HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Eusèbe de Césarée, Préparation évangélique, livre X

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


α  =  413 formes différentes pour 1206 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, Chap.
[10, 14]   Ἰωρὰμ ἔτη ηʹ Ὀχοζίας ἔτος  αʹ   Γοθολιὰ ἔτη ζʹ Ἰωὰς ἔτη
[10, 9]   δευτέρου ἔτους Δαρείου ἐπὶ τὴν  αʹ   Ὀλυμπιάδα ἔτη συνάγοιτ´ ἂν σνϛ
[10, 1]   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  Α'   ΩΣ ΠΑΡΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ
[10, 5]   ἐφαψάμενος καὶ Κλήμης ἐπάκουσον     φησιν· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ·
[10, 1]   ζητουμένων εἰς ψυχῆς ὠφέλειαν δογμάτων,     δὴ καὶ συνεκτικώτατα γένοιτ´ ἂν
[10, 3]   ἐκλογαῖς; Λατῖνος δ´ ἓξ βιβλίοις,     ἐπέγραψε Περὶ τῶν οὐκ ἰδίων
[10, 2]   αὐτῶν ἤτοι ἀληθῆ ταῦτά ἐστιν,     ἱστοροῦσιν, ψευδῆ. Ψευδῆ μὲν
[10, 6]   οἱ πρὸς τῇ Ἰταλίᾳ πρῶτοι  φόρμιγγα   εὗρον οὐ πολὺ τῆς κιθάρας
[10, 6]   δι´ ὀνείρων μαντικήν. Τυρρηναῖοι δὲ  σάλπιγγα   ἐπενόησαν καὶ Φρύγες αὐλόν· Φρύγες
[10, 6]   Φασὶ δὲ καὶ τὴν πλαγίαν  σύριγγα   Σάτυρον εὑρεῖν τὸν Φρύγα· τρίχορδον
[10, 1]   πᾶσιν, αὐτοῖς δέ γε, ὧν  μέγα   κλέος καθ´ Ἑλλάδα, καὶ φιλοσόφων
[10, 3]   κατεβάλετο. Κεκίλιος δέ, ὥς τι  μέγα   πεφωρακώς, ὅλον δρᾶμα ἐξ ἀρχῆς
[10, 6]   ταῦτα ἱστόρησαν. Παρεθέμην δὲ αὐτῶν  ὀλίγα   εἰς σύστασιν τῆς παρὰ βαρβάροις
[10, 2]   ὁμοίου ἐλέγχου περιίδωμεν, καὶ τούτων  ὀλίγα   παραθέσθαι εὔλογον. Εἶτ´ ἀκολούθως Ὀρφέως,
[10, 7]   Αἰγυπτίων καὶ Χαλδαίων γενομένους μαθητὰς  ὀλίγα   συγγράψαι· καὶ ταῦτα τοῖς Ἕλλησιν
[10, 3]   τῶν Ἑλληνικῶν μεταθεὶς Θεόπομπος  ἀργά   τε καὶ ἀκίνητα πεποίηκε καὶ
[10, 6]   κρούματα δὲ Ὄλυμπον ὁμοίως τὸν  Φρύγα,   καθάπερ Φρύγιον ἁρμονίαν καὶ μιξοφρύγιον
[10, 6]   ἁρμονίαν Ἄγνιν τὸν καὶ αὐτὸν  Φρύγα·   κρούματα δὲ Ὄλυμπον ὁμοίως τὸν
[10, 6]   πλαγίαν σύριγγα Σάτυρον εὑρεῖν τὸν  Φρύγα·   τρίχορδον δὲ ὁμοίως καὶ τὴν
[10, 12]   ἔην (φησὶν τὴν Μικρὰν  Ἰλιάδα   πεποιηκώς) μεσάτα, λαμπρὰ δ´ ἐπέτελλε
[10, 10]   ὡς προειρήκαμεν. Ἐπὶ δὲ πρώτην  Ὀλυμπιάδα   ἀπὸ Μωσέως ἔτη ακʹ εἴπερ
[10, 9]   ἔτους Δαρείου ἐπὶ τὴν αʹ  Ὀλυμπιάδα   ἔτη συνάγοιτ´ ἂν σνϛ Ὀλυμπιάδες
[10, 11]   Θάλητος γενομένου περὶ τὴν πεντηκοστὴν  Ὀλυμπιάδα   καὶ τὰ περὶ τῶν μετ´
[10, 9]   μετὰ τούτους περὶ τὴν πεντηκοστὴν  Ὀλυμπιάδα   οἱ ἀμφὶ Πυθαγόραν καὶ Δημόκριτον
[10, 9]   εἶναι τὴν πρώτην καθ´ Ἕλληνας  Ὀλυμπιάδα   σύνδρομον Ἡσαΐᾳ τῷ προφήτῃ καὶ
[10, 10]   τόνδε τὸν τρόπον· ἐπὶ πρώτην  Ὀλυμπιάδα   τὴν προειρημένην ἀπὸ Ὠγύγου ἔτη
[10, 11]   Πεισιστρατιδῶν ἀρχήν, περὶ τὴν πεντηκοστὴν  Ὀλυμπιάδα.   Τοῦ δ´ Ὀρφέως Μουσαῖος μαθητής.
[10, 11]   νομοθετεῖ Λακεδαιμονίοις. Δράκων δὲ περὶ  Ὀλυμπιάδα   τριακοστὴν καὶ ἐνάτην εὑρίσκεται γεγονώς·
[10, 11]   δὲ Ἀρχίλοχος ἤκμασε περὶ  Ὀλυμπιάδα   τρίτην καὶ εἰκοστήν, κατὰ Γύγην
[10, 2]   ηὔξατο οἰκτεῖραι αὐτὸν τετρυχωμένην τὴν  Ἑλλάδα.   Ἅμα δὲ εὐχομένου βροντὴ ἐξαίσιος
[10, 1]   γε, ὧν μέγα κλέος καθ´  Ἑλλάδα,   καὶ φιλοσόφων διατριβαῖς ἐξητασμένα ζηλοῦν
[10, 12]   κίνησις. Ἦν δὲ κατὰ τὴν  Ἑλλάδα   κατὰ μὲν Φορωνέα τὸν μετ´
[10, 2]   οἱ Ἕλληνες, αὐχμοῦ ποτὲ τὴν  Ἑλλάδα   πολυχρονίως φθείροντος καὶ ἐπεχούσης ἀγονίας
[10, 7]   βραχὺ τῆς Περσῶν ἐπὶ τὴν  Ἑλλάδα   στρατείας τῷ χρόνῳ προέλαβον. Ἀλλὰ
[10, 7]   καθιεροῦσθαι. Τὸν δὲ περὶ τὴν  Ἑλλάδα   τόπον μυρίαι μὲν φθοραὶ κατέσχον,
[10, 5]   Ἄλφ, μεταληφθὲν εἰς τὴν  Ἑλλάδα   φωνὴν λέγοιτ´ ἂν μάθησις‘ τὸ
[10, 8]   μὴ ἀγνοῆσαι, ἀρχῆθεν ἐπὶ τὴν  Ἑλλάδα   φωνὴν μεταβεβλημένα. ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' ΠΕΡΙ
[10, 11]   Μῶχος. Τούτων τὰς βίβλους εἰς  Ἑλληνίδα   κατέταξε φωνὴν Λαῖτος, καὶ
[10, 4]   οὗτος Βαβυλῶνά τε καὶ τὴν  Περσίδα   καὶ Αἴγυπτον, τοῖς τε Αἰγυπτίοις
[10, 14]   καθ´ ὃν προφητεύουσιν Ἱερεμίας, Βαρούχ,  Ὀλδᾶ   καὶ ἄλλοι προφῆται· ἔπειτα Ἰωάχαζ
[10, 8]   χερσίν. Εἶτα πάλιν προβὰς ἐπιλέγει·  ελάμποδα   δέ φασι μετενεγκεῖν ἐξ Αἰγύπτου
[10, 8]   Ὀρφέα τε καὶ Μουσαῖον καὶ  Μελάμποδα   καὶ Δαίδαλον, πρὸς δὲ τούτοις
[10, 12]   Δήμητραν καλεῖσθαί φησιν, κατὰ  Λυγκέα   γίνεται ἑνδεκάτῃ ὕστερον Μωσέως γενεᾷ.
