HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre VIII (Pythagore)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ς  =  112 formes différentes pour 126 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[8, 41]   αὐτοῖς τὰ συμβεβηκότα. Οἱ δὲ  σαινόμενοι   τοῖς λεγομένοις ἐδάκρυόν τε καὶ
[8, 47]   συμμετρίας ἐστοχάσθαι· καὶ ἄλλον ἀνδριαντοποιὸν  Σάμιον·   καὶ ἕτερον ῥήτορα μοχθηρόν· καὶ
[8, 48]   κομήτην, ᾀδόμενον πύκτην εἰ κατέχεις  Σάμιον,   Πυθαγόρης ἐγώ εἰμι· τὰ δ'
[8, 1]   ἐν Σάμῳ τὸν Μάρμακον, ὅθεν  Σάμιον   τὸν Πυθαγόραν λέγεσθαι· ~συστῆναι δ'
[8, 1]   Μνησάρχου δακτυλιογλύφου ὥς φησιν Ἕρμιππος,  Σάμιος,   ὡς ἈριστόξενοςΤυρρηνός, ἀπὸ μιᾶς
[8, 49]   ἄνηβος ἤλυθε Πυθαγόρης Κράτεω  Σάμιος.   δὲ φιλόσοφος καὶ ὧδε
[8, 3]   ἀπορρήτοις ἔμαθεν. Εἶτ' ἐπανῆλθεν εἰς  Σάμον,   καὶ εὑρὼν τὴν πατρίδα τυραννουμένην
[8, 2]   τὴν ἐκείνου τελευτὴν ἧκεν εἰς  Σάμον   καὶ ἤκουσεν Ἑρμοδάμαντος τοῦ ἀπογόνου
[8, 1]   ἐκ Φλιοῦντος, οἰκεῖν δ' ἐν  Σάμῳ   τὸν Μάρμακον, ὅθεν Σάμιον τὸν
[8, 7]   Φησὶ δ' Ἡρακλείδης τοῦ  Σαραπίωνος   ἐν τῇ Σωτίωνος ἐπιτομῇ γεγραφέναι
[8, 44]   μὲν Ἡρακλείδης φησὶν τοῦ  Σαραπίωνος,   ὀγδοηκοντούτης ἐτελεύτα, κατὰ τὴν ἰδίαν
[8, 28]   καὶ αἷμα προΐεσθαι, ἐξ ὧν  σάρκας   τε καὶ νεῦρα καὶ ὀστᾶ
[8, 23]   γέλωτι κατέχεσθαι μήτε σκυθρωπάζειν. Φεύγειν  σαρκῶν   πλεονασμόν, ὁδοιπορίης ἄνεσιν καὶ ἐπίτασιν
[8, 40]   δέ φησιν ἐν τῇ τῶν  Σατύρου   βίων ἐπιτομῇ μετὰ τὸ θάψαι
[8, 49]   ἐκ Μιλήτου· νῦν δὲ κατερύκει  σε   πατρόθεν εὔκλεια, καὶ ἐμέ
[8, 7]   ἀρχή· νέοι, ἀλλὰ  σέβεσθε   μεθ' ἡσυχίας τάδε πάντα· τρίτον
[8, 27]   τοῦτο θεῖα. ~Ἥλιόν τε καὶ  σελήνην   καὶ τοὺς ἄλλους ἀστέρας εἶναι
[8, 27]   ἐστὶ ζωῆς αἴτιον. Τήν τε  σελήνην   λάμπεσθαι ὑφ' ἡλίου. Καὶ ἀνθρώπων
[8, 36]   ἐπὶ δόξας θήρῃ ἐπ' ἀνθρώπων,  σεμνηγορίης   ὀαριστήν. περὶ δὲ τοῦ ἄλλοτ'
[8, 36]   ἐχόμενα Ἀριστοτέλης. Τὴν δὲ  σεμνοπρέπειαν   τοῦ Πυθαγόρου καὶ Τίμων ἐν
[8, 11]   Περὶ Πυθαγόρου. ~Καὶ γὰρ καὶ  σεμνοπρεπέστατος   λέγεται γενέσθαι καὶ αὐτοῦ οἱ
