῆς νεʹ
[10, 6]   τὴν θάλασσαν ἔπλευσε. Καὶ ἀστρολογίαν  δὲ   πρῶτοι εἰς ἀνθρώπους ἐξήνεγκαν Αἰγύπτιοι,
[10, 13]   ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ. Ἄρξομαι  δὲ   πρῶτον ἀπὸ τῶν παρ´ Αἰγυπτίοις
[10, 11]   τῇ τῶν Ἀσσυρίων γῇ, παιδευθεὶς  δὲ   πρῶτον μὲν τὰ ὑμέτερα, δεύτερον
[10, 9]   οὔτε τὴν προσηγορίαν ἐχόντων.  δὲ   πρῶτος Ἀργείων ἡγεῖται κατὰ τὸν
[10, 12]   ἀνέγραψεν Μενδήσιος Πτολεμαῖος.  δὲ   Πτολεμαῖος οὗτος ἱερεὺς μὲν ἦν,
[10, 8]   Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν ἡρώων· ἔχε  δὲ   ῥάβδον μετὰ χερσίν. Εἶτα πάλιν
[10, 6]   τὴν δι´ ὀνείρων μαντικήν. Τυρρηναῖοι  δὲ   σάλπιγγα ἐπενόησαν καὶ Φρύγες αὐλόν·
[10, 3]   ἀπὸ Μεγάρων τῆς Σικελίας, ἀπὸ  δὲ   Σάμου φησὶ θεωρηθῆναι· καὶ τὴν
[10, 9]   παλαιότερον τὸν Μωσέα συνίστησιν.  δὲ   Σεμίραμις τῶν Τρωϊκῶν ὀκτακοσίοις ὅλοις
[10, 11]   ἐπὶ Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ  δὲ   Σθενέλαον τε Ἀμφικτύονος βασιλεία
[10, 12]   ἐπὶ Δευκαλίωνος ἐπομβρία· κατὰ  δὲ   Σθένελον τε Ἀμφικτύονος βασιλεία
[10, 2]   Ἕλληνας ἀναμφιλέκτοις ἐλέγχοις κατεφώρασεν. Εἰ  δέ   σοι μὴ πιστὸς οὗτος, ἅτε
[10, 4]   χιλίοις πεντακοσίοις γενόμενοι. Τοῦτο  δέ   σοι τὰς τῶν χρόνων ἀναγραφὰς
[10, 14]   Ἱεροσολύμοις ναὸν ἐδείματο πρῶτος. Μετὰ  δὲ   Σολομῶνα βασιλεύει Ῥοβοὰμ ἔτη ιζʹ
[10, 8]   καὶ Λυκοῦργον τὸν Σπαρτιάτην, ἔτι  δὲ   Σόλωνα τὸν Ἀθηναῖον καὶ Πλάτωνα
[10, 14]   ὃν ἤκμασε Σωκράτης. Καὶ ἄλλους  δὲ   σποράδην ἔστιν εὑρεῖν φυσικοὺς φιλοσόφους
[10, 12]   Ἑλληνικῶν γραμμάτων εὑρετὴς γίνεται. Τριόπας  δὲ   συγχρονεῖ Ἴσιδι ἑβδόμῃ γενεᾷ ἀπὸ
[10, 12]   ἥλκησε Διὸς κυδρὴν παράκοιτιν. Τιτυὸς  δὲ   συνεχρόνισε Ταντάλῳ. Εἰκότως ἄρα καὶ
[10, 4]   Ἑλλήνων ᾀδόμενον. Καὶ τὸν Φερεκύδην  δὲ   Σύριον ἀναγράφουσιν, μαθητεῦσαι τὸν
[10, 12]   κατὰ λέξιν Τατιανός· ἐννέα  δὲ   τὰ Ἀρκαδικὰ τὰ ἀπὸ Πελασγοῦ·
[10, 12]   εἰπεῖν, τετρακόσια καὶ πρόσω. Εἰ  δὲ   τὰ Ἀσσυρίων πολλοῖς ἔτεσι πρεσβύτερα
[10, 2]   παραφράσαντες ἐφωράθησαν, ὡς δειχθήσονται, αὐτοτελῶς  δὲ   τὰ ἑτέρων ὑφελόμενοι ὡς ἴδια
