Livre, Chap.
[48, 43]	μόλις ὀψέ ποτε ἀνεκομίσθη, φόβος	αὖ	καὶ ἐκ τούτου οὐ σμικρὸς
[48, 22]	διὰ τὸν χειμῶνα, ἔργῳ δὲ	εὖ	εἰδὼς ὅτι νεωτερισθήσοιτό τι, ἐνδιέτριψε)
[48, 39]	τῆς ἐφόδου καὶ τοῖς στρατεύμασιν	(ἄνευ	γὰρ τῶν Πάρθων μετὰ τῶν
[48, 30]	ἀρέσκοντα αὐτῷ τὰ μάλιστα, ἀφῆκεν	ἄνευ	λύτρων, εὐεργεσίαν τε ἐς τὸν
[48, 26]	πλὴν Στρατονικείας, τὰ μὲν πλεῖστα	ἄνευ	πολέμου, Μύλασα δὲ καὶ Ἀλάβανδα
[48, 21]	Νουμιδίαν ἀνεχώρησε. καὶ ἔτυχε γὰρ	ἄνευ	τῆς τοῦ ταύρου κεφαλῆς δυστυχήσας,
[48, 16]	ὄντες ἀνέλαβον (ἐκδεδυκότες γὰρ αὐτὴν	ἄνευ	ψηφίσματος ἀνάγκῃ τοῦ δήμου ἦσαν)
[48, 23]	ἢ καὶ ὅτι ταῖς δυνάμεσι	πολὺ	αὐτοῦ ἠλαττοῦτο, οὐδὲν ἀντέπραξεν, ἀλλ´
[48, 11]	τῇ παρὰ τῶν ἄλλων εὐνοίᾳ	πολὺ	αὐτῶν ἠλαττοῦτο· αὐτὸς μὲν γὰρ
[48, 21]	Σέξτιος ἀνέμενεν ὡς καὶ ἐκείνων	(πολὺ	γὰρ πλείω δύναμιν εἶχον) ἐς
[48, 4]	Φουλουίαν καὶ τιμηθῆναι καὶ πομπεῦσαι.	πολὺ	γοῦν πλεῖον ἐκείνου, ἅτε καὶ
[48, 13]	τὸ τεῖχος φρουρῶν ἐπεξῆλθεν ἐπὶ	πολὺ	διώκων αὐτόν, προσέβαλέ τε ἀπροσδοκήτοις
[48, 37]	δόξαν θεωροῦντες ἄποροί τε ἐπὶ	πολὺ	ἐγίγνοντο καὶ ἀφασίᾳ συνείχοντο, ἀπιστοῦντές
[48, 47]	ὁπλῖται ἐς χεῖράς σφισιν ἰόντες	πολὺ	κρείττους ἐγίγνοντο. ἔπειτα δὲ τοῦ
[48, 34]	αὐθημερόν. τῶν δ´ οὖν ἀναλωμάτων	πολὺ	μειζόνων ἢ πρότερον γιγνομένων, καὶ
[48, 21]	τε ὑπὸ τοῦ ταμίου, καὶ	πολὺ	μέρος τοῦ στρατοῦ ἀποβαλὼν ἐς
[48, 18]	τὸ μέγεθος τῶν νεῶν αὐτοῦ	πολὺ	τῆς τῶν ἐναντίων καὶ ἐμπειρίας
[48, 18]	πάντως, ἂν τῆς νήσου ἐπιβῇ,	πολὺ	τῷ πεζῷ κρατήσων, ἔπειθ´ ὡς
[48, 19]	τῆς Ἰταλίας ἀφικνουμένων πλῆθος προσλαβὼν	πάμπολυ	ηὐξήθη· τοσοῦτοι γὰρ δὴ ηὐτομόλουν
[48, 33]	ἀγομένην λάβῃ, ὅπερ ἀπὸ τοῦ	πάνυ	ἀρχαίου σφόδρα ἐφυλάσσετο· καὶ δῆλον
[48, 47]	αὐτῶν παρατάξας τὸ μὲν πρῶτον	πάνυ	γενναίως αὐτὸν ἀπεκρούσατο· αἵ τε
[48, 1]	οἱ δὲ μετὰ ταῦτα, πλὴν	πάνυ	ὀλίγων ἐφθάρησαν, ὥς που τό
[48, 49]	γαυρωθῆναι, τὸ δὲ δὴ ναυτικὸν	πάνυ	προθύμως ἐξειργάσατο. ἐγίγνετο μὲν γὰρ
[48, 30]	Μηνᾷ δὲ ἐξελευθέρῳ οἱ, ᾧ	πάνυ	προσέκειτο, ἐκέλευσε μέρει τοῦ ναυτικοῦ
[48, 15]	μὲν πρῶτον ἐνταῦθα ἦλθε, καὶ	πάνυ	φιλικῶς ὑπὸ τοῦ Σέξτου ὑπεδέχθη,
[48, 20]	ἄλλα τε πολλά, ἅτε καὶ	πάνυ	φίλος ὢν τῷ Καίσαρι, ἐλαμπρύνατο,
[48, 48]	καὶ δι´ αὐτῆς πολὺς γενόμενος	ἀπερρήγνυ	τε ἀπὸ τῶν ἀγκυρῶν τὰ
[48, 50]	Κύμῃ τῇ Καμπανίδι χωρίον τι	μεταξὺ	Μισηνοῦ καὶ Πουτεόλων μηνοειδές ἐστιν·
[48, 11]	μέντοι ἔχων ὅπως αὐτοὺς καταλύσῃ	(οὐ	γὰρ μόνον τῇ δυνάμει ἀλλὰ
[48, 53]	διαλλαγαὶ τῶν ἀρχόντων ἰσχυρῶς ἐτάρασσον·	οὐ	γὰρ ὅπως οἵ τε ὕπατοι
[48, 54]	τε ἅμα πρὸς ἀλλήλους ἐπλάσσοντο·	οὐ	γάρ που καὶ ποιήσειν τι
[48, 54]	δὲ καὶ δι´ ἑαυτῶν· καὶ	οὐ	γάρ πω σχολὴν πολεμῆσαί σφισιν
[48, 7]	ἀμφὶ τὸν Καίσαρα οὐδὲν προσέκρουον.	οὐ	γὰρ ὡς οὐ δέον αὐτοὺς
[48, 7]	οὐδὲν προσέκρουον. οὐ γὰρ ὡς	οὐ	δέον αὐτοὺς κληρουχῆσαί τινα προεβάλλοντο,
[48, 35]	τοὺς δὲ ὑπαγόμενοι. ὑπάτους δὲ	οὐ	δύο ἐτησίους, ὥσπερ εἴθιστο, ἀλλὰ
[48, 20]	παρ´ ἑαυτοῦ μόνου αὐτήν, ἀλλ´	οὐ	καὶ παρὰ τοῦ Ἀντωνίου λαβὼν
[48, 13]	ἐσεδέχθη, καὶ ἐπειδὴ ἐπιδιώξας αὐτὸν	οὐ	κατέλαβεν, ἀνέστρεψεν, καὶ φρουρὰν τῆς
[48, 11]	καὶ ἐκεῖνα τῷ Καίσαρι προσίστασθαι.	~οὐ	μέντοι ἔχων ὅπως αὐτοὺς καταλύσῃ
[48, 13]	τὴν Ὀμβρικὴν Σεντινάτας ἐπολιόρκησε μέν,	οὐ	μέντοι καὶ εἷλεν αὐτούς· τοῦ
[48, 30]	οἱ στρατιῶται αὐτοῦ ἔφερον, ἐσώθη)	οὐ	μέντοι καὶ καλῶς τὸν εὐεργέτην
[48, 27]	γὰρ αὐτῶν τὸ παράπαν ἠγνόει)	οὐ	μέντοι καὶ κατὰ καιρὸν οὐδετέροις
[48, 41]	τὸ χωρίον ἀπ´ αὐτῶν ἐπονομασθῆναι.	οὐ	μέντοι καὶ κατασχεῖν αὐτὸ ὁ
[48, 17]	τότε τῆς Σικελίας ἄρχοντος ἀπεκρούσθη.	οὐ	μέντοι καὶ παντελῶς αὐτῆς ἀπέστη,
[48, 54]	τὰς τοῦ Καίσαρος συμφορὰς μεθέξων,	οὐ	μέντοι καὶ παρέμεινεν αὐτῷ, ἀλλ´
[48, 3]	τοῖς ἐν τῇ Ῥώμῃ παρασχεῖν.	οὐ	μέντοι καὶ ὑπὸ τῆς ἀρρωστίας
[48, 5]	νομῆς τοῦ τῷ Ἀντωνίῳ προσήκοντος	οὐ	μετέσχον, ὁ δὲ ὅτι τὰ
[48, 54]	οἱ τοῖς Πάρθοις πολεμοῦντι, ἀπέπεμψεν.	οὐ	μὴν ἀλλ´ ἔν γε τῷ
[48, 53]	κατὰ δίκην δή τινα ἀτιμασθέντων,	οὐ	μνημονεύω. βουλευομένου δ´ οὖν καὶ
[48, 44]	ἀπέδωκε. καὶ ἐκεῖνος {τε} τελευτῶν	οὐ	πολλῷ ὕστερον ἐπίτροπον καὶ τούτῳ
[48, 53]	τοῦ ὁμίλου ἠγαπήθη, καὶ ἀποθανὼν	οὐ	πολλῷ ὕστερον ἔς τε τὸ
[48, 17]	ἀπηλλάγη καὶ μετὰ τοῦτο ναύαρχος	οὐ	πολλῷ ὕστερον κατέστη, τῆς μὲν
[48, 36]	θαλάσσῃ ἐπ´ αὐτὸ τοῦτο περιρρύτῳ	οὐ	πόρρω σφῶν πρὸς ἀσφάλειαν αὐτῷ
[48, 40]	προσιόντες, ἐσφάλησαν· οἵ τε περιλειφθέντες	οὐ	πρὸς τὸν Λαβιῆνον ἀλλ´ ἐς
[48, 41]	καίτοι χρόνον ὑπ´ αὐτοῦ πολιορκηθέντες,	οὐ	προσεχώρησαν, ὕστερον δὲ ὑπ´ ἄλλων
[48, 25]	ὢν καὶ ταμιεύων μόνος αὐτῷ	οὐ	προσεχώρησε) καὶ τὸν Σάξαν τὸν
[48, 37]	εὐχόμεν ἀληθῆ ταύτην εἶναι· καὶ	οὐ	πρότερόν γε ἐγνώριζόν σφας πρὶν
[48, 9]	πρόφασιν τῆς ὀργῆς ποιούμενοι. καὶ	οὐ	πρότερόν γε ἐπαύσαντο χαλεπαίνοντες πρὶν
[48, 42]	ἐγκαταλειφθέντος ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν. καὶ	οὐ	πρότερόν γε ἐπεχείρησε τοῖς πολεμίοις
[48, 10]	τινα ἐν Πλακεντίᾳ ἐποίησαν, καὶ	οὐ	πρότερον πρὶν χρήματα παρὰ τῶν
[48, 52]	αὐτῆς ἐνέβαλε. καὶ ἐδόκει γὰρ	οὐ	σμικρὸν τὸ σημεῖον εἶναι, τήν
[48, 43]	φόβος αὖ καὶ ἐκ τούτου	οὐ	σμικρὸς τοὺς Ῥωμαίους ἔλαβεν, οὐδ´
[48, 8]	προέλοιτο, τοῖς ἑτέροις ἀπήχθετο, καὶ	οὐ	τοσαύτης γε χάριτος ἐξ ὧν
[48, 26]	ἑαυτόν, ὡς καὶ ἐκείνους ἀλλ´	οὐ	τοὺς πολίτας νικῶν, ἐπεκάλει· ~Ἀντώνιος
[48, 42]	τε τοὺς ἐναντίους ὥρμησε καὶ	οὐ	χαλεπῶς αὐτοὺς κατειργάσατο. τυχών τε
[48, 48]	ἐν Νέᾳ πόλει κατοικεῖν μέχρις	οὗ	ἂν πόλεμος ᾖ ἠνάγκασε. ~κἀν
[48, 20]	ἐνέμεινεν ἐν αὐτῇ λεηλατῶν, μέχρις	οὗ	ἐκεῖνος ἀφίκετο· τότε γὰρ φρουρὰν
[48, 34]	τῶν τριῶν ἀνδρῶν πραχθέντα ἀφ´	οὗ	ἐς τὴν ὀλιγαρχίαν ἐσῆλθον κῦρος
[48, 14]	πρὸς τοῖς τείχεσιν ἐπράχθη, μέχρις	οὗ	καίτοι πλεονεκτοῦντες τὰ πλείω οἱ
[48, 22]	τοῦ ἔθνους ἀδεῶς ἦρχε, μέχρις	οὗ	ὁ Καῖσαρ ἐκ τῶν συνθηκῶν
[48, 23]	αὖθις τῶν ἐθνῶν ἡγεῖτο, μέχρις	οὗ	ὁ Λέπιδος ἐπέμφθη· ἐκείνῳ γάρ,
[48, 27]	τοῖς ἄλλοις Αἰγυπτίοις συνετρύφα, μέχρις	οὗ	παντελῶς κατελύθη. ὀψὲ δ´ οὖν
[48, 44]	γυνὴ δὲ τοῦ Νέρωνος, μεθ´	οὗ	συνδιέφυγεν, ὥσπερ εἴρηται· καὶ ἐκύει
[48, 21]	ἔχεσθαι, καὶ ἐξ ἐνυπνίου δι´	οὗ	ταῦρός τις κατορωρυγμένος ἐν τῇ
[48, 36]	γενέσθαι ὅτι ἔκ τε τοῦ	φόβου	τῆς παρασκευῆς σφων καὶ ἐξ
[48, 7]	Ἰονίῳ κόλπῳ ὑπὸ Γναίου Δομιτίου	Ἀηνοβάρβου	κατεχομένης δεινῶς αὐτοὺς ἐπίεσεν, ἐν
[48, 42]	τι καὶ προδυστυχήσας διὰ τοῦ	ὑποστρατήγου	λοχισθέντος τε ὑπὸ τῶν βαρβάρων
[48, 13]	ἐπράχθη, παρήσω, τὰ δὲ δὴ	λόγου	μάλιστα ἄξια συντόμως διηγήσομαι. ὁ