[10, 11]   τὴν Κρήτην ἀνακομιδή· κατὰ δὲ  Λυγκέα   τῆς Κόρης ἁρπαγὴ καὶ
[10, 12]   εἰς Φοινίκην ἀνακομιδή· κατὰ δὲ  Λυγκέα   τῆς κόρης ἁρπαγὴ καὶ
[10, 10]   ἱστοριῶν φησι κατὰ Ἴναχον Ἄργους  βασιλέα,   Ἀμώσιος Αἰγυπτίων βασιλεύοντος, ἀποστῆναι Ἰουδαίους,
[10, 11]   πράξεις ἐκτιθέμενος κατὰ Ἄμωσιν Αἰγύπτου  βασιλέα   γεγονέναι Ἰουδαίοις φησὶ τὴν ἐξ
[10, 11]   Ἄμωσις ἐγένετο κατὰ Ἴναχον τὸν  βασιλέα‘   Μετὰ δὲ τοῦτον Ἀπίων
[10, 12]   βίβλοις κατὰ Ἄμωσίν φησιν Αἰγύπτου  βασιλέα   Μωσέως ἡγουμένου γεγονέναι Ἰουδαίοις τὴν
[10, 4]   δὲ οἵδε τὸν Περσῶν ἤκμασαν  βασιλέα.   Οὗτος δ´ ἦν χρόνος,
[10, 9]   τὸν πέμπτον μετὰ Σεμίραμιν Ἀσσυρίων  βασιλέα,   πεντήκοντα δὲ καὶ ἑκατὸν ὕστερον
[10, 13]   γὰρ Ὓκ καθ´ ἱερὰν γλῶσσαν  βασιλέα   σημαίνει, τὸ δὲ Οὐσσὼς ποιμήν
[10, 12]   Χρονικοῖς. Ἀπὸ δὲ Διονύσου ἐπὶ  Ἡρακλέα   καὶ τοὺς περὶ Ἰάσονα ἀριστεῖς,
[10, 8]   μάλιστα διωνομασμένους διατετριφέναι παρ´ αὐτοῖς,  Τηλεκλέα   καὶ Θεόδωρον, τοὺς Ῥοίκου μὲν
[10, 7]   γὰρ παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἅπαντα  νέα   καὶ χθὲς καὶ πρώην, ὡς
[10, 12]   Λυγκέα γίνεται ἑνδεκάτῃ ὕστερον Μωσέως  γενεᾷ.   Ἆπίς τε Ἄργους βασιλεὺς
[10, 12]   Τριόπας δὲ συγχρονεῖ Ἴσιδι ἑβδόμῃ  γενεᾷ   ἀπὸ Ἰνάχου· εἰσὶ δὲ οἳ
[10, 11]   μετὰ Δαναὸν βασιλεύσαντος γέγονεν, ἑνδεκάτῃ  γενεᾷ   μετὰ Ἴναχον. Λυκοῦργος δέ, πολὺ
[10, 12]   Προμηθεὺς δὲ κατὰ Τριόπαν, ἑβδόμῃ  γενεᾷ   μετὰ Μωσέα· ὥστε καὶ πρὸ
[10, 12]   πρεσβύτερός ἐστι τῶν Τρωϊκῶν μιᾷ  γενεᾷ·   τοῦ γοῦν Τληπολέμου, ὃς ἦν
[10, 11]   μιᾷ τῶν Τρωϊκῶν προγενέστερος πέφηνε  γενεᾷ.   Τοῦτο δέ ἐστι φανερὸν ἀπὸ
[10, 12]   φησι κατὰ λέξιν Τατιανός·  ἐννέα   δὲ τὰ Ἀρκαδικὰ τὰ ἀπὸ
[10, 12]   Κρητὸς ἐν Κρήτῃ. Ἀκουσίλαος γὰρ  Φορωνέα   πρῶτον ἀνθρώπων γενέσθαι λέγει· ὅθεν
[10, 11]   μετὰ Μωσέα. Κατὰ μὲν γὰρ  Φορωνέα   τὸν μετ´ Ἴναχον μνημονεύεται παρ´
[10, 12]   κατὰ τὴν Ἑλλάδα κατὰ μὲν  Φορωνέα   τὸν μετ´ Ἴναχον ἐπὶ
[10, 14]   ἅλωσιν. Μετὰ δὲ Ἠλεὶ τὸν  ἱερέα   ἡγεῖται τοῦ λαοῦ Σαμουήλ. Μεθ´
[10, 9]   κατ´ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν Σαγχουνιάθωνα  Μωσέα   γεγονέναι καὶ μὴ πρότερον, ὧδε
[10, 9]   χρόνοις εἴρηνται, οὐδὲ αὐτοὶ κατὰ  Μωσέα   γενόμενοι, ἀλλὰ σχεδὸν τοῖς ἐκείνου
[10, 9]   Δαβὶδ ἐβασίλευον καὶ οἱ μετὰ  Μωσέα   διέλαμπον προφῆται· ὥστε τὰ πάντα
[10, 9]   ἀλλὰ καὶ Ἑβραίους αὐτόν τε  Μωσέα   καὶ τοὺς μετ´ αὐτὸν προφήτας
[10, 11]   οἳ ὅσα παρὰ τῶν κατὰ  Μωσέα   καὶ τῶν ὁμοίως αὐτῷ φιλοσοφούντων
[10, 9]   εὕροις ἂν κατὰ μὲν Ἑβραίους  Μωσέα,   κατὰ δὲ Ἕλληνας Κέκροπα τὸν
[10, 11]   γινώσκονται, δῆλον ὡς καὶ μετὰ  Μωσέα.   Κατὰ μὲν γὰρ Φορωνέα τὸν
[10, 10]   βασιλεύοντος, ἀποστῆναι Ἰουδαίους, ὧν ἡγεῖσθαι  Μωσέα.   Μέμνηται δὲ καὶ Ἡρόδοτος τῆς
[10, 12]   συνῶπται κατὰ Ἴναχον ἠκμακέναι τὸν  Μωσέα.   Παλαίτερα δὲ τῶν Ἑλληνικῶν μνημονεύεσθαι
[10, 10]   κατὰ τοὺς αὐτοὺς χρόνους γενέσθαι  Μωσέα·   Πολέμων μὲν ἐν τῇ πρώτῃ
[10, 8]   Μωσῆς τε καὶ οἱ μετὰ  Μωσέα   προφῆται, εὖ ἂν ἔχοι διελθεῖν,
[10, 9]   δὲ τοῦ φιλοσόφου παλαιότερον τὸν  Μωσέα   συνίστησιν. δὲ Σεμίραμις τῶν
[10, 14]   κατ´ αὐτὸν ἱστορίας τυγχάνει. Μετὰ  Μωσέα   τοίνυν προέστη τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους
[10, 9]   πλησιάζοντες· ὡς τοσοῦτον εἶναι πρεσβύτερον  Μωσέα   τοῦ Σαγχουνιάθωνος ὁπόσον ἂν οὗτος
[10, 10]   Ἕλλησι δι´ ἀρχαιότητα μυθεύεται, μετὰ  Μωσέα   τοῦθ´ εὑρίσκεται, κατακλυσμοί τε καὶ
[10, 9]   δὲ ἄρα ἔτεσιν εἰκὸς ἦν  Μωσέα   ὑπεράγειν τοὺς δηλουμένους ἄπορον εἰπεῖν·
[10, 12]   κατὰ Τριόπαν, ἑβδόμῃ γενεᾷ μετὰ  Μωσέα·   ὥστε καὶ πρὸ τῆς καθ´
[10, 4]   Ἁρπεδονάπται, οἷς ἐπὶ πᾶσιν ἐπ´  ἔτεα   ὀγδώκοντα ἐπὶ ξένης ἐγενήθην. Ἐπῆλθε
[10, 4]   παλαιοτέρους εἰδέναι. Πρῶτον γοῦν ἁπάντων  Ὀρφέα,   εἶτα δὲ Λίνον κἄπειτα Μουσαῖον
[10, 12]   ὕστερον εἴκοσιν ἑπτὰ οἱ περὶ  Ὀρφέα   καὶ Μουσαῖον καὶ Λίνον τὸν
[10, 4]   τοι Ἕλληνες αὐτοὶ μετά γε  Ὀρφέα   Λίνον τε καὶ Μουσαῖον, οἳ
[10, 8]   ὧν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἐθαυμάσθησαν.  Ὀρφέα   μὲν γὰρ τῶν μυστικῶν τελετῶν
[10, 8]   ἱεραῖς βίβλοις παραβαλεῖν πρὸς ἑαυτοὺς  Ὀρφέα   τε καὶ Μουσαῖον καὶ Μελάμποδα
[10, 13]   κράτος εἷλον. Καὶ ἐπιλέγει μετὰ  βραχέα·   Ἐκαλεῖτο δὲ τὸ σύμπαν αὐτῶν
[10, 10]   τὸ χρήσιμον ἐκλεγήσεται. Καὶ μετὰ  βραχέα   ἐπιλέγει· Φαμὲν τοίνυν ἔκ γε
[10, 3]   λέξιν μετήνεγκεν ἐκ τῆς Περιηγήσεως,  βραχέα   παραποιήσας, τὰ τοῦ Φοίνικος ὀρνέου
[10, 11]   ἱστορίας ἀληθεύειν δύναται. Καὶ μετὰ  βραχέα·   Πλὴν Ὅμηρος ἔστω μὴ μόνον
[10, 3]   τὸ χεῖρον διέστρεψε. Καὶ μετὰ  βραχέα   φησί· Καὶ τί ὑμῖν λέγω
[10, 10]   βασιλέως Βαβυλῶνος, παρέτεινεν ἔτη ἑβδομήκοντα,  καθὰ   προεφήτευσεν Ἱερεμίας. Τοῦ δὴ Ναβουχοδονόσορ
[10, 1]   παρὰ τοῖς ἀνδράσιν ἱερὰς βίβλους  ἀπεδεξάμεθα   προδιειληφότες κἄπειτα καὶ αὐτοὺς τοὺς
[10, 14]   ἀγαπήσαντες τὰ Ἑβραίων λόγια τιμᾶν  διανενοήμεθα.  
[10, 1]   καὶ φιλοσόφων διατριβαῖς ἐξητασμένα ζηλοῦν  προειλόμεθα.   Τούτους δ´ ἂν εὕροις ἀριθμῷ
[10, 2]   Ἑλληνικῇ μυθολογίᾳ τερατευόμενοι. Καὶ δὴ  πευσόμεθα   παρ´ αὐτῶν ἤτοι ἀληθῆ ταῦτά
[10, 8]   λόγος ὧδέ πως ἀποδεδειγμένος  ἐνταῦθά   μοι εἰληφέτω τέλος. Οὐ δεῖ
[10, 8]   τοῖς ἀρχαίοις χρόνοις, ἵνα τῶν  ἐνταῦθα   νομίμων καὶ παιδείας μετάσχωσιν. Οἱ
[10, 12]   Πολυδεύκους ἀποθέωσιν ἔτη πεντήκοντα τρία·  ἐνταῦθά   που καὶ Ἰλίου κατάληψις.
[10, 4]   μικρὸν ὕστερον διιόντι καταφανὲς ἔσται.  Ἐνταῦθά   που νέοι τῷ χρόνῳ οἱ
[10, 11]   δ´ ἡμεῖς ἐφ´ ἕτερον· ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ  ΙΑ'   ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑΤΙΑΝΟΥ.
[10, 14]   τρεῖς· μεθ´ ὃν Ἰωακεὶμ ἔτη  ιαʹ   μεθ´ ὃν πάντων ὕστατος Σεδεκίας
[10, 13]   Ἀσίας κρατεῖν) ἐν τῇ νῦν  Ἰουδαίᾳ   καλουμένῃ πόλιν οἰκοδομησαμένους τοσαύταις μυριάσιν
[10, 4]   εὑροῦσα, τὰ μὲν σεμνὰ καὶ  παλαιὰ   τῆς πατρόθεν εἰς αὐτοὺς ἡκούσης
[10, 9]   πρώτην καθ´ Ἕλληνας Ὀλυμπιάδα σύνδρομον  Ἡσαΐᾳ   τῷ προφήτῃ καὶ τοῖς τούτῳ
[10, 11]   δὲ Φόρβαντα Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ  Ἀκταία   Ἀττική· κατὰ δὲ Τριόπαν
[10, 12]   δὲ Φόρβαντα Ἀκταῖος, ἀφ´ οὗ  Ἀκταία   Ἀττική· κατὰ δὲ Τριόπαν
[10, 7]   Ἕλληνας ὡς μόνους ἐπισταμένους τὰ  ἀρχαῖα   καὶ τὴν ἀλήθειαν περὶ αὐτῶν
[10, 14]   Σολομῶνα βασιλεύει Ῥοβοὰμ ἔτη ιζʹ  Ἀβιὰ   ἔτη γʹ Ἄσα ἔτη μαʹ
[10, 14]   αὐτῶν φιλοσόφοις ἀγαπήσαντες τὰ Ἑβραίων  λόγια   τιμᾶν διανενοήμεθα.