[10, 10]   μνημονεύει Βηρωσσὸς Βαβυλώνιος. Μετὰ  δὲ   τὰ οʹ τῆς αἰχμαλωσίας ἔτη
[10, 5]   Η, ἐστιν αὕτη‘ ὁμοῦ  δὲ   τὰ πάντα ἀπαρτίζει τοιαύτην τινὰ
[10, 5]   ὄντα ἴδια Ἑλλήνων ὁμολογεῖται. Ἔστι  δὲ   τὰ πάντα παρ´ Ἑβραίοις στοιχεῖα
[10, 1]   οἰκείαν ὑποστήσασθαι θεολογίαν ἐφωράσαμεν, ὡς  δὲ   τὰ περὶ εὐσεβείας ἑνὸς τοῦ
[10, 3]   πίστιν τῷ λόγῳ παρέχω. Σπάνια  δὲ   τὰ τῶν πρὸ τοῦ Πλάτωνος
[10, 10]   ἐκ πλείστου διαστήματος, διὰ τετραετίας  δὲ   τὰς ἀναγραφὰς αὐτῶν ποιεῖσθαι τοὺς
[10, 7]   εἴποι τις, εὕροι γεγονότα· λέγω  δὲ   τὰς κτίσεις τῶν πόλεων καὶ
[10, 6]   Ἰατρικὴν δὲ Ἆπιν Αἰγύπτιον, μετὰ  δὲ   ταῦτα Ἀσκληπιὸν αὐξῆσαι τὴν τέχνην
[10, 10]   μηδὲν ἐξαίρετον Ἕλλησιν ἱστόρηται. Μετὰ  δὲ   τέσσαρα καὶ ἐνενήκοντα ἔτη ἦν
[10, 12]   ἐν τοῖς Χρόνοις διδάσκει. Τούτων  δὲ   τεσσαράκοντα μὲν γενεαῖς νεώτερα τὰ
[10, 10]   ἔξοδος ἀπ´ Αἰγύπτου, ἐν  δὲ   τῇ Ἀττικῇ ἐπὶ Ὠγύγου
[10, 11]   αἵ τε Περσέως πράξεις· κατὰ  δὲ   τὴν Ἀγαμέμνονος βασιλείαν Ἴλιον ἑάλω.
[10, 12]   λέξεως αὐτοῦ ὧδε ἔχει· Κατέσκαψε  δὲ   τὴν Ἀούαριν Ἄμωσις, κατὰ τὸν
[10, 13]   ἔρημον εἰς Συρίαν διοδοιπορῆσαι· φοβουμένους  δὲ   τὴν Ἀσσυρίων δυναστείαν (τότε γὰρ
[10, 8]   τὰ περὶ τοὺς ἀριθμούς, ἔτι  δὲ   τὴν εἰς πᾶν ζῷον τῆς
[10, 13]   ἑτέρωθεν ἄφιξιν εἰς Αἴγυπτον, ἔπειτα  δὲ   τὴν ἐκεῖθεν ἀπαλλαγὴν οὕτως ἀρχαίαν
[10, 2]   ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΚΛΟΠΗΣ. Παραστήσαντες  δὲ   τὴν ἔμφασιν τῆς Ἑλληνικῆς ἐπινοίας
[10, 3]   Ταῦτα καὶ αὐτὸς εἶπεν· νῦν  δὲ   τὴν κλοπὴν δήλην πεποίηκεν
[10, 13]   ταῦτα περὶ ἡμῶν γράφει· παραθήσομαι  δὲ   τὴν λέξιν αὐτοῦ, καθάπερ αὐτὸν
[10, 13]   στρατοῦ προσεδρεύσαντα τοῖς τείχεσιν· ἐπεὶ  δὲ   τὴν πολιορκίαν ἀπέγνω, ποιήσασθαι συμβάσεις,
[10, 12]   Ἀπολλώνιος ἐν τοῖς Ἀργοναυτικοῖς. Ἀπὸ  δὲ   τῆς Ἡρακλέους ἐν Ἄργει βασιλείας
[10, 8]   Διονύσου τὴν αὐτὴν εἶναι· τὴν  δὲ   τῆς Ἴσιδος τῇ τῆς Δήμητρος
[10, 11]   τῆς Μωσέως ἡλικίας κατώτερα, πρὸ  δὲ   τῆς Περσῶν ἡγεμονίας ἔτεσιν ἑβδομήκοντα.
