Livre, Chap.
[55, 14]	οὔτε μεθ´ ἡμέραν ἀφροντιστεῖν οὔτ´	αὖ	νύκτωρ ἀτρεμεῖν δυναμένῳ ἔφη ποτὲ
[55, 5]	οὔτε γὰρ κολάσαι τινὰς οὔτ´	αὖ	συγγνῶναι ἐλεγχθεῖσιν ἠθέλησε· τοὺς δὲ
[55, 16]	ἔστι ποιῆσαι (ἀδύνατον γάρ) μήτ´	αὖ	τὰς περιουσίας τινῶν περικόπτειν ἢ
[55, 19]	ἐξ ὧν ἂν αὐτός τε	εὖ	πάθῃ καὶ ἑτέρους εὐεργετουμένους ἴδῃ.
[55, 21]	τις ἀδικηθέντος τι σωθῇ, τοῦτον	εὖ	παθόντα οὐδὲν ὅ τι οὐκ
[55, 21]	αὐτοῖς ἀνθυπουργοῦσιν, ἐλπίζοντες πλείω ἀντ´	εὖ	πείσεσθαι· ὑφ´ οὗ γὰρ ἄν
[55, 18]	καὶ ἀποθανεῖν ἕλοιτ´ ἄν τις	εὖ	τε γεγονὼς καὶ ἀνδρεῖος ὢν
[55, 34]	δὲ τῇ μὲν γερουσίᾳ καὶ	ἄνευ	ἑαυτοῦ τὰ πολλὰ δικάζειν ἐπέτρεπεν,
[55, 6]	γὰρ Αὔγουστος οὐκ ἔφη σφίσιν	ἄνευ	ἐκείνων σπείσεσθαι) οὔθ´ ὕστερον. ἔπεμψαν
[55, 20]	πόλει τέ τινι, οὐχ ὅπως	ἄνευ	πλήθους οἰκετῶν ἢ χρημάτων, ἀλλὰ
[55, 10]	ἀκριβῶς ἐδόθη· πρότερον γὰρ ἄλλως	ἄνευ	ψηφίσματος ἐπεφημίζετο. καὶ μέντοι καὶ
[55, 15]	καὶ τοὺς φιλίους φοβούμεθα. καὶ	πολύ	γε πλείους ὑπὸ τῶν τοιούτων,
[55, 14]	γε ἐν δυνάμει τινὶ ὄντες	πολὺ	μᾶλλον τῶν ὑποδεεστέρων, ὀριγνῶνται. τοῦτο
[55, 10]	καταδρομὰς αὐτῶν ἐπέσχεν, ὥστε ἐπὶ	πολὺ	μηδένα βουλευτὴν τῶν ταύτῃ πόλεων
[55, 5]	οὐδεμίαν ἐπὶ τούτοις ἑορτὴν ἤγαγε,	πολὺ	πλεῖον ἐν τῷ τοῦ Δρούσου
[55, 30]	ἐπειδή γε ὁ χειμὼν ἐνέστη,	πολὺ	πλείω ἐκακούργησαν· καὶ γὰρ καὶ
[55, 29]	σὺν ἐκείνῳ ἐστάλη καὶ τὸ	πολὺ	τοῦ στρατοῦ συνεξήγαγε, καί τινα
[55, 18]	ἐκκόπτειν ὥσπερ που καὶ τὰ	πάνυ	ἀνίατα μέρη τῶν σωμάτων, τῶν
[55, 12]	τῷ προσρήματι χρήσασθαι, ἀλλὰ καὶ	πάνυ	διὰ φυλακῆς αὐτὸ ἐποιήσατο. πληρωθείσης
[55, 22]	ἐπειδή τε οὐ ῥᾳδίως οἱ	πάνυ	εὐγενεῖς τὰς θυγατέρας ἐς τὴν
[55, 17]	καὶ συγγνώμη δοθεῖσα καὶ τὸν	πάνυ	θρασὺν διαχεῖ, καθάπερ ἡ τιμωρία
[55, 20]	τὰ τῶν πολλῶν ἁμαρτήματα καὶ	πάνυ	μεγάλης καὶ φρονήσεως καὶ δυνάμεως
[55, 9]	τὸν Λούκιον αὐτούς τε μὴ	πάνυ,	οἷα ἐν ἡγεμονίᾳ τρεφομένους, τὰ
[55, 14]	καὶ ἀπεχθάνεσθαι πολλοῖς καὶ τὸν	πάνυ	ὀρθῶς βασιλεύοντα ἀνάγκη. πολλῷ τε
[55, 25]	ἀρέσκων τισὶν εὑρίσκετο, ἀλλὰ καὶ	πάνυ	πάντες ὅτι καὶ ἐζητεῖτο ἐβαρύνοντο,
[55, 4]	ὅπως δι´ ὀργῆς ἔσχε καίπερ	πάνυ	πολλῇ παρρησίᾳ χρησάμενον, ἀλλὰ καὶ
[55, 17]	καθάπερ ἡ τιμωρία καὶ τὸν	πάνυ	πρᾷον χαλεπαίνει. αἱ μὲν γὰρ
[55, 25]	οἱ τελευτῶντές τισι πλὴν τῶν	πάνυ	συγγενῶν ἢ καὶ πενήτων καταλείπωσι,
[55, 16]	τῶν πολλῶν κακίας εἴπω, καὶ	πάνυ	συχνοὺς ἀδικεῖν ἐπαίρει (καὶ γὰρ
[55, 16]	ἂν εἷς ἄλλος οὐδὲ τῶν	πάνυ	φίλων παραινέσειεν, οὐχ ὅτι οὐκ
[55, 34]	τε τὸ συνέδριον συνεχῶς ἐφοίτα,	οὺ᾿	μέντοι καὶ ἐν τοῖς πρώτοις
[55, 21]	δὴ τῶν ἄλλων ψυχὰς ἀλλοτριώσειεν·	οὐ	γὰρ ἐξ ὧν ἂν ἕτεροι
[55, 21]	δυσχερῆ πάντα ἀνάγκῃ πεποιηκέναι δόξεις·	οὐ	γὰρ ἔστι πόλιν τηλικαύτην ἐκ
[55, 32]	ὑπὲρ τῶν πατρῴων ἐπεκάλει. καὶ	οὐ	γὰρ ἐσωφρονίζετο, ἀπεκηρύχθη, καὶ ἥ
[55, 24]	ἱππέων καὶ ναυτῶν ὁσαδήποτε ἦν·	οὐ	γὰρ ἔχω τὸ ἀκριβὲς εἰπεῖν·
[55, 2]	δ´ ὁ Αὔγουστος ὅτι νοσεῖ	(οὐ	γὰρ ἦν πόρρω) τὸν Τιβέριον
[55, 7]	ἀποκτεῖναί τινα καὶ εὐθὺς ἐξαναστῆναι.	οὐ	γὰρ ὅπως ἠγανάκτει τοῖς τοιούτοις,
[55, 9]	τρεφομένους, τὰ ἑαυτοῦ ἤθη ζηλοῦντας	(οὐ	γὰρ ὅτι ἁβρότερον διῆγον, ἀλλὰ
[55, 14]	καὶ λυπεῖς, ὥσπερ εἰκός, συχνούς.	οὐ	γάρ που καὶ πᾶσιν οἷόν
[55, 14]	καὶ πολλῶν καὶ μεγάλων, ὧν	οὐ	δύνανται τυχεῖν, ἐπορέγονται, οἱ δὲ
[55, 16]	οὐκ ἴσασιν αὐτό, ἀλλ´ ὅτι	οὐ	θαρσοῦσιν εἰπεῖν. λέγ´" ἦ δ´
[55, 19]	αὐτοῦ λαμβάνειν. ἀνθρώπων γάρ, ἀλλ´	οὐ	θηρίων ἡγεμονεύεις· καὶ μόνως ἂν
[55, 14]	τοῦτο, ὦ ἄνερ; διὰ τί	οὐ	καθεύδεις; καὶ ὁ Αὔγουστος καὶ
[55, 28]	ἀχθόμενοι, καὶ ἅμα ἀπαξιοῦντες μὴ	οὐ	καὶ αὐτοὶ ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων
[55, 18]	καὶ ἐκταράττεται καὶ παροξύνεται. ~καὶ	οὐ	λέγω τοῦτο ὅτι δεῖ πάντων
[55, 20]	μήθ´ ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων βλάπτωνται,	οὐ	μὰ Δία οὐχ ὅπως ὑπ´
[55, 24]	δὴ κράτιστοι ἱππεύειν εἰσί, κεῖται·	οὐ	μέντοι ἀριθμὸν αὐτῶν ἀκριβῆ, ὥσπερ
[55, 28]	τοῦτο καὶ τοῦ Ἀλβίου, προεχώρησεν,	οὐ	μέντοι καὶ ἀξιομνημόνευτόν τι τότε
[55, 1]	τοῦ δαιμονίου τοιαύτην τῳ γενέσθαι,	οὐ	μέντοι καὶ ἀπιστεῖν ἔχω· παραχρῆμα
[55, 10]	κροκόδειλοι ἓξ καὶ τριάκοντα κατεκόπησαν.	οὐ	μέντοι καὶ διὰ πασῶν τῶν
[55, 10]	πρότερον οὐκ ὀρθῶς αὐτὴν βιοῦν,	οὐ	μέντοι καὶ ἐπίστευεν· οἱ γάρ
[55, 26]	καὶ δι´ ὀλίγου σφᾶς διαλύσων.	οὐ	μέντοι καὶ ἐποίησε τοῦτο· καταμαθὼν
[55, 1]	τῶν τε συννάων αὐτοῦ κακωθῆναι.	οὐ	μέντοι καὶ ἐφρόντισέ τι αὐτῶν,
[55, 28]	χρόνον {ἐν} τοῖς αὐτοῖς προσετάττετο.	οὐ	μέντοι καὶ περὶ πάντων αὐτῶν
[55, 10]	καὶ τοὺς ἄλλους βαρβάρους ἐποίησεν.	οὐ	μέντοι καὶ πλέον τι τῷ
[55, 13]	ἀπέδειξεν, οὓς ὁ κλῆρος εἵλετο.	οὐ	μέντοι καὶ πολλοὶ οὔτε προκατέγνωσάν
[55, 3]	καὶ ἥ γε γνώμη συνεγράφετο,	οὐ	μέντοι καὶ τέλος τι ὡς
[55, 22]	σφῶν, ὅσοι γε ἵππευον, ἐγένετο,	οὐ	μέντοι καὶ τοιαύτη τις ἀπεδείχθη.
[55, 14]	καὶ ἥκιστα νοῦν ἐχόντων ποιεῖν,	οὐ	μὴν ἀλλ´ ἔν τε τῇ
[55, 10]	οὐδεμία αὐτῶν ἐπιστροφὴ τότε ἐγένετο.	οὐ	μὴν οὐδὲ τοῖς Πάρθοις ἐπολεμήθη.
