HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

DION CHRYSOSTOME, Au peuple d'Alexandrie (discours 32; traduction anglaise)

Liste des contextes (ordre alphabétique inverse)


η  =  119 formes différentes pour 315 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Discours, par.
[32, 35]   Ὅμηρον νῆσον δενδρήεσσαν βαθεῖαν  {ἤ}   τινα ἤπειρον {εὔβοτον, εὔμηλον,
[32, 95]   ἐσχάτην τινὰ αὐτῶν πενίαν κατεγνωκὼς     ἀπειρίαν οὐκ ἂν θέλοι μάτην
[32, 60]   Τιμόθεος ᾖδεν παλαιὸς     Ἀρίων, ὑφ´ οὗ λέγουσιν ᾄδοντος
[32, 90]   ὑπὸ μέθης ᾠδῆς γυναικῶν     ἁρμάτων ἄγηται καὶ φέρηται καὶ
[32, 20]   δεῦρο εἰσῆλθον δίχα μέλους τινὸς     ᾄσματος. νῦν δὲ τούτου μὲν
[32, 35]   οἰκῶσι καθ´ Ὅμηρον νῆσον δενδρήεσσαν     βαθεῖαν {ἤ} τινα ἤπειρον {εὔβοτον,
[32, 25]   σφόδρα ἀνδρείου καὶ πτηνοῦ, Περσέως     Βελλεροφόντου. τὸν οὖν τῶν Ἀλεξανδρέων
[32, 60]   δὲ πρὸς κιθάραν αὐτὸ δρᾶτε.     βούλεσθε, ἐπειδὴ τοῖς βασιλεῦσι τοὺς
[32, 60]   τίς γὰρ αὐτῶν ᾠδὴν τέλειον     γενναῖον ῥυθμὸν οἷός τε εἰπεῖν;
[32, 75]   εἰ λέγοι ταῦτα, τί ἐρεῖτε;     δῆλον ὅτι οὐδ´ ἀκούσεσθε παρ´
[32, 15]   καθάπερ οἶμαι δι´ ἔνδειαν ἰατρῶν     {δι´} ἀπειρίαν πλείους οἱ θάπτοντες
[32, 45]   γὰρ ἂν ἔγωγε λῃστεύων ἀποθανεῖν     διὰ τοιαύτην αἰτίαν. τὸ μὲν
[32, 85]   πλὴν εἰ μή τι διορύττειν     διασκάπτειν τοιοῦτον ἕτερον ἔργον
[32, 10]   ῥήματα εἰπόντες, καὶ λοιδορήσαντες μᾶλλον     διδάξαντες ὑμᾶς, κατὰ σπουδὴν ἀπίασιν,
[32, 65]   γνοίη ῥᾳδίως πότερον ἔνδον πίνουσιν     δικάζονται· κἂν σοφιστοῦ δὲ οἴκημα
[32, 5]   ὧν νοῦν μὲν φρόνησιν     δικαίαν διάθεσιν πρὸς θεοὺς
[32, 35]   ἑστιᾶσθε καθ´ ἑαυτοὺς κοιμᾶσθε     διοικεῖτε τὴν οἰκίαν ἕκαστος οὐ
[32, 70]   βάλλοντες ὅ, τι ἔτυχον ἅπαξ     δίς, ὥσπερ οἱ καταχέοντες τῶν
[32, 45]   οὐ δι´ αὑτῶν τινα ἡδονὴν     δύναμιν, ἀλλὰ διὰ τὴν ὑμετέραν
[32, 10]   ὥστε διατελέσαι λέγοντες, ἀλλὰ ἓν     δύο ῥήματα εἰπόντες, καὶ λοιδορήσαντες
[32, 90]   φαμὲν οὐχ ὑπὸ λῃστῶν μόνον,  {ἢ   ἑταιρῶν} ἀλλὰ καὶ ἑταίρας καὶ
[32, 85]   καὶ μᾶλλον ἐλεεῖσθαι τοὺς παθόντας     καταγελᾶσθαι παρασκευάζουσα· παρ´ οἷς δ´
[32, 35]   μὲν γὰρ ἑστιᾶσθε καθ´ ἑαυτοὺς     κοιμᾶσθε διοικεῖτε τὴν οἰκίαν
[32, 90]   γὰρ οἴεσθε Ἀθηναίων Μεγαρέων     Κορινθίων τὰ σώματα ἀσκεῖν καὶ
[32, 95]   δῆμος, ἀλλὰ Κενταύρῳ τινὶ     Κύκλωπι πεπωκότι καὶ ἐρῶντι, τὸ
[32, 5]   παύσεται; καὶ πότε εἴσεισι θαυματοποιὸς     λῆρος τοιοῦτος ἕτερος; ἐκεῖνο
[32, 35]   πόλιν ἐπαινεῖ· πόθεν; ἀλλὰ θάλατταν     λίμνην ποταμόν. ὑμεῖς δέ,
[32, 95]   ὑμᾶς καὶ μὴ δεομένους θεραπείας;     μᾶλλον ὡς ἀνιάτων ἀπεγνωκέναι; παραπλήσιον
[32, 90]   ἔσχον. πόσους γὰρ οἴεσθε Ἀθηναίων     Μεγαρέων Κορινθίων τὰ σώματα
[32, 55]   οἶνος ἐκ πέτρας ποθέν τινος     νάπης, οὐδὲ γάλα καὶ μέλι
[32, 1]   θεοῦ προστάξαντος, οὐκ ἄλλο ἥρμοζεν     παιδεία καὶ λόγος, ὧν οἱ
[32, 50]   κακόν τι τοῖς συμπόταις δόντες     παρ´ ἐκείνων λαβόντες· οἵαν ποτὲ
[32, 70]   εἰ δ´ ὑμεῖς, ἔφη, τέτταρα     πέντε βήματα νικᾶτε, κἀγὼ βαδιοῦμαι·
[32, 25]   καὶ μᾶλλον ἂν ὑμᾶς ὠφελήσειεν     περὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς εἰ
[32, 40]   περὶ ὑμῶν ἀληθέστερον οὗτοι λέγωσιν     περὶ τῶν Ἑλλήνων Ἀνάχαρσιν τὸν
[32, 50]   ἀναίδειαν· σπουδῇ πρόσεισι, φθέγγεται βαδίζων  {ἢ}   πεσών τινα ἔωσε, μάχεται πρὸς
[32, 35]   εὔμηλον, πρὸς ὄρεσι σκιεροῖς     πηγαῖς διαυγέσιν· ὧν οὐδὲν ἴδιόν
