HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Au peuple d'Alexandrie (discours 32; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


ρ  =  20 formes différentes pour 198 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Discours, par.
[32, 55]   Νύμφαις καὶ Σατύροις. ἱλαροί τε  γὰρ   ἀεὶ καὶ φιλογέλωτες καὶ φιλορχησταί·
[32, 5]   δὲ κακὸν πολέεσσι φέρουσιν. ~τοῦτο  γὰρ   ἀεὶ ὁρᾶτε καὶ περὶ τοιαῦτά
[32, 90]   δὲ αἰσχίω δημοσίᾳ φαινόμενα. καὶ  γὰρ   αἱ λοιπαὶ νόσοι μέχρι μὲν
[32, 35]   ὑπὸ τὸν ἥλιον. τε  γὰρ   Αἴγυπτος {ὑμῶν} τηλικοῦτον ἔθνος, σῶμα
[32, 20]   ᾠδῆς καὶ κιθάρας. τοῦτο μὲν  γὰρ   ἀλεξιφάρμακόν ἐστι πρὸς τὸν δῆμον
[32, 55]   ὑπὸ τῶν ᾀσμάτων· τοὺς μὲν  γὰρ   ἄλλους ἀνθρώπους μέθη πρὸς
[32, 1]   τὸ καλῶς ἀκοῦσαι. νῦν μὲν  γὰρ   ἁμαρτάνετε τὸ Ἀθηναίων ποτὲ ἁμάρτημα.
[32, 5]   καὶ ἀπάτας τῆς πόλεως· μαινοίμην  γὰρ   ἄν· ἀλλ´ ἀξιῶν ὑμᾶς, ὥσπερ
[32, 70]   δι´ ἀγερωχίαν, οὐκ ἐπιβουλεύοντες. ὑμεῖς  γὰρ   ἂν ἀποσταίητέ τινος; πολεμήσαιτε δ´
[32, 45]   καὶ σεμνὸν τὸ αἴσχιστον. ἑλοίμην  γὰρ   ἂν ἔγωγε λῃστεύων ἀποθανεῖν
[32, 1]   μᾶλλον δὲ οὐδὲ τούτου· τί  γάρ,   ἂν κοινῇ πάντες ἀποτυγχάνωσι τοῦ
[32, 90]   οὕτως ἑάλωκε καὶ περιηγκωνίσθαι. οὐ  γὰρ   ἂν μὲν τὸ σῶμά τινος
[32, 95]   αὐτοὺς σώφρονας καὶ βεβαίους. οὕτως  γὰρ   ἂν οὔτ´ ἐπὶ τοῖς γεγονόσι
[32, 40]   πράττουσαν ἐν τούτοις ἑαυτῆς; οἱ  γὰρ   ἄνθρωποι θύοντες μέν εἰσι μέτριοι
[32, 90]   πόλεως καὶ ἐπονείδιστος ἅλωσις. ~καὶ  γὰρ   ἀνθρώπους ἑαλωκέναι φαμὲν οὐχ ὑπὸ
[32, 15]   ἀφ´ ἡμῶν οὗτοι ἵστανται. διὰ  γὰρ   ἀνθρώπων ἄνοιαν καὶ τρυφὴν καὶ
[32, 35]   δίκαιοι; οὐχὶ τἀναντία τούτων; ἔστι  γὰρ   ἀνθρώπων ἔπαινος εὐταξία, πρᾳότης, ὁμόνοια,
[32, 1]   τὸ Ἀθηναίων ποτὲ ἁμάρτημα. τοῦ  γὰρ   Ἀπόλλωνος εἰπόντος, εἰ θέλουσιν ἄνδρας
[32, 65]   ἔφην, εὐλαβῶς ἔχοντες. οἱ μὲν  γὰρ   ἄρχειν ἦσαν ἱκανοί, καὶ τῶν
[32, 1]   ὡς εἰπεῖν, οὐδέποτε ἀπορεῖτε· καὶ  γὰρ   αὐτοὶ γελοῖοί ἐστε καὶ ἡδεῖς
[32, 1]   ἔφην ἀπορεῖν ὑμᾶς σπουδῆς. οὔτε  γὰρ   αὐτοὶ σπουδαῖοί ἐστε οὔτε οἱ
[32, 95]   ζῆλον τὸν ἐπ´ Ἀλεξάνδρῳ· καὶ  γὰρ   αὐτὸς ἔλεγε Διὸς υἱὸς εἶναι.