[55, 31]	σὺν τροφῇ ἑκμήνῳ λαβὼν ἠλευθέρωσεν.	οὐ	μόνον δὲ τοῦτο πρὸς τὴν
[55, 16]	κατορθοῦσθαι. τοὺς μὲν γὰρ συγγνώμονας	οὐ	μόνον οἱ ἐλεηθέντες ὑπ´ αὐτῶν
[55, 18]	πολλὰ καὶ ψευδῆ σκευωρεῖσθαί φασιν,	οὐ	μόνον ὅτι τι δεινὸν ἔπραξάν
[55, 1]	ποῖ δῆτα ἐπείγῃ, Δροῦσε ἀκόρεστε;	οὐ	πάντα σοι ταῦτα ἰδεῖν πέπρωται.
[55, 21]	που καὶ ταῦτα ἀνθρωπίνως ἐκλογίζεσθαι.	οὐ	πάντα τοι τὸ ξίφος διαπράττεται
[55, 10]	ἐφ´ ὁμοίοις τισὶν αἰτίαν λαβουσῶν	οὐ	πάσας τὰς δίκας ἐδέξατο, ἀλλὰ
[55, 10]	ὁ Ἀριοβαρζάνης, ἀποθανόντος δὲ αὐτοῦ	οὐ	πολλῷ ὕστερον Ἀρτάβαζος ὁ υἱὸς
[55, 8]	γυναῖκας ἰδίᾳ που εἱστίασε. καὶ	οὐ	πολλῷ ὕστερον κινηθέντων τινῶν ἐν
[55, 10]	δήμαρχός τις ἐν αὐτοῖς ἦν,	οὐ	πρότερον πρὶν διάρξαι ἐκρίθη. πολλῶν
[55, 10]	τῆς Αἰγύπτου ἐπιστρατεύσαντάς σφισιν ἀπεώσαντο,	οὐ	πρότερόν τε ἐνέδοσαν πρὶν χιλίαρχόν
[55, 22]	καὶ νῦν γίγνεται. ἐπειδή τε	οὐ	ῥᾳδίως οἱ πάνυ εὐγενεῖς τὰς
[55, 2]	οὐκ ἦν οἱ ὅσιον μὴ	οὐ	τὰ καθήκοντα ἐπὶ τοῖς κατειργασμένοις,
[55, 27]	τὸ Διοσκόρειον ὁ Τιβέριος καθιερώσας	οὐ	τὸ ἑαυτοῦ μόνον ὄνομα αὐτῷ,
[55, 20]	τι λυπῶνται· καὶ εὐκλεέστατόν ἐστιν	οὐ	τὸ πολλοὺς τῶν πολιτῶν ἀπολλύναι,
[55, 32]	~τὸν δὲ δὴ Γερμανικόν, ἀλλ´	οὐ	τὸν Ἀγρίππαν ἐπὶ τὸν πόλεμον
[55, 10]	Κύιντος Κρισπῖνος στρατηγός. λέγω δὲ	οὐ	τοῦτο ἀλλ´ ὅτι ἄνδρες τε
[55, 21]	πλείω ἀντ´ εὖ πείσεσθαι· ὑφ´	οὗ	γὰρ ἄν τις ἀδικηθέντος τι
[55, 27]	καὶ ἐκ τούτων ἐταράττετο, μέχρις	οὗ	ἥ τε σιτοδεία ἐπαύσατο, καὶ
[55, 28]	ἐς πολέμου δεινότητα προήχθησαν, μέχρις	οὗ	κατεδαμάσθησαν· καὶ Γαίτουλοι τῷ τε
[55, 24]	τούτους ἤρξατο μὲν νομίζειν ἀφ´	οὗ	τοὺς συστρατευσαμένους τῷ πατρὶ πρὸς
[55, 10]	ἱπποδρομίαν ἀγωνιουμένων καὶ τὴν τοῦ	ναοῦ	φυλακὴν καὶ βουλευταῖς ἐργολαβεῖν ἐξεῖναι,
[55, 17]	συμβαίνει· συστέλλονταί τε γὰρ ὑπὸ	φόβου	καὶ ἐξοιδοῦσιν ὑπὸ θυμοῦ, λύπη
[55, 28]	τοῦ καίπερ παρασπονδήσασί σφισι δι´	ὀλίγου	αὖθις τὴν εἰρήνην δοθῆναι τά
[55, 26]	αὐτοῖς προσέταξεν, ὡς καὶ δι´	ὀλίγου	σφᾶς διαλύσων. οὐ μέντοι καὶ
[55, 3]	ταῖς ἄλλαις ἡμέραις ἐς πάντα	ὀλίγου	τὸ τῶν ἀθροιζομένων πλῆθος καὶ
[55, 32]	οἱ μὲν ἄλλοι οὐδὲν ἄξιον	λόγου	τότε γε ἔδρασαν, ὁ δὲ
[55, 24]	τοσαῦτα τείχη τῶν ἐκ τοῦ	καταλόγου	στρατευομένων ἔξω τοῦ τε ἀστικοῦ
[55, 28]	τοῦ ποταμοῦ, πρότερον μὲν τοῦ	Οὐισούργου,	μετὰ δὲ τοῦτο καὶ τοῦ
[55, 25]	δὲ ταῦτα ἐπί τε Αἰμιλίου	Λεπίδου	καὶ ἐπὶ Λουκίου Ἀρρουντίου ὑπάτων,
[55, 8]	δὴ πανήγυριν τὴν ὑπὲρ τῆς	ἐπανόδου	τοῦ Αὐγούστου γενομένην ὁ Γάιος
[55, 10]	ἐς τὴν Ῥώμην ἐκ τῆς	Ῥόδου	ἀφίκετο, ὑποπτευθῆναι. ~αὐτός τε γὰρ
[55, 30]	στρατοῦ ἐφείπετο. αἰσθόμενος δὲ τῆς	προσόδου	αὐτῶν ὁ Βάτων ἀπήντησε τῷ
[55, 31]	μὲν γὰρ ὅτι οὐκ ἐκ	θεοῦ	κατέσχητο ἀλλ´ ἐκ παρασκευῆς αὐτὸ
[55, 10]	τεῖχος ὡς καὶ τῶν τοῦ	Πάρθου	τι ἀπορρήτων αὐτῷ φράσων, καὶ
[55, 10]	ἠσκεῖτο, καὶ τάς γε τοῦ	Γαΐου	ἐπιστολὰς αὐτὸς ἐν τῇ βουλῇ,
[55, 28]	αὐτοῖς κληθέντος, καὶ τιμὰς ἐπινικίους	Γαΐου	Σεντίου τοῦ τῆς Γερμανίας ἄρχοντος
[55, 12]	~τοῦ δὲ Λουκίου τοῦ τε	Γαΐου	τὰ σώματα διά τε τῶν
[55, 8]	νουμηνίᾳ ἐν ᾗ ὑπατεύειν μετὰ	Γναίου	Πίσωνος ἤρξατο, ἔς τε τὸ
[55, 1]	καὶ τῶν ἔργων καὶ τοῦ	βίου	τελευτὴ ἤδη πάρεστι. θαυμαστὸν μὲν
[55, 1]	τοῦ Ἰούλλου Ἀντωνίου καὶ ἐπὶ	Φαβίου	Μαξίμου ὑπάτων ἐγένετο, τῷ δὲ
[55, 1]	Οὐίσουργον διαβὰς ἤλασε μέχρι τοῦ	Ἀλβίου,	πάντα πορθῶν. ἐκεῖνον γάρ (ῥεῖ
[55, 28]	μετὰ δὲ τοῦτο καὶ τοῦ	Ἀλβίου,	προεχώρησεν, οὐ μέντοι καὶ ἀξιομνημόνευτόν
[55, 2]	τὰ μὲν πρῶτα μέχρι τοῦ	χειμαδίου	τοῦ στρατοῦ διά τε τῶν
[55, 27]	αὐτῷ, Κλαυδιανὸν ἑαυτὸν ἀντὶ τοῦ	Κλαυδίου	διὰ τὴν ἐς τὸ τοῦ
[55, 23]	τὰ δύο στρατόπεδα ἀπὸ τοῦ	Κλαυδίου	ἐπεκλήθη, ὅτι αὐτῷ ἐν τῇ
[55, 27]	τοῦ Καίσαρος καὶ πρὸς Τιβερίου	Κλαυδίου	Νέρωνος, τῶν υἱέων αὐτοῦ, ἐγένοντο.
[55, 14]	οὔτε θαυμαστὸν οὔτε ἔξω τοῦ	ἀνθρωπείου	τρόπου ἐστί· καὶ γὰρ πράσσεις
[55, 14]	Γναῖος Κορνήλιος θυγατριδοῦς τοῦ μεγάλου	Πομπηίου	ὤν, ὥστε ἐν μεγάλῃ αὐτὸν
[55, 25]	τε Αἰμιλίου Λεπίδου καὶ ἐπὶ	Λουκίου	Ἀρρουντίου ὑπάτων, ἐπειδὴ μηδεὶς πόρος
[55, 12]	ἃ ἀγγέλλειν ἔμελλε. ~τοῦ δὲ	Λουκίου	τοῦ τε Γαΐου τὰ σώματα
[55, 22]	ἑπτὰ ἡμέρας ἐποίησε, τοῦ τε	ἡλίου	τι ἐκλιπὲς ἐγένετο, καὶ λιμὸς
[55, 22]	δ´ οὖν ἐπί τε τοῦ	Κορνηλίου	καὶ ἐπὶ Οὐαλερίου Μεσσάλου ὑπάτων
[55, 30]	πορθουμένῃ μετὰ τοῦτο ἐπί τε	Καικιλίου	Μετέλλου καὶ ἐπὶ Λικινίου Σιλανοῦ
[55, 25]	~μετὰ δὲ ταῦτα ἐπί τε	Αἰμιλίου	Λεπίδου καὶ ἐπὶ Λουκίου Ἀρρουντίου
[55, 27]	ταῦτ´ ἐλέγετο μὲν ἐκ παρασκευῆς	Πουπλίου	τινὸς Ῥούφου γίγνεσθαι, ὑπωπτεύετο δὲ
[55, 10]	καὶ ἐπὶ τοῦ Διὸς τοῦ	Καπιτωλίου	ἐνενομοθέτητο. ἐπὶ μὲν τούτοις τὸ
[55, 1]	καὶ τὸν τοῦ Διὸς τοῦ	Καπιτωλίου	τῶν τε συννάων αὐτοῦ κακωθῆναι.