[32, 85]   καθορᾶν καὶ δεκαπέντε ἀνθρώπους εὐπόρους     πλῆθος ἀνήριθμον ἀνθρώπων ἀθλίων καὶ
[32, 40]   τῶν προτέρων οὐδὲ αἰσχύνονται λέγειν     ποιεῖν ὅ, τι ἂν αὐτοῖς
[32, 35]   τοῖς συνήθως ὑμνοῦσιν αὐτὰ ῥήτορσιν     ποιηταῖς παραβάλλων ἐμαυτόν. δεινοὶ γὰρ
[32, 10]   ἐμπείρου τύχῃ κυβερνήτου κἂν ἔθνος     πόλις χρηστῶν ἡγεμόνων, κἂν ἰατρὸς
[32, 35]   πόθεν; ἀλλὰ θάλατταν λίμνην     ποταμόν. ὑμεῖς δέ, ἂν ἐγκωμιάζῃ
[32, 5]   φρόνησιν δικαίαν διάθεσιν     πρὸς θεοὺς εὐσέβειαν οὐκ ἔστι
[32, 35]   {ἤ} τινα ἤπειρον {εὔβοτον, εὔμηλον,     πρὸς ὄρεσι σκιεροῖς πηγαῖς
[32, 70]   ὥστε ἐπιμελεστέρας χρῆναι φυλακῆς ᾠήθησαν     πρότερον· καὶ τοῦτο εἴργασθε δι´
[32, 1]   μὲν τίμιον οὐδὲν ὑμῖν     σπανίως ποτὲ εἰσέρχεται· κρουμάτων δὲ
[32, 25]   ἰέναι μαινομένου τινὸς ἀληθῶς ἔργον     σφόδρα ἀνδρείου καὶ πτηνοῦ, Περσέως
[32, 40]   ὑμᾶς, καὶ ὁρᾶτε μὲν τρεῖς     τέτταρας ἡνιόχους, ὁρᾶσθε δὲ ὑπὸ
[32, 1]   εἰς τοῦτο δὲ καλὸν μὲν     τίμιον οὐδὲν ὑμῖν σπανίως
[32, 60]   γὰρ Ἰσμηνίας ηὔλει παρ´ ὑμῖν     Τιμόθεος ᾖδεν παλαιὸς
[32, 75]   τίνα οὖν εὕρῃ τις ἐπικουρίαν     τίνα ἐξιλάσασθαι δεῖ δαιμόνων; ἔστιν
[32, 75]   ἐπιθυμίας ἀπόλησθε. ποῖος γὰρ Ὅμηρος     τίς ἀνθρώπων δύναται τὰ συμβαίνοντα
[32, 40]   δὲ εἰς τὸ θέατρον εἰσέλθωσιν     τὸ στάδιον, ὥσπερ φαρμάκων αὐτοῖς
[32, 85]   μή τι διορύττειν διασκάπτειν     τοιοῦτον ἕτερον ἔργον πράττειν· οὐδὲ
[32, 5]   πότε εἴσεισι θαυματοποιὸς λῆρος     τοιοῦτος ἕτερος; ἐκεῖνο μὲν γάρ,
[32, 95]   πόλιν, ἔπειθ´ ὑπ´ ἀνέμων τινῶν     τύχης ἄλλης κρατούμενος καὶ διατρίβων
[32, 40]   τάχα ἐρεῖ τις τῶν Περσῶν     τῶν Βακτρίων, ὡς αὐτοὶ μὲν
[32, 35]   καὶ τόπους καὶ πάντα μᾶλλον     ὑμᾶς. ποῦ γὰρ εἶπον ὥς
[32, 5]   ἐστε, ἀφ´ ὧν νοῦν μὲν     φρόνησιν δικαίαν διάθεσιν
[32, 90]   κρατῆται καὶ περιέχηται δεσμοῖς τισιν     φρουροῖς, τὰ δυσχερῆ δεῖ ταῦτα
[32, 1]   μᾶλλον ἔπρεπε καὶ παισὶ Λυδῶν     Φρυγῶν· Ἑλλήνων δὲ παισί, καὶ
[32, 90]   σωτηρίαν, ἀλλ´ αἱρεθεῖσα ὑπὸ μέθης     ᾠδῆς γυναικῶν ἁρμάτων ἄγηται
[32, 20]   καὶ καταγιγνώσκοντας, ὅτι δεῦρο εἰσῆλθον,     δικαίως ἀπολογεῖσθαι· αἰτιάσονται γάρ, εὖ
[32, 65]   κἂν σοφιστοῦ δὲ οἴκημα πλησίον  ᾖ,   οὐκ ἔσται γνῶναι τὴν διατριβήν.
[32, 85]   παρασκευάζουσα· παρ´ οἷς δ´ ἂν     πάντων ἀμέλεια τῶν καλῶν, ἑνὸς
[32, 90]   αἰσχρὰ καὶ καταγέλαστα μᾶλλον, ὅταν     περὶ τὰς πόλεις. ὥσπερ ἐν
[32, 25]   ἄρχοντι πλεόνων, ὅσῳπερ ἂν αὐτὸς     πλείων δῆμος καὶ πόλεως
[32, 75]   τάξεως. μὴ γὰρ δαιμόνια πάντ´     τὰ τοιαῦτα καὶ μείζονος δεόμενα
[32, 70]   ἐλάττοσιν οὐδ´ ἔχει μέτρον οὐδὲν     ἄνοια τῶν ἁμαρτημάτων, ἀλλ´ ἐπὶ
[32, 35]   ἅπαντες Ἕλληνες καὶ βάρβαροι ἴσασιν.     γὰρ πόλις ὑμῶν τῷ μεγέθει
[32, 70]   περὶ τῶν μειζόνων ὀρθῶς βουλεύεσθαι.     γὰρ τῶν τρόπων κουφότης καὶ
[32, 50]   οἷον ἐσθίοντας, βαδίζοντας, παίζοντας, θεωροῦντας·     γὰρ φύσις ἀναγκάζει πολλῶν ὁμοίων
[32, 55]   παρ´ ὑμῖν δὲ τοὐναντίον ἐστίν.     γὰρ ᾠδὴ μέθην ἐμποιεῖ καὶ
[32, 15]   μὲν ἐοικυῖα διαίτῃ καὶ φαρμάκοις,     δὲ καύσει καὶ τομῇ, προσήκουσα
[32, 70]   τὰς κατ´ ὀλίγον ζημίας, ὡς     κακία πρόεισιν ἐκ τῶν κατὰ
[32, 60]   νόσον; ἀλλ´ οὐδ´ ἐκεῖνον ὤνησεν     λίαν ἐμπειρία περὶ τοῦτο καὶ
[32, 55]   τοὺς μὲν γὰρ ἄλλους ἀνθρώπους     μέθη πρὸς ᾠδὴν τρέπει καὶ
[32, 15]   πρόνοια, καθάπερ τῶν ἄλλων νόσων·     μὲν ἐοικυῖα διαίτῃ καὶ φαρμάκοις,
[32, 25]   ἀκοῦσαι, χαλεποὶ δὲ συμβαλεῖν· τούτων     μὲν ὀργὴ πρὸς πάντα ἕτοιμος,