[32, 50]   καὶ πάσης τιμῆς τυγχάνουσιν. αἰδούμενοι  γὰρ   αὑτοὺς πρῶτοι καὶ μηδὲν ἀνόητον
[32, 5]   τοὺς καλουμένους φιλοσόφους. οἱ μὲν  γὰρ   αὐτῶν ὅλως εἰς πλῆθος οὐκ
[32, 60]   λωβησάμενοι τὴν ἀρχαίαν μουσικήν— τίς  γὰρ   αὐτῶν ᾠδὴν τέλειον γενναῖον
[32, 75]   μηδὲ ἐκπίπτητε τῆς τάξεως. μὴ  γὰρ   δαιμόνια πάντ´ τὰ τοιαῦτα
[32, 100]   ἔχοντες μετὰ τοῦ ὀνόματος. ἀλλὰ  γὰρ   δέδοικα μὴ κἀμοὶ συμβέβηκεν
[32, 25]   αὑτῶν σωφρονούντων καὶ προσεχόντων. θεῖον  γὰρ   δὴ καὶ σεμνὸν ἀληθῶς καὶ
[32, 30]   τοὺς οὕτω διακειμένους ἐπαινέσειεν; οὐ  γὰρ   διὰ τοῦτο καὶ τοῖς ἄρχουσιν
[32, 50]   λαμπρόν, κακοδαίμονες; ὑπὲρ μὲν  γὰρ   δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς καὶ πατρῴων
[32, 40]   ἀλλ´ ἐν ἅπασιν ἀνθρώποις. ~ὁρῶ  γὰρ   ἔγωγε οὐ μόνον Ἕλληνας παρ´
[32, 40]   Σκύθην φασὶν εἰπεῖν· ἐδόκει μὲν  γὰρ   εἶναι τῶν σοφῶν· ἧκε δὲ
[32, 5]   οὐ πολλάκις ἀκηκόατε· οὐ βούλομαι  γὰρ   εἰπεῖν, ἀνήκοοί ἐστε. καὶ τοῦτο
[32, 35]   πάντα μᾶλλον ὑμᾶς. ποῦ  γὰρ   εἶπον ὥς ἐστε φρόνιμοι καὶ
[32, 30]   παραβάλλειν τὸν πολὺν ἄρτον· οὕτω  γὰρ   εἰρῆσθαι πολὺ βέλτιον· καὶ θέαν
[32, 55]   καὶ μεθέστηκεν εἰς τοὐναντίον. οὐ  γὰρ   ἐκ Μουσῶν, ἀλλ´ ἐκ Κορυβάντων
[32, 45]   τοιοῦτος μυίας θάνατος. καὶ  γὰρ   ἐκείναις ὅ, τι ἂν γευσαμέναις
[32, 35]   ποιηταῖς παραβάλλων ἐμαυτόν. δεινοὶ  γὰρ   ἐκεῖνοι καὶ μεγάλοι σοφισταὶ καὶ
[32, 60]   {αὐτοῦ} ὁμοῦ καὶ νεμόμενα· καὶ  γὰρ   ἐκεῖνον ἔν τε τοῖς ὄρεσι
[32, 40]   ἡμέραν, τὸ γυμνάσιον λέγων· ἐπειδὰν  γὰρ   ἐλθόντες ἀποδύσωνται, χρίονται φαρμάκῳ. τοῦτο
[32, 35]   οἰκουμένης γίγνεσθαι παρ´ ὑμῖν. κεῖται  γὰρ   ἐν συνδέσμῳ τινὶ τῆς ὅλης
[32, 80]   τοῖς πᾶσιν αἴτιος γενόμενος.  γὰρ   ἐν τοιούτοις θρασὺς καὶ προπετὴς
[32, 25]   ἔστι περὶ ὑμῶν αὐτῶν. καὶ  γὰρ   ἕν τι τῶν χρησίμων ἐστὶ
[32, 55]   ἔστιν ἄλλους ἰδεῖν. παρὰ μὲν  γὰρ   ἐνίοις τῶν βαρβάρων μέθην φασὶ
[32, 65]   ὑμᾶς σαφῶς αὐτὸ εἰπεῖν. ἔλεγε  γὰρ   ἐξ ἐκείνων γένος τι φῦναι
[32, 45]   τὴν ὑμετέραν ἀβελτερίαν. διὰ τί  γὰρ   ἔξω παραπλησίως ἀκούονται τοῖς ἄλλοις