[10, 2]   ἡμετέραν ἐπιστροφὴν παραδόξως ἐνεργούμενα, Ἑλληνικῇ  μυθολογίᾳ   τερατευόμενοι. Καὶ δὴ πευσόμεθα παρ´
[10, 9]   διευκρινήσαντες τῇ παρ´ Ἑβραίοις συνέστησαν  ἀρχαιολογίᾳ,   πλουσίᾳ καὶ ποικίλῃ κατασκευῇ κεχρημένοι
[10, 11]   οἱ κατ´ αὐτοὺς σοφισταὶ κεχρημένοι  περιεργίᾳ,   οἳ ὅσα παρὰ τῶν κατὰ
[10, 9]   Δήμητρος μυστήρια, Ἐλευσινίων ἵδρυσις, Τριπτολέμου  γεωργία,   Εὐρώπης ὑπὸ Διὸς ἁρπαγή, Ἀπόλλωνος
[10, 11]   τεμένους καθίδρυσις καὶ Τριπτολέμου  γεωργία   καὶ Κάδμου εἰς Θήβας
[10, 12]   τεμένους καθίδρυσις καὶ Τριπτολέμου  γεωργία   καὶ Κάδμου εἰς Θήβας
[10, 11]   Καὶ δὴ τούτων οὕτως ἀποδεδειγμένων  διὰ   βραχέων ἔτι καὶ περὶ τῆς
[10, 10]   Ὀλυμπιάδος νεʹ ἔτος τὸ πρῶτον,  διὰ   Ζοροβάβελ, καθ´ ὃν Ἰησοῦς
[10, 8]   Μώμεμφιν. Τά τε περὶ τὸν  Δία   καὶ τὴν Ἥραν μυθολογούμενα περὶ
[10, 2]   ἀγονίας καρπῶν, οἱ καταλειφθέντες, φασί,  διὰ   λιμὸν ἱκέται παραγενόμενοι εἰς Δελφοὺς
[10, 10]   πρῶτον ἔτος τῆς ἀπ´ Αἰγύπτου  διὰ   Μωσέως ἐξόδου Ἰσραήλ, ὅσον ἀπὸ
[10, 2]   ἔτι ἄπιστα αὐτοῖς καταφαίνεται τὰ  διὰ   Μωσέως καὶ τῶν ἄλλων προφητῶν
[10, 2]   τὰ παρὰ τῶν ὁμοίων κεκλοφέναι  διὰ   παραθέσεως τῶν ἑκάστου φωνῶν εὐθύνει.
[10, 12]   φασι, διὰ τὸ ἰέναι αὐτὴν  διὰ   πάσης τῆς γῆς πλανωμένην. Ταύτην
[10, 9]   οἱ τῶν λόγων πατέρες καὶ  διὰ   πλειόνων μαρτύρων, ἀλλὰ μὴ δι´
[10, 3]   ῥηθέντα μνημονεύειν. Καὶ ταῦτ´ εἰπὼν  διὰ   πλειόνων τίθησι τὰς ἀποδείξεις. Ἀλλ´
[10, 13]   υἱὸν Θμούθωσιν ἐπιχειρῆσαι μὲν αὐτοὺς  διὰ   πολιορκίας ἑλεῖν κατὰ κράτος, ὀκτὼ
[10, 9]   προφητῶν ἀρχαιότητος πλεῖστοι μὲν ἄλλοι  διὰ   σπουδῆς τὴν ἀπόδειξιν ἐν οἰκείοις
[10, 4]   αὐτῶν ἐνδίκως ἐπιμεμψάμενοι καί τινες  διὰ   ταῦτα ἀθεότητα μᾶλλον τῆς τῶν
[10, 10]   τῷ μὴ ἐκ πλείστου διαστήματος,  διὰ   τετραετίας δὲ τὰς ἀναγραφὰς αὐτῶν
[10, 10]   χρόνος. Μετὰ δὲ Ὤγυγον,  διὰ   τὴν ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ πολλὴν
[10, 8]   ἰδίαις χερσὶ δεδημιουργημένης· πέρας δὲ  διὰ   τὴν εὐφυΐαν ἀξιωθέντα μεγάλης δόξης
[10, 3]   ἄπρακτα. Λόγου γὰρ δύναμιν καὶ  διὰ   τὴν κλοπὴν ἐξεργασίαν ἐμβάλλειν καὶ
[10, 1]   παρ´ Ἕλλησι φιλοσόφων τετιμημένους, ὡς  διὰ   τὴν πολλὴν εὐδοκίμησιν τῇ δόξῃ
[10, 13]   ἄλλῳ ἀντιγράφῳ οὐ βασιλεῖς σημαίνεσθαι  διὰ   τῆς τοῦ Ὓκ προσηγορίας, ἀλλὰ
[10, 9]   ἴσαις ὑπηγάγετο δυσφημίαις. Οὕτω γὰρ  διὰ   τῆς τῶν ἐχθρῶν ὁμολογίας ἀναμφηρίστως
[10, 11]   ὅπως τὰ ὅσα μὴ συνίεσαν,  διά   τινος ἐπιπλάστου ῥητολογίας παρακαλύπτοντες ὡς
[10, 3]   ἐπλήσθη, ὃν ἠρέμα μὲν ἤλεγξε  διὰ   τὸ ἄγαν αὐτὸν φιλεῖν Ἀριστοφάνης
[10, 12]   οἳ τὴν Ἶσιν Ἰώ φασι,  διὰ   τὸ ἰέναι αὐτὴν διὰ πάσης
[10, 4]   ἔθρεψε τοὺς πρώτους ταῦτα ἐννοήσαντας  διὰ   τὸ κάλλος τῆς θερινῆς ὥρας,
[10, 3]   σιγῶ, Ὁμήρου κωμῳδηθέντος ὑπὸ Κρατίνου  διὰ   τὸ πλεονάσαι ἐν τῷ τὸν
[10, 7]   τῶν γραμμάτων ὕστερον συντεθῆναι καὶ  διὰ   τοῦτο πολλὰς ἐν αὐτῇ σχεῖν
[10, 2]   ἄνωθεν ἐκ τῆς θείας δυνάμεως  διὰ   τῶν ἁγίως βεβιωκότων εἰς τὴν
[10, 3]   τῷ Κατὰ Ὀνήτορος ἐξούλης σχεδὸν  διὰ   τῶν αὐτῶν εἴρηται; ὡς
[10, 7]   τῶν πραγμάτων εἴκαζον; Πλέον γοῦν  διὰ   τῶν βιβλίων ἀλλήλους ἐλέγχουσι καὶ
[10, 2]   τῆς Ἑλληνικῆς ἐπινοίας ἐκ τῆς  διὰ   τῶν γραφῶν εἰς ἡμᾶς δεδομένης
[10, 11]   ἐπὶ Φοίνικας καὶ Ἰουδαίους, ἅτινα  διὰ   τῶν καθ´ ἡμᾶς προφητῶν ἴσμεν
[10, 11]   ἂν ἀποδεικνύηται, θαυμαστόν, ὁπόταν ὑμῖν  διὰ   τῶν ὑμετέρων ὅπλων ἀντερείδων ἀνυπόπτους
[10, 2]   βρέχων ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους’  διὰ   τῶν ὑποτεταγμένων δυνάμεων καὶ τὰ
[10, 5]   διὸ καὶ μάλιστα μὴ ὄντα  ἴδια   Ἑλλήνων ὁμολογεῖται. Ἔστι δὲ τὰ
[10, 2]   δὲ τὰ ἑτέρων ὑφελόμενοι ὡς  ἴδια   ἐξήνεγκαν, καθάπερ {Εὐγ{ ρ} άμμων
[10, 6]   ἐναυπήγησε δὲ αὐτὴν Βόσπορος αὐτόχθων.  Μήδειά   τε, Αἰήτου Κολχίς,
[10, 8]   Ἕλλησι δεδοξασμένων ἐπὶ συνέσει καὶ  παιδείᾳ   παρέβαλον εἰς Αἴγυπτον ἐν τοῖς
[10, 4]   θαυμαστὰ καὶ παρὰ πᾶσι βοώμενα  θεῖά   τε καὶ χρηστήρια ἔργῳ περιττὰ
[10, 5]   τὸ λεγόμενον ἐξ αὐτῶν αἰωνία  βοήθεια‘   Ἐπὶ τούτοις τὸ Ἄϊν,
[10, 5]   αἰωνία‘ εἶτα Σάμχ, ἑρμηνεύεται  βοήθεια‘   ἵν´ τὸ λεγόμενον ἐξ
[10, 5]   ἔφην, ὁμολογεῖν ἀνάγκη μὴ ὄντα  οἰκεῖα   Ἑλλήνων, παραπεποιημένα δὲ ἄντικρυς ἀπὸ
[10, 2]   τοὺς Ἕλληνας. Οἱ γὰρ τὰ  οἰκεῖα   οὕτως ἄντικρυς παρ´ ἀλλήλων ὑφαιρούμενοι
[10, 7]   περὶ τοῦ συγγράφειν τὰς ἱστορίας  ἐπιμέλεια.   Τὰ μέντοι παρ´ Αἰγυπτίοις τε
[10, 11]   δὲ Σθενέλαον τε Ἀμφικτύονος  βασιλεία   καὶ εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ
[10, 12]   δὲ Σθένελον τε Ἀμφικτύονος  βασιλεία   καὶ εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ
[10, 11]   εἰς Θήβας παρουσία Μίνωός τε  βασιλεία·   κατὰ δὲ Προῖτον Εὐμόλπου
[10, 12]   εἰς Θήβας παρουσία Μίνωός τε  βασιλεία·   κατὰ δὲ Προῖτον Εὐμόλπου
[10, 12]   κατακλυσμὸς καὶ ἐν Σικυῶνι  βασιλεία,   πρώτου μὲν Αἰγιαλέως, εἶτα δὲ
[10, 8]   τὸν Χῖον. Πάντων δὲ τούτων  σημεῖα   δεικνύουσι τῶν μὲν εἰκόνας, τῶν