[48, 54]	κατασκοπὴν αὐτοῦ μᾶλλον ἢ καὶ	ἔργου	τινὸς ἕνεκα ἀφιγμένος, ἐκείνῳ μὲν
[48, 40]	ἐπεδίωξε μὲν αὐτοὺς μέχρι τοῦ	στρατοπέδου,	ἰδὼν δὲ ἐνταῦθα τὸν Λαβιῆνον
[48, 10]	παρεζώννυτο καὶ συνθήματα τοῖς στρατιώταις	ἐδίδου,	ἐδημηγόρει τε ἐν αὐτοῖς πολλάκις;
[48, 6]	ὁ Καῖσαρ ἀφῃρεῖτο καὶ ἐκείνοις	ἐδίδου,	καὶ διὰ τοῦτο τῶν κτημάτων
[48, 1]	καὶ ὁ Ἀντώνιος τοῦ μὲν	Λεπίδου	παραχρῆμα, ἅτε μὴ συννικήσαντός σφισιν,
[48, 3]	τι ἄλλως τε καὶ τοῦ	Λεπίδου	παρόντος νεοχμώσωσιν, ἐπέστειλε τῇ γερουσίᾳ
[48, 14]	τὴν Γαλατίαν, εἰρχθεὶς δὲ τῆς	ὁδοῦ	πρὸς Περουσίαν Τυρσηνίδα πόλιν ἀπετράπετο·
[48, 39]	αὐτὸν τῷ τε αἰφνιδίῳ τῆς	ἐφόδου	καὶ τοῖς στρατεύμασιν (ἄνευ γὰρ
[48, 24]	Λαβιῆνος καὶ Πάκορος, οὗτος μὲν	Ὀρώδου	τοῦ βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ τοῦ
[48, 43]	δ´ Ἀππίου τε Κλαυδίου καὶ	Γαΐου	Νωρβανοῦ ὑπάτων, οἷς πρώτοις δύο
[48, 47]	Σαβῖνος ἐπιδιώκων αὐτοὺς μέχρι μὲν	Σκυλλαίου	τοῦ τῆς Ἰταλίας ἀκρωτηρίου ἀπόνως
[48, 7]	ἐν τῷ Ἰονίῳ κόλπῳ ὑπὸ	Γναίου	Δομιτίου Ἀηνοβάρβου κατεχομένης δεινῶς αὐτοὺς
[48, 15]	~ἐκείνης δ´ οὖν ἐπί τε	Γναίου	Καλουίνου δεύτερον καὶ ἐπ´ Ἀσινίου
[48, 41]	τε Ἀντιόχου καὶ Μάλχου τοῦ	Ναβαταίου,	ὅτι τῷ Πακόρῳ συνήραντο, ἐσέπραξε.
[48, 33]	λάβῃ, ὅπερ ἀπὸ τοῦ πάνυ	ἀρχαίου	σφόδρα ἐφυλάσσετο· καὶ δῆλον ὅτι
[48, 51]	ἤσκηνται, καὶ ἔστιν ἔς τε	βίου	διαγωγὴν καὶ ἐς ἄκεσιν ἐπιτηδειότατα.
[48, 33]	λοιπὸν ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ Πουπλίου	Φαλκιδίου	δημαρχοῦντος ἐτέθη. ~ταῦτα μὲν ἐν
[48, 10]	ὑπὸ τοῦ Καλήνου τοῦ τε	Οὐεντιδίου	τὴν Γαλατίαν τὴν ὑπὲρ τὰς
[48, 43]	ἐγένετο· ἐπὶ δ´ Ἀππίου τε	Κλαυδίου	καὶ Γαΐου Νωρβανοῦ ὑπάτων, οἷς
[48, 37]	καὶ οὕτως εἰ καὶ ἔξω	οἰκείου	πάθους ἦσαν, ὅμως οὐκ ἐδύναντο
[48, 54]	πρόφασιν μὲν ὡς καὶ τοῦ	Σεξτείου	πολέμου διὰ τὰς τοῦ Καίσαρος
[48, 14]	ἡ πόλις αὐτή, πλὴν τοῦ	Ἡφαιστείου	τοῦ τε τῆς Ἥρας ἕδους,
[48, 17]	κατέσχε, τῆς δὲ Μεσσήνης ὑπὸ	Πομπηίου	Βιθυνικοῦ τοῦ τότε τῆς Σικελίας
[48, 4]	ἐκείνῃ δοκοῦν χρηματίζειν. τοῦ γοῦν	Λουκίου	αὐτοῦ σπουδάζοντος ἐπινίκιά τινων ἐν
[48, 49]	καὶ ὅς (ὑπάτευε δὲ μετὰ	Λουκίου	Γάλλου) τὰ μὲν ἐπινίκια οὐκ
[48, 13]	καὶ εἷλεν αὐτούς· τοῦ γὰρ	Λουκίου	ἐν τούτῳ τὸ μὲν πρῶτον
[48, 12]	ὑποδημάτων χρήσεως ἀποκαλοῦντες, τοῦ τε	Λουκίου	καὶ τῆς Φουλουίας ὡς καὶ
[48, 16]	καὶ τὴν τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ	Λουκίου	Σκριβωνίου Λίβωνος ἀδελφὴν ἔγημεν, εἴ
[48, 33]	τὸ λοιπὸν ἀφεῖναι, ἔχων, ὑπὸ	Πουπλίου	Φαλκιδίου δημαρχοῦντος ἐτέθη. ~ταῦτα μὲν
[48, 34]	στρατηγοῦσι φωραθεὶς κατὰ τῶν τοῦ	Καπιτωλίου	πετρῶν ἐώσθη, προελευθερωθεὶς ἵνα ἀξίωμα
[48, 21]	ἔχων ἐλοχίσθη τε ὑπὸ τοῦ	ταμίου,	καὶ πολὺ μέρος τοῦ στρατοῦ
[48, 15]	Γναίου Καλουίνου δεύτερον καὶ ἐπ´	Ἀσινίου	Πωλίωνος ὑπάτων ἁλούσης καὶ τἆλλα
[48, 14]	καὶ αὐτὸς ἐκεῖνος ἀπολαβόντες ἐπολιόρκουν.	χρονίου	δὲ δὴ τῆς προσεδρείας σφίσι
[48, 21]	τῶν προκειμένων ἔχεσθαι, καὶ ἐξ	ἐνυπνίου	δι´ οὗ ταῦρός τις κατορωρυγμένος
[48, 16]	τὴν τοῦ πενθεροῦ αὐτοῦ Λουκίου	Σκριβωνίου	Λίβωνος ἀδελφὴν ἔγημεν, εἴ πως
[48, 29]	κατὰ τὸν Λούκιον τὸν τοῦ	Ἀντωνίου	ἀδελφὸν μεταστάντας πρὸς αὐτόν, καὶ
[48, 46]	τε ὡς μὴ δικαιοῦντος τοῦ	Ἀντωνίου	αὐτόν, καὶ προθυμότερον τῶν προκειμένων
[48, 4]	γὰρ Καίσαρος πενθερὰ καὶ τοῦ	Ἀντωνίου	γυνὴ οὖσα τόν τε Λέπιδον
[48, 45]	εἴτ´ οὖν κατ´ ἐντολὴν τοῦ	Ἀντωνίου	εἴτε καὶ ἀφ´ ἑαυτοῦ γνώμης,
[48, 24]	τάχιστα τήν τε ἔκλυσιν τοῦ	Ἀντωνίου	καὶ τὸν ἔρωτα τήν τε
[48, 31]	ἀλλ´ ὅσον ἐπὶ ταῖς τοῦ	Ἀντωνίου	καὶ τοῦ Καίσαρος καταλλαγαῖς, ὡς
[48, 20]	ἀλλ´ οὐ καὶ παρὰ τοῦ	Ἀντωνίου	λαβὼν οἰκειότερόν οἱ προσφέρηται. ~δύο
[48, 21]	Λαίλιος, ὁ μὲν τὰ τοῦ	Ἀντωνίου,	οἱ δὲ τὰ τοῦ Καίσαρος
[48, 29]	τὸν Σέξτον ἐκοινώσαντο, καίτοι τοῦ	Ἀντωνίου	ὅρκους πρὸς αὐτὸν δι´ ἀγγέλων
[48, 29]	καὶ μετὰ τοῦτο τὰ τοῦ	Ἀντωνίου	πράξαντας, καταδέξασθαι ἐπ´ ἀδείᾳ. τοσοῦτος
[48, 20]	τοὺς ἄλλους τοὺς τὰ τοῦ	Ἀντωνίου	πράττοντας αὐτὸς τότε κατέσχε, τόν
[48, 40]	τότε τῇ Κύπρῳ πρὸς τοῦ	Ἀντωνίου	προστεταγμένος, ἀνεζήτησέ τε αὐτὸν μαθὼν
[48, 16]	πιστότερον ἢ καὶ ἰσχυρότερον τοῦ	Ἀντωνίου	προτιμήσας τήν τε μητέρα αὐτῷ
[48, 35]	τῶν βουλευσόντων πλήθους ἡ τοῦ	Ἀντωνίου	στρατεία, ἣν ἐπὶ τοὺς Πάρθους
[48, 11]	ὅσα ἐποίουν, ἐκ τῆς τοῦ	Ἀντωνίου	τοῦ Μάρκου ἐντολῆς πράττειν ἔλεγον)
[48, 54]	τε Καῖσαρ Ἀντύλλῳ τῷ τοῦ	Ἀντωνίου	υἱεῖ τὴν θυγατέρα, καὶ ἐκεῖνος
[48, 20]	αὐτὸν ὑποδέχεσθαι τήν τε τοῦ	Ἀντωνίου	φιλίαν πράττειν καὶ τῆς Ἰταλίας
[48, 8]	καὶ τὰ ἐκείνων πάντα κατανεῖμαι	ἠξίου,	διερωτῶν σφας πόθεν οὖν τὰ
[48, 39]	καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ὀνομάζεσθαι	ἠξίου·	ἐπειδή τε οἱ Ἀθηναῖοι πρός
[48, 43]	χρόνῳ τούτῳ ἐγένετο· ἐπὶ δ´	Ἀππίου	τε Κλαυδίου καὶ Γαΐου Νωρβανοῦ
[48, 53]	δ´ οὖν καὶ Μάρκου τινὸς	Ὀππίου	ἀγορανομίας ὑπ´ ἀπορίας (ἐκ γὰρ
[48, 47]	μὲν Σκυλλαίου τοῦ τῆς Ἰταλίας	ἀκρωτηρίου	ἀπόνως ἦλθε· περιβάλλοντι δ´ αὐτῷ
[48, 40]	Κιλικίᾳ διέλαθεν, ὕστερον δὲ ὑπὸ	Δημητρίου	ἑάλω· οὗτος γὰρ ἐξελεύθερός τε
[48, 24]	αὐτῆς ἀπὸ τοῦ ἐν Ἐφέσῳ	Ἀρτεμισίου	ἀποσπάσας ἀπέκτεινε. καὶ τέλος Πλάγκον
[48, 46]	Κύμῃ τοῦ τε Μενεκράτους καὶ	Καλουισίου	Σαβίνου γίγνεται· καὶ ἐν αὐτῇ
[48, 6]	λαβὼν ἢ καὶ ἐκ τοῦ	δημοσίου	πριάμενος εἶχε, μετά τε τῆς
[48, 19]	ἕως ἔτι τά τε τοῦ	Κασσίου	καὶ τὰ τοῦ Βρούτου συνειστήκει,
[48, 7]	τῷ Ἰονίῳ κόλπῳ ὑπὸ Γναίου	Δομιτίου	Ἀηνοβάρβου κατεχομένης δεινῶς αὐτοὺς ἐπίεσεν,
[48, 30]	πολλὰ ἐκάκωσε, καὶ Μᾶρκον Τίτιον	Τιτίου,	τῶν τε ἐπικηρυχθέντων καὶ τότε
[48, 22]	ἐκάκωσεν, ἀντιστρατοπεδευσαμένου δὲ αὐτῷ τοῦ	Σεξτίου	μάχαις βραχείαις μὲν πολλαῖς δ´
[48, 44]	ἔγημεν. ~ἦν δὲ θυγάτηρ μὲν	Λιουίου	Δρούσου, ὃς ἔν τε τοῖς
[48, 3]	ἀρρωστίας τοσοῦτον ὅσον ἐπὶ παρασκευῇ	κακοῦ	τινος χρονίζειν αὐτὸν ἐνόμιζον, κἀκ
[48, 46]	καὶ ἀποβάσεις ποιούμενος πολλὰ μὲν	ἐκάκου	πολλὰ δὲ καὶ ἀντέπασχε. κἀν
[48, 21]	τριῶν ἀνδρῶν συνωμοσίας τοῦ μὲν	Νομαδικοῦ	Τίτος Σέξτιος, τοῦ δὲ ἑτέρου
[48, 50]	Λουκρινίς· ἡ γὰρ ἔξω, τοῦ	Τυρσηνικοῦ	οὖσα, ἐς ἐκεῖνο καὶ τὴν
[48, 17]	τῆς δὲ Μεσσήνης ὑπὸ Πομπηίου	Βιθυνικοῦ	τοῦ τότε τῆς Σικελίας ἄρχοντος
[48, 17]	Καίσαρος παρελύθη, τοῦ δὲ δὴ	ναυτικοῦ	καὶ ὣς ἀντεχόμενος ἐτόλμησε μὲν
[48, 49]	τῷ δ´ Ἀγρίππᾳ τὴν τοῦ	ναυτικοῦ	παρασκευὴν ἐγχειρίσας. τοὺς γὰρ Γαλάτας
[48, 30]	πάνυ προσέκειτο, ἐκέλευσε μέρει τοῦ	ναυτικοῦ	περιπλέοντι κακουργεῖν τὰ τῶν ἐναντίων.