[32, 55]   καὶ περὶ συνουσίας ἔδοξε πρέπειν     μουσικῆς δύναμις, ἁρμονίαν καὶ τάξιν
[32, 70]   θεάτροις θορύβων. οὐ γὰρ οὕτως     πενία ταχὺ πέφυκε συμβαίνειν διὰ
[32, 75]   τί σφόδρα οὕτω κυκᾶσθε; τίς     σπουδή; τίς ἀγών; οὐ
[32, 85]   τοιοῦτον ἕτερον ἔργον πράττειν· οὐδὲ     τῶν Τρώων πόλις εὐδαίμων, ὅτι
[32, 35]   δευτέρα τῶν ὑπὸ τὸν ἥλιον.     τε γὰρ Αἴγυπτος {ὑμῶν} τηλικοῦτον
[32, 55]   ἂν αἰδουμένας τε καὶ σώφρονας.     τε μουσικὴ θεραπείας ἕνεκα τοῖς
[32, 95]   βοτάνην ἀκηκόατε τὴν σαρδόνιον καλουμένην,     γέλωτα μὲν ποιεῖ, χαλεπὸν δὲ
[32, 90]   σφόδρα ἐρήμων καὶ μικρῶν, ἐν     μὴ καθ´ ἡμέραν τις πυρέττει
[32, 80]   μεγάλ´ εὐχετόωντο ἕκαστοι. ἠΰτε περ  κλαγγὴ   γεράνων πέλει ἠὲ κολοιῶν, αἵτ´
[32, 80]   τ´ ἔπιον καὶ ἀθέσφατον οἶνον,  κλαγγῇ   ταί γε πέτονται ἀπὸ σταδίοιο
[32, 35]   φρεάτων· οὐδ´ ἂν περὶ εὐκρασίας  λέγῃ   τις, τοὺς ἀνθρώπους εἶναί φησιν
[32, 25]   δὲ συμβαλεῖν· τούτων μὲν  ὀργὴ   πρὸς πάντα ἕτοιμος, ὥσπερ θηρίων
[32, 45]   τοιούτου τυχὼν δαίμονος· ὁδὶ δὲ  κραυγῇ   μόνον καὶ ἀνοίᾳ διὰ〉 δυστυχῆ
[32, 65]   τοῦτο καὶ τὴν ἐπιθυμίαν, πάντες  δὴ   ᾄδουσι καὶ ῥήτορες καὶ σοφισταί,
[32, 65]   τῶν κυνῶν δὲ ἐνίους, οἷα  δὴ   γένος ἀναιδὲς καὶ περίεργον ἐπιθέσθαι
[32, 25]   καὶ γῆς εἰ λέγοιμι. φημὶ  δὴ   δῆμον ἐοικέναι μάλιστα ἀνδρὶ δυνάστῃ
[32, 75]   καὶ μέγα τεκεῖν τέρας. δέδοικα  δὴ   κἀγὼ τὸν ἱππικὸν τοῦτον ἔρωτα
[32, 15]   καὶ δικασταῖς, οἳ τὸ περιττὸν  δὴ   καὶ ἀνίατον ἐξαιροῦσι. βελτίους δέ
[32, 30]   καὶ φυκίων πλῆθος ἐκχεομένων· ὡσαύτως  δὴ   καὶ παρ´ ὑμῖν σκώμματα, πληγαί,
[32, 25]   σωφρονούντων καὶ προσεχόντων. θεῖον γὰρ  δὴ   καὶ σεμνὸν ἀληθῶς καὶ μεγαλοπρεπὲς
[32, 70]   δεινὸν ἄχρι πείρας προῆλθεν. τί  δὴ   καὶ τούτων ἐπεμνήσθην; ὅπως εἰδῆτε
[32, 75]   γεγονέναι τὸν τόπον ἀσφαλῆ. πολὺ  δὴ   μᾶλλον ἔγωγε ὑμῖν συμβουλεύω τὸν
[32, 55]   δοκεῖ τῶν παθῶν καὶ μάλιστα  δὴ   μεταστρέφειν ψυχὰς ἀπηνῶς καὶ ἀγρίως
[32, 85]   ἀδόξου σφόδρα οὖσαν εὐρύχωρον. φοβοῦμαι  δὴ   μὴ καὶ ὑμεῖς ἀπόλησθε {ἐκείνοις}
[32, 55]   ἐμμελὲς γίγνεται καὶ μέτριον. ταῦτα  δὴ   πάντα ἀνέστραπται νῦν καὶ μεθέστηκεν
[32, 70]   αὐξηθεῖσα ἤγαγεν. καὶ ταῦτα μὲν  δὴ   τὰ περὶ τὸ θέατρον. ἀλλ´
[32, 25]   ὅμοιοι καὶ πολὺ χείρους· οἷα  δὴ   τῆς κακίας αὐτῶν οὔσης οὐ
[32, 100]   εἰς ὄνου ὦτα ᾄσεται. καὶ  δὴ   τὸν μὲν ἄλλον χρόνον οὐ
[32, 65]   ἐνθάδε οἰκῆσαι. καὶ διὰ τοῦτο  δὴ   τὸν τῶν Ἀλεξανδρέων δῆμον ἄγεσθαι
[32, 45]   μὲν ὑμῖν κιθαρῳδὸς ἐκμελῶς  ᾄδῃ   καὶ παρὰ τὸν τόνον, συνίετε·
[32, 65]   καὶ ἐν τῷ γυμνασίῳ πορϊόντες  ἤδη   γυμνάσονται πρὸς μέλος καὶ τοὺς
[32, 10]   τῆς ὑμετέρας ὠφελείας, τοῦτο δ´  ἤδη   δεινόν. ὅμοιον γὰρ ὥσπερ εἴ
[32, 65]   οἷαι πρότερον ἦσαν. ~χαλεπὸν οὖν  ἤδη   ἐστὶ τὸ λειπόμενον τοῦ λόγου,
[32, 40]   αὐτίκα σωφρονοῦσι, καὶ φιλικῶς αὑτοῖς  ἤδη   ἔχοντες βαδίζουσι κάτω ὁρῶντες, αἰσχυνόμενοι
[32, 10]   δεῖξαι τῶν χρησίμων. πολλάκις γὰρ  ἤδη   καὶ ὕπαρ ὤνησε καὶ μεθ´
[32, 65]   τοιαύτης ἡδονῆς. δι´ ὑμᾶς δὲ  ἤδη   μοι δοκεῖ τὸ πρᾶγμα καὶ
[32, 40]   δειλοὶ ὄντες καὶ ἀστράτευτοι πολλὰς  ἤδη   νενικήκατε ἱππομαχίας. σκοπεῖτε δὲ μὴ
[32, 90]   βούλομαι γὰρ ὀνομάσαι. ὅπερ γὰρ  ἤδη   πολλάκις εἶπον, αἰσχίω τὰ αἰσχρὰ
[32, 15]   δ´ αὖτε τεθνᾶσιν· ὅμως δὲ  ἤδη   ποτὲ ἐξαισίων δεινῶν ἐπικειμένων αὐτοῖς
[32, 45]   καὶ πόλεως ἀσθένειαν. φασὶ γοῦν  ἤδη   τινὰς τῶν ἀπολωλότων διὰ τὴν
