HODOI ELEKTRONIKAI
Du texte à l'hypertexte

Diogène Laërce, Vies, doctrines et sentences des Philosophes illustres, livre VIII (Pythagore)

Liste des contextes (ordre alphabétique)


ο  =  120 formes différentes pour 261 occurrences

α   β   γ   δ   ε   ζ   η   θ   ι   κ   λ   μ   ν   ξ   ο   π   ρ   ς   τ   υ   φ   χ   ψ   ω   

Livre, par.
[8, 30]   καὶ τοὺς λόγους, ἐπεὶ καὶ     αἰθὴρ ἀόρατος. ~Δεσμά τ' εἶναι
[8, 24]   καὶ ἀταράχους ἀποτελεῖν. Φησὶ δ'     Ἀλέξανδρος ἐν Ταῖς τῶν φιλοσόφων
[8, 36]   θαλάσσης. ~Καὶ ταῦτα μέν φησιν     Ἀλέξανδρος ἐν τοῖς Πυθαγορικοῖς ὑπομνήμασιν
[8, 36]   εὑρηκέναι, καὶ τὰ ἐκείνων ἐχόμενα     Ἀριστοτέλης. Τὴν δὲ σεμνοπρέπειαν τοῦ
[8, 12]   καὶ πυροῖς σωμασκούντων αὐτούς, καθάπερ     αὐτὸς Φαβωρῖνος ἐν ὀγδόῃ Παντοδαπῆς
[8, 21]   ἀπέχεσθαι βοὸς ἀροτῆρος καὶ κριοῦ.  ~Ὁ   δ' αὐτός φησιν, ὡς προείρηται,
[8, 4]   ἐλθεῖν καὶ ὑπὸ Μενέλεω τρωθῆναι.     δ' Εὔφορβος ἔλεγεν ὡς Αἰθαλίδης
[8, 44]   ταῦτα δι' γυνὴ κέκλημαι.  ~Ὁ   δ' οὖν Πυθαγόρας, ὡς μὲν
[8, 10]   αὐτῷ μὲν νεηνίσκος μειράκιον,     δὲ νεηνίης ἀνήρ. Εἶπέ τε
[8, 49]   ἤλυθε Πυθαγόρης Κράτεω Σάμιος.     δὲ φιλόσοφος καὶ ὧδε ἐπέστειλε·
[8, 29]   Ἐπεί τοι εἰ ψυχρὸς ἦν     ἐν τοῖς ὄμμασιν ἀτμός, διειστήκει
[8, 41]   Πυθαγορικὰς κληθῆναι. Καὶ ταῦτα μὲν     Ἕρμιππος. ~Ἦν δὲ τῷ Πυθαγόρᾳ
[8, 41]   ἄλλο τι περὶ Πυθαγόρου φησὶν     Ἕρμιππος. Λέγει γὰρ ὡς γενόμενος
[8, 49]   πόλιας ἐκλείψετε, ἀπὸ μὲν αὐτέων     κόσμος αἱρεθήσεται, ἐπικινδυνότερα δ' αὐτῇσι
[8, 49]   Ὀλύμπια παισὶν ἄνηβος ἤλυθε Πυθαγόρης     Κράτεω Σάμιος. δὲ φιλόσοφος
[8, 21]   ἐν Κρότωνι. Φησὶ δ' Ἀρίστιππος     Κυρηναῖος ἐν τῷ Περὶ φυσιολόγων
[8, 12]   οὐδ' ἰατρικῆς. Φησὶ δ' Ἀπολλόδωρος     λογιστικὸς ἑκατόμβην θῦσαι αὐτόν, εὑρόντα
[8, 10]   γέρων χειμών. Ἔστι δ' αὐτῷ     μὲν νεηνίσκος μειράκιον, δὲ
[8, 14]   σταθμὰ εἰσηγήσασθαι, καθά φησιν Ἀριστόξενος     μουσικός· πρῶτόν τε Ἕσπερον καὶ
[8, 37]   φθεγξαμένης ἀΐων. ~Καὶ ταῦτα μὲν     Ξενοφάνης. Ἔσκωψε δ' αὐτὸν Κρατῖνος
[8, 4]   τὴν πολιτείαν. ~Τοῦτόν φησιν Ἡρακλείδης     Ποντικὸς περὶ αὑτοῦ τάδε λέγειν,
[8, 11]   ὀφθῆναι χρυσοῦν· καὶ ὅτι Νέσσος     ποταμὸς διαβαίνοντα αὐτὸν προσαγορεύσαι πολὺς
[8, 39]   Ἄρχιππος Ταραντῖνος καὶ Λῦσις     προειρημένος. ~Φησὶ δὲ Δικαίαρχος τὸν
[8, 6]   Οὕτω δ' εἶπεν, ἐπειδήπερ ἐναρχόμενος     Πυθαγόρας τοῦ Φυσικοῦ συγγράμματος λέγει
[8, 39]   ὑπομείνειε τῶν νεωτέρων. ~Ἐτελεύτα δ'     Πυθαγόρας τοῦτον τὸν τρόπον. Συνεδρεύοντος
[8, 39]   ὀλίγους, ὧν ἦν καὶ Ἄρχιππος     Ταραντῖνος καὶ Λῦσις προειρημένος.
[8, 7]   Ἐπαμεινώνδα καθηγησαμένου. Φησὶ δ' Ἡρακλείδης     τοῦ Σαραπίωνος ἐν τῇ Σωτίωνος
[8, 44]   Πυθαγόρας, ὡς μὲν Ἡρακλείδης φησὶν     τοῦ Σαραπίωνος, ὀγδοηκοντούτης ἐτελεύτα, κατὰ
[8, 48]   φήσεις αὐτὸν ἄπιστα λέγειν. Τοῦτον     Φαβωρῖνός φησιν ὅροις χρήσασθαι διὰ
[8, 11]   διαβαίνοντα αὐτὸν προσαγορεύσαι πολὺς ἦν     φάσκων. Τίμαιός τέ φησιν ἐν
[8, 46]   Χαλκιδεὺς ἀπὸ Θρᾴκης καὶ Φάντων     Φλιάσιος καὶ Ἐχεκράτης καὶ Διοκλῆς
[8, 6]   σύγγραμμά φασιν διαπεσόντες. Ἡράκλειτος γοῦν     φυσικὸς μονονουχὶ κέκραγε καί φησι·
[8, 46]   καὶ Ἀριστόξενος εἶδε, Ξενόφιλός τε     Χαλκιδεὺς ἀπὸ Θρᾴκης καὶ Φάντων
[8, 8]   τῆς ἐν Δελφοῖς. Ἴων δὲ     Χῖος ἐν τοῖς Τριαγμοῖς φησιν
[8, 20]   λεγομένοις ἁπαλίαις, ἥκιστα δὲ ἄρνασιν.     γε μὴν Ἀριστόξενος πάντα μὲν
[8, 36]   ἔπειμι λόγον, δείξω δὲ κέλευθον.     δὲ περὶ αὐτοῦ φησιν οὕτως
[8, 4]   δὲ Ἑρμῆν εἰπεῖν αὐτῷ ἑλέσθαι     τι ἂν βούληται πλὴν ἀθανασίας.