[32, 1]   καὶ ἀκούσαντες νοῆσαι. χοροῦ μὲν  γὰρ   ἔπαινος τὸ ἅμα εἰπεῖν, μᾶλλον
[32, 70]   τὸν βίον ταύτης ἀταξίας. οὐ  γὰρ   ἔστι τοὺς οὕτως ἐπτοημένους περὶ
[32, 35]   ὁρᾶτε ἡλίκον ἐστίν. ὅπως μὲν  γὰρ   ἑστιᾶσθε καθ´ ἑαυτοὺς κοιμᾶσθε
[32, 1]   δὲ τοῖς αὑτῶν κάκιον. δήμου  γάρ   ἐστιν ἀκοὴ τὸ θέατρον· εἰς
[32, 45]   διὰ τοιαύτην αἰτίαν. τὸ μὲν  γάρ   ἐστιν ἀνδρὸς πονηροῦ θάνατος, τὸ
[32, 60]   πῶς ἂν διέκεισθε; τούτων μὲν  γάρ   ἐστιν οὐδεὶς Ἀμφίων οὐδὲ Ὀρφεύς·
[32, 20]   εἰσῆλθον, δικαίως ἀπολογεῖσθαι· αἰτιάσονται  γάρ,   εὖ ἴστε, καὶ φήσουσι δοξοκόπον
[32, 65]   ἕτερον τοιοῦτόν τινα λόγον. τὰ  γὰρ   ζῷα ἐν τῇ συνουσίᾳ τῇ
[32, 10]   ἂν δεῖξαι τῶν χρησίμων. πολλάκις  γὰρ   ἤδη καὶ ὕπαρ ὤνησε καὶ
[32, 90]   οὐ βούλομαι γὰρ ὀνομάσαι. ὅπερ  γὰρ   ἤδη πολλάκις εἶπον, αἰσχίω τὰ
[32, 45]   μᾶλλον δὲ δόξαν κενήν. οὐ  γὰρ   ἡδόμενοι τοσοῦτον ὅσον οἰόμενοι καὶ
[32, 100]   τῆς τέχνης· δέ, οὐ  γὰρ   ἦν οἱ σύνεσις μουσικῆς, ἐκέλευε
[32, 15]   ἰατροὺς οὐχ ἑκόντες ἰσχυροτέρους. διττὴ  γὰρ   θεραπεία κακίας καὶ πρόνοια, καθάπερ
[32, 60]   μέγα οὐδὲ θαυμαστὸν ἔχουσιν; εἰ  γὰρ   Ἰσμηνίας ηὔλει παρ´ ὑμῖν
[32, 45]   γίγνεσθαι ἐν ταῖς πόλεσι· χρὴ  γὰρ   ἴσως καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι διὰ
[32, 70]   τελευταῖα συμβάντα περὶ ὑμᾶς, ὅτε  {γὰρ}   καθ´ αὑτοὺς ἦτε. οὐχ
[32, 50]   πρᾶγμά ἐστι φύσει τοιοῦτον. οὐ  γὰρ   καὶ ἐν ἄλλαις πόλεσιν ᾄδουσι
[32, 60]   τῆς Ἀμουσίας αὐτῆς γεγόνασι· διαθρύψαντες  γὰρ〉   καὶ κατάξαντες τὸ σεμνὸν τοῦ
[32, 1]   συνέντες τοῦ θεοῦ. τοῦτο μὲν  γὰρ   κόραις μᾶλλον ἔπρεπε καὶ παισὶ
[32, 85]   μηδὲ θυρωρεῖν ἄξιον. τῷ παντὶ  γὰρ   κρεῖττον ἐρημίαν καθορᾶν καὶ δεκαπέντε
[32, 95]   οἰκοδομημάτων προσάγειν αὐτὸν δύναται· πάντα  γὰρ   κρείττω καὶ πολυτελέστερα ἔχει τῶν
[32, 35]   μέντοι περὶ φαύλων. {τὰ μὲν  γὰρ   λεγόμενα αὐτὰ οὐ μεγάλα, περὶ
[32, 60]   καὶ τὰ πρόβατα. τοὺς μὲν  γὰρ   λέοντας καὶ τὰ τοιαῦτα διὰ
[32, 65]   τότε ἐν τοῖς Ἕλλησιν. ὅτι  γὰρ   λίαν ἡδὺς ἐδόκει καὶ περιττὸς
[32, 70]   οἵας καὶ ὅσας ἀφίετε; εἰ  γὰρ   μὴ τοὺς ἵππους ἑωρᾶτε ἁμιλλωμένους