[55, 30]	τε Καικιλίου Μετέλλου καὶ ἐπὶ	Λικινίου	Σιλανοῦ ὑπάτων οὐκ ἐπήμυναν, ἐς
[55, 1]	τό τινα φωνὴν παρὰ τοῦ	δαιμονίου	τοιαύτην τῳ γενέσθαι, οὐ μέντοι
[55, 33]	δὲ δὴ Φουρίου μετὰ Σέξτου	Νωνίου	ὑπατεύσαντος ἐπεθύμησαν μὲν καὶ οἱ
[55, 1]	μὲν ἐπί τε τοῦ Ἰούλλου	Ἀντωνίου	καὶ ἐπὶ Φαβίου Μαξίμου ὑπάτων
[55, 4]	εἴπωσιν. οὕτω γάρ που δημοκρατικὸς	ἠξίου	εἶναι ὥστε τινὸς τῶν συστρατευσαμένων
[55, 10]	ἀπημβλύνθη. καὶ τέλος ἰδιωτεύειν τε	ἠξίου	καὶ ἐν τῇ Συρίᾳ που
[55, 14]	καὶ σεαυτοῦ καὶ τῆς μοναρχίας	ποιοῦ,	ἵνα αὐτὴν μὴ ἐκ τοῦ
[55, 28]	τοῦ Αὐγούστου ἀλλὰ καὶ τοῦ	Τιβερίου	ἐπ´ αὐτοῖς κληθέντος, καὶ τιμὰς
[55, 25]	ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ	Τιβερίου	ἐς τὸ ταμιεῖον, ὃ καὶ
[55, 27]	Γερμανικοῦ τοῦ Καίσαρος καὶ πρὸς	Τιβερίου	Κλαυδίου Νέρωνος, τῶν υἱέων αὐτοῦ,
[55, 30]	ἐς μὲν χεῖρας, καίπερ τοῦ	Τιβερίου	πλησιάσαντός σφισιν, οὐκ ἦλθον αὐτῷ,
[55, 30]	πορθοῦντας αὐτὴν ἀπάραντος, καὶ τοῦ	Τιβερίου	τοῦ τε Μεσσαλίνου ἐν Σισκίᾳ
[55, 22]	τε τοῦ Κορνηλίου καὶ ἐπὶ	Οὐαλερίου	Μεσσάλου ὑπάτων σεισμοί τε ἐξαίσιοι
[55, 8]	ἤθροισε διὰ τὸ ἔξω τοῦ	πωμηρίου	αὐτὸ εἶναι, καὶ τὸ Ὁμονόειον
[55, 2]	παρ´ αὐτὴν τὴν εἴσω τοῦ	πωμηρίου	ἔσοδον, ἐπιτελέσαι. καὶ ὁ μὲν
[55, 6]	ἀίδιον ἔλαβε. τά τε τοῦ	πωμηρίου	ὅρια ἐπηύξησε, καὶ τὸν {μὲν}
[55, 19]	δὲ καὶ ἐσκευωρημένῃ τινὶ καταγνώσει	δικαστηρίου,	ἀδίκως ἀπόλλυσθαι πολλοὶ νομίζουσιν· οὔτε
[55, 5]	δάφνην ἐς τοῦ Διὸς τοῦ	Φερετρίου	παρὰ τὸ νομιζόμενον ἐσήνεγκε. καὶ
[55, 33]	ταῦτ´ ἐπράχθη, Μάρκου δὲ δὴ	Φουρίου	μετὰ Σέξτου Νωνίου ὑπατεύσαντος ἐπεθύμησαν
[55, 31]	τὰς ὁπλομαχίας ποιοῦσιν ἐκ τοῦ	δημοσίου	διδόμενον ἐκέλευσε μηκέτ´ ἀναλίσκεσθαι. ~τὸν
[55, 26]	ἔχουσι καὶ μισθὸν ἐκ τοῦ	δημοσίου	φέρουσιν. ~ὁ δ´ οὖν ὅμιλος,
[55, 13]	ἀπογραφῶν καὶ πρὸς τὴν τοῦ	καθαρσίου	ποίησιν προσέθετο. ἐπειδή τε συχνοὶ
[55, 28]	κληθέντος, καὶ τιμὰς ἐπινικίους Γαΐου	Σεντίου	τοῦ τῆς Γερμανίας ἄρχοντος λαβόντος,
[55, 25]	Αἰμιλίου Λεπίδου καὶ ἐπὶ Λουκίου	Ἀρρουντίου	ὑπάτων, ἐπειδὴ μηδεὶς πόρος ἀρέσκων
[55, 2]	τιμὰς καὶ εἰκόνων καὶ ἁψῖδος	κενοταφίου	τε πρὸς αὐτῷ τῷ Ῥήνῳ
[55, 14]	ἔκ τε τούτων μὴ εἶναι	κακοῦ	ἁμαρτάνειν, καὶ προσέτι καὶ ἐκ
[55, 32]	πόλει ἐγένετο· τοῦ δὲ δὴ	Γερμανικοῦ	ἐς τὴν Παννονίαν ἐλθόντος καὶ
[55, 27]	τῷ Δρούσῳ πρός τε τοῦ	Γερμανικοῦ	τοῦ Καίσαρος καὶ πρὸς Τιβερίου
[55, 10]	τε Τιγράνου ἐκ πολέμου τινὸς	βαρβαρικοῦ	φθαρέντος καὶ τῆς Ἐρατοῦς τὴν
[55, 10]	πρὶν χιλίαρχόν τινα ἐκ τοῦ	δορυφορικοῦ	ἐπ´ αὐτοὺς πεμφθῆναι. καὶ ἐκεῖνος
[55, 24]	τοῦ τε ἀστικοῦ καὶ τοῦ	δορυφορικοῦ	ἔστι, τότε δὲ ἐπὶ τοῦ
[55, 23]	ἐψηφίσθη τοῖς μὲν ἐκ τοῦ	δορυφορικοῦ	πεντακισχιλίας δραχμάς, ἐπειδὰν ἑκκαίδεκα ἔτη,
[55, 24]	καταλόγου στρατευομένων ἔξω τοῦ τε	ἀστικοῦ	καὶ τοῦ δορυφορικοῦ ἔστι, τότε
[55, 13]	τῶν νεανίσκων ἔκ τε τοῦ	βουλευτικοῦ	γένους κἀκ τῶν ἄλλων ἱππέων
[55, 2]	τελούντων καὶ τῶν ἐκ τοῦ	βουλευτικοῦ	γένους ὄντων, ἠνέχθη, κἀνταῦθα πυρὶ
[55, 30]	κατέλαβε· κἀνταῦθα πρὸς μὲν τοῦ	Ῥυμητάλκου	τοῦ Θρᾳκός, προπεμφθέντος ἐπ´ αὐτοὺς
[55, 33]	τῷ ἔτει ἐκείνῳ ταῦτ´ ἐπράχθη,	Μάρκου	δὲ δὴ Φουρίου μετὰ Σέξτου
[55, 21]	πείσθητι οὖν μοι, φίλτατε, καὶ	μεταβαλοῦ.	οὕτω μὲν γὰρ καὶ τἆλλα
[55, 14]	καὶ Γναῖος Κορνήλιος θυγατριδοῦς τοῦ	μεγάλου	Πομπηίου ὤν, ὥστε ἐν μεγάλῃ
[55, 22]	τοῦ Κορνηλίου καὶ ἐπὶ Οὐαλερίου	Μεσσάλου	ὑπάτων σεισμοί τε ἐξαίσιοι συνέβησαν,
[55, 30]	μετὰ τοῦτο ἐπί τε Καικιλίου	Μετέλλου	καὶ ἐπὶ Λικινίου Σιλανοῦ ὑπάτων
[55, 23]	ὅτι αὐτῷ ἐν τῇ τοῦ	Καμίλλου	ἐπαναστάσει μὴ ἀντεπολέμησε· καὶ τὸ
[55, 1]	~Ταῦτα μὲν ἐπί τε τοῦ	Ἰούλλου	Ἀντωνίου καὶ ἐπὶ Φαβίου Μαξίμου
[55, 18]	τοσαύτῃ ὢν ὑπ´ ἰδιώτου τινὸς	ἀόπλου	ἐπιβουλευθῆναι δύναται, ἀλλ´ οἱ μὲν
[55, 7]	τάχος ἐξεῦρε, καὶ αὐτὰ διὰ	Ἀκύλου	ἀπελευθέρου συχνοὺς ἐξεδίδαξε. ~Τιβέριος δὲ
[55, 28]	Τιβέριος. καὶ μέχρι γε τοῦ	ποταμοῦ,	πρότερον μὲν τοῦ Οὐισούργου, μετὰ
[55, 28]	ἐκ λῃστείας ἀρξάμενοι καὶ ἐς	πολέμου	δεινότητα προήχθησαν, μέχρις οὗ κατεδαμάσθησαν·
[55, 31]	τοῖς ὅπλοις ἐπὶ τῇ τοῦ	πολέμου	προφάσει ᾖ, πέμπει τὸν Γερμανικὸν
[55, 10]	καίπερ τοῦ τε Τιγράνου ἐκ	πολέμου	τινὸς βαρβαρικοῦ φθαρέντος καὶ τῆς
[55, 31]	δὲ τοῦτο πρὸς τὴν τοῦ	πολέμου	χρείαν ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ τὴν
[55, 28]	τοὺς αὐτοὺς ἐν τοῖς τοῦ	δήμου	ἔθνεσι, καὶ αἱρετούς γε ἀντὶ
[55, 12]	τὴν συντέλειαν τὴν παρὰ τοῦ	δήμου	οἱ γενομένην, εἴτε καὶ ὅτι
[55, 12]	ποτε ὁ Αὔγουστος ὑπὸ τοῦ	δήμου	ὀνομασθεὶς οὐχ ὅπως ἀπεῖτε μηδένα
[55, 8]	στενωποὶ ἐπιμελητῶν τινων ἐκ τοῦ	δήμου,	οὓς καὶ στενωπάρχους καλοῦμεν· καί
[55, 9]	αὐτὸς ἁμαρτάνειν καὶ ταῖς τοῦ	δήμου	σπουδαῖς ἀνθίστασθαι δύνηται. καὶ μετὰ
[55, 13]	τοῖς κοινοῖς οἰκοίη. ~τοῦ δὲ	δήμου	σφόδρα ἐγκειμένου τῷ Αὐγούστῳ ἵνα
[55, 2]	κέλητος ἐπινίκια ἔπεμψε, καὶ τοῦ	δήμου	τοὺς μὲν ἐν τῷ Καπιτωλίῳ
[55, 27]	τῷ μὲν τὰ ἐντὸς τοῦ	ἰσθμοῦ	τῷ δὲ τὰ λοιπὰ διοικῆσαι
[55, 0]	Πίσων {τὸ δεύτερον} Δέκιμος Λαίλιος	Δεκίμου	υἱὸς Βάλβος ὕπ. Γ. Ἀντίστιος
[55, 27]	ὅμιλος, οἷα ὑπό τε τοῦ	λιμοῦ	καὶ ὑπὸ τοῦ τέλους τοῖς
[55, 3]	μὴ καθηκούσῃ, ἢ καὶ ἔξω	νομίμου	παραγγέλματος, ὑπὸ σπουδῆς ἠθροίσθησαν, ἢ
[55, 1]	Ἰούλλου Ἀντωνίου καὶ ἐπὶ Φαβίου	Μαξίμου	ὑπάτων ἐγένετο, τῷ δὲ ἐχομένῳ
[55, 7]	Αὐγούστῳ ἐχρῆτο· πρῶτός τε κολυμβήθραν	θερμοῦ	ὕδατος ἐν τῇ πόλει κατεσκεύασε,
[55, 5]	τῶν ἄλλων ἀρχόντων ὡς ἐκ	δεκασμοῦ	τινος ἀποδεδειγμένων, τοῦτο μὲν οὔτε
[55, 12]	οὐδενὶ ἔτ´ αὐτῶν προσκρούειν ἤθελεν.	ἐμπρησμοῦ	δέ ποτε τὸ παλάτιον διαφθείραντος,