[8, 35]   οἱ γὰρ ἅλες πᾶν σώζουσιν     τι ἂν παραλάβωσι καὶ γεγόνασιν
[8, 10]   καὶ οὐδέπω Πυθαγόραν ὁρῶντες εἰς     δοκιμασθεῖεν· τοὐντεῦθεν δ' ἐγίνοντο τῆς
[8, 23]   μήτε σίνεσθαι, ἀλλὰ μηδὲ ζῷον     μὴ βλάπτει ἀνθρώπους. Αἰδῶ καὶ
[8, 36]   δόξας θήρῃ ἐπ' ἀνθρώπων, σεμνηγορίης  ὀαριστήν.   περὶ δὲ τοῦ ἄλλοτ' ἄλλον
[8, 47]   καθὸ καὶ Φαβωρῖνος ἐν τῇ  ὀγδόῃ   Παντοδαπῆς ἱστορίας παρατίθεται, τοῦτον εἶναι
[8, 12]   καθάπερ αὐτὸς Φαβωρῖνος ἐν  ὀγδόῃ   Παντοδαπῆς ἱστορίας φησίν. ~Οἱ δὲ
[8, 44]   Ἡρακλείδης φησὶν τοῦ Σαραπίωνος,  ὀγδοηκοντούτης   ἐτελεύτα, κατὰ τὴν ἰδίαν ὑπογραφὴν
[8, 47]   πρῶτον ἐντέχνως πυκτεύσαντα ἐπὶ τῆς  ὀγδόης   καὶ τετταρακοστῆς Ὀλυμπιάδος, κομήτην καὶ
[8, 23]   μήτε σκυθρωπάζειν. Φεύγειν σαρκῶν πλεονασμόν,  ὁδοιπορίης   ἄνεσιν καὶ ἐπίτασιν ποιεῖσθαι, μνήμην
[8, 26]   ἕω, φθίνειν δὲ τὴν ἑσπέραν·  ὅθεν   καὶ νοσερώτερον εἶναι. Τόν τε
[8, 1]   δ' ἐν Σάμῳ τὸν Μάρμακον,  ὅθεν   Σάμιον τὸν Πυθαγόραν λέγεσθαι· ~συστῆναι
[8, 15]   Παντοδαπαῖς ἱστορίαις· ἔλεγόν τε καὶ  οἱ   ἄλλοι Πυθαγόρειοι μὴ εἶναι πρὸς
[8, 35]   ἐφοίτων, καθάπερ ἔτι καὶ νῦν  οἱ   βάρβαροι· μηδὲ διαιρεῖν ὃς συνάγει
[8, 35]   παρατίθεσθαι πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ δικαίου·  οἱ   γὰρ ἅλες πᾶν σώζουσιν
[8, 35]   πρὸς τὴν ἐν ᾅδου κρίσιν·  οἱ   δ' εἰς πόλεμον δειλίαν ποιεῖν·
[8, 8]   ἀγωνιούμενοι, οἱ δὲ κατ' ἐμπορίαν,  οἱ   δέ γε βέλτιστοι ἔρχονται θεαταί,
[8, 42]   ὄνομα, Βροντίνου τοῦ Κροτωνιάτου θυγάτηρ·  οἱ   δέ, γυναῖκα μὲν εἶναι Βροντίνου,
[8, 35]   δ' εἰς πόλεμον δειλίαν ποιεῖν·  οἱ   δέ, ἐπεὶ ἀπὸ τούτου ἄρχεται
[8, 47]   παροιμιακὸν εἰς τὸν βίον ἦλθεν.  ~Οἱ   δὲ καὶ ἄλλον ἀνδριαντοποιὸν Ῥηγῖνον
[8, 8]   εἰς ταύτην οἱ μὲν ἀγωνιούμενοι,  οἱ   δὲ κατ' ἐμπορίαν, οἱ δέ
[8, 35]   μηδὲ διαιρεῖν ὃς συνάγει αὐτούς·  οἱ   δέ, πρὸς τὴν ἐν ᾅδου
[8, 13]   ἐν ὀγδόῃ Παντοδαπῆς ἱστορίας φησίν.  ~Οἱ   δὲ Πυθαγόραν ἀλείπτην τινὰ τοῦτον
[8, 41]   καὶ ἀνεγίνωσκεν αὐτοῖς τὰ συμβεβηκότα.  Οἱ   δὲ σαινόμενοι τοῖς λεγομένοις ἐδάκρυόν
[8, 20]   λιβάνου. Θυσίαις τε ἐχρῆτο ἀψύχοις,  οἱ   δέ φασιν, ὅτι ἀλέκτορσι μόνον
[8, 8]   φύονται δόξης καὶ πλεονεξίας θηραταί,  οἱ   δὲ φιλόσοφοι τῆς ἀληθείας. Καὶ