[48, 18]	ἰσχυρὸν οὐκέτι, καίτοι τοῦ πλείονος	ναυτικοῦ	σωθέντος οἱ, περαιωθῆναι ἐτόλμησε· λάθρᾳ
[48, 11]	ἐκ τῆς τοῦ Ἀντωνίου τοῦ	Μάρκου	ἐντολῆς πράττειν ἔλεγον) οὕτω δὴ
[48, 5]	πραγμάτων, ὡς καὶ ὑπὲρ τοῦ	Μάρκου	ταῦτα δρῶν, ἀντελαμβάνετο καὶ οὐδενὸς
[48, 53]	μνημονεύω. βουλευομένου δ´ οὖν καὶ	Μάρκου	τινὸς Ὀππίου ἀγορανομίας ὑπ´ ἀπορίας
[48, 24]	ὀφθείσης ἐρασθεὶς οὐκέτ´ οὐδεμίαν τοῦ	καλοῦ	φροντίδα ἐποιήσατο, ἀλλὰ τῇ τε
[48, 33]	τέ τινι ἥ τε τοῦ	Ἀττάλου	καὶ ἡ τοῦ Δηιοτάρου ἀρχὴ
[48, 53]	οὕτω ζῶν τε ὑπὸ τοῦ	ὁμίλου	ἠγαπήθη, καὶ ἀποθανὼν οὐ πολλῷ
[48, 13]	δὲ δὴ πόλεως ὑπὸ Τισιήνου	Γάλλου	ἀπεκρούσθη. μεταστὰς οὖν ἐς τὴν
[48, 49]	ὅς (ὑπάτευε δὲ μετὰ Λουκίου	Γάλλου)	τὰ μὲν ἐπινίκια οὐκ ἔπεμψεν,
[48, 5]	παρασκευὴν τῶν ἐσομένων εἰ ἐκ	πολλοῦ	δόξειεν αὐτὸ προβεβουλευκέναι. γενομένου δὲ
[48, 48]	ὁ γὰρ Μηνᾶς, ἅτε ἐκ	πολλοῦ	θαλαττουργὸς ὤν, τόν τε χειμῶνα
[48, 51]	ὄντα πηγὰς πυρός τε ἅμα	πολλοῦ	καὶ ὕδατος συμμιγοῦς ἔχει· καὶ
[48, 43]	τε γὰρ σκηνὴ ἡ τοῦ	Ῥωμύλου	ἐξ ἱερουργίας τινός, ἣν οἱ
[48, 51]	αὐτὸ μὲν καθ´ ἑαυτὸ ἑκάτερον	οὐδαμοῦ	εὑρίσκεται (οὔτε γὰρ πῦρ αὐτὸ
[48, 24]	ἤρα. ἡγεμών θ´ ὑπέσχετο τοῦ	πολέμου	γενήσεσθαι, καὶ πολλὰ καὶ κατὰ
[48, 54]	μὲν ὡς καὶ τοῦ Σεξτείου	πολέμου	διὰ τὰς τοῦ Καίσαρος συμφορὰς
[48, 30]	πλεῖον στασιάσωσιν, ἐξέπεμψαν, καὶ τοῦ	πολέμου	ἥπτοντο. ὁ γὰρ Σέξτος ἦλθε
[48, 26]	Στρατονικείας, τὰ μὲν πλεῖστα ἄνευ	πολέμου,	Μύλασα δὲ καὶ Ἀλάβανδα διὰ
[48, 1]	δύο ὁμοτίμους, ἐγκρατεῖς τηλικούτων ἐκ	πολέμου	πραγμάτων γενομένους, ὁμονοῆσαι. καὶ διὰ
[48, 23]	καὶ τῆς προφάσεώς σφισι τοῦ	πολέμου	ὑπεξῃρημένης, συνέθεντο· μετὰ δὲ ταῦτα
[48, 16]	αὐτὴν ἄνευ ψηφίσματος ἀνάγκῃ τοῦ	δήμου	ἦσαν) καὶ αὐτοί τε ἑώρταζον,
[48, 4]	ἄλλους τε καὶ παρὰ τοῦ	δήμου	κατὰ φυλήν, ὃ μηδενὶ τῶν
[48, 33]	ὡς πολέμιος ἐκείνου καὶ τοῦ	δήμου	παντὸς ἐσφάγη, ἱερομηνίαι τε ἐπ´
[48, 18]	εἰ πειραθείη αὐτοῖς διὰ τοῦ	πορθμοῦ	χρήσασθαι, ἐπίστευσεν, ἐκείνων μὲν ἀφεῖτο,
[48, 14]	περὶ τὸν Λούκιον ὅμως ὑπὸ	λιμοῦ	ἑάλωσαν. καὶ αὐτὸς μὲν ἄλλοι
[48, 7]	οὖν τούτων καὶ ἐκ τοῦ	λιμοῦ,	ὃς τότε τῆς θαλάσσης τῆς
[48, 18]	ἐπεὶ δ´ ὑπό τε τοῦ	λιμοῦ	φθορὰ πολλὴ ἐν τῷ ἄστει
[48, 32]	τῇ τελευταίᾳ τοῦ ἔτους ἡμέρᾳ	ἀγορανόμου	τινὸς ἀποθανόντος ἕτερον ἐς τὰς
[48, 43]	Ἀππίου τε Κλαυδίου καὶ Γαΐου	Νωρβανοῦ	ὑπάτων, οἷς πρώτοις δύο ἑκατέροις
[48, 52]	τῷ ἄστει αἷμα ἐκ τοῦ	οὐρανοῦ	ῥυὲν ὄρνιθες διεφόρησαν. ἐπειδή τε
[48, 45]	τοῦ Σέξτου διὰ τὴν τοῦ	Ἑλένου	ἄφεσιν καὶ ὅτι καὶ τῷ
[48, 51]	τὰ προστυχόντα οἱ καὶ ὣς	δυναμένου,	συμβαίνει τῆς γῆς τὸ μὲν
[48, 22]	ἐμβαλὼν τῆς μὲν χώρας ἐκάκωσεν,	ἀντιστρατοπεδευσαμένου	δὲ αὐτῷ τοῦ Σεξτίου μάχαις
[48, 46]	τοῦ Καίσαρος, ἅτε πρὸς θαλασσουργοὺς	ἀντικαθισταμένου,	ἀπώλοντο, ὁ δὲ δὴ Μενεκράτης
[48, 29]	δι´ ἀγγέλων ἐπὶ τῷ Καίσαρι	πεποιημένου.	καὶ διὰ τοῦτό γε οὐχ
[48, 25]	συνόντες οἱ τὰ τοῦ Λαβιήνου,	ὑπαγομένου	σφᾶς διὰ βιβλίων τινῶν ἃ
[48, 44]	διστάζοντος γοῦν τοῦ Καίσαρος, καὶ	πυθομένου	τῶν ποντιφίκων εἴ οἱ ὅσιον
[48, 22]	καὶ κακῶς αὐτῶν ἦρχε) προσηταιρίσατο.	γενομένου	δὲ τούτου ὁ Φάγγων ἐς
[48, 5]	ἐκ πολλοῦ δόξειεν αὐτὸ προβεβουλευκέναι.	γενομένου	δὲ τούτου οὐδὲν ἔτι φίλιον
[48, 37]	σφισιν ἔδοσαν καὶ ἐφίλησαν ἀλλήλους.	γενομένου	δὲ τούτου πολλὴ καὶ ἄπλετος
[48, 19]	νεῶν βοηθείᾳ τὸν Ἰόνιον διέβαλε.	~γενομένου	δὲ τούτου τήν τε νῆσον
[48, 53]	δή τινα ἀτιμασθέντων, οὐ μνημονεύω.	βουλευομένου	δ´ οὖν καὶ Μάρκου τινὸς
[48, 33]	ἵνα μὴ ἡ νουμηνία τοῦ	ἐχομένου	ἔτους τὴν ἀγορὰν τὴν διὰ
[48, 25]	τοῦ Σάξου τοῦ τότε αὐτῶν	ἡγουμένου,	ἐσφετερίσατο (ἐκεῖνος γὰρ καὶ ἀδελφὸς
[48, 44]	ἦν, ἀναβληθῆναι τὸν γάμον ἐχρῆν,	ὁμολογουμένου	δὲ αὐτοῦ οὐδὲν κωλύει ἤδη
[48, 47]	καὶ τούς τε πρόσπλους συνεχεῖς	ποιουμένου	καὶ πυρφόροις βέλεσι χρωμένου, ἐτράπετο
[48, 24]	συχνὸν ὑπ´ αὐτοῦ χρόνον διετρίβη	περιορωμένου	καὶ ὀκνοῦντος μὲν συνθέσθαι οἱ,
[48, 47]	συνεχεῖς ποιουμένου καὶ πυρφόροις βέλεσι	χρωμένου,	ἐτράπετο καὶ πρὸς τὴν γῆν
[48, 40]	τοὺς λοιποὺς ἐγκαταλειφθέντας ὑπὸ τοῦ	Λαβιήνου	παρεστήσατο. καὶ ἐκεῖνος δὲ τότε
[48, 24]	τοῦ βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ τοῦ	Λαβιήνου	τοῦ Τίτου παῖς ὤν. ἦλθε
[48, 39]	ἀνεβέβλητο, τὰ δὲ δὴ τοῦ	Λαβιήνου	τῶν τε Πάρθων ὧδε διεπολεμήθη.