[10, 7]   καθ´ ἑαυτὸν ἱστορίαν συγγράφειν. Αἰτίαι  δὲ   τῆς τοιαύτης διαφωνίας πολλαὶ μὲν
[10, 13]   Ἰωσήπῳ κατὰ πλάτος ἀνιστόρηται. Ἀπὸ  δὲ   τῆς Φοινίκων, μάρτυσι χρησάμενος τοῖς
[10, 3]   ἐπὶ τὴν Μεσσήνης μετέθηκεν. Ἵνα  δέ   τι δοκῇ λέγειν περιττόν, καὶ
[10, 4]   τῶν βοωμένων ἀποφθεγμάτων μνημονεύεται. Ὀψὲ  δέ   τι καὶ μᾶλλον τοῖς χρόνοις
[10, 7]   τοῖς πλείστοις ψευδόμενον ἐπιδείκνυσιν, Ἔφορον  δὲ   Τίμαιος καὶ Τίμαιον οἱ μετ´
[10, 10]   χρόνον, ἔτη ασλζʹ Καὶ Ἑλλήνων  δέ   τινες ἱστοροῦσι κατὰ τοὺς αὐτοὺς
[10, 4]   τινες ἱστοροῦσι, Φοῖνιξ ἦν, ὡς  δέ   τινες ὑπειλήφασι, Μιλήσιος· Αἰγυπτίων δὲ
[10, 10]   Ἀμώσιος ἐν τῇ δευτέρᾳ· τρόπῳ  δέ   τινι καὶ Ἰουδαίων αὐτῶν, ἐν
[10, 4]   ὅτι τὸ κρεῖττον ἀγαπήσαντες, μᾶλλον  δὲ   τὸ μόνον ἀληθὲς εὑρόντες καὶ
[10, 12]   Ὀρφεύς τε καὶ Μουσαῖος· κατὰ  δὲ   τὸ ὀκτωκαιδέκατον ἔτος τῆς Ἀγαμέμνονος
[10, 7]   εὐδοκιμήσειν ἐν τούτῳ νομίζοντες. Ὅλως  δὲ   τὸ πάντων ἐναντιώτατον ἱστορίᾳ πράττοντες
[10, 9]   τῆς ξεʹ Ὀλυμπιάδος καταντᾷ, Τιβερίου  δὲ   τὸ πεντεκαιδέκατον τῆς Ῥωμαίων βασιλείας
[10, 13]   Καὶ ἐπιλέγει μετὰ βραχέα· Ἐκαλεῖτο  δὲ   τὸ σύμπαν αὐτῶν ἔθνος Ὑκουσσώς·
[10, 8]   μὲν ἔχει τὴν πορείαν, ἐναντίαν  δὲ   τοῖς ἄλλοις ἄστροις τὴν φορὰν
[10, 8]   τοὺς Ῥοίκου μὲν υἱούς, κατασκευάσαντας  δὲ   τοῖς Σαμίοις τὸ τοῦ Ἀπόλλωνος
[10, 14]   ἐν οἷς καὶ Σωκράτην. Κατὰ  δὲ   τὸν αὐτὸν τῷ Ἀναξαγόρᾳ χρόνον
[10, 14]   Κόρο〈 ι〉 βος Ἠλεῖος· διαδέχεται  δὲ   τὸν Ἄχαζ Ἐζεκίας ἔτεσι κθʹ
[10, 3]   Ὑπερείδου πρὸς δέον διώρθωσε· μέμφομαι  δὲ   τὸν Ὑπερείδην, εἰ λαβὼν παρὰ
[10, 12]   Φθιωτικὰ τὰ ἀπὸ Δευκαλίωνος. Εἰς  δὲ   τὸν χρόνον τῶν Τρωϊκῶν ἀπὸ
[10, 8]   δεικνύουσι τῶν μὲν εἰκόνας, τῶν  δὲ   τόπων κατασκευασμάτων ὁμωνύμους προσηγορίας.