[8, 11]   σεμνοπρεπέστατος λέγεται γενέσθαι καὶ αὐτοῦ  οἱ   μαθηταὶ δόξαν εἶχον περὶ αὐτοῦ
[8, 10]   καὶ φιλίαν ἰσότητα. Καὶ αὐτοῦ  οἱ   μαθηταὶ κατετίθεντο τὰς οὐσίας εἰς
[8, 8]   πανηγύρει· ὡς οὖν εἰς ταύτην  οἱ   μὲν ἀγωνιούμενοι, οἱ δὲ κατ'
[8, 8]   θεαταί, οὕτως ἐν τῷ βίῳ  οἱ   μὲν ἀνδραποδώδεις, ἔφη, φύονται δόξης
[8, 49]   Ἀναξιμένει ἐοικότα. Εἰ δὲ ὑμεῖς  οἱ   ὀνήιστοι τὰς πόλιας ἐκλείψετε, ἀπὸ
[8, 35]   μὴ καταγνύειν, ὅτι ἐπὶ ἕνα  οἱ   πάλαι τῶν φίλων ἐφοίτων, καθάπερ
[8, 44]   ὑπογραφὴν τῶν ἡλικιῶν· ὡς δ'  οἱ   πλείους, ἔτη βιοὺς ἐνενήκοντα. Καὶ
[8, 33]   τῶν ἄλλων ὧν παρακελεύονται καὶ  οἱ   τὰς τελετὰς ἐν τοῖς ἱεροῖς
[8, 3]   Ἰταλιώταις ἐδοξάσθη σὺν τοῖς μαθηταῖς,  οἳ   πρὸς τοὺς τριακοσίους ὄντες ᾠκονόμουν
[8, 18]   μὴ σκαλεύειν δυναστῶν ὀργὴν καὶ  οἰδοῦντα   θυμὸν μὴ κινεῖν. Τὸ δὲ
[8, 1]   τοῦ Κλεωνύμου φυγάδος ἐκ Φλιοῦντος,  οἰκεῖν   δ' ἐν Σάμῳ τὸν Μάρμακον,
[8, 15]   αὐτὸν θεάσασθαι, ἔγραφον πρὸς τοὺς  οἰκείους   ὡς μεγάλου τινὸς τετυχηκότες. Μεταποντῖνοί
[8, 20]   διηγημάτων φορτικῶν. Ὀργιζόμενος τ' οὔτε  οἰκέτην   ἐκόλαζεν οὔτ' ἐλεύθερον οὐδένα. Ἐκάλει
[8, 39]   τῶν συνήθων ἐν τῇ Μίλωνος  οἰκίᾳ   τούτου, ὑπό τινος τῶν μὴ
[8, 15]   Μεταποντῖνοί γε μὴν τὴν μὲν  οἰκίαν   αὐτοῦ Δήμητρος ἱερὸν ἐκάλουν, τὸν
[8, 39]   ἀξιωθέντων διὰ φθόνον ὑποπρησθῆναι τὴν  οἰκίαν   συνέβη· τινὲς δ' αὐτοὺς τοὺς
[8, 10]   δοκιμασθεῖεν· τοὐντεῦθεν δ' ἐγίνοντο τῆς  οἰκίας   αὐτοῦ καὶ τῆς ὄψεως μετεῖχον.
[8, 42]   ἐπέσκαψε μηδενὶ τῶν ἐκτὸς τᾶς  οἰκίας   παραδιδόμεν. δὲ δυναμένα πολλῶν
[8, 41]   γενόμενος ἐν Ἰταλίᾳ κατὰ γῆς  οἰκίσκον   ποιήσαι καὶ τῇ μητρὶ ἐντείλαιτο
[8, 22]   μαθηταῖς τάδε λέγειν εἰς τὸν  οἶκον   εἰσιοῦσι, Πῆ παρέβην; τί δ'
[8, 19]   τινες κηρίῳ ἄρτῳ,  οἴνου   δὲ μεθ' ἡμέραν μὴ γεύεσθαι·
[8, 20]   Ἀπείχετο καταγέλωτος καὶ πάσης ἀρεσκείας  οἷον   σκωμμάτων καὶ διηγημάτων φορτικῶν. Ὀργιζόμενος
[8, 29]   ἀέρα· νῦν δὲ ἔστιν ἐν  οἷς   ἡλίου πύλας καλεῖ τοὺς ὀφθαλμούς.
[8, 6]   ὕδωρ τὸ πίνω, οὔ κοτ'  οἴσω   ψόγον περὶ τοῦ λόγου τοῦδε.
[8, 49]   τε καὶ κλέος, μεταναστὰς ἂν  οἴχεο   ἐκ Μιλήτου· νῦν δὲ κατερύκει
[8, 20]   διὰ τῶν κληδόνων τε καὶ  οἰωνῶν,   ἥκιστα δὲ τῇ> διὰ τῶν
[8, 33]   καὶ καθ' ἁρμονίαν συνεστάναι τὰ  ὅλα.   Φιλίαν τ' εἶναι ἐναρμόνιον ἰσότητα.