[48, 25]	οἱ συνόντες οἱ τὰ τοῦ	Λαβιήνου,	ὑπαγομένου σφᾶς διὰ βιβλίων τινῶν
[48, 13]	τῆς δὲ δὴ πόλεως ὑπὸ	Τισιήνου	Γάλλου ἀπεκρούσθη. μεταστὰς οὖν ἐς
[48, 10]	καὶ προσέτι καὶ ὑπὸ τοῦ	Καλήνου	τοῦ τε Οὐεντιδίου τὴν Γαλατίαν
[48, 50]	τῇ Καμπανίδι χωρίον τι μεταξὺ	Μισηνοῦ	καὶ Πουτεόλων μηνοειδές ἐστιν· ὄρεσί
[48, 46]	τοῦ τε Μενεκράτους καὶ Καλουισίου	Σαβίνου	γίγνεται· καὶ ἐν αὐτῇ νῆες
[48, 47]	που παραπλέοντα, ἵνα μετὰ τοῦ	Σαβίνου	ἐς τὴν Σικελίαν διαβάλῃ, ἐπ´
[48, 48]	ἀπέφηνε. καὶ τὸ μὲν τοῦ	Σαβίνου	ναυτικὸν ἧττον ἐπόνησεν· ὁ γὰρ
[48, 46]	αὐτὸν ἑαυτοῦ ὄντα, καὶ δι´	ἐκείνου	ἄλλα τε τῆς Καμπανίας καὶ
[48, 4]	καὶ πομπεῦσαι. πολὺ γοῦν πλεῖον	ἐκείνου,	ἅτε καὶ ἀληθέστερον, ἐσεμνύνετο· τὸ
[48, 21]	ἐπαμυνοῦντα ἀπατήσας ὡς καὶ ἑαλωκότος	ἐκείνου	καὶ ἐς ἀθυμίαν ἐμβαλὼν ἥττησε,
[48, 33]	τοῦ Καίσαρος, καὶ ὡς πολέμιος	ἐκείνου	καὶ τοῦ δήμου παντὸς ἐσφάγη,
[48, 18]	οὐδεμίαν ἐπιστροφὴν αὐτοῦ τῇ τε	ἐκείνου	καταφρονήσει καὶ τῇ τῶν ἐν
[48, 19]	ἐπενεγκών. κἀκ τούτου τό τε	ἐκείνου	ναυτικὸν καὶ τὸ τῶν δούλων
[48, 43]	πολλὰ μὲν δὴ καὶ πρὸ	ἐκείνου	τοῦ χρόνου τερατώδη συνηνέχθη (ἄλλα
[48, 15]	δ´ οὖν ἐπί τε Γναίου	Καλουίνου	δεύτερον καὶ ἐπ´ Ἀσινίου Πωλίωνος
[48, 41]	πολλὰ δὲ καὶ παρὰ τοῦ	Ἀντιγόνου	τοῦ τε Ἀντιόχου καὶ Μάλχου
[48, 20]	ἔπεμψεν, ἵν´ ὡς παρ´ ἑαυτοῦ	μόνου	αὐτήν, ἀλλ´ οὐ καὶ παρὰ
[48, 5]	πρώτην. προϊόντος γὰρ δὴ τοῦ	χρόνου	διηνέχθησαν, οἱ μὲν ὅτι τοῦ
[48, 35]	πρὸς δὲ δὴ τὰ τοῦ	χρόνου	μέρη ἄλλοι καὶ ἄλλοι ἀπεδείχθησαν.
[48, 0]	πολεμήσειν ἤρξατο. η. Περὶ Βαιῶν.	Χρόνου	πλῆθος ἔτη πέντε, ἐν οἷς
[48, 43]	δὴ καὶ πρὸ ἐκείνου τοῦ	χρόνου	τερατώδη συνηνέχθη (ἄλλα τε γὰρ
[48, 17]	ἅτε γὰρ μὴ μετεσχηκὼς τοῦ	φόνου,	καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ Καίσαρος
[48, 25]	πλείους ἔφθειρε, τοῦ δὲ δὴ	Σάξου	ἐς Ἀντιόχειαν διαφυγόντος τήν τε
[48, 25]	συνήθεις οἱ ὄντας, πλὴν τοῦ	Σάξου	τοῦ τότε αὐτῶν ἡγουμένου, ἐσφετερίσατο
[48, 45]	λύσαντες διηνέχθησαν. ἔμελλον μὲν γάρ	που	καὶ ἄλλως, εἰ καὶ μηδεμίαν
[48, 8]	τούτων ἢ τὰ ἐκείνων, ὥς	που	καὶ ἠναγκάζετο, προέλοιτο, τοῖς ἑτέροις
[48, 38]	σκάφει σὺν ὀλίγοις παρόντας, ὥσπερ	που	καὶ ὁ Μηνᾶς αὐτῷ συνεβούλευε,
[48, 44]	ἤδη αὐτὸν γενέσθαι, τάχα μέν	που	καὶ ὄντως ἐν τοῖς πατρίοις
[48, 54]	πρὸς ἀλλήλους ἐπλάσσοντο· οὐ γάρ	που	καὶ ποιήσειν τι αὐτῶν ἤμελλον,
[48, 27]	ἐπυνθάνετο μὲν καὶ ταῦτα ὥσπερ	που	καὶ τὰ ἄλλα τὰ ἐν
[48, 3]	νίκῃ πολλὰ αὐτοῖς ἐψηφίσαντο, ἅπερ	που	καὶ τοῖς ἑτέροις ἄν, εἰ
[48, 37]	καὶ τότε τελευτώντων αὐτοῦ τέ	που	κειμένων σφῶν ἐποιοῦντο. καὶ εἴγε
[48, 47]	ὃς εὑρὼν τὸν Καίσαρα ταύτῃ	που	παραπλέοντα, ἵνα μετὰ τοῦ Σαβίνου
[48, 1]	πλὴν πάνυ ὀλίγων ἐφθάρησαν, ὥς	που	τό τε δίκαιον ἔφερε καὶ
[48, 35]	ἦρξαν· ἀλλ´ ἐκεῖνοι μέν, ὥς	που	τοῖς ἐς ὅλον τὸν ἐνιαυτὸν
[48, 7]	τι συνεκρότησε, καὶ τοῦ τε	κόλπου	χρόνον τινὰ ἐκράτησε καὶ τὰ
[48, 40]	ἦλθον, Οὐεντίδιος μὲν δέει τῆς	ἵππου	τῶν βαρβάρων ἐν τῷ μετεώρῳ,
[48, 52]	λευκὴν γὰρ ὄρνιθα, κλωνίον δάφνης	ἐγκάρπου	φέρουσαν, ἀετὸς ἐς τὸν κόλπον
[48, 33]	τοῦ Ἀττάλου καὶ ἡ τοῦ	Δηιοτάρου	ἀρχὴ ἐν τῇ Γαλατίᾳ τελευτησάντων
[48, 3]	οὐδὲ ἐπινοῆσαί τι ὑπὸ τοῦ	σφοδροῦ	δέους δυνάμενοι, παρεσκευάζοντο ὡς καὶ
[48, 16]	Μουκίαν ἔπεμψε, καὶ τὴν τοῦ	πενθεροῦ	αὐτοῦ Λουκίου Σκριβωνίου Λίβωνος ἀδελφὴν
[48, 22]	τήν τε Ἀφρικὴν κατέσχε καὶ	ἑκατέρου	τοῦ ἔθνους ἀδεῶς ἦρχε, μέχρις
[48, 4]	μεῖζον τοῦ διεορτάσαι αὐτὰ παρ´	ἑτέρου	λαβόντα ἦν. πλήν γε ὅτι
[48, 21]	Νομαδικοῦ Τίτος Σέξτιος, τοῦ δὲ	ἑτέρου	ὅ τε Κορνουφίκιος καὶ Δέκιμος
[48, 44]	χωρὶς δὲ τὸν Νέρωνα μεθ´	ἑτέρου	τινὸς κατακείμενον, προσῆλθέ τε αὐτῇ
[48, 34]	πολλῷ πλείω ἤπερ ἐπὶ τοῦ	προτέρου	Καίσαρος ἐτέτακτο γίγνεσθαι· πάμπολλα γὰρ
[48, 40]	ἐξελεύθερός τε τοῦ Καίσαρος τοῦ	προτέρου	ὤν, καὶ τότε τῇ Κύπρῳ
[48, 24]	αὐτῶν βίον πρὸ τοῦ οἴκοι	ὀλέθρου	προτιμήσας. οὗτος οὖν ὁ Λαβιῆνος
[48, 14]	ἐς τὴν Ῥώμην ἐξ ὄψεως	ὀνείρου	ἣν ὁ Καῖσαρ εἶδε, καὶ
[48, 37]	ἄπλετος βοὴ καὶ ἐκ τῆς	ἠπείρου	ἅμα καὶ ἐκ τῶν νεῶν
[48, 17]	πατρὸς αὐτοῦ ἑάλωκε, τῆς μὲν	ἠπείρου	ἀπέσχετο, κατὰ δὲ δὴ τὰς
[48, 49]	καὶ τότε τὰ πλείω τῆς	ἠπείρου	ταύτης ἦν) ἔργον μεγαλοπρεπὲς καὶ
[48, 48]	μὲν Σικελίας ἀπέγνω, τῆς δ´	ἠπείρου	τῆς παραθαλασσίας φυλακὴν ἀγαπητῶς ἐποιήσατο,
[48, 41]	ὑπὸ Φραναπάτου ὑπάρχου τε τοῦ	Πακόρου	ὄντος καὶ τὴν δίοδον φυλάττοντος
[48, 21]	ἔτυχε γὰρ ἄνευ τῆς τοῦ	ταύρου	κεφαλῆς δυστυχήσας, τήν τε ἧτταν
[48, 26]	καὶ πᾶσάν γε αὐτὴν πλὴν	Τύρου	κατεστρέψατο· ταύτην γὰρ οἵ τε
[48, 44]	ἐνταῦθα, κυρία; ὁ γὰρ ἀνήρ	σου"	δείξας αὐτόν ἐκεῖ κατάκειται. ταῦτα
[48, 48]	προκατέλαβε, καὶ ἔκ τε τῆς	νήσου	ἐξανέστησε καὶ ἐς Καμπανίαν ἐκόμισε,
[48, 18]	ἐπιχειρήσας ὡς πάντως, ἂν τῆς	νήσου	ἐπιβῇ, πολὺ τῷ πεζῷ κρατήσων,
[48, 31]	καὶ τῇ νικητηρίᾳ στολῇ ἐξ	ἴσου	τοῖς πέμψασιν αὐτὰ κοσμήσαντες, {ἐς}
[48, 4]	τε τούτῳ ὁ Λούκιος ἐξ	ἴσου	τῷ Μαρίῳ ἐσεμνύνετο, ὅτι ἐν
[48, 44]	~ἦν δὲ θυγάτηρ μὲν Λιουίου	Δρούσου,	ὃς ἔν τε τοῖς ἐκτεθεῖσιν
[48, 41]	ἑκάστων, πολλὰ δὲ καὶ παρὰ	τοῦ	Ἀντιγόνου τοῦ τε Ἀντιόχου καὶ
[48, 29]	τῷ κατὰ τὸν Λούκιον τὸν	τοῦ	Ἀντωνίου ἀδελφὸν μεταστάντας πρὸς αὐτόν,
[48, 46]	ἐθρύλει τε ὡς μὴ δικαιοῦντος	τοῦ	Ἀντωνίου αὐτόν, καὶ προθυμότερον τῶν
[48, 4]	τε γὰρ Καίσαρος πενθερὰ καὶ	τοῦ	Ἀντωνίου γυνὴ οὖσα τόν τε
[48, 45]	Ἰβηρίαν, εἴτ´ οὖν κατ´ ἐντολὴν	τοῦ	Ἀντωνίου εἴτε καὶ ἀφ´ ἑαυτοῦ
[48, 24]	ἐπειδὴ τάχιστα τήν τε ἔκλυσιν	τοῦ	Ἀντωνίου καὶ τὸν ἔρωτα τήν
[48, 31]	ἡσύχαζον, ἀλλ´ ὅσον ἐπὶ ταῖς	τοῦ	Ἀντωνίου καὶ τοῦ Καίσαρος καταλλαγαῖς,
[48, 20]	αὐτήν, ἀλλ´ οὐ καὶ παρὰ	τοῦ	Ἀντωνίου λαβὼν οἰκειότερόν οἱ προσφέρηται.
[48, 21]	Δέκιμος Λαίλιος, ὁ μὲν τὰ	τοῦ	Ἀντωνίου, οἱ δὲ τὰ τοῦ
[48, 29]	πρὸς τὸν Σέξτον ἐκοινώσαντο, καίτοι	τοῦ	Ἀντωνίου ὅρκους πρὸς αὐτὸν δι´
[48, 29]	συμπολεμήσαντας καὶ μετὰ τοῦτο τὰ	τοῦ	Ἀντωνίου πράξαντας, καταδέξασθαι ἐπ´ ἀδείᾳ.