[10, 5]   παρ´ αὐτοῖς Θαῦ, δηλοῖ  σημεῖα‘   Ἔχοι δ´ ἂν διάνοια·
[10, 5]   διάνοια· κλῆσιν κεφαλῆς καὶ ὀδόντων  σημεῖα‘   Καὶ παρὰ μὲν Ἑβραίοις τοιάδε
[10, 8]   δ´ Ὁμήρου παρουσίας ἄλλα τε  σημεῖα   φέρουσι καὶ μάλιστα τὴν τῆς
[10, 5]   τῶν στοιχείων μετάφρασις καὶ  ἑρμηνεία,   λόγου διάνοιαν ἀπαρτίζουσα τῇ τῶν
[10, 4]   εὕρεσιν λυσιτελεῖν δεδυνημένα, τὰ δὲ  ὀθνεῖα   λοιπὸν καὶ βάρβαρα, οἷά τις
[10, 3]   ΠΡΩΤΟΥ ΤΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΑΚΡΟΑΣΕΩΣ. Τὰ  Πλατώνεια   ἑστιῶν ἡμᾶς Λογγῖνος Ἀθήνησι κέκληκεν
[10, 3]   Ἀρητάδου τέ ἐστι Περὶ συνεμπτώσεως  πραγματεία,   ἐξ ὧν τοιαῦτα πολλὰ ἔστι
[10, 12]   αὐτοῖς Ἑβραίων παισὶν προκειμένη  πραγματεία,   καλῶς ἂν ἔχοι καὶ τὰ
[10, 8]   τῶν μάλιστα συνεκτικωτάτων τῇ προκειμένῃ  πραγματείᾳ,   τὸ μέλλοντας τῶν παρὰ τοῖς
[10, 4]   ὧν ἀπελέγχεται παρ´ Ἕλλησι  πολιτεία   τὸν μακρὸν αἰῶνα πτωχεύουσα καὶ
[10, 5]   δὲ τὰ πάντα παρ´ Ἑβραίοις  στοιχεῖα   δύο καὶ εἴκοσιν, ὧν τὸ
[10, 5]   δὴ τὰ πρῶτα τῆς γραμματικῆς  στοιχεῖα,   Ἕλλησιν εἰσηγησάμενος Κάδμος, τὸ γένος
[10, 1]   τε τὰ πρῶτα τῆς γραμματικῆς  στοιχεῖα   μυρίας τε ἄλλας τεχνικὰς καὶ
[10, 11]   ἀναγραφή. Κάδμος γὰρ τὰ  στοιχεῖα   τοῖς προειρημένοις παραδοὺς μετὰ πολλὰς
[10, 5]   γένος Φοῖνιξ ἦν, ὅθεν καὶ  Φοινικήια   τὰ γράμματά τινες τῶν παλαιῶν
[10, 14]   πάντων τῶν Ἑλληνικῶν φιλοσόφων ἀντιπαραβάλλειν  ἡλικίᾳ.   Ἀλλὰ γὰρ τούτων ἀποδειχθέντων καιρὸς
[10, 10]   περὶ Ἴλιον, Ἡρακλειδῶν κάθοδος, Ἰώνων  ἀποικία   καὶ Ὀλυμπιάδες. Ἔδοξε δή μοι
[10, 10]   τύχοιμι. Ἑβραίων μὲν οὖν  μετοικία   ἐπισημοτάτη, αἰχμαλωτισθέντων ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ βασιλέως
[10, 6]   Σικελοί τε οἱ πρὸς τῇ  Ἰταλίᾳ   πρῶτοι φόρμιγγα εὗρον οὐ πολὺ
[10, 4]   δὲ Πλάτων τοῖς ἐν  Ἰταλίᾳ   Πυθαγορείοις σχολάσας οὐ μόνῃ τῇ
[10, 3]   τῶν πρὸ τοῦ Πλάτωνος γεγονότων  βιβλία,   ἐπεὶ ἴσως πλείους ἄν τις
[10, 5]   τῶν στοιχείων μαθήσει τε καὶ  ἐπαγγελίᾳ   προσήκουσαν. Τὸ ὅμοιον δ´ οὐκ
[10, 10]   Ὠγύγου τοίνυν ἐπὶ Κῦρον ἔτη  χίλια   διακόσια τριάκοντα ἑπτά. Εἰ δ´
[10, 10]   προειρημένην ἀπὸ Ὠγύγου ἔτη δειχθήσεται  χίλια   εἴκοσιν· ἀπὸ δὲ πρώτης Ὀλυμπιάδος
[10, 10]   τοὺς χρόνους ἐνόμισαν, ἔτη συνάγεται  χίλια   εἴκοσιν, ὡς καὶ τοῖς προειρημένοις
[10, 14]   ἔτη ηʹ Ὀχοζίας ἔτος αʹ  Γοθολιὰ   ἔτη ζʹ Ἰωὰς ἔτη μʹ
[10, 12]   ὢν πρεσβύτερός ἐστι τῶν Τρωϊκῶν  μιᾷ   γενεᾷ· τοῦ γοῦν Τληπολέμου, ὃς
[10, 12]   Ἰνάχου γενεαὶ μὲν εἴκοσιν  μιᾷ   πλείους διαριθμοῦνται, ἔτη δέ, ὡς
[10, 11]   ἐστὶ διδάσκαλος, δὲ Ἡρακλῆς  μιᾷ   τῶν Τρωϊκῶν προγενέστερος πέφηνε γενεᾷ.
[10, 3]   τὴν πίστιν τῷ λόγῳ παρέχω.  Σπάνια   δὲ τὰ τῶν πρὸ τοῦ
[10, 4]   τῶν σοφῶν Ἑλλήνων ἔσχεν οὐδέν,  πενίᾳ   σοφίας καὶ ἀπορίᾳ συνοικούντων· ἔμπαλιν
[10, 5]   τὸ λεγόμενον ἐξ αὐτῶν  αἰωνία   βοήθεια‘ Ἐπὶ τούτοις τὸ Ἄϊν,
[10, 5]   αὐτῶν‘ ἔπειτα Νοῦν, ἐστιν  αἰωνία‘   εἶτα Σάμχ, ἑρμηνεύεται βοήθεια‘
[10, 7]   πολλὴ πρὸς ἀλλήλους ἐγένετο  διαφωνία   τοῖς συγγραφεῦσι. Δευτέραν δὲ πρὸς
[10, 6]   καὶ βεβαίαν πίστωσιν. ἄκουε τοίνυν  οἷα   καὶ οὗτος γράφει πρὸς λέξιν·
[10, 4]   δὲ ὀθνεῖα λοιπὸν καὶ βάρβαρα,  οἷά   τις γυμνὴ καὶ οἰκείων πτωχεύουσα
[10, 2]   δ´ ἂν εἴποις, εἰ τὰ  ὅμοια   καὶ παρ´ αὐτῶν μάθοις τῶν
[10, 4]   δὴ ταῦτα καὶ ὅσα τούτοις  ὅμοια   παρεφυλάττετο. Πολὺς γοῦν παρὰ τοῖς
[10, 14]   εἰ δὴ καὶ αὐτοὶ τὰ  ὅμοια   τοῖς αὐτῶν φιλοσόφοις ἀγαπήσαντες τὰ
[10, 5]   Σάδη, δικαιοσύνην‘ ὧν  διάνοιά   ἐστι πηγὴ καὶ ὀφθαλμὸς
[10, 5]   σημεῖα‘ Ἔχοι δ´ ἂν  διάνοια·   κλῆσιν κεφαλῆς καὶ ὀδόντων σημεῖα‘
[10, 2]   Ἐντεῦθεν ἄφθονος καὶ πλουσία τελεσφορεῖται  εὐκαρπία,   ταῖς Αἰακοῦ γεωργηθεῖσα εὐχαῖς. Καὶ
[10, 11]   τοῦ Προκοννησίου καὶ τοῦ τὰ  Ἀριμάσπια   συγγράψαντος Ἀσβόλου τε τοῦ Κενταύρου
[10, 11]   ἐκπύρωσις καὶ ἐπὶ Δευκαλίωνος  ἐπομβρία·   κατὰ δὲ Σθενέλαον τε
[10, 12]   ἐκπύρωσις καὶ ἐπὶ Δευκαλίωνος  ἐπομβρία·   κατὰ δὲ Σθένελον τε
[10, 4]   πᾶσι βοώμενα θεῖά τε καὶ  χρηστήρια   ἔργῳ περιττὰ καὶ ἀνωφελῆ κατελάμβανε.
[10, 4]   λόγων εὕρεσιν αὐτοῖς τὰ ἄχρηστα  χρηστήρια   συνεβάλλετο, ἀλλ´ οὐδ´ αὐτὸς
[10, 9]   Κόρης τε ἁρπαγὴ καὶ Δήμητρος  μυστήρια,   Ἐλευσινίων ἵδρυσις, Τριπτολέμου γεωργία, Εὐρώπης
[10, 1]   πλειόνων θεῶν δόξαν τά τε  μυστήρια   καὶ τὰς τελετὰς καὶ προσέτι
[10, 4]   θεῶν καί ποθεν ἄλλοθεν,  μυστήρια   καὶ τελετὰς ξοάνων τε ἱδρύσεις
[10, 10]   Ἰώ, Εὐρώπη, Σπαρτοί, Κόρης ἁρπαγή,  μυστήρια,   νομοθεσίαι, Διονύσου πράξεις, Περσεύς, ἆθλοι
[10, 7]   ἔτεσι στρατευσάντων ὕστερον πολλὴ γέγονεν  ἀπορία   καὶ ζήτησις εἰ γράμμασιν ἐχρῶντο·
[10, 4]   ἔσχεν οὐδέν, πενίᾳ σοφίας καὶ  ἀπορίᾳ   συνοικούντων· ἔμπαλιν δ´ οὖν τῶν
[10, 7]   Ὅλως δὲ τὸ πάντων ἐναντιώτατον  ἱστορίᾳ   πράττοντες διατελοῦσι. Τῆς μὲν γὰρ
[10, 10]   τοῖς χιλίοις εἴκοσιν ἔτεσιν ἐπίσημος  ἱστορία   τυγχάνει, κατὰ τὸ χρήσιμον ἐκλεγήσεται.