[8, 34]   ὅλου φύσει ὅμοιον ὅτι  ὀλιγαρχικόν·   κληροῦνται γοῦν αὐτοῖς. Τὰ δὲ
[8, 39]   πρὸς τοὺς τετταράκοντα· διαφυγεῖν δ'  ὀλίγους,   ὧν ἦν καὶ Ἄρχιππος
[8, 35]   ἐπεὶ ἀπὸ τούτου ἄρχεται τὸ  ὅλον.   Καὶ τῶν σχημάτων τὸ κάλλιστον
[8, 28]   ὀστᾶ καὶ τρίχας καὶ τὸ  ὅλον   συνίστασθαι σῶμα· ἀπὸ δὲ τοῦ
[8, 7]   γεγραφέναι αὐτὸν καὶ Περὶ τοῦ  ὅλου   ἐν ἔπεσιν, δεύτερον τὸν Ἱερὸν
[8, 34]   φθείρει ὅτι τῇ τοῦ  ὅλου   φύσει ὅμοιον ὅτι ὀλιγαρχικόν·
[8, 49]   τὸ ἐπίγραμμα· Οὗτος πυκτεύσων ἐς  Ὀλύμπια   παισὶν ἄνηβος ἤλυθε Πυθαγόρης
[8, 46]   δὲ καὶ κατὰ τὴν ἑξηκοστὴν  Ὀλυμπιάδα,   καὶ αὐτοῦ τὸ σύστημα διέμενε
[8, 47]   ἐπὶ τῆς ὀγδόης καὶ τετταρακοστῆς  Ὀλυμπιάδος,   κομήτην καὶ ἁλουργίδα φοροῦντα· ἐκκριθῆναί
[8, 25]   μεταβάλλειν δὲ καὶ τρέπεσθαι δι'  ὅλων,   καὶ γίνεσθαι ἐξ αὐτῶν κόσμον
[8, 27]   θεὸν ἡμῶν. Εἱμαρμένην τε τῶν  ὅλων   καὶ κατὰ μέρος αἰτίαν εἶναι
[8, 21]   δεδεμένην καὶ τρίζουσαν, τὴν δ'  Ὁμήρου   κρεμαμένην ἀπὸ δένδρου καὶ ὄφεις
[8, 47]   σκίλλης γεγραφότα καί τινα περὶ  Ὁμήρου   συντεταγμένον· καὶ ἕτερον Δωρικὰ πεπραγματευμένον,
[8, 23]   δὲ μάλιστα γονέας. Ἀλλήλοις θ'  ὁμιλεῖν,   ὡς τοὺς μὲν φίλους ἐχθροὺς
[8, 17]   ὀμόργνυσθαι, πρὸς ἥλιον τετραμμένον. Μὴ  ὀμίχειν,   ἐκτὸς λεωφόρου μὴ βαδίζειν, μὴ
[8, 29]   ψυχρὸς ἦν ἐν τοῖς  ὄμμασιν   ἀτμός, διειστήκει ἂν πρὸς τὸν
[8, 22]   τὸν ἀναίμακτον βωμὸν προσκυνεῖν. Μηδ'  ὀμνύναι   θεούς· ἀσκεῖν γὰρ αὑτὸν δεῖν
[8, 32]   πᾶσαν καὶ κληδόνας καὶ τὰ  ὅμοια.   Μέγιστον δέ φησιν τῶν ἐν
[8, 31]   γῆς πλάζεσθαι ἐν τῷ ἀέρι  ὁμοίαν   τῷ σώματι. Τὸν δ' Ἑρμῆν
[8, 34]   κυάμων ἤτοι ὅτι αἰδοίοις εἰσὶν  ὅμοιοι   ὅτι Ἅιδου πύλαις. Ἀγόνατον
[8, 29]   ἀτμός, διειστήκει ἂν πρὸς τὸν  ὅμοιον   ἀέρα· νῦν δὲ ἔστιν ἐν
[8, 34]   ὅτι τῇ τοῦ ὅλου φύσει  ὅμοιον   ὅτι ὀλιγαρχικόν· κληροῦνται γοῦν
[8, 35]   Γῆρας καὶ πᾶν τὸ μειούμενον  ὅμοιον·   καὶ αὔξην καὶ νεότητα ταὐτόν.
[8, 17]   τέφρᾳ, δᾳδίῳ εἰς θᾶκον μὴ  ὀμόργνυσθαι,   πρὸς ἥλιον τετραμμένον. Μὴ ὀμίχειν,
[8, 45]   νοῆσαι, ἀσπίδος Εὐφόρβου βλέψον ἐς  ὀμφάλιον.   Φησὶ γὰρ οὗτος, Ἐγὼν ἦν
[8, 17]   βαδίζειν, μὴ ῥᾳδίως δεξιὰν ἐμβάλλειν,  ὁμωροφίους   χελιδόνας μὴ ἔχειν, γαμψώνυχα μὴ
[8, 36]   ἐν τοῖς Σίλλοις δάκνων αὐτὸν  ὅμως   οὐ παρέλιπεν, εἰπὼν οὕτως· Πυθαγόρην
[8, 32]   τούτων πέμπεσθαι ἀνθρώποις τούς τ'  ὀνείρους   καὶ τὰ σημεῖα νόσους τε,
[8, 49]   ἐοικότα. Εἰ δὲ ὑμεῖς οἱ  ὀνήιστοι   τὰς πόλιας ἐκλείψετε, ἀπὸ μὲν
[8, 42]   τῷ Πυθαγόρᾳ καὶ γυνή, Θεανὼ  ὄνομα,   Βροντίνου τοῦ Κροτωνιάτου θυγάτηρ· οἱ
[8, 32]   ταύτας δαίμονάς τε καὶ ἥρωας  ὀνομάζεσθαι·   καὶ ὑπὸ τούτων πέμπεσθαι ἀνθρώποις
[8, 48]   μὴν καὶ τὸν οὐρανὸν πρῶτον  ὀνομάσαι   κόσμον καὶ τὴν γῆν στρογγύλην·
[8, 21]   τῷ Περὶ φυσιολόγων Πυθαγόραν αὐτὸν  ὀνομασθῆναι   ὅτι τὴν ἀλήθειαν ἠγόρευεν οὐχ
[8, 11]   τὰς συνοικούσας ἀνδράσι θεῶν ἔχειν  ὀνόματα,   Κόρας, Νύμφας, εἶτα Μητέρας καλουμένας.
[8, 24]   κυάμων ἀπέχεσθαι διὰ τὸ πνευματώδεις  ὄντας   μάλιστα μετέχειν τοῦ ψυχικοῦ· καὶ
[8, 40]   Συρακουσίων ἀναιρεθῆναι· τούς τε λοιπούς,  ὄντας   πρὸς τοὺς πέντε καὶ τριάκοντα,
[8, 39]   πλείστους τῶν ἑταίρων αὐτοῦ διαφθαρῆναι,  ὄντας   πρὸς τοὺς τετταράκοντα· διαφυγεῖν δ'
[8, 3]   μαθηταῖς, οἳ πρὸς τοὺς τριακοσίους  ὄντες   ᾠκονόμουν ἄριστα τὰ πολιτικά, ὥστε
[8, 25]   ἂν ὕλην τῇ μονάδι αἰτίῳ  ὄντι   ὑποστῆναι· ἐκ δὲ τῆς μονάδος
[8, 17]   κουραῖς μὴ ἐπουρεῖν μηδὲ ἐφίστασθαι,  ὀξεῖαν   μάχαιραν ἀποστρέφειν, ἀποδημοῦντα ἐπὶ τοῖς
[8, 13]   καὶ σώματος ὑγίειαν καὶ ψυχῆς  ὀξύτητα   περιγίνεσθαι. Ἀμέλει καὶ βωμὸν προσκυνῆσαι
[8, 42]   πολλοὶ τὺ καὶ δαμοσίᾳ φιλοσοφέν,  ὅπερ   ἀπαξίωσε Πυθαγόρας ὅς γέ τοι
[8, 48]   ~Δηλοῦν δὲ τοῦτο καὶ τοὐπίγραμμα  ὅπερ   ἐποίησε Θεαίτητος· Πυθαγόρην τινά, Πυθαγόρην,
[8, 27]   γὰρ τὸ θερμὸν ἐν αὐτοῖς,  ὅπερ   ἐστὶ ζωῆς αἴτιον. Τήν τε
[8, 3]   τελετάς. ~Ἐγένετ' οὖν ἐν Αἰγύπτῳ,  ὁπηνίκα   καὶ Πολυκράτης αὐτὸν Ἀμάσιδι συνέστησε
[8, 13]   Ἀπόλλωνος τοῦ γενέτορος, ὅς ἐστιν  ὄπισθεν   τοῦ Κερατίνου, διὰ τὸ πυροὺς
[8, 44]   ἀλλ' ὅταν ἑψηθῇ τι καὶ  ὀπτηθῇ   καὶ ἁλισθῇ, δὴ τότε καὶ
[8, 29]   διὰ τοῦτον λέγεται δι' ἀέρος  ὁρᾶν   καὶ δι' ὕδατος· ἀντερείδεσθαι γὰρ
[8, 29]   κοινῶς καὶ κατ' εἶδος τὴν  ὅρασιν   ἀτμόν τιν' ἄγαν εἶναι θερμόν.