[8, 34]   ἀγαθῶν· τῷ τε Μηνὶ ἱερός·  σημαίνει   γὰρ τὰς ὥρας. Τῶν ἰχθύων
[8, 25]   ἐκ δὲ τῶν ἀριθμῶν τὰ  σημεῖα·   ἐκ δὲ τούτων τὰς γραμμάς,
[8, 32]   τούς τ' ὀνείρους καὶ τὰ  σημεῖα   νόσους τε, καὶ οὐ μόνον
[8, 41]   τὰ γινόμενα εἰς δέλτον γράφειν  σημειουμένην   καὶ τὸν χρόνον, ἔπειτα καθιέναι
[8, 36]   Πυθαγόρου καὶ Τίμων ἐν τοῖς  Σίλλοις   δάκνων αὐτὸν ὅμως οὐ παρέλιπεν,
[8, 23]   φυτὸν ἥμερον μήτε φθίνειν μήτε  σίνεσθαι,   ἀλλὰ μηδὲ ζῷον μὴ
[8, 44]   κρειῶν καὶ λέγεν ὡς ἄδικον,  σιτίζειν   δ' ἄλλους. Ἄγαμαι σοφόν· αὐτὸς
[8, 13]   δὲ Πυθαγόραν ἀλείπτην τινὰ τοῦτον  σιτίσαι   τὸν τρόπον, μὴ τοῦτον. Τοῦτον
[8, 9]   μήτε τῶν ποτῶν μήτε τῶν  σιτίων   μηδένα τὴν συμμετρίαν. Καὶ περὶ
[8, 18]   τὸ μὲν πῦρ μαχαίρᾳ μὴ  σκαλεύειν   δυναστῶν ὀργὴν καὶ οἰδοῦντα θυμὸν
[8, 17]   σύμβολα τάδε· πῦρ μαχαίρᾳ μὴ  σκαλεύειν,   ζυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν, ἐπὶ χοίνικος
[8, 10]   διὰ τὸ τὸ τοῦ Διὸς  σκῆπτρον   ἐντεῦθεν πεποιῆσθαι, ὥς φησιν Ἕρμιππος
[8, 47]   καὶ ἰατρὸν ἄλλον, τὰ περὶ  σκίλλης   γεγραφότα καί τινα περὶ Ὁμήρου
[8, 26]   ἐν τῷ κόσμῳ φῶς καὶ  σκότος,   καὶ θερμὸν καὶ ψυχρόν, καὶ
[8, 23]   εἶναι μήτε γέλωτι κατέχεσθαι μήτε  σκυθρωπάζειν.   Φεύγειν σαρκῶν πλεονασμόν, ὁδοιπορίης ἄνεσιν
[8, 36]   ἔχει· Καί ποτέ μιν στυφελιζομένου  σκύλακος   παριόντα φασὶν ἐποικτῖραι καὶ τόδε
[8, 20]   καταγέλωτος καὶ πάσης ἀρεσκείας οἷον  σκωμμάτων   καὶ διηγημάτων φορτικῶν. Ὀργιζόμενος τ'
[8, 10]   ὄψεως μετεῖχον. Ἀπείχοντο δὲ καὶ  σοροῦ   κυπαρισσίνης διὰ τὸ τὸ τοῦ
[8, 6]   ταύτας τὰς συγγραφὰς ἐποιήσατο ἑαυτοῦ  σοφίην,   πολυμαθείην, κακοτεχνίην. Οὕτω δ' εἶπεν,
[8, 44]   ἄδικον, σιτίζειν δ' ἄλλους. Ἄγαμαι  σοφόν·   αὐτὸς ἔφα μὲν οὐκ ἀδικεῖν,
[8, 44]   Ἄλλο· Ἦν ἄρα Πυθαγόρης τοῖος  σοφός,   ὥστε μὲν αὐτὸς μὴ ψαύειν
[8, 19]   καὶ ὠμοῖς, τοῖς δὲ θαλαττίοις  σπανίως.   Στολὴ δ' αὐτῷ λευκή, καθαρά,
[8, 28]   γένεσιν ἀδύνατον ὑφίστασθαι. Τὸ δὲ  σπέρμα   εἶναι σταγόνα ἐγκεφάλου περιέχουσαν ἐν
[8, 28]   ζῷα γεννᾶσθαι ἐξ ἀλλήλων ἀπὸ  σπερμάτων,   τὴν δ' ἐκ γῆς γένεσιν