[10, 12]   Ἀργοῖ πλεύσαντας, συνάγεται ἔτη ἑξήκοντα  τρία·   Ἀσκληπιός τε καὶ Διόσκουροι συνέπλεον
[10, 12]   καὶ Πολυδεύκους ἀποθέωσιν ἔτη πεντήκοντα  τρία·   ἐνταῦθά που καὶ Ἰλίου
[10, 14]   Γεδεὼν ἔτη μʹ Ἀβιμέλεχ ἔτη  τρία·   Θωλὰ κγʹ Ἰαεὶρ κβʹ Ἀμμανῖται
[10, 5]   οἰκήσαντες, ὧν καὶ μάλιστα οὐκ  ἀλλοτρία   φαίνεται τῶν Ἑλληνικῶν γραμμάτων
[10, 2]   δυνάμεων καὶ τὰ ἑξῆς. Τούτοις  μυρία   συνάψας Κλήμης κλέπτας γεγονέναι
[10, 4]   θερινῆς ὥρας, ἣν Αἴγυπτός τε  Συρία   θ´ ἱκανῶς κέκτηται. Ὅθεν καὶ
[10, 10]   τὰς Ἀτθίδας, οἵ τε τὰ  Σύρια   Κάστωρ καὶ Θαλλὸς καὶ ὁ〉
[10, 10]   οἳ ἐν τῇ Παλαιστίνῃ καλουμένῃ  Συρίᾳ   οὐ πόρρω Ἀραβίας ᾤκησαν‘ αὐτοὶ
[10, 7]   εἰρημένων ἐπισφράγισμα καὶ Διοδώρου  μαρτυρία,   ἣν ἀπὸ τοῦ πρώτου τῆς
[10, 11]   Αἰγύπτου πορείαν εἰς ἅπερ ἤθελον  χωρία,   Μωσέως ἡγουμένου. Λέγει δὲ οὕτως·
[10, 9]   ἐν οἷς τὰ ἐν Ἕλλησι  θαυμάσια   μυθολογεῖται, ἐπὶ Δευκαλίωνος κατακλυσμὸς
[10, 13]   Τοὺς δὲ ἐπὶ ταῖς ὁμολογίαις  πανοικεσίᾳ   μετὰ τῶν κτήσεων, οὐκ ἐλάσσους
[10, 5]   τὸ Θῆτα; Καὶ ὅσα τούτοις  παραπλήσια.   Ὥστε ἀναμφίλεκτον εἶναι τὸ μὴ
[10, 10]   τοίνυν ἐπὶ Κῦρον ἔτη χίλια  διακόσια   τριάκοντα ἑπτά. Εἰ δ´ ἀναφέροι
[10, 12]   τῆς μὲν Διονύσου ἀποθεώσεως ἔτη  ἑξακόσια   τέσσαρα, εἴ γε τῆς Περσέως
[10, 12]   ἔτη δέ, ὡς ἔπος εἰπεῖν,  τετρακόσια   καὶ πρόσω. Εἰ δὲ τὰ
[10, 10]   δ´ ἑξῆς βασιλέων Ἑβραίων ἔτη  τετρακόσια   τῆς δ´ αἰχμαλωσίας ἑβδομήκοντα〉 ἧς
[10, 9]   Ἰλίου ἅλωσιν συνάγεσθαι πλεῖον  ὀκτακόσια   ἔτη κατὰ τὴν ἐκτεθεῖσαν τοῦ
[10, 7]   μὴ σπουδασθῆναι παρὰ τοῖς Ἕλλησι  δημοσίᾳ   γίνεσθαι τὰς περὶ τῶν ἑκάστοτε
[10, 4]   καὶ ἄφθονος παρὰ τοῖς πᾶσι  περιουσία.   Σεμνός γε μήν τις καὶ
[10, 9]   τῇ παρ´ Ἑβραίοις συνέστησαν ἀρχαιολογίᾳ,  πλουσίᾳ   καὶ ποικίλῃ κατασκευῇ κεχρημένοι τῆς
[10, 2]   τὴν χώραν. Ἐντεῦθεν ἄφθονος καὶ  πλουσία   τελεσφορεῖται εὐκαρπία, ταῖς Αἰακοῦ γεωργηθεῖσα
[10, 9]   Ἀπόλλωνος γένεσις, Κάδμου ἐπὶ Θήβας  παρουσία   καὶ ἔτι τούτων νεώτεροι Διόνυσος,
[10, 11]   καὶ εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ  παρουσία   καὶ ὑπὸ Δαρδάνου τῆς
[10, 12]   καὶ εἰς Πελοπόννησον Δαναοῦ  παρουσία   καὶ ὑπὸ Δαρδάνου τῆς
[10, 11]   καὶ Κάδμου εἰς Θήβας  παρουσία   Μίνωός τε βασιλεία· κατὰ δὲ
[10, 12]   καὶ Κάδμου εἰς Θήβας  παρουσία   Μίνωός τε βασιλεία· κατὰ δὲ
[10, 6]   Σεμιράμεως βασιλέως Ἀσσυρίων τὰ βύσσινα  ἱμάτια   εὑρῆσθαι ἱστοροῦσι. Καὶ πρώτην ἐπιστολὰς
[10, 4]   ἑπτὰ παρ´ αὐτοῖς ἄνδρας ἐπὶ  σοφίᾳ   θαυμασθῆναι, οὓς δὴ καὶ ἐπονομάσαι
[10, 14]   καὶ συνέσει καὶ τοῖς ἐν  φιλοσοφίᾳ   δόγμασιν ὑπερηκόντισε. Γέγονε δὲ
[10, 1]   συνεκτικώτατα γένοιτ´ ἂν τῶν ἐν  φιλοσοφίᾳ   λόγων, οὐκ ἄλλοθεν εἶεν ἂν
[10, 4]   τῶν Ἑλλήνων, ἀλλὰ καὶ τῶν  φιλοσοφίᾳ   λυσιτελούντων μαθημάτων, καὶ οὐδὲ μόνων
[10, 4]   ὕστερον χρόνοις εἰς Ἕλληνας παρελθοῦσα  φιλοσοφία,   μηδὲν τῶν αὐτῇ προσηκόντων παρὰ
[10, 4]   εἰς Αἴγυπτον καὶ τῇ τούτων  φιλοσοφίᾳ   πλεῖστον ἀναθεῖναι χρόνον. Τοῦτό τοι
[10, 4]   τούτου διαδοχῆς κληθεῖσα Ἰταλικὴ  φιλοσοφία   συνέστη, τῆς ἐπωνυμίας ἐκ τῆς
[10, 3]   ἐκαρτύναντο φάλαγγας, Ἀντίμαχος μεταθεὶς  ἡμιστίχια   πεποίηκε Λαῶν οἷσιν ἄνασσον ἐκαρτύναντο
[10, 6]   τὴν Δώριον Θάμυριν ἐπινοῆσαι τὸν  Θρᾷκα.   Πέρσας τε πρώτους ἀκηκόαμεν ἀπήνην
[10, 12]   ἔτει, Θαργηλιῶνος μηνὸς δευτέρᾳ ἐπὶ  δέκα,   ὥς φησι Διονύσιος Ἀργεῖος·
[10, 13]   φησὶν ἔτη πρὸς τοῖς πεντακοσίοις  ἕνδεκα.   Μετὰ ταῦτα δὲ τῶν ἐκ
[10, 6]   Αἰγύπτιοι καὶ τὸν ἐνιαυτὸν εἰς  δώδεκα   μῆνας διεῖλον καὶ ἐν ἱεροῖς
[10, 12]   Τατιανός· ἐννέα δὲ τὰ  Ἀρκαδικὰ   τὰ ἀπὸ Πελασγοῦ· λέγεται δὲ
[10, 13]   Φοινίκων, μάρτυσι χρησάμενος τοῖς τὰ  Φοινικικὰ   συγγραψαμένοις, παρίστησι τὸν ἐν Ἱεροσολύμοις
[10, 12]   δὲ τῶν Ἑλληνικῶν μνημονεύεσθαι τὰ  Ἀργολικά,   τὰ ἀπὸ Ἰνάχου λέγω, Διονύσιος
[10, 14]   πρώτη Ὀλυμπιὰς ἤχθη, ἣν  ἐνίκα   στάδιον Κόρο〈 ι〉 βος Ἠλεῖος·
[10, 9]   ὁμοῦ δὲ οἱ πάντες, τὰ  Ἑλληνικὰ   καὶ τὰ βάρβαρα τά τε
[10, 4]   ὁμοίως φησὶν Πλάτων προσεσχηκέναι,  ὁπηνίκα   πάλιν ᾤκουν Ἑβραῖοι τὴν Αἴγυπτον.