[8, 23]   ἐπίτασιν ποιεῖσθαι, μνήμην ἀσκεῖν, ἐν  ὀργῇ   μήτε τι λέγειν μήτε πράσσειν,
[8, 18]   πῦρ μαχαίρᾳ μὴ σκαλεύειν δυναστῶν  ὀργὴν   καὶ οἰδοῦντα θυμὸν μὴ κινεῖν.
[8, 20]   οἷον σκωμμάτων καὶ διηγημάτων φορτικῶν.  Ὀργιζόμενος   τ' οὔτε οἰκέτην ἐκόλαζεν οὔτ'
[8, 12]   αὐτόν, εὑρόντα ὅτι τοῦ τριγώνου  ὀρθογωνίου   ὑποτείνουσα πλευρὰ ἴσον δύναται
[8, 33]   δίκαιον καὶ διὰ τοῦτο Δία  ὅρκιον   λέγεσθαι. Τήν τ' ἀρετὴν ἁρμονίαν
[8, 33]   μηδὲ τὸν αὐτὸν ῥόον κρατεῖν.  ~Ὅρκιόν   τ' εἶναι τὸ δίκαιον καὶ
[8, 17]   μάχαιραν ἀποστρέφειν, ἀποδημοῦντα ἐπὶ τοῖς  ὅροις   ἀνεπιστρεπτεῖν. ~Ἤθελε δ' αὐτῷ τὸ
[8, 48]   λέγειν. Τοῦτον Φαβωρῖνός φησιν  ὅροις   χρήσασθαι διὰ τῆς μαθηματικῆς ὕλης,
[8, 8]   αὐτὸν ἔνια ποιήσαντα ἀνενεγκεῖν εἰς  Ὀρφέα.   Αὐτοῦ λέγουσι καὶ τὰς Κοπίδας,
[8, 10]   λόγων κατακούοντες καὶ οὐδέπω Πυθαγόραν  ὁρῶντες   εἰς δοκιμασθεῖεν· τοὐντεῦθεν δ'
[8, 42]   δαμοσίᾳ φιλοσοφέν, ὅπερ ἀπαξίωσε Πυθαγόρας  ὅς   γέ τοι Δαμοῖ τᾷ ἑαυτοῦ
[8, 13]   Δήλῳ τὸν Ἀπόλλωνος τοῦ γενέτορος,  ὅς   ἐστιν ὄπισθεν τοῦ Κερατίνου, διὰ
[8, 45]   γὰρ οὗτος, Ἐγὼν ἦν πρόβροτος·  ὃς   δ' ὅτε οὐκ ἦν, φάσκων
[8, 44]   ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς· τίς γὰρ  ὃς   ἐμψύχων ἥψατο, Πυθαγόρα; ἀλλ' ὅταν
[8, 5]   τὴν ψυχὴν αὐτοῦ εἰς Ἑρμότιμον,  ὃς   καὶ αὐτὸς πίστιν θέλων δοῦναι
[8, 43]   ~Ἦν καὶ Τηλαύγης υἱὸς αὐτοῖς,  ὃς   καὶ διεδέξατο τὸν πατέρα καὶ
[8, 35]   νῦν οἱ βάρβαροι· μηδὲ διαιρεῖν  ὃς   συνάγει αὐτούς· οἱ δέ, πρὸς
[8, 4]   φυτὰ καὶ ζῷα παρεγένετο καὶ  ὅσα   ψυχὴ ἐν τῷ Ἅιδῃ
[8, 28]   πάντα. ~Καὶ ζῆν μὲν πάνθ'  ὅσα   μετέχει τοῦ θερμοῦ· διὸ καὶ
[8, 4]   περιπόλησιν, ὡς περιεπολήθη καὶ εἰς  ὅσα   φυτὰ καὶ ζῷα παρεγένετο καὶ
[8, 34]   ὥρας. Τῶν ἰχθύων μὴ ἅπτεσθαι  ὅσοι   ἱεροί· μὴ γὰρ δεῖν τὰ
[8, 28]   σάρκας τε καὶ νεῦρα καὶ  ὀστᾶ   καὶ τρίχας καὶ τὸ ὅλον
[8, 5]   ἀνέθηκεν ἀσπίδα, (ἔφη γὰρ αὐτόν,  ὅτ'   ἀπέπλει ἐκ Τροίας, ἀναθεῖναι τῷ
[8, 45]   ὥς τις ἔην, οὔτις ἔην  ὅτ'   ἔην. Καὶ ἄλλο, ὡς ἐτελεύτα·
[8, 32]   τὸ κακόν. Εὐδαιμονεῖν τ' ἀνθρώπους  ὅταν   ἀγαθὴ ψυχὴ προσγένηται, μηδέποτε δ'
[8, 9]   ἐρωτηθέντα πότε δεῖ πλησιάζειν εἰπεῖν·  ὅταν   βούλῃ γενέσθαι αὑτοῦ ἀσθενέστερος. ~Διαιρεῖται
[8, 31]   τὰς ἀρτηρίας καὶ τὰ νεῦρα·  ὅταν   δ' ἰσχύῃ καὶ καθ' αὑτὴν
[8, 44]   ὃς ἐμψύχων ἥψατο, Πυθαγόρα; ἀλλ'  ὅταν   ἑψηθῇ τι καὶ ὀπτηθῇ καὶ
[8, 45]   Ἐγὼν ἦν πρόβροτος· ὃς δ'  ὅτε   οὐκ ἦν, φάσκων ὥς τις
[8, 34]   αὐτὸν ἀπέχεσθαι τῶν κυάμων ἤτοι  ὅτι   αἰδοίοις εἰσὶν ὅμοιοι ὅτι
[8, 34]   ὅτι αἰδοίοις εἰσὶν ὅμοιοι  ὅτι   Ἅιδου πύλαις. Ἀγόνατον γὰρ μόνον·
[8, 20]   ἐχρῆτο ἀψύχοις, οἱ δέ φασιν,  ὅτι   ἀλέκτορσι μόνον καὶ ἐρίφοις καὶ