[8, 50]   Πυθαγορικῶν· μεθ' οὓς περὶ τῶν  σποράδην   κατά τινας φερομένων· ἔπειθ' οὕτως
[8, 28]   ὑφίστασθαι. Τὸ δὲ σπέρμα εἶναι  σταγόνα   ἐγκεφάλου περιέχουσαν ἐν ἑαυτῇ ἀτμὸν
[8, 30]   νοῦν τὰ ἐν τῷ ἐγκεφάλῳ·  σταγόνας   δ' εἶναι ἀπὸ τούτων τὰς
[8, 14]   εἰς τοὺς Ἕλληνας μέτρα καὶ  σταθμὰ   εἰσηγήσασθαι, καθά φησιν Ἀριστόξενος
[8, 15]   αὐτοῦ Δήμητρος ἱερὸν ἐκάλουν, τὸν  στενωπὸν   δὲ μουσεῖον, ὥς φησι Φαβωρῖνος
[8, 25]   ἐκ δὲ τῶν ἐπιπέδων τὰ  στερεὰ   σχήματα· ἐκ δὲ τούτων τὰ
[8, 35]   τὸ κάλλιστον σφαῖραν εἶναι τῶν  στερεῶν,   τῶν δ' ἐπιπέδων κύκλον. Γῆρας
[8, 25]   αἰσθητὰ σώματα, ὧν καὶ τὰ  στοιχεῖα   εἶναι τέτταρα, πῦρ, ὕδωρ, γῆν,
[8, 11]   πρῶτον εὑρόντος τὰς ἀρχὰς τῶν  στοιχείων   αὐτῆς, ὥς φησιν Ἀντικλείδης ἐν
[8, 19]   ὠμοῖς, τοῖς δὲ θαλαττίοις σπανίως.  Στολὴ   δ' αὐτῷ λευκή, καθαρά, καὶ
[8, 48]   ὀνομάσαι κόσμον καὶ τὴν γῆν  στρογγύλην·   ὡς δὲ Θεόφραστος, Παρμενίδην· ὡς
[8, 17]   συγκαθαιρεῖν καὶ μὴ συνεπιτιθέναι, τὰ  στρώματα   ἀεὶ συνδεδεμένα ἔχειν, ἐν δακτυλίῳ
[8, 19]   δ' αὐτῷ λευκή, καθαρά, καὶ  στρώματα   λευκὰ ἐξ ἐρίων· τὰ γὰρ
[8, 36]   οὕτως ἔχει· Καί ποτέ μιν  στυφελιζομένου   σκύλακος παριόντα φασὶν ἐποικτῖραι καὶ
[8, 48]   μετὰ ταῦτ' Ἀριστοτέλην καὶ τοὺς  στωικούς.   Ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν οὐρανὸν
[8, 49]   ὧδε ἐπέστειλε· Πυθαγόρης Ἀναξιμένει Καὶ  σύ,   λῷστε, εἰ μηδὲν ἀμείνων
[8, 27]   Καὶ ἀνθρώπων εἶναι πρὸς θεοὺς  συγγένειαν,   κατὰ τὸ μετέχειν ἄνθρωπον θερμοῦ·
[8, 43]   κλυτὲ κοῦρε Θεανοῦς Πυθαγόρεώ τε.  Σύγγραμμα   δὲ φέρεται τοῦ Τηλαύγους οὐδέν,
[8, 6]   οὖν Πυθαγόραν μηδὲ ἓν καταλιπεῖν  σύγγραμμά   φασιν διαπεσόντες. Ἡράκλειτος γοῦν
[8, 9]   ὧδε. ~Ἐν δὲ τοῖς τρισὶ  συγγράμμασι   τοῖς προειρημένοις φέρεται Πυθαγόρου τάδε
[8, 6]   τοῦδε. Γέγραπται δὲ τῷ Πυθαγόρᾳ  συγγράμματα   τρία, Παιδευτικόν, Πολιτικόν, Φυσικόν· ~τὸ
[8, 6]   ἐναρχόμενος Πυθαγόρας τοῦ Φυσικοῦ  συγγράμματος   λέγει ὧδε· Οὐ μὰ τὸν
[8, 6]   πάντων καὶ ἐκλεξάμενος ταύτας τὰς  συγγραφὰς   ἐποιήσατο ἑαυτοῦ σοφίην, πολυμαθείην, κακοτεχνίην.