[10, 1]   αὐτοῖς φθάσας λόγος ἀπέδειξεν,  ὁπηνίκα   τὰ πάντα τοὺς Ἕλληνας, γῆν
[10, 3]   τί ὑμῖν λέγω ὡς τὰ  Βαρβαρικὰ   νόμιμα Ἑλλανίκου ἐκ τῶν Ἡροδότου
[10, 12]   Θαργηλιῶνος καί τινες τῶν τὰ  Ἀττικὰ   συγγραψαμένων ὀγδόῃ φθίνοντος, βασιλεύοντος τὸ
[10, 12]   τεσσαράκοντα μὲν γενεαῖς νεώτερα τὰ  Ἀττικά,   τὰ ἀπὸ Κέκροπος τοῦ διφυοῦς‘
[10, 1]   ἄλλας τεχνικὰς καὶ βιωφελεῖς ἐπιτηδεύσεις,  αὐτίκα   μάλα παραστήσω. Ὥσπερ οὖν τὴν
[10, 9]   οἰκείοις καταβέβληνται συγγράμμασιν, ἀφ´ ὧν  αὐτίκα   μάλα σμικρὰ ἄττα παραθήσομαι. Κἀγὼ
[10, 12]   δὲ ἄλλαιν δυοῖν νεώτερα τὰ  Φθιωτικὰ   τὰ ἀπὸ Δευκαλίωνος. Εἰς δὲ
[10, 4]   Λίνον κἄπειτα Μουσαῖον ἀμφὶ τὰ  Τρωϊκὰ   γενομένους μικρῷ πρόσθεν ἠκμακέναι
[10, 11]   φασὶν αὐτὸν ἠκμακέναι, μετὰ τὰ  Τρωϊκὰ   ἐνδοτέρω τῶν ὀγδοήκοντα ἐτῶν· οἱ
[10, 9]   ὠνομάσθησαν, ἐγγύς που μετὰ τὰ  Τρωϊκὰ   ἔτεσιν ψʹ Προτερεῖν ἄρα Μωσῆς
[10, 9]   Μωσῆς ἄρα ἔσται τοσούτοις τὰ  Τρωϊκὰ   προάγων κατὰ τὸν φιλόσοφον. Πρῶτος
[10, 3]   δ´ οὖν, κατὰ τύχην  περιπέπτωκα,   Πρωταγόρου τὸν Περὶ τοῦ ὄντος
[10, 14]   ἔτη βʹ ἔπειτα Ἰωσίας ἔτη  λαʹ   καθ´ ὃν προφητεύουσιν Ἱερεμίας, Βαρούχ,
[10, 1]   πάντα χαλεπά φασιν εἶναι τὰ  καλά,   οὐ μὴν ἀλλὰ πρωτείοις τῶν
[10, 1]   τεχνικὰς καὶ βιωφελεῖς ἐπιτηδεύσεις, αὐτίκα  μάλα   παραστήσω. Ὥσπερ οὖν τὴν περὶ
[10, 9]   καταβέβληνται συγγράμμασιν, ἀφ´ ὧν αὐτίκα  μάλα   σμικρὰ ἄττα παραθήσομαι. Κἀγὼ δὲ
[10, 6]   πολὺ τῆς κιθάρας λειπομένην καὶ  κρόταλα   ἐπενόησαν. Ἐπί τε Σεμιράμεως βασιλέως
[10, 4]   Βαβυλῶνος φαίνονται τὴν μετοικίαν πεποιημένοι.  Ἀλλὰ   γὰρ δηλούμενος τὰ παρ´
[10, 14]   τῶν Ἑλληνικῶν φιλοσόφων ἀντιπαραβάλλειν ἡλικίᾳ.  Ἀλλὰ   γὰρ τούτων ἀποδειχθέντων καιρὸς ἐπανελθόντας
[10, 7]   γράμμασι τὴν αὑτοῦ ποίησιν καταλιπεῖν,  ἀλλὰ   διαμνημονευομένην ἐκ τῶν γραμμάτων ὕστερον
[10, 4]   οὐδέ γε Φοινίκων καὶ Αἰγυπτίων,  ἀλλὰ   καὶ αὐτῶν τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων
[10, 9]   μίσους προβεβλημένος οὐ μόνους ἡμᾶς,  ἀλλὰ   καὶ Ἑβραίους αὐτόν τε Μωσέα
[10, 4]   πολλαχοῦ μὲν πάρεστιν, οὐ μὴν  ἀλλὰ   καὶ ἐν Ἐπινομίδι, Σύρων ὁμοῦ
[10, 10]   δὲ Πολυβίου καὶ Φλέγοντος ἔστινεὑρεῖν,  ἀλλὰ   καὶ ἑτέρων, οἷς ἐμέλησεν Ὀλυμπιάδων·
[10, 6]   Κολχίς, πρώτη τριχῶν βαφὴν ἐπενόησεν.  Ἀλλὰ   καὶ Νώροπες (ἔθνος ἐστὶ Παιονικόν,
[10, 4]   Ξενοφάνην τὸν Κολοφώνιον πατέρα ἐπιγραψαμένη.  Ἀλλὰ   καὶ Θαλῆς, ὥς τινες
[10, 14]   ἀπεφήνατο, ὡς οἱ πρὸ αὐτοῦ,  ἀλλὰ   καὶ περὶ τοῦ κινοῦντος αὐτὴν
[10, 2]   δόγματα παρὰ τῶν βαρβάρων διελέγχονται,  ἀλλὰ   καὶ προσέτι ἀπομιμούμενοι τὰ παρ´
[10, 6]   Ἀριστοτέλης, πρὸς τούτοις δὲ Φιλοστέφανος,  ἀλλὰ   καὶ Στράτων Περιπατητικὸς ἐν
[10, 3]   μόνον τὴν ἐπιβολὴν ἐκεῖθεν εἴληφεν,  ἀλλὰ   καὶ ταῖς λέξεσιν αὐταῖς συγκέχρηται·
[10, 4]   οὐ μόνα τὰ φιλόσοφα μαθήματα,  ἀλλὰ   καὶ τὰς κοινὰς καὶ βιωφελεῖς
[10, 3]   Καλλιέτης. Οὐ λέγω μόνον‘ φησίν,  ἀλλὰ   καὶ τὴν πίστιν τῷ λόγῳ
[10, 1]   τῶνδε γραφῆς ἠξίωσαν τὴν μνήμην,  ἀλλὰ   καὶ τῆς ὁμοίας αὐτοῖς διδασκαλίας
[10, 4]   οἰκείων θεῶν εἰς φιλοσοφίαν ὠφελημένοι,  ἀλλὰ   καὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν ἐνδίκως
[10, 3]   τῷ ὀνόματι ἀποκρύπτει τὴν κλοπήν,  ἀλλὰ   καὶ τόπων μεταθέσει. Τό τε
[10, 4]   θεολογίας λείποντα κατεμάνθανε τοῖς Ἕλλησιν,  ἀλλὰ   καὶ τῶν ἄλλων τεχνῶν τε
[10, 4]   μαθημάτων, καὶ οὐδὲ μόνων τούτων,  ἀλλὰ   καὶ τῶν κοινῶν καὶ πολιτικῶν
[10, 4]   θεολογίας οἱ παλαιοὶ τῶν Ἑλλήνων,  ἀλλὰ   καὶ τῶν φιλοσοφίᾳ λυσιτελούντων μαθημάτων,
[10, 11]   μὴ μόνον ὕστερος τῶν Ἰλιακῶν,  ἀλλὰ   κατ´ ἐκεῖνον αὐτὸν ὑπειλήφθω γεγονέναι
[10, 4]   μικρῷ πρόσθεν ἠκμακέναι φασίν.  Ἀλλὰ   κατά γε τούτους πλέον οὐδὲν
[10, 9]   πατέρες καὶ διὰ πλειόνων μαρτύρων,  ἀλλὰ   μὴ δι´ ἑνὸς ἐμοῦ,
[10, 14]   ταῖς ἀποδείξεσιν ἐπισωρεύειν, τοῦ φιλαλήθους,  ἀλλὰ   μὴ φιλαπεχθήμονος καὶ τοῖς εἰρημένοις
[10, 2]   τε φιλοσοφίαν τήν τε ἱστορίαν,  ἀλλὰ   μηδὲ τὴν ῥητορικὴν τοῦ ὁμοίου
[10, 7]   Ἑλλάδα στρατείας τῷ χρόνῳ προέλαβον.  Ἀλλὰ   μὴν καὶ τοὺς περὶ τῶν
[10, 4]   ψεῦδος ἅμα τῷ ἀληθεῖ συγχέαντες;  Ἀλλὰ   μήπω ταῦτα, ἐκεῖνα δέ μοι
[10, 14]   φιλοσόφους πρὸ Σωκράτους γενομένους· πλὴν  ἀλλὰ   πάντες ἀπὸ Θαλοῦ ἀρξάμενοι κατώτεροι
[10, 1]   εἶναι τὰ καλά, οὐ μὴν  ἀλλὰ   πρωτείοις τῶν παρ´ Ἕλλησι φιλοσόφων
[10, 9]   οὐδὲ αὐτοὶ κατὰ Μωσέα γενόμενοι,  ἀλλὰ   σχεδὸν τοῖς ἐκείνου χρόνοις πλησιάζοντες·
[10, 1]   ὑπὸ θεολόγων προφητῶν ἀνδρῶν παραδεδομένα,  ἀλλὰ   τὰ καί τισιν, εἰ καὶ
[10, 13]   αὐτὴν τῶν Ἰλιακῶν ἔτεσι χιλίοις.  Ἀλλὰ   τὰ μὲν ἀπὸ τῆς Αἰγυπτιακῆς
[10, 14]   ΠΑΡ´ ΕΛΛΗΣΙ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ ΟΙ ΧΡΟΝΟΙ.  Ἀλλὰ   τί δεῖ πλῆθος ταῖς ἀποδείξεσιν
[10, 13]   διὰ τῆς τοῦ Ὓκ προσηγορίας,  ἀλλὰ   τοὐναντίον αἰχμαλώτους δηλοῦσθαι ποιμένας. Τὸ
[10, 7]   ἐπιμελεῖς, οὐδὲν τοιοῦτον εὑρίσκεται γενόμενον·  ἀλλὰ   τῶν δημοσίων γραμμάτων ἀρχαιοτάτους εἶναί
[10, 4]   πᾶσαν φιλοσοφίαν ἐξ ἐράνου συστῆναι.  Ἄλλα   γὰρ παρ´ ἄλλων ἀποματτόμενοι μαθήματα
[10, 4]   παρ´ ἑτέρων καὶ μουσικὴν καὶ  ἄλλα   παρ´ ἄλλων συλλεξάμενος, μόνον παρὰ
[10, 9]   Κέκροπος ἐπὶ τὴν Ἰλίου ἅλωσιν  ἄλλα   συνάγεται μικρῷ δέοντα ἔτη υʹ
[10, 8]   τοῖς ἱερεῦσι καὶ ἀστρολόγοις μαθεῖν  ἄλλα   τε καὶ μάλιστα τὸν ἡλιακὸν
[10, 8]   ἐγχωρίων. Τῆς δ´ Ὁμήρου παρουσίας  ἄλλα   τε σημεῖα φέρουσι καὶ μάλιστα
[10, 1]   Αἰγυπτίους καὶ Χαλδαίους τά τε  ἄλλα   τῶν βαρβάρων ἐθνῶν συνίστανται ἀποσυλήσαντες,
[10, 11]   αὐτῷ γραφαί) πολλὰ μὲν καὶ  ἄλλα,   φησὶ δ´ ὅτι κατέσκαψε τὴν
[10, 6]   Φοῖνιξ λιθοτομίαν τε ἐξεῦρε καὶ  μέταλλα   χρυσοῦ τὰ περὶ τὸ Πάγγαιον
[10, 7]   αὐτῇ πραχθέντων οἱ δοκιμώτατοι διαπεφωνήκασι;  Πολλὰ   δὲ καὶ Θουκυδίδης ὡς ψευδόμενος
[10, 8]   αὐτοῖς ἔτη διατρῖψαι πέντε καὶ  πολλὰ   διδαχθῆναι τῶν κατὰ ἀστρολογίαν τόν
[10, 3]   ὡς Ἡρόδοτος ἐν τῇ δευτέρᾳ  πολλὰ   Ἑκαταίου τοῦ Μιλησίου κατὰ λέξιν