[8, 13]   καὶ τὸ φονεύειν ἀπαγορεύειν, μὴ  ὅτι   γε ἅπτεσθαι τῶν ζῴων κοινὸν
[8, 35]   τούτου φθοράν. Περὶ τῶν ἁλῶν,  ὅτι   δεῖ παρατίθεσθαι πρὸς ὑπόμνησιν τοῦ
[8, 35]   τοῦ κακοῦ. Ἄρτον μὴ καταγνύειν,  ὅτι   ἐπὶ ἕνα οἱ πάλαι τῶν
[8, 34]   ἐθίζεσθαι μὴ ἀκολάστως ἐσθίειν  ὅτι   ἐπὶ τελευτῇ τινος· καὶ Ἀριστοφάνης
[8, 34]   καταπέσῃ. Ἀλεκτρυόνος μὴ ἅπτεσθαι λευκοῦ,  ὅτι   ἱερὸς τοῦ Μηνὸς καὶ ἱκέτης·
[8, 11]   τὸν μηρὸν ὀφθῆναι χρυσοῦν· καὶ  ὅτι   Νέσσος ποταμὸς διαβαίνοντα αὐτὸν
[8, 34]   τοῦ ὅλου φύσει ὅμοιον  ὅτι   ὀλιγαρχικόν· κληροῦνται γοῦν αὐτοῖς. Τὰ
[8, 4]   ὡς Αἰθαλίδης ποτὲ γεγόνοι καὶ  ὅτι   παρ' Ἑρμοῦ τὸ δῶρον λάβοι
[8, 34]   μόνον· ὅτι φθείρει  ὅτι   τῇ τοῦ ὅλου φύσει ὅμοιον
[8, 21]   Περὶ φυσιολόγων Πυθαγόραν αὐτὸν ὀνομασθῆναι  ὅτι   τὴν ἀλήθειαν ἠγόρευεν οὐχ ἧττον
[8, 12]   λογιστικὸς ἑκατόμβην θῦσαι αὐτόν, εὑρόντα  ὅτι   τοῦ τριγώνου ὀρθογωνίου ὑποτείνουσα
[8, 34]   πύλαις. Ἀγόνατον γὰρ μόνον·  ὅτι   φθείρει ὅτι τῇ τοῦ
[8, 6]   μὰ τὸν ἀέρα τὸν ἀναπνέω,  οὐ   μὰ τὸ ὕδωρ τὸ πίνω,
[8, 6]   τοῦ Φυσικοῦ συγγράμματος λέγει ὧδε·  Οὐ   μὰ τὸν ἀέρα τὸν ἀναπνέω,
[8, 32]   τὰ σημεῖα νόσους τε, καὶ  οὐ   μόνον ἀνθρώποις ἀλλὰ καὶ προβάτοις
[8, 44]   εἰς αὐτὸν πεπαιγμένα οὕτως ἔχοντα·  Οὐ   μόνος ἀψύχοις ἔπεχες χέρας, ἀλλὰ
[8, 50]   πατρίδι κάλλιον. Καὶ ἐγὼ δὲ  οὐ   πάντα περὶ τοὺς ἐμεωυτοῦ μύθους,
[8, 36]   τοῖς Σίλλοις δάκνων αὐτὸν ὅμως  οὐ   παρέλιπεν, εἰπὼν οὕτως· Πυθαγόρην τε
[8, 46]   τέτταρες περὶ τοὺς αὐτοὺς χρόνους,  οὐ   πολὺ ἀπ' ἀλλήλων ἀπέχοντες· εἷς
[8, 6]   μὰ τὸ ὕδωρ τὸ πίνω,  οὔ   κοτ' οἴσω ψόγον περὶ τοῦ
[8, 28]   αὐτήν, ἐπειδήπερ καὶ τὸ ἀφ'  οὗ   ἀπέσπασται ἀθάνατόν ἐστι. Τὰ δὲ
[8, 8]   Αὐτοῦ λέγουσι καὶ τὰς Κοπίδας,  οὗ   ἀρχή, Μὴ ἀνααίδευ μηδενί.
[8, 7]   ἔπεσιν, δεύτερον τὸν Ἱερὸν λόγον,  οὗ   ἀρχή· νέοι, ἀλλὰ
[8, 46]   τῆς φιλοσοφίας, αὐτῶν διδάσκαλος· ἐφ'  οὗ   καὶ τὸ Αὐτὸς ἔφα παροιμιακὸν
[8, 26]   τὰ κάλλιστα εἶναι τοῦ ἔτους,  οὗ   τὸ μὲν θάλλον ἔαρ ὑγιεινόν,
[8, 46]   τρίτος Ζακύνθιος· τέταρτος αὐτὸς> οὗτος,  οὗ   φασιν εἶναι τὠπόρρητον τῆς φιλοσοφίας,
[8, 34]   τετάχθαι θεοῖς καὶ ἀνθρώποις, ὥσπερ  οὐδ'   ἐλευθέροις καὶ δούλοις. ~(Καὶ τὸ
[8, 12]   χορδῆς εὑρεῖν. Οὐκ ἠμέλησε δ'  οὐδ'   ἰατρικῆς. Φησὶ δ' Ἀπολλόδωρος
[8, 38]   καὶ τρίβωνα τήν τ' ἀλουσίαν  οὐδεὶς   ἂν ὑπομείνειε τῶν νεωτέρων. ~Ἐτελεύτα
[8, 37]   Πυθαγοριστὶ θύομεν τῷ Λοξίᾳ, ἔμψυχον  οὐδὲν   ἐσθίοντες παντελῶς. ~Ἀριστοφῶν Πυθαγοριστῇ· Ἔφη
[8, 43]   Σύγγραμμα δὲ φέρεται τοῦ Τηλαύγους  οὐδέν,   τῆς δὲ μητρὸς αὐτοῦ Θεανοῦς
[8, 20]   οὔτε οἰκέτην ἐκόλαζεν οὔτ' ἐλεύθερον  οὐδένα.   Ἐκάλει δὲ τὸ νουθετεῖν πελαργᾶν.