[10, 9]   Κανόσιν οὕτως ἔχοντα συνέστη. Ἐπὶ  δὲ   τοῦ παρόντος πρὸς τοῖς εἰρημένοις
[10, 14]   θᾶττον Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνος, Αὐγούστου  δὲ   τοῦ Σεβαστοῦ οὐ πολὺ πρόσθεν
[10, 9]   ἐδήλου γενέσθαι τὸν Ἁβραάμ,  δὲ   τοῦ φιλοσόφου παλαιότερον τὸν Μωσέα
[10, 9]   ἱστορεῖται παρ´ Ἕλλησι. Κατὰ τοῦτο  δὲ   τοῦ χρόνου παρ´ Ἑβραίοις ἡγοῦνται
[10, 11]   τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι τετρακοσίοις. Ἀποδείκνυται  δὲ   τοῦθ´ οὕτως ἔχον ἀπό τε
[10, 3]   Μένανδρον εἰς τὸν Δεισιδαίμονα. Ἐπεὶ  δὲ   τοὺς κλέπτας ἔδοξεν οὐκ οἶδ´
[10, 7]   ἐπιχειρήσαντες συγγράφειν παρ´ αὐτοῖς, λέγω  δὲ   τοὺς περὶ Κάδμον τε τὸν
[10, 10]   τοσαῦτα μὲν πρὸ Ὠγύγου. Κατὰ  δὲ   τοὺς τούτου χρόνους ἐξῆλθε Μωσῆς
[10, 11]   βίβλοι Περὶ Ἀσσυρίων δύο. Μετὰ  δὲ   τοὺς Χαλδαίους τὰ Φοινίκων οὕτως
[10, 2]   Περὶ Θεσπρωτῶν βιβλίον ὁλόκληρον. Αὖθις  δὲ   τούτοις ἐπαγαγὼν πλείους ἀποδείξεις τοῦ
[10, 8]   καὶ Μελάμποδα καὶ Δαίδαλον, πρὸς  δὲ   τούτοις Ὅμηρόν τε τὸν ποιητὴν
[10, 5]   τι ἕκαστον αὐτῶν ἀποδείκνυται. Παρὰ  δὲ   τούτοις πρώτοις ἀρξάμενα προῆλθεν εἴς
[10, 11]   κατὰ Ἴναχον τὸν βασιλέα‘ Μετὰ  δὲ   τοῦτον Ἀπίων γραμματικός, ἀνὴρ
[10, 9]   καὶ Μωσῆς μηδὲν προάγων, κατὰ  δὲ   τοῦτον ἠκμακώς, γένοιτ´ ἂν οὖν
[10, 9]   τούτων ἐκ παλαιοῦ ὑπαρχόντων. Μετὰ  δὲ   τοῦτον καὶ οἱ παρ´ Ἕλλησι
[10, 4]   τὸν Πυθαγόραν φασίν. Οὐ μόνῳ  δὲ   τούτῳ συγγενέσθαι Πυθαγόρας λέγεται,
[10, 3]   πεποίηκε ταῦτα προλέγοντα. Οὐ μόνον  δὲ   τούτῳ τῷ ὀνόματι ἀποκρύπτει τὴν
[10, 9]   τὸν πρῶτον Ἀργεῖον Ἴναχον. Μεταξὺ  δὲ   τούτων ἐπὶ Ὠγύγου μνημονεύεται
[10, 8]   καὶ Οἰνοπίδην τὸν Χῖον. Πάντων  δὲ   τούτων σημεῖα δεικνύουσι τῶν μὲν
[10, 9]   ἐξεταστῶν τῆς ἀληθείας παρεδέχθη. Οἱ  δὲ   τούτων χρόνοι καὶ πρὸ τῶν
[10, 12]   οὗ Ἀκταία Ἀττική· κατὰ  δὲ   Τριόπαν Προμηθεὺς καὶ Ἄτλας καὶ
[10, 11]   οὗ Ἀκταία Ἀττική· κατὰ  δὲ   Τριόπαν Προμηθεὺς καὶ Ἐπιμηθεὺς καὶ
[10, 12]   κληθῆναι καὶ Σάραπιν ὕστερον· Ἆπις  δὲ   τρίτος ἀπὸ Ἰνάχου. Ναὶ μὴν
[10, 9]   Ἑβραίων τε καὶ ἡμῶν, φημὶ  δὲ   τῷ καθ´ ἡμᾶς φιλοσόφῳ, ὃς
[10, 12]   οὗτος ἱερεὺς μὲν ἦν, τὰς  δὲ   τῶν Αἰγυπτίων βασιλέων πράξεις ἐν