[48, 20]	διὰ τοὺς ἄλλους τοὺς τὰ	τοῦ	Ἀντωνίου πράττοντας αὐτὸς τότε κατέσχε,
[48, 40]	καὶ τότε τῇ Κύπρῳ πρὸς	τοῦ	Ἀντωνίου προστεταγμένος, ἀνεζήτησέ τε αὐτὸν
[48, 16]	καὶ πιστότερον ἢ καὶ ἰσχυρότερον	τοῦ	Ἀντωνίου προτιμήσας τήν τε μητέρα
[48, 35]	τοῦ τῶν βουλευσόντων πλήθους ἡ	τοῦ	Ἀντωνίου στρατεία, ἣν ἐπὶ τοὺς
[48, 11]	πάνθ´ ὅσα ἐποίουν, ἐκ τῆς	τοῦ	Ἀντωνίου τοῦ Μάρκου ἐντολῆς πράττειν
[48, 54]	ὅ τε Καῖσαρ Ἀντύλλῳ τῷ	τοῦ	Ἀντωνίου υἱεῖ τὴν θυγατέρα, καὶ
[48, 20]	φεύγοντας αὐτὸν ὑποδέχεσθαι τήν τε	τοῦ	Ἀντωνίου φιλίαν πράττειν καὶ τῆς
[48, 47]	πολὺ κρείττους ἐγίγνοντο. ἔπειτα δὲ	τοῦ	Ἀπολλοφάνους τοὺς μὲν τραυματίας τούς
[48, 22]	ὡς καὶ διὰ βραχέος τῇ	τοῦ	Ἀραβίωνος μάλιστα ἱππείᾳ νικήσων ἔσχεν,
[48, 4]	ἐπινίκιον ὁ Λούκιος ἐνεδύσατο καὶ	τοῦ	ἅρματος ἐπέβη, τά τε ἄλλα
[48, 33]	Κάστορί τέ τινι ἥ τε	τοῦ	Ἀττάλου καὶ ἡ τοῦ Δηιοτάρου
[48, 24]	καὶ Πάκορος, οὗτος μὲν Ὀρώδου	τοῦ	βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ τοῦ Λαβιήνου
[48, 19]	τε τοῦ Κασσίου καὶ τὰ	τοῦ	Βρούτου συνειστήκει, ἔπραξε· φθαρέντων δὲ
[48, 13]	οὐ μέντοι καὶ εἷλεν αὐτούς·	τοῦ	γὰρ Λουκίου ἐν τούτῳ τὸ
[48, 4]	παρὰ τὸ ἐκείνῃ δοκοῦν χρηματίζειν.	τοῦ	γοῦν Λουκίου αὐτοῦ σπουδάζοντος ἐπινίκιά
[48, 17]	ἀρχῆς ὑπὸ τοῦ Καίσαρος παρελύθη,	τοῦ	δὲ δὴ ναυτικοῦ καὶ ὣς
[48, 25]	Λαβιῆνος τοὺς μὲν πλείους ἔφθειρε,	τοῦ	δὲ δὴ Σάξου ἐς Ἀντιόχειαν
[48, 21]	τοῦ μὲν Νομαδικοῦ Τίτος Σέξτιος,	τοῦ	δὲ ἑτέρου ὅ τε Κορνουφίκιος
[48, 33]	τε τοῦ Ἀττάλου καὶ ἡ	τοῦ	Δηιοτάρου ἀρχὴ ἐν τῇ Γαλατίᾳ
[48, 6]	μέρει λαβὼν ἢ καὶ ἐκ	τοῦ	δημοσίου πριάμενος εἶχε, μετά τε
[48, 16]	γὰρ αὐτὴν ἄνευ ψηφίσματος ἀνάγκῃ	τοῦ	δήμου ἦσαν) καὶ αὐτοί τε
[48, 4]	δὲ ἄλλους τε καὶ παρὰ	τοῦ	δήμου κατὰ φυλήν, ὃ μηδενὶ
[48, 33]	καὶ ὡς πολέμιος ἐκείνου καὶ	τοῦ	δήμου παντὸς ἐσφάγη, ἱερομηνίαι τε
[48, 4]	τῆς τῶν νικητηρίων πέμψεως μεῖζον	τοῦ	διεορτάσαι αὐτὰ παρ´ ἑτέρου λαβόντα
[48, 22]	τε Ἀφρικὴν κατέσχε καὶ ἑκατέρου	τοῦ	ἔθνους ἀδεῶς ἦρχε, μέχρις οὗ
[48, 45]	ὑπὸ τοῦ Σέξτου διὰ τὴν	τοῦ	Ἑλένου ἄφεσιν καὶ ὅτι καὶ
[48, 0]	γ. Ὡς Πάρθοι τὰ μέχρι	τοῦ	Ἑλλησπόντου κατέσχον. δ. Ὡς Καῖσαρ
[48, 24]	καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς ἀπὸ	τοῦ	ἐν Ἐφέσῳ Ἀρτεμισίου ἀποσπάσας ἀπέκτεινε.
[48, 26]	αὑτὸν καὶ Παρθικόν γε ἐκ	τοῦ	ἐναντιωτάτου τοῖς Ῥωμαίοις ἔθους ὠνόμαζεν·
[48, 27]	οὐδετέροις ἤμυνεν, ἀλλ´ ὑπό τε	τοῦ	ἔρωτος καὶ ὑπὸ τῆς μέθης
[48, 32]	ἐποίησαν, καὶ ἐν τῇ τελευταίᾳ	τοῦ	ἔτους ἡμέρᾳ ἀγορανόμου τινὸς ἀποθανόντος
[48, 4]	ἤχθη δὲ ἐν τῇ πρώτῃ	τοῦ	ἔτους ἡμέρᾳ. καὶ ἐπί τε
[48, 32]	ὑπάτους, καίπερ ἐπ´ ἐξόδῳ ἤδη	τοῦ	ἔτους ὄντος, παύσαντες ἄλλους ἀντικατέστησαν,
[48, 35]	ὄνομα τῆς ὑπατείας κατὰ παντὸς	τοῦ	ἔτους, ὥσπερ καὶ νῦν γίγνεται,
[48, 33]	ἐνεβλήθη, ἵνα μὴ ἡ νουμηνία	τοῦ	ἐχομένου ἔτους τὴν ἀγορὰν τὴν
[48, 14]	καὶ ἡ πόλις αὐτή, πλὴν	τοῦ	Ἡφαιστείου τοῦ τε τῆς Ἥρας
[48, 28]	καὶ αἰτίαν μὲν ὁ Ἀντώνιος	τοῦ	θανάτου αὐτῆς πρός τε τὸν
[48, 31]	ποιήσαντες, καὶ τὴν Ὀκταουίαν τὴν	τοῦ	Καίσαρος ἀδελφὴν γυναῖκα τῷ Ἀντωνίῳ,
[48, 38]	τὴν θυγατέρα Μάρκῳ Μαρκέλλῳ τῷ	τοῦ	Καίσαρος ἀδελφιδῷ ἠγγύησεν. ~οὗτος μὲν
[48, 10]	συνιστάς τε αὐτοὺς καὶ ἀπὸ	τοῦ	Καίσαρος ἀποσπῶν περιῄει, Φουλουία δὲ
[48, 46]	ἐν αὐτῇ νῆες μὲν πλείους	τοῦ	Καίσαρος, ἅτε πρὸς θαλασσουργοὺς ἀντικαθισταμένου,
[48, 45]	καὶ μετὰ τοῦτο καὶ παρὰ	τοῦ	Καίσαρος ἐβεβαιώσατο· τοῖς τε Τιγγιτανοῖς
[48, 15]	εἶχε, καὶ ἐπειδὴ καθυπέρτερα τὰ	τοῦ	Καίσαρος ἐγένετο, ἀπῆρε σύν τε
[48, 45]	ἐκομίσατο· οἵ τε γὰρ τὰ	τοῦ	Καίσαρος ἐν τῇ Ἰβηρίᾳ πράσσοντες
[48, 14]	ἐνταῦθα πρότεροι μὲν οἱ ὕπαρχοι	τοῦ	Καίσαρος, ἔπειτα δὲ καὶ αὐτὸς
[48, 12]	ἀδικούντων τι κατεψηφίσαντο καὶ τὰ	τοῦ	Καίσαρος ἐπρέσβευσαν. κἀκ τούτου πολλάκις
[48, 17]	τοῦ φόνου, καὶ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	Καίσαρος ἤλπιζε καταχθήσεσθαι. ἐπεὶ μέντοι
[48, 52]	τε Λιουία ἐγκολπώσεσθαι καὶ τὴν	τοῦ	Καίσαρος ἰσχὺν καὶ ἐν πᾶσιν
[48, 44]	αὐτοῦ μῆνα ἕκτον. διστάζοντος γοῦν	τοῦ	Καίσαρος, καὶ πυθομένου τῶν ποντιφίκων
[48, 33]	ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ὑπ´ αὐτοῦ	τοῦ	Καίσαρος, καὶ ὡς πολέμιος ἐκείνου
[48, 49]	οὐκ ἔπεμψεν, αἰσχρὸν εἶναι νομίσας	τοῦ	Καίσαρος κακῶς πεπραγότος γαυρωθῆναι, τὸ
[48, 31]	ἐπὶ ταῖς τοῦ Ἀντωνίου καὶ	τοῦ	Καίσαρος καταλλαγαῖς, ὡς καὶ σφετέρας
[48, 30]	τε καὶ Ἕλενον, ἐξελεύθερόν τε	τοῦ	Καίσαρος ὄντα καὶ ἀρέσκοντα αὐτῷ
[48, 17]	κατέστη, τῆς μὲν ἀρχῆς ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος παρελύθη, τοῦ δὲ δὴ
[48, 33]	ἀνέδωκεν· ἐς τοσοῦτον δὲ ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος προήχθη ὥστε αὐτόν τε
[48, 10]	καὶ στρατιῶται ἐς Ἰβηρίαν ὑπὸ	τοῦ	Καίσαρος προπεμφθέντες θόρυβόν τέ τινα
[48, 54]	τοῦ Σεξτείου πολέμου διὰ τὰς	τοῦ	Καίσαρος συμφορὰς μεθέξων, οὐ μέντοι
[48, 54]	καὶ ἐκεῖνος τῷ Δομιτίῳ, καίτοι	τοῦ	Καίσαρος σφαγεῖ τε γενομένῳ καὶ
[48, 40]	ἑάλω· οὗτος γὰρ ἐξελεύθερός τε	τοῦ	Καίσαρος τοῦ προτέρου ὤν, καὶ
[48, 21]	τοῦ Ἀντωνίου, οἱ δὲ τὰ	τοῦ	Καίσαρος φρονοῦντες. καὶ τέως μὲν
[48, 44]	χωρὶς μὲν τὴν Λιουίαν μετὰ	τοῦ	Καίσαρος χωρὶς δὲ τὸν Νέρωνα
[48, 42]	κοσμήσας καὶ εἰκόσιν, ἃς παρὰ	τοῦ	Καίσαρος ὡς καὶ ἀποδώσων ᾐτήσατο.
[48, 10]	κατέστησαν, καὶ προσέτι καὶ ὑπὸ	τοῦ	Καλήνου τοῦ τε Οὐεντιδίου τὴν
[48, 24]	οἱ ὀφθείσης ἐρασθεὶς οὐκέτ´ οὐδεμίαν	τοῦ	καλοῦ φροντίδα ἐποιήσατο, ἀλλὰ τῇ
[48, 34]	τοῖς στρατηγοῦσι φωραθεὶς κατὰ τῶν	τοῦ	Καπιτωλίου πετρῶν ἐώσθη, προελευθερωθεὶς ἵνα
[48, 19]	μέν, ἕως ἔτι τά τε	τοῦ	Κασσίου καὶ τὰ τοῦ Βρούτου
[48, 54]	τε φύσει ὢν καὶ τὰ	τοῦ	κρείττονος ἀεὶ θεραπεύων, καὶ προσέτι
[48, 40]	δὲ τοὺς λοιποὺς ἐγκαταλειφθέντας ὑπὸ	τοῦ	Λαβιήνου παρεστήσατο. καὶ ἐκεῖνος δὲ
[48, 24]	Ὀρώδου τοῦ βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ	τοῦ	Λαβιήνου τοῦ Τίτου παῖς ὤν.
[48, 39]	πόλεμος ἀνεβέβλητο, τὰ δὲ δὴ	τοῦ	Λαβιήνου τῶν τε Πάρθων ὧδε
[48, 25]	καὶ οἱ συνόντες οἱ τὰ	τοῦ	Λαβιήνου, ὑπαγομένου σφᾶς διὰ βιβλίων
[48, 3]	μή τι ἄλλως τε καὶ	τοῦ	Λεπίδου παρόντος νεοχμώσωσιν, ἐπέστειλε τῇ
[48, 7]	τε οὖν τούτων καὶ ἐκ	τοῦ	λιμοῦ, ὃς τότε τῆς θαλάσσης
[48, 18]	ἐποιήσατο· ἐπεὶ δ´ ὑπό τε	τοῦ	λιμοῦ φθορὰ πολλὴ ἐν τῷ
[48, 11]	ἐποίουν, ἐκ τῆς τοῦ Ἀντωνίου	τοῦ	Μάρκου ἐντολῆς πράττειν ἔλεγον) οὕτω
[48, 5]	τε πραγμάτων, ὡς καὶ ὑπὲρ	τοῦ	Μάρκου ταῦτα δρῶν, ἀντελαμβάνετο καὶ
[48, 1]	δὴ Καῖσαρ καὶ ὁ Ἀντώνιος	τοῦ	μὲν Λεπίδου παραχρῆμα, ἅτε μὴ
[48, 21]	τῆς τῶν τριῶν ἀνδρῶν συνωμοσίας	τοῦ	μὲν Νομαδικοῦ Τίτος Σέξτιος, τοῦ
[48, 25]	καὶ πρὸς τὴν Ἀπάμειαν προσελάσας	τοῦ	μὲν τείχους ἀπεκρούσθη, τοὺς δὲ
[48, 47]	καί τι καὶ πρὸς τὸν	τοῦ	Μενεκράτους θάνατον ἀθυμήσαντες, ἀπῆραν ἐκ
[48, 5]	χρόνου διηνέχθησαν, οἱ μὲν ὅτι	τοῦ	μέρους τῆς τῶν ἀγρῶν νομῆς
[48, 33]	ἀνδράσι μετὰ τῆς εἰθισμένης προσθήκης,	τοῦ	μηδὲν ἀπ´ αὐτῆς ἀποτριβῆναι, ἐπετράπη.