[8, 43]   παραχρῆμα, ἀπὸ δὲ τοῦ ἀλλοτρίου  οὐδέποτε.   Τῇ δὲ πρὸς τὸν ἴδιον
[8, 10]   μόνον τῶν λόγων κατακούοντες καὶ  οὐδέπω   Πυθαγόραν ὁρῶντες εἰς δοκιμασθεῖεν·
[8, 20]   εἰς ἐκείνους ἀφῖκτο τοὺς τόπους.  ~Οὐδεπώποτε   ἐγνώσθη οὔτε διαχωρῶν οὔτε ἀφροδισιάζων
[8, 9]   πᾶσαν ὥρην καὶ ἐς ὑγιείην  οὐκ   ἀγαθά. Ἀλλὰ καί ποτ' ἐρωτηθέντα
[8, 44]   Ἄγαμαι σοφόν· αὐτὸς ἔφα μὲν  οὐκ   ἀδικεῖν, ἄλλους δ' αὐτὸς ἔτευχ'
[8, 9]   προειρημένοις φέρεται Πυθαγόρου τάδε καθολικῶς.  Οὐκ   ἐᾷ εὔχεσθαι ὑπὲρ αὑτῶν διὰ
[8, 42]   πολλῶν χραμάτων ἀποδίδοσθαι τὼς λόγως  οὐκ   ἐβουλάθη· πενίαν δὲ> καὶ τὰς
[8, 15]   μνῶν ὠνηθῆναι. Τῶν θ' ἑξακοσίων  οὐκ   ἐλάττους ἐπὶ τὴν νυκτερινὴν ἀκρόασιν
[8, 22]   δ' ἔρεξα; τί μοι δέον  οὐκ   ἐτελέσθη; σφάγιά τε θεοῖς προσφέρειν
[8, 44]   ἁλισθῇ, δὴ τότε καὶ ψυχὴν  οὐκ   ἔχον ἐσθίομεν. Ἄλλο· Ἦν ἄρα
[8, 12]   τὸν ἐκ μιᾶς χορδῆς εὑρεῖν.  Οὐκ   ἠμέλησε δ' οὐδ' ἰατρικῆς. Φησὶ
[8, 15]   καὶ Ῥωμαῖοι. ~Μέχρι δὲ Φιλολάου  οὐκ   ἦν τι γνῶναι Πυθαγόρειον δόγμα·
[8, 45]   ἦν πρόβροτος· ὃς δ' ὅτε  οὐκ   ἦν, φάσκων ὥς τις ἔην,
[8, 8]   τὸν βίον ἐοικέναι πανηγύρει· ὡς  οὖν   εἰς ταύτην οἱ μὲν ἀγωνιούμενοι,
[8, 3]   Ἑλληνικὰς καὶ βαρβάρους τελετάς. ~Ἐγένετ'  οὖν   ἐν Αἰγύπτῳ, ὁπηνίκα καὶ Πολυκράτης
[8, 4]   ἂν βούληται πλὴν ἀθανασίας. Αἰτήσασθαι  οὖν   ζῶντα καὶ τελευτῶντα μνήμην ἔχειν
[8, 50]   καθὰ καὶ προειρήκαμεν. Περὶ μὲν  οὖν   Θεανοῦς καὶ Τηλαύγους διειλέγμεθα· λεκτέον
[8, 30]   φρένας καὶ θυμόν. Νοῦν μὲν  οὖν   καὶ θυμὸν εἶναι καὶ ἐν
[8, 6]   τῶν εἰρημένων μεμνῆσθαι. ~Ἔνιοι μὲν  οὖν   Πυθαγόραν μηδὲ ἓν καταλιπεῖν σύγγραμμά
[8, 44]   γυνὴ κέκλημαι. ~Ὁ δ'  οὖν   Πυθαγόρας, ὡς μὲν Ἡρακλείδης φησὶν
[8, 4]   ἔχειν τῶν συμβαινόντων. Ἐν μὲν  οὖν   τῇ ζωῇ πάντων διαμνημονεῦσαι, ἐπεὶ
[8, 19]   ἐξ ἐρίων· τὰ γὰρ λινᾶ  οὔπω   εἰς ἐκείνους ἀφῖκτο τοὺς τόπους.
[8, 48]   στωικούς. Ἀλλὰ μὴν καὶ τὸν  οὐρανὸν   πρῶτον ὀνομάσαι κόσμον καὶ τὴν
[8, 50]   μύθους, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμοις  οὓς   διαφέρουσιν ἐς ἀλλήλους Ἰταλιῶται. Ἐπειδὴ
[8, 46]   τελευταῖοι γὰρ ἐγένοντο τῶν Πυθαγορείων,  οὓς   καὶ Ἀριστόξενος εἶδε, Ξενόφιλός τε
[8, 50]   περὶ τῶν ἐλλογίμων Πυθαγορικῶν· μεθ'  οὓς   περὶ τῶν σποράδην κατά τινας
[8, 10]   αὐτοῦ οἱ μαθηταὶ κατετίθεντο τὰς  οὐσίας   εἰς ἓν ποιούμενοι. Πενταετίαν θ'
[8, 20]   Ὀργιζόμενος τ' οὔτε οἰκέτην ἐκόλαζεν  οὔτ'   ἐλεύθερον οὐδένα. Ἐκάλει δὲ τὸ
[8, 20]   τόπους. ~Οὐδεπώποτε ἐγνώσθη οὔτε διαχωρῶν  οὔτε   ἀφροδισιάζων οὔτε μεθυσθείς. Ἀπείχετο καταγέλωτος
[8, 50]   δ' αὐτῇσι τὰ ἐκ Μήδων.  ~Οὔτε   δὲ αἰεὶ καλὸν αἰθερολογίη μελεδωνόν
[8, 20]   ἀφῖκτο τοὺς τόπους. ~Οὐδεπώποτε ἐγνώσθη  οὔτε   διαχωρῶν οὔτε ἀφροδισιάζων οὔτε μεθυσθείς.