[32, 30]   συνήθη θεωρῆτε, οἷοί ἐστε. ἐμοὶ  γὰρ   νῦν μὲν ἀξιοθέατοι δοκεῖτε εἶναι
[32, 10]   ὑπὸ δαιμονίου τινὸς γνώμης. ὧν  γὰρ   οἱ θεοὶ προνοοῦσιν, ἐκείνοις παρασκευάζουσι
[32, 40]   κινεῖν αὐτοῖς τὴν μανίαν. εὐθὺς  γὰρ   οἱ μὲν τρέχουσιν, οἱ δὲ
[32, 90]   ἐθαυμάσθησαν καὶ δόξαν ἔσχον. πόσους  γὰρ   οἴεσθε Ἀθηναίων Μεγαρέων
[32, 95]   καὶ διοικούντων ὑμᾶς προτιμήσῃ. μὴ  γὰρ   οἴεσθε ὑμᾶς μὲν πυνθάνεσθαι περὶ
[32, 30]   κεἰ μὴ πείθεσθε, λόγων. τοῦτο  γὰρ   οἶμαι καὶ ἀναγκαιότατον ἦν, παρασκευάσαι
[32, 30]   καὶ ἀθρόος γένηται; χρὴ μὲν  γὰρ   οἶμαι καὶ τὸν ἄλλον χρόνον
[32, 75]   ἂν οὕτως χαλεπῶς διέκεισθε. ~αὐτὸν  γὰρ   οἶμαι τὸν Ἰξίονα λῆρον ἀποφαίνετε
[32, 75]   τῆς τοιαύτης ἐπιθυμίας ἀπόλησθε. ποῖος  γὰρ   Ὅμηρος τίς ἀνθρώπων δύναται
[32, 85]   ὄχλος ναυτική τ´ ἀταξία. ἔστι  γὰρ   ὅμοιον ὥσπερ εἰ οἰκίαν μέν
[32, 90]   μᾶλλον ἑτέροις τισίν· οὐ βούλομαι  γὰρ   ὀνομάσαι. ὅπερ γὰρ ἤδη πολλάκις
[32, 5]   τοιοῦτος ἕτερος; ἐκεῖνο μὲν  γάρ,   ὅπερ εἶπον, ἀεὶ ὑμῖν πάρεστι,
[32, 65]   ῥήτορας οὐδὲ γνῶναι ῥᾴδιον. ὡς  γὰρ   ὁρῶσι τὴν σπουδὴν ὑμῶν τὴν
[32, 95]   οὐδὲ προπυλαίοις· εἰς〉 ταῦτα μὲν  γὰρ   οὐ δύνασθε ὑμεῖς ἀναλίσκειν οὐδ´
[32, 15]   ἀκούσῃ φρονίμων, ἐκεῖθεν ἐπιπεμφθῆναι. ~καθόλου  γὰρ   οὐδὲν εὔδαιμον οὐδ´ ὠφέλιμον,
[32, 10]   γοήτων καὶ σοφιστῶν. ἐγὼ μὲν  γὰρ   οὐκ ἀπ´ ἐμαυτοῦ μοι δοκῶ
[32, 75]   δύναται τὰ συμβαίνοντα εἰπεῖν; οὐ  γὰρ   οὕτως ἐκεῖνός φησι τὰ ἅρματα
[32, 70]   ἐν τοῖς θεάτροις θορύβων. οὐ  γὰρ   οὕτως πενία ταχὺ πέφυκε
[32, 95]   ἐνθάδε ἀφίξεως παράσχοιτε πόθον. οὐ  γὰρ   οὕτως τὸ κάλλος τῶν οἰκοδομημάτων
[32, 55]   δῶρα καὶ προσηνῆ. τὸν μὲν  γὰρ   Παιήονα καὶ Ἀλεξίκακον προσαγορεύουσιν, ὡς
[32, 90]   πρᾶγμα, τότε λοιμὸς καλεῖται. καθόλου  γὰρ   πάντα ἁμαρτήματα εὕροι τις ἂν
[32, 45]   ταῦθ´ ὑμῶν ἀπολώλασιν; ἀδοξοῦσι μὲν  γὰρ   πάντες. αἱ δὲ Σειρῆνες ἄλλο
[32, 45]   σχήματος πρέποντος ἀνθρώποις ἐλευθέροις. οὐ  γὰρ   παρὰ τοῦτο οὔτε τῶν ἵππων
[32, 75]   Ἵππου καὶ κόρης ἄβατον.  γὰρ   πατὴρ συγκαθεῖρξε τὴν παῖδα τῷ
[32, 75]   σπουδή; τίς ἀγών; οὐ  γὰρ   Πέλοψ ἐστὶν διώκων, οὐδ´