[8, 17]   καθίζειν, καρδίην μὴ ἐσθίειν, φορτίον  συγκαθαιρεῖν   καὶ μὴ συνεπιτιθέναι, τὰ στρώματα
[8, 17]   θεοῦ μὴ περιφέρειν, χύτρας ἴχνος  συγχεῖν   ἐν τῇ τέφρᾳ, δᾳδίῳ εἰς
[8, 20]   Ἀριστόξενος πάντα μὲν τὰ ἄλλα  συγχωρεῖν   αὐτὸν ἐσθίειν ἔμψυχα, μόνον δ'
[8, 4]   καὶ τελευτῶντα μνήμην ἔχειν τῶν  συμβαινόντων.   Ἐν μὲν οὖν τῇ ζωῇ
[8, 41]   δὴ καὶ ἀνεγίνωσκεν αὐτοῖς τὰ  συμβεβηκότα.   Οἱ δὲ σαινόμενοι τοῖς λεγομένοις
[8, 17]   κατεσκεύαζεν. ~Ἦν δ' αὐτῷ τὰ  σύμβολα   τάδε· πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκαλεύειν,
[8, 16]   καὶ εἴ τινα πύθοιτο τῶν  συμβόλων   αὐτοῦ κεκοινωνηκότα, εὐθύς τε προσηταιρίζετο
[8, 28]   θερμοῦ καὶ τοῦ ψυχροῦ. Τῷ  συμμετέχειν   ψυχροῦ αἰθέρος διαφέρειν ψυχὴν ζωῆς·
[8, 9]   μήτε τῶν σιτίων μηδένα τὴν  συμμετρίαν.   Καὶ περὶ ἀφροδισίων δέ φησιν
[8, 47]   Πυθαγόραν, πρῶτον δοκοῦντα ῥυθμοῦ καὶ  συμμετρίας   ἐστοχάσθαι· καὶ ἄλλον ἀνδριαντοποιὸν Σάμιον·
[8, 10]   ἡλικίαι πρὸς τὰς ὥρας ὧδε  σύμμετροι·   παῖς ἔαρ, νεηνίσκος θέρος, νεηνίης
[8, 9]   διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τὸ  συμφέρον.   Τὴν μέθην ἓν ἀνθ' ἑνὸς
[8, 3]   καὶ Μάγοις. Εἶτ' ἐν Κρήτῃ  σὺν   Ἐπιμενίδῃ κατῆλθεν εἰς τὸ Ἰδαῖον
[8, 3]   νόμους θεὶς τοῖς Ἰταλιώταις ἐδοξάσθη  σὺν   τοῖς μαθηταῖς, οἳ πρὸς τοὺς
[8, 35]   οἱ βάρβαροι· μηδὲ διαιρεῖν ὃς  συνάγει   αὐτούς· οἱ δέ, πρὸς τὴν
[8, 13]   ἀληθὲς τῶν ἐμψύχων ἀπηγόρευεν ἅπτεσθαι  συνασκῶν   καὶ συνεθίζων εἰς εὐκολίαν βίου
[8, 17]   μὴ συνεπιτιθέναι, τὰ στρώματα ἀεὶ  συνδεδεμένα   ἔχειν, ἐν δακτυλίῳ εἰκόνα θεοῦ
[8, 39]   διὰ φθόνον ὑποπρησθῆναι τὴν οἰκίαν  συνέβη·   τινὲς δ' αὐτοὺς τοὺς Κροτωνιάτας
[8, 39]   Πυθαγόρας τοῦτον τὸν τρόπον.  Συνεδρεύοντος   μετὰ τῶν συνήθων ἐν τῇ