[10, 8]   τῶν ὀνομάτων μόνων ἐνηλλαγμένων· τὰς  δὲ   τῶν ἀσεβῶν ἐν Ἅιδου τιμωρίας
[10, 13]   τοῖς πεντακοσίοις ἕνδεκα. Μετὰ ταῦτα  δὲ   τῶν ἐκ τῆς Θηβαΐδος καὶ
[10, 10]   ἐξιστορῶν μὲν τὰ Ἑβραίων, ἐφαπτόμενος  δὲ   τῶν Ἑλληνικῶν, ἐφαρμόσω τόνδε τὸν
[10, 12]   Ἴναχον ἠκμακέναι τὸν Μωσέα. Παλαίτερα  δὲ   τῶν Ἑλληνικῶν μνημονεύεσθαι τὰ Ἀργολικά,
[10, 2]   τὰ κυριώτατα τῶν δογμάτων· ὀλίγοις  δὲ   τῶν καθωμιλημένων καὶ παρὰ τοῖς
[10, 4]   σεμνυνόμενος περὶ ἑαυτοῦ φησιν· Ἐγὼ  δὲ   τῶν κατ´ ἐμαυτὸν ἀνθρώπων πλείστην
[10, 9]   Ἕλληνας Κέκροπα τὸν γηγενῆ. Κατώτερα  δὲ   τῶν Κέκροπος ἱστορεῖται χρόνων τὰ
[10, 8]   ἐκδόντα τυχεῖν ἀξιολόγου δόξης. Πάντων  δὲ   τῶν παλαιῶν ἀγαλματοποιῶν τοὺς μάλιστα
[10, 1]   οὐκ ἀταλαιπώρως μέν, ἐξ ἐράνου  δὲ   τῶν παρὰ βαρβάροις μαθημάτων τὴν
[10, 3]   χρόνων ἀνιχνεῦσαι τὸν κλέπτην. Ἐγὼ  δὲ   ὑποπτεύω μὲν τὸν ὑφῃρημένον εἶναι
[10, 1]   εἰ μὴ τοῦτο, συνενεχθῆναι  δὲ   φαίη τις αὐτοὺς φυσικαῖς ὑποκινηθέντας
[10, 8]   Εἶτα πάλιν προβὰς ἐπιλέγει· ελάμποδα  δέ   φασι μετενεγκεῖν ἐξ Αἰγύπτου τὰ
[10, 6]   Ἀριστόδημος καὶ Ἀριστοτέλης, πρὸς τούτοις  δὲ   Φιλοστέφανος, ἀλλὰ καὶ Στράτων
[10, 11]   οὗ κατακλυσμὸς πρῶτος, κατὰ  δὲ   Φόρβαντα Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ Ἀκταία
[10, 12]   τὰ μετὰ τὸν κατακλυσμόν. Κατὰ  δὲ   Φόρβαντα Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ Ἀκταία
[10, 12]   καὶ Ἰλίου κατάληψις. Εἰ  δὲ   χρὴ πείθεσθαι καὶ Ἡσιόδῳ τῷ
[10, 8]   θεῖναι κατὰ τὴν ποίησιν· Ἑρμῆς  δὲ   ψυχὰς Κυλλήνιος ἐξεκαλεῖτο ἀνδρῶν ἡρώων·
[10, 10]   Ἑλληνικοῖς συνέδραμεν χρόνος. Μετὰ  δὲ   Ὤγυγον, διὰ τὴν ἀπὸ τοῦ
[10, 4]   ἀναγκαίου τινὸς ἐπιτήδευσιν συνήργει· ἀλώμενοι  δὲ   ὧδε κἀκεῖσε καὶ τὸν βίον
[10, 12]   μιᾷ πλείους διαριθμοῦνται, ἔτη  δέ,   ὡς ἔπος εἰπεῖν, τετρακόσια καὶ
[10, 8]   μέχρι τοῦ νῦν καιροῦ, οἰκοδομηθέντος  δέ,   ὡς μέν τινές φασιν, ὑπὸ
[10, 10]   τῶν χρόνων παραλλαγή. Σημειωτέον  δὲ   ὡς τι ποτὲ ἐξαίρετον
[10, 3]   Σοφοκλέους κλοπῆς πραγματείαν κατεβάλετο. Κεκίλιος  δέ,   ὥς τι μέγα πεφωρακώς, ὅλον
[10, 5]   σημεῖα‘ Καὶ παρὰ μὲν Ἑβραίοις  τοιάδε   τίς ἐστιν τῶν στοιχείων
[10, 4]   παρὰ τοῖς Ἕλλησι διαφερόντως τὸ  τηνικάδε   μάλιστα ἦν ἀκμάζων, Πύθιος