[32, 85]   νενημένην ἐκ παντοδαπῶν λυμάτων. οὐδὲ  γὰρ   πόλιν εἴποι τις ἂν〉 ὀρθῶς
[32, 90]   μέγα καὶ δημοσίᾳ γίγνεται. ποία  γὰρ   πόλις ἐστὶ τῶν μὴ σφόδρα
[32, 35]   Ἕλληνες καὶ βάρβαροι ἴσασιν.  γὰρ   πόλις ὑμῶν τῷ μεγέθει καὶ
[32, 50]   μὴ συμφέρει; νὴ Δία, τὸ  γὰρ   πρᾶγμά ἐστι φύσει τοιοῦτον. οὐ
[32, 40]   σχεδὸν ἄριστοι δοκοῦσιν ἱππεῖς· τὸ  γὰρ   πρᾶγμα ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ ἐλευθερίας
[32, 15]   ἐν ταῖς ἐξουσίαις. κολάζειν μὲν  γὰρ   προσήκει φειδόμενον, διδάσκειν δὲ μὴ
[32, 85]   θάνατος καὶ μοῖρα κραταιή. αἲ  γάρ   πως ὑμᾶς γε καὶ αὐτοὺς
[32, 20]   ὄντως καὶ δι´ ὑμᾶς. οὐ  γὰρ   ῥᾴδιον ἐνεγκεῖν τοσοῦδε πλήθους θόρυβον
[32, 65]   καὶ τοὺς κάμνοντας ἰάσονται. περὶ  γὰρ   τῆς τέχνης καὶ νῦν ἡμῖν
[32, 15]   μὴ πικρὸν εἶναι. τὸ μὲν  γὰρ   τῆς τιμωρίας σκληρὸν ἀπόλλυσι, τὸ
[32, 100]   τῶν σφόδρα ἀρχαίων μουσικῷ. ἐκείνῳ  γὰρ   τὸ δαιμόνιόν ποτε προειπεῖν καθ´
[32, 85]   οὐδὲ στρατόπεδον πάντα ὄχλον. οὐδὲ  γὰρ   τὸ τοῦ Ξέρξου στράτευμα λαμπρὸν
[32, 30]   μικρόν, μίαν ὥραν σωφρονῆσαι. καὶ  γὰρ   τοῖς νοσοῦσι μεγάλη ῥοπὴ πρὸς
[32, 30]   τοσοῦτον χρόνον κάθησθε σωφρονοῦντες. καὶ  γὰρ   τοῖς νοσοῦσι μεγάλη ῥοπὴ πρὸς
[32, 90]   αἰσχρὸν γίγνεται καὶ καταγέλαστον. αὐτὸ  γὰρ   τοῦτο Εὐριπίδης τὸν Ἡρακλέα φησὶ
[32, 45]   ὑμῖν ἐπιεικῶς αὐτὰ ὁρᾶν. μὴ  γὰρ   τοῦτό με〉 οἴεσθε λέγειν ὡς
[32, 85]   δὲ ὑπὸ πλειόνων ἑαλώκατε. μὴ  γὰρ   τοῦτο μόνον ἡγεῖσθε ἅλωσιν εἶναι
[32, 70]   τῶν μειζόνων ὀρθῶς βουλεύεσθαι.  γὰρ   τῶν τρόπων κουφότης καὶ τὸ
[32, 60]   Ἀμφίων οὐδὲ Ὀρφεύς· μὲν  γὰρ   υἱὸς ἦν Μούσης, οἱ δὲ
[32, 30]   ἄλλων οὐδενὸς αὐτοῖς μέλει. οὐ  γὰρ   ὑμεῖς μέν, ἄν τις ἀσχημονῇ
[32, 45]   ἄν τις ἔχοι λέγειν; καὶ  γὰρ   ὑμεῖς ὅταν συνέλθητε, πυκτεύετε, βοᾶτε,
[32, 50]   ἐσθίοντας, βαδίζοντας, παίζοντας, θεωροῦντας·  γὰρ   φύσις ἀναγκάζει πολλῶν ὁμοίων δεῖσθαι·
[32, 15]   τῶν τὸ〉 ὕστερον ἐπισταμένων. οὔτε  γὰρ   χρήματα αὐτοῖς οὔτε δύναμις περιγίγνεται
[32, 55]   ὑμῖν δὲ τοὐναντίον ἐστίν.  γὰρ   ᾠδὴ μέθην ἐμποιεῖ καὶ παράνοιαν.