[8, 13]   ἐμψύχων ἀπηγόρευεν ἅπτεσθαι συνασκῶν καὶ  συνεθίζων   εἰς εὐκολίαν βίου τοὺς ἀνθρώπους,
[8, 21]   δὲ καὶ τοὺς μὴ θέλοντας  συνεῖναι   ταῖς ἑαυτῶν γυναιξί· καὶ δὴ
[8, 17]   ἐσθίειν, φορτίον συγκαθαιρεῖν καὶ μὴ  συνεπιτιθέναι,   τὰ στρώματα ἀεὶ συνδεδεμένα ἔχειν,
[8, 33]   θεόν· διὸ καὶ καθ' ἁρμονίαν  συνεστάναι   τὰ ὅλα. Φιλίαν τ' εἶναι
[8, 3]   ὁπηνίκα καὶ Πολυκράτης αὐτὸν Ἀμάσιδι  συνέστησε   δι' ἐπιστολῆς· καὶ ἐξέμαθε τὴν
[8, 29]   λόγους τῆς ζωῆς, ὧν εἰρομένων  συνέχεσθαι   κατὰ τοὺς τῆς ἁρμονίας λόγους,
[8, 39]   τὸν τρόπον. Συνεδρεύοντος μετὰ τῶν  συνήθων   ἐν τῇ Μίλωνος οἰκίᾳ τούτου,
[8, 40]   ἐξελθεῖν τὸν Πυθαγόραν μετὰ τῶν  συνήθων   καὶ προστῆναι τῶν Ἀκραγαντίνων· τροπῆς
[8, 28]   καὶ τρίχας καὶ τὸ ὅλον  συνίστασθαι   σῶμα· ἀπὸ δὲ τοῦ ἀτμοῦ
[8, 11]   δεκάτῳ Ἱστοριῶν λέγειν αὐτὸν τὰς  συνοικούσας   ἀνδράσι θεῶν ἔχειν ὀνόματα, Κόρας,
[8, 47]   γεγραφότα καί τινα περὶ Ὁμήρου  συντεταγμένον·   καὶ ἕτερον Δωρικὰ πεπραγματευμένον, ὡς
[8, 38]   εἰ τοῖς ῥύπου μεστοῖσιν ἥδεται  συνών.   Ἔτι ἐν τῷ αὐτῷ· Ἐσθίουσί
[8, 40]   τῶν κυάμων χώραν ὑπὸ τῶν  Συρακουσίων   ἀναιρεθῆναι· τούς τε λοιπούς, ὄντας
[8, 40]   δέ φησι, πολεμούντων Ἀκραγαντίνων καὶ  Συρακουσίων,   ἐξελθεῖν τὸν Πυθαγόραν μετὰ τῶν
[8, 2]   μέν, καθὰ προείρηται, Φερεκύδου τοῦ  Συρίου·   μετὰ δὲ τὴν ἐκείνου τελευτὴν
[8, 38]   μόνοισι γὰρ τούτοισι τὸν Πλούτωνα  συσσιτεῖν   ἔφη δι' εὐσέβειαν. {Β. Εὐχερῆ
[8, 46]   ἑξηκοστὴν Ὀλυμπιάδα, καὶ αὐτοῦ τὸ  σύστημα   διέμενε μέχρι γενεῶν ἐννέα
[8, 2]   ὅθεν Σάμιον τὸν Πυθαγόραν λέγεσθαι·  ~συστῆναι   δ' εἰς Λέσβον ἐλθόντα Φερεκύδῃ
[8, 22]   τί μοι δέον οὐκ ἐτελέσθη;  σφάγιά   τε θεοῖς προσφέρειν κωλύειν, μόνον