[32, 80]   δύναται σώφρων, ὥσπερ καὶ εἶπον  ἤδη.   τοῦτο μὲν οὖν τοιοῦτον παράδειγμα
[32, 20]   ἀπολογούμενος ὑπὲρ τῆς ἀγγελίας, ἣν  ἀηδῆ   οὖσαν ἐκόμιζε, τάχ´ ἂν〉 ληρεῖν
[32, 65]   ἀπιόντας καθ´ αὑτοὺς καὶ τὰ  εἴδη   μεταβαλόντας εἰς ἀνθρώπους διαφυλάττειν τὴν
[32, 1]   σπουδάσαι χρόνον σμικρὸν καὶ προσέχειν;  ἐπειδὴ   παίζοντες ἀεὶ διατελεῖτε καὶ οὐ
[32, 60]   κιθάραν αὐτὸ δρᾶτε. βούλεσθε,  ἐπειδὴ   τοῖς βασιλεῦσι τοὺς δήμους κἀγὼ
[32, 60]   λίαν ἐμπειρία περὶ τοῦτο καὶ  σπουδή.   καὶ πόσῳ κρεῖττον μιμεῖσθαι τὸν
[32, 50]   τοῦ δὲ ταραχήν καὶ〉 ἀναίδειαν·  σπουδῇ   πρόσεισι, φθέγγεται βαδίζων {ἢ} πεσών
[32, 75]   σφόδρα οὕτω κυκᾶσθε; τίς  σπουδή;   τίς ἀγών; οὐ γὰρ
[32, 55]   δὲ τοὐναντίον ἐστίν. γὰρ  ᾠδὴ   μέθην ἐμποιεῖ καὶ παράνοιαν. οἴνου
[32, 30]   ἂν τραχὺς ἄνεμος κινήσῃ θάλατταν  ἰλυώδη   καὶ ῥυπαράν, ἀτεχνῶς οἶμαι καθ´
[32, 80]   ἔμμεναι οὔτε σελήνην. οἵηπερ φύλλων  γενεή,   τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν, ἀνδρῶν
[32, 35]   ποταμόν. ὑμεῖς δέ, ἂν  ἐγκωμιάζῃ   τις τὸν Νεῖλον, ἐπαίρεσθε, ὥσπερ
[32, 5]   οὐκ ἔστι κτήσασθαι, ἔριν δὲ  ἀμαθῆ   καὶ φιλοτιμίαν ἄμετρον καὶ κενὴν
[32, 40]   Ἑλλάδα θεασόμενος οἶμαι τά τε  ἔθη   καὶ τοὺς ἀνθρώπους· ἔλεγεν οὖν
[32, 55]   μὲν γὰρ ἄλλους ἀνθρώπους  μέθη   πρὸς ᾠδὴν τρέπει καὶ ὄρχησιν·
[32, 20]   ἕτοιμον, τοῦ μὲν οὕτω λέγοντος·  κινήθη   δ´ ἀγορή, ὡς κύματα μακρὰ
[32, 30]   τῷ παρόντι καὶ ὅταν τὰ  συνήθη   θεωρῆτε, οἷοί ἐστε. ἐμοὶ γὰρ
[32, 20]   ὄχλον ὡς χαλεπόν τε καὶ  ἀπειθῆ   καὶ πρὸς ὕβριν ἕτοιμον, τοῦ
[32, 30]   καὶ δῆμος, ὅταν εἰς ταὐτὸ  προέλθῃ   καὶ ἀθρόος γένηται; χρὴ μὲν
[32, 30]   ὥσπερ ἡγεμὼν καὶ βασιλεὺς ὅταν  προέλθῃ,   τότε σαφέστατα ὁρᾶται καὶ δεῖ
[32, 40]   ποιεῖν ὅ, τι ἂν αὐτοῖς  ἐπέλθῃ.   τὸ δὲ πάντων χαλεπώτατον, ἐσπουδακότες
[32, 45]   κἀκεῖ δ´ νοῦν ἔχων  ἐσώθη   καὶ μεθ´ ἡσυχίας ἤκουσεν. αὗται
[32, 85]   τοι κἀμοὶ θάνατος καὶ μοῖρα  κραταιή.   αἲ γάρ πως ὑμᾶς γε
[32, 70]   μὲν αὐτὸς ἐκεῖ προέλθοι, νενικηκὼς  εἴη   καὶ δέοι ὑμᾶς ἀπαλλάττεσθαι καθ´
[32, 30]   ἐστιν ὃς οὐκ ἂν εἰσελθὼν  καταπλαγείη   τε ὑμᾶς καὶ τιμήσειεν· {ὥστε,
[32, 95]   διατρίβων ἐκεῖ χρόνον συχνὸν μήτε  προθείη   τῶν ὠνίων μηδὲν μήτε δείξειε
[32, 30]   ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι ἦτορ  ἐνείη·   εἰ μὴ Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι, Διὸς
[32, 65]   τις παρίοι δικαστήριον, οὐκ ἂν  γνοίη   ῥᾳδίως πότερον ἔνδον πίνουσιν
[32, 80]   οὔτε σελήνην. οἵηπερ φύλλων γενεή,  τοίη   δὲ καὶ ἀνδρῶν, ἀνδρῶν κουφονόων,
[32, 75]   τι δυσχερὲς ὑμῖν καὶ ξένον  ἐνέγκῃ   τῷ χρόνῳ. {πάλιν δὲ ἑτέραν
[32, 35]   τῆς πόλεώς ἐστι, μᾶλλον δὲ  προσθήκη,   τοῦ τε ποταμοῦ τὸ ἴδιον
[32, 50]   καὶ τῶν ξένων ἐπιπλήττουσι τοῖς  εἰκῇ   βαδίζουσι. τοιγαροῦν εἰκότως εὐδοκιμοῦσι καὶ
[32, 55]   τε καὶ σώφρονας. τε  μουσικὴ   θεραπείας ἕνεκα τοῖς ἀνθρώποις εὑρῆσθαι
[32, 65]   ἀναιδὲς καὶ περίεργον ἐπιθέσθαι τῇ  μουσικῇ,   καὶ μελετᾶν τότ´ εὐθὺς ἀπιόντας
[32, 95]   ἔφη τις τοὺς ἐν τῇ  Ἀττικῇ   κανθάρους, τοῦ καθαρωτάτου μέλιτος ὄντος,
[32, 85]   ἐπὶ τοῖς τοιούτοις· ἀκόλαστος ὄχλος  ναυτική   τ´ ἀταξία. ἔστι γὰρ ὅμοιον
[32, 100]   τὸ Μουσεῖον ὑμῖν ἄλλως εἶναι  δοκῇ   τόπος ἐν τῇ πόλει, καθάπερ
[32, 30]   σωφρονῆσαι. καὶ γὰρ τοῖς νοσοῦσι  μεγάλη   ῥοπὴ πρὸς σωτηρίαν μικρὸν ἡσυχάσασιν.
[32, 30]   σωφρονοῦντες. καὶ γὰρ τοῖς νοσοῦσι  μεγάλη   ῥοπὴ πρὸς σωτηρίαν μικρὸν ἡσυχάσασιν.