[32, 95]   μηδὲν μήτε δείξειε μηδέποτε· δῆλον  γὰρ   ὡς ἐσχάτην τινὰ αὐτῶν πενίαν
[32, 25]   ποίας μερίδος θῶμεν; ἐγὼ μὲν  γὰρ   ὡς τῆς βελτίονος οὖσιν ὑμῖν
[32, 10]   τοῦτο δ´ ἤδη δεινόν. ὅμοιον  γὰρ   ὥσπερ εἴ τις ἰατρὸς ἐπὶ
[32, 95]   μᾶλλον ὡς ἀνιάτων ἀπεγνωκέναι; παραπλήσιον  γάρ,   ὥσπερ εἴ τις τῶν ἐμπόρων
[32, 20]   πρὸς τὸν δῆμον ὑμῶν, καθάπερ  στέαρ   φασὶν ἐνίων ζῴων ὠφελεῖν πρός
[32, 35]   ἐστιν ἐκείνων· ἀρετῆς δὲ οὐδὲ  ὄναρ   αὐτοῖς μέλει. ἐγὼ δὲ τούτων
[32, 10]   χρησίμων. πολλάκις γὰρ ἤδη καὶ  ὕπαρ   ὤνησε καὶ μεθ´ ἡμέραν ἐναργῶς
[32, 80]   ἀνίσχοντες μεγάλ´ εὐχετόωντο ἕκαστοι. ἠΰτε  περ   κλαγγὴ γεράνων πέλει ἠὲ κολοιῶν,
[32, 5]   πόλει πλῆθος οὐκ ὀλίγον, καὶ  καθάπερ   ἄλλου τινὸς πράγματος καὶ τούτου
[32, 60]   καὶ Μακεδονίαν τὸν Ὀρφέα μελῳδεῖν,  καθάπερ   εἴρηται, κἀκεῖ τὰ ζῷα προσιέναι
[32, 90]   ὁρῶσι γελοῖον δοκεῖ, παραφερόμενον, καὶ  καθάπερ   εἰώθασιν, ἐν κροκωτῷ, παραπλησίως καὶ
[32, 40]   τῆς πόλεως ἐπὶ συχνὰς ἡμέρας·  καθάπερ   ἐμπρησμοῦ μεγάλου λήξαντος ἰδεῖν ἔστι
[32, 25]   φημὶ καὶ διαλέγεσθαι τούτῳ πρέπειν,  καθάπερ   ἵππον γενναῖον ἐξ ἡνίας εὐτελοῦς
[32, 15]   κατήγοροι, συκοφαντήματα, γραφαί, ῥητόρων ὄχλος,  καθάπερ   οἶμαι δι´ ἔνδειαν ἰατρῶν
[32, 50]   τοῖς χείλεσι τὰς ψυχὰς ἔχοντας,  καθάπερ   οἶμαι διὰ τῶν ὤτων τὴν
[32, 100]   δοκῇ τόπος ἐν τῇ πόλει,  καθάπερ   οἶμαι καὶ ἄλλοι τόποι μάτην
[32, 70]   φειδόμενος ὑμῶν καὶ καταγελῶν καὶ  καθάπερ   παισὶ προσπαίζων. ἐπεὶ τὸ στράτευμα
[32, 15]   ἀκαλύπτῳ καὶ ταλαιπώρῳ βίῳ χειμαζόμενοι,  καθάπερ   σκάφει σαθρῷ καὶ λελυμένῳ πάντων
[32, 20]   ἐστι πρὸς τὸν δῆμον ὑμῶν,  καθάπερ   στέαρ φασὶν ἐνίων ζῴων ὠφελεῖν
[32, 15]   γὰρ θεραπεία κακίας καὶ πρόνοια,  καθάπερ   τῶν ἄλλων νόσων· μὲν
[32, 80]   ἠέλιον σόον ἔμμεναι οὔτε σελήνην.  οἵηπερ   φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ
[32, 10]   καὶ πρῶτόν γε ἁπάντων, ἵνα,  ὅθενπερ   ἐχρῆν, ἐγγύθεν ἄρξωμαι, τοῦτο πείσθητε
[32, 90]   τισίν· οὐ βούλομαι γὰρ ὀνομάσαι.  ὅπερ   γὰρ ἤδη πολλάκις εἶπον, αἰσχίω
[32, 5]   τοιοῦτος ἕτερος; ἐκεῖνο μὲν γάρ,  ὅπερ   εἶπον, ἀεὶ ὑμῖν πάρεστι, καὶ
[32, 20]   ἀπορῶ τοῦ φαρμάκου· θεὸς δ´,  ὅπερ   ἔφην, θαρρῆσαί μοι παρέσχεν, ὅς
[32, 35]   καὶ τῶν πλεῖστον ἀπῳκισμένων ἐθνῶν,  ὥσπερ   ἀγορὰ μιᾶς πόλεως εἰς ταὐτὸ