[8, 35]   Καὶ τῶν σχημάτων τὸ κάλλιστον  σφαῖραν   εἶναι τῶν στερεῶν, τῶν δ'
[8, 25]   περιέχοντα τὴν γῆν καὶ αὐτὴν  σφαιροειδῆ   καὶ περιοικουμένην. ~Εἶναι δὲ καὶ
[8, 25]   ἐξ αὐτῶν κόσμον ἔμψυχον, νοερόν,  σφαιροειδῆ,   μέσην περιέχοντα τὴν γῆν καὶ
[8, 3]   ᾠκονόμουν ἄριστα τὰ πολιτικά, ὥστε  σχεδὸν   ἀριστοκρατίαν εἶναι τὴν πολιτείαν. ~Τοῦτόν
[8, 25]   δὲ τῶν ἐπιπέδων τὰ στερεὰ  σχήματα·   ἐκ δὲ τούτων τὰ αἰσθητὰ
[8, 25]   γραμμάς, ἐξ ὧν τὰ ἐπίπεδα  σχήματα·   ἐκ δὲ τῶν ἐπιπέδων τὰ
[8, 35]   ἄρχεται τὸ ὅλον. Καὶ τῶν  σχημάτων   τὸ κάλλιστον σφαῖραν εἶναι τῶν
[8, 12]   δευτέρῳ Περὶ Ἀλεξάνδρου. ~Μάλιστα δὲ  σχολάσαι   τὸν Πυθαγόραν περὶ τὸ ἀριθμητικὸν
[8, 35]   δικαίου· οἱ γὰρ ἅλες πᾶν  σώζουσιν   τι ἂν παραλάβωσι καὶ
[8, 49]   φασὶν ἀντιπαρατάσσεσθαι Κύλωνα καθάπερ Ἀντίλοχον  Σωκράτει.   Ἐπὶ δὲ τοῦ ἀθλητοῦ Πυθαγόρου
[8, 48]   μαθηματικῆς ὕλης, ἐπὶ πλέον δὲ  Σωκράτην   καὶ τοὺς ἐκείνῳ πλησιάσαντας, καὶ
[8, 28]   τρίχας καὶ τὸ ὅλον συνίστασθαι  σῶμα·   ἀπὸ δὲ τοῦ ἀτμοῦ ψυχὴν
[8, 46]   Κροτωνιάτης, τυραννικὸς ἄνθρωπος· ἕτερος Φλιάσιος,  σωμασκητής,   ἀλείπτης ὥς φασί τινες· τρίτος
[8, 12]   τυροῖς ὑγροῖς, ἀλλὰ καὶ πυροῖς  σωμασκούντων   αὐτούς, καθάπερ αὐτὸς Φαβωρῖνος
[8, 25]   ἐκ δὲ τούτων τὰ αἰσθητὰ  σώματα,   ὧν καὶ τὰ στοιχεῖα εἶναι
[8, 31]   ἐν τῷ ἀέρι ὁμοίαν τῷ  σώματι.   Τὸν δ' Ἑρμῆν ταμίαν εἶναι
[8, 13]   ὕδωρ πίνουσιν· ἐντεῦθεν γὰρ καὶ  σώματος   ὑγίειαν καὶ ψυχῆς ὀξύτητα περιγίνεσθαι.
[8, 31]   οὗτος καὶ εἰσπέμπει ἀπὸ τῶν  σωμάτων   τὰς ψυχὰς ἀπό τε γῆς
[8, 8]   ἀρχή, Μὴ ἀνααίδευ μηδενί.  Σωσικράτης   δ' ἐν Διαδοχαῖς φησιν αὐτὸν
[8, 7]   τοῦ Σαραπίωνος ἐν τῇ  Σωτίωνος   ἐπιτομῇ γεγραφέναι αὐτὸν καὶ Περὶ




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/06/2009