[48, 41]	τοῦ τε Ἀντιόχου καὶ Μάλχου	τοῦ	Ναβαταίου, ὅτι τῷ Πακόρῳ συνήραντο,
[48, 49]	ἐγένετο) τῷ δ´ Ἀγρίππᾳ τὴν	τοῦ	ναυτικοῦ παρασκευὴν ἐγχειρίσας. τοὺς γὰρ
[48, 30]	ᾧ πάνυ προσέκειτο, ἐκέλευσε μέρει	τοῦ	ναυτικοῦ περιπλέοντι κακουργεῖν τὰ τῶν
[48, 44]	Μακεδονίᾳ ἧτταν κατεκέχρητο, γυνὴ δὲ	τοῦ	Νέρωνος, μεθ´ οὗ συνδιέφυγεν, ὥσπερ
[48, 24]	τὸν μετ´ αὐτῶν βίον πρὸ	τοῦ	οἴκοι ὀλέθρου προτιμήσας. οὗτος οὖν
[48, 53]	μὲν οὕτω ζῶν τε ὑπὸ	τοῦ	ὁμίλου ἠγαπήθη, καὶ ἀποθανὼν οὐ
[48, 53]	ᾑροῦντο, ἀλλ´ ὥστε ἐπιβῆναί τε	τοῦ	ὀνόματος τῆς ἀρχῆς καὶ ἀποστῆναι
[48, 52]	πρὸς τῷ ἄστει αἷμα ἐκ	τοῦ	οὐρανοῦ ῥυὲν ὄρνιθες διεφόρησαν. ἐπειδή
[48, 41]	ἐκινδύνευσεν ὑπὸ Φραναπάτου ὑπάρχου τε	τοῦ	Πακόρου ὄντος καὶ τὴν δίοδον
[48, 33]	ἡμερῶν ἀγομένην λάβῃ, ὅπερ ἀπὸ	τοῦ	πάνυ ἀρχαίου σφόδρα ἐφυλάσσετο· καὶ
[48, 17]	ὅτι ἐν τοῖς σφαγεῦσι τοῖς	τοῦ	πατρὸς αὐτοῦ ἑάλωκε, τῆς μὲν
[48, 50]	τὸ διεῖργον τὴν Λουκρινίδα ἀπὸ	τοῦ	πελάγους ἐπ´ ἀμφότερα παρ´ αὐτὴν
[48, 16]	αὐτῷ Μουκίαν ἔπεμψε, καὶ τὴν	τοῦ	πενθεροῦ αὐτοῦ Λουκίου Σκριβωνίου Λίβωνος
[48, 18]	μὲν τὸ ἰσχυρὸν οὐκέτι, καίτοι	τοῦ	πλείονος ναυτικοῦ σωθέντος οἱ, περαιωθῆναι
[48, 53]	δὴ βουλὴ ἀγανακτήσασα τῇ πάσῃ	τοῦ	πλήθους περὶ αὐτὸν σπουδῇ τὰ
[48, 40]	δὲ δὴ Πάρθοι ἔκ τε	τοῦ	πλήθους σφῶν καὶ ἐκ τοῦ
[48, 48]	τῶν ὀρῶν, ἄλλως τε καὶ	τοῦ	πνεύματος ἀντιπαταγοῦντός σφισι, δυνάμενοι μάτην
[48, 48]	ἀεὶ ἔμενε, πᾶν ὅσον ὑπὸ	τοῦ	πνεύματος ἀπεωθεῖτο, ἐκ τῆς εἰρεσίας
[48, 24]	Αἰγύπτῳ ἤρα. ἡγεμών θ´ ὑπέσχετο	τοῦ	πολέμου γενήσεσθαι, καὶ πολλὰ καὶ
[48, 30]	ἐπὶ πλεῖον στασιάσωσιν, ἐξέπεμψαν, καὶ	τοῦ	πολέμου ἥπτοντο. ὁ γὰρ Σέξτος
[48, 23]	ὡς καὶ τῆς προφάσεώς σφισι	τοῦ	πολέμου ὑπεξῃρημένης, συνέθεντο· μετὰ δὲ
[48, 18]	κινδυνεύσειν, εἰ πειραθείη αὐτοῖς διὰ	τοῦ	πορθμοῦ χρήσασθαι, ἐπίστευσεν, ἐκείνων μὲν
[48, 31]	ἱπποδρομίαις κρότῳ τε πολλῷ τὸ	τοῦ	Ποσειδῶνος ἄγαλμα πομπεῦον ἐτίμων καὶ
[48, 19]	τινα καὶ φρόνημα ὡς καὶ	τοῦ	Ποσειδῶνος παῖς ὤν, ὅτι πάσης
[48, 40]	τοῦ πλήθους σφῶν καὶ ἐκ	τοῦ	προνενικηκέναι ποτὲ καταφρονήσαντες πρός τε
[48, 34]	ἀναλώματα πολλῷ πλείω ἤπερ ἐπὶ	τοῦ	προτέρου Καίσαρος ἐτέτακτο γίγνεσθαι· πάμπολλα
[48, 40]	γὰρ ἐξελεύθερός τε τοῦ Καίσαρος	τοῦ	προτέρου ὤν, καὶ τότε τῇ
[48, 51]	μὲν κραῦρον αὐτῶν ὑπὸ μὲν	τοῦ	πυρὸς ὁμοφυοῦς οἱ ὄντος ἐπιτείνεταί
[48, 51]	καὶ γῆς φύσιν τοιάνδε παρέχεται.	τοῦ	πυρὸς τὸ μὲν καίειν οὐκ
[48, 19]	πρὸς ἕτερα βύρσινα ἐς τὸν	τοῦ	Ῥούφου κατάγελων συμβαλών. καὶ μετὰ
[48, 43]	ἥ τε γὰρ σκηνὴ ἡ	τοῦ	Ῥωμύλου ἐξ ἱερουργίας τινός, ἣν
[48, 47]	ταύτῃ που παραπλέοντα, ἵνα μετὰ	τοῦ	Σαβίνου ἐς τὴν Σικελίαν διαβάλῃ,
[48, 48]	αὐτῶν ἀπέφηνε. καὶ τὸ μὲν	τοῦ	Σαβίνου ναυτικὸν ἧττον ἐπόνησεν· ὁ
[48, 25]	καὶ συνήθεις οἱ ὄντας, πλὴν	τοῦ	Σάξου τοῦ τότε αὐτῶν ἡγουμένου,
[48, 54]	Συρίας, πρόφασιν μὲν ὡς καὶ	τοῦ	Σεξτείου πολέμου διὰ τὰς τοῦ
[48, 22]	χώρας ἐκάκωσεν, ἀντιστρατοπεδευσαμένου δὲ αὐτῷ	τοῦ	Σεξτίου μάχαις βραχείαις μὲν πολλαῖς
[48, 45]	στρατηγὸς ὢν ὑπωπτεύθη τε ὑπὸ	τοῦ	Σέξτου διὰ τὴν τοῦ Ἑλένου
[48, 30]	πατέρα, καὶ διότι τὸ ὄνομα	τοῦ	Σέξτου ἐν ταῖς ἀσπίσιν οἱ
[48, 27]	προκατειλημμένα ἐγκατέλιπεν αὐτούς, πρόφασιν τὸν	τοῦ	Σέξτου πόλεμον ποιησάμενος· καίτοι καὶ
[48, 7]	τῆς μὲν κατὰ Σικελίαν ὑπὸ	τοῦ	Σέξτου τῆς δὲ ἐν τῷ
[48, 15]	ἦλθε, καὶ πάνυ φιλικῶς ὑπὸ	τοῦ	Σέξτου ὑπεδέχθη, ἔπειτα δὲ πρὸς
[48, 45]	αὐτοῦ, πρόφασιν ὅπως περί τε	τοῦ	σίτου καὶ περὶ τῶν χρημάτων
[48, 48]	ἐπιβάται μήτε προϊδεῖν τι ὑπὸ	τοῦ	σκότους μήτ´ ἐπακοῦσαι διὰ τὸν
[48, 25]	ἐσφετερίσατο (ἐκεῖνος γὰρ καὶ ἀδελφὸς	τοῦ	στρατιάρχου ὢν καὶ ταμιεύων μόνος
[48, 40]	Οὐεντίδιος ἐπεδίωξε μὲν αὐτοὺς μέχρι	τοῦ	στρατοπέδου, ἰδὼν δὲ ἐνταῦθα τὸν
[48, 21]	τοῦ ταμίου, καὶ πολὺ μέρος	τοῦ	στρατοῦ ἀποβαλὼν ἐς τὴν Νουμιδίαν
[48, 42]	Κράσσον τὸν Μᾶρκον ἐπὶ τῇ	τοῦ	στρατοῦ δικαιώσει λαβεῖν, πρός τε
[48, 39]	τὴν Συρίαν ἐπεδίωξε, τὸ κουφότατον	τοῦ	στρατοῦ λαβών. καὶ αὐτὸν πρὸς
[48, 3]	πλείους, οὐδὲ ἐπινοῆσαί τι ὑπὸ	τοῦ	σφοδροῦ δέους δυνάμενοι, παρεσκευάζοντο ὡς
[48, 21]	τοῦτ´ ἔχων ἐλοχίσθη τε ὑπὸ	τοῦ	ταμίου, καὶ πολὺ μέρος τοῦ
[48, 21]	καὶ ἔτυχε γὰρ ἄνευ τῆς	τοῦ	ταύρου κεφαλῆς δυστυχήσας, τήν τε
[48, 41]	δὲ καὶ παρὰ τοῦ Ἀντιγόνου	τοῦ	τε Ἀντιόχου καὶ Μάλχου τοῦ
[48, 4]	τε καὶ ἡ Φουλουία ὑπάτευσαν·	τοῦ	τε γὰρ Καίσαρος πενθερὰ καὶ
[48, 7]	διαφυγὼν ναυτικόν τι συνεκρότησε, καὶ	τοῦ	τε κόλπου χρόνον τινὰ ἐκράτησε
[48, 12]	τῶν στρατιωτικῶν ὑποδημάτων χρήσεως ἀποκαλοῦντες,	τοῦ	τε Λουκίου καὶ τῆς Φουλουίας
[48, 46]	κἀν τούτῳ ναυμαχία πρὸς Κύμῃ	τοῦ	τε Μενεκράτους καὶ Καλουισίου Σαβίνου
[48, 10]	προσέτι καὶ ὑπὸ τοῦ Καλήνου	τοῦ	τε Οὐεντιδίου τὴν Γαλατίαν τὴν
[48, 48]	ἔτι καὶ μᾶλλον ἤρθη, καὶ	τοῦ	τε Ποσειδῶνος υἱὸς ὄντως ἐπίστευεν
[48, 14]	πόλις αὐτή, πλὴν τοῦ Ἡφαιστείου	τοῦ	τε τῆς Ἥρας ἕδους, πᾶσα
[48, 47]	ἐπιδιώκων αὐτοὺς μέχρι μὲν Σκυλλαίου	τοῦ	τῆς Ἰταλίας ἀκρωτηρίου ἀπόνως ἦλθε·
[48, 33]	τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ προαποθανόντα διὰ	τοῦ	Τιβέριδος, γεφύρας ἐπ´ αὐτὸ τοῦτο
[48, 24]	βασιλέως, ἐκεῖνος δὲ τοῦ Λαβιήνου	τοῦ	Τίτου παῖς ὤν. ἦλθε δὲ
[48, 25]	οἱ ὄντας, πλὴν τοῦ Σάξου	τοῦ	τότε αὐτῶν ἡγουμένου, ἐσφετερίσατο (ἐκεῖνος
[48, 17]	δὲ Μεσσήνης ὑπὸ Πομπηίου Βιθυνικοῦ	τοῦ	τότε τῆς Σικελίας ἄρχοντος ἀπεκρούσθη.