[10, 3]   συνεμπτώσεως πραγματεία, ἐξ ὧν τοιαῦτα  πολλὰ   ἔστι γνῶναι. Καὶ μεθ´ ἕτερα·
[10, 11]   (πέντε δέ εἰσιν αὐτῷ γραφαί)  πολλὰ   μὲν καὶ ἄλλα, φησὶ δ´
[10, 3]   τῷ πρώτῳ Κατὰ Κλεομέδοντος αἰκίας  πολλὰ   μετενήνοχεν αὐτοῖς ὀνόμασιν ἐκ τοῦ
[10, 3]   μηνύω καὐτὸς Ὑπερείδην τὸν καλὸν  πολλὰ   παρὰ Δημοσθένους κεκλοφότα ἔν τε
[10, 3]   καὶ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἰχνευταί  πολλὰ   περὶ Θεοπόμπου λέγεται, Ἀρητάδου τέ
[10, 8]   εὐφυΐαν ἀξιωθέντα μεγάλης δόξης καὶ  πολλὰ   προσεξευρόντα τυχεῖν ἰσοθέων τιμῶν. Κατὰ
[10, 13]   φησιν αὐτός, μεταφράσας, ὃς καὶ  πολλὰ   τὸν Ἡρόδοτον ἐλέγχει τῶν Αἰγυπτιακῶν
[10, 3]   αὐτοῦ τε καὶ τοῦ Ξενοφῶντος  πολλὰ   τοῦ Ξενοφῶντος αὐτὸν μετατιθέντα κατείληφα,
[10, 8]   δὲ καὶ Πλάτωνα καὶ Σόλωνα  πολλὰ   τῶν ἐξ Αἰγύπτου νομίμων εἰς
[10, 8]   Εὔδοξον ἀστρολογήσαντα παρ´ αὐτοῖς καὶ  πολλὰ   τῶν χρησίμων εἰς τοὺς Ἕλληνας
[10, 14]   ἔτη μʹ Ἀβιμέλεχ ἔτη τρία·  Θωλὰ   κγʹ Ἰαεὶρ κβʹ Ἀμμανῖται ιηʹ
[10, 14]   Ἀβιὰ ἔτη γʹ Ἄσα ἔτη  μαʹ   Ἰωσαφὰθ ἔτη κεʹ Ἰωρὰμ ἔτη
[10, 2]   οἰκτεῖραι αὐτὸν τετρυχωμένην τὴν Ἑλλάδα.  Ἅμα   δὲ εὐχομένου βροντὴ ἐξαίσιος ἐπεκτύπει
[10, 4]   φύραντες οὐδέ γε τὸ ψεῦδος  ἅμα   τῷ ἀληθεῖ συγχέαντες; Ἀλλὰ μήπω
[10, 3]   ὥς τι μέγα πεφωρακώς, ὅλον  δρᾶμα   ἐξ ἀρχῆς εἰς τέλος Ἀντιφάνους,
[10, 2]   κατὰ διάνοιαν Ἑλληνικῆς κλοπῆς εἰς  ὑπόδειγμα   ἐναργὲς τῷ διορᾶν δυναμένῳ τοιαίδε
[10, 3]   τῆς ἀρρωστίας ταύτης ἐπλήσθη, ὃν  ἠρέμα   μὲν ἤλεγξε διὰ τὸ ἄγαν
[10, 4]   ἐστι παρ´ ὑμῖν χρόνῳ πολιὸν  μάθημα.   Καὶ οὗτος δὲ Πλάτων
[10, 12]   Ἐξηγητικῶν. Ἀπαιτεῖ δ´ ὅμως τὸ  ὑπόμνημα   καὶ ἡμᾶς ἐπιδραμεῖν τὰ κατὰ
[10, 10]   ἔτη, κατὰ ἀνάλυσιν εὑρίσκεται ταὐτὸν  διάστημα   ἐπὶ τὸ πρῶτον ἔτος τῆς
[10, 3]   ὑμῖν λέγω ὡς τὰ Βαρβαρικὰ  νόμιμα   Ἑλλανίκου ἐκ τῶν Ἡροδότου καὶ
[10, 4]   γεγονότας τά τε τῶν ἐθνῶν  νόμιμά   τε καὶ μαθήματα περιεργότερον ἐξητακότας,
[10, 4]   μαθημάτων, περιῄει διερευνωμένη τά τε  χρήσιμα   πανταχόθεν ἑαυτῇ πορίζουσα συνάγουσά τε
[10, 9]   πρῶτος καὶ πάλιν πρῶτος Ἀθηνᾶς  ἄγαλμα   συστήσασθαι, ὡς οὐδὲ τούτων ἐκ
[10, 7]   πρόχειρον αὐτοῖς ἐστιν ἀεὶ τὸ  ἐπάγγελμα   λόγων δὲ δύναμιν ἐπεδείκνυντο καὶ
[10, 5]   Βὴθ τὸ Βῆτα; τοῦ  Γάμμα   τὸ Γίμελ; τοῦ Δὲλθ
[10, 7]   τοῖς Ἕλλησιν οὐδὲν ὁμολογούμενον εὑρίσκεται  γράμμα   τῆς Ὁμήρου ποιήσεως πρεσβύτερον· οὗτος
[10, 13]   πολυχρόνιον. Ἐπὶ δὲ βασιλέως,  ὄνομα   εἶναι Μισφραγμούθωσις, ἡττωμένους φησὶ τοὺς
[10, 13]   ἐκεῖνον παραγαγὼν μάρτυρα· τοῦ Τίμαιος  ὄνομα.   Ἐπὶ τούτου οὐκ οἶδ´ ὅπως
[10, 3]   κέχρηται τοῖς αὐτοῖς, ἕτερον δ´  ὄνομα   μετενήνοχε· Φερεκύδην γὰρ τὸν Σύριον
[10, 11]   βασιλέων ἐκτιθέμενος ἀφηγεῖταί τινος αὐτῶν  ὄνομα   Ναβουχοδονόσορ, τοῦ συστρατεύσαντος ἐπὶ Φοίνικας
[10, 13]   ἔχοντα μυρίων τὴν περίμετρον· Αὔαρις  ὄνομα   τῷ τόπῳ. Τοῦτόν φησιν
[10, 4]   Φερεκύδου γνώριμος, τὸ φιλοσοφίας ἀνευρὼν  ὄνομα,   ὡς μέν τινες, Σάμιος, ὡς
[10, 3]   περιττόν, καὶ τοῦ ξένου προστέθεικε  τοὔνομα,   Περίλαον αὐτὸν καλεῖσθαι λέγων. Κἀγώ‘
[10, 5]   πηγὴ καὶ ὀφθαλμὸς καὶ  στόμα   δικαιοσύνης‘ Μετὰ ταῦτα στοιχεῖόν ἐστι
[10, 5]   ὀφθαλμόν‘ ἔπειτα τὸ Φῆ,  στόμα‘   εἶθ´ ἑξῆς τὸ Σάδη,
[10, 4]   τὸν πρῶτον τῶν φιλοσόφων, ἀνὰ  στόμα   πάντων Ἑλλήνων ᾀδόμενον. Καὶ τὸν
[10, 7]   Εἴη δ´ ἂν τῶν εἰρημένων  ἐπισφράγισμα   καὶ Διοδώρου μαρτυρία, ἣν
[10, 13]   οἰκοδομησαμένους τοσαύταις μυριάσιν ἀνθρώπων ἀρκέσουσαν,  Ἱεροσόλυμα   ταύτην ὀνομάσαι. Τούτοις ἑξῆς τὴν
[10, 8]   Αἰγυπτίοις ἀναγαγόντα τοῦ Ἄπιδος τὸ  σῶμα   μέχρι τινὸς παραδιδόναι τῷ περικειμένῳ
[10, 4]   ὁμολογεῖν τὸν πρῶτον τῶν φιλοσόφων,  ἀνὰ   στόμα πάντων Ἑλλήνων ᾀδόμενον. Καὶ
[10, 12]   πεποιηκώς) μεσάτα, λαμπρὰ δ´ ἐπέτελλε  σελάνα·   ἕτεροι Σκιροφοριῶνος τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ.
[10, 4]   πᾶσιν ἐξήσκηντο· ἀτὰρ δὴ καὶ  ξόανα   παντοίας ὕλης εἰς πᾶσαν θνητῶν
[10, 5]   ἀποδείκνυται. Παρὰ δὲ τούτοις πρώτοις  ἀρξάμενα   προῆλθεν εἴς τε ἄλλους καὶ
[10, 2]   καὶ τῶν ἄλλων προφητῶν τεραστίως  ἐπιδεδειγμένα;   Πάντων γὰρ ἀνθρώπων παντοκράτωρ
[10, 11]   τῶν καθ´ ἡμᾶς προφητῶν ἴσμεν  κεκηρυγμένα,   γεγονότα μὲν πολὺ τῆς Μωσέως
[10, 5]   ἀνάγκη μὴ ὄντα οἰκεῖα Ἑλλήνων,  παραπεποιημένα   δὲ ἄντικρυς ἀπὸ τῆς βαρβάρου
[10, 8]   ἀρχῆθεν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα φωνὴν  μεταβεβλημένα.   ~ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ' ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΟΣ
[10, 4]   ἀναγκαίων καὶ ἀληθῶν εὕρεσιν λυσιτελεῖν  δεδυνημένα,   τὰ δὲ ὀθνεῖα λοιπὸν καὶ
[10, 12]   ἐπιδραμεῖν τὰ κατὰ τὸν τόπον  εἰρημένα.   Ἀπίων τοίνυν γραμματικός,
[10, 3]   ἀρκεῖν ἀπὸ μυρίων ἡγοῦμαι τὰ  εἰρημένα.   Ἔτι δὲ εἰς προπαρασκευὴν τῆς
[10, 3]   ὡς τὰ περὶ βασάνων  εἰρημένα   παρ´ Ἰσαίῳ ἐν τῷ Περὶ
[10, 3]   λογικῆς ἐπιστήμης ἀπὸ βαρβάρων αὐτοῖς  συμπεφορημένα,   ὡς ἂν μηκέθ´ ἡμῖν ἐπιμέμφοιτό
[10, 9]   Πορφύριος. Δεῖ δὴ συλλογίσασθαι τὰ  προκείμενα   ὧδέ πως· εἴπερ Σαγχουνιάθων
[10, 1]   αἰῶνος ὑπὸ θεολόγων προφητῶν ἀνδρῶν  παραδεδομένα,   ἀλλὰ τὰ καί τισιν, εἰ
[10, 8]   τὰ περὶ τὴν ἑαυτοῦ πλάνην  ὀργιαζόμενα   καὶ τὴν τῶν ἐν Ἅιδου
[10, 9]   ἱστορεῖται χρόνων τὰ παρ´ Ἕλλησι  θαυμαζόμενα.   Γίνεται γὰρ μετὰ Κέκροπα
[10, 8]   μετενεγκεῖν ἐξ Αἰγύπτου τὰ Διονύσῳ  νομιζόμενα   τελεῖσθαι παρὰ τοῖς Ἕλλησι καὶ
[10, 11]   τε καὶ τὰ εἰς αὐτὸν  ἐπεισφερόμενά   φασιν ὑπὸ Ὀνομακρίτου τοῦ Ἀθηναίου
[10, 10]   μετὰ Ὤγυγον Ἀκταῖον τὰ  πλασσόμενα   τῶν ὀνομάτων οὐδὲ γενέσθαι φησὶ
[10, 14]   ἀρχήν" φησί, τὰ πράγματα ὁμοῦ  πεφυρμένα·   Νοῦς δὲ εἰσελθὼν αὐτὰ ἐκ
[10, 1]   καθ´ Ἑλλάδα, καὶ φιλοσόφων διατριβαῖς  ἐξητασμένα   ζηλοῦν προειλόμεθα. Τούτους δ´ ἂν
[10, 4]   καὶ πανταχόσε καὶ δεῦρο ἐξήκει,  βεβασανισμένα   χρόνῳ μυριετεῖ τε καὶ ἀπείρῳ.