[10, 2]   τοῦ λόγου πάλιν τελευτῶν προστίθησι  τάδε·   Ἐπιλείψει με βίος, εἰ
[10, 9]   συσκευῆς Πορφύριος ῥήμασιν αὐτοῖς  τάδε·   Ἱστορεῖ δὴ τὰ περὶ Ἰουδαίων
[10, 2]   ὁμοφύλους λάθρα διαδείκνυνται. Οἱ γὰρ  μηδὲ   ἑαυτῶν, σχολῇ γ´ ἂν τῶν
[10, 6]   ἐν ἱεροῖς γυναιξὶ μίσγεσθαι ἐκώλυσαν  μηδὲ   εἰς ἱερὰ εἰσιέναι ἀπὸ γυναικῶν
[10, 2]   φιλοσοφίαν τήν τε ἱστορίαν, ἀλλὰ  μηδὲ   τὴν ῥητορικὴν τοῦ ὁμοίου ἐλέγχου
[10, 1]   ὡς ἐπ´ οἰκείοις πόνοις ἐσεμνύνατο.  Μηδὲ   τοῦτον δ´ ὑπολάβῃς ἐμὸν εἶναι
[10, 12]   τῶν ἀρχαίων εἰς λόγους, τῶν  τῇδε   τῇ πόλει τὰ ἀρχαιότατα λέγειν
[10, 2]   ὑπόδειγμα ἐναργὲς τῷ διορᾶν δυναμένῳ  τοιαίδε   οὖσαι ἅλις ἔστωσαν. Ἤδη δὲ
[10, 11]   τὸν τρόπον. Γεγόνασιν Ἀργείων βασιλεῖς  οἵδε·   Ἴναχος, Φορωνεύς, Ἆπις, Ἀργεῖος, Κρίασος,
[10, 4]   ἐπονομάσαι σοφούς. Ἀμφὶ Κῦρον δὲ  οἵδε   τὸν Περσῶν ἤκμασαν βασιλέα. Οὗτος
[10, 4]   πολιτικῶν ἐπιτηδευμάτων. Ἡγοῦμαι δέ μοι  τήνδε   συμβαλεῖσθαι τὴν σημείωσιν εἰς ἀπόδειξιν
[10, 10]   λαοῦ μετὰ Μωσέως ἔξοδον γεγενῆσθαι,  τόνδε   τὸν τρόπον· ἐπὶ πρώτην Ὀλυμπιάδα
[10, 10]   ἐφαπτόμενος δὲ τῶν Ἑλληνικῶν, ἐφαρμόσω  τόνδε   τὸν τρόπον· λαβόμενος μιᾶς πράξεως
[10, 1]   φέρε ἐπιθεωρήσωμεν, ὡς οὐ μόνον  τῶνδε   γραφῆς ἠξίωσαν τὴν μνήμην, ἀλλὰ
[10, 5]   μὴ Ἑλλήνων οἰκείας εἶναι τὰς  τοιάσδε   φωνάς· Ἑβραίων ἄρα, παρ´ οἷς
[10, 1]   μοι πρώτου λαβὼν ἀνάγνωθι τὰς  τοιάσδε   φωνάς· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β' ΚΛΗΜΕΝΤΟΣ ΠΕΡΙ
[10, 9]   τοῖς Μωσέως πλησιάζειν χρόνοις εἴρηνται,  οὐδὲ   αὐτοὶ κατὰ Μωσέα γενόμενοι, ἀλλὰ
[10, 4]   τοῦ ἐπὶ πάντων θεοῦ φύραντες  οὐδέ   γε τὸ ψεῦδος ἅμα τῷ
[10, 4]   εἰπεῖν, ἁπάντων οὐχ Ἑβραίων μόνον  οὐδέ   γε Φοινίκων καὶ Αἰγυπτίων, ἀλλὰ
[10, 10]   τὰ πλασσόμενα τῶν ὀνομάτων  οὐδὲ   γενέσθαι φησὶ Φιλόχορος. Καὶ αὖθις·
[10, 4]   παῖδές ἐστε, γέρων δὲ Ἑλλήνων  οὐδὲ   εἷς, οὐδέ ἐστι παρ´ ὑμῖν
[10, 4]   γέρων δὲ Ἑλλήνων οὐδὲ εἷς,  οὐδέ   ἐστι παρ´ ὑμῖν χρόνῳ πολιὸν
[10, 4]   τῶν φιλοσοφίᾳ λυσιτελούντων μαθημάτων, καὶ  οὐδὲ   μόνων τούτων, ἀλλὰ καὶ τῶν
[10, 7]   τὰ περὶ τὰς ἀναγραφάς, ἀλλ´  οὐδὲ   παρ´ αὐτοῖς Ἀθηναίοις, οὓς αὐτόχθονας
[10, 7]   γεγονότες, Ἡρόδοτον δὲ πάντες. Ἀλλ´  οὐδὲ   περὶ τῶν Σικελικῶν τοῖς περὶ