[48, 50]	μέση Λουκρινίς· ἡ γὰρ ἔξω,	τοῦ	Τυρσηνικοῦ οὖσα, ἐς ἐκεῖνο καὶ
[48, 5]	μέρους τῆς τῶν ἀγρῶν νομῆς	τοῦ	τῷ Ἀντωνίῳ προσήκοντος οὐ μετέσχον,
[48, 35]	αὐτοῦ λάβῃ. ~πρόφασιν δέ σφισι	τοῦ	τῶν βουλευσόντων πλήθους ἡ τοῦ
[48, 51]	τε τῆς γῆς καὶ ἀπὸ	τοῦ	ὕδατος ἀναδράμῃ, ξηροτέρα γίγνεται. κατασκευαί
[48, 51]	οὐκ ἔχοντος (ὑπὸ γὰρ τῆς	τοῦ	ὕδατος συνουσίας πᾶν τὸ φλογῶδες
[48, 42]	τέ τι καὶ προδυστυχήσας διὰ	τοῦ	ὑποστρατήγου λοχισθέντος τε ὑπὸ τῶν
[48, 22]	οἵ γε πλείους σφῶν τὰ	τοῦ	Φάγγωνος ἀνθείλοντο. ~ἀλλ´ ἐν μὲν
[48, 36]	πᾶσι γενέσθαι ὅτι ἔκ τε	τοῦ	φόβου τῆς παρασκευῆς σφων καὶ
[48, 17]	ἐπορίζετο· ἅτε γὰρ μὴ μετεσχηκὼς	τοῦ	φόνου, καὶ ὑπ´ αὐτοῦ τοῦ
[48, 5]	γε πρώτην. προϊόντος γὰρ δὴ	τοῦ	χρόνου διηνέχθησαν, οἱ μὲν ὅτι
[48, 35]	ᾑρέθη, πρὸς δὲ δὴ τὰ	τοῦ	χρόνου μέρη ἄλλοι καὶ ἄλλοι
[48, 43]	μὲν δὴ καὶ πρὸ ἐκείνου	τοῦ	χρόνου τερατώδη συνηνέχθη (ἄλλα τε
[48, 28]	αἰτίαν μὲν ὁ Ἀντώνιος τοῦ	θανάτου	αὐτῆς πρός τε τὸν τῆς
[48, 3]	πλῷ ἰσχυρῶς ἐπίεσεν, ὥστε καὶ	θανάτου	δόξαν τοῖς ἐν τῇ Ῥώμῃ
[48, 41]	ἠδυνήθη, ἀλλὰ καὶ ἐκινδύνευσεν ὑπὸ	Φραναπάτου	ὑπάρχου τε τοῦ Πακόρου ὄντος
[48, 21]	ταμίου, καὶ πολὺ μέρος τοῦ	στρατοῦ	ἀποβαλὼν ἐς τὴν Νουμιδίαν ἀνεχώρησε.
[48, 42]	τὸν Μᾶρκον ἐπὶ τῇ τοῦ	στρατοῦ	δικαιώσει λαβεῖν, πρός τε τοὺς
[48, 39]	Συρίαν ἐπεδίωξε, τὸ κουφότατον τοῦ	στρατοῦ	λαβών. καὶ αὐτὸν πρὸς τῷ
[48, 26]	καὶ Παρθικόν γε ἐκ τοῦ	ἐναντιωτάτου	τοῖς Ῥωμαίοις ἔθους ὠνόμαζεν· οὓς
[48, 45]	πρόφασιν ὅπως περί τε τοῦ	σίτου	καὶ περὶ τῶν χρημάτων ὧν
[48, 24]	ἐκεῖνος δὲ τοῦ Λαβιήνου τοῦ	Τίτου	παῖς ὤν. ἦλθε δὲ ὧδε
[48, 0]	Ὡς Πάρθοι τὰ μέχρι τοῦ	Ἑλλησπόντου	κατέσχον. δ. Ὡς Καῖσαρ καὶ
[48, 45]	ὢν ὑπωπτεύθη τε ὑπὸ τοῦ	Σέξτου	διὰ τὴν τοῦ Ἑλένου ἄφεσιν
[48, 30]	καὶ διότι τὸ ὄνομα τοῦ	Σέξτου	ἐν ταῖς ἀσπίσιν οἱ στρατιῶται
[48, 27]	ἐγκατέλιπεν αὐτούς, πρόφασιν τὸν τοῦ	Σέξτου	πόλεμον ποιησάμενος· καίτοι καὶ τῆς
[48, 7]	μὲν κατὰ Σικελίαν ὑπὸ τοῦ	Σέξτου	τῆς δὲ ἐν τῷ Ἰονίῳ
[48, 15]	καὶ πάνυ φιλικῶς ὑπὸ τοῦ	Σέξτου	ὑπεδέχθη, ἔπειτα δὲ πρὸς τὸν
[48, 20]	νόσῳ εὑρὼν καὶ τὸ στράτευμα	αὐτοῦ	ἀκονιτὶ προσθέμενος. κἀν τούτῳ τὸν
[48, 21]	παρῃνεκέναι οἱ ἔδοξε τὴν κεφαλὴν	αὐτοῦ	ἀνελέσθαι καὶ ἐπὶ κάμακος, ὡς
[48, 25]	οὐδὲν ἔτι ὡς καὶ τεθνεῶτος	αὐτοῦ	ἀντάρασαν, ἔλαβε, καὶ μετὰ τοῦτο
[48, 26]	καὶ τὸν Ἀριστόβουλον τὸν ἀδελφὸν	αὐτοῦ	ἄρχοντα κατὰ τὸ ἐκείνων ἔχθος
[48, 45]	δὲ δὴ Βόκχος τὴν βασιλείαν	αὐτοῦ	αὐτίκα τε κατέσχε καὶ μετὰ
[48, 33]	Καῖσαρ παιδαγωγόν τε καὶ ἐξελεύθερον	αὐτοῦ	γενόμενον δημοσίᾳ ἔθαψε. τόν τε
[48, 30]	ἑαυτῷ προπαρασκευάζων, εἴ τι παρ´	αὐτοῦ	δεηθείη. ~καὶ ὁ μὲν ταῦτ´
[48, 15]	τότε ἐκδρὰς τὴν αὐτοκράτορα ἀρχὴν	αὐτοῦ	διεδέξατο. ταῦτα μὲν ὕστερον ἐγένετο·
[48, 31]	καὶ ἄλλα τε ἐπὶ θεραπείᾳ	αὐτοῦ	διεθρόουν, καὶ ἐν ταῖς ἱπποδρομίαις
[48, 17]	τοῖς σφαγεῦσι τοῖς τοῦ πατρὸς	αὐτοῦ	ἑάλωκε, τῆς μὲν ἠπείρου ἀπέσχετο,
[48, 45]	ὁ Βόκχος προσγενόμενός σφισι κρείττους	αὐτοῦ	ἐγένοντο. καὶ ἐκεῖνος μὲν πρὸς
[48, 13]	φίλους πέμψαντος, ἔπειτα δὲ καὶ	αὐτοῦ	ἐξαίφνης ἐπελθόντος, καὶ τό τε
[48, 17]	ἐν τῷ λευκώματι τὸ ὄνομα	αὐτοῦ	ἐξετέθη καὶ ἔγνω καὶ ἐπ´
[48, 15]	τὸν υἱὸν τὸν Μᾶρκον ὑπ´	αὐτοῦ	ἐπέμφθη, λόγους τέ οἱ ὑπὲρ
[48, 13]	ὁ Λέπιδος ὁ τὴν φυλακὴν	αὐτοῦ	ἐπιτετραμμένος ἀντέπραξέ τι ὑπὸ τῆς
[48, 18]	τὸν Σέξτον ἀπεώσατο, ἀναχωρήσαντος δὲ	αὐτοῦ	ἐς τὴν Σικελίαν δερμάτινα πλοῖα
[48, 51]	δεξαμενὰς χωρεῖ, τὴν δ´ ἀτμίδα	αὐτοῦ	ἔς τε οἰκήματα μετέωρα διὰ
[48, 21]	δύναμιν εἶχον) ἐς τὴν ἀρχὴν	αὐτοῦ	ἐσβαλούντων, καὶ παρεσκευάζετο ὡς καὶ
[48, 46]	λύκος ἔς τε τὸ στρατήγιον	αὐτοῦ	ἐσῆλθε καὶ στρατιώτας ἔφθειρεν, ἐς
[48, 30]	ἐν ταῖς ἀσπίσιν οἱ στρατιῶται	αὐτοῦ	ἔφερον, ἐσώθη) οὐ μέντοι καὶ
[48, 23]	καὶ ὅτι ταῖς δυνάμεσι πολὺ	αὐτοῦ	ἠλαττοῦτο, οὐδὲν ἀντέπραξεν, ἀλλ´ ὡς
[48, 53]	καὶ αὐτὸς καὶ ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	ἦν) ἐκστῆναι τὸ πλῆθος οὐκ
[48, 17]	ἐπικεκηρυγμένον, ἀπέγνω τε τὴν δι´	αὐτοῦ	κάθοδον καὶ πρὸς πόλεμον ἡτοιμάζετο·
[48, 21]	ἐναντίοι ἀντεσέβαλον ἐς τὴν ἀρχὴν	αὐτοῦ·	καὶ οἱ μὲν ἄλλοι Κίρταν
[48, 16]	αἰσθόμενος δὲ τήν τε δύναμιν	αὐτοῦ,	καὶ ὅτι τῷ Ἀντωνίῳ διά
[48, 53]	τοῖς ἄρξασιν ἀριθμῶνται καὶ ἀπ´	αὐτοῦ	καὶ τὰς τιμὰς καὶ τὰς
[48, 52]	Καίσαρος ἰσχὺν καὶ ἐν πᾶσιν	αὐτοῦ	κρατήσειν ἔμελλε· ~τοὺς δὲ δὴ
[48, 34]	προελευθερωθεὶς ἵνα ἀξίωμα ἡ τιμωρία	αὐτοῦ	λάβῃ. ~πρόφασιν δέ σφισι τοῦ
[48, 3]	ποιῆσαι ἐκέλευσε. χρονίζοντος δ´ οὖν	αὐτοῦ	λόγοι τε παντοδαποὶ ἐθρυλοῦντο καὶ
[48, 16]	ἔπεμψε, καὶ τὴν τοῦ πενθεροῦ	αὐτοῦ	Λουκίου Σκριβωνίου Λίβωνος ἀδελφὴν ἔγημεν,
[48, 54]	αὐτῷ, ἀλλ´ ἅτε ἐς κατασκοπὴν	αὐτοῦ	μᾶλλον ἢ καὶ ἔργου τινὸς
[48, 44]	εἴρηται· καὶ ἐκύει γε ἐξ	αὐτοῦ	μῆνα ἕκτον. διστάζοντος γοῦν τοῦ
[48, 26]	καὶ συλλαβὼν ἀπέκτεινε. ~τελευτήσαντος δὲ	αὐτοῦ	ὁ μὲν Πάκορος τὴν Συρίαν
[48, 46]	καὶ τὰ μάλιστα ἐγκαταλελεῖφθαι ὑπ´	αὐτοῦ,	ὅπως μόνος τῷ πολέμῳ συσχεθῇ,
[48, 44]	τὸν γάμον ἐχρῆν, ὁμολογουμένου δὲ	αὐτοῦ	οὐδὲν κωλύει ἤδη αὐτὸν γενέσθαι,
[48, 18]	ἅτε καὶ ἰσχυρᾶς πανταχόθεν φυλακῆς	αὐτοῦ	οὔσης, ἐπέραινε, τῇ μὲν Σικελίᾳ
[48, 5]	ὡς καὶ παρὰ τὴν γνώμην	αὐτοῦ	πάντα ποιοῦσι καὶ δυναστείας ἰδίας
[48, 25]	καὶ τὴν Ἀντιόχειαν ἐκλειφθεῖσαν ὑπ´	αὐτοῦ	παρεστήσατο, καὶ τέλος καὶ αὐτὸν
[48, 30]	ὡς καὶ τῷ Καίσαρι μετ´	αὐτοῦ	πολεμήσων, μαθὼν δὲ τὴν σύμβασίν
[48, 41]	ἐκείνῳ μέν, καίτοι χρόνον ὑπ´	αὐτοῦ	πολιορκηθέντες, οὐ προσεχώρησαν, ὕστερον δὲ
[48, 18]	καὶ τὸ μέγεθος τῶν νεῶν	αὐτοῦ	πολὺ τῆς τῶν ἐναντίων καὶ
[48, 20]	εὐγενῶν παίδων ἐγαυρώθη. ταῦτ´ οὖν	αὐτοῦ	πράττοντος ἐπεραιώθη τε ἐς τὴν
[48, 14]	παρεσκεύαστο, καὶ ἱππῆς προεκπεμφθέντες ὑπ´	αὐτοῦ,	πρὶν παντελῶς περιστοιχισθῆναι, δεινῶς σφας
[48, 33]	βουλεύοντα ἀποδειχθῆναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν	αὐτοῦ	προαποθανόντα διὰ τοῦ Τιβέριδος, γεφύρας
[48, 24]	μήθ´ ὑπακοῦσαί τι τοῖς ὑπ´	αὐτοῦ	πρὸς σφᾶς ἐπὶ χρήματα πεμφθεῖσι,
[48, 22]	καὶ τούς τε Κιρτησίους καταφρονήσαντας	αὐτοῦ	πρὸς τὰ παρόντα κακῶς μετεχειρίσατο,
[48, 52]	καὶ διεφθάρησαν· καί τι καὶ	αὐτοῦ	πρὸς τῷ ἄστει αἷμα ἐκ
[48, 45]	διεβλήθη. κἀκ τούτου μεταπεμφθεὶς ὑπ´	αὐτοῦ,	πρόφασιν ὅπως περί τε τοῦ
[48, 51]	ὕδατος συνουσίας πᾶν τὸ φλογῶδες	αὐτοῦ	σβέννυται) διακρίνειν δὲ δὴ καὶ
[48, 4]	δοκοῦν χρηματίζειν. τοῦ γοῦν Λουκίου	αὐτοῦ	σπουδάζοντος ἐπινίκιά τινων ἐν ταῖς
[48, 22]	ἱππῆς χαλεπῶς ἐπὶ τῷ ὀλέθρῳ	αὐτοῦ	σχόντες ἐγκατέλιπον αὐτόν, καὶ οἵ
[48, 5]	Λέπιδος, τὰ μὲν τῷ φόβῳ	αὐτοῦ	τὰ δὲ καὶ τῇ τῆς
[48, 30]	τῷ Καίσαρι συνόντες ἀπῄτουν παρ´	αὐτοῦ	τὰ χρήματα ἃ πρὸ τῆς
[48, 28]	οἱ προσχωρῆσαι ἐπολιόρκει. ~πράσσοντος δὲ	αὐτοῦ	ταῦτα ὁ Καῖσαρ τάς τε
[48, 37]	πένθος ὡς καὶ τότε τελευτώντων	αὐτοῦ	τέ που κειμένων σφῶν ἐποιοῦντο.