[10, 8]   Ἕλλησι καὶ τὰ περὶ Κρόνου  μυθολογούμενα   καὶ τὰ περὶ τῆς Τιτανομαχίας
[10, 8]   τὸν Δία καὶ τὴν Ἥραν  μυθολογούμενα   περὶ τῆς συνουσίας καὶ τὴν
[10, 2]   εἰς τὴν ἡμετέραν ἐπιστροφὴν παραδόξως  ἐνεργούμενα,   Ἑλληνικῇ μυθολογίᾳ τερατευόμενοι. Καὶ δὴ
[10, 9]   τῆς Ἰλίου ἁλώσεως εὑρήσεις ἔτη  συγκεφαλαιούμενα   υηʹ ὡς αἱ παρ´ Ἕλλησι
[10, 4]   τὰ θαυμαστὰ καὶ παρὰ πᾶσι  βοώμενα   θεῖά τε καὶ χρηστήρια ἔργῳ
[10, 4]   εἰς πᾶσαν θνητῶν ζῴων ἰδέαν  τετυπωμένα   φιλοκάλως ἐξείργαστο. Ναὶ μὴν καὶ
[10, 9]   γεγενημένων. Πρῶτος δὲ Κέκροψ λέγεται  Ζῆνα   κεκληκέναι τὸν θεόν, μὴ πρότερον
[10, 4]   ὥστε σε βάρβαρον, ἀλλ´ οὐχ  Ἕλληνα   γεγονέναι ὁμολογεῖν τὸν πρῶτον τῶν
[10, 11]   μετὰ πάσης ὑμῖν ἀκριβείας ἀνεγράψαμεν·  ἵνα   δὲ καὶ τὸ μέχρι νῦν
[10, 3]   ἅλωσιν ἐπὶ τὴν Μεσσήνης μετέθηκεν.  Ἵνα   δέ τι δοκῇ λέγειν περιττόν,
[10, 3]   μεταθεὶς τὰ ἐπ´ ἄλλων ἄλλοις,  ἵνα   καὶ ψεύστης ἁλῷ τοῦτον τὸν
[10, 3]   οἷσιν ἄνασσον ἐκαρτύναντο φάλαγγας. Ἀλλ´  ἵνα   μὴ καὶ αὐτὸς κλοπῆς ἄλλους
[10, 13]   τὴν πολιορκίαν ἀπέγνω, ποιήσασθαι συμβάσεις,  ἵνα   τὴν Αἴγυπτον ἐκλιπόντες ὅποι βούλονται
[10, 11]   ἔγνωσαν, παραχαράττειν ἐπειράθησαν, πρῶτον μὲν  ἵνα   τι λέγειν ἴδιον νομισθῶσι, δεύτερον
[10, 8]   Αἴγυπτον ἐν τοῖς ἀρχαίοις χρόνοις,  ἵνα   τῶν ἐνταῦθα νομίμων καὶ παιδείας
[10, 4]   ἀληθεῖ συγχέαντες; Ἀλλὰ μήπω ταῦτα,  ἐκεῖνα   δέ μοι πρῶτα δίελθε, δι´
[10, 3]   Ἰσοκράτους’ Ἀρεοπαγιτικοῦ μεταγράψαντα αὐτοῖς ὀνόμασιν  ἐκεῖνα,   Ὅτι τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν
[10, 5]   ΩΦΕΛΗΝΤΑΙ. Πρῶτος τοιγαροῦν τὰ  κοινὰ   γράμματα, αὐτὰ δὴ τὰ πρῶτα
[10, 6]   τε Σεμιράμεως βασιλέως Ἀσσυρίων τὰ  βύσσινα   ἱμάτια εὑρῆσθαι ἱστοροῦσι. Καὶ πρώτην
[10, 10]   Ὀλυμπιάδος ἐπὶ Ὤγυγον, ὃς ἔκτισεν  Ἐλευσῖνα·   ὅθεν ἐπισημότερόν ἐστι καταλαβεῖν τὴν
[10, 5]   δὲ τὰ πάντα ἀπαρτίζει τοιαύτην  τινὰ   διάνοιαν· μάθησις οἴκου, πλήρωσις δέλτων
[10, 10]   χειμῶσι μαστιζομένων εἰκὸς ἦν μέρη  τινὰ   συμπάσχειν τῆς γῆς, ὅτε γε
[10, 3]   ἡμέραν ἔσοιτο σεισμός‘ καὶ ἕτερά  τινα   τούτοις ἐπαγαγὼν ἐπιλέγει· Ταῦτ´ οὖν
[10, 7]   διορθοῦται τὸν Ἡσίοδον Ἀκουσίλαος·  τίνα   τρόπον Ἔφορος μὲν Ἑλλάνικον ἐν
[10, 11]   τῶν προειρημένων ἱστορίαις δηλοῦται, κατὰ  τίνα   τῶν βασιλέων Εὐρώπης ἁρπαγὴ {γέγονεν{
[10, 11]   συστρατεύσαντος ἐπὶ Φοίνικας καὶ Ἰουδαίους,  ἅτινα   διὰ τῶν καθ´ ἡμᾶς προφητῶν
[10, 11]   μὲν τὰ ὑμέτερα, δεύτερον δὲ  ἅτινα   νῦν κηρύττειν ἐπαγγέλλομαι. Γινώσκων δὲ
[10, 7]   δὲ δύναμιν ἐπεδείκνυντο καὶ καθ´  ὅντινα   τρόπον ἐν τούτῳ παρευδοκιμήσειν τοὺς
[10, 4]   τοῖς προπάτορσιν εὑροῦσα, τὰ μὲν  σεμνὰ   καὶ παλαιὰ τῆς πατρόθεν εἰς
[10, 3]   πρῶτα αὐτῶν μαθήματα καὶ τὰ  σεμνὰ   τῆς λογικῆς ἐπιστήμης ἀπὸ βαρβάρων
[10, 1]   ΠΑΡΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΕΙΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΤΑ  ΣΕΜΝΑ   ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΠΑΡΗΛΘΕ· ΚΑΙ ΠΕΡΙ
[10, 13]   μησὶν ὀκτὼ τοῦ κτίσαι Τυρίους  Καρχηδόνα·   εἶτα μεταβὰς καὶ ἀπὸ τῆς
[10, 11]   προάγων γενεαῖς τῶν Τρωϊκῶν τοῦ  πλείονα   πρὸς τοὺς φιλομαθεῖς συντάττειν ἡμᾶς
[10, 11]   Αἰγυπτίοις. Καὶ τί μοι λέγειν  πλείονα;   Χρὴ γὰρ τὸν πείθειν ἐπαγγελλόμενον
[10, 4]   τῶν ἐθνῶν. Οὐ γὰρ οὖν  μόνα   τὰ τῆς ἀληθοῦς θεολογίας λείποντα
[10, 4]   τὰ πάντα σεσυληκέναι βαρβάρους, οὐ  μόνα   τὰ φιλόσοφα μαθήματα, ἀλλὰ καὶ
[10, 3]   φησὶ τὸν Μένανδρον εἰς τὸν  Δεισιδαίμονα.   Ἐπεὶ δὲ τοὺς κλέπτας ἔδοξεν
[10, 1]   ἀλληγορουμένας φυσιολογίας καὶ τὴν λοιπὴν  δεισιδαίμονα   πλάνην παρὰ βαρβάρων εἰλῆφθαι αὐτοῖς
[10, 11]   ἔτι δὲ καὶ τοῖς περὶ  Ἀγαμέμνονα   συνεστρατεῦσθαι καί, εἰ βούλεταί τις,
[10, 12]   ἐπὶ Ἡρακλέα καὶ τοὺς περὶ  Ἰάσονα   ἀριστεῖς, τοὺς ἐν τῇ Ἀργοῖ
[10, 5]   ἂν εἶεν καὶ Ἑβραῖοι τὴν  γείτονα   Φοινίκης καὶ αὐτὴν τὸ μὲν
[10, 3]   λέγει κατὰ τὸν ἐπὶ Μαυσώλῳ  ἀγῶνα   τὸν διδάσκαλον. Πραγμάτων δ´ ὑφαίρεσιν
[10, 9]   δὲ κατ´ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν  Σαγχουνιάθωνα   Μωσέα γεγονέναι καὶ μὴ πρότερον,
[10, 4]   παρ´ Ἕλλησι πολιτεία τὸν μακρὸν  αἰῶνα   πτωχεύουσα καὶ γυμνὴ παντὸς μαθήματος
[10, 9]   γὰρ μετὰ Κέκροπα κατὰ  Δευκαλίωνα   κατακλυσμὸς καὶ ἐπὶ Φαέθοντος
[10, 4]   οὗτος λέγεται