[32, 85]   καὶ ἀκολάστων ὑπῆρξε πολιτῶν. καίτοι  μεγάλη   τε καὶ ἔνδοξος ἦν· ἀλλ´
[32, 75]   ἀπ´ ἐκείνου γεγονέναι τὸν τόπον  ἀσφαλῆ.   πολὺ δὴ μᾶλλον ἔγωγε ὑμῖν
[32, 15]   πικρὸν σῴζειν πέφυκε. κινδυνεύει μέντοι  πολλή   τις εἶναι σπάνις ὑμῖν τῶν
[32, 35]   δὲ καὶ κατάρσεις καὶ πλήθους  ὑπερβολὴ   καὶ ὠνίων καὶ νεῶν πανηγύρεως
[32, 5]   τότε νομίζειν ἑορτὴν ἄγειν, ἀλλὰ  μὴ   βαρύνεσθαι, κἂν ἄρα, δυσωπεῖσθαι ἐξειπεῖν,
[32, 75]   ταράττησθε μηδὲ ἐκπίπτητε τῆς τάξεως.  μὴ   γὰρ δαιμόνια πάντ´ τὰ
[32, 95]   ἕκαστος καὶ διοικούντων ὑμᾶς προτιμήσῃ.  μὴ   γὰρ οἴεσθε ὑμᾶς μὲν πυνθάνεσθαι
[32, 45]   ἦν ὑμῖν ἐπιεικῶς αὐτὰ ὁρᾶν.  μὴ   γὰρ τοῦτό με〉 οἴεσθε λέγειν
[32, 85]   ὑμεῖς δὲ ὑπὸ πλειόνων ἑαλώκατε.  μὴ   γὰρ τοῦτο μόνον ἡγεῖσθε ἅλωσιν
[32, 95]   πότερον ὡς σοφοὺς ὑμᾶς καὶ  μὴ   δεομένους θεραπείας; μᾶλλον ὡς
[32, 65]   ἐφύλαττον τὰ ὦτα, ὡς ἂν  μὴ   διαφθαρῶσιν αἱ ἀκοαὶ μηδὲ τρυφερώτεραι
[32, 65]   τὸ γένος τῶν κιθαρῳδῶν· διὸ  μὴ   δύνασθαι παντάπασιν ἐκβῆναι τὴν αὑτῶν
[32, 55]   μὲν οὖν τοιαύτη φύσις, τὸ  μὴ   δύνασθαι σωφρονεῖν, ἀλλὰ πολλὰ δυσχερῆ
[32, 60]   οὖν, εἰ βούλεσθε ἀκοῦσαι, καὶ  μὴ   δυσχεράνητε. ἔφη τοίνυν ἐκεῖνος περί
[32, 15]   φεύγειν ἀπὸ τοῦ λόγου καὶ  μὴ   ἐθέλειν ἀκούειν, μηδ´ ἂν βιάζηταί
[32, 100]   τόποι μάτην προσαγορεύονται, τὸ πρᾶγμα  μὴ   ἔχοντες μετὰ τοῦ ὀνόματος. ἀλλὰ
[32, 90]   ἐρήμων καὶ μικρῶν, ἐν  μὴ   καθ´ ἡμέραν τις πυρέττει πάντως·
[32, 85]   σφόδρα οὖσαν εὐρύχωρον. φοβοῦμαι δὴ  μὴ   καὶ ὑμεῖς ἀπόλησθε {ἐκείνοις} παραπλησίως,
[32, 75]   διαφθαρῆναι τὴν κόρην. σκοπεῖτε δὲ  μὴ   καὶ ὑμεῖς ὑπὸ τῆς τοιαύτης
[32, 5]   κοινῇ τὴν πόλιν, εἴ τι  μὴ   καλῶς ἔπραττον· ὥστε σὺν πολλοῖς
[32, 100]   τοῦ ὀνόματος. ἀλλὰ γὰρ δέδοικα  μὴ   κἀμοὶ συμβέβηκεν φασιν Αἰγυπτίων
[32, 15]   οὐδὲν εὔδαιμον οὐδ´ ὠφέλιμον,  μὴ   κατὰ γνώμην καὶ δύναμιν τῶν
[32, 60]   δύνασθε εἰρήνην ἄγειν. ~ἆρά γε  μὴ   Λακεδαιμονίους μιμεῖσθε; φασὶ γοῦν αὐτοὺς
[32, 10]   ὑμᾶς, κατὰ σπουδὴν ἀπίασιν, εὐλαβούμενοι  μὴ   μεταξὺ θορυβήσητε καὶ παραπέμψητε αὐτούς,
[32, 85]   ἔθηκε θεὰ λευκώλενος Ἥρη, ὡς  μή   μοι τρύζητε καθήμενοι ἄλλοθεν ἄλλος.
[32, 85]   πολλῶν καὶ φαύλων ὀλίγα, ὅπως  μὴ   μόνοι δοκῆτε εἶναι γελοῖοι. καὶ
[32, 5]   ἐποίουν, ὅτι τοῖς ποιηταῖς ἐπέτρεπον  μὴ   μόνον τοὺς κατ´ ἄνδρα ἐλέγχειν,
[32, 30]   δέ μοι ἦτορ ἐνείη· εἰ  μὴ   Ὀλυμπιάδες Μοῦσαι, Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες,
[32, 95]   κέντρον δῆθεν ὡς ἔχων χερί.  ~μὴ   οὖν καὶ ὑμεῖς κατὰ ζῆλον
[32, 10]   τε χρησμῶν καὶ δι´ ὀνειράτων.  μὴ   οὖν οἴεσθε κοιμωμένων μόνον ἐπιμελεῖσθαι
[32, 70]   ἅπτεται μετὰ τῆς ἴσης εὐχερείας.  μὴ   οὖν οἴεσθε περὶ μικρῶν εἶναι
[32, 100]   δὲ τοῦτον καὶ ἐπ´ ὀλέθρῳ.  ~μὴ   οὖν σφόδρα οὕτως περιέχεσθε τούτου,
[32, 25]   ὄντως, οἷος γεύσασθαι παρρησίας καὶ  μὴ   πάντα ἐθέλειν τρυφᾶν, ἐπιεικής, μεγαλόφρων,
[32, 35]   προσέχειν τοῖς ὀρθῶς λέγουσι, τὸ  μὴ   πάντοτε ζητεῖν ἡδονάς. ἀναγωγαὶ δὲ
[32, 45]   διὰ τὴν τοιαύτην πρόφασιν νεανιεύσασθαι,  μὴ   παραιτουμένους τὸν θάνατον, ἀλλὰ προσλιπαροῦντας,
[32, 20]   ἐν ἀρχῇ μὲν ᾐτιασάμην τοὺς  μὴ   παριόντας εἰς τὸ πλῆθος μηδὲ
[32, 100]   μᾶλλον Εὐριπίδην μιμεῖσθε οὕτω λέγοντα·  μὴ   παυσαίμην τὰς Χάριτας Μούσαις ἀναμιγνύς,
[32, 30]   περὶ τοῦ δεῖν ἀκούειν, κεἰ  μὴ   πείθεσθε, λόγων. τοῦτο γὰρ οἶμαι
[32, 40]   ἤδη νενικήκατε ἱππομαχίας. σκοπεῖτε δὲ  μὴ   περὶ ὑμῶν ἀληθέστερον οὗτοι λέγωσιν
[32, 15]   ἡγεμόνος συγγνώμη, φιλοσόφου δὲ κακοῦ  μὴ   πικρὸν εἶναι. τὸ μὲν γὰρ
[32, 95]   φήμης, ἐκείνους δὲ περὶ ὑμῶν  μὴ   πολυπραγμονεῖν, ὁποῖος τῶν Ἀλεξανδρέων
[32, 15]   ἐξαιροῦσι. βελτίους δέ εἰσιν οἱ  μὴ   ῥᾳδίως αὐτὸ πράττοντες. τὴν δὲ
[32, 50]   ὑμεῖς ἡγοῖσθε ἀνθρώπους, οἷς ἐλευθερία  μὴ   συμφέρει; νὴ Δία, τὸ γὰρ
[32, 90]   ποία γὰρ πόλις ἐστὶ τῶν  μὴ   σφόδρα ἐρήμων καὶ μικρῶν, ἐν
[32, 30]   γυναῖκες, δέον αὐτάς, κἂν οἴκοι  μὴ   σωφρονῶσιν, ἔξω γε προϊέναι κοσμίως,
[32, 45]   ἄλλοις καὶ πολλάκις ἀηδεῖς ἔδοξαν;  μὴ   τὰ ὦτα ἐπαλήλιπται τῶν ἐκεῖ;
[32, 75]   ἀλλ´ ὑπὲρ ὑμῶν αὐτῶν, ὅπως  μὴ   ταράττησθε μηδὲ ἐκπίπτητε τῆς τάξεως.