[32, 30]   προήσεσθε τὴν δόξαν τῆς πόλεως·  ὥσπερ   αἱ κακαὶ γυναῖκες, δέον αὐτάς,
[32, 5]   ἐθίζοντες τοὺς ἀνοήτους τῶν φιλοσόφων,  ὥσπερ   ἂν παῖδάς τις ἐθίζοι διδασκάλων
[32, 30]   ἐμπέσῃ τὸ τῆς ἀταξίας πνεῦμα,  ὥσπερ   ἂν τραχὺς ἄνεμος κινήσῃ θάλατταν
[32, 35]   ἐγκωμιάζῃ τις τὸν Νεῖλον, ἐπαίρεσθε,  ὥσπερ   αὐτοὶ ῥέοντες ἀπὸ Αἰθιοπίας. σχεδὸν
[32, 55]   τέρψεως παραμυθουμένη μετὰ ξυγγενοῦς δυνάμεως,  ὥσπερ   αὐτῷ συγκεραννύμενον ἐμμελὲς γίγνεται καὶ
[32, 85]   τ´ ἀταξία. ἔστι γὰρ ὅμοιον  ὥσπερ   εἰ οἰκίαν μέν τις ἴδοι
[32, 10]   δ´ ἤδη δεινόν. ὅμοιον γὰρ  ὥσπερ   εἴ τις ἰατρὸς ἐπὶ κάμνοντας
[32, 95]   ὡς ἀνιάτων ἀπεγνωκέναι; παραπλήσιον γάρ,  ὥσπερ   εἴ τις τῶν ἐμπόρων πολλὰ
[32, 70]   δ´ ἐπὶ τοὺς ὅρμους ᾔεσαν  ὥσπερ   ἐν ἑορτῇ πιούμενοι. καὶ μὴν
[32, 90]   ὅταν περὶ τὰς πόλεις.  ὥσπερ   ἐν ταῖς κωμῳδίαις καὶ διασκευαῖς
[32, 55]   εὐθὺς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς, οὐχ  ὥσπερ   ἐν τῷ πότῳ προϊόντας, οὐκ
[32, 15]   {τῶν} πλησίον οὔσης παρ´ ἡμῖν,  ὥσπερ   ἐπὶ τοῦδε τοῦ ὕδατος τὸ
[32, 95]   οὐκ οἶδα εἴ ποτε ἠκούσατε·  ὥσπερ   ἔφη τις τοὺς ἐν τῇ
[32, 30]   τοιαῦτα πράττοντες. οὐκ ἴστε ὅτι  ὥσπερ   ἡγεμὼν καὶ βασιλεὺς ὅταν προέλθῃ,
[32, 25]   μὲν ὀργὴ πρὸς πάντα ἕτοιμος,  ὥσπερ   θηρίων ἀνημέρων, τὰ δὲ ὦτα
[32, 90]   ὄνειδος, ὅτι πάντες αὐτὸ πάσχουσιν·  ὥσπερ   καὶ ἀπὸ τῶν βελτιόνων τινὲς
[32, 80]   οὐδὲ τἄλλα εἶναι δύναται σώφρων,  ὥσπερ   καὶ εἶπον ἤδη. τοῦτο μὲν
[32, 80]   δὲ θεατὰς καθ´ ἡσυχίαν θεωροῦντας,  ὥσπερ   καὶ προσῆκε. μόνον δ´ ἐπὶ
[32, 60]   κρούματα ὀρχηστῶν καὶ παροινίας τερετισμάτων  ὥσπερ   κακοὶ καὶ περίεργοι μάγειροι συντρίψαντες
[32, 55]   δι´ ᾠδῆς λανθανούσης μετὰ γόων,  ὥσπερ   οἱ ἰατροὶ τὰ φλεγμαίνοντα τῶν
[32, 70]   τι ἔτυχον ἅπαξ δίς,  ὥσπερ   οἱ καταχέοντες τῶν παριόντων, κατέκειντο
[32, 10]   μεταξὺ θορυβήσητε καὶ παραπέμψητε αὐτούς,  ὥσπερ   οἱ χειμῶνος ἀποτολμῶντες εἰς τὴν
[32, 15]   ἀκούειν, μηδ´ ἂν βιάζηταί τις,  ὥσπερ   οἶμαι καὶ τῶν ἑλκῶν τὰ
[32, 55]   δὲ ἂν μόνον ἀκούσητε χορδῆς,  ὥσπερ   σάλπιγγος ἀκηκοότες, οὐκέτι δύνασθε εἰρήνην
[32, 85]   ἀνήριθμον ἀνθρώπων ἀθλίων καὶ μαινομένων,  ὥσπερ   τινὰ κόπρον βαθεῖαν ἐν ταὐτῷ
[32, 5]   γὰρ ἄν· ἀλλ´ ἀξιῶν ὑμᾶς,  ὥσπερ   τούτοις ἑτοίμως καὶ συνεχῶς αὑτοὺς
[32, 35]   νομίζετε ἐπαινεῖσθαι ταῦτα ἐμοῦ λέγοντος,  ὥσπερ   ὑπὸ τῶν ἄλλων τῶν ἀεὶ