[55, 10]	ὅτι κακωθεῖσαν αὐτὴν καὶ ὑπὸ	σεισμοῦ	καὶ ὑπὸ πυρὸς ἀνέλαβεν, τὸ
[55, 17]	ὑπὸ φόβου καὶ ἐξοιδοῦσιν ὑπὸ	θυμοῦ,	λύπη τέ τινας κολούει καὶ
[55, 30]	Καικιλίου Μετέλλου καὶ ἐπὶ Λικινίου	Σιλανοῦ	ὑπάτων οὐκ ἐπήμυναν, ἐς δὲ
[55, 10]	μὴν Ἀρμένιοι, καίπερ τοῦ τε	Τιγράνου	ἐκ πολέμου τινὸς βαρβαρικοῦ φθαρέντος
[55, 9]	Ἀρμενίαν ἀλλοτριουμένην μετὰ τὸν τοῦ	Τιγράνου	θάνατον προσέταξε. συνέβη δ´ αὐτῷ
[55, 34]	τῆς χώρας σφῶν ὑπὸ τοῦ	Σιλουανοῦ	κακουμένης, ὡμολόγησαν, πλὴν καθ´ ὅσον
[55, 23]	ἐχόντων, καὶ μηδενὸς ἔξω τοῦ	τεταγμένου	τῆς στρατείας σφίσι χρόνου ὅπλα
[55, 13]	οἰκοίη. ~τοῦ δὲ δήμου σφόδρα	ἐγκειμένου	τῷ Αὐγούστῳ ἵνα καταγάγῃ τὴν
[55, 16]	τοῦ ἴσου σοι ἔχουσα, καὶ	σωζομένου	μέν σου καὶ αὐτὴ τὸ
[55, 34]	καταψηφισθέντα ἀποθανεῖν ἐν χερσὶν ἐποίησε.	γενομένου	δὲ τούτου συχνοὶ τῶν Παννονίων
[55, 5]	πιπράσκεσθαι, ὅπως ὡς ἀλλότριος τοῦ	κρινομένου	ὢν ἐξετάζηται, οἱ μὲν ᾐτιῶντο,
[55, 10]	καὶ τὸν Ἀλβίαν μηδενός οἱ	ἐναντιουμένου	διαβὰς φιλίαν τε τοῖς ἐκείνῃ
[55, 24]	ἀποδειχθῆναι, ὅπως μηδενὸς ἔξωθεν μηδὲν	λυπουμένου	ἀφθόνως ἐκ τῶν τεταγμένων καὶ
[55, 10]	~ὁ δὲ Αὔγουστος τὸ τοῦ	σιτοδοτουμένου	πλῆθος ἀόριστον ὂν ἐς εἴκοσι
[55, 7]	οὖν καὶ ἐκεῖνο τῆς τοῦ	Μαικήνου	ἀρετῆς δεῖγμα ἦν, ὅτι τῷ
[55, 7]	τούτοις ἐγαυροῦτο, τοῦ δὲ δὴ	Μαικήνου	τελευτήσαντος ἤλγησε. πολλὰ μὲν γὰρ
[55, 27]	ἐκποίησιν ὀνομάσας, ἀλλὰ καὶ τὸ	ἐκείνου	ἐπέγραψε. τά τε γὰρ τῶν
[55, 3]	λεύκωμα ἀναγράψας ἐξέθηκε· καὶ ἐξ	ἐκείνου	καὶ νῦν κατ´ ἔτος τοῦτο
[55, 23]	ἑτέροις τισὶν ὑπό τε αὐτοῦ	ἐκείνου	καὶ ὑπ´ ἄλλων αὐτοκρατόρων ἀνεμίχθη,
[55, 27]	πρᾶξαι ἐδύνατο, ἕτεροι δὲ τῷ	ἐκείνου	ὀνόματι καταχρώμενοι καινοτομεῖν ἐπιστεύοντο. καὶ
[55, 10]	τινὰ ἀφώρισεν ὥστε τὰ πρὸ	ἐκείνου	πραχθέντα μὴ πολυπραγμονεῖσθαι. ἐπὶ γὰρ
[55, 34]	παρεδρεύοντές σφισιν ἐδιχογνωμόνουν, καὶ ἡ	ἐκείνου	ψῆφος ἀπὸ τῆς ἴσης ταῖς
[55, 30]	καὶ τοῦ Τιβερίου τοῦ τε	Μεσσαλίνου	ἐν Σισκίᾳ ἐγχρονισάντων, τήν τε
[55, 1]	ἔτει ὁ Δροῦσος μετὰ Τίτου	Κρισπίνου	ὑπάτευσε, καὶ αὐτῷ σημεῖα οὐκ
[55, 15]	ἄλλο τι τῶν μεγάλων ἔξω	φθόνου	καὶ ἐπιβουλῆς καθέστηκεν, ἥκιστα δὲ
[55, 3]	ποιεῖν, ὑπὸ δὲ δὴ τοῦ	χρόνου	ἀφῃρέθησαν. ~ταῦτά τε οὖν καὶ
[55, 23]	τοῦ τεταγμένου τῆς στρατείας σφίσι	χρόνου	ὅπλα λαβεῖν ἐθέλοντος, ἐψηφίσθη τοῖς
[55, 0]	Δελμάταις καὶ Παννονίοις Τιβέριος ἐπολέμησεν.	Χρόνου	πλῆθος ἔτη ἑπτακαίδεκα, ἐν οἷς
[55, 34]	ᾔτει, μαθὼν τοῦτ´ ἐκεῖνος ἐνήδρευσέ	που	αὐτόν, καὶ μάχῃ κρατήσας κατέκλεισεν
[55, 4]	συμβουλεῦσαι δυνηθῶσιν εἴπωσιν. οὕτω γάρ	που	δημοκρατικὸς ἠξίου εἶναι ὥστε τινὸς
[55, 8]	ἐκείνη δὲ τὰς γυναῖκας ἰδίᾳ	που	εἱστίασε. καὶ οὐ πολλῷ ὕστερον
[55, 20]	τὸν δεῖνα, γυμνούς, ἰδιωτεύοντας, ἐνταῦθά	που	ἐν μέσῃ τῇ σῇ ἀρχῇ
[55, 20]	δεήσῃ; εἰ μὲν γὰρ ἐγγύς	που	ἐνταῦθα οἱ πολέμιοι ἦσαν, ἢ
[55, 34]	ἐπὶ πλεῖον κακουργοῦντα διεγένετο, ὅπερ	που	καὶ ἀεὶ ὡς εἰπεῖν παρά
[55, 14]	ὥσπερ εἰκός, συχνούς. οὐ γάρ	που	καὶ πᾶσιν οἷόν τε τὸν
[55, 18]	διαρκεῖ πονηρίᾳ συνόντα ἐκκόπτειν ὥσπερ	που	καὶ τὰ πάνυ ἀνίατα μέρη
[55, 21]	καὶ ὀνομαστός ἐστι. δεῖ δέ	που	καὶ ταῦτα ἀνθρωπίνως ἐκλογίζεσθαι. οὐ
[55, 10]	ἠξίου καὶ ἐν τῇ Συρίᾳ	που	καταμεῖναι ἤθελεν, ὥστε τὸν Αὔγουστον
[55, 11]	τὰς ἐλπίδας ἠθέλησεν. οὕτω γάρ	που	πάντα ἐκεῖνος σαφῶς ᾔδει ὥστε
[55, 24]	τἆλλα τὰ νῦν ὄντα, ὥς	που	πρὸς τῶν μετὰ ταῦτα αὐταρχησάντων
[55, 27]	ὁ τῆς Ἀχαΐας ἄρχων μεσούσης	που	τῆς ἡγεμονίας ἀπέθανε, τῷ τε
[55, 22]	δὲ οἱ ἱππῆς ἀπὸ τοῦ	λοιποῦ	πλήθους εἶδον, ὃ καὶ νῦν
[55, 14]	θαυμαστὸν οὔτε ἔξω τοῦ ἀνθρωπείου	τρόπου	ἐστί· καὶ γὰρ πράσσεις πολλὰ
[55, 0]	τέμενος καθιερώθη. γ. Ὡς τὸ	Ἀγρίππου	πεδίον καθιερώθη. δ. Ὡς τὸ
[55, 10]	παῖδες οἱ πρῶτοι μετὰ τοῦ	Ἀγρίππου	τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν ἵππευσαν. καὶ
[55, 1]	γάρ τις μείζων ἢ κατὰ	ἀνθρώπου	φύσιν ἀπαντήσασα αὐτῷ ἔφη ποῖ
[55, 7]	ἐξεῦρε, καὶ αὐτὰ διὰ Ἀκύλου	ἀπελευθέρου	συχνοὺς ἐξεδίδαξε. ~Τιβέριος δὲ ἐν
[55, 34]	λαβών, ἑάλω τε ὑπὸ τοῦ	ἑτέρου	Βάτωνος καὶ διεφθάρη· ἐπειδὴ γὰρ
[55, 4]	καὶ τοῖς βουλευταῖς μεθ´ ἑνὸς	ἑτέρου	ἐσελθοῦσιν ἀναγνῶναι ἐπέτρεψεν, ὅπως ἄν
[55, 23]	μετὰ τῶν τήν τε τοῦ	δευτέρου	καὶ εἰκοστοῦ ἐπωνυμίαν ἐχόντων καὶ
[55, 30]	προπεμφθέντος ἐπ´ αὐτοὺς ὑπὸ τοῦ	Σεουήρου,	βραχείᾳ τινὶ μάχῃ ἡττήθησαν, πρὸς
[55, 30]	καὶ μετὰ ταῦτα τοῦ τε	Σεουήρου	ἐς τὴν Μυσίαν διά τε
[55, 29]	αὐτῶν Καικίνας Σεουῆρος ὁ τῆς	πλησιοχώρου	Μυσίας ἄρχων ἐπῆλθέ τε αὐτοῖς
[55, 4]	ἔπεμψα, ἀλλ´ αὐτὸς πανταχοῦ προεκινδύνευσά	σου,	ἔς τε τὸ δικαστήριον ἐσελθεῖν
[55, 16]	σοι ἔχουσα, καὶ σωζομένου μέν	σου	καὶ αὐτὴ τὸ μέρος ἄρχουσα,
[55, 20]	καὶ ποταμοὺς δυσδιαβάτους ἔχουσα, διὰ	μέσου	ἐστί) τί ἄν τις φοβηθείη
[55, 24]	ἐν Μεσοποταμίᾳ, καὶ τὸ διὰ	μέσου	τὸ δεύτερον τὸ ἐν τῇ
[55, 1]	ὠρύοντο, καὶ νεανίσκοι δύο διὰ	μέσου	τοῦ ταφρεύματος διιππεύοντες ὤφθησαν, θρῆνός
[55, 13]	τὴν ἤπειρον αὐτὴν ἐκ τῆς	νήσου	κομισθῆναι. τὸν Τιβέριον καὶ ἐποιήσατο
[55, 24]	Βατάουας τῆς ἐν τῷ Ῥήνῳ	νήσου	ὄνομα, ὅτι δὴ κράτιστοι ἱππεύειν
[55, 16]	καὶ τὰ κακὰ ἐκ τοῦ	ἴσου	σοι ἔχουσα, καὶ σωζομένου μέν
[55, 4]	τὴν πόλιν διὰ τὸν τοῦ	Δρούσου	θάνατον, ὥσπερ εἶπον, ἐσελθεῖν, ~τῷ
[55, 27]	γὰρ αὐτοὺς ἐπὶ τῇ τοῦ	Δρούσου	μνήμῃ παρεμυθήσατο, καὶ ὅτι τὸ
[55, 5]	πολὺ πλεῖον ἐν τῷ τοῦ	Δρούσου	ὀλέθρῳ ἐζημιῶσθαι ἢ ἐν ταῖς
[55, 8]	τε ἴδιον καὶ τὸ τοῦ	Δρούσου	ὄνομα αὐτῷ ἐπιγράψῃ, τά τε
[55, 6]	τοῦ αὐτοκράτορος ἀρχὴν ἀντὶ τοῦ	Δρούσου	προαγαγὼν τῇ τε ἐπικλήσει ἐκείνῃ
[55, 10]	οἱ παῖδες οἱ πρῶτοι μετὰ	τοῦ	Ἀγρίππου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν ἵππευσαν.