[32, 85]   στράτευμα λαμπρὸν ἦν, πλὴν εἰ  μή   τι διορύττειν διασκάπτειν
[32, 75]   ἱππικὸν τοῦτον ἔρωτα τῆς πόλεως,  μή   τι δυσχερὲς ὑμῖν καὶ ξένον
[32, 100]   Μούσαις ἀναμιγνύς, ἁδίσταν συζυγίαν· ἵνα  μὴ   τὸ Μουσεῖον ὑμῖν ἄλλως εἶναι
[32, 45]   τι καὶ γενναῖον ἐδύνατο πρᾶξαι  μὴ   τοιούτου τυχὼν δαίμονος· ὁδὶ δὲ
[32, 70]   καὶ ὅσας ἀφίετε; εἰ γὰρ  μὴ   τοὺς ἵππους ἑωρᾶτε ἁμιλλωμένους καὶ
[32, 65]   ἄρχεσθαι καλῶς ἐπίστασθε. τοιγαροῦν εἰ  μὴ   τῶν προεστηκότων ἐτύχετε, χαλεπῶς ἂν
[32, 90]   τὴν αὐτὴν αἰτίαν. σκοπεῖτε δὲ  μὴ   ὑμεῖς οὐχ ὁμοίας μεταλάβητε δόξης
[32, 15]   γὰρ προσήκει φειδόμενον, διδάσκειν δὲ  μὴ   φειδόμενον· καὶ χρηστοῦ μέν ἐστιν
[32, 15]   φαρμάκοις, δὲ καύσει καὶ  τομῇ,   προσήκουσα μᾶλλον ἄρχουσι καὶ νόμοις
[32, 80]   θάμνοι πρόρριζοι πίπτουσιν ἐπειγόμενοι πυρὸς  ὁρμῇ·   ὣς οἱ μὲν μάρναντο πυρὸς
[32, 15]   καὶ λελυμένῳ πάντων ἐν ἀγνώμονι  γνώμῃ   καὶ πονηρίᾳ. συμβαίνει δὲ τοὺς
[32, 15]   καὶ χρηστοῦ μέν ἐστιν ἡγεμόνος  συγγνώμη,   φιλοσόφου δὲ κακοῦ μὴ πικρὸν
[32, 50]   ἐν ἄλλαις πόλεσιν ᾄδουσι καὶ  νὴ   Δία αὐλοῦσι καὶ τρέχουσι καὶ
[32, 90]   περὶ τοῦτο καὶ ἐκφρονῇ· καὶ  νὴ   Δία ἑαλωκέναι λέγοιτ´ ἂν καὶ
[32, 50]   ἀνθρώπους, οἷς ἐλευθερία μὴ συμφέρει;  νὴ   Δία, τὸ γὰρ πρᾶγμά ἐστι
[32, 45]   ὅ, τι ἂν γευσαμέναις γλυκὺ  φανῇ,   πρὸς τούτῳ διαφθείρονται. ~τί οὖν
[32, 90]   ἥτις ἂν τῶν κρειττόνων ἐπιτηδευμάτων  ἀφεμένη   καὶ μήτε ὁρῶσα μηδὲν μήτε
[32, 85]   ἴσως τελευταία καὶ πρὸς ὀλίγον  γιγνομένη   καὶ μᾶλλον ἐλεεῖσθαι τοὺς παθόντας
[32, 70]   μίαν ἡμέραν; οὐκ ἐν τῇ  γενομένῃ   ταραχῇ μέχρι σκωμμάτων ἐθρασύνοντο οἱ
[32, 55]   σφαλερὸν τῆς ἐν οἴνῳ τέρψεως  παραμυθουμένη   μετὰ ξυγγενοῦς δυνάμεως, ὥσπερ αὐτῷ
[32, 55]   τοῦ Ἀπόλλωνος ἤπια δῶρα καὶ  προσηνῆ.   τὸν μὲν γὰρ Παιήονα καὶ
[32, 35]   πόλεως· οὐδέ γε, ἂν ὕδωρ  ἐπαινῇ   τις, ἀνθρώπων ἔπαινος οὗτός ἐστιν,
[32, 25]   εἰσι βασιλεῖς, θεοὶ ἐπὶ σωτηρίᾳ  κοινῇ   γεγονότες, κηδεμόνες ὄντως καὶ προστάται
[32, 90]   ἀπολαύουσιν ἔτι καὶ νῦν; ὅτι  κοινῇ   ἐκτήσαντο τὴν φιλοτιμίαν. τοὺς δὲ
[32, 10]   συμφέρον, ἐγρηγορότων δὲ ἀμελεῖν καὶ  κοινῇ   καὶ ἀθρόοις μηδὲν ἂν δεῖξαι
[32, 1]   οὐδὲ τούτου· τί γάρ, ἂν  κοινῇ   πάντες ἀποτυγχάνωσι τοῦ μέλους; δήμου
[32, 5]   κατ´ ἄνδρα ἐλέγχειν, ἀλλὰ καὶ  κοινῇ   τὴν πόλιν, εἴ τι μὴ
[32, 30]   γὰρ ὑμεῖς μέν, ἄν τις  ἀσχημονῇ   τῶν μειζόνων ἐν τῷ μέσῳ
[32, 90]   ὅλης θορυβῆται περὶ τοῦτο καὶ  ἐκφρονῇ·   καὶ νὴ Δία ἑαλωκέναι λέγοιτ´
[32, 30]   Ὅμηρον ὁρᾶται ἀφρός τε καὶ  ἄχνη   καὶ φυκίων πλῆθος ἐκχεομένων· ὡσαύτως
[32, 30]   γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ´ εἶεν,  φωνὴ   δ´ ἄρρηκτος, χάλκεον δέ μοι
[32, 15]   φύεται πλῆθος καὶ δικῶν καὶ  βοὴ   τραχεῖα καὶ γλῶτται βλαβεραὶ καὶ
[32, 25]   συνεχεῖ καὶ ἀτάκτῳ τεταραγμένον, ἀλλ´  ἀκοὴ   μία τοσοῦδε πλήθους. ~ἴδετε δὲ
[32, 1]   αὑτῶν κάκιον. δήμου γάρ ἐστιν  ἀκοὴ   τὸ θέατρον· εἰς τοῦτο δὲ
[32, 20]   εἰ οὖν τὰ τοῦ Ἑρμοῦ  ἔπη   κἀγὼ λέγοιμι πρὸς ὑμᾶς, ὡς
[32, 5]   πάρεστι, καὶ οὐ δέος μήποτε  ἐπιλίπῃ·   τῶν δὲ τοιούτων λόγων, δι´
[32, 30]   καὶ γὰρ τοῖς νοσοῦσι μεγάλη  ῥοπὴ   πρὸς σωτηρίαν μικρὸν ἡσυχάσασιν. ἐν
[32, 30]   καὶ γὰρ τοῖς νοσοῦσι μεγάλη  ῥοπὴ   πρὸς σωτηρίαν μικρὸν ἡσυχάσασιν. καὶ