[10, 3]   χρῆμ´ ἀνὴρ ληΐζεται ἄμεινον ἐσθλῆς  οὐδὲ   ῥίγιον κακῆς, Εὐριπίδης δὲ ἐν
[10, 11]   τῶν χρόνων ἀναγραφή, παρὰ τούτοις  οὐδὲ   τὰ τῆς ἱστορίας ἀληθεύειν δύναται.
[10, 8]   καὶ βαρβάρους τὰ φιλοσόφων, ὧν  οὐδὲ   τῆς γλώσσης εἰκὸς ἦν ἐπαΐειν,
[10, 4]   βιωφελοῦς εἰς τὸ παντελὲς ἐχήρευεν.  Οὐδέ   τι πρὸς ἀγαθῶν λόγων εὕρεσιν
[10, 4]   φιλοσοφίαν αὐτοὺς τὸ παράπαν ὠφέλει,  οὐδέ   τις ἄλλος θεῶν αὐτοῖς εἰς
[10, 3]   συγγραφέων τρόπος ὅτι τε  οὐδὲ   τοῦ καθ´ ἑαυτῶν ἐφείσαντο ἐλέγχου,
[10, 7]   ὕστερος φαίνεται γενόμενος. Καί φασιν  οὐδὲ   τοῦτον ἐν γράμμασι τὴν αὑτοῦ
[10, 9]   πρῶτος Ἀθηνᾶς ἄγαλμα συστήσασθαι, ὡς  οὐδὲ   τούτων ἐκ παλαιοῦ ὑπαρχόντων. Μετὰ
[10, 10]   ἐπιλέγει· Φαμὲν τοίνυν ἔκ γε  τοῦδε   τοῦ συγγράμματος Ὤγυγον, ὃς τοῦ
[10, 12]   Καὶ τὰ τῆς λέξεως αὐτοῦ  ὧδε   ἔχει· Κατέσκαψε δὲ τὴν Ἀούαριν
[10, 4]   τινὸς ἐπιτήδευσιν συνήργει· ἀλώμενοι δὲ  ὧδε   κἀκεῖσε καὶ τὸν βίον ἅπαντα
[10, 4]   Ἐπινομίδι, Σύρων ὁμοῦ καὶ Αἰγυπτίων  ὧδέ   πη μνημονεύοντος· Τούτου δ´ αἴτιος
[10, 8]   Ἀλλ´ οὗτος μὲν λόγος  ὧδέ   πως ἀποδεδειγμένος ἐνταῦθά μοι εἰληφέτω
[10, 9]   Δεῖ δὴ συλλογίσασθαι τὰ προκείμενα  ὧδέ   πως· εἴπερ Σαγχουνιάθων ἐπὶ
[10, 9]   Μωσέα γεγονέναι καὶ μὴ πρότερον,  ὧδε   τὸν ἔλεγχον ἐφοδεύσω· εἴπερ ἐπὶ
[10, 14]   ἔτη νβʹ καθ´ ὃν προφητεύουσιν  Ὠσηέ,   Ἀμώς, Ἡσαΐας, Ἰωνᾶς· μετὰ δὲ
[10, 9]   καθ´ ὃν ἐπροφήτευον Ἡσαΐας καὶ  Ὠσηὲ   ὅσοι τε τούτοις γεγόνασι σύγχρονοι,
[10, 5]   ἐστι μάθε‘ τὸ ὅλον ὅμως  μάθε‘   Μετὰ ταῦτα τρισκαιδέκατον στοιχεῖόν ἐστι
[10, 5]   ὅμως‘ ἔπειτα Λάβδ, ἐστι  μάθε‘   τὸ ὅλον ὅμως μάθε‘ Μετὰ
[10, 4]   ταῦτα, ἐκεῖνα δέ μοι πρῶτα  δίελθε,   δι´ ὧν Ἕλληνες τὰ πάντα
[10, 10]   Κατὰ δὲ τοὺς τούτου χρόνους  ἐξῆλθε   Μωσῆς ἀπ´ Αἰγύπτου· καὶ ὡς
[10, 4]   τὰ παρ´ ἑκάστοις σοφὰ πολυπραγμονῶν  ἐπῆλθε   Βαβυλῶνα καὶ Αἴγυπτον καὶ πᾶσαν
[10, 4]   ἔτεα ὀγδώκοντα ἐπὶ ξένης ἐγενήθην.  Ἐπῆλθε   γὰρ καὶ οὗτος Βαβυλῶνά τε
[10, 1]   ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑ ΣΕΜΝΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ  ΠΑΡΗΛΘΕ·   ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΒΡΑΙΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ.