[8, 20]   ἐγνώσθη οὔτε διαχωρῶν οὔτε ἀφροδισιάζων  οὔτε   μεθυσθείς. Ἀπείχετο καταγέλωτος καὶ πάσης
[8, 20]   καὶ διηγημάτων φορτικῶν. Ὀργιζόμενος τ'  οὔτε   οἰκέτην ἐκόλαζεν οὔτ' ἐλεύθερον οὐδένα.
[8, 45]   ἦν, φάσκων ὥς τις ἔην,  οὔτις   ἔην ὅτ' ἔην. Καὶ ἄλλο,
[8, 15]   ἦν τι γνῶναι Πυθαγόρειον δόγμα·  οὗτος   δὲ μόνος ἐξήνεγκε τὰ διαβόητα
[8, 45]   βλέψον ἐς ὀμφάλιον. Φησὶ γὰρ  οὗτος,   Ἐγὼν ἦν πρόβροτος· ὃς δ'
[8, 2]   Κρόνον νομίζοντες, ὥς φησιν Ἡρόδοτος.  Οὗτος   ἤκουσε μέν, καθὰ προείρηται, Φερεκύδου
[8, 31]   καὶ πυλαῖον καὶ χθόνιον, ἐπειδήπερ  οὗτος   καὶ εἰσπέμπει ἀπὸ τῶν σωμάτων
[8, 46]   τινες· τρίτος Ζακύνθιος· τέταρτος αὐτὸς>  οὗτος,   οὗ φασιν εἶναι τὠπόρρητον τῆς
[8, 49]   καὶ τοῦτ' ἐλέγετο τὸ ἐπίγραμμα·  Οὗτος   πυκτεύσων ἐς Ὀλύμπια παισὶν ἄνηβος
[8, 14]   αὐτὸν εἰπεῖν, ὥς φησι Παρμενίδης.  Οὕτω   δ' ἐθαυμάσθη ὥστ' ἔλεγον τοὺς
[8, 6]   ἐποιήσατο ἑαυτοῦ σοφίην, πολυμαθείην, κακοτεχνίην.  Οὕτω   δ' εἶπεν, ἐπειδήπερ ἐναρχόμενος
[8, 39]   ὧδε πρὸς τῶν διωκόντων ἀποσφαγῆναι.  Οὕτω   δὴ καὶ τοὺς πλείστους τῶν
[8, 9]   Καὶ περὶ ἀφροδισίων δέ φησιν  οὕτως·   Ἀφροδίσια χειμῶνος ποιέεσθαι, μὴ θέρεος·
[8, 37]   ἀλλὰ καὶ ἐν Ταραντίνοις φησὶν  οὕτως·   Ἔθος ἐστὶν αὐτοῖς, ἄν τιν'
[8, 8]   δέ γε βέλτιστοι ἔρχονται θεαταί,  οὕτως   ἐν τῷ βίῳ οἱ μὲν
[8, 50]   σποράδην κατά τινας φερομένων· ἔπειθ'  οὕτως   ἐξάψομεν τὴν διαδοχὴν τῶν ἀξίων
[8, 36]   δὲ περὶ αὐτοῦ φησιν  οὕτως   ἔχει· Καί ποτέ μιν στυφελιζομένου
[8, 12]   ταῖς περιεχούσαις. Καὶ ἔστιν ἐπίγραμμα  οὕτως   ἔχον· Ἤνυκε Πυθαγόρης τὸ περικλεές·
[8, 44]   ἡμῶν ἐστιν εἰς αὐτὸν πεπαιγμένα  οὕτως   ἔχοντα· Οὐ μόνος ἀψύχοις ἔπεχες
[8, 42]   πρὸς Ἵππασον, περὶ Πυθαγόρου λέγων  οὕτως·   Λέγοντι δὲ πολλοὶ τὺ καὶ
[8, 10]   καὶ τὸν τοῦ ἀνθρώπου βίον  οὕτως·   Παῖς εἴκοσι ἔτεα, νεηνίσκος εἴκοσι,
[8, 36]   αὐτὸν ὅμως οὐ παρέλιπεν, εἰπὼν  οὕτως·   Πυθαγόρην τε γόητας ἀποκλίνοντ' ἐπὶ
[8, 21]   ὀνομασθῆναι ὅτι τὴν ἀλήθειαν ἠγόρευεν  οὐχ   ἧττον τοῦ Πυθίου. ~Λέγεται παρεγγυᾶν
[8, 21]   Ὁμήρου κρεμαμένην ἀπὸ δένδρου καὶ  ὄφεις   περὶ αὐτὴν ἀνθ' ὧν εἶπον
[8, 29]   οἷς ἡλίου πύλας καλεῖ τοὺς  ὀφθαλμούς.   Τὰ δ' αὐτὰ καὶ περὶ
[8, 11]   ποτ' αὐτοῦ παραγυμνωθέντος τὸν μηρὸν  ὀφθῆναι   χρυσοῦν· καὶ ὅτι Νέσσος
[8, 10]   τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ τῆς  ὄψεως   μετεῖχον. Ἀπείχοντο δὲ καὶ σοροῦ
[8, 19]   δὲ μεθ' ἡμέραν μὴ γεύεσθαι·  ὄψῳ   τε τὰ πολλὰ λαχάνοις ἑφθοῖς




Recherches | Texte | Lecture | Liste du vocabulaire | Index inverse | Menu | Site de Philippe Remacle

 
UCL |FLTR |Itinera Electronica |Bibliotheca Classica Selecta (BCS) |
Responsable académique : Alain Meurant
Analyse, design et réalisation informatiques : B. Maroutaeff - J. Schumacher

Dernière mise à jour : 18/06/2009