[48, 18]	δὲ τέως μὲν οὐδεμίαν ἐπιστροφὴν	αὐτοῦ	τῇ τε ἐκείνου καταφρονήσει καὶ
[48, 18]	γενόμενος (κατὰ γὰρ τὴν στρατείαν	αὐτοῦ	τὴν ἐς τὴν Μακεδονίαν ταῦθ´
[48, 30]	ἀντεπεκράτησε. καὶ μετὰ τοῦτο ἐκλιπόντος	αὐτοῦ	τὴν νῆσον κατέσχε τὰ μὲν
[48, 38]	τὸν Ἀντώνιον, ἐπειδὴ τὴν οἰκίαν	αὐτοῦ	τὴν πατρῴαν τὴν ἐν ταῖς
[48, 19]	ὅτι πάσης ποτὲ ὁ πατὴρ	αὐτοῦ	τῆς θαλάσσης ἦρξε, προσέθετο. ταῦτα
[48, 51]	τὸ μὲν λιπαρὸν ἐκτήκεσθαι ὑπ´	αὐτοῦ,	τὸ δὲ τραχὺ καὶ ὀστῶδες
[48, 42]	τῶν Ἰβηρικῶν ἔλαβε, καὶ ἀπ´	αὐτοῦ	τὸ μέν τι ἐς τὴν
[48, 25]	δύναμιν πολλὴν καὶ τὸν υἱὸν	αὐτοῦ	τὸν Πάκορον ἐπετράπη, καὶ μετ´
[48, 17]	μετεσχηκὼς τοῦ φόνου, καὶ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ Καίσαρος ἤλπιζε καταχθήσεσθαι. ἐπεὶ
[48, 33]	τε ἐν τῷ βουλευτηρίῳ ὑπ´	αὐτοῦ	τοῦ Καίσαρος, καὶ ὡς πολέμιος
[48, 36]	ἐξωπλισμένοι παρετετάχατο, ὥστε καὶ ἀπ´	αὐτοῦ	τούτου δῆλον πᾶσι γενέσθαι ὅτι
[48, 26]	οὗτοι γὰρ ἐδέξαντο μὲν παρ´	αὐτοῦ	φρουρούς, φονεύσαντες δὲ αὐτοὺς ἐν
[48, 24]	τινὰ βοήθειαν λάβῃ, συχνὸν ὑπ´	αὐτοῦ	χρόνον διετρίβη περιορωμένου καὶ ὀκνοῦντος
[48, 53]	περὶ αὐτὸν σπουδῇ τὰ ὀστᾶ	αὐτοῦ,	ὡς οὐχ ὁσίως ἐν τῷ
[48, 45]	τοῦ Ἀντωνίου εἴτε καὶ ἀφ´	ἑαυτοῦ	γνώμης, πλεύσας πολλὰ μὲν ἐλυμήνατο
[48, 44]	Καῖσαρ τὸ γεννηθὲν Λιουίᾳ τῇ	ἑαυτοῦ	γυναικὶ παιδίον Νέρωνι τῷ πατρὶ
[48, 20]	Ἀφρικὴν ἔπεμψεν, ἵν´ ὡς παρ´	ἑαυτοῦ	μόνου αὐτήν, ἀλλ´ οὐ καὶ
[48, 46]	τὴν Ἰταλίαν, ἐξελεύθερον καὶ αὐτὸν	ἑαυτοῦ	ὄντα, καὶ δι´ ἐκείνου ἄλλα
[48, 25]	ἦσαν· ἔς τε γὰρ τὰ	ἑαυτοῦ	στρατόπεδα Ἀντώνιος αὐτοὺς κατέταξε, καὶ
[48, 54]	ἐν τοῖς ἀπολουμένοις ἐκτεθέντι, τὴν	ἑαυτοῦ	τὴν ἐκ τῆς Ὀκταουίας οἱ
[48, 23]	οὐδὲν ἀντέπραξεν, ἀλλ´ ὡς καὶ	ἑαυτοῦ	χάριν τὴν ἀνάγκην τιθέμενος ἡσύχαζε.
[48, 9]	λοιπῇ Ἰταλίᾳ κατὰ τὸ τέταρτον	ἐνιαυτοῦ	ἑνὸς ἀνεθῆναι. ἐν πάσαις γὰρ
[48, 48]	τῷ ἔργῳ ἐπεγένετο. ~τούτου δὲ	τοιούτου	συμβάντος, ἄνεμός τις τῇ ὑστεραίᾳ
[48, 19]	τοῦ Κασσίου καὶ τὰ τοῦ	Βρούτου	συνειστήκει, ἔπραξε· φθαρέντων δὲ ἐκείνων
[48, 23]	πλεῖστον ἀντισχοῦσαν λιμῷ κατεστρέψατο. κἀκ	τούτου	ἀμφοτέρων αὖθις τῶν ἐθνῶν ἡγεῖτο,
[48, 48]	ὅτι νὺξ τῷ ἔργῳ ἐπεγένετο.	~τούτου	δὲ τοιούτου συμβάντος, ἄνεμός τις
[48, 36]	παρετετάχατο, ὥστε καὶ ἀπ´ αὐτοῦ	τούτου	δῆλον πᾶσι γενέσθαι ὅτι ἔκ
[48, 8]	οἰκείων στερισκόμενοι ἐχαλέπαινον. καὶ ἐκ	τούτου	διετέλει ἢ τούτοις ἢ ἐκείνοις
[48, 51]	συμμίξει τῆς νοτίδος ἀναψύχεται, κἀκ	τούτου	εἴσω διὰ παντὸς συμπιληθὲν ἄλυτον
[48, 47]	διαβάλῃ, ἐπ´ αὐτὸν ᾖξε. κἀκ	τούτου	ἐκεῖνος τάς τε ναῦς συνορμίσας
[48, 20]	ὁ Καῖσαρ ἐπεθύμησε· διαμαρτὼν δὲ	τούτου	ἐκείνῳ μὲν Μᾶρκον Οὐιψάνιον Ἀγρίππαν
[48, 33]	ἐπετράπη. ἔν τε τῷ πρὸ	τούτου	ἔτει θηρία τε ἐν τῇ
[48, 9]	γῆς ἐκέκτηντο, ἀπέσχετο. ~πραχθέντος δὲ	τούτου	ἡ μὲν γερουσία καὶ οἱ
[48, 11]	τε τὸ ἔπειτα ἀντισχύσειν ἐκ	τούτου	ἤλπισεν· ἂν δὲ δὴ καὶ
[48, 13]	ἐς τὸ τεῖχος καταράξαντος, κἀκ	τούτου	καὶ τὸ ἄστυ, συνεπιθεμένων τοῖς
[48, 37]	καὶ τὰ ὄρη συνηχῆσαι, κἀκ	τούτου	καὶ φρίκην σφίσι καὶ ἔκπληξιν
[48, 45]	φθόνῳ τῆς δυναστείας διεβλήθη. κἀκ	τούτου	μεταπεμφθεὶς ὑπ´ αὐτοῦ, πρόφασιν ὅπως
[48, 36]	καὶ παρῆν πᾶς μὲν ὁ	τούτου	ναυτικὸς πᾶς δὲ ὁ ἐκείνων
[48, 21]	ἐπὶ κάμακος, ὡς καὶ ἐκ	τούτου	νικήσοντι, περιφέρειν, οὐκ ἐμέλλησεν, ἄλλως
[48, 22]	αὐτῶν ἦρχε) προσηταιρίσατο. γενομένου δὲ	τούτου	ὁ Φάγγων ἐς τὴν Νουμιδίαν
[48, 43]	ἀνεκομίσθη, φόβος αὖ καὶ ἐκ	τούτου	οὐ σμικρὸς τοὺς Ῥωμαίους ἔλαβεν,
[48, 5]	δόξειεν αὐτὸ προβεβουλευκέναι. γενομένου δὲ	τούτου	οὐδὲν ἔτι φίλιον ἐποίουν, ἀλλ´
[48, 37]	ἄλλους ὁμιλίαν ἡσυχάζειν. καὶ ἐκ	τούτου	οὔτε κόρον οὔτ´ αἰσχύνην, ἅτε
[48, 3]	τινος χρονίζειν αὐτὸν ἐνόμιζον, κἀκ	τούτου	πάνθ´ ὅσα ἐνεδέχετό σφας παθεῖν
[48, 24]	καὶ πολεμήσειν αὖθις ἔφη· κἀκ	τούτου	παρῄνεσεν αὐτῷ τήν τε Συρίαν
[48, 12]	τὰ τοῦ Καίσαρος ἐπρέσβευσαν. κἀκ	τούτου	πολλάκις αὖθις βουλευσάμενοι τόν τε
[48, 37]	καὶ ἐφίλησαν ἀλλήλους. γενομένου δὲ	τούτου	πολλὴ καὶ ἄπλετος βοὴ καὶ
[48, 9]	αὐτῶν εἶχον, ἀφεθῆναι. ἐκ δὲ	τούτου	τὰ μὲν τῶν στρατιωτῶν ἐπιτηδειότερά
[48, 19]	τὸν Ἰόνιον διέβαλε. ~γενομένου δὲ	τούτου	τήν τε νῆσον πᾶσαν ὁ
[48, 19]	ἔγκλημα αὐτῷ προδοσίας ἐπενεγκών. κἀκ	τούτου	τό τε ἐκείνου ναυτικὸν καὶ
[48, 6]	ὧν ἀπεστεροῦντο ποιουμένους, ἐτράποντο. κἀκ	τούτου	ὑπολαμβάνοντες αὐτοὺς ὡς ἑκάστους καὶ
[48, 13]	ἐπιτετραμμένος ἀντέπραξέ τι ὑπὸ τῆς	ἐμφύτου	νωθείας, οὔτε ὁ Σερουίλιος ὁ
[48, 21]	Λαίλιον ἐπεξελθόντα ὡς καὶ κατὰ	νώτου	σφίσι προσπεσούμενον. ~πράξας δὲ ταῦτα
[48, 19]	ἕτερα βύρσινα ἐς τὸν τοῦ	Ῥούφου	κατάγελων συμβαλών. καὶ μετὰ τοῦτο
[48, 41]	Ἀντιγόνου τοῦ τε Ἀντιόχου καὶ	Μάλχου	τοῦ Ναβαταίου, ὅτι τῷ Πακόρῳ
[48, 41]	παρὰ τοῦ Ἀντιγόνου τοῦ τε	Ἀντιόχου	καὶ Μάλχου τοῦ Ναβαταίου, ὅτι
[48, 25]	(ἐκεῖνος γὰρ καὶ ἀδελφὸς τοῦ	στρατιάρχου	ὢν καὶ ταμιεύων μόνος αὐτῷ
[48, 41]	ἀλλὰ καὶ ἐκινδύνευσεν ὑπὸ Φραναπάτου	ὑπάρχου	τε τοῦ Πακόρου ὄντος καὶ
[48, 14]	χώρας οὐδὲν ὑπὲρ ἑπτὰ καὶ	ἥμισυ	σταδίους ἐκτήσαντο. ~ἐκείνης δ´ οὖν
[48, 13]	Καῖσαρ ἀμαχεί τε ἐς τὸ	ἄστυ	ἐσεδέχθη, καὶ ἐπειδὴ ἐπιδιώξας αὐτὸν
[48, 16]	τε στολῇ ἐπινικίῳ ἐς τὸ	ἄστυ	ἐσεκόμισαν καὶ δαφνίνῳ στεφάνῳ ἐτίμησαν,
[48, 13]	καταράξαντος, κἀκ τούτου καὶ τὸ	ἄστυ,	συνεπιθεμένων τοῖς ἔνδοθεν ἀμυνομένοις τῶν
[48, 3]	παρεσκευάζοντο ὡς καὶ πάντως ἀπολούμενοι.	βραχύ	τέ τι καὶ κομιδῇ σμικρὸν
[48, 32]	ἔτους ὄντος, παύσαντες ἄλλους ἀντικατέστησαν,	βραχὺ	φροντίσαντες εἰ καὶ ἐπ´ ὀλίγας
[48, 51]	ἐκτήκεσθαι ὑπ´ αὐτοῦ, τὸ δὲ	τραχὺ	καὶ ὀστῶδες ὡς εἰπεῖν ὑπολείπεσθαι.
[48, 7]	ἐλπίσι πάντας αὐτοὺς ἀνηρτῶντο. ὥστε	ταχὺ	ἐκ τούτων συνέβη Καίσαρα μέν,