[55, 10]	οἱ πρῶτοι μετὰ τοῦ Ἀγρίππου	τοῦ	ἀδελφοῦ αὐτῶν ἵππευσαν. καὶ λέοντες
[55, 25]	νῦν γὰρ καὶ αἱροῦνται πρὸς	τοῦ	ἀεὶ αὐτοκράτορος καὶ χωρὶς ῥαβδούχων
[55, 1]	τὸν Οὐίσουργον διαβὰς ἤλασε μέχρι	τοῦ	Ἀλβίου, πάντα πορθῶν. ἐκεῖνον γάρ
[55, 28]	Οὐισούργου, μετὰ δὲ τοῦτο καὶ	τοῦ	Ἀλβίου, προεχώρησεν, οὐ μέντοι καὶ
[55, 14]	ἔφη οὔτε θαυμαστὸν οὔτε ἔξω	τοῦ	ἀνθρωπείου τρόπου ἐστί· καὶ γὰρ
[55, 10]	ἐργολαβεῖν ἐξεῖναι, καθάπερ ἐπί τε	τοῦ	Ἀπόλλωνος καὶ ἐπὶ τοῦ Διὸς
[55, 0]	ἀγορὰ καθιερώθη. η. Ὡς ὁ	τοῦ	Ἄρεως ναὸς ὁ ἐν αὐτῇ
[55, 26]	τε τοῦ σίτου καὶ ἐπὶ	τοῦ	ἄρτου κατέστησαν, ὥστε τακτὸν ἑκάστῳ
[55, 28]	καίτοι καὶ αὐτοκράτορος μὴ ὅτι	τοῦ	Αὐγούστου ἀλλὰ καὶ τοῦ Τιβερίου
[55, 8]	πανήγυριν τὴν ὑπὲρ τῆς ἐπανόδου	τοῦ	Αὐγούστου γενομένην ὁ Γάιος ἀντ´
[55, 27]	Κλαυδίου διὰ τὴν ἐς τὸ	τοῦ	Αὐγούστου γένος ἐκποίησιν ὀνομάσας, ἀλλὰ
[55, 3]	τὴν βουλὴν ἐσέφερον, παρὰ μὲν	τοῦ	Αὐγούστου ἔλαβον αὐτὸ ποιεῖν, ὑπὸ
[55, 8]	ἐσθῆτα τῶν τε ἄλλων πλὴν	τοῦ	Αὐγούστου καὶ αὐτῶν τῶν υἱέων
[55, 10]	Ἀρτάβαζος ὁ υἱὸς παρά τε	τοῦ	Αὐγούστου καὶ παρὰ τῆς βουλῆς
[55, 22]	αὐτὴ τὴν αἰτίαν τοῦ θανάτου	τοῦ	Αὐγούστου λήψεσθαι. τότε δ´ οὖν
[55, 2]	κἀνταῦθα πυρὶ δοθεὶς ἐς τὸ	τοῦ	Αὐγούστου μνημεῖον κατετέθη, Γερμανικός τε
[55, 24]	δορυφορικοῦ ἔστι, τότε δὲ ἐπὶ	τοῦ	Αὐγούστου ταῦτά τε, εἴτ´ οὖν
[55, 11]	τε τῆς μητρὸς καὶ παρὰ	τοῦ	Αὐγούστου φέρον πόρρωθεν κατιδῶν προσπλέον,
[55, 9]	ἀπεδείχθη οἱ δὲ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	Αὐγούστου ὡς καὶ τοῖς παισὶν
[55, 6]	δ´ οὖν Τιβέριον ἐς τὴν	τοῦ	αὐτοκράτορος ἀρχὴν ἀντὶ τοῦ Δρούσου
[55, 6]	ὡς καὶ κεκρατηκόσι, καίτοι τὸ	τοῦ	αὐτοκράτορος ὄνομα καὶ αὐτὸς λαβὼν
[55, 10]	αὐτοῦ τό τε ὄνομα τὸ	τοῦ	αὐτοκράτορος οὐχ ὁ Αὔγουστος μόνον
[55, 2]	τῆς βουλῆς νῦν δὲ διὰ	τοῦ	αὐτοκράτορος, τὰ τῶν τρὶς γεγεννηκότων
[55, 10]	ἀγορᾷ καὶ ἐπ´ αὐτοῦ γε	τοῦ	βήματος καὶ κωμάζειν νύκτωρ καὶ
[55, 1]	σοι καὶ τῶν ἔργων καὶ	τοῦ	βίου τελευτὴ ἤδη πάρεστι. θαυμαστὸν
[55, 13]	συχνοὶ τῶν νεανίσκων ἔκ τε	τοῦ	βουλευτικοῦ γένους κἀκ τῶν ἄλλων
[55, 2]	ἀκριβῶς τελούντων καὶ τῶν ἐκ	τοῦ	βουλευτικοῦ γένους ὄντων, ἠνέχθη, κἀνταῦθα
[55, 10]	πεμπόμενος ἠσκεῖτο, καὶ τάς γε	τοῦ	Γαΐου ἐπιστολὰς αὐτὸς ἐν τῇ
[55, 27]	ἐπὶ τῷ Δρούσῳ πρός τε	τοῦ	Γερμανικοῦ τοῦ Καίσαρος καὶ πρὸς
[55, 12]	πρᾳότερός τε καὶ ὀκνηρότερος ὑπὸ	τοῦ	γήρως πρὸς τὸ τῶν βουλευτῶν
[55, 1]	οὖν τό τινα φωνὴν παρὰ	τοῦ	δαιμονίου τοιαύτην τῳ γενέσθαι, οὐ
[55, 32]	μὲν ἐν τῇ πόλει ἐγένετο·	τοῦ	δὲ δὴ Γερμανικοῦ ἐς τὴν
[55, 7]	~ἐπὶ μὲν οὖν τούτοις ἐγαυροῦτο,	τοῦ	δὲ δὴ Μαικήνου τελευτήσαντος ἤλγησε.
[55, 13]	καὶ ἐν τοῖς κοινοῖς οἰκοίη.	~τοῦ	δὲ δήμου σφόδρα ἐγκειμένου τῷ
[55, 12]	προειπεῖν αὐτῷ ἃ ἀγγέλλειν ἔμελλε.	~τοῦ	δὲ Λουκίου τοῦ τε Γαΐου
[55, 5]	ᾐτιῶντο, ὅτι ὁ νόμος τῇ	τοῦ	δεσπότου μεταλλαγῇ καταλύεσθαι ἔμελλεν, οἱ
[55, 23]	δοκεῖν, μετὰ τῶν τήν τε	τοῦ	δευτέρου καὶ εἰκοστοῦ ἐπωνυμίαν ἐχόντων
[55, 31]	τοῖς τὰς ὁπλομαχίας ποιοῦσιν ἐκ	τοῦ	δημοσίου διδόμενον ἐκέλευσε μηκέτ´ ἀναλίσκεσθαι.
[55, 26]	πόλει ἔχουσι καὶ μισθὸν ἐκ	τοῦ	δημοσίου φέρουσιν. ~ὁ δ´ οὖν
[55, 28]	ἔτη τοὺς αὐτοὺς ἐν τοῖς	τοῦ	δήμου ἔθνεσι, καὶ αἱρετούς γε
[55, 12]	διὰ τὴν συντέλειαν τὴν παρὰ	τοῦ	δήμου οἱ γενομένην, εἴτε καὶ
[55, 12]	δέ ποτε ὁ Αὔγουστος ὑπὸ	τοῦ	δήμου ὀνομασθεὶς οὐχ ὅπως ἀπεῖτε
[55, 8]	δὴ στενωποὶ ἐπιμελητῶν τινων ἐκ	τοῦ	δήμου, οὓς καὶ στενωπάρχους καλοῦμεν·
[55, 9]	τι αὐτὸς ἁμαρτάνειν καὶ ταῖς	τοῦ	δήμου σπουδαῖς ἀνθίστασθαι δύνηται. καὶ
[55, 2]	τοῦ κέλητος ἐπινίκια ἔπεμψε, καὶ	τοῦ	δήμου τοὺς μὲν ἐν τῷ
[55, 18]	τυχεῖν ὧν ἤλπιζον καὶ ὑπὸ	τοῦ	διαμαρτεῖν ὧν ἐφίεντο ἐσωφρονίσθησαν. ἕδραι
[55, 10]	τε τοῦ Ἀπόλλωνος καὶ ἐπὶ	τοῦ	Διὸς τοῦ Καπιτωλίου ἐνενομοθέτητο. ἐπὶ
[55, 1]	ναοὶ ἐφθάρησαν, ὥστε καὶ τὸν	τοῦ	Διὸς τοῦ Καπιτωλίου τῶν τε
[55, 5]	ἐποιήσατο καὶ τὴν δάφνην ἐς	τοῦ	Διὸς τοῦ Φερετρίου παρὰ τὸ
[55, 3]	ἐπήγετο καὶ ἡ ἐπίκλησις ἡ	τοῦ	δόγματος ἐπεφέρετο. τοῦτό τε οὖν
[55, 10]	ἐνέδοσαν πρὶν χιλίαρχόν τινα ἐκ	τοῦ	δορυφορικοῦ ἐπ´ αὐτοὺς πεμφθῆναι. καὶ
[55, 24]	ἔξω τοῦ τε ἀστικοῦ καὶ	τοῦ	δορυφορικοῦ ἔστι, τότε δὲ ἐπὶ
[55, 23]	ἐθέλοντος, ἐψηφίσθη τοῖς μὲν ἐκ	τοῦ	δορυφορικοῦ πεντακισχιλίας δραχμάς, ἐπειδὰν ἑκκαίδεκα
[55, 4]	ἐς τὴν πόλιν διὰ τὸν	τοῦ	Δρούσου θάνατον, ὥσπερ εἶπον, ἐσελθεῖν,
[55, 27]	τε γὰρ αὐτοὺς ἐπὶ τῇ	τοῦ	Δρούσου μνήμῃ παρεμυθήσατο, καὶ ὅτι
[55, 5]	ἤγαγε, πολὺ πλεῖον ἐν τῷ	τοῦ	Δρούσου ὀλέθρῳ ἐζημιῶσθαι ἢ ἐν
[55, 8]	τό τε ἴδιον καὶ τὸ	τοῦ	Δρούσου ὄνομα αὐτῷ ἐπιγράψῃ, τά
[55, 6]	τὴν τοῦ αὐτοκράτορος ἀρχὴν ἀντὶ	τοῦ	Δρούσου προαγαγὼν τῇ τε ἐπικλήσει
[55, 34]	Βρεύκων λαβών, ἑάλω τε ὑπὸ	τοῦ	ἑτέρου Βάτωνος καὶ διεφθάρη· ἐπειδὴ
[55, 22]	γενομένη ἤμελλεν αὐτὴ τὴν αἰτίαν	τοῦ	θανάτου τοῦ Αὐγούστου λήψεσθαι. τότε
[55, 30]	κἀνταῦθα πρὸς μὲν τοῦ Ῥυμητάλκου	τοῦ	Θρᾳκός, προπεμφθέντος ἐπ´ αὐτοὺς ὑπὸ
[55, 1]	Κυϊντιλιανός ~Ταῦτα μὲν ἐπί τε	τοῦ	Ἰούλλου Ἀντωνίου καὶ ἐπὶ Φαβίου
[55, 27]	καλοῦμεν, τῷ μὲν τὰ ἐντὸς	τοῦ	ἰσθμοῦ τῷ δὲ τὰ λοιπὰ
[55, 16]	ἀγαθὰ καὶ τὰ κακὰ ἐκ	τοῦ	ἴσου σοι ἔχουσα, καὶ σωζομένου
[55, 13]	τῶν ἀπογραφῶν καὶ πρὸς τὴν	τοῦ	καθαρσίου ποίησιν προσέθετο. ἐπειδή τε