[10, 3]   ἂν εἴη ἔργον‘ φησίν,  Ἀπολλώνιε,   ἐκ τῶν χρόνων ἀνιχνεῦσαι τὸν
[10, 14]   Ἄσα ἔτη μαʹ Ἰωσαφὰθ ἔτη  κεʹ   Ἰωρὰμ ἔτη ηʹ Ὀχοζίας ἔτος
[10, 10]   Ἰησοῦ τοῦ μετ´ ἐκεῖνον ἡγησαμένου  κεʹ   πρεσβυτέρων ἔτη λʹ τῶν μετὰ
[10, 3]   διάνοιαν Σιμωνίδης ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ  μετήνεγκε   λαβὼν οὕτως· γυναικὸς οὐδὲν χρῆμ´
[10, 12]   Ζηνὶ δ´ ἄρ´ Ἀτλαντὶς Μαίη  τέκε   κύδιμον Ἑρμῆν, κήρυκ´ ἀθανάτων, ἱερὸν
[10, 12]   Καδμείη δ´ ἄρα οἱ Σεμέλη  τέκε   φαίδιμον υἱὸν μιχθεῖς´ ἐν φιλότητι,
[10, 3]   λοιδόρων ἰάμβων καὶ ἐπιγραμμάτων ποιητής,  παρῴδηκε   τὰς Ἐφόρου κλοπὰς ἐξελέγχων, Πολλίωνος
[10, 3]   ἕτερος παρὰ τοῦ ἑτέρου  μετέθηκε   πρόδηλον· συγχρονούντων δ´ αὐτῶν, ὑμῶν
[10, 3]   Θεόπομπος ἀργά τε καὶ ἀκίνητα  πεποίηκε   καὶ ἄπρακτα. Λόγου γὰρ δύναμιν
[10, 3]   φάλαγγας, Ἀντίμαχος μεταθεὶς ἡμιστίχια  πεποίηκε   Λαῶν οἷσιν ἄνασσον ἐκαρτύναντο φάλαγγας.
[10, 3]   μετενήνοχε· Φερεκύδην γὰρ τὸν Σύριον  πεποίηκε   ταῦτα προλέγοντα. Οὐ μόνον δὲ
[10, 14]   Κῦρος βασιλεύει Περσῶν, ὃς καὶ  ἀνῆκε   τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Ἰουδαίων, ἐπιτρέψας
[10, 3]   λέγειν περιττόν, καὶ τοῦ ξένου  προστέθεικε   τοὔνομα, Περίλαον αὐτὸν καλεῖσθαι λέγων.
[10, 2]   φησί, Σαμουὴλ τὸν κύριον, καὶ  ἔδωκε   κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν
[10, 7]   καὶ τοὺς μαθεῖν βουλομένους διδάξειν  ἔμελλε   καὶ τοὺς ψευδομένους ἐλέγξειν,
[10, 12]   Ἰλιάδα πεποιηκώς) μεσάτα, λαμπρὰ δ´  ἐπέτελλε   σελάνα· ἕτεροι Σκιροφοριῶνος τῇ αὐτῇ
[10, 2]   πάλιν τελευτῶν