[32, 80]   αὖθ´ Ἱπποκόων ἀπαμειβόμενος προσέειπε· τέττα,  σιωπῇ   ἧσο, ἐμῷ δ´ ἐπιπείθεο μύθῳ·
[32, 40]   πολλοῦ τήν τε λιγνὺν καὶ  μέρη   τινὰ φλεγόμενα. καίτοι τάχα ἐρεῖ
[32, 90]   δεσμοῖς τισιν φρουροῖς, τὰ  δυσχερῆ   δεῖ ταῦτα νομίζειν αἰχμαλωσίαν καὶ
[32, 15]   οἶμαι καὶ τῶν ἑλκῶν τὰ  δυσχερῆ   λίαν οὐκ ἐᾷ προσάψασθαι, καὶ
[32, 55]   μὴ δύνασθαι σωφρονεῖν, ἀλλὰ πολλὰ  δυσχερῆ   πράττειν ἀναγκάζεσθαι τοὺς σκαιῶς αὐτῷ
[32, 85]   πάντας ὁπλήεντας ἔθηκε θεὰ λευκώλενος  Ἥρη,   ὡς μή μοι τρύζητε καθήμενοι
[32, 80]   δ´ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο  πουλυβοτείρῃ,   ἄλλοτε δ´ ἀΐξασκε μετήορα· τοὶ
[32, 75]   δ´ ἄλλοτε μὲν χθονὶ πίλνατο  πουλυβοτείρῃ,   ἄλλοτε δ´ ἀΐξασκε μετήορα, τοὶ
[32, 20]   μὲν οὕτω λέγοντος· κινήθη δ´  ἀγορή,   ὡς κύματα μακρὰ θαλάσσης πόντου
[32, 75]   Πέλοπος διαλέγηται πρόγονος; τίνα οὖν  εὕρῃ   τις ἐπικουρίαν τίνα ἐξιλάσασθαι
[32, 10]   τῷ κάμνοντι, καὶ τοῦτον ἡγεῖσθαι  χρὴ   βοηθὸν ἥκειν παρὰ θεοῦ, κἂν
[32, 45]   τοιαῦτα γίγνεσθαι ἐν ταῖς πόλεσι·  χρὴ   γὰρ ἴσως καὶ ἀναγκαῖόν ἐστι
[32, 45]   με〉 οἴεσθε λέγειν ὡς οὐ  χρὴ   καὶ τὰ τοιαῦτα γίγνεσθαι ἐν
[32, 95]   πεποίηται τῆς πόλεως ἐπιμέλειαν; οὐκοῦν  χρὴ   καὶ ὑμᾶς ἀντιφιλοτιμεῖσθαι καὶ τὴν
[32, 30]   ταὐτὸ προέλθῃ καὶ ἀθρόος γένηται;  χρὴ   μὲν γὰρ οἶμαι καὶ τὸν
[32, 10]   καὶ τοῦτο ἥκιστα ὑμᾶς ἀπιστεῖν  χρή,   παρ´ οἷς μάλιστα μὲν τιμᾶται
[32, 100]   τῶν Αἰγυπτίων ἐκάλεσεν. ἐπεδείκνυτο οὖν  πάσῃ   προθυμίᾳ καὶ τἀκριβέστερα τῆς τέχνης·
[32, 30]   ταῖς ἄλλαις σπουδαῖς, ὅταν ὑμῖν  ἐμπέσῃ   τὸ τῆς ἀταξίας πνεῦμα, ὥσπερ
[32, 95]   πεμπομένων ἕκαστος καὶ διοικούντων ὑμᾶς  προτιμήσῃ.   μὴ γὰρ οἴεσθε ὑμᾶς μὲν
[32, 30]   πνεῦμα, ὥσπερ ἂν τραχὺς ἄνεμος  κινήσῃ   θάλατταν ἰλυώδη καὶ ῥυπαράν, ἀτεχνῶς
[32, 30]   Μοῦσαι, Διὸς αἰγιόχοιο θυγατέρες, μνησαίαθ´  ὅση   κακότης παρὰ πᾶσιν, οὐχ ὑμῖν
[32, 20]   αὖ, δῆμος ἄστατον κακόν, καὶ  θαλάσσῃ   πάνθ´ ὅμοιον ὑπ´ ἀνέμου ῥιπίζεται.
[32, 95]   τῶν ὅπου δήποτε· ἀλλ´ ὅταν  ἀκούσῃ   τοὺς ὑποδεξομένους αὐτὸν εὐνοίας καὶ
[32, 10]   παρὰ θεοῦ, κἂν λόγων τις  ἀκούσῃ   φρονίμων, ἐκεῖθεν ἐπιπεμφθῆναι. ~καθόλου γὰρ
[32, 95]   ὥσπερ ἔφη τις τοὺς ἐν  τῇ   Ἀττικῇ κανθάρους, τοῦ καθαρωτάτου μέλιτος
[32, 70]   ὑμεῖς μίαν ἡμέραν; οὐκ ἐν  τῇ   γενομένῃ ταραχῇ μέχρι σκωμμάτων ἐθρασύνοντο
[32, 80]   ἐκεῖνος) ὑμῶν δὲ οὐδεὶς ἐν  τῇ   θέᾳ καθέστηκεν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον
[32, 50]   μὲν ἐάσωμεν, ἀλλ´ ἐν αὐτῇ  τῇ   θέᾳ τὰ γιγνόμενα οὐκ αἰσχρὰ
[32, 65]   γένος ἀναιδὲς καὶ περίεργον ἐπιθέσθαι  τῇ   μουσικῇ, καὶ μελετᾶν τότ´ εὐθὺς
[32, 1]   εἰ θέλουσιν ἄνδρας ἀγαθοὺς ἐν  τῇ   πόλει γενέσθαι, τὸ κάλλιστον ἐμβάλλειν
[32, 50]   ἐκείνοις οὐδὲ τὸ δραμεῖν ἐν  τῇ   πόλει δοκεῖ μέτριον, ἀλλὰ καὶ
[32, 100]   ἄλλως εἶναι δοκῇ τόπος ἐν  τῇ   πόλει, καθάπερ οἶμαι καὶ ἄλλοι
[32, 5]   Κυνικῶν λεγομένων ἔστι μὲν ἐν  τῇ   πόλει πλῆθος οὐκ ὀλίγον, καὶ
[32, 75]   εὐδοκιμοῦν· καὶ νῦν ἐστιν ἐν  τῇ   πόλει τόπος οὕτω καλούμενος Ἵππου
[32, 45]   ἐν μέσῳ τῆς οἰκουμένης ἐν  τῇ   πολυανθρωποτάτῃ πασῶν πόλει τοιαῦτα ἐργάζονται,
[32, 65]   γὰρ ζῷα ἐν τῇ συνουσίᾳ  τῇ   πρὸς τὸν Ὀρφέα τὰ μὲν
[32, 65]   λόγον. τὰ γὰρ ζῷα ἐν  τῇ   συνουσίᾳ τῇ πρὸς τὸν Ὀρφέα