[55, 28]	φοβηθέντες αὐτούς, ἐσπείσαντο. αἴτια δὲ	τοῦ	καίπερ παρασπονδήσασί σφισι δι´ ὀλίγου
[55, 28]	τῶν κληρωτῶν, ἄρξαι· τὰ γὰρ	τοῦ	Καίσαρος καὶ ἄλλως ἐπὶ πλείω
[55, 27]	Δρούσῳ πρός τε τοῦ Γερμανικοῦ	τοῦ	Καίσαρος καὶ πρὸς Τιβερίου Κλαυδίου
[55, 25]	κατεστήσατο, ὡς καὶ ἐν τοῖς	τοῦ	Καίσαρος ὑπομνήμασι τὸ τέλος τοῦτο
[55, 23]	ἐπεκλήθη, ὅτι αὐτῷ ἐν τῇ	τοῦ	Καμίλλου ἐπαναστάσει μὴ ἀντεπολέμησε· καὶ
[55, 10]	Ἀπόλλωνος καὶ ἐπὶ τοῦ Διὸς	τοῦ	Καπιτωλίου ἐνενομοθέτητο. ἐπὶ μὲν τούτοις
[55, 1]	ὥστε καὶ τὸν τοῦ Διὸς	τοῦ	Καπιτωλίου τῶν τε συννάων αὐτοῦ
[55, 24]	δὴ τοσαῦτα τείχη τῶν ἐκ	τοῦ	καταλόγου στρατευομένων ἔξω τοῦ τε
[55, 2]	αὐτοῦ κρατήσας, τά τε ἐπὶ	τοῦ	κέλητος ἐπινίκια ἔπεμψε, καὶ τοῦ
[55, 27]	ὄνομα αὐτῷ, Κλαυδιανὸν ἑαυτὸν ἀντὶ	τοῦ	Κλαυδίου διὰ τὴν ἐς τὸ
[55, 23]	γὰρ τὰ δύο στρατόπεδα ἀπὸ	τοῦ	Κλαυδίου ἐπεκλήθη, ὅτι αὐτῷ ἐν
[55, 22]	τότε δ´ οὖν ἐπί τε	τοῦ	Κορνηλίου καὶ ἐπὶ Οὐαλερίου Μεσσάλου
[55, 5]	ἑαυτῷ πιπράσκεσθαι, ὅπως ὡς ἀλλότριος	τοῦ	κρινομένου ὢν ἐξετάζηται, οἱ μὲν
[55, 27]	οὖν ὅμιλος, οἷα ὑπό τε	τοῦ	λιμοῦ καὶ ὑπὸ τοῦ τέλους
[55, 22]	χωρὶς δὲ οἱ ἱππῆς ἀπὸ	τοῦ	λοιποῦ πλήθους εἶδον, ὃ καὶ
[55, 7]	δ´ οὖν καὶ ἐκεῖνο τῆς	τοῦ	Μαικήνου ἀρετῆς δεῖγμα ἦν, ὅτι
[55, 14]	τε καὶ Γναῖος Κορνήλιος θυγατριδοῦς	τοῦ	μεγάλου Πομπηίου ὤν, ὥστε ἐν
[55, 18]	ἤδη γέ τινες καὶ ὑπὸ	τοῦ	μὴ τυχεῖν ὧν ἤλπιζον καὶ
[55, 10]	τὴν ἱπποδρομίαν ἀγωνιουμένων καὶ τὴν	τοῦ	ναοῦ φυλακὴν καὶ βουλευταῖς ἐργολαβεῖν
[55, 3]	τοιοῦτον γάρ τι ἡ δύναμις	τοῦ	ὀνόματος τούτου δηλοῖ· ἑλληνίσαι γὰρ
[55, 28]	γε τοῦ ποταμοῦ, πρότερον μὲν	τοῦ	Οὐισούργου, μετὰ δὲ τοῦτο καὶ
[55, 10]	τὸ τεῖχος ὡς καὶ τῶν	τοῦ	Πάρθου τι ἀπορρήτων αὐτῷ φράσων,
[55, 10]	ἐψηφίσθη, καὶ ἡ ἐπωνυμία ἡ	τοῦ	πατρὸς ἀκριβῶς ἐδόθη· πρότερον γὰρ
[55, 3]	τε πολλὰ τῶν τοιούτων ὑπὸ	τοῦ	πλήθους τῶν ὑπευθύνων ἀτιμώρητα εἴωθε
[55, 31]	ἐν τοῖς ὅπλοις ἐπὶ τῇ	τοῦ	πολέμου προφάσει ᾖ, πέμπει τὸν
[55, 31]	μόνον δὲ τοῦτο πρὸς τὴν	τοῦ	πολέμου χρείαν ἔπραξεν, ἀλλὰ καὶ
[55, 28]	ὁ Τιβέριος. καὶ μέχρι γε	τοῦ	ποταμοῦ, πρότερον μὲν τοῦ Οὐισούργου,
[55, 8]	κεκαῦσθαι, ἐγένοντο. καὶ τὸ μὲν	τοῦ	πυρὸς αἴτιον ἐς τοὺς χρεωφείλας
[55, 27]	τοῦ τέλους τοῖς θ´ ὑπὸ	τοῦ	πυρὸς ἀπολωλόσι κεκακωμένος, ἤσχαλλε, καὶ
[55, 8]	βουλὴν ἤθροισε διὰ τὸ ἔξω	τοῦ	πωμηρίου αὐτὸ εἶναι, καὶ τὸ
[55, 2]	κατειργασμένοις, παρ´ αὐτὴν τὴν εἴσω	τοῦ	πωμηρίου ἔσοδον, ἐπιτελέσαι. καὶ ὁ
[55, 6]	ἱπποδρομίαν ἀίδιον ἔλαβε. τά τε	τοῦ	πωμηρίου ὅρια ἐπηύξησε, καὶ τὸν
[55, 30]	Ἀλμὰν κατέλαβε· κἀνταῦθα πρὸς μὲν	τοῦ	Ῥυμητάλκου τοῦ Θρᾳκός, προπεμφθέντος ἐπ´
[55, 30]	Θρᾳκός, προπεμφθέντος ἐπ´ αὐτοὺς ὑπὸ	τοῦ	Σεουήρου, βραχείᾳ τινὶ μάχῃ ἡττήθησαν,
[55, 34]	καὶ τῆς χώρας σφῶν ὑπὸ	τοῦ	Σιλουανοῦ κακουμένης, ὡμολόγησαν, πλὴν καθ´
[55, 10]	ἐνεδέχετο. ~ὁ δὲ Αὔγουστος τὸ	τοῦ	σιτοδοτουμένου πλῆθος ἀόριστον ὂν ἐς
[55, 26]	καὶ ἄνδρες ὑπατευκότες ἐπί τε	τοῦ	σίτου καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρτου
[55, 31]	αὖθις ἐκ τῶν ὑπατευκότων ἐπιμελητὰς	τοῦ	σίτου σὺν ῥαβδούχοις ἀπέδειξε. προσδεόμενος
[55, 2]	μὲν πρῶτα μέχρι τοῦ χειμαδίου	τοῦ	στρατοῦ διά τε τῶν ἑκατοντάρχων
[55, 30]	Μεσσαλῖνον προπέμψας αὐτὸς τῷ πλείονι	τοῦ	στρατοῦ ἐφείπετο. αἰσθόμενος δὲ τῆς
[55, 29]	ἐκείνῳ ἐστάλη καὶ τὸ πολὺ	τοῦ	στρατοῦ συνεξήγαγε, καί τινα καὶ
[55, 14]	ποιοῦ, ἵνα αὐτὴν μὴ ἐκ	τοῦ	σφόδρα κολάζειν τινὰς ἀλλ´ ἐκ
[55, 14]	σφόδρα κολάζειν τινὰς ἀλλ´ ἐκ	τοῦ	σφόδρα φυλάσσειν ἀσφαλῶς ἔχωμεν. ~πρὸς
[55, 9]	μετὰ ταῦτα ἔπραξε, καὶ ἐκ	τοῦ	τὰς διαθήκας αὐτὸν εὐθὺς {τὸ}
[55, 1]	καὶ νεανίσκοι δύο διὰ μέσου	τοῦ	ταφρεύματος διιππεύοντες ὤφθησαν, θρῆνός τέ
[55, 32]	ἕλεσι, καὶ τοὺς μὲν ἔξω	τοῦ	ταφρεύματος ἐφόβησαν καὶ κατήραξαν ἐς
[55, 24]	ἐκ τοῦ καταλόγου στρατευομένων ἔξω	τοῦ	τε ἀστικοῦ καὶ τοῦ δορυφορικοῦ
[55, 12]	ἀγγέλλειν ἔμελλε. ~τοῦ δὲ Λουκίου	τοῦ	τε Γαΐου τὰ σώματα διά
[55, 22]	πόλιν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας ἐποίησε,	τοῦ	τε ἡλίου τι ἐκλιπὲς ἐγένετο,
[55, 30]	αὐτὴν ἀπάραντος, καὶ τοῦ Τιβερίου	τοῦ	τε Μεσσαλίνου ἐν Σισκίᾳ ἐγχρονισάντων,
[55, 30]	ἰσχυρῶς ἀντέσχον. καὶ μετὰ ταῦτα	τοῦ	τε Σεουήρου ἐς τὴν Μυσίαν
[55, 10]	οἵ γε μὴν Ἀρμένιοι, καίπερ	τοῦ	τε Τιγράνου ἐκ πολέμου τινὸς
[55, 11]	τῇ Ῥόδῳ τὸν Θράσυλλον ἀπὸ	τοῦ	τείχους, ἐπειδὴ μόνος αὐτῷ πάνθ´
[55, 27]	τε τοῦ λιμοῦ καὶ ὑπὸ	τοῦ	τέλους τοῖς θ´ ὑπὸ τοῦ
[55, 23]	ἥκιστα ἐχόντων, καὶ μηδενὸς ἔξω	τοῦ	τεταγμένου τῆς στρατείας σφίσι χρόνου
[55, 28]	καὶ τιμὰς ἐπινικίους Γαΐου Σεντίου	τοῦ	τῆς Γερμανίας ἄρχοντος λαβόντος, ἐπειδὴ
[55, 28]	ὅτι τοῦ Αὐγούστου ἀλλὰ καὶ	τοῦ	Τιβερίου ἐπ´ αὐτοῖς κληθέντος, καὶ
[55, 25]	καὶ ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ ὑπὲρ	τοῦ	Τιβερίου ἐς τὸ ταμιεῖον, ὃ
[55, 30]	καὶ ἐς μὲν χεῖρας, καίπερ	τοῦ	Τιβερίου πλησιάσαντός σφισιν, οὐκ ἦλθον
[55, 30]	Σαυρομάτας πορθοῦντας αὐτὴν ἀπάραντος, καὶ	τοῦ	Τιβερίου τοῦ τε Μεσσαλίνου ἐν
[55, 9]	τὴν Ἀρμενίαν ἀλλοτριουμένην μετὰ τὸν	τοῦ	Τιγράνου θάνατον προσέταξε. συνέβη δ´
[55, 10]	τινὶ Μήδῳ, ὅς ποτε μετὰ	τοῦ	Τιριδάτου πρὸς τοὺς Ῥωμαίους ἀφῖκτο,
[55, 10]	ὁ δ´ οὖν Γάιος ἐκ	τοῦ	τραύματος ἠρρώστησε, καὶ ἐπειδὴ μηδ´
[55, 5]	τὴν δάφνην ἐς τοῦ Διὸς	τοῦ	Φερετρίου παρὰ τὸ νομιζόμενον ἐσήνεγκε.