[32, 40]   θέατρον εἰσέλθωσιν τὸ στάδιον,  ὥσπερ   φαρμάκων αὐτοῖς ἐκεῖ κατορωρυγμένων, οὐδὲν
[32, 40]   δοκοῦσιν ἱππεῖς· τὸ γὰρ πρᾶγμα  ὑπὲρ   ἀρχῆς καὶ ἐλευθερίας ἐπιτηδεύουσιν· ἀλλ´
[32, 50]   ἐστι καὶ οὐ φιλοζῴου ψυχῆς·  ὑπὲρ   δὲ τῆς ψαλτρίας ἀπάγχεσθαι, καθάρματος
[32, 40]   αὑτοὺς, ἀλλ´ ἐστὲ ὅμοιοι χωλοῖς  ὑπὲρ   δρόμου ἐρίζουσιν. τοιγαροῦν δειλοὶ ὄντες
[32, 40]   Συρίας, Λιβύης, Κιλικίας, οὐδὲ τοὺς  ὑπὲρ   ἐκείνους Αἰθίοπας οὐδὲ Ἄραβας ἀλλὰ
[32, 50]   οὖν τοῦτο λαμπρόν, κακοδαίμονες;  ὑπὲρ   μὲν γὰρ δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς
[32, 20]   ἐν Ὀδυσσείᾳ πεποίηται Καλυψοῖ ἀπολογούμενος  ὑπὲρ   τῆς ἀγγελίας, ἣν ἀηδῆ οὖσαν
[32, 75]   ἀλλ´ ἔστιν ἀγὼν ἀνδραπόδων  ὑπὲρ   τοῦ τυχόντος ἀργυρίου, νῦν μὲν
[32, 45]   ἀδικηθεὶς ἴσως ἐπὶ τοῦτο ἦλθεν,  ὑπὲρ   τοὺς νόμους ἀμύνασθαι πειρώμενος, καὶ
[32, 75]   τὸν αὐτόν, μὰ Δί´ οὐχ  ὑπὲρ   τῶν ἵππων, ἀλλ´ ὑπὲρ ὑμῶν
[32, 90]   ἀναγκαῖον ἦν αὐτοῖς ἄνδρας ἀγαθοὺς  ὑπὲρ   τῶν πατρίδων γίγνεσθαι; τί οὖν
[32, 75]   οὐχ ὑπὲρ τῶν ἵππων, ἀλλ´  ὑπὲρ   ὑμῶν αὐτῶν, ὅπως μὴ ταράττησθε
[32, 45]   ἐπιδιδόντες αὑτούς· παρὰ δὲ ὑμῖν  ὑπὲρ   χορδῆς τοῦτο πάσχουσι καὶ δι´
[32, 25]   μείζονι δυνάστῃ καὶ ἄρχοντι πλεόνων,  ὅσῳπερ   ἂν αὐτὸς πλείων
[32, 90]   γενέσθαι καλῶς ἂν λέγοιτο καὶ  ἀνὴρ   καὶ πόλις, ἥτις ἂν τῶν
[32, 75]   καὶ κόρης ἄβατον. γὰρ  πατὴρ   συγκαθεῖρξε τὴν παῖδα τῷ ἵππῳ,
[32, 30]   δ´ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι  ἦτορ   ἐνείη· εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι,
[32, 55]   Παιήονα καὶ Ἀλεξίκακον προσαγορεύουσιν, ὡς  ἀποτρ   έποντα τῶν κακῶν καὶ ὑγίειαν
[32, 80]   δ´ ἀναμαιμάει βαθέ´ ἄγκεα θεσπιδαὲς  πῦρ,   πάντῃ δ´ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει,
[32, 20]   ἂν ἑκὼν τοσσόνδε διαδράμοι ἁλμυρὸν  ὕδωρ   ἄσπετον; οὐδέ τις ἄγχι βροτῶν
[32, 35]   οὐ πόλεως· οὐδέ γε, ἂν  ὕδωρ   ἐπαινῇ τις, ἀνθρώπων ἔπαινος οὗτός
[32, 35]   θωπευόντων ὑμᾶς· ἐγὼ δὲ ἐπῄνεσα  ὕδωρ   καὶ γῆν καὶ λιμένας καὶ
[32, 55]   διαμῶντες χθόνα’ ἀλλ´ οὐδὲ τὸ  ὕδωρ   ὑμῖν ἀφικνεῖται δεῦρο αὐτόματον οὐδὲ
[32, 75]   ἐντίθεσθαι ταῖς ἀγκάλαις καὶ τὸ  ὕδωρ   ὑποδέχεσθαι τοῖς κόλποις. Ἀθήνησι δὲ
[32, 95]   Διὸς οὐχ ὁρᾶτε ὅσην  αὐτοκράτωρ   ὑμῶν πεποίηται τῆς πόλεως ἐπιμέλειαν;




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007