[32, 20]   ἐμὲ τῷ θορύβῳ καταπίοιτε καὶ  τῇ   ταραχῇ, βουλόμενον ὑμᾶς ὠφελεῖν. μείναντες
[32, 25]   λόγοις ἐπιεικέσιν, ἀλλὰ κολακεία καὶ  ἀπάτη   κρατεῖ παρ´ αὐτοῖς. ὁμοίως δὲ
[32, 90]   χαλεπὸν οὐδὲ ὑπερβάλλον· ὅταν δὲ  ἐπικρατῇ   τὸ πάθος καὶ βλέπηται κοινόν,
[32, 45]   μέσῳ τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ  πολυανθρωποτάτῃ   πασῶν πόλει τοιαῦτα ἐργάζονται, μὰ
[32, 65]   τῶν μὲν Ἑλλήνων προέστησαν πολλὰ  ἔτη,   τοὺς δὲ βαρβάρους ἐνίκων ἀεὶ
[32, 75]   ἀποτροπῆς. φασὶν ἀρχαίαν βασιλίδα ἐν  Κρήτῃ   τῶν Ἡλιαδῶν ἐρασθῆναι ταύρου, καὶ
[32, 15]   ἄλλων νόσων· μὲν ἐοικυῖα  διαίτῃ   καὶ φαρμάκοις, δὲ καύσει
[32, 80]   ἀναμαιμάει βαθέ´ ἄγκεα θεσπιδαὲς πῦρ,  πάντῃ   δ´ εἰλυφόων ἄνεμος φέρει, οἱ
[32, 70]   τοὺς ὅρμους ᾔεσαν ὥσπερ ἐν  ἑορτῇ   πιούμενοι. καὶ μὴν ἐκεῖνο μέμνησθε
[32, 40]   ἔλεγεν οὖν ὡς ἔστιν ἐν  ἑκάστῃ   πόλει τῶν Ἑλλήνων ἀποδεδειγμένον χωρίον,
[32, 25]   ῥώμην ἔχοντι, καὶ τοσούτῳ μείζονι  δυνάστῃ   καὶ ἄρχοντι πλεόνων, ὅσῳπερ ἂν
[32, 25]   δὴ δῆμον ἐοικέναι μάλιστα ἀνδρὶ  δυνάστῃ   καὶ σφόδρα ἰσχυρῷ, μεγάλην τινὰ
[32, 30]   ἀλλ´ ὅμως ὅ, τι ἂν  πράττῃ   τις καθ´ αὑτόν, οὐ κοινόν
[32, 15]   ἴασιν ἰατροὺς οὐχ ἑκόντες ἰσχυροτέρους.  διττὴ   γὰρ θεραπεία κακίας καὶ πρόνοια,
[32, 50]   τούτους μὲν ἐάσωμεν, ἀλλ´ ἐν  αὐτῇ   τῇ θέᾳ τὰ γιγνόμενα οὐκ
[32, 85]   ἀπάγωσιν καὶ τὰς οἰκίας κατακάωσιν·  αὕτη   μὲν ἴσως τελευταία καὶ πρὸς
[32, 55]   καὶ παράνοιαν. οἴνου μὲν οὖν  τοιαύτη   φύσις, τὸ μὴ δύνασθαι σωφρονεῖν,
[32, 45]   καὶ βουλόμενοι προΐενται σφᾶς αὐτούς.  τοσαύτη   δ´ ἐστὶ δυστυχία τῶν ταλαιπώρων,
[32, 10]   καὶ πάνυ εὐτυχοῦς πόλεως, ἐν  τοσαύτῃ   σπάνει γενναίων καὶ ἐλευθέρων ἀνδρῶν,
[32, 40]   ἀποδύσωνται, χρίονται φαρμάκῳ. τοῦτο δὲ  ἔφη   κινεῖν αὐτοῖς τὴν μανίαν. εὐθὺς
[32, 70]   καὶ παραχωρεῖν· εἰ δ´ ὑμεῖς,  ἔφη,   τέτταρα πέντε βήματα νικᾶτε,
[32, 85]   ἄνδρας ἐρρωμένους, {ὡς τῶν κωμικῶν  ἔφη   τις ἐπὶ τοῖς τοιούτοις· ἀκόλαστος
[32, 95]   οἶδα εἴ ποτε ἠκούσατε· ὥσπερ  ἔφη   τις τοὺς ἐν τῇ Ἀττικῇ
[32, 100]   τοῦ ὀνείρατος, Τοῦτ´ ἦν ἄρα,  ἔφη,   τὸ εἰς ὄνου ὦτα ᾄδειν.
[32, 60]   βούλεσθε ἀκοῦσαι, καὶ μὴ δυσχεράνητε.  ἔφη   τοίνυν ἐκεῖνος περί τε Θρᾴκην
[32, 85]   ~τὸν δ´ ἄρ´ ὑπὸ ζυγόφιν  προσέφη   πόδας αἰόλος ἵππος· οὐχ ὁράᾳς
[32, 20]   τῷ θορύβῳ καταπίοιτε καὶ τῇ  ταραχῇ,   βουλόμενον ὑμᾶς ὠφελεῖν. μείναντες δὲ
[32, 70]   ἡμέραν; οὐκ ἐν τῇ γενομένῃ  ταραχῇ   μέχρι σκωμμάτων ἐθρασύνοντο οἱ πολλοί,
[32, 15]   θεῶν ἀφικνεῖται πρὸς ἡμᾶς, ἀλλὰ  πανταχῇ   πάντων ἀγαθῶν αὐτοὶ κρατοῦσι καὶ
[32, 30]   οὐδενὸς ἄξιον, κἂν μυριάκις ὑμῶν  ἔχῃ   τινὰ ἐξουσίαν, αὐτοὶ δὲ δύνασθε
[32, 80]   ἀνδρῶν, ἀνδρῶν κουφονόων, φιλαοιδοτάτων, ἀγερώχων.  ἠχὴ   δ´ ἀμφοτέρων ἵκετ´ αἰθέρα καὶ
[32, 20]   θάπτοντες γίγνονται. ~καὶ τούτων ἐν  ἀρχῇ   μὲν ᾐτιασάμην τοὺς μὴ παριόντας
[32, 40]   μὲν ἀκούετε ἑνός, ἂν οὕτω  τύχῃ,   κιθαρῳδοῦ, καὶ τούτου συνήθους, ἀκούεσθε
[32, 10]   δαιμόνια, κἂν πλέων τις ἐμπείρου  τύχῃ   κυβερνήτου κἂν ἔθνος πόλις
[32, 45]   κραυγῇ μόνον καὶ ἀνοίᾳ διὰ〉  δυστυχῆ   φθόγγον καὶ κακὴν ἔγκλισιν καὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Bibliotheca Classica Selecta (BCS)

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 25/10/2007