[55, 2]	ἐκόμισε, τὰ μὲν πρῶτα μέχρι	τοῦ	χειμαδίου τοῦ στρατοῦ διά τε
[55, 3]	αὐτὸ ποιεῖν, ὑπὸ δὲ δὴ	τοῦ	χρόνου ἀφῃρέθησαν. ~ταῦτά τε οὖν
[55, 10]	Μήδῳ, ὅς ποτε μετὰ τοῦ	Τιριδάτου	πρὸς τοὺς Ῥωμαίους ἀφῖκτο, παρεδίδοντο,
[55, 29]	αὐτοὺς ὅτι μάλιστα Βάτωνός τινος	Δησιδιάτου	τὸ μὲν πρῶτον ὀλίγοι τινὲς
[55, 22]	ἤμελλεν αὐτὴ τὴν αἰτίαν τοῦ	θανάτου	τοῦ Αὐγούστου λήψεσθαι. τότε δ´
[55, 25]	πλῆθος τῶν ἀναλισκομένων ἦν καὶ	ἀθανάτου	τινὸς εὐπορίας ἐδεῖτο, προσέταξε τοῖς
[55, 2]	πρῶτα μέχρι τοῦ χειμαδίου τοῦ	στρατοῦ	διά τε τῶν ἑκατοντάρχων καὶ
[55, 30]	προπέμψας αὐτὸς τῷ πλείονι τοῦ	στρατοῦ	ἐφείπετο. αἰσθόμενος δὲ τῆς προσόδου
[55, 29]	ἐστάλη καὶ τὸ πολὺ τοῦ	στρατοῦ	συνεξήγαγε, καί τινα καὶ σφεῖς
[55, 26]	ἄνδρες ὑπατευκότες ἐπί τε τοῦ	σίτου	καὶ ἐπὶ τοῦ ἄρτου κατέστησαν,
[55, 31]	ἐκ τῶν ὑπατευκότων ἐπιμελητὰς τοῦ	σίτου	σὺν ῥαβδούχοις ἀπέδειξε. προσδεόμενος δὲ
[55, 1]	ἐχομένῳ ἔτει ὁ Δροῦσος μετὰ	Τίτου	Κρισπίνου ὑπάτευσε, καὶ αὐτῷ σημεῖα
[55, 0]	Γ. υἱὸς Σατουρνῖνος Λ. Οὐαλέριος	Ποτίτου	υἱὸς Μεσσάλας Οὐόλαισος ὕπ. Γν.
[55, 33]	Μάρκου δὲ δὴ Φουρίου μετὰ	Σέξτου	Νωνίου ὑπατεύσαντος ἐπεθύμησαν μὲν καὶ
[55, 5]	οὐκ ἐξὸν ὂν δοῦλον κατὰ	δεσπότου	βασανισθῆναι ἐκέλευσεν, ὁσάκις ἂν χρεία
[55, 5]	ὅτι ὁ νόμος τῇ τοῦ	δεσπότου	μεταλλαγῇ καταλύεσθαι ἔμελλεν, οἱ δ´
[55, 10]	αὐτὴν ἐπῄνεσε. ἑτέρους ἐκ τῆς	Αἰγύπτου	ἐπιστρατεύσαντάς σφισιν ἀπεώσαντο, οὐ πρότερόν
[55, 26]	τοῦ σίτου καὶ ἐπὶ τοῦ	ἄρτου	κατέστησαν, ὥστε τακτὸν ἑκάστῳ πιπράσκεσθαι.
[55, 23]	τήν τε τοῦ δευτέρου καὶ	εἰκοστοῦ	ἐπωνυμίαν ἐχόντων καὶ ἐν τῇ
[55, 0]	Ῥόδον ἀνεχώρησεν. ζ. Ὡς ἡ	Αὐγούστου	ἀγορὰ καθιερώθη. η. Ὡς ὁ
[55, 28]	καὶ αὐτοκράτορος μὴ ὅτι τοῦ	Αὐγούστου	ἀλλὰ καὶ τοῦ Τιβερίου ἐπ´
[55, 8]	τὴν ὑπὲρ τῆς ἐπανόδου τοῦ	Αὐγούστου	γενομένην ὁ Γάιος ἀντ´ αὐτοῦ
[55, 27]	διὰ τὴν ἐς τὸ τοῦ	Αὐγούστου	γένος ἐκποίησιν ὀνομάσας, ἀλλὰ καὶ
[55, 3]	βουλὴν ἐσέφερον, παρὰ μὲν τοῦ	Αὐγούστου	ἔλαβον αὐτὸ ποιεῖν, ὑπὸ δὲ
[55, 8]	τῶν τε ἄλλων πλὴν τοῦ	Αὐγούστου	καὶ αὐτῶν τῶν υἱέων αὐτοῦ
[55, 10]	ὁ υἱὸς παρά τε τοῦ	Αὐγούστου	καὶ παρὰ τῆς βουλῆς ἔλαβεν.
[55, 22]	τὴν αἰτίαν τοῦ θανάτου τοῦ	Αὐγούστου	λήψεσθαι. τότε δ´ οὖν ἐπί
[55, 2]	πυρὶ δοθεὶς ἐς τὸ τοῦ	Αὐγούστου	μνημεῖον κατετέθη, Γερμανικός τε μετὰ
[55, 24]	ἔστι, τότε δὲ ἐπὶ τοῦ	Αὐγούστου	ταῦτά τε, εἴτ´ οὖν τρία
[55, 0]	Γν. υἱὸς Πίσων Γ. Καῖσαρ	Αὐγούστου	υἱὸς ὕπ. Λ. Αἰμίλιος Λ.
[55, 11]	τῆς μητρὸς καὶ παρὰ τοῦ	Αὐγούστου	φέρον πόρρωθεν κατιδῶν προσπλέον, προειπεῖν
[55, 9]	οἱ δὲ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ	Αὐγούστου	ὡς καὶ τοῖς παισὶν αὐτοῦ
[55, 7]	Αὐγούστῳ, καίτοι πρὸς τὰς ὁρμὰς	αὐτοῦ	ἀνθιστάμενος, ᾠκείωτο καὶ τοῖς ἄλλοις
[55, 7]	μὲν γὰρ καὶ ἄλλα ἀπ´	αὐτοῦ	ἀπώνητο, ὅθεν καίπερ ἱππεῖ αὐτῷ
[55, 10]	ἐν τῇ ἀγορᾷ καὶ ἐπ´	αὐτοῦ	γε τοῦ βήματος καὶ κωμάζειν
[55, 4]	συστρατευσαμένων ποτὲ αὐτῷ συνηγορήματος παρ´	αὐτοῦ	δεηθέντος τὸ μὲν πρῶτον τῶν
[55, 4]	ὅτι ἀναγκαία σφίσιν ἡ παρρησία	αὐτοῦ	διὰ τὴν τῶν πολλῶν πονηρίαν
[55, 7]	ἄν τέ τινι τῶν φίλων	αὐτοῦ	δοῦναί τι ἐθελήσῃ ἄν τε
[55, 27]	Τιβερίου Κλαυδίου Νέρωνος, τῶν υἱέων	αὐτοῦ,	ἐγένοντο. τοῦτό τε γὰρ αὐτοὺς
[55, 27]	καὶ τὸ μέρος τῆς ἀρχῆς	αὐτοῦ	ἐδημοσιώθη. ~κἀν τοῖς αὐτοῖς τούτοις
[55, 23]	καὶ ἑτέροις τισὶν ὑπό τε	αὐτοῦ	ἐκείνου καὶ ὑπ´ ἄλλων αὐτοκρατόρων
[55, 30]	μηδέπω καλῶς ἔχων, καὶ ἐπικρατέστερος	αὐτοῦ	ἐν παρατάξει γενόμενος ἔπειτ´ ἐξ
[55, 2]	ἑκάστην πόλιν πρώτων βαστάσας. καὶ	αὐτοῦ	ἐν τῇ ἀγορᾷ προτεθέντος διπλοῦς
[55, 9]	Αὐγούστου ὡς καὶ τοῖς παισὶν	αὐτοῦ	ἐπιβουλεύοντα ἐκβληθῆναι. ὅτι μὲν γὰρ
[55, 10]	τι τῷ ἔτει ἐκείνῳ ὑπ´	αὐτοῦ	ἐπράχθη· διὰ γὰρ τὸν Παρθικὸν
[55, 7]	τι ἔχον ἐς τὸν κόλπον	αὐτοῦ	ἔρριψεν, ὥστ´ ἐκεῖνον μήτ´ ἀποκτεῖναί
[55, 10]	ἀφανεῖς ἐς τὴν ὀρχήστραν ἐπ´	αὐτοῦ	ἐσήχθησαν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν ἐν
[55, 34]	καὶ ἐπί τε τῇ ἐξόδῳ	αὐτοῦ	εὐχαὶ ἐγένοντο, καὶ ἐπὶ τῇ
[55, 13]	τινα καὶ τὸν ἀφεθησόμενον ὑπ´	αὐτοῦ	ἔχειν δεήσοι, καὶ τὰ δικαιώματα
[55, 8]	ἣν ἡ Πῶλλα ἡ ἀδελφὴ	αὐτοῦ	ἡ καὶ τοὺς δρόμους διακοσμήσασα
[55, 13]	Αὐγούστῳ ἵνα καταγάγῃ τὴν θυγατέρα	αὐτοῦ,	θᾶσσον ἔφη πῦρ ὕδατι μιχθήσεσθαι
[55, 8]	γὰρ δὴ πάσης τῆς στέγης	αὐτοῦ	καθαιρεθείσης, ὅτι οὐκ ἠδυνήθη αὖθις
[55, 1]	γὰρ ἀπέβη, σπουδῇ τε ὑποστρέψαντος	αὐτοῦ	καὶ ἐν τῇ ὁδῷ νόσῳ
[55, 1]	τοῦ Καπιτωλίου τῶν τε συννάων	αὐτοῦ	κακωθῆναι. οὐ μέντοι καὶ ἐφρόντισέ
[55, 10]	τῇ τε γερουσίᾳ τὸ βούλημα	αὐτοῦ	κοινῶσαι καὶ ἐκεῖνον ἐς γοῦν
[55, 2]	ὑποκινησάντων τι αὖθις ζῶντος ἔτι	αὐτοῦ	κρατήσας, τά τε ἐπὶ τοῦ
[55, 8]	Αὐγούστου καὶ αὐτῶν τῶν υἱέων	αὐτοῦ	λαβόντων, καὶ ἑνὸς πρὸς ἕνα
[55, 19]	δὴ προσήκει μηδὲ δόκησίν τινα	αὐτοῦ	λαμβάνειν. ἀνθρώπων γάρ, ἀλλ´ οὐ
[55, 27]	τε ταμίᾳ καὶ τῷ παρέδρῳ	αὐτοῦ,	ὃν πρεσβευτήν, ὥσπερ εἶπον, καλοῦμεν,
[55, 10]	μὲν ὁ Ἀριοβαρζάνης, ἀποθανόντος δὲ	αὐτοῦ	οὐ πολλῷ ὕστερον Ἀρτάβαζος ὁ
[55, 4]	τε ἔσωσε, καὶ τὸν κατήγορον	αὐτοῦ	οὐχ ὅπως δι´ ὀργῆς ἔσχε
[55, 10]	Ἀρμενίας ἀποστῆναι καὶ τοὺς ἀδελφοὺς	αὐτοῦ	πέραν θαλάσσης εἶναι. οἵ γε
[55, 1]	τὸ στρατόπεδον ὑπὸ τὸν θάνατον	αὐτοῦ	περινοστοῦντες ὠρύοντο, καὶ νεανίσκοι δύο
[55, 33]	λιμῷ, εἶτα καὶ νόσῳ ἀπ´	αὐτοῦ,	πόαις τέ τισιν ἀλλοκότοις καὶ
[55, 6]	αὐτῷ ἐγεγέννητο, προσαγορεῦσαι ἐθελησάντων ἐκεῖνον	αὐτοῦ	προετίμησεν, ὅτι καὶ ὕπατος ἐν
[55, 2]	αἱ ἀνοχαὶ δεύτερον τὴν χάριν	αὐτοῦ,	πρὸς τὸ τὰ νικητήρια ἐν
[55, 27]	ἄλλον τινὰ παρὰ τὴν ἀπουσίαν	αὐτοῦ	προτιμήσῃ. ταῦτά τε ἐν τῷ
[55, 30]	τε Ῥυμητάλκης καὶ ὁ ἀδελφὸς	αὐτοῦ	Ῥασκύπορις μάχῃ κατέλαβον· οἱ δὲ
[55, 8]	Αὐγούστου γενομένην ὁ Γάιος ἀντ´	αὐτοῦ	σὺν τῷ Πίσωνι διέθηκε. τό
[55, 10]	ἀντέσχεν. ἁλόντος δ´ οὖν ποτε	αὐτοῦ	τό τε ὄνομα τὸ τοῦ
[55, 9]	οὖν ἀληθεστάτη αἰτία τῆς ἐκδημίας	αὐτοῦ	τοιαύτη ἐστί, λόγον δέ τινα
[55, 9]	Καῖσαρ ἀπεδείχθη οἱ δὲ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ Αὐγούστου ὡς καὶ τοῖς
[55, 26]	καὶ λιμὸς ἰσχυρός, ὥσθ´ ὑπ´	αὐτοῦ	τούς τε μονομαχοῦντας καὶ τὰ
[55, 10]	βαρβάροις συνέθετο καὶ βωμὸν ἐπ´	αὐτοῦ	τῷ Αὐγούστῳ ἱδρύσατο. τότε δὲ
[55, 32]	ἀπεκηρύχθη, καὶ ἥ τε οὐσία	αὐτοῦ	τῷ στρατιωτικῷ ταμιείῳ ἐδόθη, καὶ
[55, 10]	πανήγυρίν τινα πρὸς τοῖς ἀναβασμοῖς	αὐτοῦ	ὑπὸ τῶν ἀεὶ ἰλαρχούντων ποιεῖσθαι,
[55, 17]	τῳ λεχθεὶς πᾶν τὸ ἀγριαῖνον	αὐτοῦ	χαλᾷ, καθάπερ τραχὺς ἕτερος καὶ
[55, 26]	σφισιν ἐξήρκεσεν, οὐδὲ ἐς τὰ	ἑαυτοῦ	γενέθλια δημοσίᾳ αὐτοὺς ἑστιαθῆναι εἴασεν.
[55, 34]	ἐξείη καὶ μηδεὶς αὐτῶν τῆς	ἑαυτοῦ	γνώμης, ὡς καὶ ἀνάγκην τινὰ
[55, 24]	τὸ Γερμανικόν, ἃ καὶ ἀφ´	ἑαυτοῦ	ἐπωνόμασεν, Ἀντωνῖνος ὁ Μᾶρκος τό
[55, 9]	οἷα ἐν ἡγεμονίᾳ τρεφομένους, τὰ	ἑαυτοῦ	ἤθη ζηλοῦντας (οὐ γὰρ ὅτι
[55, 25]	ὁ Αὔγουστος χρήματα καὶ ὑπὲρ	ἑαυτοῦ	καὶ ὑπὲρ τοῦ Τιβερίου ἐς
[55, 27]	ὁ Τιβέριος καθιερώσας οὐ τὸ	ἑαυτοῦ	μόνον ὄνομα αὐτῷ, Κλαυδιανὸν ἑαυτὸν
[55, 34]	τῇ μὲν γερουσίᾳ καὶ ἄνευ	ἑαυτοῦ	τὰ πολλὰ δικάζειν ἐπέτρεπεν, ἐς
[55, 7]	ὅσα αὐτὸς ὑπό τε τῆς	ἑαυτοῦ	φύσεως καὶ ὑπὸ τῆς τῶν
[55, 14]	δυσχέραινε, φυλακὴν δ´ ἀκριβῆ καὶ	σεαυτοῦ	καὶ τῆς μοναρχίας ποιοῦ, ἵνα
[55, 4]	ἔσχες, οὐκ ἄλλον τινὰ ἀντ´	ἐμαυτοῦ	σοι ἔπεμψα, ἀλλ´ αὐτὸς πανταχοῦ
[55, 5]	βασανισθῆναι ἐκέλευσεν, ὁσάκις ἂν χρεία	τοιούτου	τινὸς γένηται, τῷ δημοσίῳ αὐτὸν
[55, 16]	(καὶ γὰρ γένους αὔχημα καὶ	πλούτου	φρόνημα τιμῆς τε μέγεθος καὶ
[55, 6]	γὰρ καὶ οἱ Σύγαμβροι πρέσβεις,	τοσούτου	δὲ ἐδέησαν διαπράξασθαί τι ὥστε
[55, 20]	φρουρᾶς ὤν, ἄν γε καὶ	τούτου	δεήσῃ; εἰ μὲν γὰρ ἐγγύς
[55, 3]	τι ἡ δύναμις τοῦ ὀνόματος	τούτου	δηλοῖ· ἑλληνίσαι γὰρ αὐτὸ καθάπαξ
[55, 10]	καὶ τῇ γερουσίᾳ κοινῶσαι. κἀκ	τούτου	ἐκείνη μὲν ἐς Πανδατερίαν τὴν
[55, 9]	τὰ δὲ θεραπείᾳ, κολακευομένους κἀκ	τούτου	ἔτι καὶ μᾶλλον θρυπτομένους (τά
[55, 14]	ἀπολῦσαι, μὴ καὶ ἑτέρους ἐκ	τούτου	ἐφ´ ἑαυτὸν ἐπισπάσηται, ἐθέλοντα. ἀποροῦντί
[55, 10]	διάρξαι ἐκρίθη. πολλῶν δὲ ἐκ	τούτου	καὶ ἄλλων γυναικῶν ἐφ´ ὁμοίοις
[55, 22]	Κορνήλιον καὶ ὕπατον ἀπέδειξε. κἀκ	τούτου	καὶ ἐκεῖνον καὶ τοὺς λοιποὺς
[55, 16]	λοιποὶ πάντες δυσχεραίνουσι, καὶ ἐκ	τούτου	καὶ ἐπιβουλεύουσιν αὐτοῖς, ἵνα μὴ
[55, 29]	σφίσιν ἔσφηλαν, ἔπειτα δὲ ἐκ	τούτου	καὶ οἱ ἄλλοι προσαπέστησαν. καὶ
[55, 19]	ἵνα μήτε καταφρονῶνται μήτε ἐκ	τούτου	πλεονεκτῶνται, τοὺς δ´ ἄρχοντας τοῖς
[55, 10]	φράσων, καὶ ἔτρωσεν αὐτόν, κἀκ	τούτου	πολιορκηθεὶς ἐπὶ πλεῖστον ἀντέσχεν. ἁλόντος
[55, 30]	ἔπειτ´ ἐξ ἐνέδρας ἐνικήθη. κἀκ	τούτου	πρός τε τὸν Βάτωνα τὸν
[55, 34]	ἐν χερσὶν ἐποίησε. γενομένου δὲ	τούτου	συχνοὶ τῶν Παννονίων ἐπανέστησαν, καὶ
[55, 26]	ὅπως γ´ ἂν μηδὲν ἐκ	τούτου	τὰ δόγματα ἐμποδίζηται, κύρια πάντα
[55, 34]	τε Πίννην προδοὺς καὶ μισθὸν	τούτου	τὴν ἀρχὴν τῶν Βρεύκων λαβών,
[55, 19]	τινων συμβαίνειν. συχνοὺς γοῦν ἐκ	τούτου,	τοὺς μὲν ἀκρίτους τοὺς δὲ
[55, 6]	ἐκεῖνοι δυσανασχετήσαντες ἑαυτοὺς κατεχρήσαντο. κἀκ	τούτου	χρόνον μέν τινα ἡσύχασαν, ἔπειτ´
[55, 18]	ἐν δυνάμει τοσαύτῃ ὢν ὑπ´	ἰδιώτου	τινὸς ἀόπλου ἐπιβουλευθῆναι δύναται, ἀλλ´
[55, 10]	πρῶτοι μετὰ τοῦ Ἀγρίππου τοῦ	ἀδελφοῦ	αὐτῶν ἵππευσαν. καὶ λέοντες ἑξήκοντα
[55, 27]	μὲν ἐκ παρασκευῆς Πουπλίου τινὸς	Ῥούφου	γίγνεσθαι, ὑπωπτεύετο δὲ ἐς ἄλλους·
[55, 4]	ἐμαυτοῦ σοι ἔπεμψα, ἀλλ´ αὐτὸς	πανταχοῦ	προεκινδύνευσά σου, ἔς τε τὸ
[55, 7]	ἱππεῖ αὐτῷ ὄντι καὶ τὸ	ἄστυ	ἐπὶ πολὺν χρόνον ἐπέτρεψε, μάλιστα